Uchwała nr 263 Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2022 r. zmieniająca uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą "Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego - Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus"

§ 1. W uchwale nr 128 Rady Ministrów z dnia 5 października 2021 r. w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod

nazwą „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus” (M.P. poz. 1060) wprowadza się następujące zmiany

1)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„§ 2. Okres realizacji Programu ustala się na lata 2022–2026.”;

2)

w § 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Środki z budżetu państwa, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w poszczególnych latach wyniosą

1)

91 tys. zł – w 2022 r.,

2)

3 985 tys. zł – w 2023 r.,

3)

45 478 tys. zł – w 2024 r.,

4)

210 067 tys. zł – w 2025 r.,

5)

270 260 tys. zł – w 2026 r.

– i będą określane w ustawach budżetowych na poszczególne lata, w ramach części 46 – Zdrowie.”;

3)

Załącznik nr 1 – Wartość kosztorysowa inwestycji

Jednostka opracowująca WKI: UNIWERSYTECKIE CENTRUM KLINICZNE WARSZAWSKIEGO UNIWERSYTETU

MEDYCZNEGO, ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa

WARTOŚĆ KOSZTORYSOWA INWESTYCJI (WKI)

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Wartość kosztorysowa zadania w zł: 547 809 930

słownie zł: pięćset czterdzieści siedem milionów osiemset dziewięć tysięcy dziewięćset trzydzieści złotych

Lp.

Rodzaje grup kosztów

1

2

Wartość prac

brutto w zł

3

1

Pozyskanie działki budowlanej

2

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

3

Budowa obiektów podstawowych

263 932 775

4

Instalacje

155 267 474

5

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

8 601 200

6

Wyposażenie

93 984 150

7

Prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

6 911 879

RAZEM

W tym rezerwa (do 10% – nowe zadania, do 15% przebudowa/ modernizacja od wartości rbm z

grup 2, 3, 4, 5)

19 112 452

547 809 930

44 592 436

OBJAŚNIENIA

1. Wartość inwestycji określa się, uwzględniając

1) wartość kosztorysową inwestycji (WKI), opracowaną wg rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w

sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz. U. poz. 1579);

2) rezerwę od kosztów robót budowlanych i instalacyjnych, przyjętą w wysokości do

– 10% – dla obiektów nowych,

– 15% – dla przebudowy, rozbudowy lub remontu,

do wykorzystania, w przypadku gdy kwoty wynikające z rozstrzygnięcia w procedurze postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego okażą się wyższe niż wartości dla tych robót zaplanowane szacunkowo w WKI lub wyniknęły

roboty nieprzewidziane w trakcie planowania zadania.

2. Wartość kosztorysową inwestycji w programie inwestycji określa się za pomocą wskaźników cenowych w układzie 7 grup

kosztów, wyszczególnionych w § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia.

OGÓŁEM

547 809 930

-

Środki z Unii Europejskiej –

z określeniem nazwy Programu

90 774

-

-

-

-

-

3 985 000

-

-

-

-

3 985 000

5

2023

-

45 478 528

-

-

-

-

45 478 528

6

2024

213 552 692

-

-

-

-

210 066 842

3 485 850

7

2025

284 702 936

-

-

-

-

270 259 856

14 443 080

8

2026

– 90 –

89

0

-

-

-

6

5

-

-

90 774

4

2022

Planowane nakłady

w latach/kwartałach

Monitor Polski

4

-

-

Środki z innych części budżetowych

Kredyt lub pożyczka objęta

poręczeniem lub gwarancją Skarbu

Państwa

Środki z innych źródeł niż środki z

budżetu państwa

3

-

3

do 2021

529 881 000

Środki z budżetu państwa część 46 –

Zdrowie

2

17 928 930

2

1

Środki własne Inwestora

Wartość kosztorysowa

inwestycji

Źródła finansowania inwestycji

1

0

Lp.

Nakłady

poniesione

pn. „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka

Jezus”

w zł

ZESTAWIENIE PLANOWANYCH ŚRODKÓW Z POSZCZEGÓLNYCH ŹRÓDEŁ NA FINANSOWANIE INWESTYCJI W KOLEJNYCH LATACH REALIZACJI

§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki

1)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 1692, 1725, 1747, 1768, 1964 i 2414.

Załącznik do uchwały nr 263 Rady Ministrów

z dnia 28 grudnia 2022 r. (M.P. poz. 1284)

Za

Za

PROGRAM WIELOLETNI* pod nazwą

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych

w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”



opracowane na podstawie przepisów § 4-6 i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie

szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz. U. poz.1579)

Spis treści

Wstęp – streszczenie i wnioski wynikające z Programu wieloletniego pod nazwą „Podniesienie jakości i dostępności

świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital

Kliniczny Dzieciątka Jezus”

4

Podstawa prawna Programu

5

Dane Inwestora

6

Identyfikacja Inwestora odpowiedzialnego za realizację Programu i pozostałych podmiotów uczestniczących

w realizacji Programu

6

Informacja na temat struktury zarządzania systemem monitorowania

9

DANE OGÓLNE

10

Nazwa inwestycji

10

Lokalizacja inwestycji, adres i numer ewidencyjny działki

10

OPIS INWESTYCJI

11

Uzasadnienie celowości realizacji inwestycji

11

Identyfikacja stanu obecnego

19

Zidentyfikowane problemy

28

Cele inwestycji objętej Programem

29

MATRYCA LOGICZNA Inwestycji

31

Identyfikacja niezbędnych działań dla zniwelowania zidentyfikowanych braków i wypełnienia potrzeb systemu

35

Identyfikacja ryzyk

36

Opis alternatywnych wariantów, analiza opcji

36

Metodyka analizy

37

WYNIK ANALIZY OPCJI

40

Zagadnienia horyzontalne w projekcie

40

Dane dotyczące zgodności programu wieloletniego pod nazwą „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń

medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny

Dzieciątka Jezus” z dokumentami strategicznymi (zagranicznymi i krajowymi)

41

Analiza celowości z uwagi na charakterystykę działalności medycznej jednostek objętych zadaniem inwestycyjnym 55

Dane o planowanym zakresie rzeczowym inwestycji, okresie realizacji inwestycji

60

Zakres rzeczowy inwestycji

60

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla zadania

68

Innowacyjność w ramach funkcjonowania obszarów medycznych po realizacji zadania

69

Dane o okresie realizacji inwestycji

75

Ocena efektywności inwestycji, w tym ekonomicznej efektywności (preferowane wykazanie kalkulacji NPV i IRR)

75

Dane o planowanych efektach rzeczowych inwestycji

Mierniki stopnia realizacji

Poz. 1284

79

Zestawienie planowanych środków z poszczególnych źródeł na finansowanie inwestycji w kolejnych latach realizacji 84

Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji

85

Dane o planowanym okresie zagospodarowania obiektów budowlanych i innych składników majątkowych po

zakończeniu inwestycji oraz o planowanej kwocie środków finansowych i źródłach ich pochodzenia, które umożliwiają

zagospodarowanie tych efektów rzeczowych w planowanym okresie

85

Analiza celowości i możliwości wykonania inwestycji etapami

86

WARTOŚĆ KOSZTORYSOWA INWESTYCJI Z WYSZCZEGÓLNIENIEM GRUP KOSZTÓW

87

Załącznik nr 2 – Zestawienie źródeł finansowania w latach

Przygotowanie terenu i przyłączenia

obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa

obiektów pomocniczych

Wyposażenie

Prace przygotowawcze, projektowe,

obsługa inwestorska, nadzory

autorskie, szkolenia, rozruch

2

3

4

5

6

7

ŁĄCZNIE

-

547 809 930

19 112 452

93 984 150

8 601 200

155 267 474

263 932 775

6 911 879

2=3+4+5

Wartość wg

WKI

17 928 930

701 100

1 080 000

3 246 330

8 535 000

4 182 000

184 500

3

Środki

własne

547 809 930

4

Środki z

innych

źródeł

-

-

-

-

-

-

90 774

90 774

7

2022

-

-

3 985 000

3 985 000

8

2023

-

-

-

-

-

45 478 528

6 682 175

-

-

12 524 860

20 635 414

5 636 079

9

2024

-

210 066 842

4 538 321

-

4 177 600

67 127 080

133 551 103

672 738

10

2025

-

270 259 856

3 115 082

92 904 150

1 177 270

67 080 534

105 564 258

418 562

11

2026

– 91 –

90

529 881 000

18 411 352

92 904 150

5 354 870

146 732 474

259 750 775

6 727 379

-

5=6+7+8+(…)

Środki z MZ

Monitor Polski

RAZEM

Pozyskanie działki budowlanej

1

Rodzaj grupy kosztów

1

0

Lp.

pn. "Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka

Jezus”

HARMONOGRAM RZECZOWO-FINANSOWY INWESTYCJI – FINANSOWANY ZE ŚRODKÓW Z BUDŻETU PAŃSTWA

ZAŁĄCZNIKI

Wstęp – streszczenie i wnioski wynikające z programu wieloletniego pod nazwą

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum

Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

W wyniku przeprowadzonych analiz możliwego do wykonania zakresu działań i metod zmierzających

do zaspokojenia potrzeb infrastrukturalnych w kontekście wyznaczonych kierunków rozwoju systemu

ochrony zdrowia bazującego na podmiotach klinicznych należy uznać, że przedmiot programu wieloletniego

pod nazwą „Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum

Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”, zwanego dalej

„Programem”, w pełni wpisuje się w założenia strategiczne i w sposób kompleksowy i optymalny pozwala na

osiągnięcie założonych celów.

Powyższa analiza została oparta o identyfikację potrzeb zdrowotnych na kilku poziomach, mających

odzwierciedlenie w wyznaczonych celach i miernikach ich osiągnięcia. Posłużyło to do wyselekcjonowania

optymalnej, adekwatnej metody ich zaspokojenia w obszarze zapewnienia infrastruktury niezbędnej do

realizacji działań medycznych w połączeniu z dydaktyką na poziomie klinicznym.

Zakres inwestycji stanowiącej narzędzie do osiągnięcia celów Programu został określony w aspekcie

rzeczowym i finansowym z uwzględnieniem warunków wejściowych, identyfikacji luk, braków, potrzeb,

warunków technicznych, ekonomicznych, organizacyjnych, prawnych i społecznych przy zastosowaniu

hierarchizacji priorytetów w ramach wymienionych warunków. Strategicznym założeniem jest dążenie do

konsolidacji funkcji medycznych – centralizacja w priorytetowym obszarze działania podmiotu leczniczego, tj.

opieka nad pacjentem transplantologicznym – powstanie skonsolidowane Centrum Transplantacyjne ze

skonsolidowanym zarządem – powołanym Kierownikiem. Założeniem jest także oddanie do dyspozycji

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zwanego dalej „WUM”, pawilonów w ramach obszaru, w którym

funkcjonuje Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus (tzw. „Kampus Lindley’a”), które nie będą w całości

eksploatowane na potrzeby medyczne po zakończeniu inwestycji.

Inwestorem w ramach przedmiotowej inwestycji, pełniącym tym samym funkcję koordynatora realizacji

Programu, zgodnie z art. 14 i art. 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z

2022 r. poz. 633, z późn. zm.) jest Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu

Medycznego, zwane dalej „UCK WUM” (Zakłady Lecznicze: Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus oraz

Przychodnia Specjalistyczna Lindleya, zwane dalej łącznie „SKDJ”). Wskazany podmiot jest wydolny

organizacyjnie, technicznie, prawnie i finansowo (przy założeniu wnioskowanego dofinansowania) do

realizacji Programu, jest doświadczonym beneficjentem, korzystającym ze środków zewnętrznych, w tym z

finansowania w ramach programu wieloletniego, dotacji ze środków budżetu państwa o różnym

przeznaczeniu, jak również realizatorem licznych przedsięwzięć finansowanych z funduszy strukturalnych.

Wymieniony podmiot leczniczy, dla którego organem tworzącym i kontrolującym jest Warszawski

Uniwersytet Medyczny, funkcjonuje jako kliniczna, kluczowa jednostka o profilu wielospecjalistycznym

systemu ochrony zdrowia. Realizuje świadczenia medyczne niezbędne do zaspokojenia potrzeb

strategicznych wynikających m.in. z sytuacji i prognoz demograficzno-epidemiologicznych, w tym szeroki

zakres świadczeń transplantologicznych.

Zakres działań inwestycyjnych objętych Programem obejmuje kompleksową modernizację budynków, opartą

o rozbudowę, przebudowę, w tym odtworzenie istniejącej infrastruktury, jak również budowę nowego

obiektu, w tym zastępujących obecnie wyeksploatowane (jako optymalna wersja inwestycji). W nowo

powstałym budynku jest planowane posadowienie Centrum Transplantacyjnego jako optymalizacja

funkcjonowania UCK WUM w tym zakresie. Komplementarnie Program przewiduje interwencję w zakresie

infrastruktury sprzętowej.

Program został zaplanowany do realizacji w optymalnej konfiguracji, z wykorzystaniem adekwatnych

technologii, co pozwala na osiągnięcie wszystkich zakładanych celów – produktów, rezultatów, efektów

długoterminowych. Podmiot leczniczy, którego infrastruktury dotyczy Program, jest także istotnym

elementem systemu kształcenia kadr medycznych, nie tylko w województwie mazowieckim, ale także w

ujęciu krajowym, co wpływa na duże znaczenie, istotną wartość dodaną Programu i jego ponadregionalność,

w tym zgodność i przyczynienie się do osiągnięcia wskaźników zawartych w Strategii Odpowiedzialnego

Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.), Aktywne społeczeństwo, konkurencyjna gospodarka,

sprawne państwo, Strategii „Europa 2020”, Policy Paper, innych dokumentów strategicznych adekwatnych

do obszaru objętego Programem.

Program, w celu zapewnienia jego wykonalności, został zaplanowany do realizacji w odpowiednim czasie

z uwzględnieniem konieczności wykonania poszczególnych kroków w procesie inwestycyjnym, co pozwoli

w przyszłości na podejmowanie kolejnych inicjatyw rozwojowych. Selekcja zakresu niezbędnego do

wykonania dokonana została z uwzględnieniem zmiennych pozwalających na osiągnięcie mierzalnych celów

i hierarchizacji potrzeb z punktu widzenia Inwestora.

Program i jego zakres przedmiotowy uwzględnia wszystkie założenia, w tym założenia strategiczne w

zakresie koncentracji obszarów zabezpieczenia medycznego pacjentów tranplantologicznych w ramach

stuktur organizacyjnych UCK WUM zgodnie z potrzebami zdrowotnymi. Wzięte są także pod uwagę wymogi,

ograniczenia, wynikające z przepisów dotyczących ochrony środowiska – podczas dokonywanej analizy

wariantów uwzględniono szereg rozwiązań zapewniających efektywność w każdym wymiarze: technicznym,

finansowym, organizacyjnym, społecznym. Z uwagi m.in. na charakter przedsięwzięcia objętego

Programem, jak i jego skalę, lokalizację, cel, zakres rzeczowy, czas realizacji, projektowane rozwiązania

techniczne i technologiczne, projekt jest w pełni zgodny z politykami równości szans i zrównoważonego

rozwoju, nie jest wymagana zdolność do reagowania i adaptacji do zmian klimatu.

Program obejmuje szereg skoordynowanych ze sobą działań, został zaplanowany do realizacji jako

optymalna metoda na odtworzenie zasobów lub ich stworzenie w zakresie niezbędnym do realizacji

świadczeń medycznych skorelowanych ze specyfiką działania UCK WUM oraz charakterystyką i

liczebnością obsługiwanej populacji. Szczególnie ma to znaczenie z punktu widzenia konieczności

zapewnienia kompleksowej opieki nad pacjentem transplantologiczym, który będzie leczony w planowanym

do utworzenia Centrum. Działania planowane do podjęcia, z uwzględnieniem niezbędnego zarządzania nimi

(system zarządzania programem) na poziomie Inwestora, zostały zaplanowane adekwatnie do ich zakresu,

wymiaru merytorycznego i warunków zewnętrznych, w tym prawnych.

Zaplanowany w dokumencie Harmonogram realizacji inwestycji jest adekwatny do zakresu niezbędnych do

realizacji zadań, a oszacowany budżet, z uwagi na fakt, że oparto o ceny rynkowe i zaplanowano budżet

rezerwowy, jest realistyczny. W ramach działań inwestycyjnych w fazie realizacji zapewniona zostanie

efektywność kosztowa przez stosowanie przepisów w zakresie prawa zamówień publicznych (celem

stosowania systemu zamówień w oparciu o wymienione ustawy jest zapewnienie efektywności

dokonywanych zakupów ze środków publicznych w ujęciu koszt/efekt). System monitorowania osiąganych

efektów obejmował będzie dokonywanie analizy ryzyka i zarządzanie wynikami z niej wynikającymi,

zaplanowanie działań zarządczych i zaradczych (tam, gdzie będzie to niezbędne z uwagi na mapowanie

ryzyk).

Realizacja Programu jest w pełni uzasadniona i wykazuje wysoką wartość dodaną we wszystkich

analizowanych obszarach, w tym w szczególności w związku z korzyściami społecznymi.

Realizacja Programu w zakresie rzeczowo-finansowym została przewidziana na lata 2022–2026.

Zakres inwestycji będący przedmiotem pogłębionej analizy został skalkulowany na kwoty

Wartość całkowita

Dotacja z budżetu państwa

Wkład własny

547 809 930

529 881 000

17 928 930

(547 810 tys. zł)

(529 881 tys. zł)

(17 929 tys. zł)

Podstawa prawna Programu

Program powstał na podstawie i zgodnie z

•

•

•

art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634,

z poźn. zm.),

art. 15–17 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2021 r.

poz. 1057, z późn. zm.),

§ 4–6 oraz § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego

sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa (Dz. U. poz. 1579),

•

ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

oraz w oparciu o założenia wynikające z

•

Map Potrzeb Zdrowotnych adekwatnych do lokalizacji i dziedzin medycyny objętych inwestycją,

•

rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim

powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą

(Dz. U. z 2022 r. poz. 402),

•

ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781),

•

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, z późn. zm.),

•

ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2561 i 2674),

•

ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. − Prawo atomowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1941, z późn. zm.),

•

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. − Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, z późn. zm.).

Dane Inwestora

Nazwa Inwestora

NIP, REGON

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

NIP 5220002529, REGON 000288975, KRS 0000073036

Numer w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą 000000018598

Adres Inwestora

ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa

Nr telefonu

22 317 91 02

Nr faxu

22 317 91 33

E-mail

uckwum@uckwum.pl

Identyfikacja Inwestora odpowiedzialnego za realizację Programu i pozostałych podmiotów

uczestniczących w realizacji Programu

Podmiotem odpowiedzialnym za realizację Programu – Inwestorem jest UCK WUM (Zakłady Lecznicze –

Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus oraz Przychodnia Specjalistyczna Lindleya – zwane dalej łącznie „SKDJ”).

Organem tworzącym i kontrolującym podmiot jest Warszawski Uniwersytet Medyczny, z siedzibą w

Warszawie. Uniwersytet został utworzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 października 1949 r. w

sprawie założenia Akademii Lekarskich w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu

(Dz. U. poz. 450), a nazwę nadano mu ustawą z dnia 23 stycznia 2008 r. o nadaniu Akademii Medycznej

w Warszawie nazwy „Warszawski Uniwersytet Medyczny” (Dz. U. poz. 226). WUM jest uczelnią medyczną i

działa na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r.

poz. 574, z późn. zm.) oraz Statutu przyjętego uchwałą nr 15/2012 Senatu Warszawskiego Uniwersytetu

Medycznego z dnia 26 marca 2012 r., z późniejszymi uchwałami zmieniającymi). Podmioty lecznicze

utworzone i nadzorowane przez WUM, w tym UCK WUM, stanowią bazę do realizacji zadań polegających

na kształceniu przeddyplomowym i podyplomowym w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i

promocją zdrowia, uczestniczą w przygotowywaniu osób do wykonywania zawodu medycznego i kształcenia

osób wykonujących zawód medyczny, są zobowiązane do udostępnienia WUM jednostek organizacyjnych

niezbędnych do prowadzenia kształcenia przeddyplomowego i podyplomowego w zawodach medycznych

(§ 39 ust. 7 Statutu WUM).

Powyższe regulacje uwzględniają statuty określające zakres działalności podstawowej podmiotu

leczniczego, w którym będzie zlokalizowana inwestycja objęta projektem: Uniwersyteckie Centrum Kliniczne

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, a w jego ramach Zakład Leczniczy − Szpital Kliniczny Dzieciątka

Jezus. Na podstawie uchwały nr 58/2018 Senatu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia 21 maja

2018 r. w sprawie wyrażenia opinii w przedmiocie połączenia się samodzielnych publicznych zakładów

opieki zdrowotnej oraz zarządzenia nr 49/2018 Rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia

24 maja 2018 r. w sprawie połączenia się samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej,

stanowiących akt o połączeniu, z dniem 1 stycznia 2019 r. rozpoczęło swoją działalność Uniwersyteckie

Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (UCK WUM).

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa

NIP 5220002529, REGON 000288975, KRS 0000073036

Numer w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą 000000018598

UCK WUM powstało w wyniku połączenia trzech szpitali klinicznych, których podmiotem tworzącym jest

Warszawski Uniwersytet Medyczny, tj.

1.

Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego w Warszawie,

2.

Samodzielnego Publicznego Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. Józefa Polikarpa

Brudzińskiego w Warszawie,

3.

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w Warszawie.

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego prowadzi taką samą

działalność jak szpitale kliniczne funkcjonujące odrębnie do dnia 31 grudnia 2018 r. i udziela świadczeń

zdrowotnych w niezmienionym zakresie w dotychczasowych lokalizacjach.

Zakłady Lecznicze UCK WUM – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus i Przychodnia Specjalistyczna Lindleya –

wybudowany w obecnej siedzibie w 1901 r., jest szpitalem uniwersyteckim o długiej, blisko 120-letniej

tradycji. Jest jednym z największych mazowieckich szpitali wielospecjalistycznych o charakterze

wieloprofilowym z przewagą specjalności zabiegowych, w którym są leczeni pacjenci zarówno

z województwa mazowieckiego, jak i całego kraju.

Podstawowym celem UCK WUM, a w jego strukturach SKDJ, jest udzielanie świadczeń zdrowotnych

i promocja zdrowia oraz uczestnictwo w realizacji zadań dydaktycznych i badawczych, w szczególności na

potrzeby WUM, w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia. Do zadań UCK

WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus należy w szczególności

1)

udzielanie świadczeń zdrowotnych i świadczeń specjalistycznych w warunkach szpitalnych

i ambulatoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem świadczeń wysokospecjalistycznych w ramach

specjalności reprezentowanych przez jednostki organizacyjne UCK WUM – Zakładu Leczniczego

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus oraz Przychodni Specjalistycznej Lindley’a;

2)

realizacja dydaktyki klinicznej i badań na bazie jednostek organizacyjnych WUM prowadzących

działalność w lokalizacji Lindley’a;

3)

uczestnictwo w przygotowaniu osób do wykonywania zawodu medycznego oraz doskonalenia

zawodowego kadr lekarskich, pielęgniarskich, słuchaczy szkół medycznych;

4)

prowadzenie działalności mającej na celu promocję zdrowia i profilaktykę zdrowotną.

Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus prowadzi działalność w jedenastu klinikach

specjalistycznych, na bazie 470 łóżek.

W SKDJ są leczeni pacjenci m.in. w zakresie dziedzin medycznych, takich jak: ortopedia i traumatologia

narządu ruchu, także w wyniku urazów, choroby wewnętrzne, chirurgia ogólna, transplantologia,

immunologia kliniczna, dermatologia, nefrologia, urologia, okulistyka, kardiologia, chirurgia szczękowa,

implantologia. Szpital zapewnia dializoterapię.

Wśród jednostek organizacyjnych zapewniających realizację świadczeń dla wymienionych pacjentów

funkcjonują

•

Klinika Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej, Chirurgii Jamy Ustnej i Implantologii;

•

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej;

•

Klinika Dermatologii i Wenerologii;

•

Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii z Centrum Diagnostyki i Leczenia Żylnej Choroby

Zakrzepowo-Zatorowej;

•

Klinika Dermatologiczna;

•

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych;

•

Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii;

•

•

•

•

–9–

Poz. 1284

Klinika Okulistyki;

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu;

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej;

Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii.

W strukturach UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus funkcjonuje również

Szpitalny Oddział Ratunkowy, dla którego wymienione kliniki, jak również pozostałe komórki organizacyjne

UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus (zakłady i poradnie), stanowią

zaplecze medyczne, umożliwiające sprawne działanie w stanach nagłego zagrożenia życia lub zdrowia.

Układ urbanistyczny i zespół budowlany UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka

Jezus znajduje się w rejestrze zabytków. Kompleks szpitalny o łącznej powierzchni użytkowej 54 755 m2

(powierzchnia zabudowy 20 484 m2, kubatura 305 438 m3) jest zlokalizowany na obszarze 9 ha,

zabudowany w większości przypadków budynkami o zabytkowym charakterze (22 budynki: 14 klinicznych

i 8 pomocniczych). Analizując infrastrukturę pod względem technicznym, budynki UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus są ułożone pawilonowo, niemalże w 100%

nieskomunikowane ze sobą.

Instytucje i podmioty systemu instytucjonalnego Programu

Instytucja/podmiot

systemu realizacji

Nazwa instytucji, jednostki

organizacyjnej

Kierownictwo instytucji

Instytucja dotująca

i kontrolująca realizację

Programu

Ministerstwo obsługujące

ministra właściwego do spraw

zdrowia

Minister właściwy do spraw zdrowia

Instytucja realizująca

odpowiedzialna za postęp

rzeczowy, realizację celów,

prawidłowe i terminowe

wydatkowanie środków w

ramach Programu

(Realizator)

Uniwersyteckie Centrum

Kliniczne Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego

Dyrektor Uniwersyteckiego Centrum

Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu

Klinicznego

Instytucja, w której są

zlokalizowane interwencje

Programu

Zakład Leczniczy

•

Szpital Kliniczny

Dzieciątka Jezus,

•

Przychodnia

Specjalistyczna

Lindleya

Uniwersyteckie Centrum

Kliniczne Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego

Dyrektor Uniwersyteckiego Centrum

Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu

Klinicznego

Zakład Leczniczy

•

Szpital Kliniczny

Dzieciątka Jezus,

•

Przychodnia

Specjalistyczna

Lindleya

Funkcję instytucji realizującej Program (Realizatora – Inwestora) w ramach przedsięwzięcia będzie pełnić

UCK WUM. Będzie on odgrywał wiodącą rolę w systemie zarządzania realizacją tej inwestycji. Ponosić

będzie odpowiedzialność za skuteczne i efektywne wdrażanie Programu oraz za przestrzeganie

i stosowanie odpowiednich regulacji i zasad dotyczących realizacji Programu. Realizator może powierzyć

innym podmiotom część zadań, np. nadzór nad zgodnością przebiegu inwestycji budowlanej z prawem

budowlanym, obsługę prawną, w tym w ramach organizacji i prowadzenia postępowań o zamówienie

publiczne, jednak nadzoruje działania tych podmiotów i ponosi odpowiedzialność za ich skutki.

UCK WUM, jako Realizator i Inwestor, będzie stroną, która otrzyma finansowanie przewidziane Programem

oraz zaangażuje deklarowany wkład własny (jest zakładany transfer środków z poziomu WUM). Przyjęte

w podmiocie rozwiązania organizacyjne zapewnią zgodną z Programem oraz odrębnymi przepisami prawa

poprawną realizację Programu. Realizator zapewni terminowy i zgodny z prawem przebieg procedur

w zakresie zamówień publicznych. Zapewni także obsługę prawną inwestycji, przygotuje i uzgodni

z instytucjami, w których są zlokalizowane interwencje Programu, opisy przedmiotu zamówienia

do wszystkich planowanych zamówień publicznych. Zapewni realizację Programu w sposób uzgodniony

z instytucjami, w których są zlokalizowane interwencje Programu, tak aby w sposób niezakłócony mogła

w nich przebiegać realizacja świadczeń zdrowotnych. Realizator będzie stroną umów z wykonawcami

w zakresie usług, robót i dostaw przewidzianych w Programie. Realizator zapewni wewnętrzny system

organizacyjny, w tym zasoby kadrowe na rzecz monitoringu postępu rzeczowego oraz sprawozdawczości.

W zależności od wymagań ministra właściwego do spraw zdrowia podda się działaniom audytowym i

kontrolnym.

Realizator Programu zapewni strukturę organizacyjną oraz odpowiedni potencjał administracyjny dla

właściwej realizacji Programu. Obejmie ona obszar techniczny, prawny, finansowy oraz zarządczy

z zapleczem organizacyjno-technicznym realizacji. Podmiot ten przygotuje wszystkie dokumenty niezbędne

do realizacji Programu, w tym wynikające z obowiązków w zakresie monitoringu i sprawozdawczości, jak

również będzie pozostawać w bieżącym kontakcie z instytucjami, w których zlokalizowane są interwencje

Programu, na bieżąco informując o planowanych działaniach i ich skutkach. Realizator zapewni udział w

przygotowywaniu dokumentacji projektowej (budowlanej i wykonawczej) podmiotów o odpowiednim

potencjale i doświadczeniu. Wszystkie rozwiązania projektowe i sprzętowe będą uzgadniane z instytucjami,

w których są zlokalizowane interwencje Programu, tak aby w maksymalnym stopniu dostosować je do

właściwych wymagań i standardów udzielania świadczeń, ich specyfiki, zakresu i rozmiaru oraz wymagań

prawnych wynikających z odrębnych przepisów i rekomendacji.

Realizator jest także odpowiedzialny za realizację obowiązków i pozyskanie wymaganych dokumentów,

decyzji i innych wymogów formalnych – pozyska wszelkie niezbędne dla procesu inwestycyjnego pozwolenia

i uzgodnienia.

W zakresie zarządczym w ramach procesu inwestycyjnego Realizator na bieżąco monitoruje ryzyka,

opracowuje i wdraża mechanizmy ich minimalizacji. Informuje instytucję dotującą i kontrolującą realizację

Programu o wszystkich zidentyfikowanych ryzykach mających wpływ na realizację Programu.

W związku z realizacją Programu nie są wymagane i nie przewiduje się sporządzania raportów

ewaluacyjnych zgodnie z art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki

rozwoju.

Informacja na temat struktury zarządzania systemem monitorowania

W ramach zadań związanych z poszczególnymi funkcjami w strukturze zarządzania realizacją procesu

inwestycyjnego opisanego w Programie zostanie stworzony system monitorowania wdrażania

poszczególnych zadań, a w ich obszarach – działań.

Opierać się on będzie na systematycznym pozyskiwaniu, gromadzeniu i przetwarzaniu danych o postępie

rzeczowym i finansowym. Zgodnie ze wskazaną strukturą, realizacja wymienionych czynności będzie się

odbywała na poziomie Inwestora (w zakresie kompetencji Zastępcy Dyrektora UCK WUM ds. Projektów

Inwestycyjnych) i Dyrektora Zakładu Leczniczego, w których będzie realizowany Program. Pozwoli to

Inwestorowi, wymienionym podmiotom, a także ministrowi właściwemu do spraw zdrowia (dotującemu), na

wczesną identyfikację potencjalnych zagrożeń i uruchomienie działań, które je zminimalizują – działania

zapobiegawcze, a także wdrożenie działań naprawczych.

Podstawowe instrumenty systemu monitorowania to

1) powołanie zespołu/ów odpowiedzialnego/nych za realizację Programu na każdym etapie;

2) opracowanie zakresu kompetencji przypisanych do poszczególnych funkcji, poziomów zarządzania oraz

systemu komunikacji międzyinstytucjonalnej;

3) stworzenie i na bieżąco aktualizowanie Harmonogramu rzeczowo-finansowego inwestycji;

4) zbudowanie systemu sprawozdawczości bieżącej i okresowej;

5) opracowanie matrycy ryzyka i planu działań w zakresie ryzyka nieakceptowanego;

6) opracowanie systemu analizy ryzyka.

Stosowane metody zarządzania będą adekwatne do fazy realizacji Programu i okresowo weryfikowane pod

kątem efektywności. Pozwoli to na osiągnięcie jego celów, przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka.

Ścieżkę dowodzenia w organizacji w ramach procesu inwestycyjnego przedstawia poniższa grafika

Dyrektor UCK

WUM - Z-ca

Dyrektora ds.

Projektów

Inwestycyjnych

Dyrektor w

lokalizacji

SKDJ

Zespół ds.

realizacji w

lokalizacji

SKDJ

Wszystkie podmioty zaangażowane w realizację Programu (proces inwestycyjny) posiadają doświadczenie

w realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych, co pozwoli na uzyskanie niezbędnej wiedzy i wzmocnienie

potencjału intelektualnego kadry, zarówno zarządzającej, jak i zespołów operacyjnych, funkcjonujących na

niższych szczeblach hierarchii zarządzania. Wśród wymienionych inwestycji były także projekty finansowane

ze środków dotacji, zarówno krajowych, jak i Unii Europejskiej.

DANE OGÓLNE

Nazwa inwestycji

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Lokalizacja inwestycji, adres i numer ewidencyjny działki

Inwestycja będzie realizowana w infrastrukturze podmiotu leczniczego – UCK WUM w Zakładzie

Leczniczym – Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus, Przychodni Lindley’a, zlokalizowanym

w Warszawie (02-005), przy ul. Williama Heerleina Lindleya 4, działka o numerze ewidencyjnym 9,

obręb 2-01-02.

OPIS INWESTYCJI

Uzasadnienie celowości realizacji inwestycji

Sytuacja społeczno-gospodarcza województwa mazowieckiego, z uwzględnieniem analizy otoczenia

społeczno-gospodarczego Programu, oraz podstawowe informacje statystyczne.

Należy podkreślić, że procesy demograficzne i struktury demograficzne danej populacji są ze sobą

ściśle powiązane, leżą u podstaw zmian struktur demograficznych, te zaś wpływają na kształtowanie się

procesów demograficznych. W szczególności struktura ludności według płci i wieku jest kształtowana pod

wpływem trzech głównych procesów demograficznych: płodności, umieralności i migracji, które decydują

o dynamice ludności i jej strukturach demograficznych. Ich wpływ na stan zdrowia (zdrowotność) populacji,

potrzeby zdrowotne ludności oraz zapotrzebowanie na usługi zdrowotne jest bezdyskusyjny.

Spadek płodności i umieralności wpływa nie tylko na zmiany liczby ludności, ale przede wszystkim na

określone przekształcenia struktury ludności według wieku. Polegają one na tym, że spada udział dzieci

i młodzieży w ogólnej liczbie ludności, a zwiększa się liczba i udział osób w wieku starszym (60 lat i więcej

lub 65 lat i więcej). Takie zmiany struktury wieku ludności określa się jako starzenie się populacji. Zmiana

struktury wieku ludności Rzeczypospolitej Polskiej, czyli proces starzenia się ludności, przejawia się

znaczącym przyrostem osób w starszym wieku – z 5,9 miliona osób w wieku 65 lat i więcej w 2014 r. (15,5%

ogółu ludności) oraz nieco ponad 6,3 mln w 2016 r. (16,4%) do 8,6 mln w 2030 r. (23,2%) oraz 11 mln w

2050 r. (32,7%). Ponadto w grupie osób starszych wzrasta liczba osób sędziwych, definiowanych jako osoby

w wieku 80 lat i więcej lub 85 lat i więcej. Grupa osób w wieku 80 lat i więcej wzrasta z ponad 1,5 mln osób

w 2014 r. oraz 1,6 mln w 2016 r. do ponad 3,5 mln w 2050 r., zaś osób w wieku 85 lat i więcej z 664 814 tys.

w 2014 r. do 742,5 tys. osób w 2016 r. oraz blisko 2,1 mln w 2050 r. Znacząco wzrośnie zatem nie tylko

populacja osób starszych, ale w ramach tej grupy ludności zwiększy się liczba i udział osób sędziwych

(niezależnie od definiowania tej grupy wieku). Będziemy mieć zatem do czynienia z procesem podwójnego

starzenia się ludności. Znaczący wzrost liczby osób starszych (a w tej grupie osób wzrost liczby osób w

wieku 80 lat i więcej), które często doświadczają wielu problemów zdrowotnych i niepełnosprawności,

spowoduje zwiększenie zapotrzebowania na różnego rodzaju usługi i świadczenia zdrowotne dla tej części

populacji, a także wymagać będzie reorganizacji opieki zdrowotnej. Obserwowany spadek umieralności, do

którego w znacznym stopniu przyczynia się zmniejszenie współczynników zgonów dla osób w wieku

dorosłym i osób starszych, powoduje, że z jednej strony coraz więcej osób dożywa coraz starszego wieku, z

drugiej zaś strony przyczynia się do współwystępowania wielu chorób przewlekłych w starszym wieku.

Oznacza to, iż przy oczekiwanym znaczącym powiększeniu się populacji osób starszych, w tym także osób

sędziwych, należy się liczyć ze wzrostem zapotrzebowania na lekarzy specjalistów w dziedzinie schorzeń

przewlekłych lub zwyrodnieniowych, a także usług rehabilitacyjnych. Równolegle jednak jest konieczne

zwrócenie uwagi na fakt, że poprawa szans na coraz dłuższe życie wymaga określonych działań

skierowanych do ludności dorosłej – zatem konieczne jest zarówno propagowanie zachowań

prozdrowotnych wśród osób dorosłych, jak i rozwój usług zdrowotnych nakierowanych na potrzeby

zdrowotne tej grupy.

Stan zdrowia ludności i umieralność są silnie zróżnicowane według cech demograficznych

i społeczno-ekonomicznych. Stan zdrowia zależy nie tylko od czynników biologicznych (np. wiek czy płeć),

ale również społeczno-ekonomicznych (stan rodzinny, stan cywilny czy poziom wykształcenia). Wraz z

wiekiem znacząco pogarsza się stan zdrowia i rośnie umieralność. Kobiety mimo dłuższego przeciętnego

trwania życia odznaczają się gorszym stanem zdrowia niż mężczyźni. Osoby pozostające w stanie wolnym

charakteryzują się gorszym stanem zdrowia i żyją przeciętnie krócej niż te pozostające w małżeństwie.

Również wykształcenie jest czynnikiem, który w znacznym stopniu różnicuje stan zdrowia – dla osób z

wykształceniem wyższym odnotowuje się lepsze wskaźniki stanu zdrowia niż dla osób o niższych

kategoriach wykształcenia. Także miejsce zamieszkania (miasto/wieś) różnicuje stan zdrowia – mieszkańcy

miast z reguły charakteryzują się lepszym stanem zdrowia niż osoby mieszkające na wsi. Warto podkreślić,

że stan zdrowia w okresie starości jest skutkiem podejmowanych decyzji i stylu życia w przebiegu całego

życia, dlatego jest zalecane podejmowanie działań prewencyjnych mających na celu upowszechnianie

pozytywnego wzorca zdrowego stylu życia. Ponadto wyniki wielu analiz wskazują na wpływ warunków we

wczesnym etapie życia (w okresie dzieciństwa i niemowlęctwa, a nawet w czasie życia płodowego), dlatego

niezwykle ważna jest ochrona zdrowia i wspieranie odporności osób najmłodszych.

Ważne są aspekty demograficzne i epidemiologiczne, ale także kształtowanie społecznej świadomości

dotyczącej indywidualnej odpowiedzialności za zdrowie przez odpowiednie działania edukacyjne,

poczynając od dzieci i młodzieży, a kończąc na osobach starszych.

Mając na względzie powyższe, dokonano analizy sytuacji demograficznej i epidemiologicznej, w tym na

podstawie właściwych Map Potrzeb Zdrowotnych, zwanych dalej „MPZ”, w celu identyfikacji prognoz,

trendów i idących za nimi potrzeb w zakresie zabezpieczenia medycznego – potrzeb wynikających z

charakterystyki populacji. Podmiot objęty inwestycją jest zlokalizowany w Warszawie. Mimo że ma charakter

podmiotu ogólnokrajowego, obsługuje pacjentów z całego kraju, bezpośredni zasięg oddziaływania obejmuje

województwo mazowieckie. Zasadne jest zatem dokonanie analizy w odniesieniu do tego regionu.

Przedsięwzięcie stanowi interwencję w zasoby Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus z siedzibą przy ulicy

Lindleya 4 w Warszawie. Jest to Zakład Leczniczy UCK WUM zlokalizowanego pod innym adresem.

Dane lokalizacyjne

Województwo

mazowieckie

Powiat

miasto stołeczne Warszawa

Gmina

miasto stołeczne Warszawa

Miejscowość

Warszawa

Jednostka pomocnicza – dzielnica

OCHOTA

Jednostka pomocnicza – dzielnica

ŚRÓDMIEŚCIE

Lokalizacja projektu według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (TERYT)1

14

mazowieckie

1465

Warszawa

1465011

miasto Warszawa

Lokalizacja projektu według Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celow Statystycznych (NTS)

1.1 Region Centralny, 2.1.14 Województwo mazowieckie, 3.1.14.28 Podregion 28 miasto stołeczne

Warszawa, 4.1.14.28.65 Powiat miasto stołeczne Warszawa

Poziom NUTS

Numer

Polska

1

1.0.0

Województwo mazowieckie

2

2.14

Podregion 22 miasto Warszawa

3

Powiat warszawski (w ramach podregionu)

Powiat warszawski

1

4

www.stat.gov.pl

12

3.14.22

3.14.22.31

4.14.20.32

Poniższa mapa przedstawia lokalizację na tle dzielnicy, miasta – powiatu, województwa.

