Court dismisses appeal because defendant's address was known, rendering service of judgment invalid.

...

3.1 Nopens de ontvankelijkheid van het verzet van de opposant CR.

Na nieuw en kritisch onderzoek van alle voor het hof voorliggende gegevens blijkt dat in deze zaak op geen enkel ogenblik pogingen - laat staan ernstige pogingen - zijn ondernomen om CR te verhoren, op te sporen, te contacteren, zijn verblijfplaats te achterhalen.

Nochtans blijkt uit de door de voornoemde opposant voor het hof neergelegde stukken dat hij - van wie men wist dat hij de Franse nationaliteit had - op het ogenblik dat zijn zoon CR zich schuldig maakte aan het hoger in onderhavig arrest omschreven feit van verkrachting, ingeschreven was te Frankrijk, rue L nr. 20, CXV0 H.

Dit gegeven was, zo blijkt uit stuk 3 van de opposant, gekend aan de moeder van CR, de burgerlijk aansprakelijke partij KC.

Eveneens blijkt uit stuk 4 van de opposant dat zijn adres gekend was bij zijn werkgever de NV W gevestigd te België, W 9 - bij wie hij blijkbaar sedert 27 maart 2007 (tot minstens 15 december 2015, datum van het attest) tewerkgesteld is (stuk 9).

Uit stuk 9 van de opposant blijkt bovendien dat zijn loon door zijn werkgever werd gestort op een Belgisch rekeningnummer.

Ongetwijfeld waren de verblijfsgegevens van de opposant bij de Belgische belastingsadministratie gekend.

Ook op 27 november 2008, datum van betekening van het verstekarrest van 6 november 2008 aan CR (‘waarbij afschrift werd gelaten aan de procureur des Konings te Gent, gezien de betrokkene noch in België, noch het buitenland een gekende woonplaats, verblijfplaats, noch gekozen woonplaats had'), verbleef CR steeds op hetzelfde adres te Frankrijk, rue L 20, CXVO H.

Het hof stelt vast dat bij de betekening van voormeld verstekarrest van 6 november 2008 niet de minste inspanning is gedaan om de verblijfsgegevens van CR te achterhalen; men is gewoon voortgegaan op het niet-ingeschreven zijn van de opposant in België en de verklaring van zijn zoon die meedeelde dat hij niet wist waar zijn vader verbleef (cf. strafdossier, onderkaft 19, stuk 8).

Het is, naar het oordeel van het hof, terecht dat de opposant stelt dat het openbaar ministerie en/of de betrokken gerechtsdeurwaarder geen enkele of alleszins onvoldoende inspanningen hebben geleverd om zijn adres in Frankrijk te achterhalen, terwijl dit nochtans zeer gemakkelijk was.

De betekening van het verstekarrest van 6 november 2008 bij gerechtsdeurwaardersexploot van 27 november 2008 aan de procureur des Konings dient dan ook als onbestaande te worden aanzien.

Vergelijk Cass., 29 april 2009, R.W. 2010-11, kol. 1053: "De betekening aan de procureur des Konings is onbestaande wanneer de partij op wier verzoek zij werd verricht de woonplaats kende of had moeten kennen van diegene aan wie betekend werd." (met eigen onderstreping door het hof).

In een noot bij voormeld cassatiearrest van B. De Smet wordt verduidelijkt: "De procureur des Konings dient dus actief op zoek te gaan naar de woon- of verblijfplaats van de beklaagde alvorens een dagvaarding of een verstekvonnis bij wijze van formaliteit te laten betekenen wegens ‘verblijfplaats ongekend'".

Ook in een noot van F. D'hondt onder een cassatiearrest van 14 februari 1995 (zie TP&B 1995, p. 181 e.v.) wordt overwogen wat volgt: "Gesteld dat het openbaar ministerie inspanningen doet om de beklaagde echt te bereiken zal in de gunstigste omstandigheden het hieruit volgende debat éénmalig en geheel tegensprekelijk verlopen, een ideaalbeeld dat natuurlijk zelden zal bereikt worden. Maar mag er in het slechtste geval dan toch minstens een ernstige en serene poging tot reële informatieoverdracht met betrekking tot de tenlastelegging geëist worden? Deze laatste vraag werd in het verleden reeds door het E.H.R.M. positief beantwoord...". (met eigen onderstreping door het hof).

In aansluiting aan voormelde overwegingen en bij gebrek aan geldige betekening van het arrest van 6 november 2008 met nummer J/154/08 gewezen door het hof van beroep te Gent, 15e kamer, recht sprekend in jeugdzaken, aanziet het hof het verzet van de opposant CR als tijdig en regelmatig.

De beslissing vervat in voormeld arrest van 6 november 2008, houdende de bevestiging van de burgerrechtelijke aansprakelijkheid van CR voor het schadeverwekkend feit door zijn minderjarige zoon gepleegd op 21 augustus 2007, dient dan ook als ongedaan te worden aanzien.

...

(Achttiende kamer, 2016/VZ/4, 3 april 2017)