Court partially annuls appeal ruling on extraordinary child support costs due to procedural violation of referral limits.

Nr. C.05.0571.F

S. C.,

Mr. John Kirkpatrick, advocaat bij het Hof van Cassatie,

tegen

E. B.,

Mr. Lucien Simont, advocaat bij het Hof van Cassatie.

I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF

Het cassatieberoep is gericht tegen het arrest, op 23 december 2004 gewezen door het Hof van Beroep te Luik, rechtdoende op verwijzing ingevolge het op 15 mei 1997 gewezen arrest van het Hof.

Afdelingsvoorzitter Claude Parmentier heeft verslag uitgebracht.

Advocaat-generaal met opdracht Philippe de Koster heeft geconcludeerd.

II. CASSATIEMIDDELEN

De eiseres voert twee middelen aan :

Eerste middel

Geschonden wettelijke bepalingen

- de artikelen 1068 en 1110, eerste lid, van het Gerechtelijk Wetboek.

Aangevochten beslissingen

Het bestreden arrest verwerpt de vordering van de eiseres die ertoe strekt de verweerder te doen veroordelen om de helft van de buitengewone kosten voor het onderhoud van ieder van de kinderen ten laste te nemen.

Het bestreden arrest motiveert die beslissing als volgt :

"De mate waarin de zaak bij het hof [van beroep op verwijzing] aanhangig is en het voorwerp waarover uitspraak moet worden gedaan, dienen te worden bepaald met inachtneming van de grenzen waarbinnen het arrest van het Hof van Beroep te Brussel van 7 juni 1996 is vernietigd door het arrest van het Hof van Cassatie van 15 mei 1997 en de zaak naar het hof [van beroep op verwijzing] werd verwezen, namelijk: het dictum waarin uitspraak gedaan wordt over de bijdrage van de (verweerder) in het onderhoud van zijn zonen, alsook over de kosten; aldus mag het hof [op verwijzing] geen uitspraak doen (...) over de vorderingen betreffende zijn bijdrage in de buitengewone kosten". Over de"buitengewone kosten die verband houden met (de) school (van de kinderen), de sportbeoefening, autorijlessen, de heelkundige ingreep van E., orthodontiebehandelingen en eindestudiereizen mag het hof [op verwijzing] geen uitspraak doen".

Grieven

Krachtens artikel 1110, eerste lid, van het Gerechtelijk Wetboek heeft, ingeval cassatie wordt uitgesproken met verwijzing, de verwijzing plaats naar het gerecht in hoogste feitelijke aanleg van dezelfde rang als datgene dat de bestreden beslissing gewezen heeft.

Wanneer het Hof van Cassatie een arrest vernietigt met verwijzing bevinden de partijen zich dus voor het hof waarnaar de zaak verwezen is in dezelfde toestand als waarin zij zich bevonden ten tijde van hun verschijning voor het hof [van beroep] dat de vernietigde beslissing gewezen heeft.

Wanneer de beslissing gedeeltelijk wordt vernietigd, neemt de rechter op verwijzing enkel kennis van de zaak binnen de grenzen van de verwijzing die door de omvang van de vernietiging worden bepaald.

Te dezen vorderde de eiseres voor het Hof van Beroep te Brussel dat het bedrag van de maandelijkse onderhoudsbijdrage van de verweerder zou worden verhoogd en dat de verweerder zou worden veroordeeld om de helft van de buitengewone onderhoudskosten van de kinderen ten laste te nemen.

In zijn arrest van 7 juni 1996 had het Hof van Beroep te Brussel beide vorderingen verworpen. De eiseres voerde in het cassatieberoep tegen die beslissing aan dat het hof met name niet had geantwoord op haar middel volgens hetwelk, in substantie, de buitengewone onderhoudskosten (waarin met name de kosten voor orthodontie voor drie van de vier kinderen begrepen waren) aanzienlijk waren, zodat zij voor de helft door de verweerder ten laste moesten worden genomen.

Het Hof beslist in zijn arrest van 15 mei 1997 dat het middel van de eiseres gegrond was en het vernietigt het arrest van het Hof van Beroep te Brussel van 7 juni 1996 "in zoverre het uitspraak doet over de bijdrage van de verweerder in het onderhoud van zijn zonen".

Die cassatie slaat dus niet alleen op de beslissing betreffende de maandelijkse onderhoudsbijdrage van de verweerder voor de lopende onderhoudskosten voor zijn zonen, maar ook op de beslissing waarbij de vordering van de eiseres die ertoe strekt de verweerder te doen veroordelen om de helft van de buitengewone onderhoudskosten voor de kinderen te dragen, verworpen wordt.