Źródło: opracowanie własne na podstawie: http://www.mapa.um.warszawa.pl

Charakterystyka regionu

Województwo mazowieckie jest największym województwem w kraju – jego powierzchnia wynosi

35 598 km2, co stanowi ok. 11,4% powierzchni kraju (stan na dzień 31.12.2018 r.). Od północy graniczy z

województwem warmińsko-mazurskim, od północnego-wschodu z podlaskim, od południowego-wschodu z

lubelskim, od południa ze świętokrzyskim, od południowego-zachodu z łódzkim, od północnego-zachodu z

kujawsko-pomorskim. Województwo należy do najbardziej zróżnicowanych wewnętrznie województw w

kraju. Tworzą go: aglomeracja warszawska, z największym miastem w kraju – stolicą Rzeczypospolitej

Polskiej – Warszawą, która pełni nie tylko dominującą rolę społeczno-gospodarczą, lecz także funkcję

ważnego dla Europy węzła transportowego, oraz część województwa charakteryzująca się wskaźnikami

rozwoju ekonomicznego poniżej średniej krajowej. Województwo mazowieckie według danych

statystycznych na dzień 31.12.2018 r. posiada największy wśród województw potencjał ludnościowy.

87 miast, 42 powiaty (w tym 5 miast na prawach powiatu), 314 gmin i ok. 8,5 tys. wsi zamieszkuje łącznie

prawie 5,39 mln osób, w tym 3,48 mln w miastach, natomiast na obszarach wiejskich 1,92 mln. Liczba

ludności województwa według danych na dzień 31.12.2019 r. to 5 423 168 osób (tendencja wzrostowa w

stosunku do poprzednich lat), liczba mieszkańców Warszawy wynosi ponad 1,7 mln (stan na dzień

31.12.2018 r.), co stanowi 33% ludności całego województwa. Największe miasta regionu poza Warszawą to

według danych na ten sam dzień (31.12.2018 r.): Radom, w którym mieszka 213 tys. osób, Płock – 120 tys.,

Siedlce – 77,8 tys., Ostrołęka – 52,2 tys. oraz Ciechanów – 44 tys. obywateli. Średnia gęstość zaludnienia w

województwie mazowieckim wynosi 152 osoby na km2 i jest większa od średniej krajowej, która wynosi

123 osoby na km2. Jest to region najlepiej rozwinięty, ma największy wkład w tworzeniu polskiego produktu

krajowego brutto, zwanego dalej „PKB”. Przemysł województwa odznacza się dużym zróżnicowaniem

branżowym. 33,7% mieszkańców regionu stanowią osoby z wyższym wykształceniem, zaś 33,2% – ze

średnim. Jest to zasługą działających w województwie wyższych uczelni – w roku szkolnym 2018/2019 było

ich 97, dla 19 organem tworzącym jest jednostka administracji rządowej, pozostałe są podmiotami

prywatnymi. Do najważniejszych należą: Uniwersytet Warszawski, WUM, Politechnika Warszawska, Szkoła

Główna Handlowa i Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego. Na tle całego kraju województwo

mazowieckie jest liderem większości statystyk ekonomiczno-gospodarczych. Wewnętrznie odznacza się

jednak dużym zróżnicowaniem. Centrum rozwoju społeczno-gospodarczego stanowi Warszawa oraz

subregion warszawski wschodni i zachodni. Na drugim biegunie rozwoju znajduje się region radomski oraz

duża część regionu ostrołęcko-siedleckiego.

Jednostki administracyjne województwa

WYSZCZEGÓLNIENIE

2010

2015

2016

2017

Powiaty

37

37

37

37

Miasta na prawach powiatu

5

5

5

5

Gminy

314

314

314

314

miejskie

35

35

35

35

wiejskie

229

228

228

228

miejsko-wiejskie

50

51

51

51

Miasta

85

86

86

86

18

18

18

18

Miejscowości wiejskie

8741

8532

8533

8527

Sołectwa

7319

7328

7335

7334

Jednostki

dzielnice

pomocnicze

–

źródło: www.stat.gov.pl

Demografia

Liczba ludności Rzeczypospolitej Polskiej od wielu lat systematycznie zmniejszała się i w 2019 r. wyniosła

38 382 576 osób, co stanowilo 7,3% ludności Unii Europejskiej spośród 519,2 mln mieszkańców 28 jej

państw, co uplasowało nasz kraj na szóstym miejscu. W 2019 r. więcej ludności mieszkało w mieście

(3/5 ogółu), a na przestrzeni lat występowała stała nadwyżka kobiet nad mężczyznami (107 kobiet na

100 mężczyzn), co w 2019 r. oznaczało, że Rzeczpospolitą Polską zamieszkiwało 18,6 mln mężczyzn oraz

19,8 mln kobiet. Najwięcej mieszkańców było w województwie mazowieckim, na drugim miejscu uplasowało

się województwo śląskie i to ono miało największą gęstość zaludnienia – 366 osób/km2, przy średniej dla

kraju wynoszącej 123 osoby/km2. Najmniej licznym było województwo opolskie (2,56% ogółem), natomiast

województwo podlaskie miało najmniejszą gęstość zaludnienia (po 59 osoby/km2). W ujęciu powiatowym

największą gęstość zaludnienia miały: powiat m. Świętochłowice – 3723 osób/km2 oraz m.st. Warszawa –

3462 osób/km2 , a najmniejszą powiat bieszczadzki – 19 osób/km2 i sejneński – 23 osób/km2.

W Polsce, jak również w całej UE, obserwujemy starzenie się społeczeństwa, które wynika z wydłużania się

oczekiwanej długości życia, niskiej dzietności oraz obecnej struktury wieku ludności. Rzeczpospolita Polska

w 1967 r. przekroczyła próg starości demograficznej, a próg zaawansowanej starości demograficznej 13 lat

później. W podziale na tzw. biologiczne grupy wieku, w 2019 r. osoby w wieku 0–14 lat stanowiły 15,3%

ludności, osoby w wieku 15–64 lat – 66,6%, a w wieku od 65 lat wzwyż – 18,1%. Niezmiennie, w porównaniu

z 1990 r., rośnie grupa osób w najstarszej z tych grup – w 2019 r. zwiększyła się o 215 tys. osób w stosunku

do 2018 r. Jej udział w ogólnej populacji jest określany wskaźnikiem starości, który w 2019 r. wyniósł

o 7,9 pkt. procentowych więcej niż w 1990 r.

Na zachodzące procesy demograficzne wpływa obserwowany od wielu lat wzrost średniej długości życia i to

zarówno w przypadku kobiet, jak i mężczyzn. Między oczekiwaną długością życia kobiet i mężczyzn

występuje różnica – kobiety żyją dłużej, co jest wynikiem zjawiska nadumieralności mężczyzn. W 2019 r.

przeciętne dalsze trwanie życia w momencie urodzenia wynosiło ogółem 77,79 lat (74,07 dla mężczyzn i

81,75 dla kobiet). W porównaniu z 1990 r. Polacy żyli dłużej o 7,8, a Polki o 6,5 lat, zatem dynamika wzrostu

lat życia jest szybsza u mężczyzn. Pod względem województw najdłuższą oczekiwaną długość życia w

momencie urodzenia osiągnęły kobiety w województwie podkarpackim (83,2 lat), najkrótszą w śląskim

(80,8 lat). W przypadku mężczyzn najdłuższa oczekiwana długość życia występowała w województwie

podkarpackim (75,4 lat), a najkrótsza w łódzkim (72,5 lat). Na przestrzeni lat 2010–2018 obserwowano

wzrost długości życia w przypadku obu płci, zarówno w Rzeczypospoilitej Polskiej, jak i w krajach Unii

Europejskiej. W przypadku Rzeczypospolitej Polskiej 2019 r. był wyjątkowy, bo doszło do niewielkiego

spadku oczekiwanej długości życia. Wiek dożywania Polaków w 2018 r. był krótszy o kilka lat niż średnio w

Unii Europejskiej w przypadku mężczyzn o 4,6 lata, natomiast w przypadku kobiet o 1,9 lata. W 2019 r.

różnice wartości przeciętnego dalszego trwania życia w momencie urodzenia oraz w wieku 60 lat między

kobietami zamieszkującymi miasto i wieś praktycznie nie występują, nieznacznie wyraźniejsze różnice są w

przypadku mężczyzn, przewaga występuje na rzecz miasta.

Według prognoz Głównego Urzędu Statystycznego liczba ludności Rzeczypospolitej Polskiej na koniec

2025 r. będzie wynosić 37 741 tys. osób (spadek o 1,04% w porównaniu z 2019 r.), w 2030 r. – 37 185 tys.

(2,50%), w 2040 r. – 35 668 tys. (6,48%), a w 2050 r. – 33 951 tys. (11%). Spadek liczby ludności nie będzie

odbywał się równomiernie ani w przekroju terytorialnym, ani w podziale na miasto i wieś. Wszystkie

województwa w Polsce doświadczą spadku bezwzględnej liczby ludności. Największy spadek w 2050 r.

względem 2019 r. będzie miał miejsce w województwie śląskim, gdzie liczba mieszkańców zmniejszy się o

817 tys., a najmniejszy w pomorskim (55 tys.). Nieco inaczej rozkładają się jednak zmiany względne.

Województwem, w którym ubędzie najwięcej ludności w stosunku do stanu z 2019 r., będzie województwo

opolskie ze spadkiem o 23,4%, najmniej, bo tylko 1,1%, ludności ubędzie w województwie mazowieckim.

Prognozowane zmiany liczby ludności na poziomie powiatów prezentują jeszcze większe zróżnicowanie.

W liczbach bezwzględnych największe spadki dotkną dużych miast – w Łodzi liczba ludności do 2050 r.

zmniejszy się o 195,7 tys., a w Poznaniu o 130 tys. Jednocześnie znacząco powiększać się będą powiaty

okalające duże miasta – liczba mieszkańców powiatu poznańskiego wzrośnie o 168 tys., a wołomińskiego

(województwo mazowieckie) o 76 tys. Ponownie w ujęciu procentowym różnice te będą wyglądały nieco

inaczej. W powiecie hajnowskim (województwo podlaskie) prognozuje się, że do 2050 r. liczba ludności

spadnie aż o 39,9%, a w powiecie m. Konin (wielkopolskie) o 38,1%. Liderami wzrostu będą z kolei powiat

wrocławski (+49,1% ludności) oraz gdański (+45,8%). Zmiany te będą wymagały odpowiednich dostosowań

organizacyjnych i infrastrukturalnych w systemie opieki zdrowotnej w Polsce. Bardzo istotnym zjawiskiem

będzie tzw. suburbanizacja, czyli rozlewanie się dużych miast na obszary przyległe, przy jednoczesnym

zmniejszaniu liczby ludności w obszarze obecnych granic miast. Warto zwrócić uwagę, że poza obszarem

oddziaływania dużych miast liczba ludności będzie spadać, co może utrudnić dostarczanie usług

medycznych oraz dodatkowo zwiększyć wykluczenie społeczne. Analizując przekrój w podziale na typ

miejscowości, do 2050 r. ludność miast zmniejszy się aż o 17,4%, podczas gdy ludność wsi spadnie o

zaledwie 1,8%.

Prognozowane zmiany demograficzne, czyli malejąca liczba urodzeń oraz rosnąca długość życia, spowodują

odwrócenie piramidy wieku.

W związku z wyżej wymienionymi trendami konieczne jest zapewnienie właściwej opieki zdrowotnej,

w tym rozwoju usług zdrowotnych, których odbiorcami są osoby starsze.

1) Ludność województwa (5,42 mln mieszkańców, 14,27% ludności kraju) mimo wyższej płodności

charakteryzuje się większym stopniem zaawansowania procesu starzenia się niż ludność Polski.

2) Wyróżnia się też nieco dłuższym oczekiwanym trwaniem życia oraz przewagą kobiet w grupach wieku

już od 30. roku życia. Przewaga ta narasta znacznie w starszych grupach wieku.

3) Rosnąca grupa osób starszych, w tym osób sędziwych, której znaczną część stanowią kobiety, wymaga

rozwoju usług odpowiadających potrzebom zdrowotnym tej grupy.

4) Różnice między powiatami w umieralności niemowląt wymagają zwiększenia jakości usług zdrowotnych

(w tym prewencyjnych, edukacyjnych) zarówno dla kobiet w ciąży, jak i niemowląt.

Gospodarka województwa mazowieckiego

Województwo charakteryzuje najwyższy w kraju potencjał gospodarczy mierzony wartością PKB (stan

na koniec 2018 r.). Analiza syntetycznego miernika poziomu rozwoju gospodarczego, jakim jest PKB,

wskazuje w województwie mazowieckim na narastanie rozpiętości między podregionami NUTS 3 i pokazuje

dominującą rolę miasta Warszawy. Wielkość wskaźnika PKB na 1 mieszkańca jest mocno zróżnicowana

wewnątrz regionu. Województwo mazowieckie wyróżnia się w skali kraju najwyższym poziomem rozwoju

gospodarczego. Zasadniczy potencjał gospodarczy, kapitałowy i intelektualny skupiony jest w Warszawie

i aglomeracji warszawskiej. Analizując sytuację w województwie, widać, że struktura lokalizacji inwestycji

wskazuje jednoznaczne preferencje inwestorów w wyborze dużych skupisk ludności. Subregiony

województwa odznaczają się słabszym potencjałem gospodarczym i niższą dynamiką rozwojową.

Województwo mazowieckie jest największym eksporterem i importerem w kraju. W województwie

mazowieckim utrzymuje się powolny, ale stały, rozwój funkcji turystyczno-wypoczynkowej. Warszawa pełni

rolę ośrodka turystyki przyjazdowej krajowej i zagranicznej. Udział przyjazdów turystów zagranicznych to

blisko 30% wielkości krajowej. Stolica obsługuje ponad 70% turystów zagranicznych przyjeżdżających na

Mazowsze. Związane jest to z lokalizacją lotniska międzynarodowego oraz węzła kolejowego, skupiającego

połączenia międzynarodowe i będącego dobrym punktem przesiadkowym na terenie całej kraju.

Epidemiologia i wybrane dane z obszaru statystyk medycznych

Współczynnik chorobowości szpitalnej wyraża liczbę osób hospitalizowanych z powodu wszystkich przyczyn

lub z powodu danej jednostki chorobowej w ciągu roku w przeliczeniu na 100 000 ludności. Współczynnik

chorobowości szpitalnej w Rzeczypospolitej Polskiej wyniósł 13 780 osób hospitalizowanych na 100 tys.

ludności.

Poniższe wykresy przedstawiają empiryczny oraz standaryzowany współczynnik chorobowości

dla województw.

W Rzeczypospolitej Polskiej głównymi przyczynami zgonów są nadal choroby układu krążenia i nowotwory.

Podniesienie zdrowotności mieszkańców regionu wiąże się przede wszystkim z wyrównaniem dostępu do

świadczeń w podstawowej opiece zdrowotnej oraz do specjalistycznych usług medycznych, zwłaszcza na

terenach wiejskich. W ciągu ostatnich kilku lat nieznacznie polepszyła się sytuacja w zakresie ochrony

zdrowia. Mimo iż wzrosła liczba lekarzy, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i względnych (w 2017 r.

w województwie mazowieckim pracowało 14 299 tys. lekarzy oraz 1568 tys. stomatologów), odnotowuje się

nadal deficyt wymienionych specjalistów. Dodatkowo odnotowuje się rosnący odpływ wykwalifikowanej kadry

medycznej, zarówno lekarzy, jak i pielęgniarek.

W 2017 r. na terenie województwa mazowieckiego funkcjonowało 117 szpitali ogólnych, dysponujących

25 214 łóżkami

Według danych statystycznych, w szpitalach w województwie mazowieckim leczono najwięcej pacjentów

(w 2017 r.)

Dane powyższe świadczą o tym, że województwo posiada znaczące zasoby pod względem ilościowym, a

jakościowo zasoby te podlegają modernizacji, m.in. dzięki zaangażowaniu środków Unii Europejskiej, jednak

proces ten wymaga kontynuacji, w szczególności w obszarach zgodnych z trendami demograficznymi

i epidemiologicznymi.

Do takich przedsięwzięć należy przedmiotowa inwestycja. Interwencja dotyczy obszarów i dziedzin

medycznych zbieżnych z przedstawionymi trendami i służy zabezpieczeniu potrzeb zdrowotnych populacji.

Powyższe zostało uwzględnione w dokumentach strategicznych obejmujących obszar ochrony zdrowia

na różnych poziomach: od regionalnego do krajowego i międzynarodowego.

Priorytety regionalnej polityki zdrowotnej na Mazowszu: onkologia, choroby wewnętrzne z geriatrią,

leczenie psychiatryczne oraz rehabilitacja i neurologia to niektóre z priorytetów regionalnej polityki

zdrowotnej województwa mazowieckiego. Priorytetem ogólnym jest modernizacja istniejących

placówek służby zdrowia – m.in. inwestycje w wymianę sprzętu. Problem chorób nowotworowych

dotyczy coraz większej liczby osób, dlatego istnieje konieczność zapewnienia szybkiej diagnostyki i wysokiej

jakości kompleksowego leczenia pacjentów. Bardzo ważna jest ciągłość i koordynacja leczenia, tak aby we

właściwym czasie pacjent został objęty opieką ambulatoryjną i szpitalną, a w razie potrzeby rehabilitacyjną,

paliatywną lub hospicyjną. Wojewoda Mazowiecki zwraca również uwagę na potrzebę utworzenia oddziału

transplantacji szpiku dla dzieci.

Choroby wewnętrzne z geriatrią i opieką długoterminową – geriatria została wskazana w mapach potrzeb

zdrowotnych jako dziedzina wymagająca zwiększenia zaplecza kadrowego. Według danych Okręgowej Izby

Lekarskiej w województwie mazowieckim jest zaledwie 30 geriatrów. Natomiast w całym kraju jest ich 417.

Zalecono tworzenie stanowisk konsultantów geriatrów w szpitalach oraz oddziałów geriatrycznych

i pododdziałów geriatrycznych na bazie oddziałów wewnętrznych. Konieczny jest też rozwój różnych form

opieki dziennej i ambulatoryjnej oraz zwiększenie dostępności rehabilitacji dla pacjentów.

Psychiatria i opieka środowiskowa – należy dążyć do zmiany formy części leczenia ze stacjonarnego na

rzecz różnych form opieki ambulatoryjnej, dziennej i środowiskowej. W celu poprawy dostępności

kompleksowej opieki psychiatrycznej zaleca się również tworzenie Centrów Zdrowia Psychicznego – dla

dorosłych oraz dzieci i młodzieży.

Rehabilitacja i neurologia – jednym z priorytetów jest zapewnienie kompleksowego leczenia m.in. przez

objęcie pacjenta wczesną rehabilitacją, szczególnie poudarową i kardiologiczną. Odpowiednio dobrana

rehabilitacja na wczesnym etapie leczenia może poprawić jakość życia i zapobiec niepełnosprawności.

Potrzebne są ośrodki wczesnej interwencji dla dzieci oraz całościowa opieka nad seniorami.

Profilaktyka – ważną rolę w zwalczaniu coraz szerzej występujących chorób cywilizacyjnych stanowią

działania profilaktyczne. Konieczna jest realizacja prozdrowotnych programów edukacyjnych skierowanych

m.in. do dzieci i młodzieży oraz osób starszych. Takie działania pozytywnie wpłyną na obniżenie kosztów

leczenia oraz kosztów społecznych (np. zasiłki chorobowe, świadczenia socjalne).

Choroby układu kostno-mięśniowo-stawowego – dostosowanie pomieszczeń do aktualnych wymogów

w obiektach służby zdrowia poprawi warunki leczenia chorych, a przede wszystkim zapewni skuteczność

leczenia i wpłynie na ograniczenie ilości powikłań. Podjęte działania modernizacyjne zapewnią pełny profil

zabiegów ortopedycznych wieku rozwojowego i dorosłych.

Identyfikacja stanu obecnego

Zespół zabudowy szpitala w systemie pawilonowym powstał według autorstwa Józefa Piusa Dziekońskiego

i pochodzi z przełomu XIX i XX wieku. Obiekty kubaturowe zespołu szpitalnego są otoczone zielenią wysoką

i niską, która wraz z ciągami komunikacyjnymi tworzy zagospodarowanie terenu. Na terenie występuje

wartościowy drzewostan mieszany. Dojazd do terenu SKDJ odbywa się przez wewnętrzny układ

komunikacyjny z drogi publicznej ulicy Oczki, która stanowi połączenie z miejskim układem komunikacyjnym,

oraz z ulicy Nowogrodzkiej i Lindleya (dla karetek). Na działce znajdują się podjazdy do budynku i miejsca

postojowe dla samochodów, adekwatne do obecnej kubatury i przewidywanej liczby osób przybywających

do SKDJ i przebywających na jego terenie. Teren szpitala znajduje się w obszarze śródmiejskim. Dojazd

do nieruchomości nie ulega zmianie w stosunku do istniejącego układu i będzie odbywać się z dróg

publicznych. Zespół budowlany Szpitala znajduje się w obszarze ograniczonym ulicami: Nowogrodzką –

Chałubińskiego – Oczki – Lindleya i wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem A-840.

Układ budynków (pawilonowa zabudowa) oraz obecny stan techniczny i układ funkcjonalny pomieszczeń nie

zapewniają optymalnej ergonomii opieki. Transport pacjentów między budynkami rozległego kompleksu

szpitalnego UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus odbywa się po terenie

zewnętrznym, co także nie jest rozwiązaniem optymalnym. Ze względu na okres powstania kompleksu, jego

degradację związaną z upływem czasu, niespełnianie aktualnie obowiązujących norm i przepisów, postęp

techniczny i technologiczny, znaczenie i rolę Zakładu Leczniczego UCK WUM – Szpitala Klinicznego

Dzieciątka Jezus w ochronie zdrowia, niezbędna jest interwencja w infrastrukturę budowlaną i sprzętową

stanowiącą zasoby, na bazie których realizowane są świadczenia medyczne.

Strategiczne podejście do planowania inwestycyjnego przez Inwestora obejmuje następujące aspekty

1) analizę stanu infrastruktury;

2) identyfikację deficytów i problemów do rozwiązania w celu wyselekcjonowania optymalnego, z punktu

widzenia rzeczowego, zakresu inwestycji – priorytety I;

3) identyfikację wszystkich składowych i skosztorysowanie koniecznych nakładów;

4) wpływ inwestycji, z uwagi na realizowane na danym obszarze świadczenia, na podaż świadczeń i

poziom kontraktu, w kontekście kosztów operacyjnych wykorzystywania wytworzonej infrastruktury;

5) adekwatność w związku z potrzebami zdrowotnymi populacji, wynikającymi z trendów

epidemiologicznych i demograficznych;

6) budowanie zaplecza dydaktycznego sprzyjającego kształceniu przyszłych kadr;

7) wpływ na proces innowacji, w tym skalowalność inwestycji;

8) poprawę warunków pracy i organizacji procesu leczenia;

9) wzrost jakości i poprawę warunków udzielania świadczeń w celu uzyskania optymalnego poziomu

satysfakcji i zadowolenia pacjentów;

10) analizę potencjalnych źródeł finansowania – ekonomizacja procesu inwestycyjnego (nakład – efekt,

struktura montażu finansowego).

W związku z tym została dokonana kompleksowa analiza stanu technicznego budynków wykazująca stan

bieżący dla zadań objętych wykonaniem w pierwszej kolejności, będący przedmiotem Programu.

Celem powyższej ekspertyzy technicznej było określenie stanu technicznego poszczególnych elementów

konstrukcji i wykończenia, ocena stanu bezpieczeństwa oraz możliwych do zastosowania rozwiązań,

pozwalających na doprowadzenie infrastruktury do stanu zadowalającego, w tym przede wszystkim

spełniającego wymagania prawne, i umożliwiającego dalsze użytkowanie budynków, albo też wskazanie, że

nie jest to możliwe lub racjonalne.

Przyjęte kryteria oceny stanu technicznego elementów obiektu budowlanego oraz kryteria ustalania stopnia

pilności wykonania robót budowlanych: przyjęto pięciostopniową skalę oceny stanu technicznego obiektu

budowlanego – od 5 do 1, tj.

5

stan techniczny dobry: element obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) jest dobrze

(zużycie od 0% do 15%) utrzymany, konserwowany i nie wykazuje widocznego zużycia i uszkodzeń. Cechy

i właściwości wbudowanych materiałów i urządzeń odpowiadają wymogom norm i przepisów. Ewentualne

wskazanie do wykonania drobnych napraw i prac konserwacyjnych w określonym zakresie

4

stan techniczny zadowalający: element obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) (zużycie

od 16% do 30%) utrzymywany jest należycie. Celowe jest wykonanie prac konserwacyjnych lub napraw

bieżących, w niewielkim zakresie, polegających na remoncie wytypowanych elementów obiektu budowlanego,

który ma na celu zapobieganie skutkom zużycia tych elementów i utrzymanie obiektu budowlanego we

właściwym stanie technicznym

3

stan techniczny średni: w elementach obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) (zużycie

od 31% do 50%) występują niewielkie uszkodzenia i ubytki niezagrażające bezpieczeństwu użytkowania.

Wymagane jest wykonanie naprawy bieżącej wytypowanych elementów w większym zakresie lub (oraz)

naprawy głównej, czyli remontu polegającego na wymianie co najmniej jednego elementu obiektu

budowlanego

2

stan techniczny nieodpowiedni: w elementach obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje)

(zużycie od 51% do 70%) występują znaczne ubytki, które mogą zagrażać bezpieczeństwu użytkowania.

Cechy i własności wbudowanych materiałów i urządzeń utraciły swoje pierwotne właściwości. Wymagane jest

wykonanie remontu kapitalnego, czyli remontu polegającego na wymianie wielu elementów obiektu

budowlanego

1

stan techniczny zły: w elementach obiektu (konstrukcja, wykończenie, wyposażenie, instalacje) (zużycie od

71% do 100%) występują tak duże zniszczenia lub (i) ubytki, że nie pozwalają na dalsze bezpieczne

użytkowanie obiektu. Wymagane jest wykonanie remontu kapitalnego o bardzo dużym rozmiarze lub

rozebranie obiektu

Ustalono cztery stopnie pilności wykonania robót budowlanych – od I do IV

I. Remont w przypadku uszkodzeń, które zagrażają bezpieczeństwu użytkowania lub mogą stać się

przyczyną zniszczenia lub awarii obiektu. Wytypowane elementy obiektu budowlanego lub wytypowane

roboty budowlane wymagają natychmiastowego zabezpieczenia, naprawy głównej, wymiany lub

rozbiórki.

II. Remont, który może być odłożony na okres do 1 roku lub do okresu zimowego bez szkody dla

użytkowników obiektu. Okres przesunięcia remontu powinien być wykorzystany do opracowania

dokumentacji projektowej oraz przeprowadzenia postępowania przetargowego na wybór wykonawcy

robót budowlanych.

III. Remont, który może być odłożony na okres do 2 lat bez specjalnej szkody dla użytkowników obiektu.

IV. Remont, który może być odłożony na okres do 3 lat bez specjalnej szkody dla użytkowników obiektu.

Dokonano oceny pod względem dwóch zmiennych wszystkich obszarów objętych Programem, a następnie

zidentyfikowano zakresy, które powinny zostać włączone do zakresu inwestycji, oraz te, które są mniej pilne

(kolejne działania).

Zmienną decydująca była pilność podjęcia interwencji w określony obszar oraz możliwości finansowe

Inwestora.

Poniżej przedstawiona jest ocena infrastruktury objętej, w wyniku analizy, zakresem inwestycji.

Obszar

techniczny

objęty analizą

Klinika

Klinika Chirurgii

Ortopedii

Ogólnej

i Traumatolog i Transplantacyj

ii Narządu

nej

Ruchu

(pawilon nr 11C

(pawilon

i E)

nr 20)

wraz z

Pracownią

Endoskopową i

Blokiem

operacyjnym

Klinika

Immunologii,

Transplantolo

gii i Chorób

Wewnętrznyc

h

(pawilon nr 1)

z Zakładem

Immunologii

Klinicznej

Klinika

Medycyny

Transplantacyj

nej, Nefrologii

i Chorób

Wewnętrznych

ze Stacją Dializ

(pawilon nr 1,

1A, 2, 6)

Klinika

Urologii

Ogólnej,

Onkologiczne

j

i Czynnościo

wej z Blokiem

operacyjnym

(pawilon nr 7)

Klinika

Dermatologicz

na; Klinika

Dermatologii

i Wenerologii

(pawilon nr 26,

26/27)

Zakład

Radiolo

gii

Kliniczn

ej

(pawilon

nr 12)

Apteka i

Laboratoriu

m

(pawilon

nr 8)

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

Ściany

fundamentowe

2

2

2

2

2

2

2

2

Ściany

zewnętrzne i

elewacje

2

2

2

2

2

2

2

2

Ściany

wewnętrzne i

działowe

3

2

2

2

2

2

2

1

Izolacja

termiczna

2

1

1

1

1

1

1

1

Instalacja

wodociągowa i

kanalizacyjna

2

2

2

2

1

1

2

2

Instalacja

centralnego

ogrzewania

2

2

2

2

1

1

2

2

Instalacja

wentylacji

i klimatyzacji

2

1

1

1

1

1

1

1

Instalacja

elektryczna, w

tym sieci

informatyczne i

SAP

2

1

1

1

1

1

2

1

Dach

3

2

2

2

2

1

2

2

Infrastruktura w

ramach

zagospodarowa

nia terenu

1

1

1

1

1

1

PILNOŚĆ

II

II

II

Poz. 1284

II

I/II

I/II

II

II

Powyższa analiza techniczna pozwoliła na podjęcie decyzji zarządczych i wyselekcjonowania optymalnego

sposobu działań – zakresu inwestycji minimalizujących negatywne skutki obecnego stanu i pozwalających

na osiągnięcie oczekiwanego stanu z założeniem zachowania efektywności ekonomicznej, technicznej,

lokalizacyjnej, organizacyjnej.

Stan techniczny budynków oceniono według powyższej skali, w wyniku czego otrzymano poniższe wyniki.

(1)

(2)

(3)

(4)

(5)

(6)

(7)

(8)

21

16

16

16

14

13

17

15

II

II

II

II

I/II

I/II

II

II

Powyższe wyniki wskazujące na nieodpowiedni (poz. 1) albo zły stan techniczny (poz. 2–8)

wymienionych budynków potwierdza przeprowadzona ekspertyza techniczna dotycząca pawilonu nr 7, w

której zawarte zostały inżynierskie rekomendacje dotyczące decyzji inwestycyjnych. Według nich, z punktu

widzenia racjonalności, w tym ekonomicznej, jest zasadne zaniechanie remontu budynku, a jego niwelacja

i posadowienie nowej infrastruktury, kumulującej – centralizującej w jednej lokalizacji, obecnie rozproszone,

funkcje medyczne – diagnostyczne, terapeutyczne, zabezpieczające funkcjonowanie i wspomagające

(pomocnicze) wymienione funkcje podstawowe, w tym w szczególności świadczenia dla pacjentów

transplantologicznych oraz służące realizacji pozostałych zadań statutowych (dydaktyka, kształcenie, rozwój

dziedzin). Ma to uzasadnienie nie tylko z punktu widzenia technicznego, ale także organizacyjnego. Ważnym

aspektem jest także fakt, że budynek ten nie jest objęty opieką konserwatorską.

Wskazane rekomendacje zostały wzięte pod uwagę w procesie decyzyjnym w ramach analizy wariantowości

inwestycji.

Kolejnym ważnym wnioskiem jest to, że jedne z najmniej wyeksploatowanych budynków (1, 1A, 2) mogą

stać się docelową lokalizacją dla komórek organizacyjnych, które nie są powiązane zakresowo z Centrum

Transplantacyjnym, tj. dwie kliniki: Klinika Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika Dermatologicza, a są

objęte Programem. Modernizacja tych obiektów na potrzeby dostosowania do potrzeb wymienionych Klinik

będzie stanowić wkład UCK WUM i wpisuje się w pełnym zakresie w całokształt realizowanych działań

strategicznych jako inicjatywa pozwalajaca na osiągnięcie celu głównego. Powyższa modernizacja leży w

zakresie rzeczowym i finansowym inwestycji, jednakże jest finansowana ze środków własnych Inwestora

(część całościowego wkładu własnego w kwocie 11 928 600 zł). Wkład własny łącznie wynosi 17 928 930 zł

(17 929 tys zł).

Obecnie zabudowa pawilonowa jest ograniczeniem i czynnikiem utrudniającym oraz zwiększającym koszty

realizacji świadczeń medycznych. Ma także znaczenie z punktu widzenia czasu realizacji świadczeń, m.in.

z uwagi na konieczność transportu pacjentów między obiektami, w których zlokalizowane są funkcje

medyczne, czy też materiałów, leków, niezbędnych zasobów. Utrudnia to także zarządzanie organizacją

w warstwie zasobów ludzkich. Brak komunikacji między obiektami powoduje dodatkowo obniżenie komfortu

pacjentów w sytuacji konieczności przemieszczenia się, zarówno w ramach świadczeń szpitalnych, jak i

opieki ambulatoryjnej.

Analiza techniczna i funkcjonalna obecnie wykorzystywanych budynków wykazała także, że

inwestowanie w obecną infrastrukturę traci uzasadnienie ekonomiczne. Tym samym zbyt mała

powierzchnia i kubatura bazy lokalowej ogranicza funkcjonowanie i dalszy rozwój UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Jest barierą w zakresie działań rozwojowych w

przyszłości – możliwości utworzenia nowych, a modernizacja istniejących budynków przestaje mieć

racjonalne uzasadnienie, poza przystosowaniem do oczekiwanego stanu infrastruktury obiektów 1, 1A, 2 (po

zwolnieniu przez Kliniki przenoszone do nowego budynku jako komórki wchodzące w skład Centrum

Transplantacyjnego). Ta przestrzeń, zmodernizowana w ramach zadań Programu, będzie operacyjnie

wykorzystywana przez Klinikę Dermatologii i Wenerologii oraz przez Klinikę Dermatologiczną, które zostaną

przeniesione z innej, tymczasowej lokalizacji.

Wykorzystywane powierzchnie są wyeksploatowane technicznie oraz częściowo nie nadają się do

zaadaptowania ich do obowiązujących wymogów i skorelowania pracy współpracujących ze sobą jednostek

ze względu na utrudnienia architektoniczne i rozmieszczenie pomieszczeń. Z uwagi na blisko 120-letnie

funkcjonowanie UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus doszło do

znacznego wyeksploatowania infrastruktury budowlanej i technicznej SKDJ, która jest przestarzała, zużyta

i niedostosowana do zabezpieczania aktualnych potrzeb. W związku z powyższym duża część powierzchni

UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, dotychczas niemodernizowanej,

nie spełnia obowiązujących standardów oraz wymagań sanitarno-epidemiologicznych i technicznych.

Podobna sytuacja dotyczy aparatury i sprzętu medycznego. Głównym założeniem jest zatem dostosowanie

infrastruktury do wymagań prawnych, funkcjonalnych i zapewniających bezpieczne udzielanie świadczeń

medycznych, co identyfikuje się jako warunek dalszej efektywnej działalności UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Niezbędna jest zatem poprawa jego infrastruktury

technicznej.

Analizując poszczególne obiekty objęte planowaną interwencją, w których funkcjonują poszczególne

jednostki organizacyjne (wymienione poniżej), pod kątem oceny technicznej, trzeba zauważyć, że ich stan

determinuje zakres niezbędnych działań – wykonania robót budowlanych, instalacyjnych oraz doposażenia,

w tym wymiany wyeksploatowanego sprzętu medycznego.

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu jest zlokalizowana w budynku oznaczonym numerem

20 w obszarze kampusu szpitalnego – zarówno Oddziały wchodzące w skład Kliniki, jak i obecnie

modernizowany Blok operacyjny, wchodzący w struktury Kliniki. Budynek powstał w 1957 r. (z wyjątkiem

skrzydła E). Jest to budynek pięciokondygnacyjny z dodatkową kondygnacją podziemną, wykonany

sposobem tradycyjnym, o konstrukcji murowanej i stropach ceramicznych. Stropodach o konstrukcji

żelbetowej pokryty papą. Komunikacja pionowa wewnątrz budynku odbywa się głównie przez monumentalne

okrągłe schody i windy łączące centralnie umiejscowiony hol wejściowy na parterze z przestrzeniami na

piętrach. Dodatkowo komunikacja pionowa odbywa się schodami znajdującymi się na końcu każdego ze

skrzydeł A, B i D. Budynek składa się ze skrzydeł oznaczonych symbolami A, B, C, D, E. Klinika jest

zlokalizowana w obszarze skrzydeł A, C, D (nie na wszystkich kondygnacjach). Poglądowe rozmieszczenie

skrzydeł w budynku przedstawia poniższy schemat

Skrzydło E jest dobudowanym jednokondygnacyjnym skrzydłem

wraz z krytym podjazdem dla karetek na potrzeby Szpitalnego

Oddziału Ratunkowego, w ramach którego roboty zakończone

zostały w I kwartale 2017 r. Pozostałe skrzydła powstały w latach

50. XX wieku. Obiekt będący przedmiotem inwestycji znajduje się

na terenie zespołu urbanistycznego Szpitala Klinicznego

Dzieciątka Jezus.

Poradnie ortopedii znajdują się w wymienionej lokalizacji, zatem stan techniczny, opisany wyżej, dotyczy

także tego obszaru udzielania świadczeń w zakresie porad specjalistycznych i diagnostyki (AOS).

Obszar

funkcjonalny,

który

wymaga

modernizacji

polegających

na

wykonaniu

robót

budowlano-instalacyjnych, w obecnym stanie stwarza realne ryzyko utraty możliwości operacyjnego

wykorzystania z uwagi na fakt, że jego stan techniczny – lokalowy (a także w zakresie wyposażenia) – nie

spełnia wymagań prawnych. Obecnie stan infrastruktury odbiega od wymagań prawnych, w szczególności

wynikających z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych

wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność

leczniczą. Niezbędna jest zatem modernizacja, która pozwoli na spełnienie wymogów w zakresie

budowlanym, organizacji i realizacji świadczeń zdrowotnych, zachowania właściwych warunków sanitarnych,

w tym septyki i działania profilaktyczne i kontrolne w dziedzinie zakażeń. Powyższe obszary regulują

załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń

gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 290, z późn. zm.), rozporządzenie

Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać

pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą, w szczególności w odniesieniu

do zakresu obejmującego prace budowlano-instalacyjne.

Obecnie infrastruktura jest wyeksploatowana, awaryjna, funkcjonalnie odbiegająca od potrzeb, także z uwagi

na kryteria operacyjno-organizacyjne realizacji świadczeń, ruchu pacjentów i personelu, nie są zachowane

obecnie obowiązujące wymagania dotyczące odległości, jest potrzeba zapewnienia właściwej wentylacji,

ochrony przeciwpożarowej, nowoczesnych rozwiązań zapewniających minimalizację ryzyka zdarzeń

epidemiologicznych, w tym zakażeń wewnątrzszpitalnych. Wyposażenie również wymaga wymiany w celu

zapewnienia zgodności z prawem i kompatybilności funkcjonalnej z innymi jednostkami i infrastrukturą po

modernizacji.

Powyższe zostało zidentyfikowane i wzięte pod uwagę w ramach inwentaryzacji budynku na etapie

poprzedzającym proces wyboru optymalnej opcji realizacji inwestycji i tworzenia koncepcji.

W zakresie wyposażenia i doposażenia oddziałów wchodzących w skład Kliniki Ortopedii i Traumatologii

Narządu Ruchu, z uwagi na częstotliwość wykorzystywania oraz wiek, sprzęt i wyposażenie ma wysoki

stopień wyeksploatowania, konieczne jest odnowienie i unowocześnienie bazy sprzętowej Kliniki. Podkreślić

należy, że zarówno liczba, jak i jakość sprzętu używanego są niezadawalające – wiek obecnie posiadanego

i wykorzystywanego sprzętu, który będzie podlegać wymianie, waha się od 10 do 25 lat, a stan implikuje

kosztochłonne awarie (koszty serwisowe i przestojów operacyjnych). Sprzęt planowany do wymiany utracił w

dużej mierze i zakresie cechy zapewniające funkcjonalność. Jego wykorzystanie znacząco i negatywnie

wpływa na jakość udzielanych świadczeń, a przez to ich skuteczność i efektywność. Z uwagi na powyższe –

wymaga wymiany.

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej obecnie funkcjonuje w pawilonie nr 7, którego

stan techniczny oceniono na zły, a dodatkowo budynek został poddany ekspertyzie inżynierskiej, z której

wynika, że stan techniczny wskazuje na poziom wyeksploatowania, a modernizacja jest ekonomicznie mało

racjonalna. Obecnie w budynku są zastosowane materiały i rozwiązania techniczne (m.in. azbest), które są

szkodliwe i mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów oraz personelu. Dokonana analiza

potwierdziła nieopłacalność przeprowadzenia prac modernizacyjnych pawilonu nr 7, wskazując

jednocześnie, jako najbardziej opłacalne ekonomicznie, dokonanie rozbiórki budynku (jako alternatywę

wskazano wybudowanie w jego miejsce budynku nowoczesnego, spełniającego wszystkie wymogi

techniczne i standardy współczesnych jednostek szpitalnych). W ramach budynku zlokalizowana jest także

poradnia (AOS) dla chorych, w zakresie tej dziedziny medycznej, oraz zaplecze zabiegowe (blok operacyjny

– 3 sale) jako jeden z punktowo rozłożonych funkcji zabiegowych w SKDJ.

