Legislator Case Law & Legislation
MP_2022_125 PL

Uchwała nr 6 Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2022 r. w sprawie przyjęcia Polityki zakupowej państwa

14 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (14)

Statutory Text (14 Articles)

M.P. 2022 poz. 125 inForce

§ 1. Przyjmuje się Politykę zakupową państwa, stanowiącą załącznik do uchwały.

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 1 do Polityki zakupowej państwa

Wykaz programów oraz funduszy rządowych angażujących środki publiczne

Lp.

1

Nazwa Programu

Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg

Jednostka koordynująca/

Organ odpowiedzialny

realizująca

za realizację Programu

wojewodowie/jednostki

samorządu terytorialnego

2

Program Budowy Dróg Krajowych na lata

Minister Infrastruktury

GDDKiA

Minister Infrastruktury

GDDKiA

Minister Infrastruktury

GDDKiA

Minister Infrastruktury

PKP PLK S.A.

Minister Infrastruktury

2014–2023 r. (z perspektywą do 2025 r.)

3

Program Budowy 100 Obwodnic na lata

2020–2030

4

Program Bezpiecznej Infrastruktury

Drogowej 2021–2024

5

Program Uzupełniania Lokalnej i

Regionalnej Infrastruktury Kolejowej do

2028 roku „Kolej+”

6

Krajowy Program Kolejowy do 2023 roku

PKP PLK S.A.

Minister Infrastruktury

7

Programu budowy lub modernizacji

PKP PLK S.A.

Minister Infrastruktury

Urząd Morski w Gdyni

Minister Infrastruktury

Pomoc w zakresie finansowania kosztów

Zarządcy infrastruktury

Minister Infrastruktury

zarządzania infrastrukturą kolejową, w tym

kolejowej w tym głównie

jej utrzymania i remontów do 2023 roku

PKP PLK S.A.

Utrzymanie morskich dróg wodnych w

Dyrektor Urzędu Morskiego

rejonie ujścia Odry w latach 2019–2028

w Szczecinie

Program wieloletni – „Program

CPK Sp. z o.o.

Minister Infrastruktury

NFOŚiGW

Minister Klimatu

przystanków kolejowych na lata 2021–2025

8

Budowa drogi wodnej łączącej Zalew

Wiślany z Zatoką Gdańską

9

10

11

Minister Infrastruktury

inwestycyjny Centralny Port

Komunikacyjny. Etap I. 2020–2023”

Program Czyste powietrze

i Środowiska

M.P. 2022 poz. 125 inForce

§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik wymienia jedynie dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE z dnia

23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych

pojazdów transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 120 z 15.05.2009, str. 5), która jako jedyny

akt prawa UE wprowadziła kierunkową metodologię LCC dla pojazdów transportu

drogowego. Należy jednak podkreślić, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2019/1161 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2009/33/WE w sprawie

promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego

(Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 116) uchyliła wspomnianą metodologię LCC.

2)

Wymogi względem metody do szacowania zewnętrznych kosztów

środowiskowych

O ile koszty wewnętrzne stosunkowo łatwo jest wyrazić w postaci ekonomicznej, o tyle

monetyzacja wpływu na środowisko jest bardziej skomplikowanym procesem. Należy

w pierwszej kolejności ustalić, jakie czynniki oddziaływania środowiskowego będą brane pod

uwagę, jaką metodę przyjąć do kalkulacji ich wartości ekonomicznej oraz w oparciu o jakie

36) W art. 245 ust. 3 ustawy Pzp zastosowano sformułowanie „w szczególności”.

dokumenty weryfikować poziomy wskaźników przyjętych w danej metodologii. Jest to

niezwykle istotne dla zapewnienia przestrzegania podstawowych zasad udzielania zamówień,

tj. równego traktowania wykonawców, uczciwej konkurencji i przejrzystości. W tym celu

przepisy ustawy Pzp określają warunki, które łącznie musi spełniać metoda stosowana do

szacowania zewnętrznych kosztów środowiskowych. Metoda musi być

➢ oparta

na

kryteriach

i niedyskryminujących;

obiektywnie

możliwych

do

zweryfikowania

➢ dostępna dla wszystkich zainteresowanych stron;

➢ tak przystosowana, aby dostarczenie danych przez wykonawców działających

z należytą starannością nie było nadmiernie uciążliwe, także dla wykonawców

z państw trzecich będących stronami Porozumienia Światowej Organizacji Handlu

w sprawie zamówień rządowych lub innych umów międzynarodowych, których stroną

jest Unia Europejska.

3)

Metoda kalkulacji LCC dla budynków

Na cykl życia budynku składają się trzy podstawowe okresy: inwestycja (planowanie,

projektowanie, budowa), eksploatacja (użytkowanie) oraz rozbiórka (rozbiórka obiektu –

wartość rezydualna).

Obowiązujące przepisy, wydane na podstawie art. 245 ust. 7 ustawy Pzp, przewidują

uproszczoną metodę kalkulacji uwzględniającą koszty nabycia, koszty użytkowania i koszty

utrzymania budynków. Zakłada się, że koszty użytkowania związane są z przewidywanym

zużyciem energii końcowej lub nośników energii oraz wody, których ilość zużywaną w ciągu

roku przedstawia wykonawca w ofercie. Z kolei koszty utrzymania mają być wynikiem

eksploatacji budynku i mają umożliwiać utrzymanie budynku w należytym stanie

technicznym i estetycznym. Składowymi są tutaj koszty utrzymania wyrobów pomniejszone

o wartość gwarancji wykonawcy.

Do korzyści wynikających z zastosowania kalkulacji kosztów cyklu życia budynku należy

➢ racjonalizacja dokonywania przez zamawiających wydatków na zamówienie

w perspektywie całego okresu użytkowania obiektu;

➢ pozytywny wpływ na środowisko, gdyż najwyżej oceniana będzie realizacja

zakładająca najniższy koszt nie tylko samej fazy realizacji, ale także późniejszego

użytkowania, który jest w znacznej mierze generowany przez zapotrzebowanie

energetyczne zaspokajane często ze szkodą dla środowiska;

➢ promowanie rozwiązań oraz firm oferujących rozwiązania proekologiczne;

➢ rozwijanie zaawansowanych metod oceny ofert i odejście od prymatu kryterium ceny.

W przypadku dużych obiektów, w szczególności użyteczności publicznej, kalkulacja kosztów

cyklu życia budynków powinna stanowić standard przy wyborze oferty, tym bardziej

w przypadku inwestycji budowlanych o charakterze strategicznym. Jest to bowiem w interesie

społecznym zarówno pod względem ekonomicznym, ale także i ekologicznym.

4)

Unijne narzędzia do kalkulacji kosztów cyklu życia

W 2019 r. Komisja Europejska zleciła opracowanie narzędzi do obliczania kosztów cyklu

życia. Udostępnione zostały kalkulatory LCC wraz z towarzyszącymi im poradnikami dla

użytkownika m.in. dla następujących grup produktowych

➢ komputery i monitory,

➢ oświetlenie do wnętrz,

➢ oświetlenie zewnętrzne oraz

➢ urządzenia do przetwarzania obrazu.

Narzędzia pozwalają na kalkulację kosztów cyklu życia z uwzględnieniem

➢ kosztów inwestycyjnych (nabycia i instalacji);

➢ kosztów użytkowania;

➢ koszty usługi serwisowej;

➢ innych kosztów, w tym jednorazowych kosztów początkowych37) oraz innych kosztów

rocznych38);

➢ zewnętrznych kosztów środowiskowych39.

Prezes UZP opracował polską wersję narzędzi wraz z poradnikami, które udostępnił w 2020 r.

na swojej stronie internetowej: https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazonezamowienia-publiczne/zielone-zamowienia/przydatne-informacje/rachunek-kosztow-cykluzycia.

Zaleca się stosowanie przez zamawiających dostępnych metodologii kalkulacji kosztów cyklu

życia w zamówieniach publicznych, w których przedmiot zamówienia objęty został taką

metodologią lub gdy udostępnione zostały narzędzia pozwalające na dokonanie takiej

kalkulacji.

37) Koszty związane np. ze szkoleniem personelu, konfiguracją urządzeń i transferem danych.

38)

Koszty z tytułu ubezpieczeń, podatków, opłat, odsetek, a także koszty związane np. z utrzymaniem systemu, regularnymi

szkoleniami, niszczeniem danych.

39) W narzędziach jedynym uwzględnionym czynnikiem zewnętrznym jest wpływ zmiany klimatu związany z emisją

ekwiwalentu CO2 w wyniku zużycia energii przez produkty w trakcie korzystania z nich.

Zamawiający powinni

➢ stosować dostępne metodologie kalkulacji kosztów cyku życia w zamówieniach

publicznych, w których przedmiot zamówienia objęty został taką metodologią lub gdy

udostępnione zostały narzędzia pozwalające na dokonanie takiej kalkulacji.

6. System zarządzania środowiskowego

System zarządzania środowiskowego, to taki sposób zarządzania przedsiębiorstwem, który

ma na celu identyfikację aspektów środowiskowych w danym przedsiębiorstwie oraz

wprowadzenie takich zmian w sposobie jego funkcjonowania, aby ograniczyć negatywny

wpływu na środowisko, jaki powstaje w wyniku działalności tego przedsiębiorstwa.

Ograniczenie negatywnego wpływu działalności przedsiębiorstwa może dotyczyć atmosfery

i powietrza, wody, gleby, zasobów naturalnych, środowiska roślin i zwierząt, energii.

Instytucje publiczne powinny wymagać od wykonawców ubiegających się o zamówienia

publiczne posiadania systemów zarządzania środowiskowego i promować posiadanie takiego

systemu. Dotyczy to szczególnie branży budowlanej, związanej z inwestycjami

infrastrukturalnymi, branży chemicznej oraz tam gdzie w znacznym stopniu wykorzystywana

jest energia, aby wykonawcy posiadali wdrożony system zarządzania środowiskowego.

Posiadanie systemu zarządzania środowiskowego może stanowić zarówno warunek udziału

w postępowaniu lub dodatkowe kryterium oceny ofert, gdyż wdrożenie systemu odnosi się do

sposobu realizacji zamówienia, a nie do właściwości wykonawcy

Funkcjonuje wiele systemów zarządzania środowiskowego, spośród których najbardziej

znane i najczęściej stosowane są dwa niżej wymienione

➢ ISO 14001 – System zarządzania Środowiskowego,

Międzynarodową Organizację Normalizacyjną;

opracowany

przez

➢ EMAS – System Ekozarządzania i Audytu, opracowany przez Komisję Europejską.

Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien

➢

wprowadzać dla wykonawców wymóg posiadania systemu zarządzania

środowiskowego jako warunek udziału w postępowaniach, które w znacznym stopniu

wpływają lub mogą wiązać się dużym wpływem na środowisko, albo jako kryterium

oceny ofert.

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) w porozumieniu z resortem

właściwym ds. ochrony środowiska powinna

➢ propagować korzyści dla przedsiębiorców wynikające z wdrożenia systemu

zarządzania środowiskowego.

7. Weryfikacja technik środowiskowych (ETV)

Weryfikacja technologii środowiskowych jest programem pilotażowym koordynowanym

przez Komisję Europejską. Polska jest jednym z sześciu krajów Unii Europejskiej, które biorą

w nim udział.

ETV weryfikuje innowacyjność rozwiązań w kontekście uzyskiwanego efektu ekologicznego

technologii z perspektywy jej cyklu życia. Dlatego pozwala ono łączyć dążenie do wzrostu

zamówień innowacyjnych oraz ekologicznych. Polega na dostarczeniu obiektywnych

dowodów na to, że projekt techniczny danej technologii środowiskowej gwarantuje uzyskanie

deklarowanego efektu działania, sprawności technicznej lub funkcjonalnej, a co za tym idzie

przynosi konkretne i mierzalne korzyści środowiskowe.

Weryfikacja deklaracji efektu działania i korzyści ekologicznych uwzględnia wszystkie

aspekty wpływu technologii na środowisko: począwszy od pozyskania surowców na potrzeby

jej wytworzenia, aż po wyłączenie z eksploatacji.

ETV w zamówieniach publicznych

➢ dostarcza wiarygodnej informacji na temat innowacyjnych technologii

środowiskowych umożliwiających porównanie zgodnie z wymaganiami i potrzebami

zamawiającego;

➢ może być wykorzystana jako element innowacyjnych przedkomercyjnych zamówień,

gdyż pozwala na dobór optymalnego rozwiązania zgodnie z konkretnymi potrzebami

nabywcy;

➢ pozwala ograniczyć ryzyko inwestycyjne i technologiczne oraz podjąć świadomą

decyzję o zakupie technologii najlepiej odpowiadającej wymaganiom zamawiającego;

➢ może stanowić dowód w procedurach przetargowych potwierdzający uzyskiwanie

przez technologię deklarowanego efektu działania.

Ponadto ETV może posłużyć jako źródło informacji do opracowania SWZ: stanowić źródło

informacji na temat możliwych do wykorzystania technologii i ich rzeczywistego potencjału

w zakresie ekologii i innowacji.

Pierwotnie program pilotażowy ETV dotyczył tylko trzech obszarów, ale zakres ten został już

zwiększony do siedmiu obszarów tematycznych. ETV może stanowić impuls do wdrażania

technologii innowacyjnych uwzględniających aspekty środowiskowe. Ponieważ Polska jest

jednym z sześciu krajów Unii Europejskiej, które biorą udział w pilotażu ETV, warto już

teraz zacząć wykorzystywać jego możliwości w rozwoju zamówień zrównoważonych.

Weryfikacja ETV może być wykorzystywana w poniższych obszarach

1) technologie energetyczne – produkcja energii elektrycznej i cieplnej z odnawialnych

źródeł energii, energooszczędność w procesach przemysłowych i budynkach, ogólne

technologie produkcji energii (np. mikroturbiny, wodór i ogniwa paliwowe, pompy

cieplne, skojarzona produkcja ciepła i energii, wymienniki ciepła), dystrybucja,

magazynowanie energii;

2) oczyszczanie i monitoring wody – uzdatnianie wody do spożycia, oczyszczanie ścieków

z zanieczyszczeń mikrobiologicznych i chemicznych, wód przemysłowych,

monitorowanie stanu czystości wody;

3) materiały, odpady i zasoby – recykling produktów ubocznych i odpadów przemysłowych

w kierunku odzysku surowców wtórnych, recykling baterii, akumulatorów i substancji

chemicznych, zwiększenie efektywności zasobów dzięki zastosowaniu materiałów

zamiennych, produkty wykonane z biomasy;

4) technologie monitoringu gleby i wód podziemnych oraz oczyszczania gleb;

5) technologie i procesy dla czystszej produkcji;

6) technologie ograniczające zanieczyszczenia

i ograniczania emisji ze źródeł stacjonarnych;

powietrza

oraz

do

monitorowania

7) technologie środowiskowe dla rolnictwa.

Do przeprowadzania weryfikacji ETV są uprawnione w Polsce trzy instytucje

➢ Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach;

➢ Instytut Technologiczno-Przyrodniczy w Poznaniu;

➢ Ośrodek Jakości, Przemysłowy Instytut Motoryzacji (PIMOT) w Warszawie.

Zamawiający powinni rozważać możliwość wykorzystywania ETV za każdym razem,

kiedy przedmiot zamówienia jest związany ze wskazanym powyżej obszarem

tematycznym.

Rozdział IX

Poz. 125

Narzędzia

1. Opis przedmiotu zamówienia

1)

Normy

Narzędziem, którego stosowanie zaleca się na etapie przygotowania postępowania

o udzielenie zamówienia, są Polskie Normy, w szczególności przenoszące normy europejskie

oraz normy międzynarodowe40). Mając świadomość kierunku rozwoju zamówień publicznych

i aktualnych wyzwań stawianych przed zamawiającymi, jest bardzo istotne wykorzystywanie

ww. norm w zarządzaniu systemem zamówień publicznych. Z punktu widzenia

normalizacyjnego normy są obiektywnym i niedyskryminującym narzędziem, które może

realnie wpłynąć na realizowanie zamówień publicznych zgodnie z zasadą efektywności oraz

zasadą równego traktowania. Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Komitetu

Normalizacyjnego, kluczowymi normami, które powinny być uwzględniane przez

zamawiających, są

➢ PN-EN ISO 14001:2015-09 Systemy zarządzania środowiskowego – Wymagania

i wytyczne stosowania;

➢ PN-EN ISO 9001:2015-10 Systemy zarządzania jakością – Wymagania;

➢ PN-EN ISO/IEC 27001:2017-06 Technika informatyczna – Techniki bezpieczeństwa

– Systemy zarządzania bezpieczeństwem informacji – Wymagania;

➢ PN-EN ISO 50001:2018-09 Systemy zarządzania energią – Wymagania i wytyczne

dotyczące stosowania;

➢ PN-ISO 45001:2018-06 Systemy zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy –

Wymagania i wytyczne stosowania;

➢ PN-EN ISO 22000:2018-08 Systemy zarządzania bezpieczeństwem żywności –

Wymagania dla każdej organizacji należącej do łańcucha żywnościowego;

➢ PN-ISO 31000:2018-08 Zarządzanie ryzykiem – Wytyczne;

➢ PN-ISO 37001:2017-05 Systemy zarządzania działaniami antykorupcyjnymi –

Wymagania i wytyczne stosowania;

➢ PN- EN ISO 19011:2018-08 Wytyczne dotyczące auditowania systemów zarządzania;

➢ prPN-EN 17371-1E Świadczenie usług – Część 1: Zamawianie usług – Wytyczne

oceny zdolności usługodawców do świadczenia usług oraz ocena oferty usługi

(projekt na etapie kontroli normalizacyjnej, możliwe jest przyspieszenie prac);

➢ prPN-prEN 17371-2E Świadczenie usług – Część 2: Umowy dotyczące usług –

Wytyczne do projektu, treści i struktury umów (projekt na etapie formalnego

głosownia, który kończy się 20 maja 2021 r., planowana publikacja luty 2022 r.);

40) Zgodnie z art. 101 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy Pzp.

➢ PN-EN 17371-3:2020-12 Świadczenie usług – Część 3: Zarządzanie pomiarem

wydajności – Wytyczne do mechanizmu pomiaru wydajności w zakresie umów

dotyczących usług;

➢ PN-EN ISO 22301:2020-04 Bezpieczeństwo i odporność – Systemy zarządzania

ciągłością działania – Wymagania;

➢ PN-EN ISO 14034:2019-01 Zarządzanie środowiskowe – Weryfikacja technologii

środowiskowych (ETV).

Więcej norm znaleźć można pod adresem: https://www.pkn.pl/polskie-normy/wykazypn/wykaz-opublikowanych-pn

Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinien

➢ przeanalizować, czy w ramach tego postępowania można wykorzystać normy

rekomendowane w Polityce zakupowej państwa i zastosować się do nich;

➢ przeanalizować, czy w ramach tego postępowania można wykorzystać inne normy.

Polski Komitet Normalizacyjny powinien

➢

2)

propagować wykorzystanie norm w zamówieniach publicznych, m.in. przez

zamieszczanie swoich rekomendacji na Platformie Internetowej (zob. rozdział VII).

Etykiety społeczne

Zamawiający mogą w opisie przedmiotu zamówienia, kryteriach oceny ofert lub

wymaganiach związanych z realizacją zamówienia wymagać posiadania przez produkt lub

usługę konkretnego oznakowania, które potwierdza spełnienie określonych kryteriów

społecznych związanych m.in. z przestrzeganiem praw człowieka czy też prawa pracy.

Wymagania wynikające z etykiety muszą: (i) dotyczyć wyłącznie kryteriów, które są

związane z przedmiotem zamówienia i które są adekwatne do cech robót budowlanych,

dostaw lub usług, objętych tym przedmiotem; (ii) opierać się na kryteriach obiektywnych,

możliwych do weryfikacji i niedyskryminacyjnych. Etykiety oraz wymagania wynikające

z etykiety muszą być dostępne dla wszystkich zainteresowanych wykonawców. Ich

przyznanie następuje w drodze otwartej i przejrzystej procedury41).

Przykłady etykiet wydawanych przez osoby trzecie, dotyczących kwestii społecznych, to

41) Zawiadomienie Komisji „Kwestie społeczne w zakupach – przewodnik dotyczący uwzględniania kwestii społecznych

w zamówieniach publicznych (wydanie drugie)”,

https://ec.europa.eu/docsroom/documents/45767/attachments/1/translations/pl/renditions/native

➢ Certyfikat Fairtrade International;

➢ TCO Certified;

➢ SA 8000;

➢ Fair for Life;

➢ etykieta poziomu zgodności AAA wytycznych dla dostępności treści internetowych

WAI WCAG 2.1 lub etykiety innych organizacji zajmujących się

niepełnosprawnością;

➢ wymogi w zakresie dostępności DALCO dotyczące normy UNE 170001-1:2007

w sprawie środowiska zbudowanego.

