Obwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 17 sierpnia 2023 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 17 października 2023 r.

Poz. 1120

OBWIESZCZENIE

MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1)

z dnia 17 sierpnia 2023 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2020 r. poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej

„Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Sportu i Turystyki: K. Bortniczuk

1)

Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej – kultura fizyczna, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki

(Dz. U. poz. 1946).

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– opisuje czynniki lawinotwórcze (np. wpływ warunków atmosferycznych: kierunek i prędkość wiatru, temperatura, promieniowanie, rodzaj wystawy

stoków, stromizna, obciążenie i przyrost pokrywy śnieżnej),

– omawia 5-stopniową skalę zagrożenia lawinowego,

– wymienia rodzaje lawin,

Poszczególne efekty

uczenia się

Ocenia ryzyko lawinowe

w celu bezpiecznego

prowadzenia wycieczki

i zjazdu

Zestaw 1. Bezpieczeństwo lawinowe w górach

Osoba posiadająca kwalifikację „Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych” jest przygotowana do samodzielnego planowania i realizowania zajęć z narciarstwa pozatrasowego (skituring, freeride i freetour) w różnym terenie i zróżnicowanych warunkach śniegowych. Prowadząc zajęcia w nietypowych, zmiennych i nie w pełni przewidywalnych

warunkach, ponosi odpowiedzialność za ich jakość i bezpieczeństwo. Jest przygotowana do udzielania pomocy partnerskiej. Podejmowane działania wykonuje w oparciu o wiedzę dotyczącą prawnych uwarunkowań uprawiania narciarstwa pozatrasowego (freeride’u i freetouru oraz skituringu). Osoba posiadająca kwalifikację prezentuje zaawansowane

umiejętności jazdy na nartach. Podejmowane czynności wykonuje z wykorzystaniem wysokiej sprawności motorycznej, szerokiej wiedzy dotyczącej sprzętu i bezpieczeństwa

w górach poza zorganizowanymi terenami narciarskimi.

5. Efek ty u czen ia się wymagan e d la k walifikacji rynkowej

Monitor Polski

6 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji (dalej jako „PRK”), 6 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w sektorze sport

4. Poziom Polski ej Ramy Kwalifik acji przypisan y do kwalifikacji rynkowej oraz odnies ie nie do poz iom u Se kt or ow e j R am y Kw alif ikac j i

Certyfikat jest ważny przez 3 lata. Warunkiem przedłużenia jest odbycie doszkolenia unifikującego w wymiarze min. 15 godzin zajęć na śniegu i min. 5 godzin wykładów,

prowadzonego przez instytucje certyfikujące kwalifikację „Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych” lub podmioty przez nie wskazane.

3. Okres ważności dok u mentu potwi erdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej i warunki pr z e dłuż e nia j e go w aż nośc i

Certyfikat

2. Nazwa doku men tu p otwierd zającego n adanie kwalifikacji rynkowej

Prowadzenie narciarskich zajęć pozatrasowych

1. Nazwa k walifik acji rynkowej

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „PROWADZENIE NARCIARSKICH ZAJĘĆ POZATRASOWYCH”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Sportu i Turystyki

z dnia 17 sierpnia 2023 r. (M.P. poz. 1120)

– omawia rodzaje sprzętu freeride’owego, freetourowego lub skiturowego,

Charakteryzuje sprzęt

i ekwipunek

do narciarstwa

pozatrasowego

– omawia sposoby mocowania nart do plecaka.

– 3 –

– omawia zasady konserwacji sprzętu do narciarstwa pozatrasowego,

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 2. Organizowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa pozatrasowego

– odkopuje poszkodowanego.

– podejmuje czynności związane z lokalizacją zasypanych z wykorzystaniem detektora lawinowego i sondy,

– wzywa pomoc, informując o miejscu zdarzenia, liczbie poszkodowanych i stanie poszkodowanych,

– omawia zasady udzielania pomocy w zależności od dostępnych sił i środków ratowniczych, liczby osób poszkodowanych.

– charakteryzuje miejsce zdarzenia pod kątem bezpieczeństwa prowadzenia akcji ratunkowej (np. ryzyko wtórnego zejścia lawiny),

– omawia zasady samoochrony osoby, która udziela pomocy,

– omawia zasady postępowania w trakcie zaistniałego zdarzenia lawinowego w charakterze: świadka (osoby udzielającej pomocy), lidera zespołu

udzielającego pomocy,

– omawia zasady postępowania w trakcie zaistnienia zdarzenia lawinowego w charakterze poszkodowanego,

– omawia szanse przeżycia poszkodowanego w lawinie w zależności od czasu przebywania zasypanego pod śniegiem i głębokości pokrywającego

go śniegu,

– omawia zjawisko hipotermii i sposoby udzielania pomocy,

– wymienia możliwe konsekwencje uczestnictwa w wypadku lawinowym,

– omawia zasady wykorzystania sprzętu w trakcie akcji ratunkowej (poszukiwania zasypanych), w tym lokalizacji, sondowania i odkopywania.