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej także dysponuje odrębnym blokiem operacyjnym (3 sale)

oraz pracownią endoskopową. Zlokalizowana jest w budynkach pawilonu 11C, E – stanowi zachodnią część

zlokalizowanego w północno-wschodniej części działki budynku 11, u zbiegu ulic Chałubińskiego

i Nowogrodzkiej. Budynek obejmuje w większości powierzchni dwie kondygnacje naziemne, piwnicę

nieużytkową oraz częściowo użytkowe poddasze, w rzucie o podłużnym kształcie o trzech traktach,

z jednotraktowym przewężeniem w środkowej części, do którego w latach 90. XX wieku została dobudowana

część 11E. W części od strony ulicy Nowogrodzkiej fragment budynku obejmujący klatkę schodową

i najbliższe pomieszczenia ma wysokość pełnych trzech kondygnacji. Budynek przykryty drewnianym,

kopertowym dachem.

Infrastruktura budowlana jest znacząco wyeksploatowana, była modernizowana w sposób doraźny,

niekompleksowy, adekwatnie do możliwości finansowych i technicznych. Ostatnie prace modernizacyjne,

dotyczące części obszarów i nie w pełnym zakresie, przeszła w 1995 r. Należy podkreślić, że charakter i

zakres wykonywanych zabiegów chirurgicznych w zestawieniu z warunkami, w jakich zabiegi te są

wykonywane, jednoznacznie wskazuje na konieczność podjęcia interwencji. Tym samym jest niezbędne

zapewnienie Klinice właściwej infrastruktury budowlano-sprzętowej – zgodnie z przepisami, wymaganiami,

rekomendacjami i standardami dla tej dziedziny. Z przyczyn lokalowych i niedostosowania warunków

sanitarnych (brak możliwości skutecznej izolacji chorych – nosicieli patogennych drobnoustrojów) już

dwukrotnie w ciągu ostatniego roku Klinika była zmuszona do zawieszenia programów przeszczepiania

narządów i działalności chirurgicznej. Dodatkowo ma znaczenie to, że po uruchomieniu w UCK WUM –

Zakładzie Leczniczym Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Klinika

stała się jednostką pierwszego wyboru dla zespołów ratownictwa medycznego w zakresie ostrych

zachorowań chirurgicznych i traumatologii z obszaru 3 dzielnic Warszawy i zakres ten zapewne wkrótce się

zwiększy po uruchomieniu lądowiska dla helikopterów. Równocześnie, ze względu na pojawienie się

zakażeń w związku z obecnością szczepów Klebsiellapneumoniae, konieczne są zmiany infrastrukturalne,

które stworzą rzeczywiste możliwości izolacji pacjentów. Wynika to z zalecenia konsultanta krajowego w

dziedzinie epidemiologii i Państwowej Inspekcji Sanitarnej, aby każdy chory hospitalizowany w ciągu

ostatniego roku podlegał wstępnej kwarantannie, dopóki nie uzyska się wykluczenia nosicielstwa MBL.

Powyższe implikuje konieczność zapewnienia właściwej, bezpiecznej infrastruktury lokalowej i sprzętowej do

udzielania świadczeń medycznych. Optymalnym rozwiązaniem jest zlokalizowanie wymienionej jednostki

organizacyjnej w planowanym do wybudowania nowym obiekcie wraz z centralizowanymi funkcjami

diagnostyczno-zabiegowymi – Blok operacyjny, obszar diagnostyki obrazowej oraz laboratorium i apteka

szpitalna. Ponadto, z uwagi na stan techniczny obecnie zajmowanego budynku i jego dostosowanie do

potrzeb Kliniki, ponoszenie kosztów modernizacji infrastruktury jest nieracjonalne.

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych z Zakładem Immunologii Klinicznej

obecnie zlokalizowana jest w pawilonach nr 1, 1A, 2 (wspólnie z Kliniką Medycyny Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób Wewnętrznych). Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych

oprócz wyżej wymienionej infrastruktury obejmuje powierzchnie obecnie zlokalizowane w pawilonie nr 6,

gdzie mieści się zaplecze ambulatoryjne (Poradnia Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii) oraz Stacja

Dializ. Podobnie jak w przypadku pozostałych budynków jest ona w dużej mierze wyeksploatowana, nie

spełnia częściowo wymagań prawnych w zakresie stanu technicznego, wymaganych powierzchni, przebiegu

dróg z zachowaniem warunków bezpieczeństwa z punktu widzenia epidemiologii, a także technicznych

(np. przeciwpożarowych). Instalacje są w złym stanie. Jednak z uwagi na to, że stan tej infrastruktury jest

lepszy niż budynków, w których funkcjonują: Klinika Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika

Dermatologiczna, zostaną one zmodernizowane na potrzeby docelowego posadowienia w nich ww. Klinik.

Prace te będą realizowane jako wkład własny Inwestora do Programu i stanowić będą dodatkowy wkład,

umożliwiając strategiczne założenie – centralizacji świadczeń transplantologicznych w jednej lokalizacji –

nowym budynku w ramach Centrum Transplantacyjnego UCK WUM. Dodatkowo awaryjność infrastruktury

sprzętowej powoduje przestoje operacyjne, co podwójnie narusza zachowanie efektywności operacyjnej.

W związku z tym zasadne jest posadowienie ww. Kliniki w nowym budynku i wykorzystanie (po remoncie) na

potrzeby wymienionych Klinik o mniejszych wymaganiach technicznych i powierzchniowych. Klinika

docelowo będzie włączona w funkcję Centrum Transplantacyjnego.

Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych ze Stacją Dializ

Klinika jest zlokalizowana w budynku nr 2 i 1A. Podobnie jak w przypadku pozostałych budynków jest ona w

dużej mierze wyeksploatowana, nie spełnia częściowo wymagań prawnych w zakresie stanu technicznego,

wymaganych powierzchni, przebiegu dróg z zachowaniem warunków bezpieczeństwa z punktu widzenia

epidemiologii, a także technicznych (np. przeciwpożarowych). Instalacje są również w złym stanie, jednak z

uwagi na to, że stan tej infrastruktury jest lepszy niż budynków, w których funkcjonują: Klinika Dermatologii

i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna, zostaną one zmodernizowane na potrzeby docelowego

posadowienia w nich wymienionych Klinik. W Klinice są leczeni pacjenci po przeszczepieniu nerki, wątroby,

nerki i trzustki oraz prowadzona jest diagnostyka i leczenie chorób nerek, przede wszystkim pierwotnych

i wtórnych kłębuszkowych zapaleń nerek. Klinika ściśle współpracuje z Kliniką Chirurgii Ogólnej,

Naczyniowej i Transplantacyjnej, w której wykonywane są zabiegi chirurgiczne, a także pozostałymi

jednostkami SKDJ. W ramach Stacji Dializ wykonuje się ok. 14 tys. hemodializ rocznie, pacjentami są osoby

ze schyłkową niewydolnością nerek leczone powtarzanymi dializami. W Klinice wykonywane są również

zabiegi plazmaferezy i dializy albuminowej. W ramach pracowni jest dokonywana ocena 1200 bioptatów

nerek i 400 wątrób rocznie. Klinika, jako jedna z niewielu w kraju, specjalizuje się w ocenie bioptatów nerek i

przeszczepionych narządów, wykonuje ocenę patomorfologiczną dla wielu ośrodków transplantacyjnych i

nefrologicznych w kraju. W Klinice jest prowadzony Polski Rejestr Nefropatii rozpoznawanych na podstawie

biopsji nerki (zgromadzono ponad 6 tys. wyników badań biopsyjnych nerek własnych). Klinika pełni rolę

Mazowieckiego Regionalnego Ośrodka Kwalifikacyjnego, w którym jest prowadzona kwalifikacja pacjentów

do zabiegu przeszczepienia nerki lub nerki i trzustki z województwa mazowieckiego, lubelskiego i

świętokrzyskiego (współpraca z 63 stacjami dializ). W wyniku realizacji inwestycji Klinika będzie włączona w

ramach konsolidacji w struktury Centrum Transplantacyjnego.

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii (2 jednostki organizacyjne) – wraz z AOS

są zlokalizowane obecnie w pawilonie nr 26 oraz 27 – poza wyżej wymienionym obszarem, na którym jest

posadowiony SKDJ – tzw. „Kampusu Lindley’a”, przy ulicy Koszykowej 82A. Stan techniczny budynków, w

tym instalacji, układ funkcjonalny pomieszczeń i zakres niezbędnych do realizacji robót umożliwiających

doprowadzenie stanu infrastruktury do poziomu zadawalającego jest podobny do opisanych wyżej i oceniony

negatywnie w ramach wyników weryfikacji stanu technicznego infrastruktury. Dodatkowo lokalizacja wyżej

wymienionych klinik nie jest rozwiązaniem optymalnym i efektywnym pod każdym względem, co potwierdza

dodatkowo zasadność rozpatrywanej opcji modyfikacji lokalizacji tej infrastruktury. Z uwagi na powyższe,

nieoptymalne posadowienie oraz postępujący proces degradacji, Kliniki i ambulatorium będą przeniesione

do innej lokalizacji na terenie Kampusu Lindley’a, tj. docelowo do zmodernizowanej przestrzeni w

pawilonach nr 1, 1A, 2 (połączonych w jeden obiekt), zwalniając tym samym całą powierzchnię budynków

nr 26 i 27 (dodatkowo zwolniony zostanie budynek nr 11 z uwagi na przeniesienie do nowego budynku

Kliniki Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej). Inwestycja obejmuje doposażenie, w tym wymianę

wyeksploatowanej infrastruktury sprzętowej – aparatury i wyposażenia.

Zakład Radiologii Klinicznej obecnie jest położony w ramach terenu, w którym jest zlokalizowana

większość budynków Zakładu Leczniczego SKDJ, jest to budynek nr 12 – pięciokondygnacyjny,

podpiwniczony z poddaszem użytkowym, ścianami szczytowymi przylega do sąsiednich niższych budynków.

Budynek mieści pracownie i laboratoria, niezbędne zaplecze techniczne i administracyjne oraz

pomieszczenia służące realizacji statutowych zadań podmiotu i Zakładu Leczniczego (dydaktyka,

kształcenie).

W Zakładzie mieszczą się następujące pracownie

1) Pracownia Rezonansu Magnetycznego;

2) Pracownia Tomografii Komputerowej;

3) Pracownia Radiologiczna z dwoma gabinetami RTG tzw. kostno-płucnymi;

4) Pracownia Radiologiczna diagnostyczno-zabiegowa;

5) Pracownia Ultrasonograficzna (trzy gabinety w tym jeden zabiegowy).

Dodatkowo w budynku Kliniki Ortopedii znajdują się dwie pracownie z trzema gabinetami RTG

kostno-płucnymi.

Zakład Radiologii Klinicznej wykonuje podstawowe i wysokospecjalistyczne badania obrazowe u pacjentów

hospitalizowanych i leczonych w poradniach UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego

Dzieciątka Jezus w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia. Ponad połowę wykonywanych

badań stanowią badania obrazowe wysokospecjalistyczne.

Stan techniczny budynku, w tym dachu, instalacji wewnętrznych i przyłączy, komunikacji wewnętrznej

wymaga gruntownej modernizacji, która jest możliwa do realizacji, gdyż wykazuje efektywność ekonomiczną

i techniczną. W przypadku tej infrastruktury kluczowe jest położenie w odrębnym obiekcie kubaturowym,

w oderwaniu od infrastruktury, w której realizowane są podstawowe funkcje medyczne. Zabudowa

pawilonowa znacząco dezorganizuje proces udzielania świadczeń, czyniąc go mniej efektywnym. Taki układ

implikuje konieczność przemieszczania pacjentów poza miejsce (budynek), w którym są hospitalizowani.

Wymaga to zapewnienia dostępności do transportu (w multiplikowanej opcji, aby zapewnić gotowość do

podjęcia pacjenta z każdej Kliniki w ramach SKDJ), odpowiedniej jakości obsługi, środka transportu, czasu

realizacji transportu itp. Konieczność angażowania zasobów do wymienionych czynności transportu jest

mało ekonomiczna i racjonalna.

Z uwagi na konieczność zapewnienia pełnej, kompleksowej i specjalistycznej opieki nad pacjentami,

zasadne jest objęcie inwestycją także AOS – poradni specjalistycznych funkcjonujących w dziedzinach

zbieżnych z dziedzinami medycznymi, w których są leczeni pacjenci wymienionych Klinik. Obecnie poradnie

specjalistyczne funkcjonują w kilku budynkach, dodatkowym czynnikiem niekorzystnym jest sytuacja, w

której poradnia nie jest zlokalizowana w tym samym budynku co Klinika lub w budynku zlokalizowanym w

niedalekiej odległości od budynku, w którym funkcjonuje Klinika, o odpowiednim zakresie działań (np.

w przypadku Poradni Nefrologicznej). Zasadne jest centralizowanie funkcji i lokalizowania ambulatoryjnej

opieki specjalistycznej z opieką stacjonarną.

Apteka UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Według założeń

zarządczych centralna apteka UCK WUM będzie funkcjonować w lokalizacji Zakładu Leczniczego: Centralny

Szpital Kliniczny i obsługiwać w znacznym zakresie Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus

w Kampusie Lindley’a, jednak konieczne z uwagi na przepisy prawa w tym zakresie, aby także w lokalizacji

SKDJ została usytuowana Apteka. Niezbędne jest zatem włączenie tego obszaru w inwestycję, m.in. z

uwagi na stan techniczny budynku (pawilon nr 8), w którym obecnie mieści się Apteka, oraz pozostałe

założenia do koncepcji modernizacji infrastruktury. Pawilon nr 8 został zbudowany w 1897 r., w latach

1965–1970 dokonano częściowej przebudowy budynku wraz z nadbudową. Budynek ma pięć kondygnacji o

konstrukcji murowanej z cegły pełnej. Stropy są ceramiczne z cegły pełnej, a stropodach pokryty papą,

wykonany z betonu. Stolarka okienna jest w stanie wymagającym częściowej lub całkowitej wymiany.

Elewacja pokryta jest tynkiem cementowo-wapiennym z pilastrami z cegły klinkierowej. W ramach rozwiązań

koncepcyjnych należy wziąć pod uwagę, że niezbędnym działaniem jest utworzenie izby ekspedycyjnej

i magazynów oraz pozostawienie funkcjonującej pracowni wykonującej leki recepturowe (istnieje medyczne

uzasadnienie takiego rozwiązania – konieczność wykonywania leków ex tempore oraz preparatów

w przemysłowych ilościach (maści, kremy). Niezbędne jest także zapewnienie zaplecza laboratoryjnego

gotowego w trybie pilnym do wykonania badań umożliwiających podejmowanie decyzji terapeutycznych

i dokonywanie oceny stanu pacjentów. Konieczne jest zatem zapewnienie także spełniających wymagania

techniczne pomieszczeń Laboratorium, w tym dla analizatorów biochemii, immunochemii, badania moczu

oraz serologii. Stan techniczny obecnej infrastruktury Laboratorium oraz jego peryferyjne położenie

w stosunku do funkcji szpitalnych kierunkuje decyzje zarządcze w opcję zlokalizowania wymienionego

obszaru w bezpośrednim sąsiedztwie maksymalnie dużej liczby jednostek organizacyjnych realizujących

świadczenia stacjonarne, włącznie z bankiem krwi.

W ramach wymienionej infrastruktury nie są w pełni zapewnione właściwe pomieszczenia (zarówno

w zakresie powierzchni, jak i warunków jakościowych i funkcjonalnych) dla personelu, zaplecza

techniczne, magazynowe, administracyjne, w tym archiwa medyczne, szatnie oraz pomieszczenia

umożliwiające realizację statutowych funkcji podmiotu leczniczego w lokalizacji (SKDJ), w tym

funkcji dydaktycznych. Konieczne jest zapewnienie pomieszczeń umożliwiających przeprowadzenie

odpraw lekarskich i narad zespołów medycznych, pełniących także funkcję konieczną do zabezpieczenia

pokoi rozmów z pacjentami, rodzinami itp. Obecnie taka infrastruktura niemal w 100% nie istnieje, a jest

minimalnym wymogiem w zakresie spełnienia wymagania zapewnienia intymności i komfortu rozmów

z pacjentami i rodzinami z zachowaniem praw pacjenta.

Dokonując inwentaryzacji stanu zasobów infrastrukturalnych, wzięto pod uwagę także niezbędne

do funkcjonowania i warunkujące je zaplecze instalacyjne. Z uwagi na zidentyfikowany stan w tym zakresie,

tj. wyeksploatowaną sieć energetyczną, nieoptymalne (bez rezerw) zasoby mocy oraz wymagania prawne

w tym zakresie, jest zasadna kompleksowa modernizacja zasilania energetycznego. Obecnie nie jest

zapewniona infrastruktura warunkująca bezpieczeństwo w tym zakresie. Konieczna jest rozbudowa

rozdzielni NN i stacji transformatorowych oraz wykonanie dwustronnego zasilania energetycznego w celu

zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego. Podobnie jest w przypadku awaryjnego zasilania

realizowanego z poziomu agregatów prądotwórczych. Stan obecny wymaga wymiany i zabezpieczenia

rezerwy mocy. Agregaty pracujące w lokalizacji SKDJ są urządzeniami wyeksploatowanymi, 10-letnimi,

których awaryjność wzrasta. Dodatkowo, w związku z procesami inwestycyjnymi w innych budynkach i

obserwowanym trendem, wzrasta zapotrzebowanie na moc energetyczną. Zachodzi tym samym

konieczność wymiany jednostek zapewniających właściwą moc energetyczną, a nowe jednostki muszą

zapewnić wymaganą rezerwę mocy i pełną funkcjonalność obiektów. Kolejnym obszarem, który

funkcjonalnie jest powiązany z obiektami kubaturowymi, jest sieć ciepłownicza, infrastruktura sanitarna

położona w ramach zagospodarowania terenu (wodno-kanalizacyjna), sieć telekomunikacyjna,

przeciwpożarowa i alarmowa.

Obecnie wykorzystywane sieci teleinformatyczne są w stanie powodującym znaczne problemy z

utrzymaniem ciągłości pracy, dodatkowo konieczne jest wykonanie infrastruktury sygnalizacyjnej (alarmowej)

i przeciwpożarowej w układzie systemowym, a nie rozczłonkowanym z występującymi lukami. W zakresie

sieci ciepłowniczej i instalacji wodno-kanalizacyjnej poziom wyeksploatowania i awaryjność infrastruktury są

znaczne, zatem jej stan należy ocenić jako niezadawalający albo zły. Ponadto zabudowa pawilonowa

i zadrzewienie terenu przyspiesza proces degradacji sieci, ukorzenienie roślin narusza elementy

instalacyjne, zwiększa korozję, a brak systematycznych działań modernizacyjnych jest sprzyjającym

warunkiem do pogarszania się stanu infrastruktury. Podobnie jest w przypadku ciągów pieszych i

komunikacyjnych dla pojazdów – powierzchnie asfaltowe i chodniki są wyeksploatowane, nie spełniają

warunków technicznych do poruszania się dla osób niepełnosprawnych.

Brak komunikacji nadziemnej lub podziemnej między budynkami, w których funkcjonuje SKDJ.

Zidentyfikowane problemy

Jak już wskazano w części opisującej zakres i stan infrastruktury UCK WUM w ramach Zakładów

Leczniczych SKDJ w odniesieniu do wszystkich wskazanych wyżej jednostek organizacyjnych zajmujących

się diagnostyką i terapią, jednostek współpracujących z nimi w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych

stacjonarnych i całodobowych na rzecz osób dorosłych, w tym AOS, obszaru diagnostyki obrazowej,

laboratoryjnej, zaplecza farmakologicznego, analityki medycznej, zaplecza technicznego, administracyjnego,

magazynowego oraz infrastruktury zapewniającej realizację świadczeń, infrastruktura ta wymaga

kompleksowego podejścia zmierzającego do modernizacji w zakresie budynków, infrastruktury lokalowej,

kompleksowej modernizacji w zakresie instalacji we wszystkich branżach (instalacje elektryczne, sanitarne),

zarówno w budynkach, jak i w terenie, w tym sieci (sanitarnej, cieplnej, teletechnicznej, elektrycznej) oraz

doposażenia w zakresie sprzętu i wyposażenia wykorzystywanego w procesie udzielania świadczeń

medycznych.

Sprzęt i wyposażenie wymaga w dużej mierze wymiany, a infrastruktura techniczna jest w stanie rodzącym

ryzyko, że w bliskiej przyszłości nie będzie spełniała wymagań prawnych, a tym samym, nie będzie

możliwości udzielania świadczeń, w tym zabiegowych. Z uwagi na fakt, iż dysponowanie właściwą

infrastrukturą do realizacji usług medycznych, co jest warunkiem pozwalającym na realizację świadczeń

zgodnie z katalogiem wynikającym z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie

świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego możliwości kontynuacji działania UCK WUM w

lokalizacji Zakładu Leczniczego, należy podjąć starania zmierzające do eliminacji wymienionego stanu i

doprowadzenie infrastruktury do wymagań prawnych zapewniających właściwe warunki do diagnostyki i

leczenia. W trakcie prowadzonych prac musi być zapewnione alternatywne (spełniające wskazane wymogi)

miejsce realizacji świadczeń, zdolne do obsłużenia hospitalizowanej populacji.

Zasoby sprzętowe i wyposażenie Klinik, z uwagi na ich stan i liczbę, w kontekście istniejącego popytu, liczby

obsługiwanych pacjentów i trendów demograficzno-epidemiologicznych, a w konsekwencji – prognoz

popytowych w systemie, a zatem też w SKDJ, są niewystarczające i w złym stanie technicznym. Wymagają

zatem wymiany na nowy, nowoczesny, odpowiadający specyfice realizowanych świadczeń, potrzebom

zdrowotnym pacjentów, sprzęt. Pozwoli to także na wykorzystanie w sposób efektywny potencjału podmiotu.

Analiza operacyjna, bieżąca i strategiczna funkcjonowania UCK WUM pozwoliła na zidentyfikowanie

obszarów działalności medycznej i w ślad za nią – administracyjno-organizacyjnej, które mogą podlegać

procesowi centralizacji w ramach działania podmiotu. W zakresie realizacji świadczeń w trybie stacjonarnym

i ambulatoryjnym planowane są działania konsolidacyjne w zakresie opieki nad pacjentem

transplantologicznym.

Planuje się, w ramach działań strategicznych, powołanie Centrum Transplantacyjnego. Centrum

Transplantacyjne będzie funkcjonowało w oparciu o założenia zapewnienia kompleksowości, ciągłości

i najwyższej jakości wysokospecjalistycznych świadczeń medycznych i planuje się, aby funkcjonowało

w nowo tworzonym budynku. Zakłada się, że będzie to komórka centralizująca dzialalność w zakresie

procedur transplantacyjnych, zajmująca się pacjentem transplantologicznym, począwszy od świadczeń

niezbędnych do przygotowania pacjenta do procedury przeszczepienia, przez zabieg, skończywszy

na dożywotniej opiece medycznej realizowanej zarówno z poziomu szpitalnego, jak i ambulatoryjnego, z

powołaniem kierownictwa Centrum. Równolegle zostaną dostosowane programy transplantacyjne oraz

skonsolidowane funkcje koordynatorów w poszczególnych obszarach tych programów, ośrodków

kwalifujących oraz uprawnionych do wykonywania przeszczepień zarówno od dawców żywych, jak i

zmarłych, adekwatnie do opisanych wyżej rozwiązań. Zwolniona powierzchnia w lokalizacji Banacha

zostanie wykorzystana na potrzeby medyczne Klinik, w których zakresie nie leżą świadczenia

transplantologiczne.

Powyższe implikuje potrzebę posadowienia Kliniki Dermatologii i Wenerologiii oraz Kliniki Dermatologicznej

w innej lokalizacji niż dotychczasowa i innej niż nowo budowany budynek, będzie to zakres stanowiący

wkład własny Inwestora w realizację Programu. Pozwoli to na stworzenie warunków umożliwiających

realizację głównego celu, jakim jest centralizacja oraz konsolidacja działalności w obszarze transplantologii.

W zakresie projektu znajduje się modernizaja budynków na potrzeby opisanych we wcześniejszej treści

Klinik wraz z AOS oraz zakup aparatury jako wzmocnienie infrastruktury dla działalności tych komórek

organizacyjnych UCK WUM.

Podsumowując, problemy, tj. obszary wymagające interwencji, których metodykę wyselekcjonowania

i argumentację wskazującą na konieczność realizacji przedstawiono powyżej, stanowią

1) potrzeby wymagające inwestycji w infrastrukturze budowlanej i sprzętowej – kompleksowa modernizacja

w wybranej jako optymalnej opcji;

2) potrzeby wymagające inwestycji w infrastrukturze sprzętowej – konieczne doposażenie jednostek oraz

wymiana wyeksploataowanej infrastruktury sprzętowej.

Cele inwestycji objętej Programem

Cele Programu przedstawiono poniżej, na trzech różnych płaszczyznach: oddziaływania, rezultatu i

produktu. Do analizy wykorzystano metodę matrycy logicznej, która przedstawia wzajemne powiązania

celów inwestycji z podejmowanymi działaniami i będącymi ich wynikiem produktami.

Celowość projektu oraz związki między rezultatami i działaniami opisuje logiczna struktura ramowa projektu

(framelog), zgodna z „Manual Project Cycle Management” wydanym przez Komisję Europejską.

Dodatkowo należy nakreślić warunki brzegowe, dla których podejmowano decyzję o wyborze celów do

realizacji. W związku z tym przeprowadzona została analiza SWOT, której wyniki przedstawia poniższa

tabela

SZANSE

1) Rozwój technologii medycznych;

2) Rozwój metod diagnostyki i terapii;

3) Systematyczny postęp technologiczny w zakresie

aparatury medycznej;

4) Metody leczenia pozwalające na skrócenie okresu

hospitalizacji;

5) Terapie minimalizujące skalę powikłań;

6) Intensyfikująca

się

współpraca

w

sferze

badawczo-rozwojowej;

7) Wzrost świadomości pacjentów w zakresie roli

edukacji zdrowotnej i profilaktyki;

8) Rosnąca wczesna wykrywalność chorób, również

dzięki

większej

zgłaszalności

pacjentów

i

monitorowaniu stanu zdrowia – możliwość szybszej

interwencji medycznej;

9) Perspektywa finansowa UE 2014–2020 jako szansa

dla pozyskiwania źródeł finansowania;

10) Dostępne instrumenty finansowe jako źródło środków

na inwestycje i badania;

11) Zmiany systemowe w kierunku racjonalizacji procesu

udzielania świadczeń;

12) Kompleksowość i kontynuacja leczenia jako zadania

dla zakładów opieki zdrowotnej;

13) Wysoka ocena populacji dla jakości świadczeń

udzielanych w podmiotach publicznych o najwyższej

referencyjności;

14) Popyt przewyższający podaż;

15) Zwiększony potencjał rozwojowy, pozwalający na

ZAGROŻENIA

1)

2)

3)

4)

5)

6)

7)

8)

9)

29

Zmienne egzogenne – możliwość zmian systemowych,

organizacyjnych i prawnych w ochronie zdrowia;

Ograniczenia w dostępie do rozwiązań zapewniających

instrumenty finansowe dla podmiotów o najwyższej

referencyjności, prowadzących jednocześnie kształcenie kadr

medycznych;

System finansowania uniemożliwiający wypracowanie zysków

na poziomie pozwalającym na inwestycje w infrastrukturę;

Kontrakty

zawierane

w

horyzontach

czasowych

niesprzyjających

tworzeniu

długofalowych

strategii

rozwojowych;

Konieczność podejmowania działań z obszaru zarządzania

przez kryzysy;

Deficyty kadrowe w niektórych specjalnościach i zawodowych

grupach medycznych;

Mocna konkurencja na rynku usług medycznych w Warszawie;

Niedostosowane do dynamiki zmian demograficznych

rozwiązania systemowe;

Wysokość kontraktów nieadekwatna do potrzeb zdrowotnych i

kosztów realizacji świadczeń.

rozszerzanie działalności medycznej, w szczególności

w zakresie transplantologii, przez utworzenie Centrum

Transplantacyjnego z centralnym zarządem –

Kierownikiem;

Zwolnienie obiektów nr 11, 26 i 27 na terenie

Kampusu pozwalające na jego zagospodarowanie

według planów WUM – stworzenie dalszych

możliwości rozwoju.

MOCNE STRONY

SŁABE STRONY

Korzystna lokalizacja w dobrze skomunikowanym

obszarze;

2) Szeroki wachlarz świadczeń pozwalających na

leczenie kompleksowe i wieloprofilowe;

3) Działania zarządcze zmierzające do poprawy sytuacji

finansowej;

4) Systematyczne

pozyskiwanie

finansowania

zewnętrznego jako istotny czynnik dla rozwoju

infrastruktury;

5) Zmiany organizacyjne warunkujące poprawność

wydatkowania środków;

6) Inwestycje infrastrukturalne jako element realizacji

kompleksowej strategii rozwoju podmiotu;

7) Inwestycje infrastrukturalne w obszary, których

wzmocnienie jest niezbędne z punktu widzenia zmian

demograficznych i epidemiologicznych;

8) Wykwalifikowana i sprawnie działająca kadra

medyczna;

9) Wysoki standard usług medycznych;

10) Skuteczne

działania

zarządcze

sprzyjające

restrukturyzacji zadłużenia i poprawie wyniku

finansowego;

11) Duży potencjał udzielania świadczeń;

12) Centralizacja funkcji medycznych pozwalająca na

optymalizację działalności.

1) Skomplikowany i rozproszony układ budynków Kampusu,

negatywnie wpływający na organizację procesu udzielania

świadczeń;

2) Niekorzystny układ infrastrukturalny wymagający większych

nakładów na utrzymanie infrastruktury niż zabudowa zwarta;

3) Obszar Kampusu Lindley’a znajduje się pod opieką

konserwatorską,

co

implikuje

konieczność

stosowania

skomplikowanych procedur administracyjnych oraz większe

koszty inwestycyjne;

4) Ze względu na układ pawilonowy brak centralnego bloku

operacyjnego oraz centralnej sterylizatorni;

5) Mimo systematycznej poprawy znacząco wyeksploatowana

infrastruktura;

6) Niesatysfakcjonujące wskaźniki wykorzystania łóżek, jako wynik

braków i luk m.in. infrastrukturalnych.

1)

Cel projektu (Cele bezpośrednie)

Źródła weryfikacji

Założenia

brzegowe

wstępne

i

Budżet w ramach wkładu

własnego – Inwestor

17 928 930 (17 929 tys. zł)

Budżet państwa

529 881 000 zł

(529 881 tys. zł)

Budżet łączny – 547 809 930 zł

(547 810 tys. zł)

realizacji

– 32 –

31

Obiektywnie weryfikowalne wskaźniki

• wydłużenie przeciętnego trwania życia,

• skrócenie czasu hospitalizacji,

• skrócenie czasu oczekiwania na świadczenia i ich

realizacji,

• obniżenie kosztów społecznych z tytułu absencji

chorobowej czy niepełnosprawności w wyniku chorób,

• poprawa stanu zdrowia mieszkańców kraju,

• zmniejszenie wydatków na opiekę zdrowotną

w wyniku efektywnego procesu diagnostyki i leczenia,

• wzrost liczby osób powracających do zdrowia

w szybkim czasie,

• wzrost skuteczności działania systemu m.in. przez

zmniejszenie umieralności,

• zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego obszaru

(kraju),

• spójny rozwój społeczno-gospodarczy obszaru

(województwa),

• wzrost atrakcyjności osiedleńczej obszaru (miasta

i województwa)

Obiektywnie weryfikowalne wskaźniki

Zakończenie

projektu: 2026 r.

Rozpoczęcie

rzeczowe

realizacji

projektu

2022

r.,

rozpoczęcie

finansowe: 2022 r.

Monitor Polski

Poprawa efektywności systemu ochrony zdrowia

w kluczowych obszarach ze względu na trendy

epidemiologiczne oraz zasoby pracy

Cel ogólny

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych

w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

MATRYCA LOGICZNA Inwestycji

Program

Inwestycji

Wieloletniej.

Finansowanie

ze

środków

Inwestora

i

budżetu

państwa

Zwiększenie efektywności diagnostyki i terapii;

Wzmocnienie

roli

AOS

oraz

rozwiązań

telemedycznych w opiece nad pacjentami;

Zapewnienie

kompleksowej,

spójnej

i kontynuowanej w trybie ambulatoryjnym opieki;

Skrócenie czasu i poprawa skuteczności opieki

w szpitalu;

Skrócenie

i leczenie;

Podniesienie standardu obsługi pacjenta i jakości

opieki nad nim, w tym minimalizacja ryzyka zakażeń

wewnątrzszpitalnych;

Rozwój

innowacyjnych,

skutecznych

metod

diagnostyki i leczenia pacjentów w UCK WUM

i Zakładzie Leczniczym – SKDJ

☑

☑

☑

☑

☑

☑

☑

Źródła weryfikacji

Statystyka medyczna

prowadzona przez

UCK WUM (rejestry wewnętrzne)

Stabilność przepisów

prawa

i

strategii

dotyczącej

funkcjonowania

systemu

ochrony

zdrowia;

Kontrakt z płatnikiem

publicznym

☑

☑

Założenia

wstępne

i brzegowe

Brak

nieakceptowalnych

odchyleń od założeń

harmonogramu

rzeczowofinansowego;

☑

– 33 –

32

Obiektywnie weryfikowalne wskaźniki

Liczba pacjentów, którym udzielono świadczenia;

Czas oczekiwania na świadczenie;

Czas realizacji świadczeń;

Liczba wykonanych procedur

Zapewnienie

właściwego

zarządzania

projektem, w każdym

z aspektów

jego

realizacji,

w

tym

z uwzględnieniem

źródeł

finansowania

przedsięwzięcia;

☑

Monitor Polski

Cel pozwalający na uzyskanie produktów projektu

(cel działania)

diagnostykę

Skrócenie czasu i kosztów hospitalizacji pacjentów;

☑

na

Zwiększenie dostępności do specjalistycznych

i wysokospecjalistycznych świadczeń zdrowotnych

dla pacjentów;

☑

oczekiwania

Zmniejszenie liczby powikłań, a w konsekwencji

obniżenie kosztów leczenia z nimi związanych;

☑

czasu

Poprawa bezpieczeństwa zdrowotnego populacji

zamieszkującej obszar oddziaływania szpitala przez

modernizację infrastruktury SKDJ;

☑

Cel bezpośredni

Poprawa efektywności leczenia pacjentów UCK WUM

w ramach SKDJ

Cele szczegółowe

Zasoby/koszty

Powierzchnia zmodernizowana;

Powierzchnia wybudowana;

Wartość zakupionego sprzętu

33

Źródła weryfikacji

Stabilność przepisów

prawa w zakresie

wymogów prawnych

dotyczących

infrastruktury

szpitalnej;

Na

rynku

będą

dostępne zasoby po

stronie wykonawców

do

realizacji

przedmiotu projektu;

Zmodernizowana

i doposażona

infrastruktura będzie

spełniała

wymogi

Zamawiającego

określone w SIWZ

i umowach

z

wykonawcami

☑

☑

☑

Założenia

wstępne

i brzegowe

Brak

nieakceptowalnych

odchyleń od założeń

harmonogramu

rzeczowofinansowego;

☑

Monitor Polski

Działania (przygotowawcze oraz objęte zakresem

rzeczowym projektu)

Osiągnięcie stanu infrastruktury SKDJ umożliwiającego

efektywne

funkcjonowanie

i

udzielanie

wysokospecjalistycznych świadczeń medycznych

− Umowa o dofinansowanie projektu;

− Protokoły odbioru i FV dotyczące

robót budowlanych;

− Protokoły odbioru sprzętu i faktury

zakupu;

− Dowody finansowo-księgowe, Księgi

rachunkowe Beneficjenta

projekt

uzyska

dofinansowanie

ze

środków z części

46 – Zdrowie;

☑

☑ Dostawa sprzętu

☑ Realizacja robót (roboty budowlane,

zagospodarowanie terenu itd.);

instalacyjne,

☑ Realizacja postępowań o zamówienia publiczne;

☑ Opracowanie

pełnej

dokumentacji

niezbędnej

do przeprowadzenia

postępowań

o

zamówienie

publiczne, w tym SIWZ w celu wyłonienia dostawców

sprzętu;

☑ Posiadanie niezbędnej dokumentacji technicznej i decyzji

administracyjnych umożliwiających realizację działań

z zakresu robót budowlanych;

☑ Program Inwestycyjny;

Dokumentacja przetargowa i realizacja postępowań

o zamówienia publiczne – opracowana i prowadzona

przez właściwe służby;

Realizacja robót budowlano-instalacyjnych;

Zakup sprzętu i wyposażenia;

Nadzory nad realizacją

✓

✓

✓

✓

✓

− Umowa o dofinansowanie projektu;

− Protokoły odbioru i FV dotyczące

robót budowlanych;

− Protokoły odbioru sprzętu i faktury

zakupu;

− Dowody finansowo-księgowe, Księgi

rachunkowe Beneficjenta

Na

rynku

będą

dostępne zasoby po

stronie wykonawców

do

realizacji

przedmiotu projektu;

Zmodernizowana

i doposażona

infrastruktura będzie

spełniała

wymogi

Zamawiającego

określone w SIWZ

i umowach

z wykonawcami.

☑

☑

– 35 –

34

Stabilność przepisów

prawa w zakresie

wymogów prawnych

dotyczących

infrastruktury

szpitalnej;

☑

Brak

nieakceptowalnych

odchyleń od założeń

harmonogramu

rzeczowofinansowego;

☑

Monitor Polski

POPRAWA

EFEKTYWNOŚCI

SYSTEMU

OCHRONY

ZDROWIA W ZAKRESIE DZIEDZIN MEDYCYNY OBJĘTYCH

PROGRAMEM

Warunki wstępne

Program Inwestycyjny;

Dokumentacja projektowa;

✓

Projekt

uzyska

dofinansowanie

ze

środków 46 – Zdrowie;

☑

Identyfikacja niezbędnych działań dla zniwelowania zidentyfikowanych braków i wypełnienia potrzeb

systemu

Realizacja inwestycji wiąże się z koniecznością podjęcia działań obejmujących docelowo następujące obszary

zadaniowe

1) Wykonanie kompletnej dokumentacji projektowej, w tym niezbędnych ekspertyz, analiz, badań,

włącznie z doradztwem, uzyskiwaniem niezbędnych decyzji administracyjnych itp. (grupa kosztów 7);

2) Realizację prac modernizacyjnych – budowlano-instalacyjnych w zakresie obiektów kubaturowych

(budynków) (grupy kosztów 3–4);

3) Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci (grupa kosztów 2);

4) Prace w zakresie zagospodarowania terenu (grupa kosztów 5);

5) Zakup sprzętu i wyposażenia wymaganych przepisami prawa oraz wynikających ze specyfiki

realizowanych świadczeń (ukierunkowane potrzebami zdrowotnymi pacjentów) (grupa kosztów 6);

6) Realizacja usługi nadzoru autorskiego, inwestorskiego, odbiorów i rozruchu (grupa kosztów 7).

Wymienione działania, niezbędne do osiągnięcia zaplanowanych produktów, rezultatów i oddziaływań,

wymagają podjęcia szeregu innych czynności i działań pozwalających na prawidłowe, rzetelne i zgodne z

prawem doprowadzenie do uzyskania oczekiwanych efektów przedmiotowego projektu.

Przedsięwzięcie objęte przedmiotowym Programem składa się z trzech elementów, tworzących łącznie zakres

rzeczowo-finansowy. Poniżej przedstawiono związek przyczynowo-skutkowy umożliwiający identyfikację

działań niezbędnych do zniwelowania braków i zaspokojenia potrzeb z nimi związanych.

Cel

działania

Produkty

Działania

•osiągnięcie stanu infrastruktury umożliwiającego efektywne funkcjonowanie i zapewnienie

wysokospecjalistycznych świadczeń medycznych

•właściwa infrastruktura lokalowo-sprzętowa

•modernizacja infrastruktury budowlanej

•doposażenie w sprzęt medyczny i pozostałe wyposażenie

Zakres niezbędnych czynności, składających się na sekwencję kroków – procesy i podprocesy w ramach

wymienionych działań wraz z identyfikacją warunków wstępnych, tj. stanu obecnego i sposobu radzenia sobie z

problemami stanowiącymi uzasadnienie realizacji działań (projektu), stanowiły podstawę do budowania

harmonogramu realizacji inwestycji, a następnie identyfikacji MIERNIKÓW REALIZACJI RZECZOWEJ.

Wymienione działania składają się na zakres niezbędnych inwestycji zaspokajających potrzeby zidentyfikowane

w przedmiotowym dokumencie, poparte argumentami merytorycznymi.