Na stronie UZP pod poniższym linkiem znajduje się opracowanie pt.: „Oznakowania

o charakterze społecznym”, gdzie zostały omówione najważniejsze etykiety, jakie mogą być

wykorzystane w postępowaniu o udzielenie zamówienia

https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/spolecznezamowienia/przydatne-informacje/etykiety

Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien

➢

tam gdzie to możliwe posługiwać się etykietami społecznymi przy przygotowywaniu

dokumentacji zamówienia.

Prezes UZP powinien

➢ aktualizować listę rekomendowanych etykiet na Platformie Internetowej (zob. rozdział

VII);

➢ propagować wykorzystanie etykiet w ramach realizowanych działań edukacyjnych.

3)

Dostępność

Dostawy, usługi i roboty budowlane powinny być dostępne dla wszystkich, w tym dla osób

z niepełnosprawnościami. Zamawiający są zobowiązani do uwzględniania w opisie

przedmiotu zamówienia wymagań dotyczących dostępności przedmiotu zamówienia.

Obowiązek ten wynika zarówno z art. 42 dyrektywy 2014/24/UE i art. 60 ust. 1 dyrektywy

Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania

zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu

i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014,

str. 243), jak i art. 100 ustawy Pzp. W przypadku zamówień przeznaczonych do użytku osób

fizycznych, jeżeli jest to uzasadnione przedmiotem zamówienia, opis przedmiotu zamówienia

powinien zostać sporządzony, z uwzględnieniem wymagań w zakresie dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami

użytkowników.

– 98 –

oraz

projektowania

Poz. 125

z

przeznaczeniem

dla

wszystkich

Wymogi dostępności usług i dostaw dla szerszej grupy odbiorców, czyli osób ze

szczególnymi potrzebami wprowadza także ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu

dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1062), zwana dalej

„ustawą o dostępności”. Zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy podmiot publiczny zawierając

umowę dotyczącą realizacji zadania publicznego lub zamówienia publicznego z podmiotem

innym niż publiczny musi także w tej umowie określić warunki służące zapewnieniu

dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Warunki te powinny dotyczyć zakresu

zadań publicznych lub zamówień publicznych, których dotyczy umowa, i uwzględniać

minimalne wymagania w zakresie dostępności opisane w art. 6. ww. ustawy (wskazówki

dotyczące formułowania postanowień umownych zamieszczono w ramce poniżej).

Uzupełnieniem wymagań w tym zakresie jest Rządowy Program Dostępność Plus42), którego

celem jest zapewnienie swobodnego dostępu do dóbr, usług oraz możliwości udziału w życiu

społecznym i publicznym osób ze szczególnymi potrzebami.

Opracowania, informacje i dobre praktyki w zakresie realizacji dostępności w zamówieniach

zostały udostępnione na stronie Urzędu Zamówień Publicznych pod poniższym linkiem

https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/spolecznezamowienia/przydatne-informacje/dostepnosc

Bardziej szczegółowe informacje związane z tym zagadnieniem można znaleźć na stronie

Programu Dostępność Plus.

Podkreślenia wymaga także fakt, że w przypadku realizacji projektów z Funduszy

Europejskich należy dodatkowo zadbać o zastosowanie „Standardów dostępności dla polityki

spójności 2014–2020” stanowiących załącznik do Wytycznych43). Dokument jest dostępny na

stronie

https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_z

akresie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf

Dobre praktyki i przykładowe warunki dostępności wraz z przykładami stanowią załącznik

nr 7 do Polityki zakupowej państwa.

42) Uchwała nr 102/2018 Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2018 r. w sprawie ustanowienia Rządowego Programu Dostępność

Plus.

43)

Wytyczne w zakresie realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami oraz zasady równości szans kobiet i mężczyzn w ramach funduszy unijnych na lata 2014-2020 lub

ich odpowiednik dla perspektywy finansowej 2021-2027.

Zamawiający, przygotowując zamówienie/konkurs

w sprawie zamówienia publicznego, powinni

Poz. 125

oraz

postanowienia

umowy

➢ przeanalizować, które spośród wymagań wymienionych w art. 6 ustawy

o dostępności są adekwatne do zakresu zlecanego zadania, i odpowiednio

sformułować postanowienia umowy, dostosowane do charakteru przedmiotu

zamówienia;

➢ wskazać w dokumentacji postępowania lub konkursu, które elementy z art. 6 ustawy

o dostępności są obligatoryjne do zastosowania;

➢ sformułować w umowie konkretne postanowienia dotyczące tego, w jaki sposób

zadanie będzie realizowane, z zastosowaniem których wymagań z art. 6 ustawy

o dostępności, lub określić obowiązek realizacji zadania w sposób „dostępny”,

określony szczegółowo w ofercie złożonej na realizację zadania;

➢ precyzyjnie wskazać zakres odpowiedzialności i konsekwencji niewywiązania się

z nałożonych w umowie wymagań w zakresie dostępności.

4)

Społeczna odpowiedzialność biznesu (CSR)

W ostatnich latach obserwuje się silne umacnianie trendu rozwoju odpowiedzialnego

prowadzenia działalności biznesowej, będące odpowiedzią zarówno na oczekiwania rynku,

jak i kierunki procesów regulacyjnych. W ramach procesu tzw. należytej staranności (due

dilligence) przedsiębiorstwa dokonują analizy swojego oddziaływania na środowisko (w tym

na zmiany klimatu) oraz na poszanowanie praw człowieka w biznesie (badając m.in. ryzyko

wystąpienia pracy przymusowej). Wdrażają odpowiednie procedury, podejmując systemowe

działania na rzecz zapobiegania, a także łagodzenia faktycznych i potencjalnych negatywnych

skutków swojej działalności.

Kreuje to nowe modele biznesowe, w których oferowane są produkty i usługi wpływające na

bezpieczniejsze środowiskowo, zdrowsze oraz lepiej dostosowane do potrzeb współczesnych

klientów. Trendy te należy wzmacniać, biorąc pod uwagę, że w skali makroekonomicznej

będą budować gospodarkę bardziej przewidywalną oraz odporną na ewentualne ryzyka

koniunkturalne.

Na etapie wdrożenia polityki powstaną dobre praktyki w zakresie uwzględniania społecznej

odpowiedzialności biznesu w zamówieniach publicznych.

CSR łączy się zarówno z aspektami społecznymi, jak i środowiskowymi. Dotyczy

m.in. takich obszarów, jak

➢ przestrzeganie praw człowieka, w tym: zakaz wykorzystywania pracy dzieci, pracy

przymusowej;

➢ przestrzeganie praw pracowniczych, w tym prawa do godziwego wynagrodzenia,

zrzeszania się w związki zawodowe, przestrzegania tygodniowego limitu godzin

pracy, zasad BHP;

➢ ochrona środowiska – racjonalne gospodarowanie dostępnymi zasobami naturalnymi,

wprowadzanie rozwiązań gospodarki w obiegu zamkniętym, ograniczanie śladu

węglowego i negatywnego wpływu na środowisko, segregacja odpadów, edukacja

ekologiczna pracowników;

➢ zarządzanie łańcuchem dostaw – stosowanie zasad CSR na każdym etapie łańcucha

dostaw, egzekwowanie przestrzegania standardów odpowiedzialnego biznesu przez

partnerów biznesowych;

➢ działania związane z etyką biznesu – wdrożenie zasad antykorupcyjnych.

Na rynku istnieją różne standardy, certyfikaty, audyty, które świadczą o wdrożeniu zasad

CSR. Wśród nich najpopularniejsze są

➢ Norma ISO 26000 – Wytyczne dotyczące społecznej odpowiedzialności;

➢ Norma ISO 20400:2017 – Zrównoważone zakupy;

➢ Norma Social Accountability 8000 (SA8000) – Odpowiedzialność społeczna;

➢ Standardy raportowania GRI – Global Reporting Initiative;

➢ Audyty SMETA – Sedex Members Ethical Trade Audit.

Zamawiający powinni rozważać wprowadzenie warunków związanych z przestrzeganiem przez

wykonawców zasad CSR. Tam gdzie jest to uzasadnione przedmiotem zamówienia,

rekomendowane jest wprowadzanie do umów regulacji, które będą zabezpieczały realizację

zamówienia pod kątem przestrzegania zasad CSR.

5)

Elementy prozdrowotne

W opisie przedmiotu zamówienia powinny być uwzględniane wymogi zgodne z aktualnymi

normami żywienia dla populacji Polski oraz zaleceniami zdrowego żywienia

opracowywanymi przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH Państwowy Instytut

Badawczy.

W związku z tym, zamawiający obowiązkowo powinien określać w ogłoszeniu

o zamówieniu lub dokumentach zamówienia, którego przedmiotem jest dostawa żywności

w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności

i żywienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021, z późn. zm.), obowiązek zamieszczenia w ofercie

informacji o wartości odżywczej44) zamawianych środków spożywczych, a w przypadku

napojów także o dodatku substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 11

września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1956, z późn. zm.).

Dodatkowo w przypadku zamawiania środków spożywczych zdefiniowanych w katalogu

grup środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży

w jednostkach systemu oświaty, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 52c

ust. 6 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, należy

stosować przepisy tego rozporządzenia. Przygotowany w ramach tzw. „rozporządzenia

sklepikowego”45) katalog ogranicza dostępność środków spożywczych, w których występują

duże ilości składników newralgicznych z żywieniowego punktu widzenia, tj.: cukru, tłuszczu

oraz soli. Powyższy wymóg nie obejmuje zamówień dotyczących dostarczenia dań (usług

cateringowych) albo organizacji żywienia zbiorowego, które każdorazowo powinny być

zgodne z aktualnymi normami żywienia oraz zaleceniami zdrowego żywienia.

Dodatkowo jest możliwe uwzględnienie m.in. w opisie przedmiotu zamówienia udziału

produktów wyróżnionych znakami potwierdzającymi wysoką jakość żywności – nie tyko

żywność ekologiczną, ale również żywność z systemu Chronionych Nazw Pochodzenia,

Chronionych Oznaczeń Geograficznych, Gwarantowanych Tradycyjnych Specjalności oraz

krajowych systemów jakości. Jest to bardzo często żywność wytwarzana lokalnie,

z poszanowaniem środowiska, produkowana metodami zrównoważonymi, pochodząca

z konkretnych regionów, charakteryzująca się tradycyjnymi metodami produkcji.

Wymaganie żywności posiadającej takie certyfikaty może przyczynić się do rozwoju

przedsiębiorstw z sektora MŚP, a także podnieść jakość, efektywność udzielanych zamówień

publicznych.

44)

Art. 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie

przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)

nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG,

dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE

i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.).

45)

rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie grup środków spożywczych przeznaczonych do

sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach systemu oświaty oraz wymagań, jakie muszą spełniać środki spożywcze

stosowane w ramach żywienia zbiorowego dzieci i młodzieży w tych jednostkach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1154).

Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien

➢ uwzględniać rekomendacje polityki oraz Zalecenia Zdrowego Żywienia.

Minister Zdrowia powinien

➢ we współpracy z Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi przygotować oraz aktualizować

materiały edukacyjne oraz wzorcowe dokumenty dla zamówień publicznych,

w których istnieje możliwość uwzględnienia aspektów zdrowotnych;

➢ przekazać Prezesowi UZP przygotowane lub zaktualizowane materiały edukacyjne

oraz wzorcowe dokumenty w celu wyrażenia opinii;

➢ przekazać przygotowane materiały edukacyjne oraz wzorcowe dokumentu do

publikacji na Platformie Internetowej (zob. rozdział VII).

6)

Etykiety środowiskowe

Ustawa Pzp daje zamawiającym narzędzie, za pomocą którego jest możliwe uwzględnianie

aspektów zielonych w sytuacji, w której nie posiadają oni ani specjalistycznej wiedzy, ani

zaawansowanego technicznie sprzętu. Są to etykiety środowiskowe. Dlatego też zamawiający,

przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinni za każdym razem, jeżeli jest

to możliwe i uzasadnione specyfiką zamówienia, wprowadzać do dokumentacji postępowania

wymóg okazywania przez wykonawców etykiet środowiskowych. Może przynieść to wiele

korzyści zarówno dla ochrony środowiska, jak i dla procedury zamówieniowej.

Przede wszystkim etykieta sama w sobie stanowi dowód, że dany przedmiot, usługa bądź też

robota budowlana spełnia wyznaczone w dokumentacji zamówienia standardy w zakresie

ochrony środowiska oraz że w tym zakresie zostało to już pozytywnie zweryfikowane przez

niezależną, specjalistyczna organizację. Wszystko co musi zrobić zamawiający, to sprawdzić,

czy wykonawca załączył etykietę wraz z ofertą.

Wymaganie etykiet może również pozytywnie wpłynąć na długość postępowania o udzielenie

zamówienia przez ułatwienie oceny ofert oraz ułatwić definiowanie wymogów. Minimalizuje

również ryzyko ewentualnych odwołań.

Etykieta jest dokumentem przedmiotowym, który może odnosić się do

➢ opisu przedmiotu zamówienia;

➢ kryteriów oceny ofert;

➢ wymagań związanych z realizacją zamówienia.

Najbardziej wartościowymi są te etykiety, które są wydawane przez niezależne podmioty

i organizacje, oraz te, które są oparte na obiektywnych, przejrzystych i weryfikowalnych

kryteriach. Są to najbardziej znane etykiety, które należą do tzw. I typu46).

Etykiety środowiskowe można również podzielić według poniższych kryteriów

➢ Etykiety oparte na szerokim zestawie kryteriów – to najbardziej popularny rodzaj

etykiety środowiskowej, a także najczęściej stosowany do celów zielonych zamówień

publicznych. Przykładem tego rodzaju etykiet są

•

UE Ecolabel (kwiat UE);

•

NordicSwan (Skandynawski Łabędź);

•

Blue Angel (Niebieski Anioł);

➢ Etykiety dotyczące tylko jednego aspektu produktu – są oparte na co najmniej jednym

kryterium wyniku pozytywnego/negatywnego związanym z określonym zagadnieniem,

np. efektywnością energetyczną. Przykładem takiej etykiety są

•

oznakowanie Energy Star;

•

etykiety energetyczne;

➢ Etykiety stosowane w konkretnych sektorach – przykład to etykiety obejmujące

systemy certyfikacji w leśnictwie;

➢ Etykiety dotyczące oceny produktów – polegają raczej na klasyfikowaniu produktów

lub usług według ich efektywności środowiskowej związanej z danym zagadnieniem niż

na stosowaniu kryteriów wyniku pozytywnego/negatywnego.

Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien

➢

tam gdzie to możliwe, posługiwać się

przygotowywaniu dokumentacji postępowania.

etykietami

środowiskowymi

przy

Prezes UZP powinien

➢ kontynuować propagowanie wykorzystywania etykiet w ramach realizowanych działań

edukacyjnych.

7)

Cyberbezpieczeństwo

Zagrożenia związane z zabezpieczeniem w sieciach i systemach informatycznych stanowią

jedno z kluczowych wyzwań, przed którymi stanąć muszą organy administracji w XXI wieku.

46) PN-EN ISO 14024 „Etykiety i deklaracje środowiskowe. Etykietowanie środowiskowe I typu. Zasady i procedury”.

W związku z tym zamawiający zobowiązani są do stosowania najwyższych możliwych

standardów cyberbezpieczeństwa.

W celu wsparcia merytorycznego zamawiających Pełnomocnik Rządu do spraw

Cyberbezpieczeństwa opracował Narodowe Standardy Cyberbezpieczeństwa (NSC).

Opracowanie standardów NSC jest realizacją celu szczegółowego 2 Strategii

Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2019–2024 – Podniesienie poziomu

odporności systemów informacyjnych administracji publicznej i sektora prywatnego oraz

osiągnięcie zdolności do skutecznego zapobiegania i reagowania na incydenty47). NSC

zostały opracowane na podstawie standardów amerykańskiego National Institute of Science

and Technology (NIST) oraz przyporządkowane obowiązującym w polskim systemie

prawnym normom, stosowanym w zarządzaniu bezpieczeństwem informacji przez podmioty

krajowego systemu cyberbezpieczeństwa, w tym podmioty realizujące zadania publiczne. Na

standardy składają się następujące opracowania (stan na grudzień 2021 r.)

➢ Standardy kategoryzacji bezpieczeństwa (NSC 199 wer. 1.0);

➢ Minimalne wymagania bezpieczeństwa informacji i systemów informatycznych

podmiotów publicznych (NSC 200 wer. 2.0);

➢

Poradnik Planowania Awaryjnego (NSC 800-34 wer. 1.0);

➢

Ramy zarządzania ryzykiem w organizacjach i systemach informatycznych.

Bezpieczeństwo i ochrona prywatności w cyklu życia systemu (NSC 800-37 wer. 1.0);

➢

Zabezpieczenia i ochrona prywatności systemów informatycznych oraz organizacji

(NSC 800-53 wer. 2.0);

➢

Zabezpieczenia bazowe systemów informatycznych oraz organizacji (NSC 800-53B

wer. 1.0);

➢

Mapowanie środków bezpieczeństwa: NSC 800-53 wer. 2 – PN-ISO/IEC 27001:2013;

PN-ISO/IEC 27001:2013 – NSC 800-53 wer. 2 (NSC 800-53 MAP wer. 1.0);

➢

Wytyczne w zakresie określania kategorii bezpieczeństwa informacji i kategorii

bezpieczeństwa systemu informatycznego część I (NSC 800-60 cz. 1 wer. 1.0);

➢

Wytyczne w zakresie określania kategorii bezpieczeństwa informacji i kategorii

bezpieczeństwa systemu informatycznego część II (NSC 800-60 cz. 2 wer. 1.0);

➢

Podręcznik postępowania z incydentami naruszenia bezpieczeństwa komputerowego

(NSC-800-61 wer.1.0);

➢

Architektura bezpieczeństwa systemów informatycznych w modelu „Zero zaufania”

(NSC 800-207 wer. 1.0);

➢

Słownik kluczowych pojęć z zakresu cyberbezpieczeństwa (NSC 7298 wer. 1.0).

Należy również dodać, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r.

w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów

47)

zob. https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/strategia-cyberbezpieczenstwa-rzeczypospolitej-polskiej-na-lata-2019-2024

publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla

systemów teleinformatycznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2247) rekomendują stosowanie przy

ustanawianiu systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji Polskich Norm: PN-EN

ISO/IEC 27001, PN-EN ISO 22301. Standardy NSC posiadają mapowanie na te normy, które

zostało przedstawione w dokumencie NSC 800-53 MAP. Pozwala to na zapewnienie

zgodności tworzonego systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji z przywołanymi

przepisami.

Wszystkie te dokumenty w wersji zaktualizowanej znaleźć można na stronie internetowej

https://www.gov.pl/web/baza-wiedzy/narodowe-standardy-cyber

W kontekście bezpieczeństwa cyfrowego łańcucha dostaw oraz zapewnienia możliwości

weryfikacji dostawcy, oraz łańcucha dostaw w trakcie trwania kontraktu dodatkowo zaleca się

skorzystanie z dobrych praktyk opublikowanych w dokumencie „Key Practices in Cyber

Supply Chain Risk Management: Observations from Industry”48) (NIST, luty 2021 r.).

W odniesieniu do praktycznej kwestii, na etapie weryfikującym dostawcę produktu lub usługi

cyberbezpieczeństwa, w ramach zapewniania bezpieczeństwa cyfrowego łańcucha dostaw,

można wykorzystać zestaw przykładowych pytań do potencjalnego dostawcy,

zaproponowanych w praktycznym poradniku NIST49)

➢ Czy proces projektowania oprogramowania/sprzętu dostawcy jest udokumentowany?

➢ Czy przy projektowaniu produktu uwzględniono eliminowanie znanych luk

w zabezpieczeniach (przez architekturę produktu, przegląd kodu itp.)?

➢ Jakie kontrole są wdrożone w celu zarządzania i monitorowania procesów

produkcyjnych?

➢ Jak odbywa się zarządzanie konfiguracją?

➢ Jak jest testowane

w zabezpieczeniach?

oprogramowanie

pod

kątem

jakości

kodu

lub

luk

➢ W jaki sposób dostawca zapewnia bezpieczeństwo w trakcie cyklu życia produktu?

➢ Czy dostawca nie jest uzależniony od innych producentów/dostawców i w przypadku

zakłócenia współpracy z nimi będzie w stanie zapewnić bezpieczeństwo łańcucha

dostaw?

➢ Jakie poziomy ochrony i wykrywania przed złośliwym oprogramowaniem są

stosowane?

➢ W jaki sposób dostawca monitoruje pojawiające się luki?

➢ Jakie są możliwości dostawcy, aby zarządzać nowymi lukami tzw. „zero-day”?

