Obwieszczenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 grudnia 2025 r. w sprawie włączenia kwalifikacji wolnorynkowej "Przeładunek sztuk ciężkich - ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych na terminalach przeładunkowych" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 12 grudnia 2025 r.

Poz. 1245

OBWIESZCZENIE

MINISTRA INFRASTRUKTURY 1)

z dnia 3 grudnia 2025 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji wolnorynkowej „Przeładunek sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych,

w tym elementów turbin wiatrowych na terminalach przeładunkowych”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2024 r. poz. 1606) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji wolnorynkowej „Przeładunek sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych na terminalach

przeładunkowych” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Infrastruktury: wz. A. Marchewka

1)

Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej – gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U.

poz. 2725).

Nazwa kwali fik acji wol norynkowej

Poziom Polsk iej Ramy K wal ifikacji p rzyp isany d o kwalifikacji wolnorynkowej

Efek ty u czen ia się wymagan e d la kwalifik acji wolnorynkowej

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– określa strefę niebezpieczną podczas prac przeładunkowych oraz sztauerskich,

– identyfikuje środki ochrony zbiorowej (np. wygrodzenie strefy niebezpiecznej),

– sprawdza ładunek i identyfikuje potencjalnie luźne elementy, które mogą ulec upadkowi podczas prac przeładunkowych oraz sztauerskich.

– wymienia rodzaje środków ochrony indywidualnej wykorzystywanych podczas prac przeładunkowych oraz sztauerskich,

– sprawdza stan techniczny środków ochrony indywidualnej,

– omawia sposoby zgłaszania nieprawidłowości, uszkodzeń, braku kompletności środków ochrony indywidualnej oraz zabezpieczeń

przewidzianych do prac przeładunkowych.

Poszczególne efekty uczenia się

1. Omawia zasady bezpieczeństwa

pracy obowiązujące na terminalu

przeładunkowym przy pracach

przeładunkowych

2. Omawia środki ochrony indywidualnej stosowane podczas wykonywania prac przeładunkowych oraz sztauerskich

Zestaw 1. Bezpieczeństwo i higiena pracy w zakresie przeładunku sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych

na terminalach przeładunkowych

Monitor Polski

Osoba posiadająca certyfikat niniejszej kwalifikacji

1) jest przygotowana do pracy w zespole na stanowisku wykwalifikowanego pracownika terminalu przeładunkowego w zakresie przeładunku i sztauowania sztuk ciężkich –

ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych, podczas transportu wodnego i lądowego w terminalach przeładunkowych;

2) wykorzystuje specjalistyczną wiedzę z zakresu posługiwania się dokumentacją przeładunkową, wykorzystywania sprzętu technicznego oraz zasad komunikacji w zespole;

3) na podstawie oznakowania ładunku i dokumentacji przeładunkowej odpowiednio rozmieszcza, mocuje i zabezpiecza ładunek przed uszkodzeniem na czas jego transportu lub

magazynowania, wykorzystując odpowiednie materiały sztauerskie;

4) porównuje dokumentację techniczną ze stanem faktycznym opisanym na ładunku;

5) rozpoznaje szczególne zagrożenia związane z wykonywanymi pracami i im zapobiega, stosując się do zasad bezpieczeństwa pracy obowiązujących w terminalu przy pracach

przeładunkowych.

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

3.

3 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

2.

Przeładunek sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych na terminalach przeładunkowych

1.

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI WOLNORYNKOWEJ „PRZEŁADUNEK SZTUK CIĘŻKICH – ŁADUNKÓW PONADGABARYTOWYCH,

W TYM ELEMENTÓW TURBIN WIATROWYCH NA TERMINALACH PRZEŁADUNKOWYCH” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Infrastruktury

z dnia 3 grudnia 2025 r. (M.P. poz. 1245)

– definiuje pojęcie sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych,

– wymienia elementy wchodzące w skład turbiny wiatrowej,

– omawia sposób postępowania w przypadku przeładunku oraz sztauowania sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbiny wiatrowej,

– wskazuje środek ciężkości ładunku oraz jego znaczenie podczas przeładunku.

– omawia sposoby prezentacji przestrzeni ładunkowej na planach ładunkowych (np. sztauplan, rysunek techniczny),

– odczytuje parametry ładunku (np. wagę, wielkość) z otrzymanego sztauplanu,

– odczytuje punkty mocowania i haczenia ładunku zgodnie z otrzymaną instrukcją przeładunkową,

– omawia proces rozładunku i załadunku zgodnie z otrzymanym sztauplanem,

– porównuje znaki manipulacyjne i informacyjne, w tym znaki niebezpieczeństwa, umieszczane na ładunkach i opakowaniach transportowych z otrzymaną dokumentacją przeładunkową.