Realizacja Programu w zakładanym kształcie pozwoli na osiągnięcie jego celów w każdej z perspektyw

ogólnym (poziom oddziaływania), bezpośrednim (poziom rezultatów) oraz działań (poziom produktów).

Identyfikacja ryzyk

Ryzyko nieosiągnięcia wskaźników produktu jest nieznaczne, gdyż Inwestor dopełnił i dopełni w przyszłości

wszelkich działań formalno-prawnych warunkujących poprawny proces inwestycyjny. Inwestycja będzie gotowa

do realizacji pod kątem formalno-prawnym, Inwestor jest wydolny organizacyjnie, technicznie, prawnie

i finansowo do realizacji i nadzoru nad procesem inwestycyjnym. Szacowana obecnie wartość inwestycji będzie

różnić się od faktycznie osiągniętej i nie będzie to stanowiło podstawy do wnioskowania, że produkty

przedsięwzięcia nie zostały osiągnięte, i wynikać to może z następujących czynników

1) osiągnięcie korzystniejszych cenowo ofert – tańszych – w ramach postępowania o zamówienie

publiczne w stosunku do szacunkowych wartości ustalonych na etapie tworzenia Programu i

bezpośrednio przed uruchomieniem postępowania o zamówienie publiczne;

2) osiągnięcie mniej atrakcyjnych cenowo ofert – droższych – w ramach postępowania o zamówienie

publiczne;

3) uzyskanie rabatów itp.

Jak w każdej inwestycji występuje natomiast ryzyko nieosiągnięcia wskaźników w zakładanym roku docelowym,

które może wynikać z następujących elementów

1) konieczność powtarzania części lub całości procedury wyłonienia wykonawców – wykonawców

dokumentacji projektowej, robót budowlano-instalacyjnych, dostawców sprzętu i wyposażenia,

nadzorów, m.in. z uwagi na fakt, że np. złożone oferty mogą przekraczać wartości, którymi dysponuje

Inwestor, oferty nie będą odpowiadały założeniom SIWZ lub nie będzie ofert;

2) nieterminowe działanie wykonawców, powodujące opóźnienia w dostawach sprzętu i wyposażenia,

w realizacji robót budowlano-instalacyjnych;

3) przestoje w płatnościach i finansowaniu.

Inwestor zaplanował następujące działania mające na celu minimalizację powyższego ryzyka – działania

zapobiegawcze i naprawcze (w ramach systemu zarządzania procesem inwestycyjnym), będące elementem

systemu monitoringu i reagowania na odchylenia w ramach zbierania informacji o postępie rzeczowym

1) zaplanowanie czasu realizacji działań/zadań z uwzględnieniem marginesu czasowego;

2) przeprowadzenie uprzedniego rozeznania rynku w celu oszacowania wartości przedmiotu zamówienia

według realnych cen. W przypadku wystąpienia okoliczności wskazujących na konieczność lub

zasadność powtórzenia czynności rozeznania rynku w celu oszacowania wartości przedmiotu

zamówienia zostanie ono dokonane;

3) wybór odpowiedniego trybu zamówień publicznych;

4) odpowiednie ustalenie harmonogramu realizacji przedsięwzięcia i płatności na podstawie przepływów

finansowych;

5) adekwatne zapisy umów z Wykonawcami zabezpieczające terminy płatności oraz sankcje za

niedotrzymanie terminów wykonania robót i dostaw.

Opis alternatywnych wariantów, analiza opcji

Zasadniczym celem identyfikowania alternatywnych rozwiązań jest zapewnienie możliwości wyboru

najlepszego z dostępnych wariantów realizacji inwestycji. W przedmiotowym rozdziale zidentyfikowano cztery

realne warianty realizacji projektu, mające na celu wyselekcjonowanie najbardziej optymalnego z

uwzględnieniem wcześniejszego wnioskowania na temat stanu technicznego infrastruktury.

Analizie poddano następujące warianty

1) wariant inwestycyjny w wersji odpowiadającej na wszystkie braki i potrzeby zidentyfikowane na etapie

analizy przedkoncepcyjnej;

2) alternatywny wariant inwestycyjny;

3) wariant inwestycyjny zaspokajający część potrzeb, tzw. „wariant minimum”;

4) wariant bezinwestycyjny.

Analizę i wybór wariantów inwestycyjnych przeprowadzono na etapie analizy potrzeb i fazy koncepcyjnej,

bezpośrednio poprzedzającej etap planowania przedsięwzięcia. Powyższe pozwoliło na przeprowadzenie

analizy wielokryterialnej, pozwalającej na określenie cech przewagi wariantu optymalnego,

wyselekcjonowanego jako rekomendowany do realizacji. Wszystkie zadania inwestycyjne przewidziane

w Programie wspólnie składają się na produkt planowany do osiągnięcia, zgodnie z wynikami analizy potrzeb,

a przez to także reakcji na potrzeby rynku i warunków społeczno-gospodarczych i prawnych.

Metodyka analizy

Przedmiotem analizy porównawczej, dokonanej na potrzeby wyboru optymalnego rozwiązania, tj. takiego

zakresu i formuły realizacji przedsięwzięcia, które będzie odznaczało się najkorzystniejszymi cechami ze

względu ekonomicznego, technicznego, organizacyjnego, lokalizacyjnego, prawnego itp. Warianty realizacji

projektu (inwestycyjne) różnią się sposobem dojścia do założonego celu głównego oraz celów szczegółowych

Projektu, prezentują przez to różny zakres rzeczowy i odmienne działania w ramach nich podejmowane.

Warianty stanowiące punkt odniesienia to wariant bezinwestycyjny i wariant „minimum”.

Wariant I – bezinwestycyjny – polegający na całkowitym zaniechaniu inwestycji w zakresie wdrażania

przedsięwzięcia, tzn. rezygnacji z odtworzenia zasobów i pozostawieniu obecnej sytuacji: stanu infrastruktury,

wiedzy i umiejętności kadry na teraźniejszym poziomie.

Wariant II – „minimum” – obejmujący działania najprostsze do realizacji, niewymagające zaangażowania

dużych nakładów pracy oraz wydatkowania środków na przygotowanie dokumentacji projektowej, możliwe do

wykonania w relatywnie niedługim czasie siłami własnymi, z pominięciem ingerencji w infrastrukturę budowlaną,

tj. doposażenie;

Wariant III – inwestycyjny – realizacja pełnego zakresu projektu z opcją odtworzenia zasobów z założeniem

przez remont lub modernizację infrastruktury w bieżącej lokalizacji, tj. z pominięciem rekomendacji zawartych w

przeprowadzonej analizie i ekspertyzie technicznej w ramach inwestycji.

Wariant IV – inwestycyjny – realizacja pełnego zakresu obejmującego realizację robót w zakresie

obejmującym modernizację budynku nr 20, infrastruktury sieciowej i drogowej oraz budowę nowego budynku

kumulującego funkcje medyczne i pomocnicze oraz towarzyszące, wyprowadzenie funkcji medycznych z

innych, wyeksploatowanych budynków do jednego, nowoczesnego centrum diagnostyczno-terapeutycznego

wraz z funkcjami pomocniczymi, towarzyszącymi i służącymi realizacji zadań statutowych (dydaktyka), i

z łącznikiem w ramach inwestycji wraz z zakupem sprzętu i wyposażenia medycznego oraz zakup aparatury.

W ramach I etapu analizy – analizy strategicznej dokonano analizy jakościowej – wielokryterialnej, pod

względem kryteriów: technicznych, instytucjonalnych, ekonomicznych, środowiskowych i społecznych,

organizacyjnych i prawnych, stosując następujące oceny

(-) – wpływ negatywny

(+) – niewielki wpływ pozytywny;

(++) – znaczący wpływ pozytywny

(+++) – wysoki wpływ pozytywny

Techniczne

Instytucjonalne

Ekonomiczne

Środowiskowe

i społecznie

Organizacyjne

i prawne

Wariant I

-

-

+

-

+

Wariant II

+

+

+

+

+

Wariant III

++

+

-

++

-

Wariant IV

+++

++

++

+++

++

KRYTERIUM

W celu analizy wariantów projektu jako metodologię wyboru optymalnego rozwiązania zastosowano analizę

wielokryterialną. Spośród wielu kryteriów możliwych do zastosowania w analizie wariantów realizacji inwestycji

przyjęto te, które są najbardziej miarodajne dla podejmującego decyzję, a także są rozróżniające, tj. przyjmują

istotnie różne wartości dla poszczególnych wariantów.

Analiza wariantów realizacji uwzględnia kryteria z grup

Kryterium ekonomiczne i finansowe;

Kryterium organizacyjne i funkcjonalne;

Kryterium technologiczne, w tym innowacyjności rozwiązań.

Kryteria poszczególnych wariantów oceny zostały oparte o cele, do jakich ma się przyczynić projekt.

Poszczególnym grupom kryteriów przypisano wartości punktowe oraz założono, że mają one różne wagi z

punktu widzenia znaczenia dla osiągnięcia celów projektu.

Przyjęto następujące założenie dotyczące punktacji

0 – brak wpływu na realizację celów projektu;

1 – niewielki wpływ na realizację celów projektu;

2 – umiarkowany wpływ na realizację celów projektu;

3 – istotny wpływ na realizację celów projektu;

4 – bardzo duży wpływ na realizację celów projektu.

Przyjęto następujące założenia dotyczące wagi kryteriów

Kryterium ekonomiczne i finansowe (waga 25);

Kryterium organizacyjne i funkcjonalne (waga 35);

Kryterium innowacyjności (waga 40).

Podział poszczególnych grup kryteriów na kryteria cząstkowe wraz z wartościami kryteriów (macierz oceny).

Warianty realizacji inwestycji

Kryteria wyboru wariantów

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

Wariant I

Wariant II

Wariant III

Wariant IV

Kosztochłonność zadania

inwestycyjnego

4

3

1

2

Dostosowanie rozwiązań technicznych

do potrzeb jednostki w aspekcie

finansowym

0

3

2

4

Uwzględnienie sposobu realizacji

przedsięwzięcia do charakteru

funkcjonowania jednostki

0

0

3

4

Funkcjonalność zakresu inwestycji do

potrzeb przedmiotu działania jednostki i

efektywności udzielanych świadczeń

0

1

2

4

Zastosowanie nowoczesnych rozwiązań

technicznych

i technologicznych, zarówno w aspekcie

technologii wykonania, jak

i na etapie eksploatacji

0

2

1

4

SUMA

4

9

9

18

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

Kryterium

technologiczne

i innowacyjności

Wybór optymalnego wariantu ma istotne znaczenie dla osiągnięcia celów projektu. Opiera się on o sumę

iloczynów poszczególnych wag i odpowiadających im sum ocen punktowych. Poniższa tabela przedstawia

analizę wielokryterialną poszczególnych wariantów realizacji inwestycji.

Wariant I

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

4

100

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

0

0

Kryterium technologiczne

i innowacyjności

40

0

0

RAZEM WPŁYW

100

Wariant II

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

6

150

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

1

35

Kryterium technologiczne

i innowacyjności

40

2

80

RAZEM WPŁYW

265

Wariant III

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

3

75

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

5

175

Kryterium technologiczne

innowacyjności

40

1

40

RAZEM WPŁYW

290

Wariant IV

Wagi

Ocena punktowa (suma)

Wpływ

Kryteria ekonomiczne

i finansowe

25

6

150

Kryteria organizacyjne

i funkcjonalne

35

8

280

Kryterium technologiczne

i innowacyjności

40

4

160

RAZEM WPŁYW

WYNIK ANALIZY OPCJI

Powyższa analiza wskazuje, że zaprezentowany Wariant IV należy przyjąć jako optymalny wariant realizacji

przedsięwzięcia, pozwalający na osiągnięcie celów Programu, dlatego też został zarekomendowany do

wdrożenia. Pozwala osiągnąć maksimum korzyści przy założonych nakładach inwestycyjnych.

Ponadto, uzasadniając wybór wariantu, Inwestor kierował się definicją przedsięwzięć określonych jako

priorytety w strategii działania podmiotu i dokumentach programowych oraz strategicznych na poziomie

lokalnym, regionalnym oraz w strategiach branżowych, jak i wymogów prawa w tym zakresie.

Nie bez znaczenia dla wyboru tego wariantu było również porównanie korzyści bezpośrednich i pośrednich –

korzyści wynikające z Wariantu IV pozwolą istotnie wpłynąć na poprawę operacyjnej wydajności podmiotu

(która będzie profitować nie jednorazowo, lecz latami), zyskać szansę na rozwój, skorelowany z wynikami

finansowymi, oraz uwolnić potencjał redukcji kosztów.

Powyższy wariant został wyselekcjonowany jako zakres do realizacji i zostanie przedstawiony w punkcie

identyfikującym zakres prac do wykonania w ramach Programu.

Planowane do osiągnięcia efekty realizacji przedsięwzięcia w wymienionym wariancie

1) wzrost efektywności leczenia wynikający z przeniesienia strategicznych jednostek do nowego budynku.

Połączenie i zintegrowanie nowych budynków z pozostałą częścią UCK WUM – Zakładu Leczniczego

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus pozwoli na lepszą organizację pracy oraz usprawnienie działań

logistycznych personelu UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus;

2) wzrost bezpieczeństwa wykonywanych procedur medycznych dzięki budowie nowoczesnego budynku

spełniającego wymagane standardy medyczne i techniczne oraz umiejscowienie w nim Klinik, obszarów

diagnostycznych i pozostałych funkcji towarzyszących i usługowych;

3) właściwe zaplecze techniczne i posiadane zasoby pozwolą na zwiększenie jakości i dostępności do realizacji

świadczeń medycznych, w tym zapewnienie właściwego komfortu pobytu pacjentów przez dostosowanie sal

chorych pacjentów do standardów i wymogów prawa, tj. sale 2–3-osobowe wyposażone w węzeł sanitarny,

instalacje przyzywowe;

4) wzrost standardu infrastruktury budowlanej UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego

Dzieciątka Jezus oznaczający poprawę warunków realizacji świadczeń zdrowotnych dla pacjentów i

personelu;

5) zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów i personelu;

6) pełne dostosowanie obiektu do obsługi osób z niepełnosprawnościami;

7) pełne bezpieczeństwo pacjentów i kadry medycznej. Przy projektowaniu budynku zostaną opracowane

najnowsze standardy w zakresie bezpieczeństwa;

8) zapewnienie warunków technicznych pozwalających na realizowanie funkcji statutowych w bezpiecznym

środowisku, zapewnienie zasilania w energię, ciepła, dostępu do infrastruktury teletechnicznej w zakresie

umożliwiającym sprawne działanie, także w sytuacjach awaryjnych;

9) możliwość instalacji najnowocześniejszego sprzętu medycznego. Obecna infrastruktura UCK WUM –

Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus nie jest w pełni dostosowana do instalacji

zaawansowanej technologicznie aparatury.

Program wskazuje na najlepsze z możliwych do zastosowania rozwiązań organizacyjnych, technicznych

i technologicznych oraz finansowo-ekonomicznych. Uzasadnia wybór opcji, której realizacja doprowadzi

do rozwiązania zdiagnozowanych problemów, ponadto określa korzyści i koszty wynikające z jego realizacji.

Zagadnienia horyzontalne w projekcie

Zasada dodatkowości – inwestycja ujęta jako przedmiot Programu przyczynia się do realizacji planów

strategicznych w aspekcie sektorowym, a także przestrzennym – na poziomie regionalnym, krajowym i unijnym,

jak również odpowiada na wynikające z trendów demograficznych zapotrzebowanie na świadczone przez

podmiot leczniczy (UCK WUM) i SKDJ usługi medyczne. Projekt zapewnia poprawę życia mieszkańców regionu

i przyczynia się do zmniejszenia różnic w dostępie do specjalistycznej opieki medycznej. Przy realizacji

niniejszej inwestycji zostaje zachowana zasada dodatkowości, zatem wysokość wydatków publicznych na

bezpośrednią realizację celów rozwoju nie będzie ulegać zmniejszeniu. UCK WUM – Zakład Leczniczy Szpital

Kliniczny Dzieciątka Jezus nie będzie zmniejszać poziomu wydatków rozwojowych kosztem otrzymywanych.

Zasada dodatkowości polegająca na wspieraniu z publicznych środków finansowych projektów zgodnych

z kierunkami rozwoju kraju, przy zaangażowaniu środków własnych Beneficjenta, będzie więc zachowana.

Dostosowanie dla osób niepełnosprawnych – wytworzona infrastruktura zapewni bezpośredni dostęp dla osób

z niepełnosprawnościami, w tym niepełnosprawnych z dysfunkcjami ruchu. Program podmiotowo skierowany

jest również do osób starszych, które mogły utracić pełną sprawność lub zachowały ją w ograniczonym stopniu.

Sprzęt i wyposażenie będzie w pełni ergonomiczne, w wielu przypadkach mobilne, co umożliwi jego

przetransportowanie i udzielenie świadczenia pacjentom unieruchomionym.

Równość szans – w kontekście równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz niedyskryminacji zostanie

zapewniony równy dostęp do wytworzonej w ramach projektu infrastruktury oraz działań pozainwestycyjnych

dla kobiet, mężczyzn, mniejszości narodowych, osób niepełnosprawnych oraz osób z obszarów miejskich

i wiejskich. Procedury dotyczące wdrażania projektu będą przeprowadzone z poszanowaniem polskiego prawa

przy zapewnieniu równych szans dla wszystkich zainteresowanych instytucji i osób fizycznych bez względu na

ich płeć, rasę, narodowość, a także zasady zrównoważonego rozwoju i propagowania ochrony i poprawy

jakości środowiska naturalnego. Świadczenia wykonywane przy pomocy wytworzonej infrastruktury będą

realizowane w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia, czyli bezpłatnie dla pacjentów, bez pobierania

opłat bezpośrednich od użytkownika. Źródłem finansowania świadczeń zdrowotnych będzie umowa

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Narodowym Funduszem Zdrowia, a więc środki będą pochodzić

z powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Podstawowym źródłem uzyskiwania środków finansowych przez

UCK WUM – Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus jest umowa o udzielanie świadczeń opieki

zdrowotnej (tzw. kontrakt) zawarta z instytucją ubezpieczenia zdrowotnego, czyli z Mazowieckim Oddziałem

Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia.

Polityka zatrudnienia – realizacja będzie miała co najmniej neutralny wpływ na politykę zatrudnienia.

Polityka społeczeństwa informacyjnego – inwestycja zakłada działania, które będą wiązały się z rozwojem

społeczeństwa informacyjnego – część zakupionego w ramach projektu sprzętu, tj. aparatura do diagnostyki

obrazowej, wykorzystuje technologie cyfrowe, umożliwiające uzyskanie obrazu w formie elektronicznej, a także

pozwala na jego archiwizację, transfer i obróbkę z wykorzystaniem technologii ICT. W związku z powyższym

należy przyjąć, iż projekt ma pozytywny wpływ na politykę społeczeństwa informacyjnego.

Efektywność energetyczna – z uwagi na zastosowanie nowoczesnych technologii i rozwiązań przedsięwzięcie

przewiduje wykorzystanie także energooszczędnych rozwiązań technicznych i technologicznych. Wszystkie

urządzenia będą posiadały najbardziej ekologiczną klasę energetyczną, zatem projekt przyczyni się do poprawy

efektywności energetycznej. Zakupiony sprzęt i wyposażenie będzie cechować się niskim zużyciem energii,

a także mniejszą awaryjnością, co będzie przekładać się na zmniejszenie zapotrzebowania na energię

(w szerokim tego słowa znaczeniu) w procesie diagnozy awarii i jej usunięcia. Efekt ten zostanie dodatkowo

wzmocniony zastosowaniem nowoczesnych rozwiązań i technologii w budownictwie. Zmodernizowana

infrastruktura w obszarze instalacji będzie sprzyjać oszczędnościom energetycznym.

Dane dotyczące zgodności programu wieloletniego pod nazwą „Podniesienie jakości i dostępności

świadczeń

medycznych w

Uniwersyteckim

Centrum

Klinicznym

Warszawskiego

Uniwersytetu

Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus” z dokumentami strategicznymi (zagranicznymi

i krajowymi)

Analiza zgodności założeń inwestycyjnych Programu z potrzebami systemu ochrony zdrowia i kierunkami

Rozwoju. Kształtując zakres rzeczowy inwestycji, jej cel strategiczny oraz cele szczegółowe przyjęto klika

zasadniczych kryteriów

Poniższe analizy w sposób jednoznaczny wskazują na konieczność utrzymania i rozwoju infrastruktury

zapewniającej wielodyscyplinarną realizację świadczeń w zakresie kluczowych chorób populacji.

Ponadto niezbędne jest połączenie jej z działalnością dydaktyczną, naukową i badawczą Klinik. UCK WUM –

Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus stanowi istotny podmiot na mapie zasobów ochrony

zdrowia, zatem inwestycja w tym zakresie jest w pełni zgodna z trendami demograficzno-epidemiologicznymi,

założeniami strategicznymi, co wykazano poniżej. Analiza zgodności z potrzebami systemu wynikającymi

z sytuacji epidemiologiczno-demograficznej.

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie lecznictwa szpitalnego dla województwa mazowieckiego (2018 r.)

Oddział urazowo-ortopedyczny

SKDJ wykazał w 2016 r. ponad 4000 hospitalizacji i ponad 26 tys. osobodni, jako drugi co do liczebności dni

hospitalizacji w województwie. W ponad 75% hospitalizacji były realizowane procedury wszczepienia

endoprotezoplastyk stawów, artroskopie, znaczący odsetek to także duże zabiegi w zakresie kończyny dolnej

i miednicy oraz złamania lub zwichnięcia w obrębie kończyny górnej. Głównie przyczyną hospitalizacji są

choroby układu kostno-mięśniowego oraz urazy. Średni wiek pacjentów to 53,3; natomiast ponad 34%

pacjentów było w wieku 65+, a 10% pacjentów to osoby w wieku 80+.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak według MPZ nie ma konieczności

zwiększania liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów

niezbędnych do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie

zapadalności. Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca

sprawowanie opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem

potencjału w optymalnych rozmiarach.

Oddział dermatologiczny

Zgodnie z treścią MPZ w zakresie leczenia szpitalnego w zakresie świadczeń realizowanych na oddziale

(łącznie ze świadczeniami w zakresie wenerologii), w 2016 r. SKDJ przyjął największą liczbę pacjentów i

sprawozdał największą liczbę hospitalizacji – 4,3 tys. pacjentów, 5,2 tys. hospitalizacji. Głównie były

realizowane procedury dotyczące grupy dużych chorób dermatologicznych, a wśród nich nieczerniakowych

złośliwych nowotworów skóry, stanów przedrakowych, raka in situ. Kliniki zabezpieczają pacjentów w zakresie

onkologicznym, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia prognoz wskazujących na wzrost zapadalności w

tym zakresie na choroby. Struktura wieku pacjentów również świadczy o starzejącym się społeczeństwie –

średnia wieku pacjentów to 57,7, a osoby w wieku 80+ stanowią blisko 13% wszystkich pacjentów (65+ – ponad

40%). Znaczący jest także poziom wielochorobowości wysokiej i bardzo wysokiej.

W ramach hospitalizacji SKDJ jako jedyny podmiot przeprowadził hospitalizacje z procedurą immunizacji lub

wstrzyknięcia gammaglobulin. Jakkolwiek prognozy wskazują na zwiększoną zapadalność, nie jest konieczne

zwiększenie liczby łóżek. Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja

zapewniająca sprawowanie opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych

z wykorzystaniem potencjału w optymalnych rozmiarach.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak według MPZ nie ma konieczności

zwiększania liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów

niezbędnych do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie

zapadalności. Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja zapewniająca

sprawowanie opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem

potencjału w optymalnych rozmiarach.

Oddział urologiczny

SKDJ zrealizował w 2016 r. znaczącą liczbę hospitalizacji w tym obszarze spośród podmiotów posiadających

w swoich strukturach oddział urologiczny – 4,08 tys., wykazując największą liczbę osobodni. Najczęstszym

produktem sprawozdawanym były średnie zabiegi endoskopowe na pęcherzu moczowym. Głównymi

jednostkami chorobowymi była kamica moczowa, nowotwór złośliwy pęcherza oraz wady układu moczowego.

Znaczący odsetek pacjentów stanowią chorzy z przebytą i aktywną chorobą zakrzepowo-zatorową. Znaczące

jest to, że w SKDJ funkcjonuje Centrum Diagnostyki i Leczenia Żylnej Choroby Zakrzepowo-Zatorowej, co

gwarantuje sprawną, kompleksową i specjalistyczną opiekę medyczną. Średni wiek pacjentów to 60 lat, 45% to

pacjenci 65+, a blisko 13% – 80+.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, MPZ przewidują konieczność zwiększania

liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych do

udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału w

optymalnych rozmiarach.

Oddział transplantologiczny

Według danych z MPZ, SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentów wymagających

transplantacji. W 2016 r. wykonano blisko 3 tys. hospitalizacji, blisko 16,3 tys. osobodni – najwięcej

w województwie mazowieckim. W ramach hospitalizacji w każdym przypadku wykonano zabieg kompleksowy.

Główną przyczyną hospitalizacji były choroby nerek i wątroby. Znaczącą grupą pacjentów są osoby

z powikłaniami po przeszczepie nerki.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak według MPZ nie ma konieczności

zwiększania liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów

niezbędnych do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie

zapadalności. Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca

sprawowanie opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem

potencjału w optymalnych rozmiarach.

Oddział immunologii klinicznej

Według danych z MPZ, SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentów wymagających opieki w

zakresie wymienionej dziedziny, jedną z dwóch funkcjonujących w województwie (650 hospitalizacji),

realizującą większą liczbę hospitalizacji, w tym związanych z transfuzją. Główną grupą chorób były choroby

układu odpornościowego (nieokreślone). Średni wiek pacjentów to 45 lat. Nie było pacjentów w wieku starszym

i 80+, co jest związane bezpośrednio z charakterystyką oddziału i chorób leczonych w jego strukturach,

natomiast wysoki jest poziom wielochorobowości pacjentów.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak MPZ wskazują na stagnację

w zakresie liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Oddział chorób wewnętrznych

W 2016 r. w SKDJ zrealizowano ponad 1,2 tys. hospitalizacji, spośród analizowanych w MPZ grup przyczyn

najczęstszą była niewydolność krążeniowa pacjentów w wieku 65+. W ramach procedur zabiegowych

realizowano średnie zabiegi. W tym zakresie obserwuje się w sposób wyjątkowo klarowny strukturę

społeczeństwa – średni wiek pacjentów to 59,2; ponad 40% to pacjenci 65+, a blisko 14% – 80+. Najdłużej

w oddziale przebywają najstarsi pacjenci – średnio blisko 8 dni.

Analizując strukturę przyczyn hospitalizacji, najliczniejsza jest niewydolność nerek – 14,29%, następnie choroby

układu pokarmowego – 4% i choroby układu pokarmowego – 3,2%.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, MPZ wskazują na konieczność

zwiększenia w zakresie liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów

niezbędnych do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie

zapadalności. Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – zostanie dokonana modernizacja zapewniająca

sprawowanie opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem

potencjału w optymalnych rozmiarach.

Oddział nefrologiczny

W 2016 r. SKDJ zrealizował 500 hospitalizacji dla 400 pacjentów, ze znacznym (2 lokata w województwie)

odsetkiem pacjentów spoza województwa mazowieckiego. Głównie było to leczenie powikłań leczenia

nerko-zastępczego, przewlekła niewydolność nerek oraz inne choroby nerek – niewydolność nerek i choroby

kłębuszków nerkowych. Obłożenie w 2016 r. przekroczyło 100%, podobnie było w latach 2007–2018

(na podstawie statystyk wewnętrznych), co świadczy o wysokim poziomie realizowanych świadczeń przy

jednocześnie istniejących ograniczonych zasobach, co implikuje konieczność ich wzmocnienia. Także prognozy

MPZ wskazują na potrzebę zwiększenia liczby łóżek w oddziałach nefrologicznych w województwie. Średni

wiek pacjentów to 54,2; znaczący jest odsetek pacjentów 65+ (33,6%) i 80+ (13,2%).

Oddział chirurgii ogólnej, w tym wieloprofilowy zabiegowy

W 2016 r. SKDJ wykazał 1,8 tys. hospitalizacji dla 1,5 tys. pacjentów. Spośród analizowanych w MPZ procedur

zabiegowych były wykonane średnie i endoskopowe zabiegi przewodu pokarmowego, ale także leczenie

zachowawcze. Znaczący odsetek przyczyn hospitalizacji stanowią choroby czynnościowe górnego odcinka

przewodu pokarmowego, choroby wymagające pilnej operacji chirurgicznej w dolnym odcinku przewodu

pokarmowego i przepukliny. Głównie pacjenci są ze średnim poziomem wielochorobowości.

Prognozuje się wzrost zapadalności, liczby hospitalizacji i osobodni, jednak MPZ wskazują na stagnację

w zakresie liczby łóżek w dedykowanych oddziałach. Konieczne jest zatem zapewnienie zasobów niezbędnych

do udzielania świadczeń dla pacjentów w wieku starszym, z uwzględnieniem trendów w zakresie zapadalności.

Odpowiada to w pełni założeniom inwestycji – dokonana zostanie modernizacja zapewniająca sprawowanie

opieki nad pacjentami w odpowiednich warunkach infrastrukturalnych z wykorzystaniem potencjału

w optymalnych rozmiarach.

Z uwagi na zakres świadczeń realizowanych w wymienionych oddziałach dodatkowo zanalizowano MPZ w

zakresie grup chorób

Choroby układu kostno-mięśniowego

Według diagnozy demograficznej i epidemiologicznej zawartej w MPZ w zakresie lecznictwa szpitalnego dla

województwa mazowieckiego opublikowanych w 2018 r. i bazujących na danych z 2016 r. (w wybranych

przypadkach w latach 2017 i 2018), w województwie mazowieckim obserwuje się większą liczbę osób

starszych, tj. powyżej 65. roku życia, niż średnia w kraju, co oznacza, że populacja województwa

mazowieckiego jest nieco starsza niż ludność Polski. Powyższe wpływa w sposób bezpośredni na cechy i

warunki systemu zabezpieczenia zdrowotnego dla wymienionej populacji. UCK WUM jest podmiotem

obsługującym pacjentów z całego kraju, zasadnicza cześć pacjentów pochodzi z Warszawy i województwa

mazowieckiego. Niemniej jednak zjawisko „starzejącego się społeczeństwa” dotyczy wszystkich województw.

Świadczy o tym m.in. wskaźnik obciążenia demograficznego – w 2016 r. na każdy tysiąc osób dorosłych

(w wieku produkcyjnym 15–64 lata) przypadały 484 osoby w wieku 0–14 lat oraz w wieku 65 lat i więcej.

Województwo mazowieckie plasowało się na pierwszym miejscu wśród województw o największej wartości tego

wskaźnika; był on o 26 osób (na tysiąc osób dorosłych) wyższy niż ten zaobserwowany dla Polski ogółem.

Prognozy wskazują na dalsze starzenie się społeczeństwa.

W związku z tymi trendami w podsumowaniu charakterystyki demograficznej określono, że konieczne jest

zapewnienie właściwej opieki zdrowotnej, w tym rozwoju usług zdrowotnych, których odbiorcami są osoby

starsze. Analizując statystyki SKDJ, ta grupa wiekowa stanowi większość w populacji leczonych pacjentów.

MPZ jednoznacznie wskazują na istotną rolę Zakładu Leczniczego (wcześniej podmiotu leczniczego) w

systemie ochrony zdrowia w zakresie przedmiotowej grupy chorób. SKDJ obsługuje pacjentów dorosłych we

wszystkich grupach chorób analizowanych w MPZ

Choroby układowe tkanki łącznej (dorośli) – obsłużono w 2016 r. 150 pacjentów – 5. miejsce w województwie

pod względem wymienionego parametru; średni wiek pacjentów – 53,9; pacjenci 61+ to 38% populacji objętej

opieką medyczną. Z danych wynika, że 98% pacjentów to pacjenci przewlekle chorzy, wymagający

zapewnienia kompleksowej opieki skoordynowanej z poziomem AOS, podstawowej opieki zdrowotnej, zwanej

dalej „POZ”, i rehabilitacji leczniczej (UCK WUM zapewnia taką opiekę).

Artropatie wielostawowe (dorośli) – 100 hospitalizowanych pacjentów ze średnią wieku 59 lat. W ramach

świadczeń SKDJ realizował procedury zabiegowe (60% to kompleksowe zabiegi specjalistyczne) i leczenie

zachowawcze, 100% pacjentów wypisanych do dalszej opieki;

Choroby powięzi, ścięgien i tkanek miękkich (zapalne) – dorośli – obsłużono w 2016 r. 800 pacjentów –

2. miejsce w województwie pod względem wymienionego parametru; średni wiek pacjentów – 58,8; pacjenci

61+ to 47,7% populacji leczonej. Głównie to pacjenci z wielochorobowością na poziomie średnim lub wysokim.

Z danych wynika, że 100% pacjentów to pacjenci przewlekle chorzy, wymagający zapewnienia kompleksowej

opieki skoordynowanej z poziomem AOS, POZ i rehabilitacji leczniczej (UCK WUM zapewnia taką opiekę);

Choroby stawów – obsłużono w 2016 r. 1,04 tys pacjentów (4. miejsce w województwie), średnia wieku to 56,7;

przy czym pacjenci 61+ to 52,7% wszystkich pacjentów. W ramach świadczeń SKDJ realizował procedury

zabiegowe (91,5%), ponad 41% to kompleksowe zabiegi specjalistyczne oraz leczenie zachowawcze, 98,7%

pacjentów wypisanych do dalszej opieki;

Choroby powięzi, ścięgien i tkanek miękkich (niezapalne) – 260 pacjentów obsłużonych w 2016 r. w wieku

średnio 54,4, przy czym blisko 40% populacji to osoby w wieku 61+.

Zaburzenia mineralizacji i struktury kości – 80 pacjentów obsłużonych w 2016 r. (5. miejsce w województwie),

średnia wieku to 57,1;

Inne choroby kości i tkanki chrzestnej – 100 pacjentów w 2016 r. (3. miejsce w województwie), średnia wieku –

56,2, pacjenci głównie z wielochorobowością średnią i dużą;

Inne choroby układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej – 4. miejsce w województwie pod względem liczby

hospitalizacji, z uwagi na charakter wymienionej grupy chorobowej, pacjenci plasują się w niższych

przedziałach wiekowych, w SKDJ średni wiek pacjentów to 32,2. Realizowane były głównie zabiegi

kompleksowe oraz leczenie zachowawcze. Ponad 95 % pacjentów wymaga dalszej opieki;

Endoprotezoplastyki – SKDJ jest wiodącą jednostką w zakresie endoprotezoplastyki stawu biodrowego,

kolanowego (najliczniejsza liczba procedur w województwie w 2016 r.).

Z uwagi na powyższe, jest konieczna modernizacja zasobów bez zwiększania liczby łóżek na tego typu

oddziałach. Inwestycja przewiduje działania zbieżne z tym założeniem, zatem wpisuje się w pełni w zapisy

MPZ.

Choroby nerek i układu moczowego

Dane w zakresie prognoz demograficznych i epidemiologicznych wpływających na kształt systemu i zasobów

niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego jest zbieżny z przedstawionym w odniesieniu do

innych dziedzin medycyny.

Zgodnie z treścią MPZ w zakresie leczenia szpitalnego, w 2016 r. SKDJ przyjął niemal największą liczbę

pacjentów i sprawozdał największą liczbę hospitalizacji

Podobnie w przypadku chorób kłębuszków nerkowych

W przypadku wad nerek, SKDJ jest wiodącą placówką, w 2016 r. wykazał najwyższą liczbę wykonanych

procedur i liczby pacjentów

To co kluczowe, m.in. z punktu widzenia charakteru inwestycji i jej zakresu – SKDJ jest także wiodącą placówką

w zakresie sprawowania opieki nad pacjentami z powikłaniami po przeszczepie nerek, w tym realizowanych

w SKDJ – zapewnia kompleksowość realizowanych świadczeń.

SKDJ realizuje największą liczbę przeszczepów nerek (dane z MPZ z 2016 r.), ponad dwukrotnie więcej niż

kolejny w rankingu podmiot

W zakresie urologii

W przypadku kamicy moczowej – ma 3. pozycję w województwie;

Infekcji dróg moczowych – także 3. pozycja z uwagi na liczbę hospitalizacji.

Podobnie dane kształtują się dla AOS.

Według prognoz zapadalność na wymienione choroby będzie utrzymywała się na zbliżonym poziomie lub rosła,

w nielicznych przypadkach oznaczono prognozę nieznacznego spadku. Nie przewiduje się konieczności

zwiększenia liczby łóżek. Tym samym inwestycja w pełni odpowiada MPZ.

Nienowotworowe choroby układu moczowo-płciowego kobiet

SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentki z przetokami (ponad 11% wszystkich hospitalizacji

w województwie). Średnia wieku pacjentek to 54,2, a najliczniejsze grupy wiekowe to 30–50 i 61+, co jest

zbieżne z charakterystyką demograficzną województwa. Ponad 61% pacjentek wymaga kontynuacji leczenia, w

tym z poziomu AOS, którą także zapewnia SKDJ.

Choroby wątroby, dróg żółciowych i trzustki (z wyłączeniem nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

Według danych z MPZ, SKDJ jest wiodącą placówką hospitalizującą pacjentów z chorobami wątroby,

pęcherzyka żółciowego (z kamicą i bez), wad wrodzonych wątroby, trzustki i dróg żółciowych, w przypadku

ostrego zapalenia trzustki oraz w pozostałych chorobach wątroby.

Według MPZ, zapadalność będzie rosła, jednak nie jest konieczne zwiększanie liczby łóżek.

Choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego (z wyłączeniem nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

Według danych z MPZ, SKDJ w 2016 r. hospitalizował 380 pacjentów w ramach 440 hospitalizacji. Główną

przyczyną było choroby czynnościowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, zaburzenia wchłaniania

z przewodu pokarmowego oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Średni wiek pacjentów to 64 lata (więcej

niż średnia dla województwa), ponad 59% pacjentów jest w wieku 61+. W zakresie świadczeń zabiegowych –

były to głównie zabiegi średnie, jest realizowane także leczenie zachowawcze. Przyczyną leczenia

zachowawczego w przeważającej części były krwawienia z przewodu pokarmowego, zabiegi to głównie średnie

i endoskopowe zabiegi przewodu pokarmowego. Najliczniejszą grupą chorych są pacjenci z chorobami

czynnościowymi górnego odcinka przewodu pokarmowego – 230 pacjentów w wieku średnio 55 lat, najwięcej

pacjentów w wieku 61+ (43,6%). Są to pacjenci z wysokim stopniem wielochorobowości. Głównie realizuje się

procedury zabiegowe z grupy zabiegów średnich i endoskopowych. Z powodu zaburzeń wchłaniania, w SKDJ

w 2016 r. hospitalizowano 80 pacjentów w wieku średnio 54,8 (ponad 40% to pacjenci w wieku 61+) ze średnim

lub wysokim stopniem wielochorobowości, zatem wymagający kompleksowej opieki medycznej. Aż 32,7%

pacjentów pochodziło spoza województwa mazowieckiego. Głównymi grupami chorób były zaburzenia

krzepliwości, inne choroby krwi i śledziony oraz zaburzenia odżywienia.

Choroby dolnego odcinka przewodu pokarmowego (z wyłączeniem nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

Według danych z MPZ, w SKDJ w 2014 r. obsłużono 750 pacjentów w zakresie wymienionych grupy chorób i

sprawozdano 0,84 tys. hospitalizacji. Odnosząc wymienione wartości do poszczególnych rozpoznań,

realizowano hospitalizację według poniższej specyfikacji

Choroby wymagające pilnej operacji chirurgicznej w dolnym odcinku przewodu pokarmowego (dopp) – dorośli –

2,8% hospitalizacji w województwie;

Pozostałe choroby wymagające operacji chirurgicznej w dopp – dorośli – 1,2% hospitalizacji w województwie;

Nienowotworowe choroby proktologiczne – dorośli – 0,7% hospitalizacji w województwie;

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (wzjg) – dorośli – 0,3% hospitalizacji w województwie;

Zapalenia jelita w tym infekcyjne i pasożytnicze (bez choroby Leśniowskiego-Crohna i wzjg) – dorośli – 1,0%

hospitalizacji w województwie;

Choroby czynnościowe jelit – dorośli – 2,1% hospitalizacji w województwie;

Choroba uchyłkowa – 0,4% hospitalizacji w województwie;

Inne przyczyny hospitalizacji (badania kontrolne i przesiewowe) – dorośli – 3,1% hospitalizacji w województwie;

Inne choroby jelit – dorośli – 1,5%;

W ramach hospitalizacji w SKDJ 5% stanowiły takie, w których wykonano procedurę endoskopową, 79% –

chirurgiczną.

We wszystkich dziedzinach i grupach chorób pacjenci wymagają kompleksowej i specjalistycznej opieki

medycznej włączającej także leczenie po hospitalizacji. UCK WUM oraz SKDJ zabezpieczają pacjentów

w ramach AOS we wszystkich dziedzinach, zapewniając ciągłość i kompleksowość procesu leczenia bez

konieczności przenoszenia między podmiotami leczniczymi. Ma to kluczowe znaczenie z punktu widzenia

efektywności procesu leczenia skutkującej lepszymi efektami diagnostyki i terapii.

