Uchwała nr 150 Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2024 r. zmieniająca uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą "Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego - Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus"

§ 1. W uchwale nr 128 Rady Ministrów z dnia 5 października 2021 r. w sprawie ustanowienia programu wieloletniego

pod nazwą „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus” (M.P. poz. 1060 oraz z 2022 r. poz. 1284) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Środki z budżetu państwa, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w poszczególnych latach wyniosą

1)

91 tys. zł – w 2022 r.,

2)

1 716 tys. zł – w 2023 r.,

3)

2 069 tys. zł – w 2024 r.,

4)

255 745 tys. zł – w 2025 r.,

5)

270 260 tys. zł – w 2026 r.

– i będą określane w ustawach budżetowych na poszczególne lata, w ramach części 46 – Zdrowie.”;

2)

Załącznik nr 1 – Wartość Kosztorysowa Inwestycji

Jednostka opracowująca WKI: UNIWERSYTECKIE CENTRUM KLINICZNE WARSZAWSKIEGO UNIWERSYTETU

MEDYCZNEGO, ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa

WARTOŚĆ KOSZTORYSOWA INWESTYCJI (WKI)

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Wartość kosztorysowa zadania w zł: 547 809 930

słownie zł: pięćset czterdzieści siedem milionów osiemset dziewięć tysięcy dziewięćset trzydzieści złotych

Lp.

Rodzaje grup kosztów

1

2

Wartość prac

brutto w zł

3

1

Pozyskanie działki budowlanej

2

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

3

Budowa obiektów podstawowych

263 932 775

4

Instalacje

155 267 474

5

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

8 601 200

6

Wyposażenie

93 984 150

7

Prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

6 911 879

RAZEM

W tym rezerwa (do 10% – nowe zadania, do 15% przebudowa/ modernizacja od wartości rbm z

grup 2, 3, 4, 5)

19 112 452

547 809 930

44 592 436

OBJAŚNIENIA

1. Wartość inwestycji określa się, uwzględniając

1) wartość kosztorysową inwestycji (WKI), opracowaną wg rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r.

w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz. U. poz. 1579);

2) rezerwę od kosztów robót budowlanych i instalacyjnych, przyjętą w wysokości do

– 10% – dla obiektów nowych,

– 15% – dla przebudowy, rozbudowy lub remontu,

do wykorzystania w przypadku, gdy kwoty wynikające z rozstrzygnięcia w procedurze postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego okażą się wyższe niż wartości dla tych robót zaplanowane szacunkowo w WKI lub wyniknęły roboty

nieprzewidziane w trakcie planowania zadania.

2. Wartość kosztorysową inwestycji w programie inwestycji określa się za pomocą wskaźników cenowych w układzie 7 grup

kosztów, wyszczególnionych w § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia.

OGÓŁEM

547 809 930

-

Środki z Unii Europejskiej – z

określeniem nazwy Programu

90 774

-

-

-

-

-

1 715 863

-

-

-

-

1 715 863

6

2023

-

2 068 870

-

-

-

-

2 068 870

7

2024

259 230 959

-

-

-

-

255 745 109

3 485 850

8

2025

284 703 464

-

-

-

-

270 260 384

14 443 080

9

2026

– 91 –

90

0

-

-

-

6

5

-

-

90 774

5

2022

Planowane nakłady

w latach

Monitor Polski

4

-

-

3

-

Środki z innych części budżetowych

Kredyt lub pożyczka objęta

poręczeniem lub gwarancją Skarbu

Państwa

Środki z innych źródeł niż środki z

budżetu państwa

2

17 928 930

4

do 2021

-

Środki z budżetu państwa część 46 –

Zdrowie

3

Wartość Kosztorysowa

Inwestycji

529 881 000

Środki własne Inwestora

2

1

1

Źródła finansowania inwestycji

Lp.

Nakłady

poniesione

pn. „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka

Jezus”

ZESTAWIENIE PLANOWANYCH ŚRODKÓW Z POSZCZEGÓLNYCH ŹRÓDEŁ NA FINANSOWANIE INWESTYCJI W KOLEJNYCH LATACH REALIZACJI

§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: D. Tusk

Załącznik do uchwały nr 150 Rady Ministrów

z dnia 16 grudnia 2024 r. (M.P. poz. 1063)

Za

Za

Załącznik

do uchwały nr 150

Rady Ministrów

z dnia 16 grudnia 2024 r.

(poz. )

PROGRAM WIELOLETNI* pod nazwą

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych

w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”



opracowane na podstawie przepisów § 4–6 i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego

sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz. U. poz.1579)





Spis treści



WstęƉ–ƐƚƌĞƐnjĐnjĞŶŝĞŝǁŶŝŽƐŬŝwynikającenjWƌŽŐƌĂŵƵǁŝĞůŽůĞƚŶŝĞŐŽƉŽĚnazwą„Podniesieniejakościŝdostępności

świadczeńŵĞĚLJĐnjŶLJĐŚǁhŶŝǁĞƌƐLJƚĞĐŬŝŵĞŶƚƌƵŵ<ůŝŶŝĐnjŶLJŵtĂƌƐnjĂǁƐŬŝĞŐŽhŶŝǁĞƌƐLJƚĞƚƵDĞĚLJĐnjŶĞŐŽ–^njƉŝƚĂů

<ůŝŶŝĐnjŶLJDzieciątkaJezus”

ϰ

WŽĚƐƚĂǁĂƉƌĂǁŶĂWƌŽŐƌĂŵƵ

ϱ

ĂŶĞ/ŶǁĞƐƚŽƌĂ

ϲ

/ĚĞŶƚLJĨŝŬĂĐũĂ/ŶǁĞƐƚŽƌĂŽĚƉŽǁŝĞĚnjŝĂůŶĞŐŽnjĂrealizacjęWƌŽŐƌĂŵƵŝpozostałychƉŽĚŵŝŽƚóǁuczestniczących

ǁƌĞĂůŝnjĂĐũŝWƌŽŐƌĂŵƵ

ϲ

/ŶĨŽƌŵĂĐũĂŶĂƚĞŵĂƚƐƚƌƵŬƚƵƌLJzarządzaniaƐLJƐƚĞŵĞŵŵŽŶŝƚŽƌŽǁĂŶŝĂ

ϵ

EOGÓ>E

ϭϬ

EĂnjǁĂŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϭϬ

>ŽŬĂůŝnjĂĐũĂŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ͕ĂĚƌĞƐŝŶƵŵĞƌĞǁŝĚĞŶĐLJũŶLJdziałki

ϭϬ

KW/^/Et^dz:/

ϭϬ

hnjĂƐĂĚŶŝĞŶŝĞcelowościƌĞĂůŝnjĂĐũŝŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϭϬ

/ĚĞŶƚLJĨŝŬĂĐũĂƐƚĂŶƵŽďĞĐŶĞŐŽ

ϭϵ

ŝĚĞŶƚLJĨŝŬŽǁĂŶĞƉƌŽďůĞŵLJ

Ϯϴ

ĞůĞŝŶǁĞƐƚLJĐũŝobjętejWƌŽŐƌĂŵĞŵ

Ϯϵ

DdZz>K'/E/ŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϯϮ

/ĚĞŶƚLJĨŝŬĂĐũĂniezbędnychdziałańĚůĂnjŶŝǁĞůŽǁĂŶŝĂnjŝĚĞŶƚLJĨŝŬŽǁĂŶLJĐŚďƌĂŬóǁŝwypełnieniaƉŽƚƌnjĞďƐLJƐƚĞŵƵ

ϯϲ

/ĚĞŶƚLJĨŝŬĂĐũĂƌLJnjLJŬ

ϯϳ

KƉŝƐĂůƚĞƌŶĂƚLJǁŶLJĐŚǁĂƌŝĂŶƚóǁ͕ĂŶĂůŝnjĂŽƉĐũŝ

ϯϳ

DĞƚŽĚLJŬĂĂŶĂůŝnjLJ

ϯϴ

tzE/<E>/zKW:/

ϰϭ

ĂŐĂĚŶŝĞŶŝĂŚŽƌLJnjŽŶƚĂůŶĞǁƉƌŽũĞŬĐŝĞ

ϰϭ

ĂŶĞdotyczącezgodnościƉƌŽŐƌĂŵƵǁŝĞůŽůĞƚŶŝĞŐŽƉŽĚnazwą„Podniesieniejakościŝdostępnościświadczeń

ŵĞĚLJĐnjŶLJĐŚǁhŶŝǁĞƌƐLJƚĞĐŬŝŵĞŶƚƌƵŵ<ůŝŶŝĐnjŶLJŵtĂƌƐnjĂǁƐŬŝĞŐŽhŶŝǁĞƌƐLJƚĞƚƵDĞĚLJĐnjŶĞŐŽ–^njƉŝƚĂů<ůŝŶŝĐnjŶLJ

DzieciątkaJezus”njĚŽŬƵŵĞŶƚĂŵŝƐƚƌĂƚĞŐŝĐnjŶLJŵŝ;njĂŐƌĂŶŝĐnjŶLJŵŝŝŬƌĂũŽǁLJŵŝͿ

ϰϮ

ŶĂůŝnjĂcelowościnjƵǁĂŐŝŶĂcharakterystykędziałalnościŵĞĚLJĐnjŶĞũũĞĚŶŽƐƚĞŬobjętychnjĂĚĂŶŝĞŵŝŶǁĞƐƚLJĐLJũŶLJŵ ϱϲ

ĂŶĞŽƉůĂŶŽǁĂŶLJŵnjĂŬƌĞƐŝĞƌnjĞĐnjŽǁLJŵŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ͕ŽŬƌĞƐŝĞƌĞĂůŝnjĂĐũŝŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϲϬ

ĂŬƌĞƐƌnjĞĐnjŽǁLJŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϲϬ

ĞƐƚĂǁŝĞŶŝĞwskaźnikówƚĞĐŚŶŝĐnjŶŽͲĞŬŽŶŽŵŝĐnjŶLJĐŚĚůĂnjĂĚĂŶŝĂ

ϲϵ

InnowacyjnośćǁƌĂŵĂĐŚĨƵŶŬĐũŽŶŽǁĂŶŝĂobszarówŵĞĚLJĐnjŶLJĐŚƉŽƌĞĂůŝnjĂĐũŝnjĂĚĂŶŝĂ

ϳϬ

ĂŶĞŽŽŬƌĞƐŝĞƌĞĂůŝnjĂĐũŝŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϳϲ

KĐĞŶĂefektywnościŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ͕ǁƚLJŵĞŬŽŶŽŵŝĐnjŶĞũefektywności;ƉƌĞĨĞƌŽǁĂŶĞǁLJŬĂnjĂŶŝĞŬĂůŬƵůĂĐũŝEWsŝ/ZZͿ

ϳϲ

ĂŶĞŽƉůĂŶŽǁĂŶLJĐŚĞĨĞŬƚĂĐŚƌnjĞĐnjŽǁLJĐŚŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ϳϴ

ϴϬ

DŝĞƌŶŝŬŝƐƚŽƉŶŝĂƌĞĂůŝnjĂĐũŝ

ĞƐƚĂǁŝĞŶŝĞƉůĂŶŽǁĂŶLJĐŚśrodkóǁnjƉŽƐnjĐnjĞŐóůŶLJĐŚźródełŶĂĨŝŶĂŶƐŽǁĂŶŝĞŝŶǁĞƐƚLJĐũŝǁŬŽůĞũŶLJĐŚůĂƚĂĐŚƌĞĂůŝnjĂĐũŝϴϱ

ϴϲ

,ĂƌŵŽŶŽŐƌĂŵƌnjĞĐnjŽǁŽͲĨŝŶĂŶƐŽǁLJŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

ĂŶĞŽƉůĂŶŽǁĂŶLJŵŽŬƌĞƐŝĞnjĂŐŽƐƉŽĚĂƌŽǁĂŶŝĂŽďŝĞŬƚóǁďƵĚŽǁůĂŶLJĐŚŝŝŶŶLJĐŚskładnikóǁmajątkowychƉŽ

zakończeniuŝŶǁĞƐƚLJĐũŝŽƌĂnjŽƉůĂŶŽǁĂŶĞũŬǁŽĐŝĞśrodkóǁĨŝŶĂŶƐŽǁLJĐŚŝźródłachŝĐŚƉŽĐŚŽĚnjĞŶŝĂ͕ŬƚóƌĞƵŵŽżliwiają

njĂŐŽƐƉŽĚĂƌŽǁĂŶŝĞƚLJĐŚĞĨĞŬƚóǁƌnjĞĐnjŽǁLJĐŚǁƉůĂŶŽǁĂŶLJŵŽŬƌĞƐŝĞ

ϴϲ

ŶĂůŝnjĂcelowościŝmożliwościǁLJŬŽŶĂŶŝĂŝŶǁĞƐƚLJĐũŝĞƚĂƉĂŵŝ

ϴϳ

WARTOŚĆ<K^dKZz^Kt/Et^dz:/tz^'Ó>E/E/D'ZhW<K^dÓW

ϴϴ

ZAŁĄE/</

ϴϴ

Wstęp – streszczenie i wnioski wynikające z Programu wieloletniego pod nazwą

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum

Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

W wyniku przeprowadzonych analiz możliwego do wykonania zakresu działań i metod zmierzających

do zaspokojenia potrzeb infrastrukturalnych w kontekście wyznaczonych kierunków rozwoju systemu ochrony

zdrowia bazującego na podmiotach klinicznych, należy uznać, że przedmiot Programu wieloletniego pod

nazwą „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”, zwanego dalej „Programem”,

w pełni wpisuje się w założenia strategiczne i w sposób kompleksowy, i optymalny pozwala na osiągnięcie

założonych celów.

Powyższa analiza została oparta o identyfikację potrzeb zdrowotnych na kilku poziomach, mających

odzwierciedlenie w wyznaczonych celach i miernikach ich osiągnięcia. Posłużyło to do wyselekcjonowania

optymalnej, adekwatnej metody ich zaspokojenia w obszarze zapewnienia infrastruktury niezbędnej do

realizacji działań medycznych w połączeniu z dydaktyką na poziomie klinicznym.

Zakres inwestycji stanowiącej narzędzie do osiągnięcia celów Programu został określony w aspekcie

rzeczowym i finansowym z uwzględnieniem warunków wejściowych, identyfikacji luk, braków, potrzeb,

warunków technicznych, ekonomicznych, organizacyjnych, prawnych i społecznych przy zastosowaniu

hierarchizacji priorytetów w ramach wymienionych warunków. Strategicznym założeniem jest dążenie do

konsolidacji funkcji medycznych – centralizacja w priorytetowym obszarze działania podmiotu leczniczego,

tj. opieka nad pacjentem transplantologicznym – powstanie skonsolidowane Centrum Transplantacyjne ze

skonsolidowanym zarządem – powołanym Kierownikiem. Założeniem jest także oddanie do dyspozycji

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zwanego dalej „WUM”, pawilonów w ramach obszaru, w którym

funkcjonuje Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus (tzw. „Kampus Lindleya”), które nie będą w całości

eksploatowane na potrzeby medyczne po zakończeniu inwestycji.

Inwestorem w ramach przedmiotowej inwestycji, pełniącym tym samym funkcję koordynatora realizacji

Programu, zgodnie z art. 14–15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2024 r.

poz. 799) jest Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zwane dalej

„UCK WUM” (Zakłady Lecznicze: Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus oraz Przychodnia Specjalistyczna

Lindleya, zwane dalej łącznie „SKDJ”). Wskazany podmiot jest wydolny organizacyjnie, technicznie, prawnie i

finansowo (przy założeniu wnioskowanego dofinansowania) do realizacji Programu, jest doświadczonym

beneficjentem, korzystającym ze środków zewnętrznych, w tym z finansowania w ramach programu

wieloletniego, dotacji ze środków budżetu państwa o różnym przeznaczeniu, jak również realizatorem licznych

przedsięwzięć finansowanych z funduszy strukturalnych.

Wymieniony podmiot leczniczy, dla którego organem tworzącym i kontrolującym jest Warszawski Uniwersytet

Medyczny, funkcjonuje jako kliniczna, kluczowa jednostka o profilu wielospecjalistycznym systemu ochrony

zdrowia. Realizuje świadczenia medyczne niezbędne do zaspokojenia potrzeb strategicznych wynikających

m.in. z sytuacji i prognoz demograficzno-epidemiologicznych, w tym szeroki zakres świadczeń

transplantologicznych.

Zakres działań inwestycyjnych objętych Programem obejmuje kompleksową modernizację budynków, opartą

o rozbudowę, przebudowę, w tym odtworzenie istniejącej infrastruktury, jak również budowę nowego obiektu,

w tym zastępujących obecnie wyeksploatowane (jako optymalna wersja inwestycji). W nowo powstałym

budynku jest planowane posadowienie Centrum Transplantacyjnego jako optymalizacja funkcjonowania UCK

WUM w tym zakresie. Komplementarnie Program przewiduje interwencję w zakresie infrastruktury sprzętowej.

Program został zaplanowany do realizacji w optymalnej konfiguracji, z wykorzystaniem adekwatnych

technologii, co pozwala na osiągnięcie wszystkich zakładanych celów – produktów, rezultatów, efektów

długoterminowych. Podmiot leczniczy, którego infrastruktury dotyczy Program, jest także istotnym elementem

systemu kształcenia kadr medycznych, nie tylko w województwie mazowieckim, ale także w ujęciu krajowym,

co wpływa na duże znaczenie, istotną wartość dodaną Programu i jego ponadregionalność, w tym zgodność

i przyczynienie się do osiągnięcia wskaźników zawartych w Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020

(z perspektywą do 2030 r.), Aktywne społeczeństwo, konkurencyjna gospodarka, sprawne państwo, Strategii

„Europa 2020”, Policy Paper, innych dokumentów strategicznych adekwatnych do obszaru objętego

Programem.

Program, w celu zapewnienia jego wykonalności, został zaplanowany do realizacji w odpowiednim czasie

z uwzględnieniem konieczności wykonania poszczególnych kroków w procesie inwestycyjnym, co pozwoli

w przyszłości na podejmowanie kolejnych inicjatyw rozwojowych. Selekcja zakresu niezbędnego do

wykonania dokonana została z uwzględnieniem zmiennych pozwalających na osiągnięcie mierzalnych celów

i hierarchizacji potrzeb z punktu widzenia Inwestora.

Program i jego zakres przedmiotowy uwzględnia wszystkie założenia, w tym założenia strategiczne w zakresie

koncentracji obszarów zabezpieczenia medycznego pacjentów transplantologicznych w ramach struktur

organizacyjnych UCK WUM zgodnie z potrzebami zdrowotnymi. Wzięte są także pod uwagę wymogi,

ograniczenia, wynikające z przepisów dotyczących ochrony środowiska – podczas dokonywanej analizy

wariantów uwzględniono szereg rozwiązań zapewniających efektywność w każdym wymiarze: technicznym,

finansowym, organizacyjnym, społecznym. Z uwagi m.in. na charakter przedsięwzięcia objętego Programem,

jak i jego skalę, lokalizację, cel, zakres rzeczowy, czas realizacji, projektowane rozwiązania techniczne

i technologiczne, projekt jest w pełni zgodny z politykami równości szans i zrównoważonego rozwoju, nie jest

wymagana zdolność do reagowania i adaptacji do zmian klimatu.

Program obejmuje szereg skoordynowanych ze sobą działań, został zaplanowany do realizacji jako optymalna

metoda na odtworzenie zasobów lub ich stworzenie w zakresie niezbędnym do realizacji świadczeń

medycznych skorelowanych ze specyfiką działania UCK WUM oraz charakterystyką i liczebnością

obsługiwanej populacji. Szczególnie ma to znaczenie z punktu widzenia konieczności zapewnienia

kompleksowej opieki nad pacjentem transplantologicznym, który będzie leczony w planowanym do utworzenia

Centrum. Działania planowane do podjęcia, z uwzględnieniem niezbędnego zarządzania nimi (system

zarządzania programem) na poziomie Inwestora, zostały zaplanowane adekwatnie do ich zakresu, wymiaru

merytorycznego i warunków zewnętrznych, w tym prawnych.

Zaplanowany w dokumencie Harmonogram realizacji inwestycji jest adekwatny do zakresu niezbędnych do

realizacji zadań, a oszacowany budżet, z uwagi na fakt, że oparto o ceny rynkowe i zaplanowano budżet

rezerwowy, jest realistyczny. W ramach działań inwestycyjnych w fazie realizacji zapewniona zostanie

efektywność kosztowa przez stosowanie przepisów w zakresie prawa zamówień publicznych (celem

stosowania systemu zamówień w oparciu o wymienione ustawy jest zapewnienie efektywności dokonywanych

zakupów ze środków publicznych w ujęciu koszt/efekt). System monitorowania osiąganych efektów obejmował

będzie dokonywanie analizy ryzyka i zarządzanie wynikami z niej wynikającymi, zaplanowanie działań

zarządczych i zaradczych (tam, gdzie będzie to niezbędne z uwagi na mapowanie ryzyk).

Realizacja Programu jest w pełni uzasadniona i wykazuje wysoką wartość dodaną we wszystkich

analizowanych obszarach, w tym w szczególności w związku z korzyściami społecznymi.

Realizacja Programu w zakresie rzeczowo-finansowym została przewidziana na lata 2022–2026.

Zakres inwestycji będący przedmiotem pogłębionej analizy został skalkulowany na kwoty

Wartość całkowita

Dotacja z budżetu państwa

Wkład własny

547 809 930

529 881 000

17 928 930

(547 810 tys. zł)

(529 881 tys. zł)

(17 929 tys. zł)

Podstawa prawna Programu

Program powstał na podstawie i zgodnie z

•

•

•

art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530,

z późn. zm.),

art. 15–17 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r.

poz. 324, z późn. zm.),

§ 4–6 oraz § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego

sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz. U. poz. 1579),

•

ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

oraz w oparciu o założenia wynikające z

•

•

•

•

•

•

•

–7–

Poz. 1063

Map Potrzeb Zdrowotnych adekwatnych do lokalizacji i dziedzin medycyny objętych inwestycją,

rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim

powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą

(Dz. U. z 2022 r. poz. 402),

ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781),

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2024 r. poz. 924),

ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.),

ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. − Prawo atomowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1277),

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. − Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725, z późn. zm.).

Dane Inwestora

Nazwa Inwestora

NIP, REGON

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

NIP 5220002529, REGON 000288975, KRS 0000073036

Numer w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą 000000018598

Adres Inwestora

ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa

Nr telefonu

22 317 91 02

Nr faxu

22 317 91 33

E-mail

uckwum@uckwum.pl

Identyfikacja Inwestora odpowiedzialnego za realizację Programu i pozostałych podmiotów

uczestniczących w realizacji Programu

Podmiotem odpowiedzialnym za realizację Programu – Inwestorem jest UCK WUM (Zakłady Lecznicze –

SKDJ). Organem tworzącym i kontrolującym podmiot jest Warszawski Uniwersytet Medyczny, z siedzibą w

Warszawie. Uniwersytet został utworzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 października 1949 r. w

sprawie założenia Akademii Lekarskich w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu (Dz. U.

poz. 450), a nazwę nadano mu ustawą z dnia 23 stycznia 2008 r. o nadaniu Akademii Medycznej w Warszawie

nazwy „Warszawski Uniwersytet Medyczny” (Dz. U. poz. 226). WUM jest uczelnią medyczną i działa na

podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571)

oraz Statutu przyjętego uchwałą nr 15/2012 Senatu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia

26 marca 2012 r., z późniejszymi uchwałami zmieniającymi). Podmioty lecznicze utworzone i nadzorowane

przez WUM, w tym UCK WUM, stanowią bazę do realizacji zadań polegających na kształceniu

przeddyplomowym i podyplomowym w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia,

uczestniczą w przygotowywaniu osób do wykonywania zawodu medycznego i kształcenia osób wykonujących

zawód medyczny, są zobowiązane do udostępnienia WUM jednostek organizacyjnych niezbędnych do

prowadzenia kształcenia przeddyplomowego i podyplomowego w zawodach medycznych (§ 39 ust. 7 Statutu

WUM).

Powyższe regulacje uwzględniają statuty określające zakres działalności podstawowej podmiotu leczniczego,

w którym będzie zlokalizowana inwestycja objęta projektem: Uniwersyteckie Centrum Kliniczne

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, a w jego ramach Zakład Leczniczy − Szpital Kliniczny Dzieciątka

Jezus. Na podstawie uchwały nr 58/2018 Senatu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia 21 maja

2018 r. w sprawie wyrażenia opinii w przedmiocie połączenia się samodzielnych publicznych zakładów opieki

zdrowotnej oraz zarządzenia nr 49/2018 Rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia 24 maja

2018 r. w sprawie połączenia się samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, stanowiących akt o

połączeniu, z dniem 1 stycznia 2019 r. rozpoczęło swoją działalność Uniwersyteckie Centrum Kliniczne

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (UCK WUM).

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa

NIP 5220002529, REGON 000288975, KRS 0000073036

Numer w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą 000000018598

UCK WUM powstało w wyniku połączenia trzech szpitali klinicznych, których podmiotem tworzącym jest

Warszawski Uniwersytet Medyczny, tj.

1.

Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego w Warszawie,

2.

Samodzielnego Publicznego Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. Józefa Polikarpa

Brudzińskiego w Warszawie,

3.

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w Warszawie.

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego prowadzi taką samą

działalność jak szpitale kliniczne funkcjonujące odrębnie do dnia 31 grudnia 2018 r. i udziela świadczeń

zdrowotnych w niezmienionym zakresie w dotychczasowych lokalizacjach.

Zakłady Lecznicze UCK WUM – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus i Przychodnia Specjalistyczna Lindleya –

wybudowany w obecnej siedzibie w 1901 r., jest szpitalem uniwersyteckim o długiej, blisko 120-letniej tradycji.

Jest jednym z największych mazowieckich szpitali wielospecjalistycznych o charakterze wieloprofilowym

z przewagą specjalności zabiegowych, w którym są leczeni pacjenci zarówno z województwa mazowieckiego,

jak i całego kraju.

Podstawowym celem UCK WUM, a w jego strukturach SKDJ, jest udzielanie świadczeń zdrowotnych

i promocja zdrowia oraz uczestnictwo w realizacji zadań dydaktycznych i badawczych, w szczególności na

potrzeby WUM, w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia. Do zadań UCK

WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus należy w szczególności

1)

udzielanie świadczeń zdrowotnych i świadczeń specjalistycznych w warunkach szpitalnych

i ambulatoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem świadczeń wysokospecjalistycznych w ramach

specjalności reprezentowanych przez jednostki organizacyjne UCK WUM – Zakładu Leczniczego

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus oraz Przychodni Specjalistycznej Lindleya;

2)

realizacja dydaktyki klinicznej i badań na bazie jednostek organizacyjnych WUM prowadzących

działalność w lokalizacji Lindleya;

3)

uczestnictwo w przygotowaniu osób do wykonywania zawodu medycznego oraz doskonalenia

zawodowego kadr lekarskich, pielęgniarskich, słuchaczy szkół medycznych;

4)

prowadzenie działalności mającej na celu promocję zdrowia i profilaktykę zdrowotną.

Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus prowadzi działalność w jedenastu klinikach

specjalistycznych, na bazie 470 łóżek.

W SKDJ są leczeni pacjenci m.in. w zakresie dziedzin medycznych, takich jak: ortopedia i traumatologia

narządu ruchu, także w wyniku urazów, choroby wewnętrzne, chirurgia ogólna, transplantologia,

immunologia kliniczna, dermatologia, nefrologia, urologia, okulistyka, kardiologia, chirurgia szczękowa,

implantologia. Szpital zapewnia dializoterapię.

Wśród jednostek organizacyjnych zapewniających realizację świadczeń dla wymienionych pacjentów

funkcjonują

•

Klinika Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej, Chirurgii Jamy Ustnej i Implantologii;

•

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej;

•

Klinika Dermatologii i Wenerologii;

•

Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii z Centrum Diagnostyki i Leczenia Żylnej Choroby

Zakrzepowo-Zatorowej;

•

Klinika Dermatologiczna;

•

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych;

•

Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii;

•

Klinika Okulistyki;

•

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu;

•

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej;

•

Poz. 1063

Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii.

W strukturach UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus funkcjonuje również

Szpitalny Oddział Ratunkowy, dla którego wymienione kliniki, jak również pozostałe komórki organizacyjne

UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus (zakłady i poradnie), stanowią

zaplecze medyczne, umożliwiające sprawne działanie w stanach nagłego zagrożenia życia lub zdrowia.

Układ urbanistyczny i zespół budowlany UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka

Jezus znajduje się w rejestrze zabytków. Kompleks szpitalny o łącznej powierzchni użytkowej 54 755 m2

(powierzchnia zabudowy 20 484 m2, kubatura 305 438 m3) jest zlokalizowany na obszarze 9 ha, zabudowany

w większości przypadków budynkami o zabytkowym charakterze (22 budynki: 14 klinicznych i 8

pomocniczych). Analizując infrastrukturę pod względem technicznym, budynki UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus są ułożone pawilonowo, niemalże w 100%

nieskomunikowane ze sobą.

Instytucje i podmioty systemu instytucjonalnego Programu

Instytucja/podmiot

systemu realizacji

Nazwa instytucji, jednostki

organizacyjnej

Kierownictwo instytucji

Instytucja dotująca

i kontrolująca realizację

Programu

Ministerstwo obsługujące

ministra właściwego do spraw

zdrowia

Minister właściwy do spraw zdrowia

Instytucja realizująca

odpowiedzialna za postęp

rzeczowy, realizację celów,

prawidłowe i terminowe

wydatkowanie środków w

ramach Programu

(Realizator)

Uniwersyteckie Centrum

Kliniczne Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego

Dyrektor Uniwersyteckiego Centrum

Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu

Klinicznego

Instytucja, w której są

zlokalizowane interwencje

Programu

Zakład Leczniczy

•

Szpital Kliniczny

Dzieciątka Jezus,

•

Przychodnia

Specjalistyczna

Lindleya

Uniwersyteckie Centrum

Kliniczne Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego

Dyrektor Uniwersyteckiego Centrum

Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu

Klinicznego

Zakład Leczniczy

•

Szpital Kliniczny

Dzieciątka Jezus,

•

Przychodnia

Specjalistyczna

Lindleya

Funkcję instytucji realizującej Program (Realizatora – Inwestora) w ramach przedsięwzięcia będzie pełnić UCK

WUM. Będzie on odgrywał wiodącą rolę w systemie zarządzania realizacją tej inwestycji. Ponosić będzie

odpowiedzialność za skuteczne i efektywne wdrażanie Programu oraz za przestrzeganie i stosowanie

odpowiednich regulacji i zasad dotyczących realizacji Programu. Realizator może powierzyć innym podmiotom

część zadań, np. nadzór nad zgodnością przebiegu inwestycji budowlanej z prawem budowlanym, obsługę

prawną, w tym w ramach organizacji i prowadzenia postępowań o zamówienie publiczne, jednak nadzoruje

działania tych podmiotów i ponosi odpowiedzialność za ich skutki.

UCK WUM, jako Realizator i Inwestor, będzie stroną, która otrzyma finansowanie przewidziane Programem

oraz zaangażuje deklarowany wkład własny (jest zakładany transfer środków z poziomu WUM). Przyjęte

w podmiocie rozwiązania organizacyjne zapewnią zgodną z Programem oraz odrębnymi przepisami prawa

poprawną realizację Programu. Realizator zapewni terminowy i zgodny z prawem przebieg procedur

w zakresie zamówień publicznych. Zapewni także obsługę prawną inwestycji, przygotuje i uzgodni

z instytucjami, w których są zlokalizowane interwencje Programu, opisy przedmiotu zamówienia do wszystkich

planowanych zamówień publicznych. Zapewni realizację Programu w sposób uzgodniony z instytucjami,

w których są zlokalizowane interwencje Programu, tak aby w sposób niezakłócony mogła w nich przebiegać

realizacja świadczeń zdrowotnych. Realizator będzie stroną umów z wykonawcami w zakresie usług, robót

i dostaw przewidzianych w Programie. Realizator zapewni wewnętrzny system organizacyjny, w tym zasoby

kadrowe na rzecz monitoringu postępu rzeczowego oraz sprawozdawczości. W zależności od wymagań

ministra właściwego do spraw zdrowia podda się działaniom audytowym i kontrolnym.

Realizator Programu zapewni strukturę organizacyjną oraz odpowiedni potencjał administracyjny dla

właściwej realizacji Programu. Obejmie ona obszar techniczny, prawny, finansowy oraz zarządczy

z zapleczem organizacyjno-technicznym realizacji. Podmiot ten przygotuje wszystkie dokumenty niezbędne

do realizacji Programu, w tym wynikające z obowiązków w zakresie monitoringu i sprawozdawczości, jak

również będzie pozostawać w bieżącym kontakcie z instytucjami, w których zlokalizowane są interwencje

Programu, na bieżąco informując o planowanych działaniach i ich skutkach. Realizator zapewni udział w

przygotowywaniu dokumentacji projektowej (budowlanej i wykonawczej) podmiotów o odpowiednim

potencjale i doświadczeniu. Wszystkie rozwiązania projektowe i sprzętowe będą uzgadniane z instytucjami, w

których są zlokalizowane interwencje Programu, tak aby w maksymalnym stopniu dostosować je do

właściwych wymagań i standardów udzielania świadczeń, ich specyfiki, zakresu i rozmiaru oraz wymagań

prawnych wynikających z odrębnych przepisów i rekomendacji.

Realizator jest także odpowiedzialny za realizację obowiązków i pozyskanie wymaganych dokumentów,

decyzji i innych wymogów formalnych – pozyska wszelkie niezbędne dla procesu inwestycyjnego pozwolenia

i uzgodnienia.

W zakresie zarządczym w ramach procesu inwestycyjnego Realizator na bieżąco monitoruje ryzyka,

opracowuje i wdraża mechanizmy ich minimalizacji. Informuje instytucję dotującą i kontrolującą realizację

Programu o wszystkich zidentyfikowanych ryzykach mających wpływ na realizację Programu.

W związku z realizacją Programu nie są wymagane i nie przewiduje się sporządzania raportów ewaluacyjnych

zgodnie z art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Informacja na temat struktury zarządzania systemem monitorowania

W ramach zadań związanych z poszczególnymi funkcjami w strukturze zarządzania realizacją procesu

inwestycyjnego opisanego w Programie zostanie stworzony system monitorowania wdrażania

poszczególnych zadań, a w ich obszarach – działań.

Opierać się on będzie na systematycznym pozyskiwaniu, gromadzeniu i przetwarzaniu danych o postępie

rzeczowym i finansowym. Zgodnie ze wskazaną strukturą, realizacja wymienionych czynności będzie się

odbywała na poziomie Inwestora (w zakresie kompetencji Zastępcy Dyrektora UCK WUM ds. Projektów

Inwestycyjnych) i Dyrektora Zakładu Leczniczego, w których będzie realizowany Program. Pozwoli to

Inwestorowi, wymienionym podmiotom, a także ministrowi właściwemu do spraw zdrowia (dotującemu), na

wczesną identyfikację potencjalnych zagrożeń i uruchomienie działań, które je zminimalizują – działania

zapobiegawcze, a także wdrożenie działań naprawczych.

Podstawowe instrumenty systemu monitorowania to

1) powołanie zespołu/ów odpowiedzialnego/nych za realizację Programu na każdym etapie;

2) opracowanie zakresu kompetencji przypisanych do poszczególnych funkcji, poziomów zarządzania oraz

systemu komunikacji międzyinstytucjonalnej;

3) stworzenie i na bieżąco aktualizowanie Harmonogramu rzeczowo-finansowego inwestycji;

4) zbudowanie systemu sprawozdawczości bieżącej i okresowej;

5) opracowanie matrycy ryzyka i planu działań w zakresie ryzyka nieakceptowanego;

6) opracowanie systemu analizy ryzyka.

Stosowane metody zarządzania będą adekwatne do fazy realizacji Programu i okresowo weryfikowane pod

kątem efektywności. Pozwoli to na osiągnięcie jego celów, przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka.

Ścieżkę dowodzenia w organizacji w ramach procesu inwestycyjnego przedstawia poniższa grafika

Dyrektor UCK

WUM – Z-ca

Dyrektora ds.

Projektów

Inwestycyjnych

Dyrektor w

lokalizacji

SKDJ

Zespół ds.

realizacji w

lokalizacji

SKDJ

Wszystkie podmioty zaangażowane w realizację Programu (proces inwestycyjny) posiadają doświadczenie

w realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, co pozwoli na uzyskanie niezbędnej wiedzy i wzmocnienie

potencjału intelektualnego kadry, zarówno zarządzającej, jak i zespołów operacyjnych, funkcjonujących na

niższych szczeblach hierarchii zarządzania. Wśród wymienionych inwestycji były także projekty finansowane

ze środków dotacji, zarówno krajowych, jak i Unii Europejskiej.

DANE OGÓLNE

Nazwa inwestycji

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum

Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Lokalizacja inwestycji, adres i numer ewidencyjny działki

Inwestycja będzie realizowana w infrastrukturze podmiotu leczniczego – UCK WUM w Zakładzie

Leczniczym – Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus, Przychodni Lindleya, zlokalizowanym

w Warszawie (02-005), przy ul. Williama Heerleina Lindleya 4, działka o numerze ewidencyjnym 9,

obręb 2-01-02.

OPIS INWESTYCJI

Uzasadnienie celowości realizacji inwestycji

Sytuacja społeczno-gospodarcza województwa mazowieckiego, z uwzględnieniem analizy otoczenia

społeczno-gospodarczego Programu, oraz podstawowe informacje statystyczne.

Należy podkreślić, że procesy demograficzne i struktury demograficzne danej populacji są ze sobą

ściśle powiązane, leżą u podstaw zmian struktur demograficznych, te zaś wpływają na kształtowanie się

procesów demograficznych. W szczególności struktura ludności według płci i wieku jest kształtowana pod

wpływem trzech głównych procesów demograficznych: płodności, umieralności i migracji, które decydują

o dynamice ludności i jej strukturach demograficznych. Ich wpływ na stan zdrowia (zdrowotność) populacji,

potrzeby zdrowotne ludności oraz zapotrzebowanie na usługi zdrowotne jest bezdyskusyjny.

Spadek płodności i umieralności wpływa nie tylko na zmiany liczby ludności, ale przede wszystkim na

określone przekształcenia struktury ludności według wieku. Polegają one na tym, że spada udział dzieci

i młodzieży w ogólnej liczbie ludności, a zwiększa się liczba i udział osób w wieku starszym (60 lat i więcej lub

65 lat i więcej). Takie zmiany struktury wieku ludności określa się jako starzenie się populacji. Zmiana

struktury wieku ludności Rzeczypospolitej Polskiej, czyli proces starzenia się ludności, przejawia się

znaczącym przyrostem osób w starszym wieku – z 5,9 miliona osób w wieku 65 lat i więcej w 2014 r. (15,5%

ogółu ludności) oraz nieco ponad 6,3 mln w 2016 r. (16,4%) do 8,6 mln w 2030 r. (23,2%) oraz 11 mln w 2050

r. (32,7%). Ponadto w grupie osób starszych wzrasta liczba osób sędziwych, definiowanych jako osoby w

wieku 80 lat i więcej lub 85 lat i więcej. Grupa osób w wieku 80 lat i więcej wzrasta z ponad 1,5 mln osób w

2014 r. oraz 1,6 mln w 2016 r. do ponad 3,5 mln w 2050 r., zaś osób w wieku 85 lat i więcej z 664 814 tys. w

2014 r. do 742,5 tys. osób w 2016 r. oraz blisko 2,1 mln w 2050 r. Znacząco wzrośnie zatem nie tylko populacja

osób starszych, ale w ramach tej grupy ludności zwiększy się liczba i udział osób sędziwych (niezależnie od

definiowania tej grupy wieku). Będziemy mieć zatem do czynienia z procesem podwójnego starzenia się

ludności. Znaczący wzrost liczby osób starszych (a w tej grupie osób wzrost liczby osób w wieku 80 lat i

więcej), które często doświadczają wielu problemów zdrowotnych i niepełnosprawności, spowoduje

zwiększenie zapotrzebowania na różnego rodzaju usługi i świadczenia zdrowotne dla tej części populacji, a

także wymagać będzie reorganizacji opieki zdrowotnej. Obserwowany spadek umieralności, do którego

w znacznym stopniu przyczynia się zmniejszenie współczynników zgonów dla osób w wieku dorosłym i osób

starszych, powoduje, że z jednej strony coraz więcej osób dożywa coraz starszego wieku, z drugiej zaś strony

przyczynia się do współwystępowania wielu chorób przewlekłych w starszym wieku. Oznacza to, iż przy

oczekiwanym znaczącym powiększeniu się populacji osób starszych, w tym także osób sędziwych, należy się

liczyć ze wzrostem zapotrzebowania na lekarzy specjalistów w dziedzinie schorzeń przewlekłych lub

zwyrodnieniowych, a także usług rehabilitacyjnych. Równolegle jednak jest konieczne zwrócenie uwagi na

fakt, że poprawa szans na coraz dłuższe życie wymaga określonych działań skierowanych do ludności dorosłej

– zatem konieczne jest zarówno propagowanie zachowań prozdrowotnych wśród osób dorosłych, jak i rozwój

usług zdrowotnych nakierowanych na potrzeby zdrowotne tej grupy.

Stan zdrowia ludności i umieralność są silnie zróżnicowane według cech demograficznych i

społeczno-ekonomicznych. Stan zdrowia zależy nie tylko od czynników biologicznych (np. wiek czy płeć), ale

również społeczno-ekonomicznych (stan rodzinny, stan cywilny czy poziom wykształcenia). Wraz z wiekiem

znacząco pogarsza się stan zdrowia i rośnie umieralność. Kobiety mimo dłuższego przeciętnego trwania życia

odznaczają się gorszym stanem zdrowia niż mężczyźni. Osoby pozostające w stanie wolnym charakteryzują

się gorszym stanem zdrowia i żyją przeciętnie krócej niż te pozostające w małżeństwie. Również wykształcenie

jest czynnikiem, który w znacznym stopniu różnicuje stan zdrowia – dla osób z wykształceniem wyższym

odnotowuje się lepsze wskaźniki stanu zdrowia niż dla osób o niższych kategoriach wykształcenia. Także

miejsce zamieszkania (miasto/wieś) różnicuje stan zdrowia – mieszkańcy miast z reguły charakteryzują się

lepszym stanem zdrowia niż osoby mieszkające na wsi. Warto podkreślić, że stan zdrowia w okresie starości

jest skutkiem podejmowanych decyzji i stylu życia w przebiegu całego życia, dlatego jest zalecane

podejmowanie działań prewencyjnych mających na celu upowszechnianie pozytywnego wzorca zdrowego

stylu życia. Ponadto wyniki wielu analiz wskazują na wpływ warunków we wczesnym etapie życia (w okresie

dzieciństwa i niemowlęctwa, a nawet w czasie życia płodowego), dlatego niezwykle ważna jest ochrona

zdrowia i wspieranie odporności osób najmłodszych.

