Obwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 12 września 2023 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 25 października 2023 r.

Poz. 1140

OBWIESZCZENIE

MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1)

z dnia 12 września 2023 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2020 r. poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej

„Prowadzenie szkolenia na poziomie sportowym” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Sportu i Turystyki: K. Bortniczuk

1)

Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej – kultura fizyczna, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki

(Dz. U. poz. 1946).

Osoba posiadająca kwalifikację „Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym” jest przygotowana do samodzielnego planowania, organizowania, realizowania

i monitorowania zajęć jeździeckich w dyscyplinach olimpijskich A, B, C. Jest również przygotowana do planowania, prowadzenia i oceny procesu szkoleniowo-treningowego,

obejmującego przygotowanie sportowców do zawodów jeździeckich. Posługuje się metodami i narzędziami pracy charakterystycznymi dla jeździectwa, dostosowując je do

uwarunkowań rozwoju ontogenetycznego sportowców, celów i postępów treningowych. W odniesieniu do ramowego cyklu szkoleniowego przygotowuje konspekty zajęć (jednostek treningowych), dobierając ćwiczenia do tematu zajęć, poziomu umiejętności jeźdźca oraz wieku i poziomu wyszkolenia konia. Prezentuje umiejętności jeździeckie, wykonując poprawnie technicznie przejazdy ujeżdżeniowe oraz parkurowe, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Demonstruje i objaśnia ćwiczenia, nauczając zgodnie z zasadami

bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, stosując zasady teorii i metodyki sportu oraz wykorzystując narzędzia komunikacji i motywacji. Rozpoznaje i samodzielnie rozwiązuje typowe problemy pojawiające się w procesie szkoleniowo-treningowym. Nadzoruje technikę i sposób wykonywania ćwiczeń przez jeźdźców. Omawia rasy koni i na podstawie ich

charakterystyki, celów szkolenia oraz wieku i umiejętności uczestników szkolenia dobiera konia do jeźdźca. Wykonuje czynności związane z pielęgnacją i żywieniem konia,

a w razie konieczności jest gotowa do udzielenia pierwszej pomocy przedweterynaryjnej. Przygotowuje konia do transportu, w tym wprowadza i wyprowadza konia z przyczepy

oraz zabezpiecza go przed urazami w czasie przewożenia. Osoba posiadająca tę kwalifikację ponosi odpowiedzialność za rzetelną realizację procesu szkoleniowo-treningowego,

w tym jakość i bezpieczeństwo realizowanych zajęć oraz za zdrowie i bezpieczeństwo uczestników procesu, co oznacza, że nie jest tylko uczestnikiem procesu szkoleniowego,

ale samodzielnie odpowiada za prowadzenie i rozplanowanie jednostek treningowych.

5. Efek ty u czen ia się wymagan e d la k walifikacji rynkowej

4 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji (dalej jako „PRK”), 4 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w sektorze sport

4. Poziom Polski ej Ramy Kwali fikacji p rzypis any do kwalifikacji rynkowej oraz odnies ie nie do poz iom u Se kt or ow e j R am y Kw alif ikac j i

Monitor Polski

Certyfikat ważny jest 3 lata. Warunki odnowienia certyfikatu: obowiązek odbycia 3 szkoleń recertyfikujących – 2 specjalistycznych i 1 konferencji metodyczno-szkoleniowej,

prowadzonych przez instytucję certyfikującą lub podmioty przez nią wskazane. Wniosek o wydanie certyfikatu na kolejny okres wraz z wymaganymi dokumentami należy złożyć do końca roku, w którym wygasa ważność certyfikatu, nie później niż do końca pierwszego kwartału roku następnego. W przypadku niedotrzymania ww. terminu osoby,

które zechcą przedłużyć certyfikat, zobowiązane są przedstawić certyfikaty uczestnictwa w 3 szkoleniach recertyfikacyjnych (2 specjalistycznych i 1 konferencji metodyczno-szkoleniowej, prowadzonych przez instytucję certyfikującą lub podmioty przez nią wskazane), które odbyły się nie później niż w okresie 2 lat od daty złożenia wniosku.

