Uchwała nr 7/2025 Rady Polityki Pieniężnej z dnia 2 września 2025 r. w sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2026

§ 1. Ustala się założenia polityki pieniężnej na rok 2026, stanowiące załącznik do uchwały.

§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

Przewodniczący Rady Polityki Pieniężnej: A. Glapiński

Członkowie Rady Polityki Pieniężnej: I .K. Dąbrowski, I. Duda, W.S. Janczyk, C. Kochalski, L. Kotecki,

G. Masłowska, J. Tyrowicz, H.J. Wnorowski

Załącznik do uchwały nr 7/2025 Rady Polityki Pieniężnej

z dnia Załącznik

2 września

2025nrr.

(M.P.

poz.

...)Pieniężnej

do uchwały

7/2025

Rady

Polityki

z dnia 2 września 2025 r. (M.P. poz. 1013)

Założenia polityki pieniężnej

na rok 2026

Warszawa, 2025

Formułując Założenia polityki pieniężnej na rok 2026 Rada Polityki Pieniężnej, zwana dalej „Radą”,

wypełnia zobowiązanie zawarte w art. 227 ust. 6 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

do corocznego ustalenia założeń polityki pieniężnej i przedłożenia ich do wiadomości Sejmowi.

W Założeniach polityki pieniężnej na rok 2026 Rada utrzymała dotychczasową strategię polityki

pieniężnej Narodowego Banku Polskiego, zwanego dalej „NBP”. Głównym ustawowym celem

polityki pieniężnej pozostaje zapewnienie stabilności cen. Jednocześnie polityka pieniężna będzie

prowadzona w taki sposób, aby sprzyjać utrzymaniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego

oraz stabilności systemu finansowego.

NBP będzie nadal wykorzystywał strategię średniookresowego celu inflacyjnego na poziomie 2,5 %

z symetrycznym przedziałem odchyleń o szerokości ±1 punktu procentowego. Podstawowym

instrumentem polityki pieniężnej pozostaną stopy procentowe NBP. Polityka pieniężna będzie

nadal realizowana w warunkach płynnego kursu walutowego. NBP nie wyklucza jednak

interwencji na rynku walutowym. Zakres, sposób oraz skala wykorzystywania przez NBP

instrumentów polityki pieniężnej będą uwzględniać w elastyczny sposób występujące

uwarunkowania jej prowadzenia, w tym w szczególności uwarunkowania rynkowe, a także

następstwa ekonomiczne silnych globalnych szoków z ostatnich lat.

Spis treści

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

5

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2026 r.

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2026 r.

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

Zgodnie z art. 227 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. poz. 483, z 2001 r.

poz. 319, z 2006 r. poz. 1471 oraz z 2009 r. poz. 946) „Narodowy Bank Polski odpowiada za wartość

polskiego pieniądza”. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2025) w art. 3 ust. 1 stanowi, że „Podstawowym celem działalności NBP jest

utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu,

o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP”.

Realizując podstawowe zobowiązania NBP, zawarte w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz

ustawie o Narodowym Banku Polskim, Rada dąży do utrzymania stabilności cen. Jednocześnie

polityka pieniężna jest prowadzona w taki sposób, aby sprzyjać utrzymaniu zrównoważonego

wzrostu gospodarczego oraz stabilności systemu finansowego.

Rada dąży do zapewnienia stabilności cen, wykorzystując strategię celu inflacyjnego. W ramach

tej strategii od 2004 r. celem polityki pieniężnej jest utrzymanie inflacji – rozumianej jako

procentowa roczna zmiana indeksu cen towarów i usług konsumpcyjnych – na poziomie 2,5 %

z symetrycznym przedziałem odchyleń o szerokości ±1 punktu procentowego w średnim okresie.

Średniookresowy

charakter

celu

inflacyjnego

oznacza,

że

–

ze

względu

na

szoki

makroekonomiczne i finansowe – inflacja może okresowo kształtować się powyżej lub poniżej

celu, w tym również poza określonym przedziałem odchyleń od celu. Reakcja polityki pieniężnej

na szoki jest elastyczna i zależy od ich przyczyn oraz oceny trwałości ich skutków, w tym wpływu

na procesy inflacyjne. W szczególności istotny może być rodzaj szoków, w tym czy są one związane

ze zmianami podaży czy popytu. Zwykle w przypadku szoków podażowych inflacja i dynamika

produkcji zmieniają się w przeciwnych kierunkach, natomiast szoki popytowe wpływają

na dynamikę cen i aktywności gospodarczej w tym samym kierunku.

