Obwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 6 lipca 2022 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Realizowanie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji
Statutory Text (1 Articles)
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 24 sierpnia 2022 r.
Poz. 822
OBWIESZCZENIE
MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1)
z dnia 6 lipca 2022 r.
w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Realizowanie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy
na snowboardzie” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji
Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.
z 2020 r. poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej
„Realizowanie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.
Minister Sportu i Turystyki: K. Bortniczuk
1)
Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej – kultura fizyczna, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki
(Dz. U. poz. 1946).
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
– omawia historię snowboardu,
– charakteryzuje snowboard jako formę rekreacji i dyscyplinę sportu,
Poszczególne efekty
uczenia się
Charakteryzuje
dyscyplinę
Zestaw 1. Charakteryzowanie teoretycznych podstaw snowboardu
Osoba posiadająca kwalifikację „Realizowanie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie” jest przygotowana do samodzielnego planowania, organizowania, prowadzenia i monitorowania jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie w oparciu o gotowe plany pracy, w ramach sportu dla wszystkich. Prezentuje
podstawowe i średnio zaawansowane umiejętności jazdy na snowboardzie zgodnie z realizowanymi w Polsce programami nauczania. Przygotowuje konspekty zajęć, dobierając
ćwiczenia do tematu zajęć i poziomu umiejętności uczestników oraz uwzględniając zmienność warunków atmosferycznych. Objaśnia ćwiczenia i naucza jazdy na snowboardzie
zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, stosując zasady teorii i metodyki sportu dla wszystkich oraz wykorzystując narzędzia komunikacji i motywacji. W trakcie
wykonywania zadań zawodowych realizuje działania edukacyjno-informacyjne oraz promuje aktywność fizyczną poprzez własną postawę. Monitoruje technikę jazdy i sposób wykonywania ćwiczeń przez uczestników. Podejmowane działania wykonuje w odniesieniu do wiedzy dotyczącej ogólnych założeń snowboardu jako dyscypliny sportu. Jest gotowa do
kontrolowania własnej pracy zgodnie z wytycznymi nadzorujących. Osoba posiadająca kwalifikację ponosi odpowiedzialność za jakość i bezpieczeństwo realizowanych zajęć.
5. Efek ty u czen ia się wymagan e d la k walifikacji rynkowej
3 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji, 3 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w sektorze sport
Monitor Polski
4. Poziom Polsk iej Ramy Kwalifik acji p rzyp isany d o kwalifikacji rynkowej oraz odnies ie nie do poz iom u Se kt or ow e j R am y Kw alif ikac j i
Certyfikat jest ważny przez 3 lata. Warunkiem przedłużenia certyfikatu jest zaliczenie efektu uczenia się „Jeździ na snowboardzie na poziomie podstawowym” (z zestawu 4) – po
3 latach, a po kolejnych 3 latach – wszystkich efektów uczenia się z zestawu 4.
3. Okres ważności dok u mentu potwi erdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej i warunki pr z e dłuż e nia j e go w aż nośc i
Certyfikat
2. Nazwa doku men tu p otwierd zającego n adanie kwalifikacji rynkowej
Realizowanie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie
1. Nazwa kwalifi kacji rynk owej
INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „REALIZOWANIE JEDNOSTEK LEKCYJNYCH Z NAUKI I DOSKONALENIA JAZDY NA SNOWBOARDZIE”
DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI
Załącznik do obwieszczenia Ministra Sportu i Turystyki
z dnia 6 lipca 2022 r. (M.P. poz. 822)
– opisuje obowiązujący system szkolenia i nabywania kwalifikacji ze snowboardu w Polsce.
– opisuje aktualną strukturę organizacyjną snowboardu w Polsce,
Omawia zagadnienia
psychospołeczne
dotyczące uczestnictwa
w zajęciach
– omawia wpływ cech indywidualnych (poziom lęku, impulsywność, zapotrzebowanie na stymulację) na wybrane kategorie ćwiczeń.
