Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 maja 2025 r. w sprawie upamiętnienia Haliny Poświatowskiej w 90. rocznicę urodzin

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 19 maja 2025 r.

Poz. 458

UCH WA Ł A

S EJ MU R Z EC Z YPO SP O L I T EJ PO L SK I EJ

z dnia 9 maja 2025 r.

w sprawie upamiętnienia Haliny Poświatowskiej w 90. rocznicę urodzin

Halina Poświatowska jako poetka debiutowała w 1956 roku na łamach „Gazety Częstochowskiej”. Choć nie identyfikowała się z żadną grupą literacką, zaliczana jest do pokolenia „Współczesności”. W 1958 roku ukazał się jej pierwszy tomik „Hymn bałwochwalczy”. W kolejnych latach wydała „Dzień dzisiejszy” (1963 r.) oraz „Odę do rąk” (1966 r.).

W 1968 roku, już po śmierci poetki, opublikowany został tomik „Jeszcze jedno wspomnienie”. Jej twórczość, pełna egzystencjalnej refleksji i subtelnej erotyki, stanowiąca świadectwo siły życia, które nierozerwalnie łączy się z widmem zbliżającej się śmierci, na stałe wpisała się do kanonu polskiej poezji XX wieku. „Krańcowo niesentymentalna, a nawet nieromantyczna, wprowadza do poezji polskiej nowy element – motyw ciała uświęconego w misterium miłości i umierania” – pisała

Grażyna Borkowska, profesor w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

Z powodu nieuleczalnej wówczas wady serca Halina Poświatowska większość życia spędziła w szpitalach i sanatoriach. W 1958 roku w Stanach Zjednoczonych przeszła operację, po której udało się jej ukończyć prestiżowy Smith College

w Northampton. Pobyt w Stanach Zjednoczonych opisała w wydanym w 1961 roku reportażu „Notatnik amerykański”. Na

krótko przed śmiercią poetki, w 1967 roku, ukazała się „Opowieść dla przyjaciela” – książka autobiograficzna oparta na jej

korespondencji z Ireneuszem Morawskim.

W książce „Poświatowska we wspomnieniach i inspiracjach” autorstwa Kaliny Słomskiej i Zbigniewa Mygi Hanna

Banaszak wyznała, że w poezji Haliny Poświatowskiej największe wrażenie zrobił na niej splot najgłębszych człowieczych

emocji z pogranicza miłości i przemijania oraz bolesny poetycki zapis odchodzenia pięknej, młodej, inteligentnej i utalentowanej osoby. Na wskroś oryginalną twórczość poetki można uznać za czystą lirykę. Autorka, uniwersalizując miłość

i śmierć, osiągnęła mistrzostwo wyrafinowanej formy artystycznej.

Halina Poświatowska urodziła się 9 maja 1935 roku w Częstochowie. Zmarła 11 października 1967 roku w Warszawie

w wieku 32 lat, po drugiej operacji serca. Pochowana została na częstochowskim cmentarzu św. Rocha.

W 90. rocznicę urodzin poetki Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przekonany o wyjątkowym znaczeniu twórczości

Haliny Poświatowskiej dla literatury polskiej, wyraża uznanie dla jej dorobku literackiego i artystycznego.

Marszałek Sejmu: wz. P. Zgorzelski