Uchwała nr 5/2023 Rady Polityki Pieniężnej z dnia 5 września 2023 r. w sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2024

§ 1. Ustala się założenia polityki pieniężnej na rok 2024, stanowiące załącznik do uchwały.

§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

Przewodniczący Rady Polityki Pieniężnej: A. Glapiński

Członkowie Rady Polityki Pieniężnej: I .K. Dąbrowski, I. Duda, W.S. Janczyk, C. Kochalski, L. Kotecki,

P. Litwiniuk, G. Masłowska, J. Tyrowicz, H.J. Wnorowski

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 25 września 2023 r.

Poz. 1034

UCHWAŁA NR 5/2023

RADY POLITYKI PIENIĘŻNEJ

z dnia 5 września 2023 r.

w sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2024

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2025)

uchwala się, co następuje

Załącznik do uchwały nr 5/2023 Rady Polityki Pieniężnej

Załącznik

do uchwały2023

nr 5/2023

Rady Polityki

z dnia

5 września

r. (poz.

…) Pieniężnej

z dnia 5 września 2023 r. (M.P. poz. 1034)

Założenia polityki pieniężnej

na rok 2024

Warszawa, 2023

Formułując Założenia polityki pieniężnej na rok 2024 Rada Polityki Pieniężnej, zwana dalej „Radą”,

wypełnia zobowiązanie zawarte w art. 227 ust. 6 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

do corocznego ustalenia założeń polityki pieniężnej i przedłożenia ich do wiadomości Sejmowi.

W Założeniach polityki pieniężnej na rok 2024 Rada utrzymała dotychczasową strategię polityki

pieniężnej Narodowego Banku Polskiego, zwanego dalej „NBP”. Głównym ustawowym celem

polityki pieniężnej pozostaje zapewnienie stabilności cen. Jednocześnie polityka pieniężna będzie

prowadzona w taki sposób, aby sprzyjać utrzymaniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego

oraz stabilności systemu finansowego.

NBP będzie nadal wykorzystywał strategię średniookresowego celu inflacyjnego na poziomie 2,5%

z symetrycznym przedziałem odchyleń o szerokości ±1 punktu procentowego. Podstawowym

instrumentem polityki pieniężnej pozostaną stopy procentowe NBP. Polityka pieniężna będzie

nadal realizowana w warunkach płynnego kursu walutowego. NBP nie wyklucza jednak

interwencji na rynku walutowym. Zakres, sposób oraz skala wykorzystywania przez NBP

instrumentów polityki pieniężnej będą uwzględniać w elastyczny sposób występujące

uwarunkowania jej prowadzenia, w tym w szczególności uwarunkowania rynkowe, a także

następstwa ekonomiczne silnych globalnych szoków z ostatnich lat, w tym wynikających

z pandemii COVID-19 oraz zbrojnej agresji Rosji na Ukrainę.

Spis treści

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

5

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2024 r.

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2024 r.

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

Zgodnie z art. 227 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. poz. 483, z 2001 r.

poz. 319, z 2006 r. poz. 1471 oraz z 2009 r. poz. 946) „Narodowy Bank Polski odpowiada za wartość

polskiego pieniądza”. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2022 r. poz. 2025) w art. 3 ust. 1 stanowi, że „Podstawowym celem działalności NBP jest

utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu,

o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP”.

Realizując podstawowe zobowiązania NBP, zawarte w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz

ustawie o Narodowym Banku Polskim, Rada dąży do utrzymania stabilności cen. Jednocześnie

polityka pieniężna jest prowadzona w taki sposób, aby sprzyjać utrzymaniu zrównoważonego

wzrostu gospodarczego oraz stabilności systemu finansowego.

Rada dąży do zapewnienia stabilności cen, wykorzystując strategię celu inflacyjnego. W ramach

tej strategii od 2004 r. celem polityki pieniężnej jest utrzymanie inflacji – rozumianej jako

procentowa roczna zmiana indeksu cen towarów i usług konsumpcyjnych – na poziomie 2,5%

z symetrycznym przedziałem odchyleń o szerokości ±1 punktu procentowego w średnim okresie.

