Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 grudnia 2025 r. w 55. rocznicę Wydarzeń Grudniowych

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 19 grudnia 2025 r.

Poz. 1280

UCH WA Ł A

S EN A TU R Z EC Z YPO S PO L I T EJ P O L SK I EJ

z dnia 17 grudnia 2025 r.

w 55. rocznicę Wydarzeń Grudniowych

Senat Rzeczypospolitej Polskiej oddaje cześć pamięci tych, którzy w grudniu 1970 r. poświęcili życie, zdrowie i wolność, upominając się o godność człowieka pracy i o prawdę. 55 lat temu w Gdańsku, Gdyni, Szczecinie, Elblągu i wielu

innych miastach rozległy się stanowcze głosy protestu zwykłych ludzi, którzy wystąpili przeciwko niesprawiedliwości,

kłamstwu i pogardzie władz PRL. Obywatele wyszli na ulice, by ich głos został wysłuchany.

Wieczorem 12 grudnia 1970 r., gdy w wielu domach trwają już przygotowania do świąt Bożego Narodzenia, I sekretarz

KC PZPR w przemówieniu radiowo-telewizyjnym komunikuje Polakom o drastycznych podwyżkach cen żywności i węgla.

Następnego dnia towary, których brakuje i które trzeba wystać w kolejkach, mają już nowe ceny. Robotnicy na Wybrzeżu

jako pierwsi sprzeciwili się i powiedzieli „Dość!”. Rozpoczęli strajki i demonstracje, które szybko przerodziły się w gwałtowne protesty uliczne. Do krwawego stłumienia protestów władze komunistyczne skierowały potężne siły wojska, milicji

i służby bezpieczeństwa. Blisko 27 tys. żołnierzy, 9 tys. milicjantów, funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Ochotniczej

Rezerwy Milicji Obywatelskiej. Użyto 550 czołgów, 750 transporterów opancerzonych, 2100 samochodów, 108 samolotów

i śmigłowców, 40 łodzi patrolowych Marynarki Wojennej. Ówczesne władze wydały, tragiczny w skutkach, rozkaz użycia

broni. Według oficjalnych danych śmierć poniosło 45 osób, 1165 osób zostało rannych, a ponad 3 tys. pobitych i wielu

aresztowano. Ostatecznie, po fali strajków i wobec tak zdecydowanego oporu społeczeństwa, 1 marca 1971 r. rząd ustąpił

i wycofał się z podwyżek.

Dziś wspominamy kobiety i mężczyzn – uczniów, studentów, robotników, stoczniowców, którzy zginęli, idąc do pracy i do

domów. Wspominamy wszystkich, którzy po grudniowej tragedii nosili w sobie strach, ból i pamięć tamtych dni. Oddajemy również szacunek Rodzinom Ofiar, przez dziesięciolecia podtrzymującym pamięć o swoich bliskich, wykazującym się odwagą i determinacją w dochodzeniu prawdy, mimo represji towarzyszących próbom upamiętnienia tamtych wydarzeń. Wszyscy winni tej

tragedii nadal nie zostali rozliczeni i osądzeni.

Nie możemy zapomnieć, że Wydarzenia Grudniowe były zbrodnią władzy przeciw własnemu narodowi. Zapoczątkowały

jednak proces, którego już nie udało się zatrzymać. Gniew i cierpienie tamtych dni zbudowały fundamenty zrywu „Solidarności”,

a w konsekwencji – polskiej drogi do wolności. Robotnicza rewolta grudniowa jest punktem zwrotnym w dziejach naszej Ojczyzny.

Dziś, jako wolna i demokratyczna Rzeczpospolita, mamy obowiązek czcić pamięć Ofiar Grudnia ’70, ale również wyciągać wnioski z tych tragicznych wydarzeń. Państwo polskie ma moralny obowiązek strzec wartości, o które walczyli robotnicy

w 1970 r.: poszanowania godności ludzkiej, wolności słowa i prawa do dialogu społecznego, przejrzystości działań publicznych

oraz odpowiedzialności władzy przed narodem. To zobowiązanie jest ponad podziałami politycznymi i dotyczy wszystkich,

którym powierzono służbę publiczną, bowiem państwo istnieje po to, by być po stronie obywateli, a dialog i kompromis są

zawsze silniejsze niż przemoc.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej, przekonany o szczególnym znaczeniu Wydarzeń Grudniowych dla historii Polski,

oddaje hołd Ofiarom tych wydarzeń.

Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marszałek Senatu: M. Kidawa-Błońska