Obwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 6 lipca 2022 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Nauczanie narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 25 sierpnia 2022 r.

Poz. 826

OBWIESZCZENIE

MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1)

z dnia 6 lipca 2022 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Nauczanie narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2020 r. poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej

„Nauczanie narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Sportu i Turystyki: K. Bortniczuk

1)

Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej – kultura fizyczna, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki

(Dz. U. poz. 1946).

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia historię narciarstwa, m.in. ewolucję technik narciarskich,

– omawia przepisy rozgrywania konkurencji alpejskich,

– charakteryzuje inne formy uprawiania narciarstwa, np. konkurencje klasyczne, narciarstwo dowolne, narciarstwo pozatrasowe, skitouring, telemark.

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje

dyscyplinę

Zestaw 1. Charakteryzowanie procesu nauczania narciarstwa

Osoba posiadająca kwalifikację planuje i prowadzi szkolenie z narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym. Doskonali poziom sprawności fizycznej i narciarskich

umiejętności technicznych uczestników w zróżnicowanych warunkach śniegowo-terenowych, przygotowuje do amatorskiej rywalizacji sportowej oraz przekazuje wiedzę na temat sposobów bezpiecznego korzystania ze sprzętu, terenów narciarskich. Promuje postawy etyczne w uprawianiu narciarstwa. Posiadacz kwalifikacji na podstawie zdiagnozowanych potrzeb i możliwości uczestników przygotowuje plan cyklu szkoleniowego z narciarstwa alpejskiego na zaawansowanym poziomie. Organizuje, planuje i realizuje zajęcia. Wspomaga uczestników, m.in. udzielając wskazówek i korygując błędy. Zapewnia bezpieczną organizację zajęć, przyjmując odpowiedzialność za bezpieczeństwo osób

uczestniczących w procesie szkolenia narciarskiego na poziomie zaawansowanym oraz uczestników amatorskich zawodów narciarskich. Posiada wysoki poziom umiejętności

technicznych w narciarstwie alpejskim. Podejmowane czynności wykonuje z wykorzystaniem wysokiej sprawności motorycznej, szerokiej wiedzy dotyczącej bezpieczeństwa

w górach, techniki jazdy, założeń metodyki nauczania oraz biologicznych i psychospołecznych podstaw wysiłku fizycznego. Osoba posiadająca kwalifikację jest gotowa do zaplanowania amatorskich zawodów narciarskich.

5. Efek ty u czen ia się wymagan e d la k walifikacji rynkowej

Monitor Polski

5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji (PRK), 5 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w sektorze sport

4. Poziom Polski ej Ramy Kwali fikacji p rzypis any do kwalifikacji rynkowej oraz odnies ie nie do poz iom u Se kt or ow e j R am y Kw alif ikac j i

Certyfikat jest ważny przez 3 lata. Warunkiem przedłużenia jest odbycie doszkolenia unifikującego w wymiarze min. 15 godzin zajęć na śniegu i 5 godzin wykładów, prowadzonego przez Instytucje Certyfikujące kwalifikację „Nauczanie narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym” lub podmioty przez nie wskazane.

3. Okres ważności dok u mentu potwi erdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej i warunki pr z e dłuż e nia j e go w aż nośc i

Certyfikat

2. Nazwa doku men tu p otwierd zającego n adanie kwalifikacji rynkowej

Nauczanie narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym

1. Nazwa k wal ifikacji ryn k owej

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „NAUCZANIE NARCIARSTWA ALPEJSKIEGO NA POZIOMIE ZAAWANSOWANYM”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Sportu i Turystyki

z dnia 6 lipca 2022 r. (M.P. poz. 826)

Opisuje zagadnienia

psychospołeczne

dotyczące procesu

nauczania/uczenia się

w narciarstwie alpejskim

na poziomie

zaawansowanym

– opisuje techniki motywacji w procesie nauczania narciarstwa alpejskiego na poziomie zaawansowanym.

– opisuje sposoby rozwiązywania potencjalnych problemów w grupie uczestników zajęć,

– omawia sposoby zapobiegania specyficznym urazom w narciarstwie alpejskim.

