Obwieszczenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 18 lutego 2025 r. w sprawie włączenia kwalifikacji wolnorynkowej "Prowadzenie dźwiękoterapii" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 5 marca 2025 r.

Poz. 220

OBWIESZCZENIE

MINISTRA ROZWOJU I TECHNOLOGII 1)

z dnia 18 lutego 2025 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji wolnorynkowej „Prowadzenie dźwiękoterapii”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U. z 2024 r.

poz. 1606) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji wolnorynkowej „Prowadzenie dźwiękoterapii” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Rozwoju i Technologii: K. Paszyk

1)

Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U.

poz. 739).

Załącznik do obwieszczenia Ministra Rozwoju i Technologii

z dnia 18 lutego 2025 r. (M.P. poz. 220)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI WOLNORYNKOWEJ

„PROWADZENIE DŹWIĘKOTERAPII” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji wolnorynkowej

Prowadzenie dźwiękoterapii

2.

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji wolnorynkowej

5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

3.

Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji wolnorynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację wolnorynkową „Prowadzenie dźwiękoterapii” samodzielnie prowadzi sesje dźwiękoterapii. Określa rodzaje i warunki sesji dźwiękoterapii, dostosowując je do celów i potrzeb osoby lub grupy osób. Ze

względu na różnorodność potrzeb odbiorców sesji dźwiękoterapii i konieczność dopasowania przebiegu sesji, osoba

posiadająca kwalifikację wolnorynkową „Prowadzenie dźwiękoterapii” wykonuje swoje zadania zawodowe w zmiennych i nie w pełni przewidywalnych warunkach. Planuje, organizuje, prowadzi i monitoruje sesję zgodnie z zasadami

teorii i metodyki dźwiękoterapii stosując wiedzę i odpowiednią technikę wykonywania sesji dźwiękoterapii. Rozwiązuje

samodzielnie problemy pojawiające się w czasie sesji dźwiękoterapii. Ponosi odpowiedzialność za realizację sesji dźwiękoterapii oraz bezpieczeństwo i zdrowie jej uczestników. Posiadacz niniejszej kwalifikacji wolnorynkowej „Prowadzenie

dźwiękoterapii” promuje dźwiękoterapię poprzez działania edukacyjno-informacyjne oraz własną postawę.

Zestaw 1. Podstawy teoretyczne dotyczące wiedzy o dźwięku i jego wpływie na człowieka

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Omawia wstęp do teorii

muzyki

– omawia rodzaje dźwięków i interwałów (w tym: ton, dźwięk prosty, dźwięk złożony harmoniczny i nieharmoniczny, szum, wysokość dźwięku, odległości między tonami, rodzaje

wibracji),

– omawia podstawowe zagadnienia harmonii (w tym: objaśnia triadę harmoniczną, konstrukcję tonacji, rozróżnia tonacje dur i moll).

Omawia zagadnienia

oddziaływania dźwięku

na materię i człowieka

i opisuje podstawowe

zasady stosowania

instrumentów

dźwiękoterapeutycznych

– omawia jak dźwięk oddziałuje na materię (elementy cymatyki, w tym: figury Chladniego,

Water Sound Images, kształty spiralne w przyrodzie),

– opisuje system energetyczny człowieka,

– omawia wpływ dźwięku na ciało człowieka,

– wyjaśnia zjawisko rezonansu na przykładach,

– omawia wpływ harmonizacji ciała na dobrostan człowieka,

– wskazuje możliwość negatywnego oddziaływania dźwięku na ciało człowieka (w tym

hałas, ultradźwięki, infradźwięki),

– omawia podstawowe instrumenty dźwiękoterapeutyczne i opisuje zasady ich stosowania

(np. misy, gongi, kamertony, dzwonki),

– wyjaśnia wpływ dźwięków i interwałów na stan emocjonalny człowieka (w tym: wysokość dźwięku, głośność, czas brzmienia i barwa, konsonanse i dysonanse).

Omawia elementy fizyki

kwantowej w odniesieniu

do terapii dźwiękiem

– wyjaśnia eksperyment podwójnej szczeliny,

– wyjaśnia zagadnienie kota Schrodingera,

– omawia informacyjny sens zjawisk kwantowych (wpływ intencji na dobrostan człowieka

według współczesnych badań, np. na zachowanie cząstek subatomowych).