W przypadku odchylenia inflacji od celu Rada w sposób elastyczny określa pożądane tempo

powrotu inflacji do celu, ponieważ szybkie sprowadzenie inflacji do celu może wiązać się

z istotnymi kosztami dla stabilności makroekonomicznej lub finansowej. Decydując o zmianach

parametrów prowadzonej polityki pieniężnej Rada bierze pod uwagę dostosowania cenowe

zachodzące w gospodarce, których źródła znajdują się poza wpływem krajowej polityki pieniężnej.

W obecnych warunkach te dostosowania są związane przede wszystkim z efektami silnych

globalnych szoków gospodarczych z ostatnich lat wywołanych pandemią COVID-19 oraz zbrojną

agresją Rosji na Ukrainę, a także ze skutkami zachodzących w gospodarce zmian strukturalnych,

w tym transformacji energetycznej oraz z procesem doganiania przez Polskę bardziej rozwiniętych

gospodarek (tj. procesem konwergencji).

Realizowana przez Radę strategia polityki pieniężnej zakłada elastyczność w zakresie

stosowanych instrumentów. Oznacza to, że instrumentarium NBP może być dostosowywane

do natury występujących w gospodarce zaburzeń oraz uwarunkowań rynkowych. Elastyczne

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

kształtowanie instrumentów polityki pieniężnej sprzyja efektywnemu działaniu mechanizmu

transmisji oraz stabilności makroekonomicznej i finansowej.

Podejmując decyzje w zakresie polityki pieniężnej, Rada bierze pod uwagę opóźnienia, z jakimi

wpływają one na gospodarkę. Długość opóźnień, jakie występują od podjęcia decyzji w zakresie

parametrów polityki pieniężnej do zaobserwowania jej najsilniejszego wpływu na wielkości realne

(m.in. produkcję i zatrudnienie) oraz inflację, wynosi kilka kwartałów i może zmieniać się w czasie.

Ponadto

polityka

pieniężna

jest

prowadzona w

warunkach

niepewności,

dotyczącej

w szczególności przyszłego kształtowania się sytuacji gospodarczej.

Stabilizowanie inflacji na niskim poziomie jest ważnym, ale niewystarczającym warunkiem

utrzymania równowagi w gospodarce, która z kolei sprzyja utrzymaniu stabilności cen w długim

okresie. Zagrożeniem dla stabilności cen w długim okresie mogą być nierównowagi w sektorze

finansowym. Nierównowagom tym powinna przeciwdziałać przede wszystkim polityka

makroostrożnościowa nakierowana na ograniczenie ryzyka systemowego i wspieranie

w ten sposób długookresowego, zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Ma to znaczenie

zwłaszcza w warunkach znacznej swobody przepływu kapitału i integracji rynków finansowych.

Prowadzona przez Radę polityka wspiera działania polityki makroostrożnościowej, w tym sprzyja

utrzymaniu stabilności systemu finansowego i ogranicza ryzyko narastania nierównowag

w gospodarce, uwzględniając kształtowanie się cen aktywów (w tym cen nieruchomości) oraz

dynamikę akcji kredytowej, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP.

Oprócz polityki pieniężnej i makroostrożnościowej istotną rolę w utrzymywaniu stabilności

makroekonomicznej pełni także polityka fiskalna. Dla zachowania stabilności makroekonomicznej

niezbędne jest prowadzenie polityki fiskalnej, która łagodzi wpływ szoków na gospodarkę

i jednocześnie zapewnia długookresową stabilność finansów publicznych.

Rada realizuje strategię celu inflacyjnego w warunkach płynnego kursu walutowego. Reżim

płynnego kursu nie wyklucza interwencji na rynku walutowym, gdy jest to uzasadnione przez

warunki rynkowe lub sprzyja zapewnieniu stabilności makroekonomicznej lub finansowej kraju.