Ważne są aspekty demograficzne i epidemiologiczne, ale także kształtowanie społecznej świadomości

dotyczącej indywidualnej odpowiedzialności za zdrowie przez odpowiednie działania edukacyjne, poczynając

od dzieci i młodzieży, a kończąc na osobach starszych.

Mając na względzie powyższe, dokonano analizy sytuacji demograficznej i epidemiologicznej, w tym na

podstawie właściwych Map Potrzeb Zdrowotnych, zwanych dalej „MPZ”, w celu identyfikacji prognoz, trendów

i idących za nimi potrzeb w zakresie zabezpieczenia medycznego – potrzeb wynikających z charakterystyki

populacji. Podmiot objęty inwestycją jest zlokalizowany w Warszawie. Mimo że ma charakter podmiotu

ogólnokrajowego, obsługuje pacjentów z całego kraju, bezpośredni zasięg oddziaływania obejmuje

województwo mazowieckie. Zasadne jest zatem dokonanie analizy w odniesieniu do tego regionu.

Przedsięwzięcie stanowi interwencję w zasoby Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus z siedzibą przy ulicy

Lindleya 4 w Warszawie. Jest to Zakład Leczniczy UCK WUM zlokalizowanego pod innym adresem.

Dane lokalizacyjne

Województwo

mazowieckie

Powiat

miasto stołeczne Warszawa

Gmina

miasto stołeczne Warszawa

Miejscowość

Warszawa

Jednostka pomocnicza – dzielnica

OCHOTA

Jednostka pomocnicza – dzielnica

ŚRÓDMIEŚCIE

Lokalizacja projektu według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (TERYT)1

14

mazowieckie

1465

Warszawa

1465011

miasto Warszawa

Lokalizacja projektu według Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS)

1.1 Region Centralny, 2.1.14 Województwo mazowieckie, 3.1.14.28 Podregion 28 miasto stołeczne

Warszawa, 4.1.14.28.65 Powiat miasto stołeczne Warszawa

Poziom NUTS

Numer

Polska

1

1.0.0

Województwo mazowieckie

2

2.14

Podregion 22 miasto Warszawa

3

Powiat warszawski (w ramach podregionu)

Powiat warszawski

4

3.14.22

3.14.22.31

4.14.20.32

Poniższa mapa przedstawia lokalizację na tle dzielnicy, miasta – powiatu, województwa.

1 www.stat.gov.pl

Źródło: opracowanie własne na podstawie: http://www.mapa.um.warszawa.pl

Charakterystyka regionu

Województwo mazowieckie jest największym województwem w kraju – jego powierzchnia wynosi 35 598 km2,

co stanowi ok. 11,4% powierzchni kraju (stan na dzień 31.12.2018 r.). Od północy graniczy z województwem

warmińsko-mazurskim, od północnego wschodu z podlaskim, od południowego wschodu z lubelskim, od

południa ze świętokrzyskim, od południowego zachodu z łódzkim, od północnego zachodu z

kujawsko-pomorskim. Województwo należy do najbardziej zróżnicowanych wewnętrznie województw w kraju.

Tworzą go: aglomeracja warszawska, z największym miastem w kraju – stolicą Rzeczypospolitej Polskiej –

Warszawą, która pełni nie tylko dominującą rolę społeczno-gospodarczą, lecz także funkcję ważnego dla

Europy węzła transportowego, oraz część województwa charakteryzująca się wskaźnikami rozwoju

ekonomicznego poniżej średniej krajowej. Województwo mazowieckie według danych statystycznych na dzień

31.12.2018 r. posiada największy wśród województw potencjał ludnościowy. 87 miast, 42 powiaty (w tym 5

miast na prawach powiatu), 314 gmin i ok. 8,5 tys. wsi zamieszkuje łącznie prawie 5,39 mln osób, w tym 3,48

mln w miastach, natomiast na obszarach wiejskich 1,92 mln. Liczba ludności województwa według danych na

dzień 31.12.2019 r. to 5 423 168 osób (tendencja wzrostowa w stosunku do poprzednich lat), liczba

mieszkańców Warszawy wynosi ponad 1,7 mln (stan na dzień 31.12.2018 r.), co stanowi 33% ludności całego

województwa. Największe miasta regionu poza Warszawą to według danych na ten sam dzień (31.12.2018 r.)

Radom, w którym mieszka 213 tys. osób, Płock – 120 tys., Siedlce – 77,8 tys., Ostrołęka – 52,2 tys. oraz

Ciechanów – 44 tys. obywateli. Średnia gęstość zaludnienia w województwie mazowieckim wynosi 152 osoby

na km2 i jest większa od średniej krajowej, która wynosi 123 osoby na km2. Jest to region najlepiej rozwinięty,

ma największy wkład w tworzeniu polskiego produktu krajowego brutto, zwanego dalej „PKB”. Przemysł

województwa odznacza się dużym zróżnicowaniem branżowym. 33,7% mieszkańców regionu stanowią osoby

z wyższym wykształceniem, zaś 33,2% – ze średnim. Jest to zasługą działających w województwie wyższych

uczelni – w roku szkolnym 2018/2019 było ich 97, dla 19 organem tworzącym jest jednostka administracji

rządowej, pozostałe są podmiotami prywatnymi. Do najważniejszych należą: Uniwersytet Warszawski, WUM,

Politechnika Warszawska, Szkoła Główna Handlowa i Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego. Na tle całego

kraju województwo mazowieckie jest liderem większości statystyk ekonomiczno-gospodarczych. Wewnętrznie

odznacza się jednak dużym zróżnicowaniem. Centrum rozwoju społeczno-gospodarczego stanowi Warszawa

oraz subregion warszawski wschodni i zachodni. Na drugim biegunie rozwoju znajduje się region radomski

oraz duża część regionu ostrołęcko-siedleckiego.

Jednostki administracyjne województwa

WYSZCZEGÓLNIENIE

2010

2015

2016

2017

Powiaty

37

37

37

37

Miasta na prawach powiatu

5

5

5

5

Gminy

314

314

314

314

miejskie

35

35

35

35

wiejskie

229

228

228

228

miejsko-wiejskie

50

51

51

51

Miasta

85

86

86

86

18

18

18

18

Miejscowości wiejskie

8741

8532

8533

8527

Sołectwa

7319

7328

7335

7334

Jednostki

dzielnice

pomocnicze

–

źródło: www.stat.gov.pl

Demografia

Liczba ludności Rzeczypospolitej Polskiej od wielu lat systematycznie zmniejszała się i w 2019 r. wyniosła 38

382 576 osób, co stanowiło 7,3% ludności Unii Europejskiej spośród 519,2 mln mieszkańców 28 jej państw,

co uplasowało nasz kraj na szóstym miejscu. W 2019 r. więcej ludności mieszkało w mieście (3/5 ogółu), a na

przestrzeni lat występowała stała nadwyżka kobiet nad mężczyznami (107 kobiet na 100 mężczyzn), co w

2019 r. oznaczało, że Rzeczpospolitą Polską zamieszkiwało 18,6 mln mężczyzn oraz 19,8 mln kobiet.

Najwięcej mieszkańców było w województwie mazowieckim, na drugim miejscu uplasowało się województwo

śląskie i to ono miało największą gęstość zaludnienia – 366 osób/km2, przy średniej dla kraju wynoszącej 123

osoby/km2. Najmniej licznym było województwo opolskie (2,56% ogółem), natomiast województwo podlaskie

miało najmniejszą gęstość zaludnienia (po 59 osoby/km2). W ujęciu powiatowym największą gęstość

zaludnienia miały: powiat m. Świętochłowice – 3 723 osób/km2 oraz m. st. Warszawa – 3 462 osób/km2 , a

najmniejszą powiat bieszczadzki – 19 osób/km2 i sejneński – 23 osób/km2.

W Polsce, jak również w całej UE, obserwujemy starzenie się społeczeństwa, które wynika z wydłużania się

oczekiwanej długości życia, niskiej dzietności oraz obecnej struktury wieku ludności. Rzeczpospolita Polska

w 1967 r. przekroczyła próg starości demograficznej, a próg zaawansowanej starości demograficznej 13 lat

później. W podziale na tzw. biologiczne grupy wieku, w 2019 r. osoby w wieku 0–14 lat stanowiły 15,3%

ludności, osoby w wieku 15–64 lat – 66,6%, a w wieku od 65 lat wzwyż – 18,1%. Niezmiennie, w porównaniu

z 1990 r., rośnie grupa osób w najstarszej z tych grup – w 2019 r. zwiększyła się o 215 tys. osób w stosunku

do 2018 r. Jej udział w ogólnej populacji jest określany wskaźnikiem starości, który w 2019 r. wyniósł o 7,9 pkt.

procentowych więcej niż w 1990 r.

Na zachodzące procesy demograficzne wpływa obserwowany od wielu lat wzrost średniej długości życia i to

zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn. Między oczekiwaną długością życia kobiet i mężczyzn występuje

różnica – kobiety żyją dłużej, co jest wynikiem zjawiska nadumieralności mężczyzn. W 2019 r. przeciętne

dalsze trwanie życia w momencie urodzenia wynosiło ogółem 77,79 lat (74,07 dla mężczyzn i 81,75 dla kobiet).

W porównaniu z 1990 r. Polacy żyli dłużej o 7,8, a Polki o 6,5 lat, zatem dynamika wzrostu lat życia jest

szybsza u mężczyzn. Pod względem województw najdłuższą oczekiwaną długość życia w momencie

urodzenia osiągnęły kobiety w województwie podkarpackim (83,2 lat), najkrótszą w śląskim (80,8 lat).

W przypadku mężczyzn najdłuższa oczekiwana długość życia występowała w województwie podkarpackim

(75,4 lat), a najkrótsza w łódzkim (72,5 lat). Na przestrzeni lat 2010–2018 obserwowano wzrost długości życia

w przypadku obu płci, zarówno w Polsce, jak i w krajach Unii Europejskiej. W przypadku Rzeczypospolitej

Polskiej 2019 r. był wyjątkowy, bo doszło do niewielkiego spadku oczekiwanej długości życia. Wiek dożywania

Polaków w 2018 r. był krótszy o kilka lat niż średnio w Unii Europejskiej: w przypadku mężczyzn o 4,6 lata,

natomiast w przypadku kobiet o 1,9 lata. W 2019 r. różnice wartości przeciętnego dalszego trwania życia

w momencie urodzenia oraz w wieku 60 lat między kobietami zamieszkującymi miasto i wieś praktycznie nie

występują, nieznacznie wyraźniejsze różnice są w przypadku mężczyzn, przewaga występuje na rzecz miasta.

Według prognoz Głównego Urzędu Statystycznego liczba ludności Rzeczypospolitej Polskiej na koniec 2025

r. będzie wynosić 37 741 tys. osób (spadek o 1,04% w porównaniu z 2019 r.), w 2030 r. – 37 185 tys. (2,50%),

w 2040 r. – 35 668 tys. (6,48%), a w 2050 r. – 33 951 tys. (11%). Spadek liczby ludności nie będzie odbywał

się równomiernie ani w przekroju terytorialnym, ani w podziale na miasto i wieś. Wszystkie województwa

w Polsce doświadczą spadku bezwzględnej liczby ludności. Największy spadek w 2050 r. względem 2019 r.

będzie miał miejsce w województwie śląskim, gdzie liczba mieszkańców zmniejszy się o 817 tys.,

a najmniejszy w pomorskim (55 tys.). Nieco inaczej rozkładają się jednak zmiany względne. Województwem,

w którym ubędzie najwięcej ludności w stosunku do stanu z 2019 r., będzie województwo opolskie ze spadkiem

o 23,4%, najmniej, bo tylko 1,1% ludności ubędzie w województwie mazowieckim.

Prognozowane zmiany liczby ludności na poziomie powiatów prezentują jeszcze większe zróżnicowanie.

W liczbach bezwzględnych największe spadki dotkną dużych miast – w Łodzi liczba ludności do 2050 r.

zmniejszy się o 195,7 tys., a w Poznaniu o 130 tys. Jednocześnie znacząco powiększać się będą powiaty

okalające duże miasta – liczba mieszkańców powiatu poznańskiego wzrośnie o 168 tys., a wołomińskiego

(województwo mazowieckie) o 76 tys. Ponownie w ujęciu procentowym różnice te będą wyglądały nieco

inaczej. W powiecie hajnowskim (województwo podlaskie) prognozuje się, że do 2050 r. liczba ludności

spadnie aż o 39,9%, a w powiecie m. Konin (wielkopolskie) o 38,1%. Liderami wzrostu będą z kolei powiat

wrocławski (+49,1% ludności) oraz gdański (+45,8%). Zmiany te będą wymagały odpowiednich dostosowań

organizacyjnych i infrastrukturalnych w systemie opieki zdrowotnej w Polsce. Bardzo istotnym zjawiskiem

będzie tzw. suburbanizacja, czyli rozlewanie się dużych miast na obszary przyległe, przy jednoczesnym

zmniejszaniu liczby ludności w obszarze obecnych granic miast. Warto zwrócić uwagę, że poza obszarem

oddziaływania dużych miast liczba ludności będzie spadać, co może utrudnić dostarczanie usług medycznych

oraz dodatkowo zwiększyć wykluczenie społeczne. Analizując przekrój w podziale na typ miejscowości,

do 2050 r. ludność miast zmniejszy się aż o 17,4%, podczas gdy ludność wsi spadnie o zaledwie 1,8%.

Prognozowane zmiany demograficzne, czyli malejąca liczba urodzeń oraz rosnąca długość życia, spowodują

odwrócenie piramidy wieku.

W związku z wyżej wymienionymi trendami konieczne jest zapewnienie właściwej opieki zdrowotnej,

w tym rozwoju usług zdrowotnych, których odbiorcami są osoby starsze.

1) Ludność województwa (5,42 mln mieszkańców, 14,27% ludności kraju) mimo wyższej płodności

charakteryzuje się większym stopniem zaawansowania procesu starzenia się niż ludność Polski.

2) Wyróżnia się też nieco dłuższym oczekiwanym trwaniem życia oraz przewagą kobiet w grupach wieku już

od 30. roku życia. Przewaga ta narasta znacznie w starszych grupach wieku.

3) Rosnąca grupa osób starszych, w tym osób sędziwych, której znaczną część stanowią kobiety, wymaga

rozwoju usług odpowiadających potrzebom zdrowotnym tej grupy.

4) Różnice między powiatami w umieralności niemowląt wymagają zwiększenia jakości usług zdrowotnych

(w tym prewencyjnych, edukacyjnych) zarówno dla kobiet w ciąży, jak i niemowląt.

Gospodarka województwa mazowieckiego

Województwo charakteryzuje najwyższy w kraju potencjał gospodarczy mierzony wartością PKB (stan

na koniec 2018 r.). Analiza syntetycznego miernika poziomu rozwoju gospodarczego, jakim jest PKB,

wskazuje w województwie mazowieckim na narastanie rozpiętości między podregionami NUTS 3 i pokazuje

dominującą rolę miasta Warszawy. Wielkość wskaźnika PKB na 1 mieszkańca jest mocno zróżnicowana

wewnątrz regionu. Województwo mazowieckie wyróżnia się w skali kraju najwyższym poziomem rozwoju

gospodarczego. Zasadniczy potencjał gospodarczy, kapitałowy i intelektualny skupiony jest w Warszawie

i aglomeracji warszawskiej. Analizując sytuację w województwie, widać, że struktura lokalizacji inwestycji

wskazuje jednoznaczne preferencje inwestorów w wyborze dużych skupisk ludności. Subregiony

województwa odznaczają się słabszym potencjałem gospodarczym i niższą dynamiką rozwojową.

Województwo mazowieckie jest największym eksporterem i importerem w kraju. W województwie

mazowieckim utrzymuje się powolny, ale stały, rozwój funkcji turystyczno-wypoczynkowej. Warszawa pełni

rolę ośrodka turystyki przyjazdowej krajowej i zagranicznej. Udział przyjazdów turystów zagranicznych to

blisko 30% wielkości krajowej. Stolica obsługuje ponad 70% turystów zagranicznych przyjeżdżających na

Mazowsze. Związane jest to z lokalizacją lotniska międzynarodowego oraz węzła kolejowego, skupiającego

połączenia międzynarodowe i będącego dobrym punktem przesiadkowym na terenie całej kraju.

Epidemiologia i wybrane dane z obszaru statystyk medycznych

Współczynnik chorobowości szpitalnej wyraża liczbę osób hospitalizowanych z powodu wszystkich przyczyn

lub z powodu danej jednostki chorobowej w ciągu roku w przeliczeniu na 100 000 ludności. Współczynnik

chorobowości szpitalnej w Rzeczypospolitej Polskiej wyniósł 13 780 osób hospitalizowanych na 100 tys.

ludności. Poniższe wykresy przedstawiają empiryczny oraz standaryzowany współczynnik chorobowości

dla województw.

W Rzeczypospolitej Polskiej głównymi przyczynami zgonów są nadal choroby układu krążenia i nowotwory.

Podniesienie zdrowotności mieszkańców regionu wiąże się przede wszystkim z wyrównaniem dostępu do

świadczeń w podstawowej opiece zdrowotnej oraz do specjalistycznych usług medycznych, zwłaszcza na

terenach wiejskich. W ciągu ostatnich kilku lat nieznacznie polepszyła się sytuacja w zakresie ochrony

zdrowia. Mimo iż wzrosła liczba lekarzy, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i względnych (w 2017 r.

w województwie mazowieckim pracowało 14 299 tys. lekarzy oraz 1568 tys. stomatologów), odnotowuje się

nadal deficyt wymienionych specjalistów. Dodatkowo odnotowuje się rosnący odpływ wykwalifikowanej kadry

medycznej, zarówno lekarzy, jak i pielęgniarek.

W 2017 r. na terenie województwa mazowieckiego funkcjonowało 117 szpitali ogólnych, dysponujących

25 214 łóżkami

Według danych statystycznych, w szpitalach w województwie mazowieckim leczono najwięcej pacjentów

(w 2017 r.)

Dane powyższe świadczą o tym, że województwo posiada znaczące zasoby pod względem ilościowym, a

jakościowo zasoby te podlegają modernizacji, m.in. dzięki zaangażowaniu środków Unii Europejskiej, jednak

proces ten wymaga kontynuacji, w szczególności w obszarach zgodnych z trendami demograficznymi

i epidemiologicznymi.

Do takich przedsięwzięć należy przedmiotowa inwestycja. Interwencja dotyczy obszarów i dziedzin

medycznych zbieżnych z przedstawionymi trendami i służy zabezpieczeniu potrzeb zdrowotnych populacji.

Powyższe zostało uwzględnione w dokumentach strategicznych obejmujących obszar ochrony zdrowia

na różnych poziomach: od regionalnego do krajowego i międzynarodowego.

Priorytety regionalnej polityki zdrowotnej na Mazowszu: onkologia, choroby wewnętrzne z geriatrią,

leczenie psychiatryczne oraz rehabilitacja i neurologia to niektóre z priorytetów regionalnej polityki zdrowotnej

województwa mazowieckiego. Priorytetem ogólnym jest modernizacja istniejących placówek służby

zdrowia – m.in. inwestycje w wymianę sprzętu. Problem chorób nowotworowych dotyczy coraz większej

liczby osób, dlatego istnieje konieczność zapewnienia szybkiej diagnostyki i wysokiej jakości kompleksowego

leczenia pacjentów. Bardzo ważna jest ciągłość i koordynacja leczenia, tak aby we właściwym czasie pacjent

został objęty opieką ambulatoryjną i szpitalną, a w razie potrzeby rehabilitacyjną, paliatywną lub hospicyjną.

Wojewoda Mazowiecki zwraca również uwagę na potrzebę utworzenia oddziału transplantacji szpiku dla

dzieci.

Choroby wewnętrzne z geriatrią i opieką długoterminową – geriatria została wskazana w mapach potrzeb

zdrowotnych jako dziedzina wymagająca zwiększenia zaplecza kadrowego. Według danych Okręgowej Izby

Lekarskiej w województwie mazowieckim jest zaledwie 30 geriatrów. Natomiast w całym kraju jest ich 417.

Zalecono tworzenie stanowisk konsultantów geriatrów w szpitalach oraz oddziałów geriatrycznych

i pododdziałów geriatrycznych na bazie oddziałów wewnętrznych. Konieczny jest też rozwój różnych form

opieki dziennej i ambulatoryjnej oraz zwiększenie dostępności rehabilitacji dla pacjentów.

Psychiatria i opieka środowiskowa – należy dążyć do zmiany formy części leczenia ze stacjonarnego na rzecz

różnych form opieki ambulatoryjnej, dziennej i środowiskowej. W celu poprawy dostępności kompleksowej

opieki psychiatrycznej zaleca się również tworzenie Centrów Zdrowia Psychicznego – dla dorosłych oraz

dzieci i młodzieży.

Rehabilitacja i neurologia – jednym z priorytetów jest zapewnienie kompleksowego leczenia m.in. przez

objęcie pacjenta wczesną rehabilitacją, szczególnie poudarową i kardiologiczną. Odpowiednio dobrana

rehabilitacja na wczesnym etapie leczenia może poprawić jakość życia i zapobiec niepełnosprawności.

Potrzebne są ośrodki wczesnej interwencji dla dzieci oraz całościowa opieka nad seniorami.

Profilaktyka – ważną rolę w zwalczaniu coraz szerzej występujących chorób cywilizacyjnych stanowią

działania profilaktyczne. Konieczna jest realizacja prozdrowotnych programów edukacyjnych skierowanych

m.in. do dzieci i młodzieży oraz osób starszych. Takie działania pozytywnie wpłyną na obniżenie kosztów

leczenia oraz kosztów społecznych (np. zasiłki chorobowe, świadczenia socjalne).

Choroby układu kostno-mięśniowo-stawowego – dostosowanie pomieszczeń do aktualnych wymogów

w obiektach służby zdrowia poprawi warunki leczenia chorych, a przede wszystkim zapewni skuteczność

leczenia i wpłynie na ograniczenie ilości powikłań. Podjęte działania modernizacyjne zapewnią pełny profil

zabiegów ortopedycznych wieku rozwojowego i dorosłych.

Identyfikacja stanu obecnego

Zespół zabudowy szpitala w systemie pawilonowym powstał według autorstwa Józefa Piusa Dziekońskiego

i pochodzi z przełomu XIX i XX wieku. Obiekty kubaturowe zespołu szpitalnego są otoczone zielenią wysoką

i niską, która wraz z ciągami komunikacyjnymi tworzy zagospodarowanie terenu. Na terenie występuje

wartościowy drzewostan mieszany. Dojazd do terenu SKDJ odbywa się przez wewnętrzny układ

komunikacyjny z drogi publicznej ulicy Oczki, która stanowi połączenie z miejskim układem komunikacyjnym

oraz z ulicy Nowogrodzkiej i Lindleya (dla karetek). Na działce znajdują się podjazdy do budynku i miejsca

postojowe dla samochodów, adekwatne do obecnej kubatury i przewidywanej liczby osób przybywających do

SKDJ i przebywających na jego terenie. Teren szpitala znajduje się w obszarze śródmiejskim. Dojazd

do nieruchomości nie ulega zmianie w stosunku do istniejącego układu i będzie odbywać się z dróg

publicznych. Zespół budowlany Szpitala znajduje się w obszarze ograniczonym ulicami: Nowogrodzką –

Chałubińskiego – Oczki – Lindleya i wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem A-840.

Układ budynków (pawilonowa zabudowa) oraz obecny stan techniczny i układ funkcjonalny pomieszczeń nie

zapewniają optymalnej ergonomii opieki. Transport pacjentów między budynkami rozległego kompleksu

szpitalnego UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus odbywa się po terenie

zewnętrznym, co także nie jest rozwiązaniem optymalnym. Ze względu na okres powstania kompleksu, jego

degradację związaną z upływem czasu, niespełnianie aktualnie obowiązujących norm i przepisów, postęp

techniczny i technologiczny, znaczenie i rolę Zakładu Leczniczego UCK WUM – Szpitala Klinicznego

Dzieciątka Jezus w ochronie zdrowia, niezbędna jest interwencja w infrastrukturę budowlaną i sprzętową

stanowiącą zasoby, na bazie których realizowane są świadczenia medyczne.

Strategiczne podejście do planowania inwestycyjnego przez Inwestora obejmuje następujące aspekty

1) analizę stanu infrastruktury;

2) identyfikację deficytów i problemów do rozwiązania w celu wyselekcjonowania optymalnego, z punktu

widzenia rzeczowego, zakresu inwestycji – priorytety I;

3) identyfikację wszystkich składowych i skosztorysowanie koniecznych nakładów;

4) wpływ inwestycji, z uwagi na realizowane na danym obszarze świadczenia, na podaż świadczeń i poziom

kontraktu, w kontekście kosztów operacyjnych wykorzystywania wytworzonej infrastruktury;

5) adekwatność w związku z potrzebami zdrowotnymi populacji, wynikającymi z trendów

epidemiologicznych i demograficznych;

6) budowanie zaplecza dydaktycznego sprzyjającego kształceniu przyszłych kadr;

7) wpływ na proces innowacji, w tym skalowalność inwestycji;

8) poprawę warunków pracy i organizacji procesu leczenia;

9) wzrost jakości i poprawę warunków udzielania świadczeń w celu uzyskania optymalnego poziomu

satysfakcji i zadowolenia pacjentów;

10) analizę potencjalnych źródeł finansowania – ekonomizacja procesu inwestycyjnego (nakład – efekt,

struktura montażu finansowego).

W związku z tym została dokonana kompleksowa analiza stanu technicznego budynków wykazująca stan

bieżący dla zadań objętych wykonaniem w pierwszej kolejności, będący przedmiotem Programu.

Celem powyższej ekspertyzy technicznej było określenie stanu technicznego poszczególnych elementów

konstrukcji i wykończenia, ocena stanu bezpieczeństwa oraz możliwych do zastosowania rozwiązań,

pozwalających na doprowadzenie infrastruktury do stanu zadowalającego, w tym przede wszystkim

spełniającego wymagania prawne, i umożliwiającego dalsze użytkowanie budynków, albo też wskazanie, że

nie jest to możliwe lub racjonalne.

Przyjęte kryteria oceny stanu technicznego elementów obiektu budowlanego oraz kryteria ustalania stopnia

pilności wykonania robót budowlanych: przyjęto pięciostopniową skalę oceny stanu technicznego obiektu

budowlanego – od 5 do 1, tj.

5

stan techniczny dobry: element obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) jest dobrze

(zużycie od 0% do 15%) utrzymany, konserwowany i nie wykazuje widocznego zużycia i uszkodzeń. Cechy

i właściwości wbudowanych materiałów i urządzeń odpowiadają wymogom norm i przepisów. Ewentualne

wskazanie do wykonania drobnych napraw i prac konserwacyjnych w określonym zakresie

4

stan techniczny zadowalający: element obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) (zużycie

od 16% do 30%) utrzymywany jest należycie. Celowe jest wykonanie prac konserwacyjnych lub napraw

bieżących, w niewielkim zakresie, polegających na remoncie wytypowanych elementów obiektu budowlanego,

który ma na celu zapobieganie skutkom zużycia tych elementów i utrzymanie obiektu budowlanego we

właściwym stanie technicznym

3

stan techniczny średni: w elementach obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) (zużycie od

31% do 50%) występują niewielkie uszkodzenia i ubytki niezagrażające bezpieczeństwu użytkowania.

Wymagane jest wykonanie naprawy bieżącej wytypowanych elementów w większym zakresie lub (oraz)

naprawy głównej, czyli remontu polegającego na wymianie co najmniej jednego elementu obiektu budowlanego

2

stan techniczny nieodpowiedni: w elementach obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje)

(zużycie od 51% do 70%) występują znaczne ubytki, które mogą zagrażać bezpieczeństwu użytkowania. Cechy

i własności wbudowanych materiałów i urządzeń utraciły swoje pierwotne właściwości. Wymagane jest

wykonanie remontu kapitalnego, czyli remontu polegającego na wymianie wielu elementów obiektu

budowlanego

1

stan techniczny zły: w elementach obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) (zużycie od 71%

do 100%) występują tak duże zniszczenia lub (i) ubytki, że nie pozwalają na dalsze bezpieczne użytkowanie

obiektu. Wymagane jest wykonanie remontu kapitalnego o bardzo dużym rozmiarze lub rozebranie obiektu

Ustalono cztery stopnie pilności wykonania robót budowlanych – od I do IV

I. Remont w przypadku uszkodzeń, które zagrażają bezpieczeństwu użytkowania lub mogą stać się

przyczyną zniszczenia lub awarii obiektu. Wytypowane elementy obiektu budowlanego lub wytypowane

roboty budowlane wymagają natychmiastowego zabezpieczenia, naprawy głównej, wymiany lub rozbiórki.

II. Remont, który może być odłożony na okres do 1 roku lub do okresu zimowego bez szkody dla

użytkowników obiektu. Okres przesunięcia remontu powinien być wykorzystany do opracowania

dokumentacji projektowej oraz przeprowadzenia postępowania przetargowego na wybór wykonawcy robót

budowlanych.

III. Remont, który może być odłożony na okres do 2 lat bez specjalnej szkody dla użytkowników obiektu.

IV. Remont, który może być odłożony na okres do 3 lat bez specjalnej szkody dla użytkowników obiektu.

Dokonano oceny pod względem dwóch zmiennych wszystkich obszarów objętych Programem, a następnie

zidentyfikowano zakresy, które powinny zostać włączone do zakresu inwestycji, oraz te, które są mniej pilne

(kolejne działania).

Zmienną decydująca była pilność podjęcia interwencji w określony obszar oraz możliwości finansowe

Inwestora.

Poniżej przedstawiona jest ocena infrastruktury objętej, w wyniku analizy, zakresem inwestycji.

Obszar

techniczny

objęty analizą

Klinika

Klinika

Ortopedii

Chirurgii

i TraumatoOgólnej

logii Narządu i TransplantaRuchu

cyjnej

(pawilon

(pawilon nr 11C

nr 20)

i E)

wraz z

Pracownią

Endoskopową i

Blokiem

operacyjnym

Klinika

Immunologii,

Transplantologii i Chorób

Wewnętrznych

(pawilon nr 1)

z Zakładem

Immunologii

Klinicznej

Klinika

Medycyny

Transplantacyjnej,

Nefrologii

i Chorób

Wewnętrznych

ze Stacją Dializ

(pawilon nr 1,

1A, 2, 6)

Klinika

Urologii

Ogólnej,

Onkologicznej

i Czynnościowej z Blokiem

operacyjnym

(pawilon nr 7)

Klinika

Dermatologiczna; Klinika

Dermatologii

i Wenerologii

(pawilon nr 26,

26/27)

Zakład

Radiologii

Klinicznej

(pawilon

nr 12)

Apteka

i Laboratorium

(pawilon

nr 8)

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

Ściany

fundamentowe

2

2

2

2

2

2

2

2

Ściany

zewnętrzne i

elewacje

2

2

2

2

2

2

2

2

Ściany

wewnętrzne i

działowe

3

2

2

2

2

2

2

1

Izolacja

termiczna

2

1

1

1

1

1

1

1

Instalacja

wodociągowa i

kanalizacyjna

2

2

2

2

1

1

2

2

Instalacja

centralnego

ogrzewania

2

2

2

2

1

1

2

2

Instalacja

wentylacji

i klimatyzacji

2

1

1

1

1

1

1

1

Instalacja

elektryczna, w

tym sieci

informatyczne i

SAP

2

1

1

1

1

1

2

1

Dach

3

2

2

2

2

1

2

2

Infrastruktura w

ramach

zagospodarowa

nia terenu

1

1

1

1

1

1

1

1

PILNOŚĆ

II

II

II

II

I/II

I/II

II

II

Powyższa analiza techniczna pozwoliła na podjęcie decyzji zarządczych i wyselekcjonowania optymalnego

sposobu działań – zakresu inwestycji minimalizujących negatywne skutki obecnego stanu i pozwalających na

osiągnięcie oczekiwanego stanu z założeniem zachowania efektywności ekonomicznej, technicznej,

lokalizacyjnej, organizacyjnej.

Stan techniczny budynków oceniono według powyższej skali, w wyniku czego otrzymano poniższe wyniki.

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

21

16

16

16

14

13

17

15

II

II

II

II

I/II

I/II

II

II

Powyższe wyniki wskazujące na nieodpowiedni (poz. 1) albo zły stan techniczny (poz. 2–8)

wymienionych budynków potwierdza przeprowadzona ekspertyza techniczna dotycząca pawilonu nr 7, w

której zawarte zostały inżynierskie rekomendacje dotyczące decyzji inwestycyjnych. Według nich, z punktu

widzenia racjonalności, w tym ekonomicznej, jest zasadne zaniechanie remontu budynku, a jego niwelacja

i posadowienie nowej infrastruktury, kumulującej – centralizującej w jednej lokalizacji, obecnie rozproszone,

funkcje medyczne – diagnostyczne, terapeutyczne, zabezpieczające funkcjonowanie i wspomagające

(pomocnicze) wymienione funkcje podstawowe, w tym w szczególności świadczenia dla pacjentów

transplantologicznych oraz służące realizacji pozostałych zadań statutowych (dydaktyka, kształcenie, rozwój

dziedzin). Ma to uzasadnienie nie tylko z punktu widzenia technicznego, ale także organizacyjnego. Ważnym

aspektem jest także fakt, że budynek ten nie jest objęty opieką konserwatorską.

Wskazane rekomendacje zostały wzięte pod uwagę w procesie decyzyjnym w ramach analizy wariantowości

inwestycji.

Kolejnym ważnym wnioskiem jest to, że jedne z najmniej wyeksploatowanych budynków (1, 1A, 2) mogą stać

się docelową lokalizacją dla komórek organizacyjnych, które nie są powiązane zakresowo z Centrum

Transplantacyjnym, tj. dwie kliniki: Klinika Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna, a są objęte

Programem. Modernizacja tych obiektów na potrzeby dostosowania do potrzeb wymienionych Klinik będzie

stanowić wkład UCK WUM i wpisuje się w pełnym zakresie w całokształt realizowanych działań strategicznych

jako inicjatywa pozwalająca na osiągnięcie celu głównego. Powyższa modernizacja leży w zakresie

rzeczowym i finansowym inwestycji, jednakże jest finansowana ze środków własnych Inwestora (część

całościowego wkładu własnego w kwocie 11 928 600 zł). Wkład własny łącznie wynosi 17 928 930 zł (17 929

tys. zł).

Obecnie zabudowa pawilonowa jest ograniczeniem i czynnikiem utrudniającym oraz zwiększającym koszty

realizacji świadczeń medycznych. Ma także znaczenie z punktu widzenia czasu realizacji świadczeń, m.in.

z uwagi na konieczność transportu pacjentów między obiektami, w których zlokalizowane są funkcje

medyczne, czy też materiałów, leków, niezbędnych zasobów. Utrudnia to także zarządzanie organizacją

w warstwie zasobów ludzkich. Brak komunikacji między obiektami powoduje dodatkowo obniżenie komfortu

pacjentów w sytuacji konieczności przemieszczenia się, zarówno w ramach świadczeń szpitalnych, jak i opieki

ambulatoryjnej.

Analiza techniczna i funkcjonalna obecnie wykorzystywanych budynków wykazała także, że

inwestowanie w obecną infrastrukturę traci uzasadnienie ekonomiczne. Tym samym zbyt mała

powierzchnia i kubatura bazy lokalowej ogranicza funkcjonowanie i dalszy rozwój UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Jest barierą w zakresie działań rozwojowych w przyszłości

– możliwości utworzenia nowych, a modernizacja istniejących budynków przestaje mieć racjonalne

uzasadnienie, poza przystosowaniem do oczekiwanego stanu infrastruktury obiektów 1, 1A, 2 (po zwolnieniu

przez Kliniki przenoszone do nowego budynku jako komórki wchodzące w skład Centrum

Transplantacyjnego). Ta przestrzeń, zmodernizowana w ramach zadań Programu, będzie operacyjnie

wykorzystywana przez Klinikę Dermatologii i Wenerologii oraz przez Klinikę Dermatologiczną, które zostaną

przeniesione z innej, tymczasowej lokalizacji.

Wykorzystywane powierzchnie są wyeksploatowane technicznie oraz częściowo nie nadają się do

zaadaptowania ich do obowiązujących wymogów i skorelowania pracy współpracujących ze sobą jednostek

ze względu na utrudnienia architektoniczne i rozmieszczenie pomieszczeń. Z uwagi na blisko 120-letnie

funkcjonowanie UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus doszło do

znacznego wyeksploatowania infrastruktury budowlanej i technicznej SKDJ, która jest przestarzała, zużyta

i niedostosowana do zabezpieczania aktualnych potrzeb. W związku z powyższym duża część powierzchni

UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, dotychczas niemodernizowanej,

nie spełnia obowiązujących standardów oraz wymagań sanitarno-epidemiologicznych i technicznych.

Podobna sytuacja dotyczy aparatury i sprzętu medycznego. Głównym założeniem jest zatem dostosowanie

infrastruktury do wymagań prawnych, funkcjonalnych i zapewniających bezpieczne udzielanie świadczeń

medycznych, co identyfikuje się jako warunek dalszej efektywnej działalności UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Niezbędna jest zatem poprawa jego infrastruktury

technicznej.

Analizując poszczególne obiekty objęte planowaną interwencją, w których funkcjonują poszczególne jednostki

organizacyjne (wymienione poniżej), pod kątem oceny technicznej, trzeba zauważyć, że ich stan determinuje

zakres niezbędnych działań – wykonania robót budowlanych, instalacyjnych oraz doposażenia, w tym

wymiany wyeksploatowanego sprzętu medycznego.

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu jest zlokalizowana w budynku oznaczonym numerem 20

w obszarze kampusu szpitalnego – zarówno Oddziały wchodzące w skład Kliniki, jak i obecnie modernizowany

Blok operacyjny, wchodzący w struktury Kliniki. Budynek powstał w 1957 r. (z wyjątkiem skrzydła E). Jest to

budynek pięciokondygnacyjny z dodatkową kondygnacją podziemną, wykonany sposobem tradycyjnym, o

konstrukcji murowanej i stropach ceramicznych. Stropodach o konstrukcji żelbetowej pokryty papą.

Komunikacja pionowa wewnątrz budynku odbywa się głównie przez monumentalne okrągłe schody i windy

łączące centralnie umiejscowiony hol wejściowy na parterze z przestrzeniami na piętrach. Dodatkowo

komunikacja pionowa odbywa się schodami znajdującymi się na końcu każdego ze skrzydeł A, B i D. Budynek

składa się ze skrzydeł oznaczonych symbolami A, B, C, D, E. Klinika jest zlokalizowana w obszarze skrzydeł

A, C, D (nie na wszystkich kondygnacjach). Poglądowe rozmieszczenie skrzydeł w budynku przedstawia

poniższy schemat

Skrzydło E jest dobudowanym jednokondygnacyjnym skrzydłem

wraz z krytym podjazdem dla karetek na potrzeby Szpitalnego

Oddziału Ratunkowego, w ramach którego roboty zakończone

zostały w I kwartale 2017 r. Pozostałe skrzydła powstały w latach

50. XX wieku. Obiekt będący przedmiotem inwestycji znajduje się

na terenie zespołu urbanistycznego Szpitala Klinicznego Dzieciątka

Jezus.

Poradnie ortopedii znajdują się w wymienionej lokalizacji, zatem stan techniczny, opisany wyżej, dotyczy także

tego obszaru udzielania świadczeń w zakresie porad specjalistycznych i diagnostyki (AOS).

Obszar funkcjonalny, który wymaga modernizacji polegających na wykonaniu robót budowlano-instalacyjnych,

w obecnym stanie stwarza realne ryzyko utraty możliwości operacyjnego wykorzystania z uwagi na fakt, że

jego stan techniczny – lokalowy (a także w zakresie wyposażenia) – nie spełnia wymagań prawnych. Obecnie

stan infrastruktury odbiega od wymagań prawnych, w szczególności wynikających z rozporządzenia Ministra

Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać

pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą. Niezbędna jest zatem

modernizacja, która pozwoli na spełnienie wymogów w zakresie budowlanym, organizacji i realizacji

świadczeń zdrowotnych, zachowania właściwych warunków sanitarnych, w tym septyki i działania

profilaktyczne i kontrolne w dziedzinie zakażeń. Powyższe obszary regulują: załącznik nr 3 do rozporządzenia

Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia

szpitalnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 870, z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r.

w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu

wykonującego działalność leczniczą, w szczególności w odniesieniu do zakresu obejmującego prace

budowlano-instalacyjne.

Obecnie infrastruktura jest wyeksploatowana, awaryjna, funkcjonalnie odbiegająca od potrzeb, także z uwagi

na kryteria operacyjno-organizacyjne realizacji świadczeń, ruchu pacjentów i personelu, nie są zachowane

obecnie obowiązujące wymagania dotyczące odległości, jest potrzeba zapewnienia właściwej wentylacji,

ochrony przeciwpożarowej, nowoczesnych rozwiązań zapewniających minimalizację ryzyka zdarzeń

epidemiologicznych, w tym zakażeń wewnątrzszpitalnych. Wyposażenie również wymaga wymiany w celu

zapewnienia zgodności z prawem i kompatybilności funkcjonalnej z innymi jednostkami i infrastrukturą po

modernizacji.

Powyższe zostało zidentyfikowane i wzięte pod uwagę w ramach inwentaryzacji budynku na etapie

poprzedzającym proces wyboru optymalnej opcji realizacji inwestycji i tworzenia koncepcji.