– 3 –
– omawia korzyści wynikające z uczestnictwa w zajęciach sportowych w kontekście psychospołecznego funkcjonowania człowieka,
– omawia niezbędne elementy wstępnego wywiadu z uczestnikami zajęć przed ich rozpoczęciem,
– identyfikuje zagrożenia dla zdrowia i życia uczestnika zajęć wynikające z niewłaściwego wykorzystania przestrzeni i sprzętu, a także niewłaściwego prowadzenia zajęć (w tym doboru intensywności i trudności ćwiczeń).
– wymienia zasady profilaktyki zdrowotnej i bezpieczeństwa związanego z warunkami atmosferycznymi,
– wymienia najczęściej występujące urazy i zagrożenia specyficzne dla uczestnictwa w zajęciach,
– wymienia przeciwwskazania do uczestnictwa w zajęciach ze snowboardu,
– omawia zasady prawidłowej rozgrzewki przed jazdą na snowboardzie,
– omawia zasady zawarte w aktach prawnych dotyczących bezpieczeństwa i ratownictwa w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich,
– omawia zasady kodeksu instruktora,
– omawia zasady bezpieczeństwa zawarte w dekalogu FIS (Fédération Internationale de Ski),
– charakteryzuje strukturę zajęć oraz rozróżnia cele i zadania dla ich poszczególnych części, z uwzględnieniem specyfiki uczestników (płci, wieku,
możliwości psychofizycznych, poziomu rozwoju motorycznego).
– uzasadnia dobór form, środków i metod nauczania i doskonalenia jazdy na snowboardzie do zróżnicowanych potrzeb, możliwości i zainteresowań
uczestników, jak również innych warunków (np. pogodowych, infrastruktury),
– klasyfikuje formy stosowane w nauczaniu i doskonaleniu jazdy na snowboardzie (formy organizacyjne, formy porządkowe),
Monitor Polski
Omawia zasady
bezpieczeństwa
i ochrony zdrowia
w prowadzeniu zajęć
– omawia metody stosowane w realizacji zajęć (m.in. metody nauczania ruchu, metody prowadzenia zajęć),
Charakteryzuje zasady
teorii i metodyki
stosowane w planowaniu
zajęć ze snowboardu
– charakteryzuje środki stosowane w sporcie dla wszystkich (m.in. ćwiczenia, środki metodyczne, środki dydaktyczne, w tym nowości technologiczne wspierające uczestnictwo w sporcie),
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Poszczególne efekty
uczenia się
Zestaw 2. Opisywanie podstaw planowania i realizacji jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie
Charakteryzuje strukturę
dyscypliny
– omawia zasady przeprowadzania imprez sportowo-rekreacyjnych w snowboardzie.
– posługuje się specjalistycznym słownictwem snowboardowym,
– charakteryzuje rodzaje sprzętu, zasady jego doboru, ustawienia i konserwacji,
– omawia techniki jazdy,
– opisuje zasady postępowania w razie wypadku na stoku.
– omawia sposób prowadzenia zajęć zapewniający bezpieczeństwo instruktora,
– charakteryzuje zakres praw i obowiązków zawodowych i odpowiedzialności zawodowej asystenta instruktora snowboardu,
– uwzględnia w zapisie ćwiczeń środki dydaktyczne (np. sprzęt) niezbędne do realizacji tematu zajęć.
– uwzględnia w zapisie ćwiczeń zmienność warunków atmosferycznych,
– zapisuje ćwiczenia według schematu: nazwa ćwiczenia, opis pozycji wyjściowej, przebieg ruchu, z zachowaniem konsekwencji w stosowanej
terminologii,
Organizuje zajęcia ze
snowboardu
– demonstruje jedną technikę ślizgową,
Jeździ na snowboardzie
na poziomie
podstawowym
– egzekwuje prawidłowe ustawienie uczestników podczas zajęć.