– omawia zasady działania i rodzaje detektorów lawinowych,

– omawia dodatkowe środki bezpieczeństwa, np. plecaki wypornościowe, avalung, RECCO wykorzystywane w narciarstwie pozatrasowym,

– definiuje elementy lawinowego ABC,

Monitor Polski

Udziela pomocy

partnerskiej podczas

wypadku lawinowego

Charakteryzuje zasady

postępowania podczas

wypadku lawinowego

Charakteryzuje sprzęt

lawinowy i zasady jego

wykorzystania

– opisuje tory potencjalnego przebiegu lawin na podstawie charakterystyki terenu.

– omawia metody szacowania ryzyka lawinowego (np. snow card, stop or go, 3 × 3, metoda redukcji Muntera),

– dokonuje oceny ryzyka lawinowego z uwzględnieniem analizy danych z dostępnych źródeł na temat warunków pogodowych (np. komunikaty

pogodowe, aplikacje),

– omawia tworzenie się depozytów śnieżnych, np. nawisów,

– charakteryzuje budowę pokrywy śnieżnej,

– opisuje metamorfozy pokrywy śnieżnej,

– podejmuje decyzję o wyjściu w trasę na podstawie wykonanej oceny ryzyka lawinowego,

– kontroluje sprzęt, ekwipunek i wyposażenie grupy przed wyruszeniem w teren,

– sprawdza działanie detektorów w dwóch trybach: nadawania i odbioru,

– zakłada ślad,

– demonstruje zwroty na płaskim i w stromym terenie,

– wybiera bezpieczną trasę podejścia na stokach, w tym o nastromieniu większym niż 30 stopni (stromy teren),

– ustala odstępy między uczestnikami grupy,

– dostosowuje do grupy tempo przemieszczania się oraz częstotliwość przerw,

– wyznacza bezpieczne miejsca do zatrzymania się,

– nadzoruje, asekuruje i kontroluje zachowanie i sposób poruszania się uczestników poza trasą.

– dobiera sprzęt niezbędny do działań w terenie wysokogórskim,

– demonstruje sposoby podchodzenia i schodzenia w stromym terenie z użyciem raków i czekana,

– demonstruje sposoby hamowania czekanem podczas upadku,

– wyjaśnia konieczność zachowania dystansu pomiędzy uczestnikami wycieczki i optymalnej prędkości zjazdu, wyboru miejsca zatrzymania się,

– omawia sposoby nawigacji w terenie przy ograniczonej widoczności, np. z wykorzystaniem mapy, kompasu i wysokościomierza.

Prowadzi zajęcia

z narciarstwa

pozatrasowego

Porusza się z grupą

w terenie eksponowanym

(stromym)

z zastosowaniem zasad

asekuracji

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– opisuje techniki jazdy w różnych rodzajach śniegu, np. puch świeży i zsiadły, szreń, firn,

– opisuje techniki jazdy w różnym terenie, np. skręt długi i trawersy na polach śnieżnych, skręt krótki w terenie stromym (w tym obskoki w żlebach)

oraz ześlizgi i skoki terenowe,

– opisuje sposoby pokonywania różnych przeszkód (np. kamienie, skały) i formacji terenowych (np. nawisy),

– opisuje technikę jazdy w lesie, charakteryzując zagrożenia (studnie, korzenie).

– wymienia kryteria oceny sprawności członków grupy freeride’owej,

– charakteryzuje zagrożenia terenowe,

– omawia zasady wyboru trasy (linii) zjazdu oraz miejsca i sposobu zatrzymywania się członków grupy,

– omawia zasady poruszania się w grupie i uzasadnia konieczność zachowania wizualnego kontaktu i komunikacji między uczestnikami grupy,

szczególnie w trudnych warunkach (np. mgła, silny wiatr, słaba widoczność),

– omawia metody zapobiegania upadkom oraz sposoby asekuracji przy podnoszeniu się po upadku.