Ważnym elementem wykorzystywanej przez Radę strategii celu inflacyjnego jest komunikacja

z otoczeniem. Z tego względu decyzje Rady wraz z ich uwarunkowaniami są przedstawiane

w Informacjach po posiedzeniach Rady, a także w Opisach dyskusji na posiedzeniach decyzyjnych Rady,

Raportach o inflacji, Założeniach polityki pieniężnej i Sprawozdaniu z wykonania założeń polityki pieniężnej.

Ponadto decyzje Rady i ich uwarunkowania mogą być wyjaśniane przez Prezesa NBP podczas

konferencji prasowych, a także w indywidualnych wypowiedziach Prezesa NBP i członków Rady.

Zgodnie z przyjętą strategią, w 2026 r. parametry polityki pieniężnej, w tym poziom stóp

procentowych NBP, będą dostosowywane do sytuacji w gospodarce tak, aby zapewnić

długookresową stabilność cen i jednocześnie wspierać zrównoważony wzrost gospodarczy oraz

stabilność systemu finansowego.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2026 r.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej

w 2026 r.

Uwarunkowania stosowania instrumentów polityki pieniężnej

W 2026 r. zakres, sposób oraz skala wykorzystywania przez NBP instrumentów polityki pieniężnej

będą uwzględniać uwarunkowania towarzyszące jej prowadzeniu. Podobnie jak w latach

poprzednich, instrumenty polityki pieniężnej mogą być wykorzystywane w sposób elastyczny,

odzwierciedlający zmieniające się uwarunkowania makroekonomiczne i rynkowe.

Istotny wpływ na sposób oraz zakres stosowania przez NBP instrumentów polityki pieniężnej

w 2026 r. będzie mieć przewidywane przez bank centralny utrzymywanie się nadpłynności

w krajowym sektorze bankowym. Z tego powodu, podobnie jak w latach poprzednich,

instrumenty polityki pieniężnej NBP w ujęciu netto będą mieć charakter absorbujący płynność.

W kierunku wzrostu poziomu płynności w 2026 r. oddziaływać będzie skup walut obcych

dokonywany przez NBP, przede wszystkim od Ministerstwa Finansów. W kierunku ograniczenia

poziomu płynności oddziaływać będzie sprzedaż walut obcych przez NBP, głównie na potrzeby

Komisji Europejskiej, oraz przyrost pieniądza gotówkowego w obiegu.

W 2026 r. celem operacyjnym polityki pieniężnej NBP będzie kształtowanie stawki POLONIA

w pobliżu stopy referencyjnej NBP. Ze względu na uwarunkowania rynkowe poziom stawki

POLONIA może odchylać się od poziomu stopy referencyjnej NBP w ramach korytarza między

stopą depozytową a lombardową NBP.

Stopy procentowe

Podstawowym instrumentem polityki pieniężnej w 2026 r. będą stopy procentowe NBP.

Stopa referencyjna NBP będzie określać rentowność podstawowych operacji otwartego rynku

przeprowadzanych przez NBP, wpływając jednocześnie na poziom krótkoterminowych

rynkowych stóp procentowych.

Stopa lombardowa NBP będzie wyznaczać oprocentowanie kredytu lombardowego oferowanego

przez NBP, umożliwiającego pozyskiwanie środków z banku centralnego na termin overnight.

Stopa depozytowa NBP będzie determinować oprocentowanie depozytu, umożliwiającego

lokowanie w NBP środków na termin overnight.

Stopa dyskontowa weksli będzie określać oprocentowanie kredytu wekslowego.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2026 r.

Operacje otwartego rynku

Głównym instrumentem służącym realizacji celu operacyjnego polityki pieniężnej będą

podstawowe operacje otwartego rynku. Za pomocą operacji podstawowych NBP będzie

oddziaływać na warunki płynnościowe w sektorze bankowym, a w konsekwencji na poziom

stawki POLONIA. Operacje te standardowo będą przeprowadzane w sposób regularny,

raz w tygodniu, co do zasady z 7-dniowym terminem zapadalności. Na przetargach operacji

podstawowych będzie obowiązywać stała rentowność, równa stopie referencyjnej NBP.