– 4 –
– ustawia się względem grupy, umożliwiając wszystkim uczestnikom dobrą widoczność i słyszalność prezentowanych ćwiczeń,
– przedstawia uczestnikom temat zajęć,
– sprawdza przygotowanie uczestników do zajęć, pyta o samopoczucie, sprawdza ubiór,
– sprawdza stan techniczny oraz prawidłowość doboru sprzętu uczestników w zależności od wieku, budowy ciała i umiejętności uczestników,
– sprawdza stan techniczny środków dydaktycznych wykorzystywanych do przeprowadzenia zajęć,
– dobiera środki dydaktyczne niezbędne do przeprowadzenia zajęć,
– weryfikuje adekwatność miejsca prowadzenia zajęć do celów i umiejętności uczestników,
– demonstruje jeden element techniki freestylowej.
– demonstruje jedną technikę jazdy skrętem krótkim,
– demonstruje jedną technikę jazdy tyłem,
– demonstruje jedną technikę ciętą,
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Poszczególne efekty
uczenia się
Monitor Polski
Zestaw 4. Organizowanie i prowadzenie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie
Omawia zasady
bezpieczeństwa, BHP
pracy instruktora
snowboardu
– dobiera ćwiczenia do poziomu umiejętności każdego z uczestników zajęć,
Przygotowuje ćwiczenia
do zadanego tematu
– planuje przebieg zajęć, uwzględniając elementy takie jak: treści zajęć, dozowanie ćwiczeń, wykorzystanie miejsca ćwiczeń, ustawienie uczestników zajęć itd.,
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Poszczególne efekty
uczenia się
Zestaw 3. Planowanie jednostek lekcyjnych z nauki i doskonalenia jazdy na snowboardzie
– omawia metody kontroli i oceny efektów przeprowadzanych zajęć,
– monitoruje technikę jazdy i sposób wykonywania ćwiczeń,
– przekazuje informację zwrotną dotyczącą techniki jazdy i sposobu wykonywania ćwiczeń,
– koryguje technikę jazdy i sposób wykonywania ćwiczeń,
– w razie potrzeby reaguje, zmieniając stopień trudności lub zmieniając ćwiczenie,
– nadzoruje bezpieczne korzystanie ze sprzętu w czasie zajęć,
– przeciwdziała występowaniu sytuacji niebezpiecznych.
– omawia zasady komunikacji dydaktycznej,
– wita i żegna uczestników zajęć,
– nawiązuje bezpośredni kontakt wzrokowy z uczestnikami,
– informuje o postępach w wykonywaniu ćwiczeń,
– mobilizuje do wysiłku fizycznego, w tym stosuje zachęty słowne, pochwały, zmiany intonacji głosu oraz podkreśla korzyści wynikające z ćwiczeń,
– podsumowuje zajęcia, podkreśla zrealizowane cele oraz zachęca do udziału w kolejnych zajęciach.
– analizuje sposób prowadzenia zajęć przez siebie,
– wskazuje sposoby korygowania prowadzenia zajęć na podstawie informacji zwrotnej od nadzorujących.
Nadzoruje przebieg zajęć
z uczestnikami
Wykorzystuje narzędzia
komunikacji i motywacji
Kontroluje własną pracę
zgodnie z wytycznymi
nadzorujących
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
– wymienia wydarzenia związane z aktywnością fizyczną w zimie,
– zachęca uczestników do prozdrowotnego spędzania czasu wolnego również poza zajęciami.
– prezentuje odpowiedni poziom przygotowania motorycznego umożliwiający demonstrację wzorcowej techniki ćwiczeń w toku zajęć,
– prezentuje profesjonalny wizerunek (np. na zajęcia zakłada odpowiedni strój, używa odpowiednio przygotowanego sprzętu, przestrzega zasad
higieny i kultury osobistej),
– dba o komfort uczestnika w czasie zajęć oraz jego pozytywne nastawienie do wysiłku fizycznego.