W zakresie wyposażenia i doposażenia oddziałów wchodzących w skład Kliniki Ortopedii i Traumatologii

Narządu Ruchu, z uwagi na częstotliwość wykorzystywania oraz wiek, sprzęt i wyposażenie ma wysoki stopień

wyeksploatowania, konieczne jest odnowienie i unowocześnienie bazy sprzętowej Kliniki. Podkreślić należy,

że zarówno liczba, jak i jakość sprzętu używanego są niezadawalające – wiek obecnie posiadanego

i wykorzystywanego sprzętu, który będzie podlegać wymianie, waha się od 10 do 25 lat, a stan implikuje

kosztochłonne awarie (koszty serwisowe i przestojów operacyjnych). Sprzęt planowany do wymiany utracił w

dużej mierze i zakresie cechy zapewniające funkcjonalność. Jego wykorzystanie znacząco i negatywnie

wpływa na jakość udzielanych świadczeń, a przez to ich skuteczność i efektywność. Z uwagi na powyższe –

wymaga wymiany.

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej obecnie funkcjonuje w pawilonie nr 7, którego

stan techniczny oceniono na zły, a dodatkowo budynek został poddany ekspertyzie inżynierskiej, z której

wynika, że stan techniczny wskazuje na poziom wyeksploatowania, a modernizacja jest ekonomicznie mało

racjonalna. Obecnie w budynku są zastosowane materiały i rozwiązania techniczne (m.in. azbest), które są

szkodliwe i mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów oraz personelu. Dokonana analiza

potwierdziła nieopłacalność przeprowadzenia prac modernizacyjnych pawilonu nr 7, wskazując jednocześnie,

jako najbardziej opłacalne ekonomicznie, dokonanie rozbiórki budynku (jako alternatywę

wskazano wybudowanie w jego miejsce budynku nowoczesnego, spełniającego wszystkie wymogi techniczne

i standardy współczesnych jednostek szpitalnych). W ramach budynku zlokalizowana jest także poradnia

(AOS) dla chorych, w zakresie tej dziedziny medycznej, oraz zaplecze zabiegowe (blok operacyjny – 3 sale)

jako jeden z punktowo rozłożonych funkcji zabiegowych w SKDJ.

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej także dysponuje odrębnym blokiem operacyjnym (3 sale) oraz

pracownią endoskopową. Zlokalizowana jest w budynkach pawilonu 11C, E – stanowi zachodnią część

zlokalizowanego w północno-wschodniej części działki budynku 11, u zbiegu ulic Chałubińskiego

i Nowogrodzkiej. Budynek obejmuje w większości powierzchni dwie kondygnacje naziemne, piwnicę

nieużytkową oraz częściowo użytkowe poddasze, w rzucie o podłużnym kształcie o trzech traktach,

z jednotraktowym przewężeniem w środkowej części, do którego w latach 90. XX wieku została dobudowana

część 11E. W części od strony ulicy Nowogrodzkiej fragment budynku obejmujący klatkę schodową

i najbliższe pomieszczenia ma wysokość pełnych trzech kondygnacji. Budynek przykryty drewnianym,

kopertowym dachem.

Infrastruktura budowlana jest znacząco wyeksploatowana, była modernizowana w sposób doraźny,

niekompleksowy, adekwatnie do możliwości finansowych i technicznych. Ostatnie prace modernizacyjne,

dotyczące części obszarów i nie w pełnym zakresie, przeszła w 1995 r. Należy podkreślić, że charakter i

zakres wykonywanych zabiegów chirurgicznych w zestawieniu z warunkami, w jakich zabiegi te są

wykonywane, jednoznacznie wskazuje na konieczność podjęcia interwencji. Tym samym jest niezbędne

zapewnienie Klinice właściwej infrastruktury budowlano-sprzętowej – zgodnie z przepisami, wymaganiami,

rekomendacjami i standardami dla tej dziedziny. Z przyczyn lokalowych i niedostosowania warunków

sanitarnych (brak możliwości skutecznej izolacji chorych – nosicieli patogennych drobnoustrojów) już

dwukrotnie w ciągu ostatniego roku Klinika była zmuszona do zawieszenia programów przeszczepiania

narządów i działalności chirurgicznej. Dodatkowo ma znaczenie to, że po uruchomieniu w UCK WUM –

Zakładzie Leczniczym Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Klinika stała

się jednostką pierwszego wyboru dla zespołów ratownictwa medycznego w zakresie ostrych zachorowań

chirurgicznych i traumatologii z obszaru 3 dzielnic Warszawy i zakres ten zapewne wkrótce się zwiększy po

uruchomieniu lądowiska dla helikopterów. Równocześnie, ze względu na pojawienie się zakażeń w związku

z obecnością szczepów Klebsiellapneumoniae, konieczne są zmiany infrastrukturalne, które stworzą

rzeczywiste możliwości izolacji pacjentów. Wynika to z zalecenia konsultanta krajowego w dziedzinie

epidemiologii i Państwowej Inspekcji Sanitarnej, aby każdy chory hospitalizowany w ciągu ostatniego roku

podlegał wstępnej kwarantannie, dopóki nie uzyska się wykluczenia nosicielstwa MBL.

Powyższe implikuje konieczność zapewnienia właściwej, bezpiecznej infrastruktury lokalowej i sprzętowej do

udzielania świadczeń medycznych. Optymalnym rozwiązaniem jest zlokalizowanie wymienionej jednostki

organizacyjnej w planowanym do wybudowania nowym obiekcie wraz z centralizowanymi funkcjami

diagnostyczno-zabiegowymi – Blok operacyjny, obszar diagnostyki obrazowej oraz laboratorium i apteka

szpitalna. Ponadto, z uwagi na stan techniczny obecnie zajmowanego budynku i jego dostosowanie do potrzeb

Kliniki, ponoszenie kosztów modernizacji infrastruktury jest nieracjonalne.

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych z Zakładem Immunologii Klinicznej

obecnie zlokalizowana jest w pawilonach nr 1, 1A, 2 (wspólnie z Kliniką Medycyny Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób Wewnętrznych). Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych

oprócz wyżej wymienionej infrastruktury obejmuje powierzchnie obecnie zlokalizowane w pawilonie nr 6, gdzie

mieści się zaplecze ambulatoryjne (Poradnia Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii) oraz Stacja Dializ.

Podobnie jak w przypadku pozostałych budynków jest ona w dużej mierze wyeksploatowana, nie spełnia

częściowo wymagań prawnych w zakresie stanu technicznego, wymaganych powierzchni, przebiegu dróg

z zachowaniem warunków bezpieczeństwa z punktu widzenia epidemiologii, a także technicznych

(np. przeciwpożarowych). Instalacje są w złym stanie. Jednak z uwagi na to, że stan tej infrastruktury jest

lepszy, niż budynków, w których funkcjonują: Klinika Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna,

zostaną one zmodernizowane na potrzeby docelowego posadowienia w nich ww. Klinik. Prace te będą

realizowane jako wkład własny Inwestora do Programu i stanowić będą dodatkowy wkład, umożliwiając

strategiczne założenie – centralizacji świadczeń transplantologicznych w jednej lokalizacji – nowym budynku

w ramach Centrum Transplantacyjnego UCK WUM. Dodatkowo awaryjność infrastruktury sprzętowej

powoduje przestoje operacyjne, co podwójnie narusza zachowanie efektywności operacyjnej. W związku z

tym zasadne jest posadowienie ww. Kliniki w nowym budynku i wykorzystanie (po remoncie) na potrzeby

wymienionych Klinik o mniejszych wymaganiach technicznych i powierzchniowych. Klinika docelowo będzie

włączona w funkcję Centrum Transplantacyjnego.

Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych ze Stacją Dializ

Klinika jest zlokalizowana w budynku nr 2 i 1A. Podobnie jak w przypadku pozostałych budynków, jest ona w

dużej mierze wyeksploatowana, nie spełnia częściowo wymagań prawnych w zakresie stanu technicznego,

wymaganych powierzchni, przebiegu dróg z zachowaniem warunków bezpieczeństwa z punktu widzenia

epidemiologii, a także technicznych (np. przeciwpożarowych). Instalacje są również w złym stanie, jednak z

uwagi na to, że stan tej infrastruktury jest lepszy, niż budynków, w których funkcjonują: Klinika Dermatologii

i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna, zostaną one zmodernizowane na potrzeby docelowego

posadowienia w nich wymienionych Klinik. W Klinice są leczeni pacjenci po przeszczepieniu nerki, wątroby,

nerki i trzustki oraz prowadzona jest diagnostyka i leczenie chorób nerek,

przede

wszystkim pierwotnych i wtórnych kłębuszkowych zapaleń nerek. Klinika ściśle współpracuje z Kliniką

Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej, w której wykonywane są zabiegi chirurgiczne, a także

pozostałymi jednostkami SKDJ. W ramach Stacji Dializ wykonuje się ok. 14 tys. hemodializ rocznie,

pacjentami są osoby ze schyłkową niewydolnością nerek leczone powtarzanymi dializami. W Klinice

wykonywane są również zabiegi plazmaferezy i dializy albuminowej. W ramach pracowni jest dokonywana

ocena 1200 bioptatów nerek i 400 wątrób rocznie. Klinika, jako jedna z niewielu w kraju, specjalizuje się w

ocenie bioptatów nerek i przeszczepionych narządów, wykonuje ocenę patomorfologiczną dla wielu ośrodków

transplantacyjnych i nefrologicznych w kraju. W Klinice jest prowadzony Polski Rejestr Nefropatii

rozpoznawanych na podstawie biopsji nerki (zgromadzono ponad 6 tys. wyników badań biopsyjnych nerek

własnych). Klinika pełni rolę Mazowieckiego Regionalnego Ośrodka Kwalifikacyjnego, w którym jest

prowadzona kwalifikacja pacjentów do zabiegu przeszczepienia nerki lub nerki i trzustki z województwa

mazowieckiego, lubelskiego i świętokrzyskiego (współpraca z 63 stacjami dializ). W wyniku realizacji

inwestycji Klinika będzie włączona w ramach konsolidacji w struktury Centrum Transplantacyjnego.

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii (2 jednostki organizacyjne) – wraz z AOS są

zlokalizowane obecnie w pawilonie nr 26 oraz 27 – poza wyżej wymienionym obszarem, na którym jest

posadowiony SKDJ – tzw. „Kampusu Lindleya”, przy ulicy Koszykowej 82A. Stan techniczny budynków, w tym

instalacji, układ funkcjonalny pomieszczeń i zakres niezbędnych do realizacji robót umożliwiających

doprowadzenie stanu infrastruktury do poziomu zadawalającego jest podobny do opisanych wyżej i oceniony

negatywnie w ramach wyników weryfikacji stanu technicznego infrastruktury. Dodatkowo lokalizacja wyżej

wymienionych klinik nie jest rozwiązaniem optymalnym i efektywnym pod każdym względem, co potwierdza

dodatkowo zasadność rozpatrywanej opcji modyfikacji lokalizacji tej infrastruktury. Z uwagi na powyższe,

nieoptymalne posadowienie oraz postępujący proces degradacji, Kliniki i ambulatorium będą przeniesione do

innej lokalizacji na terenie Kampusu Lindleya, tj. docelowo do zmodernizowanej przestrzeni w pawilonach

nr 1, 1A, 2 (połączonych w jeden obiekt), zwalniając tym samym całą powierzchnię budynków nr 26 i 27

(dodatkowo zwolniony zostanie budynek nr 11 z uwagi na przeniesienie do nowego budynku Kliniki Chirurgii

Ogólnej i Transplantacyjnej). Inwestycja obejmuje doposażenie, w tym wymianę wyeksploatowanej

infrastruktury sprzętowej – aparatury i wyposażenia.

Zakład Radiologii Klinicznej obecnie jest położony w ramach terenu, w którym jest zlokalizowana większość

budynków Zakładu Leczniczego SKDJ, jest to budynek nr 12 – pięciokondygnacyjny, podpiwniczony

z poddaszem użytkowym, ścianami szczytowymi przylega do sąsiednich niższych budynków. Budynek mieści

pracownie i laboratoria, niezbędne zaplecze techniczne i administracyjne oraz pomieszczenia służące

realizacji statutowych zadań podmiotu i Zakładu Leczniczego (dydaktyka, kształcenie).

W Zakładzie mieszczą się następujące pracownie

1) Pracownia Rezonansu Magnetycznego;

2) Pracownia Tomografii Komputerowej;

3) Pracownia Radiologiczna z dwoma gabinetami RTG tzw. kostno-płucnymi;

4) Pracownia Radiologiczna diagnostyczno-zabiegowa;

5) Pracownia Ultrasonograficzna (trzy gabinety w tym jeden zabiegowy).

Dodatkowo w budynku Kliniki Ortopedii znajdują się dwie pracownie z trzema gabinetami RTG kostno-płucnymi.

Zakład Radiologii Klinicznej wykonuje podstawowe i wysokospecjalistyczne badania obrazowe u pacjentów

hospitalizowanych i leczonych w poradniach UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego

Dzieciątka Jezus w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia. Ponad połowę wykonywanych

badań stanowią badania obrazowe wysokospecjalistyczne.

Stan techniczny budynku, w tym dachu, instalacji wewnętrznych i przyłączy, komunikacji wewnętrznej wymaga

gruntownej modernizacji, która jest możliwa do realizacji, gdyż wykazuje efektywność ekonomiczną i

techniczną. W przypadku tej infrastruktury kluczowe jest położenie w odrębnym obiekcie kubaturowym,

w oderwaniu od infrastruktury, w której realizowane są podstawowe funkcje medyczne. Zabudowa pawilonowa

znacząco dezorganizuje proces udzielania świadczeń, czyniąc go mniej efektywnym. Taki układ implikuje

konieczność przemieszczania pacjentów poza miejsce (budynek), w którym są hospitalizowani. Wymaga to

zapewnienia dostępności do transportu (w multiplikowanej opcji, aby zapewnić gotowość do podjęcia pacjenta

z każdej Kliniki w ramach SKDJ), odpowiedniej jakości obsługi, środka transportu, czasu realizacji transportu

itp. Konieczność angażowania zasobów do wymienionych czynności transportu jest mało ekonomiczna i

racjonalna.

Z uwagi na konieczność zapewnienia pełnej, kompleksowej i specjalistycznej opieki nad pacjentami, zasadne

jest objęcie inwestycją także AOS – poradni specjalistycznych funkcjonujących w dziedzinach zbieżnych z

dziedzinami medycznymi, w których są leczeni pacjenci wymienionych Klinik. Obecnie poradnie

specjalistyczne funkcjonują w kilku budynkach, dodatkowym czynnikiem niekorzystnym jest sytuacja, w której

poradnia nie jest zlokalizowana w tym samym budynku co Klinika, lub w budynku zlokalizowanym w niedalekiej

odległości od budynku, w którym funkcjonuje Klinika, o odpowiednim zakresie działań (np. w przypadku

Poradni Nefrologicznej). Zasadne jest centralizowanie funkcji i lokalizowania ambulatoryjnej opieki

specjalistycznej z opieką stacjonarną.

Apteka UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Według założeń

zarządczych centralna apteka UCK WUM będzie funkcjonować w lokalizacji Zakładu Leczniczego: Centralny

Szpital Kliniczny i obsługiwać w znacznym zakresie Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus

w Kampusie Lindleya, jednak konieczne z uwagi na przepisy prawa w tym zakresie, aby także w lokalizacji

SKDJ została usytuowana Apteka. Niezbędne jest zatem włączenie tego obszaru w inwestycję, m.in. z uwagi

na stan techniczny budynku (pawilon nr 8), w którym obecnie mieści się Apteka, oraz pozostałe założenia do

koncepcji modernizacji infrastruktury. Pawilon nr 8 został zbudowany w 1897 r., w latach 1965–1970 dokonano

częściowej przebudowy budynku wraz z nadbudową. Budynek ma pięć kondygnacji o konstrukcji murowanej

z cegły pełnej. Stropy są ceramiczne z cegły pełnej, a stropodach pokryty papą, wykonany z betonu. Stolarka

okienna jest w stanie wymagającym częściowej lub całkowitej wymiany. Elewacja pokryta jest tynkiem

cementowo-wapiennym z pilastrami z cegły klinkierowej. W ramach rozwiązań koncepcyjnych należy wziąć

pod uwagę, że niezbędnym działaniem jest utworzenie izby ekspedycyjnej i magazynów oraz pozostawienie

funkcjonującej pracowni wykonującej leki recepturowe (istnieje medyczne uzasadnienie takiego rozwiązania

– konieczność wykonywania leków ex tempore oraz preparatów w przemysłowych ilościach (maści, kremy).

Niezbędne jest także zapewnienie zaplecza laboratoryjnego gotowego w trybie pilnym do wykonania badań

umożliwiających podejmowanie decyzji terapeutycznych i dokonywanie oceny stanu pacjentów. Konieczne

jest zatem zapewnienie także spełniających wymagania techniczne pomieszczeń Laboratorium, w tym dla

analizatorów biochemii, immunochemii, badania moczu oraz serologii. Stan techniczny obecnej infrastruktury

Laboratorium oraz jego peryferyjne położenie w stosunku do funkcji szpitalnych kierunkuje decyzje zarządcze

w opcję zlokalizowania wymienionego obszaru w bezpośrednim sąsiedztwie maksymalnie dużej liczby

jednostek organizacyjnych realizujących świadczenia stacjonarne, włącznie z bankiem krwi.

W ramach wymienionej infrastruktury nie są w pełni zapewnione właściwe pomieszczenia (zarówno w

zakresie powierzchni, jak i warunków jakościowych i funkcjonalnych) dla personelu, zaplecza

techniczne, magazynowe, administracyjne, w tym archiwa medyczne, szatnie oraz pomieszczenia

umożliwiające realizację statutowych funkcji podmiotu leczniczego w lokalizacji (SKDJ), w tym funkcji

dydaktycznych. Konieczne jest zapewnienie pomieszczeń umożliwiających przeprowadzenie odpraw

lekarskich i narad zespołów medycznych, pełniących także funkcję konieczną do zabezpieczenia pokoi

rozmów z pacjentami, rodzinami itp. Obecnie taka infrastruktura niemal w 100% nie istnieje, a jest minimalnym

wymogiem w zakresie spełnienia wymagania zapewnienia intymności i komfortu rozmów z pacjentami

i rodzinami z zachowaniem praw pacjenta.

Dokonując inwentaryzacji stanu zasobów infrastrukturalnych, wzięto pod uwagę także niezbędne

do funkcjonowania i warunkujące je zaplecze instalacyjne. Z uwagi na zidentyfikowany stan w tym zakresie,

tj. wyeksploatowaną sieć energetyczną, nieoptymalne (bez rezerw) zasoby mocy oraz wymagania prawne

w tym zakresie, jest zasadna kompleksowa modernizacja zasilania energetycznego. Obecnie nie jest

zapewniona infrastruktura warunkująca bezpieczeństwo w tym zakresie. Konieczna jest rozbudowa rozdzielni

NN i stacji transformatorowych oraz wykonanie dwustronnego zasilania energetycznego w celu zapewnienia

bezpieczeństwa energetycznego. Podobnie jest w przypadku awaryjnego zasilania realizowanego z poziomu

agregatów prądotwórczych. Stan obecny wymaga wymiany i zabezpieczenia rezerwy mocy. Agregaty

pracujące w lokalizacji SKDJ są urządzeniami wyeksploatowanymi, 10-letnimi, których awaryjność wzrasta.

Dodatkowo, w związku z procesami inwestycyjnymi w innych budynkach i obserwowanym trendem, wzrasta

zapotrzebowanie na moc energetyczną. Zachodzi tym samym konieczność wymiany jednostek

zapewniających właściwą moc energetyczną, a nowe jednostki muszą zapewnić wymaganą rezerwę mocy

i pełną funkcjonalność obiektów. Kolejnym obszarem, który funkcjonalnie jest powiązany z obiektami

kubaturowymi, jest sieć ciepłownicza, infrastruktura sanitarna położona w ramach zagospodarowania terenu

(wodno-kanalizacyjna), sieć telekomunikacyjna, przeciwpożarowa i alarmowa.

Obecnie wykorzystywane sieci teleinformatyczne są w stanie powodującym znaczne problemy z utrzymaniem

ciągłości pracy, dodatkowo konieczne jest wykonanie infrastruktury sygnalizacyjnej (alarmowej)

i przeciwpożarowej w układzie systemowym, a nie rozczłonkowanym z występującymi lukami. W zakresie sieci

ciepłowniczej i instalacji wodno-kanalizacyjnej poziom wyeksploatowania i awaryjność infrastruktury są

znaczne, zatem jej stan należy ocenić jako niezadawalający albo zły. Ponadto zabudowa pawilonowa

i zadrzewienie terenu przyspiesza proces degradacji sieci, ukorzenienie roślin narusza elementy instalacyjne,

zwiększa korozję, a brak systematycznych działań modernizacyjnych jest sprzyjającym warunkiem

do pogarszania się stanu infrastruktury. Podobnie jest w przypadku ciągów pieszych i komunikacyjnych

dla pojazdów – powierzchnie asfaltowe i chodniki są wyeksploatowane, nie spełniają warunków technicznych

do poruszania się dla osób niepełnosprawnych.

Brak komunikacji nadziemnej lub podziemnej między budynkami, w których funkcjonuje SKDJ.

Zidentyfikowane problemy

Jak już wskazano w części opisującej zakres i stan infrastruktury UCK WUM w ramach Zakładów Leczniczych

SKDJ w odniesieniu do wszystkich wskazanych wyżej jednostek organizacyjnych zajmujących się diagnostyką

i terapią, jednostek współpracujących z nimi w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych stacjonarnych

i całodobowych na rzecz osób dorosłych, w tym AOS, obszaru diagnostyki obrazowej, laboratoryjnej, zaplecza

farmakologicznego, analityki medycznej, zaplecza technicznego, administracyjnego, magazynowego oraz

infrastruktury zapewniającej realizację świadczeń, infrastruktura ta wymaga kompleksowego podejścia

zmierzającego do modernizacji w zakresie budynków, infrastruktury lokalowej, kompleksowej modernizacji

w zakresie instalacji we wszystkich branżach (instalacje elektryczne, sanitarne), zarówno w budynkach, jak

i w terenie, w tym sieci (sanitarnej, cieplnej, teletechnicznej, elektrycznej) oraz doposażenia w zakresie sprzętu

i wyposażenia wykorzystywanego w procesie udzielania świadczeń medycznych.

Sprzęt i wyposażenie wymaga w dużej mierze wymiany, a infrastruktura techniczna jest w stanie rodzącym

ryzyko, że w bliskiej przyszłości nie będzie spełniała wymagań prawnych, a tym samym, nie będzie możliwości

udzielania świadczeń, w tym zabiegowych. Z uwagi na fakt, iż dysponowanie właściwą infrastrukturą do

realizacji usług medycznych, co jest warunkiem pozwalającym na realizację świadczeń zgodnie z katalogiem

wynikającym z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń

gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego możliwości kontynuacji działania UCK WUM w lokalizacji

Zakładu Leczniczego, należy podjąć starania zmierzające do eliminacji wymienionego stanu i doprowadzenie

infrastruktury do wymagań prawnych zapewniających właściwe warunki do diagnostyki i leczenia. W trakcie

prowadzonych prac musi być zapewnione alternatywne (spełniające wskazane wymogi) miejsce realizacji

świadczeń, zdolne do obsłużenia hospitalizowanej populacji.

Zasoby sprzętowe i wyposażenie Klinik, z uwagi na ich stan i liczbę, w kontekście istniejącego popytu, liczby

obsługiwanych pacjentów i trendów demograficzno-epidemiologicznych, a w konsekwencji – prognoz

popytowych w systemie, a zatem też w SKDJ, są niewystarczające i w złym stanie technicznym. Wymagają

zatem wymiany na nowy, nowoczesny, odpowiadający specyfice realizowanych świadczeń, potrzebom

zdrowotnym pacjentów, sprzęt. Pozwoli to także na wykorzystanie w sposób efektywny potencjału podmiotu.

Analiza operacyjna, bieżąca i strategiczna funkcjonowania UCK WUM pozwoliła na zidentyfikowanie obszarów

działalności medycznej i w ślad za nią – administracyjno-organizacyjnej, które mogą podlegać procesowi

centralizacji w ramach działania podmiotu. W zakresie realizacji świadczeń w trybie stacjonarnym

i ambulatoryjnym planowane są działania konsolidacyjne w zakresie opieki nad pacjentem

transplantologicznym.

Planuje się, w ramach działań strategicznych, powołanie Centrum Transplantacyjnego. Centrum

Transplantacyjne będzie funkcjonowało w oparciu o założenia zapewnienia kompleksowości, ciągłości

i najwyższej jakości wysokospecjalistycznych świadczeń medycznych i planuje się, aby funkcjonowało

w nowotworzonym budynku. Zakłada się, że będzie to komórka centralizująca działalność w zakresie procedur

transplantacyjnych, zajmująca się pacjentem transplantologicznym, począwszy od świadczeń niezbędnych do

przygotowania pacjenta do procedury przeszczepienia, przez zabieg, skończywszy na dożywotniej opiece

medycznej realizowanej zarówno z poziomu szpitalnego, jak i ambulatoryjnego, z powołaniem kierownictwa

Centrum. Równolegle zostaną dostosowane programy transplantacyjne oraz skonsolidowane funkcje

koordynatorów w poszczególnych obszarach tych programów, ośrodków kwalifikujących oraz uprawnionych

do wykonywania przeszczepień zarówno od dawców żywych, jak i zmarłych, adekwatnie do opisanych wyżej

rozwiązań. Zwolniona powierzchnia w lokalizacji Banacha zostanie wykorzystana na potrzeby medyczne

Klinik, w których zakresie nie leżą świadczenia transplantologiczne.

Powyższe implikuje potrzebę posadowienia Kliniki Dermatologii i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej

w innej lokalizacji niż dotychczasowa i innej niż nowo budowany budynek, będzie to zakres stanowiący wkład

własny Inwestora w realizację Programu. Pozwoli to na stworzenie warunków umożliwiających realizację

głównego celu, jakim jest centralizacja oraz konsolidacja działalności w obszarze transplantologii. W zakresie

projektu znajduje się modernizacja budynków na potrzeby opisanych we wcześniejszej treści Klinik wraz z

AOS oraz zakup aparatury jako wzmocnienie infrastruktury dla działalności tych komórek organizacyjnych

UCK WUM.

Podsumowując, problemy, tj. obszary wymagające interwencji, których metodykę wyselekcjonowania

i argumentację wskazującą na konieczność realizacji przedstawiono powyżej, stanowią

1) potrzeby wymagające inwestycji w infrastrukturze budowlanej i sprzętowej – kompleksowa modernizacja

w wybranej jako optymalnej opcji;

2) potrzeby wymagające inwestycji w infrastrukturze sprzętowej – konieczne doposażenie jednostek oraz

wymiana wyeksploatowanej infrastruktury sprzętowej.

Cele inwestycji objętej Programem

Cele Programu przedstawiono poniżej, na trzech różnych płaszczyznach: oddziaływania, rezultatu i produktu.

Do analizy wykorzystano metodę matrycy logicznej, która przedstawia wzajemne powiązania celów inwestycji

z podejmowanymi działaniami i będącymi ich wynikiem produktami.

Celowość projektu oraz związki między rezultatami i działaniami opisuje logiczna struktura ramowa projektu

(framelog), zgodna z „Manual Project Cycle Management” wydanym przez Komisję Europejską.

Dodatkowo należy nakreślić warunki brzegowe, dla których podejmowano decyzję o wyborze celów do

realizacji. W związku z tym przeprowadzona została analiza SWOT, której wyniki przedstawia poniższa tabela

SZANSE

1) Rozwój technologii medycznych;

2) Rozwój metod diagnostyki i terapii;

3) Systematyczny postęp technologiczny w zakresie

aparatury medycznej;

4) Metody leczenia pozwalające na skrócenie okresu

hospitalizacji;

5) Terapie minimalizujące skalę powikłań;

6) Intensyfikująca się współpraca w sferze badawczorozwojowej;

7) Wzrost świadomości pacjentów w zakresie roli

edukacji zdrowotnej i profilaktyki;

8) Rosnąca wczesna wykrywalność chorób, również

dzięki

większej

zgłaszalności

pacjentów

i

monitorowaniu stanu zdrowia – możliwość szybszej

interwencji medycznej;

9) Perspektywa finansowa UE 2014–2020 jako szansa

dla pozyskiwania źródeł finansowania;

10) Dostępne instrumenty finansowe jako źródło środków

na inwestycje i badania;

11) Zmiany systemowe w kierunku racjonalizacji procesu

udzielania świadczeń;

12) Kompleksowość i kontynuacja leczenia jako zadania

dla zakładów opieki zdrowotnej;

13) Wysoka ocena populacji dla jakości świadczeń

udzielanych w podmiotach publicznych o najwyższej

referencyjności;

14) Popyt przewyższający podaż;

15) Zwiększony potencjał rozwojowy, pozwalający na

rozszerzanie działalności medycznej, w szczególności

w zakresie transplantologii, przez utworzenie Centrum

Transplantacyjnego z centralnym zarządem –

Kierownikiem;

16) Zwolnienie obiektów nr 11, 26 i 27 na terenie

Kampusu pozwalające na jego zagospodarowanie

według planów WUM – stworzenie dalszych

możliwości rozwoju.

ZAGROŻENIA

1)

2)

3)

4)

5)

6)

7)

8)

9)

30

Zmienne egzogenne – możliwość zmian systemowych,

organizacyjnych i prawnych w ochronie zdrowia;

Ograniczenia w dostępie do rozwiązań zapewniających

instrumenty finansowe dla podmiotów o najwyższej

referencyjności, prowadzących jednocześnie kształcenie kadr

medycznych;

System finansowania uniemożliwiający wypracowanie zysków

na poziomie pozwalającym na inwestycje w infrastrukturę;

Kontrakty

zawierane

w

horyzontach

czasowych

niesprzyjających

tworzeniu

długofalowych

strategii

rozwojowych;

Konieczność podejmowania działań z obszaru zarządzania

przez kryzysy;

Deficyty kadrowe w niektórych specjalnościach i zawodowych

grupach medycznych;

Mocna konkurencja na rynku usług medycznych w Warszawie;

Niedostosowane do dynamiki zmian demograficznych

rozwiązania systemowe;

Wysokość kontraktów nieadekwatna do potrzeb zdrowotnych i

kosztów realizacji świadczeń.

MOCNE STRONY

SŁABE STRONY

Korzystna lokalizacja w dobrze skomunikowanym

obszarze;

2) Szeroki wachlarz świadczeń pozwalających na

leczenie kompleksowe i wieloprofilowe;

3) Działania zarządcze zmierzające do poprawy

sytuacji finansowej;

4) Systematyczne

pozyskiwanie

finansowania

zewnętrznego jako istotny czynnik dla rozwoju

infrastruktury;

5) Zmiany organizacyjne warunkujące poprawność

wydatkowania środków;

6) Inwestycje infrastrukturalne jako element realizacji

kompleksowej strategii rozwoju podmiotu;

7) Inwestycje infrastrukturalne w obszary, których

wzmocnienie jest niezbędne z punktu widzenia zmian

demograficznych i epidemiologicznych;

8) Wykwalifikowana i sprawnie działająca kadra

medyczna;

9) Wysoki standard usług medycznych;

10) Skuteczne

działania

zarządcze

sprzyjające

restrukturyzacji zadłużenia i poprawie wyniku

finansowego;

11) Duży potencjał udzielania świadczeń;

12) Centralizacja funkcji medycznych pozwalająca na

optymalizację działalności.

1) Skomplikowany i rozproszony układ budynków Kampusu,

negatywnie wpływający na organizację procesu udzielania

świadczeń;

2) Niekorzystny układ infrastrukturalny wymagający większych

nakładów na utrzymanie infrastruktury niż zabudowa zwarta;

3) Obszar Kampusu Lindleya znajduje się pod opieką

konserwatorską, co implikuje konieczność stosowania

skomplikowanych procedur administracyjnych oraz większe

koszty inwestycyjne;

4) Ze względu na układ pawilonowy brak centralnego bloku

operacyjnego oraz centralnej sterylizatorni;

5) Mimo systematycznej poprawy znacząco wyeksploatowana

infrastruktura;

6) Niesatysfakcjonujące wskaźniki wykorzystania łóżek, jako wynik

braków i luk m.in. infrastrukturalnych.

1)

Cel projektu (Cele bezpośrednie)

Źródła weryfikacji

Założenia

brzegowe

wstępne

i

Budżet w ramach wkładu

własnego – Inwestor

17 928 930 (17 929 tys. zł)

Budżet państwa

529 881 000 zł

(529 881 tys. zł)

realizacji

– 33 –

32

Obiektywnie weryfikowalne wskaźniki

• wydłużenie przeciętnego trwania życia,

• skrócenie czasu hospitalizacji,

• skrócenie czasu oczekiwania na świadczenia i ich

realizacji,

• obniżenie kosztów społecznych z tytułu absencji

chorobowej czy niepełnosprawności w wyniku chorób,

• poprawa stanu zdrowia mieszkańców kraju,

• zmniejszenie wydatków na opiekę zdrowotną

w wyniku efektywnego procesu diagnostyki i leczenia,

• wzrost liczby osób powracających do zdrowia

w szybkim czasie,

• wzrost skuteczności działania systemu m.in. przez

zmniejszenie umieralności,

• zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego obszaru

(kraju),

• spójny rozwój społeczno-gospodarczy obszaru

(województwa),

• wzrost atrakcyjności osiedleńczej obszaru (miasta

i województwa)

Obiektywnie weryfikowalne wskaźniki

Budżet łączny – 547 809 930 zł

(547 810 tys. zł)

Rozpoczęcie

rzeczowe

realizacji

Zakończenie

projektu

2022

r.,

rozpoczęcie

projektu: 2026 r.

finansowe: 2022 r.

Monitor Polski

Poprawa efektywności systemu ochrony zdrowia

w kluczowych obszarach ze względu na trendy

epidemiologiczne oraz zasoby pracy

Cel ogólny

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych

w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

MATRYCA LOGICZNA Inwestycji

Program

Inwestycji

Wieloletniej.

Finansowanie

ze

środków

Inwestora

i

budżetu

państwa

Liczba pacjentów, którym udzielono świadczenia;

Czas oczekiwania na świadczenie;

Czas realizacji świadczeń;

Liczba wykonanych procedur

Założenia

wstępne

i brzegowe

☑ Kontrakt z płatnikiem

publicznym

☑ Stabilność przepisów

prawa

i

strategii

dotyczącej

funkcjonowania

systemu

ochrony

zdrowia,

– 34 –

33

Źródła weryfikacji

Statystyka medyczna

prowadzona przez

UCK WUM (rejestry wewnętrzne);

☑ Brak

nieakceptowalnych

odchyleń od założeń

harmonogramu

rzeczowofinansowego,

☑ Zapewnienie

właściwego

zarządzania

projektem, w każdym

z aspektów

jego

realizacji,

w

tym

z uwzględnieniem

źródeł finansowania

przedsięwzięcia,

Monitor Polski

Cel pozwalający na uzyskanie produktów projektu

Obiektywnie weryfikowalne wskaźniki

(cel działania)

Cel bezpośredni

Poprawa efektywności leczenia pacjentów UCK WUM

w ramach SKDJ

Cele szczegółowe

☑ Poprawa bezpieczeństwa zdrowotnego populacji

zamieszkującej obszar oddziaływania szpitala przez

modernizację infrastruktury SKDJ;

☑ Zmniejszenie liczby powikłań, a w konsekwencji

obniżenie kosztów leczenia z nimi związanych;

☑ Zwiększenie dostępności do specjalistycznych

i wysokospecjalistycznych świadczeń zdrowotnych

dla pacjentów;

☑ Skrócenie czasu i kosztów hospitalizacji pacjentów;

☑ Zwiększenie efektywności diagnostyki i terapii;

☑ Wzmocnienie

roli

AOS

oraz

rozwiązań

telemedycznych w opiece nad pacjentami;

☑ Zapewnienie

kompleksowej,

spójnej

i kontynuowanej w trybie ambulatoryjnym opieki;

☑

Skrócenie czasu i poprawa skuteczności opieki

w szpitalu;

☑ Skrócenie czasu oczekiwania na diagnostykę

i leczenie;

☑

Podniesienie standardu obsługi pacjenta i jakości

opieki nad nim, w tym minimalizacja ryzyka zakażeń

wewnątrzszpitalnych;

☑ Rozwój

innowacyjnych,

skutecznych

metod

diagnostyki i leczenia pacjentów w UCK WUM

i Zakładzie Leczniczym – SKDJ

Źródła weryfikacji

Założenia

wstępne

i brzegowe

Monitor Polski

Działania (przygotowawcze oraz objęte zakresem

Zasoby/koszty

rzeczowym projektu)

Powierzchnia zmodernizowana;

Osiągnięcie stanu infrastruktury SKDJ umożliwiającego

Powierzchnia wybudowana;

efektywne

funkcjonowanie

i

udzielanie

Wartość zakupionego sprzętu

wysokospecjalistycznych świadczeń medycznych

− Umowa o dofinansowanie projektu;

− Protokoły odbioru i FV dotyczące

robót budowlanych;

− Protokoły odbioru sprzętu i faktury

zakupu;

− Dowody finansowo-księgowe, Księgi

rachunkowe Beneficjenta

uzyska

☑ projekt

dofinansowanie

ze

środków z części

46 – Zdrowie;

☑ Brak

nieakceptowalnych

odchyleń od założeń

harmonogramu

rzeczowofinansowego;

☑ Stabilność przepisów

prawa w zakresie

wymogów prawnych

dotyczących

infrastruktury

szpitalnej;

☑ Na

rynku

będą

dostępne zasoby po

stronie wykonawców

do

realizacji

przedmiotu projektu;

☑ Zmodernizowana

i doposażona

infrastruktura będzie

spełniała

wymogi

Zamawiającego

określone w SIWZ

i umowach

z

wykonawcami

☑

Program Inwestycyjny;

☑

Posiadanie niezbędnej dokumentacji technicznej i

decyzji administracyjnych umożliwiających realizację

działań z zakresu robót budowlanych;

☑

Opracowanie pełnej dokumentacji niezbędnej

do przeprowadzenia

postępowań

o

zamówienie

publiczne, w tym SIWZ w celu wyłonienia dostawców

sprzętu;

☑

Realizacja postępowań o zamówienia publiczne;

☑

Realizacja robót (roboty budowlane, instalacyjne,

zagospodarowanie terenu itd.);

☑

Dostawa sprzętu

– 36 –

35

POPRAWA

EFEKTYWNOŚCI

SYSTEMU

OCHRONY

ZDROWIA W ZAKRESIE DZIEDZIN MEDYCYNY OBJĘTYCH

PROGRAMEM

Monitor Polski

Warunki wstępne

− Umowa o dofinansowanie projektu;

✓ Dokumentacja przetargowa i realizacja postępowań − Protokoły odbioru i FV dotyczące

robót budowlanych;

o zamówienia publiczne – opracowana i prowadzona

przez właściwe służby;

− Protokoły odbioru sprzętu i faktury

zakupu;

✓ Realizacja robót budowlano-instalacyjnych;

− Dowody finansowo-księgowe, Księgi

✓ Zakup sprzętu i wyposażenia;

rachunkowe Beneficjenta

✓ Nadzory nad realizacją

✓ Dokumentacja projektowa;

✓ Program Inwestycyjny;

☑ Projekt

uzyska

dofinansowanie

ze

środków 46 – Zdrowie;

☑ Brak

nieakceptowalnych

odchyleń od założeń

harmonogramu

rzeczowofinansowego;

☑ Stabilność przepisów

prawa w zakresie

wymogów prawnych

dotyczących

infrastruktury

szpitalnej;

☑ Na

rynku

będą

dostępne zasoby po

stronie wykonawców

do

realizacji

przedmiotu projektu;

☑ Zmodernizowana

i doposażona

infrastruktura będzie

spełniała

wymogi

Zamawiającego

określone w SIWZ

i umowach

z wykonawcami.

Identyfikacja niezbędnych działań dla zniwelowania zidentyfikowanych braków i wypełnienia potrzeb

systemu

Realizacja inwestycji wiąże się z koniecznością podjęcia działań obejmujących docelowo następujące obszary

zadaniowe

1) Wykonanie kompletnej dokumentacji projektowej, w tym niezbędnych ekspertyz, analiz, badań, włącznie

z doradztwem, uzyskiwaniem niezbędnych decyzji administracyjnych itp. (grupa kosztów 7);

2) Realizację prac modernizacyjnych – budowlano-instalacyjnych w zakresie obiektów kubaturowych

(budynków) (grupy kosztów 3–4);

3) Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci (grupa kosztów 2);

4) Prace w zakresie zagospodarowania terenu (grupa kosztów 5);

5) Zakup sprzętu i wyposażenia wymaganych przepisami prawa oraz wynikających ze specyfiki

realizowanych świadczeń (ukierunkowane potrzebami zdrowotnymi pacjentów) (grupa kosztów 6);

6) Realizacja usługi nadzoru autorskiego, inwestorskiego, odbiorów i rozruchu (grupa kosztów 7).

Wymienione działania, niezbędne do osiągnięcia zaplanowanych produktów, rezultatów i oddziaływań, wymagają

podjęcia szeregu innych czynności i działań pozwalających na prawidłowe, rzetelne i zgodne z prawem

doprowadzenie do uzyskania oczekiwanych efektów przedmiotowego projektu.

Przedsięwzięcie objęte przedmiotowym Programem składa się z trzech elementów, tworzących łącznie zakres

rzeczowo-finansowy. Poniżej przedstawiono związek przyczynowo-skutkowy umożliwiający identyfikację działań

niezbędnych do zniwelowania braków i zaspokojenia potrzeb z nimi związanych.

Cel

działania

Produkty

Działania

• osiągnięcie stanu infrastruktury umożliwiającego efektywne funkcjonowanie i zapewnienie

wysokospecjalistycznych świadczeń medycznych

• właściwa infrastruktura lokalowo-sprzętowa

• modernizacja infrastruktury budowlanej

• doposażenie w sprzęt medyczny i pozostałe wyposażenie

Zakres niezbędnych czynności, składających się na sekwencję kroków – procesy i podprocesy w ramach

wymienionych działań wraz z identyfikacją warunków wstępnych, tj. stanu obecnego i sposobu radzenia sobie z

problemami stanowiącymi uzasadnienie realizacji działań (projektu), stanowiły podstawę do budowania

harmonogramu realizacji inwestycji a następnie identyfikacji MIERNIKÓW REALIZACJI RZECZOWEJ.

Wymienione działania składają się na zakres niezbędnych inwestycji zaspokajających potrzeby zidentyfikowane

w przedmiotowym dokumencie, poparte argumentami merytorycznymi.