3. Okres ważności dok u mentu potwi erdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej i warunki pr z e dłuż e nia j e go w aż nośc i

Certyfikat

2. Nazwa doku men tu p otwierd zającego n adanie kwalifikacji rynkowej

Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym

1. Nazwa kwalifik acji rynk owej

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „PROWADZENIE SZKOLENIA JEŹDZIECKIEGO NA POZIOMIE SPORTOWYM”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Sportu i Turystyki

z dnia 12 września 2023 r. (M.P. poz. 1140)

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– opisuje historię jeździectwa,

– charakteryzuje dyscyplinę pod względem wysiłku fizycznego,

– omawia kompetencje sprzyjające funkcjonowaniu w grupie oraz udziałowi w rywalizacji sportowej,

– wymienia dostępne zasoby wiedzy branżowej i wydarzenia cykliczne ważne z punktu widzenia rozwoju zawodowego, w tym konferencje, seminaria, targi,

– omawia rolę etycznego postępowania z uczniami w realizacji procesu treningowego w jeździectwie,

– opisuje zasady etycznego postępowania z koniem w realizacji procesu treningowego w jeździectwie na podstawie kodeksu postępowania z koniem

oraz regulacji Polskiego Związku Jeździeckiego (dalej jako „PZJ”),

– omawia olimpijskie dyscypliny jeździeckie A, B, C,

– posługuje się specjalistycznym słownictwem jeździeckim.

– wymienia organizacje funkcjonujące w dyscyplinie i wskazuje na ich hierarchię,

– omawia organizację systemu współzawodnictwa sportowego w jeździectwie w Polsce,

– omawia zasady rozgrywania i uczestnictwa w konkursach sportowych w jeździectwie w dyscyplinach olimpijskich,

– omawia etapy szkolenia sportowego w dyscyplinie.

– charakteryzuje obszar zawodowy instruktora sportu,

– opisuje metody nauczania ruchu i formy organizacyjne prowadzenia zajęć stosowane w procesie nauczania jeździectwa,

– formułuje cele dydaktyczne w nauczaniu jeździectwa,

– uzasadnia plan procesu nauczania w relacji do celów dydaktycznych,

– omawia elementy planu treningowego, w tym treść, intensywność, objętość, częstotliwość,

– charakteryzuje cykle treningowe (makrocykle, mezocykle, mikrocykle),

– opisuje cele i zadania poszczególnych części jednostki treningowej,

– omawia środki dydaktyczne stosowane w procesie nauczania, w tym: dobór i przygotowanie sprzętu, konia, ćwiczeń, pomocy dydaktycznych,

– omawia zasady doboru miejsca do prowadzenia zajęć (np. podłoże, zabezpieczenie terenu, oświetlenie itd.),

– omawia zasady nauczania (m.in. zasadę świadomości i aktywności, dostępności, systematyczności i indywidualizacji),

– wymienia czynniki wpływające na proces uczenia się jeźdźca i konia.

– opisuje najczęściej występujące urazy i zagrożenia, specyficzne dla uczestnictwa w różnych formach jeździectwa,

– opisuje problem stosowania używek, dopingu oraz prowadzenia niehigienicznego trybu życia,

– wymienia przeciwwskazania do uczestnictwa w jeździectwie,

– omawia cechy zalecanego stroju, obuwia i sprzętu, w tym dostępne środki ochrony zdrowia w jeździectwie.

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje

dyscyplinę jeździecką

Opisuje strukturę

organizacyjną dyscypliny

jeździectwo

Charakteryzuje podstawy

teorii i metodyki

w procesie szkolenia

sportowego w zakresie

jeździectwa

Omawia zasady

bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia

jeźdźca na poziomie

sportowym

Zestaw 1. Charakteryzowanie teoretycznych podstaw jeździectwa

– opisuje najczęściej występujące urazy i zagrożenia, specyficzne dla uczestnictwa w różnych formach jeździectwa,

– wskazuje sytuacje, które wymagają pilnej interwencji lekarza weterynarii,

– omawia sposoby zapobiegania kulawiznom i reagowania w przypadku ich występowania,

– opisuje problem stosowania dopingu w jeździectwie,

– opisuje problem nieprawidłowych warunków stajennych,

– wymienia przeciwwskazania do uczestnictwa w jeździectwie,

– omawia zabiegi odnowy biologicznej konia, np. stosowanie owijek, maści, żelów, glinek, derek i ochraniaczy magnetycznych,

– opisuje dostępne ochraniacze dla konia,

– opisuje zabiegi dotyczące pielęgnacji kopyt i prawidłowego podkuwania konia.

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– opisuje zasady BHP w stajni, podczas treningu i w czasie zawodów sportowych,

– wymienia zagrożenia związane z niewłaściwą obsługą konia przed, w trakcie i po treningu,

– omawia sposób przeciwdziałania sytuacjom, które mogą wywołać nadmierny stres u konia,

– omawia sposoby rozładowania stresu u konia.

