Court dismisses dismissal claim against union members, ruling termination was arbitrary and procedurally flawed.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe court dismissed the employee's claim against union members who allegedly fired them, finding the termination arbitrary and procedurally invalid. The employee argued the dismissal was based on incompetence, but the employer failed to prove this given the employee's 30-year tenure and timely notification of professional unavailability. Consequently, the court held the dismissal unreasonable and the claim inadmissible against the individuals.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 17 en 18 Gerechtelijk Wetboek; Art. 10 cao 109: A dismissal is arbitrary if it lacks objective grounds and violates the employee's rights, rendering the claim against the dismissors inadmissible.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Fiche
Een werknemer kan een arbeidsovereenkomst aangaan met de leden van een
vakorganisatie, die de gezagsuitoefening kunnen delegeren aan iemand die
als lasthebber in hun naam en voor hun rekening het gezag kan uitoefenen.
Wanneer deze ook de bevoegdheid heeft om de werkgever in rechte te vertegenwoordigen,
dan kan de feitelijke vereniging in de persoon van deze lasthebber worden
gevat. Inzake rechtsvorderingen van feitelijke verenigingen wordt
volgens gezaghebbende rechtsleer de voorzitter of de secretaris geacht
hiervoor mandaat te hebben bekomen. De regeling van de artikelen
17 en 18 Ger. W. in verband met het belang en de hoedanigheid, geldt ten
aanzien van alle partijen. Een vordering kan slechts worden gericht tegen
een persoon die de hoedanigheid heeft om ze te beantwoorden. Een rechtsvordering
door of tegen verenigingen zonder rechtspersoonlijkheid is niet ontvankelijk..
Uit artikel 17 Ger. W. volgt dat het belang wordt beoordeeld op het
tijdstip van het instellen van de vordering. Geenszins is de vordering
sindsdien zonder voorwerp geworden. Betrokkenen zijn de auteurs van het
ontslag en worden hierop aangesproken, zodat ze belang en hoedanigheid
hebben om zich tegen de aanvechting van hun beslissing en van de uitoefening
van hun mandaat te verdedigen. Het feit dat ze deze hoedanigheid
niet meer zouden hebben in verband met actuele ontslagen doet daaraan
geen afbreuk. In toepassing van art. 10 van de cao 109 heeft de partij
die iets aanvoert de bewijslast van wat ze aanvoert. De werkgever
bewijst geenszins de ingeroepen insubordinatie er kan zelfs geen tekortkoming
bij de werknemer worden gevonden, aangezien hij zeer tijdig verwittigde
over zijn omwille van professionele redenen verantwoorde onbeschikbaarheid.
Het ontslag werd dan ook niet gegrond op een bewezen ongeschiktheid
van de werknemer of op zijn gedrag. Ook de andere ingeroepen motieven
worden niet bewezen en berusten grotendeels op veronderstellingen.
Het ontslag van een werknemer waarvan wordt erkend dat hij gedurende
een meer dan 30jarige tewerkstelling zijn werk inhoudelijk steeds goed
heeft gedaan, is kennelijk onredelijk. De vertegenwoordigers van de vakorganisatie
dienden terdege te beseffen dat men op zulke manier een medewerker niet
ontslaat, hierbij zijn integriteit, bestaansmiddelen en verdere carrièremogelijkheden
ernstig discrediterend.
UTU-thesaurus:
GERECHTELIJK RECHT - GERECHTELIJK RECHT- ALGEMENE BEGINSELEN - Rechtsvordering - Hoedanigheid
GERECHTELIJK RECHT - GERECHTELIJK RECHT- ALGEMENE BEGINSELEN - Rechtsvordering - Belang
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Willekeurig ontslag
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Ontslag om dringende reden
Wettelijke bepalingen:
Gerechtelijk Wetboek - 17 en 18
Collectieve arbeidsovereenkomst - 10 - 109
Wet - 03-07-1978 - 35 - 109
Link Justel databank 19780703-109