48)

Key Practices in Cyber Supply Chain Risk Management, https://nvlpubs.nist.gov/nistpubs/ir/2021/NIST.IR.8276.pdf,

NIST 2021

49) Best Practices in Cyber Supply Chain Risk Management,

https://www.nist.gov/system/files/documents/itl/csd/USRP_NIST-Utility_100115.pdf, NIST 2021

Podczas udzielania zamówienia powinny zostać uwzględnione podstawowe aspekty

dotyczące ochrony danych dotyczące ich lokalizacji, przetwarzania oraz udostępniania.

Dlatego, w umowach z dostawcą jest konieczne zapewnienie

➢ zgodności z RODO50 i ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1781);

➢ zastosowania umów o zachowaniu poufności (ang. NDA – Non-disclosure

agreement);

➢ używania systemu klasyfikowania informacji wrażliwych (ang. TLP – Traffic Light

Protocol) w przekazywanej korespondencji i dokumentach między zamawiającym

i dostawcą;

➢ korzystania z oprogramowania szyfrującego dane wrażliwe, w tym szyfrowanej

komunikacji pocztowej (np. PGP – Pretty Good Privacy); a także, np.: uwzględnienia

kluczowych dostawców w ćwiczeniach reagowania na incydenty oraz testowaniu

odzyskiwania danych.

Przykładowe pytania weryfikujące na etapie wyboru dostawcy

➢ Jak chronią i przechowują dane klientów?

➢ Jak długo przechowywane są dane?

➢ W jaki sposób dane są niszczone po zakończeniu kontraktu?

➢ Jak szyfrowane są dane?

Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinien

➢

dobrać narzędzia służące bezpieczeństwu informacji realizujące najwyższe standardy

cyberbezpieczeństwa,

➢

stosować zalecenia Pełnomocnika Rządu do spraw Cyberbezpieczeństwa w zakresie

Narodowych Standardów Cyberbezpieczeństwa.

Pełnomocnik Rządu do spraw Cyberbezpieczeństwa powinien

➢ aktualizować Narodowe Standardy Cyberbezpieczeństwa.

50)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób

fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz

uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1).

8)

Zielone zamówienia publiczne

W podręczniku Komisji Europejskiej Ekologiczne zakupy!51) zostały zidentyfikowane

4 kluczowe branże, w których stosowanie aspektów środowiskowych powinno być

uwzględniane przez zamawiających. Branże te cechują się dużym wpływem na środowisko

oraz dużym znaczeniem budżetowym, co w połączniu z dostępnością rozwiązań bardziej

przyjaznych środowisku może pozytywnie przyczynić się do realizowania celów

klimatycznych, które stawia sobie Polska.

Wśród tych branż znajdują się

➢ roboty budowlane w zakresie budynków,

➢ usługi gastronomiczne i catering,

➢ transport drogowy,

➢ produkty wykorzystujące energię.

Budynki (CPV 4521000-2)

Przejście na bardziej zrównoważony model budownictwa jest jednym z kluczowych

elementów, jakie zamawiający może zrealizować w celu przybliżenia się do neutralności

klimatycznej. W ramach zamówień tej kategorii zamawiający powinni uwzględniać czynniki

środowiskowe związane z wykorzystywaniem budynków ze szczególnym uwzględnieniem

zużycia energii. Ponadto powinny być uwzględnione takie czynniki, jak materiały

wykorzystane w budowie, jakość powietrza wewnątrz budynku, zużycie wody, wpływ na

ruch drogowy, użytkowanie gruntów, a także odpady wytwarzane w trakcie prac

budowlanych.

Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania postępowania o udzielenie

zamówienia na budynki powinien rozważyć

➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na budynki, o której mowa

w podręczniku Ekologiczne zakupy!

➢ wykorzystanie takich narzędzi, jak np. certyfikat LEED, BREEAM etc.

51) Ekologiczne zakupy! Podręcznik dotyczący zielonych zamówień publicznych wyd. 3 Urząd publikacji Unii Europejskiej,

2016 https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0021/31980/Ekologiczne-zakupy_Podrecznik_3_wydanie.pdf

Usługi gastronomiczne i cateringowe (CPV 55520000-1)

Sektor publiczny jest nierzadko odpowiedzialny za organizację żywienia m.in. na potrzeby

swoich pracowników, szpitali bądź też obsługi gastronomicznej organizowanych przez siebie

wydarzeń. Niewłaściwie prowadzona produkcja rolnicza może powodować negatywne skutki

środowiskowe w postaci emisji gazów cieplarnianych, degradacji gleb i wód, powstawania

odpadów, a także przez transport, pakowanie oraz składowanie produktów spożywczych.

Wykorzystywanie w tym celu żywności pochodzenia ekologicznego może stanowić

alternatywę, która, obok ograniczania negatywnych skutków środowiskowych, może stanowić

promocję prozdrowotnych wyborów żywieniowych. Ponadto w zamówieniach tego typu jest

koniecznym ograniczenie powstałych odpadów spożywczych, a także opakowaniowych.

Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania

gastronomiczne i cateringowe powinien rozważyć

zamówienia

na

usługi

➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na usługi gastronomiczne

i cateringowe, o której mowa w podręczniku Ekologiczne zakupy!

➢ korzystanie z takich narzędzi, jak certyfikaty produkcji ekologicznej, jak ten wydawany

zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r.

w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającym

rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, str. 1).

Transport drogowy (CPV 34100000-8)

Mimo rozwoju sektora transportu drogowego w kierunku szerszego wykorzystania pojazdów

o mniejszym zużyciu paliwa, negatywne skutki środowiskowe powodowane przez ten sektor

są wciąż dotkliwe.

Na rynku pojawiły się technologie oraz modele organizacyjne, które w sposób alternatywny

i przyjazny dla środowiska odpowiadają na potrzeby zakupowe związane z transportem

drogowym. Przykładem takich rozwiązań są m.in.: korzystanie z pojazdów elektrycznych

i pojazdów zasilanych paliwami alternatywnymi oraz wspólne użytkowanie samochodów.

Warto w tym miejscu przypomnieć obowiązek, który zostanie nałożony na Zamawiających

wraz z wejściem w życie (1 stycznia 2025 r.) art. 34 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.

o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110, z późn. zm.). Na

mocy tego przepisu naczelne i centralne organy administracji państwowej będą zobowiązane

do zapewnienia co najmniej 50% udziału pojazdów elektrycznych w flocie przeznaczonej do

transportu osób.

Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania postępowania o udzielenie

zamówienia na pojazdy transportu drogowego powinien rozważyć

➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na Pojazdy transportu

drogowego, o której mowa w podręczniku Ekologiczne zakupy!

➢ w przypadku uzasadnionej konieczności zakupu pojazdu na paliwo tradycyjne – zakup

samochodów hybrydowych lub z wykorzystaniem bardziej ekologicznego modelu

realizowania tej potrzeby zakupowej (np. usługę car-sharing lub współdzielenie aut

z innymi zamawiającymi).

Zamawiający powinni

➢ dążyć do jak największego udziału pojazdów elektrycznych we flocie pojazdów

służących transportowi osób.

Produkty wykorzystujące energię (np. CPV 31000000-6)

Sprzęt elektroniczny i elektryczny jest powszechnie wykorzystywany w działalności

administracji publicznej i jednocześnie wywołuje negatywne skutki dla środowiska

naturalnego. Wiele zamawiających z administracji rządowej poza komputerami, drukarkami

oraz oświetleniem korzysta również ze specjalistycznych urządzeń. Wraz ze wzrostem liczby

wykorzystywanych urządzeń wzrasta również konieczność kontrolowania kosztów

związanych z ich poborem energii oraz wpływu na środowisko.

Na rynku dostępne są rozwiązania sprzyjające przeciwdziałaniu negatywnym skutkom dla

środowiska takich produktów, jak np. ultrawydajny sprzęt informatyczny czy

energooszczędne oświetlenie.

Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania postępowania o udzielenie

zamówienia, którego przedmiotem będą produkty wykorzystujące energię, powinni

rozważyć

➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na produkty wykorzystujące

energię, o której mowa w podręczniku Ekologiczne zakupy!

➢ uwzględnienie środków, o których mowa w załączniku III do dyrektywy Parlamentu

Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie

efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz

uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz. Urz. UE L 315 z 14.11.2012, str.

1).

2. Pozacenowe kryteria oceny ofert

W zamówieniach publicznych ustalenie, jakie kryteria oceny ofert są dla zamawiającego

istotne i w jakim stopniu powinny wpływać na wybór najkorzystniejszej oferty, następuje

przez przypisanie każdemu kryterium określonej wagi. Dążenie przez ustawodawcę do

maksymalizacji jakości wyraża się w nakazie stosowania przez zamawiających publicznych

kryteriów jakościowych o łącznej wadze co najmniej 40%. Zgodnie z polityką państwa jakość

powinna mieć bowiem priorytetowe znaczenie. Zamawiający może zatem przypisać

kryterium ceny lub kosztu niską wagę, podając jednocześnie na stronie internetowej

prowadzonego postępowania, nawet z chwilą wszczęcia postępowania, informację o kwocie,

jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Ograniczenie wagi kryterium ceny

i podanie z góry limitu środków, które zamawiający może przeznaczyć na realizację

zamówienia, spowoduje, że wykonawcy będą konkurowali przede wszystkim w oparciu

o kryteria jakościowe.

Z przykładowego wyliczenia kryteriów jakościowych zawartego w art. 242 ust. 2 ustawy Pzp

wynika, że kryteria jakościowe nie ograniczają się tylko do aspektów jakościowych. Mogą

również dotyczyć np. aspektów społecznych, środowiskowych, innowacyjnych, organizacji

i kompetencji kluczowego personelu oraz warunków kontraktowych takich, jak termin

dostawy czy okres realizacji. Tak więc o wartości danego zamówienia decydować może wiele

czynników istotnych dla konkretnego zamówienia. Preferencje zamawiającego mogą zatem

uwzględniać, obok jakości, także inne wartości, często związane tylko pośrednio

z przedmiotem zamówienia. Przy udzielaniu niektórych zamówień, podstawową wartością

może być uwzględnienie aspektów społecznych, środowiskowych czy innowacyjnych. Zasada

efektywności materializuje się w szczególności przez obowiązkową w zamówieniach

o wartości równiej lub przekraczającej progi unijne analizę potrzeb i wymagań. W analizie tej

należy wskazać m.in. możliwość uwzględnienia aspektów społecznych, środowiskowych lub

innowacyjnych zamówienia, co powinno również obejmować analizę możliwości stosowania

kryteriów społecznych, środowiskowych lub innowacyjnych przy wyborze najkorzystniejszej

oferty.

Wybór oferty w oparciu o najwyższą jakość, na jaką zamawiającego stać, nie jest jedyną

dopuszczalną strategią. Wybór oferty może następować wyłącznie na podstawie kryterium

ceny lub kosztu. Strategia ta polega na uzyskaniu korzyści o określonych uprzednio cechach

przy minimalizacji ponoszonych nakładów (kosztów). Preferencją zamawiającego jest wtedy

oszczędność. W przypadku zamawiających publicznych strategia ta jednak wymaga

określenia wymagań jakościowych, odnoszących się co najmniej do głównych elementów

przedmiotu zamówienia, w postaci odpowiednich standardów jakościowych. Wybór

najkorzystniejszej oferty w oparciu jedynie o kryterium ceny lub kosztu jest z góry wyłączony

w postępowaniach, których przedmiot zamówienia obejmuje świadczenia z zakresu

działalności twórczej lub naukowej (art. 243 ustawy Pzp).

Wybór oferty może również następować w oparciu o strategię najlepszego bilansu kosztów

i jakości. Zamawiający publiczni mogą stosować tę strategię bez jakichkolwiek ograniczeń,

przypisując kryteriom jakościowym nawet mniejszą wagę niż 40%, jeżeli – podobnie jak

w przypadku wyboru oferty wyłącznie na podstawie kryterium ceny lub kosztu – określą

wymagania jakościowe odnoszące się co najmniej do głównych elementów przedmiotu

zamówienia. Również w takim przypadku, jest uzasadnione przeprowadzenie analizy, czy

istnieje możliwość realizacji wartości społecznych, środowiskowych lub związanych

z pobudzeniem gospodarki. Analiza ta może wskazywać na potrzebę inkorporowania takich

wartości do kryteriów oceny ofert, przy zachowaniu zasady uzyskania najlepszych efektów

zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów.

1)

Aspekty społeczne

Przykładowy katalog aspektów społecznych, które mogą zostać uwzględnione przez

zamawiającego jako kryteria oceny ofert znajduje się w motywie 99 dyrektywy 2014/24/UE.

Są to

➢ środki, które mają na celu ochronę zdrowia personelu biorącego udział w procesie

produkcji;

➢ wspieranie integracji społecznej osób defaworyzowanych lub członków słabszych

grup społecznych wśród osób wyznaczonych do wykonania zamówienia, w tym m.in.

zatrudnianie osób długo poszukujących pracy do wykonywania zamówienia;

➢ przeprowadzenie szkoleń z umiejętności potrzebnych przy danym zamówieniu, w tym

np. wdrożenie działań szkoleniowych dla bezrobotnych lub ludzi młodych w trakcie

wykonania zamówienia.

Społecznymi kryteriami oceny ofert mogą być również m.in.52)

➢ Metodyka zapewnienia, aby kwestia włączenia społecznego została uwzględniona

w realizacji usługi. Oferenci muszą przedłożyć szczegółowy plan, aby uwzględnić

każdą z grup docelowych określonych w dokumentach zamówienia.

➢ Liczba i jakość możliwości przygotowania zawodowego/szkolenia utworzonych

w ramach realizacji zamówienia. Oferenci muszą szczegółowo opisać swoją postawę

względem rekrutacji i szkolenia, dostarczyć próbną specyfikację stanowiska pracy

dotyczącą przygotowania zawodowego i opisać strukturę wsparcia, która ma zostać

wdrożona.

➢ Certyfikacja przez osoby trzecie w zakresie etycznych źródeł produktów dostarczanych

w ramach umowy. Punkty przyznaje się na podstawie odsetka produktów

certyfikowanych znakiem Fairtrade lub posiadających równoważną certyfikację.

W przypadku braku certyfikatów wydanych przez osoby trzecie należy wskazać

powody takiej sytuacji i opisać wszystkie wewnętrzne środki stosowane w celu

zapewnienia etycznego pozyskiwania produktów.

➢ Środki na rzecz zapewnienia równouprawnienia płci. Punkty przyznaje się na

podstawie konkretnych środków wymierzonych w zwalczanie dyskryminacji

i wspieranie równouprawnienia płci (np. szkolenia personelu, równowaga między

życiem prywatnym i zawodowym, elastyczny system pracy itp.).

52) Zawiadomienie Komisji „Kwestie społeczne w zakupach – przewodnik dotyczący uwzględniania kwestii społecznych

w zamówieniach publicznych (wydanie drugie)”, C (2021) 3573 final.

➢ Dodatkowe wymogi w zakresie dostępności. Punkty przyznaje się na podstawie

konkretnych środków zmierzających do zwiększenia dostępności wykraczającej poza

wymogi ujęte w specyfikacji technicznej.

Propozycje innych kryteriów zawarte są w opracowaniu Prezesa UZP, które znaleźć można

pod adresem

https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/spolecznezamowienia/przydatne-informacje/kryteria

Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielnie zamówienia, powinien

➢

na etapie analizy potrzeb i wymagań określić, jaką strategię efektywności chce przyjąć,

czyli

o

minimalizacja kosztów;

o

najlepszy bilans kosztów i jakości;

o

najwyższa jakość (najbardziej pożądana);

➢

na podstawie powyższych ustaleń dobrać pozacenowe kryteria oceny ofert;

➢

wziąć pod uwagę rekomendowane przez Politykę kryteria społeczne.

Prezes UZP powinien

➢

2)

gromadzić przykłady pozacenowych kryteriów oceny ofert i upubliczniać je na

Platformie Internetowej (zob. rozdział VII).

Aspekty środowiskowe

Zgodnie z Komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego

Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów Zamówienia publiczne na

rzecz poprawy stanu środowiska (COM(2008) 400), jedną z idei ekologicznych zamówień

publicznych jest ustalenie jasnych i ambitnych kryteriów środowiskowych dla produktów

i usług, które mogłyby być wykorzystywane przez wszystkie państwa członkowskie Unii

Europejskiej.

Pod przewodnictwem Komisji Europejskiej zostały opracowane takie kryteria zielonych

zamówień publicznych. Opracowane dokumenty nie są kryteriami odnoszącymi się stricte

tylko do kryteriów oceny ofert, ale mogą być przydatne w całym procesie przygotowania

postępowania, m.in. przy określaniu warunków udziału w postępowaniu czy też sporządzaniu

opisu przedmiotu zamówienia. Kryteria zostały sformułowane w taki sposób, aby można je

było stosować (częściowo lub w całości) przy minimalnym dostosowaniu do potrzeb każdego

zamawiającego, zainteresowanego tym, aby wykorzystać je w przygotowywanym przez siebie

postępowaniu. Wyróżnić można tutaj zarówno kryteria podstawowe, które mogą być

stosowane przez każdą instytucję zamawiającą w państwach członkowskich i dotyczą

kluczowych oddziaływań na środowisko, oraz kryteria kompleksowe, których wykorzystanie

powinno przyczynić się do otrzymania najlepszej jakości ekologicznych produktów

dostępnych na rynku.

Opracowane przez Komisję Europejską kryteria są dostępne zarówno na stronach

internetowych Komisji Europejskiej, jak i UZP. Linki poniżej

https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/zielonezamowienia/kryteria-srodowiskowe-gpp;

https://ec.europa.eu/environment/gpp/eu_gpp_criteria_en.htm

Zamawiający powinni rozważyć wykorzystanie opracowanych przez Komisję

Europejską kryteriów oceny ofert, w szczególności jeżeli przedmiot zamówienia

dotyczy poniższych branż

➢ budownictwo (obejmujące surowce, takie jak: drewno, aluminium, stal, beton, szkło,

a także wyroby budowlane, takie jak: okna, pokrycia ścienne i podłogowe, urządzenia

grzewcze i chłodzące, aspekty dotyczące eksploatowania budynków i wycofywania ich

z eksploatacji, usługi utrzymania budynków, realizacja zamówień na roboty budowlane

na miejscu);

➢ usługi gastronomiczne i cateringowe;

➢ transport i usługi transportowe;

➢ energetyka (w tym elektryka, ogrzewanie i chłodzenie z wykorzystaniem odnawialnych

źródeł energii);

➢ urządzenia biurowe i komputery;

➢ odzież, uniformy i inne wyroby włókiennicze;

➢ papier i usługi drukarskie;

➢ meble;

➢ środki czyszczące i usługi w zakresie sprzątania;

➢ sprzęt wykorzystywany w służbie zdrowia.

3. Zamówienia przedkomercyjne (PCP – pre-commercial procurement)

Zamówienia przedkomercyjne (PCP – Pre-Commercial Procurement), zwane dalej „PCP”,

udzielane są na podstawie wyłączenia stosowania przepisów ustawy Pzp uregulowanego

w art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Zamówienia te nie są zatem objęte procedurami udzielania

zamówień publicznych określonymi w ustawie Pzp. Odnoszą się one do zakupów, których

przedmiotem są usługi badawcze i rozwojowe, które nie są w całości opłacane przez

zamawiającego lub których rezultaty nie stanowią wyłącznie jego własności. Celem

wyłączenia zamówień na usługi badawczo-rozwojowe (prace B+R) jest dostarczenie korzyści

społeczeństwu jako całości, a wyniki powstałych prac należy udostępnić wszystkim

zainteresowanym. Wyłączenie spod stosowania ustawy Pzp pozwala zamawiającemu na

większą elastyczność działania. Zamawiający, realizujący programy w formule PCP, muszą

jednak nadal zapewnić zachowanie zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania

wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości53).

PCP

PPI

Faza 0 Faza 1 Faza 2 Faza 3 Faza 4

Badania

napędzane

ciekawością

Projektowanie

rozwiązania

Budowa i

rozwój

prototypu

Rozwój i

testowanie na

ograniczonym

środowisku

Rozwój

komercjalnego

zastosowania

produktu

końcowego

Terminologia stosowana w odniesieniu do zamówień przedkomercyjnych – szczególnie

pojęcia takie, jak „zamówienie”, „procedura”, „przetarg”, „postępowanie” – korzysta

z dorobku typowych zamówień publicznych, niemniej jednak należy pamiętać, że pojęcia te

nie są tożsame z pojęciami stosowanymi w ustawie Pzp, a opierają się na podobieństwie do

ustawowych rozwiązań.

