Court allows dismissal compensation for arbitrary termination when employer cites only one reason but multiple grounds exist.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Labor Court of Brussels allowed a partial claim for compensation regarding an arbitrary dismissal under Article 7 of Collective Agreement No. 109. The employer initially cited a single reason for termination, but subsequent evidence revealed distinct, unacknowledged grounds that the employer failed to substantiate. Consequently, the court determined the dismissal was clearly unreasonable and awarded four weeks' salary as interim compensation, pending resolution of the separate issue regarding the application of Article 5bis of the Employment Contracts Act.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 5, 7, 9, and 10 of Collective Agreement No. 109; When an employer cites only one reason for dismissal while multiple distinct grounds exist, the employer violates the article and incurs a civil penalty, unless the cited reason is accepted as the sole official cause.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Fiche
- Van artikel 5bis van de Arbeidsovereenkomstenwet kan toepassing worden
gemaakt wanneer een natuurlijke persoon en een vennootschap verbonden
zijn door een arbeidsovereenkomst, en een aannemingsovereenkomst bestaat
tussen dezelfde vennootschap en een andere vennootschap, waarin voornoemde
natuurlijk persoon werkend vennoot of zaakvoerder is en bovendien degene
die de dienstprestaties in het kader van de aannemingsovereenkomst uitvoert.
Vervolgens is voor de toepassing van artikel 5bis van de Arbeidsovereenkomstenwet
vereist dat de dienstprestaties in uitvoering van de aannemingsovereenkomst
en de arbeidsprestaties in uitvoering van de arbeidsovereenkomst gelijkaardig
dienen te zijn. (heropening der debatten m.b.t. verdere bewijslevering)
Kennelijk onredelijk ontslag art 7 cao 109 Als de
werkgever slechts één reden opgeeft en later blijkt dat er meer redenen
werkelijk aan de basis liggen van het ontslag dan de werkgever op vraag
van de werknemer heeft opgegeven, en die redenen duidelijk van de opgegeven
redenen te onderscheiden zijn, heeft hij het voorschrift van artikel 5
van de CAO nr. 109 miskend, en is de forfaitaire burgerlijke boete van
artikel 7 verschuldigd. Dat is niet het geval wanneer hij naast de werkelijke
redenen voor het ontslag ook nog een of meer andere redenen heeft vermeld,
die hetzij niet bewezen, hetzij geen echte motieven voor het ontslag blijken
te zijn. In zijn syntheseberoepsconclusie, stelt de werkgever dat
de reden die wordt opgegeven in de brief van ...de ‘enige en echte officiële
reden is voor de beëindiging van de arbeidsovereenkomst', en dat
de andere aangehaalde verwijten slechts vaststellingen waren die na de
beëindiging van de arbeidsovereenkomst werden gedaan. In die omstandigheden
mag worden aanvaard dat de werkgever met die brief wel degelijk opgave
heeft gedaan van de concrete reden die tot het ontslag heeft geleid.
Art 10 cao 109 Artikel 10 van CAO nr. 109 regelt de bewijslast
bij betwisting met betrekking tot het ontslagmotief en bepaalt onder andere
dat wanneer de werkgever de redenen van het ontslag heeft medegedeeld
met inachtneming van artikel 5 van dezelfde CAO, de partij die iets aanvoert
daarvan de bewijslast draagt. Het bewijs wordt niet geleverd door
het voorleggen van een brief met betrekking tot de verkoop van de bedrijfsterreinen:
uit het enkele feit dat de bedrijfsterreinen zouden worden verkocht, kan
niet en alleszins niet op ondubbelzinnige wijze worden afgeleid dat de
werkgever had beslist om rustig de activiteiten te stoppen. Wanneer
de werkgever niet het bewijs levert van het ingeroepen ontslagmotief,
is er sprake van kennelijk onredelijk ontslag. In dat geval is het ontslag
niet gebaseerd op enige reden en daardoor kennelijk onredelijk. Artikel
9 § 1 van de CAO nr. 109 bepaalt dat de werkgever in geval van kennelijk
onredelijk ontslag aan de werknemer een schadevergoeding verschuldigd
is; artikel 9 § 2 van voornoemde CAO bepaalt verder dat de schadevergoeding
die aan de werknemer wordt toegekend overeenstemt met minimaal 3 en maximaal
17 weken loon. In voorliggende betwisting is het arbeidshof van oordeel
dat een schadevergoeding kan worden toegekend gelijk aan 4 weken loon.
Deze vergoeding stemt overeen met de graad van kennelijke onredelijkheid,
die in de mening van het arbeidshof iets meer bedraagt dan de minimale
graad van kennelijke onredelijkheid. Het juiste bedrag van de toe
te kennen vergoeding kan pas worden bepaald nadat de discussie tussen
partijen over de toepassing van artikel 5bis van de Arbeidsovereenkomstenwet
zal zijn opgelost. (heropening debatten)
UTU-thesaurus:
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Werklieden - Willekeurige afdanking
SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Andere
Wettelijke bepalingen:
Wet - 03-07-1978 - 5bis
Collectieve arbeidsovereenkomst - 12-02-2014 - 7, 9 en 10 - 109
Link Justel databank 20140212-109