Poszczególne efekty
uczenia się
Realizuje działania
edukacyjno-informacyjne
w trakcie zajęć
Promuje aktywność
fizyczną poprzez własną
postawę
Monitor Polski
Zestaw 5. Promowanie zdrowego stylu życia poprzez aktywność fizyczną
– omawia sposoby poruszania się na stoku i techniki jazdy,
– demonstruje sposoby poruszania się na stoku i techniki jazdy,
– demonstruje wykonanie ćwiczeń,
– stosuje terminologię zgodną z realizowanymi w Polsce programami nauczania snowboardu,
– przestrzega wykonania ćwiczeń zgodnie z zasadami symetryzacji nauczania.
Prowadzi zajęcia ze
snowboardu, stosując
zasady teorii i metodyki
1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne
Weryfikacja składa się z 3 części
Część 1. Teoretyczna – test teoretyczny. Dopuszczalne jest zastosowanie metody analizy dowodów i deklaracji.
Część 2. Praktyczna – obserwacja w warunkach symulowanych (w rzeczywistych, naturalnych, w warunkach zimowych). Dopuszczalne jest zastosowanie metody analizy
dowodów i deklaracji. W trakcie części 2. walidacji weryfikowana jest umiejętność „Jeździ na snowboardzie na poziomie podstawowym” będąca częścią zestawu efektów
uczenia się nr 4. W trakcie weryfikacji ww. umiejętności osoba przystępująca do walidacji musi zaprezentować co najmniej jedną z wymienionych w kryteriach weryfikacji
technik oraz jeden z elementów techniki freestylowej II stopnia systematyki, zgodnie z opisami zawartymi w obowiązującym programie Stowarzyszenia Instruktorów i Trenerów Snowboardu (SITS).
Część 3. Praktyczna – obserwacja w warunkach symulowanych (w rzeczywistych, naturalnych, w warunkach zimowych). W trakcie części 3. walidacji weryfikowane są wszystkie efekty uczenia się w zestawach 4 i 5 (prowadzenie jednostek dydaktycznych do II stopnia systematyki, zgodnie z opisami zawartymi w obowiązującym programie SITS).
Warunkiem dopuszczenia osoby przystępującej do walidacji do 2. części weryfikacji jest zaliczenie części 1. Warunkiem dopuszczenia osoby przystępującej do walidacji do
3. części weryfikacji jest zaliczenie części 2.
Monitor Polski
1.2. Zasoby kadrowe
Walidacja prowadzona jest przed komisją walidacyjną. Komisja składa się z 3 osób, w tym przewodniczącego komisji. Przewodniczący komisji łącznie spełnia następujące
warunki
– jest doktorem nauk o kulturze fizycznej,
– posiada dyplom trenera II klasy w snowboardzie wydany przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych
zawodów lub posiada tytuł instruktora wykładowcy snowboardu,
– posiada uprawnienia instruktora międzynarodowego IVSI (Internationaler Verband der Schneesportinstruktoren) w snowboardzie,
– posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowaniu) w zakresie szkolenia instruktorów i trenerów snowboardu w Polsce,
– jest autorem lub współautorem minimum jednego opublikowanego programu szkolenia w snowboardzie.
Każdy z pozostałych członków komisji musi łącznie spełnić następujące warunki
– posiada dyplom magistra,
– posiada co najmniej stopień instruktora w snowboardzie,
– posiada uprawnienia instruktora międzynarodowego IVSI w snowboardzie,
– posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowaniu) w zakresie szkolenia instruktorów i trenerów snowboardu w Polsce.
1.1. Metody
Na etapie weryfikacji dopuszczalne są wyłącznie następujące metody weryfikacji
– obserwacja w warunkach symulowanych (w rzeczywistych, naturalnych, w warunkach zimowych),
– test teoretyczny,
– metoda dowodów i deklaracji.