Realizacja poszczególnych programów w formule PCP stanowi przejaw nowego podejścia

Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (NCBR) do wspierania prac badawczo-rozwojowych

na zasadach rynkowych. Postępowania te zostały dostosowane do zamawiania rozwiązań

niedostępnych na rynku. PCP pozwala przede wszystkim na wybór i finansowanie

programów w taki sposób, aby w jak największym stopniu dopasować rozwiązania do

oczekiwań jednostki zamawiającej. Jest to możliwe, ponieważ jednostka zamawiająca na

bieżąco może kształtować nowe technologie będące przedmiotem PCP wspólnie

z wykonawcami – począwszy od etapu wyboru programu, który dopuszcza doprecyzowanie

53) Zob. Olga Golińska, Maja Hernik, Bartosz Dziadecki Udzielanie zamówień na usługi badawcze i rozwojowe wyłączone ze

stosowania ustawy Pzp (zamówienia przedkomercyjne) w oparciu o regulamin Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

dokumentacji w uzgodnieniu z wykonawcami, przez możliwość jednoczesnego wyboru kilku

wykonawców wraz z możliwością zakończenia współpracy z niektórymi z nich wskutek

oceny ich działań na pośrednich etapach prac badawczo-rozwojowych, aż do uzyskania

pożądanych rozwiązań. Zaangażowanie NCBR w realizację programu na wczesnym etapie

prowadzenia prac badawczych i rozwojowych może zwiększyć szanse na uzyskanie lepszej

relacji ceny do jakości otrzymanego produktu.

W ramach już wykonanych prac NCBR przygotował rekomendacje, jak w oparciu

o regulamin przygotowany i sprawdzony w praktyce przez tę instytucję przeprowadzić

zamówienie przedkomercyjne54).

Kierownicy zamawiającego powinni

➢ dążyć do alokowania 3% budżetu wydatkowanego na zamówienia (w tym

zamówienia zwolnione z reżimu ustawy Pzp) na projekty PCP;

➢ dążyć do tego, aby w 20% wszystkich zamówień ich element lub część zawierało

zakup w formule pierwszy klient innowacji (PPI).

Zamawiający powinni

➢ decydując się na samodzielną realizację zamówienia przedkomercyjnego skorzystać

z regulaminu NCBR;

➢ w przypadku braku potencjału własnego dołączać do zamówień innych jednostek,

w tym jednostek dedykowanych B+R.

Kontrolerzy powinni

➢ rozwijać swoje kompetencje w dziedzinie

i uwzględniających rozwiązania innowacyjne.

zamówień

przedkomercyjnych

NCBR powinno

➢ dzielić się wiedzą i doświadczeniem z innymi jednostkami realizującymi projekty

w formule PCP.

54)

https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0021/49053/Udzielanie-zamowien-na-uslugi-badawcze-i-rozwojowewylaczone-ze-stosowania-ustawy-Pzp-zamowienia-przedkomercyjne-w-oparciu-o-regulamin-NCBR.pdf

4. Zamówienia publiczne na innowacje

Jak wspomniano wyżej, zamówienia publiczne na innowacje realizowane mogą być

w oparciu o dwa modele

➢ zakup procesu tworzenia innowacji – czyli zakup usług badawczych i rozwojowych

wraz z ich (częściowymi) rezultatami;

➢ zakup rezultatów procesu tworzenia innowacji wypracowanych przez inne

podmioty.

Działania zakupowe zamawiających w tym obszarze mogą zatem opierać się o realizację

projektów B+R, ale nie ograniczają się do tego. Zamówienia publiczne na innowacje dla

podmiotów nieposiadających specjalistycznej wiedzy będą w głównej mierze się sprowadzać

do bycia „pierwszym klientem” innowacji i zakupu nowych lub znacznie ulepszonych

rozwiązań wypracowanych przez inne podmioty.

Ustawa Pzp tworzy system narzędzi, które mogą zostać przez zamawiających wykorzystane

w celu zwiększenia szans na zakup innowacji w zamówieniach, które na pozór nie mają

potencjału do innowacji. Wśród takich instytucji ustawy Pzp wskazać można m.in.: strategie

zakupowe zamawiających, wstępne konsultacje rynkowe, opis wymagań, oferty wariantowe,

negocjacyjne tryby udzielenia zamówienia, konkurs, dynamiczny system zakupów i inne.

Rekomendacje dotyczące tych narzędzi zostały szerzej omówione przez Prezesa UZP

w publikacji pt. „Zamówienia publiczne na innowacje”55).

5. Umowa ramowa

Zamawiający na podstawie ustawy Pzp mają możliwość zarządzania swoimi zakupami na

podstawie umów ramowych, czyli umów długoterminowych, które zapewniają niezbędną

elastyczność i pozwalają na dostosowanie postanowień umowy do zmieniających się

warunków rynkowych, w tym w obrębie produktów oraz cen. Brak definitywnego określenia

treści umów jednostkowych pozwala na ich uzupełnienie lub dookreślenie w kontraktach

zindywidualizowanych w przyszłości. Daje możliwość doprecyzowania charakterystyki

przedmiotu świadczenia, dzięki czemu zapewniona jest stała możliwość podążania za

zmianami technologicznymi lub innymi udoskonaleniami w zakresie oferty towarów i usług.

Zawieranie umów ramowych może być szczególnie korzystne w przypadku zamawiania

bieżących dostaw i usług, mających na celu zaspokojenie powtarzających się lub stałych

potrzeb. Umowy ramowe odpowiadają celom wyznaczanym przy tego rodzaju zakupach,

takim jak

➢ standaryzacja zapotrzebowania w czasie, a w przypadku

posiadających jednostki terenowe – również w przestrzeni;

zamawiających

55)

Dr Justyna Pożarowska, Magdalena Olejarz, Zamówienia publiczne na innowacje, Urząd Zamówień Publicznych,

Grudzień 2020.

➢ zdolność szybkiej reakcji i dekoncentracja zamówień;

➢ zarządzanie zamówieniami o bliżej nieokreślonej wielkości.

Konstrukcja umowy ramowej może być wykorzystana w przypadku złożonych zamówień

obejmujących zakup nowego sprzętu połączony z utrzymaniem i konserwacją urządzeń,

szkoleniem ich użytkowników oraz zakupem materiałów eksploatacyjnych. Zazwyczaj

zawiera się w takich wypadkach umowę kompleksową, łączącą postanowienia umowy

w sprawie zamówienia publicznego na zakup sprzętu, planowaną konserwację i szkolenie

użytkowników z postanowieniami umowy ramowej na zakup dodatkowego sprzętu lub jego

dostosowania do zmian w technologii, szkolenia nowych użytkowników oraz zakup

materiałów eksploatacyjnych.

Stosowanie umów ramowych jest zwłaszcza uzasadnione na rynkach o wysokiej zmienności,

takich jak rynki produktów i usług informatycznych, gdzie wiązanie zamawiających

sztywnymi cenami i warunkami nie ma uzasadnienia ekonomicznego56). Umowa ramowa

może pozwolić na sprawne zaspokojenie zapotrzebowania zamawiającego np. na usługi

z zakresu testów bezpieczeństwa, usługi z zakresu zapewnienia zasobów ludzkich z branży

IT, w zakresie nabywania leków w ramach zamówień centralnych.

W przypadku zamówień na roboty budowlane umowy ramowe mogą znaleźć zastosowanie

przy renowacji budynków oraz przy świadczeniach powtarzających się, takich jak bieżąca

konserwacja.

Przy podejmowaniu decyzji odnośnie zawarcia umowy ramowej należy uwzględnić

➢ istotne cechy danego produktu lub usługi. Stabilność cech danego produktu lub usługi

pozwala na zawieranie umów na dłuższy okres, bez względu na to, czy będą to

zamówienia jednorazowe czy umowy ramowe. Z kolei krótki cykl życia produktu

skłania do udzielania zamówień powtarzających się lub do wyboru umowy ramowej,

która zapewnia adaptację zamówień jednostkowych do zmieniających się cech danego

produktu;

➢ strukturę rynku. Jeżeli rynek jest rozdrobniony lepiej jest nim zarządzać w ramach

mechanizmu pozwalającego na preselekcję odpowiednich wykonawców, takiego jak

umowa ramowa. Uniknie się w ten sposób ciągłego zwracania się do ogółu

wykonawców, które może być uciążliwe zarówno dla nich, jak i zamawiającego.

Natomiast, jeżeli struktura rynku jest niestabilna i charakteryzuje się dużą rotacją

przedsiębiorców, preselekcja wykonawców na dłuższy czas może prowadzić do

rozbieżności między warunkami panującymi na rynku a tymi wynikającymi z umowy

ramowej;

➢ rozmiar potrzeb, jakie muszą być zaspokojone. Łączenie zamówień w ramach jednej

umowy jest bardziej zasadne, jeżeli stwarza możliwość otrzymania rabatu ze względu

na ilość zamówionych produktów lub usług;

56) Komunikat Komisji WE z 11.03.1998 r., Zamówienia publiczne w Unii Europejskiej, [w:] Zamówienia publiczne w Unii

Europejskiej – w poszukiwaniu rozwiązań, Warszawa 1998, s. 83.

➢ strukturę zapotrzebowania zamawiającego. Jeżeli przedmiot zamówienia może być

magazynowany lub też nie zachodzi potrzeba jego magazynowania (np. w przypadku

licencji na oprogramowanie), jest możliwe udzielanie zamówień jednorazowych, bez

względu na powtarzalny lub ciągły charakter zapotrzebowania. Jeżeli jednak między

rozłożeniem potrzeb w czasie a zakupami istnieje współzależność, korzystne będzie

zawarcie umowy ramowej.

Zamawiającym zaleca się stosowanie umów ramowych w przypadku

➢ zamówień na usługi lub dostawy służące zaspokajaniu powtarzających się lub stałych

potrzeb;

➢ zamówień kompleksowych, łączących w sobie zaspokojenie potrzeb zamawiającego na

zakup sprzętu, planowaną konserwację, szkolenie jego użytkowników, zakup

materiałów eksploatacyjnych lub innych;

➢ zamówień na rynkach o wysokiej zmienności, takich jak rynki produktów i usług

informatycznych.

6. Dynamiczny system zakupów

Ustawa Pzp daje zamawiającym możliwość stworzenia w pełni elektronicznego,

dynamicznego systemu zakupów w odniesieniu do powszechnie używanych lub gotowych

produktów, robót budowlanych lub usług, które są ogólnie dostępne na rynku.

Taka technika zakupów umożliwia zamawiającemu, przez stworzenie wykazu

zakwalifikowanych wykonawców oraz umożliwienie udziału nowym wykonawcom,

uzyskanie szczególnie szerokiej gamy ofert, a co za tym idzie zapewnia optymalne

wykorzystanie środków publicznych dzięki szerokiej konkurencji57.

Dynamiczny system zakupów zapewnia preselekcję wykonawców, co pozwala na etapie

udzielenia zamówienia objętego tym systemem pominąć weryfikację predyspozycji

wykonawców oraz zmniejszyć nakład pracy poświęconej na badanie ofert.

Zamawiający nie musi za każdym razem badać dokumentów w zakresie podstaw wykluczenia

czy też spełniania warunków udziału w postępowaniu. Wykonawca wszelkie niezbędne

dokumenty składa raz, na etapie kwalifikacji do systemu. Wykorzystanie tego narzędzia jest

szczególnie korzystne w powtarzających się zamówieniach. Korzystanie z systemu jest

możliwe nawet dla pracowników nieposiadających tradycyjnie rozumianych

zamówieniowych kompetencji. Ponadto zamawiający może wymagać, aby oferty w ramach

dynamicznego sytemu zakupów zostały złożone w postaci katalogów elektronicznych lub

wymagać dołączenia katalogów elektronicznych do wniosku o dopuszczenie do udziału

w postępowaniu.

57) Por. motyw 63 dyrektywy 2014/24/UE.

Katalog elektroniczny jest przekazywany w formacie nadającym się do zautomatyzowanego

przetwarzania danych. Wykonawcy zamieszczają w systemie swoje produkty oraz ich ceny

w katalogach elektronicznych, co pozwala zamawiającym prościej porównywać ceny oraz

warunki, jak również zamawiać elektronicznie pozycje, które w największym stopniu

spełniają jego oczekiwania.

Docelowo katalogi elektroniczne czy też szerzej oferty składane w postaci

ustrukturyzowanego dokumentu, umożliwią automatyczne dokonywanie zakupów.

W wersji najprostszej głównym zadaniem programu komputerowego będzie automatyczne

dokonanie wartościującej oceny ofert.

Dynamiczny system zakupów może być też „samowykonalny” w tym sensie, że w przypadku

spełnienia warunków zapisanych w jego kodzie (np. spadku poziomu zapasów w magazynie),

system (czyli de facto program komputerowy) samodzielnie będzie generował zamówienie,

kierując do wykonawców objętych systemem zaproszenie do składania ofert.

Kierownicy zamawiającego powinni

➢ rozważyć budowę odpowiedniego oprogramowania dla wdrożenia go w ramach

Dynamicznego systemu zakupów, w szczególności uwzględniając dziedziny, w których

polscy wykonawcy stanowią rynek podwykonawców i dostawców materiałów;

➢ dostosować charakter tego rozwiązania do możliwości MŚP.

Zamawiający powinni

➢ rozważyć uwzględnienie Dynamicznego systemu zakupów jako przyjaznego dla MŚP

modelu pozyskiwania materiałów do większych inwestycji.

7. Konkurs

Celowe z punktu widzenia Polityki zakupowej państwa jest upowszechnienie konkursowych

mechanizmów poprzedzających, w szczególności na udzielenie innowacyjnych

i zrównoważonych zamówień publicznych. Mechanizm konkursowy został zaprojektowany

w sposób umożliwiający wybór pracy konkursowej o charakterze twórczym, dotyczącej m.in.

dziedzin planowania przestrzennego, projektowania urbanistycznego i architektonicznego,

przetwarzania danych, projektowania z zakresu informatyki oraz zamierzeń innowacyjnych.

Procedura konkursowa znajduje zatem szczególne zastosowanie w sytuacjach, w których

zamawiający posiada jedynie informacje, jakie funkcje ma posiadać docelowe rozwiązanie

oraz jaki maksymalny budżet może na nie przeznaczyć. Informacje te nie pozwalają zatem na

sporządzanie precyzyjnej i kompletnej dokumentacji zamówieniowej.

Liderem innowacyjnego wykorzystania trybu konkursowego bez wątpienia jest inicjatywa

GovTech Polska. Doświadczenia i rekomendacje dotyczące efektywnego wykorzystania

procedury konkursu zawarte zostały w rozdziale 3 (współautorstwa ekspertów GovTech

Polska) dokumentu pt.: Zamówienia publiczne na innowacje58).

Zamawiający powinni

➢ korzystać z procedury konkursu według rekomendacji GovTech Polska.

Kierownicy zamawiających powinni

➢ uwzględniać potrzebę budowania kompetencji praktyków zamówień publicznych

w zakresie konkursu.

8. Building Information Modeling (BIM)

Istotnym narzędziem jest Building Information Modeling (BIM), czyli modelowanie

informacji o budynku. BIM oznacza uporządkowany sposób zbierania danych dotyczących

obiektów budowlanych. Określa również sposób współpracy w trakcie projektowania

i eksploatacji zapewniający optymalizację budynku w założonych zakresach np. kosztów

eksploatacji, elastyczności w sposobach użytkowania czy minimalizacji błędów projektu,

a także sposób zarządzania procesami i podejmowanie decyzji w oparciu o fakty oraz

informacje, które są wyciągane z zebranych danych.

BIM daje wszystkim uczestnikom procesu inwestycyjnego aktualne, dokładne i wiarygodne

informacje o inwestycji w czasie rzeczywistym. Pozwala to na podejmowanie optymalnych

decyzji związanych z budową jako procesem inwestycyjnym. Analiza dotyczy całego cyklu

życia obiektu, tj. od koncepcji i projektowania, przez budowę, eksploatację, aż po rozbiórkę.

Proces BIM może ułatwić zbadanie ofert pod kątem ich wpływu na środowisko – np. przez

przypisanie składnikom budynku oraz poszczególnym rozwiązaniom w nim zastosowanym

właściwych wskaźników odnoszących się do śladu węglowego, porównanie kosztów

eksploatacji w oparciu o modele BEM (ang. Building Energy Modeling). Umożliwia również

stworzenie trójwymiarowego projektu, w którym w dokładny sposób będzie można pokazać

projektowane rozwiązania oraz opisać je pod kątem ich funkcjonalności, trwałości,

innowacyjności czy też pod kątem wpływu na środowisko.

BIM powinien być stosowany przede wszystkim przy dużych, strategicznych projektach,

gdzie wobec całkowitego budżetu inwestycji, koszt wdrożenia BIM będzie istotny, ale pełne

wdrożenie BIM będzie mogło przynieść wymierne korzyści. Należy także dostosowywać

poziom BIM do poziomu skomplikowania danego zamówienia.

58) Dr Justyna Pożarowska, Magdalena Olejarz, Zamówienia publiczne na innowacje, Urząd Zamówień Publicznych,

Grudzień 2020.

Korzyści

➢

zwiększenie poziomu wiedzy o planowanej inwestycji, co może przełożyć się na

lepsze jej przygotowanie z uwzględnieniem: racjonalizacji łańcuchów dostaw,

planowania zakupów;

➢

poznanie niuansów zamówienia mogących mieć wpływ na środowisko, a tym samym

możliwość minimalizacji odpadów oraz wyeliminowania błędów np. w transporcie;

➢

ograniczenie nieuzasadnionych ryzyk związanych z niepewnościami dotyczącymi

projektowanych rozwiązań, co może przyczynić się do większego udziału podmiotów

z sektora MŚP;

➢

możliwość tworzenia wystandaryzowanych danych na potrzeby innych

zamawiających, a tym samym przyczyniać się do zwiększenia współpracy między

nimi.

Korzyści zostały także zidentyfikowane w trakcie realizacji projektu „Cyfryzacja procesu

budowlanego w Polsce”59), w efekcie którego powstała „Mapa drogowa dla wdrożenia

metodyki BIM w zamówieniach publicznych”60). W odniesieniu do zamawiającego,

projektanta i generalnego wykonawcy także w opracowaniu BIM Standard PL opisano te

korzyści, nazywając je potencjalnymi celami wdrożenia BIM.

Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien

➢

tam gdzie to możliwe, wykorzystywać możliwości BIM przy opisie przedmiotu

zamówienia, aby zachęcić wykonawców do konkurowania o zamówienie

innowacyjnością i jakością rozwiązań.

Prezes UZP powinien

➢ kontynuować propagowanie wykorzystania analizy BIM w ramach realizowanych

działań edukacyjnych.

9. Model Usług Chmurowych - Cloud (computing) services

Zgodnie z definicją z uchwały nr 97 Rady Ministrów z dnia 11 września 2019 r. w sprawie

Inicjatywy „Wspólna Infrastruktura Informatyczna Państwa” przez chmurę obliczeniową

należy rozumieć „model przetwarzania umożliwiający powszechny i wygodny dostęp za

pośrednictwem sieci do wspólnej puli konfigurowalnych zasobów przetwarzania (np. sieci,

59) https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/cyfryzacja-procesu-budowlanego-w-polsce--zakonczenie-projektu

60) https://www.gov.pl/attachment/2552e46d-991f-4bda-849e-1a61ce4b3e76

serwerów, pamięci masowych, aplikacji i usług), które są szybko udostępniane z katalogu

usług przy minimalnym wysiłku ze strony zespołów zarządzania lub dostawcy usług,

składający się z trzech modeli usług (SaaS, PaaS, IaaS), czterech sposobów wdrażania chmur

(chmura prywatna, chmura wspólnotowa, chmura publiczna, chmura hybrydowa) oraz

charakteryzujący się pięcioma zasadniczymi cechami (samoobsługą na żądanie, szerokim

dostępem do sieci, dynamicznym gromadzeniem zasobów, szybkim i elastycznym

przydzielaniem i zwalnianiem zasobów, pomiarami i optymalizacją usług), w którym

stosowana jest zasada współdzielonej odpowiedzialności między dostawcą i odbiorcą usług

chmurowych, a kluczowe technologie wykorzystywane do budowy tego modelu obejmują

szybkie i wydajne sieci rozległe, wydajne oraz relatywnie niedrogie serwery (uwzględniając

ich liczbę) oraz wysokowydajną wirtualizację sprzętu”.

Chmura obliczeniowa to zatem realny sposób dostarczania usług IT, a także realne korzyści

i nowe możliwości dla organizacji, które z niej korzystają. Chcąc zapewnić polskim

zamawiającym dostęp do najnowszych i innowacyjnych rozwiązań, jest zasadnym takie

formułowanie wymagań w dokumentacji postępowań, aby uwzględnić w nich usługi

chmurowe. Usługa chmurowa jest usługą na żądanie w środowisku samoobsługowym,

umożliwia ona użytkownikom szybki dostęp do usług bez konieczności wykonania ręcznej

konfiguracji. W ramach usług chmurowych używa się współdzielonych zasobów, co oznacza,

że pojedyncza aplikacja może być współużytkowana przez wielu użytkowników, ale jest

jednocześnie unikalnie dostosowana bez konieczności posiadania własnej kopii przez każdego

użytkownika. Użytkownicy usług chmurowych płacą tylko za to, czego używają w zakresie

wybranej usługi.