– wyjaśnia zasady etycznego postępowania w realizacji procesu nauczania narciarstwa,

– opisuje zagrożenia dla zdrowia i życia uczestnika zajęć narciarstwa na poziomie zaawansowanym wynikające z niewłaściwego prowadzenia zajęć,

– opisuje zagrożenia wynikające z uprawiania narciarstwa na poziomie zaawansowanym,

– wskazuje okoliczności, w których należy dokonać modyfikacji celów, metod lub środków w procesie nauczania.

– opisuje zasady udzielania informacji zwrotnej nt. przebiegu ruchu, w tym korygowania błędów,

– opisuje sposoby diagnozy, w tym uzyskania informacji, np. o samopoczuciu, potrzebach, oczekiwaniach, opinii o przebiegu procesu nauczania,

– charakteryzuje mechanizmy skrętów lub rodzaje śladów.

– charakteryzuje zmiany nacisku nart na podłoże podczas jazdy (np. odciążenie bierne, czynne, dociążenie),

– opisuje pozycje narciarza i siły działające na narciarza jadącego na wprost lub w skręcie,

– opisuje metody nauczania ruchu lub formy organizacyjne prowadzenia zajęć stosowane w procesie nauczania narciarstwa.

– omawia dydaktyczne zasady nauczania,

– omawia strukturę zajęć narciarskich, np. lekcji, jednostki treningowej,

– omawia środki dydaktyczne stosowane w procesie nauczania narciarstwa w różnych grupach wiekowych, np. miejsce zajęć, ćwiczenia, gry i zabawy oraz pomoce dydaktyczne,

– uzasadnia plan procesu nauczania w relacji do celów dydaktycznych,

– uzasadnia związek pomiędzy stanem przygotowana ślizgów i krawędzi nart a bezpieczeństwem, komfortem jazdy i wynikiem sportowym.

– wyjaśnia zasady doboru sprzętu i ekwipunku narciarskiego,

– omawia różnice sprzętu stosowanego w różnych formach narciarstwa; opisuje charakterystykę różnych typów nart, butów, wiązań i kijów, np.

amatorskiego, sportowego, freeride’owego, skitourowego, telemarkowego,

Monitor Polski

Wyjaśnia zasady

bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia

podczas uprawiania

narciarstwa alpejskiego

na poziomie

zaawansowanym

Wyjaśnia zasady

diagnozowania, oceny

i korekty w procesie

nauczania/uczenia się

narciarstwa alpejskiego

na poziomie

zaawansowanym

Tłumaczy specyfikę

jazdy na nartach

zjazdowych

Tłumaczy teorię

i metodykę w procesie

nauczania/uczenia się

narciarstwa alpejskiego

Charakteryzuje sprzęt

narciarski

– omawia przepisy lub zwyczaje regulujące zasady uprawniania narciarstwa na terenach prawnie chronionych.

– opisuje zagadnienia prawne związane z prowadzeniem działalności zawodowej w zakresie szkolenia narciarskiego ze szczególnym uwzględnieniem

dzieci i młodzieży, m.in. w Polsce, innych krajach Unii Europejskiej,

– przejeżdża trasę slalomu (SL) zgodnie z limitem czasowym.

– przejeżdża trasę slalomu giganta (GS) zgodnie z limitem czasowym,

– demonstruje jazdę terenową w różnych warunkach śniegowo-terenowych, np. strome, zmuldzone stoki, grząski, kopny śnieg, snowpark.

– demonstruje wybraną technikę skrętów równoległych ciętych,

Planuje szkolenie

narciarskie na poziomie

zaawansowanym

– analizuje informacje uzyskane na podstawie obserwacji lub wywiadu niezbędne do planowania przebiegu szkolenia narciarskiego,

Rozpoznaje potrzeby

i możliwości uczestnika

szkolenia narciarskiego

na poziomie

zaawansowanym

– przygotowuje konspekt cyklu szkoleniowego uwzględniający: cel zajęć i czas ich trwania, metody nauczania, środki dydaktyczne, formy organizacyjne, wiek i liczebność grupy z zachowaniem obowiązującej w narciarstwie terminologii.

– 4 –

– uzasadnia potrzebę kontroli i oceny postępów w szkoleniu narciarskim,

– dobiera formy, metody i środki dydaktyczne do ustalonych celów z uwzględnieniem wieku, możliwości psychofizycznych oraz poziomu zaawansowania uczestnika,

– ustala główne (w odniesieniu do cyklu szkolenia) i szczegółowe (w odniesieniu do jednostki lekcyjnej) cele dydaktyczne,

– diagnozuje poziom posiadanych umiejętności narciarskich uczestników szkolenia.

