Court dismisses employer's claim that project end constitutes force majeure, ruling termination requires notice.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe court dismissed the employer's request to terminate the employment contract without notice, ruling that the project's completion did not qualify as force majeure. The employer argued the project's end was unforeseeable, but the court found the phased completion was foreseeable and thus constituted a conditional obligation rather than a force majeure event. Consequently, the employer was required to provide the statutory notice period mandated by the employment contract.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 32, 5° and 26 of the Employment Contracts Act; Force majeure requires an unforeseeable and unavoidable event, whereas the completion of a phased project is foreseeable and does not justify immediate termination without notice.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Fiche
Overmacht Artikel 32, 5°, van de Arbeidsovereenkomstenwet bepaalt
dat de verbintenissen uit een arbeidsovereenkomst een einde nemen door
overmacht. Daarbij geldt dat overmacht slechts tot beëindiging van de
arbeidsovereenkomst kan leiden wanneer het de verdere uitvoering van de
overeenkomst definitief onmogelijk maakt. Artikel 26 van de arbeidsovereenkomstenwet
bepaalt immers dat de door overmacht ontstane gebeurtenissen niet de beëindiging
van de overeenkomst tot gevolg hebben wanneer zij slechts tijdelijk de
uitvoering van de overeenkomst schorsen. De Arbeidsovereenkomstenwet
bevat geen definitie van het begrip overmacht en wijkt dus ook niet af
van het gemeen recht. Enkel een onvoorzienbare en onvermijdbare gebeurtenis
die onafhankelijk is van de wil van de betrokkene kan overmacht uitmaken..
Wanneer de arbeidsovereenkomst uitdrukkelijk bepaalt dat de aanwerving
van de werknemer bedoeld was voor de uitvoering van een fase van een (ontwikkelings)project
blijkt dat de voltooiing van deze fase van het project voorzienbaar was
zodat de afloop ervan geen onvoorzienbare gebeurtenis is. Ontbindend
beding Van bij de aanvang van de arbeidsovereenkomst stond vast dat
de vierde fase van het project, net zoals de voorgaande fases, op een
bepaalde dag voltooid zou zijn en van meet af aan een tijdelijk karakter
had, ook al werd de duur ervan een paar keer verlengd De beëindiging
van het samenwerkingsproject, door afloop van de overeengekomen termijn
en de uitputting van het toegekende budget, was dus geen onzekere gebeurtenis
in de zin van artikel 1168 van het Burgerlijk Wetboek. Artikel 1168
van het Burgerlijk Wetboek bepaalt: 'Een verbintenis is voorwaardelijk,
wanneer men deze doet afhangen van een toekomstige en onzekere gebeurtenis,
hetzij door de verbintenis op te schorten totdat de gebeurtenis zal plaatshebben,
hetzij door ze teniet te doen, naargelang de gebeurtenis plaatsheeft of
niet plaatsheeft.'. De toekomstige gebeurtenis moet dus onzeker zijn
Indien de verbintenis afhangt van een toekomstige maar zekere
gebeurtenis, betreft het een verbintenis met tijdsbepaling en geen verbintenis
onder voorwaarde. Artikel 6 van de Arbeidsovereenkomstenwet bepaalt:
'Alle met de bepalingen van deze wet en van haar uitvoeringsbesluiten
strijdige bedingen zijn nietig voor zover zij ertoe strekken de rechten
van de werknemer in te korten of zijn verplichtingen te verzwaren.'.
Waar het in de arbeidsovereenkomst opgenomen beding inhield dat de
werkgever de beëindiging van de arbeidsovereenkomst kon vaststellen,
zonder opzeggingstermijn, enkel omdat het Samenwerkingsproject, nadat
het volledig werd uitgevoerd, werd beëindigd, was dit beding nietig overeenkomstig
artikel 6 van de Arbeidsovereenkomstenwet. Het beding hield immers
een inkorting in van de rechten van de werknemer op basis van artikel
37 van de arbeidsovereenkomstenwet. Overeenkomstig dit artikel dient de
werkgever een opzeggingstermijn te betekenen indien hij de arbeidsovereenkomst
wenst te beëindigen. De partijen hebben er uitdrukkelijk voor gekozen
een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd te sluiten die ze derhalve
op elk ogenblik konden beëindigen met een opzeggingstermijn (artikel
37 Arbeidsovereenkomstenwet). Indien zij een arbeidsovereenkomst
hadden gesloten voor een duidelijk omschreven werk of voor bepaalde tijd,
konden zij niet op geldige wijze bedingen dat de partijen de overeenkomst
konden beëindigen voor het verstrijken van de termijn met een opzeggingstermijn.