Rodzaje usług chmurowych61)

➢ IaaS – Infrastruktura jako usługa. Podstawowy rodzaj usług chmury obliczeniowej.

Nowy model infrastruktury oparty na współużytkowanej puli zasobów, którą można

szybko skonfigurować, udostępnić i zwolnić.

➢ PaaS/CaaS – Platforma/Kontener jako usługa. Nowy model architektury, który

umożliwia wysoki poziom zwinności, elastyczności i bezpieczeństwa we wdrażaniu

wiodących usług zgodnie z potrzebami organizacji.

➢ SaaS – Oprogramowanie jako usługa. Nowy model aplikacji, w którym można

całkowicie zarządzać kompleksowymi rozwiązaniami biznesowymi o niskiej

konfiguracji i skalowalności.

Usługi chmurowe zaspokajają realne zapotrzebowanie projektu na infrastrukturę, zależnie od

bieżących potrzeb zamawiających w danym projekcie. Rozwiązanie to pozwala na uniknięcie

ryzyka długu technologicznego w projekcie oraz możliwość wykorzystania nowoczesnych

i innowacyjnych rozwiązań technologicznych. Korzystanie z usług chmurowych oznacza

obniżenie kosztów tworzenia i badania prototypowych rozwiązań informatycznych, a także

pozytywny wpływ na środowisko – chmurowe centra danych charakteryzują się lepszymi

61) Definicje usług przetwarzania w chmurze znajdują się w uchwale nr 97 Rady Ministrów z dnia 11 września 2019 r.

w sprawie Inicjatywy „Wspólna Infrastruktura Informatyczna Państwa” (M.P. z 2021 r. poz. 1006).

wskaźnikami efektywności energetycznej, które są trudne do uzyskania w przypadku

lokalnych centrów danych w organizacjach.

Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinien

➢

tam gdzie to możliwe wymagać korzystania przez wykonawców z usług

chmurowych przy określaniu przedmiotu zamówienia, aby zmusić wykonawców

do konkurowania o zamówienie innowacyjnością, skalowalnością i elastycznością;

➢

ewentualnie, premiować korzystanie z usług chmurowych przez odpowiednie

formułowanie kryteriów oceny ofert;

➢

wymagać od dostawców usług chmurowych posiadania certyfikatów

potwierdzających ich zdolność do świadczenia usług chmurowych z normami

i najlepszymi praktykami. Standardowo spotykanymi w praktyce normami są

m.in.

➢

o

PN-ISO/IEC ISO 20000 dotyczące zarządzania usługami IT,

o

PN-EN ISO/IEC

informacji,

o

PN-EN ISO 22301 dotyczące zarządzania ciągłością działania,

o

ISO/IEC 27017 dotyczące bezpieczeństwa informacji w chmurze

obliczeniowej,

o

ISO/IEC 27018 dotyczące dobrych praktyk zabezpieczania danych

osobowych w chmurze obliczeniowej,

o

PN-EN 50600 dotyczące wyposażenia i infrastruktury centrów

przetwarzania danych klasy 3 lub ANSI/TIA-942 minimum Tier III,

o

SOC 2 Type 2 dotyczący procedur obsługi wydanym przez niezależną

jednostkę certyfikującą akredytowaną w europejskim systemie

akredytacji;

27001

dotyczące

zarządzania

bezpieczeństwem

rozważyć skorzystanie z programu ZUCH – Systemu Zapewniania Usług

Chmurowych, który daje możliwość zarówno oferowania, jak i pozyskiwania

usług chmurowych dla administracji publicznej i dostawców zewnętrznych.

System ZUCH jest dostępny na stronie: https://chmura.gov.pl/zuch.

10.

Analiza potrzeb i wymagań

Analiza potrzeb i wymagań ma służyć zamawiającemu. Nie powinna być traktowana jako

kolejny formalny obowiązek, który musi zostać spełniony. Jest to pierwszy krok do

przygotowania postępowania – określenia, czego zamawiający potrzebuje i jakie rozwiązania

może zastosować, jakich narzędzi użyć, aby udało mu się uzyskać optymalny dla siebie

produkt. Celem jest zdiagnozowanie uzasadnionej potrzeby zakupowej, która będzie

optymalna również z punktu widzenia możliwości organizacyjnych i finansowych

zamawiającego.

Kierownik zamawiającego powinien

➢ uregulować analizę potrzeb i wymagań w procedurze wewnętrznej w sposób zapewniający

współpracę komórek organizacyjnych.

Zamawiający powinni

➢ stosować Wskazówki dla zamawiających publicznych do opracowania analizy potrzeb

i wymagań w świetle nowego prawa zamówień publicznych Rady Zamówień Publicznych.

11.

Wstępne konsultacje rynkowe

Celem przeprowadzania wstępnych konsultacji rynkowych jest pozyskanie przez

zamawiającego informacji na temat specjalistycznych, innowacyjnych rozwiązań, jakie są

dostępne na danym rynku zamówień i możliwe do wykorzystania w zamówieniu. Mają

zwiększyć wiedzę zamawiającego na temat możliwości i sposobów przygotowania,

przeprowadzenia oraz realizacji zamówienia publicznego, które byłyby optymalne z punktu

widzenia zaspokojenia potrzeby zakupowej. Konsultacje mogą dotyczyć w szczególności

➢ charakterystycznych cech konkretnego przedmiotu zamówienia;

➢ lepszego poznania ogólnej sytuacji rynkowej związanej z daną branżą;

➢ innych, alternatywnych form zaspokojenia potrzeby zakupowej zamawiającego;

➢ możliwość zastosowania pozacenowych kryteriów oceny ofert;

➢ możliwość zastosowania aspektów społecznych, innowacyjnych oraz zielonych

w przygotowywanym postępowaniu;

➢ sposobów zwiększenia możliwości udziału w zamówieniu sektora MŚP;

➢ przewidywanych konkretnych zapisów umowy związanych z realizacją i przedmiotem

zamówienia;

➢ pomocy przy wstępnym i orientacyjnym oszacowaniu wartości zamówienia.

Kierownik zamawiającego powinien

➢ uregulować wstępne konsultacje rynkowe w procedurze wewnętrznej, w sposób

zapewniający współpracę między komórkami organizacyjnymi.

Poszczególni zamawiający powinni

➢ zadbać, aby w miarę możliwości w konsultacjach brali udział różni wykonawcy

zarówno liderzy rynku, podmioty o uznanej pozycji i marce, jak również przedsiębiorcy

z sektora MŚP,

➢ nie traktować wstępnych konsultacji rynkowych jako prekwalifikacji do udziału we

właściwym postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Rozdział X

Poz. 125

Strategie i kategorie zakupowe

1. Strategie zakupowe zamawiających

Strategia powinna wskazywać cele do osiągnięcia dla zamawiającego i sposób ich realizacji,

opisywać działania podejmowane na etapie planowania zamówień oraz współpracę między

komórkami zamawiającego. Powinna również określać procedury wewnętrzne i reguły

działania, które mają stworzyć odpowiednie środowisko wewnętrzne oraz zapewnić właściwe

wykorzystanie potencjału zamawiającego.

Strategia jest pewnym planem działania, który powinien być przygotowany w taki sposób,

aby przy uwzględnieniu specyfiki danego urzędu, umożliwiać realizowanie celów

strategicznych państwa przez przeprowadzanie zamówień publicznych. Tymi celami są

➢ wzrost liczby zamówień innowacyjnych;

➢ wzrost liczby zamówień zielonych i uwzględniających aspekty środowiskowe;

➢ realizowanie zamówień w większym stopniu uwzględniających aspekty społeczne lub

zdrowotne;

➢ zwiększenie konkurencyjności wyrażone wzrostem liczby

i aktywniejszym udziałem przedsiębiorców z sektora MŚP.

składanych

ofert

Strategia zakupowa powinna wskazywać cele do osiągnięcia dla zamawiającego i sposób ich

realizacji, opisywać działania podejmowane na etapie planowania zamówień oraz współpracę

między komórkami zamawiającego. Wytyczne dotyczące stworzenia strategii zawarte zostały

w załączniku nr 6 do Polityki zakupowej państwa.

Każda strategia zakupowa powinna uwzględniać następujące elementy

➢ planowanie zamówień ze zdiagnozowaniem poszczególnych celów oraz

zróżnicowaniem ich na poszczególne grupy, oraz nadaniem odpowiednich

statusów, w szczególności identyfikacja zamówień strategicznych, w tym

przeznaczenie większej ilości czasu na przygotowanie projektów strategicznych;

➢ regulacje wewnętrzne kładące nacisk na współdziałanie komórek organizacyjnych

zamawiającego, tj. komórki ds. zamówień publicznych i komórek merytorycznych,

na wszystkich etapach zamówienia;

➢ czytelne przyporządkowanie obowiązków. Pracownicy muszą rozumieć założenia

strategii zakupowej oraz jej cele. Dotyczy to zarówno pracowników komórek

zamówień publicznych, jak i pracowników merytorycznych przygotowujących

opisy przedmiotu zamówienia oraz pracowników wykonujących liniowe

obowiązki, jak i kadry kierowniczej.

Kierownik zamawiającego jest odpowiedzialny za

➢ opracowanie i wdrożenie strategii zakupowej;

➢ weryfikację jej wdrażania za pomocą czytelnych mierników;

➢ koordynowanie jej wykonywania.

Kierownik zamawiającego powinien również rozważyć możliwość zaspokojenia

poszczególnych potrzeb zakupowych przez zawarcie umowy o partnerstwie

publiczno-prywatnym albo umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi.

2. Kategorie zakupowe

Rekomendacje zawarte w polityce, skierowane do zamawiających, powinny być realizowane

przede wszystkim w strategicznych kategoriach realizowanych zamówień. Służyć temu mają

strategie zarządzania dla poszczególnych kategorii zakupowych, o których mowa w art. 22

ustawy Pzp. W celu realizacji istotnych dla polityki państwa celów, zaleca się, aby

sporządzane strategie zarządzania obejmowały w szczególności (o ile dany zamawiający

realizuje zamówienia objęte tymi kategoriami)

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

Normy

Etykiety społeczne

Dostępność plus

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia przedkomercyjne (PCP)

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Konkurs

Model Usług Chmurowych (Cloud

Services)

Standardy Cyberbezpieczeństwa

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia przedkomercyjne (PCP)

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

– 128 –

127

Normy

Etykiety społeczne

Dostępność plus

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

➢ Stosowanie kryteriów środowiskowych

➢ Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

➢ Współpraca horyzontalna i wertykalna

➢ Umowa ramowa

➢ Dynamiczny system zakupów

➢ Konkurs

➢ Analiza potrzeb i wymagań

➢ Wstępne konsultacje rynkowe

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

3) meble (włącznie z biurowymi)

Monitor Polski

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

2) usługi informatyczne i powiązane

1) urządzenia medyczne

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

➢ Normy

➢ Pozacenowe kryteria oceny ofert

➢ Usuwanie barier związanych z

wielkością zamówienia MŚP

➢ Stosowanie kryteriów środowiskowych

➢ Współpraca horyzontalna i wertykalna

➢ Umowa ramowa

➢ Dynamiczny system zakupów

➢ Analiza potrzeb i wymagań

➢ Wstępne konsultacje rynkowe

5) usługi naprawcze i konserwacyjne

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

– 129 –

128

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych z

wielkością zamówienia MŚP

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Umowa ramowa

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

6) usługi odbioru ścieków, usuwania

odpadów, czyszczenia/sprzątania i

usługi ekologiczne

Monitor Polski

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

4) Usługi transportu, sprzęt

transportowy i produkty

pomocnicze dla transportu

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Zamówienia przedkomercyjne

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia przedkomercyjne (PCP)

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Konkurs

Building Information Modeling (BIM)

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

8) usługi rolnicze

7) roboty budowlane

– 130 –

129

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia przedkomercyjne (PCP)

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

Monitor Polski

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

9) Produkty wykorzystujące energię

(np. maszyny przemysłowe,

urządzenia biurowe i komputery)

Normy

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia(MŚP)

Stosowanie kryteriów środowiskowych

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia przedkomercyjne (PCP)

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Konkurs

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

Normy

Etykiety społeczne

Dostępność plus

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteria środowiskowe

Aspekty prozdrowotne

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Konkurs

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

11) usługi gastronomiczne i catering

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

– 131 –

130

Normy

Etykiety społeczne

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteria środowiskowe

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Zamówienia przedkomercyjne (PCP)

Zamówienia publiczne na innowacje

Umowa ramowa

Konkurs

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

12) energetyka (w tym elektryka,

ogrzewanie

i

chłodzenie

z

wykorzystaniem

odnawialnych

źródeł energii)

Monitor Polski

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

10) konstrukcje i materiały

budowlane

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

Normy

Etykiety społeczne

Dostępność plus

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteria środowiskowe

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

13) odzież, uniformy i inne wyroby

włókiennicze

Normy

Etykiety społeczne

Dostępność plus

Etykiety środowiskowe

Pozacenowe kryteria oceny ofert

Rachunek kosztów cyklu życia

System zarządzania środowiskowego

Usuwanie barier związanych dostępem

do zamówienia (MŚP)

Stosowanie kryteria środowiskowe

Weryfikacja technik środowiskowych

(ETV)

Współpraca horyzontalna i wertykalna

Umowa ramowa

Dynamiczny system zakupów

Analiza potrzeb i wymagań

Wstępne konsultacje rynkowe

131

Monitor Polski

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

➢

14) papier i usługi drukarskie

Rozdział XI

Poz. 125

System realizacji Polityki Zakupowej Państwa

System realizacji Polityki zakupowej państwa będzie służyć ocenie skutków, jakie polityka

będzie wywierać na rynek zamówień publicznych. W celu osiągnięcia pełnego oglądu na stan

systemu zamówienia oraz poziomu realizacji poszczególnych priorytetów, programów

realizacji, instrumentów realizacji oraz narzędzi, stworzony został niżej opisany System.

System ten został podzielony na 3 części

➢ ocena efektywności;

➢ analiza postępów wdrożenia;

➢ monitorowanie realizacji Polityki zakupowej państwa;

Dane wykorzystywane do weryfikacji realizacji polityki będą pochodzić z następujących

źródeł

➢ Coroczne Sprawozdanie Prezesa UZP z funkcjonowania systemu zamówień

publicznych. Prezes UZP na potrzeby sporządzenia sprawozdania gromadzi

informacje dotyczące poziomu wykorzystania wybranych rozwiązań oraz instytucji

przewidzianych przez ustawę Pzp. Prezes UZP będzie na potrzeby polityki

zobowiązany przygotowywać i przedstawiać ministrowi właściwemu do spraw

gospodarki zestawienie niezbędnych danych odnoszących się do wspomnianych

rozwiązań oraz instrumentów wykorzystywanych przez zamawiających

(z wyszczególnieniem administracji rządowej).

➢ Coroczne ankiety dotyczące uwzględniania instrumentów i narzędzi wskazanych

przez politykę. Odpowiedzialnym za przygotowanie treści ankiet oraz

przeprowadzenia badania ankietowego będzie minister właściwy do spraw

gospodarki. Ankiety składać się będzie 2 części, tj.: (i) części dotyczącej realizacji

nałożonych obowiązków wynikających z programach (o ile takie były na dany organ

nakładane), (ii) realizacja instrumentów polityki. Kluczową rolę w ramach badań

ankietowych będą mieć również organy naczelne oraz wojewodowie. Organy

naczelne oraz wojewodowie będą zobowiązani do współpracy z ministrem właściwym

do spraw gospodarki przy przeprowadzaniu badania ankietowego przez koordynacje

procesu zbierania wymaganych danych od swoich jednostek nadzorowanych oraz

podległych. Rolą organów naczelnych oraz wojewodów będzie również wstępna

agregacja otrzymanych danych zgodnie z formularzem udostępnionym przez ministra

właściwego do spraw gospodarki. Wstępnie zagregowane dane będą przekazywane do

ministra właściwego do spraw gospodarki

1. Ocena efektywności

Ocena efektowności polegać będzie na ocenie skutków, jakie odniosła Polityka zakupowa

państwa według wymiernych wskaźników.

Realizacja polityki przez zamawiających należących do administracji rządowej będzie zatem

oceniana przez pryzmat mierników wskazanych poniżej. Mierniki te odnoszą się

bezpośrednio do priorytetów wskazanych w dokumencie. Pokażą one, w jakim stopniu

zamawiający stosują się do zaleceń polityki oraz czy zalecenia te przynoszą założone skutki.

Priorytet I – Profesjonalizacja

Lp.

Miernik

Wskaźnik

bazowy

2023

2025

1

Odsetek zamawiających z administracji rządowej, którzy

wykonali etapy 1–4 ProcurCompEu

N.D

50%

90%

Rozwiązanie

nowe

2

Odsetek zamawiających, którzy w indywidualnych N.D

planach rozwoju zawodowego praktyków zamówień

publicznych uwzględniają luki kompetencyjne zgodnie z Rozwiązanie

nowe

zaleceniami ProcurCompEu

30%

70%

3

Odsetek postępowań przeprowadzonych wspólnie z inną

instytucją, gdzie choć jedna z nich należy do

administracji rządowej

Dostawy, usługi lub roboty budowlane nabyte od

centralnego zamawiającego lub od wykonawców

wybranych przez centralnego zamawiającego

Liczba osób, które skorzystały z przedsięwzięć

edukacyjnych realizowanych w ramach wdrażania

Polityki zakupowej państwa

Brak

danych62)

+5%

+10%

4525

udzielonych

zamówień

N.D

+5%

+10%

2000

osób

6000

osób

(łącznie

w okresie

2023–

2025)

4

5

Rozwiązanie

nowe

62) Wskaźnik bazowy w tym zakresie zostanie uzupełniony wraz z wynikami pierwszej ankiety.

Priorytet II – MŚP

Lp.

1

2

Miernik

Wskaźnik

bazowy

Odsetek przedsiębiorców z sektora MŚP biorących 14%63)

czynny udział w rynku zamówień publicznych na

poziomie wykonawstwa

Odsetek ofert składanych przez przedsiębiorstwa MŚP 82%

w

liczbie

wszystkich

ofert

składanych

w wszystkich

postępowaniach o zamówienie publiczne

zamówień

2023

2025

16%

18%

>82%

>82%

Wartość

Bazowa

28 283

udzielonych

zamówień

1142

udzielonych

zamówień

2023

2025

+5%

wartości

bazowej

+3%

wartości

bazowej

+10%

wartości

bazowej

+7%

wartości

bazowej

73

udzielonych

zamówień

3572

udzielonych

zamówień

+3%

wartości

bazowej

+3%

wartości

bazowej

+7%

wartości

bazowej

+7%

wartości

bazowej

21

udzielonych

zamówień

+3%

wartości

bazowej

+7%

wartości

bazowej

Priorytet III – Zamówienia zrównoważone

Lp.

Miernik

1

Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których

wykorzystano aspekty społeczne (w stosunku do

wszystkich postępowań)

Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których

zawarto aspekty środowiskowe (w opisie przedmiotu,

kryteriach oceny ofert, oznakowanie, systemy

zarządzania środowiskowego)

Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których

zawarto aspekty innowacyjne (w opisie przedmiotu i

kryteriach oceny ofert)

Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których

w opisie przedmiotu zamówienia odwołano się do

dostępności dla osób z niepełnosprawnościami lub

projektowania z przeznaczeniem dla wszystkich

użytkowników

Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których

zastosowano kryterium kosztu z wykorzystaniem

rachunku kosztów cyklu życia

2

3

4

5

63)

A. Kowalewska, J. Szut, Nowe podejście do zamówień publicznych, Raport z badań 2013, Polska Agencja Rozwoju

Przedsiębiorczości, Warszawa 2013, s. 7.

2. Ocena postępów wdrażania

Obok stałego monitorowania oraz oceny efektywności, prowadzona będzie również coroczna

ocena stopnia zaawansowania realizacji przyjętych programów. Działania w każdym

z programów podzielone zostały na 3 przedziały czasowe, tj. działania krótkoterminowe,

średnioterminowe oraz długoterminowe. Organy wskazane jako odpowiedzialne będą miały

obowiązek udzielenia informacji o postępach w swoich działaniach w ramach Ankiety,

o której mowa powyżej.

1)

Profilowanie zawodowe praktyków zamówień publicznych

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

1

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Uwzględnienie

ProcurCompEu

w

szkoleniach

oraz

materiałach

promocyjnych Polityki

zakupowej państwa

Organ

odpowiedzialny

Minister wł. ds.

gospodarki

We współpracy

z

Prezes UZP

2)

Budowanie potencjału i kompetencji praktyków zamówień publicznych

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

1

Otwarcie

Platformy Internetowej

Uruchomione moduły Minister wł. ds.

e-learningowe

gospodarki

2

Uruchomienie

bazy

jednostek naukowych i

badawczych

Rada

ds.