– diagnozuje stan przygotowania psychofizycznego uczestników szkolenia narciarskiego,

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Monitor Polski

Zestaw 3. Planowanie procesu nauczania/uczenia się narciarstwa alpejskiego

Demonstruje umiejętności

sportowe na poziomie

zaawansowanym

– demonstruje wybraną technikę z obszaru ewolucji kątowych,

Demonstruje techniki

narciarskie na poziomie

zaawansowanym

– demonstruje wybrane techniki z obszaru skrętów równoległych,

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 2. Wykonywanie technik narciarstwa alpejskiego

Opisuje kwestie

formalno-organizacyjne

działalności zawodowej

w zakresie szkolenia

narciarskiego

– sprawdza przygotowanie uczestnika do zajęć, m.in. pyta o samopoczucie, kontroluje stan sprzętu i ubiór uczestników,

– przygotowuje miejsce, sprzęt i pomoce dydaktyczne do realizacji zajęć,

– ustawia kombinacje bramek w slalomie lub slalomie gigancie zgodnie z narciarskim regulaminem sportowym.

– wyjaśnia cele zajęć i cyklu szkoleniowego,

– prowadzi rozgrzewkę,

– utrzymuje kontakt wzrokowy z grupą, m.in. reaguje na sygnały zmęczenia, na sygnały braku zrozumienia instrukcji, komunikuje się werbalnie

i niewerbalnie z uczestnikami,

– egzekwuje zgodne z kodeksem narciarskim ustawienie uczestników podczas zajęć,

– ustawia się względem grupy, umożliwiając wszystkim uczestnikom obserwację prezentowanych ćwiczeń i słyszalność komunikatów,

– stosuje metody nauczania, formy organizacyjne i środki dydaktyczne dostosowane do celu zajęć i możliwości uczestnika,

– dobiera, opisuje i demonstruje ćwiczenia dostosowane do wieku, możliwości psychofizycznych oraz umiejętności uczestników,

– kontroluje i ocenia wykonywanie ćwiczeń przez uczestników, np. koryguje postawę ciała lub błędne wykonanie ruchów,

– koryguje błędy techniczne i taktyczne,

– mobilizuje do wysiłku fizycznego, w tym stosuje zachęty słowne, pochwały,

– demonstruje zgodną z kodeksem narciarskim postawę i zachowanie na stoku,

– podsumowuje zajęcia i poziom realizacji zadania oraz zaawansowania cyklu szkoleniowego.

– wymienia korzyści płynące z wykorzystania wideoanalizy w procesie nauczania narciarstwa,

– analizuje technikę wykonania ewolucji narciarskich lub taktykę przejazdów sportowych (slalomu lub slalomu giganta) w oparciu o rejestrację obrazu,

– przedstawia sposoby korekty występujących błędów.

Organizuje szkolenie

narciarskie na poziomie

zaawansowanym

Prowadzi szkolenie

narciarskie (proces

nauczania/uczenia się)

na poziomie

zaawansowanym

Stosuje techniki

wideoanalizy

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– opisuje zasady bezpiecznego użytkowania stoku,

– omawia konieczność wydzielenia trasy przejazdu oraz strefy startu i mety na stoku narciarskim,

– opisuje zasady bezpiecznego ustawiania trasy slalomów,

– opisuje zasady bezpiecznego udziału w amatorskich zawodach,

– omawia zasady organizacji amatorskich zawodów z uwzględnieniem obowiązujących wymagań i regulacji prawnych, np. wskazuje podmioty,

które należy powiadomić o planowanym przedsięwzięciu.

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje zasady

bezpiecznej organizacji

amatorskich zawodów

sportowych

w narciarstwie alpejskim

Monitor Polski

Zestaw 5. Planowanie amatorskich zawodów sportowo-rekreacyjnych w narciarstwie alpejskim

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 4. Realizowanie procesu nauczania/ uczenia się narciarstwa alpejskiego

– przygotowuje plan amatorskich zawodów sportowych, np. określa scenariusz, program, zadania organizatora, z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa,

– omawia zasady współpracy z otoczeniem, np. uczestnikami, rodzicami/opiekunami lub innymi interesariuszami oraz sposoby radzenia sobie

z trudnymi sytuacjami.