– charakteryzuje rasy koni,

– omawia pokrój, umaszczenie koni i odmiany koni,

– analizuje cechy pokroju koni sportowych ważnych dla poszczególnych dyscyplin,

– omawia elementy dokumentacji hodowlanej i sportowej,

– określa topografię części ciała koni,

– charakteryzuje parametry fizjologiczne konia, tzw. TTO (temperatura, tętno, oddechy).

– charakteryzuje rodzaje chodów konia,

– charakteryzuje styl skoku konia,

– ocenia jakość ruchu konia.

– charakteryzuje pasze pod względem składu biologicznego i wartości energetycznej,

– omawia rodzaje suplementów,

– omawia zasady żywienia konia w czasie treningu sportowego,

– opisuje zasady suplementacji diety konia w zależności od etapu cyklu szkoleniowego.

– zabezpiecza rany i urazy konia,

– przygotowuje konia do przeglądu weterynaryjnego lub prezentacji w ręku.

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje zasady

BHP w treningu

jeździeckim

Charakteryzuje konia

jako gatunek

Omawia motorykę konia

Omawia żywienie konia

uczestniczącego

w treningu sportowym

Prezentuje zasady

pierwszej pomocy,

opieki i pielęgnacji koni

w jeździectwie

na poziomie sportowym

Zestaw 2. Charakteryzowanie zasad obchodzenia się z koniem w jeździectwie na poziomie sportowym

Omawia zasady

bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia konia

w jeździectwie

na poziomie sportowym

– omawia skalę szkoleniową,

– omawia pomoce jeździeckie,

– omawia rodzaje dosiadu,

– omawia figury na ujeżdżalni,

– wymienia elementy ujeżdżeniowe wykonywane na czworoboku,

– omawia rolę dostosowania trudności zadania do umiejętności konia i jeźdźca,

– omawia pracę na różnych rodzajach przeszkód parkurowych,

– omawia trening na przeszkodach crossowych.

– utrzymuje stabilną i prawidłową postawę jeździecką w trzech chodach,

– demonstruje prawidłowe działanie pomocy jeździeckich,

– zachowuje równowagę i koordynację ruchów (zarówno w strzemionach, jak i bez),

– demonstruje przejścia pomiędzy chodami i w ramach chodów.

– utrzymuje stabilną postawę jeździecką podczas pokonywania przeszkód przenośnych,

– dostosowuje tempo i chód konia do warunków atmosferycznych i podłoża,

– dostosowuje tempo i chód konia do dystansu między przeszkodami,

– pokonuje kombinację przeszkód.

Charakteryzuje elementy

jazdy konnej

w jeździectwie

na poziomie sportowym

Demonstruje umiejętności

ujeżdżeniowe na poziomie

konkursów klasy „N”

Demonstruje

umiejętności skokowe

(przeszkody parkurowe

1,10–1,20)

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– analizuje informacje uzyskane na podstawie obserwacji, wywiadu z zawodnikiem lub wywiadu przeprowadzonego z opiekunem prawnym oraz

dotychczasowych wyników sportowych zawodnika,

– uzyskuje informacje o celach i aspiracjach zawodnika,

– diagnozuje stan przygotowania psychofizycznego zawodnika do zajęć,

– diagnozuje poziom posiadanych umiejętności jeździeckich zawodnika.

– określa cel główny procesu treningowego w oparciu o cele i aspiracje zawodnika,

– ustala cele treningowe,

– planuje proces dydaktyczny,

– dobiera formy, metody i środki dydaktyczne do ustalonych celów w oparciu o wiek, możliwości psychofizyczne oraz posiadane umiejętności,

– przygotowuje konspekt zajęć uwzględniający: cel zajęć, metody nauczania, środki dydaktyczne, formy organizacyjne, czas trwania zajęć, wiek

i liczebność grupy z zachowaniem obowiązującej w jeździectwie terminologii,

– wskazuje starty kontrolne, które pozwalają na ocenę postępów w nauczaniu.