Innowacyjności

We współpracy

z Minister wł.

ds. gospodarki

3

Realizacja

programu Realizacja

programu Realizacja programu Prezes

UZP/

szkoleń stacjonarnych z szkoleń stacjonarnych z szkoleń stacjonarnych Minister wł. ds.

uwzględnieniem

uwzględnieniem

z

uwzględnieniem gospodarki

obszarów zalecanych w obszarów zalecanych w obszarów zalecanych

Polityce

zakupowej Polityce

zakupowej w Polityce zakupowej

państwa

państwa

państwa

4

Realizacja

programu

szkoleń

online

z

uwzględnieniem

obszarów zalecanych w

Polityce

zakupowej

państwa

Realizacja

programu

szkoleń

online

z

uwzględnieniem

obszarów zalecanych w

Polityce

zakupowej

Państwa

Realizacja programu Prezes

UZP/

szkoleń

online

z Minister wł. ds.

uwzględnieniem

gospodarki

obszarów zalecanych

w Polityce zakupowej

państwa

5

Realizacja programu

warsztatów dot.

udzielania zamówień

wspólnych

Realizacja programu

warsztatów dot.

udzielania zamówień

wspólnych

Realizacja programu

warsztatów dot.

udzielania zamówień

wspólnych

6

7

Prezes UZP/

Minister wł. ds.

gospodarki

Sporządzenie pakietu Zapewnienie

na

dobrych praktyk dot. Platformie

aspektów zdrowotnych Internetowej dostępu

do

materiałów

dotyczących aspektów

zdrowotnych

(w

ramach

Platformy

Internetowej, priorytet

Profesjonalizacja)

Minister

Zdrowia

Sporządzenie pakietu

dobrych praktyk dot.

zielonych zamówień

Minister wł. ds.

gospodarki

we współpracy z

Prezes UZP

We współpracy

z

Minister wł. ds.

środowiska

Minister wł. ds.

klimatu

Prezes UZP

Zespół

zielonych

zamówień

8

Identyfikacja obszarów

i sporządzanie dla nich

publikacji

zawierających

rekomendacje

oraz

dobre praktyki

Identyfikacja obszarów

i sporządzanie dla nich

publikacji

zawierających

rekomendacje

oraz

dobre praktyki

Identyfikacja obszarów

i sporządzanie dla nich

publikacji

zawierających

rekomendacje

oraz

dobre praktyki

ds.

Prezes

UZP/

Minister wł. ds.

gospodarki

We współpracy

z

innymi

właściwymi

organami

3)

Promocja Polityki zakupowej państwa

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

1

Poz. 125

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

Organizacja konferencji Organizacja konferencji Organizacja

Minister wł. ds.

dotyczących

Polityki dotyczących

Polityki konferencji

gospodarki

zakupowej państwa

zakupowej państwa

dotyczących Polityki

zakupowej państwa

We współpracy

z

Innymi

jednostkami

2

Działania informacyjne

dotyczące priorytetów

oraz celów Polityki

zakupowej państwa

Działania informacyjne

dotyczące priorytetów

oraz celów Polityki

zakupowej państwa

Działania

Minister wł. ds.

informacyjne

gospodarki

dotyczące

efektów

realizacji

Polityki

We współpracy

zakupowej państwa

z

Prezes UZP

4)

Ramy stosowania zalecanych i obligatoryjnych instrumentów wsparcia

rozwoju MŚP

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

1

Poz. 125

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Uwzględnienie

w

programach

szkoleń

narzędzi sprzyjających

wzrostowi

zainteresowanie sektora

MŚP

rynkiem

zamówień publicznych

5)

Organ

odpowiedzialny

Prezes UZP

we

z

współpracy

Minister wł. ds.

gospodarki

Wsparcie merytoryczne MŚP

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

1

Stworzenie

na

Platformie Internetowej,

która

zostanie

zrealizowana w ramach

priorytetu

Profesjonalizacja,

modułu dedykowanego

MŚP

Wdrożenie programu Minister wł. ds.

edukacyjnogospodarki

informacyjnego

dedykowanego MŚP

We współpracy

z

PARP

6)

Organ

odpowiedzialny

Wsparcie nawiązywania współpracy w formie konsorcjum

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

1

Uruchomienie

funkcjonalności

na

Platformie Internetowej,

która

zostanie

zrealizowana w ramach

priorytetu

Profesjonalizacja,

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

Minister wł. ds.

gospodarki

umożliwiającej

komunikację

między

wykonawcami w celu

zawiązywania

konsorcjów

7)

Wprowadzenie mechanizmu certyfikacji

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

1

Wprowadzenie

mechanizmu

certyfikacji do systemu

zamówień publicznych

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

Minister wł. ds.

gospodarki

We współpracy

z

Prezes UZP

8)

Standaryzacja dokumentów zamówienia

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

1

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Zidentyfikowanie, we

współpracy

z

organizacjami

branżowymi,

kluczowych dla rynku

rodzajów usług, dostaw

oraz

robót

budowlanych,

które

powinny zostać objęte

standaryzacją.

9)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

Opracowanie pakietów Prezes

UZP/

standardowych

Minister wł. ds.

dokumentów

gospodarki

zamówienia.

Zwiększenie udziału polskich przedsiębiorców, w tym MŚP, w

zamówieniach międzynarodowych

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

– 141 –

Poz. 125

Powołanie Zespołu ds.

Zamówień publicznych

organizacji

międzynarodowych

Uwzględnienie

w

działalności

edukacyjnej

i

promocyjnej

kierowanej do MŚP

kwestii

udziału

w

zamówieniach

organizacji

międzynarodowych

Minister wł. ds.

gospodarki

Uwzględnienie

w

działalności

edukacyjnej

i

promocyjnej

kierowanej do MŚP

kwestii

udziału

w

zamówieniach

organizacji

międzynarodowych

Uwzględnienie

w

działalności

edukacyjnej

i

promocyjnej

kierowanej do MŚP

kwestii

udziału

w

zamówieniach

organizacji

międzynarodowych

Minister wł. ds.

gospodarki

We współpracy

z

PARP

10)

Powiązanie celów Polityki zakupowej państwa w zakresie

zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień z wydatkowaniem

środków pochodzących z państwowych funduszy celowych oraz

pozostających w dyspozycji ministra lub innego organu administracji

rządowej

Działania

Lp. krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

1

11)

Poz. 125

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

Powiązanie

celów

Polityki

zakupowej

państwa w zakresie

Zrównoważonych oraz

innowacyjnych

zamówień

z

wydatkowaniem

środków pochodzących

z

państwowych

funduszy celowych oraz

pozostających

w

dyspozycji ministra lub

innego

organu

administracji rządowej

Operatorzy

programów

rządowych

funduszy

i

celowych

Budowanie potencjału zamawiających dla szerszego realizowania

zamówień zrównoważonych i innowacyjnych

Działania

Lp. krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

1

Zapewnienie

na

Platformie Internetowej

dostępu do materiałów

dotyczących aspektów

społecznych (w ramach

Platformy Internatowej,

priorytet

Profesjonalizacja)

Uruchomienie modułu Prezes

UZP/

e-learning – aspekty Minister wł. ds.

społeczne

gospodarki

Uwzględnienie

w

programach

szkoleń

zagadnień związanych z

aspektami społecznymi

Organ

odpowiedzialny

(w ramach Platformy

Internatowej, priorytet

Profesjonalizacja)

Poz. 125

Uwzględnienie

w

programach

szkoleń

zagadnień związanych z

aspektami

prozdrowotnymi

Prezes

UZP/

Minister wł. ds.

gospodarki

we

z

współpracy

Ministrem

Zdrowia

3

4

Uwzględnienie

w

programach

szkoleń

zagadnień związanych z

aspektami

środowiskowymi

Zapewnienie

na

Platformie Internetowej

dostępu do materiałów

dotyczących aspektów

środowiskowych

(w

Platformy

(w ramach Szkoleń, ramach

Internatowej, priorytet

priorytet

Profesjonalizacja)

Profesjonalizacja)

Uruchomienie modułu Prezes

UZP/

e-learning – aspekty Minister wł. ds.

środowiskowe

gospodarki

Uwzględnienie

w

programach

szkoleń

zagadnień związanych z

aspektami

innowacyjnymi

Uruchomienie modułu Prezes UZP /

e-learning – aspekty Minister wł. ds.

innowacyjne

gospodarki

Zapewnienie

na

Platformie Internetowej

dostępu do materiałów

dotyczących aspektów

innowacyjnych

(w ramach Platformy

Internatowej, priorytet we

Profesjonalizacja)

z

współpracy

Zespół

zielonych

zamówień

ds.

(w ramach Platformy

Internatowej, priorytet

we współpracy

(w ramach Szkoleń, (w ramach Platformy Profesjonalizacja)

z

priorytet

Internatowej, priorytet

Zespół

ds.

Profesjonalizacja)

Profesjonalizacja)

innowacji

NCBR

5

6

Powołanie Zespołu do

spraw

zielonych

zamówień

Prezes

Rady

Ministrów

na

wniosek

Ministra wł. ds.

gospodarki

Przygotowanie

rekomendacji

dla

przedstawicieli

instytucji kontrolnych

w zakresie procesów

zakupowych

realizowanych

w

formule PCP oraz PPI.

Komitetu

ds.

Kontroli

Zamówień

publicznych

We współpracy z

Ministrem

wł.

ds. gospodarki i

UZP

NCBR

12)

Alokacja budżetu zamawiających

Lp. Działania

krótkoterminowe

(do końca 2023 roku)

1

Działania

średnioterminowe

(do końca 2024 roku)

Działania

długoterminowe

(do końca 2025 roku)

Organ

odpowiedzialny

Zamawiający wydzielą organy naczelne i

budżet

dedykowany wojewodowie

zamówieniom

innowacyjnym

(zarówno PCP jak i

PPI)

3. Monitorowanie realizacji Polityki zakupowej państwa

Minister właściwy do spraw gospodarki, we współpracy z Prezesem UZP oraz pozostałymi

organami naczelnymi i organami realizującymi nadzór nad zamawiającymi z sektora

administracji rządowej, będzie monitorował poziom wykorzystania instrumentów oraz

narzędzi rekomendowanych przez Politykę zakupową państwa. Celem monitorowania jest

bieżąca i coroczna kontrola uwzględniania instrumentów i narzędzi wskazanych w treści

polityki.

4. Raport z realizacji Polityki zakupowej państwa

W oparciu o dane uzyskane na potrzeby Oceny efektywności, Oceny postępów wdrożenia

oraz Monitorowania realizacji Polityki zakupowej państwa będą realizowane kompleksowe

raporty, mające na celu zbiorcze podsumowanie funkcjonowania instrumentów realizacji

i narzędzi polityki oraz ich wpływu na realizację wyznaczonych priorytetów.

Pierwszy raport zrealizowany będzie w 2024 r. tj. po 2 pełnych latach obowiązywania

polityki. Raport ten odnosić się będzie do działań krótko- i średnioterminowych, a także

poziomu osiągnięcia wskaźników przy Ocenie efektywności do roku 2023. Raport będzie

stanowił punkt wyjścia do prac na projektem kolejnej polityki zakupowej państwa.

Drugi raport będzie zrealizowany po zakończeniu obowiązywania Polityki zakupowej

państwa w tym cyklu. Raport ten podsumuje obowiązywania całej polityki przez ocenę

efektywności priorytetów, skuteczności wdrożenia programów, a także wykorzystania

instrumentów i narzędzi.

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 2 do Polityki zakupowej państwa

Matryca kompetencji dla specjalistów w zamówieniach publicznych

Kompetencje specyficzne dla zamówień publicznych

Kompetencje horyzontalne

1. Planowanie

Formułowanie i wdrażanie planowania zamówień sprawia, że strategiczne wybory

zamawiającego przedkładają się na to, jak zamówienia publiczne powinny być

wykorzystywane w celu zwiększenia opłacalności dostaw, usług oraz robót budowlanych,

zgodnie z założeniami realizowanych polityk. Planowanie powinno uwzględniać m.in.

a) priorytety realizowanych polityk i strategii zamawiającego,

b) właściwe strategie polityk na szczeblu krajowym,

c) przyjęte plany budżetowe i dostępne zasoby.

Poziom

Poziom

Poziom

Poziom

Lp.

podstawowy

średniozaawansowany

zaawansowany

ekspercki

1

2

3

4

wykonywanie

podstawowych

zadań z zakresu

planowania

zamówień

publicznych, takich

jak gromadzenie

i konsolidacja

wkładów ze strony

różnych działów

wdrażanie

planowania

zamówień

publicznych

w swojej

codziennej pracy.

dostarczenie badań

i gromadzenie materiałów do

planowania zamówień

publicznych zgodnie z polityką

i celami

strategicznymi zamawiającego

koordynacja

przygotowania planu

zamówień publicznych

zamawiającego oraz

wydawanie zaleceń co

do ostatecznego

planowania

i terminów

udzielania pomocy we

wdrażaniu planu zamówień

publicznych zamawiającego

zgodnie z budżetem i terminami

przewidywanie

potencjalnych

możliwości i wyzwań

oraz ograniczania

ryzyka w procesie

wdrażania

zapewnienie, aby codzienna

praca była dostosowana do

planowania zamówień

publicznych i wnosiła wkład

w jego realizację zgodnie

z priorytetami polityki

i priorytetami strategicznymi

monitorowanie

wdrażania planu, aby

zapewnić powodzenie

polityki

przekazywania

decydentom informacji

zwrotnych na temat

wdrażania planu

przekazywanie

decydentom informacji

zwrotnych na temat

wdrażania planu

określanie strategii

zamawiającego

w zakresie

zamówień

publicznych

i strategii

pokrewnych

ustanawianie planu

zamówień

publicznych

i budżetu,

z naciskiem na

rezultaty i korzyści

polityki

działanie jako punkt

odniesienia

w kwestiach

zamówień

publicznych dla

decydentów

wysokiego

szczebla, w tym

przedstawiania

informacji

zwrotnych na

szczeblu

politycznym

propagowanie

funkcji udzielania

zamówień

w ogólnej strategii

organizacji

2. Proces zakupowy

Na pojęcie procesu zakupowego składają się kilka etapów, począwszy od planowania i okresu

poprzedzającego publikację, po okres po udzieleniu zamówienia i zarządzanie umowami.

Etapy procesu zakupowego oddziałują wzajemnie na siebie. Ich zrozumienie jest konieczne

dla solidnego prowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia. Umożliwia to zrozumienie

ryzyka i możliwości, tym samym poprawiając efektywność i optymalne wykorzystanie

środków.

Lp.

1

Poziom

podstawowy

udzielanie pomocy

w monitorowaniu

realizacji

poszczególnych

etapów procesu

zakupowego zamówień

publicznych ze

zrozumieniem

interakcji między

etapami oraz

monitorowanie ryzyka

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

Poziom

ekspercki

realizacja poszczególnych etapów

procesu zakupowego ze

zrozumieniem interakcji między

etapami,

czynników ryzyka oraz

możliwości, które oferują

zarządzanie wszystkimi

etapami procesu

zakupowego ze

zrozumieniem, w jaki

sposób oddziałują na

siebie nawzajem

nadzorowanie

wszystkich etapów

cyklu procesu

zakupowego w ramach

wielu rodzajów umów

konsekwentne

stosowanie posiadanej

wiedzy na temat procesu

zakupowego, aby

zmaksymalizować

efektywność i optymalne

wykorzystanie środków

2

3

przewidywanie

potencjalnych wyzwań,

ryzyka oraz wpływu

różnych etapów procesu

zakupowego

4

udzielanie porad

dotyczących stosowania

procedur, aby

wykorzystać powiązania

między etapami

2

kształtowanie

wewnętrznych

strategii i narzędzi w

celu wykorzystania

powiązań między

etapami udzielania

zamówień

publicznych, aby

zmaksymalizować

efektywność

i optymalne

wykorzystanie

środków

działanie jako punkt

odniesienia

w zakresie zarządzania

procesem zakupowym

dla osób wewnątrz

zamawiającego i poza

nim

3. Przepisy prawa

Specjaliści ds. zamówień publicznych muszą rozumieć i być w stanie zastosować właściwe

normy prawne prawa krajowego i unijnego. Dotyczy to również podstawowych zasad, jak

niedyskryminacja, równe traktowanie, przejrzystość, proporcjonalność i należyte zarządzanie

finansami. Obejmuje to sąsiednie obszary prawa i polityki, np.

a) przepisy w zakresie konkurencji, administracji, umów, ochrony środowiska, prawo

socjalne, prawo pracy i zobowiązania dotyczące dostępności oraz prawa własności

intelektualnej,

b) finansowanie UE, przepisy dotyczące budżetu i rachunkowości,

c) środki odwoławcze.

Wiedza na temat prawodawstwa jest również niezbędna do zrozumienia i zapewnienia

pożądanego wpływu na system zamówień publicznych oraz na łańcuch dostaw.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

monitorowanie zmian

w przepisach krajowych,

aby wspierać decyzje

organizacji w sprawie

zamówień publicznych

zrozumienie konsekwencji

i wpływu prawa zamówień

publicznych na system

zamówień publicznych i łańcuch

dostaw

przeprowadzanie

postępowań o udzielenie

zamówienia zgodnie

z ramami prawnymi

i najlepszymi praktykami

podejmowanie decyzji z sprawie

zamówień publicznych zgodnie

z wymogami polityki oraz

udzielania precyzyjnych porad

i dostarczania jasnych rozwiązań

przeprowadzanie badań i analiz

dotyczących wpływu unijnego

lub krajowego prawa na

zamówienia publiczne

4

3

Poziom

zaawansowany

stosowanie różnych

aspektów

prawodawstwa

w zakresie zamówień

publicznych, jak

również innych ram

prawnych

mających na nie

wpływ

podejmowanie

celowych działań

w celu zapewnienia

konkretnego wpływu

prawa zamówień

publicznych na

łańcuchy dostaw

udzielanie pomocy

w opracowywaniu

praktyk organizacji

dotyczących zamówień

publicznych zgodnie

z kluczowymi

kwestiami oraz

szerszym kontekstem

polityki w dziedzinie

zamówień publicznych

Poziom

ekspercki

wnoszenie wkładu

w tworzenie polityki

organizacji

w dziedzinie zamówień

publicznych

działanie jako

pośrednik wymiany

wiedzy o unijnym

i krajowym prawie

zamówień publicznych

propagowanie

niewiążących

i innowacyjnych

przepisów prawnych

stwarzających nowe

możliwości

uczestniczenie

w pracach grup

roboczych ekspertów

ds. prawa zamówień

publicznych

4. Platforma e-Zamówień i inne narzędzia elektroniczne

E-zamówienia i inne narzędzia elektroniczne wspierają postępowanie o udzielenie

zamówienia – od publikacji ofert przetargowych po płatność końcową. Zmniejszają one

obciążenia administracyjne, zwiększają efektywność oraz wzmacniają przejrzystość

i sprawozdawczość postępowań o udzielenie zamówienia. Kluczowe narzędzia obejmują

a) narzędzia etapu przygotowawczego, np. TED i krajowe platformy zamówień

publicznych, e-ogłoszenia, standardowe dokumenty przetargowe i wzory ofert,

b) narzędzia etapu oferty, np. elektroniczne składanie ofert, jednolity europejski dokument

zamówienia, e-Certis,

c) narzędzia etapu przetargu, np. katalogi elektroniczne, platformy elektronicznych

zamówień publicznych, dynamiczne systemy zakupów, systemy aukcyjne oraz

e-fakturowanie,

d) inne narzędzia IT na potrzeby przejrzystości danych, zwalczania nadużyć finansowych

i walki z korupcją, takie jak rejestry handlowe i rejestry umów w sprawie zamówienia

publicznego.

Transformacja cyfrowa udzielania zamówień publicznych wymaga stałego proaktywnego

podejścia w celu korzystania z najlepszych dostępnych narzędzi. Wymaga również stałego

szkolenia.

Lp.