Średniookresowy

charakter

celu

inflacyjnego

oznacza,

że

–

ze

względu

na

szoki

makroekonomiczne i finansowe – inflacja może okresowo kształtować się powyżej lub poniżej

celu, w tym również poza określonym przedziałem odchyleń od celu. Reakcja polityki pieniężnej

na szoki jest elastyczna i zależy od ich przyczyn oraz oceny trwałości ich skutków, w tym wpływu

na procesy inflacyjne. W przypadku odchylenia inflacji od celu Rada w sposób elastyczny określa

pożądane tempo powrotu inflacji do celu, ponieważ szybkie sprowadzenie inflacji do celu może

wiązać się z istotnymi kosztami dla stabilności makroekonomicznej lub finansowej. Decydując

o zmianach parametrów prowadzonej polityki pieniężnej Rada bierze pod uwagę dostosowania

cenowe zachodzące w gospodarce, których źródła znajdują się poza wpływem krajowej polityki

pieniężnej. W obecnych warunkach te dostosowania są związane przede wszystkim z silnymi

globalnymi szokami gospodarczymi z ostatnich lat wywołanymi pandemią COVID-19 oraz

zbrojną agresją Rosji na Ukrainę, a także ze skutkami zachodzących w gospodarce zmian

strukturalnych, w tym transformacji energetycznej oraz z procesem doganiania przez Polskę

bardziej rozwiniętych gospodarek (tj. procesem konwergencji).

Realizowana przez Radę strategia polityki pieniężnej zakłada elastyczność w zakresie

stosowanych instrumentów. Oznacza to, że instrumentarium NBP może być dostosowywane

do natury występujących w gospodarce zaburzeń oraz uwarunkowań rynkowych. Elastyczne

kształtowanie instrumentów polityki pieniężnej sprzyja efektywnemu działaniu mechanizmu

transmisji oraz stabilności makroekonomicznej i finansowej.

Podejmując decyzje w zakresie polityki pieniężnej, Rada bierze pod uwagę opóźnienia, z jakimi

wpływają one na gospodarkę. Długość opóźnień, jakie występują od podjęcia decyzji w zakresie

Rozdział 1. Strategia polityki pieniężnej

parametrów polityki pieniężnej do zaobserwowania jej najsilniejszego wpływu na wielkości realne

(m.in. produkcję i zatrudnienie) oraz inflację, wynosi kilka kwartałów i może zmieniać się w czasie.

Ponadto

polityka

pieniężna

jest

prowadzona w

warunkach

niepewności,

dotyczącej

w szczególności przyszłego kształtowania się sytuacji gospodarczej.

Stabilizowanie inflacji na niskim poziomie jest ważnym, ale niewystarczającym warunkiem

utrzymania równowagi w gospodarce, która z kolei sprzyja utrzymaniu stabilności cen w długim

okresie. Zagrożeniem dla stabilności cen w długim okresie mogą być nierównowagi w sektorze

finansowym. Nierównowagom tym powinna przeciwdziałać przede wszystkim polityka

makroostrożnościowa nakierowana na ograniczenie ryzyka systemowego i wspieranie w ten

sposób długookresowego, zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Ma to znaczenie zwłaszcza

w warunkach znacznej swobody przepływu kapitału i integracji rynków finansowych.

Prowadzona przez Radę polityka wspiera działania polityki makroostrożnościowej, w tym sprzyja

utrzymaniu stabilności systemu finansowego i ogranicza ryzyko narastania nierównowag

w gospodarce, uwzględniając kształtowanie się cen aktywów (w tym cen nieruchomości) oraz

dynamikę akcji kredytowej, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP.

Oprócz polityki pieniężnej i makroostrożnościowej istotną rolę w utrzymywaniu stabilności

makroekonomicznej pełni także polityka fiskalna. Dla zachowania stabilności makroekonomicznej

niezbędne jest prowadzenie polityki fiskalnej, która łagodzi wpływ szoków na gospodarkę

i jednocześnie zapewnia długookresową stabilność finansów publicznych.

Rada realizuje strategię celu inflacyjnego w warunkach płynnego kursu walutowego. Reżim

płynnego kursu nie wyklucza interwencji na rynku walutowym, gdy jest to uzasadnione przez

warunki rynkowe lub sprzyja zapewnieniu stabilności makroekonomicznej lub finansowej kraju.