Poszczególne efekty

uczenia się

Rozpoznaje potrzeby

i możliwości uczestnika

procesu treningowego

Przygotowuje roczny

plan treningowy

z zakresu jeździectwa

Monitor Polski

Zestaw 4. Planowanie procesu nauczania jeździectwa na poziomie sportowym

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 3. Wykonywanie technik jeździeckich w jeździectwie na poziomie sportowym

– sprawdza przygotowanie zawodnika do zajęć, w tym kontroluje stan sprzętu i ubiór,

– przygotowuje miejsce, sprzęt i pomoce dydaktyczne do przeprowadzenia jednostki treningowej,

– sprawdza prawidłowość przygotowania konia do zajęć,

– ustawia przeszkody z zachowaniem bezpieczeństwa jeźdźca i konia.

– wyjaśnia cele i zadania zajęć,

– stosuje zasady etycznego postępowania jeźdźca z koniem,

– instruuje wykonywanie technik jeździeckich,

– prowadzi zajęcia dla jeźdźca na lonży,

– utrzymuje kontakt z jeźdźcem lub grupą (np. wita, żegna, nawiązuje kontakt wzrokowy, reaguje na sygnały zmęczenia, na sygnały braku zrozumienia instrukcji, komunikuje się werbalnie i niewerbalnie z uczestnikami),

– ustawia się względem jeźdźca lub grupy w sposób umożliwiający uczestnikowi lub uczestnikom słyszalność komunikatów,

– stosuje zróżnicowane metody, formy organizacyjne i środki dydaktyczne dostosowane do celu zajęć i możliwości uczestnika,

– nadzoruje wykonywanie ćwiczeń przez jeźdźców,

– koryguje błędy jeźdźców,

– mobilizuje do wysiłku fizycznego, w tym stosuje zachęty słowne, pochwały,

– podsumowuje zajęcia i poziom realizacji zadania.

– stosuje techniki lonżowania,

– powoduje koniem w trzech chodach,

– lonżuje konia z wykorzystaniem specjalistycznego wyposażenia (np. wypinacze, gouge).

– planuje opiekę nad koniem przed i po transporcie,

– zabezpiecza kończyny i ogon,

– ładuje i wyładowuje konia do/z koniowozu lub przyczepy.

Organizuje proces

treningu jeździeckiego

Prowadzi trening jazdy

konnej

Lonżuje konia

Przygotowuje konia

do transportu

– 6 –

1. Etap weryfikacji

1.1. Metody

W czasie procesu walidacji dopuszczalne jest stosowanie następujących metod

– test teoretyczny,

– rozmowa z komisją walidacyjną, zwaną dalej „komisją”,

– wywiad swobodny,

Monitor Polski

6. Wymagania d otyczące walidacji i p odmiotów p rze prowadzających walidację

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 5. Realizowanie procesu nauczania jeździectwa na poziomie sportowym

1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne

W pierwszej części weryfikacji sprawdzana jest wiedza teoretyczna kandydata za pomocą testu teoretycznego lub rozmowy z komisją. Sprawdzane są

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 1,

– efekty uczenia się z zestawu 2, z wyjątkiem efektu uczenia się „Prezentuje zasady pierwszej pomocy, opieki i pielęgnacji koni w jeździectwie na poziomie sportowym”,

– efekt uczenia się „Charakteryzuje elementy jazdy konnej w jeździectwie na poziomie sportowym” z zestawu 3.

– analiza dowodów i deklaracji,

– obserwacja w warunkach symulowanych,

– obserwacja w warunkach rzeczywistych.

Część lub całość walidacji może być przeprowadzona za pomocą metody analizy dowodów i deklaracji. Metoda analizy dowodów i deklaracji musi być każdorazowo połączona

z rozmową z komisją.

Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest posiadanie uprawnień Instruktora Sportu PZJ i aktualnej licencji szkoleniowca PZJ, wydanej nie później niż w ciągu

dwóch lat kalendarzowych następujących po uzyskaniu przez kwalifikację „Prowadzenie szkolenia jeździeckiego na poziomie sportowym” statusu funkcjonującej w Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji.

Efekty uczenia się: „Demonstruje umiejętności ujeżdżeniowe na poziomie konkursów klasy „N” ” oraz „Demonstruje umiejętności skokowe (przeszkody parkurowe 1,10–1,20)”

(z zestawu 3) mogą być weryfikowane za pomocą metody analizy dowodów i deklaracji. Dopuszcza się m.in. następujące dowody

– posiadanie w karierze drugiej lub wyższej klasy sportowej w ujeżdżeniu, skokach (zwalnia odpowiednio z części weryfikacji skokowej lub ujeżdżeniowej),

– posiadanie w karierze drugiej lub wyższej klasy sportowej w WKKW (Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego) – zwalnia z całości weryfikacji skokowej i ujeżdżeniowej,

– legitymację instruktora sportu w jeździectwie (wydaną przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829), dalej jako „ustawa”) lub dyplom trenera w jeździectwie (wydany przed wejściem w życie ustawy), lub dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie

jeździectwa lub hodowli koni – mogą być dowodami na posiadanie części lub wszystkich efektów uczenia się przypisanych do części teoretycznej (z zestawu 1).