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

wykonywanie

podstawowych

operacji, takich jak

przesyłanie danych,

z wykorzystaniem

dostępnych systemów

i narzędzi zamówień

publicznych

wykorzystanie dostępnych

systemów i narzędzi do wspierania

postępowań o udzielenie

zamówienia oraz

przeprowadzania głównych

procedur e-zamówień

wdrożenie stosowania

szerokiej gamy systemów

i narzędzi zamówień

publicznych

gromadzenie

i centralizowanie

wymaganych wzorów

dokumentów do

przygotowywania

dokumentacji

przetargowej

korzystanie ze wzorów

dokumentów, krajowej platformy

e-zamówień oraz rejestrów umów

w sprawie zamówień

publicznych

analizowanie danych na

temat zamówień

publicznych do celów

monitorowania budżetu

i przewidywania

kolejnych

zamówień publicznych

3

korzystanie z odpowiednich

systemów i narzędzi zamówień

publicznych w celu zapewnienia

przejrzystości procesu

udzielania zamówień

identyfikacja

niewydolności

w stosowaniu przez

organizację systemów

i narzędzi oraz

przedstawiania sugestii

dotyczących usprawnień

4

korzystanie z dostępnych danych

pochodzących z systemów, aby

ocenić ryzyko stosowania przez

dostawców

zapewnianie, aby

wszyscy użytkownicy

mieli odpowiedni dostęp

i odbyli stosowne

1

2

4

Poziom

ekspercki

propagowanie

systemów i narzędzi

zamówień

publicznych oraz

zachęcanie do

stosowania kultury

profesjonalizacji

wewnątrz

zamawiającego

wykorzystywanie

danych na temat

zamówień

publicznych do

określenia tendencji w

zakresie zamówień

publicznych oraz

doskonalenia procedur

udzielania zamówień

przez organizację

wnoszenie wkładu na

rzecz wprowadzania

lub opracowywania

nowych systemów

i narzędzi zamówień

publicznych

lub udoskonalania

istniejących, jak

również opowiadania

się na szczeblu

politycznym za

stosowaniem

najnowszych

dostępnych systemów

i narzędzi

uczestniczenie

w pracach grup

roboczych ekspertów,

ukierunkowanych na

praktyk antykonkurencyjnych

(takich jak zmowa)

5

Poz. 125

szkolenia oraz zdolność

do działania jako agent

ds. zarządzania zmianą

podczas wdrażania nowo

przyjętego systemu lub

narzędzia

rozwój i wspieranie

stosowania

systemów i narzędzi

zamówień

publicznych na

szczeblu krajowym

i międzynarodowym

5. Zielone i zrównoważone zamówienia publiczne

W ramach tej kategorii zamówień publicznych włącza się do postępowań o udzielenie

zamówienia cele ekologiczne i społeczne. Polega to m.in. na stosowaniu kryteriów społecznej

odpowiedzialności oraz zapewnieniu rzeczywistej konkurencji i uczestnictwa MŚP

w zamówieniach. Przyczynia się to do zmniejszania wpływu zamówień publicznych na

środowisko, do osiągania celów społecznych oraz do poprawy optymalnego wykorzystania

środków na rzecz organizacji i całego społeczeństwa.

Zrównoważone cele można osiągnąć na wiele sposobów, do najważniejszych można zaliczyć

a) kryteria wykluczenia wymagające minimalnego poziomu przestrzegania przez

wykonawców i podwykonawców prawa ochrony środowiska i prawa socjalnego,

b) kryteria kwalifikacji, które weryfikują kwalifikacje oferenta w zakresie realizacji celów

ochrony środowiska i celów społecznych,

c) specyfikacje techniczne obejmujące względy społeczne i środowiskowe, takie jak

wymogi dotyczące oznakowań lub zrównoważone procesy produkcji,

d) klauzule dotyczące realizacji zamówień służące monitorowaniu i egzekwowaniu

wysokich norm zrównoważonego rozwoju,

e) przepisy sektorowe wymagające na przykład spełniania minimalnych norm

efektywności energetycznej oraz przestrzegania zasad horyzontalnych, takich jak

zobowiązania dotyczące dostępności.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

zrozumienie zakresu

zrównoważonych zamówień

publicznych oraz

wynikających z tego

korzyści w kontekście

osiągnięcia celów

organizacji w zakresie

zrównoważonego rozwoju

zrozumienie sposobu

wdrażania aspektów

zrównoważonych zamówień

publicznych, a także

zasobów dostępnych

na potrzeby ich wdrożenia;

zdolność do wspierania

wdrażania podejść

w zakresie zrównoważonego

udzielania

zamówień publicznych

wewnątrz organizacji

Poziom

średniozaawansowany

umiejętność wdrożenia

aspektów zrównoważonych

zamówień publicznych

w specyfikacjach technicznych,

kryteriach kwalifikacji

i udzielenia zamówienia,

klauzulach umownych oraz

kluczowych wskaźnikach

skuteczności działania

korzystanie z narzędzi i metod

zrównoważonych zamówień

publicznych, takich jak normy,

rachunek kosztów cyklu

życia i oznakowania

6

Poziom

zaawansowany

realizacja strategii

zamawiającego na

rzecz

zrównoważonych

zamówień

publicznych pod

względem wartości

docelowych,

priorytetów

i terminów, aby

osiągnąć cele

organizacji

w zakresie

zrównoważonego

rozwoju

podejmowanie

decyzji o włączeniu

aspektów

zrównoważonych

zamówień

publicznych np. do

specyfikacji

technicznych,

kryteriów

kwalifikacji

i udzielenia

zamówienia, klauzul

umownych oraz

kluczowych

wskaźników

skuteczności

działania

Poziom

ekspercki

opanowanie pojęć

i stosowania

aspektów

zrównoważonych

zamówień

publicznych oraz

nadawania

priorytetów na

podstawie

skutków,

znaczenia

budżetowego oraz

wpływu na rynek

zapewnienie

wsparcia

politycznego

i propagowania

strategii

organizacji na

rzecz

zrównoważonych

zamówień

publicznych oraz

wyznaczania

priorytetów w tym

zakresie

– 153 –

gromadzenie danych w celu

monitorowania wyników

realizacji projektów

z zakresu zrównoważonych

zamówień

publicznych

Poz. 125

prowadzenie działań z zakresu

badań, analiz i tworzenia sieci

kontaktów, które stanowią

wsparcie dla decyzji

w sprawie zrównoważonych

zamówień publicznych

propagowanie

i zachęcanie do

korzystania z

narzędzi i technik

zrównoważonych

zamówień

publicznych, takich

jak

normy, techniki

rachunku kosztów

cyklu życia

i oznakowania

monitorowanie wpływu

projektu na zrównoważony

rozwój oraz wyników

w zakresie zrównoważonego

rozwoju

osiągniętych w ramach

projektu, w tym zobowiązań

podjętych przez wykonawców

i podwykonawców

dokonywanie

przeglądu produktów

i usług dostępnych na

rynku przez

zaangażowanie

dostawców

i sporządzenie

uzasadnienia

biznesowego

w odniesieniu do

zrównoważonych

zamówień

publicznych na

podstawie rachunku

kosztów cyklu życia

5

nawiązywanie

kontaktu

z zainteresowanymi

stronami, które

sprzyjają rozwojowi

rynków i możliwości

zrównoważonych

zamówień

publicznych

6

zapewnienie istnienia

systemu

monitorowania

wpływu umów na

zrównoważony

rozwój, w tym

zobowiązań

podjętych przez

wykonawców

i podwykonawców

7

opracowywanie

strategii

zamawiającego na

rzecz

zrównoważonych

zamówień,

z określeniem

wyraźnego

zakresu, wartości

docelowych,

priorytetów

i terminów, oraz

zapewnienia jej

skutecznej

realizacji

zidentyfikowanie

sektorów

priorytetowych

o dużym wpływie

i określenia

podejść do

przetargów

w wybranych

sektorach, takich

jak budownictwo,

żywność

i catering, pojazdy

oraz technologie

informacyjnokomunikacyjne

włączenie

dobrych praktyk

z zakresu

zrównoważonych

zamówień

publicznych

w ramach danego

zamawiającego

oraz

organizacji

równorzędnych

propagowanie

rozwoju i szeroko

zakrojonego

stosowania

zrównoważonych

zamówień

publicznych

wewnątrz i na

zewnątrz

organizacji,

uczestniczenia

w pracach grup

i sieci ekspertów

oraz tworzenia

partnerstw

z innymi

organami

publicznymi

i

zainteresowanymi

stronami (np.

społeczeństwem

obywatelskim

i organizacjami

pozarządowymi),

aby

promować

i usprawnić

wdrożenie

zrównoważonych

zamówień

publicznych

6. Innowacyjne zamówienia publiczne

Zamówienia innowacyjne odnoszą się do zamówień publicznych, które obejmują zakup

procesu opracowywania innowacyjnych rozwiązań oraz zakup rezultatów innowacyjnych

rozwiązań opracowanych przez inne podmioty. Zamówienia na innowacje pomagają

modernizować usługi publiczne, jednocześnie stwarzając przedsiębiorstwom możliwości

rozwijania nowych rynków. Dzięki opracowaniu przyszłościowej strategii udzielania

zamówień na innowacje oraz uwzględnieniu alternatywnych rozwiązań konkurencyjnych

instytucje zamawiające mogą stymulować innowacje od strony popytu, aby zaspokoić

zarówno potrzeby krótkoterminowe, jak i potrzeby średnio i długoterminowe.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

rozumienie, dlaczego

i w jaki sposób wdrażane są

aspekty zamówień na

innowacje oraz sposobu,

w jaki mogą

dodawać wartość do

procedur udzielania

zamówień dla organizacji

przygotowanie uzasadnienia

biznesowego do celów

uruchomienia procedury

udzielania zamówień na

innowacje

(w tym analizy

kosztów/zysków)

wdrażanie strategii

organizacji na rzecz

udzielania zamówień

na innowacje zgodnie

z celami organizacji

wspieranie procesu

udzielania zamówień na

innowacje wewnątrz

organizacji

rozumienie, w jaki sposób

wdrażane są aspekty zamówień

na innowacje, w tym kluczowe

powstające technologie,

oraz sposobu, w jaki mogą one

wnosić wartość dodaną do

celów organizacji

podejmowanie

decyzji o kluczowych

wskaźnikach

skuteczności

działania, które

należy włączyć do

specyfikacji

istotnych warunków

zamówienia oraz

umów

9

Poziom

ekspercki

opanowanie pojęć

i stosowanie

zamówień na

innowacje oraz

nadawanie

priorytetów na

podstawie

skutków

w zakresie

innowacji,

znaczenia

budżetowego oraz

ewentualnego

wpływu na rynek

opracowywanie

i wdrożenie

przyszłościowej

strategii zamówień

na innowacje dla

organizacji na

podstawie

możliwości

o znacznym

wpływie (np.

technologii

informacyjnokomunikacyjnych

i kluczowych

technologii

prorozwojowych)

oraz

skutków

osiągniętych za

sprawą

udzielonych

zamówień na

innowacje

– 156 –

gromadzenie danych do

celów monitorowania

poziomu wydatków oraz

wpływu zamówień na

innowacje

określenie parametrów

postępowania o udzielenie

zamówienia (np. przez

stosowanie wymogów

funkcjonalnych

lub opartych na wynikach

zamiast wymogów opisowych,

przez ocenę zastosowania

wariantów, wybór

sprzyjających innowacjom

kryteriów kwalifikacji

i udzielenia zamówienia, norm,

certyfikacji, oznaczeń jakości,

kluczowych wskaźników

skuteczności działania

i warunków dotyczących praw

własności intelektualnej), aby

umożliwić innowacyjnym

rozwiązaniom konkurowanie

z przyjętymi rozwiązaniami

monitorowanie wpływu

innowacji i wyników

osiągniętych w ramach projektu

Poz. 125

utrzymanie

szczegółowego

przeglądu produktów

i usług dostępnych na

rynku przez

nawiązywanie

współpracy

z dostawcami

i grupami

zainteresowanych

stron

zaangażowanych

w innowacje

zachęcanie branży do

inwestowania

w badania i rozwój

oraz rozszerzenia

komercjalizacji

w celu wprowadzania

na

rynek innowacyjnych

rozwiązań, w tym

kluczowych

powstających

technologii, o jakości

i cenie niezbędnych

do

wdrożenia na rynku

masowym

propagowanie

i zachęcanie do

korzystania

z narzędzi i technik

zamówień na

innowacje

5

10

opowiadanie się za

rozwojem

i szeroko

zakrojonym

stosowaniem

zamówień na

innowacje

wewnątrz i na

zewnątrz

organizacji,

uczestniczenia

w kluczowych

wydarzeniach

związanych z

zamówieniami na

innowacje,

pracach grup

i sieci ekspertów,

aby propagować

i usprawnić

wdrożenie

zamówień na

innowacje

ustanawianie

porozumień

strategicznych

i struktur

współpracy

z innymi

nabywcami, które

umożliwiają

regularne,

skoordynowane

lub wspólne

udzielanie

zamówień

7. Wiedza o przedmiocie zamówienia

Wiedza fachowa specyficzna dla danej kategorii stanowi podstawę postępowania o udzielenie

zamówienia. Cechy charakterystyczne kategorii dostaw, usług lub robót (budowlanych), które

mają zostać nabyte, muszą być dobrze zrozumiane, w tym przez zaangażowanie ekspertów

i innych zainteresowanych stron (profesjonalistów i użytkowników końcowych). Strategia

udzielania zamówień publicznych oraz związane z nimi dokumenty muszą być dostosowane

z myślą o zaspokojeniu określonej potrzeby i maksymalizacji optymalnego wykorzystania

środków.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

przeprowadzanie badań

i dostarczanie istotnych

informacji na temat kategorii

dostaw, usług lub robót

budowlanych w celu

podejmowania świadomych

decyzji

Poziom

średniozaawansowan

y

sprawdzanie, czy wymogi

prawne i regulacyjne mają

zastosowanie do danej

kategorii dostaw, usług lub

robót budowlanych (np.

zapewnianie minimalnego

poziomu zapasów na potrzeby

dostaw dla opieki zdrowotnej,

wymogi dotyczące przewozu

i przechowywania materiałów

niebezpiecznych

wnoszenie wkładu

w określanie wymogów

technicznych produktów przy

przygotowywaniu specyfikacji

technicznych

3

11

Poziom

zaawansowan

y

usystematyzowanie

lub kategoryzowania

planowanych

wydatków zgodnie

z tendencjami

rynkowymi,

z uwzględnieniem

jakości, obsługi,

ryzyka i kosztów

Poziom

ekspercki

działanie jako

punkt odniesienia

dla pracowników

ds. zamówień

i użytkowników na

szczeblu

organizacyjnym,

a nawet na

szczeblu krajowym

kształtowanie

polityki

organizacyjnej lub

krajowej

w dziedzinie

zamówień

publicznych na

dostawy, usługi

lub roboty

budowlane

w danej kategorii

lub w ramach

korzystania

z dostaw, usług lub

robót budowlanych

w danej

kategorii

przygotowanie

ukierunkowanych

wytycznych

tematycznych

i

rozpowszechnienia

najlepszych

praktyk

opracowanych

przez podobne

organizacje

8. Zarządzanie dostawcami

Zarządzanie dostawcami obejmuje budowanie i utrzymywanie skutecznych relacji

z obecnymi i potencjalnie przyszłymi dostawcami. Ma to kluczowe znaczenie dla

zapewnienia pomyślnej realizacji bieżących umów i przyszłych zaproszeń do składania ofert.

Ponadto lepsze zrozumienie dostawców może pomóc pracownikom ds. zamówień

w prowadzeniu bardziej solidnych, etycznych, odpowiedzialnych i korzystnych ekonomicznie

łańcuchów dostaw przez otwarte kanały komunikacji z dostawcami, w szczególności MŚP.

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

udzielanie odpowiedzi na

proste pytania dostawców

wspieranie pracy innych

pracowników ds. zamówień

na spotkaniach i w ramach

innych form komunikacji

z dostawcami

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

Poziom

ekspercki

kontaktowanie się

bezpośrednio z dostawcami w

sprawach umów o niskim

stopniu złożoności

utrzymanie

relacji

z dostawcami

strategicznymi

na wysokim

poziomie

udzielania porad podmiotom

gospodarczym i dostawcom na

temat przeprowadzania

procedur e-zamówień

monitorowanie efektywności

dostawców, identyfikowania

tendencji i podejmowania

niezbędnych działań

nawiązanie rzetelnych relacji

współpracy z dostawcami,

opartych na zaufaniu,

zaangażowaniu, uczciwości

i świadomości wzajemnych

zobowiązań

utrzymywanie

strukturalnych

i strategicznych

relacji z dostawcami

oraz potencjalnymi

dostawcami,

opartych na

zaufaniu,

zaangażowaniu,

uczciwości

i świadomości

wzajemnych

zobowiązań

udzielenie wsparcia

dostawcom,

w szczególności

w zakresie

korzystania

z systemu

e-zamówień

analizowanie

tendencji wśród

dostawców oraz

wyciągania

wniosków pod

względem

możliwości

doskonalenia

rozwiązywanie

sporów

z dostawcami

identyfikowanie

i wspierania

etycznych

i korzystnych

ekonomicznie

łańcuchów dostaw

5

12

zbadanie

możliwości

zwiększenia

wartości dodanej

w złożonych

projektach

o

konsekwencjach

politycznych

określenie

tematów

i opracowania

treści wsparcia

dla dostawców

kształtowanie

i

wykorzystywanie

etycznych

i korzystnych

ekonomicznie

łańcuchów

dostaw

9. Negocjacje

Negocjacje można wykorzystać do zabezpieczenia i rozwoju interesów organizacji,

a ostatecznie beneficjenta końcowego, przez osiągnięcie najlepszego stosunku wartości do

ceny. Mają one na celu zapewnienie wzajemnego porozumienia między instytucją

zamawiająca a dostawcą, mimo potencjalnie sprzecznych interesów, odnośnie do sposobu

ulepszenia składanych ofert, tak aby w większym stopniu spełniały one warunki określone

w dokumentach zamówienia. Negocjacje muszą się odbywać z poszanowaniem ogólnych

zasad udzielania zamówień publicznych (tj. niedyskryminacji, przejrzystości i równego

traktowania) oraz norm etycznych i norm uczciwości.

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

wykonywanie podstawowych

zadań związanych z

procesem negocjacji

wspieranie procesu

negocjacji gromadzeniem

danych i materiałów oraz

analizą danych

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

gromadzenie materiałów,

danych i informacji, w tym

pochodzących od

wewnętrznych ekspertów, aby

pomóc w przygotowaniu

strategii negocjacyjnych

przygotowania

strategii

negocjacyjnych oraz

wypracowanie

stanowiska

negocjacyjnego na

podstawie badań

i analiz oraz

materiałów

pochodzących od

wewnętrznych

zainteresowanych

stron

udział oraz aktywne

uczestnictwo w spotkaniach

negocjacyjnych

udział

w negocjacjach

i rozwiązywanie

złożonych kwestii

pojawiających się

w odniesieniu do

różnych rodzajów

zamówień

publicznych i umów

prowadzenie negocjacji

i rozwiązywanie prostych

kwestii dotyczących

rutynowych projektów

o niskim stopniu

złożoności

prowadzenie

większości

negocjacji w sprawie

projektów

o wysokim stopniu

złożoności (pod

względem ryzyka,

szczegółów

technicznych lub

aspektów

proceduralnych)

udzielanie wsparcia

w negocjacjach w sprawie

projektów o wyższym stopniu

złożoności

13

Poziom

ekspercki

prowadzenie

złożonych

negocjacji

operacyjnych

i strategicznych

dotyczących

szerokiego

zakresu rodzajów

umów i kwestii

oraz wielu

zainteresowanych

stron

prowadzenie

złożonych

negocjacji

w sprawie

delikatnych pod

względem

politycznym

zamówień

publicznych

o wysokim

stopniu

złożoności

i ryzyka

podejmowanie

działań w celu

uzyskania

najlepszego

stosunku wartości

do ceny oraz

najlepszych

rozwiązań pod

względem

wnoszenia

wkładu

w osiąganie

celów polityk

Kompetencje specyficzne dla zamówień publicznych

Kompetencje przed udzieleniem zamówienia

10. Analiza potrzeb i wymagań

Ocena potrzeb jest procesem, w którym określa się potrzeby dotyczące wpływu na optymalne

wykorzystanie środków albo na środowisko dotyczące przedmiotu zamówienia publicznego,

przy wykorzystaniu różnych środków, a w szczególności: nawiązania kontaktów

z wewnętrznymi i zewnętrznymi zainteresowanymi stronami, w ramach samej organizacji lub

podmiotów trzecich, w celu określenia ich potrzeb, przełożenia określonych potrzeb na

planowanie zamówień publicznych w zakresie dostaw, usług lub zgodnie z planem

budżetowym organizacji oraz rozważenia agregacji potrzeb związanych z tym samym

przedmiotem zamówienia.

