Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 maja 2026 r. w sprawie włączenia kwalifikacji sektorowej "Zapewnienie dobrostanu zwierzętom gospodarskim - poziom zaawansowany" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 15 czerwca 2026 r.

Poz. 612

OBWIESZCZENIE

MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI 1)

z dnia 28 maja 2026 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji sektorowej „Zapewnienie dobrostanu zwierzętom gospodarskim –

poziom zaawansowany” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2024 r. poz. 1606) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji sektorowej

„Zapewnienie dobrostanu zwierzętom gospodarskim – poziom zaawansowany” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: S. Krajewski

1)

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej – rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

(Dz. U. poz. 1000).

1)

2)

3)

4)

Charakteryzuje prawne

i etyczne aspekty

hodowli zwierząt

– 2 –

opisuje akty prawne w zakresie chowu i hodowli zwierząt;

podaje definicję oceny bólu i dyskomfortu zwierząt;

omawia zasady podmiotowego traktowania zwierząt;

omawia zasady odpowiedzialności człowieka za zwierzęta.

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 1. Wiedza z zakresu higieny i dobrostanu zwierząt gospodarskich w kontekście hodowli zwierząt

Monitor Polski

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca niniejszą kwalifikację sektorową dysponuje wiedzą z zakresu prawnych uwarunkowań chowu i hodowli zwierząt, wymagań środowiskowych oraz systemów

utrzymania poszczególnych gatunków zwierząt gospodarskich dla zapewnienia ich dobrostanu. Definiuje kryteria oceny dobrostanu zwierząt. Potrafi wymienić podstawowe

pomiary czynników mikroklimatycznych i omówić metody wzbogacania środowiska utrzymania zwierząt gospodarskich. Rozumie znaczenie bioasekuracji i zna metody ochrony

zdrowia zwierząt. Ma świadomość etycznej, prawnej i zawodowej odpowiedzialności za produkcję zwierzęcą. Osoba posiadająca kwalifikację sektorową ma wiedzę z zakresu

przepisów prawnych dotyczących transportu zwierząt. Jest świadoma zagrożeń i obowiązków wynikających z obsługi zwierząt podczas załadunku, przemieszczania, postoju

i rozładunku. Zna definicje dobrostanu i potrafi ocenić jego poziom. Rozumie wpływ warunków transportu na dobrostan, zdrowie, jak też jakość produktów pochodzenia

zwierzęcego. Potrafi wskazać właściwe kryteria fizjologiczne i zdrowotne oraz aspekty prawne, jak również warunki techniczne transportu dla poszczególnych gatunków

zwierząt. Zna wymagania dotyczące prowadzenia dokumentacji związanej z transportem zwierząt oraz zna zasady bezpieczeństwa i higieny pracy. Zna również przepisy

w zakresie ochrony zwierząt podczas uboju i uśmiercania. Posiada wiedzę obejmującą podstawy fizjologii i anatomii zwierząt. Charakteryzuje zachowanie zwierząt oraz jest

świadoma oznak ich cierpienia. Charakteryzuje prawidłowe warunki utrzymania i przemieszczania zwierząt w zakładzie ubojowym. Zna aparaturę i urządzenia ubojowe oraz

zasady ich bezpiecznej obsługi. Charakteryzuje metody zgodnego z prawem ogłuszania i wykrwawiania zwierząt. Posiada wiedzę dotyczącą humanitarnego uboju zwierząt oraz

potrafi prawidłowo reagować w sytuacjach krytycznych.

3. Efek ty u czen ia się wymagan e d la k walifikacji sek torowej

5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

2. Poziom Polsk iej Ramy Kwalifik acji przypisan y d o kwalifikacji sektorowej oraz odniesie nie do poz iom u Se kt or ow e j R am y Kw alif ikac j i

Zapewnienie dobrostanu zwierzętom gospodarskim – poziom zaawansowany

1. Nazwa kwali fik acji sektorowej

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI SEKTOROWEJ „ZAPEWNIENIE DOBROSTANU ZWIERZĘTOM GOSPODARSKIM – POZIOM ZAAWANSOWANY”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju

Wsi z dnia 28 maja 2026 r. (M.P. poz. 612)

podaje definicję bioasekuracji;

podaje definicję czynników ryzyka i wektorów szerzenia się chorób;

charakteryzuje metody i zasady dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji.

