Court allows appeal against administrative fine where labor court fully reviews sanction amount and conditions.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe labor court granted the appeal against an administrative fine, fully reviewing the sanction's amount and modalities. The employer argued that the labor court lacked authority to modify the fine, while the court noted the specific statutory provisions granting full jurisdiction over such disputes. The court decided that when an administrative sanction is already established, the labor court may exercise full jurisdiction to adjust the penalty without replacing the administration's initial discretion.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 17 §3 of the Social Law Supervision Decree; Art. 2 and 3 of the Law of 29 July 1991: When an administrative sanction is established, the competent labor court exercises full jurisdiction to review the decision, allowing it to modify the duration and modalities of the sanction while respecting the administration's initial discretion.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Fiche
Art. 17 §3 van het decreet sociaalrechtelijk toezicht bepaalt: Indien
de aangewezen ambtenaar beslist een administratieve geldboete op te leggen,
vermeldt zijn beslissing met in achtneming van de bepalingen van de wet
van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen,
het bedrag, de tekst van § 5 en de termijn waarbinnen en de manier waarop
de administratieve geldboete betaald wordt. Wanneer verzachtende
omstandigheden aanwezig zijn kan de aangewezen ambtenaar een administratieve
geldboete onder de betreffende minimumbedragen opleggen zonder dat de
geldboete lager mag zijn dan 40 % van het toepasselijke minimumbedrag.
Art. 2 van de wet van 29 juli 1991 bepaalt: De bestuurshandelingen
van de besturen bedoeld in artikel 1 moeten uitdrukkelijk worden gemotiveerd.
Art. 3 voegt daaraan toe: De opgelegde motivering moet in de akte
de juridische en feitelijke overwegingen vermelden die aan de beslissing
ten grondslag liggen. Zij moet afdoende zijn. Het staat aan de rechter
te oordelen of de motivering afdoende is. Een bestuur dat een administratieve
sanctie kan opleggen, en daarbij over een ruime beoordelingsbevoegdheid
beschikt, moet o.m. de evenredigheid uitleggen tussen de opgelegde sanctie
en de feiten die ertoe aanleiding geven. (Cass., 15 februari 1999 Soc.Kron.
1999, 316). Immers in de Memorie van Toelichting bij het decreet
sociaalrechtelijk toezicht werd uitgelegd dat het stelsel van de administratieve
geldboeten zoals federaal van toepassing, wordt getransponeerd naar de
Vlaamse administratieve geldboeten en verder verfijnd. Hierbij werd als
volgt toegelicht wat de volheid van bevoegdheid van de arbeidsgerechten:
Indien beroep wordt ingesteld bij de arbeidsrechtbank, dan doet deze uitspraak
over de eis tot betaling van de administratieve geldboete en heeft deze
terzake de volheid van bevoegdheid ; zij kan de eis tot betaling inwilligen,
afwijzen, dan wel het bedrag ervan wijzigen. (onderlijning door het hof
Vl. Parl. (2002-03, 1812/1, 7, littera h). Deze doelstelling van
de Vlaamse decreetgever is in overeenstemming met de recente rechtspraak
van het Hof van Cassatie,volgens dewelke, bij miskenning van de uitdrukkelijke
motiveringsplicht de ter zake bevoegde arbeidsrechtbank bij een geschil
over een administratieve sanctie, met naleving van het recht van verdediging
en binnen het kader van het geding zoals de partijen dat zijn overeengekomen,
een toetsing met volle rechtsmacht uitoefent over de beslissing die de
bevoegde ambtenaar heeft genomen over de strafmaat, waarbij ze desgevallend,
de duur en de modaliteiten van die sanctie kan kiezen. (Cass. 5 maart
2018, www.juridat.be met conclusie OM). Interessant daarbij is de
conclusie van het OM, waarin uitgelegd wordt dat er een zekere aarzeling
en tegenstrijdigheid zou kunnen blijken bij lezing van voorgaande cassatierechtspraak.
Immers wanneer de administratie gebruik maakt van zijn discretionaire
bevoegdheid om al dan niet een administratieve sanctie op te leggen, dan
verhindert de scheiding der machten dat de rechter zich in de plaats van
de overheid stelt en kan de rechter enkel de administratieve sanctie nietig
verklaren en de overheid uitnodigen een nieuwe beslissing te nemen.
Wanneer het daarentegen enkel gaat over de straftoemeting dan wordt
deze discretionaire bevoegdheid onverlet gelaten en kan de rechter doen
wat de overheid kon doen, met name de sanctie moduleren. (Cass. 5 maart
2018) Het Hof van Cassatie zette zich zo op dezelfde lijn als het
Grondwettelijk Hof (toen Arbitragehof) in het arrest 72/92 van 18 november
1992 (B.4.4) en in het arrest 128/99 van 7 december 1999. De rechter oefent
een volledig toezicht uit, hetgeen inhoudt dat niets van wat onder de
beoordeling van het bestuur valt, aan de controle van de rechter mag ontsnappen
(arrest 128/99 B.13 tot B.15). De rechter treedt hiermee niet in de plaats
van het bestuur, aangezien het bestuur zelf al duidelijk heeft aangegeven
dat het gedrag naar zijn oordeel een sanctie verdient.
UTU-thesaurus:
SOCIAAL RECHT - SOCIAAL RECHT - ALGEMENE BEGINSELEN - Administratieve geldboetes
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Dienstencheques
Wettelijke bepalingen:
Decreet Vlaamse Raad - 30-04-2004 - 17, § 3 en § 5
Wet - 29-07-1991 - 2 en 3