Ze względu na przewidywane utrzymywanie się w 2026 r. nadpłynności w sektorze bankowym,

operacje te będą polegać na emisji bonów pieniężnych NBP. Sposób prowadzenia operacji

podstawowych może zostać zmodyfikowany, jeśli będzie to uzasadnione zmianą warunków

rynkowych lub parametrów polityki pieniężnej NBP.

Operacje dostrajające będą stanowić instrument uzupełniający operacje podstawowe w zakresie

realizacji celu operacyjnego polityki pieniężnej NBP. Przesłanką zastosowania tych operacji może

być potrzeba zasilenia sektora bankowego w płynność lub absorpcji płynności. W ramach operacji

zasilających, NBP może oferować transakcje repo, a także dokonywać przedterminowego wykupu

bonów pieniężnych NBP. W przypadku operacji absorbujących, bank centralny może stosować

emisję bonów pieniężnych NBP, a także oferować transakcje reverse repo. Zapadalność, rentowność

oraz sposób przeprowadzania tych operacji będą adekwatne do celu ich zastosowania.

Operacje strukturalne mogą być przeprowadzane w celu długoterminowej zmiany struktury

płynności w sektorze bankowym, jak również dla zapewnienia płynności rynku wtórnego

dłużnych papierów wartościowych lub wzmocnienia mechanizmu transmisji monetarnej.

W ramach operacji strukturalnych NBP może przeprowadzać skup lub sprzedaż dłużnych

papierów wartościowych na rynku wtórnym, a także dokonywać emisji obligacji NBP.

Rezerwa obowiązkowa

System rezerwy obowiązkowej będzie sprzyjać realizacji celu operacyjnego polityki pieniężnej

NBP, oddziałując w kierunku stabilizacji stawki POLONIA. Uśredniony mechanizm

utrzymywania rezerwy będzie stwarzać podmiotom rezerwy swobodę decydowania o poziomie

środków gromadzonych na rachunkach w banku centralnym w poszczególnych dniach okresu

utrzymywania rezerwy, pod warunkiem utrzymania średniego stanu środków na rachunkach

w NBP na poziomie nie niższym od wartości rezerwy wymaganej. Rezerwa obowiązkowa będzie

ograniczać jednocześnie skalę operacji otwartego rynku przeprowadzanych w celu absorpcji

nadpłynności.

Poziom stóp rezerwy obowiązkowej będzie uzależniony od warunków prowadzenia polityki

pieniężnej w 2026 r.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2026 r.

Operacje depozytowo-kredytowe

Oferowanie przez NBP operacji depozytowo-kredytowych będzie mieć na celu ograniczanie skali

wahań stawki POLONIA, poprzez stabilizowanie warunków płynnościowych w sektorze

bankowym.

Kredyt lombardowy będzie pozwalać na pozyskiwanie środków z NBP w każdym dniu

operacyjnym na termin overnight. Kredyt ten będzie zabezpieczany aktywami akceptowanymi

przez bank centralny, których lista będzie publikowana na stronie internetowej NBP1.

Oprocentowanie tego instrumentu, wyznaczając koszt pozyskania pieniądza w banku centralnym,

będzie stanowić, co do zasady, górne ograniczenie rentowności transakcji o terminie overnight

zawieranych na rynku międzybankowym.

Depozyt na koniec dnia będzie umożliwiać lokowanie, w każdym dniu operacyjnym, nadwyżek

środków w banku centralnym na termin overnight. Oprocentowanie tego instrumentu będzie

określać, co do zasady, dolne ograniczenie rentowności transakcji o terminie overnight zawieranych

na rynku międzybankowym.

Szerokość korytarza pomiędzy stopą depozytową a lombardową NBP będzie kształtowana

w sposób sprzyjający efektywnej transmisji polityki pieniężnej, przy uwzględnieniu sprawnego

funkcjonowania rynku krótkoterminowych depozytów międzybankowych.

Kredyt wekslowy

NBP może oferować kredyt wekslowy przeznaczony na refinansowanie kredytów udzielanych

przez banki przedsiębiorcom.