Monitor Polski

1. Etap weryfikacji

1.1. Metody

Na etapie weryfikacji dopuszczalne są następujące metody walidacji: test teoretyczny, obserwacja w warunkach symulowanych lub rzeczywistych, analiza dowodów i deklaracji,

rozmowa z komisją.

Część lub całość walidacji może być sprawdzona metodą analizy dowodów i deklaracji.

Do weryfikacji efektów uczenia się zawartych w zestawie 2. „Wykonywanie technik narciarstwa alpejskiego” dopuszcza się m.in. następujące dowody

– posiadanie pierwszej klasy sportowej w narciarstwie alpejskim, zdobytej nie później niż w ciągu ostatnich 3 lat lub mistrzowskiej klasy sportowej w narciarstwie alpejskim,

zdobytej nie później niż w ciągu ostatnich 5 lat lub posiadanie minimum 85 FIS punktów dla kobiet i 100 FIS punktów dla mężczyzn w zakresie narciarstwa alpejskiego, których okres ważności upłynął nie później niż w ciągu 5 lat.

Dowodem potwierdzającym wszystkie efekty uczenia się jest

– ważna legitymacja Instruktora SITN, wydana nie później niż w ciągu 2 lat kalendarzowych następujących po uzyskaniu przez kwalifikację o nazwie „Nauczanie narciarstwa

alpejskiego na poziomie zaawansowanym” statusu włączonej do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (ZSK).

1.2. Zasoby kadrowe

Komisja weryfikacyjna składa się z minimum 3 osób.

Przewodniczący Komisji musi spełniać następujące warunki

– posiada stopień doktora nauk o kulturze fizycznej (kwalifikacja pełna Polskiej Ramy Kwalifikacji (PRK) 8),

– posiada ważny stopień Instruktora Wykładowcy SITN narciarstwa zjazdowego,

– posiada poświadczone doświadczenie w zakresie kształcenia i egzaminowania instruktorów narciarstwa zdobyte w ciągu ostatnich 5 lat,

– posiada udokumentowane doświadczenie w zakresie nauczania narciarstwa min. 200 dni zdobytych w ciągu ostatnich 5 lat.

Każdy z pozostałych członków komisji musi spełniać następujące wymagania

– posiada kwalifikację pełną PRK 7,

– posiada ważny stopień Instruktora Wykładowcy SITN narciarstwa zjazdowego,

– posiada współczynnik obliczeniowy dla ustalenia czasu wzorcowego w slalomie i slalomie gigancie wyższy lub równy 0.87,

– posiada doświadczenie w zakresie nauczania narciarstwa min. 200 dni zdobytych w ciągu ostatnich 5 lat.

1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki przeprowadzenia weryfikacji

Walidacja składa się z 3 części. Za pomocą testu teoretycznego sprawdzane są zestawy efektów uczenia się: Zestaw 1. „Charakteryzowanie procesu nauczania narciarstwa”,

Zestaw 3. „Planowanie procesu nauczania/uczenia się narciarstwa alpejskiego” – umiejętność „Planuje szkolenie narciarskie na poziomie zaawansowanym” i Zestaw 5. „Planowanie amatorskich zawodów sportowo-rekreacyjnych w narciarstwie alpejskim”. Za pomocą metody obserwacji w warunkach rzeczywistych (zimowych, na stoku) sprawdzane

jest posiadanie efektów uczenia się zawartych w Zestawie 2. „Wykonywanie technik narciarstwa alpejskiego”. Dopuszczalne jest zastosowanie metody dowodów i deklaracji.

6. Wymagan ia dotyczące wali dacji i pod miotów przeprowadzających walidację

Planuje amatorskie

zawody sportowe

w narciarstwie alpejskim

W ramach demonstracji technik narciarskich (jazdy technicznej) oceniane są (wybrana przez Komisję Walidującą)

a) jedna z technik z obszaru ewolucji kątowych,

b) jedna z technik z obszaru skrętów równoległych,

c) jedna z technik skrętów równoległych ciętych,

d) jazda terenowa w różnych warunkach śniegowo-terenowych (np. strome, zmuldzone stoki, grząski, kopny śnieg, snowpark).