Realizacja Programu w zakładanym kształcie pozwoli na osiągnięcie jego celów w każdej z perspektyw: ogólnym

(poziom oddziaływania), bezpośrednim (poziom rezultatów) oraz działań (poziom produktów).

Identyfikacja ryzyk

Ryzyko nieosiągnięcia wskaźników produktu jest nieznaczne, gdyż Inwestor dopełnił i dopełni w przyszłości

wszelkich działań formalno-prawnych warunkujących poprawny proces inwestycyjny. Inwestycja będzie gotowa

do realizacji pod kątem formalno-prawnym, Inwestor jest wydolny organizacyjnie, technicznie, prawnie

i finansowo do realizacji i nadzoru nad procesem inwestycyjnym. Szacowana obecnie wartość inwestycji będzie

różnić się od faktycznie osiągniętej i nie będzie to stanowiło podstawy do wnioskowania, że produkty

przedsięwzięcia nie zostały osiągnięte, i wynikać to może z następujących czynników

1) osiągnięcie korzystniejszych cenowo ofert – tańszych – w ramach postępowania o zamówienie publiczne

w stosunku do szacunkowych wartości ustalonych na etapie tworzenia Programu i bezpośrednio przed

uruchomieniem postępowania o zamówienie publiczne;

2) osiągnięcie mniej atrakcyjnych cenowo ofert – droższych – w ramach postępowania

o zamówienie publiczne;

3) uzyskanie rabatów itp.

Jak w każdej inwestycji występuje natomiast ryzyko nieosiągnięcia wskaźników w zakładanym roku docelowym,

które może wynikać z następujących elementów

1) konieczność powtarzania części lub całości procedury wyłonienia wykonawców – wykonawców

dokumentacji projektowej, robót budowlano-instalacyjnych, dostawców sprzętu i wyposażenia, nadzorów,

m.in. z uwagi na fakt, że np. złożone oferty mogą przekraczać wartości, którymi dysponuje Inwestor,

oferty nie będą odpowiadały założeniom SIWZ lub nie będzie ofert;

2) nieterminowe działanie wykonawców, powodujące opóźnienia w dostawach sprzętu i wyposażenia,

w realizacji robót budowlano-instalacyjnych;

3) przestoje w płatnościach i finansowaniu.

Inwestor zaplanował następujące działania mające na celu minimalizację powyższego ryzyka – działania

zapobiegawcze i naprawcze (w ramach systemu zarządzania procesem inwestycyjnym), będące elementem

systemu monitoringu i reagowania na odchylenia w ramach zbierania informacji o postępie rzeczowym

1) zaplanowanie czasu realizacji działań/zadań z uwzględnieniem marginesu czasowego;

2) przeprowadzenie uprzedniego rozeznania rynku w celu oszacowania wartości przedmiotu zamówienia

według realnych cen. W przypadku wystąpienia okoliczności wskazujących na konieczność lub

zasadność powtórzenia czynności rozeznania rynku w celu oszacowania wartości przedmiotu

zamówienia zostanie ono dokonane;

3) wybór odpowiedniego trybu zamówień publicznych;

4) odpowiednie ustalenie harmonogramu realizacji przedsięwzięcia i płatności na podstawie przepływów

finansowych;

5) adekwatne zapisy umów z Wykonawcami zabezpieczające terminy płatności oraz sankcje za

niedotrzymanie terminów wykonania robót i dostaw.

Opis alternatywnych wariantów, analiza opcji

Zasadniczym celem identyfikowania alternatywnych rozwiązań jest zapewnienie możliwości wyboru najlepszego

z dostępnych wariantów realizacji inwestycji. W przedmiotowym rozdziale zidentyfikowano cztery realne warianty

realizacji projektu, mające na celu wyselekcjonowanie najbardziej optymalnego z uwzględnieniem

wcześniejszego wnioskowania na temat stanu technicznego infrastruktury.

Analizie poddano następujące warianty

1) wariant inwestycyjny w wersji odpowiadającej na wszystkie braki i potrzeby zidentyfikowane na etapie

analizy przedkoncepcyjnej;

2) alternatywny wariant inwestycyjny;

3) wariant inwestycyjny zaspokajający część potrzeb, tzw. „wariant minimum”;

4) wariant bezinwestycyjny.

Analizę i wybór wariantów inwestycyjnych przeprowadzono na etapie analizy potrzeb i fazy koncepcyjnej,

bezpośrednio poprzedzającej etap planowania przedsięwzięcia. Powyższe pozwoliło na przeprowadzenie analizy

wielokryterialnej, pozwalającej na określenie cech przewagi wariantu optymalnego, wyselekcjonowanego jako

rekomendowany do realizacji. Wszystkie zadania inwestycyjne przewidziane w Programie wspólnie składają się

na produkt planowany do osiągnięcia, zgodnie z wynikami analizy potrzeb, a przez to także reakcji na potrzeby

rynku i warunków społeczno-gospodarczych i prawnych.

Metodyka analizy

Przedmiotem analizy porównawczej, dokonanej na potrzeby wyboru optymalnego rozwiązania, tj. takiego zakresu

i formuły realizacji przedsięwzięcia, które będzie odznaczało się najkorzystniejszymi cechami ze względu

ekonomicznego, technicznego, organizacyjnego, lokalizacyjnego, prawnego itp. Warianty realizacji projektu

(inwestycyjne) różnią się sposobem dojścia do założonego celu głównego oraz celów szczegółowych Projektu,

prezentują przez to różny zakres rzeczowy i odmienne działania w ramach nich podejmowane. Warianty

stanowiące punkt odniesienia to wariant bezinwestycyjny i wariant „minimum”.

Wariant I – bezinwestycyjny – polegający na całkowitym zaniechaniu inwestycji w zakresie wdrażania

przedsięwzięcia, tzn. rezygnacji z odtworzenia zasobów i pozostawieniu obecnej sytuacji: stanu infrastruktury,

wiedzy i umiejętności kadry na teraźniejszym poziomie.

Wariant II – „minimum” – obejmujący działania najprostsze do realizacji, niewymagające zaangażowania dużych

nakładów pracy oraz wydatkowania środków na przygotowanie dokumentacji projektowej, możliwe do wykonania

w relatywnie niedługim czasie siłami własnymi, z pominięciem ingerencji w infrastrukturę budowlaną,

tj. doposażenie;

Wariant III – inwestycyjny – realizacja pełnego zakresu projektu z opcją odtworzenia zasobów z założeniem

przez remont lub modernizację infrastruktury w bieżącej lokalizacji, tj. z pominięciem rekomendacji zawartych w

przeprowadzonej analizie i ekspertyzie technicznej w ramach inwestycji.

Wariant IV – inwestycyjny – realizacja pełnego zakresu obejmującego realizację robót w zakresie obejmującym

modernizację budynku nr 20, infrastruktury sieciowej i drogowej oraz budowę nowego budynku kumulującego

funkcje medyczne i pomocnicze oraz towarzyszące, wyprowadzenie funkcji medycznych z innych,

wyeksploatowanych budynków do jednego, nowoczesnego centrum diagnostyczno-terapeutycznego wraz

z funkcjami pomocniczymi, towarzyszącymi i służącymi realizacji zadań statutowych (dydaktyka), i z łącznikiem

w ramach inwestycji wraz z zakupem sprzętu i wyposażenia medycznego oraz zakup aparatury.

W ramach I etapu analizy – analizy strategicznej dokonano analizy jakościowej – wielokryterialnej, pod względem

kryteriów: technicznych, instytucjonalnych, ekonomicznych, środowiskowych i społecznych, organizacyjnych

i prawnych, stosując następujące oceny

(-) – wpływ negatywny

(+) – niewielki wpływ pozytywny;

(++) – znaczący wpływ pozytywny

(+++) – wysoki wpływ pozytywny

Techniczne

Instytucjonalne

Ekonomiczne

Środowiskowe

i społecznie

Organizacyjne

i prawne

Wariant I

-

-

+

-

+

Wariant II

+

+

+

+

+

Wariant III

++

+

-

++

-

Wariant IV

+++

++

++

+++

++

KRYTERIUM

W celu analizy wariantów projektu jako metodologię wyboru optymalnego rozwiązania zastosowano analizę

wielokryterialną. Spośród wielu kryteriów możliwych do zastosowania w analizie wariantów realizacji inwestycji

przyjęto te, które są najbardziej miarodajne dla podejmującego decyzję, a także są rozróżniające, tj. przyjmują

istotnie różne wartości dla poszczególnych wariantów.

Analiza wariantów realizacji uwzględnia kryteria z grup

Kryterium ekonomiczne i finansowe;

Kryterium organizacyjne i funkcjonalne;

Kryterium technologiczne, w tym innowacyjności rozwiązań.

Kryteria poszczególnych wariantów oceny zostały oparte o cele, do jakich ma się przyczynić projekt.

Poszczególnym grupom kryteriów przypisano wartości punktowe oraz założono, że mają one różne wagi z punktu

widzenia znaczenia dla osiągnięcia celów projektu.

Przyjęto następujące założenie dotyczące punktacji

0 – brak wpływu na realizację celów projektu;

1 – niewielki wpływ na realizację celów projektu;

2 – umiarkowany wpływ na realizację celów projektu;

3 – istotny wpływ na realizację celów projektu;

4 – bardzo duży wpływ na realizację celów projektu.

Przyjęto następujące założenia dotyczące wagi kryteriów

Kryterium ekonomiczne i finansowe (waga 25);

Kryterium organizacyjne i funkcjonalne (waga 35);

Kryterium innowacyjności (waga 40).

Podział poszczególnych grup kryteriów na kryteria cząstkowe wraz z wartościami kryteriów (macierz oceny).

Warianty realizacji inwestycji

Kryteria wyboru wariantów

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

Kryterium

technologiczne

i innowacyjności

Wariant I

Wariant II

Wariant III

Wariant IV

Kosztochłonność zadania

inwestycyjnego

4

3

1

2

Dostosowanie rozwiązań technicznych

do potrzeb jednostki w aspekcie

finansowym

0

3

2

4

Uwzględnienie sposobu realizacji

przedsięwzięcia do charakteru

funkcjonowania jednostki

0

0

3

4

Funkcjonalność zakresu inwestycji do

potrzeb przedmiotu działania jednostki i

efektywności udzielanych świadczeń

0

1

2

4

Zastosowanie nowoczesnych rozwiązań

technicznych

i technologicznych, zarówno w aspekcie

technologii wykonania, jak

i na etapie eksploatacji

0

2

1

4

SUMA

4

9

Wybór optymalnego wariantu ma istotne znaczenie dla osiągnięcia celów projektu. Opiera się on o sumę

iloczynów poszczególnych wag i odpowiadających im sum ocen punktowych. Poniższa tabela przedstawia

analizę wielokryterialną poszczególnych wariantów realizacji inwestycji.

Wariant I

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

4

100

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

0

0

Kryterium

technologiczne

40

i innowacyjności

0

0

RAZEM WPŁYW

100

Wariant II

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

6

150

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

1

35

Kryterium

technologiczne

40

i innowacyjności

2

80

RAZEM WPŁYW

265

Wariant III

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

3

75

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

5

175

Kryterium

technologiczne

40

innowacyjności

1

40

RAZEM WPŁYW

290

Wariant IV

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

6

150

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

8

280

Kryterium

technologiczne

40

i innowacyjności

4

160

RAZEM WPŁYW

WYNIK ANALIZY OPCJI

Powyższa analiza wskazuje, że zaprezentowany Wariant IV należy przyjąć jako optymalny wariant realizacji

przedsięwzięcia, pozwalający na osiągnięcie celów Programu, dlatego też został zarekomendowany do

wdrożenia. Pozwala osiągnąć maksimum korzyści przy założonych nakładach inwestycyjnych.

Ponadto uzasadniając wybór wariantu, Inwestor kierował się definicją przedsięwzięć określonych jako priorytety

w strategii działania podmiotu i dokumentach programowych oraz strategicznych na poziomie lokalnym,

regionalnym oraz w strategiach branżowych, jak i wymogów prawa w tym zakresie.

Nie bez znaczenia dla wyboru tego wariantu było również porównanie korzyści bezpośrednich i pośrednich –

korzyści wynikające z Wariantu IV pozwolą istotnie wpłynąć na poprawę operacyjnej wydajności podmiotu (która

będzie profitować nie jednorazowo, lecz latami), zyskać szansę na rozwój, skorelowany z wynikami finansowymi,

oraz uwolnić potencjał redukcji kosztów.

Powyższy wariant został wyselekcjonowany jako zakres do realizacji i zostanie przedstawiony w punkcie

identyfikującym zakres prac do wykonania w ramach Programu.

Planowane do osiągnięcia efekty realizacji przedsięwzięcia w wymienionym wariancie

1) wzrost efektywności leczenia wynikający z przeniesienia strategicznych jednostek do nowego budynku.

Połączenie i zintegrowanie nowych budynków z pozostałą częścią UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala

Klinicznego Dzieciątka Jezus pozwoli na lepszą organizację pracy oraz usprawnienie działań logistycznych

personelu UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus;

2) wzrost bezpieczeństwa wykonywanych procedur medycznych dzięki budowie nowoczesnego budynku

spełniającego wymagane standardy medyczne i techniczne oraz umiejscowienie w nim Klinik, obszarów

diagnostycznych i pozostałych funkcji towarzyszących i usługowych;

3) właściwe zaplecze techniczne i posiadane zasoby pozwolą na zwiększenie jakości i dostępności do realizacji

świadczeń medycznych, w tym zapewnienie właściwego komfortu pobytu pacjentów przez dostosowanie sal

chorych pacjentów do standardów i wymogów prawa, tj. sale 2–3-osobowe wyposażone w węzeł sanitarny,

instalacje przyzywowe;

4) wzrost standardu infrastruktury budowlanej UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka

Jezus oznaczający poprawę warunków realizacji świadczeń zdrowotnych dla pacjentów i personelu;

5) zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów i personelu;

6) pełne dostosowanie obiektu do obsługi osób z niepełnosprawnościami;

7) pełne bezpieczeństwo pacjentów i kadry medycznej. Przy projektowaniu budynku zostaną opracowane

najnowsze standardy w zakresie bezpieczeństwa;

8) zapewnienie warunków technicznych pozwalających na realizowanie funkcji statutowych w bezpiecznym

środowisku, zapewnienie zasilania w energię, ciepła, dostępu do infrastruktury teletechnicznej w zakresie

umożliwiającym sprawne działanie, także w sytuacjach awaryjnych;

9) możliwość instalacji najnowocześniejszego sprzętu medycznego. Obecna infrastruktura UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus nie jest w pełni dostosowana do instalacji zaawansowanej

technologicznie aparatury.

Program wskazuje na najlepsze z możliwych do zastosowania rozwiązań organizacyjnych, technicznych

i technologicznych oraz finansowo-ekonomicznych. Uzasadnia wybór opcji, której realizacja doprowadzi

do rozwiązania zdiagnozowanych problemów, ponadto określa korzyści i koszty wynikające z jego realizacji.

Zagadnienia horyzontalne w projekcie

Zasada dodatkowości – inwestycja ujęta jako przedmiot Programu przyczynia się do realizacji planów

strategicznych w aspekcie sektorowym, a także przestrzennym – na poziomie regionalnym, krajowym i unijnym,

jak również odpowiada na wynikające z trendów demograficznych zapotrzebowanie na świadczone przez

podmiot leczniczy (UCK WUM) i SKDJ usługi medyczne. Projekt zapewnia poprawę życia mieszkańców regionu

i przyczynia się do zmniejszenia różnic w dostępie do specjalistycznej opieki medycznej. Przy realizacji niniejszej

inwestycji zostaje zachowana zasada dodatkowości, zatem wysokość wydatków publicznych na bezpośrednią

realizację celów rozwoju nie będzie ulegać zmniejszeniu. UCK WUM – Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny

Dzieciątka Jezus nie będzie zmniejszać poziomu wydatków rozwojowych kosztem otrzymywanych. Zasada

dodatkowości polegająca na wspieraniu z publicznych środków finansowych projektów zgodnych z kierunkami

rozwoju kraju, przy zaangażowaniu środków własnych Beneficjenta, będzie więc zachowana.

Dostosowanie dla osób niepełnosprawnych – wytworzona infrastruktura zapewni bezpośredni dostęp dla osób

z niepełnosprawnościami, w tym niepełnosprawnych z dysfunkcjami ruchu. Program podmiotowo skierowany

jest również do osób starszych, które mogły utracić pełną sprawność lub zachowały ją w ograniczonym stopniu.

Sprzęt i wyposażenie będzie w pełni ergonomiczne, w wielu przypadkach mobilne, co umożliwi jego

przetransportowanie i udzielenie świadczenia pacjentom unieruchomionym.

Równość szans – w kontekście równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz niedyskryminacji zostanie zapewniony

równy dostęp do wytworzonej w ramach projektu infrastruktury oraz działań pozainwestycyjnych dla kobiet,

mężczyzn, mniejszości narodowych, osób niepełnosprawnych oraz osób z obszarów miejskich i wiejskich.

Procedury dotyczące wdrażania projektu będą przeprowadzone z poszanowaniem polskiego prawa przy

zapewnieniu równych szans dla wszystkich zainteresowanych instytucji i osób fizycznych bez względu na ich

płeć, rasę, narodowość, a także zasady zrównoważonego rozwoju i propagowania ochrony i poprawy jakości

środowiska naturalnego. Świadczenia wykonywane przy pomocy wytworzonej infrastruktury będą realizowane

w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia, czyli bezpłatnie dla pacjentów, bez pobierania opłat

bezpośrednich od użytkownika. Źródłem finansowania świadczeń zdrowotnych będzie umowa o udzielanie

świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia, a więc środki będą pochodzić z powszechnego

ubezpieczenia zdrowotnego. Podstawowym źródłem uzyskiwania środków finansowych przez UCK WUM –

Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tzw.

kontrakt) zawarta z instytucją ubezpieczenia zdrowotnego, czyli z Mazowieckim Oddziałem Wojewódzkim

Narodowego Funduszu Zdrowia.

Polityka zatrudnienia – realizacja będzie miała co najmniej neutralny wpływ na politykę zatrudnienia.

Polityka społeczeństwa informacyjnego – inwestycja zakłada działania, które będą wiązały się z rozwojem

społeczeństwa informacyjnego – część zakupionego w ramach projektu sprzętu, tj. aparatura do diagnostyki

obrazowej, wykorzystuje technologie cyfrowe, umożliwiające uzyskanie obrazu w formie elektronicznej, a także

pozwala na jego archiwizację, transfer i obróbkę z wykorzystaniem technologii ICT. W związku z powyższym

należy przyjąć, iż projekt ma pozytywny wpływ na politykę społeczeństwa informacyjnego.

Efektywność energetyczna – z uwagi na zastosowanie nowoczesnych technologii i rozwiązań przedsięwzięcie

przewiduje wykorzystanie także energooszczędnych rozwiązań technicznych i technologicznych. Wszystkie

urządzenia będą posiadały najbardziej ekologiczną klasę energetyczną, zatem projekt przyczyni się do poprawy

efektywności energetycznej. Zakupiony sprzęt i wyposażenie będzie cechować się niskim zużyciem energii,

a także mniejszą awaryjnością, co będzie przekładać się na zmniejszenie zapotrzebowania na energię

(w szerokim tego słowa znaczeniu) w procesie diagnozy awarii i jej usunięcia. Efekt ten zostanie dodatkowo

wzmocniony zastosowaniem nowoczesnych rozwiązań i technologii w budownictwie. Zmodernizowana

infrastruktura w obszarze instalacji będzie sprzyjać oszczędnościom energetycznym.

Dane dotyczące zgodności programu wieloletniego pod nazwą „Podniesienie jakości i dostępności

świadczeń

medycznych

w

Uniwersyteckim

Centrum

Klinicznym

Warszawskiego

Uniwersytetu

Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus” z dokumentami strategicznymi (zagranicznymi

i krajowymi)

Analiza zgodności założeń inwestycyjnych Programu z potrzebami systemu ochrony zdrowia i kierunkami

Rozwoju. Kształtując zakres rzeczowy inwestycji, jej cel strategiczny oraz cele szczegółowe przyjęto klika

zasadniczych kryteriów

Poniższe analizy w sposób jednoznaczny wskazują na konieczność utrzymania i rozwoju infrastruktury

zapewniającej wielodyscyplinarną realizację świadczeń w zakresie kluczowych chorób populacji.

Ponadto niezbędne jest połączenie jej z działalnością dydaktyczną, naukową i badawczą Klinik. UCK WUM –

Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus stanowi istotny podmiot na mapie zasobów ochrony zdrowia,

zatem inwestycja w tym zakresie jest w pełni zgodna z trendami demograficzno-epidemiologicznymi, założeniami

strategicznymi, co wykazano poniżej. Analiza zgodności z potrzebami systemu wynikającymi z sytuacji

epidemiologiczno-demograficznej.

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie lecznictwa szpitalnego dla województwa mazowieckiego (2018 r.)

Oddział urazowo-ortopedyczny

SKDJ wykazał w 2016 r. ponad 4000 hospitalizacji i ponad 26 tys. osobodni, jako drugi co do liczebności dni

hospitalizacji w województwie. W ponad 75% hospitalizacji były realizowane procedury wszczepienia

endoprotezoplastyk stawów, artroskopie, znaczący odsetek to także duże zabiegi w zakresie kończyny dolnej

i miednicy oraz złamania lub zwichnięcia w obrębie kończyny górnej. Głównie przyczyną hospitalizacji są choroby

układu kostno-mięśniowego oraz urazy. Średni wiek pacjentów to 53,3; natomiast ponad 34% pacjentów było

w wieku 65+, a 10% pacjentów to osoby w wieku 80+.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak według MPZ nie ma konieczności

zwiększania liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału w

optymalnych rozmiarach.

Oddział dermatologiczny

Zgodnie z treścią MPZ w zakresie leczenia szpitalnego w zakresie świadczeń realizowanych na oddziale (łącznie

ze świadczeniami w zakresie wenerologii), w 2016 r. SKDJ przyjął największą liczbę pacjentów i sprawozdał

największą liczbę hospitalizacji – 4,3 tys. pacjentów, 5,2 tys. hospitalizacji. Głównie były realizowane procedury

dotyczące grupy dużych chorób dermatologicznych, a wśród nich nieczerniakowych złośliwych nowotworów

skóry, stanów przedrakowych, raka in situ. Kliniki zabezpieczają pacjentów w zakresie onkologicznym, co ma

istotne znaczenie z punktu widzenia prognoz wskazujących na wzrost zapadalności w tym zakresie na choroby.

Struktura wieku pacjentów również świadczy o starzejącym się społeczeństwie – średnia wieku pacjentów to 57,7,

a osoby w wieku 80+ stanowią blisko 13% wszystkich pacjentów (65+ – ponad 40%). Znaczący jest także poziom

wielochorobowości wysokiej i bardzo wysokiej.

W ramach hospitalizacji SKDJ jako jedyny podmiot przeprowadził hospitalizacje z procedurą immunizacji lub

wstrzyknięcia gammaglobulin. Jakkolwiek prognozy wskazują na zwiększoną zapadalność, nie jest konieczne

zwiększenie liczby łóżek. Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja

zapewniająca sprawowanie opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych

z wykorzystaniem potencjału w optymalnych rozmiarach.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak według MPZ nie ma konieczności

zwiększania liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Oddział urologiczny

SKDJ zrealizował w 2016 r. znaczącą liczbę hospitalizacji w tym obszarze spośród podmiotów posiadających

w swoich strukturach oddział urologiczny – 4,08 tys., wykazując największą liczbę osobodni. Najczęstszym

produktem sprawozdawanym były średnie zabiegi endoskopowe na pęcherzu moczowym. Głównymi jednostkami

chorobowymi była kamica moczowa, nowotwór złośliwy pęcherza oraz wady układu moczowego. Znaczący

odsetek pacjentów stanowią chorzy z przebytą i aktywną chorobą zakrzepowo-zatorową. Znaczące jest to, że

w SKDJ funkcjonuje Centrum Diagnostyki i Leczenia Żylnej Choroby Zakrzepowo-Zatorowej, co gwarantuje

sprawną, kompleksową i specjalistyczną opiekę medyczną. Średni wiek pacjentów to 60 lat, 45% to pacjenci 65+,

a blisko 13% – 80+.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, MPZ przewidują konieczność zwiększania

liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych do udzielania

świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności. Odpowiada to

w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca sprawowanie opieki nad

pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału w optymalnych

rozmiarach.

Oddział transplantologiczny

Według danych z MPZ, SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentów wymagających

transplantacji. W 2016 r. wykonano blisko 3 tys. hospitalizacji, blisko 16,3 tys. osobodni – najwięcej

w województwie mazowieckim. W ramach hospitalizacji w każdym przypadku wykonano zabieg kompleksowy.

Główną przyczyną hospitalizacji były choroby nerek i wątroby. Znaczącą grupą pacjentów są osoby

z powikłaniami po przeszczepie nerki.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak według MPZ nie ma konieczności

zwiększania liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Oddział immunologii klinicznej

Według danych z MPZ, SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentów wymagających opieki w zakresie

wymienionej dziedziny, jedną z dwóch funkcjonujących w województwie (650 hospitalizacji), realizującą większą

liczbę hospitalizacji, w tym związanych z transfuzją. Główną grupą chorób były choroby układu odpornościowego

(nieokreślone). Średni wiek pacjentów to 45 lat. Nie było pacjentów w wieku starszym i 80+, co jest związane

bezpośrednio z charakterystyką oddziału i chorób leczonych w jego strukturach, natomiast wysoki jest poziom

wielochorobowości pacjentów.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak MPZ wskazują na stagnację

w zakresie liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Oddział chorób wewnętrznych

W 2016 r. w SKDJ zrealizowano ponad 1,2 tys. hospitalizacji, spośród analizowanych w MPZ grup przyczyn

najczęstszą była niewydolność krążeniowa pacjentów w wieku 65+. W ramach procedur zabiegowych

realizowano średnie zabiegi. W tym zakresie obserwuje się w sposób wyjątkowo klarowny strukturę

społeczeństwa – średni wiek pacjentów to 59,2; ponad 40% to pacjenci 65+, a blisko 14% – 80+. Najdłużej

w oddziale przebywają najstarsi pacjenci – średnio blisko 8 dni.

Analizując strukturę przyczyn hospitalizacji, najliczniejsza jest niewydolność nerek – 14,29%, następnie choroby

układu pokarmowego – 4% i choroby układu pokarmowego – 3,2%.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, MPZ wskazują na konieczność zwiększenia

w zakresie liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Oddział nefrologiczny

W 2016 r. SKDJ zrealizował 500 hospitalizacji dla 400 pacjentów, ze znacznym (2 lokata w województwie)

odsetkiem pacjentów spoza województwa mazowieckiego. Głównie było to leczenie powikłań leczenia nerkozastępczego, przewlekła niewydolność nerek oraz inne choroby nerek – niewydolność nerek i choroby

kłębuszków nerkowych. Obłożenie w 2016 r. przekroczyło 100%, podobnie było w latach 2007–2018

(na podstawie statystyk wewnętrznych), co świadczy o wysokim poziomie realizowanych świadczeń przy

jednocześnie istniejących ograniczonych zasobach, co implikuje konieczność ich wzmocnienia. Także prognozy

MPZ wskazują na potrzebę zwiększenia liczby łóżek w oddziałach nefrologicznych w województwie. Średni wiek

pacjentów to 54,2; znaczący jest odsetek pacjentów 65+ (33,6%) i 80+ (13,2%).

Oddział chirurgii ogólnej, w tym wieloprofilowy zabiegowy

W 2016 r. SKDJ wykazał 1,8 tys. hospitalizacji dla 1,5 tys. pacjentów. Spośród analizowanych w MPZ procedur

zabiegowych były wykonane średnie i endoskopowe zabiegi przewodu pokarmowego, ale także leczenie

zachowawcze. Znaczący odsetek przyczyn hospitalizacji stanowią choroby czynnościowe górnego odcinka

przewodu pokarmowego, choroby wymagające pilnej operacji chirurgicznej w dolnym odcinku przewodu

pokarmowego i przepukliny. Głównie pacjenci są ze średnim poziomem wielochorobowości.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak MPZ wskazują na stagnację

w zakresie liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Z uwagi na zakres świadczeń realizowanych w wymienionych oddziałach dodatkowo zanalizowano MPZ w

zakresie grup chorób

Choroby układu kostno-mięśniowego

Według diagnozy demograficznej i epidemiologicznej zawartej w MPZ w zakresie lecznictwa szpitalnego dla

województwa mazowieckiego opublikowanych w 2018 r. i bazujących na danych z 2016 r. (w wybranych

przypadkach w latach 2017 i 2018), w województwie mazowieckim obserwuje się większą liczbę osób starszych,

tj. powyżej 65 roku życia niż średnia w kraju, co oznacza, że populacja województwa mazowieckiego jest nieco

starsza niż ludność Polski. Powyższe wpływa w sposób bezpośredni na cechy i warunki systemu zabezpieczenia

zdrowotnego dla wymienionej populacji. UCK WUM jest podmiotem obsługującym pacjentów z całego kraju,

zasadnicza cześć pacjentów pochodzi z Warszawy i województwa mazowieckiego. Niemniej jednak zjawisko

„starzejącego się społeczeństwa” dotyczy wszystkich województw. Świadczy o tym m.in. wskaźnik obciążenia

demograficznego – w 2016 r. na każdy tysiąc osób dorosłych (w wieku produkcyjnym 15–64 lata) przypadały 484

osoby w wieku 0–14 lat oraz w wieku 65 lat i więcej. Województwo mazowieckie plasowało się na pierwszym

miejscu wśród województw o największej wartości tego wskaźnika; był on o 26 osób (na tysiąc osób dorosłych)

wyższy niż ten zaobserwowany dla Polski ogółem. Prognozy wskazują na dalsze starzenie się społeczeństwa.

W związku z tymi trendami w podsumowaniu charakterystyki demograficznej określono, że konieczne jest

zapewnienie właściwej opieki zdrowotnej, w tym rozwoju usług zdrowotnych, których odbiorcami są osoby

starsze. Analizując statystyki SKDJ, ta grupa wiekowa stanowi większość w populacji leczonych pacjentów. MPZ

jednoznacznie wskazują na istotną rolę Zakładu Leczniczego (wcześniej podmiotu leczniczego) w systemie

ochrony zdrowia w zakresie przedmiotowej grupy chorób. SKDJ obsługuje pacjentów dorosłych we wszystkich

grupach chorób analizowanych w MPZ

Choroby układowe tkanki łącznej (dorośli) – obsłużono w 2016 r. 150 pacjentów – 5. miejsce w województwie pod

względem wymienionego parametru; średni wiek pacjentów – 53,9; pacjenci 61+ to 38% populacji objętej opieką

medyczną. Z danych wynika, że 98% pacjentów to pacjenci przewlekle chorzy, wymagający zapewnienia

kompleksowej opieki skoordynowanej z poziomem AOS, podstawowej opieki zdrowotnej, zwanej dalej „POZ”, i

rehabilitacji leczniczej (UCK WUM zapewnia taką opiekę);

Artropatie wielostawowe (dorośli) – 100 hospitalizowanych pacjentów ze średnią wieku 59 lat. W ramach

świadczeń SKDJ realizował procedury zabiegowe (60% to kompleksowe zabiegi specjalistyczne) i leczenie

zachowawcze, 100% pacjentów wypisanych do dalszej opieki;

Choroby powięzi, ścięgien i tkanek miękkich (zapalne) – dorośli – obsłużono w 2016 r. 800 pacjentów – 2. miejsce

w województwie pod względem wymienionego parametru; średni wiek pacjentów – 58,8; pacjenci 61+ to 47,7%

populacji leczonej. Głównie to pacjenci z wielochorobowością na poziomie średnim lub wysokim. Z danych

wynika, że 100% pacjentów to pacjenci przewlekle chorzy, wymagający zapewnienia kompleksowej opieki

skoordynowanej z poziomem AOS, POZ i rehabilitacji leczniczej (UCK WUM zapewnia taką opiekę);

Choroby stawów – obsłużono w 2016 r. 1,04 tys. pacjentów (4. miejsce w województwie), średnia wieku to 56,7;

przy czym pacjenci 61+ to 52,7% wszystkich pacjentów. W ramach świadczeń SKDJ realizował procedury

zabiegowe (91,5%), ponad 41% to kompleksowe zabiegi specjalistyczne oraz leczenie zachowawcze, 98,7%

pacjentów wypisanych do dalszej opieki;

Choroby powięzi, ścięgien i tkanek miękkich (niezapalne) – 260 pacjentów obsłużonych w 2016 r. w wieku średnio

54,4, przy czym blisko 40% populacji to osoby w wieku 61+.

Zaburzenia mineralizacji i struktury kości – 80 pacjentów obsłużonych w 2016 r. (5. miejsce w województwie),

średnia wieku to 57,1;

Inne choroby kości i tkanki chrzestnej – 100 pacjentów w 2016 r. (3. miejsce w województwie), średnia wieku –

56,2, pacjenci głównie z wielochorobowością średnią i dużą;

Inne choroby układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej – 4. miejsce w województwie pod względem liczby

hospitalizacji, z uwagi na charakter wymienionej grupy chorobowej, pacjenci plasują się w niższych przedziałach

wiekowych, w SKDJ średni wiek pacjentów to 32,2. Realizowane były głównie zabiegi kompleksowe oraz leczenie

zachowawcze. Ponad 95 % pacjentów wymaga dalszej opieki;

Endoprotezoplastyki – SKDJ jest wiodącą jednostką w zakresie endoprotezoplastyki stawu biodrowego,

kolanowego (najliczniejsza liczba procedur w województwie w 2016 r.).

Z uwagi na powyższe, jest konieczna modernizacja zasobów bez zwiększania liczby łóżek na tego typu

oddziałach. Inwestycja przewiduje działania zbieżne z tym założeniem, zatem wpisuje się w pełni w zapisy MPZ.

Choroby nerek i układu moczowego

Dane w zakresie prognoz demograficznych i epidemiologicznych wpływających na kształt systemu i zasobów

niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego jest zbieżny z przedstawionym w odniesieniu do

innych dziedzin medycyny.

Zgodnie z treścią MPZ w zakresie leczenia szpitalnego, w 2016 r. SKDJ przyjął niemal największą liczbę

pacjentów i sprawozdał największą liczbę hospitalizacji

Podobnie w przypadku chorób kłębuszków nerkowych

W przypadku wad nerek, SKDJ jest wiodącą placówką, w 2016 r. wykazał najwyższą liczbę wykonanych procedur

i liczby pacjentów

To co kluczowe, m.in. z punktu widzenia charakteru inwestycji i jej zakresu – SKDJ jest także wiodącą placówką

w zakresie sprawowania opieki nad pacjentami z powikłaniami po przeszczepie nerek, w tym realizowanych

w SKDJ – zapewnia kompleksowość realizowanych świadczeń.

SKDJ realizuje największą liczbę przeszczepów nerek (dane z MPZ z 2016 r.), ponad dwukrotnie więcej niż

kolejny w rankingu podmiot

W zakresie urologii

W przypadku kamicy moczowej – ma 3. pozycję w województwie;

Infekcji dróg moczowych – także 3. pozycja z uwagi na liczbę hospitalizacji.

Podobnie dane kształtują się dla AOS.

Według prognoz zapadalność na wymienione choroby będzie utrzymywała się na zbliżonym poziomie lub rosła,

w nielicznych przypadkach oznaczono prognozę nieznacznego spadku. Nie przewiduje się konieczności

zwiększenia liczby łóżek. Tym samym inwestycja w pełni odpowiada MPZ.

Nienowotworowe choroby układu moczowo-płciowego kobiet

SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentki z przetokami (ponad 11% wszystkich hospitalizacji

w województwie). Średnia wieku pacjentek to 54,2, a najliczniejsze grupy wiekowe to 30–50 i 61+, co jest zbieżne

z charakterystyką demograficzną województwa. Ponad 61% pacjentek wymaga kontynuacji leczenia, w tym

z poziomu AOS, którą także zapewnia SKDJ.

Choroby wątroby, dróg żółciowych i trzustki (z wyłączeniem nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

Według danych z MPZ, SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentów z chorobami wątroby, pęcherzyka

żółciowego (z kamicą i bez), wad wrodzonych wątroby, trzustki i dróg żółciowych, w przypadku ostrego zapalenia

trzustki oraz w pozostałych chorobach wątroby.

Według MPZ, zapadalność będzie rosła, jednak nie jest konieczne zwiększanie liczby łóżek.

Choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego (z wyłączeniem nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

Według danych z MPZ, SKDJ w 2016 r. hospitalizował 380 pacjentów w ramach 440 hospitalizacji. Główną

przyczyną było choroby czynnościowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenia wchłaniania

z przewodu pokarmowego oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Średni wiek pacjentów to 64 lata (więcej

niż średnia dla województwa), ponad 59% pacjentów jest w wieku 61+. W zakresie świadczeń zabiegowych –

były to głównie zabiegi średnie, jest realizowane także leczenie zachowawcze. Przyczyną leczenia

zachowawczego w przeważającej części były krwawienia z przewodu pokarmowego, zabiegi to głównie średnie

i endoskopowe zabiegi przewodu pokarmowego. Najliczniejszą grupą chorych są pacjenci z chorobami

czynnościowymi górnego odcinka przewodu pokarmowego – 230 pacjentów w wieku średnio 55 lat, najwięcej

pacjentów w wieku 61+ (43,6%). Są to pacjenci z wysokim stopniem wielochorobowości. Głównie realizuje się

procedury zabiegowe z grupy zabiegów średnich i endoskopowych. Z powodu zaburzeń wchłaniania, w SKDJ

w 2016 r. hospitalizowano 80 pacjentów w wieku średnio 54,8 (ponad 40% to pacjenci w wieku 61+) ze średnim

lub wysokim stopniem wielochorobowości, zatem wymagający kompleksowej opieki medycznej. Aż 32,7%

pacjentów pochodziło spoza województwa mazowieckiego. Głównymi grupami chorób były zaburzenia

krzepliwości, inne choroby krwi i śledziony oraz zaburzenia odżywienia.

Choroby dolnego odcinka przewodu pokarmowego (z wyłączeniem nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

Według danych z MPZ, w SKDJ w 2014 r. obsłużono 750 pacjentów w zakresie wymienionych grupy chorób i

sprawozdano 0,84 tys. hospitalizacji. Odnosząc wymienione wartości do poszczególnych rozpoznań, realizowano

hospitalizację według poniższej specyfikacji

Choroby wymagające pilnej operacji chirurgicznej w dolnym odcinku przewodu pokarmowego (dopp) – dorośli –

2,8% hospitalizacji w województwie;

Pozostałe choroby wymagające operacji chirurgicznej w dopp – dorośli – 1,2% hospitalizacji w województwie;

Nienowotworowe choroby proktologiczne – dorośli – 0,7% hospitalizacji w województwie;

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (wzjg) – dorośli – 0,3% hospitalizacji w województwie;

Zapalenia jelita w tym infekcyjne i pasożytnicze (bez choroby Leśniowskiego-Crohna i wzjg) – dorośli – 1,0%

hospitalizacji w województwie;

Choroby czynnościowe jelit – dorośli – 2,1% hospitalizacji w województwie;

Choroba uchyłkowa – 0,4% hospitalizacji w województwie;

Inne przyczyny hospitalizacji (badania kontrolne i przesiewowe) – dorośli – 3,1% hospitalizacji w województwie;

Inne choroby jelit – dorośli – 1,5%;

W ramach hospitalizacji w SKDJ 5% stanowiły takie, w których wykonano procedurę endoskopową, 79% –

chirurgiczną.

We wszystkich dziedzinach i grupach chorób pacjenci wymagają kompleksowej i specjalistycznej opieki

medycznej włączającej także leczenie po hospitalizacji. UCK WUM oraz SKDJ zabezpieczają pacjentów

w ramach AOS we wszystkich dziedzinach, zapewniając ciągłość i kompleksowość procesu leczenia bez

konieczności przenoszenia między podmiotami leczniczymi. Ma to kluczowe znaczenie z punktu widzenia

efektywności procesu leczenia skutkującej lepszymi efektami diagnostyki i terapii.

Poszczególne Kliniki zabezpieczają medycznie populację w zakresie diagnostyki i leczenia szeregu jednostek

chorobowych uznanych jako istotne – kluczowe z punktu widzenia demografii i epidemiologii problemy

zdrowotne. Lokując wymienione zakresy działalności Klinik w przyjętej strukturze konstrukcji zbioru, przegląd

MPZ obejmował poniższe dokumenty. Poniżej przedstawiono macierz zgodności z MPZ oraz dokonano analizy

w kontekście zakresu rzeczowego planowanej inwestycji i kluczowych trendów demograficzno-epidemiologicznych.

Infrastruktura/Jednostka objęta Programem

Mapa potrzeb zdrowotnych

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób układu kostno-mięśniowego dla

województwa mazowieckiego

Klinika Ortopedii i Traumatologii

Narządu Ruchu

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

nienowotworowych chorób układu

płciowego mężczyzn dla województwa

mazowieckiego

Klinika Urologii Ogólnej,

Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej

Klinika Medycyny Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób Wewnętrznych

wraz ze Stacją Dializ

Klinika Immunologii, Transplantologii

i Chorób Wewnętrznych z Zakładem

Immunologii Klinicznej

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób nerek i dróg moczowych dla

województwa mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób wątroby, dróg żółciowych

i trzustki (z wyłączeniem nowotworów

złośliwych i niezłośliwych) dla

województwa mazowieckiego

Zakład Radiologii Klinicznej

Apteka Centralna

Laboratorium Centralne

Infrastruktura towarzysząca, w tym

zasilająca, sieciowa,

zagospodarowanie terenu itd.

49

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób górnego odcinka przewodu

pokarmowego (z wyłączeniem

nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

dla województwa mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób dolnego odcinka przewodu

pokarmowego (z wyłączeniem

nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

dla województwa mazowieckiego

Mapa potrzeb

zdrowotnych w zakresie

lecznictwa szpitalnego

dla województwa

mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

onkologii dla województwa

mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób skóry dla województwa

mazowieckiego

Klinika Dermatologiczna

Klinika Dermatologii

i Wenerologii

Powyższa analiza w zakresie adekwatnych MPZ w sposób jednoznaczny wskazuje na konieczność utrzymania

infrastruktury zapewniającej realizację świadczeń w zakresie wymienionych chorób oraz jej rozwój, połączony

z działalnością dydaktyczną, naukową i badawczą Klinik. UCK WUM w ramach Zakładu Leczniczego – Szpitala

Klinicznego Dzieciątka stanowi istotny podmiot na mapie zasobów ochrony zdrowia, zatem inwestycja w tym

zakresie jest w pełni zgodna z trendami demograficzno-epidemiologicznymi i rekomendacjami wynikającymi

z MPZ.