Poszczególne Kliniki zabezpieczają medycznie populację w zakresie diagnostyki i leczenia szeregu jednostek

chorobowych uznanych jako istotne – kluczowe z punktu widzenia demografii i epidemiologii problemy

zdrowotne. Lokując wymienione zakresy działalności Klinik w przyjętej strukturze konstrukcji zbioru, przegląd

MPZ obejmował poniższe dokumenty. Poniżej przedstawiono macierz zgodności z MPZ oraz dokonano

analizy w kontekście

zakresu

rzeczowego

planowanej

inwestycji

i

kluczowych

trendów

demograficzno-epidemiologicznych.

Infrastruktura/Jednostka objęta Programem

Mapa potrzeb zdrowotnych

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób układu kostno-mięśniowego dla

województwa mazowieckiego

Klinika Ortopedii i Traumatologii

Narządu Ruchu

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

nienowotworowych chorób układu

płciowego mężczyzn dla województwa

mazowieckiego

Klinika Urologii Ogólnej,

Onkologicznej i Czynnościowej

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób nerek i dróg moczowych dla

województwa mazowieckiego

48

Mapa potrzeb

zdrowotnych w zakresie

lecznictwa szpitalnego

dla województwa

mazowieckiego

Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej

Klinika Medycyny Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób Wewnętrznych

wraz ze Stacją Dializ

Klinika Immunologii, Transplantologii

i Chorób Wewnętrznych z Zakładem

Immunologii Klinicznej

– 50 –

Zakład Radiologii Klinicznej

Apteka Centralna

Laboratorium Centralne

Infrastruktura towarzysząca, w tym

zasilająca, sieciowa,

zagospodarowanie terenu itd.

Poz. 1284

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób wątroby, dróg żółciowych

i trzustki (z wyłączeniem nowotworów

złośliwych i niezłośliwych) dla

województwa mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób górnego odcinka przewodu

pokarmowego (z wyłączeniem

nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

dla województwa mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób dolnego odcinka przewodu

pokarmowego (z wyłączeniem

nowotworów złośliwych i niezłośliwych)

dla województwa mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

onkologii dla województwa

mazowieckiego

Mapa potrzeb zdrowotnych w zakresie

chorób skóry dla województwa

mazowieckiego

Klinika Dermatologiczna

Klinika Dermatologii i Wenerologii

Powyższa analiza w zakresie adekwatnych MPZ w sposób jednoznaczny wskazuje na konieczność utrzymania

infrastruktury zapewniającej realizację świadczeń w zakresie wymienionych chorób oraz jej rozwój, połączony

z działalnością dydaktyczną, naukową i badawczą Klinik. UCK WUM w ramach Zakładu Leczniczego – Szpitala

Klinicznego Dzieciątka stanowi istotny podmiot na mapie zasobów ochrony zdrowia, zatem inwestycja w tym

zakresie jest w pełni zgodna z trendami demograficzno-epidemiologicznymi i rekomendacjami wynikającymi

z MPZ.

Długofalową wizję rozwoju systemu ochrony zdrowia, a także cele strategiczne oraz narzędzia ich realizacji

w latach 2014–2020, przedstawiał dokument pn. „Krajowe ramy strategiczne. Policy Paper dla ochrony zdrowia

na lata 2014–2020”. Obecnie procedowana jest aktualizacja wymienionego dokumentu strategicznego jako

kontynuacja założonych celów do osiągnięcia, wzbogacona o doświadczenie, analizy, wiedzę ekspercką oraz

zaplanowane trendy w obszarze zdrowia. Dokument ten pt. „Zdrowa Przyszłość. Ramy strategiczne dla

systemu ochrony zdrowia na lata 2021–2027”, obecnie na etapie konsultacji, identyfikuje zakres głównych

wyzwań w systemie ochrony zdrowia oraz wskazuje kierunki zmian systemowych. W strukturze systemu

zarządzania rozwojem Rzeczypospolitej Polskiej powyższy dokument strategiczny ma stanowić politykę

publiczną. Policy Paper był pierwszym dokumentem w skali europejskiej, który w tak dokładny sposób opisywał

stan krajowego systemu ochrony zdrowia. W związku z tym, że istotą interwencji w obszarze zdrowia jest ich

systematyczność, stałość i powtarzalność – jedynie konsekwencja działań w perspektywie wieloletniej jest

gwarantem osiągnięcia zakładanych zmian zdrowotnych, z tego też powodu kontynuowane będą działania w

ramach Policy Paper, które przynoszą skutki dla zdrowotności społeczeństwa polskiego. Wśród

najistotniejszych czynników, które także wzięto pod uwagę podczas pracy nad powyższym dokumentem

strategicznym, wskazać należy: poprawiające się warunki życia, wzrastającą wiedzę i świadomość w wymiarze

dbania o własne zdrowie, a także reformy systemu opieki zdrowotnej. Niemniej umieralność, przeciętna długość

życia i długość życia w zdrowiu w naszym kraju w dalszym ciągu odbiegają od średnich wskaźników dla krajów

Unii Europejskiej, a poprawa tych wskaźników nie następuje w wystarczająco szybkim tempie. Społeczeństwo

jest w istotnym stopniu obciążone chorobami cywilizacyjnymi, wynikającymi przede wszystkim z niewłaściwego

stylu życia, a także zagrożone ich dalszym rozprzestrzenianiem się. Pozostawanie w zdrowiu natomiast jest nie

tylko warunkiem zachowania aktywności społecznej czy ekonomicznej, ale przede wszystkim jednym z

kluczowych wymiarów dobrej jakości życia i włączenia społecznego. Zwiększenie długości życia w zdrowiu

wpływa ostatecznie na poprawę jego jakości. Zdrowie jest także istotnym warunkiem rozwoju gospodarczego,

gdyż zdrowe społeczeństwo przekłada się na większą produktywność oraz dłuższą aktywność zawodową.

Podejmowane interwencje w obszarze ochrony zdrowia są również kluczowe w ograniczaniu ryzyka ubóstwa

wskutek dezaktywizacji zawodowej spowodowanej przyczynami zdrowotnymi oraz ryzyka wykluczenia

społecznego wynikającego z przyczyn zdrowotnych. W ramach tego kluczowego projektu dokumentu

zdefiniowano wizję oraz cele pogrupowane w obszary: pacjent, procesy, rozwój, finanse. Dla zrealizowania wizji

wskazano 15 Celów, które będą realizowane przez sześć Kierunków interwencji wyznaczonych do realizacji

tych Celów za pomocą narzędzi. Dokument określa ramy strategiczne koniecznych działań. Jego

uzupełnieniem na poziomie operacyjnym będą m.in. plany transformacji – krajowy i wojewódzkie, które zastąpią

regionalne priorytety polityki zdrowotnej i będą stanowić istotny element operacjonalizacji wniosków z mapy

potrzeb zdrowotnych. Obydwa dokumenty opierają się na wiedzy i doświadczeniu z zakresu epidemiologii,

demografii, analizy zasobów oraz prognozowania potrzeb, co powoduje, że stanowią kluczowy punkt

odniesienia m.in. do zarządzania systemem ochrony zdrowia.

Inwestycja ta wpisuje się zarówno w treść dokumentu strategicznego opracowanego na lata 2014–2020, jak

i 2021–2027. Według treści dokumentu będącego w toku procedowania, misją nakreśloną jest Zapewnienie

równego i adekwatnego do potrzeb zdrowotnych dostępu do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych przez

przyjazny, nowoczesny i efektywny system ochrony zdrowia, wizją: Wydłużenie trwania życia i poprawa stanu

zdrowia Polaków. Inwestycja, jako przedsięwzięcie infrastrukturalne w podmiocie leczniczym będącym

wysokospecjalistycznym zapleczem medycznym uczelni medycznej, wprost wpisuje się w obszar

ukierunkowany na Rozwój i cel określony jako 3.2 [Infrastruktura] pn. Rozwój i modernizacja infrastruktury

ochrony zdrowia zgodny z potrzebami zdrowotnymi społeczeństwa. W ramach tego celu jest adekwatny

kierunek interwencji 3 mający na celu doprowadzenie do poprawy dostępności i efektywności opieki zdrowotnej

przez rozwój i modernizację infrastruktury systemu ochrony zdrowia. Tym samym działania te są zgodne i

wpisują się w Narzędzie 3.1 Wsparcie infrastrukturalne podmiotów leczniczych jako odpowiedź na wyzwanie

identyfikujące obszar wymagający wsparcia, tj. Modernizacja infrastruktury budowlanej i technicznej szpitali,

której pogarszający się stan może powodować istotne obniżenie jakości świadczonych usług zdrowotnych.

Do najważniejszych europejskich dokumentów strategicznych, w założenia których wpisuje się przedmiotowe

przedsięwzięcie, należą

Inwestycja w pełni wpisuje się także w dokument pod nazwą Europejski Zielony Ład, który jest planem

działania na rzecz zrównoważonej gospodarki Unii Europejskiej. Realizację powyższego celu można osiągnąć

przez przekształcenie wyzwań związanych z klimatem i środowiskiem w nowe możliwości we wszystkich

obszarach polityki, a także zadbanie o to, aby transformacja była sprawiedliwa i sprzyjała włączeniu

społecznemu. Zgodnie z treścią powyższego dokumentu między innymi celem powyższej strategii jest również

ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii Europejskiej oraz ochrona zdrowia i dobrostanu

obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze środowiskiem. Transformacja ta musi

przebiegać zarazem w sprawiedliwy i sprzyjający włączeniu społecznemu sposób: na pierwszym miejscu należy

stawiać ludzi (…). Tym samym inwestycja w infrastrukturę ochrony zdrowia, zapewnienie najwyższej jakości

świadczeń i efektywność działania systemu ochrony zdrowia jest niewątpliwie kluczowym narzędziem i

działaniem na rzecz osiągnięcia powyższego założenia i celu. Osiągnięcie celów jest uzależnione od

zrównoważonego wykorzystywania zasobów i poprawy zdrowia ludzkiego. Tym samym przedsięwzięcie

przyczynia się do uzyskania zaplanowanego rezultatu działań i wpisuje w powyższe założenia strategiczne.

W ramach elementu Budowanie i remontowanie w sposób oszczędzający energię i zasoby (2.1.4) wprost

nakreślono konieczność modernizacji obiektów ochrony zdrowia (szpitali) z uwzględnieniem nowoczesnych

technologii skutkujących także efektywnością energetyczną w celu osiągnięcia optymalnej efektywności, także

ekonomicznej. Powyższe założenie jest także przyjęte dla przedmiotowej inwestycji, co dodatkowo potwierdza

spójność założeń i zgodność przedsięwzięcia z przedmiotową Strategią.

Strategia Unii Europejskiej dla Regionu Morza Bałtyckiego (SUE RMB) i Plan Działań na rzecz realizacji

Strategii (Komunikat Komisji z dnia 10.9.2015 SWD (2015) 177 final). Jednym z trzech głównych celów

Strategii jest zwiększenie dobrobytu (increase prosperity) w państwach makroregionu Morza Bałtyckiego, co

będzie realizowane przez działania w kluczowych obszarach (policy areas) zdrowia, edukacji, kultury, turystyki

oraz innowacji. Dobrobyt makroregionu zależy od kapitału ludzkiego, a zdrowie populacji jest kluczowym

czynnikiem warunkującym zrównoważony rozwój ekonomiczny i społeczny. Inwestycje w poprawę i promocję

zdrowia zwracają się w dwójnasób, ponieważ osoby zdrowe są bardziej skłonne dłużej pozostawać na rynku

pracy i są bardziej produktywne, a jednocześnie zmniejszają się koszty ich leczenia. W Planie Działań dla SUE

RMB podkreślono, że region Morza Bałtyckiego jest nadal bardzo zróżnicowany pod względem stanu zdrowia

populacji i warunków socjalnych. Poważnym problemem pozostaje wysoka umieralność z powodu chorób

niezakaźnych, przemocy, nadużywania alkoholu i substancji psychoaktywnych oraz wzrost zachorowań na

choroby zakaźne, takie jak gruźlica i AIDS. W celu ograniczenia istniejących nierówności w zdrowiu niezbędne

jest zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony zdrowia. Do aktualnych wyzwań, przed jakimi stoją systemy

opieki zdrowotnej w makroregionie, należą: zmiany demograficzne, utrudniony dostęp do świadczeń

zdrowotnych na terenach odległych oraz znaczące regionalne zróżnicowanie w zdrowiu, także jeżeli chodzi o

dostępność i jakość usług medycznych. Realizacja przedsięwzięcia, którego celem jest zwiększenie

efektywności, m.in. przez zapewnienie właściwej dostępności do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych dla

pacjentów, przyczyni się do osiągnięcia celu głównego obszaru priorytetowego zdrowie, jakim jest

„ograniczenie przedwczesnej, możliwej do uniknięcia utraty kapitału ludzkiego (umieralności)” oraz

wskaźnika „zmniejszenia odsetka przedwczesnych, możliwych do uniknięcia zgonów w makroregionie

Morza Bałtyckiego o 10%”. Planowane inwestycje w infrastrukturę UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala

Klinicznego Dzieciątka Jezus pozwolą na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego i bardziej

efektywne leczenie pacjentów znajdujących się w stanach zagrożenia życia i zdrowia. Tym samym

przedsięwzięcie UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w pełni wpisuje się w

założenia SUE RMB.

Do najważniejszych krajowych dokumentów strategicznych, w założenia których wpisuje się przedmiotowe

przedsięwzięcie należą

Długookresowa Strategia Rozwoju Kraju – Polska 2030. Trzecia fala nowoczesności stanowi podstawowy

dokument strategiczny, określający główne trendy, wyzwania i scenariusze rozwoju społeczno-gospodarczego

kraju, z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju. Głównym celem działań przedstawionych w

Strategii jest „poprawa jakości życia Polaków (wzrost PKB na mieszkańca w relacji do najbogatszego państwa

Unii Europejskiej i zwiększenie spójności społecznej), dzięki stabilnemu, wysokiemu wzrostowi

gospodarczemu”. W dokumencie zaznaczono, że jakość życia jest pojęciem wielowymiarowym, związanym w

znacznej mierze z długością życia i długością życia w zdrowiu. Podkreślono również, że poprawa stanu zdrowia

Polaków wymaga prowadzenia szeregu „międzysektorowych działań prozdrowotnych, a w szczególności

sprawnie funkcjonującego systemu ochrony zdrowia”. Zapewnienie odpowiedniego poziomu zdrowia

społeczeństwa wiąże się z koniecznością zwiększenia nakładów finansowych w tym obszarze. Zgodnie z

zapisami Strategii, wydatki na ochronę zdrowia są traktowane jako wydatki rozwojowe, priorytetowe z punktu

widzenia długofalowej polityki państwa. Zakłada się, że w kolejnych latach nastąpi znaczący wzrost wydatków

publicznych na opiekę zdrowotną. Zwiększone zostaną także publiczne nakłady na badania i rozwój w obszarze

zdrowia. Zapisy Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju – Polska 2030. Trzecia fala nowoczesności

podkreślają znaczenie odpowiedniego poziomu zdrowia populacji dla długofalowego rozwoju

społeczno-gospodarczego kraju. W ramach Celu 6 Rozwój kapitału ludzkiego przez wzrost zatrudnienia i

stworzenie „workfarestate” przewidziano działania bezpośrednio związane z ochroną zdrowia. Do

proponowanych w tym obszarze kierunków interwencji należy

1) wdrożenie instrumentów podnoszących jakość świadczonych usług zdrowotnych i efektywność systemu

ochrony zdrowia;

2) dostosowanie systemu ochrony zdrowia do prognozowanych do 2030 r. zmian demograficznych,

w szczególności wzmocnienie działań na rzecz rozwoju infrastruktury i zasobów kadrowych w

obszarach opieki nad matką i dzieckiem oraz osobami starszymi;

3) zwiększenie dostępności do wysokiej jakości usług zdrowotnych w priorytetowych, wynikających

z uwarunkowań epidemiologicznych, dziedzinach medycyny (m.in. kardiologia, onkologia, neurologia,

medycyna ratunkowa, ortopedia i traumatologia, psychiatria);

4) opracowanie i wdrożenie międzysektorowych rozwiązań systemowych i działań wzmacniających

kształtowanie postaw prozdrowotnych zwiększających dostępność do programów zdrowotnych

(profilaktycznych, rehabilitacyjnych) w celu zmniejszenia zachorowalności i umieralności,

w szczególności z powodu chorób cywilizacyjnych.

Efektem realizacji przedsięwzięcia będzie przede wszystkim poprawa efektywności funkcjonowania systemu

w oparciu o efektywne funkcjonowanie podmiotu leczniczego realizującego świadczenia specjalistyczne.

W związku z powyższym zakres rzeczowy i cele inwestycji przyczynią się do osiągnięcia kierunków interwencji

określonych w Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju, w szczególności w zakresie celu 6 określonego

w tym dokumencie.

Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) – Strategia

została przyjęta uchwałą nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz

Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) (M.P. poz. 260). Celem głównym Strategii

jest tworzenie warunków dla wzrostu dochodów mieszkańców Rzeczypospolitej Polskiej przy jednoczesnym

wzroście spójności w wymiarze społecznym, ekonomicznym, środowiskowym i terytorialnym. W ramach celu

szczegółowego II (Rozwój społecznie wrażliwy i terytorialnie zrównoważony) działania będą ukierunkowane

także na redukcję ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz poprawę dostępu do usług świadczonych w

odpowiedzi na wyzwania demograficzne. Strategia zakłada większą efektywność systemu opieki zdrowotnej, w

tym konkretnego określenia zakresu świadczonych usług zdrowotnych, z uwzględnieniem zapewnienia wysokiej

jakości świadczeń, kompleksowości i dostępności, adekwatne do wyżej wymienionych założeń zasoby kadrowe

oraz zmiany infrastrukturalne. Zaplanowana inwestycja w pełni wpisuje się w te założenia, gdyż ma na celu

optymalizację procesów świadczenia usług z wykorzystaniem nowoczesnej infrastruktury medycznej. Zakłada

się centralizację kluczowych działań medycznych, a w konsekwencji funkcjonowanie nowoczesnego miejsca

realizacji usług w najwyższej jakości i niezbędnej liczbie, odpowiadając wyzwaniom epidemiologicznym

społeczeństwa, adekwatnie do zmian demograficznych i trendów w tym zakresie. Potwierdzeniem tego faktu

jest wpisywanie się założeń Inwestycji w zapisy MPZ jako działań pozytywnie wpływających na poprawę stanu

zdrowia populacji i zabezpieczenie potrzeb zdrowotnych. W zmodernizowanej infrastrukturze będą świadczone

usługi z zakresu m.in. transplantologii, chirurgii, urologii, nefrologii, ortopedii, reumatologii i dermatologii

z uwzględnieniem osób starszych i z chorobami onkologicznymi. Znaczące jest także to, że podmiot stanowi

obecnie, a po zakończeniu inwestycji – będzie stanowić, jedną z najnowocześniejszych baz klinicznych WUM

dla kształcenia przyszłych kadr medycznych, w tym również wsparcie dla kształcenia podyplomowego.

Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2030 (KSRR 2030) rozwija postanowienia Strategii na rzecz

Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) określone w filarze rozwój społecznie

wrażliwy i terytorialnie zrównoważony. KSRR 2030 jest podstawowym dokumentem strategicznym polityki

regionalnej państwa w perspektywie do 2030 r. W ramach tej Strategii inwestycja wpisuje się w założenia

Celu 1 – Zwiększenie spójności rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym, środowiskowym

i przestrzennym, a w jego ramach – Celu 1.5 Rozwój infrastruktury wspierającej dostarczanie usług publicznych

i podnoszącej atrakcyjność inwestycyjną obszarów. W tym zakresie Inwestycja w pełni wpisuje się w założenia

dotyczące obszaru infrastruktury społecznej (1.5.3). Według postawionej diagnozy zmiany demograficzne i

starzenie się społeczeństwa będą miały znaczący wpływ na zmianę zapotrzebowania na konkretne usługi

publiczne, w tym społeczne i zdrowotne, i rodzaj infrastruktury społecznej. Rosnąca liczba osób o szczególnych

potrzebach (seniorów oraz osób z niepełnosprawnościami) już teraz powoduje, że stają się one coraz

istotniejszą grupą konsumentów. Szczególne znaczenie w tym kontekście mają działania poprawiające

dostępność przestrzeni, dóbr i usług, które zwiększają udział np. osób starszych czy osób z

niepełnosprawnościami w życiu społecznym. Kluczowa jest również poprawa dostępności infrastruktury

zdrowotnej. Głównym obszarem oddziaływania polityki regionalnej w tym zakresie będzie poprawa dostępności

przestrzeni publicznej oraz usług publicznych zarówno w aspekcie architektonicznym, jak też informacyjnym i

komunikacyjnym. Będzie to możliwe przez modernizację lub poprawę istniejącej infrastruktury społecznej.

Poprawa dostępności obejmie m.in. infrastrukturę w ramach służby zdrowia.

Celu 2 – Wzmacnianie regionalnych przewag konkurencyjnych, a w ramach działań przewidzianych do jego

realizacji – działania 2.1.3 – założono, że dłuższe funkcjonowanie na rynku pracy jest silnie powiązane

z aspektem zdrowotnym. Zły stan zdrowia oraz niepełnosprawność wpływają na ograniczenie aktywności

zawodowej. Istotnym elementem działań w tym zakresie będzie profilaktyka problemów zdrowotnych u osób

pracujących, pozwalająca na wydłużenie okresu aktywności zawodowej oraz lepszą jakość życia w późniejszym

wieku. Szczególną interwencją z poziomu regionalnego w zakresie poprawy dostępności do świadczeń

medycznych oraz profilaktyki zostaną objęte obszary, na których występuje kumulacja problemów

zdrowotnych mieszkańców, w tym obszary wiejskie.

Założenia i cele inwestycji – stworzenie bazy medycznej, w której kształcą się osoby w zawodach medycznych,

wpisują się także w cel 2, działanie 2.1.1 (w ramach 2.1 – Rozwój kapitału ludzkiego i społecznego). Działanie

to ukierunkowane jest na podniesienie jakości kształcenia wyższego – rolą szkolnictwa wyższego jest bowiem

przyciąganie kapitału ludzkiego oraz „dostarczanie” absolwentów o wysokich kwalifikacjach i kompetencjach.

Zapewnienie nowoczesnej bazy klinicznej do kształcenia i podnoszenia kwalifikacji zasobów systemu jest

kluczowe dla osiągnięcia zakładanego celu i oczekiwanych efektów Strategii.

Inwestycja jest także zgodna i wpisuje się w założenia kolejnej strategii zintegrowanej pn. „Strategia Sprawne

i Nowoczesne Państwo 2030 (SSiNP 2030)” przez zaplanowanie do wykorzystania nowoczesnych technologii

cyfrowych w ramach funkcjonowania systemu ochrony zdrowia jako działań komplementarnych.

Przedsięwzięcie jest także zgodne i wpisuje się w najważniejszą strategię zintegrowaną poruszającą kwestie

dotyczące zdrowia pn. „Strategia Rozwoju Kapitału Ludzkiego 2030”, przyjętą uchwałą nr 184/2020 Rady

Ministrów z dnia 14 grudnia 2020 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego. Cel

szczegółowy 2, w ramach którego przedmiot inwestycji wykazuje zgodność, to poprawa zdrowia obywateli oraz

systemu opieki zdrowotnej; Obszar: Kapitał Ludzki; Kierunek interwencji: Poprawa stanu zdrowia obywateli oraz

efektywności systemu opieki zdrowotnej. W celu poprawy stanu zdrowia obywateli oraz efektywności systemu

opieki zdrowotnej konieczne jest podjęcie działań w obszarze promocji i profilaktyki zdrowotnej, medycyny

naprawczej, rehabilitacji, opieki długoterminowej, e-zdrowia (w tym telemedycyny), innowacyjnych technologii w

ochronie zdrowia, działań projakościowych (w tym koordynacja opieki), kształcenia kadr medycznych,

zmniejszenia nierówności w zdrowiu i dostępie do ochrony zdrowia oraz inwestycji infrastrukturalnych,

wzrostu nakładów na ochronę zdrowia, kolejek do świadczeń opieki zdrowotnej, informacji w ochronie zdrowia.

Tym samym przedsięwzięcie wprost i bezpośrednio przyczynia się do realizacji wymienionych założeń

strategicznych i ma pozytywny wpływ na osiągnięcie zakładanych rezultatów.

Przedsięwzięcie jest zgodne ze Strategią Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 roku.

Innowacyjne Mazowsze, która wyznacza priorytetowe kierunki rozwoju regionu na kolejne lata. Głównym

celem Strategii jest zmniejszenie dysproporcji rozwoju w województwie mazowieckim oraz wzrost znaczenia

Obszaru Metropolitalnego Warszawy w Europie. Osiągnięcie powyższego celu pozwoli na zwiększenie

spójności terytorialnej Mazowsza i podniesienie jakości życia w subregionach, mniejszych miejscowościach i na

obszarach wiejskich. Realizacja przedsięwzięcia wpisuje się w jeden z celów strategicznych (rozwojowych)

Strategii, jakim jest Poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego do tworzenia

nowoczesnej gospodarki. Wsparcie obszaru ochrony zdrowia zostało przewidziane w działaniu 24

Podnoszenie standardów funkcjonowania infrastruktury społecznej oraz działania na rzecz ochrony

zdrowia bezpieczeństwa publicznego. W ramach działania 24.1 Budowa i rozwój infrastruktury

społecznej, w tym o zasięgu regionalnym, przewiduje się modernizację istniejących oraz tworzenie nowych

ośrodków opieki długoterminowej, rozwój infrastruktury dziennych placówek opieki oraz poradni

psychologiczno-terapeutycznych. Działanie 24.3 Profilaktyka i ochrona zdrowia będzie ukierunkowane na

opiekę geriatryczną (w tym tworzenie nowych oddziałów i poradni), zwiększenie dostępności do

specjalistycznych usług medycznych oraz promocję zdrowia. Działanie 24.4 Poprawa bezpieczeństwa

publicznego obejmuje m.in. rozwój ratownictwa medycznego. Jednym z wyzwań dla obszaru Społeczeństwo

jest zwiększenie dostępności usług publicznych i społecznych, w tym zdrowotnych i socjalnych z zakresu opieki

długotrwałej i paliatywnej.

W Strategii podkreślono także znaczenie rozwoju nowoczesnych rozwiązań informacyjno-komunikacyjnych: „Do

poprawy dostępności powinno też przyczynić się wdrożenie przedsięwzięć telemedycznych oraz z zakresu

e-zdrowia,(...)”. Mając na uwadze powyższe zapisy, należy podkreślić, że przedsięwzięcie UCK WUM – SKDJ

wpisuje się w założenia i cele Strategii Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 roku. Innowacyjne

Mazowsze. Tym samym przedmiotowe przedsięwzięcie jest w pełni zgodne z założeniami Strategii Rozwoju

Województwa Mazowieckiego do 2030 roku. Strategia, przyjęta uchwałą nr 158/13 Sejmiku Województwa

Mazowieckiego z dnia 28 października 2013 r., zawiera długofalową wizję rozwoju województwa

mazowieckiego, w myśl której Mazowsze do 2030 r. stanie się regionem spójnym terytorialnie, konkurencyjnym,

innowacyjnym, zapewniającym mieszkańcom bardzo dobre warunki życia. Z uwagi na duże zróżnicowanie

przestrzenne rozwoju województwa mazowieckiego jest konieczne prowadzenie polityki zmniejszającej te

dysproporcje. W układzie celów Strategii rozwoju województwa mazowieckiego do 2030 r. zastosowano

wielowymiarowe podejście, które uwzględnia złożoność wszystkich sfer działalności człowieka. Inwestycja

objęta Programem wpisuje się w założenia dotyczące głównie obszaru SPOŁECZEŃSTWA, w ramach którego

celem strategicznym jest poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego do

tworzenia nowoczesnej gospodarki, przez podnoszenie standardów funkcjonowania infrastruktury społecznej

oraz działania na rzecz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego (cel II). Projekt wpisuje się zatem w

wyżej wymienione założenia dokumentu: Obszar: Społeczeństwo, kierunek działań 24, działanie 24.1, 24.3,

24.4.

Zakres rzeczowy i cele przedsięwzięcia wpisują się w założenia „Strategii Rozwoju Polski Centralnej do roku

2020 z perspektywą 2030”. Analiza SWOT sytuacji społeczno-gospodarczej w makroregionie wykazała, że

szansą jest rosnące zapotrzebowanie na farmaceutyki, sprzęt i usługi medyczne na skutek wydłużania się

i zmiany stylu życia, co należy wykorzystać przez mocne strony, do których należy m.in. wysoki poziom

specjalizacji usług medycznych. Istotne jest jednak, że zagrożeniem jest nieefektywność, w tym finansowa,

systemu. W związku z powyższym, ze względów demograficznych i epidemiologicznych oraz koniecznością

podążania za trendami rozwojowymi, jako jeden z celów – kierunek działań postawiono w Strategii Wspieranie

rozwoju wysokospecjalistycznych usług medycznych, co ma posłużyć efektywnemu wykorzystaniu zasobów

regionu: „W zakresie usług medycznych nadal rozwijane będą usługi wysokospecjalistyczne, dzięki którym

Polska Centralna stanie się atrakcyjnym miejscem dla turystyki medycznej oraz dla prowadzenia badań

klinicznych.”. W związku z powyższym, mając na względzie charakter inwestycji w infrastrukturę szpitala

klinicznego, realizującego wysokospecjalistyczne świadczenia medyczne w dziedzinach stanowiących istotne

problemy zdrowotne populacji, służącą zwiększeniu efektywności funkcjonowania podmiotu, przyczyniając się

do poprawy w tym zakresie w działaniu systemu ochrony zdrowia, wpisuje się i przyczynia do realizacji działań

nakreślonych w Strategii. Przedmiotowe przedsięwzięcie ma jednak charakter ponadregionalny, ponieważ jego

realizacja pozwoli na zwiększenie dostępności do wysokiej jakości świadczeń zdrowotnych dla chorych,

zarówno dla mieszkańców makroregionu, ale nie tylko. UCK WUM – SKDJ obsługuje chorych z całego kraju, co

świadczy o jego ponadregionalności.

Strategia #Warszawa2030 – z uwagi na założenia przedsięwzięcia, wpisuje się ono w założenia celu

strategicznego 2 – Wygodna Lokalność, a w jego ramach celu operacyjnego 2.1 – korzystamy z usług blisko

domu, który przewiduje ułatwienie i zwiększenie dostępności do podstawowych usług społecznych, w tym

w zakresie ochrony zdrowia.

Polityka ekologiczna państwa 2030 (PEP2030) – z uwagi na fakt, że zgodnie z treścią dokumentu, człowiek

jest nadrzędną wartością, w wyżej wymienionym dokumencie strategicznym priorytety koncentrują się na

jakości życia, zdrowiu i dobrobycie Polaków. W związku z tym zakres przedsięwzięcia pozwalający na

zastąpienie obecnie wyeksploatowanej, nieekologicznej infrastruktury szpitala nowoczesną bazą medyczną, w

której zakłada się wykorzystanie rozwiązań przyjaznych środowisku naturalnemu, mających w założeniu

dbałość o zasoby (głównie nieodnawialne), a tym samym przyczynianie się do zrównoważonego zarządzania

nimi, wpisuje się w założenia i cele wymienionej Polityki – głównie Cel szczegółowy 1 – Środowisko i zdrowie

oraz Cel szczegółowy 2 – Środowisko i gospodarka, a także przez realizację wymienionych założeń w okresie

operacyjnym Cel horyzontalny – Środowisko i edukacja. Zgodnie z założeniami inwestycyjnymi, w toku prac

koncepcyjnych i projektowych, jeden z celów, jakim jest utrzymanie dobrego stanu środowiska naturalnego, w

tym głównie powietrza, ma zostać osiągnięty przez zastosowane właściwych, nowoczesnych rozwiązań

technicznych i technologicznych, zatem spowodowany zmniejszeniem ilości szkodliwych substancji

emitowanych do powietrza dzięki energooszczędnym rozwiązaniom w zakresie robót budowalno-instalacyjnych

oraz doposażenia.

Podsumowanie

Dokument strategiczny

Cel/działanie/priorytet, w które wpisuje się inwestycja objęta Programem

„Zdrowa Przyszłość. Ramy

strategiczne dla systemu

ochrony zdrowia na lata

2021–2027” (w trakcie

procedowania)

Europejski Zielony Ład

Strategia Unii Europejskiej

dla

Regionu

Morza

Bałtyckiego (SUE RMB)

i Plan Działań na rzecz

realizacji Strategii

Długookresowa Strategia

Rozwoju Kraju – Polska

2030.

Trzecia

fala

nowoczesności

Strategia

na

rzecz

Odpowiedzialnego

Rozwoju do roku 2020

(z perspektywą do 2030 r.)

Krajowa Strategia Rozwoju

Regionalnego

2030

(KSRR)

„Strategia

Sprawne

i Nowoczesne

Państwo

2030 (SSiNP 2030)”

SRKL 2030

Strategia

Rozwoju

Województwa

Mazowieckiego do 2030

roku.

Innowacyjne

Mazowsze

Strategia Rozwoju Polski

Centralnej do roku 2020

z perspektywą 2030

Strategia #Warszawa2030

Polityka

ekologiczna

państwa 2030 (PEP 2030)

– 56 –

Poz. 1284

Misja: Zapewnienie równego i adekwatnego do potrzeb zdrowotnych dostępu do wysokiej

jakości świadczeń zdrowotnych przez przyjazny, nowoczesny i efektywny system ochrony

zdrowia;

Wizja: Wydłużenie trwania życia i poprawa stanu zdrowia Polaków;

Obszar Rozwój, cel określony jako 3.2 [Infrastruktura] pn. Rozwój i modernizacja infrastruktury

ochrony zdrowia zgodny z potrzebami zdrowotnymi społeczeństwa. Kierunek interwencji 3

poprawa dostępności i efektywności opieki zdrowotnej przez rozwój i modernizację

infrastruktury systemu ochrony zdrowia.

Narzędzie 3.1 Wsparcie infrastrukturalne podmiotów leczniczych, jako odpowiedź na

wyzwanie identyfikujące obszar wymagający wsparcia, tj.: Modernizacja infrastruktury

budowlanej i technicznej szpitali, której pogarszający się stan może powodować istotne

obniżenie jakości świadczonych usług zdrowotnych.

Cel: ochrona, zachowanie i poprawa kapitału naturalnego Unii Europejskiej oraz ochrona

zdrowia i dobrostanu obywateli przed zagrożeniami i negatywnymi skutkami związanymi ze

środowiskiem, w tym m.in. element pn. Budowanie i remontowanie w sposób oszczędzający

energię i zasoby.

Cel głównego obszaru priorytetowego zdrowie, jakim jest „ograniczenie przedwczesnej,

możliwej do uniknięcia utraty kapitału ludzkiego (umieralności)”.

Cel 6 Rozwój kapitału ludzkiego przez wzrost zatrudnienia i stworzenie „workfarestate”.

Cel szczegółowy II – Rozwój społecznie wrażliwy i terytorialnie zrównoważony.

Cel 1 – Zwiększenie spójności rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym,

środowiskowym i przestrzennym, a w jego ramach – Cel 1.5 Rozwój infrastruktury

wspierającej dostarczanie usług publicznych i podnoszącej atrakcyjność inwestycyjną

obszarów w ramach obszaru infrastruktury społecznej (1.5.3).

Cel 2 Wzmacnianie regionalnych przewag konkurencyjnych, a w ramach działań

przewidzianych do jego realizacji – działania 2.1.1 i 2.1.3.

Zaplanowanie do wykorzystania nowoczesnych technologii cyfrowych w ramach

funkcjonowania systemu ochrony zdrowia jako działań komplementarnych.

Cel szczegółowy 2 – poprawa zdrowia obywateli oraz systemu opieki zdrowotnej;

Obszar: Kapitał Ludzki;

Kierunek interwencji: Poprawa stanu zdrowia obywateli oraz efektywności systemu opieki

zdrowotnej.

Cel Strategii – zmniejszenie dysproporcji rozwoju w województwie mazowieckim oraz wzrost

znaczenia Obszaru Metropolitalnego Warszawy w Europie.

Cel strategiczny – Poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego

do tworzenia nowoczesnej gospodarki.

Działanie 24 Podnoszenie standardów funkcjonowania infrastruktury społecznej oraz działania

na rzecz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego: 24.1 Budowa i rozwój infrastruktury

społecznej, w tym o zasięgu regionalnym, działanie 24.3 Profilaktyka i ochrona zdrowia,

działanie 24.4 Poprawa bezpieczeństwa publicznego.

Wspieranie rozwoju wysokospecjalistycznych usług medycznych.

Cel strategiczny 2 – Wygodna Lokalność, cel operacyjny 2.1 – korzystamy z usług blisko

domu.

Cel szczegółowy 1 – Środowisko i zdrowie;

Cel szczegółowy 2 – Środowisko i gospodarka;

Cel horyzontalny – Środowisko i edukacja.

Analiza celowości z uwagi na charakterystykę działalności medycznej jednostek objętych zadaniem

inwestycyjnym

Interwencja dotyczy jednostek organizacyjnych podmiotu leczniczego, mającego znaczącą funkcję i rolę

w systemie ochrony zdrowia. Poniższa, krótka charakterystyka działalności medycznej świadczy o ogromnym

potencjale wymienionej jednostki, który zostanie zachowany, a w połączeniu z nowoczesnym zapleczem

technicznym (lokalowym i sprzętowym) – pomnożony w fazie operacyjnej. Stanowi to uzasadnienie

merytoryczne do podjęcia decyzji o zasadności kierowania środków publicznych w nw. zakres rzeczowy

inwestycji. Konieczność i potrzeba kontynuacji działalności w dotychczasowym, a w przyszłości – poszerzonym,

zakresie, wynika także z MPZ. Inwestycja odpowiada trendom i prognozom zawartym w wymienionym

dokumencie, co przekłada się na duże prawdopodobieństwo optymalizacji działania podmiotów i systemu.

Poniższa tabela identyfikuje obszary medyczne – działalność jednostek medycznych, które będą podlegały

modernizacji/zmianie lokalizacji w ramach inwestycji.

Założeniem dla działania Centrum Transplantacyjnego jest zapewnienie ciągłości diagnostyki i leczenia,

włącznie z kwalifikowaniem do zabiegu przeszczepienia, zabiegiem i opieką po transplantacji w jednej

lokalizacji (indywidualne podejście do każdego pacjenta). Zakłada się, że w lokalizacji SKDJ Centrum

Transplantacyjne będzie funkcjonowało na bazie obecnych rozdzielnych Klinik (Kliniki Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej, Kliniki Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii, Kliniki Immunologii, Transplantologii i

Chorób Wewnętrznych). Zapewni to ciągłość świadczenia od przygotowania pacjenta, przez zabieg, po opiekę

po transplantacji, którą należy sprawować nad pacjentem dożywotnio z powołanym centralnym zarządem Kliniki

– Kierownikiem.

W lokalizacji Lindley’a, której dotyczy przedmiotowy projekt, na bazie wymienionych Klinik obecnie funkcjonuje

jeden z największych ośrodków przeszczepień, będący kluczowym elementem polskiej transplantologii w

zakresie przeszczepień nerki, wątroby, trzustki, jak również realizacji świadczeń chirurgicznych dla pacjentów

onkologicznych i z chorobami wymagającymi zabiegów bariatrycznych z perspektywą rozszerzania działalności

o procedury dotyczące kolejnych narządów. Zgodnie z wymienionymi założeniami zapewnienia koordynacji,

kompleksowości i ciągłości świadczeń, w wyniku inwestycji, w ramach działalności Centrum Transplantacyjnego

pacjent będzie w pełni zabezpieczony medycznie w zakresie opieki przed transplantacją oraz dożywotnią

opieką po zabiegu przeszczepienia wymienionych narządów (nerka, wątroba, trzustka). Kompatybilnie w

stosunku do wymienionego zakresu będzie sprawowana opieka nad pacjentami z chorobami nerek, innymi niż

implikujące procedurę transplantacyjną wraz z zapewnieniem dializoterapii. W przestrzeni zwolnionej w

lokalizacji Centralnego Szpitala Klinicznego będą realizowane inne niż transplantologiczne funkcje medyczne. Z

uwagi na fakt, że infrastruktura w ramach Centralnego Szpitala Klinicznego, z uwagi na rozwiązania

architektoniczne i instalacyjne, jest trudna do modernizacji w celu zachowania właściwych i wymaganych

przestrzeni, odległości itd., dysponowanie dodatkową powierzchnią przyczyni się równocześnie do zwiększenia

komfortu pobytowego oraz zwiększy ergonomię pracy. Nie planuje się zmiany rodzaju funkcji, które są obecnie

realizowane.

Założeniem jest także centralizacja organizacyjna oraz lokalizacyjna specjalistycznej opieki ambulatoryjnej.

Tym samym plany strategiczne UCK WUM i zakres Programu zmierzają do zapewnienia infrastruktury

umożliwiającej optymalizację funkcjonowania podmiotu leczniczego, przy zachowaniu ważnej roli ośrodka

dydaktycznego, naukowego i badawczego.