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje techniki

poruszania się poza trasą

w różnych warunkach

śniegowych i terenowych

Charakteryzuje zasady

zjazdu poza trasą

w grupie

Monitor Polski

Zestaw 3. Charakteryzowanie zasad uprawiania freeride’u

– analizuje komunikat lawinowy i prognozę pogody,

– ustala trasę freetouru dla grupy w oparciu o uzyskane informacje (np. stopień zaawansowania i doświadczenie uczestników, znajomość terenu),

mapę (w tym wyznacza azymuty) oraz przepisy prawne obowiązujące na danym obszarze,

– wskazuje miejsca potencjalnie niebezpieczne na danym terenie,

– szacuje czas trwania freetouru.

Planuje zajęcia

z narciarstwa

pozatrasowego

– demonstruje techniki jazdy w różnych rodzajach śniegu, np. puch świeży i zsiadły, szreń, firn,

– demonstruje techniki jazdy w różnie ukształtowanym terenie, np. skręt długi i trawersy na polach śnieżnych, skręt krótki w terenie stromym

(w tym obskoki w żlebach) oraz ześlizgi i skoki terenowe,

– pokonuje przeszkody terenowe (np. nawisy, kamienie, skały) lub tereny zalesione.

Demonstruje techniki

poruszania się poza trasą

w różnych warunkach

śniegowych i terenowych

– omawia zakres odpowiedzialności lidera grupy,

– charakteryzuje tereny, na których nie jest dozwolone uprawianie narciarstwa pozatrasowego,

– omawia konsekwencje uprawiania narciarstwa pozatrasowego w terenach niedozwolonych,

– wymienia źródła informacji na temat terenów, na których dozwolone jest uprawianie aktywności pozatrasowych.

– omawia zasady poruszania się poza trasami na obszarach prawnie chronionych,

– uzasadnia konieczność dbałości o środowisko naturalne.

Charakteryzuje zakres

odpowiedzialności

prawnej podczas

uprawiania narciarstwa

poza zorganizowanymi

terenami narciarskimi

Charakteryzuje zasady

uprawiania narciarstwa

pozatrasowego

w kontekście ochrony

środowiska

– 5 –

1. Etap weryfikacji

1.1. Metody

Na etapie weryfikacji są dopuszczalne następujące metody walidacji

– test teoretyczny,

– obserwacja w warunkach symulowanych lub rzeczywistych,

– analiza dowodów i deklaracji,

– rozmowa z komisją walidacyjną, zwaną dalej „komisją”.

Całość lub część walidacji może być sprawdzona metodą analizy dowodów i deklaracji.

Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest posiadanie ważnej kwalifikacji POL-SKI Instruktora Zawodowego Narciarstwa Alpejskiego (do 1 lipca 2023 r. –

ważnej kwalifikacji Instruktora Zawodowego PZN), ważnego międzynarodowego stopnia Instruktora Zawodowego ISIA (ISIA Stamp lub ISIA Card) lub świadectwa kompetencji

Monitor Polski

6. Wymagan ia dotyczące wali dacji i pod miotów przeprowadzających walidację

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 5. Opisywanie kwestii prawnych związanych z uprawianiem narciarstwa poza zorganizowanymi terenami narciarskimi

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 4. Poruszanie się w terenie poza wyznaczonymi trasami narciarskimi

w rozumieniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/907 z dnia 14 marca 2019 r. ustanawiającego wspólny test kształcenia dla instruktorów narciarstwa na podstawie

art. 49b dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 145 z 04.06.2019, str. 7, z późn. zm.), dalej

jako „rozporządzenie 2019/907”.

Dowodem potwierdzającym efekty uczenia się zawarte w zestawie 1 „Bezpieczeństwo lawinowe w górach” jest posiadanie uprawnień ratownika górskiego GOPR lub TOPR lub

dokument poświadczający ukończenie szkolenia lawinowego prowadzonego przez Fundację TOPR lub Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa Polskiego Związku

Narciarskiego, lub Polski Związek Alpinizmu.

Inne dowody, w zależności od ich zakresu przedmiotowego, mogą pozwolić na potwierdzenie posiadania części efektów uczenia się przypisanych do części teoretycznej lub praktycznej.