Długofalową wizję rozwoju systemu ochrony zdrowia, a także cele strategiczne oraz narzędzia ich realizacji

w latach 2014–2020, przedstawiał dokument pn. „Krajowe ramy strategiczne. Policy Paper dla ochrony zdrowia

na lata 2014–2020”. Obecnie procedowana jest aktualizacja wymienionego dokumentu strategicznego jako

kontynuacja założonych celów do osiągnięcia, wzbogacona o doświadczenie, analizy, wiedzę ekspercką oraz

zaplanowane trendy w obszarze zdrowia. Dokument ten pt. „Zdrowa Przyszłość. Ramy strategiczne dla

systemu ochrony zdrowia na lata 2021–2027”, obecnie na etapie konsultacji, identyfikuje zakres głównych

wyzwań w systemie ochrony zdrowia oraz wskazuje kierunki zmian systemowych. W strukturze systemu

zarządzania rozwojem Rzeczypospolitej Polskiej powyższy dokument strategiczny ma stanowić politykę

publiczną. Policy Paper był pierwszym dokumentem w skali europejskiej, który w tak dokładny sposób opisywał

stan krajowego systemu ochrony zdrowia. W związku z tym, że istotą interwencji w obszarze zdrowia jest ich

systematyczność, stałość i powtarzalność – jedynie konsekwencja działań w perspektywie wieloletniej jest

gwarantem osiągnięcia zakładanych zmian zdrowotnych, z tego też powodu kontynuowane będą działania w

ramach Policy Paper, które przynoszą skutki dla zdrowotności społeczeństwa polskiego. Wśród najistotniejszych

czynników, które także wzięto pod uwagę podczas pracy nad powyższym dokumentem strategicznym, wskazać

należy: poprawiające się warunki życia, wzrastającą wiedzę i świadomość w wymiarze dbania o własne zdrowie,

a także reformy systemu opieki zdrowotnej. Niemniej umieralność, przeciętna długość życia i długość życia w

zdrowiu w naszym kraju w dalszym ciągu odbiegają od średnich wskaźników dla krajów Unii Europejskiej, a

poprawa tych wskaźników nie następuje w wystarczająco szybkim tempie. Społeczeństwo jest w istotnym stopniu

obciążone chorobami cywilizacyjnymi, wynikającymi przede wszystkim z niewłaściwego stylu życia, a także

zagrożone ich dalszym rozprzestrzenianiem się. Pozostawanie w zdrowiu natomiast jest nie tylko warunkiem

zachowania aktywności społecznej, czy ekonomicznej, ale przede wszystkim jednym z kluczowych wymiarów

dobrej jakości życia i włączenia społecznego. Zwiększenie długości życia w zdrowiu wpływa ostatecznie na

poprawę jego jakości. Zdrowie jest także istotnym warunkiem rozwoju gospodarczego, gdyż zdrowe

społeczeństwo przekłada się na większą produktywność oraz dłuższą aktywność zawodową. Podejmowane

interwencje w obszarze ochrony zdrowia są również kluczowe w ograniczaniu ryzyka ubóstwa wskutek

dezaktywizacji zawodowej spowodowanej przyczynami zdrowotnymi oraz ryzyka wykluczenia społecznego

wynikającego z przyczyn zdrowotnych. W ramach tego kluczowego projektu dokumentu zdefiniowano wizję oraz

cele pogrupowane w obszary: pacjent, procesy, rozwój, finanse. Dla zrealizowania wizji wskazano 15 Celów,

które będą realizowane przez sześć Kierunków interwencji wyznaczonych do realizacji tych Celów za pomocą

narzędzi. Dokument określa ramy strategiczne koniecznych działań. Jego uzupełnieniem na poziomie

operacyjnym będą m.in. plany transformacji – krajowy i wojewódzkie, które zastąpią regionalne priorytety polityki

zdrowotnej i będą stanowić istotny element operacjonalizacji wniosków z mapy potrzeb zdrowotnych. Obydwa

dokumenty opierają się na wiedzy i doświadczeniu z zakresu epidemiologii, demografii, analizy zasobów oraz

prognozowania potrzeb, co powoduje, że stanowią kluczowy punkt odniesienia m.in. do zarządzania systemem

ochrony zdrowia.

Inwestycja ta wpisuje się zarówno w treść dokumentu strategicznego opracowanego na lata 2014–2020, jak

i 2021–2027. Według treści dokumentu będącego w toku procedowania, misją nakreśloną jest Zapewnienie

równego i adekwatnego do potrzeb zdrowotnych dostępu do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych przez

przyjazny, nowoczesny i efektywny system ochrony zdrowia, wizją: Wydłużenie trwania życia i poprawa stanu

zdrowia Polaków. Inwestycja, jako przedsięwzięcie infrastrukturalne w podmiocie leczniczym będącym

wysokospecjalistycznym zapleczem medycznym uczelni medycznej, wprost wpisuje się w obszar ukierunkowany

na Rozwój i cel określony jako 3.2 [Infrastruktura] pn. Rozwój i modernizacja infrastruktury ochrony zdrowia

zgodny z potrzebami zdrowotnymi społeczeństwa. W ramach tego celu jest adekwatny kierunek interwencji 3

mający na celu doprowadzenie do poprawy dostępności i efektywności opieki zdrowotnej przez rozwój

i modernizację infrastruktury systemu ochrony zdrowia. Tym samym, działania te są zgodne i wpisują się w

Narzędzie 3.1 Wsparcie infrastrukturalne podmiotów leczniczych jako odpowiedź na wyzwanie identyfikujące

obszar wymagający wsparcia, tj.: Modernizacja infrastruktury budowlanej i technicznej szpitali, której

pogarszający się stan może powodować istotne obniżenie jakości świadczonych usług zdrowotnych.

Do najważniejszych europejskich dokumentów strategicznych, w założenia których wpisuje się przedmiotowe

przedsięwzięcie, należą

Inwestycja w pełni wpisuje się także w dokument pod nazwą Europejski Zielony Ład, który jest planem działania

na rzecz zrównoważonej gospodarki Unii Europejskiej. Realizację powyższego celu można osiągnąć przez

przekształcenie wyzwań związanych z klimatem i środowiskiem w nowe możliwości we wszystkich obszarach

polityki, a także zadbanie o to, aby transformacja była sprawiedliwa i sprzyjała włączeniu społecznemu. Zgodnie

z treścią powyższego dokumentu między innymi celem powyższej strategii jest również ochrona, zachowanie

i poprawa kapitału naturalnego Unii Europejskiej oraz ochrona zdrowia i dobrostanu obywateli przed

zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Transformacja ta musi przebiegać zarazem

w sprawiedliwy i sprzyjający włączeniu społecznemu sposób: na pierwszym miejscu należy stawiać ludzi (…).

Tym samym inwestycja w infrastrukturę ochrony zdrowia, zapewnienie najwyższej jakości świadczeń

i efektywność działania systemu ochrony zdrowia jest niewątpliwie kluczowym narzędziem i działaniem na rzecz

osiągnięcia powyższego założenia i celu. Osiągnięcie celów jest uzależnione od zrównoważonego

wykorzystywania zasobów i poprawy zdrowia ludzkiego. Tym samym przedsięwzięcie przyczynia się do

uzyskania zaplanowanego rezultatu działań i wpisuje w powyższe założenia strategiczne. W ramach elementu

Budowanie i remontowanie w sposób oszczędzający energię i zasoby (2.1.4) wprost nakreślono konieczność

modernizacji obiektów ochrony zdrowia (szpitali) z uwzględnieniem nowoczesnych technologii skutkujących także

efektywnością energetyczną w celu osiągnięcia optymalnej efektywności, także ekonomicznej. Powyższe

założenie jest także przyjęte dla przedmiotowej inwestycji, co dodatkowo potwierdza spójność założeń i zgodność

przedsięwzięcia z przedmiotową Strategią.

Strategia Unii Europejskiej dla Regionu Morza Bałtyckiego (SUE RMB) i Plan Działań na rzecz realizacji

Strategii (Komunikat Komisji z dnia 10.9.2015 SWD (2015) 177 final). Jednym z trzech głównych celów Strategii

jest zwiększenie dobrobytu (increase prosperity) w państwach makroregionu Morza Bałtyckiego, co będzie

realizowane przez działania w kluczowych obszarach (policy areas) zdrowia, edukacji, kultury, turystyki oraz

innowacji. Dobrobyt makroregionu zależy od kapitału ludzkiego, a zdrowie populacji jest kluczowym czynnikiem

warunkującym zrównoważony rozwój ekonomiczny i społeczny. Inwestycje w poprawę i promocję zdrowia

zwracają się w dwójnasób, ponieważ osoby zdrowe są bardziej skłonne dłużej pozostawać na rynku pracy i są

bardziej produktywne, a jednocześnie zmniejszają się koszty ich leczenia. W Planie Działań dla SUE RMB

podkreślono, że region Morza Bałtyckiego jest nadal bardzo zróżnicowany pod względem stanu zdrowia populacji

i warunków socjalnych. Poważnym problemem pozostaje wysoka umieralność z powodu chorób niezakaźnych,

przemocy, nadużywania alkoholu i substancji psychoaktywnych oraz wzrost zachorowań na choroby zakaźne,

takie jak gruźlica i AIDS. W celu ograniczenia istniejących nierówności w zdrowiu niezbędne jest zapewnienie

odpowiedniego poziomu ochrony zdrowia. Do aktualnych wyzwań, przed jakimi stoją systemy opieki zdrowotnej

w makroregionie, należą: zmiany demograficzne, utrudniony dostęp do świadczeń zdrowotnych na terenach

odległych oraz znaczące regionalne zróżnicowanie w zdrowiu, także jeżeli chodzi o dostępność i jakość usług

medycznych. Realizacja przedsięwzięcia, którego celem jest zwiększenie efektywności, m.in. przez zapewnienie

właściwej dostępności do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych dla pacjentów, przyczyni się do osiągnięcia

celu głównego obszaru priorytetowego zdrowie, jakim jest „ograniczenie przedwczesnej, możliwej do

uniknięcia utraty kapitału ludzkiego (umieralności)” oraz wskaźnika „zmniejszenia odsetka

przedwczesnych, możliwych do uniknięcia zgonów w makroregionie Morza Bałtyckiego o 10%”.

Planowane inwestycje w infrastrukturę UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus

pozwolą na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego i bardziej efektywne leczenie pacjentów

znajdujących się w stanach zagrożenia życia i zdrowia. Tym samym przedsięwzięcie UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w pełni wpisuje się w założenia SUE RMB.

Do najważniejszych krajowych dokumentów strategicznych, w założenia których wpisuje się przedmiotowe

przedsięwzięcie należą

Długookresowa Strategia Rozwoju Kraju – Polska 2030. Trzecia fala nowoczesności stanowi podstawowy

dokument strategiczny, określający główne trendy, wyzwania i scenariusze rozwoju społeczno-gospodarczego

kraju, z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju. Głównym celem działań przedstawionych w Strategii

jest „poprawa jakości życia Polaków (wzrost PKB na mieszkańca w relacji do najbogatszego państwa Unii

Europejskiej i zwiększenie spójności społecznej), dzięki stabilnemu, wysokiemu wzrostowi gospodarczemu”.

W dokumencie zaznaczono, że jakość życia jest pojęciem wielowymiarowym, związanym w znacznej mierze

z długością życia i długością życia w zdrowiu. Podkreślono również, że poprawa stanu zdrowia Polaków wymaga

prowadzenia szeregu „międzysektorowych działań prozdrowotnych, a w szczególności sprawnie funkcjonującego

systemu ochrony zdrowia”. Zapewnienie odpowiedniego poziomu zdrowia społeczeństwa wiąże się

z koniecznością zwiększenia nakładów finansowych w tym obszarze. Zgodnie z zapisami Strategii, wydatki na

ochronę zdrowia są traktowane jako wydatki rozwojowe, priorytetowe z punktu widzenia długofalowej polityki

państwa. Zakłada się, że w kolejnych latach nastąpi znaczący wzrost wydatków publicznych na opiekę zdrowotną.

Zwiększone zostaną także publiczne nakłady na badania i rozwój w obszarze zdrowia. Zapisy Długookresowej

Strategii Rozwoju Kraju – Polska 2030. Trzecia fala nowoczesności podkreślają znaczenie odpowiedniego

poziomu zdrowia populacji dla długofalowego rozwoju społeczno-gospodarczego kraju. W ramach Celu 6

Rozwój kapitału ludzkiego przez wzrost zatrudnienia i stworzenie „workfarestate” przewidziano działania

bezpośrednio związane z ochroną zdrowia. Do proponowanych w tym obszarze kierunków interwencji należy

− wdrożenie instrumentów podnoszących jakość świadczonych usług zdrowotnych i efektywność systemu

ochrony zdrowia;

− dostosowanie systemu ochrony zdrowia do prognozowanych do 2030 r. zmian demograficznych,

w szczególności wzmocnienie działań na rzecz rozwoju infrastruktury i zasobów kadrowych w obszarach

opieki nad matką i dzieckiem oraz osobami starszymi;

− zwiększenie dostępności do wysokiej jakości usług zdrowotnych w priorytetowych, wynikających

z uwarunkowań epidemiologicznych, dziedzinach medycyny (m.in. kardiologia, onkologia, neurologia,

medycyna ratunkowa, ortopedia i traumatologia, psychiatria);

− opracowanie i wdrożenie międzysektorowych rozwiązań systemowych i działań wzmacniających

kształtowanie postaw prozdrowotnych zwiększających dostępność do programów zdrowotnych

(profilaktycznych, rehabilitacyjnych) w celu zmniejszenia zachorowalności i umieralności

w szczególności z powodu chorób cywilizacyjnych.

Efektem realizacji przedsięwzięcia będzie przede wszystkim poprawa efektywności funkcjonowania systemu

w oparciu o efektywne funkcjonowanie podmiotu leczniczego realizującego świadczenia specjalistyczne.

W związku z powyższym, zakres rzeczowy i cele inwestycji przyczynią się do osiągnięcia kierunków interwencji

określonych w Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju, w szczególności w zakresie celu 6 określonego

w tym dokumencie.

Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) – Strategia została

przyjęta uchwałą nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz

Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) (M.P. poz. 260). Celem głównym Strategii

jest tworzenie warunków dla wzrostu dochodów mieszkańców Rzeczypospolitej Polskiej przy jednoczesnym

wzroście spójności w wymiarze społecznym, ekonomicznym, środowiskowym i terytorialnym. W ramach celu

szczegółowego II (Rozwój społecznie wrażliwy i terytorialnie zrównoważony) działania będą ukierunkowane także

na redukcję ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz poprawę dostępu do usług świadczonych w odpowiedzi na

wyzwania demograficzne. Strategia zakłada większą efektywność systemu opieki zdrowotnej, w tym konkretnego

określenia zakresu świadczonych usług zdrowotnych, z uwzględnieniem zapewnienia wysokiej jakości

świadczeń, kompleksowości i dostępności, adekwatne do wyżej wymienionych założeń zasoby kadrowe oraz

zmiany infrastrukturalne. Zaplanowana inwestycja w pełni wpisuje się w te założenia, gdyż ma na celu

optymalizację procesów świadczenia usług z wykorzystaniem nowoczesnej infrastruktury medycznej. Zakłada się

centralizację kluczowych działań medycznych, a w konsekwencji funkcjonowanie nowoczesnego miejsca

realizacji usług w najwyższej jakości i niezbędnej liczbie, odpowiadając wyzwaniom epidemiologicznym

społeczeństwa, adekwatnie do zmian demograficznych i trendów w tym zakresie. Potwierdzeniem tego faktu jest

wpisywanie się założeń Inwestycji w zapisy MPZ jako działań pozytywnie wpływających na poprawę stanu

zdrowia populacji i zabezpieczenie potrzeb zdrowotnych. W zmodernizowanej infrastrukturze będą świadczone

usługi z zakresu m.in. transplantologii, chirurgii, urologii, nefrologii, ortopedii, reumatologii i dermatologii

z uwzględnieniem osób starszych i z chorobami onkologicznymi. Znaczące jest także to, że podmiot stanowi

obecnie, a po zakończeniu inwestycji – będzie stanowić, jedną z najnowocześniejszych baz klinicznych WUM dla

kształcenia przyszłych kadr medycznych, w tym również wsparcie dla kształcenia podyplomowego.

Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2030 (KSRR 2030) rozwija postanowienia Strategii na rzecz

Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) określone w filarze rozwój społecznie

wrażliwy i terytorialnie zrównoważony. KSRR 2030 jest podstawowym dokumentem strategicznym polityki

regionalnej państwa w perspektywie do 2030 r. W ramach tej Strategii inwestycja wpisuje się w założenia

Celu 1 – Zwiększenie spójności rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym, środowiskowym

i przestrzennym, a w jego ramach – Celu 1.5 Rozwój infrastruktury wspierającej dostarczanie usług publicznych

i podnoszącej atrakcyjność inwestycyjną obszarów. W tym zakresie Inwestycja w pełni wpisuje się w założenia

dotyczące obszaru infrastruktury społecznej (1.5.3). Według postawionej diagnozy zmiany demograficzne i

starzenie się społeczeństwa będą miały znaczący wpływ na zmianę zapotrzebowania na konkretne usługi

publiczne, w tym społeczne i zdrowotne, i rodzaj infrastruktury społecznej. Rosnąca liczba osób o szczególnych

potrzebach (seniorów oraz osób z niepełnosprawnościami) już teraz powoduje, że stają się one coraz istotniejszą

grupą konsumentów. Szczególne znaczenie w tym kontekście mają działania poprawiające dostępność

przestrzeni, dóbr i usług, które zwiększają udział np. osób starszych czy osób z niepełnosprawnościami w życiu

społecznym. Kluczowa jest również poprawa dostępności infrastruktury zdrowotnej. Głównym obszarem

oddziaływania polityki regionalnej w tym zakresie będzie poprawa dostępności przestrzeni publicznej oraz usług

publicznych zarówno w aspekcie architektonicznym, jak też informacyjnym i komunikacyjnym. Będzie to możliwe

przez modernizację lub poprawę istniejącej infrastruktury społecznej. Poprawa dostępności obejmie m.in.

infrastrukturę w ramach służby zdrowia.

Celu 2 – Wzmacnianie regionalnych przewag konkurencyjnych, a w ramach działań przewidzianych do jego

realizacji – działania 2.1.3 – założono, że dłuższe funkcjonowanie na rynku pracy jest silnie powiązane

z aspektem zdrowotnym. Zły stan zdrowia oraz niepełnosprawność wpływają na ograniczenie aktywności

zawodowej. Istotnym elementem działań w tym zakresie będzie profilaktyka problemów zdrowotnych u osób

pracujących, pozwalająca na wydłużenie okresu aktywności zawodowej oraz lepszą jakość życia w późniejszym

wieku. Szczególną interwencją z poziomu regionalnego w zakresie poprawy dostępności do świadczeń

medycznych oraz profilaktyki zostaną objęte obszary, na których występuje kumulacja problemów zdrowotnych

mieszkańców, w tym obszary wiejskie.

Założenia i cele inwestycji – stworzenie bazy medycznej, w której kształcą się osoby w zawodach medycznych

wpisują się także w cel 2, działanie 2.1.1 (w ramach 2.1 – Rozwój kapitału ludzkiego i społecznego). Działanie to

ukierunkowane jest na podniesienie jakości kształcenia wyższego – rolą szkolnictwa wyższego jest bowiem

przyciąganie kapitału ludzkiego oraz „dostarczanie” absolwentów o wysokich kwalifikacjach i kompetencjach.

Zapewnienie nowoczesnej bazy klinicznej do kształcenia i podnoszenia kwalifikacji zasobów systemu jest

kluczowe dla osiągnięcia zakładanego celu i oczekiwanych efektów Strategii.

Inwestycja jest także zgodna i wpisuje się w założenia kolejnej strategii zintegrowanej pn. „Strategia Sprawne

i Nowoczesne Państwo 2030 (SSiNP 2030)” przez zaplanowanie do wykorzystania nowoczesnych technologii

cyfrowych w ramach funkcjonowania systemu ochrony zdrowia jako działań komplementarnych.

Przedsięwzięcie jest także zgodne i wpisuje się w najważniejszą strategię zintegrowaną poruszającą kwestie

dotyczące zdrowia pn. „Strategia Rozwoju Kapitału Ludzkiego 2030”, przyjętą uchwałą nr 184/2020 Rady

Ministrów z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego. Cel szczegółowy

2, w ramach którego przedmiot inwestycji wykazuje zgodność, to poprawa zdrowia obywateli oraz systemu opieki

zdrowotnej; Obszar: Kapitał Ludzki; Kierunek interwencji: Poprawa stanu zdrowia obywateli oraz efektywności

systemu opieki zdrowotnej. W celu poprawy stanu zdrowia obywateli oraz efektywności systemu opieki

zdrowotnej konieczne jest podjęcie działań w obszarze promocji i profilaktyki zdrowotnej, medycyny naprawczej,

rehabilitacji, opieki długoterminowej, e-zdrowia (w tym telemedycyny), innowacyjnych technologii w ochronie

zdrowia, działań projakościowych (w tym koordynacja opieki), kształcenia kadr medycznych, zmniejszenia

nierówności w zdrowiu i dostępie do ochrony zdrowia oraz inwestycji infrastrukturalnych, wzrostu nakładów

na ochronę zdrowia, kolejek do świadczeń opieki zdrowotnej, informacji w ochronie zdrowia. Tym samym

przedsięwzięcie wprost i bezpośrednio przyczynia się do realizacji wymienionych założeń strategicznych i ma

pozytywny wpływ na osiągnięcie zakładanych rezultatów.

Przedsięwzięcie jest zgodne ze Strategią Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 roku. Innowacyjne

Mazowsze, która wyznacza priorytetowe kierunki rozwoju regionu na kolejne lata. Głównym celem Strategii jest

zmniejszenie dysproporcji rozwoju w województwie mazowieckim oraz wzrost znaczenia Obszaru

Metropolitalnego Warszawy w Europie. Osiągnięcie powyższego celu pozwoli na zwiększenie spójności

terytorialnej Mazowsza i podniesienie jakości życia w subregionach, mniejszych miejscowościach i na obszarach

wiejskich. Realizacja przedsięwzięcia wpisuje się w jeden z celów strategicznych (rozwojowych) Strategii, jakim

jest Poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego do tworzenia nowoczesnej

gospodarki. Wsparcie obszaru ochrony zdrowia zostało przewidziane w działaniu 24 Podnoszenie standardów

funkcjonowania infrastruktury społecznej oraz działania na rzecz ochrony zdrowia bezpieczeństwa

publicznego. W ramach działania 24.1 Budowa i rozwój infrastruktury społecznej, w tym o zasięgu

regionalnym przewiduje się modernizację istniejących oraz tworzenie nowych ośrodków opieki długoterminowej,

rozwój infrastruktury dziennych placówek opieki oraz poradni psychologiczno-terapeutycznych. Działanie 24.3

Profilaktyka i ochrona zdrowia będzie ukierunkowane na opiekę geriatryczną (w tym tworzenie nowych

oddziałów i poradni), zwiększenie dostępności do specjalistycznych usług medycznych oraz promocję zdrowia.

Działanie 24.4 Poprawa bezpieczeństwa publicznego obejmuje m.in. rozwój ratownictwa medycznego.

Jednym z wyzwań dla obszaru Społeczeństwo jest zwiększenie dostępności usług publicznych i społecznych,

w tym zdrowotnych i socjalnych z zakresu opieki długotrwałej i paliatywnej.

W Strategii podkreślono także znaczenie rozwoju nowoczesnych rozwiązań informacyjno-komunikacyjnych: „Do

poprawy dostępności powinno też przyczynić się wdrożenie przedsięwzięć telemedycznych oraz z zakresu ezdrowia,(...)”. Mając na uwadze powyższe zapisy, należy podkreślić, że przedsięwzięcie UCK WUM – SKDJ

wpisuje się w założenia i cele Strategii Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 roku. Innowacyjne

Mazowsze. Tym samym przedmiotowe przedsięwzięcie jest w pełni zgodne z założeniami Strategii Rozwoju

Województwa Mazowieckiego do 2030 roku. Strategia, przyjęta uchwałą nr 158/13 Sejmiku Województwa

Mazowieckiego z dnia 28 października 2013 r. zawiera długofalową wizję rozwoju województwa mazowieckiego,

w myśl której Mazowsze do 2030 r. stanie się regionem spójnym terytorialnie, konkurencyjnym, innowacyjnym,

zapewniającym mieszkańcom bardzo dobre warunki życia. Z uwagi na duże zróżnicowanie przestrzenne rozwoju

województwa mazowieckiego jest konieczne prowadzenie polityki zmniejszającej te dysproporcje. W układzie

celów Strategii rozwoju województwa mazowieckiego do 2030 r. zastosowano wielowymiarowe podejście, które

uwzględnia złożoność wszystkich sfer działalności człowieka. Inwestycja objęta Programem wpisuje się

w założenia dotyczące głównie obszaru SPOŁECZEŃSTWA, w ramach którego celem strategicznym jest

poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego do tworzenia nowoczesnej

gospodarki, przez podnoszenie standardów funkcjonowania infrastruktury społecznej oraz działania na rzecz

ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego (cel II). Projekt wpisuje się zatem w wyżej wymienione założenia

dokumentu: Obszar: Społeczeństwo, kierunek działań 24, działanie 24.1, 24.3, 24.4.

Zakres rzeczowy i cele przedsięwzięcia wpisują się w założenia „Strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku

2020 z perspektywą 2030”. Analiza SWOT sytuacji społeczno-gospodarczej w makroregionie wykazała, że

szansą jest rosnące zapotrzebowanie na farmaceutyki, sprzęt i usługi medyczne na skutek wydłużania się

i zmiany stylu życia, co należy wykorzystać przez mocne strony, do których należy m.in. wysoki poziom

specjalizacji usług medycznych. Istotne jest jednak, że zagrożeniem jest nieefektywność, w tym finansowa

systemu. W związku z powyższym, ze względów demograficznych i epidemiologicznych oraz koniecznością

podążania za trendami rozwojowymi, jako jeden z celów – kierunek działań postawiono w Strategii Wspieranie

rozwoju wysokospecjalistycznych usług medycznych, co ma posłużyć efektywnemu wykorzystaniu zasobów

regionu: „W zakresie usług medycznych nadal rozwijane będą usługi wysokospecjalistyczne, dzięki którym Polska

Centralna stanie się atrakcyjnym miejscem dla turystyki medycznej oraz dla prowadzenia badań klinicznych.”.

W związku z powyższym, mając na względzie charakter inwestycji w infrastrukturę szpitala klinicznego,

realizującego wysokospecjalistyczne świadczenia medyczne w dziedzinach stanowiących istotne problemy

zdrowotne populacji, służącą zwiększeniu efektywności funkcjonowania podmiotu, przyczyniając się do poprawy

w tym zakresie w działaniu systemu ochrony zdrowia, wpisuje się i przyczynia do realizacji działań nakreślonych

w Strategii. Przedmiotowe przedsięwzięcie ma jednak charakter ponadregionalny, ponieważ jego realizacja

pozwoli na zwiększenie dostępności do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych dla chorych, zarówno dla

mieszkańców makroregionu, ale nie tylko. UCK WUM – SKDJ obsługuje chorych z całego kraju, co świadczy

o jego ponadregionalności.

Strategia #Warszawa2030 – z uwagi na założenia przedsięwzięcia, wpisuje się ono w założenia celu

strategicznego 2 – Wygodna Lokalność, a w jego ramach celu operacyjnego 2.1 – korzystamy z usług blisko

domu, który przewiduje ułatwienie i zwiększenie dostępności do podstawowych usług społecznych, w tym

w zakresie ochrony zdrowia.

Polityka ekologiczna państwa 2030 (PEP2030) – z uwagi na fakt, że zgodnie z treścią dokumentu, człowiek

jest nadrzędną wartością, w wyżej wymienionym dokumencie strategicznym priorytety koncentrują się na jakości

życia, zdrowiu i dobrobycie Polaków. W związku z tym zakres przedsięwzięcia pozwalający na zastąpienie

obecnie wyeksploatowanej, nieekologicznej infrastruktury szpitala, nowoczesną bazą medyczną, w której zakłada

się wykorzystanie rozwiązań przyjaznych środowisku naturalnemu, mających w założeniu dbałość o zasoby

(głównie nieodnawialne), a tym samym przyczynianie się do zrównoważonego zarządzania nimi, wpisuje się w

założenia i cele wymienionej Polityki – głównie Cel szczegółowy 1 – Środowisko i zdrowie oraz Cel szczegółowy

2 – Środowisko gospodarka, a także przez realizację wymienionych założeń w okresie operacyjnym Cel

horyzontalny – Środowisko i edukacja. Zgodnie z założeniami inwestycyjnymi, w toku prac koncepcyjnych

i projektowych, jeden z celów, jakim jest utrzymanie dobrego stanu środowiska naturalnego, w tym głównie

powietrza, ma zostać osiągnięty przez zastosowane właściwych, nowoczesnych rozwiązań technicznych

i technologicznych, zatem spowodowany zmniejszeniem ilości szkodliwych substancji emitowanych do powietrza

dzięki energooszczędnym rozwiązaniom w zakresie robót budowalno-instalacyjnych oraz doposażenia.

Podsumowanie

Dokument strategiczny

„Zdrowa Przyszłość. Ramy

strategiczne dla systemu

ochrony zdrowia na lata

2021–2027” (w trakcie

procedowania)

Europejski Zielony Ład

Strategia Unii Europejskiej

dla

Regionu

Morza

Bałtyckiego (SUE RMB)

Cel/działanie/priorytet, w które wpisuje się inwestycja objęta Programem

Misja: Zapewnienie równego i adekwatnego do potrzeb zdrowotnych dostępu do wysokiej

jakości świadczeń zdrowotnych przez przyjazny, nowoczesny i efektywny system ochrony

zdrowia;

Wizja: Wydłużenie trwania życia i poprawa stanu zdrowia Polaków;

Obszar Rozwój, cel określony jako 3.2 [Infrastruktura] pn. Rozwój i modernizacja infrastruktury

ochrony zdrowia zgodny z potrzebami zdrowotnymi społeczeństwa. Kierunek interwencji 3

poprawa dostępności i efektywności opieki zdrowotnej przez rozwój i modernizację

infrastruktury systemu ochrony zdrowia.

Narzędzie 3.1 Wsparcie infrastrukturalne podmiotów leczniczych, jako odpowiedź na wyzwanie

identyfikujące obszar wymagający wsparcia, tj.: Modernizacja infrastruktury budowlanej i

technicznej szpitali, której pogarszający się stan może powodować istotne obniżenie jakości

świadczonych usług zdrowotnych.

Cel: ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii Europejskiej oraz ochrona

zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze

środowiskiem, w tym m.in. element pn. Budowanie i remontowanie w sposób oszczędzający

energię i zasoby.

Cel głównego obszaru priorytetowego zdrowie, jakim jest „ograniczenie przedwczesnej,

możliwej do uniknięcia utraty kapitału ludzkiego (umieralności)”.

i Plan Działań na rzecz

realizacji Strategii

Długookresowa Strategia

Rozwoju Kraju – Polska

2030.

Trzecia

fala

nowoczesności

Strategia

na

rzecz

Odpowiedzialnego

Rozwoju do roku 2020

(z perspektywą do 2030 r.)

Krajowa Strategia Rozwoju

Regionalnego

2030

(KSRR)

„Strategia

Sprawne

i Nowoczesne

Państwo

2030 (SSiNP 2030)”

SRKL 2030

Strategia

Rozwoju

Województwa

Mazowieckiego do 2030

roku.

Innowacyjne

Mazowsze

Strategia Rozwoju Polski

Centralnej do roku 2020

z perspektywą 2030

Strategia #Warszawa2030

Polityka

ekologiczna

państwa 2030 (PEP 2030)

– 57 –

Poz. 1063

Cel 6 Rozwój kapitału ludzkiego przez wzrost zatrudnienia i stworzenie „workfarestate”.

Cel szczegółowy II – Rozwój społecznie wrażliwy i terytorialnie zrównoważony.

Cel 1 – Zwiększenie spójności rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym,

środowiskowym i przestrzennym, a w jego ramach – Cel 1.5 Rozwój infrastruktury wspierającej

dostarczanie usług publicznych i podnoszącej atrakcyjność inwestycyjną obszarów w ramach

obszaru infrastruktury społecznej (1.5.3).

Cel 2 Wzmacnianie regionalnych przewag konkurencyjnych, a w ramach działań

przewidzianych do jego realizacji – działania 2.1.1 i 2.1.3.

Zaplanowanie do wykorzystania nowoczesnych technologii cyfrowych w ramach

funkcjonowania systemu ochrony zdrowia jako działań komplementarnych.

Cel szczegółowy 2 – poprawa zdrowia obywateli oraz systemu opieki zdrowotnej;

Obszar: Kapitał Ludzki;

Kierunek interwencji: Poprawa stanu zdrowia obywateli oraz efektywności systemu opieki

zdrowotnej.

Cel Strategii – zmniejszenie dysproporcji rozwoju w województwie mazowieckim oraz wzrost

znaczenia Obszaru Metropolitalnego Warszawy w Europie.

Cel strategiczny – Poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego

do tworzenia nowoczesnej gospodarki.

Działanie 24 Podnoszenie standardów funkcjonowania infrastruktury społecznej oraz działania

na rzecz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego: 24.1 Budowa i rozwój infrastruktury

społecznej, w tym o zasięgu regionalnym działanie 24.3 Profilaktyka i ochrona zdrowia, działanie

24.4 Poprawa bezpieczeństwa publicznego.

Wspieranie rozwoju wysokospecjalistycznych usług medycznych.

Cel strategiczny 2 – Wygodna Lokalność, cel operacyjny 2.1 – korzystamy z usług blisko domu.

Cel szczegółowy 1 – Środowisko i zdrowie;

Cel szczegółowy 2 – Środowisko gospodarka;

Cel horyzontalny – Środowisko i edukacja.

Analiza celowości z uwagi na charakterystykę działalności medycznej jednostek objętych zadaniem

inwestycyjnym

Interwencja dotyczy jednostek organizacyjnych podmiotu leczniczego, mającego znaczącą funkcję i rolę

w systemie ochrony zdrowia. Poniższa, krótka charakterystyka działalności medycznej świadczy o ogromnym

potencjale wymienionej jednostki, który zostanie zachowany, a w połączeniu z nowoczesnym zapleczem

technicznym (lokalowym i sprzętowym) – pomnożony w fazie operacyjnej. Stanowi to uzasadnienie merytoryczne

do podjęcia decyzji o zasadności kierowania środków publicznych w nw. zakres rzeczowy inwestycji. Konieczność

i potrzeba kontynuacji działalności w dotychczasowym, a w przyszłości – poszerzonym, zakresie, wynika także z

MPZ. Inwestycja odpowiada trendom i prognozom zawartym w wymienionym dokumencie, co przekłada się na

duże prawdopodobieństwo optymalizacji działania podmiotów i systemu.

Poniższa tabela identyfikuje obszary medyczne – działalność jednostek medycznych, które będą podlegały

modernizacji/zmianie lokalizacji w ramach inwestycji.

Założeniem dla działania Centrum Transplantacyjnego jest zapewnienie ciągłości diagnostyki i leczenia, włącznie

z kwalifikowaniem do zabiegu przeszczepienia, zabiegiem i opieką po transplantacji w jednej lokalizacji

(indywidualne podejście do każdego pacjenta). Zakłada się, że w lokalizacji SKDJ Centrum Transplantacyjne

będzie funkcjonowało na bazie obecnych rozdzielnych Klinik (Kliniki Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej, Kliniki

Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii, Kliniki Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych). Zapewni

to ciągłość świadczenia od przygotowania pacjenta, przez zabieg, po opiekę po transplantacji, którą należy

sprawować nad pacjentem dożywotnio z powołanym centralnym zarządem Kliniki – Kierownikiem.

W lokalizacji Lindleya, której dotyczy przedmiotowy projekt, na bazie wymienionych Klinik obecnie funkcjonuje

jeden z największych ośrodków przeszczepień, będący kluczowym elementem polskiej transplantologii w

zakresie przeszczepień nerki, wątroby, trzustki, jak również realizacji świadczeń chirurgicznych dla pacjentów

onkologicznych i z chorobami wymagającymi zabiegów bariatrycznych z perspektywą rozszerzania działalności

o procedury dotyczące kolejnych narządów. Zgodnie z wymienionymi założeniami zapewnienia koordynacji,

kompleksowości i ciągłości świadczeń, w wyniku inwestycji, w ramach działalności Centrum Transplantacyjnego

pacjent będzie w pełni zabezpieczony medycznie w zakresie opieki przed transplantacją oraz dożywotnią opieką

po zabiegu przeszczepienia wymienionych narządów (nerka, wątroba, trzustka). Kompatybilnie w stosunku do

wymienionego zakresu będzie sprawowana opieka nad pacjentami z chorobami nerek, innymi niż implikujące

procedurę transplantacyjną wraz z zapewnieniem dializoterapii. W przestrzeni zwolnionej w lokalizacji

Centralnego Szpitala Klinicznego będą realizowane inne niż transplantologiczne funkcje medyczne. Z uwagi na

fakt, że infrastruktura w ramach Centralnego Szpitala Klinicznego, z uwagi na rozwiązania architektoniczne i

instalacyjne, jest trudna do modernizacji w celu zachowania właściwych i wymaganych przestrzeni, odległości

itd., dysponowanie dodatkową powierzchnią przyczyni się równocześnie do zwiększenia komfortu pobytowego

oraz zwiększy ergonomię pracy. Nie planuje się zmiany rodzaju funkcji, które są obecnie realizowane.

Założeniem jest także centralizacja organizacyjna oraz lokalizacyjna specjalistycznej opieki ambulatoryjnej.

Tym samym plany strategiczne UCK WUM i zakres Programu zmierzają do zapewnienia infrastruktury

umożliwiającej optymalizację funkcjonowania podmiotu leczniczego, przy zachowaniu ważnej roli ośrodka

dydaktycznego, naukowego i badawczego.

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

UCK WUM (Zakład Leczniczy – SKDJ)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej

Centrum Transplantacyjne

Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Wymieniona jednostka organizacyjna jest znaczącym elementem systemu, realizującym świadczenia medyczne

w zakresie „ortopedii i traumatologii narządu ruchu” wraz z leczeniem pourazowym oraz zabezpieczeniem

kontynuacji opieki na poziomie AOS, w tym rehabilitacji. Przeważającą grupą pacjentów są osoby powyżej 64.

roku życia, co świadczy o tym, że ta grupa pacjentów jest istotnym (głównym) „nośnikiem” popytu. Starzejące się

społeczeństwo daje możliwość wnioskowania o konieczności zapewnienia zasobów dla zwiększonego popytu

w przyszłości. Powyższe potwierdzają dane przedstawione wyżej, wynikające m.in. z MPZ. Jednocześnie należy

podkreślić, że zasadniczą grupą chorób, będących przyczyną hospitalizacji, są choroby z zakresu ortopedii

i traumatologii narządu ruchu (blisko 50%), a spośród nich – choroby stawów. Powyższe potwierdza rangę

wymienionych oddziałów w systemie ochrony zdrowia.

W związku z chorobami stawów, według danych z MPZ, zasadnicza część hospitalizacji w tym zakresie odbywała

się na oddziałach chirurgii urazowo-ortopedycznej. Ponadto Klinika stanowi jednostkę tzw. „pierwszego wyboru”

w ramach systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego dla dwóch dzielnic Warszawy (Wola i Śródmieście).

Zasadniczą grupą świadczeń realizowanych w UCK WUM (w SKDJ) była endoprotezoplastyka pierwotna

całkowita biodra, znaczny odsetek – choroby niezapalne kości i stawów oraz duże zabiegi w zakresie kończyny

dolnej i miednicy. W znaczącej większości pacjenci to osoby z wielochorobowością, natomiast opieka nad takimi

pacjentami jest możliwa w SKDJ z uwagi na jego zaplecze medyczne, w tym w zakresie kardiologii, geriatrii,

okulistyki, urologii, mikrobiologii, ale także intensywnej terapii i rehabilitacji. Szczególne znaczenie, w kontekście

chorób współistniejących, a istotnych z punktu widzenia najczęściej realizowanych procedur – zabiegowych – w

Klinice, mają choroby układu krążenia. Zakład leczniczy realizuje także świadczenia takie jak: artopatie

wielostawowe zapalne u dorosłych i w wieku podeszłym, są leczone zaburzenia mineralizacji i struktury kości

dorosłych i inne choroby kości i tkanki chrzestnej u dorosłych, choroby powięzi, ścięgien i tkanek miękkich

(zapalne) u dorosłych oraz inne choroby układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej. Należy podkreślić, że SKDJ

jest wiodącym podmiotem w zakresie endoproteoplastyk: stawu biodrowego, stawu kolanowego, są realizowane

hospitalizacje związane z endoprotezoplastyką rewizyjną oraz jest sprawowana opieka ambulatoryjna, a także

rehabilitacja. W leczeniu pacjentów, których poddano procedurze endoprotezoplastyki stawu biodrowego istotną

rolę odgrywa rehabilitacja po zabiegu. Obecnie rocznie wykonuje się około tysiąca pierwotnych i wtórnych

endoprotezoplastyk stawu biodrowego i kolanowego oraz operacji rewizyjnych tych stawów. Zabiegi są

wykonywane także w oparciu o komputerowe projektowanie i wszczepianie implantów wykonanych w technice

3D. Celem jest wprowadzenie kompleksowej usługi dotyczącej endoprotezoplastyki dużych stawów, która

zapewni chorym rozbudowaną opiekę przed i pooperacyjną wspartą specjalistyczną rehabilitacją, założeniem

jest wprowadzenie nowych technik chirurgicznych w obrębie stawu ramienno-łopatkowego, z zastosowaniem

implantu kostnego o właściwościach osteoindukcyjnych, którego zastosowanie unowocześni operacje

rekonstrukcyjne więzadła krzyżowego przedniego stawu kolanowego. Podjęto również współpracę z Wydziałem

Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej i Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnym do Spraw

Transplantacji „Poltransplant” nad wykorzystaniem przeszczepów alogenicznych do rekonstrukcji tkankowych

w ortopedii. W Klinice intensyfikuje się rozwój technik małoinwazyjnych w ortopedii. Klinika zapewnia także

świadczenie na wysokim poziomie dla chorych z urazami i schorzeniami w obrębie ręki.

