Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:CTBRL:2019:ARR.20190401.7 ECLI:BE:CTBRL:2019:ARR.20190401.7 Généré par l'IA

Court allows unpaid wages claim against negligent agent but dismisses claim against employer due to lack of fault.

Numéro de cause ECLI:BE:CTBRL:2019:ARR.20190401.7
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The court dismissed the employer's liability for unpaid wages while allowing the claim against the negligent agent (syndic). The employer acted with good faith, relying on the agent's management of funds, whereas the agent failed to verify collective agreement compliance despite professional duties. Consequently, the court ruled that the agent committed a crime through negligence, establishing civil liability for the damages caused.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 9 of 42, 1° of the Wage Protection Act; Article 162, 1° of the Social Code of Offenses; Article 189 of the Social Code of Offenses; Article 21 of the Preliminary Title of the Code of Criminal Procedure; Article 26 of the Preliminary Title of the Code of Criminal Procedure: An employer is not criminally liable for wage non-payment if they acted with good faith and relied on an agent, but the agent may be held liable if their negligence caused the crime.

Mots-clés

Généré par l'IA
Wage Protection Act Social Code of Offenses Negligence Good Faith Statute of Limitations Collective Agreement Agent Liability arriérés de salaire

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 9 of 42, 1° of the Wage Protection Act
Article 162, 1° of the Social Code of Offenses
Article 189 of the Social Code of Offenses
Article 21 of the Preliminary Title of the Code of Criminal Procedure
Article 26 of the Preliminary Title of the Code of Criminal Procedure
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Fiche

De werkgever, zijn lasthebber of aangestelde die het aan de werknemer

op gezette tijden verschuldigd loon niet of onvolledig betaalt, begaat

een misdrijf krachtens de artikelen 9 van 42,1° van de Loonbeschermingswet

(sinds 1 juli 2011 op grond van artikel 162, 1° van het Sociaal Strafwetboek).

De niet naleving van algemeen verbindend verklaarde cao's wordt

ook strafrechtelijk gesanctioneerd door artikel 56 eerste lid, 1° van

de C.A.O. wet van 5 december 1968 (sinds 1 juli 2015 door artikel 189

van het Sociaal Strafwetboek). De strafvordering verjaart bij wanbedrijven

pas na 5 jaar (artikel 21 van de Voorafgaande Titel van het Wetboek van

Strafvordering) . Artikel 26 VTWSV is van toepassing op elke burgerlijke

rechtsvordering die tot een veroordeling strekt en die steunt op feiten

die het bestaan van een misdrijf doen blijken, zelfs wanneer die feiten

eveneens een contractuele tekortkoming uitmaken en het voorwerp van de

vordering in de uitvoering van de contractuele verbintenis bestaat.

.- De burgerlijke rechter, die uitspraak doet over een op een misdrijf

gegronde vordering en nagaat of de vordering verjaard is, moet vaststellen

dat de feiten die aan die vordering ten grondslag liggen, onder de toepassing

van de strafwet vallen. Hij moet hierbij de bestanddelen van het misdrijf

die de beoordeling van de verjaring beïnvloeden, nagaan. - Het stilzwijgen

van de artikelen 9 en 42 Loonbeschermingswet, artikel 56, eerste lid,

1°, CAO-wet met betrekking tot de schuldvorm van de in deze bepalingen

strafbaar gestelde handelingen brengt mee dat de schuld aan deze misdrijven

onder meer kan bestaan in onachtzaamheid. - Het bestaan van dit morele

bestanddeel kan worden afgeleid uit het louter materiële gepleegde feit

en de vaststelling dat dit feit kan worden toegerekend aan de beklaagde,

met dien verstande dat de dader vrijuit gaat wanneer overmacht, onoverwinnelijke

dwaling of een andere schulduitsluitingsgrond wordt aangetoond, minstens

niet ongeloofwaardig is. Goede trouw kan een rechtvaardigingsgrond

opleveren wanneer hij voortvloeit uit onoverkomelijke dwaling. Dwaling

kan, in bepaalde omstandigheden, door de rechter als onoverkomelijk worden

beschouwd, op voorwaarde dat hij uit die omstandigheden kan afleiden dat

de persoon die zich in die omstandigheden bevond, gehandeld heeft zoals

elke redelijke en voorzichtige persoon dat zou hebben gedaan. Het

blijkt dat de VME, zoals overigens gebruikelijk is wanneer beroep wordt

gedaan op een professionele syndicus, aan de syndicus opdracht heeft gegeven

om een conciërge aan te werven, het gezag als werkgever over haar uit

te oefenen en het loon te betalen. De arbeidsovereenkomst werd ondertekend

door de syndicus, als lasthebber van de VME. De concierge beweert

dat het haar verboden werd om rechtstreeks contact op te nemen met de

vereniging van mede- eigenaars en dat zij steeds werd doorverwezen naar

de syndicus. De syndicus stond in voor de betaling van het loon en deed

beroep op een sociaal secretariaat. Bij de aanstelling van een nieuwe

syndicus heeft deze noodzakelijkerwijze het volledige dossier betreffende

de tewerkstelling van de concierge ontvangen. Artikel 577-8 §2, 9° van

het Burgerlijk wetboek (in de versie zoals van toepassing in die periode)

bepaalde immers dat de syndicus alle documenten aangaande het gebouw in

mede-eigendom, de boekhouding en de activa die hij beheerde , moet overdragen

aan zijn opvolger. De VME , die rechtspersoonlijkheid heeft, was

weliswaar de werkgever, maar de situatie is zeer specifiek bij een vereniging

van mede-eigenaars. Het betreft in dit geval een vereniging van 59 eigenaars

van appartementen in een groot flatgebouw. Doorheen de jaren verdwijnen

er eigenaars en komen er nieuwe bij (ingevolge overdracht van de eigendom

van een appartement). De VME heeft, zoals zij wettelijk verplicht

was (artikel 577-4 §1, 4° en artikel 577-8§1 van het Burgerlijk wetboek,

in de versie zoals van toepassing in die periode) , een syndicus benoemd.