Demonstracja technik narciarskich przez kandydata (jazda techniczna) jest rejestrowana i oceniana w skali 0–10 pkt. Jazdę techniczną zalicza uzyskanie łącznie minimum 35 pkt.

Przyjmuje się następujące kryteria oceny: 0–3,5 pkt – pokaz uniemożliwiający zidentyfikowanie demonstrowanej techniki, 4–5,5 pkt – demonstracja ewolucji obarczona wieloma

błędami, np. niewłaściwa pozycja narciarska, złe ustawienie nart, niewłaściwy impuls skrętny, zaburzona sekwencja ruchów, niewłaściwy ślad itp., 6–6,5 pkt – prawidłowa demonstracja ewolucji, poprawna pozycja narciarska, dopuszczalne pojedyncze błędy asymetrii śladu i skrętu, 7–7,5 pkt – jak wyżej, jednakże obok poprawności technicznej swoboda demonstracji uwzględniająca świadomość czasu i przestrzeni, 8–8,5 pkt – jak wyżej, lecz z uwzględnieniem symetrii techniki skrętów (skręty w lewo i prawo równie swobodne i poprawne), pełna kontrola prędkości, pojedyncze skręty dynamiczne (dotyczy śmigu, skrętu NW i skrętu równoległego), 9–9,5 pkt – dynamiczna jazda w optymalnym

tempie, charakteryzująca się dużą powtarzalnością ruchów, pełna kontrola toru przejazdu, dozwolone małe błędy (asymetria rąk, pojedyncze odchylenie czy oderwanie nart od

podłoża itp.), 10 pkt – bezbłędna, swobodna i dynamiczna demonstracja, skręty o dużej powtarzalności. Jazda sportowa weryfikowana jest w 2 konkurencjach: GS i SL. Uczestnicy mają możliwość dwukrotnego przejechania trasy GS i SL. Dopuszcza się możliwość zmiany ustawienia bramek w pierwszym i drugim przejeździe w każdej konkurencji.

Czas wzorcowy dla mężczyzn osobno dla każdego z dwóch przejazdów w konkurencjach GS i SL jest średnią z dwóch najlepszych czasów przejazdów osób (minimum 2 osoby)

ustalających czas wzorcowy pomnożonych przez ich aktualne współczynniki korygujące i stanowi równoważnik 10 pkt. Czas wzorcowy dla kobiet wynosi 105% czasu wzorcowego dla mężczyzn. Ustalający czas musi przejechać trasę co najmniej 2 razy, w tym raz przed i raz po wszystkich uczestnikach walidacji. Aktualne współczynniki korygujące

(przypisane na podstawie wyników uzyskanych w ogólnopolskim teście kalibracyjnym organizowanym w porozumieniu z PZN) osób ustalających czasy przejazdów, którymi

mogą być członkowie komisji lub inne osoby posiadające aktualne współczynniki korygujące (nie niższe niż 0,87) w SL i GS, będą podawane przed rozpoczęciem tej części

weryfikacji. Informacja o czasach wzorcowych podawana jest kandydatom po zakończeniu przejazdów wszystkich uczestników i ustalających czasy (może być umieszczona na

ogólnodostępnej tablicy). Asesorzy podają maksymalne czasy odpowiadające konkretnym punktom, osobno dla kobiet i mężczyzn. Warunkiem zaliczenia sprawdzianu sportowego jest uzyskanie łącznie w GS i SL minimum 14 punktów z 20 możliwych (ale nie mniej niż 6 pkt w każdej konkurencji). W każdej konkurencji możliwe jest uzyskanie

maksymalnie 10 pkt. Utrata do 4% czasu wzorcowego w GS i do 5% w SL nie skutkuje stratą punktów. Utrata do 6% w GS i do 7,5% w SL skutkuje obniżeniem wyniku końcowego o 0,5 pkt, do 8% w GS i do 10% w SL skutkuje obniżeniem wyniku końcowego o kolejny 0,5 pkt i tak dalej. Dopuszcza się możliwość zaliczenia sprawdzianu sportowego

w przypadku uzyskania przez uczestnika walidacji wyniku w przedziale 12–13,5 pkt w jeździe sportowej przez nadrobienie brakujących punktów jazdą techniczną w stosunku