Dergelijk beding zou immers in strijd zijn met de dwingende bepalingen
van artikel 40 § 1 van de Arbeidsovereenkomstenwet , in de versie zoals
van toepassing op het ogenblik van de feiten. Aangezien de
werkgever de werknemer voor onbepaalde tijd had aangeworven om het project
te leiden, hield dit in dat de werkgever de arbeidsovereenkomst met een
opzeggingstermijn diende te beëindigen indien hij na de voltooiing van
het project de werknemer niet meer wenste of kon tewerkstellen en er geen
sprake was van overmacht. Beding op basis van art 82,5° WAO
Vanaf het beëindigen van een vorige arbeidsovereenkomst door onderling
akkoord tussen partijen is de werknemer vrij om een nieuwe arbeidsovereenkomst
te sluiten met daarin een beding als bepaald in artikel 82§5 van de Arbeidsovereenkomstenwet.
Het beding over de duur van de opzeggingstermijn opgenomen in de
nieuwe arbeheidsovereenkomst is geldig. Door de arbeidsovereenkomst
stilzwijgend verder te zetten na de oorspronkelijk vooropgestelde datum
voor de beëindiging van het project waarop het betrekking had, bleven
partijen verder gebonden door het beding over de duur van de opzeggingstermijn.
Waar de arbeidsovereenkomst bepaalde dat deze voor onbepaalde tijd
werd gesloten en welke opzeggingstermijn diende te worden nageleefd in
geval van ontslag door de werkgever, volgde daar logisch uit dat het beding
gold voor elk ontslag zolang de arbeidsovereenkomst bleef bestaan.
Ancienniteit bij opeenvolging van verschillende arbeidsovereenkomsten
zonder onderbreking. Artikel 82§5 van de Arbeidsovereenkomstenwet
bepaalt dat de opzeggingstermijnen niet korter mogen zijn dan de in §
2, eerste en tweede lid, vastgestelde termijnen. Wanneer de partijen
achtereenvolgens en zonder onderbreking verschillende arbeidsovereenkomsten
hebben gesloten, waarvan de laatste voor onbepaalde tijd, dan wordt voor
het bepalen van de minimum opzeggingstermijn die de werkgever moet in
aanmerking nemen overeenkomstig artikel 82,,§ 2, alinéa 2, § 3, alinéa
2, et § 4, van de Arbeidsovereenkomstenwet, rekening gehouden met de
totale duur van de ononderbroken dienst van de werknemer bij dezelfde
werkgever op het tijdstip dat de opzegging ingaat (Cass., 23 september
2002,www.juridat.be). De werknemer kon niet verzaken aan zijn rechten
in dat verband voordat de werkgever de laatste arbeidsovereenkomst had
beëindigd.
UTU-thesaurus:
BURGERLIJK RECHT - VERBINTENISSENRECHT- ALGEMENE BEGINSELEN - Modaliteiten - Voorwaardelijke verbintenis
BURGERLIJK RECHT - VERBINTENISSENRECHT- ALGEMENE BEGINSELEN - Modaliteiten - Verbintenis met tijdsbepaling
BURGERLIJK RECHT - VERBINTENISSEN UIT OVEREENKOMST - Nakoming verbintenis - Overmacht
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Soorten arbeidsovereenkomsten - Onbepaalde duur
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Soorten arbeidsovereenkomsten - Opeenvolgende
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Algemeen
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Andere wijzen van beëindiging
Vrije woorden:
arbeidsovereenkomst - ontbindende voorwaarde- einde van een tijdelijk
project is geen toekomstige en onzekere gebeurtenis zoals vereist in 1168
van het Burgerlijk Wetboek
Wettelijke bepalingen:
Wet - 03-07-1978 - 6, 26, 32, 5° en 82, 5°
oud Burgerlijk Wetboek - 1148 en 1168