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika jest jedną z wiodących jednostek urologicznych w kraju, jako jednostka organizacyjna podmiotu

klinicznego oferuje świadczenia dla pacjentów z wielochorobowością na poziomie wysokim albo bardzo wysokim,

co jest możliwe dzięki wielodyscyplinarności zespołu. Klinika dysponuje takimi zasobami jak onkolog, internista,

radiolog, kardiolog, nefrolog. Pozwala to na konsultacje. Klinika rocznie obsługuje ok. 5 tys. pacjentów, prowadzi

także konsultacje ambulatoryjne, zarówno dla leczonych w SKDJ, jak i na rzecz innych podmiotów leczniczych.

W ramach działalności zmierza się do racjonalizacji opieki urologicznej. W ramach współpracy z innymi

jednostkami UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus są prowadzone i będą

kontynuowane projekty kardiourologiczne, urogeriatryczne i nefrourologiczne pozwalające na wielodyscyplinarną

opiekę nad chorym, również w aspekcie medycyny senioralnej (obszar opieki geriatrycznej). W ramach działań

rozwojowych są planowane kolejne wdrożenia systemowe, mające na celu poprawę stanu zdrowia pacjentów w

kontekście zidentyfikowanych problemów zdrowotnych i trendów, takie jak: Kompleksowy program zdrowia dla

mężczyzn, Program opieki nad pacjentami geriatrycznymi z problemami urologicznymi i nefrologicznymi

(urogeriatria), Projekt badań przesiewowych w celu zwiększenia wykrywalności nowotworów złośliwych i ich

wczesnego leczenia (uroonkologia), Projekt regeneracji dolnych dróg moczowych (uroginekologia), Projekt

ochrony zdrowia reprodukcyjnego mężczyzn (uroandrologia). Jak wskazują statystyki średni wiek pacjentów

wynosi ponad 60 lat, co stanowi podstawę do wnioskowania, że posadowienie Kliniki Urologii Ogólnej,

Onkologicznej i Czynnościowej w podmiocie wielospecjalistycznym zapewnia najwyższy poziom realizowanych

świadczeń i jest zasadne inwestowanie kompleksowo w wymieniony zakres infrastruktury.

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej

W Klinice od 50 lat dokonuje się transplantacji narządów. Obecnie, według statystyk, w Klinice wykonuje się

najwięcej procedur transplantacyjnych w kraju, tj. blisko 200 przeszczepień narządów – wątroby, trzustki, nerki,

100 pobrań narządowych i około 300 innych operacji u chorych po przeszczepieniu i przygotowywanych do

transplantacji narządu. Stanowi to 15% wszystkich przeszczepianych narządów unaczynionych dokonywanych

w całej Polsce (przy 32 ośrodkach posiadających pozwolenie na tego rodzaju procedury). Dla części chorych

z niewydolnością nerek osób dorosłych z wadami dolnych dróg moczowych – Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej jest jedynym oddziałem w Polsce zdolnym do podjęcia się przeszczepienia nerki w sytuacji

nietypowego odprowadzenia moczu oraz w złożonych sytuacjach klinicznych (np. z jednoczasową cystectomią

lub histerektomią). Klinika zapewnia kontynuację leczenia z poziomu ambulatoryjnego. Pod opieką poradni

transplantacyjnej UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus znajduje się blisko

1500 chorych po przeszczepieniu wątroby, u których późne powikłania w postaci zwężeń dróg żółciowych są

częste i wymagają kolejnych interwencji zabiegowych na drogach żółciowych. Pacjentami Kliniki są głównie

chorzy z Warszawy, województwa mazowieckiego, ale także z terenu całego kraju, jak np. w sytuacji

przeszczepiania nerek czy wątroby oraz guzów nowotworowych w przypadku marskości wątroby. Około 20%

z tych chorych to osoby powyżej 75. roku życia, które ze względu na wiek mają inne wymogi, jeżeli chodzi

o infrastrukturę oraz przygotowanie do leczenia i rehabilitację pooperacyjną.

Z uwagi na działalność Kliniki, interwencja w infrastrukturę jest zasadna z punktu widzenia Narodowego

Programu Rozwoju Medycyny Transplantacyjnej. Zespół Kliniki jest zdolny do wprowadzania i rozszerzania

wykonywanych procedur, np. inicjując w kraju przeszczepianie wysp trzustkowych, wymianę nerek między

parami (przeszczepienia krzyżowe), a ostatnio również rozpoczynając program jednoczasowego przeszczepienia

serca i nerki w Instytucie Kardiologii. Optymalizacja warunków infrastrukturalnych umożliwi sukcesywne

zwiększanie liczby przeszczepień od dawcy żywego, rozpoczęcie programu pobierania narządów po

nieodwracalnym zatrzymaniu krążenia, a także przeszczepienia jelita. Dzięki współpracy Kliniki z podmiotami

rynkowymi, na rynek krajowy wprowadzono produkowane w całości w Polsce odpowiedniki płynów do prezerwacji

narządów, co ma istotne znaczenie dla wymienionej dziedziny i świadczy o potencjale jednostki i zespołu.

Zgodnie z wymienionymi założeniami zapewnienia koordynacji, kompleksowości i ciągłości świadczeń, pacjent

jest i będzie także w tej lokalizacji zabezpieczony w zakresie opieki przed transplantacją oraz dożywotnią opieką

po zabiegu przeszczepienia wymienionych narządów (nerka, wątroba, trzustka). Kompatybilnie w stosunku do

wskazanego zakresu będzie sprawowana opieka nad pacjentami z chorobami nerek, innymi niż implikujące

procedurę transplantacyjną wraz z zapewnieniem dializoterapii.

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii

Kliniki te – jednostki UCK WUM w ramach Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus mają

kluczowe znaczenie jako element systemu ochrony zdrowia w zakresie chorób skóry, dysponują wysoce

wykształconym zespołem, co przekłada się na potencjał jednostki do działania i rozwoju. Jak już wielokrotnie

podkreślano, zwiększający się udział osób starszych w ogólnej populacji, a przede wszystkim wzrastająca liczba

różnych chorób skóry o charakterze onkologicznym oraz związanych z zaburzeniami immunologicznymi,

przekłada się na wzrastające obciążenie systemu ochrony zdrowia i implikuje konieczność zapewniania właściwej

infrastruktury do leczenia. Choroby skóry pojawiają się w coraz młodszym wieku, stanowią jedne z głównych

determinantów wykluczenia społecznego, w tym zawodowego. Wychodząc naprzeciw skutkom starzejącego się

społeczeństwa, wiele państw podjęło działania, które mają na celu wydłużenie okresu aktywności zawodowej

i społecznej osób starszych lub przewlekle chorych, także ze schorzeniami dermatologicznymi. Szczególne

znaczenie społeczne i ekonomiczne mają nowotwory skóry, często związane z zaburzeniami funkcji układu

immunologicznego, choroby autoimmunizacyjne oraz schorzenia dermatologiczne o podłożu zapalnym. Liczba

nowotworów skóry na świecie stale się zwiększa mimo wielu prób wdrażania globalnych i lokalnych programów

profilaktycznych.

Klinika Dermatologiczna specjalizuje się we wczesnym diagnozowaniu i leczeniu wielu chorób skóry wieku

podeszłego, w tym w szczególności czerniaka skóry, raków skóry, chłoniaków pierwotnie skórnych, pemfigoidu,

piodermii zgorzelinowej. Wobec rosnącej liczby osób starszych w społeczeństwie rośnie zapotrzebowanie

na wczesną diagnostykę tego rodzaju stanów przedrakowych. W ramach działalności kliniki są leczone m.in.,

autoimmunizacyjne choroby tkanki łącznej (twardzina układowa, morphea, toczeń skórny i układowy, zapalenie

skórno-mięśniowe) oraz autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe (pęcherzyca, pemfigoid). Kliniki będą

posadowione w zmodernizowanej przestrzeni obiektu w Kampusie Lindleya, co będzie wkładem –

zaangażowaniem własnym Inwestora w realizację założeń strategicznych, zakres będzie sfinansowany ze

środków Inwestora. Posadowienie wymienionych Klinik w zwolnionych pawilonach nr 1, 1A i 2 stanowi zakres

umożliwiający osiągnięcie zakładanych celów, głównie centralizacji funkcji i zarządu Centrum

Transplantacyjnego.

Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych ze Stacją Dializ

Klinika jest zlokalizowana w budynku nr 2 i 1A. Podobnie jak w przypadku pozostałych budynków, jest ona w

dużej mierze wyeksploatowana, nie spełnia częściowo wymagań prawnych w zakresie stanu technicznego,

wymaganych powierzchni, przebiegu dróg z zachowaniem warunków bezpieczeństwa z punktu widzenia

epidemiologii, a także technicznych (np. przeciwpożarowych). Instalacje są również w złym stanie, jednak z uwagi

na to, że stan wskazanej infrastruktury jest lepszy niż budynków, w których funkcjonują: Klinika Dermatologii

i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna, zostaną one zmodernizowane na potrzeby docelowego posadowienia

w nich wymienionych Klinik. W Klinice leczeni są pacjenci po przeszczepieniu nerki, wątroby, nerki i trzustki oraz

prowadzona

jest

diagnostyka

i

leczenie

chorób

nerek,

przede

wszystkim pierwotnych i wtórnych kłębuszkowych zapaleń nerek. Klinika ściśle współpracuje z Kliniką Chirurgii

Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej, w której wykonywane są zabiegi chirurgiczne, a także pozostałymi

jednostkami SKDJ. W ramach Stacji Dializ wykonuje się ok. 14 tys. hemodializ rocznie, pacjentami są osoby ze

schyłkową niewydolnością nerek leczeni powtarzanym dializami. W Klinice są wykonywane również zabiegi

plazmaferezy i dializy albuminowej. W ramach pracowni jest dokonywana ocena 1200 bioptatów nerek i 400

wątrób rocznie. Klinika, jako jedna z niewielu w kraju, specjalizuje się w ocenie bioptatów nerek

i przeszczepionych narządów, wykonuje ocenę patomorfologiczną dla wielu ośrodków transplantacyjnych

i nefrologicznych w kraju. W Klinice jest prowadzony Polski Rejestr Nefropatii rozpoznawanych na podstawie

biopsji nerki (zgromadzono ponad 6 tys. wyników badań biopsyjnych nerek własnych). Klinika pełni rolę

Mazowieckiego Regionalnego Ośrodka Kwalifikacyjnego, w którym jest prowadzona kwalifikacja pacjentów

do zabiegu przeszczepienia nerki lub nerki i trzustki z województwa mazowieckiego, lubelskiego

i świętokrzyskiego (współpraca z 63 stacjami dializ). W wyniku realizacji inwestycji Klinika będzie włączona

w ramach konsolidacji w struktury Centrum Transplantacyjnego.

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych z Zakładem Immunologii Klinicznej

Obecnie Klinika jest zlokalizowana w pawilonach 1, 1A, 2 (wspólnie z Kliniką Medycyny Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób Wewnętrznych). Zakres jej działania to kwalifikowanie i prowadzenie chorych po zabiegu

przeszczepienia nerki i wątroby, nerki i trzustki oraz kompleksowa diagnostyka chorób o podłożu

autoimmunologicznym. Leczeni pacjenci charakteryzują się znikomą albo bardzo obniżoną odpornością ze

względu na niedobory immunologiczne, a także w związku z leczeniem immunosupresyjnym. Klinika zapewnia

opiekę nad chorymi we wczesnym i późnym okresie potransplantacyjnym, jest realizowane leczenie

immunosupresyjne, obejmujące też chorych z pierwotnymi i wtórnymi glomerulopatiami i pacjentów

z immunopatiami ogólnoustrojowymi z położeniem nacisku na opracowanie nowych protokołów

immunosupresyjnych, leczenie powikłań zarówno przeszczepienia per se, jak i leczenia immunosupresyjnego,

monitorowanie i leczenie nadciśnienia tętniczego, zaburzeń metabolicznych, głównie wywołanych przez

cukrzycę. Ponadto Klinika prowadzi diagnostykę chorób nerek i wątroby oraz chorych internistycznych. W wyniku

realizacji inwestycji – w strukturach Centrum Transplantacyjnego.

Podsumowując, wszystkie obszary medyczne i dziedziny, w których zabezpieczają wymienione jednostki

medyczne pacjentów z Warszawy, województwa mazowieckiego i kraju, są istotne z punktu widzenia

potrzeb medycznych, a infrastruktura niezbędna do zabezpieczenia możliwości udzielania świadczeń.

W tym zakresie interwencja w opisany obszar infrastrukturalny jest uzasadniona merytorycznie.

Planowana konsolidacja obszarów i funkcji medycznych ma na celu optymalizację funkcjonowania

podmiotu i budowanie potencjału do dalszego rozwoju w kluczowej dziedzinie. Równolegle będą

prowadzone działania konsolidacyjne w strukturach organizacyjnych, a także w ujęciu formalnym,

związanym z działalnością transplantacyjną. Centrum Transplantacyjne będzie funkcjonowało z jednym

zarządem – Kierownikiem powołanym do zarządzania wymienioną komórką.

Dane o planowanym zakresie rzeczowym inwestycji, okresie realizacji inwestycji

Zakres rzeczowy inwestycji

Zidentyfikowany stan bieżący, zanalizowany i zweryfikowany pod kątem możliwych do realizacji zadań w celu

uzyskania stanu docelowego – pożądanego, zidentyfikowane problemy oraz planowany do osiągnięcia cel

główny, cele bezpośrednie i zidentyfikowane czynności posłużyły do przeprowadzenia analizy opcji. W wyniku

powyższego, po dokonaniu wnioskowania na podstawie analizy wielokryterialnej, jakościowej i ilościowej,

Inwestor podjął decyzję o sposobie realizacji inwestycji i zakresie rzeczowym przedmiotowej inwestycji. Wszystkie

poczynione działania przedkoncepcyjne zostały opisane we wcześniejszych punktach dokumentu. Pozwoliło to

na zdefiniowanie zadań ujętych w inwestycji objętej Programem.

Potrzeby inwestycyjne odpowiadają zatem wprost zidentyfikowanym lukom, brakom i deficytom, jak również

skupiają się na dążeniu do optymalizacji funkcjowania podmiotu leczniczego, a zaplanowane działania mają na

celu niwelację niepożądanego stanu i doprowadzenie do osiągnięcia celu głównego, jakim jest utworzenie

infrastruktury odpowiadającej potrzebom zdrowotnym populacji, wymogom prawnym, standardom

obowiązującym obecnie w kraju i na świecie, adekwatnie do rangi realizowanych działań medycznych.

W związku z tym zdefiniowano następujące zadania, a w ich zakresie – działania zmierzające do osiągnięcia

określonych efektów rzeczowych

Zadanie nr 1 – Przebudowa Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej

wraz z AOS

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem głównym

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej i alarmowej,

zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

Zadanie nr 5 – Przebudowa nawierzchni asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

W ramach wskazanych w powyższej tabeli zadań przewidziano do realizacji czynności (zgrupowane

w odpowiednich grupach kosztowych) pozwalające na osiągnięcie pełnej funkcjonalności obiektów

modernizowanych, rozbudowywanych lub budowanych. Dotyczy to zarówno warstwy lokalowej – budynków, jak

i wyposażenia i aparatury, która jest niezbędna do realizacji świadczeń w określonej jakości i ilości, adekwatnie

do potrzeb zdrowotnych populacji.

Zakres rzeczowy zgrupowany w zadania

Zadanie nr 1 – Przebudowa Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

W związku ze stanem technicznym budynku oraz przyłączy jest konieczne dokonanie gruntownej modernizacji

zarówno części przeznaczonej na hospitalizację, jaki i w obszarze przeznaczonym na funkcję ambulatorium.

W ramach inwestycji przewidziano realizacje robót ogólnobudowlanych oraz instalacyjnych we wszystkich

branżach.

W zakresie wyburzeń jest planowane wyburzenie wszystkich przegród wewnętrznych oraz elementów

wykończeniowych strefy przewidzianej do przebudowy, w tym zerwanie posadzek, stropów podwieszanych,

demontaż otworów okiennych i drzwiowych oraz pozostawienie jedynie konstrukcji nośnej. Następnie wyburzenia

obejmować będą instalacje. Według koncepcji, projekt i roboty obejmować będą także modernizację warstw

wykończeniowych elewacji budynku nr 20, zgodnie z ewentualnymi zaleceniami konserwatorskimi. Zalecenia te

będą poprzedzały etap projektowy. Istniejące klatki schodowe nie spełniają warunków ochrony przeciwpożarowej

dla obiektów tego typu. Na etapie koncepcji i projektu budowlanego będzie konieczne, w zależności od

wytycznych konserwatorskich, zaplanowanie właściwych działań, pozwalających w efekcie uzyskać stan

akceptowalny – bezpieczny z punktu widzenia p.poż. Inwestycja obejmie także całkowitą wymianę pokrycia

dachu.

Zakres prac instalacyjnych będzie dotyczyć instalacji wszystkich rodzajów, tj.

1) instalacji elektrycznej i teletechnicznej – z uwagi na zły stan instalacji elektrycznych – stare, zużyte przewody

niespełniające wymaganych parametrów określonych w obowiązujących normach i rozporządzeniach w tym

zakresie – jest konieczna kompleksowa wymiana instalacji, łącznie i w korelacji z pozostałymi instalacjami,

adekwatnie włączając wymagania montowanych urządzeń (np. wentylacyjnych, klimatyzacyjnych), ich

lokalizację, a także planowany układ funkcjonalno-przestrzenny modernizowanego obszaru. Przewidziana

do realizacji modernizacja infrastruktury w zakresie przedmiotowych instalacji przewiduje konieczność

uwzględnienia w sieci nowych urządzeń, położenia poszczególnych odbiorników, ich potrzeb technicznych,

zapewnienia dostępu do zasobów cyfrowych przez sieci teletechniczne, zagwarantowanie wydolności sieci,

instalacji urządzeń zapewniających rezerwowe podtrzymanie zasilania itp.;

2)

3)

4)

5)

– 63 –

Poz. 1063

instalacji wodociągowej – jest konieczna kompleksowa modernizacja instalacji polegająca na całkowitej

wymianie istniejących rurociągów na nową infrastrukturę, zgodnie z przepisami, łącznie z infrastrukturą

hydrantową;

instalacji kanalizacyjnej – należy przeprowadzić całkowitą wymianę istniejących rurociągów na nowe

rurociągi. Dotyczy to zarówno instalacji kanalizacji sanitarnej, jak i deszczowej;

instalacji centralnego ogrzewania – jest zasilana z węzła cieplnego zlokalizowanego w piwnicy budynku. Jest

to instalacja wodna, pompowa, dwuprzewodowa z rozdziałem dolnym bez strefowania. W instalacji są

zamontowane przeważnie grzejniki żeliwne oraz stalowe rurowe. Ze względu na zły stan techniczny instalacji

centralnego ogrzewania należy całkowicie wymienić istniejącą instalację, w tym wymienić grzejniki na

higieniczne (posiadające odpowiednie certyfikaty i dopuszczenia dla pomieszczeń podmiotów wykonujących

działalność leczniczą) oraz grzejniki łazienkowe drabinkowe. Instalacja centralnego ogrzewania powinna być

wyposażona w niezbędną armaturę, m.in. umożliwiającą regulację hydrauliczną oraz odcinającą

umożliwiającą etapowe prowadzenie prac modernizacyjnych w budynku i możliwość odcięcia

poszczególnych części instalacji w czasie awarii bez konieczności wyłączania z pracy, co obecnie nie jest

w pełni możliwe;

instalacji wentylacji i klimatyzacji – obecnie tylko niektóre pomieszczenia w przewidzianym do modernizacji

pawilonie nr 20 Kliniki Ortopedii UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus

posiadają instalację wentylacji mechanicznej. Są to pomieszczenia sal operacyjnych oraz pracownia

diagnostyki obrazowej. Pozostałe pomieszczenia są wyposażone w wentylację grawitacyjną. Istniejąca

instalacja wentylacji mechanicznej jest w złym stanie technicznym, kanały są skorodowane, a istniejące

zespoły wentylacyjne w większości nie są użytkowane. Instalacja nie zapewnia w obsługiwanych

pomieszczeniach optymalnych warunków cieplno-wilgotnościowych, jak również wymaganej czystości

powietrza. Ze względu na zły stan techniczny istniejącej instalacji wentylacji mechanicznej należy

przewidzieć, że wszystkie elementy istniejącej wentylacji będą zdemontowane, tak aby w czasie

modernizacji instalacja została wykonana wyłącznie z nowych elementów. Wszystkie pomieszczenia objęte

inwestycją muszą być wentylowane mechanicznie lub klimatyzowane. Centrale wentylacyjne

i klimatyzacyjne służące do obsługi Kliniki Ortopedii należy lokalizować w pomieszczeniach technicznych

w optymalnej lokalizacji. Centrale wentylacyjne i klimatyzacyjne powinny być wyposażone w wymienniki do

odzysku ciepła, filtry powietrza o klasie wymaganej przepisami oraz wytycznymi technologicznymi,

nagrzewnice wodne oraz chłodnice, jak również powinny posiadać kompletny układ regulacji automatycznej.

Wszystkie centrale powinny posiadać atest higieniczny z przeznaczeniem do pomieszczeń o wysokich

wymaganiach higienicznych, takich jak sale operacyjne czy pomieszczenia służby zdrowia.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (kwoty w tys. zł)

Zadanie nr 1 – Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

Wyposażenie

93 089

782

45 224

33 681

10 613

Prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

2 789

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej wraz

z AOS

Kampus ma zabudowę pawilonową, a Kliniki świadczące usługi medyczne w zakresie szeroko pojętej

dermatologii są zlokalizowane poza kompleksem głównym, przy ulicy Koszykowej. Z uwagi na powyższe, stan

budynków zajmowanych przez wymienione Kliniki, jak również na potrzebę zlokalizowania Klinik i opieki

ambulatoryjnej dermatologicznej i wenerologicznej na terenie Kampusu (główny teren SKDJ), m.in. z uwagi na

realizowanie konsultacji medycznych na potrzeby innych Kliniki oraz Szpitalny Oddział Ratunkowy, zostanie

zmodernizowana przestrzeń zwolniona przez Kliniki docelowo tworzące Centrum Transplantacyjne, tj. pawilony

nr 1, 1A i 2, o powierzchni adekwatnej do potrzeb funkcjonowania wymienionych Klinik wraz z AOS.

Zakres prac instalacyjnych będzie dotyczyć instalacji wszystkich rodzajów, tj.

1) instalacji elektrycznej i teletechnicznej – z uwagi na niezadowalający stan instalacji elektrycznych, stare,

zużyte przewody niespełniające wymaganych parametrów, jest konieczna wymiana instalacji, w korelacji

z pozostałymi instalacjami, adekwatnie włączając wymagania montowanych urządzeń (np. wentylacyjnych,

klimatyzacyjnych), ich lokalizację, a także planowany układ funkcjonalno-przestrzenny modernizowanego

obszaru. Przewidziana do realizacji modernizacja infrastruktury w zakresie przedmiotowych instalacji

przewiduje konieczność uwzględnienia w sieci nowych urządzeń, położenia poszczególnych odbiorników, ich

potrzeb technicznych, zapewnienia dostępu do zasobów cyfrowych przez sieci teletechniczne,

zagwarantowanie wydolności sieci, instalacji urządzeń zapewniających rezerwowe podtrzymanie zasilania

itp.;

2) instalacji wodociągowej – jest konieczna kompleksowa modernizacja instalacji, z uwzględnieniem lokalizacji i

funkcji poszczególnych pomieszczeń, przestrzeni sanitarnych itp.;

3) instalacji kanalizacyjnej – należy założyć całkowitą wymianę istniejących instalacji, z uwagi na ich poziom

wyeksploatowania, awaryjność i ryzyko awarii;

4) instalacji centralnego ogrzewania – ze względu na stan techniczny instalacji centralnego ogrzewania należy

wymienić istniejącą instalację, w tym wymienić grzejniki na higieniczne (posiadające odpowiednie certyfikaty

i dopuszczenia do pomieszczeń medycznych) oraz grzejniki łazienkowe drabinkowe. Instalacja centralnego

ogrzewania powinna być wyposażona w niezbędną armaturę, m.in. umożliwiającą regulację hydrauliczną oraz

odcinającą umożliwiającą etapowe prowadzenie prac modernizacyjnych w budynku i możliwość odcięcia

poszczególnych części instalacji w czasie awarii bez konieczności wyłączania z pracy, co obecnie nie jest w

pełni możliwe;

5) instalacji wentylacji i klimatyzacji – obecnie tylko niektóre pomieszczenia w przewidzianym do modernizacji

obiekcie posiadają instalację wentylacji mechanicznej. W związku z tym należy zaplanować uzupełnienie

wymienionej instalacji oraz modernizację pozostałej istniejącej wentylacji mechanicznej oraz zaplanować

klimatyzowanie pomieszczeń (wybranych albo wszystkich) w celu zapewnienia właściwej jakości powietrza;

6) planuje się także prace pozwalające na skuteczne podłączenie zmodernizowanego w części budynku do sieci,

aby zapewnić sprawne funkcjonowanie;

7) w ramach robót ogólnobudowlanych będzie konieczne wykonanie prac grubych – wyburzeń i demontaży,

a następnie postawienie przegród, właściwe ich wyciszenie, wykonanie prac wykończeniowych, w tym

tynkarskich i malarskich, wymianę okładzin, montaż elementów zapewniających bezpieczeństwo pacjentów i

personelu, wymianę stolarki wewnętrznej, wymianę poszycia dachu;

8) w ramach zagospodarowania terenu planuje się modernizację przestrzeni wejściowej i bezpośrednio przyległej

do budynku.

Zmodernizowana infrastruktura będzie stanowiła bazę do realizacji świadczeń medycznych zarówno w trybie

stacjonarnym, jak i ambulatoryjnym, pozwalając równocześnie na sprawowanie dyżurów dermatologicznych dla

Szpitalnego Oddziału Ratunkowego i konsultacji na potrzeby innych Klinik. Tym samym będą zwolnione z

eksploatacji budynki posadowione w pawilonach nr 26 i 27.

Planuje się następujące koszty wymienionego zadania, ponoszone ze środków UCK WUM (część całkowitego

wkładu własnego) – kwoty w tys. zł

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii

i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej wraz z AOS

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

Wyposażenie

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

63

11 929

185

4 182

5 535

1 080

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem

głównym

Kampus ma zabudowę pawilonową. Głównym budynkiem UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala

Klinicznego Dzieciątka Jezus jest obiekt zwrócony frontem do placu Starynkiewicza i mieszczący główne wejście

do szpitala, Klinikę Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu, Szpitalny Oddział Ratunkowy, Klinikę Anestezjologii

i Intensywnej Terapii wraz z pomieszczeniami administracyjnymi, towarzyszącymi i pozwalającymi na realizację

pozostałych zadań statutowych. Kolejne budynki są rozmieszczone w systemie pawilonowym wzdłuż zabytkowej

alei będącej główną osią komunikacyjną. W środku zespołu budynków znajduje się zabytkowa kuchnia ze

stołówką szpitalną. Działalność medyczna Zakładu jest realizowana w oparciu o Kliniki zlokalizowane

w oddzielnych budynkach z przemieszaną strukturą poradni, diagnostyki. Także obszar zabiegowy jest

rozczłonkowany. Powyższe powoduje znaczące utrudnienia zarówno w realizacji działań medycznych, jak i w

warstwie organizacyjnej, technicznej i logistycznej. Większość budynków jest niedostępna dla osób z

niepełnosprawnościami, w tym głównie dla osób niepełnosprawnych ruchowo. Większość ruchu ambulatoryjnego

i osób odwiedzających korzysta z traktów i wejść bez wskazanych dostosowań. Dotyczy to także posadowionych

poza Kampusem Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz Dermatologicznej, które będą doposażone w ramach

przedmiotowej inwestycji, natomiast ich przeniesienie do zmodernizowanych obiektów w ramach Kampusu

stanowi wkład własny Inwestora (część całkowitego wkładu własnego).

Zasoby infrastrukturalne w postaci nieruchomości gruntowej, jaką dysponuje Inwestor, pozwalają zlokalizować

na jego terenie dodatkowy budynek pozwalający zoptymalizować funkcjonowanie UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus.

Zasadna jest zatem, w związku z wynikami analiz technicznych, realizacja inwestycji polegającej na budowie

nowoczesnego budynku diagnostyczno-leczniczego koncentrującego działalność leczniczą, w szczególności

zabiegową, ale także zachowawczą, wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą – apteką, laboratorium oraz

obszarem ambulatoryjnym. Rozwiązanie takie pozwoli skupić działalność medyczną na mniejszym obszarze

(powierzchni zabudowy oraz powierzchni budynków), minimalizując koszty transportu wewnętrznego

i upraszczając go. Pozwoli to także zoptymalizować wykorzystanie personelu oraz zapewni dostosowanie

budynku do rzeczywistych potrzeb odrębnie działających klinik, które znalazłyby posadowienie w nowym

obiekcie, oraz Centrum Transplantacyjnego, skupiającego działalność medyczną realizowaną na rzecz pacjentów

przygotowywanych do zabiegu, poddawanych przeszczepom i nad którymi sprawowana jest opieka po

transplantacji, zarządzanego przez Kierownika Centrum Transplantacyjnego.

Inwestycja ta zapewni wreszcie możliwość zastosowania najnowocześniejszych technologii i rozwiązań, których

nie da się zaimplementować w wyeksploatowane budynki.

Zadanie zatem obejmuje i skupia się na budowie nowego budynku szpitalnego UCK WUM – Zakładu Leczniczego

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, co pozwoli także na nieprzerwane i niezakłócone funkcjonowanie

większości Klinik przeznaczonych do przeprowadzki do czasu zakończenia inwestycji. Ma to istotne znaczenie

ze względu na konieczność utrzymania wykonania świadczeń zdrowotnych na niezmiennym poziomie. Taka

opcja (zgodnie z analizą) jest także uzasadniona ekonomicznie – absorbuje mniejsze koszty inwestycyjne wobec

braku konieczności udostępniania na czas modernizacji zastępczych pomieszczeń dla poszczególnych jednostek

organizacyjnych. Powyższe jest także uzasadnione doświadczeniami Inwestora – WUM (m.in. w zakresie

modernizacji budynków Wydziału Farmacji WUM).

Założenia dla nowoprojektowanego budynku

1) nowa infrastruktura będzie kumulowała ściśle ze sobą współpracujące jednostki UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus takie jak m.in. Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej, Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych z Zakładem

Immunologii Klinicznej, Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych wraz ze

Stacją Dializ, tworząc docelowo Centrum Transplantacyjne. Są to Kliniki powiązane ze sobą w zakresie

specyfiki i zakresu udzielnych świadczeń, obsługują ten sam profil pacjenta, tj. działalność

transplantacyjną i choroby immunologiczne. Tym samym umieszczenie ich w jednej lokalizacji należy

uznać za zasadne i efektywne w rozumieniu efektu zdrowotnego, a także organizacyjnie, technicznie,

2)

3)

4)

5)

6)

7)

– 66 –

Poz. 1063

prawnie i ekonomicznie. Zakłada się dokonanie scentralizowania w jednym miejscu świadczeń

transplantologicznych, co implikuje przesunięcie ich z ośrodka UCK WUM zlokalizowanego w CSK. Tym

samym, Kliniki UCK WUM w CSK w części organizacyjnej prowadzącej działalność w zakresie

transplantacji będą skonsolidowane w ramach Centrum;

do nowego budynku zostanie przeniesiona także Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, której infrastruktura jest na tyle

wyeksploatowana, że nie jest zasadne ekonomicznie dokonywać inwestycji w ich materię. Obecnie

Klinika funkcjonuje w budynku nr 7, który nie jest objęty opieką konserwatorską, co umożliwia m.in.

posadowienie w jego miejsce nowego budynku. Ponadto zespół kliniczny wskazanej Kliniki ściśle

współpracuje z Klinikami, które stworzą Centrum Transplantacyjne z uwagi na współistniejące choroby u

pacjentów, obraz kliniczny itp. Zasadne i efektywne jest zatem zlokalizowanie ich w bezpośrednim

sąsiedztwie (jednym budynku), co eliminuje niepożądany stan, tj. konieczność przemieszczania pacjenta

między budynkami. Nowa lokalizacja umożliwi ich dostosowanie do obowiązujących standardów

sanitarno-epidemiologicznych, wpłynie pozytywnie na poprawę warunków leczenia oraz pracy personelu;

w celu zapewnienia funkcji diagnostycznych konieczne i zasadne jest przeniesienie Zakładu Radiologii

Klinicznej ze zlokalizowanego najdalej w stosunku do budynku, w którym jest zlokalizowany Szpitalny

Oddział Ratunkowy i Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii. To rozwiązanie zapewni osiągnięcie

głównego celu, jakim jest centralizacja funkcji i szybkość dostępu do specjalistycznej diagnostyki, w tym

obrazowej. Tym samym jest to racjonalne z punktu widzenia jakości udzielania świadczeń, jak również

bezpieczeństwa pacjenta. Obszar diagnostyczny będzie zapewniał realizację badań dzięki: pracowni MR

(planowany aparat >=3,0 T), pracowni tomograficznej (planowana: wolumetryczna), pracowni RTG,

pracowni USG, w tym na potrzeby ambulatorium oraz na potrzeby szpitalne (pacjentów

hospitalizowanych);

centralizacja będzie dotyczyć także obszarów zabiegowych, co pozwoli na skumulowanie funkcji

w jednym miejscu i usprawni proces udzielania świadczeń. Zminimalizowane zostaną także ryzyka

dotyczące nieefektywnego wykorzystywania zasobów. W związku z tym w budynku zostanie

zlokalizowany Blok operacyjny zastępujący obecnie dwa funkcjonujące w odrębnych Klinikach

i budynkach, Pracownię endoskopową wraz z zapleczem, adekwatnie do wymienionej funkcji, zgodnie

z przepisami prawa. Wskazany obszar zabiegowy będzie umożliwiał przeprowadzenie zabiegu

z wykorzystaniem metod śródoperacyjnej radiologii interwencyjnej według najnowocześniejszych metod,

standardów i technologii, ESWL oraz endoskopię górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego

wraz z niezbędnym zapleczem. Planowany Blok operacyjny będzie obejmował zespół 6 sal operacyjnych,

w tym jedną z możliwością realizacji metody śródoperacyjnej radiologii (sala hybrydowa). Wszystkie sale

operacyjne, według założeń, będą zaprojektowane i wykonane w wersji zunifikowanej, pozwalającej na

przeprowadzenie zabiegów operacyjnych pacjentom w zakresie dowolnej dziedziny medycznej (w celu

maksymalizacji efektywności wykorzystania zasobów). Z uwagi na fakt zlokalizowania w nowym budynku

Centrum Transplantacyjnego oraz Kliniki Urologii sale będą służyły głównie na potrzeby pacjentów

leczonych w tych jednostkach organizacyjnych (chirurgia, transplantologia, urologia). W ramach obszaru

zabiegowego planowane jest także zlokalizowanie dedykowanej sali do realizacji świadczeń w zakresie

leczenia kamicy nerkowej i moczowodowej metodą ESWL oraz obszar endoskopowy (2 Pracownie

endoskopowe);

zostanie skumulowana także funkcja opieki ambulatoryjnej – w budynku zostanie posadowiona Poliklinika

– zespół poradni specjalistycznych tożsamych z działalnością klinik wraz z centralną rejestracją;

w nowym budynku zostaną ulokowane także inne struktury pełniące funkcje towarzyszące, usługowe

i pomocnicze dla działalności medycznej, powiązane z pozostałą działalnością statutową i pełniące

funkcje socjalne i porządkowe m.in.: apteka, laboratorium badań podstawowych w niezbędnym zakresie

ze stacją odbiorczą poczty pneumatycznej i punktem ekspedycyjnym badań, obszar dekontaminacji ze

stacją mycia łóżek, archiwum dokumentacji medycznej dla Klinik i Zakładów w lokalizacji, szatnie, punkt

dystrybucji posiłków, garaż podziemny;

w celu eliminacji obecnie istniejącego niepożądanego stanu rozdzielności budynków – bez komunikacji,

nowy budynek zostanie bezpośrednio skomunikowany łącznikiem z budynkiem głównym UCK WUM –

Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus (pawilonem nr 20). Powstanie w pełni

zintegrowany kompleks UCK WUM – Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus w Warszawie,

co poprawi organizację pracy;

8) Centrum Transplantacyjne będzie zlokalizowane w jednym miejscu – w nowo budowanym budynku,

natomiast Klinika Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna zostaną środkami własnymi

posadowione w zmodernizowanej infrastrukturze poza budynkiem nowotworzonym (zadanie nr 2),

zostanie zwolniona powierzchnia w budynkach nr 26 i 27 (obecnie są posadowione w nich wymienione

Kliniki) oraz pawilon nr 11, gdzie obecnie jest posadowiona Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej.

Budowa nowego budynku umożliwi realizację świadczeń w najwyższej jakości i pożądanej liczbie, koncentrację

procedur wysokospecjalistycznych oraz dyscyplinarną integrację różnych jednostek. Umożliwi prawidłowe

funkcjonowanie i dalszy rozwój ważnych z punktu widzenia epidemiologicznego jednostek o najwyższej

referencyjności w regionie w zakresie transplantologii (skonsolidowane funkcje utworzą Centrum

Transplantacyjne) oraz wysokospecjalistycznych zabiegów operacyjnych. Pozwoli to na utrzymanie znaczącej

roli UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w regionie, zarówno w zakresie

leczenia pacjentów, jak i kształcenia. Ponadto stworzony zostanie nowoczesny szpital, zapewniający pożądane

warunki pacjentom i personelowi. Zintegrowana struktura nowoczesnego UCK WUM – Zakładu Leczniczego

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus umożliwi racjonalne wspólne wykorzystywanie nowoczesnej aparatury

medycznej i zasobów ludzkich oraz wdrażanie nowych technologii medycznych. Przewiduje się, że w nowym

budynku powinny znaleźć się również struktury pomocnicze m.in. punkt usługowo-gastronomiczny, magazyny,

administracja, serwerownia, itp. Modernizacja części powierzchni dotychczas eksploatowanych obiektów, które

mają 120 lat, pozwoli na doprowadzenie ich stanu technicznego i sanitarnego do obecnie obowiązujących

standardów. Pozwoli to na poprawę jakościową opieki nad pacjentami, zmniejszy także znacznie ryzyko

epidemiologiczne związane z pobytem pacjentów w UCK WUM – Zakładzie Leczniczym Szpitalu Klinicznym

Dzieciątka Jezus.

Powierzchnie użytkowe po jednostkach, które zmienią lokalizację przenosząc się do nowego budynku, będą

podlegać modernizacji, a następnie adaptacji do nowych funkcjonalności zgodnych z rozwojowymi potrzebami

Uniwersytetu i UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Stosownie do tego będą

one wyposażone w aparaturę medyczną oraz inne niezbędne do ich funkcjonowania wyposażenie.