1:2 (0,5 brakującego pkt w jeździe sportowej należy nadrobić 1 pkt w jeździe technicznej). Dla uczestników w wieku 45 lat (kalendarzowo) lub starszych minimalna liczba pkt

zaliczająca jazdę sportową (GS + SL) wynosi 12 (ale nie mniej niż 5 pkt w każdej konkurencji). W przypadku uzyskania przez uczestnika wyniku w przedziale 10–11,5 pkt

w jeździe sportowej, dopuszcza się możliwość zaliczenia sprawdzianu sportowego przez nadrobienie brakujących punktów jazdą techniczną w stosunku 1:2 (0,5 brakującego pkt

w jeździe sportowej należy nadrobić 1 pkt w jeździe technicznej). Bezpośrednio po przejeździe uczestnik poznaje swój rzeczywisty czas przejazdu. Za pomocą obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych połączonej z rozmową z komisją (rozmowa ma każdorazowo charakter uzupełniający) weryfikowane są efekty uczenia się „Organizuje

szkolenie narciarskie na poziomie zaawansowanym” i „Prowadzi szkolenie narciarskie (proces nauczania/uczenia się) na poziomie zaawansowanym” zawarte w zestawie 4.

„Realizowanie procesu nauczania/ uczenia się narciarstwa alpejskiego”.

Instytucja walidująca musi zapewnić

– dostęp do zorganizowanego stoku narciarskiego o długości min. 500 m (przygotowany i zabezpieczony zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich) zapewniający możliwość przeprowadzenia zawodów w SL i GS,

– dostęp do wyciągu narciarskiego,

– 50 tyczek slalomowych,

– wiertarkę,

Nie rzadziej niż raz na 10 lat

8. T ermin dok onywan ia przegląd u kwalifik acji

Osoba przystępująca do walidacji musi posiadać wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz potwierdzoną kwalifikację na poziomie PRK 4 „Nauczanie narciarstwa na

poziomie rekreacyjnym ze szczególnym uwzględnieniem dzieci” lub ważną legitymację Instruktora SITN, wydaną nie później niż w ciągu 2 lat kalendarzowych następujących

po uzyskaniu przez kwalifikację „Nauczanie narciarstwa na poziomie rekreacyjnym ze szczególnym uwzględnieniem dzieci” statusu włączonej do ZSK.

Monitor Polski

Warunkiem przystąpienia do walidacji jest przedstawienie dokumentów poświadczających

– ukończenie kursu udzielania pierwszej pomocy w wymiarze nie mniejszym niż 8 godzin, nie wcześniej niż 3 lata przed przystąpieniem do walidacji, zawierającego następujące tematy: ocena sytuacji i zabezpieczenie miejsca wypadku; ocena stanu poszkodowanego; kontrola czynności życiowych; postępowanie z poszkodowanym nieprzytomnym;

podstawowe czynności podtrzymywania życia; postępowanie w przypadku zachorowań i stanów nagłych, bólu w klatce piersiowej, drgawek; postępowanie w przypadku

krwotoków, poważnych ran, oparzeń oraz odmrożeń; postępowanie w przypadku urazów kostno-stawowych oraz urazów głowy i kręgosłupa. Warunek ten spełniają: lekarze

systemu, ratownicy medyczni, pielęgniarki systemu,

– oświadczenie od lekarza o braku przeciwwskazań zdrowotnych do nauczania narciarstwa,

– ukończone 18 lat,

– oświadczenie o niekaralności związanej z wykonywaniem działalności zawodowej w obszarze objętym kwalifikacją,

– posiadanie ważnego ubezpieczenia OC instruktora lub wychowawcy,

– odbycie 14-dniowej praktyki (min. 70 godzin) w zakresie szkolenia w szkole narciarskiej.

Osoba przystępująca do walidacji musi posiadać sprawny sprzęt narciarski (narty, buty i kije), kask narciarski i gogle, ochraniacze slalomowe oraz ubiór narciarski.

7. Waru nk i, jaki e musi sp eł ni ać osoba p rzystęp ująca do walidacji

– klucz do tyczek,

– 2 radiotelefony,

– elektroniczny pomiar czasu,

– komputer,

– kamerę,

– fladry do grodzenia trasy,

– apteczkę pierwszej pomocy,

– salę zapewniającą możliwość przeprowadzenia egzaminu teoretycznego.