Ważnym elementem wykorzystywanej przez Radę strategii celu inflacyjnego jest komunikacja

z otoczeniem. Z tego względu decyzje Rady wraz z ich uwarunkowaniami są przedstawiane

w Informacjach po posiedzeniach Rady, a także w Opisach dyskusji na posiedzeniach decyzyjnych Rady,

Raportach o inflacji, Założeniach polityki pieniężnej i Sprawozdaniu z wykonania założeń polityki pieniężnej.

Ponadto decyzje Rady i ich uwarunkowania mogą być wyjaśniane przez Prezesa NBP podczas

konferencji prasowych, a także w indywidualnych wypowiedziach Prezesa NBP i członków Rady.

Zgodnie z przyjętą strategią, w 2024 r. parametry polityki pieniężnej, w tym poziom stóp

procentowych NBP, będą dostosowywane do sytuacji w gospodarce tak, aby zapewnić

długookresową stabilność cen i jednocześnie wspierać zrównoważony wzrost gospodarczy oraz

stabilność systemu finansowego.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2024 r.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej

w 2024 r.

Uwarunkowania stosowania instrumentów polityki pieniężnej

W 2024 r. zakres, sposób oraz skala wykorzystywania przez NBP instrumentów polityki pieniężnej

będą uwzględniać uwarunkowania towarzyszące jej prowadzeniu. Podobnie jak w latach

poprzednich, instrumenty polityki pieniężnej mogą być wykorzystywane w sposób elastyczny,

odzwierciedlający zmieniające się uwarunkowania makroekonomiczne i rynkowe.

Istotny wpływ na sposób oraz zakres stosowania przez NBP instrumentów polityki pieniężnej

w 2024 r. będzie mieć przewidywane przez bank centralny utrzymywanie się w krajowym

sektorze bankowym nadpłynności. Okoliczność ta będzie powodować, iż w ujęciu netto –

podobnie jak w poprzednich latach – instrumenty polityki pieniężnej NBP będą mieć charakter

absorbujący płynność. W kierunku wzrostu poziomu płynności w 2024 r. oddziaływać będzie skup

walut obcych dokonywany przez NBP przede wszystkim od Ministerstwa Finansów. W kierunku

ograniczenia poziomu płynności oddziaływać będzie sprzedaż walut obcych przez NBP

na potrzeby Komisji Europejskiej, w związku z przewalutowaniem składki członkowskiej, oraz

przyrost pieniądza gotówkowego w obiegu.

W 2024 r. celem operacyjnym polityki pieniężnej NBP będzie kształtowanie stawki POLONIA

w pobliżu stopy referencyjnej NBP. Ze względu na uwarunkowania rynkowe stawka POLONIA

może odchylać się od poziomu stopy referencyjnej NBP w ramach korytarza pomiędzy stopą

lombardową a depozytową NBP.

Stopy procentowe

Podstawowym instrumentem polityki pieniężnej w 2024 r. będą stopy procentowe NBP.

Stopa referencyjna NBP będzie określać rentowność podstawowych operacji otwartego rynku

przeprowadzanych przez NBP, wpływając jednocześnie na poziom krótkoterminowych

rynkowych stóp procentowych.

Stopa lombardowa NBP będzie wyznaczać oprocentowanie oferowanego przez NBP kredytu

lombardowego, umożliwiającego pozyskiwanie środków z banku centralnego na termin

overnight.

Stopa depozytowa NBP będzie determinować oprocentowanie depozytu, umożliwiającego

lokowanie w NBP środków na termin overnight.

Stopa dyskontowa weksli będzie określać oprocentowanie kredytu wekslowego.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2024 r.

Operacje otwartego rynku

Operacje podstawowe będą głównym instrumentem, przy wykorzystaniu którego NBP będzie

dążyć do realizacji celu operacyjnego polityki pieniężnej. Za pomocą operacji podstawowych NBP

będzie oddziaływać na warunki płynnościowe w sektorze bankowym, a w konsekwencji –

na poziom stawki POLONIA. Operacje te standardowo będą przeprowadzane w sposób

regularny, co do zasady z 7-dniowym terminem zapadalności. Na przetargach operacji

podstawowych będzie obowiązywać stała rentowność, równa stopie referencyjnej NBP.

Ze względu na przewidywane utrzymywanie się w 2024 r. nadpłynności w sektorze bankowym,

operacje te będą polegać na emisji bonów pieniężnych NBP. Sposób prowadzenia operacji

podstawowych może zostać zmodyfikowany, jeśli będzie to uzasadnione zmianą warunków

rynkowych lub parametrów polityki pieniężnej NBP.