1)

2)

3)

Posługuje się wiedzą

z zakresu bioasekuracji

ferm zwierząt

gospodarskich

wymienia zasady bezpiecznego załadunku, rozmieszczenia i wyładunku zwierząt gospodarskich;

wymienia parametry konstrukcji pojazdów do transportu zwierząt gospodarskich;

omawia zasady bezpiecznego użytkowania pojazdów do transportu zwierząt gospodarskich;

wymienia normy załadunkowe zwierząt gospodarskich;

omawia wymagania dotyczące prowadzenia dokumentacji stosowanej przy transporcie żywych zwierząt gospodarskich;

omawia znaczenie planowania tras.

1)

2)

3)

4)

5)

6)

5)

– 3 –

Charakteryzuje warunki

transportu zwierząt

gospodarskich

z uwzględnieniem

zasad BHP

opisuje akty prawne obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej i w Unii Europejskiej w zakresie dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas

ich transportu drogowego, kolejowego, morskiego i lotniczego;

omawia czynniki i kryteria oceny dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas transportu;

charakteryzuje etyczne aspekty transportu zwierząt gospodarskich;

omawia wpływ warunków transportu zwierząt gospodarskich na ich dobrostan, np. bioklimat i warunki drogowe w czasie transportu, wskaźniki

stresu u zwierząt, odpowiednią powierzchnię załadunku;

omawia niekorzystne skutki transportu zwierząt gospodarskich, np. ubytki masy ciała, upadki i pogorszenie jakości mięsa.

1)

Charakteryzuje

dobrostan zwierząt

gospodarskich podczas

transportu oraz kryteria

jego oceny

2)

3)

4)

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Monitor Polski

Zestaw 2. Wiedza z zakresu dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas ich transportu

omawia sposób doboru miejsca utrzymania zwierząt gospodarskich z uwzględnieniem gatunku, stanu fizjologicznego i wieku tych zwierząt;

omawia sposób przygotowania budynków inwentarskich i wybiegów dla zwierząt gospodarskich, podłóg, legowisk i wybiegów dla tych zwierząt;

wymienia parametry prawidłowego mikroklimatu w pomieszczeniach inwentarskich;

omawia metody wzbogacania środowiska bytowego zwierząt gospodarskich.

1)

2)

3)

4)

Charakteryzuje

wymagania w zakresie

warunków utrzymania

zwierząt gospodarskich

z uwzględnieniem

kierunku ich użytkowania

charakteryzuje gatunkowe potrzeby zwierząt gospodarskich związane z ich behawiorem;

charakteryzuje rolę zmysłów u zwierząt gospodarskich oraz ich wpływ na zachowanie;

rozróżnia komunikaty werbalne i niewerbalne zwierząt gospodarskich, aby zrozumieć ich mowę ciała;

rozróżnia prawidłowe i patologiczne zachowania zwierząt gospodarskich.

podaje definicję dobrostanu zwierząt gospodarskich;

omawia zasady kodeksu dobrostanu zwierząt gospodarskich (zasada „pięciu wolności” – ang. „Five Freedoms of Animal Welfare” oraz zasada

„pięciu domen”);

omawia kryteria oceny dobrostanu zwierząt gospodarskich, w tym fizjologiczne, behawioralne, zdrowotne, środowiskowe, ekonomiczne;

omawia wpływ postępu biologicznego na dobrostan zwierząt gospodarskich.

1)

2)

3)

4)

3)

4)

1)

2)

Posługuje się wiedzą

na temat behawioru

różnych gatunków

zwierząt oraz wpływu

zmysłów na zachowanie

zwierząt gospodarskich

Charakteryzuje kryteria

oceny dobrostanu

zwierząt gospodarskich

1)

2)

3)

4)

Omawia zasady

postępowania

ze zwierzętami

gospodarskimi w sytuacji

stresowej

omawia wpływ transportu na zachowanie zwierząt gospodarskich;

omawia zasady prawidłowego ujarzmiania zwierząt gospodarskich;

wymienia zagrożenia, które mogą wystąpić podczas transportu zwierząt gospodarskich;

omawia zasady postępowania w przypadku wystąpienia zagrożenia dla zwierząt gospodarskich podczas ich transportu.

omawia potrzeby fizjologiczne zwierząt gospodarskich podczas transportu, w tym zasady ich karmienia i pojenia, oraz w punktach kontroli

i gromadzenia zwierząt gospodarskich;

omawia zasady obowiązujące w punktach gromadzenia zwierząt gospodarskich i wytyczne w kwestii wymagań postojowych;

omawia zasady kontroli stanu zdrowia transportowanych zwierząt gospodarskich;

omawia zasady opieki interwencyjnej nad transportowanymi zwierzętami.