Planowane jest następujące przeznaczenie zwolnionych zasobów infrastrukturalnych (powierzchni w pawilonach,

których funkcje zostaną przeniesione do nowego budynku)

Obiekt

pawilony nr 11E i 11C

pawilon nr 1

pawilony nr 1A, 2

pawilon nr 6

pawilon nr 7

pawilon nr 8

pawilony nr 26 i 27

Sposób zagospodarowania

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM z przeznaczeniem na działalność

naukową/dydaktyczną lub medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej i diagnostycznej

Obiekty zmodernizowane w adekwatnej przestrzeni na potrzeby posadowienia Kliniki Dermatologii i Wenerologii

oraz Kliniki Dermatologii (w ramach zaangażowania wkładu własnego Inwestora)

Zwolniona powierzchnia zostanie wykorzystana na potrzeby AOS zlokalizowanej obecnie w części pawilonu

Budynek planowany do wyburzenia

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM z przeznaczeniem na działalność

naukową/dydaktyczną lub medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej i diagnostycznej

pawilon nr 12

Planowaną lokalizację poszczególnych jednostek organizacyjnych objętych inwestycją przedstawia poniższa

tabela

:ĞĚŶŽƐƚŬĂŽƌŐĂŶŝnjĂĐLJũŶĂ

KďĞĐŶĂ

ůŽŬĂůŝnjĂĐũĂ

>okalizacja po zakończeniu

ŝŶǁĞƐƚLJĐũŝ

^posób zagospodarowania obiektów zwolnionych

<ůŝŶŝŬĂĞƌŵĂƚŽůŽŐŝĐnjŶĂ͖

<ůŝŶŝŬĂĞƌŵĂƚŽůŽŐŝŝ

ŝtĞŶĞƌŽůŽŐŝŝŝK^

ƉĂǁŝůŽŶLJŶƌϮϲŝ

Ϯϳ

ƉĂǁŝůŽŶLJŶƌϭ͕ϭŝϮ

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości –thD

njprzeznaczeniem na działalność naukową/dydaktyczną lub

medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej

ŝĚŝĂŐŶŽƐƚLJĐnjŶĞũ

<ůŝŶŝŬĂKƌƚŽƉĞĚŝŝŝ

Traumatologii Narządu

ZƵĐŚƵǁƌĂnjnjK^

ƉĂǁŝůŽŶŶƌϮϬ

ƉĂǁŝůŽŶŶƌϮϬ

;ƉƌnjĞďƵĚŽǁĂͲŵŽĚĞƌŶŝnjĂĐũĂǁƌĂŵĂĐŚWƌŽŐƌĂŵƵͿ

ŶŽǁŽƚǁŽƌnjŽŶLJďƵĚLJŶĞŬ

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości –thD

njprzeznaczeniem na działalność naukową/dydaktyczną lub

medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej

ŝĚŝĂŐŶŽƐƚLJĐnjŶĞũ

ŶŽǁŽƚǁŽƌnjŽŶLJďƵĚLJŶĞŬ

Przebudowa w ramach wkładu własnego celu dostosowania do

ĨƵŶŬĐũŽŶŽǁĂŶŝĂ<ůŝŶŝŬŝĞƌŵĂƚŽůŽŐŝĐnjŶĞũ͖<ůŝŶŝŬŝĞƌŵĂƚŽůŽŐŝŝ

ŝtĞŶĞƌŽůŽŐŝŝŝK^

WůĂŶŽǁĂŶĂŵŽĚĞƌŶŝnjĂĐũĂ

ǁramach wkładu własnego na

ƉŽƚƌnjĞďLJƉŽƐĂĚŽǁŝĞŶŝĂ<ůŝŶŝŬŝ

ĞƌŵĂƚŽůŽŐŝŝŝtĞŶĞƌŽůŽŐŝŝŝ

<ůŝŶŝŬŝĞƌŵĂƚŽůŽŐŝĐnjŶĞũ–

ƉĂǁŝůŽŶLJŶƌϭ͕ϭ͕Ϯ

WĂǁŝůŽŶŶƌϲ–njǁŽůŶŝŽŶĂƉŽǁŝĞƌnjĐŚŶŝĂnjŽƐƚĂŶŝĞǁLJŬŽƌnjLJƐƚĂŶĂŶĂ

potrzeby AOS zlokalizowanej obecnie w części pawilonu

Klinika Chirurgii Ogólnej

ŝdƌĂŶƐƉůĂŶƚĂĐLJũŶĞũǁƌĂnjnj

ƉĂǁŝůŽŶLJŶƌϭϭŝ

Pracownią Endoskopową i



ůŽŬŝĞŵŽƉĞƌĂĐLJũŶLJŵ

ŽƌĂnjK^

<ůŝŶŝŬĂ/ŵŵƵŶŽůŽŐŝŝ͕

Transplantologii i Chorób

ƉĂǁŝůŽŶŶƌϭ

Wewnętrznych

njZakładem Immunologii

<ůŝŶŝĐnjŶĞũŝK^

<ůŝŶŝŬĂDĞĚLJĐLJŶLJ

dƌĂŶƐƉůĂŶƚĂĐLJũŶĞũ͕

Nefrologii i Chorób

Wewnętrznych ze Stacją

ŝĂůŝnjŝK^

Klinika Urologii Ogólnej,

KŶŬŽůŽŐŝĐnjŶĞũ

ŝCzynnościowej zůŽŬŝĞŵ

ŽƉĞƌĂĐLJũŶLJŵŝK^

Zakład Radiologii

<ůŝŶŝĐnjŶĞũ

ƉƚĞŬĂŝ>ĂďŽƌĂƚŽƌŝƵŵ

ƉĂǁŝůŽŶLJŶƌϭ͕

ϭ͕Ϯŝϲ

ƉĂǁŝůŽŶŶƌϳ

ƉĂǁŝůŽŶŶƌϭϮ

ƉĂǁŝůŽŶŶƌϴ

ǁLJďƵƌnjĞŶŝĞ

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości –WUM z przeznaczeniem na działalność

naukową/dydaktyczną lub medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej

ŝĚŝĂŐŶŽƐƚLJĐnjŶĞũ

Mając jednak na względzie fakt, że zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r.

w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa, w ramach Programu

uwzględnione są także działania w zakresie przygotowania inwestycji, powyższe założenia mogą ulec zmianie,

np. w wyniku zaleceń konserwatorskich. Niezbędne będzie opracowanie studium historyczno-konserwatorskiego,

uwzględniającego zarówno potrzeby inwestycyjne, jak i zachowanie walorów zabytkowego układu

przestrzennego, w tym wielkość, wysokość budynków i kształt brył. Na podstawie powyższych działań

i wytycznych konserwatorskich będzie możliwe określenie finalnego kształtu planowanego do utworzenia nowego

budynku oraz możliwości wykorzystania obszarów zwolnionych.

W ramach zadania zaplanowane zostało wykonanie łącznika. Ta infrastruktura umożliwi bezkolizyjny transport

hospitalizowanego pacjenta między budynkami, bez konieczności transportu, np. pojazdem transportowym czy

ambulansem. Pacjent będzie przemieszczany w warunkach szpitalnych bez kontaktu z niesprzyjającymi

warunkami atmosferycznymi. Dodatkowo, jego wykonanie umożliwi poprowadzenie głównych magistral instalacji

elektrycznych, sanitarnych, teletechnicznych itp. wewnątrz łącznika, co wpłynie na łatwiejszą kontrolę sieci

instalacyjnej oraz dostęp do niej podczas konserwacji.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (w tys. zł)

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie

kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem głównym

364 720

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

Wyposażenie

5 945

189 527

74 051

3 355

82 291

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

9 551

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej

i alarmowej, zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

Jak już wskazano wyżej, jest konieczna kompleksowa wymiana instalacji i urządzeń (elementy sieci ciepłowniczej,

teleinformatycznej, instalacji przeciwpożarowej). Stały wzrost zapotrzebowania na moc energetyczną implikuje

konieczność wymiany jednostek zasilających szpital w energię w razie awarii – agregaty prądotwórcze. Nowe

jednostki będą zapewniać wymaganą rezerwę mocy i pełną funkcjonalność obiektów.

Wykonanie wewnętrznego monitoringu pożarowego będzie polegać na połączeniu w jedną sieć wszystkich

central sygnalizacji pożaru znajdujących się w pawilonach nr 1A, 3, 4, 11 i 20. Centrala główna zlokalizowana

w portierni przy wjeździe na teren UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus od

ulicy Oczki zapewni sterowanie centralami z możliwością przyjmowania, kasowania i blokowania nadchodzących

sygnałów.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (w tys. zł)

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych,

teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej i alarmowej,

zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

72 897

0

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

25 000

Instalacje

42 000

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

0

Wyposażenie

0

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz

ewentualne szkolenia i rozruch technologiczny

5 897

Zadanie nr 5 – Przebudowa nawierzchni asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

Zadanie obejmuje prace budowlane w zakresie zagospodarowania terenu w celu poprawy bezpieczeństwa na

ciągach pieszych, przystosowanie nawierzchni komunikacyjnych na potrzeby osób z niepełnosprawnością

ruchową.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (w tys. zł)

Zadanie nr 5 – Przebudowa, miejscowe odtworzenie nawierzchni asfaltowych i ciągów

pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

5 175

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

0

Budowa obiektów podstawowych

0

Instalacje

0

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

5 000

Wyposażenie

0

Prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualne szkolenia i rozruch

technologiczny

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla zadania

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla kosztów całkowitych

koszt

przypadający

na 1 łóżko

koszt

powierzchnia

liczba

koszt 1m2 koszt 1m2

(różnicy

KOSZT

przypadający

użytkowa (PU)

łóżek

PC

PU

między

CAŁKOWITY

na 1 łóżko

stanem

początkowym

a docelowym)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu wraz z AOS

14 018

60

4 813

6 641

1 551 484

2 327 226

93 089 042

Zmodernizowana powierzchnia na potrzeby Kliniki Dermatologii

i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej z AOS

2 500

40

3 817

4 771

298 215

745 538

11 928 600

Nowy budynek wraz z łącznikiem

29 214

236

10 056

12 485

1 545 426

7 443 276

364 720 511

RAZEM powierzchnia modernizowanej i budowanej infrastruktury

45 732

336

7 998

10 272

1 398 030

469 738 153

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla kosztów robót

budowlano-instalacyjnych

koszt

przypadający

na 1 łóżko

koszt

powierzchnia

liczba

koszt 1m2 koszt 1m2

(różnicy

przypadający

użytkowa (PU)

łóżek

PC

PU

między

na 1 łóżko

stanem

początkowym

a docelowym)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu wraz z AOS

14 018

60

4 120

5 685

2 500

40

3 247

4 059

253 688

634 219

10 147 500

29 214

236

7 524

9 341

1 156 265

5 568 951

272 878 609

336

6 175

7 931

1 079 503

Zmodernizowana powierzchnia na potrzeby Kliniki Dermatologii i

Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej z AOS

Nowy budynek wraz z łącznikiem

RAZEM powierzchnia modernizowanej i budowanej infrastruktury

45 732

1 328 117

1 992 175

KOSZT robót

budowlano-instalacyjnych

79 686 998

362 713 107

Podstawą obliczenia wartości kosztorysowej dla poszczególnych działań w ramach inwestycji (koszty robót

budowlanych i instalacyjnych) w odniesieniu do obiektów modernizowanych (przestrzeń pawilonu nr 20),

nowobudowanych (nowy budynek wraz z łącznikiem) – kategorie kosztów 2–4 oraz zagospodarowania terenu

(kategoria kosztów 5) były oszacowania na podstawie wiedzy eksperckiej oraz warunków rynkowych (w tym cen

wynikających z SEKOCENBUDU).

Kalkulacje są wynikiem pracy zespołu składającego się z projektantów branżowych, inżynierów budowlanych

i instalacyjnych oraz osób uczestniczących w procesach inwestycyjnych realizowanych w UCK WUM. Szacowane

koszty uwzględniają planowany do wykonania zakres prac, koszty wykonania w związku ze stanem obecnej

infrastruktury, warunki ich realizacji, w tym charakterystykę infrastruktury (zabytkowy charakter i wiążące się z tym

faktem wymagania konserwatorskie).

Jednocześnie przyjęto wskaźniki graniczne limitujące wartość wydatków inwestycyjnych w zakres kosztu robót

budowlano-instalacyjnych na poziomie średnich kosztów wykonawstwa: koszt robót w przeliczeniu na 1 m2

powierzchni użytkowej nie więcej niż 12 tys. zł.

W zakresie kosztów wyposażenia oraz zagospodarowania terenu zastosowano także wymienioną metodologię

kalkulacji, tj. wiedzę ekspercką oraz wycenę rynkową (w tym dane pochodzące z szacunków SEKOCENBUD-u

w zakresie kosztów zagospodarowania terenu). W zakresie kosztów wyposażenia wzięto pod uwagę fakt

konieczności wymiany oraz doposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną oraz niezbędne pozostałe wyposażenie

w pełnym zakresie, z uwagi na brak możliwości lub uzasadnienia do dalszego użycia wyeksploatowanej

infrastruktury w zmodernizowanej oraz budowanej infrastrukturze. Ceny oparto o bieżącą wycenę planowanego

do zakupu sprzętu i wyposażenia, przy założeniu, że wartość wymienionej kategorii kosztów nie powinna

przekroczyć 20% wartości inwestycji (według obecnych kalkulacji wskaźnik ten wynosi 17,16%).

Z uwagi na etap, na jakim znajduje się inwestycja, nie jest możliwe dokonanie szczegółowego szacowania

ilościowo-wartościowego prac do wykonania w układzie i poziomie szczegółowości właściwej dla kosztorysu

inwestorskiego. Będzie to możliwe po etapie projektowania, w ramach przedmiarowania robót. Z uwagi na

metodologię użycia rynkowych wycen kosztów realizacji prac budowlano-instalacyjnych w przeliczeniu na

jednostkę powierzchni, można uznać, że szacunki są realistyczne, będą uszczegóławiane i aktualizowane

w ramach kolejnych działań inwestycyjnych, zgodnie z przebiegiem procesu inwestycyjnego – projektowania,

przedmiarowania, kosztorysowania (w rozumieniu właściwych przepisów prawa), szacowania wartości

przedmiotu zamówienia przed wszczęciem postępowania w celu wyłonienia wykonawcy robót, w toku prac,

powykonawczo. Z uwagi na powyższe zastosowano także w kategoriach kosztów, w których jest to dopuszczone,

rezerwowe budżetowanie.

Innowacyjność w ramach funkcjonowania obszarów medycznych po realizacji zadania

Zmodernizowana i nowo powstała infrastruktura według najnowszej wiedzy technicznej i technologicznej pozwoli

na znaczące zwiększenie efektywności udzielania świadczeń przez zastosowanie szeroko pojętych innowacji,

w tym procesowych, organizacyjnych oraz nowoczesnych technologii medycznych (metod klinicznych). Pozwoli

to na rozszerzenie wachlarza świadczeń także o procedury dotychczas niewykonywane.

Szacowana optymalizacja działania klinik, dzięki właściwym zasobom, przełoży się na zwiększenie dostępności

do świadczeń, skracając tym samym czas oczekiwania na świadczenie oraz liczbę oczekujących. Ponadto

wdrożenie nowoczesnych rozwiązań diagnostyczno-terapeutycznych pozwoli na efektywność procesu leczenia

i minimalizowanie ryzyka reoperacji.

W zakresie ortopedii i traumatologii narządu ruchu zostanie wprowadzona usługa kompleksowa dotycząca

endoprotezoplastyki dużych stawów, która zapewni chorym rozbudowaną opiekę przed i pooperacyjną.

Zmniejszy się istotnie czas oczekiwania na leczenie operacyjne. Nowoczesna infrastruktura zabiegowa umożliwi

wprowadzenie planowanych nowych technik operacyjnych w obrębie stawu barkowego. Dzięki nowym warunkom

będzie możliwe kontynuowanie podjętych prac nad użyciem implantów opracowanych w technologii 3D. W Klinice

rozpoczęto i będzie możliwe kontynuowanie programu wykonywania trudnych operacji w oparciu o techniki 3D.

W ramach zasobów kadrowych Kliniki jest naukowiec, który uzyskał patent (P.413009) na implant kostny

o właściwościach osteoindukcyjnych, którego zastosowanie unowocześni operacje rekonstrukcyjne więzadła

krzyżowego przedniego stawu kolanowego. Podjęto również współpracę z Wydziałem Inżynierii Materiałowej

Politechniki Warszawskiej i Poltransplantem nad wykorzystaniem przeszczepów allogenicznych do rekonstrukcji

tkankowych w ortopedii. Dzięki inwestycji będzie możliwe nie tylko kontynuowanie praktyk, ale także ich

rozszerzenie, w tym w zakresie intensywnego rozwoju technik małoinwazyjnych w ortopedii, co wymaga

zastosowania nowoczesnego sprzętu oraz właściwej infrastruktury lokalowej. Planuje się rozszerzenie katalogu

realizowanych świadczeń, co będzie możliwe po zakończeniu inwestycji w oparciu o nową infrastrukturę

o procedury oznaczone kodem H56C, H89C w ramach krótko trwającej hospitalizacji w związku z wykonywaniem

blokad około kręgosłupowych, podawaniem czynników wzrostu oraz komórek macierzystych i kwasu

hialuronowego w połączeniu z czynnikami wzrostu. Jest to nowa procedura obecnie nierealizowana w

wymienionym modelu opieki. Pozwoli to na zaspokojenie zgłaszanego popytu na świadczenia, który obecnie nie

był zaspokajany przez podmiot. Klinika jest wiodącym ośrodkiem w województwie zajmującym się

wprowadzaniem nowoczesnych technik ortopedycznych, szczególnie opartych o techniki małoinwazyjne.

Prowadzi badania nad zastosowaniem niestandardowych implantów opartych o techniki 3D. Prowadzi badania w

oparciu o współpracę z innym ośrodkami akademickimi krajowymi i zagranicznymi, jak również z Politechniką

Warszawską oraz Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnym do Spraw Transplantacji „Poltransplant”.

W zakresie urologii: w efekcie realizacji inwestycji pozwalającej na stworzenie nowej infrastruktury (budynku) oraz

uzupełnienia nowoczesnej aparatury wykorzystywanej w Klinice będzie możliwe posadowienie na bazie Kliniki

ośrodka kompleksowej opieki urologicznej o istotnym potencjale leczniczym, dydaktycznym i naukowym.

Inwestycja pozwoli na racjonalizację opieki urologicznej. Część hospitalizacji będzie mogła być realizowana

w ramach minimalnie inwazyjnej chirurgii jednego dnia oraz w ramach AOS. Z uwagi na znaczący problem

wielochorobowości, dzięki interdyscyplinarnemu charakterowi SKDJ, w ramach współpracy z innymi jednostkami

UCK WUM będzie możliwe kontynuowanie programów kompleksowej opieki, obejmującej projekty

kardiourologiczne, urogeriatryczne i nefrourologiczne, pozwalające na wielodyscyplinarną opiekę nad chorym,

również w aspekcie medycyny senioralnej. Tego rodzaju świadczenia są obecnie niezaspokajane w regionie,

mamy do czynienia raczej z izolowaniem specjalności z pominięciem całościowej analizy stanu zdrowia i podjęcia

adekwatnej, także kompleksowej opieki. Dzięki modernizacji zasobów kliniki będzie możliwe stworzenie

kompleksowego programu zdrowia dla mężczyzn, opracowanie i wdrożenie programu opieki nad pacjentami

geriatrycznymi z problemami urologicznymi i nefrologicznymi (urogeriatria), programu badań przesiewowych

w celu zwiększenia wykrywalności nowotworów złośliwych i ich wczesnego leczenia (uroonkologia), programu

regeneracji dolnych dróg moczowych (uroginekologia) oraz z uwagi m.in. na zmniejszenie dzietności populacji –

program ochrony zdrowia reprodukcyjnego mężczyzn (uroandrologia). W związku z modernizacją infrastruktury

budowlanej i sprzętowej będzie możliwe realizowanie nowych świadczeń – produktów związanych z chorobami

urologicznymi, także w opcji interdyscyplinarnej opieki kompleksowej, dla pacjentów z chorobami onkologicznymi,

z wielochorobowością, w której choroby urologiczne są współistniejące lub są chorobami wiodącymi. Do tych

świadczeń należą procedury realizowane w zakresie leczenia zabiegowego: A04 – Wszczepienie/wymiana

stymulatora rdzenia kręgowego lub wymiana generatora do stymulacji struktur głębokich mózgu w przebiegu

leczenia chorób urologicznych, T03 – Zaopatrzenie miednicy i uda w obrażeniach mnogich z pw, w ramach

hospitalizacji w związku z leczeniem urologicznym, możliwe będą do realizacji także radykalne zabiegi w rakach

gruczołów dokrewnych (G31H) i zabiegi operacyjne – rewizyjne w przypadkach infekcji wokół protezy (H10). W

związku z realizacją obecnie sprawozdawanych procedur, jak również nowego zakresu, będą realizowane także

procedury skatalogowane w ramach kodu S56 – Posocznica o ciężkim przebiegu w trakcie leczenia w dziedzinie

analizowanej, jak również świadczenia w ramach kodu P17 – Choroby układu moczowo – płciowego.

Modernizacja obszaru pracowni endoskopowej pozwoli na poszerzenie zakresu świadczeń w tym obszarze o

produkt o kodzie L45 – Endoskopowe zabiegi gruczołu krokowego lub pęcherza moczowego, L25 – Duże

endoskopowe zabiegi na pęcherzu moczowym. Poszerzony będzie także zakres w obszarze leczenia

zachowawczego, np. T09 – Leczenie zachowawcze obrażeń mnogich. Poszerzony zakres świadczeń pozwoli na

zaspokojenie potrzeb obecnie niezaspokajanych, co wpłynie pozytywnie na funkcjonowanie systemu opieki

zdrowotnej i jego efektywność, zarówno w dziedzinie, jak i z meta poziomu. Zwiększone zasoby infrastrukturalne

pozwolą także na efektywne wykorzystanie zasobów kadrowych, obecnie deficytowych.

Kliniki Dermatologiczne specjalizują się we wczesnym diagnozowaniu i leczeniu wielu chorób skóry wieku

podeszłego, w tym w szczególności czerniaka skóry, raków skóry, chłoniaków pierwotnie skórnych, pemfigoidu,

piodermii zgorzelinowej. Wobec rosnącej liczby osób starszych w społeczeństwie rośnie zapotrzebowanie na

wczesną diagnostykę tego rodzaju stanów przedrakowych. W ramach działalności Kliniki leczone są m.in.

autoimmunizacyjne choroby tkanki łącznej i autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe, autoimmunizacyjne

choroby tkanki łącznej (twardzina układowa, morphea, toczeń skórny i układowy, zapalenie skórno-mięśniowe)

oraz autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe (pęcherzyca, pemfigoid).

Inwestycja pozwoli na włączenie kompleksowej metody leczenia chorób skóry, dotychczas nie stosowanej,

polegającej na wielodyscyplinarnej diagnostyce opartej o badania obrazowe, laboratoryjne, podejmowanie decyzji

o zespole medycznym i dalszym postępowaniu medycznym. W terapii będzie współuczestniczyć szereg

specjalistów oraz dostępne zasoby, w tym aparaty wykorzystujące różne technologie. Jest to innowacyjna

techniczne, organizacyjne i procesowo metoda, dotychczas nie stosowana w systemie. Realizacja inwestycji

pozwoli na zabezpieczenie procedur medycznych w optymalnej ilości i najwyższej jakości, co zniweluje po części

ten problem, i świadczenia niezaspokajane zaczną być zaspokajane w ramach zakresu świadczeń realizowanych

w podmiocie. Modernizacja infrastruktury sprzętowej pozwoli na poszerzenie zakresu wczesnej diagnostyki i

leczenia chorób skóry o najgorszym rokowaniu, w tym w szczególności nowotworów skóry, autoimmunizacyjnych

chorób tkanki łącznej, autoimmunizacyjnych chorób pęcherzowych, ciężkich chorób alergicznych i

ektodermalnych zaburzeń genetycznych.

Poszerzone możliwości infrastrukturalne pozwolą na poszerzenie katalogu realizowanych produktów (świadczeń

medycznych) o nowe, nierealizowane obecnie świadczenia. Należą do nich m.in. produkty skatalogowane pod

pozycjami: D55 Ziarniniaki, choroby płuc alergiczne i z autoimmunizacji, S52 Niedobory odporności inne niż HIV

/AIDS, E55 Zakrzepica żył głębokich oraz Q66 – Choroby naczyń, C57 Inne choroby gardła, uszu i nosa, H87C

– Choroby zapalne stawów i tkanki łącznej (świadczenie realizowane w ramach hospitalizacji krótszej niż 4 dni).

Świadczenia te będą realizowane także w zakresie interdyscyplinarnej opieki medycznej pacjentów

hospitalizowanych lub leczonych ambulatoryjnie w przebiegu chorób dermatologicznych i wenerologicznych.

Będzie to możliwe dzięki doposażeniu w zakresie aparatury medycznej zarówno w jednostkach organizacyjnych

realizujących świadczenia w przedmiotowej dziedzinie, jak również dzięki centralizacji lokalizacyjnej

i wzmocnieniu infrastrukturalnemu obszaru diagnostyki obrazowej i endoskopowej w nowym budynku. Układ

funkcjonalności obszarów medycznych w nowej lokalizacji i wymienione zasoby pozwolą także na leczenie

pacjentów w zakresie poważnych stanów chorobowych o różnej etiologii, w tym zaburzeniach funkcjonowania

układu immunologicznego, w tym dużych chorób infekcyjnych skóry (J46). Powyższy zakres jest nowym,

dotychczas nierealizowanym w ramach Klinik świadczących usługi medyczne w dziedzinie. Świadczy to

jednoznacznie o tym, że w wyniku inwestycji będą zaspokajane potrzeby dotychczas niezaspokajane, na które

jest popyt z uwagi na potrzeby zdrowotne populacji.

Rośnie liczba chorych z guzami wątroby, w tym kwalifikowanymi do przeszczepienia, konieczne wydaje się

zwiększanie dla nich dostępu do leczenia kompleksowego, w tym z zastosowaniem technik radiologii inwazyjnej

oraz przeszczepienia wątroby przez akceptację dla tej grupy biorców narządów o rozszerzonych kryteriach,

nieakceptowalnych w innych wskazaniach. Inwestycja umożliwi efektywniejszą izolację chorych, redukując liczbę

zakażeń szpitalnych, pozwoli na wieloaspektową diagnostykę i leczenie endoskopowe patologii dróg żółciowych.

Taka kompleksowość działań i włączenie interdyscyplinarnego zespołu jest obecnie niewykorzystywaną metodą

leczenia.

Poszerzone możliwości wynikające z reorganizacji infrastrukturalnej jednostek organizacyjnych, w tym

centralizacja obszarów w zakresie diagnostyki, hospitalizacji, zabiegowego, opieki ambulatoryjnej, połączone

z doposażeniem i wymianą wyeksploatowanej infrastruktury pozwolą na rozszerzenie katalogu świadczeń

medycznych o szeroki zakres produktów, co równocześnie zapewni zabezpieczenie potrzeb pacjentów, które

dotychczas nie były zaspokajane. Do świadczeń tych należą także produkty, które wymagają

interdyscyplinarnego podejścia , zgodnie z założeniem nadrzędnym – realizacji kompleksowej, obejmującej pełną

charakterystykę kliniczną pacjenta opiekę medyczną, w tym: świadczenia realizowane wobec pacjentów

z zaburzeniami krzepliwości i innymi chorobami krwi i śledziony (S05), pacjentów będących pod opieką innych

jednostek UCK WUM, np. Cukrzyca ze stanami hiperglikemicznymi (K37), Przewlekła niewydolność nerek (L83),

choroby tkanek miękkich (H86), Zakażenia nerek lub dróg moczowych (L07). Kluczowe znaczenie mają także

procedury (świadczenia), które będą realizowane wobec pacjentów starszych, w tym np. L84E i L84F – choroby

nerek u pacjentów geriatrycznych.

Ponadto zasoby wytworzone w wyniku inwestycji znacząco poszerzą zakres świadczeń medycznych

realizowanych w ramach obszarów odrębnie kontraktowanych z publicznym płatnikiem. Będą realizowane nowe

świadczenia, tym samym zaspokojone zostaną świadczenia obecnie niezaspokajane przez podmiot, a dotyczące

m.in.

• leczenia ciężkich powikłań infekcyjnych u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku, wymagające

intensywnego leczenia przeciwgrzybiczego lub przeciwwirusowego – diagnostyka, leczenie pacjenta od

31 dnia po wykonaniu przeszczepu i trwające powyżej 3 dni (kod produktu – 5.52.01.000146),

•

reakcji medycznej i podjęcia działań w przypadku ostrego sterydoopornego (i nie tylko) odrzucania

przeszczepu lub ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi – diagnostyka, leczenie pacjenta od

31 dnia od wykonania przeszczepu (5.52.01.0001461, 5.52.01.0001460),

•

trwającego powyżej 3 dni leczenia powikłania infekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub

szpiku, obejmującego zakres: diagnostyka, leczenie od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu –

5.52.01.000146,

•

diagnostyki potencjalnego dawcy i pobrania wyłącznie obu nerek i trzustki (5.52.01.0001485),

•

diagnostyki potencjalnego dawcy i pobrania wyłącznie obu nerek (5.52.01.0001481),

•

leczenia w przypadku powikłania nieinfekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku –

diagnostyka, leczenie (diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) trwające

powyżej 3 dni (5.52.01.0001023).

Znacząco rozszerzy się katalog świadczeń w zakresie diagnostyki potencjalnych dawców

• diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek i trzustki w przypadku pobrania

wielonarządowego (nerki, trzustka i inny narząd) – 5.52.01.0001486,

•

diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek i trzustki w przypadku pobrania

wielonarządowego (nerki, trzustka i dwa inne narządy) (5.52.01.0001487),

•

diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek i trzustki w przypadku pobrania

wielonarządowego (nerki, trzustka i trzy lub więcej innych narządów) – 5.52.01.0001488,

•

diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek w przypadku pobrania wielonarządowego (nerki

i inny narząd, poza trzustką) (5.52.01.0001482),

•

diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek w przypadku pobrania wielonarządowego (nerki

i dwa inne narządy, poza trzustką) – 5.52.01.0001483,

•

diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek w przypadku pobrania wielonarządowego (nerki

i trzy lub więcej innych narządów, poza trzustką) – 5.52.01.0001484,

•

diagnostyka potencjalnego dawcy narządów bez pobrania – kategoria I (5.52.01.0001479) i II

(5.52.01.0001495).

Zgodnie z założeniem ciągłości opieki nad pacjentem „transplantologicznym”, realizowane będą także takie

świadczenia jak

• kwalifikacja do przeszczepu nerki i trzustki – 5.52.01.0001358 wraz z badaniem kontrolnym

(5.52.01.0001357),

•

hospitalizacja do dializy wątrobowej – 5.52.01.0001478,

•

powikłania nieinfekcyjne u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku – diagnostyka, leczenie

(diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) < 4 dni – 5.52.01.0001494,

•

powikłania infekcyjne u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku – diagnostyka, leczenie

(diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) < 4 dni – 5.52.01.0001493,

•

świadczenia w przypadku przewlekłego odrzucania przeszczepu lub przewlekła choroba przeszczep

przeciw gospodarzowi – diagnostyka, leczenie (diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu

przeszczepu) – 5.52.01.0001006,

•

podejmowanie czynności medycznych w przypadku pogorszenia czynności przeszczepionego narządu

– diagnostyka, leczenie od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu – 5.52.01.0001391,

•

hospitalizacja związana z przetoczeniem krwi, produktów krwiopochodnych w tym immunoglobulin

(5.52.01.0001464).

Rozszerzone możliwości diagnostyczne i terapeutyczne, wzmocnione w zakresie infrastrukturalnym obszary

zabiegowe znacząco zwiększą zakres świadczeń medycznych realizowanych w ramach obszarów odrębnie

kontraktowanych z publicznym płatnikiem. Będą realizowane nowe świadczenia, tym samym zaspokojone

zostaną świadczenia obecnie niezaspokajane przez podmiot, a dotyczące, zgodnie z założeniem, ciągłości opieki

nad pacjentem „transplantologicznym”, opieki przed, w trakcie procedury i po zabiegu transplantologicznym, tj.

• hospitalizacja związana z kwalifikacją do przeszczepu wątroby, trzustki, serca, płuca, serca i płuca

(5.52.01.000139),

•

diagnostyka i leczenie chorego z niewydolnością wątroby w okresie kwalifikacji do przeszczepu wątroby

(5.52.01.0001155).

Powyższe wskazuje na rosnący potencjał podmiotu i zakładu leczniczego, dodatkowo wzmocniony w zakresie

działalności zakładu – Ambulatorium, zapewniając zabezpieczenie kluczowej potrzeby – kompleksowej opieki

specjalistycznej w modelu ukierunkowanym na minimalizację długości hospitalizacji.

W zakresie chorób wewnętrznych – stanowią one jedną z kluczowych dziedzin medycznych wymagających

zabezpieczenia w związku z trendami demograficznymi i epidemiologicznymi. Struktura wiekowa pacjentów

obsługiwanych w zakładach leczniczych objętych inwestycją potwierdza fakt konieczności zapewnienia

wydolności organizacyjnej do realizacji świadczeń „internistycznych”. Dzięki interwencji w ten obszar będzie

możliwe poszerzenie katalogu świadczeń o

• choroby układu krwiotwórczego i odpornościowego – świadczenie realizowane poniżej 2 dni (S04),

•

D18 – leczenie nietypowego zapalenia płuc, w tym wirusowego,

•

leczenie ostrych chorób wątroby – G16,

•

leczenie chorób układu krążenia – E77,

•

leczenie chorób zakaźnych niewirusowych – S60,

•

leczenie chorób infekcyjnych jelit – F47F,

•

G26F – choroby dróg żółciowych,

•

E71 – stany po omdleniach i zapaściach, w przypadku bólu głowy (A59), zaburzeniach elektrolitowych –

K26 oraz w przypadku chorób układu krwiotwórczego i odpornościowego, możliwe do realizacji poniżej 2

dni (S04).

Znacząco poszerza to możliwości diagnostyczne i terapeutyczne w obszarze realizowanych świadczeń, a tym

samym wpływa na zaspokojenie potrzeb obecnie niezaspokajanych. Realizacja wymienionych produktów jest

planowana z uwagi na strategiczne podejście do procesu opieki nad pacjentem – ciągłej, kompleksowej,

realizowanej w jednym miejscu, efektywnej kosztowo i w aspektach zdrowotnych.

W obszarze nefrologii – dzięki interwencji w ten obszar, będzie możliwe poszerzenie katalogu świadczeń

dotychczas nierealizowanych, co pozwoli na zaspokojenie potrzeb obecnie nierealizowanych wobec pacjentów

„nefrologicznych”. Oprócz wyżej wymienionych planuje się realizację świadczeń niezbędnych w przypadku

zaawansowanych procedur medycznych w przebiegu chorób nerek, w tym m.in.: o Zakażenia nerek lub dróg

moczowych (L07). Istotne znaczenie mają także procedury (świadczenia), które będą realizowane wobec

pacjentów starszych (65+), w tym np. L84E i L84F – Choroby nerek u pacjentów geriatrycznych. Ponadto zasoby

wytworzone w wyniku inwestycji znacząco poszerzą zakres świadczeń medycznych realizowanych w ramach

obszarów odrębnie kontraktowanych z płatnikiem. Będą realizowane nowe świadczenia, tym samym zaspokojone

zostaną świadczenia obecnie niezaspokajane przez podmiot, a dotyczące m.in.: leczenia ciężkich powikłań

infekcyjnych u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku, wymagające intensywnego leczenia

przeciwgrzybiczego lub przeciwwirusowego – diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu

przeszczepu i trwające powyżej 3 dni (kod produktu – 5.52.01.000146),

reakcji medycznej i podjęcia działań w przypadku ostrego sterydoopornego (i nie tylko) odrzucania przeszczepu

lub ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi – diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia od wykonania

przeszczepu (5.52.01.0001461, 5.52.01.0001460),

trwające powyżej 3 dni leczenie powikłania infekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku,

obejmujące zakres: diagnostyka, leczenie od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu – 5.52.01.000146,

Leczenie w przypadku powikłania nieinfekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku –

diagnostyka, leczenie (diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) trwające powyżej

3 dni (5.52.01.0001023). Dodatkowo planuje się wzmocnienie zakresu udzielania świadczeń w obszarze leczenia

ziarniniaków, chorób płuc alergicznych i z autoimmunizacji (D55).

Planowana do utworzenia infrastruktura i sprzęt do zakupienia umożliwi stworzenie przestrzeni zabiegowej

w ramach scentralizowanego bloku operacyjnego o nowych, nowoczesnych i innowacyjnych możliwościach

w zakresie udzielania świadczeń. Funkcjonalność sali będzie polegać na możliwości stworzenia

interdyscyplinarnego zespołu medycznego i wykonanie kilku zabiegów równocześnie. Zazwyczaj w tego typu

sytuacjach, w których pacjent potrzebuje kilku interwencji, zabiegi odbywają się z koniecznością czasowej

przerwy między nimi, potrzebnej m.in. na ocenę efektów wykonanego zabiegu i regenerację, jednakże wiąże się

to także z ryzykami, w tym np. powikłaniami, zakażeniami (także wewnątrzszpitalnymi), pogorszeniem stanu

zdrowia z uwagi na przesunięcie w czasie kolejnego zabiegu. Dodatkowo tak przygotowana infrastruktura

pozwala także na przeprowadzenie zabiegów małoinwazyjnych z wykorzystaniem najnowszych technologii, w

tym laserowych, angażujących zdalne operowanie narzędziem itp. Dzięki temu skraca się czas leczenia pacjenta

i jego pobyt w szpitalu, następuje szybsza mobilizacja i przeniesienie leczenia na poziom AOS. Dzięki

wyposażeniu sali w specjalistyczny sprzęt do obrazowania pozwala na dysponowanie kompleksowym obrazem

stanu pacjenta i jego monitorowanie w czasie rzeczywistym, nie ma potrzeby transportowania pacjenta uprzednio

między pracowniami. Umożliwia to także przeprowadzanie minimalnie inwazyjnych zabiegów i przyspiesza

diagnostykę, w efekcie skracając czas trwania operacji.

Tak nowoczesne zasoby pozytywnie wpływają na jakość i dostępność do nowego świadczenia zarówno

w przedmiotowej dziedzinie, jak i we wszystkich innych dziedzinach, gdzie będzie miała zastosowanie terapia

wykorzystująca inwazyjne metody (zabiegi), w tym: nefrologii, transplantologii, urologii.

Planowane jest zwiększenie katalogu realizowanych świadczeń medycznych. Do świadczeń tych należą także

produkty, które wymagają interdyscyplinarnego podejścia, zgodnie z założeniem nadrzędnym – realizacji

kompleksowej, obejmującej pełną charakterystykę kliniczną pacjenta opieki medycznej, w tym: świadczenia

realizowane wobec pacjentów z zaburzeniami krzepliwości i innymi chorobami krwi i śledziony (S05), pacjentów

będących pod opieką innych jednostek UCK WUM, np. Cukrzyca ze stanami hiperglikemicznymi (K37),

Przewlekła niewydolność nerek (L83), Choroby tarczycy (K47), Choroby infekcyjne jelit u osób poniżej 65. roku

życia (F47F), Choroby tkanek miękkich (H86), Zakażenia nerek lub dróg moczowych (L07). Kluczowe znaczenie

mają także procedury (świadczenia), które będą realizowane wobec pacjentów starszych, w tym np. L84E i L84F

– Choroby nerek u pacjentów geriatrycznych.

Centralizacja obszaru diagnostycznego wpływa na zwiększenie możliwości działań i użycie nowoczesnych

technologii w procesie udzielania świadczeń. Poszerzone możliwości diagnostyczne dzięki wzmocnieniu

zasobów infrastrukturalnych pozwolą na zwiększenie potencjału jednostki i podmiotu. Tym samym będzie

możliwe zwiększenie zakresu świadczeń we wszystkich dziedzinach objętych inwestycją. W zakresie

przedmiotowej dziedziny, dzięki unowocześnieniu zasobów w zakresie diagnostyki obrazowej, poszerzenie

katalogu produktów będzie obejmować m.in.: świadczenia w zakresie leczenia zatorów płucnych i zaburzeń

hemodynamicznych w ich przebiegu (111 D16), leczenie choroby niedokrwiennej serca (angiografia TK) (170

E56), leczenie schorzeń jamy brzusznej (210 F46), schorzeń nerek i dróg moczowych (371 L07, 407 L85, 408L86)

oraz leczenie zachowawcze urazów (658 T07). Nowoczesny (planowany 3T) rezonans magnetyczny pozwoli na

wykonanie nw. procedur: badania wątroby i nerek własnych i przeszczepionych: angiografia i perfuzja

bezkontrastowa (ASL), spektroskopia i pHmetria tkankowa, elastografia-MR, badanie oksygenacji tkanek

(BOLD), obrazowanie dyfuzyjne. Możliwa będzie diagnostyka potencjalnego dawcy oraz wczesne i odległe

monitorowanie przeszczepów narządów określające wydolność przeszczepionego narządu i ewentualne

powikłania leczenia. Możliwe będzie poszerzenie diagnostyki w przypadku wielochorobowości – rozbudowana

diagnostyka kardiologiczna z oceną waskularyzacji i żywotności mięśnia sercowego, zaawansowane techniki

obrazowania chrząstki stawowej (relaksometria, obrazowanie wolumetryczne) w diagnostyce zespołów bólowych

kręgosłupa i układu mięśniowo-szkieletowego. Ponadto specyfikacja planowanego do zakupu sprzętu będzie

umożliwiała zastosowanie wyników diagnostyki obrazowej (przystawki do biopsji i drenaży) do narządowej

diagnostyki przed- i potransplantacyjnej, leczenia powikłań po przeszczepach narządowych, chorób jamy

brzusznej, naczyń, tarczycy, a wyposażenie sali operacyjnej w aparaturę do diagnostyki obrazowej

śródoperacyjnej pozwoli na leczenie chorób naczyń ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów po

przeszczepach narządowych.

Tym samym realizacja inwestycji we wszystkich obszarach i dziedzinach medycznych, których dotyczy, pozwala

na wdrożenie nowoczesnych – innowacyjnych metod klinicznych o udowodnionej skuteczności – efektywny

proces leczenia jest kluczowy i stanowi cel przedmiotowej inwestycji.

Dane o okresie realizacji inwestycji

ZADANIA w ramach inwestycji

Początek

inwestycji

Koniec

inwestycji

2022

2026

Zadanie nr 1 – Przebudowa Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz

Kliniki Dermatologicznej wraz z AOS

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu wraz z łącznikiem

z budynkiem głównym

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych, sieci

przeciwpożarowej i alarmowej, zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

Zadanie nr 5 – Przebudowa nawierzchni asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja

ciągów komunikacyjnych

Ocena efektywności inwestycji, w tym ekonomicznej efektywności (preferowane wykazanie kalkulacji

NPV i IRR)

Do oszacowania efektywności projektu został wykorzystany wskaźnik finansowej efektywności przedsięwzięcia

(FNPV/C i FIRR/C). Otrzymane wyniki finansowe kształtują się następująco

Wskaźniki finansowe

Wartości obliczone dla 20-letniego okresu odniesienia

FNPV/C – Finansowa zaktualizowana wartość netto

3 896 004,14 zł

FIRR/C – Finansowa wewnętrzna stopa zwrotu

0,07%

Finansowa wewnętrzna stopa zwrotu (FIRR/C) w analizie jest bliska 0,00, jednakże nieujemna, można podjąć

decyzję o zasadności przyjęcia inwestycji do realizacji, mimo minimalnej efektywności finansowej. Drugi wskaźnik

oceniający efektywność inwestycji – finansowa zaktualizowana wartość netto (FNPV/C) jest wartością dodatnią,

co wskazuje na fakt, że inwestycja może zostać przyjęta do realizacji.

Przeprowadzona analiza efektywności finansowej przedsięwzięcia wykazała zatem, że projekt jest rentowny,

choć w minimalnym zakresie, co jest związane m.in. z charakterystyką obszaru działania, jakiego dotyczy, często

kosztochłonnych procedur, a kontraktowanych z publicznym płatnikiem w sposób nieuwzględniający tego faktu w

pełnym zakresie.

W przeciwieństwie do analizy finansowej, ratowanie ludzkiego życia i zdrowia ma ogromne znaczenie w aspekcie

ekonomicznym, co potwierdza analiza w tym zakresie, przedstawiona poniżej. Analiza źródeł finansowania

została przeprowadzona w sposób uwzględniający faktyczny spływ dotacji na konto projektu. Analiza wykazała,

że zaplanowany montaż finansowy zapewnia trwałość finansową projektu w całym okresie prognozy. Kolejnym

elementem analizy finansowej była analiza sprawozdań finansowych dla projektu. Analiza ta potwierdziła

finansową trwałość projektu. Źródła finansowania zapewniają realizację projektu. Jako ostatnią przeprowadzono

analizę sytuacji finansowej. W jej wyniku stwierdzono, że jest ona stabilna i pozwala ponieść ciężar realizacji

projektu – saldo gotówkowe w każdym roku badanego okresu jest dodatnie. Pozwala to stwierdzić, że beneficjent

(przy zakładanym montażu finansowym) będzie w stanie zapewnić środki finansowe na realizację

i funkcjonowanie projektu. Świadczy to pozytywnie o przyjętym planie realizacji zadania i potwierdza trwałość

finansową projektu.