Operacje dostrajające będą stanowić instrument uzupełniający operacje podstawowe w zakresie

realizacji celu operacyjnego polityki pieniężnej. Przesłanką zastosowania tych operacji może być

potrzeba zasilenia sektora bankowego w płynność bądź absorpcji płynności. W ramach operacji

zasilających, NBP może oferować transakcje repo, a także dokonywać przedterminowego wykupu

bonów pieniężnych NBP. W przypadku operacji absorbujących, bank centralny może zastosować

emisję bonów pieniężnych NBP, a także zaoferować transakcje reverse repo. Zapadalność,

rentowność oraz sposób przeprowadzania tych operacji będą adekwatne do celu ich zastosowania.

Operacje strukturalne mogą być przeprowadzane w celu długoterminowej zmiany struktury

płynności w sektorze bankowym, jak również dla zapewnienia płynności rynku wtórnego

dłużnych papierów wartościowych lub wzmocnienia mechanizmu transmisji monetarnej.

W ramach operacji strukturalnych NBP może przeprowadzać skup bądź sprzedaż dłużnych

papierów wartościowych na rynku wtórnym, a także dokonywać emisji obligacji.

System rezerwy obowiązkowej

Głównym celem wykorzystania systemu rezerwy obowiązkowej będzie oddziaływanie

w kierunku stabilizacji krótkoterminowych rynkowych stóp procentowych. Wynika to

z uśrednionego

sposobu

utrzymywania

rezerwy,

który

stwarza

podmiotom

swobodę

decydowania o wysokości środków gromadzonych na rachunkach w banku centralnym w trakcie

okresu utrzymywania rezerwy, pod warunkiem utrzymania średniego stanu środków w NBP

na poziomie nie niższym od wymaganej wartości rezerwy. Jednocześnie wymóg utrzymywania

rezerwy ogranicza skalę operacji otwartego rynku przeprowadzanych w celu absorpcji

nadpłynności.

Zmiany stóp rezerwy obowiązkowej będą uzależnione od warunków prowadzenia polityki

pieniężnej w 2024 r.

Rozdział 2. Instrumenty polityki pieniężnej w 2024 r.

Operacje depozytowo-kredytowe

Oferowanie przez NBP operacji depozytowo-kredytowych będzie mieć na celu ograniczanie skali

wahań stawki POLONIA poprzez stabilizowanie warunków płynnościowych w sektorze

bankowym.

Kredyt lombardowy będzie pozwalać na pozyskiwanie z banku centralnego w każdym dniu

operacyjnym środków na termin overnight. Kredyt ten jest zabezpieczany aktywami

akceptowanymi przez bank centralny, w tym m.in. skarbowymi papierami wartościowymi,

dłużnymi papierami wartościowymi gwarantowanymi przez Skarb Państwa, papierami

wartościowymi wyemitowanymi przez NBP, obligacjami komunalnymi, listami zastawnymi oraz

obligacjami korporacyjnymi o wysokiej jakości kredytowej. Oprocentowanie tego instrumentu,

wyznaczając koszt pozyskania pieniądza w banku centralnym, stanowi co do zasady górne

ograniczenie rentowności dla transakcji o terminie overnight zawieranych na rynku

międzybankowym.

Depozyt na koniec dnia będzie umożliwiać lokowanie w każdym dniu operacyjnym nadwyżek

środków w banku centralnym na termin overnight. Oprocentowanie tego instrumentu określa

co do zasady dolne ograniczenie rentowności dla transakcji o terminie overnight zawieranych

na rynku międzybankowym.

Szerokość korytarza pomiędzy stopą lombardową a depozytową NBP będzie kształtowana

w sposób sprzyjający efektywnej transmisji polityki pieniężnej, przy uwzględnieniu sprawnego

funkcjonowania rynku krótkoterminowych depozytów międzybankowych.

Kredyt wekslowy

NBP może oferować kredyt wekslowy przeznaczony na refinansowanie kredytów udzielanych

przez banki przedsiębiorcom.

Swapy walutowe

NBP może przeprowadzać swapy walutowe. Swap walutowy polega na tym, że NBP kupuje (lub

sprzedaje) złote za walutę obcą na rynku kasowym i jednocześnie odsprzedaje (lub odkupuje)

je w ramach transakcji terminowej w określonej dacie.