Zij heeft ervoor gekozen om een professionele syndicus aan te duiden.

Deze vraagt daarvoor een vergoeding als professionele verstrekker van

diensten. De syndicus was vanuit haar activiteit ongetwijfeld op

de hoogte van de specifieke regels inzake de tewerkstelling van een conciërge.

In de arbeidsovereenkomst werd bovendien uitdrukkelijk verwezen naar het

PC 332. Nergens blijkt uit dat de syndicus naar aanleiding van de

jaarlijkse algemene vergaderingen van de mede-eigenaars of op enig ander

ogenblik de VME, of de nieuwe mede-eigenaars naar aanleiding van een eigendomsoverdracht

, heeft ingelicht over de concrete loonafspraken met de concierge of over

het feit dat de arbeidsovereenkomst en het loon niet in overeenstemming

waren met de cao-bepalingen. Waar de concierge voor het vast uurrooster

van 31 uren een loon ontving dat -met inbegrip van het voordeel in natura-

nagenoeg overeenstemde met het minimumloon, was er voor de VME ook geen

reden om spontaan te twijfelen aan de correctheid van het loon.

De VME kreeg evenmin kennis van de loonstaten die het sociaal secretariaat

aan de concierge zond. De syndicus beheerde het 'werkkapitaal

, dat dient voor het betalen van de periodieke uitgaven , waaronder de

uitgaven voor de huisbewaarder' (vgl. artikel 577-11§2,2° van het

Burgerlijk wetboek ). Hij diende daarvan rekenschap te geven aan de algemene

vergadering. De VME mocht erop vertrouwen dat de syndicus de concierge

tewerkstelde en het loon betaalde in overeenstemming met de toepasselijke

cao's. Uit dit alles blijkt dat de VME heeft gehandeld zoals

ieder bedachtzaam en voorzichtig werkgever in dezelfde omstandigheden

zou hebben gehandeld, zodat het moreel element van het misdrijf niet wordt

bewezen in hoofde van de VME. De syndicus heeft daarentegen wel,

als lasthebber, het misdrijf gepleegd. Het materieel bestanddeel is bewezen

(er werd minder loon betaald dan het loon dat verschuldigd was op basis

van de algemeen verbindend verklaarde cao's). Het moreel element

is eveneens bewezen in haren hoofde . Het kan worden afgeleid uit het

louter materiële gepleegde feit en de vaststelling dat dit feit kan worden

toegerekend aan de syndicus als lasthebber van de werkgever. Zoals vermeld,

kon zij vanuit haar beroepskennis en ervaring niet anders dan op de hoogte

zijn van de toepasselijke regels. Indien zij had gehandeld als een normaal

zorgvuldige syndicus-lasthebber, had zij de overtreding gemakkelijk kunnen

vermijden. Minstens had zij daarover informatie moeten inwinnen. Het feit

dat zij voor de sociale documenten en voor de betaling van het loon beroep

deed op een sociaal secretariaat, neemt niet weg dat zij zeer onachtzaam

is geweest en niet heeft gehandeld zoals iedere bedachtzaam en voorzichtig

syndicus-lasthebber van een vereniging van mede-ëigenaars zou hebben

gehandeld. De concierge kan bijgevolg haar vordering tot betaling

van loon als herstel in natura van de door het misdrijf 'niet-betaling

van het verschuldigde loon' veroorzaakte schade instellen tegen de

syndicus. In dit geval handelde syndicus met eenzelfde opzet

door jarenlang op constante en systematische wijze, volgens hetzelfde

principe en met dezelfde bedoeling, aan mevrouw de concierge elke maand

een loon te betalen, dat lager was dan het baremaloon volgens de cao's.

Het betrof dus een voortgezet misdrijf. Het laatste feit dateert

van minder dan vijf jaar voor de dagvaarding. De vordering was dus niet

verjaard op het ogenblik van de dagvaarding. Anderzijds is

de syndicus pas strafrechtelijk aansprakelijk vanaf zijn aanstelling zodat

de vordering dient beperkt te worden tot de loonachterstal vanaf die datum.

UTU-thesaurus:

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidswetgeving - Andere

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Loon - Loonbescherming - Betaling

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Loon - Loonbescherming - Rechtsvordering tot betaling

Vrije woorden:

Loonbeschermingswet art 9 en 42,1° , art 162,1°en 189 sociaal strafwetboek

Verjaring art 21en 26 voorafgaande titel wetboek strafvordering

Strafrechtelijke aansprakelijkheid : Mede-eigendom - syndicus