Swapy walutowe

NBP może przeprowadzać swapy walutowe. Swap walutowy polega na tym, że NBP kupuje (lub

sprzedaje) złote za walutę obcą na rynku kasowym i jednocześnie odsprzedaje (lub odkupuje) je

w ramach transakcji terminowej w określonej dacie.

Interwencje walutowe

NBP może stosować interwencje na rynku walutowym.

1 https://nbp.pl/statystyka-i-sprawozdawczosc/wskazniki-i-rynki/kredyt-lombardowy-i-repo

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2026 r.

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki

pieniężnej w 2026 r.

Uwarunkowania zewnętrzne

W I połowie 2025 r. dynamika aktywności w gospodarce światowej pozostawała umiarkowana.

Dynamika PKB w Stanach Zjednoczonych obniżyła się w porównaniu z 2024 r., natomiast w strefie

euro – choć wzrosła w stosunku do 2024 r. – to nadal była niższa niż w Stanach Zjednoczonych.

W gospodarkach

Europy

Środkowo-Wschodniej

spoza

strefy

euro

koniunktura

była

zróżnicowana. W wielu gospodarkach PKB wspierała rosnąca konsumpcja, której sprzyjała

korzystna sytuacja na rynkach pracy, z kolei czynnikiem ograniczającym inwestycje była

niepewność, w tym związana z sytuacją geopolityczną oraz ze zmianami w polityce handlowej

głównych gospodarek.

W I połowie 2025 r. inflacja przeciętnie na świecie obniżała się. W II kw. 2025 r. dynamika cen

w strefie euro znalazła się na poziomie zgodnym z celem inflacyjnym Europejskiego Banku

Centralnego.

Jednocześnie

w

Stanach

Zjednoczonych,

a

także

w

krajach

Europy

Środkowo-Wschodniej spoza strefy euro, inflacja w I połowie 2025 r. nadal kształtowała się

powyżej celów banków centralnych. Obniżaniu się inflacji sprzyjał spadek cen ropy naftowej,

a także wcześniejsze zacieśnienie polityki pieniężnej przez główne banki centralne oraz

umiarkowana dynamika popytu w gospodarce światowej. Natomiast inflacja bazowa w wielu

gospodarkach pozostawała podwyższona, pomimo pewnego spadku.

Dostępne prognozy wskazują na utrzymanie się umiarkowanego tempa wzrostu w gospodarce

światowej. W Stanach Zjednoczonych, po okresie relatywnie wysokiego wzrostu w poprzednich

latach, prognozy sugerują pewne spowolnienie dynamiki PKB w 2025 r. i utrzymanie się jej

na podobnym poziomie w 2026 r. Z kolei w strefie euro wzrost gospodarczy w 2025 r. oraz

w 2026 r. ma być wyższy niż w poprzednich dwóch latach. Oczekuje się, że także wzrost w krajach

Europy Środkowo-Wschodniej spoza strefy euro przyspieszy w latach 2025–2026 w porównaniu

z 2024 r.

Zgodnie z aktualnymi prognozami inflacja na świecie ma się obniżyć. W szczególności w Stanach

Zjednoczonych – po oczekiwanym przejściowym wzroście w II połowie 2025 r. – w 2026 r. inflacja

ma obniżać się w kierunku celu Rezerwy Federalnej. Z kolei w strefie euro dynamika cen w 2026 r.

może tymczasowo spaść nieco poniżej celu Europejskiego Banku Centralnego. Również w krajach

Europy Środkowo-Wschodniej inflacja ma się obniżyć.

Uwarunkowania krajowe

Wzrost aktywności w polskiej gospodarce w I połowie 2025 r. nieco przyspieszył w porównaniu

do 2024 r., w tym wzrosła dynamika inwestycji. Wzrostowi konsumpcji prywatnej sprzyjała

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2026 r.

korzystna sytuacja na rynku pracy, w tym niskie bezrobocie oraz wysoka – choć niższa

niż w 2024 r. – dynamika wynagrodzeń. Jednocześnie czynnikiem ograniczającym tempo wzrostu

polskiej gospodarki był słaby popyt zagraniczny, związany ze stagnacją w Niemczech. W efekcie,

wkład eksportu netto do PKB pozostał ujemny.