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego

Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

UCK WUM (Zakład Leczniczy – SKDJ)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej

Centrum Transplantacyjne

Klinika Medycyny Transplantacyjnej i Nefrologii

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Wymieniona jednostka organizacyjna jest znaczącym elementem systemu, realizującym świadczenia medyczne

w zakresie „ortopedii i traumatologii narządu ruchu” wraz z leczeniem pourazowym oraz zabezpieczeniem

kontynuacji opieki na poziomie AOS, w tym rehabilitacji. Przeważającą grupą pacjentów są osoby powyżej

64. roku życia, co świadczy o tym, że ta grupa pacjentów jest istotnym (głównym) „nośnikiem” popytu.

Starzejące się społeczeństwo daje możliwość wnioskowania o konieczności zapewnienia zasobów dla

zwiększonego popytu w przyszłości. Powyższe potwierdzają dane przedstawione wyżej, wynikające m.in. z

MPZ. Jednocześnie należy podkreślić, że zasadniczą grupą chorób, będących przyczyną hospitalizacji, są

choroby z zakresu ortopedii i traumatologii narządu ruchu (blisko 50%), a spośród nich – choroby stawów.

Powyższe potwierdza rangę wymienionych oddziałów w systemie ochrony zdrowia.

W związku z chorobami stawów, według danych z MPZ, zasadnicza część hospitalizacji w tym zakresie

odbywała się na oddziałach chirurgii urazowo-ortopedycznej. Ponadto Klinika stanowi jednostkę tzw.

„pierwszego wyboru” w ramach systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego dla dwóch dzielnic Warszawy

(Wola i Śródmieście).

Zasadniczą grupą świadczeń realizowanych w UCK WUM (w SKDJ) była endoprotezoplastyka pierwotna

całkowita biodra, znaczny odsetek – choroby niezapalne kości i stawów oraz duże zabiegi w zakresie kończyny

dolnej i miednicy. W znaczącej większości pacjenci to osoby z wielochorobowością, natomiast opieka nad

takimi pacjentami jest możliwa w SKDJ z uwagi na jego zaplecze medyczne, w tym w zakresie kardiologii,

geriatrii, okulistyki, urologii, mikrobiologii, ale także intensywnej terapii i rehabilitacji. Szczególne znaczenie,

w kontekście chorób współistniejących, a istotnych z punktu widzenia najczęściej realizowanych procedur –

zabiegowych – w Klinice, mają choroby układu krążenia. Zakład leczniczy realizuje także świadczenia takie jak

artopatie wielostawowe zapalne u dorosłych i w wieku podeszłym, są leczone zaburzenia mineralizacji i

struktury kości dorosłych i inne choroby kości i tkanki chrzestnej u dorosłych, choroby powięzi, ścięgien i tkanek

miękkich (zapalne) u dorosłych oraz inne choroby układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej. Należy

podkreślić, że SKDJ jest wiodącym podmiotem w zakresie endoproteoplastyk: stawu biodrowego, stawu

kolanowego, są realizowane hospitalizacje związane z endoprotezoplastyką rewizyjną oraz jest sprawowana

opieka ambulatoryjna, a także rehabilitacja. W leczeniu pacjentów, których poddano procedurze

endoprotezoplastyki stawu biodrowego, istotną rolę odgrywa rehabilitacja po zabiegu. Obecnie rocznie

wykonuje się około tysiąca pierwotnych i wtórnych endoprotezoplastyk stawu biodrowego i kolanowego oraz

operacji rewizyjnych tych stawów. Zabiegi są wykonywane także w oparciu o komputerowe projektowanie

i wszczepianie implantów wykonanych w technice 3D. Celem jest wprowadzenie kompleksowej usługi

dotyczącej endoprotezoplastyki dużych stawów, która zapewni chorym rozbudowaną opiekę przed

i pooperacyjną wspartą specjalistyczną rehabilitacją, założeniem jest wprowadzenie nowych technik

chirurgicznych w obrębie stawu ramienno-łopatkowego, z zastosowaniem implantu kostnego o właściwościach

osteoindukcyjnych, którego zastosowanie unowocześni operacje rekonstrukcyjne więzadła krzyżowego

przedniego stawu kolanowego. Podjęto również współpracę z Wydziałem Inżynierii Materiałowej Politechniki

Warszawskiej i Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnym do Spraw Transplantacji „Poltransplant” nad

wykorzystaniem przeszczepów alogenicznych do rekonstrukcji tkankowych w ortopedii. W Klinice intensyfikuje

się rozwój technik małoinwazyjnych w ortopedii. Klinika zapewnia także świadczenie na wysokim poziomie dla

chorych z urazami i schorzeniami w obrębie ręki.

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

Klinika jest jedną z wiodących jednostek urologicznych w kraju, jako jednostka organizacyjna podmiotu

klinicznego oferuje świadczenia dla pacjentów z wielochorobowością na poziomie wysokim albo bardzo

wysokim, co jest możliwe dzięki wielodyscyplinarności zespołu. Klinika dysponuje takimi zasobami jak: onkolog,

internista, radiolog, kardiolog, nefrolog. Pozwala to na konsultacje. Klinika rocznie obsługuje ok. 5 tys.

pacjentów, prowadzi także konsultacje ambulatoryjne, zarówno dla leczonych w SKDJ, jak i na rzecz innych

podmiotów leczniczych. W ramach działalności zmierza się do racjonalizacji opieki urologicznej. W ramach

współpracy z innymi jednostkami UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus są

prowadzone i będą kontynuowane projekty kardiourologiczne, urogeriatryczne i nefrourologiczne pozwalające

na wielodyscyplinarną opiekę nad chorym, również w aspekcie medycyny senioralnej (obszar opieki

geriatrycznej). W ramach działań rozwojowych są planowane kolejne wdrożenia systemowe, mające na celu

poprawę stanu zdrowia pacjentów w kontekście zidentyfikowanych problemów zdrowotnych i trendów, takie jak

Kompleksowy program zdrowia dla mężczyzn, Program opieki nad pacjentami geriatrycznymi z problemami

urologicznymi i nefrologicznymi (urogeriatria), Projekt badań przesiewowych w celu zwiększenia wykrywalności

nowotworów złośliwych i ich wczesnego leczenia (uroonkologia), Projekt regeneracji dolnych dróg moczowych

(uroginekologia), Projekt ochrony zdrowia reprodukcyjnego mężczyzn (uroandrologia). Jak wskazują statystyki,

średni wiek pacjentów wynosi ponad 60 lat, co stanowi podstawę do wnioskowania, że posadowienie Kliniki

Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej w podmiocie wielospecjalistycznym zapewnia najwyższy

poziom realizowanych świadczeń i jest zasadne inwestowanie kompleksowo w wymieniony zakres

infrastruktury.

Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej

W Klinice od 50 lat dokonuje się transplantacji narządów. Obecnie, według statystyk, w Klinice wykonuje się

najwięcej procedur transplantacyjnych w kraju, tj. blisko 200 przeszczepień narządów – wątroby, trzustki, nerki,

100 pobrań narządowych i około 300 innych operacji u chorych po przeszczepieniu i przygotowywanych do

transplantacji narządu. Stanowi to 15% wszystkich przeszczepianych narządów unaczynionych dokonywanych

w całej Polsce (przy 32 ośrodkach posiadających pozwolenie na tego rodzaju procedury). Dla części chorych

z niewydolnością nerek osób dorosłych z wadami dolnych dróg moczowych – Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej jest jedynym oddziałem w Polsce zdolnym do podjęcia się przeszczepienia nerki w sytuacji

nietypowego odprowadzenia moczu oraz w złożonych sytuacjach klinicznych (np. z jednoczasową cystectomią

lub histerektomią). Klinika zapewnia kontynuację leczenia z poziomu ambulatoryjnego. Pod opieką poradni

transplantacyjnej UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus znajduje się blisko

1500 chorych po przeszczepieniu wątroby, u których późne powikłania w postaci zwężeń dróg żółciowych są

częste i wymagają kolejnych interwencji zabiegowych na drogach żółciowych. Pacjentami Kliniki są głównie

chorzy z Warszawy, województwa mazowieckiego, ale także z terenu całego kraju, jak np. w sytuacji

przeszczepiania nerek czy wątroby oraz guzów nowotworowych w przypadku marskości wątroby. Około 20%

z tych chorych to osoby powyżej 75. roku życia, które ze względu na wiek mają inne wymogi, jeżeli chodzi

o infrastrukturę oraz przygotowanie do leczenia i rehabilitację pooperacyjną.

Z uwagi na działalność Kliniki, interwencja w infrastrukturę jest zasadna z punktu widzenia Narodowego

Programu Rozwoju Medycyny Transplantacyjnej. Zespół Kliniki jest zdolny do wprowadzania i rozszerzania

wykonywanych procedur, np. inicjując w kraju przeszczepianie wysp trzustkowych, wymianę nerek między

parami (przeszczepienia krzyżowe), a ostatnio również rozpoczynając program jednoczasowego

przeszczepienia serca i nerki w Instytucie Kardiologii. Optymalizacja warunków infrastrukturalnych umożliwi

sukcesywne zwiększanie liczby przeszczepień od dawcy żywego, rozpoczęcie programu pobierania narządów

po nieodwracalnym zatrzymaniu krążenia, a także przeszczepienia jelita. Dzięki współpracy Kliniki

z podmiotami rynkowymi na rynek krajowy wprowadzono produkowane w całości w Polsce odpowiedniki

płynów do prezerwacji narządów, co ma istotne znaczenie dla wymienionej dziedziny i świadczy o potencjale

jednostki i zespołu.

Zgodnie z wymienionymi założeniami zapewnienia koordynacji, kompleksowości i ciągłości świadczeń, pacjent

jest i będzie także w tej lokalizacji zabezpieczony w zakresie opieki przed transplantacją oraz dożywotnią

opieką po zabiegu przeszczepienia wymienionych narządów (nerka, wątroba, trzustka). Kompatybilnie w

stosunku do wskazanego zakresu będzie sprawowana opieka nad pacjentami z chorobami nerek, innymi niż

implikujące procedurę transplantacyjną wraz z zapewnieniem dializoterapii.

Klinika Dermatologiczna i Klinika Dermatologii i Wenerologii

Kliniki te – jednostki UCK WUM w ramach Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus mają

kluczowe znaczenie jako element systemu ochrony zdrowia w zakresie chorób skóry, dysponują wysoce

wykształconym zespołem, co przekłada się na potencjał jednostki do działania i rozwoju. Jak już wielokrotnie

podkreślano, zwiększający się udział osób starszych w ogólnej populacji, a przede wszystkim wzrastająca

liczba różnych chorób skóry o charakterze onkologicznym oraz związanych z zaburzeniami immunologicznymi,

przekłada się na wzrastające obciążenie systemu ochrony zdrowia i implikuje konieczność zapewniania

właściwej infrastruktury do leczenia. Choroby skóry pojawiają się w coraz młodszym wieku, stanowią jedne

z głównych determinantów wykluczenia społecznego, w tym zawodowego. Wychodząc naprzeciw skutkom

starzejącego się społeczeństwa, wiele państw podjęło działania, które mają na celu wydłużenie okresu

aktywności zawodowej i społecznej osób starszych lub przewlekle chorych, także ze schorzeniami

dermatologicznymi. Szczególne znaczenie społeczne i ekonomiczne mają nowotwory skóry, często związane

z zaburzeniami funkcji układu immunologicznego, choroby autoimmunizacyjne oraz schorzenia

dermatologiczne o podłożu zapalnym. Liczba nowotworów skóry na świecie stale się zwiększa mimo wielu prób

wdrażania globalnych i lokalnych programów profilaktycznych.

Klinika Dermatologiczna specjalizuje się we wczesnym diagnozowaniu i leczeniu wielu chorób skóry wieku

podeszłego, w tym w szczególności czerniaka skóry, raków skóry, chłoniaków pierwotnie skórnych, pemfigoidu,

piodermii zgorzelinowej. Wobec rosnącej liczby osób starszych w społeczeństwie rośnie zapotrzebowanie

na wczesną diagnostykę tego rodzaju stanów przedrakowych. W ramach działalności kliniki są leczone m.in.,

autoimmunizacyjne choroby tkanki łącznej (twardzina układowa, morphea, toczeń skórny i układowy, zapalenie

skórno-mięśniowe) oraz autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe (pęcherzyca, pemfigoid). Kliniki będą

posadowione w zmodernizowanej przestrzeni obiektu w Kampusie Lindley’a, co będzie wkładem –

zaangażowaniem własnym Inwestora w realizację założeń strategicznych, zakres będzie sfinansowany ze

środków Inwestora. Posadowienie wymienionych Klinik w zwolnionych pawilonach nr 1, 1A i 2 stanowi zakres

umożliwiający osiągnięcie zakładanych celów, głównie centralizacji funkcji i zarządu Centrum

Transplantacyjnego.

Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych ze Stacją Dializ

Klinika jest zlokalizowana w budynku nr 2 i 1A. Podobnie jak w przypadku pozostałych budynków jest ona w

dużej mierze wyeksploatowana, nie spełnia częściowo wymagań prawnych w zakresie stanu technicznego,

wymaganych powierzchni, przebiegu dróg z zachowaniem warunków bezpieczeństwa z punktu widzenia

epidemiologii, a także technicznych (np. przeciwpożarowych). Instalacje są również w złym stanie, jednak z

uwagi na to, że stan wskazanej infrastruktury jest lepszy niż budynków, w których funkcjonują: Klinika

Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna, zostaną one zmodernizowane na potrzeby

docelowego posadowienia w nich wymienionych Klinik. W Klinice leczeni są pacjenci po przeszczepieniu nerki,

wątroby, nerki i trzustki oraz prowadzona jest diagnostyka i leczenie chorób nerek, przede wszystkim

pierwotnych i wtórnych kłębuszkowych zapaleń nerek. Klinika ściśle współpracuje z Kliniką Chirurgii Ogólnej,

Naczyniowej i Transplantacyjnej, w której wykonywane są zabiegi chirurgiczne, a także pozostałymi

jednostkami SKDJ. W ramach Stacji Dializ wykonuje się ok. 14 tys. hemodializ rocznie, pacjentami są osoby ze

schyłkową niewydolnością nerek leczeni powtarzanym dializami. W Klinice są wykonywane również zabiegi

plazmaferezy i dializy albuminowej. W ramach pracowni jest dokonywana ocena 1200 bioptatów nerek i 400

wątrób rocznie. Klinika, jako jedna z niewielu w kraju, specjalizuje się w ocenie bioptatów nerek

i przeszczepionych narządów, wykonuje ocenę patomorfologiczną dla wielu ośrodków transplantacyjnych

i nefrologicznych w kraju. W Klinice jest prowadzony Polski Rejestr Nefropatii rozpoznawanych na podstawie

biopsji nerki (zgromadzono ponad 6 tys. wyników badań biopsyjnych nerek własnych). Klinika pełni rolę

Mazowieckiego Regionalnego Ośrodka Kwalifikacyjnego, w którym jest prowadzona kwalifikacja pacjentów

do zabiegu przeszczepienia nerki lub nerki i trzustki z województwa mazowieckiego, lubelskiego

i świętokrzyskiego (współpraca z 63 stacjami dializ). W wyniku realizacji inwestycji Klinika będzie włączona

w ramach konsolidacji w struktury Centrum Transplantacyjnego.

Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych z Zakładem Immunologii Klinicznej

Obecnie Klinika jest zlokalizowana w pawilonach 1, 1A, 2 (wspólnie z Kliniką Medycyny Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób Wewnętrznych). Zakres jej działania to kwalifikowanie i prowadzenie chorych po zabiegu

przeszczepienia nerki i wątroby, nerki i trzustki oraz kompleksowa diagnostyka chorób o podłożu

autoimmunologicznym. Leczeni pacjenci charakteryzują się znikomą albo bardzo obniżoną odpornością ze

względu na niedobory immunologiczne, a także w związku z leczeniem immunosupresyjnym. Klinika zapewnia

opiekę nad chorymi we wczesnym i późnym okresie potransplantacyjnym, jest realizowane leczenie

immunosupresyjne, obejmujące też chorych z pierwotnymi i wtórnymi glomerulopatiami i pacjentów

z immunopatiami ogólnoustrojowymi z położeniem nacisku na opracowanie nowych protokołów

immunosupresyjnych, leczenie powikłań zarówno przeszczepienia per se, jak i leczenia immunosupresyjnego,

monitorowanie i leczenie nadciśnienia tętniczego, zaburzeń metabolicznych, głównie wywołanych przez

cukrzycę. Ponadto Klinika prowadzi diagnostykę chorób nerek i wątroby oraz chorych internistycznych. W

wyniku realizacji inwestycji – w strukturach Centrum Transplantacyjnego.

Podsumowując, wszystkie obszary medyczne i dziedziny, w których zabezpieczają wymienione

jednostki medyczne pacjentów z Warszawy, województwa mazowieckiego i kraju, są istotne z punktu

widzenia potrzeb medycznych, a infrastruktura niezbędna do zabezpieczenia możliwości udzielania

świadczeń. W tym zakresie interwencja w opisany obszar infrastrukturalny jest uzasadniona

merytorycznie. Planowana konsolidacja obszarów i funkcji medycznych ma na celu optymalizację

funkcjonowania podmiotu i budowanie potencjału do dalszego rozwoju w kluczowej dziedzinie.

Równolegle będą prowadzone działania konsolidacyjne w strukturach organizacyjnych, a także w ujęciu

formalnym, związanym z działalnością transplantacyjną. Centrum Tranpsplantacyjne będzie

funkcjonowało z jednym zarządem – Kierownikiem powołanym do zarządzania wymienioną komórką.

Dane o planowanym zakresie rzeczowym inwestycji, okresie realizacji inwestycji

Zakres rzeczowy inwestycji

Zidentyfikowany stan bieżący, zanalizowany i zweryfikowany pod kątem możliwych do realizacji zadań w celu

uzyskania stanu docelowego – pożądanego, zidentyfikowane problemy oraz planowany do osiągnięcia cel

główny, cele bezpośrednie i zidentyfikowane czynności posłużyły do przeprowadzenia analizy opcji. W wyniku

powyższego, po dokonaniu wnioskowania na podstawie analizy wielokryterialnej, jakościowej i ilościowej,

Inwestor podjął decyzję o sposobie realizacji inwestycji i zakresie rzeczowym przedmiotowej inwestycji.

Wszystkie poczynione działania przedkoncepcyjne zostały opisane we wcześniejszych punktach dokumentu.

Pozwoliło to na zdefiniowanie zadań ujętych w inwestycji objętej Programem.

Potrzeby inwestycyjne odpowiadają zatem wprost zidentyfikowanym lukom, brakom i deficytom, jak również

skupiają się na dążeniu do optymalizacji funkcjowania podmiotu leczniczego, a zaplanowane działania mają na

celu niwelację niepożądanego stanu i doprowadzenie do osiągnięcia celu głównego, jakim jest utworzenie

infrastruktury odpowiadającej potrzebom zdrowotnym populacji, wymogom prawnym, standardom

obowiązującym obecnie w kraju i na świecie, adekwatnie do rangi realizowanych działań medycznych.

W związku z tym zdefiniowano następujące zadania, a w ich zakresie – działania zmierzające do osiągnięcia

określonych efektów rzeczowych

Zadanie nr 1 – Przebudowa Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej

wraz z AOS

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem głównym

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej i alarmowej,

zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

Zadanie nr 5 – Przebudowa nawierzchni asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

W ramach wskazanych w powyższej tabeli zadań przewidziano do realizacji czynności (zgrupowane

w odpowiednich grupach kosztowych) pozwalające na osiągnięcie pełnej funkcjonalności obiektów

modernizowanych, rozbudowywanych lub budowanych. Dotyczy to zarówno warstwy lokalowej – budynków, jak

i wyposażenia i aparatury, która jest niezbędna do realizacji świadczeń w określonej jakości i ilości, adekwatnie

do potrzeb zdrowotnych populacji.

Zakres rzeczowy zgrupowany w zadania

Zadanie nr 1 – Przebudowa Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

W związku ze stanem technicznym budynku oraz przyłączy jest konieczne dokonanie gruntownej modernizacji

zarówno części przeznaczonej na hospitalizację, jaki i w obszarze przeznaczonym na funkcję ambulatorium.

W ramach inwestycji przewidziano realizacje robót ogólnobudowlanych oraz instalacyjnych we wszystkich

branżach.

W zakresie wyburzeń jest planowane wyburzenie wszystkich przegród wewnętrznych oraz elementów

wykończeniowych strefy przewidzianej do przebudowy, w tym zerwanie posadzek, stropów podwieszanych,

demontaż otworów okiennych i drzwiowych oraz pozostawienie jedynie konstrukcji nośnej. Następnie

wyburzenia obejmować będą instalacje. Według koncepcji projekt i roboty obejmować będą także modernizację

warstw wykończeniowych elewacji budynku nr 20, zgodnie z ewentualnymi zaleceniami konserwatorskimi.

Zalecenia te będą poprzedzały etap projektowy. Istniejące klatki schodowe nie spełniają warunków ochrony

przeciwpożarowej dla obiektów tego typu. Na etapie koncepcji i projektu budowlanego będzie konieczne,

w zależności od wytycznych konserwatorskich, zaplanowanie właściwych działań, pozwalających w efekcie

uzyskać stan akceptowalny – bezpieczny z punktu widzenia p.poż. Inwestycja obejmie także całkowitą wymianę

pokrycia dachu.

Zakres prac instalacyjnych będzie dotyczyć instalacji wszystkich rodzajów, tj.

1) instalacji elektrycznej i teletechnicznej – z uwagi na zły stan instalacji elektrycznych – stare, zużyte

przewody niespełniające wymaganych parametrów określonych w obowiązujących normach

i rozporządzeniach w tym zakresie – jest konieczna kompleksowa wymiana instalacji, łącznie i w korelacji z

pozostałymi instalacjami, adekwatnie włączając wymagania montowanych urządzeń (np. wentylacyjnych,

klimatyzacyjnych), ich lokalizację, a także planowany układ funkcjonalno-przestrzenny modernizowanego

obszaru. Przewidziana do realizacji modernizacja infrastruktury w zakresie przedmiotowych instalacji

przewiduje konieczność uwzględnienia w sieci nowych urządzeń, położenia poszczególnych odbiorników,

ich potrzeb technicznych, zapewnienia dostępu do zasobów cyfrowych przez sieci teletechniczne,

zagwarantowanie wydolności sieci, instalacji urządzeń zapewniających rezerwowe podtrzymanie zasilania

itp.;

2) instalacji wodociągowej – jest konieczna kompleksowa modernizacja instalacji polegająca na całkowitej

wymianie istniejących rurociągów na nową infrastrukturę, zgodnie z przepisami, łącznie z infrastrukturą

hydrantową;

3) instalacji kanalizacyjnej – należy przeprowadzić całkowitą wymianę istniejących rurociągów na nowe

rurociągi. Dotyczy to zarówno instalacji kanalizacji sanitarnej, jak i deszczowej;

4) instalacji centralnego ogrzewania – jest zasilana z węzła cieplnego zlokalizowanego w piwnicy budynku.

Jest to instalacja wodna, pompowa, dwuprzewodowa z rozdziałem dolnym bez strefowania. W instalacji są

zamontowane przeważnie grzejniki żeliwne oraz stalowe rurowe. Ze względu na zły stan techniczny

instalacji centralnego ogrzewania należy całkowicie wymienić istniejącą instalację, w tym wymienić

grzejniki na higieniczne (posiadające odpowiednie certyfikaty i dopuszczenia dla pomieszczeń podmiotów

wykonujących działalność leczniczą) oraz grzejniki łazienkowe drabinkowe. Instalacja centralnego

ogrzewania powinna być wyposażona w niezbędną armaturę, m.in. umożliwiającą regulację hydrauliczną

oraz odcinającą umożliwiającą etapowe prowadzenie prac modernizacyjnych w budynku i możliwość

odcięcia poszczególnych części instalacji w czasie awarii bez konieczności wyłączania z pracy, co obecnie

nie jest w pełni możliwe;

5) instalacji wentylacji i klimatyzacji – obecnie tylko niektóre pomieszczenia w przewidzianym do modernizacji

pawilonie nr 20 Kliniki Ortopedii UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus

posiadają instalację wentylacji mechanicznej. Są to pomieszczenia sal operacyjnych oraz pracownia

diagnostyki obrazowej. Pozostałe pomieszczenia są wyposażone w wentylację grawitacyjną. Istniejąca

instalacja wentylacji mechanicznej jest w złym stanie technicznym, kanały są skorodowane, a istniejące

zespoły wentylacyjne w większości nie są użytkowane. Instalacja nie zapewnia w obsługiwanych

pomieszczeniach optymalnych warunków cieplno-wilgotnościowych, jak również wymaganej czystości

powietrza. Ze względu na zły stan techniczny istniejącej instalacji wentylacji mechanicznej należy

przewidzieć, że wszystkie elementy istniejącej wentylacji będą zdemontowane, tak aby w czasie

modernizacji instalacja została wykonana wyłącznie z nowych elementów. Wszystkie pomieszczenia objęte

inwestycją muszą być wentylowane mechanicznie lub klimatyzowane. Centrale wentylacyjne

i klimatyzacyjne służące do obsługi Kliniki Ortopedii należy lokalizować w pomieszczeniach technicznych

w optymalnej lokalizacji. Centrale wentylacyjne i klimatyzacyjne powinny być wyposażone w wymienniki do

odzysku ciepła, filtry powietrza o klasie wymaganej przepisami oraz wytycznymi technologicznymi,

nagrzewnice wodne oraz chłodnice, jak również powinny posiadać kompletny układ regulacji

automatycznej. Wszystkie centrale powinny posiadać atest higieniczny z przeznaczeniem do pomieszczeń

o wysokich wymaganiach higienicznych, takich jak sale operacyjne czy pomieszczenia służby zdrowia.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (kwoty w tys. zł)

Zadanie nr 1 – Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

Wyposażenie

93 089

782

45 224

33 681

10 613

Prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

2 789

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej wraz

z AOS

Kampus ma zabudowę pawilonową, a Kliniki świadczące usługi medyczne w zakresie szeroko pojętej

dermatologii są zlokalizowane poza kompleksem głównym, przy ulicy Koszykowej. Z uwagi na powyższe, stan

budynków zajmowanych przez wymienione Kliniki, jak również na potrzebę zlokalizowania Klinik i opieki

ambulatoryjnej dermatologicznej i wenerologicznej na terenie Kampusu (główny teren SKDJ), m.in. z uwagi na

realizowanie konsultacji medycznych na potrzeby innych Klinik oraz Szpitalny Oddział Ratunkowy, zostanie

zmodernizowana przestrzeń zwolniona przez Kliniki docelowo tworzące Centrum Transplantacyjne, tj. pawilony

nr 1, 1A i 2, o powierzchni adekwatnej do potrzeb funkcjowania wymienionych Klinik wraz z AOS.

Zakres prac instalacyjnych będzie dotyczyć instalacji wszystkich rodzajów, tj.

1) instalacji elektrycznej i teletechnicznej – z uwagi na niezadowalający stan instalacji elektrycznych, stare,

zużyte przewody niespełniające wymaganych parametrów, jest konieczna wymiana instalacji, w korelacji

z pozostałymi instalacjami, adekwatnie włączając wymagania montowanych urządzeń (np. wentylacyjnych,

klimatyzacyjnych), ich lokalizację, a także planowany układ funkcjonalno-przestrzenny modernizowanego

obszaru. Przewidziana do realizacji modernizacja infrastruktury w zakresie przedmiotowych instalacji

przewiduje konieczność uwzględnienia w sieci nowych urządzeń, położenia poszczególnych odbiorników,

ich potrzeb technicznych, zapewnienia dostępu do zasobów cyfrowych przez sieci teletechniczne,

zagwarantowanie wydolności sieci, instalacji urządzeń zapewniających rezerwowe podtrzymanie zasilania

itp.;

2) instalacji wodociągowej – jest konieczna kompleksowa modernizacja instalacji, z uwzględnieniem lokalizacji i

funkcji poszczególnych pomieszczeń, przestrzeni sanitarnych itp.;

3) instalacji kanalizacyjnej – należy założyć całkowitą wymianę istniejących instalacji, z uwagi na ich poziom

wyeksploatowania, awaryjność i ryzyko awarii;

4) instalacji centralnego ogrzewania – ze względu na stan techniczny instalacji centralnego ogrzewania należy

wymienić istniejącą instalację, w tym wymienić grzejniki na higieniczne (posiadające odpowiednie certyfikaty

i dopuszczenia do pomieszczeń medycznych) oraz grzejniki łazienkowe drabinkowe. Instalacja centralnego

ogrzewania powinna być wyposażona w niezbędną armaturę, m.in. umożliwiającą regulację hydrauliczną

oraz odcinającą umożliwiającą etapowe prowadzenie prac modernizacyjnych w budynku i możliwość

odcięcia poszczególnych części instalacji w czasie awarii bez konieczności wyłączania z pracy, co obecnie

nie jest w pełni możliwe;

5) instalacji wentylacji i klimatyzacji – obecnie tylko niektóre pomieszczenia w przewidzianym do modernizacji

obiekcie posiadają instalację wentylacji mechanicznej. W związku z tym należy zaplanować uzupełnienie

wymienionej instalacji oraz modernizację pozostałej istniejącej wentylacji mechanicznej oraz zaplanować

klimatyzowanie pomieszczeń (wybranych albo wszystkich) w celu zapewnienia właściwej jakości powietrza;

6) planuje się także prace pozwalające na skuteczne podłączenie zmodernizowanego w części budynku do

sieci, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie;

7) w ramach robót ogólnobudowlanych będzie konieczne wykonanie prac grubych – wyburzeń i demontaży,

a następnie postawienie przegród, właściwe ich wyciszenie, wykonanie prac wykończeniowych, w tym

tynkarskich i malarskich, wymianę okładzin, montaż elementów zapewniających bezpieczeństwo pacjentów i

personelu, wymianę stolarki wewnętrznej, wymianę poszycia dachu;

8) w ramach zagospodarowania terenu planuje się modernizację przestrzeni wejściowej i bezpośrednio

przyległej do budynku.

Zmodernizowana infrastruktura będzie stanowiła bazę do realizacji świadczeń medycznych zarówno w trybie

stacjonarnym, jak i ambulatoryjnym, pozwalając równocześnie na sprawowanie dyżurów dermatologicznych dla

Szpitalnego Oddziału Ratunkowego i konsultacji na potrzeby innych Klinik. Tym samym będą zwolnione z

eksploatacji budynki posadowione w pawilonach nr 26 i 27.

Planuje się następujące koszty wymienionego zadania, ponoszone ze środków UCK WUM (część całkowitego

wkładu własnego) – kwoty w tys. zł

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dematologii i

Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej wraz z AOS

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

Wyposażenie

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

11 929

185

4 182

5 535

246

1 080

701

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem

głównym

Kampus ma zabudowę pawilonową. Głównym budynkiem UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala

Klinicznego Dzieciątka Jezus jest obiekt zwrócony frontem do placu Starynkiewicza i mieszczący główne

wejście do szpitala, Klinikę Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu, Szpitalny Oddział Ratunkowy, Klinikę

Anestezjologii i Intensywnej Terapii wraz z pomieszczeniami administracyjnymi, towarzyszącymi i

pozwalającymi na realizację pozostałych zadań statutowych. Kolejne budynki są rozmieszczone w systemie

pawilonowym wzdłuż zabytkowej alei będącej główną osią komunikacyjną. W środku zespołu budynków

znajduje się zabytkowa kuchnia ze stołówką szpitalną. Działalność medyczna Zakładu jest realizowana w

oparciu o Kliniki zlokalizowane w oddzielnych budynkach z przemieszaną strukturą poradni, diagnostyki. Także

obszar zabiegowy jest rozczłonkowany. Powyższe powoduje znaczące utrudnienia zarówno w realizacji działań

medycznych, jak i w warstwie organizacyjnej, technicznej i logistycznej. Większość budynków jest niedostępna

dla osób z niepełnosprawnościami, w tym głównie dla osób niepełnosprawnych ruchowo. Większość ruchu

ambulatoryjnego i osób odwiedzających korzysta z traktów i wejść bez wskazanych dostosowań. Dotyczy to

także posadowionych poza Kampusem Klinik Dermatologii i Wenerologii oraz Dermatologicznej, które będą

doposażone w ramach przedmiotowej inwestycji, natomiast ich przeniesienie do zmodernizowanych obiektów

w ramach Kampusu stanowi wkład własny Inwestora (część całkowitego wkładu własnego).

Zasoby infrastrukturalne w postaci nieruchomości gruntowej, jaką dysponuje Inwestor, pozwalają zlokalizować

na jego terenie dodatkowy budynek pozwalający zoptymalizować funkcjonowanie UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus.

Zasadna jest zatem, w związku z wynikami analiz technicznych, realizacja inwestycji polegającej na budowie

nowoczesnego budynku diagnostyczno-leczniczego koncentrującego działalność leczniczą, w szczególności

zabiegową, ale także zachowawczą, wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą – apteką, laboratorium oraz

obszarem ambulatoryjnym. Rozwiązanie takie pozwoli skupić działalność medyczną na mniejszym obszarze

(powierzchni zabudowy oraz powierzchni budynków), minimalizując koszty transportu wewnętrznego

i upraszczając go. Pozwoli to także zoptymalizować wykorzystanie personelu oraz zapewni dostosowanie

budynku do rzeczywistych potrzeb odrębnie działających klinik, które znalazłyby posadowienie w nowym

obiekcie, oraz Centrum Transplantacyjnego, skupiającego działalność medyczną realizowaną na rzecz

pacjentów przygotowywanych do zabiegu, poddawanych przeszczepom i nad którymi sprawowana jest opieka

po transplantacji, zarządzanego przez Kierownika Centrum Transplantacyjnego.

Inwestycja ta zapewni wreszcie możliwość zastosowania najnowocześniejszych technologii i rozwiązań, których

nie da się zaimplementować w wyeksploatowane budynki.

Zadanie zatem obejmuje i skupia się na budowie nowego budynku szpitalnego UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, co pozwoli także na nieprzerwane i niezakłócone

funkcjonowanie większości Klinik przeznaczonych do przeprowadzki do czasu zakończenia inwestycji. Ma to

istotne znaczenie ze względu na konieczność utrzymania wykonania świadczeń zdrowotnych na niezmiennym

poziomie. Taka opcja (zgodnie z analizą) jest także uzasadniona ekonomicznie – absorbuje mniejsze koszty

inwestycyjne wobec braku konieczności udostępniania na czas modernizacji zastępczych pomieszczeń dla

poszczególnych jednostek organizacyjnych. Powyższe jest także uzasadnione doświadczeniami Inwestora –

WUM (m.in. w zakresie modernizacji budynków Wydziału Farmacji WUM).

Założenia dla nowo projektowanego budynku

1) nowa infrastruktura będzie kumulowała ściśle ze sobą współpracujące jednostki UCK WUM – Zakładu

Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, takie jak m.in. Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej, Klinika Immunologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych z Zakładem

Immunologii Klinicznej, Klinika Medycyny Transplantacyjnej, Nefrologii i Chorób Wewnętrznych wraz ze

Stacją Dializ, tworząc docelowo Centrum Transplantacyjne. Są to Kliniki powiązane ze sobą w zakresie

specyfiki i zakresu udzielnych świadczeń, obsługują ten sam profil pacjenta, tj. działalność

transplantacyjną i choroby immunologiczne. Tym samym umieszczenie ich w jednej lokalizacji należy

uznać za zasadne i efektywne w rozumieniu efektu zdrowotnego, a także organizacyjnie, technicznie,

prawnie i ekonomicznie. Zakłada się dokonanie scentralizowania w jednym miejscu świadczeń

transplantologicznych, co implikuje przesunięcie ich z ośrodka UCK WUM zlokalizowanego w CSK.

Tym samym Kliniki UCK WUM w CSK w części organizacyjnej prowadzącej działalność w zakresie

transplantacji będą skonsolidowane w ramach Centrum;

2) do nowego budynku zostanie przeniesiona także Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej

i Czynnościowej UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus, której

infrastruktura jest na tyle wyeksploatowana, że nie jest zasadne ekonomicznie dokonywać inwestycji w

ich materię. Obecnie Klinika funkcjonuje w budynku nr 7, który nie jest objęty opieką konserwatorską,

co umożliwia m.in. posadowienie w jego miejsce nowego budynku. Ponadto zespół kliniczny wskazanej

Kliniki ściśle współpracuje z Klinikami, które stworzą Centrum Transplantacyjne, z uwagi na

współistniejące choroby u pacjentów, obraz kliniczny itp. Zasadne i efektywe jest zatem zlokalizowanie

ich w bezpośrednim sąsiedztwie (jednym budynku), co eliminuje niepożądany stan, tj. konieczność

przemieszczania pacjenta między budynkami. Nowa lokalizacja umożliwi ich dostosowanie

do obowiązujących standardów sanitarno-epidemiologicznych, wpłynie pozytywnie na poprawę

warunków leczenia oraz pracy personelu;

3) w celu zapewnienia funkcji diagnostycznych konieczne i zasadne jest przeniesienie Zakładu Radiologii

Klinicznej ze zlokalizowanego najdalej w stosunku do budynku, w którym jest zlokalizowany Szpitalny

Oddział Ratunkowy i Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii. To rozwiązanie zapewni osiągnięcie

głównego celu, jakim jest centralizacja funkcji i szybkość dostępu do specjalistycznej diagnostyki, w tym

obrazowej. Tym samym jest to racjonalne z punktu widzenia jakości udzielania świadczeń, jak również

bezpieczeństwa pacjenta. Obszar diagnostyczny będzie zapewniał realizację badań dzięki: pracowni

MR (planowany aparat >=3,0 T), pracowni tomograficznej (planowana: wolumetryczna), pracowni RTG,

pracowni USG, w tym na potrzeby ambulatorium oraz na potrzeby szpitalne (pacjentów

hospitalizowanych);

4) centralizacja będzie dotyczyć także obszarów zabiegowych, co pozwoli na skumulowanie funkcji

w jednym miejscu i usprawni proces udzielania świadczeń. Zminimalizowane zostaną także ryzyka

dotyczące nieefektywnego wykorzystywania zasobów. W związku z tym w budynku zostanie

zlokalizowany Blok operacyjny zastępujący obecnie dwa funkcjonujące w odrębnych Klinikach

i budynkach, Pracownię endoskopową wraz z zapleczem, adekwatnie do wymienionej funkcji, zgodnie

z przepisami prawa. Wskazany obszar zabiegowy będzie umożliwiał przeprowadzenie zabiegu

z wykorzystaniem metod śródoperacynej radiologii interwencyjnej według najnowocześniejszych metod,

5)

6)

7)

8)

– 66 –

Poz. 1284

standardów i technologii, ESWL oraz endoskopię górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego

wraz z niezbędnym zapleczem. Planowany Blok operacyjny będzie obejmował zespół 6 sal

operacyjnych, w tym jedną z możliwością realizacji metody śródoperacyjnej radiologii (sala hybrydowa).

Wszystkie sale operacyjne, według założeń, będą zaprojektowane i wykonane w wersji zunifikowanej,

pozwalającej na przeprowadzenie zabiegów operacyjnych pacjentom w zakresie dowolnej dziedziny

medycznej (w celu maksymalizacji efektwności wykorzystania zasobów). Z uwagi na fakt zlokalizowania

w nowym budynku Centrum Transplantacyjnego oraz Kliniki Urologii sale będą służyły głównie na

potrzeby pacjentów leczonych w tych jednostkach organizacyjnych (chirurgia, transplantologia,

urologia). W ramach obszaru zabiegowego planowane jest także zlokalizowanie dedykowanej sali do

realizacji świadczeń w zakresie leczenia kamicy nerkowej i moczowodowej metodą ESWL oraz obszar

endoskopowy (2 Pracownie endoskopowe);

zostanie skumulowana także funkcja opieki ambulatoryjnej – w budynku zostanie posadowiona

Poliklinika – zespół poradni specjalistycznych tożsamych z działalnością klinik wraz

z centralną rejestracją;

w nowym budynku zostaną ulokowane także inne struktury pełniące funkcje towarzyszące, usługowe

i pomocnicze dla działalności medycznej, powiązane z pozostałą działalnością statutową i pełniące

funkcje socjalne i porządkowe, m.in.: apteka, laboratorium badań podstawowych w niezbędnym

zakresie ze stacją odbiorczą poczty pneumatycznej i punktem ekspedycyjnym badań, obszar

dekontaminacji ze stacją mycia łóżek, archiwum dokumentacji medycznej dla Klinik i Zakładów

w lokalizacji, szatnie, punkt dystrybucji posiłków, garaż podziemny;

w celu eliminacji obecnie istniejącego niepożądanego stanu rozdzielności budynków – bez komunikacji,

nowy budynek zostanie bezpośrednio skomunikowany łącznikiem z budynkiem głównym UCK WUM –

Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus (pawilonem nr 20). Powstanie w pełni

zintegrowany kompleks UCK WUM – Zakład Leczniczy Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus

w Warszawie, co poprawi organizację pracy;

Centrum Transplantacyjne będzie zlokalizowane w jednym miejscu – w nowo budowanym budynku,

natomiast Klinika Dermatologii i Wenerologii oraz Klinika Dermatologiczna zostaną środkami własnymi

posadowione w zmodernizowanej infrastrukturze poza budynkiem nowo tworzonym (zadanie nr 2),

zostanie zwolniona powierzchnia w budynkach nr 26 i 27 (obecnie są posadowione w nich wymienione

Kliniki) oraz pawilon nr 11, gdzie obecnie jest posadowiona Klinika Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej.

