Belgian court upheld jurisdiction and applied mandatory Belgian labor law despite Dutch choice of law.

Fiche

- Arbeidsovereenkomst met keuzebeding voor de toepassing van Nederlands

recht, gewoonlijke plaats van tewerkstelling in België. Belgische arbeidsrechtbank

bevoegd op grond van art 21 1 bi Brussel I bis Verordening. Ten

aanzien van arbeidsovereenkomsten is de plaats waar de werknemer zijn

arbeid verricht de enige plaats van uitvoering van een verbintenis die

ter bepaling van de bevoegde rechter in aanmerking kan komen (HvJ nr.

C-437/00, 10 april 2003). In België lag het werkelijk centrum

van de beroepswerkzaamheden van de werkenemer. Het feit dat de werknemer

op bepaalde ogenblikken in Nederland diende te overleggen doet hieraan

geen afbreuk. - Toepassing van art. 8.1 en 9 van de Verordening 593/2008

van 17 juni 2008, de zgn. Rome I Verordening. Art. 8.1 bepaalt:

Een individuele arbeidsovereenkomst wordt beheerst door het recht dat

de partijen overeenkomstig artikel 3 hebben gekozen. Deze keuze mag er

evenwel niet toe leiden dat de werknemer de bescherming verliest welke

hij geniet op grond van bepalingen waarvan niet bij overeenkomst kan worden

afgeweken op grond van het recht dat overeenkomstig de leden 2, 3 en 4

van dit artikel toepasselijk zou zijn geweest bij gebreke van een rechtskeuze.

De leden 2, 3 en 4, waarnaar wordt verwezen vormen een cascadesysteem

waarbij lid 2 verwijst naar het land van waaruit de werknemer gewoonlijk

zijn arbeid verricht. Art. 9 bepaalt: 1. Bepalingen van bijzonder

dwingend recht zijn bepalingen aan de inachtneming waarvan een land zoveel

belang hecht voor de handhaving van zijn openbare belangen zoals zijn

politieke, sociale of economische organisatie, dat zij moet worden toegepast

op elk geval dat onder de werkingssfeer ervan valt, ongeacht welk recht

overeenkomstig deze verordening overigens van toepassing is op de overeenkomst.

2. Niets in deze verordening beperkt de toepassing van de bepalingen

van bijzonder dwingend recht van de rechter bij wie de zaak aanhangig

is. 3. De rechter kan ook gevolg toekennen aan de bepalingen van

bijzonder dwingend recht van het land waar de verbintenissen krachtens

de overeenkomst moeten worden nagekomen of zijn nagekomen, voor zover

die bepalingen van bijzonder dwingend recht de tenuitvoerlegging van de

overeenkomst onwettig maken. Bij de beslissing of aan deze bepalingen

gevolg moet worden toegekend, wordt rekening gehouden met hun aard en

doel alsmede met de gevolgen die de toepassing of niet-toepassing van

deze bepalingen zou kunnen hebben. - De strafbaarstelling van de

aangestelde of lasthebber van de werkgever vloeit voort uit art. 162 van

het Sociaal Strafwetboek (afgekort SSWB). Door deze bepaling wordt niet

enkel de werkgever maar iedere persoon die deelneemt aan de leidinggevende

functies in de onderneming en die bekleed is met het gezag of de nodige

bevoegdheid heeft om over de naleving van de wet te waken, als dader van

een inbreuk op de loonbeschermingswet aangemerkt. Deze uitbreiding wil

verhinderen dat rechtspersonen zouden aangewend worden om niet tot effectieve

loonuitbetaling te moeten overgaan. De loonbeschermingswet werd

in de Belgische rechtspraak beschouwd als een wet van politie en veiligheid

en maakt deel uit van het bijzonder dwingend recht in de zin van art.

9 van Rome I - De bepalingen in verband met de opzeggingsregeling

horen eerder onder art. 8.1 van Rome I thuis. Dit houdt in dat de werknemer

die gewoonlijk in België zijn arbeid verricht, door de rechtskeuze voor

het Nederlands recht niet de bescherming van het Belgisch recht mag verliezen,

waarvan niet bij overeenkomst kan worden afgeweken. Het meest gunstige

stelsel moet worden toegepast, maar dit dient te worden afgewogen vanuit

een globale vergelijking. Het Nederlands recht aanvaardt arbeidsovereenkomsten

voor bepaalde tijd, die tussentijds opzegbaar zijn, indien dit in de overeenkomst

wordt voorzien. De arbeidsovereenkomst voorzag deze mogelijkheid.

Bij onregelmatige opzegging doen er zich 2 mogelijkheden voor: schadeplichtigheid

of vernietigbaarheid al naargelang men zich steunt op art. 7:677 Ned.

BW of art. 7:667 lid 3 Ned. BW. De werknemer kan dus of schadevergoeding

vorderen of herstel van de arbeidsovereenkomst. De schadevergoeding komt

neer op het loon dat in de plaats komt voor de periode dat de arbeidsovereenkomst

doorliep. In het stelsel van de schadevergoeding verschilt het toenmalige

Nederlands recht niet van het Belgische recht, omdat het toenmalige

art. 40 van de arbeidsovereenkomstenwet ook in een schadevergoeding voorziet

gelijk aan het loon tot aan de eindtermijn, met de restrictie dat deze

niet meer mag bedragen dan het dubbele van de normale opzeggingstermijn.

Nu de werknemer onveranderd een verbrekingsvergoeding heeft gevorderd

kan hij niet betwisten dat er een ontslag van de arbeidsovereenkomst

van bepaalde tijd heeft plaats gevonden. Hij heeft zich niet op de vernietigbaarheid

van dit ontslag beroepen.Wat de schadevergoeding in de vorm van een verbrekingsvergoeding

betreft kan het Belgisch recht niet tot een gunstiger oplossing leiden,

omdat hij reeds 2 maanden van de 6 gepresteerd had en de verbrekingsvergoeding

ook naar Belgisch recht 4 maanden bedraagt (minder dan het dubbele van

een normale opzeggingstermijn naar Belgisch recht), wat overeenkomt met

een schadevergoeding gelijk aan het loon dat in de plaats komt voor de

periode dat de arbeidsovereenkomst doorliep, waarop hij in het Nederlandse

stelsel aanspraak kon maken.

UTU-thesaurus:

STRAFRECHT - STRAFRECHT - ALGEMENE BEGINSELEN - Strafrechtelijke aansprakelijkheid

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Soorten arbeidsovereenkomsten - Voor een tijdsduur

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Loon - Loonbescherming - Strafbepalingen

SOCIAAL RECHT - EUROPEES SOCIAAL RECHT

FISCAAL RECHT - INKOMSTENBELASTING - PERSONENBELASTING - Berekening personenbelasting - Gewoon stelsel

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Opzegging

Wettelijke bepalingen:

Sociaal Strafwetboek - 06-06-2010 - 162 - 07

ELI link Pub nr 2010A09589

Verordening EG/EU - 12-12-2002 - 21 1 bi - 1215/2012

Link Justel databank 20021212-1215/2012

Verordening EG/EU - 17-06-2008 - 8,1 en 9 - 593/2008

Link Justel databank 20080617-593/2008