– omawia rodzaje osprzętu przeładunkowego (np. zawiesia, trawersy, szekle, haki i uchwyty, ściągacze – śruby rzymskie, belki rozporowe,

odciągi transportowe),

– omawia wykorzystanie zawiesi w zależności od cech ładunku,

– omawia zagrożenia związane z nieprawidłowym użyciem osprzętu przeładunkowego (np. zawiesi, trawersów, szekli, haków i uchwytów,

ściągaczy – śrub rzymskich, belek rozporowych, odciągów transportowych).

– odczytuje dopuszczalne obciążenie robocze (DOR) osprzętu przeładunkowego,

– dobiera osprzęt przeładunkowy (np. zawiesia, trawersy, szekle, haki i uchwyty, ściągacze – śruby rzymskie, belki rozporowe, odciągi

transportowe) w celu przemieszczenia ładunku,

– sprawdza kompletność i stan techniczny osprzętu przeładunkowego (np. zawiesi, trawersów, szekli, haków i uchwytów, ściągaczy –

śrub rzymskich, belek rozporowych, odciągów transportowych),

– demonstruje połączenie zawiesi z ładunkiem oraz wybranym urządzeniem transportu bliskiego,

– omawia sposoby konserwacji osprzętu przeładunkowego.

1. Omawia zasady postępowania ze

sztukami ciężkimi – ładunkami

ponadgabarytowymi, w tym

z elementami turbin wiatrowych

podczas przemieszczania, przeładunku i rozmieszczania

2. Posługuje się dokumentacją przeładunkową

3. Omawia osprzęt przeładunkowy

wykorzystywany w trakcie przeładunku

4. Posługuje się osprzętem przeładunkowym

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia najczęściej stosowane materiały sztauerskie (np. pasy, liny, łańcuchy), w tym osprzęt pomocniczy (np. zaciski, ściągacze – śruby

rzymskie), przeznaczone do mocowania ładunków,

– omawia najczęściej stosowane materiały sztauerskie przeznaczone do zabezpieczania ładunków przed działaniem czynników zewnętrznych

(np. zamoknięciem, zawilgoceniem, zabrudzeniem oraz przed oddziaływaniem innych czynników mechanicznych) w środkach transportu,

– omawia materiały sztauerskie, które można wykorzystać do zabezpieczenia elementów turbiny wiatrowej w celu ich bezpiecznego

składowania w terminalu przeładunkowym.

Poszczególne efekty uczenia się

1. Omawia materiały sztauerskie

służące do mocowania i zabezpieczania ładunku

Monitor Polski

Zestaw 3. Mocowanie i zabezpieczanie sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych na terminalach przeładunkowych

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty uczenia się

Zestaw 2. Przeładunek sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych na terminalach przeładunkowych

– zabezpiecza ładunek przed działaniem czynników zewnętrznych przy użyciu materiałów sztauerskich z uwzględnieniem ich charakterystyki.

– mocuje ładunek z uwzględnieniem jego charakterystyki przy użyciu odpowiednich narzędzi,

– wskazuje punkty mocowania na ładunku,

– omawia zagrożenia wynikające z nieprawidłowego zamocowania i zabezpieczenia sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych.

– omawia sposób mocowania i zabezpieczania elementów turbiny wiatrowej,

– omawia sposoby mocowania sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych,

Etap weryfikacji

Ramowe wymagania dotyczące metod przeprowadzania walidacji, osób przeprowadzających walidację oraz warunków organizacyjnych

i materialnych n iezb ęd nych d o prawidłowego i bezpiecznego przeprowadzania walidac j i

Część praktyczna jest przeprowadzana w warunkach symulowanych lub rzeczywistych, jeżeli współpraca z pracodawcą kandydata w zakresie przeprowadzenia weryfikacji efektów

uczenia się jest możliwa. Obie metody mogą być uzupełnione wywiadem swobodnym (rozmowa z komisją).

– 4 –

Część teoretyczna jest przeprowadzana z wykorzystaniem wywiadu ustrukturyzowanego lub testu teoretycznego.

Do weryfikacji efektów uczenia się stosuje się następujące metody

– obserwacja w warunkach symulowanych (symulacja) lub rzeczywistych, uzupełniona wywiadem swobodnym (rozmowa z komisją),

– wywiad ustrukturyzowany,

– test teoretyczny,

– wywiad swobodny (rozmowa z komisją).

1.1. Metody

1.

4.

– posługuje się środkami łączności bezprzewodowej.

– omawia zasady użycia sygnału (znaku) „UWAGA niebezpieczeństwo – STOP”,

– demonstruje użycie sygnałów (znaków) werbalnych i niewerbalnych stosowanych do komunikacji podczas przeładunku,

– omawia metody i sposoby komunikacji z operatorem urządzeń przeładunkowych.