Roczna dynamika cen towarów i usług konsumpcyjnych w I połowie 2025 r. była podwyższona.

Było to przede wszystkim efektem znacznego wzrostu administrowanych cen energii (na skutek

ich częściowego odmrożenia od lipca 2024 r. i podwyższenia taryf na dystrybucję gazu ziemnego

od stycznia 2025 r.). W tym samym kierunku oddziaływał wzrost części pozostałych cen

administrowanych (tj. opłat za zaopatrywanie w zimną wodę i kanalizację oraz za wywóz śmieci)

oraz wysoka dynamika cen towarów akcyzowych związana z podwyżkami akcyzy na wyroby

tytoniowe. Roczna dynamika cen żywności i napojów bezalkoholowych w I połowie 2025 r.

również była wyższa niż w 2024 r. (m.in. w wyniku przywrócenia w kwietniu ub.r. 5 % stawki VAT

na podstawowe produkty spożywcze). Wskaźnik CPI po wyłączeniu cen żywności i energii

stopniowo się obniżał, mimo wciąż wysokiej dynamiki cen usług.

Prognozy sygnalizują utrzymanie się wzrostu PKB w II połowie 2025 r. na poziomie zbliżonym

do I połowy 2025 r. Następnie wzrost aktywności gospodarczej ma nieco spowolnić, przy czym

zarówno w 2025 r., jak i 2026 r. PKB będzie wspierany przez rosnące inwestycje. Wzrostowi

konsumpcji będzie sprzyjać korzystna sytuacja na rynku pracy, w tym niska stopa bezrobocia, przy

oczekiwanym stopniowym obniżaniu się dynamiki wynagrodzeń. Jednocześnie czynnikiem

wpływającym na tempo wzrostu gospodarczego będzie kształtowanie się koniunktury za granicą,

w tym w Niemczech.

W lipcu 2025 r. inflacja CPI w Polsce obniżyła się poniżej górnej granicy odchyleń od celu

inflacyjnego NBP. Kształtowanie się inflacji w kolejnych kwartałach będzie w znacznej mierze

uzależnione od dynamiki administrowanych cen energii, zwłaszcza wobec oczekiwanego jedynie

powolnego obniżania się inflacji bazowej. Dostępne prognozy wskazują, że w 2026 r.

średnioroczna dynamika cen konsumpcyjnych, w tym również inflacja bazowa, będzie niższa niż

w 2025 r.

Główne czynniki niepewności

Zarysowany scenariusz makroekonomiczny obarczony jest niepewnością.

Spośród czynników zewnętrznych istotne będzie kształtowanie się aktywności ekonomicznej

w strefie euro, w tym w Niemczech. Źródłem niepewności w tym kontekście są zmiany polityki

handlowej największych gospodarek. Utrzymuje się też niepewność związana z sytuacją

geopolityczną, a przede wszystkim z dalszym przebiegiem rosyjskiej agresji zbrojnej przeciw

Ukrainie.

Znaczącym czynnikiem niepewności dla inflacji w Polsce jest kształtowanie się cen

administrowanych, w tym zwłaszcza poziom nowych taryf na energię elektryczną, gaz i energię

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2026 r.

cieplną. Niepewność w zakresie cen energii wynika również ze zmian cen surowców na rynkach

światowych.

W kontekście krajowej koniunktury ważnym źródłem niepewności jest również przyszła

dynamika inwestycji, która w znacznej mierze będzie zależna od stopnia wykorzystania środków

unijnych oraz perspektyw popytu. Z kolei dla procesów inflacyjnych istotna jest niepewność

związana z sytuacją na rynku pracy i tempem dalszego obniżania się dynamiki płac.

Istotnym czynnikiem niepewności dla przyszłej koniunktury i inflacji jest kształt polityki fiskalnej

w 2026 r.

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 26 września 2025 r.

Poz. 1013

UCHWAŁA NR 7/2025

RADY POLITYKI PIENIĘŻNEJ

z dnia 2 września 2025 r.

w sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2026

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2025)

uchwala się, co następuje