Budowa nowego budynku umożliwi realizację świadczeń w najwyższej jakości i pożądanej liczbie, koncentrację

procedur wysokospecjalistycznych oraz dyscyplinarną integrację różnych jednostek. Umożliwi prawidłowe

funkcjonowanie i dalszy rozwój ważnych z punktu widzenia epidemiologicznego jednostek o najwyższej

referencyjności w regionie w zakresie transplantologii (skonsolidowane funkcje utworzą Centrum

Transplantacyjne) oraz wysokospecjalistycznych zabiegów operacyjnych. Pozwoli to na utrzymanie znaczącej

roli UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w regionie, zarówno w zakresie

leczenia pacjentów, jak i kształcenia. Ponadto stworzony zostanie nowoczesny szpital, zapewniający pożądane

warunki pacjentom i personelowi. Zintegrowana struktura nowoczesnego UCK WUM – Zakładu Leczniczego

Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus umożliwi racjonalne wspólne wykorzystywanie nowoczesnej aparatury

medycznej i zasobów ludzkich oraz wdrażanie nowych technologii medycznych. Przewiduje się, że w nowym

budynku powinny znaleźć się również struktury pomocnicze, m.in. punkt usługowo-gastronomiczny, magazyny,

administracja, serwerownia itp. Modernizacja części powierzchni dotychczas eksploatowanych obiektów, które

mają 120 lat, pozwoli na doprowadzenie ich stanu technicznego i sanitarnego do obecnie obowiązujących

standardów. Pozwoli to na poprawę jakościową opieki nad pacjentami, zmniejszy także znacznie ryzyko

epidemiologiczne związane z pobytem pacjentów w UCK WUM – Zakładzie Leczniczym Szpitalu Klinicznym

Dzieciątka Jezus.

Powierzchnie użytkowe po jednostkach, które zmienią lokalizację, przenosząc się do nowego budynku, będą

podlegać modernizacji, a następnie adaptacji do nowych funkcjonalności zgodnych z rozwojowymi potrzebami

Uniwersytetu i UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus. Stosownie do tego

będą one wyposażone w aparaturę medyczną oraz inne niezbędne do ich funkcjonowania wyposażenie.

Planowane jest następujące przeznaczenie zwolnionych zasobów infrastrukturalnych (powierzchni w

pawilonach, których funkcje zostaną przeniesione do nowego budynku)

Obiekt

pawilony nr 11E i 11C

pawilon nr 1

pawilony nr 1A, 2

pawilon nr 6

Sposób zagospodarowania

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM z przeznaczeniem na działalność

naukową/dydaktyczną lub medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej i diagnostycznej

Obiekty zmodernizowane w adekwatnej przestrzeni na potrzeby posadowienia Kliniki Dermatologii i Wenerologii

oraz Kliniki Dermatologii (w ramach zaangażowania wkładu własnego Inwestora)

Zwolniona powierzchnia zostanie wykorzystana na potrzeby AOS zlokalizowanej obecnie w części pawilonu

Bydynek planowany do wyburzenia

pawilon nr 7

pawilon nr 8

pawilony nr 26 i 27

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM z przeznaczeniem na działalność

naukową/dydaktyczną lub medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej i diagnostycznej

pawilon nr 12

Planowaną lokalizację poszczególnych jednostek organizacyjnych objętych inwestycją przedstawia poniższa

tabela

Jednostka organizacyjna

Obecna

lokalizacja

Lokalizacja po zakończeniu

inwestycji

Sposób zagospodarowania obiektów zwolnionych

Klinika Dermatologiczna;

Klinika Dermatologii

i Wenerologii i AOS

pawilony nr 26 i

27

pawilony nr 1, 1A i 2

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM

z przeznaczeniem na działalność naukową/dydaktyczną lub

medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej

i diagnostycznej

Klinika Ortopedii i

Traumatologii Narządu

Ruchu wraz z AOS

pawilon nr 20

pawilon nr 20

(przebudowa-modernizacja w ramach Programu)

pawilony nr 11C i

E

nowo tworzony budynek

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM

z przeznaczeniem na działalność naukową/dydaktyczną lub

medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej

i diagnostycznej

pawilon nr 1

nowo tworzony budynek

Przebudowa w ramach wkładu własnego celu dostosowania do

funkcjonowania Kliniki Dermatologicznej; Kliniki Dermatologii

i Wenerologii i AOS

pawilony nr 1,

1A, 2 i 6

Planowana modernizacja

w ramach wkładu własnego na

potrzeby posadowienia Kliniki

Dermatologii i Wenerologii i

Kliniki Dermatologicznej –

pawilony nr 1, 1A, 2

Pawilon nr 6 – zwolniona powierzchnia zostanie wykorzystana na

potrzeby AOS zlokalizowanej obecnie w części pawilonu

Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej wraz z

Pracownią Endoskopową i

Blokiem operacyjnym oraz

AOS

Klinika Immunologii,

Transplantologii i Chorób

Wewnętrznych

z Zakładem Immunologii

Klinicznej i AOS

Klinika Medycyny

Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób

Wewnętrznych ze Stacją

Dializ i AOS

Klinika Urologii Ogólnej,

Onkologicznej

i Czynnościowej z Blokiem

operacyjnym i AOS

Zakład Radiologii

Klinicznej

Apteka i Laboratorium

pawilon nr 7

pawilon nr 12

pawilon nr 8

wyburzenie

Zasób zwrócony do dyspozycji właściciela nieruchomości – WUM z przeznaczeniem na działalność

naukową/dydaktyczną lub medyczną w obszarze rozszerzonej działalności ambulatoryjnej

i diagnostycznej

Mając jednak na względzie fakt, że zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r.

w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa, w ramach Programu

uwzględnione są także działania w zakresie przygotowania inwestycji, powyższe założenia mogą

ulec zmianie, np. w wyniku zaleceń konserwatorskich. Niezbędne będzie opracowanie studium

historyczno-konserwatorskiego, uwzględniającego zarówno potrzeby inwestycyjne, jak i zachowanie walorów

zabytkowego układu przestrzennego, w tym wielkość, wysokość budynków i kształt brył. Na podstawie

powyższych działań i wytycznych konserwatorskich będzie możliwe określenie finalnego kształtu planowanego

do utworzenia nowego budynku oraz możliwości wykorzystania obszarów zwolnionych.

W ramach zadania zaplanowane zostało wykonanie łącznika. Ta infrastruktura umożliwi bezkolizyjny transport

hospitalizowanego pacjenta między budynkami, bez konieczności transportu np. pojazdem transportowym czy

ambulansem. Pacjent będzie przemieszczany w warunkach szpitalnych bez kontaktu z niesprzyjającymi

warunkami atmosferycznymi. Dodatkowo jego wykonanie umożliwi poprowadzenie głównych magistral instalacji

elektrycznych, sanitarnych, teletechnicznych itp. wewnątrz łącznika, co wpłynie na łatwiejszą kontrolę sieci

instalacyjnej oraz dostęp do niej podczas konserwacji.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (w tys. zł)

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie

kampusu wraz z łącznikiem z budynkiem głównym

364 720

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

Instalacje

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

Wyposażenie

5 945

189 527

74 051

3 355

82 291

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz ewentualnie

szkolenia i rozruch technologiczny

9 551

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej

i alarmowej, zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

Jak już wskazano wyżej, jest konieczna kompleksowa wymiana instalacji i urządzeń (elementy sieci

ciepłowniczej, teleinformatycznej, instalacji przeciwpożarowej). Stały wzrost zapotrzebowania na moc

energetyczną implikuje konieczność wymiany jednostek zasilających szpital w energię w razie awarii – agregaty

prądotwórcze. Nowe jednostki będą zapewniać wymaganą rezerwę mocy i pełną funkcjonalność obiektów.

Wykonanie wewnętrznego monitoringu pożarowego będzie polegać na połączeniu w jedną sieć wszystkich

central sygnalizacji pożaru znajdujących się w pawilonach nr 1A, 3, 4, 11 i 20. Centrala główna zlokalizowana

w portierni przy wjeździe na teren UCK WUM – Zakładu Leczniczego Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus od

ulicy Oczki zapewni sterowanie centralami z możliwością przyjmowania, kasowania i blokowania

nadchodzących sygnałów.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (w tys. zł)

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych,

teleinformatycznych, sieci przeciwpożarowej i alarmowej,

zasilania energetycznego i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

72 897

0

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

Budowa obiektów podstawowych

25 000

Instalacje

42 000

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

0

Wyposażenie

0

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz

ewentualne szkolenia i rozruch technologiczny

5 897

Zadanie nr 5 – Przebudowa nawierzchni asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

Zadanie obejmuje prace budowlane w zakresie zagospodarowania terenu w celu poprawy bezpieczeństwa na

ciągach pieszych, przystosowanie nawierzchni komunikacyjnych na potrzeby osób z niepełnosprawnością

ruchową.

W ramach zadania przewiduje się następujące grupy kosztów (w tys. zł)

Zadanie nr 5 – Przebudowa, miejscowe odtworzenie nawierzchni asfaltowych i ciągów

pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

5 175

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

0

Budowa obiektów podstawowych

0

Instalacje

0

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

5 000

Wyposażenie

0

Prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualne szkolenia i rozruch

technologiczny

175

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla zadania

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla kosztów całkowitych

koszt

przypadający

na 1 łóżko

koszt

2

2

KOSZT

powierzchnia

liczba

koszt 1 m

koszt 1 m

(różnicy

przypadający

CAŁKOWITY

użytkowa (PU)

łóżek

PC

PU

między stanem

na 1 łóżko

początkowym

a docelowym)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu wraz z AOS

14 018

60

4 813

6 641

2 500

40

3 817

4 771

298 215

745 538

11 928 600

29 214

236

10 056

12 485

1 545 426

7 443 276

364 720 511

336

7 998

10 272

1 398 030

Zmodernizowana powierzchnia na potrzeby Kliniki Dermatologii

i Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej z AOS

Nowy budynek wraz z łącznikiem

RAZEM powierznia modernizowanej i budowanej infrastruktury

45 732

1 551 484

2 327 226

469 738 153

Zestawienie wskaźników techniczno-ekonomicznych dla kosztów robót

budowlano-instalacyjnych

koszt

przypadający

koszt

na 1 łóżko

powierzchnia

liczba

koszt 1 m2 koszt 1 m2

przypadający

(różnicy

użytkowa (PU)

łóżek

PC

PU

na 1 łóżko

między stanem

początkowym

a docelowym)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu wraz z AOS

14 018

4 120

5 685

2 500

40

3 247

4 059

253 688

634 219

10 147 500

29 214

236

7 524

9 341

1 156 265

5 568 951

272 878 609

336

6 175

7 931

1 079 503

Nowy budynek wraz z łącznikiem

RAZEM powierznia modernizowanej i budowanej infrastruktury

45 732

1 992 175

KOSZT robót

budowlanoinstalacyjnych

60

Zmodernizowana powierzchnia na potrzeby Kliniki Dermatologii i

Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej z AOS

1 328 117

93 089 042

79 686 998

362 713 107

Podstawą obliczenia wartości kosztorysowej dla poszczególnych działań w ramach inwestycji (koszty robót

budowlanych i instalacyjnych) w odniesieniu do obiektów modernizowanych (przestrzeń pawilonu nr 20), nowo

budowanych (nowy budynek wraz z łącznikiem) – kategorie kosztów 2–4 oraz zagospodarowania terenu

(kategoria kosztów 5) były oszacowania na podstawie wiedzy eksperckiej oraz warunków rynkowych (w tym cen

wynikających z SEKOCENBUDU).

Kalkulacje są wynikiem pracy zespołu składającego się z projektantów branżowych, inżynierów budowlanych

i instalacyjnych oraz osób uczestniczących w procesach inwestycyjnych realizowanych w UCK WUM.

Szacowane koszty uwzględniają planowany do wykonania zakres prac, koszty wykonania w związku ze stanem

obecnej infrastruktury, warunki ich realizacji, w tym charakterystykę infrastruktury (zabytkowy charakter i

wiążące się z tym faktem wymagania konserwatorskie).

Jednocześnie przyjęto wskaźniki graniczne limitujące wartość wydatków inwestycyjnych w zakres kosztu robót

budowlano-instalacyjnych na poziomie średnich kosztów wykonawstwa: koszt robót w przeliczeniu na 1 m2

powierzchni użytkowej nie więcej niż 12 tys. zł.

W zakresie kosztów wyposażenia oraz zagospodarowania terenu zastosowano także wymienioną metodologię

kalkulacji, tj. wiedzę ekspercką oraz wycenę rynkową (w tym dane pochodzące z szacunków SEKOCENBUD-u

w zakresie kosztów zagospodarowania terenu). W zakresie kosztów wyposażenia wzięto pod uwagę fakt

konieczności wymiany oraz doposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną oraz niezbędne pozostałe

wyposażenie w pełnym zakresie, z uwagi na brak możliwości lub uzasadnienia do dalszego użycia

wyeksploatowanej infrastruktury w zmodernizowanej oraz budowanej infrastrukturze. Ceny oparto o bieżacą

wycenę planowanego do zakupu sprzętu i wyposażenia, przy założeniu, że wartość wymienionej kategorii

kosztów nie powinna przekroczyć 20% wartości inwestycji (według obecnych kalkulacji wskaźnik ten wynosi

17,16%).

Z uwagi na etap, na jakim znajduje się inwestycja, nie jest możliwe dokonanie szczegółowego szacowania

ilościowo-wartościowego prac do wykonania w układzie i poziomie szczegółowości właściwej dla kosztorysu

inwestorskiego. Będzie to możliwe po etapie projektowania, w ramach przedmiarowania robót. Z uwagi na

metodologię użycia rynkowych wycen kosztów realizacji prac budowlano-instalacyjnych w przeliczeniu na

jednostkę powierzchni można uznać, że szacunki są realistyczne, będą uszczegóławiane i aktualizowane

w ramach kolejnych działań inwestycyjnych, zgodnie z przebiegiem procesu inwestycyjnego – projektowania,

przedmiarowania, kosztorysowania (w rozumieniu właściwych przepisów prawa), szacowania wartości

przedmiotu zamówienia przed wszczęciem postępowania w celu wyłonienia wykonawcy robót, w toku prac,

powykonawczo. Z uwagi na powyższe zastosowano także w kategoriach kosztów, w których jest to

dopuszczone, rezerwowe budżetowanie.

Innowacyjność w ramach funkcjonowania obszarów medycznych po realizacji zadania

Zmodernizowana i nowo powstała infrastruktura według najnowszej wiedzy technicznej i technologicznej

pozwoli na znaczące zwiększenie efektywności udzielania świadczeń przez zastosowanie szeroko pojętych

innowacji, w tym procesowych, organizacyjnych oraz nowoczesnych technologii medycznych (metod

klinicznych). Pozwoli to na rozszerzenie wachlarza świadczeń także o procedury dotychczas niewykonywane.

Szacowana optymalizacja działania klinik, dzięki właściwym zasobom, przełoży się na zwiększenie dostępności

do świadczeń, skracając tym samym czas oczekiwania na świadczenie oraz liczbę oczekujących. Ponadto

wdrożenie nowoczesnych rozwiązań diagnostyczno-terapeutycznych pozwoli na efektywność procesu leczenia

i minimalizowanie ryzyka reoperacji.

W zakresie ortopedii i traumatologii narządu ruchu zostanie wprowadzona usługa kompleksowa dotycząca

endoprotezoplastyki dużych stawów, która zapewni chorym rozbudowaną opiekę przed- i pooperacyjną.

Zmniejszy się istotnie czas oczekiwania na leczenie operacyjne. Nowoczesna infrastruktura zabiegowa

umożliwi wprowadzenie planowanych nowych technik operacyjnych w obrębie stawu barkowego. Dzięki nowym

warunkom będzie możliwe kontynuowanie podjętych prac nad użyciem implantów opracowanych w technologii

3D. W Klinice rozpoczęto i będzie możliwe kontynuowanie programu wykonywania trudnych operacji w oparciu

o techniki 3D. W ramach zasobów kadrowych Kliniki jest naukowiec, który uzyskał patent (P.413009) na implant

kostny o właściwościach osteoindukcyjnych, którego zastosowanie unowocześni operacje rekonstrukcyjne

więzadła krzyżowego przedniego stawu kolanowego. Podjęto również współpracę z Wydziałem Inżynierii

Materiałowej Politechniki Warszawskiej i Poltransplantem nad wykorzystaniem przeszczepów allogenicznych do

rekonstrukcji tkankowych w ortopedii. Dzięki inwestycji będzie możliwe nie tylko kontynuowanie praktyk, ale

także ich rozszerzenie, w tym w zakresie intensywnego rozwoju technik małoinwazyjnych w ortopedii, co

wymaga zastosowania nowoczesnego sprzętu oraz właściwej infrastruktury lokalowej. Planuje się rozszerzenie

katalogu realizowanych świadczeń, co będzie możliwe po zakończeniu inwestycji w oparciu o nową

infrastrukturę o procedury oznaczone kodem H56C, H89C w ramach krótko trwającej hospitalizacji w związku z

wykonywaniem blokad około kręgosłupowych, podawaniem czynników wzrostu oraz komórek macierzystych i

kwasu hialuronowego w połączeniu z czynnikami wzrostu. Jest to nowa procedura obecnie nierealizowana w

wymienionym modelu opieki. Pozwoli to na zaspokojenie zgłaszanego popytu na świadczenia, który obecnie nie

był zaspokajany przez podmiot. Klinika jest wiodącym ośrodkiem w województwie zajmującym się

wprowadzaniem nowoczesnych technik ortopedycznych, szczególnie opartych o techniki małoinwazyjne.

Prowadzi badania nad zastosowaniem niestandardowych implantów opartych o techniki 3D. Prowadzi badania

w oparciu o współpracę z innym ośrodkami akademickimi krajowymi i zagranicznymi, jak również z Politechniką

Warszawską oraz Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnym do Spraw Transplantacji „Poltransplant”.

W zakresie urologii: w efekcie realizacji inwestycji pozwalającej na stworzenie nowej infrastruktury (budynku)

oraz uzupełnienia nowoczesnej aparatury wykorzystywanej w Klinice będzie możliwe posadowienie na bazie

Kliniki ośrodka kompleksowej opieki urologicznej o istotnym potencjale leczniczym, dydaktycznym i naukowym.

Inwestycja pozwoli na racjonalizację opieki urologicznej. Część hospitalizacji będzie mogła być realizowana

w ramach minimalnie inwazyjnej chirurgii jednego dnia oraz w ramach AOS. Z uwagi na znaczący problem

wielochorobowości, dzięki interdyscyplinarnemu charakterowi SKDJ, w ramach współpracy z innymi

jednostkami UCK WUM będzie możliwe kontynuowanie programów kompleksowej opieki, obejmującej projekty

kardiourologiczne, urogeriatryczne i nefrourologiczne, pozwalające na wielodyscyplinarną opiekę nad chorym,

również w aspekcie medycyny senioralnej. Tego rodzaju świadczenia są obecnie niezaspokajane w regionie,

mamy do czynienia raczej z izolowaniem specjalności z pominięciem całościowej analizy stanu zdrowia i

podjęcia adekwatnej, także kompleksowej opieki. Dzięki modernizacji zasobów Kliniki będzie możliwe

stworzenie kompleksowego programu zdrowia dla mężczyzn, opracowanie i wdrożenie programu opieki nad

pacjentami geriatrycznymi z problemami urologicznymi i nefrologicznymi (urogeriatria), programu badań

przesiewowych w celu zwiększenia wykrywalności nowotworów złośliwych i ich wczesnego leczenia

(uroonkologia), programu regeneracji dolnych dróg moczowych (uroginekologia) oraz z uwagi m.in. na

zmniejszenie dzietności populacji – program ochrony zdrowia reprodukcyjnego mężczyzn (uroandrologia). W

związku z modernizacją infrastruktury budowlanej i sprzętowej będzie możliwe realizowanie nowych świadczeń

– produktów związanych z chorobami urologicznymi, także w opcji interdyscyplinarnej opieki kompleksowej, dla

pacjentów z chorobami onkologicznymi, z wielochorobowością, w której choroby urologiczne są współistniejące

lub są chorobami wiodącymi. Do tych świadczeń należą procedury realizowane w zakresie leczenia

zabiegowego: A04 – Wszczepienie/wymiana stymulatora rdzenia kręgowego lub wymiana generatora do

stymulacji struktur głębokich mózgu w przebiegu leczenia chorób urologicznych, T03 – Zaopatrzenie miednicy i

uda w obrażeniach mnogich z pw, w ramach hospitalizacji w związku z leczeniem urologicznym, możliwe będą

do realizacji także radykalne zabiegi w rakach gruczołów dokrewnych (G31H) i zabiegi operacyjne – rewizyjne

w przypadkach infekcji wokół protezy (H10). W związku z realizacją obecnie sprawozdawanych procedur, jak

również nowego zakresu, będą realizowane także procedury skatalogowane w ramach kodu S56 – Posocznica

o ciężkim przebiegu w trakcie leczenia w dziedzinie analizowanej, jak również świadczenia w ramach kodu P17

– Choroby układu moczowo-płciowego. Modernizacja obszaru pracowni endoskopowej pozwoli na poszerzenie

zakresu świadczeń w tym obszarze o produkt o kodzie L45 – Endoskopowe zabiegi gruczołu krokowego lub

pęcherza moczowego, L25 – Duże endoskopowe zabiegi na pęcherzu moczowym. Poszerzony będzie także

zakres w obszarze leczenia zachowawczego, np. T09 – Leczenie zachowawcze obrażeń mnogich. Poszerzony

zakres świadczeń pozwoli na zaspokojenie potrzeb obecnie niezaspokajanych, co wpłynie pozytywnie na

funkcjonowanie systemu opieki zdrowotnej i jego efektywność, zarówno w dziedzinie, jak i z metapoziomu.

Zwiększone zasoby infrastrukturalne pozwolą także na efektywne wykorzystanie zasobów kadrowych, obecnie

deficytowych.

Kliniki Dermatologiczne specjalizują się we wczesnym diagnozowaniu i leczeniu wielu chorób skóry wieku

podeszłego, w tym w szczególności czerniaka skóry, raków skóry, chłoniaków pierwotnie skórnych, pemfigoidu,

piodermii zgorzelinowej. Wobec rosnącej liczby osób starszych w społeczeństwie rośnie zapotrzebowanie na

wczesną diagnostykę tego rodzaju stanów przedrakowych. W ramach działalności Kliniki leczone są m.in.

autoimmunizacyjne choroby tkanki łącznej i autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe, autoimmunizacyjne

choroby tkanki łącznej (twardzina układowa, morphea, toczeń skórny i układowy, zapalenie skórno-mięśniowe)

oraz autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe (pęcherzyca, pemfigoid).

Inwestycja pozwoli na włączenie kompleksowej metody leczenia chorób skóry, dotychczas nie stosowanej,

polegającej na wielodyscyplinarnej diagnostyce opartej o badania obrazowe, laboratoryjne, podejmowanie

decyzji o zespole medycznym i dalszym postępowaniu medycznym. W terapii będzie współuczestniczyć szereg

specjalistów oraz dostępne zasoby, w tym aparaty wykorzystujące różne technologie. Jest to innowacyjna

technicznie, organizacyjnie i procesowo metoda, dotychczas nie stosowana w systemie. Realizacja inwestycji

pozwoli na zabezpieczenie procedur medycznych w optymalnej ilości i najwyższej jakości, co zniweluje po

części ten problem, i świadczenia niezaspokajane zaczną być zaspokajane w ramach zakresu świadczeń

realizowanych w podmiocie. Modernizacja infrastruktury sprzętowej pozwoli na poszerzenie zakresu wczesnej

diagnostyki i leczenia chorób skóry o najgorszym rokowaniu, w tym w szczególności nowotworów skóry,

autoimmunizacyjnych chorób tkanki łącznej, autoimmunizacyjnych chorób pęcherzowych, ciężkich chorób

alergicznych i ektodermalnych zaburzeń genetycznych.

Poszerzone możliwości infrastrukturalne pozwolą na poszerzenie katalogu realizowanych produktów

(świadczeń medycznych) o nowe, nierealizowane obecnie świadczenia. Należą do nich m.in. produkty

skatalogowane pod pozycjami: D55 Ziarniniaki, choroby płuc alergiczne i z autoimmunizacji, S52 Niedobory

odporności inne niż HIV /AIDS, E55 Zakrzepica żył głębokich oraz Q66 – Choroby naczyń, C57 Inne choroby

gardła, uszu i nosa, H87C – Choroby zapalne stawów i tkanki łącznej (świadczenie realizowane w ramach

hospitalizacji krótszej niż 4 dni). Świadczenia te będą realizowane także w zakresie interdyscyplinarnej opieki

medycznej pacjentów hospitalizowanych lub leczonych ambulatoryjnie w przebiegu chorób dermatologicznych i

wenerologicznych. Będzie to możliwe dzięki doposażeniu w zakresie aparatury medycznej zarówno w

jednostkach organizacyjnych realizujących świadczenia w przedmiotowej dziedzinie, jak również dzięki

centralizacji lokalizacyjnej i wzmocnieniu infrastrukturalnemu obszaru diagnostyki obrazowej i endoskopowej w

nowym budynku. Układ funkcjonalności obszarów medycznych w nowej lokalizacji i wymienione zasoby

pozwolą także na leczenie pacjentów w zakresie poważnych stanów chorobowych o różnej etiologii, w tym

zaburzeniach funkcjonowania układu immunologicznego, w tym dużych chorób infekcyjnych skóry (J46).

Powyższy zakres jest nowym, dotychczas nierealizowanym w ramach Klinik świadczących usługi medyczne w

dziedzinie. Świadczy to jednoznacznie o tym, że w wyniku inwestycji będą zaspokajane potrzeby dotychczas

niezaspokajane, na które jest popyt z uwagi na potrzeby zdrowotne populacji.

Rośnie liczba chorych z guzami wątroby, w tym kwalifikowanymi do przeszczepienia, konieczne wydaje się

zwiększanie dla nich dostępu do leczenia kompleksowego, w tym z zastosowaniem technik radiologii inwazyjnej

oraz przeszczepienia wątroby przez akceptację dla tej grupy biorców narządów o rozszerzonych kryteriach,

nieakceptowalnych w innych wskazaniach. Inwestycja umożliwi efektywniejszą izolację chorych, redukując

liczbę zakażeń szpitalnych, pozwoli na wieloaspektową diagnostykę i leczenie endoskopowe patologii dróg

żółciowych. Taka kompleksowość działań i włączenie interdyscyplinarnego zespołu jest obecnie

niewykorzystywaną metodą leczenia.

Poszerzone możliwości wynikające z reorganizacji infrastrukturalnej jednostek organizacyjnych, w tym

centralizacja obszarów w zakresie diagnostyki, hospitalizacji, zabiegowego, opieki ambulatoryjnej, połączone

z doposażeniem i wymianą wyeksploatowanej infrastruktury pozwolą na rozszerzenie katalogu świadczeń

medycznych o szeroki zakres produktów, co równocześnie zapewni zabezpieczenie potrzeb pacjentów, które

dotychczas nie były zaspokajane. Do świadczeń tych należą także produkty, które wymagają

interdyscyplinarnego podejścia, zgodnie z założeniem nadrzędnym – realizacji kompleksowej, obejmującej

pełną charakterystykę kliniczną pacjenta opiekę medyczną, w tym: świadczenia realizowane wobec pacjentów

z zaburzeniami krzepliwości i innymi chorobami krwi i śledziony (S05), pacjentów będących pod opieką innych

jednostek UCK WUM, np. Cukrzyca ze stanami hiperglikemicznymi (K37), Przewlekła niewydolność nerek

(L83), Choroby tkanek miękkich (H86), Zakażenia nerek lub dróg moczowych (L07). Kluczowe znaczenie mają

także procedury (świadczenia), które będą realizowane wobec pacjentów starszych, w tym np. L84E i L84F –

choroby nerek u pacjentów geriatrycznych.

Ponadto zasoby wytworzone w wyniku inwestycji znacząco poszerzą zakres świadczeń medycznych

realizowanych w ramach obszarów odrębnie kontraktowanych z publicznym płatnikiem. Będą realizowane nowe

świadczenia, tym samym zaspokojone zostaną świadczenia obecnie niezaspokajane przez podmiot, a

dotyczące m.in.

1) leczenia ciężkich powikłań infekcyjnych u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku, wymagające

intensywnego leczenia przeciwgrzybiczego lub przeciwwirusowego – diagnostyka, leczenie pacjenta od

31 dnia po wykonaniu przeszczepu i trwające powyżej 3 dni (kod produktu – 5.52.01.000146);

2) reakcji medycznej i podjęcia działań w przypadku ostrego sterydoopornego (i nie tylko) odrzucania

przeszczepu lub ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi – diagnostyka, leczenie pacjenta od

31 dnia od wykonania przeszczepu (5.52.01.0001461, 5.52.01.0001460);

3) trwającego powyżej 3 dni leczenia powikłania infekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub

szpiku, obejmującego zakres: diagnostyka, leczenie od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu –

5.52.01.000146;

4) diagnostyki potencjalnego dawcy i pobrania wyłącznie obu nerek i trzustki (5.52.01.0001485);

5) diagnostyki potencjalnego dawcy i pobrania wyłącznie obu nerek (5.52.01.0001481);

6) leczenia w przypadku powikłania nieinfekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku –

diagnostyka, leczenie (diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) trwające

powyżej 3 dni (5.52.01.0001023).

Znacząco rozszerzy się katalog świadczeń w zakresie diagnostyki potencjalnych dawców

1) diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek i trzustki w przypadku pobrania

wielonarządowego (nerki, trzustka i inny narząd) – 5.52.01.0001486;

2) diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek i trzustki w przypadku pobrania

wielonarządowego (nerki, trzustka i dwa inne narządy) (5.52.01.0001487);

3) diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek i trzustki w przypadku pobrania

wielonarządowego (nerki, trzustka i trzy lub więcej innych narządów) – 5.52.01.0001488;

4) diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek w przypadku pobrania wielonarządowego (nerki

i inny narząd, poza trzustką) (5.52.01.0001482);

5) diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek w przypadku pobrania wielonarządowego (nerki

i dwa inne narządy, poza trzustką) – 5.52.01.0001483;

6) diagnostyka potencjalnego dawcy i pobranie obu nerek w przypadku pobrania wielonarządowego (nerki

i trzy lub więcej innych narządów, poza trzustką) – 5.52.01.0001484;

7) diagnostyka potencjalnego dawcy narządów bez pobrania – kategoria I (5.52.01.0001479) i II

(5.52.01.0001495).

Zgodnie z założeniem ciągłości opieki nad pacjentem „transplantologicznym”, realizowane będą także takie

świadczenia jak

1) kwalifikacja do przeszczepu nerki i trzustki – 5.52.01.0001358 wraz z badaniem kontrolnym

(5.52.01.0001357);

2) hospitalizacja do dializy wątrobowej – 5.52.01.0001478;

3) powikłania nieinfekcyjne u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku – diagnostyka, leczenie

(diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) < 4 dni – 5.52.01.0001494;

4) powikłania infekcyjne u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku – diagnostyka, leczenie

(diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) < 4 dni – 5.52.01.0001493;

5) świadczenia w przypadku przewlekłego odrzucania przeszczepu lub przewlekła choroba przeszczep

przeciw gospodarzowi – diagnostyka, leczenie (diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po

wykonaniu przeszczepu) – 5.52.01.0001006;

6) podejmowanie czynności medycznych w przypadku pogorszenia czynności przeszczepionego narządu

– diagnostyka, leczenie od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu – 5.52.01.0001391;

7) hospitalizacja związana z przetoczeniem krwi, produktów krwiopochodnych w tym immunoglobulin

(5.52.01.0001464).

Rozszerzone możliwości diagnostyczne i terapeutyczne, wzmocnione w zakresie infrastrukturalnym obszary

zabiegowe znacząco zwiększą zakres świadczeń medycznych realizowanych w ramach obszarów odrębnie

kontraktowanych z publicznym płatnikiem. Będą realizowane nowe świadczenia, tym samym zaspokojone

zostaną świadczenia obecnie niezaspokajane przez podmiot, a dotyczące, zgodnie z założeniem, ciągłości

opieki nad pacjentem „transplantologicznym”, opieki przed, w trakcie procedury i po zabiegu

transplantologicznym, tj.

1) hospitalizacja związana z kwalifikacją do przeszczepu wątroby, trzustki, serca, płuca, serca i płuca

(5.52.01.000139);

2) diagnostyka i leczenie chorego z niewydolnością wątroby w okresie kwalifikacji do przeszczepu wątroby

(5.52.01.0001155).

Powyższe wskazuje na rosnący potencjał podmiotu i zakładu leczniczego, dodatkowo wzmocniony w zakresie

działalności zakładu – Ambulatorium, zapewniając zabezpieczenie kluczowej potrzeby – kompleksowej opieki

specjalistycznej w modelu ukierunkowanym na minimalizację długości hospitalizacji.

W zakresie chorób wewnętrznych – stanowią one jedną z kluczowych dziedzin medycznych wymagających

zabezpieczenia w związku z trendami demograficznymi i epidemiologicznymi. Struktura wiekowa pacjentów

obsługiwanych w zakładach leczniczych objętych inwestycją potwierdza fakt konieczności zapewnienia

wydolności organizacyjnej do realizacji świadczeń „internistycznych”. Dzięki interwencji w ten obszar będzie

możliwe poszerzenie katalogu świadczeń o

1) choroby układu krwiotwórczego i odpornościowego – świadczenie realizowane poniżej 2 dni (S04);

2) D18 – leczenie nietypowego zapalenia płuc, w tym wirusowego;

3) leczenie ostrych chorób wątroby – G16;

4) leczenie chorób układu krążenia – E77;

5) leczenie chorób zakaźnych niewirusowych – S60;

6) leczenie chorób infekcyjnych jelit – F47F;

7) G26F – choroby dróg żółciowych;

8) E71 – stany po omdleniach i zapaściach, w przypadku bólu głowy (A59), zaburzeniach elektrolitowych –

K26 oraz w przypadku chorób układu krwiotwórczego i odpornościowego, możliwe do realizacji poniżej

2 dni (S04).

Znacząco poszerza to możliwości diagnostyczne i terapeutyczne w obszarze realizowanych świadczeń, a tym

samym wpływa na zaspokojenie potrzeb obecnie niezaspokajanych. Realizacja wymienionych produktów jest

planowana z uwagi na strategiczne podejście do procesu opieki nad pacjentem – ciągłej, kompleksowej,

realizowanej w jednym miejscu, efektywnej kosztowo i w aspektach zdrowotnych.

W obszarze nefrologii – dzięki interwencji w ten obszar, będzie możliwe poszerzenie katalogu świadczeń

dotychczas nierealizowanych, co pozwoli na zaspokojenie potrzeb obecnie nierealizowanych wobec pacjentów

„nefrologicznych”. Oprócz wyżej wymienionych planuje się realizację świadczeń niezbędnych w przypadku

zaawansowanych procedur medycznych w przebiegu chorób nerek, w tym m.in. o Zakażenia nerek lub dróg

moczowych (L07). Istotne znaczenie mają także procedury (świadczenia), które będą realizowane wobec

pacjentów starszych (65+), w tym np. L84E i L84F – Choroby nerek u pacjentów geriatrycznych. Ponadto

zasoby wytworzone w wyniku inwestycji znacząco poszerzą zakres świadczeń medycznych realizowanych w

ramach obszarów odrębnie kontraktowanych z płatnikiem. Będą realizowane nowe świadczenia, tym samym

zaspokojone zostaną świadczenia obecnie niezaspokajane przez podmiot, a dotyczące m.in.: leczenia ciężkich

powikłań infekcyjnych u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku, wymagające intensywnego leczenia

przeciwgrzybiczego lub przeciwwirusowego – diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu

przeszczepu i trwające powyżej 3 dni (kod produktu – 5.52.01.000146),

reakcji medycznej i podjęcia działań w przypadku ostrego sterydoopornego (i nie tylko) odrzucania

przeszczepu lub ostrej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi – diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia

od wykonania przeszczepu (5.52.01.0001461, 5.52.01.0001460),

trwające powyżej 3 dni leczenie powikłania infekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku,

obejmujące zakres: diagnostyka, leczenie od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu – 5.52.01.000146,

Leczenie w przypadku powikłania nieinfekcyjnego u chorego po przeszczepieniu narządu lub szpiku –

diagnostyka, leczenie (diagnostyka, leczenie pacjenta od 31 dnia po wykonaniu przeszczepu) trwające powyżej

3 dni (5.52.01.0001023). Dodatkowo planuje się wzmocnienie zakresu udzielania świadczeń w obszarze

leczenia ziarniniaków, chorób płuc alergicznych i z autoimmunizacji (D55).

Planowana do utworzenia infrastruktura i sprzęt do zakupienia umożliwi stworzenie przestrzeni zabiegowej

w ramach scentralizowanego bloku operacyjnego o nowych, nowoczesnych i innowacyjnych możliwościach

w zakresie udzielania świadczeń. Funkcjonalność sali będzie polegać na możliwości stworzenia

interdyscyplinarnego zespołu medycznego i wykonanie kilku zabiegów równocześnie. Zazwyczaj w tego typu

sytuacjach, w których pacjent potrzebuje kilku interwencji, zabiegi odbywają się z koniecznością czasowej

przerwy między nimi, potrzebnej m.in. na ocenę efektów wykonanego zabiegu i regenerację, jednakże wiąże się

to także z ryzykami, w tym np. powikłaniami, zakażeniami (także wewnątrzszpitalnymi), pogorszeniem stanu

zdrowia z uwagi na przesunięcie w czasie kolejnego zabiegu. Dodatkowo tak przygotowana infrastruktura

pozwala także na przeprowadzenie zabiegów małoinwazyjnych z wykorzystaniem najnowszych technologii, w

tym laserowych, angażujących zdalne operowanie narzędziem itp. Dzięki temu skraca się czas leczenia

pacjenta i jego pobyt w szpitalu, następuje szybsza mobilizacja i przeniesienie leczenia na poziom AOS. Dzięki

wyposażeniu sali w specjalistyczny sprzęt do obrazowania pozwala na dysponowanie kompleksowym obrazem

stanu pacjenta i jego monitorowanie w czasie rzeczywistym, nie ma potrzeby transportowania pacjenta

uprzednio między pracowniami. Umożliwia to także przeprowadzanie minimalnie inwazyjnych zabiegów i

przyspiesza diagnostykę, w efekcie skracając czas trwania operacji.

Tak nowoczesne zasoby pozytywnie wpływają na jakość i dostępność do nowego świadczenia zarówno

w przedmiotowej dziedzinie, jak i we wszystkich innych dziedzinach, gdzie będzie miała zastosowanie terapia

wykorzystująca inwazyjne metody (zabiegi), w tym: nefrologii, transplantologii, urologii.

Planowane jest zwiększenie katalogu realizowanych świadczeń medycznych. Do świadczeń tych należą także

produkty, które wymagają interdyscyplinarnego podejścia, zgodnie z założeniem nadrzędnym – realizacji

kompleksowej, obejmującej pełną charakterystykę kliniczną pacjenta opieki medycznej, w tym: świadczenia

realizowane wobec pacjentów z zaburzeniami krzepliwości i innymi chorobami krwi i śledziony (S05), pacjentów

będących pod opieką innych jednostek UCK WUM, np. Cukrzyca ze stanami hiperglikemicznymi (K37),

Przewlekła niewydolność nerek (L83), Choroby tarczycy (K47), Choroby infekcyjne jelit u osób poniżej 65. roku

życia (F47F), Choroby tkanek miękkich (H86), Zakażenia nerek lub dróg moczowych (L07). Kluczowe

znaczenie mają także procedury (świadczenia), które będą realizowane wobec pacjentów starszych, w tym np.

L84E i L84F – Choroby nerek u pacjentów geriatrycznych.