Analiza ekonomiczna

Celem projektu nie jest maksymalizacja zysku i poprawa wyniku finansowego, lecz optymalizacja realizacji

procesów w ramach działalności w obszarze funkcjonowania jako podmiot systemu ochrony zdrowia, zwiększenie

jakości realizowanych usług medycznych UCK WUM w ramach SKDJ w zakresie diagnostyki i leczenia.

Osiągnięcie celów określonych we wcześniejszych częściach Programu, o charakterze ekonomicznospołecznym, zwiększającym efektywność funkcjonowania całego systemu (efekt makro) wiąże się z efektami,

których nie można uwzględnić w analizie finansowej. W tym celu została przeprowadzona niżej opisana analiza

ekonomiczna. Szczegółowe informacje i obliczenie są zawarte w modelu finansowym stanowiącym integralną

część Programu. Celem analizy ekonomicznej jest identyfikacja efektów projektu w ujęciu społecznym, tj. z

uwzględnieniem kosztów i korzyści z punktu widzenia społeczeństwa oraz gospodarki w skali makro. Efekty

społeczne w postaci korzyści są możliwe do skwantyfikowania adekwatnie do interwencji, która je wywołuje.

W związku z powyższym, korzyści społeczne m.in. takie jak poprawa jakości i dostępności do świadczeń

medycznych, skrócenie czasu oczekiwania na świadczenie medyczne, usprawnienie funkcjonowania systemu

ochrony zdrowia, skrócenie czasu diagnostyki i terapii, zwiększenie trafności diagnozy i tym samym – procesu

leczenia, skrócenie czasu hospitalizacji przy zapewnieniu opieki specjalistycznej w ramach AOS, zwiększenie

dostępu do rehabilitacji (w konsekwencji szybszy powrót do zdrowia, aktywności zawodowej itd.) postęp

w zakresie wykorzystywanych rozwiązań infrastrukturalnych i technologii, czy też konkretnych wskaźników, np.

zmniejszenie umieralności czy wydłużenie życia w zdrowiu, zmniejszenie kosztów absencji czy inwalidztwa

w odniesieniu do społeczeństwa, są możliwe do określenia na poziomie całego systemu.

Mają na to bezpośredni wpływ globalne wydatki na ochronę zdrowia. Wartości nakładów finansowych –

inwestycyjnych i bieżących na ochronę zdrowia są wysokie. Możliwe jest zidentyfikowanie skwantyfikowanych

efektów realizacji określonych działań w skali makro (na poziomie analizy skuteczności systemu). W przypadku

jednostkowej interwencji brak jest możliwości oszacowania wartości spodziewanych efektów społecznych

dotyczących np. poprawy stanu zdrowia populacji całego kraju. Możliwe jest oszacowanie prognozowanego

wpływu punktowo – w zakresie działania podmiotu. Tak też jest w przypadku przedmiotowego projektu, którego

koszt realizacji jest wielokrotnie mniejszy niż wymienione nakłady.

W związku z powyższym, z uwagi na znaczącą trudność kwantyfikacji wszystkich korzyści i kosztów

ekonomiczno-społecznych wynikających z realizacji przedmiotowego projektu, dokonano analizy w ujęciu

jakościowym, poszerzając o analizę ilościowo-wartościową w zakresie, w którym miało to uzasadnienie.

Po przeprowadzeniu analizy przewidywanych do uzyskania, w wyniku realizacji przedmiotowego Programu,

korzyści i kosztów społecznych uzyskano wyniki wskazujące na to, że osiągnięcie pełnej efektywności podmiotu

leczniczego w zakresie diagnostyki i terapii, tożsamych z korzyściami ekonomicznymi, tj. mającymi znaczenie

z punktu widzenia społeczno-gospodarczego są

1) zwiększenie efektywności funkcjonowania podmiotu, co ma bezpośrednie przełożenie na usprawnienie

systemu ochrony zdrowia;

2) poprawa jakości i dostępności do świadczeń w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia;

3) poprawa bezpieczeństwa zdrowotnego populacji zamieszkującej obszar oddziaływania szpitala (nie tylko

województwo mazowieckie, ale cały kraj);

4) zmniejszenie liczby zgonów, w szczególności zgonów w związku z realizacją zabiegów, w tym

kompleksowych, z uwzględnieniem realizacji świadczenia w ramach publicznego finansowania ze

środków Narodowego Funduszu Zdrowia (bez angażowania finansowania prywatnego);

5) zmniejszenie liczby skutków, które można uznać jako „ciężkie”, powstałych w wyniku stanów

chorobowych, w tym urazów, a co za tym idzie obniżenie kosztów leczenia z nimi związanych;

6) zwiększenie dostępności do specjalistycznych i wysokospecjalistycznych świadczeń zdrowotnych, co

pozwoli na zachowanie/utrzymanie aktywności zawodowej;

7) podniesienie poziomu wiedzy dotyczącej prawidłowego funkcjonowania systemu opieki, w tym

kompleksowej i koordynowanej;

8) nabycie praktycznych umiejętności w dziedzinie strategii i zarządzania projektami usprawniania systemu

w tym zakresie w odniesieniu do wymienionej grupy chorych;

9) skrócenie czasu i kosztów hospitalizacji pacjentów;

10) zwiększenie roli AOS;

11) poprawa skuteczności diagnostyki i terapii (głównie zabiegowej) w szpitalu i opieki w ramach AOS;

12) zwiększenie jakości działań w obszarze diagnostyki i terapii w zakresie intensywnej terapii oraz pacjentów

poddawanych zabiegom na bloku operacyjnym;

13) wydłużenie przeciętnego trwania życia;

14) poprawa jakości życia mieszkańców miasta, regionu, kraju;

15) obniżenie kosztów społecznych z tytułu absencji chorobowej czy niepełnosprawności;

16) zmniejszenie wydatków na opiekę zdrowotną spowodowane większą liczbą wysokospecjalistycznych

badań i przyśpieszeniem wydawania diagnozy i skuteczności terapii;

17) wzrost liczby osób powracających do zdrowia w szybkim czasie;

18) spójny rozwój społeczno-gospodarczy obszaru (województwa);

19) wzrost atrakcyjności osiedleńczej obszaru (województwa);

20) zwiększenie ilości i rozmiarów „inwalidztwa unikniętego";

21) wzrost poczucia bezpieczeństwa zdrowotnego społeczeństwa;

22) podniesienie standardu obsługi pacjenta i jakości opieki nad nim, budowanie potencjału

instytucjonalnego, w tym kadrowego – wyposażanie w wiedzę, umiejętności i doświadczenie kadry

publicznego sektora ochrony zdrowia;

23) zmniejszenie dysproporcji w dostępie do usług medycznych;

24) utrzymanie dobrego stanu środowiska naturalnego, w tym głównie powietrza, spowodowane

zmniejszeniem ilości szkodliwych substancji emitowanych do powietrza – energooszczędne rozwiązania

w zakresie robót budowalno-instalacyjnych oraz doposażenia.

Po stronie kosztów należy zidentyfikować nakłady inwestycyjne oraz koszty operacyjne, w tym w zakresie nabytej

i wytworzonej infrastruktury – pojawiające się po zakończeniu okresu gwarancyjnego, jak również nakłady

odtworzeniowe umożliwiające utrzymanie produktów projektu w prawidłowym stanie technicznym i w pełnej

sprawności i gotowości do użycia. Powyższe można jednak uznać jako „koszty nie do uniknięcia” i związane

w naturalny sposób z procesem unowocześniania i rozwoju wiążącego się ze zwiększaniem zasobów

produkcyjnych podmiotu.

Dane o planowanych efektach rzeczowych inwestycji

Planowane efekty rzeczowe zostały przedstawione tabelarycznie

Stan bieżący – przedinwestycyjny

powierzchnia

całkowita (PC) w m2

powierzchnia

użytkowa

(PU) w m2

liczba

łóżek

Klinika Ortopedii

i Traumatologii Narządu

Ruchu wraz z AOS

19 341,00

14 018,00

100

Klinika Urologii Ogólnej,

Onkologicznej

i Czynnościowej

7 480,70

6 241,70

60

4 939,44

3 951,55

50

ZAKRES

Klinika Medycyny

Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób

Wewnętrznych wraz

ze Stacją Dializ

Klinika Immunologii,

Transplantologii i Chorób

Wewnętrznych

Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej

(szt.)

3 566,46

2 853,17

29

4 960,70

3 792,88

48

Planowany stan docelowy –

poinwestycyjny

Jednostki

funkcjonujące

liczba

po zakończeniu powierzchnia powierzchnia łóżek

całkowita

użytkowa

inwestycji

(PC) w m2

(PU) w m2

(szt.)

Klinika Ortopedii

i Traumatologii

Narządu Ruchu

wraz z AOS

Klinika Urologii

Ogólnej,

Onkologicznej

i Czynnościowej

Centrum

Transplantacyjne

19 341,00

14 018,00

60

4 782,33

3 825,86

70

24 894,68

19 915,74

166

Apteka

1 610,00

1 288,00

Apteka

400

320

Laboratorium

1 610,00

1 288,00

Laboratorium

400

320

Bloki operacyjne

1 690,88

1 352,70

Bloki operacyjne

2 600,00

2 080,00

51,2

Pracownia

endoskopowa

450

360

Pracownia endoskopowa

Zespół Poradni (AOS)

1 075,00

860

Zakład Radiologii

Klinicznej

2 510,00

2 008,00

Poz. 1063

Zespół Poradni

(AOS)

Zakład

Radiologii

Klinicznej

900

720

850

680

Łącznik

Łącznik

992

992

Klinika Dermatologii +

Klinika Dermatologii

i Wenerologii z AOS

3125,00

2500,00

40,00

58 735,01

45 731,60

336,00

14 528,00

11 622,40

56

Klinika

Dermatologii +

Klinika

Dermatologii

i Wenerologii

z AOS

63 376,18

49 327,60

343,00

RAZEM

Porównanie stanu obecnego ze stanem docelowym w ramach inwestycji

Różnica

powierzchnia całkowita (PC) w m2

powierzchnia

użytkowa

(PU) w m2

liczba łóżek

0,00

0,00

-40,00

-2 698,37

-2 415,84

10,00

Centrum Transplantacyjne

11 428,08

9 318,14

39,00

Klinika Dermatologii + Klinika Dermatologii i

Wenerologii

-11 403,00

-9 122,40

-16,00

ZAKRES

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu wraz

z AOS

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i

Czynnościowej

(szt.)

Apteka

-1 210,00

-968,00

0

Laboratorium

-1 210,00

-968,00

0

Bloki operacyjne

909,12

727,30

0

Pracownia endoskopowa

386,00

308,80

0

Zespół Poradni (AOS)

-175,00

-140,00

0

Zakład Radiologii Klinicznej

-1 660,00

-1 328,00

0

Łącznik

79

992,00

992,00

0

-4 641,17

-3 596,00

-7,00

Mierniki stopnia realizacji

Mierniki stopnia realizacji inwestycji w latach (2022–2026) – wskaźniki monitorujące efekty na poziomie

produktów, wynikające bezpośrednio z celów Programu są następujące

Lp.

Nazwa wskaźnika

Jednostka Wartość oczekiwana do uzyskania

1

Powierzchnia zmodernizowana (PU)

m2

16 518,00

2026

2

Powierzchnia wybudowana

(PU)

m2

29 213,60

2026

3

Wartość zakupionego sprzętu

PLN

93 984 150

Rok osiągnięcia wskaźnika

2026

Udział zrealizowanego zakresu rzeczowego liczony w okresach rocznych z uwzględnieniem wagi

prac przedstawia się następująco

Wielkość

środków

(w tys. zł)

91– MZ

Cel programu

Zakres rzeczowy zrealizowanego celu

Prace przygotowawcze – czynności poprzedzające fazę

projektową, obejmujące m.in. analizę dokumentacji

archiwalnej dotyczącej terenu inwestycji oraz zakresu

niezbędnych do uzyskania dokumentów. Rozpoczęcie

procedur administracyjnych związanych z realizacją

inwestycji, zmierzające do uzyskania niezbędnych

opinii/decyzji organów administracyjnych. Wsparcie

eksperckie.

Prace przygotowawcze i koncepcyjne - rozpoczęcie

procesu inwentaryzacji obszaru inwestycji, obejmującego

m.in. badania geologiczne i hydrogeologiczne, badania

sozologiczne, inwentaryzację geodezyjną obejmującą

zarówno obiekty, jak i sieci instalacyjne, zagospodarowanie

terenu oraz inwentaryzację przyrodniczą.

Wsparcie eksperckie.

Uzyskanie mapy do celów projektowych.

2023

2024

1 716 – MZ

2 069 – MZ

Prace przygotowawcze - Ekspertyzy branżowe (dotyczy

zarówno modernizacji budynku nr 20, jak i budowy nowego

budynku).

Prace przygotowawcze i koncepcyjne – wszczęcie

procedur uzyskania niezbędnych decyzji/opinii organów

Poprawa

efektywności leczenia administracyjnych, w tym Decyzji o środowiskowych

pacjentów UCK WUM uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz

Decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

w ramach Zakładu

Leczniczego – SKDJ

Prace projektowe – Rozpoczęcie etapu opracowania

przez zmianę i

Programu Funkcjonalno-Użytkowego rozszerzonego o

poprawę

koncepcję funkcjonalno-użytkowo-przestrzenną, koncepcję

infrastruktury

architektoniczną i instalacyjną wielobranżową w celu

oraz przemiany

wyłonienia generalnego wykonawcy realizacji inwestycji w

organizacyjne

formule „zaprojektuj-wybuduj-wyposaż”.

dostosowane do

dynamiki trendów

demograficznych

Prace projektowe – Zakończenie rozpoczętego w 2023 r.

etapu opracowania: Programu Funkcjonalno-Użytkowego

rozszerzonego o koncepcję funkcjonalno-użytkowoprzestrzenną, koncepcję architektoniczną i instalacyjną

wielobranżową i wybór generalnego wykonawcy realizacji

inwestycji w formule „zaprojektuj-wybuduj-wyposaż”

Kontynuacja wsparcia eksperckiego.

Prace przygotowawcze i koncepcyjne – zakończenie

rozpoczętych w 2023 r. procedur uzyskiwania: Decyzji

środowiskowej, Zaleceń konserwatorskich oraz Decyzji o

ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

Prace projektowe – rozpoczęcie etapu opracowania

projektu budowlanego w celu uzyskania prawomocnej

decyzji o pozwoleniu na budowę

81

Poz. 1063

Zakres

Modernizacja istniejącej

Modernizacja istniejącej infrastruktury i budowa nowego budynku infrastruktury i budowa nowego

budynku

Rok

realizacji

– 82 –

modernizacja istniejącej infrastruktury i budowa nowego budynku

Monitor Polski

Miernik –

udział

zrealizowane

go zakresu

rzeczowego

rocz- narastanie

jąco

%

%

3

3

10

Uzyskanie prawomocnej decyzji organu administracji

architektoniczno-budowlanej o pozwoleniu na budowę na

podstawie opracowanego projektu budowlanego oraz

prawomocnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę

istniejących budynków kolidujących z budową nowego

budynku.

Prace projektowe – opracowanie wielobranżowych

projektów wykonawczych.

Prace rozbiórkowe i demontaże (modernizacja budynku nr

20, rozbiórka istniejących budynków kolidujących z budową

nowego budynku).

Prace demontażowe w zakresie istniejących instalacji

wodno-kanalizacyjnych; centralnego ogrzewania;

wentylacyjnych i klimatyzacyjnych; gazów medycznych oraz

elektrycznych i teletechnicznych.

Nadzór autorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi na podstawie opracowanej dokumentacji

projektowej

Nadzór inwestorski nad realizowanymi robotami

budowlano-instalacyjnymi we wszystkich branżach

2025

255 745 – MZ

3 486 –

Inwestor

Wsparcie eksperckie

Faza wykonawcza projektu – Rozpoczęcie robót

budowlano-instalacyjnych.

Przyłącza do budynku, poprzedzone przygotowaniem

terenu

Stan surowy

Instalacje wodno-kanalizacyjne

Instalacje CO

Instalacje wentylacji i klimatyzacji

Poz. 1063

modernizacja istniejącej infrastruktury i budowa nowego budynku

Monitor Polski

25

48

Instalacje elektryczne i teletechniczne

Gazy medyczne

Prace wykończeniowe

Urządzenia technologiczne

Budowa sieci

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

Nadzór autorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi na podstawie opracowanej dokumentacji

projektowej

Nadzór inwestorski nad realizowanymi robotami

budowlano-instalacyjnymi we wszystkich branżach

Rozruch i uruchomienie

Instalacje wodno-kanalizacyjne

Instalacje CO

Instalacje wentylacji i klimatyzacji

2026

Instalacje elektryczne i teletechniczne

Gazy medyczne

270 260 – MZ

14 443 –

Inwestor

Prace wykończeniowe

budowa Łącznika

modernizacja

sieci

modernizacja

ciągów

komunikacyjnych,

dróg nawierzchni

na terenie SKDJ

modernizacja i budowa nowego budynku

Budowa Łącznika

Urządzenia technologiczne

Budowa Łącznika

budowa Łącznika

modernizacja

sieci

Budowa sieci

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

Zakup pierwszego wyposażenia

modernizacja

ciągów

komunikacyjnych,

dróg nawierzchni

na terenie SKDJ

Klinika Ortopedii i

Traumatologii

Narządu Ruchu,

Kliniki

posadowione w

nowym budynku,

w tym Centrum

Transplantacyjne

Klinika

Dermatologii i

Wenerologii,

Klinika

Dermatologiczna

Udział zrealizowanego zakresu rzeczowego w ujęciu rzeczowo-finansowym, co roku i narastająco w okresach

rocznych z uwzględnieniem wagi prac i montażem finansowym przedstawia się następująco

W tysiącach złotych

ĂŬƌĞƐƉƌĂĐ

ϮϬϮϮ

ϮϬϮϯ ϮϬϮϰ

ϮϬϮϱ

WƌĂĐĞƉƌŽũĞŬƚŽǁĞ

ϵϭ ϵϳϱϭϴϴϲ ϴϭϭϬ

Nadzór autorski

Ϭ

Ϭ

Nadzór inwestorski

Ϭ

Ϭ

ŬƐƉĞƌƚLJnjLJ

Ϭ

ϳϰϭ

ZŽnjƌƵĐŚŝƵƌƵĐŚŽŵŝĞŶŝĞ

Ϭ

Ϭ

WƌnjLJŐŽƚŽǁĂŶŝĞƚĞƌĞŶƵ

Ϭ

Przyłącza do budynku

Prace rozbiórkowe i demontaże

ϮϬϮϲ ZD

Ϭ

ϭϭϬϲϮ

Ϭ ϲϲϳ

ϰϱϴ

ϭϭϮϱ

Ϭ Ϯϰϴϱ

ϭϰϴϴ

ϯϵϳϯ

ϭϴϯ ϭϱϵ

Ϭ

ϭϬϴϯ

Ϭ Ͳ

ϭϴϳϬ

ϭϴϳϬ

Ϭ

Ϭ ϮϱϮϯ

ϵϬ

Ϯϲϭϯ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϯϳϴϱ

ϱϭϯ

ϰϮϵϴ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϳϴϴ

ϭϱϵϰ

ϮϯϴϮ

^ƚĂŶƐƵƌŽǁLJ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϳϮϱϮϵ

ϮϭϮϱ

ϳϰϲϱϰ

Prace wykończeniowe

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϲϵϯϳϲ

ϵϬϴϱϯ ϭϲϬϮϮϵ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞǁŽĚŶŽͲŬĂŶĂůŝnjĂĐLJũŶĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϳϵϲϱ

ϴϯϭϴ

ϭϲϮϴϯ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞĐĞŶƚƌĂůŶĞŐŽŽŐƌnjĞǁĂŶŝĂ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϴϳϲϮ

ϴϲϵϲ

ϭϳϰϱϴ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞǁĞŶƚLJůĂĐLJũŶĞŝŬůŝŵĂƚLJnjĂĐLJũŶĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϭϭϵϰϴ

ϭϮϴϱϱ

ϮϰϴϬϯ

Instalacje gazów medycznych

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϱϱϳϲ

ϳϱϲϮ

ϭϯϭϯϴ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞĞůĞŬƚƌLJĐnjŶĞŝƚĞůĞƚĞĐŚŶŝĐnjŶĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϭϲϳϮϳ

ϭϰϯϲϳ

ϯϭϬϵϰ

Urządzenia ƚĞĐŚŶŽůŽŐŝĐnjŶĞŝƚƌĂŶƐƉŽƌƚƵ

Ϭ

Ϭ

Ϭ Ϯϯϴϵ

ϮϮϲϴ

ϰϲϱϳ

Zakup pierwszego wyposażenia oraz wysokospecjalistycznego sprzętu

ŵĞĚLJĐnjŶĞŐŽ

Ϭ

Ϭ

Ϭ Ͳ

ϵϯϵϴϰ

ϵϯϵϴϰ

ƵĚŽǁĂƐŝĞĐŝ

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϰϭϮϲϰ

ϯϯϮϯϵ

ϳϰϱϬϯ

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

Ϭ

Ϭ

Ϭ ϰϭϳϴ

ϰϰϮϯ

ϴϲϬϭ

ZD

ϵϭ

Źródło finansowania:



ϭϳϭϲ ϮϬϲϵ ϮϱϵϮϯϭ









D

ϵϭ

ϭϳϭϲ ϮϬϲϵ

Ϯϱϱϳϰϱ

/ŶǁĞƐƚŽƌ

Ϭ

Ϭ

ϯϰϴϲ





83



Ϭ





ϮϴϰϳϬϯ ϱϰϳϴϭϬ



ϮϳϬϮϲϬ ϱϮϵϴϴϭ

ϭϰϰϰϯ



ϭϳϵϮϵ

ϱϰϳϴϭϬ

Narastająco

narastająco w tys. zł

ϮϬϮϮ

ϮϬϮϯ

ϮϬϮϰ

ϮϬϮϱ

ϮϬϮϲ

WƌĂĐĞƉƌŽũĞŬƚŽǁĞ

ϵϭ

ϭϬϲϲ

ϮϵϱϮ

ϭϭϬϲϮ

ϭϭϬϲϮ

Nadzór autorski

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϲϲϳ

ϭϭϮϱ

Nadzór ŝŶǁĞƐƚŽƌƐŬŝ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

Ϯϰϴϱ

ϯϵϳϯ

ŬƐƉĞƌƚLJnjLJ

Ϭ

ϳϰϭ

ϵϮϰ

ϭϬϴϯ

ϭϬϴϯ

ZŽnjƌƵĐŚŝƵƌƵĐŚŽŵŝĞŶŝĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϭϴϳϬ

WƌnjLJŐŽƚŽǁĂŶŝĞƚĞƌĞŶƵ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϮϱϮϯ

Ϯϲϭϯ

Przyłącza do budynku

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϯϳϴϱ

ϰϮϵϴ

Prace rozbiórkowe i demontaże

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϳϴϴ

ϮϯϴϮ

^ƚĂŶƐƵƌŽǁLJ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϳϮϱϮϵ

ϳϰϲϱϰ

Prace wykończeniowe

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϲϵϯϳϲ ϭϲϬϮϮϵ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞǁŽĚŶŽͲŬĂŶĂůŝnjĂĐLJũŶĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϳϵϲϱ

ϭϲϮϴϯ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞĐĞŶƚƌĂůŶĞŐŽŽŐƌnjĞǁĂŶŝĂ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϴϳϲϮ

ϭϳϰϱϴ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞǁĞŶƚLJůĂĐLJũŶĞŝŬůŝŵĂƚLJnjĂĐLJũŶĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϭϭϵϰϴ

ϮϰϴϬϯ

Instalacje gazów ŵĞĚLJĐnjŶLJĐŚ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϱϱϳϲ

ϭϯϭϯϴ

/ŶƐƚĂůĂĐũĞĞůĞŬƚƌLJĐnjŶĞŝƚĞůĞƚĞĐŚŶŝĐnjŶĞ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϭϲϳϮϳ

ϯϭϬϵϰ

Urządzenia technologiczne i transportu

Ϭ

Ϭ

Ϭ

Ϯϯϴϵ

ϰϲϱϳ

Zakup pierwszego wyposażenia oraz wysokospecjalistycznego sprzętu medycznego

Ϭ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϵϯϵϴϰ

ƵĚŽǁĂƐŝĞĐŝ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

ϰϭϮϲϰ

ϳϰϱϬϯ

ϰϭϳϴ

ϴϲϬϭ

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

Ϭ

Ϭ

Ϭ

wydatki narastająco (w tys. zł)

ϵϭ

ϭϴϬϳ

ϯϴϳϲ

ϮϲϯϭϬϳ ϱϰϳϴϭϬ

D

ϵϭ

ϭϴϬϳ

ϯϴϳϲ

ϮϱϵϲϮϭ ϱϮϵϴϴϭ

/ŶǁĞƐƚŽƌ

Ϭ

Ϭ

Ϭ

Źródło finansowania:

0,020%

2022

0,33%

2023

0,71%

2024

48,03%

2025

ϯϰϴϲ

ϭϳϵϮϵ

100,00%

2026

1%

1%

1%

49%

100%

MZ

91

1 807

3876

259 621

529 881

Inwestor

0

0

0

3 486

17 929

MZ

0,02%

0,34 %

0,71%

49,00%

100,00%

Inwestor

0,00%

0,00%

0,00%

19,44%

100,00%

Źródło finansowania (w tys. zł)

Finansowanie w ujęciu %

Zestawienie planowanych środków z poszczególnych źródeł na finansowanie inwestycji w kolejnych

latach realizacji

Zestawienie planowanych do poniesienia wydatków w poszczególnych grupach kosztów w poszczególnych

latach realizacji wraz z montażem finansowym (źródła finansowania wydatków w poszczególnych latach)

przedstawia poniższa tabela

Zestawienie

wydatkowania

w grupach

kosztów

W

ZŁOTYCH

GRUPA

kosztów

Brutto

1

2022

-

2023

0

2024

0

2025

0

2026

0

RAZEM

0

-

2

6 911 879

-

-

0

6 308 738

603 141

6 911 879

3

263 932 775

-

-

0

157 671 953

106 260 822

263 932 775

4

155 267 474

-

-

0

79 651 940

75 615 534

155 267 474

5

8 601 200

-

-

-

4 177 600

4 423 600

8 601 200

6

93 984 150

-

-

-

-

93 984 150

93 984 150

7

19 112 452

90 774

1 715 863

2 068 870

11 420 728

3 816 217

19 112 452

547 809 930

90 774

1 715 863

2 068 870

259 230 959

284 703 464

547 809 930

MZ

90 774

1 715 863

2 068 870

255 745 109

270 260 384

529 881 000

Inwestor

-

-

-

3 485 850

14 443 080

17 928 930

MZ

Inwestor

100,00%

100,00%

100,00%

98,66%

94,93%

96,73%

0,00%

0,00%

0,00%

1,34%

5,07%

3,27%

Zestawienie

wydatkowania

w grupach

kosztów

W TYS.

ZŁOTYCH

GRUPA

kosztów

Brutto

2022

2023

2024

2025

2026

RAZEM

-

-

-

-

-

-

-

2

6 912

-

-

-

6 309

603

6 912

3

263 933

-

-

-

157 672

106 261

263 933

4

155 267

-

-

-

79 652

75 616

155 267

5

8 601

-

-

-

4 178

4 424

8 601

6

93 984

-

-

-

-

93 984

93 984

7

19 112

11 421

3 816

19 112

1

91

547 810

MZ

Inwestor

2 069

91

1 716

2 069

259 231

284 703

547 810

91

1 716

2 069

255 745

270 260

529 881

-

-

3 486

14 443

17 929

100,00%

100,00%

100,00%

98,66%

94,93%

96,73%

0,00%

0,00%

0,00%

1,34%

5,07%

3,27%

MZ

Inwestor

1 716

-

Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji

Harmonogram inwestycji został zaplanowany adekwatnie do zakresu objętego inwestycją. Czas przeznaczony

na poszczególne etapy, w ich ramach – działania, a szerzej – kamienie milowe, uwzględnia wolumen dostępnych

zasobów oraz warunki zewnętrzne, np. czas niezbędny na procedowanie aspektów administracyjnych

(np. decyzji, pozwoleń, zaleceń, opinii, uzgodnień). Poniższy harmonogram nie uwzględnia kategorii kosztów (1),

z uwagi na fakt, że budżet nie przewiduje wydatków w tym zakresie. Załączony harmonogram identyfikuje ten fakt.

ϮϬϮϮ

ϮϬϮϯ

ϮϬϮϰ

ϮϬϮϱ

ϮϬϮϲ

ϭϯϲϭϲ Ϯϱϳϯϳϵ ϮϭϬϴϯϲ

ϰϰϱϲϲ

ϳϬϵ

ϰϴϬϰϬ

ϱϬϮ

Ͳ

Ͳ

ϰϴϱϴϱϬ

ϭϭϰϰϮ

ϳϱϬ

Zadanie nr 1 – Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

93 089

042

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii

i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej wraz z AOS

11 928

600

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie

kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem głównym

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych,

teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej i alarmowej, zasilania

energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

Zadanie 5 – Przebudowa, miejscowe odtworzenie nawierzchni

asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja ciągów

komunikacyjnych

364 720

511

ϰϱϯϴϳ ϵϬϬϴϮϴ

ϭϬϮϮ

ϯϯϮ

ϭϳϯϳϴϴ

Ϯϯϰ

ϭϴϴϵϲϯ

ϳϯϬ

72 896

570

ϮϳϮϯϮ ϱϭϰϳϱϵ ϴϭϳϱϭϭ

ϯϳϴϭϯ

ϵϯϴ

ϯϯϳϮϯ

ϭϯϬ

5 175

207

ϰϱϯϵ

ϰϮϴϵϳ

Ϯϱϳϲ

ϮϮϵ

ϮϱϯϯϯϱϮ

ϵϬϳϳϰ

ϭϳϭϱ

ϴϲϯ

ϮϬϲϴ ϮϱϵϮϯϬ

ϴϳϬ

ϵϱϵ

ϮϴϰϳϬϯ

ϰϲϰ

Ͳ

ϭϴϭϵϭ

Dane o planowanym okresie zagospodarowania obiektów budowlanych i innych składników

majątkowych po zakończeniu inwestycji oraz o planowanej kwocie środków finansowych i źródłach ich

pochodzenia, które umożliwiają zagospodarowanie tych efektów rzeczowych w planowanym okresie

Po zakończeniu inwestycja będzie w pełni funkcjonalna, tj. będzie możliwy formalny odbiór i przejęcie

do eksploatacji (fazy operacyjnej). Produktami inwestycji będą gotowe do użytkowania zarówno pod względem

technicznym jak i formalnym obiekty – przestrzenie oraz budynki, w tym zakresie inwestycja nie będzie wymagała

zagospodarowania, tj. dodatkowych elementów umożliwiających funkcjonowanie. Zakres inwestycji został tak

zaplanowany, aby po zakończeniu nie było potrzeby dokonywania interwencji w żadnym zakresie. Z tego powodu

w zakresie rzeczowym ujęto zadania dotyczące modernizacji sieci oraz infrastruktury towarzyszącej

zapewniającej możliwość odbiorów i użytkowania wytworzonej infrastruktury – zmodernizowanych budynków

i budowa nowego obiektu budowlanego. W odniesieniu do zakupu sprzętu i aparatury medycznej, w zakresie,

w jakim będzie to niezbędne, w trakcie realizacji inwestycji będą pozyskiwane stosowne decyzje i pozwolenia (np.

w obszarze aparatury do diagnostyki obrazowej), według harmonogramu skorelowanego z tempem prac

budowlanych oraz planowanymi terminami odbiorów. Zakup infrastruktury sprzętowej wraz z realizacją szkoleń

obsługowych, kończących proces inwestycyjny, jest planowany w końcowej fazie realizacji inwestycji, ale przed

odbiorami technicznymi, w tym służb zewnętrznych (m.in. Sanepid) z uwagi na charakterystykę obszarów

medycznych. Wymieniony zakup jest planowany w okresie I–IV kwartał 2026 r. za kwotę 93 984 tys. zł,

finansowany ze środków dotacji celowej. W IV kwartale 2026 r. jest planowany rozruch (rozpoczęcie okresu

operacyjnego).

Po wymienionych działaniach realizacja zadania będzie kompletna, zakończona uzyskaniem produktów w IV

kwartale 2026 r. W tych terminach planowany jest okres zagospodarowania obiektów po zakończeniu

poszczególnych zadań, rozruch i rozpoczęcie fazy operacyjnej – eksploatacji.

Inwestor zapewni środki w ramach wkładu własnego w wysokości 17 929 tys. zł w ramach inwestycji. Zgodnie

z zasadami gospodarki finansowej UCK WUM, w okresie operacyjnym, będą konieczne do ponoszenia z jego

budżetu koszty operacyjne, a po okresie gwarancyjnym, jednak poza okresem odniesienia, mogą się pojawić

koszty odtworzeniowe (nie są brane pod uwagę w kalkulacjach finansowych). Nie przewiduje się zmiany

przeznaczenia wytworzonej infrastruktury ani jej zbycia, zatem nie jest szacowana także wartość rezydualna.

W związku z tym UCK WUM zapewni środki na utrzymanie obiektów budowlanych i innych składników

majątkowych ze środków publicznych w wysokości niezbędnej do zachowania operacyjnej gotowości do działania

w każdym roku operacyjnej działalności. Według prognoz wartość wymienionych pozycji będzie kształtowała się

na poniższym poziomie w poszczególnych okresach odniesienia

ROK

0

1

2

3

4

5

6

Wpływy

195 810 388,86

204 701 423,27

205 110 826,11

205 521 047,77

205 932 089,86

206 343 954,04

206 756 641,95

Wydatki

717 478 058,90

181 094 169,12

181 154 254,08

181 215 609,22

181 278 223,70

181 342 086,81

181 407 187,93

ROK

7

8

9

10

11

12

13

14

Wpływy

207170155,23

207584495,54

207999664,54

208207664,20

208415871,86

208624287,74

208832912,02

209041744,94

Wydatki

181473516,57

181541062,32

181609814,89

181679764,10

181770998,77

181863048,24

181955907,53

181963498,85

ROK

15

16

17

18

19

20

Wpływy

209 250 786,68

209 460 037,47

209 669 497,50

209 879 167,00

210 089 046,17

210 299 135,22

Wydatki

181 971 761,06

181 980 689,16

181 990 278,19

182 000 523,21

182 011 419,37

182 022 961,80

Źródłem pochodzenia tych środków będą płatności za wykonane procedury – środki otrzymywane z Narodowego

Funduszu Zdrowia w wysokości od 195 810 388,86 zł do 210 299 135,22 zł. Kwoty te zapewnią możliwość

pokrycia wydatków operacyjnych i ewentualnych nakładów.

Poziom finansowania SKDJ nie stwarza zagrożenia dla utrzymania finansowej trwałości inwestycji. Świadczenia

zdrowotne stacjonarne i ambulatoryjne są realizowane przede wszystkim w ramach kontraktu z Narodowym

Funduszem Zdrowia (97% przychodów netto ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych), w szczególności

w następujących rodzajach umów: leczenie szpitalne oraz ambulatoryjna opieka specjalistyczna.

Analiza celowości i możliwości wykonania inwestycji etapami

Inwestycja zaplanowana do realizacji, w związku z jej zakresem i koniecznością zapewnienia kompatybilności

rozwiązań projektowych i wykonawczych, nie przewiduje etapowania. W związku z tym nie zaplanowano

sekwencyjnego działania, a jeden proces inwestycyjny, obejmujący kolejne kroki/działania, zgodnie z logiką

przedsięwzięcia i procedurami niezbędnymi do realizacji. Tym samym, w Programie nie są wyróżnione etapy

realizacyjne, a zaplanowane zadania i procedury wynikają z zakresu implikującego przyjęcie kolejności działań.

Realizacja Programu Wieloletniego nie zakłada wykonywania inwestycji etapami w rozumieniu rozporządzenia

Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji

z budżetu państwa.

Program obejmuje modernizację istniejącej infrastruktury oraz rozbudowę kompleksu budynków szpitala o nowy

budynek. Program w warstwie finansowej przewiduje wydatki dotyczące przygotowania terenu, robót

budowlanych, instalacyjnych, zagospodarowanie terenu, zakup wyposażenia oraz prace przygotowawcze,

ekspertyzy, koszty uruchomienia i rozruchu.

Przewiduje się następujące szacunkowe parametry inwestycji

Planowany stan docelowy – poinwestycyjny

ZAKRES Inwestycji

powierzchnia

całkowita (PC) w m2

powierzchnia użytkowa (PU) w

m2

liczba łóżek

(szt.)

58 735,01

45 731,60

336,00

WARTOŚĆ KOSZTORYSOWA INWESTYCJI Z WYSZCZEGÓLNIENIEM GRUP KOSZTÓW

Realizacja Programu w zakresie rzeczowo-finansowym została przewidziana na lata 2022–2026. Program

będący przedmiotem pogłębionej analizy skalkulowany został na kwotę 547 809 930,00 zł (547 810 tys. zł),

z czego

• środki Inwestora – 17 928 930,00 zł (17 929 tys. zł);

• środki dotacji z budżetu państwa – 529 881 000,00 zł (529.881 tys. zł)

Lp.

Rodzaje grup kosztów

Wartość prac

brutto w zł

1

2

3

1

Pozyskanie działki budowlanej

2

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

3

Budowa obiektów podstawowych

4

Instalacje

5

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

6

Wyposażenie

7

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz ewentualnie szkolenia

i rozruch technologiczny

6 911 879

263 932 775

155 267 474

8 601 200

93 984 150

RAZEM

W tym rezerwa (do 10% – nowe zadania, do 15% przebudowa/modernizacja od wartości rbm

z grup 2, 3, 4, 5)

tLJůŝĐnjĞŶŝĞŬǁŽƚLJƌĞnjĞƌǁLJ͗

kategorie kosztów 2–ϱ

ŶŽǁLJďƵĚLJŶĞŬ

ŵŽĚĞƌŶŝnjĂĐũĂŝƉƌnjĞďƵĚŽǁĂ



19 112 452

547 809 930

44 592 436

ϰϯϰϳϭϯϯϮϴ ϰϰϱϵϮϰϯϲ wskaźnik

ϮϳϮϴϳϴϲϬϵ ϮϳϮϴϳϴϲϭ

ϭϬй

ϭϲϭϴϯϰϳϭϵ ϭϳϯϬϰϱϳϱ

ϭϭй

Załącznik nr 2 – Zestawienie źródeł finansowania w latach

19 112 452

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa

obiektów pomocniczych

Wyposażenie

Prace przygotowawcze, projektowe,

obsługa inwestorska, nadzory

autorskie, szkolenia, rozruch

4

5

6

7

ŁĄCZNIE

547 809 930

8 601 200

155 267 474

263 932 775

17 928 930

701 100

1 080 000

3 246 330

8 535 000

4 182 000

184 500

4

Środki

własne

547 809 930

5

Środki z

innych

źródeł

7

-

-

-

-

-

-

90 774

90 774

2022

-

-

-

-

-

-

1 715 863

1 715 863

8

2023

-

-

-

-

-

-

2 068 870

2 068 870

9

2024

-

255 745 109

11 420728

-

4 177 600

79 651 940

154 186 103

6 308 738

10

2025

Planowane nakłady w latach

-

270 260 384

3 115 117

92 904 150

1 177 270

67 080 534

105 564 672

418 641

11

2026

– 92 –

91

529 881 000

18 411 352

92 904 150

5 354 870

146 732 474

259 750 775

6 727 379

-

6=7+8+9+(…)

Środki z MZ

Monitor Polski

RAZEM

93 984 150

Budowa obiektów podstawowych

3

6 911 879

Przygotowanie terenu i przyłączenia

obiektów do sieci

-

2

3=4+5+6

Pozyskanie działki budowlanej

2

1

Wartość wg

WKI

1

Rodzaj grupy kosztów

Lp.

pn. "Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka

Jezus”

HARMONOGRAM RZECZOWO-FINANSOWY INWESTYCJI – FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW Z BUDŻETU PAŃSTWA

ZAŁĄCZNIKI

1. Wartość kosztorysowa inwestycji z wyszczególnieniem 7 grup kosztów.

2. Zestawienie planowanych środków z poszczególnych źródeł na finansowanie inwestycji w kolejnych

latach realizacji.

3. Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji.

4. Oświadczenie Inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym mowa

w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

5. Pisemne zobowiązanie Inwestora do przeznaczenia środków własnych, pokrywających różnicę między

wartością kosztorysową inwestycji, a środkami przydzielonymi przez Ministra Zdrowia lub pochodzącymi

z innych źródeł.

Załącznik nr 3 – Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji

Załącznik nr 4 – Oświadczenie Inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

OŚWIADCZENIE

o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

Oświadczam, że Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zakład leczniczy

Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus, ul. Lindleya 4, 02-005 Warszawa, posiada prawo do dysponowania

nieruchomością oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 9 w obrębie ewidencyjnym 2-01-02

w jednostce ewidencyjnej KW 160327 na cele budowlane z tytułu: Umowy użyczenia zawartej pomiędzy

Warszawskim Uniwersytetem Medycznym a Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w dniu 23 maja 2000 roku w

Warszawie, w przedmiocie określenia warunków zarządzania i użytkowania przez UCK WUM określonych

nieruchomości dla celów statutowych, w szczególności związanych z jego działalnością jako jednostki klinicznej

oraz zasad współpracy w zakresie zasad prowadzenia działalności naukowej dydaktycznej na bazie UCK WUM

w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, zmienionej aneksami nr 1 – 9.

Załącznik nr 5 – Oświadczenie o zabezpieczeniu środków własnych na realizację inwestycji

OŚWIADCZENIE

o zabezpieczeniu środków własnych na realizację inwestycji

Dotyczy inwestycji

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Oświadczam, że Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zobowiązuje się

do przeznaczania środków własnych na zabezpieczenie różnicy między wartością kosztorysową inwestycji,

a środkami przydzielonymi z dotacji Ministra Zdrowia.

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 17 grudnia 2024 r.

Poz. 1063

UCHWAŁA NR 150

RADY MINISTRÓW

z dnia 16 grudnia 2024 r.

zmieniająca uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530,

1572, 1717 i 1756) Rada Ministrów uchwala, co następuje

załącznik do uchwały otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej uchwały.