– 4 –

4.1. Wymagania dotyczące metod przeprowadzania walidacji

Do przeprowadzania walidacji stosuje się metodę testu teoretycznego.

Ramowe wymagan ia dotyczące metod p rzeprowadz ania walidacji, osób przeprowadzaj ąc yc h walidac j ę or az w ar unków or ganiz ac yj nyc h

i material nych ni ezbędn ych do p rawid łowego i b ezpiecznego przeprowadzania walida c j i

opisuje funkcje aparatury i urządzeń technicznych służących np. do krępowania, ogłuszania i uboju zwierząt gospodarskich;

opisuje zasady kontroli skutecznego ogłuszania i braku oznak życia u zwierząt gospodarskich;

opisuje zasady humanitarnego uboju zwierząt gospodarskich;

opisuje zastosowanie rezerwowych metod ogłuszania zwierząt gospodarskich;

opisuje zasady BHP przy obsłudze maszyn i urządzeń stosowanych w ubojniach, w tym urządzeń do ogłuszania i uboju zwierząt gospodarskich.

1)

2)

3)

4)

5)

Charakteryzuje

procedury uboju zwierząt

gospodarskich

w zakładach ubojowych,

z uwzględnieniem

zasad BHP

4.

opisuje warunki przetrzymywania i przemieszczania zwierząt gospodarskich na terenie ubojni;

opisuje wpływ postępowania ze zwierzętami gospodarskimi na jakość mięsa.

1)

2)

Charakteryzuje

postępowanie

ze zwierzętami

gospodarskimi

w zakładzie ubojowym

Monitor Polski

3)

4)

5)

1)

2)

Wiedza z zakresu

etycznego traktowania

dobrostanu zwierząt

gospodarskich podczas

uboju

opisuje akty prawne obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej i w Unii Europejskiej w zakresie ochrony zwierząt rzeźnych i metod ich uboju;

opisuje zachowanie zwierząt gospodarskich i praktyczne aspekty bezpiecznego postępowania ze zwierzętami gospodarskimi poddawanymi

ubojowi;

opisuje czynniki i kryteria oceny dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas ich uboju;

opisuje różnice w budowie ciała, budowie i działaniu układu kostnego, mięśniowego i pokarmowego u poszczególnych zwierząt gospodarskich;

opisuje metody oceny stanu fizycznego i psychicznego, zasady i kryteria dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas uboju.

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 3. Wiedza z zakresu dobrostanu zwierząt gospodarskich podczas uboju

2)

3)

4)

1)

Charakteryzuje zasady

postępowania

ze zwierzętami

gospodarskimi podczas

transportu

Waru nk i, jak ie musi sp ełn iać osoba przystęp u jąca do walidacji, jeżeli zostały określone , albo inf or m ac j a o br aku t akic h w ar unków

Inn e, p oza p ozytywnym wyn iki em walid acji, warunki uzyskania kwalifikacji sektor owe j , j e ż e li z ost ały okr e ślone , albo inf or m ac j a

o b rak u takich warun ków

– 5 –

Brak warunków

6.

Wykształcenie co najmniej średnie albo średnie branżowe

5.

4.4. Ewentualne dodatkowe informacje na temat ramowych wymagań dotyczących walidacji

Brak

Monitor Polski

4.3. Wymagania dotyczące warunków organizacyjnych i materialnych niezbędnych do prawidłowego i bezpiecznego przeprowadzenia walidacji

Instytucja certyfikująca zapewnia pomieszczenie przystosowane do przeprowadzenia walidacji stacjonarnie oraz miejsce zapewniające samodzielne rozwiązanie testu, spełniające wymagania wynikające z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej, lub narzędzia umożliwiające przeprowadzenie walidacji z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Dopuszcza się przeprowadzenie walidacji w formule online lub zdalnej przy zapewnieniu odpowiednich narzędzi zapewniających

jakość walidacji.