In strijd met wat het bestreden arrest beslist diende het hof van beroep derhalve over laatstgenoemde vraag uitspraak te doen en kon het niet wettig weigeren daarvan kennis te nemen.

...

III. BESLISSING VAN HET HOF

Beoordeling

Eerste middel

Over het door de verweerder tegen het middel aangevoerde middel van niet-ontvankelijkheid in zoverre het is afgeleid uit de schending van artikel 1110, eerste lid, van het Gerechtelijk Wetboek:

Het middel verwijt aan het bestreden arrest dat het de draagwijdte miskent van het verwijzend arrest van 15 mei 1997 wat betreft de omvang van de uitgesproken vernietiging, alsook, derhalve, de mate waarin de zaak bij de rechter op verwijzing aanhangig is.

Het middel van niet-ontvankelijkheid is hieruit afgeleid dat het middel geen betrekking heeft op artikel 1110 van het Gerechtelijk Wetboek en dat het geen melding maakt van de artikelen 1319, 1320 en 1322 van het Burgerlijk Wetboek.

Artikel 1110 van het Gerechtelijk Wetboek heeft betrekking op de rechtsmacht van de rechter naar wie een zaak na cassatie wordt verwezen.

Schending van die wetsbepaling zou, indien het middel gegrond zou zijn, op zichzelf een voldoende grond tot vernietiging opleveren.

Het middel van niet-ontvankelijkheid kan niet worden aangenomen.

Gegrondheid van het middel:

Krachtens artikel 1110, eerste lid, van het Gerechtelijk Wetboek plaatst cassatie met verwijzing de partijen, binnen de grenzen van de cassatie, terug in de staat waarin zij zich bevonden voor de rechter wiens beslissing is vernietigd.

Het staat aan de rechter op verwijzing om zelf te bepalen in hoeverre hij van de zaak kennisneemt, zulks onder toezicht van het Hof in geval van cassatieberoep.

In de regel is cassatie beperkt tot de draagwijdte van het middel dat eraan ten grondslag ligt.

Uit het arrest van het Hof van 15 mei 1997 blijkt dat het enige, gegrond verklaarde middel, aan het arrest van het Hof van Beroep te Brussel van 7 juni 1996 verweet dat het niet alleen de verhoging van de door de eiseres voor de kinderen C, E. en O. gevorderde onderhoudsbijdragen verworpen had, maar ook "haar vordering om [de verweerder] te doen bijdragen in de buitengewone kosten" afgewezen had zonder te antwoorden op de door haar voor het hof van beroep neergelegde conclusie.

Door te beslissen dat "de vorderingen die ertoe strekken [de verweerder] te doen bijdragen in de uitzonderlijke of buitengewone kosten voor elk van de kinderen", bij het hof van beroep niet aanhangig waren, schendt het hof artikel 1110 van het Gerechtelijk Wetboek.

In zoverre is het middel gegrond.

....

Dictum

Het Hof,

Vernietigt het bestreden arrest in zoverre het beslist dat de vordering die ertoe strekt de verweerder te doen bijdragen in de buitengewone kosten voor het onderhoud van zijn kinderen, niet bij het hof van beroep aanhangig is, de vordering tot verhoging van zijn aandeel in de gewone onderhoudskosten van zijn zonen verwerpt en uitspraak doet over de kosten.

Beveelt dat van het arrest melding zal worden gemaakt op de kant van het gedeeltelijk vernietigde arrest.

Houdt de kosten aan en laat de uitspraak daaromtrent aan de feitenrechter over.

Verwijst de aldus beperkte zaak naar het Hof van Beroep te Bergen.

Aldus geoordeeld door het Hof van Cassatie, eerste kamer, te Brussel, door afdelingsvoorzitter Claude Parmentier, afdelingsvoorzitter Christian Storck, de raadsheren Didier Batselé, Albert Fettweis en Philippe Gosseries, en in openbare terechtzitting van vijftien maart tweeduizend en zeven uitgesproken door afdelingsvoorzitter Claude Parmentier, in aanwezigheid van advocaat-generaal met opdracht Philippe de Koster, met bijstand van griffier Marie-Jeanne Massart.

Vertaling opgemaakt onder toezicht van afdelingsvoorzitter Edward Forrier en overgeschreven met assistentie van griffier Philippe Van Geem.

De griffier, De afdelingsvoorzitter,

PDF document ECLI:BE:CASS:2007:ARR.20070315.6