Interwencje walutowe

NBP może stosować interwencje na rynku walutowym.

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2024 r.

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki

pieniężnej w 2024 r.

Uwarunkowania zewnętrzne

Koniunktura w otoczeniu polskiej gospodarki w I połowie 2023 r. pozostawała osłabiona. Roczna

dynamika PKB w strefie euro wyraźnie spowolniła względem 2022 r. Jednocześnie w Stanach

Zjednoczonych wzrost PKB pozostał zbliżony do wieloletniej średniej, a ożywienie wzrostu PKB

w Chinach – po wcześniejszym odejściu tego kraju od restrykcyjnej polityki epidemicznej – było

umiarkowane. Negatywnie na światową koniunkturę wpływały skutki wcześniejszego silnego

wzrostu cen surowców, a także globalne zacieśnienie polityki pieniężnej. Z kolei aktywność

gospodarczą wspierało ustąpienie napięć w sieciach dostaw, a także utrzymująca się dobra

sytuacja na rynku pracy w wielu krajach.

Inflacja w gospodarce światowej – po silnym wzroście w 2022 r. do poziomów najwyższych

od dekad – w I połowie 2023 r. obniżała się. W kierunku niższej dynamiki cen oddziaływał spadek

cen surowców wraz z ustąpieniem napięć w łańcuchach dostaw, a także globalne zacieśnienie

polityki pieniężnej. W tych warunkach nastąpił wyraźny spadek dynamiki cen produkcji.

Jednocześnie inflacja bazowa w większości gospodarek obniżała się stopniowo, choć pozostała

podwyższona, odzwierciedlając wtórne skutki wcześniejszych szoków podażowych oraz

odbudowę aktywności w sektorze usług. W efekcie, w połowie 2023 r. dynamika cen

konsumpcyjnych w wielu gospodarkach pozostawała znacznie powyżej celów inflacyjnych

banków centralnych.

Zgodnie z dostępnymi prognozami, dynamika aktywności gospodarczej na świecie w 2024 r.

pozostanie niska, przy czym pewnemu ożywieniu dynamiki PKB w strefie euro ma towarzyszyć

jej spowolnienie w Stanach Zjednoczonych. Mimo wygasania efektów wcześniejszych szoków

podażowych, negatywnie na dynamikę PKB będą oddziaływały zaostrzone warunki finansowania

na świecie.

Aktualne prognozy inflacji za granicą, w tym dla strefy euro i Stanów Zjednoczonych, wskazują,

że będzie się ona stopniowo obniżać, jednak w 2024 r. może wciąż przekraczać cele inflacyjne wielu

banków centralnych. Stopniowo ma obniżać się również inflacja bazowa.

Uwarunkowania krajowe

W warunkach wcześniejszych silnych zaburzeń podażowych oraz obniżenia wzrostu

gospodarczego na świecie, również w Polsce w I połowie 2023 r. nastąpiło spowolnienie dynamiki

aktywności gospodarczej. W tym okresie PKB obniżył się w ujęciu rocznym, przy spadku popytu

konsumpcyjnego i ujemnym wkładzie zmiany zapasów do dynamiki PKB. Korzystnie na wzrost

gospodarczy oddziaływało natomiast utrzymywanie się relatywnie wysokiego wzrostu nakładów

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2024 r.

brutto na środki trwałe oraz dodatni wkład eksportu netto do dynamiki PKB. Jednocześnie

sytuacja na rynku pracy pozostawała dobra, co odzwierciedlała niska stopa bezrobocia, wysoki

poziom zatrudnienia oraz wyraźny wzrost nominalnych wynagrodzeń.

W I połowie 2023 r. nastąpił wyraźny spadek inflacji w Polsce. Według szybkiego szacunku GUS

roczna dynamika cen towarów i usług konsumpcyjnych spadła do 10,1% r/r w sierpniu 2023 r.

