Court holds use of false documents is a continuing offense ending when its beneficial effect ceases.

...

Het in de telastlegging A.b bedoelde misdrijf van gebruik van valse stukken houdt een voortdurend misdrijf in (artt. 197 en 213 Sw.), daar het gebruik van een vals stuk voortduurt, zelfs zonder nieuw feit van de dader en zonder zijn herhaalde tussenkomst, zolang het doel dat hij beoogde niet werd verwezenlijkt en zolang de oorspronkelijke handeling die hem wordt verweten de gunstige uitwerking blijft hebben die hij ervan verwacht zonder dat hij zich hiertegen verzet.

Zoals reeds gesteld (zie hoger, randnummer 4), werden de in de telastleggingen A.a.1, A.a.2 en A.a.3 bedoelde valsheden in geschrifte en het in de telastlegging A.b bedoelde gebruik van deze valse geschriften door de onderscheiden beklaagden gepleegd met de bedrieglijke bedoeling afvalstoffen van de stad X te kunnen storten in het Waalse Gewest zonder zelf als opdrachtgever van de afvalstortingen in enig geschrift te worden vernoemd en de afvalstoffenwetgeving te kunnen omzeilen. Hoewel de bewuste afvalstortingen plaatsvonden in de periode van 1 september 2003 tot 31 mei 2004 (zie de telastlegging B), blijkt de (wederrechtelijke) "nuttige uitwerking" van de in dit verband aangewende valse geschriften ook nadien te hebben voortgeduurd, daar ten aanzien van derden en meer in het algemeen ten aanzien van de publieke opinie precies ingevolge die valse geschriften kon worden verdoezeld dat afvalstoffen van de stad X op een illegale wijze werden gestort op de stortplaats van F te V.

Deze nuttige uitwerking van de valse geschriften kwam echter in elk geval tot een einde op 31 december 2004, daar uit de verklaringen van de burgerlijke partij JDW kan worden afgeleid dat de bewuste praktijken eind 2004 door de pers in de openbaarheid werden gebracht (stuk 49 strafdossier). Er blijkt nergens uit dat de bewuste geschriften nadien nog werden gebruikt of nog enige nuttige uitwerking hebben gehad.

In zoverre het in de telastlegging A.b bedoelde gebruik van valse geschriften bewezen zou worden geacht, is het hof, in navolging van het openbaar ministerie, derhalve van oordeel dat dit gebruik hoe dan ook tot een einde kwam op 31 december 2004, en dat er na 31 december 2004 geen sprake meer kan zijn van gebruik van valse stukken, met welk oogmerk ook.

Dienaangaande volgt het hof dan ook niet het voormelde standpunt van de eerste rechter, namelijk dat het gebruik van de valse stukken zou hebben voortgeduurd tot en met 19 september 2008, met name omdat de valse stukken nog zouden zijn aangewend om een milieuheffing van OVAM af te wentelen op de nv A. Immers kan uit geen enkel gegeven van het strafdossier worden afgeleid dat de bewuste valse stukken in de administratieve procedure met betrekking tot de milieuheffingen nog enig nuttig effect konden hebben, daar integendeel blijkt dat tijdens die administratieve procedure alle betrokken actoren - waaronder ook de administratie - ervan op de hoogte waren en er ook van uitgingen dat er sprake was van het storten van afbraakmaterialen door de stad X (en overigens zelfs met het personeel en de vrachtwagens van de stad) op de stortplaats van F via een constructie waarbij de vierde beklaagde nv A en de vijfde beklaagde nv Aq als tussenpersonen optraden (zie de stukken 551-553 strafdossier; zie voorts stuk 2, gehecht aan de conclusie die namens de vierde beklaagde nv A en de vijfde beklaagde nv Aq voor de eerste rechter ter terechtzitting van 29 april 2016 werd neergelegd).

Bovendien blijkt uit de op dit punt door het hof geloofwaardig geachte verklaringen van de eerste beklaagde MT dat de beklaagden op het ogenblik van het opzetten en het uitvoeren van de constructie niet eens bewust waren van het risico op hoge milieuheffingen bij de uitvoer van Vlaams afval naar Wallonië (stuk 527 van het strafdossier).

...

(Tiende kamer, 2016/NT/689, 24 maart 2017)