1. Etap weryfikacji
6. Wymagani a d otyczące walidacji i p odmiotów p rze prowadzających walidację
2.2. Zasoby kadrowe
Doradca walidacyjny
– stosuje metody i narzędzia pomocne przy identyfikowaniu i dokumentowaniu kompetencji,
– zna zasady weryfikacji dowodów na osiągnięcie efektów uczenia się,
– przestrzega wysokich standardów etyki zawodowej,
– zna wymagane efekty uczenia się oraz kryteria weryfikacji ustalone dla kwalifikacji będących w zakresie jego działania jako doradcy walidacyjnego,
– zna metody i narzędzia stosowane w celu zweryfikowania wymaganych efektów uczenia się dla kwalifikacji będących w zakresie jego działania jako doradcy walidacyjnego.
2.1. Metody
Dopuszczalne metody na tych etapach: metoda dowodów i deklaracji oraz rozmowa z doradcą. Do weryfikacji efektów uczenia się w 1. części dopuszcza się następujące dowody
– zaświadczenie o zaliczeniu egzaminu teoretycznego na kursie asystenta instruktora organizowanego przez SITS,
– zaświadczenie o zaliczeniu egzaminu teoretycznego na kursie instruktora SITS organizowanego przez SITS do 31.05.2018 r.,
– legitymację instruktora snowboardu wydaną przez Akademię Wychowania Fizycznego po ukończeniu specjalizacji instruktorskiej ze snowboardu,
– inne certyfikaty z zakresu snowboardu wydane poza granicami Polski (po akceptacji przez instytucję certyfikującą).
Do weryfikacji efektów uczenia się w 2. części dopuszcza się następujące dowody
– legitymację III stopnia umiejętności wydaną przez SITS,
– inne certyfikaty z zakresu snowboardu wydane poza granicami Polski (po akceptacji przez instytucję certyfikującą).
Monitor Polski
2. Etapy identyfikowania i dokumentowania
Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić wsparcie osobie przystępującej do walidacji w zakresie identyfikowania oraz dokumentowania posiadanych efektów uczenia się.
Zbiór dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia analizy dowodów osoby przystępujące do walidacji muszą przekazać do instytucji przeprowadzającej walidację w terminie
określonym przez tę instytucję.
Instytucja certyfikująca musi zapewnić odpowiednie warunki do przeprowadzenia 1. części weryfikacji. Organizacja sali musi umożliwiać każdej osobie przystępującej do walidacji samodzielną pracę. Do przeprowadzenia 2. części weryfikacji niezbędne są
– zorganizowany teren narciarski (przygotowany i zabezpieczony zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych
terenach narciarskich), tj. stok narciarski o wymiarach: długość minimum 800 m, szerokość minimum 40 m; fragment minimum 300 m o nachyleniu 15–20° oraz fragment
minimum 300 m o nachyleniu ok. 35–40°,
– wyciąg narciarski,
– box o wymiarach: szerokość minimum 20 cm, długość minimum 400 cm,
– skocznia o wymiarach: wysokość progu minimum 1 m, długość części płaskiej minimum 4 m.
Do przeprowadzenia 3. części weryfikacji niezbędne są
– pólko ćwiczebne (przygotowane i zabezpieczone zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich) o wymiarach: długość minimum 200 m, szerokość minimum 30 m, o nachyleniu 15–20°,
– wyciąg narciarski.
Instytucja certyfikująca jest zobowiązana do zapewnienia zabezpieczenia GOPR/TOPR.
Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić bezstronną i niezależną procedurę odwoławczą, w ramach której osoby uczestniczące w procesie walidacji i certyfikacji mają
możliwość odwołania się od decyzji dotyczących przebiegu walidacji, w szczególności decyzji kończącej walidację. W przypadku negatywnego wyniku walidacji instytucja
prowadząca walidację jest zobowiązana przedstawić uzasadnienie decyzji.
Nie rzadziej niż raz na 10 lat
8. Termin d okon ywania p rzegl ądu k walifikacji
Do walidacji może przystąpić osoba, która
– przedstawi oświadczenie o niekaralności związanej z wykonywaniem działalności zawodowej w obszarze objętym kwalifikacją,
– przedstawi orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania snowboardu.
7. Warun ki, jak ie mu si sp ełn iać osob a p rzys tępująca do walidacji