1.2. Zasoby kadrowe

Komisja składa się z 3 osób. Przewodniczący komisji musi spełniać następujące warunki

– posiada kwalifikację pełną z 7 poziomem PRK,

– posiada ważną kwalifikację POL-SKI Instruktora Zawodowego Narciarstwa Alpejskiego (do 1 lipca 2023 r. – ważną kwalifikację Instruktora Zawodowego PZN), międzynarodowy stopień Instruktora Zawodowego ISIA (ISIA Stamp lub ISIA Card) lub świadectwo kompetencji w rozumieniu rozporządzenia 2019/907, lub niniejszą kwalifikację,

– posiada ważne uprawnienia ratownika TOPR lub GOPR lub przewodnika górskiego IVBV, lub instruktora narciarstwa wysokogórskiego Polskiego Związku Alpinizmu lub

kwalifikację „Planowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa wysokogórskiego”,

– posiada poświadczone doświadczenie w obszarze nauczania narciarstwa pozatrasowego oraz oceniania umiejętności w tym zakresie zdobyte w ciągu ostatnich 5 lat lub doświadczenie w zakresie zimowego ratownictwa górskiego zdobyte w dwóch sezonach w ciągu ostatnich 5 lat,

– posiada doświadczenie w zakresie działań związanych z wdrażaniem Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Jeden z członków komisji musi spełniać następujące wymagania

– posiada kwalifikację pełną z 5 poziomem PRK,

– posiada ważną kwalifikację POL-SKI Instruktora Zawodowego Narciarstwa Alpejskiego (do 1 lipca 2023 r. – ważną kwalifikację Instruktora Zawodowego PZN), międzynarodowy stopień Instruktora Zawodowego ISIA (ISIA Stamp lub ISIA Card) lub świadectwo kompetencji w rozumieniu rozporządzenia 2019/907, lub niniejszą kwalifikację,

– posiada poświadczone doświadczenie w obszarze nauczania narciarstwa pozatrasowego zdobyte w dwóch sezonach w okresie ostatnich 5 lat,

– posiada doświadczenie w zakresie nauczania narciarstwa alpejskiego przez minimum 100 dni zdobyte w ciągu ostatnich 5 lat,

– posiada doświadczenie w zakresie działań związanych z wdrażaniem Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Drugi z członków komisji musi spełniać następujące wymagania

– posiada kwalifikację pełną z 5 poziomem PRK,

– posiada ważne uprawnienia ratownika TOPR lub GOPR lub przewodnika górskiego IVBV, lub instruktora narciarstwa wysokogórskiego Polskiego Związku Alpinizmu, lub

Przewodnika Tatrzańskiego minimum II klasy lub kwalifikację „Planowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa wysokogórskiego”,

– posiada poświadczone doświadczenie w zakresie zimowego ratownictwa górskiego zdobyte w dwóch sezonach w ciągu ostatnich 5 lat.

1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne

Walidacja składa się z dwóch części.

Za pomocą testu teoretycznego są weryfikowane

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 1 „Bezpieczeństwo lawinowe w górach”, z wyłączeniem efektu uczenia się „Udziela pomocy partnerskiej podczas wypadku lawinowego”,

– następujące efekty uczenia się z zestawu 2 „Organizowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa pozatrasowego”

• „Charakteryzuje sprzęt i ekwipunek do narciarstwa pozatrasowego”,

• „Planuje zajęcia z narciarstwa pozatrasowego”,

Osoba przystępująca do walidacji musi

– posiadać kwalifikację cząstkową w obszarze narciarstwa alpejskiego na poziomie 5 PRK lub 5 EQF lub aktualną kwalifikację POL-SKI Instruktora Narciarstwa Alpejskiego

(do 1 lipca 2023 r. – aktualną kwalifikację Instruktora PZN),

– posiadać zaświadczenie od lekarza o braku przeciwwskazań zdrowotnych do uprawiania narciarstwa,

– ukończyć kurs udzielania pierwszej pomocy w wymiarze nie mniejszym niż 8 godzin, nie wcześniej niż 3 lata przed przystąpieniem do walidacji, obejmujący następujące tematy

• ocena sytuacji i zabezpieczenie miejsca wypadku,

• ocena stanu poszkodowanego,

• kontrola czynności życiowych,

7. Warun k i, jak ie musi sp ełn iać osoba przystęp u jąca do walidacji

Monitor Polski

2. Etapy identyfikowania i dokumentowania

Nie określa się warunków dla etapu identyfikowania i dokumentowania.

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 3 „Charakteryzowanie zasad uprawiania freeride’u”,

– wszystkie efekty uczenia się z zestawu 5 „Opisywanie kwestii prawnych związanych z uprawianiem narciarstwa poza zorganizowanymi terenami narciarskimi”.

Zaliczenie testu teoretycznego dopuszcza do części praktycznej weryfikacji.

Za pomocą obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych połączonej z rozmową z komisją są weryfikowane efekty uczenia się

– „Udziela pomocy partnerskiej podczas wypadku lawinowego” z zestawu 1 „Bezpieczeństwo lawinowe w górach”,

– „Planuje zajęcia z narciarstwa pozatrasowego”, „Prowadzi zajęcia z narciarstwa pozatrasowego”, „Porusza się z grupą w terenie eksponowanym (stromym) z zastosowaniem

zasad asekuracji” z zestawu 2 „Organizowanie i prowadzenie zajęć z narciarstwa pozatrasowego”,

– wszystkie efekty uczenia się zawarte w zestawie 4 „Poruszanie się w terenie poza wyznaczonymi trasami narciarskimi”.