Centralizacja obszaru diagnostycznego wpływa na zwiększenie możliwości działań i użycie nowoczesnych

technologii w procesie udzielania świadczeń. Poszerzone możliwości diagnostyczne dzięki wzmocnieniu

zasobów infrastrukturalnych pozwolą na zwiększenie potencjału jednostki i podmiotu. Tym samym będzie

możliwe zwiększenie zakresu świadczeń we wszystkich dziedzinach objętych inwestycją. W zakresie

przedmiotowej dziedziny, dzięki unowocześnieniu zasobów w zakresie diagnostyki obrazowej, poszerzenie

katalogu produktów będzie obejmować m.in.: świadczenia w zakresie leczenia zatorów płucnych i zaburzeń

hemodynamicznych w ich przebiegu (111 D16), leczenie choroby niedokrwiennej serca (angiografia TK) (170

E56), leczenie schorzeń jamy brzusznej (210 F46), schorzeń nerek i dróg moczowych (371 L07, 407 L85,

408L86) oraz leczenie zachowawcze urazów (658 T07). Nowoczesny (planowany 3T) rezonans magnetyczny

pozwoli na wykonanie nw. procedur: badania wątroby i nerek własnych i przeszczepionych: angiografia i

perfuzja bezkontrastowa (ASL), spektroskopia i pHmetria tkankowa, elastografia-MR, badanie oksygenacji

tkanek (BOLD), obrazowanie dyfuzyjne. Możliwa będzie diagnostyka potencjalnego dawcy oraz wczesne i

odległe monitorowanie przeszczepów narządów określające wydolność przeszczepionego narządu i

ewentualne powikłania leczenia. Możliwe będzie poszerzenie diagnostyki w przypadku wielochorobowości –

rozbudowana diagnostyka kardiologiczna z oceną waskularyzacji i żywotności mięśnia sercowego,

zaawansowane techniki obrazowania chrząstki stawowej (relaksometria, obrazowanie wolumetryczne) w

diagnostyce zespołów bólowych kręgosłupa i układu mięśniowo-szkieletowego. Ponadto specyfikacja

planowanego do zakupu sprzętu będzie umożliwiała zastosowanie wyników diagnostyki obrazowej (przystawki

do biopsji i drenaży) do narządowej diagnostyki przed- i potransplantacyjnej, leczenia powikłań po

przeszczepach narządowych, chorób jamy brzusznej, naczyń, tarczycy, a wyposażenie sali operacyjnej

w aparaturę do diagnostyki obrazowej śródoperacyjnej pozwoli na leczenie chorób naczyń ze szczególnym

uwzględnieniem pacjentów po przeszczepach narządowych.

Tym samym realizacja inwestycji we wszystkich obszarach i dziedzinach medycznych, których dotyczy, pozwala

na wdrożenie nowoczesnych – innowacyjnych metod klinicznych o udowodnionej skuteczności – efektywny

proces leczenia jest kluczowy i stanowi cel przedmiotowej inwestycji.

Dane o okresie realizacji inwestycji

ZADANIA w ramach inwestycji

Początek

inwestycji

Koniec

inwestycji

2022

2026

Zadanie nr 1 – Przebudowa Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dematologii i Wenerologii oraz

Kliniki Dermatologicznej wraz z AOS

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu wraz z łącznikiem

z budynkiem głównym

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych, sieci

przeciwpożarowej i alarmowej, zasilania energetycznego i infrastruktury wodnokanalizacyjnej

Zadanie nr 5 – Przebudowa nawierzchni asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja

ciągów komunikacyjnych

Ocena efektywności inwestycji, w tym ekonomicznej efektywności (preferowane wykazanie kalkulacji

NPV i IRR)

Do oszacowania efektywności projektu został wykorzystany wskaźnik finansowej efektywności przedsięwzięcia

(FNPV/C i FIRR/C). Otrzymane wyniki finansowe kształtują się następująco

Wskaźniki finansowe

Wartości obliczone dla 20-letniego okresu odniesienia

FNPV/C – Finansowa zaktualizowana wartość netto

3 896 004,14 zł

FIRR/C – Finansowa wewnętrzna stopa zwrotu

0,07%

Finansowa wewnętrzna stopa zwrotu (FIRR/C) w analizie jest bliska 0,00, jednakże nieujemna, można podjąć

decyzję o zasadności przyjęcia inwestycji do realizacji, mimo minimalnej efektywności finansowej. Drugi

wskaźnik oceniający efektywność inwestycji – finansowa zaktualizowana wartość netto (FNPV/C) jest wartością

dodatnią, co wskazuje na fakt, że inwestycja może zostać przyjęta do realizacji.

Przeprowadzona analiza efektywności finansowej przedsięwzięcia wykazała zatem, że projekt jest rentowny,

choć w minimalnym zakresie, co jest związane m.in. z charakterystyką obszaru działania, jakiego dotyczy,

często kosztochłonnych procedur, a kontraktowanych z publicznym płatnikiem w sposób nieuwzględniający

tego faktu w pełnym zakresie.

W przeciwieństwie do analizy finansowej, ratowanie ludzkiego życia i zdrowia ma ogromne znaczenie w

aspekcie ekonomicznym, co potwiedza analiza w tym zakresie, przedstawiona poniżej. Analiza źródeł

finansowania została przeprowadzona w sposób uwzględniający faktyczny spływ dotacji na konto projektu.

Analiza wykazała, że zaplanowany montaż finansowy zapewnia trwałość finansową projektu w całym okresie

prognozy. Kolejnym elementem analizy finansowej była analiza sprawozdań finansowych dla projektu. Analiza

ta potwierdziła finansową trwałość projektu. Źródła finansowania zapewniają realizację projektu. Jako ostatnią

przeprowadzono analizę sytuacji finansowej. W jej wyniku stwierdzono, że jest ona stabilna i pozwala ponieść

ciężar realizacji projektu – saldo gotówkowe w każdym roku badanego okresu jest dodatnie. Pozwala to

stwierdzić, że beneficjent (przy zakładanym montażu finansowym) będzie w stanie zapewnić środki finansowe

na realizację i funkcjonowanie projektu. Świadczy to pozytywnie o przyjętym planie realizacji zadania i

potwierdza trwałość finansową projektu.

Analiza ekonomiczna

Celem projektu nie jest maksymalizacja zysku i poprawa wyniku finansowego, lecz optymalizacja realizacji

procesów w ramach działalności w obszarze funkcjonowania jako podmiot systemu ochrony zdrowia,

zwiększenie jakości realizowanych usług medycznych UCK WUM w ramach SKDJ w zakresie diagnostyki i

leczenia. Osiągnięcie celów określonych we wcześniejszych częściach Programu, o charaktercze

ekonomiczno-społecznym, zwiększającym efektywność funkcjonowania całego systemu (efekt makro) wiąże się

z efektami, których nie można uwzględnić w analizie finansowej. W tym celu została przeprowadzona niżej

opisana analiza ekonomiczna. Szczegółowe informacje i obliczenie są zawarte w modelu finansowym

stanowiącym integralną część Programu. Celem analizy ekonomicznej jest identyfikacja efektów projektu w

ujęciu społecznym, tj. z uwzględnieniem kosztów i korzyści z punktu widzenia społeczeństwa oraz gospodarki w

skali makro. Efekty społeczne w postaci korzyści są możliwe do skwantyfkowania adekwatnie do interwencji,

która je wywołuje.

W związku z powyższym korzyści społeczne, m.in. takie jak: poprawa jakości i dostępności do świadczeń

medycznych, skrócenie czasu oczekiwania na świadczenie medyczne, usprawnienie funkcjonowania systemu

ochrony zdrowia, skrócenie czasu diagnostyki i terapii, zwiększenie trafności diagnozy i tym samym – procesu

leczenia, skrócenie czasu hospitalizacji przy zapewnieniu opieki specjalistycznej w ramach AOS, zwiększenie

dostępu do rehabilitacji (w konsekwencji szybszy powrót do zdrowia, aktywności zawodowej itd.), postęp

w zakresie wykorzystywanych rozwiązań infrastrukturalnych i technologii czy też konkretnych wskaźników, np.

zmniejszenie umieralności czy wydłużenie życia w zdrowiu, zmniejszenie kosztów absencji czy inwalidztwa

w odniesieniu do społeczeństwa, są możliwe do określenia na poziomie całego systemu.

Mają na to bezpośredni wpływ globalne wydatki na ochronę zdrowia. Wartości nakładów finansowych –

inwestycyjnych i bieżących na ochronę zdrowia są wysokie. Możliwe jest zidentyfikowanie skwantyfikowanych

efektów realizacji określonych działań w skali makro (na poziomie analizy skuteczności systemu). W przypadku

jednostkowej interwencji brak jest możliwości oszacowania wartości spodziewanych efektów społecznych

dotyczących np. poprawy stanu zdrowia populacji całego kraju. Możliwe jest oszacowanie prognozowanego

wpływu punktowo – w zakresie działania podmiotu. Tak też jest w przypadku przedmiotowego projektu, którego

koszt realizacji jest wielokrotnie mniejszy niż wymienione nakłady.

W związku z powyższym, z uwagi na znaczącą trudność kwantyfikacji wszystkich korzyści i kosztów

ekonomiczno-społecznych wynikających z realizacji przedmiotowego projektu, dokonano analizy w ujęciu

jakościowym, poszerzając o analizę ilościowo-wartościową w zakresie, w którym miało to uzasadnienie.

Po przeprowadzeniu analizy przewidywanych do uzyskania, w wyniku realizacji przedmiotowego Programu,

korzyści i kosztów społecznych uzyskano wyniki wskazujące na to, że osiągnięcie pełnej efektywności podmiotu

lecznicznego w zakresie diagnostyki i terapii, tożsamych z korzyściami ekonomicznymi, tj. mającymi znaczenie

z punktu widzenia społeczno-gospodarczego, są

1) zwiększenie efektywności funkcjonowania podmiotu, co ma bezpośrednie przełożenie na usprawnienie

systemu ochrony zdrowia;

2) poprawa jakości i dostępności do świadczeń w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia;

3) poprawa bezpieczeństwa zdrowotnego populacji zamieszkującej obszar oddziaływania szpitala (nie

tylko województwo mazowieckie, ale cały kraj);

4) zmniejszenie liczby zgonów, w szczególności zgonów w związku z realizacją zabiegów, w tym

kompleksowych, z uwzględnieniem realizacji świadczenia w ramach publicznego finansowania ze

środków Narodowego Funduszu Zdrowia (bez angażowania finansowania prywatnego);

5) zmniejszenie liczby skutków, które można uznać jako „ciężkie”, powstałych w wyniku stanów

chorobowych, w tym urazów, a co za tym idzie obniżenie kosztów leczenia z nimi związanych;

6) zwiększenie dostępności do specjalistycznych i wysokospecjalistycznych świadczeń zdrowotnych, co

pozwoli na zachowanie/utrzymanie aktywności zawodowej;

7) podniesienie poziomu wiedzy dotyczącej prawidłowego funkcjonowania systemu opieki, w tym

kompleksowej i koordynowanej;

8) nabycie praktycznych umiejętności w dziedzinie strategii i zarządzania projektami usprawniania

systemu w tym zakresie w odniesieniu do wymienionej grupy chorych;

9) skrócenie czasu i kosztów hospitalizacji pacjentów;

10) zwiększenie roli AOS;

11) poprawa skuteczności diagnostyki i terapii (głównie zabiegowej) w szpitalu i opieki w ramach AOS;

12) zwiększenie jakości działań w obszarze diagnostyki i terapii w zakresie intensywnej terapii oraz

pacjentów poddawanych zabiegom na bloku operacyjnym;

13) wydłużenie przeciętnego trwania życia;

14) poprawa jakości życia mieszkańców miasta, regionu, kraju;

15) obniżenie kosztów społecznych z tytułu absencji chorobowej czy niepełnosprawności;

16) zmniejszenie wydatków na opiekę zdrowotną spowodowane większą liczbą wysokospecjalistycznych

badań i przyśpieszeniem wydawania diagnozy i skuteczności terapii;

17) wzrost liczby osób powracających do zdrowia w szybkim czasie;

18) spójny rozwój społeczno-gospodarczy obszaru (województwa);

19) wzrost atrakcyjności osiedleńczej obszaru (województwa);

20) zwiększenie ilości i rozmiarów „inwalidztwa unikniętego";

21) wzrost poczucia bezpieczeństwa zdrowotnego społeczeństwa;

22) podniesienie standardu obsługi pacjenta i jakości opieki nad nim, budowanie potencjału

instytucjonalnego, w tym kadrowego – wyposażanie w wiedzę, umiejętności i doświadczenie kadry

publicznego sektora ochrony zdrowia;

23) zmniejszenie dysproporcji w dostępie do usług medycznych;

24) utrzymanie dobrego stanu środowiska naturalnego, w tym głównie powietrza, spowodowane

zmniejszeniem ilości szkodliwych substancji emitowanych do powietrza – energooszczędne

rozwiązania w zakresie robót budowalno-instalacyjnych oraz doposażenia.

Po stronie kosztów należy zidentyfikować nakłady inwestycyjne oraz koszty operacyjne, w tym w zakresie

nabytej i wytworzonej infrastruktury – pojawiające się po zakończeniu okresu gwarancyjnego, jak również

nakłady odtworzeniowe umożliwiające utrzymanie produktów projektu w prawidłowym stanie technicznym i w

pełnej sprawności i gotowości do użycia. Powyższe można jednak uznać jako „koszty nie do uniknięcia” i

związane w naturalny sposób z procesem unowocześniania i rozwoju wiążącego się ze zwiększaniem zasobów

produkcyjnych podmiotu.

Dane o planowanych efektach rzeczowych inwestycji

Planowane efekty rzeczowe zostały przedstawione tabelarycznie

Stan bieżący – przedinwestycyjny

powierzchnia

całkowita (PC) w m2

powierzchnia

użytkowa

(PU) w m2

liczba

łóżek

Klinika Ortopedii

i Traumatologii Narządu

Ruchu wraz z AOS

19 341,00

14 018,00

100

Klinika Urologii Ogólnej,

Onkologicznej

i Czynnościowej

7 480,70

6 241,70

60

ZAKRES

77

(szt.)

Planowany stan docelowy –

poinwestycyjny

Jednostki

funkcjonujące

liczba

po zakończeniu powierzchnia powierzchnia łóżek

całkowita

użytkowa

inwestycji

(PC) w m2

(PU) w m2

(szt.)

Klinika Ortopedii

i Traumatologii

Narządu Ruchu

wraz z AOS

Klinika Urologii

Ogólnej,

Onkologicznej

i Czynnościowej

19 341,00

14 018,00

60

4 782,33

3 825,86

Klinika Medycyny

Transplantacyjnej,

Nefrologii i Chorób

Wewnętrznych wraz

ze Stacją Dializ

Klinika Immunologii,

Transplantologii i Chorób

Wewnętrznych

Klinika Chirurgii Ogólnej

i Transplantacyjnej

4 939,44

3 951,55

Poz. 1284

50

3 566,46

2 853,17

29

4 960,70

3 792,88

48

Centrum

Transplantacyjne

24 894,68

19 915,74

Apteka

1 610,00

1 288,00

Apteka

400

320

Laboratorium

1 610,00

1 288,00

Laboratorium

400

320

Bloki operacyjne

1 690,88

1 352,70

Bloki operacyjne

2 600,00

2 080,00

450

360

900

720

850

680

Pracownia endoskopowa

64

51,2

Zespół Poradni (AOS)

1 075,00

860

Zakład Radiologii Klinicznej

2 510,00

2 008,00

Pracownia

endoskopowa

Zespół Poradni

(AOS)

Zakład

Radiologii

Klinicznej

166

Łącznik

Łącznik

992

992

Klinika Dermatologii +

Klinika Dermatologii

i Wenerologii z AOS

3125,00

2500,00

40,00

58 735,01

45 731,60

336,00

14 528,00

11 622,40

56

Klinika

Dermatologii +

Klinika

Dermatologii

i Wenerologii

z AOS

63 376,18

49 327,60

343,00

RAZEM

Porównanie stanu obecnego ze stanem docelowym w ramach inwestycji

Różnica

ZAKRES

powierzchnia całkowita (PC) w m2

powierzchnia

użytkowa

(PU) w m2

liczba łóżek

(szt.)

Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu wraz z

AOS

Klinika Urologii Ogólnej, Onkologicznej i Czynnościowej

0,00

0,00

-40,00

-2 698,37

-2 415,84

10,00

Centrum Transplantacyjne

11 428,08

9 318,14

39,00

-11 403,00

-9 122,40

-16,00

-1 210,00

-1 210,00

-968,00

-968,00

0

0

909,12

727,30

0

Klinika Dermatologii + Klinika Dermatologii i

Wenerologii

Apteka

Laboratorium

Bloki operacyjne

Pracownia endoskopowa

386,00

308,80

0

Zespół Poradni (AOS)

-175,00

-140,00

0

Zakład Radiologii Klinicznej

-1 660,00

-1 328,00

0

Łącznik

992,00

992,00

0

-4 641,17

-3 596,00

-7,00

Mierniki stopnia realizacji

Mierniki stopnia realizacji inwestycji w latach (2021–2026) – wskaźniki monitorujące efekty na

poziomie produktów, wynikające bezpośrednio z celów Programu są następujące

Lp.

Nazwa wskaźnika

Jednostka Wartość oczekiwana do uzyskania

1

Powierzchnia zmodernizowana (PU)

m2

16 518,00

2026

2

Powierzchnia wybudowana

(PU)

m2

29 213,60

2026

3

Wartość zakupionego sprzętu

PLN

93 984 150

Rok osiągnięcia wskaźnika

2026

Udział zrealizowanego zakresu rzeczowego liczony w okresach rocznych z uwzględnieniem wagi

prac przedstawia się następująco

Cel programu

Zakres rzeczowy zrealizowanego celu

Prace przygotowawcze – czynności poprzedzające fazę

projektową, obejmujące m.in. analizę dokumentacji

archiwalnej dotyczącej terenu inwestycji oraz zakresu

niezbędnych do uzyskania dokumentów. Rozpoczęcie

procedur administracyjnych związanych z realizacją

inwestycji, zmierzające do uzyskania niezbędnych

opinii/decyzji organów administracyjnych. Wsparcie

eksperckie.

91– MZ

Prace przygotowawcze i koncepcyjne - rozpoczęcie procesu

inwentaryzacji obszaru inwestycji, obejmującego m.in.

badania geologiczne i hydrogeologiczne, badania

sozologiczne, inwentaryzację geodezyjną obejmującą

zarówno obiekty, jak i sieci instalacyjne, zagospodarowanie

terenu oraz inwentaryzację przyrodniczą.

Kontynuacja prac przygotowawczych i koncepcyjnych w toku

proces inwentaryzacji obszaru inwestycji, obejmującego

m.in. badania geologiczne i hydrogeologiczne, badania

sozologiczne, inwentaryzację geodezyjną obejmującą

zarówno obiekty, jak i sieci instalacyjne, zagospodarowanie

terenu oraz inwentaryzację przyrodniczą, wsparcie

eksperckie.

Uzyskanie mapy do celów projektowych.

2023

3 985 – MZ

Poprawa

efektywności leczenia

pacjentów UCK WUM

w ramach Zakładu

Leczniczego – SKDJ

przez zmianę i

poprawę infrastruktury

oraz przemiany

organizacyjne

dostosowane do

dynamiki trendów

demograficznych

Prace przygotowawcze - Ekspertyzy branżowe (dotyczy

zarówno modernizacji budynku nr 20, jak i budowy nowego

budynku).

Prace przygotowawcze i koncepcyjne - uzyskanie

niezbędnych decyzji/opinii organów administracyjnych, w

tym uzyskanie Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

zgody na realizację przedsięwzięcia oraz Decyzji o ustaleniu

lokalizacji celu publicznego. Wykonanie opracowań

koncepcyjnych.

Prace projektowe - Rozpoczęcie etapu opracowania

projektu budowlanego, projektu wykonawczego

stanowiącego podstawę do opracowania opisu przedmiotu

zamówienia na wyłonienie wykonawcy robót budowlanoinstalacyjnych, a także kosztorysu inwestorskiego.

Prace projektowe - Kontynuacja rozpoczętego w 2023 r.

etapu opracowania: projektu budowlanego, projektu

wykonawczego stanowiącego podstawę do przeprowadzenia

postępowania o zamówienie publiczne oraz wyłonienia

wykonawcy robót budowlano-instalacyjnych, a także

kosztorysu inwestorskiego. Uzyskanie prawomocnej decyzji

o pozwoleniu na budowę. Kontynuacja wsparcia

eksperckiego.

Faza wykonawcza projektu - Rozpoczęcie robót budowlanoinstalacyjnych.

2024

45 478 – MZ

Nadzór autorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi na podstawie opracowanej dokumentacji

projektowej

Nadzór inwestorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi we wszystkich branżach

Przygotowanie terenu budowy, w tym organizacja zaplecza

budowy

Przyłącza do budynku

Prace rozbiórkowe i demontaże (modernizacja budynku nr

20, rozbiórka istniejących budynków kolidujących z budową

80

Zakres

modernizacja istniejącej infrastruktury i

budowa nowego budynku

2022

Wielkość

środków

(w tys. zł)

Poz. 1284

Miernik –

udział

zrealizowaneg

o zakresu

rzeczowego

Roc

Narastaj

znie

ąco %

%

3

3

modernizacja istniejącej infrastruktury i budowa nowego budynku

Rok

realizacji

– 81 –

10

13

modernizacja istniejącej infrastruktury i budowa nowego

budynku

nowego budynku).

Prace demontażowe w zakresie istniejących instalacji

wodno-kanalizacyjnych; centralnego ogrzewania;

wentylacyjnych i klimatyzacyjnych; gazów medycznych oraz

elektrycznych i teletechnicznych.

Nadzór autorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi na podstawie opracowanej dokumentacji

projektowej

Nadzór inwestorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi we wszystkich branżach

Wsparcie eksperckie

Przyłącza do budynku, poprzedzone przygotowaniem terenu

Kontynuacja rozpoczętych w 2024 r. prac rozbiórkowych i

demontażowych.

Stan surowy

Instalacje wodno-kanalizacyjne

2025

210 067 – MZ

3 486 –

Inwestor

Instalacje CO

Instalacje wentylacji i klimatyzacji

Instalacje elektryczne i teletechniczne

Gazy medyczne

Prace wykończeniowe

modernizacja istniejącej infrastruktury i budowa nowego

budynku

Stan surowy

35

65

Urządzenia technologiczne

Budowa sieci

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

Nadzór autorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi na podstawie opracowanej dokumentacji

projektowej

Nadzór inwestorski nad realizowanymi robotami budowlanoinstalacyjnymi we wszystkich branżach

Rozruch i uruchomienie

Instalacje wodno-kanalizacyjne

Instalacje CO

Instalacje wentylacji i klimatyzacji

Instalacje elektryczne i teletechniczne

Gazy medyczne

2026

270 260 – MZ

14 443 –

Inwestor

Prace wykończeniowe

budowa łącznika

modernizacja

sieci

modernizacja

ciągów

komunikacyjnych,

dróg nawierzchni

na terenie SKDJ

modernizacja i budowa nowego budynku

Budowa łącznika

Urządzenia technologiczne

Budowa łącznika

Budowa sieci

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

Zakup pierwszego wyposażenia

81

budowa łącznika

modernizacja

sieci

modernizacja

ciągów

komunikacyjnych,

dróg nawierzchni

na terenie SKDJ

Klinika Ortopedii i

Traumatologii

Narządu Ruchu,

Kliniki

posadowione w

nowym budynku,

w tym Centrum

Transplantacyjne,

Klinika

Dermatologii i

Wenerologii,

Klinika

Dermatologiczna

Udział zrealizowanego zakresu rzeczowego w ujęciu rzeczowo-finansowym, co roku i narastająco w okresach

rocznych z uwzględnieniem wagi prac i montażem finansowym przedstawia się następująco

W tysiącach złotych

w tys. zł

2022

2023

2024

2025

Prace projektowe

91

Nadzór autorski

0

0

5 275

281

Nadzór inwestorski

0

0

Ekspertyzy

0

741

Rozruch i uruchomienie

0

0

Przygotowanie terenu

0

0

Przyłącza do budynku

0

0

3 382

Prace rozbiórkowe i demontaże

0

0

Stan surowy

0

0

3 244

2026

RAZEM

2 451

0

11 061

386

458

1 125

943

1 543

1 488

3 974

183

159

0

1 083

0

0

1 870

1 870

2 254

269

90

2 613

404

513

4 299

2 063

685

1 593

4 341

18 572

63 037

2 125

83 734

Prace wykończeniowe

0

0

0

60 296

90 853

151 149

Instalacje wodno kanalizacyjne

0

0

2 505

6 712

8 318

17 535

Instalacje centralnego ogrzewania

0

0

2 505

7 384

8 696

18 585

Instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne

0

0

2 505

10 069

12 855

25 429

Instalacje gazów medycznych

0

0

0

4 699

7 562

12 261

33 474

Instalacje elektryczne i teletechniczne

0

0

5 010

14 097

14 367

Urządzenia technologiczne i transportu

0

0

0

2 014

2 268

4 282

Zakup pierwszego wyposażenia oraz

wysokospecjalistycznego sprzętu medycznego

0

0

0

0

93 984

93 984

68 410

Budowa sieci

0

0

0

35 171

33 239

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

0

0

0

4 177

4 424

8 601

91

3 985

45 478

213 553

284 703

547 810

MZ

91

3 985

45 478

210 067

270 260

529 881

Inwestor

0

0

0

3 486

14 443

Źródło finansowania

17 929

547 810

Narastająco

narastająco w tys. zł

2022

2023

2024

2025

2026

Prace projektowe

91

3 335

8 611

11 061

11 061

Nadzór autorski

0

0

281

667

1 125

Nadzór inwestorski

0

0

943

2 486

3 974

Ekspertyzy

0

741

924

1 083

1 083

Rozruch i uruchomienie

0

0

0

0

1 870

Przygotowanie terenu

0

0

2 254

2 523

2 613

Przyłącza do budynku

0

0

3 382

3 786

4 299

Prace rozbiórkowe i demontaże

0

0

2 063

2 748

4 341

Stan surowy

0

0

18 572

81 609

83 734

Prace wykończeniowe

0

0

0

60 296

151 149

Instalacje wodno kanalizacyjne

0

0

2 505

9 217

17 535

Instalacje centralnego ogrzewania

0

0

2 505

9 889

18 585

Instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne

0

0

2 505

12 574

25 429

Instalacje gazów medycznych

0

0

0

4 699

12 261

33 474

Instalacje elektryczne i teletechniczne

0

0

5 010

19 107

Urządzenia technologiczne i transportu

0

0

0

2 014

4 282

Zakup pierwszego wyposażenia oraz wysokospecjalistycznego sprzętu

medycznego

0

0

0

0

93 984

Budowa sieci

0

0

0

35 171

68 410

Modernizacja dróg, ciągów komunikacyjnych, nawierzchni

0

0

0

4 177

8 601

wydatki narastająco (w tys. zł)

91

4 076

49 554

263 107

547 810

Źródło finansowania

MZ

91

4 076

49 554

259 621

529 881

Inwestor

0

0

0

3 486

17 929

0,20%

2022

0,74%

2023

9,05%

2024

48,03%

2025

100,00%

2026

1%

1%

10%

49%

100%

MZ

91

4 076

49 554

259 621

529 881

Inwestor

0

0

0

3 486

17 929

MZ

0,02%

0,77%

9,35%

49,00%

100,00%

Inwestor

0,00%

0,00%

0,00%

19,44%

100,00%

Źródło finansowania (w tys. zł)

Finansowanie w ujęciu %

Zestawienie planowanych środków z poszczególnych źródeł na finansowanie inwestycji w kolejnych

latach realizacji

Zestawienie planowanych do poniesienia wydatków w poszczególnych grupach kosztów w poszczególnych

latach realizacji wraz z montażem finansowym (źródła finansowania wydatków w poszczególnych latach)

przedstawia poniższa tabela

Zestawienie

wydatkowania

w grupach

kosztów

W

ZŁOTYCH

GRUPA

kosztów

Brutto

1

2022

-

2023

0

2024

0

2025

2026

RAZEM

0

0

0

2

6 911 879

-

-

5 636 079

672 738

603 062

-

3

263 932 775

-

-

20 635 414

137 036 953

106 260 408

263 932 775

4

155 267 474

-

-

12 524 860

67 127 080

75 615 534

155 267 474

6 911 879

5

8 601 200

-

-

-

4 177 600

4 423 600

8 601 200

6

93 984 150

-

-

-

-

93 984 150

93 984 150

7

19 112 452

90 774

3 985 000

6 682 175

4 538 321

3 816 182

19 112 452

547 809 930

90 774

3 985 000

45 478 528

213 552 692

284 702 936

547 809 930

MZ

90 774

3 985 000

45 478 528

210 066 842

270 259 856

529 881 000

-

Inwestor

MZ

Inwestor

3 485 850

14 443 080

17 928 930

100,00%

-

100,00%

-

100,00%

98,37%

94,93%

96,73%

0,00%

0,00%

0,00%

1,63%

5,07%

3,27%

Zestawienie

wydatkowania

w grupach

kosztów

W TYS.

ZŁOTYCH

GRUPA

kosztów

Brutto

2022

2023

2024

2025

2026

RAZEM

-

-

-

-

-

-

-

2

6 912

-

-

5 636

673

603

6 912

3

263 933

-

-

20 635

137 037

106 260

263 933

4

155 267

-

-

12 525

67 127

75 616

155 267

5

8 601

-

-

-

4 178

4 424

8 601

6

93 984

-

-

-

-

93 984

93 984

7

19 112

91

3 985

6 682

4 539

3 816

19 112

547 810

91

3 985

45 478

213 553

284 703

547 810

210 067

270 260

529 881

3 486

14 443

17 929

1

MZ

Inwestor

MZ

Inwestor

3 985

45 478

-

91

-

-

100,00%

100,00%

100,00%

98,37%

94,93%

96,73%

0,00%

0,00%

0,00%

1,63%

5,07%

3,27%

Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji

Harmonogram inwestycji został zaplanowany adekwatnie do zakresu objętego inwestycją. Czas przeznaczony

na poszczególne etapy, w ich ramach – działania, a szerzej – kamienie milowe, uwzględnia wolumen

dostępnych zasobów oraz warunki zewnętrzne, np. czas niezbędny na procedowanie aspektów

administracyjnych (np. decyzji, pozwoleń, zaleceń, opinii, uzgodnień). Poniższy harmonogram nie uwzględnia

kategorii kosztów (1), z uwagi na fakt, że budżet nie przewiduje wydatków w tym zakresie. Załączony

harmonogram identyfikuje ten fakt.

2022

2023

2024

2025

2026

13 616

603 727

9 022 446

35 408 751

48 040 502

-

-

485 850

11 442 750

Zadanie nr 1 – Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

93 089 042

Zadanie nr 2 – Przebudowa budynku na potrzeby Klinik Dematologii i

Wenerologii oraz Kliniki Dermatologicznej wraz z AOS

11 928 600

Zadanie nr 3 – Budowa nowego budynku szpitalnego na terenie kampusu

wraz z łącznikiem z budynkiem głównym

364 720 511

45 387

2 102 044

32 069 848

141 540 030

188 963 202

Zadanie nr 4 – Modernizacja sieci ciepłowniczych, teleinformatycznych,

sieci przeciwpożarowej i alarmowej, zasilania energetycznego i

infrastruktury wodno-kanalizacyjnej

72 896 570

27 232

1 198 268

4 368 043

33 579 897

33 723 130

Zadanie 5 – Przebudowa, miejscowe odtworzenie nawierzchni

asfaltowych i ciągów pieszych, modernizacja ciągów komunikacyjnych

5 175 207

4 539

80 961

18 191

2 538 164

2 533 352

3 985 000

45 478 528

213 552 692

284 702 936

-

90 774

Dane o planowanym okresie zagospodarowania obiektów budowlanych i innych składników

majątkowych po zakończeniu inwestycji oraz o planowanej kwocie środków finansowych i źródłach ich

pochodzenia, które umożliwiają zagospodarowanie tych efektów rzeczowych w planowanym okresie

Po zakończeniu inwestycja będzie w pełni funkcjonalna, tj. będzie możliwy formalny odbiór i przejęcie

do eksploatacji (fazy operacyjnej). Produktami inwestycji będą gotowe do użytkowania zarówno pod względem

technicznym, jak i formalnym obiekty – przestrzenie oraz budynki, w tym zakresie inwestycja nie będzie

wymagała zagospodarowania, tj. dodatkowych elementów umożliwiających funkcjonowanie. Zakres inwestycji

został tak zaplanowany, aby po zakończeniu nie było potrzeby dokonywania interwencji w żadnym zakresie.

Z tego powodu w zakresie rzeczowym ujęto zadania dotyczące modernizacji sieci oraz infrastruktury

towarzyszącej zapewniającej możliwość odbiorów i użytkowania wytworzonej infrastruktury –

zmodernizowanych budynków i budowa nowego obiektu budowlanego. W odniesieniu do zakupu sprzętu i

aparatury medycznej, w zakresie, w jakim będzie to niezbędne, w trakcie realizacji inwestycji będą pozyskiwane

stosowne decyzje i pozwolenia (np. w obszarze aparatury do diagnostyki obrazowej), według harmonogramu

skorelowanego z tempem prac budowlanych oraz planowanymi terminami odbiorów. Zakup infrastruktury

sprzętowej wraz z realizacją szkoleń obsługowych, kończących proces inwestycyjny, jest planowany w

końcowej fazie realizacji inwestycji, ale przed odbiorami technicznymi, w tym służb zewnętrznych (m.in.

Sanepid) z uwagi na charakterystykę obszarów medycznych. Wymieniony zakup jest planowany w okresie I–IV

kwartał 2026 r. za kwotę 93 984 tys. zł, finansowany ze środków dotacji celowej. W IV kwartale 2026 r. jest

planowany rozruch (rozpoczęcie okresu operacyjnego).

Po wymienionych działaniach realizacja zadania będzie kompletna, zakończona uzyskaniem produktów w IV

kwartale 2026 r. W tych terminach planowany jest okres zagospodarowania obiektów po zakończeniu

poszczególnych zadań, rozruch i rozpoczęcie fazy operacyjnej – eksploatacji.

Inwestor zapewni środki w ramach wkładu własnego w wysokości 17 929 tys. zł w ramach inwestycji. Zgodnie

z zasadami gospodarki finansowej UCK WUM, w okresie operacyjnym, będą konieczne do ponoszenia z jego

budżetu koszty operacyjne, a po okresie gwarancyjnym, jednak poza okresem odniesienia, mogą się pojawić

koszty odtworzeniowe (nie są brane pod uwagę w kalkulacjach finansowych). Nie przewiduje się zmiany

przeznaczenia wytworzonej infrastruktury ani jej zbycia, zatem nie jest szacowana także wartość rezydualna.

W związku z tym UCK WUM zapewni środki na utrzymanie obiektów budowlanych i innych składników

majątkowych ze środków publicznych w wysokości niezbędnej do zachowania operacyjnej gotowości do

działania w każdym roku operacyjnej działalności. Według prognoz wartość wymienionych pozycji będzie

kształtowała się na poniższym poziomie w poszczególnych okresach odniesienia

ROK

0

1

2

3

4

5

6

Wpływy

195 810 388,86

204 701 423,27

205 110 826,11

205 521 047,77

205 932 089,86

206 343 954,04

206 756 641,95

Wydatki

717 478 058,90

181 094 169,12

181 154 254,08

181 215 609,22

181 278 223,70

181 342 086,81

181 407 187,93

ROK

7

8

9

10

11

12

13

14

Wpływy

207170155,23

207584495,54

207999664,54

208207664,20

208415871,86

208624287,74

208832912,02

209041744,94

Wydatki

181473516,57

181541062,32

181609814,89

181679764,10

181770998,77

181863048,24

181955907,53

181963498,85

ROK

15

16

17

18

19

20

Wpływy

209 250 786,68

209 460 037,47

209 669 497,50

209 879 167,00

210 089 046,17

210 299 135,22

Wydatki

181 971 761,06

181 980 689,16

181 990 278,19

182 000 523,21

182 011 419,37

182 022 961,80

Źródłem pochodzenia tych środków będą płatności za wykonane procedury – środki otrzymywane

z Narodowego Funduszu Zdrowia w wysokości od 195 810 388,86 zł do 210 299 135,22 zł. Kwoty te zapewnią

możliwość pokrycia wydatków operacyjnych i ewentualnych nakładów.

Poziom finansowania SKDJ nie stwarza zagrożenia dla utrzymania finansowej trwałości inwestycji. Świadczenia

zdrowotne stacjonarne i ambulatoryjne są realizowane przede wszystkim w ramach kontraktu z Narodowym

Funduszem Zdrowia (97% przychodów netto ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych), w szczególności

w następujących rodzajach umów: leczenie szpitalne oraz ambulatoryjna opieka specjalistyczna.

Analiza celowości i możliwości wykonania inwestycji etapami

Inwestycja zaplanowana do realizacji, w związku z jej zakresem i koniecznością zapewnienia kompatybilności

rozwiązań projektowych i wykonawczych, nie przewiduje etapowania. W związku z tym nie zaplanowano

sekwencyjnego działania, a jeden proces inwestycyjny, obejmujący kolejne kroki/działania, zgodnie z logiką

przedsięwzięcia i procedurami niezbędnymi do realizacji. Tym samym w Programie nie są wyróżnione etapy

realizacyjne, a zaplanowane zadania i procedury wynikają z zakresu implikującego przyjęcie kolejności działań.

Realizacja programu wieloletniego nie zakłada wykonywania inwestycji etapami w rozumieniu rozporządzenia

Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji

z budżetu państwa.

Program obejmuje modernizację istniejącej infrastruktury oraz rozbudowę kompleksu budynków szpitala o nowy

budynek. Program w warstwie finansowej przewiduje wydatki dotyczące przygotowania terenu, robót

budowlanych, instalacyjnych, zagospodarowanie terenu, zakup wyposażenia oraz prace przygotowawcze,

ekspertyzy, koszty uruchomienia i rozruchu.

Przewiduje się następujące szacunkowe parametry inwestycji

Planowany stan docelowy – poinwestycyjny

ZAKRES Inwestycji

powierzchnia

całkowita (PC) w m2

powierzchnia użytkowa (PU) w

m2

liczba łóżek

(szt.)

58 735,01

45 731,60

336,00

WARTOŚĆ KOSZTORYSOWA INWESTYCJI Z WYSZCZEGÓLNIENIEM GRUP KOSZTÓW

Realizacja Programu w zakresie rzeczowo-finansowym została przewidziana na lata 2022–2026. Program

będący przedmiotem pogłębionej analizy skalkulowany został na kwotę 547 809 930,00 zł (547 810 tys. zł), z

czego

• środki Inwestora – 17 928 930,00 zł (17 929 tys. zł);

• środki dotacji z budżetu państwa – 529 881 000,00 zł (529.881 tys. zł).

Lp.

Rodzaje grup kosztów

Wartość prac

brutto w zł

1

2

3

1

Pozyskanie działki budowlanej

2

Przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci

3

Budowa obiektów podstawowych

4

Instalacje

5

Zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych

6

Wyposażenie

7

Prace przygotowawcze, projektowe obsługa inwestorska oraz ewentualnie szkolenia

i rozruch technologiczny

6 911 879

263 932 775

155 267 474

8 601 200

93 984 150

RAZEM

W tym rezerwa (do 10% – nowe zadania, do 15% przebudowa/modernizacja od wartości rbm

z grup 2, 3, 4, 5)

Wyliczenie kwoty rezerwy

kategorie kosztów 2–5

nowy budynek

434 713 328

272 878 609

44 592 436

27 287 861

wskaźnik

10%

modernizacja i przebudowa

161 834 719

17 304 575

11%

19 112 452

547 809 930

44 592 436

Załącznik nr 3 – Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji

Załącznik nr 4 - Oświadczenie Inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

OŚWIADCZENIE

o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

Oświadczam, że Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zakład

leczniczy: Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus, ul. Lindleya 4, 02-005 Warszawa, posiada prawo do

dysponowania nieruchomością oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 9 w obrębie

ewidencyjnym 2-01-02 w jednostce ewidencyjnej KW 160327 na cele budowlane z tytułu: Umowy użyczenia

zawartej pomiędzy Warszawskim Uniwersytetem Medycznym a Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w dniu 23

maja 2000 roku w Warszawie, w przedmiocie określenia warunków zarządzania i użytkowania przez UCK WUM

określonych nieruchomości dla celów statutowych, w szczególności związanych z jego działalnością jako

jednostki klinicznej oraz zasad współpracy w zakresie zasad prowadzenia działalności naukowej dydaktycznej

na bazie UCK WUM w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, zmienionej aneksami nr 1–9.

ZAŁĄCZNIKI

1. Wartość kosztorysowa inwestycji z wyszczególnieniem 7 grup kosztów.

2. Zestawienie planowanych środków z poszczególnych źródeł na finansowanie inwestycji w kolejnych

latach realizacji.

3. Harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji.

4. Oświadczenie Inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym

mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

5. Pisemne zobowiązanie Inwestora do przeznaczenia środków własnych, pokrywających różnicę między

wartością kosztorysową inwestycji a środkami przydzielonymi przez Ministra Zdrowia lub pochodzącymi

z innych źródeł.

Załącznik nr 5 – Oświadczenie o zabezpieczeniu środków własnych na realizację inwestycji

OŚWIADCZENIE

o zabezpieczeniu środków własnych na realizację inwestycji

Dotyczy inwestycji

„Podniesienie jakości i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym

Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Oświadczam, że Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego zobowiązuje się

do przeznaczania środków własnych na zabezpieczenie różnicy między wartością kosztorysową inwestycji a

środkami przydzielonymi z dotacji Ministra Zdrowia.

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 30 grudnia 2022 r.

Poz. 1284

UCHWAŁA NR 263

RADY MINISTRÓW

z dnia 28 grudnia 2022 r.

zmieniająca uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą „Podniesienie jakości

i dostępności świadczeń medycznych w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym Warszawskiego Uniwersytetu

Medycznego – Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus”

Na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634,

z późn. zm.1)) Rada Ministrów uchwala, co następuje

załącznik do uchwały otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej uchwały.