Test teoretyczny obejmuje zadania otwarte krótkiej odpowiedzi, np. odpowiedzi na pytania, uzupełnianie luk, podawanie odpowiedzi do zadawanych pytań, oraz zadania odpowiedzi zamkniętych, przy czym

1) zadawane pytania w większości muszą wymagać od osoby przystępującej do walidacji zastosowania, przeanalizowania, oceny lub syntezy informacji, a nie jedynie wskazania faktów;

2) scenariusze lub studia przypadków znajdujące się w teście muszą wymagać od osoby przystępującej do walidacji zintegrowania wielu umiejętności, w tym krytycznego

myślenia w celu rozwiązania problemów;

3) pytania muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby wymagały od osoby przystępującej do walidacji integracji wiedzy z różnych tematów lub jednostek, co wymaga od niej

tworzenia powiązań i krytycznego myślenia;

4) test musi uwzględniać różne techniki rozpraszające w pytaniach, których odpowiedzi są prawdopodobne, ale niepoprawne, co utrudnia osobie przystępującej do walidacji

wybranie prawidłowej odpowiedzi;

5) pytania powinny wymagać od osoby przystępującej do walidacji uzasadnienia swoich odpowiedzi lub wyjaśnienia swojego rozumowania (część otwarta krótkiej odpowiedzi).

4.2. Wymagania dotyczące osób przeprowadzających walidację

Weryfikację przeprowadza komisja walidacyjna. Komisja walidacyjna składa się co najmniej z trzech osób, które łącznie spełniają wszystkie następujące warunki, a każda spełnia

co najmniej dwa z następujących warunków

1) posiada wykształcenie wyższe w dziedzinie nauk rolniczych lub weterynaryjnych;

2) posiada co najmniej 4-letnie udokumentowane doświadczenie dydaktyczne z obszaru związanego z chowem, hodowlą, transportem lub ubojem zwierząt gospodarskich;

3) jest autorem publikacji naukowych lub recenzowanych monografii naukowych z obszaru dobrostanu zwierząt gospodarskich.

Przewodniczący komisji jest wybierany spośród członków komisji walidacyjnej.

O kreśleni e ważn ości certyfik atu kwalifik acji sektorowej, bezterminowy lub określo ny, or az war unki pr z e dłuż e nia w aż nośc i, j e ż e li

ok res ważn ości certyfik atu został określony

zakresu i częstotliwości ewaluacji wewnętrznej, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji;

zakresu i częstotliwości sporządzania raportów z zewnętrznego zapewniania jakości, o których mowa w art. 68 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r.

o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji;

zakresu i częstotliwości składania sprawozdań z działalności, o których mowa w art. 76 ust. 1–3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie

Kwalifikacji.

1)

2)

3)

Dod atk owe wymagani a wyn ikające ze specyfiki k walifikacji sektorowej dotyczące

Nierzadziej niż raz na 10 lat

10. Termin dokon ywani a p rzegląd u k walifik acji, z u względnieniem terminu, o którym m owa w ar t . 27 ust . 1 ust aw y z dnia 22 gr udnia

2015 r. o Z integrowanym S ystemie Kwalifikacji

Podmiot ubiegający się o uprawnienie do certyfikowania kwalifikacji sektorowej „Zapewnienie dobrostanu zwierzętom gospodarskim – poziom zaawansowany” do wniosku

o nadanie uprawnienia do certyfikowania tej kwalifikacji dołącza

1) matrycę walidacji obejmującą wszystkie efekty uczenia się i kryteria ich weryfikacji wskazane dla tej kwalifikacji sektorowej wraz z przypisanymi sposobami weryfikacji

efektów uczenia się (metoda, narzędzie służące weryfikacji efektów uczenia się oraz pytanie/zadanie/polecenie), gwarantującą, że każdy z efektów uczenia się został

uwzględniony w postępowaniu walidacyjnym;

2) opis wewnętrznego systemu zapewnienia jakości obejmujący wszystkie etapy walidacji;

3) dokumenty potwierdzające spełnienie przez komisję walidacyjną wymagań dotyczących osób przeprowadzających walidację.

Podmiot ubiegający się o uprawnienie do certyfikowania kwalifikacji sektorowej informuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o terminie i miejscu planowanej walidacji z co

najmniej miesięcznym wyprzedzeniem lub w dniu opublikowania informacji o terminie planowanej walidacji.

Dod atkowe warun ki, które muszą spełniać p odmio ty ubiegające się o uprawnienie do c e r t yf ikowania na podst aw ie ar t . 41 ust . 1 ust aw y

z d n ia 22 gru dn ia 2015 r. o Z integrowanym S ystem ie Kwalifikacji

Monitor Polski

9.

Brak

8.

Certyfikat jest ważny 3 lata.

W celu przedłużenia ważności certyfikatu należy odbyć kurs doszkalający obejmujący zachodzące zmiany w zakresie przepisów prawnych i uwzględniający aktualny stan wiedzy

na temat dobrostanu zwierząt gospodarskich. Kurs może być prowadzony przez instytucje certyfikujące lub podmioty przez nie wyznaczone.

7.