Weryfikacja będzie przeprowadzana podczas wycieczki freetourowej. Instytucja certyfikująca zapewnia grupę freetourową składającą się z min. 3 osób. Osoby przystępujące do

walidacji mogą być członkami grupy.

Instytucja certyfikująca musi zapewnić

– minimum 2 sztuki detektorów lawinowych, wykorzystywanych jako symulatory osób zasypanych przez lawinę (tzw. skrzynki),

– linę do asekuracji,

– mapę topograficzną terenu, na którym będzie przeprowadzona walidacja, w skali nie większej niż 1:30 000,

– kompas,

– radiotelefony,

– komputer,

– kamerę,

– apteczkę pierwszej pomocy,

– salę zapewniającą możliwość przeprowadzenia testu teoretycznego.

Osoba przystępująca do walidacji ubezpiecza się we własnym zakresie.

• postępowanie z poszkodowanym nieprzytomnym,

• podstawowe czynności podtrzymywania życia,

• postępowanie w przypadku zachorowań i stanów nagłych, bólu w klatce piersiowej, drgawek,

• postępowanie w przypadku krwotoków, poważnych ran, oparzeń i odmrożeń,

• postępowanie w przypadku urazów kostno-stawowych oraz urazów głowy i kręgosłupa

(warunek ten spełniają: lekarze systemu, ratownicy medyczni, pielęgniarki systemu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie

Medycznym; Dz. U. z 2023 r. poz. 1541, 1560 i 1972),

– osiągnąć wynik sportowy uzyskany nie wcześniej niż w ciągu 5 lat przed przystąpieniem do walidacji

• w slalomie gigancie w trakcie Mistrzostw Polski Instruktorów Stowarzyszenia Instruktorów i Trenerów Narciarstwa PZN – wynik ze stratą względem czasu wzorcowego

nie większą niż 12% dla mężczyzn i 17% dla kobiet (czas wzorcowy oblicza się w następujący sposób: 3 najlepsze rzeczywiste czasy przejazdów instruktorów wykładowców PZN mnoży się przez ich aktualne współczynniki korygujące, a następnie wyciąga średnią arytmetyczną), lub

• w slalomie gigancie w innych zawodach wskazanych przez Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa PZN (odbywających się na trasie o minimalnej różnicy

poziomów 200 m i czasie przejazdu lidera nie krótszym niż 45 sekund) – wynik ze stratą względem czasu wzorcowego nie większą niż 12% dla mężczyzn i 17% dla kobiet

(czas wzorcowy oblicza się w następujący sposób: 3 najlepsze rzeczywiste czasy przejazdów instruktorów wykładowców PZN mnoży się przez ich aktualne współczynniki

korygujące, a następnie wyciąga średnią arytmetyczną).

Współczynniki korygujące ustala Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa PZN,

– posiadać ranking uzyskany nie wcześniej niż w ciągu 5 lat przed przystąpieniem do walidacji w wymiarze nie więcej niż 100 FIS punktów dla mężczyzn i 85 FIS punktów dla

kobiet w slalomie lub slalomie gigancie.

Dodatkowo osoba przystępująca do walidacji musi wyposażyć się we własnym zakresie w następujący sprzęt

– narty freeride’owe lub skiturowe z wiązaniami typu tour z kompletem harszli oraz fok,

– buty skiturowe,

– kije (najlepiej składane) z talerzykami o średnicy przynajmniej 10 cm,

– raki,

– czekan turystyczny,

– kompas,

– mapę topograficzną terenu, na którym będzie przeprowadzona walidacja, w skali 1:25 000,

– ołówek,

– plecak z możliwością przypięcia nart,

– okulary przeciwsłoneczne UV,

– gogle,

– czołówkę z zapasowymi bateriami,

– osobistą apteczkę,

– kask przeznaczony do narciarstwa wysokogórskiego lub zjazdowego,

– detektor lawinowy cyfrowy trzyantenowy,

Nie rzadziej niż raz na 10 lat

8. Termin d okon ywania p rzegl ądu k walifikacji

– łopatę metalową,

– sondę lawinową (min. 240 cm).

Użytkownik odpowiada za stan sprzętu, który musi posiadać aktualną certyfikację. Asesor walidacyjny ocenia i dopuszcza sprzęt do użycia w trakcie weryfikacji.