Omawia podstawy

anatomii i fizjologii

człowieka

– wymienia system narządów i układów człowieka,

– charakteryzuje system narządów i układów człowieka,

– wyjaśnia zadania narządów wewnętrznych człowieka.

Opisuje podstawy

psychosomatycznej

konstytucji człowieka

w medycynie chińskiej

– charakteryzuje typy osobowości (konstytucji człowieka) w oparciu o teorię pięciu żywiołów,

– omawia wpływ pięciu podstawowych emocji na funkcjonowanie organizmu człowieka.

Charakteryzuje

problemy osób

z niepełnosprawnościami

w kontekście

prowadzenia

dźwiękoterapii

– omawia problemy osób ze spektrum autyzmu, zespołem Downa, mózgowym porażeniem

dziecięcym, chorobami genetycznymi w kontekście prowadzenia dźwiękoterapii.

Zestaw 2. Przygotowanie do prowadzenia sesji dźwiękoterapeutycznej

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Określa warunki wstępne

prowadzenia sesji

grupowej z zakresu

dźwiękoterapii

na podstawie podanego

opisu grupy

– omawia możliwości realizowania sesji grupowej (np. sesje otwarte, dedykowane dla

określonej grupy),

– identyfikuje potrzeby grupy (np. relaks, praca z negatywnymi emocjami, poprawa dobrostanu),

– omawia kryteria prowadzenia sesji grupowej (w tym: głośność, rodzaj instrumentu, interwały),

– proponuje przebieg przeprowadzenia sesji grupowej,

– dobiera metodę prowadzenia zaproponowanej sesji grupowej,

– dobiera narzędzia (np. misy, gongi).

Określa warunki wstępne

prowadzenia sesji

indywidualnej z zakresu

dźwiękoterapii

na podstawie podanego

opisu uczestnika sesji

– rozpoznaje stan psychofizyczny uczestnika sesji indywidualnej na podstawie wywiadu,

– omawia kryteria prowadzenia sesji indywidualnej (w tym: głośność, rodzaj instrumentu,

interwały),

– proponuje przebieg przeprowadzenia sesji indywidualnej (np. pozycja osoby lub osób poddawanych sesji indywidualnej, zmiany pozycji w trakcie, kolejność czynności, sekwencja

używanych instrumentów),

– dobiera metodę prowadzenia zaproponowanej sesji indywidualnej,

– dobiera narzędzia (np. misy, kamertony, gongi).

Omawia warunki

i zasady prowadzenia

sesji indywidualnej

i grupowej z zakresu

dźwiękoterapii

– omawia niezbędne warunki, które ma spełniać miejsce prowadzenia sesji indywidualnej

oraz grupowej (w tym: intymność, czystość, spokój, rodzaj oświetlenia, poczucie bezpieczeństwa zarówno dla uczestnika lub uczestników sesji jak i dźwiękoterapeuty),

– omawia zasady prowadzenia sesji indywidualnej oraz grupowej,

– opisuje rolę dźwiękoterapeuty w procesie prowadzenia dźwiękoterapii.

Zestaw 3. Przeprowadzenie sesji dźwiękoterapeutycznej

Poszczególne efekty

uczenia się

Prowadzi sesję grupową

z zakresu dźwiękoterapii

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– przygotowuje miejsce prowadzenia sesji grupowej (przygotowanie pomieszczenia i stanowiska dla dźwiękoterapeuty i miejsca dla grupy),

– określa potrzeby grupy uczestniczącej w sesji,

– dobiera instrumenty do zaplanowanej sesji,

– informuje grupę o przebiegu sesji,

– przygotowuje grupę do przeprowadzenia sesji,

– przeprowadza sesję grupową zgodnie z założonymi celami wynikającymi z wywiadu

i oczekiwań uczestników oraz z zachowaniem zasad bezpieczeństwa,

– modyfikuje prowadzenie sesji grupowej w zależności od jej przebiegu,

– zamyka sesję grupową zgodnie z zasadami prowadzenia sesji.

Prowadzi sesję

indywidualną z zakresu

dźwiękoterapii

4.