Inne dowody, w zależności od ich zakresu przedmiotowego, mogą pozwolić na potwierdzenie posiadania części efektów uczenia się przypisanych do części teoretycznej lub

praktycznej.

1.2. Zasoby kadrowe

Weryfikację przeprowadza komisja. Komisja składa się z minimum 3 osób.

Przewodniczący komisji musi spełniać następujące warunki

– posiadać minimum kwalifikację pełną na poziomie 6 PRK (licencjat),

– posiadać minimum dyplom trenera II klasy w jeździectwie wydany przed wejściem w życie ustawy lub analogiczne kompetencje, potwierdzone przez wiarygodną instytucję

z obszaru jeździectwa,

– posiadać co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowaniu) w zakresie szkolenia instruktorów i trenerów jeździectwa w Polsce,

– posiadać ważną licencję szkoleniową PZJ.

Każdy z pozostałych członków komisji musi spełniać następujące warunki

– posiadać minimum kwalifikację pełną na poziomie 6 PRK (licencjat),

– posiadać uprawnienia minimum trenera II klasy w jeździectwie lub analogiczne kompetencje, potwierdzone przez wiarygodną instytucję z obszaru jeździectwa,

– posiadać co najmniej pięcioletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowaniu) w zakresie szkolenia instruktorów i trenerów jeździectwa w Polsce,

– posiadać ważną licencję szkoleniową PZJ.

Co najmniej 1 z członków komisji ma doświadczenie w zakresie działań związanych z wdrażaniem Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Nie rzadziej niż raz na 10 lat

8. T ermi n d okon ywan ia przegląd u k walifik acji

Osoba przystępująca do walidacji musi posiadać

– kwalifikację pełną na poziomie 4 PRK,

– ukończone 18 lat,

– oświadczenie o niekaralności związanej z wykonywaniem działalności zawodowej w obszarze objętym kwalifikacją,

– zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania jeździectwa,

– ukończony kurs pierwszej pomocy, minimum 8-godzinny, w ostatnich 3 latach,

– tytuł instruktora szkolenia podstawowego PZJ lub kwalifikację cząstkową „Prowadzenie zajęć z jeździectwa na poziomie rekreacyjnym” z poziomu PRK 3 lub tożsamej, lub

min. II klasy sportowej w karierze.

Monitor Polski

7. Warun ki, jaki e mu si spełni ać osob a przystęp u jąca do walidacji

Zaliczenie części teoretycznej dopuszcza do części praktycznej weryfikacji, która prowadzona jest za pomocą metody obserwacji w warunkach symulowanych lub obserwacji

w warunkach rzeczywistych. Każdorazowo metody te połączone są z wywiadem swobodnym. W czasie części praktycznej sprawdzane są efekty uczenia się

– efekt uczenia się „Prezentuje zasady pierwszej pomocy, opieki i pielęgnacji koni w jeździectwie na poziomie sportowym” z zestawu 2,

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 3, z wyjątkiem efektu uczenia się „Charakteryzuje elementy jazdy konnej w jeździectwie na poziomie sportowym”,

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 4,

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 5.

Zestaw 4 będzie sprawdzany metodą analizy dowodów i deklaracji połączoną z rozmową z komisją, natomiast zestaw 5 będzie sprawdzany za pomocą obserwacji w warunkach

symulowanych lub rzeczywistych.

Instytucja certyfikująca nie jest zobowiązana do zapewnienia koni.

Pozostałe warunki organizacyjne i materialne

– plac jeździecki lub hala o powierzchni minimalnej 1200 mkw.,

– zestaw przeszkód przenośnych pozwalający na ustawienie toru składającego się z minimum 6 przeszkód / 7 skoków,

– sprzęt jeździecki (kompletne ogłowie, siodło wraz z osprzętem, ochraniacze, sprzęt do lonżowania),

– sprzęt do pielęgnacji koni,

– materiały opatrunkowe (gaza opatrunkowa, bandaż, bandaż elastyczny).

2. Etapy identyfikowania i dokumentowania

Nie określa się wymogów dotyczących etapów identyfikowania i dokumentowania.