(względem 16,6% r/r w styczniu br. i 18,4% r/r w lutym br.). Do obniżenia inflacji przyczyniał się

spadek cen surowców na rynkach światowych, w tym energetycznych i rolnych, oraz ustąpienie

napięć podażowych w łańcuchach dostaw, a także wcześniejsze silne zacieśnienie polityki

pieniężnej NBP. Spadek inflacji dotyczył wszystkich głównych kategorii dóbr, przy czym

najszybciej obniżała się dynamika cen energii. Wobec spowolnienia dynamiki popytu

w gospodarce, w tym ograniczenia konsumpcji, w I połowie 2023 r. obniżyła się również inflacja

bazowa, choć jej spadek był wolniejszy niż w przypadku inflacji ogółem. Ponadto silnie spadła

dynamika cen produkcji, wskazując na wyraźne osłabienie presji kosztowej w gospodarce.

Zgodnie z aktualnymi prognozami, wygasanie negatywnych szoków podażowych będzie

sprzyjało przyspieszeniu dynamiki aktywności gospodarczej w Polsce w II połowie 2023 r., jednak

do 2025 r. dynamika PKB pozostanie niższa od wieloletniej średniej. Utrzymujący się relatywnie

wysoki wzrost nominalnych wynagrodzeń w latach 2023-2024, przy obniżającej się inflacji, będzie

się przyczyniać do ograniczenia spadku konsumpcji w II połowie 2023 r. oraz do jej wzrostu

w kolejnych latach. W kierunku wyższej dynamiki konsumpcji będzie również oddziaływać

podniesienie wysokości świadczenia wychowawczego z początkiem 2024 r. Natomiast czynnikami

ograniczającymi skalę ożywienia dynamiki PKB będzie relatywnie niski wzrost PKB za granicą

oraz zakończenie wykorzystania środków unijnych z perspektywy finansowej 2014-2020. W tych

warunkach, dynamika inwestycji w II połowie 2023 r. oraz w 2024 r. może się nieznacznie obniżyć,

a wkład eksportu netto do PKB będzie stopniowo malał.

Dostępne prognozy wskazują, że inflacja w II połowie 2023 r. oraz w kolejnych latach będzie się

nadal obniżać, do czego przyczyniać się będą efekty wcześniejszego silnego zacieśnienia polityki

pieniężnej przez NBP, w tym wyraźne spowolnienie dynamiki kredytu. Osłabiony popyt

w gospodarce, przy słabnącej presji kosztowej i spadku inflacji za granicą, przełoży się

na stopniowe ograniczenie inflacji bazowej. Z kolei wygasanie skutków wcześniejszych

globalnych szoków podażowych na rynku surowców będzie oddziaływać w kierunku dalszego

ograniczenia krajowej dynamiki cen żywności i energii. Jednocześnie ze względu na skalę

i trwałość oddziaływania wcześniejszych szoków, które pozostawały poza wpływem krajowej

polityki pieniężnej, powrót inflacji do celu inflacyjnego NBP będzie następował stopniowo.

Rozdział 3. Uwarunkowania polityki pieniężnej w 2024 r.

Główne czynniki niepewności

Zarysowany scenariusz makroekonomiczny obarczony jest niepewnością. Głównym czynnikiem

niepewności dla koniunktury oraz inflacji w Polsce w 2024 r. jest przyszła sytuacja geopolityczna,

w tym przede wszystkim dalszy przebieg zbrojnej agresji Rosji na Ukrainę oraz napięcia

geopolityczne w innych częściach świata.

Niepewność dotyczy ponadto wpływu istotnego zacieśniania polityki pieniężnej przez główne

banki centralne na globalny wzrost gospodarczy i inflację, a także sektor finansowy.

Również kształtowanie się cen surowców energetycznych i żywnościowych na światowych

rynkach stanowi znaczny czynnik niepewności dla rozwoju sytuacji gospodarczej w Polsce, w tym

dla przebiegu procesów inflacyjnych. Ceny surowców na rynkach światowych będą uzależnione

m.in. od koniunktury w gospodarce światowej, podaży tych surowców oraz temperatur w sezonie

zimowym, a także przebiegu wojny w Ukrainie i jej konsekwencji dla eksportu surowców

żywnościowych z tego kraju. Niepewność związana jest także ze skalą wpływu działań w zakresie

polityki klimatycznej na procesy cenowe.

Czynnikiem niepewności dla kształtowania się dynamiki cen i aktywności gospodarczej pozostaje

skala i zakres podejmowanych przez rząd osłonowych działań fiskalnych w celu złagodzenia

negatywnych skutków wysokich cen surowców oraz inflacji dla gospodarstw domowych.