– 4 –

Poz. 220

– przygotowuje miejsce prowadzenia sesji indywidualnej (przygotowanie pomieszczenia

i stanowiska dla dźwiękoterapeuty i miejsca dla uczestnika sesji),

– przeprowadza wywiad i określa potrzeby uczestnika sesji indywidualnej,

– dobiera instrumenty do zaplanowanej sesji indywidualnej,

– omawia i wyjaśnia z uczestnikiem przebieg sesji indywidualnej,

– przygotowuje uczestnika do przeprowadzenia sesji indywidualnej,

– przeprowadza sesję indywidualną zgodnie z założonymi celami wynikającymi z wywiadu

i oczekiwań uczestnika oraz z zachowaniem zasad bezpieczeństwa,

– modyfikuje prowadzenie sesji indywidualnej w zależności od jej przebiegu,

– zamyka sesję indywidualną zgodnie z zasadami prowadzenia sesji.

Ramowe wymagania dotyczące metod przeprowadzania walidacji, osób przeprowadzających

walidację oraz warunków organizacyjnych i materialnych niezbędnych do prawidłowego

i bezpiecznego przeprowadzania walidacji

1. Etap weryfikacji

1.1. Metody

Do weryfikacji efektów uczenia się wykorzystuje się wyłącznie następujące metody

– test teoretyczny lub wywiad ustrukturyzowany,

– obserwacja w warunkach symulowanych uzupełniona wywiadem swobodnym lub wywiadem ustrukturyzowanym.

Weryfikacja efektów uczenia się składa się z dwóch części.

W trakcie części 1 weryfikacji efektów uczenia się stosuje się metodę testu teoretycznego lub wywiadu ustrukturyzowanego. Część 1 weryfikacji efektów uczenia się obejmuje zestaw 1. W części 2 weryfikacji efektów uczenia się stosuje się

metodę obserwacji w warunkach symulowanych uzupełnioną wywiadem swobodnym lub ustrukturyzowanym. Część 2

weryfikacji efektów uczenia się obejmuje umiejętności z zestawów 2 i 3. Warunkiem przystąpienia do części 2 weryfikacji efektów uczenia jest uzyskanie pozytywnego wyniku z części 1.

1.2. Zasoby kadrowe

Komisja walidacyjna składa się z dwóch osób, które

– ukończyły kurs z zakresu masażu dźwiękiem lub terapii dźwiękiem lub oddziaływania relaksacyjnego dźwiękiem lub

posiadają kwalifikację rynkową „Prowadzenie dźwiękoterapii” oraz

– posiadają co najmniej 5-letnie udokumentowane doświadczenie w pracy zawodowej jako dźwiękoterapeuci uzyskane

w ciągu ostatnich 10 lat (np. na podstawie wykonanej umowy zlecenia, umowy o dzieło, zarejestrowanej w tym okresie

własnej działalności gospodarczej oraz uzyskanych opinii klientów i instytucji).

1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne

Część 1 weryfikacji efektów uczenia się w formie testu teoretycznego lub wywiadu ustrukturyzowanego może być przeprowadzana zdalnie. Jeżeli część 1 weryfikacji efektów uczenia się przeprowadzana jest w formie innej niż zdalna, instytucja

certyfikująca ma obowiązek zapewnić salę umożliwiającą przeprowadzenie testu lub wywiadu. W przypadku weryfikacji

efektów uczenia się w formie zdalnej, instytucja certyfikująca ma obowiązek zapewnić odpowiednie narzędzia cyfrowe

(np. platformę testową, komunikator). Do części 2 weryfikacji efektów uczenia się konieczna jest sala umożliwiająca przeprowadzenie sesji dźwiękoterapii oraz potrzebne instrumenty. W przypadku uzyskania pozytywnego wyniku z części 1

weryfikacji efektów uczenia się, ale nieuzyskania pozytywnego wyniku z części 2 weryfikacji efektów uczenia się wynik

uzyskany z części 1 weryfikacji efektów uczenia się uznaje się za ważny w okresie 1-go roku od jego otrzymania.

2. Etapy identyfikowania i dokumentowania efektów uczenia się

Instytucja certyfikująca musi zapewnić wsparcie doradcy walidacyjnego na etapie identyfikowania posiadanych efektów

uczenia się.

5.

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Do walidacji może przystąpić osoba, która ma ukończone 18 lat.

6.

Inne, poza pozytywnym wynikiem walidacji, warunki uzyskania kwalifikacji wolnorynkowej

Brak innych, poza pozytywnym wynikiem walidacji, warunków uzyskania kwalifikacji wolnorynkowej

7.

Okres ważności certyfikatu potwierdzającego nadanie kwalifikacji wolnorynkowej

Bezterminowo

8.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji wolnorynkowej

Nie rzadziej niż raz na 10 lat