– omawia zagrożenia związane z przemieszczaniem ładunków w relacjach burtowych,

– omawia zadania i zakres odpowiedzialności lukowego podczas przemieszczania ładunków,

– omawia zadania i zakres odpowiedzialności hakowego podczas przemieszczania ładunków,

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Monitor Polski

2. Komunikuje się w procesach

przeładunku

1. Omawia zadania i zakres odpowiedzialności lukowego i hakowego

Poszczególne efekty uczenia się

Zestaw 4. Komunikowanie się i stosowanie zasad współpracy podczas przeładunku

3. Mocuje i zabezpiecza ładunek

2. Omawia sposoby mocowania

i zabezpieczania ładunku

Etap identyfikowania i dokumentowania efektów uczenia się

Przed pierwszą walidacją IC jest zobowiązana do przeprowadzenia szkolenia dla członków komisji walidacyjnej w zakresie umiejętności weryfikacji efektów uczenia się określonych

w kwalifikacji.

Dodatkowe informacje na temat ramowych wymagań dotyczących walidacji

– 5 –

3.

nie dotyczy.

2.

Monitor Polski

Walidacja odbywa się w warunkach symulowanych bądź rzeczywistych i jest połączona z częścią teoretyczną. Kwalifikacja zawiera cztery obowiązkowe zestawy.

Instytucja certyfikująca (IC) jest zobowiązana umożliwić kandydatom przystępującym do walidacji potwierdzenie wszystkich zestawów efektów uczenia się. IC musi zapewnić

warunki do przeprowadzenia walidacji, tj. odpowiednio przygotowane i wyposażone stanowiska umożliwiające przeprowadzenie walidacji. IC zapewnia odpowiednie warunki

techniczne oraz standardy bezpieczeństwa podczas weryfikacji efektów uczenia się. Kandydat przystępujący do walidacji przystępuje do walidacji we własnym obuwiu BHP

(obuwie ochronne ze stalowym podnoskiem).

Do przeprowadzenia walidacji IC zapewnia

1) środki ochrony indywidualnej

a) hełm ochronny,

b) ochronną odzież roboczą: minimum kamizelkę;

2) dostęp do miejsca odpowiednio wyposażonego do przeprowadzenia walidacji, w tym symulacji przeładunku ładunków ponadgabarytowych;

3) różnorodne typy zawiesi i szekli, trawersy potrzebne do podnoszenia ładunków;

4) materiały sztauerskie;

5) narzędzia wykorzystywane podczas mocowania ładunków: młotek, urządzenia napinające itp.;

6) ładunki do podnoszenia o różnej charakterystyce: wielkości, wadze itp.;

7) sprzęt łączności radiowej;

8) urządzenie transportu bliskiego wykorzystywanego podczas przeładunku ładunków ponadgabarytowych;

9) przykładową dokumentację przeładunkową: sztauplan, podręcznik zabezpieczania ładunków – plan podnoszenia (ang. Cargo Securing Manual – Lifting Plan), rysunki techniczne.

IC zapewnia kandydatom bezstronną i niezależną procedurę odwoławczą, w ramach której osoby uczestniczące w procesie walidacji mają możliwość odwołania się od decyzji

komisji walidacyjnej.

1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne w miejscu walidacji.

Weryfikację efektów uczenia się przeprowadza komisja walidacyjna składająca się z co najmniej 2 członków. Każdy członek komisji walidacyjnej musi spełniać przynajmniej

jedno z poniższych kryteriów, ale warunkiem jest, aby kryteria te były spełnione łącznie przez skład komisji walidacyjnej

– mieć udokumentowane doświadczenie w przeładunku sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych,

– posiadać doświadczenie jako hakowy lub lukowy podczas przeładunku sztuk ciężkich – ładunków ponadgabarytowych, w tym elementów turbin wiatrowych,

– mieć doświadczenie w ocenianiu lub prowadzeniu kursów, szkoleń z zakresu tematyki niniejszej kwalifikacji lub w prowadzeniu zajęć dydaktycznych związanych ze specyfiką kwalifikacji.

1.2. Zasoby kadrowe

Warun ki, jak ie mu si sp ełn iać osob a p rzys tępująca do walidacji

Inn e, p oza p ozytywnym wyni kiem walidacji, warunki uzyskania kwalifikacji wolnorynkowe j

Okres ważności certyfik atu p otwierdzającego n adanie kwalifikacji wolnorynkowej

Waru nk i przedłu żeni a ważnoś ci certyfik atu p otwierdzającego nadanie kwalifikacji wolnor ynkowe j

Termin d okon ywan ia p rzegląd u kwalifik acji wolnorynkowej

Nie rzadziej niż raz na dziesięć lat

9.

Monitor Polski

Należy ponownie walidować kwalifikację.

8.

Certyfikat jest ważny 4 lata.

7.

Brak innych, poza pozytywnym wynikiem walidacji, warunków uzyskania kwalifikacji wolnorynkowej.

6.

Osoba przystępująca do walidacji musi

– mieć ukończone 18 lat,

– posiadać świadectwo ukończenia co najmniej szkoły podstawowej,

– posiadać zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania pracy na wysokości.

5.