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

utrzymywanie kontaktów

z wewnętrznymi

i zewnętrznymi

zainteresowanymi stronami,

aby zrozumieć zakres

bieżących i przewidywalnych

potrzeb

zarządzanie pełnym

procesem analizy

potrzeb i interpretacji

danych

utrzymywanie

kontaktów

z wewnętrznymi

i zewnętrznymi

zainteresowanymi

stronami, aby

zrozumieć potrzeby

organizacyjne

analizowania i interpretowania

zgromadzonych danych oraz

wyciągania wniosków przy

identyfikowaniu

potencjalnych potrzeb

wnoszenie fachowej

wiedzy technicznej

wymaganej

w przypadku

złożonych

postępowań

o udzielenie

zamówienia

sporządzanie pierwszej

oceny potrzeb

identyfikacja podobnych

przypadków oraz

przedstawianie sugestii

dotyczących agregacji potrzeb

w celu

uzyskania oszczędności

gromadzenie istotnych

informacji z wielu

źródeł w

zorganizowany sposób

(np. z użyciem

wzorów)

samodzielne działanie przy

identyfikowaniu potrzeby

przeprowadzenia

standardowych postępowań

o udzielenie

zamówienia oraz prowadzeniu

takich postępowań

5

14

współpraca z innymi

pracownikami w celu

gromadzenia

zaawansowanej

wiedzy

technologicznej do

celów

sporządzenia

specyfikacji

technicznych

proponowanie

alternatywnych opcji

i rozwiązań, aby

lepiej zaspokoić

podstawowe

potrzeby i realizować

podstawowe

priorytety oraz

skuteczniej wydawać

zalecenia

wprowadzanie

rozwiązań i strategii

pomagających

w przewidywaniu

oraz

wypracowywaniu

innowacyjnych

Poziom

ekspercki

nadzorowanie pełnego

procesu oceny potrzeb,

z myślą o możliwości

zwiększenia optymalnego

wykorzystania

środków i wpływu na cele

polityki w całej organizacji

udzielanie porad

w zakresie ewentualnych

rozgraniczeń między

kosztami inwestycyjnymi

i bieżącymi wydatkami

w odniesieniu do

konkretnego budżetu

wywieranie wpływu na

kluczowe zainteresowane

strony w celu wdrożenia

szerzej zakrojonej strategii

organizacji

na rzecz udzielania

zamówień publicznych,

w tym identyfikacji

synergii między

organizacjami

prowadzenie

i kwestionowanie strategii

identyfikacji potrzeb

organizacji i tworzenia

kultury wyników

i innowacji

sposobów służących

zaspokojeniu

wewnętrznych

i zewnętrznych

potrzeb (np.

agregacji potrzeb)

przekazywanie

w przekonujący

sposób

wewnętrznym

i zewnętrznym

zainteresowanym

stronom informacji

na

temat zalecanego

podejścia

11. Wstępne konsultacje rynkowe

Analiza rynkowa zapewnia dogłębne spojrzenie na to, jakie dostawy i usługi mogą zostać

zapewnione przez rynek oraz na jakich warunkach. Obejmuje ona gromadzenie informacji na

temat kluczowych czynników stymulujących rozwój rynku (np. politycznych,

środowiskowych, technologicznych, społecznych) oraz na temat potencjalnych oferentów.

Zebrane w ten sposób informacje mogą zostać wykorzystane do określenia strategii udzielania

zamówień publicznych (np. podział na części), ceny referencyjnej oraz kryteriów kwalifikacji

i udzielenia zamówienia z myślą o skuteczniejszej realizacji celów organizacji.

Zaangażowanie rynkowe to proces konsultacji, który pomaga określić potencjalnych

oferentów, potencjalne rozwiązania oraz lukę między potrzebą w zakresie zamówień

publicznych a tym co rynek jest w stanie zaoferować. Zjawisko to pozwala również na

bieżące informowanie rynku o zbliżającym się zamówieniu publicznym. Można stosować

różne techniki zaangażowania rynkowego, takie jak: kwestionariusze, dialog techniczny, dni

otwarte i bezpośrednie, e-maile do dostawców, o ile są one wykorzystywane zgodnie

z zasadami udzielania zamówień publicznych (tj. niedyskryminacji, przejrzystości i równego

traktowania) oraz norm etycznych, norm prywatności, poufności i uczciwości – w celu

zapewnienia efektywnej i uczciwej konkurencji.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

stosowanie zasad

przejrzystości,

niedyskryminacji i równego

traktowania, jak również

norm etycznych, norm

prywatności, poufności

i uczciwości do konsultacji

rynkowych

gromadzenie informacji

z dostępnych źródeł bez

angażowania dostawców,

aby wspierać ocenę rynku

dotyczącą

prostych wymogów

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

stosowanie zasad

niedyskryminacji,

przejrzystości i równego

traktowania, jak również norm

etycznych i norm uczciwości

w konsultacjach rynkowych

dokonanie przeglądu

analizy rynkowej

i zapewnienie

kompletności

przeprowadzanych

badań rynku

dotyczących

złożonych

potrzeb organizacyjnych

zgodnie z zasadami

analizowanie i interpretacja

badań rynku w celu

oszacowania kosztów

i przewidywania budżetów

identyfikowanie

możliwości rynkowych

i proponowanie

środków

ograniczających

wszelkie

zidentyfikowane ryzyko

16

Poziom

ekspercki

wykorzystanie

warunków

i możliwości

rynkowych do

dostosowania

strategii udzielania

zamówień

publicznych do

pojawiających się

tendencji

rynkowych

i kształtowania jej

w taki sposób, aby

jak najlepiej

służyła realizacji

celów

polityki

organizacji

udzielanie porad

w zakresie

najlepszych

technik

zaangażowania

rynkowego oraz

proponowania

sposobów na

ograniczenie

związanego z nimi

ryzyka

przygotowywanie

dokumentacji uzupełniającej

umiejętność oceny

potencjalnego wpływu

czynników rynkowych

z wykorzystaniem stosownych

narzędzi

4

Poz. 125

ustanawianie procesów

umożliwiających

odpowiedniej liczbie

dostawców

uczestnictwo

w konsultacjach

rynkowych

i procedurach dialogu

konkurencyjnego

zapewnienie, aby

strategie udzielania

zamówień publicznych

były opracowywane

w taki sposób, aby

odzwierciedlały

warunki rynkowe, cele

polityk

i zidentyfikowane

możliwości

zidentyfikowanie

ryzyka dla konkurencji

w przypadku

ograniczonej oferty

rynkowej wynikającego

albo z liczby

aktywnych dostawców,

albo z charakteru usługi

lub dostawy

5

6

17

nadzorowanie

procesu analizy

rynkowej

i podejmowania

stosownych

decyzji na

podstawie oceny

przewidywanie

przyszłych zmian

i ewentualnego

ryzyka w łańcuchu

dostaw

propagowanie

kultury

zaspokajania

i przekraczania

wewnętrznych

potrzeb oraz

maksymalizowania

optymalnego

wykorzystania

środków na

szczeblu

organizacyjnym

rozumienie

i otwieranie

rynków przez

wywieranie

wpływu na

łańcuchy dostaw

(np. konsultacje

z MŚP) za

pośrednictwem

zaangażowania

rynkowego

12. Strategie udzielania zamówień publicznych

Opracowywanie strategii udzielania zamówień publicznych polega na celowym

wykorzystaniu poszczególnych etapów postępowania o udzielenie zamówienia w celu

odzwierciedlenia i wykorzystania warunków przedmiotu zamówienia oraz określenia

najbardziej odpowiedniego i skutecznego procesu realizacji celów organizacji, oraz

zapewnienia prawdziwej konkurencji. Powyższe obejmuje określenie najbardziej

odpowiedniej opcji spośród: rodzajów procedur udzielania zamówień, samodzielnego lub

wspólnego udzielania zamówień, właściwości postępowania, takich jak: zakres, czas trwania

i podział na części, technik i instrumentów elektronicznego składania ofert (aukcje i katalogi

elektroniczne oraz dynamiczne systemy zakupów), rodzajów umów (np. umowa bezpośrednia

lub umowa ramowa) oraz klauzul dotyczących realizacji zamówienia.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

rozumienie powszechnie

stosowanych postępowań

o udzielenie zamówienia,

technik elektronicznego

składania

ofert i rodzajów umów

rozumienie poszczególnych

etapów strategii udzielania

zamówień publicznych

przedstawianie

sugestii co do

stosowania różnych

postępowań

o udzielenie

zamówienia oraz

technik udzielania

zamówień na

potrzeby

opracowania

strategii udzielania

zamówień

publicznych

wspieranie badań nad

postępowaniami o udzielenie

zamówienia, technikami

i instrumentami do celów

strategii

udzielania zamówień

publicznych

gromadzenie informacji

niezbędnych do podejmowania

decyzji i wydawania zaleceń

w sprawie strategii udzielania

zamówień publicznych, które

to decyzje i zalecenia opierają

się na danych

nadzorowanie

procesu badań

i analizy oraz

podejmowania

ostatecznej decyzji

w sprawie

najbardziej

odpowiedniej

procedury

udzielania zamówień

wnoszenie wkładu na rzecz

wsparcia procesu

decyzyjnego dotyczącego

strategii udzielania zamówień

publicznych,

np. w drodze streszczania

i przekazywania

zgromadzonych informacji na

temat opcji udzielania

zamówień

publicznych

umiejętne stosowanie całego

zakresu postępowań

o udzielenie zamówienia,

technik elektronicznego

składania

ofert, rodzajów umów

i w stosownych przypadkach

klauzul dotyczących realizacji

zamówienia

zapewnianie, aby

dostępne były

właściwe zasoby do

przeprowadzenia

procesu badań

i analizy

18

Poziom

ekspercki

udzielanie

praktykom

fachowych

porad

związanych

z procesem

opracowywania

zamówień

publicznych

oraz

wspierania

stosowania

alternatywnych

procedur

udzielania

zamówień

udzielanie

pomocy

w

kształtowaniu

polityki

organizacyjnej

i krajowej, aby

wesprzeć dobrą

strategię

udzielania

zamówień

publicznych

analizowanie

i wdrażanie

ustaleń

z analizy

rynkowej

i

zaangażowania

rynkowego

w celu

kształtowania

strategii

udzielania

zamówień

publicznych

umiejętność oceny

i podejmowania

działań w celu

ograniczenia

wszelkiego ryzyka

wynikającego ze

związanych

z różnymi opcjami

niekonkurencyjnych

zachowań

dostawców,

z wykorzystaniem

wyników analizy

rynkowej

podejmowanie

decyzji o kształcie

strategii udzielania

zamówień

publicznych

z wykorzystaniem

pełnego zakresu

procedur

i technik udzielania

zamówień

13. Specyfikacja techniczna

Sporządzanie specyfikacji technicznych polega na przekształcaniu ustaleń z oceny potrzeb

i analizy rynkowej w konkretne specyfikacje oraz kryteria oceny, które można wykorzystać

przy ocenie ofert i udzielaniu zamówienia publicznego. Obejmuje to ustalanie w odniesieniu

do przedmiotu zamówienia celów oraz minimalnych wymogów, które nie będą zbyt

rygorystyczne, dzięki czemu uniknie się zbędnego ograniczania konkurencji. Zapewnianie,

aby specyfikacje techniczne były skoncentrowane na rezultatach i nie ulegały dezaktualizacji,

ma kluczowe znaczenie dla umożliwienia innowacji i stałego doskonalenia. Podczas

sporządzania specyfikacji technicznych nabywcy publiczni powinni mieć już określone

kryteria wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia zamówienia, które zostaną wykorzystane do

oceny ofert mającej na celu ustalenie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.

W specyfikacjach technicznych mogą się znajdować również odniesienia do norm

i oznakowań w celu zapewnienia jednolitego rozumienia, przejrzystości i równego

traktowania.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

wnoszenie wkładu w

przygotowywanie jasnych

specyfikacji technicznych

dostosowanie standardowych

lub wcześniej stosowanych

specyfikacji istotnych

warunków zamówienia do

bieżących potrzeb

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

gromadzenie informacji

i analiz dotyczących treści

technicznej na potrzeby

wsparcia opracowywania

specyfikacji

stosowanie kryteriów

kwalifikacji i udzielenia

zamówienia oraz ich wpływu

na rynek

zapewnianie, aby specyfikacje

techniczne były zgodne

z zasadami udzielania

zamówień publicznych,

zobowiązaniami

horyzontalnymi np. w zakresie

dostępności oraz wymogami

prawnymi specyficznymi dla

danego sektora

20

sporządzanie

specyfikacji,

w których

wykorzystuje się

zmiany na rynku

i które aktualizuje

się zgodnie ze

zmieniającymi się

potrzebami

współpraca

z odpowiednimi

pracownikami

i służbami w celu

gromadzenia

zaawansowanej

wiedzy

technologicznej

na potrzeby

sporządzenia

specyfikacji

technicznych

określenia kryteriów

kwalifikacji

i udzielenia

zamówienia, aby

zapewnić optymalny

stosunek wartości do

ceny ze

zrozumieniem

konsekwencji

rynkowych

i wymogów

prawnych oraz

w celu potencjalnego

wykorzystania norm

i oznakowania

Poziom

ekspercki

udzielanie porad

lub przewodzenia

przy

opracowywaniu

bardzo złożonych

specyfikacji

kierowanie

opracowywaniem

innowacyjnych

i

przyszłościowych

specyfikacji wraz

z odpowiednimi

specjalistami

i ekspertami,

w tym

zastosowania

wymogów

funkcjonalnych

dokonanie

przeglądu

specyfikacji

technicznych

w przypadku

złożonych

i prestiżowych

zamówień

publicznych

4

stosowanie kryteriów innych

niż kryterium cenowe w

odniesieniu do rutynowych

postępowań o udzielenie

zamówienia, w tym nadania

odpowiedniego znaczenia

kryteriom w celu zapewnienia

najlepszej równowagi między

ceną i jakością

5

stosowanie odniesień do norm i

oznakowań w celu zapewnienia

bardziej jednolitego rozumienia

dokumentów

zamówienia przez nabywców

i dostawców

przekazywanie

członkom zespołu

wytycznych

dotyczących

sporządzania

specyfikacji

technicznych

6

nawiązywanie współpracy

z ekspertami w celu

zrozumienia planów działania

w zakresie technologii, które to

plany będą

stanowić wsparcie przy

sporządzaniu specyfikacji

technicznych dotyczących

zamówień na innowacje

rozumienie planów

działania w zakresie

technologii

i wykorzystania ich

przy sporządzaniu

specyfikacji

technicznych

14. Dokumentacja przetargowa

W celu rozpoczęcia postępowania o udzielenie zamówienia należy przygotować

dokumentację przetargową i określić kryteria wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia

zamówienia, które stanowią podstawę decyzji o udzieleniu zamówienia. W dokumentacji

przetargowej (wraz ze specyfikacjami technicznymi) wyjaśnia się wymogi administracyjne

postępowania, uzasadnia szacowaną wartość umowy i określa warunki dotyczące składania

i oceny ofert oraz udzielania zamówień. Może ona obejmować inne elementy, takie jak

projekt postanowień umowy, warunki anulowania przetargu oraz modyfikacje, przepisy

dotyczące wykonania i rozwiązania umowy itp.

Lp.

1

Poziom

podstawowy

wspieranie

przygotowywania

dokumentów zamówienia,

takich jak instrukcje dla

oferentów, załączniki, które

należy wypełnić, oraz

projekty umów – na

podstawie wytycznych i

wzorów

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

sporządzanie dokumentów

zamówienia zgodnie

z polityką organizacji oraz

prawem unijnym

i krajowym

opracowywanie i

uzupełnianie

dokumentacji

przetargowej, która

odzwierciedla cele

organizacji i stanowi

pomoc w

maksymalizacji

optymalnego

wykorzystania

środków

publikacja ogłoszeń

o przetargach oraz udzielanie

odpowiedzi na pytania

podmiotów gospodarczych

dotyczące

wymogów zawartych

w dokumentacji przetargowej

zapewnienie, aby do

ogłoszonych

postępowań

o udzielenie

zamówienia

zastosowano

właściwą metodykę

3

opracowywanie zarówno

standardowych, jak

i niestandardowych

postanowień umownych we

współpracy

z doradcami prawnymi

4

weryfikacja zgodności

i kompletności

przygotowanych dokumentów

zamówienia

przewidywanie

i eliminowanie

ryzyka związanego

z finansowymi

i prawnymi

aspektami

odnośnych

dokumentów

zatwierdzanie

ostatecznej

dokumentacji

i innych decyzji

zarządczych

dotyczących procesu

2

zapewnienie jakości procesu

sporządzania dokumentacji

przetargowej przez

zastosowanie właściwej

metodyki

i właściwych norm

22

Poziom

ekspercki

wnoszenie wkładu

w strategię

organizacji w zakresie

dokumentacji

przetargowej oraz

działania jako punkt

odniesienia dla innych

do celów przeglądu

i weryfikacji

zgodności

opracowanie

i realizacja

przejrzystej i

odpowiedniej strategii

sporządzania

dokumentacji

przetargowej dla

organizacji w pełnej

zgodności

z ograniczeniami

i możliwościami

prawnymi

15. Ocena i wybór najkorzystniejszej ofert

W celu określenia, która z ofert jest najkorzystniejsza ekonomicznie, proces oceny ofert musi

zapewniać, aby oferty były oceniane w sposób obiektywny i zgodny z prawem oraz pod

kątem kryteriów wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia zamówienia określonych

w zaproszeniu do składania ofert. Komisji oceniającej powinni przewodniczyć doświadczeni

administratorzy, którzy są dobrze zorientowani w swoich rolach, zadaniach i obowiązkach

proceduralnych, wspierani przez właściwych ekspertów technicznych w dziedzinie

przedmiotu zamówienia, w tym oceny norm i oznakowań. Proces należy udokumentować

w celu zapewnienia dowodów i uzasadnienia udzielenia zamówienia.

Lp.

1

2

3

4

5

Poziom

podstawowy

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

wspieranie procesu

oceny, w tym do

przygotowywania

dokumentacji dla komisji

oceniającej

prowadzenie oceny pod kątem

określonych kryteriów i

wydawania zaleceń w celu

wsparcia podejmowania

decyzji w sprawie udzielenia

zamówienia

przewodniczenie

komisji oceniającej

w przypadku

większości rodzajów

procedur

zarządzanie

dokumentacją

przetargową, w tym

przyjmowania ofert

i archiwizowania

uczestnictwo w charakterze

członka z prawem głosu

w głosowaniach komisji

oceniającej w przypadku

rutynowych

zamówień

zapewnianie, aby

proces oceny był

przeprowadzany

w sposób spójny,

przejrzysty

i uczciwy

uczestnictwo w ocenie

ofert i zapewnienia, aby

proces został

udokumentowany

wykrywanie możliwych

przypadków zachowań

niekonkurencyjnych

i korupcyjnych, takich jak

zmowa między dostawcami,

w zależności od oferty

przygotowywanie informacji

zwrotnych i przekazywanie ich

oferentom

dokumentowanie procesu

oceny zastosowanego do

uszeregowania ofert, aby

zapewnić właściwą

sprawozdawczość i ścieżkę

audytu

23

zapewnianie, aby

liczba członków

panelu oceniającego

była odpowiednia

oraz aby posiadali

oni odpowiednie

umiejętności oraz

wiedzę i nie

pozostawali

w konflikcie

interesów

przekazywanie

zainteresowanym

stronom rezultatów

oceny

przeprowadzonej

przez panel

oceniający

Poziom

ekspercki

ułatwianie

rozstrzygania

skomplikowanych

spraw, w których

trudno ocenić

oferty lub

w których

występuje

konflikt

interesów

przedstawianie

sugestii

dotyczących

mobilizacji

stosownych

ekspertów do

uczestnictwa

w pracach komisji

oceniających

Kompetencje specyficzne dla zamówień publicznych

Kompetencje po udzieleniu zamówienia

16. Zarządzanie umowami

Zarządzanie umowami polega na zapewnianiu, aby przedmiot zamówienia został dostarczony

zgodnie z warunkami zawartymi w specyfikacjach technicznych i w umowie oraz zgodnie ze

wszystkimi wymogami prawnymi i specyfikacjami technicznymi. Obejmuje ono aspekty

związane z zarządzaniem, ryzykiem, wynikami (oraz kluczowymi wskaźnikami skuteczności

działania), zasadami modyfikacji umów oraz zarządzania finansami w odniesieniu do umów.

W przypadku zamówień na dostawy zarządzanie umowami obejmuje również zarządzanie

logistyką i zapasami. Oznacza to zapewnianie, aby towary były dostarczane terminowo

i spełniały normy jakości oraz aby dostępność zapasów była utrzymywana w sposób

konsekwentny i opłacalny.

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

gromadzenie danych do

celów monitorowania

realizacji umowy

określanie i wdrażanie planu

zarządzania umowami

zarządzanie portfelem

umów do celów

udzielania zamówień

publicznych na

dostawy, roboty

budowlane i usługi

aktualizacja

i prowadzenie bazy

danych i rejestrów

dotyczących umów

monitorowanie wykonania

umów pod kątem wcześniej

określonych kluczowych

wskaźników skuteczności

działania

przewidywanie

realizacji umowy już

na etapie przed

udzieleniem

zamówienia, aby

zminimalizować

późniejszą liczbę

modyfikacji umowy

wspieranie funkcji

realizacji umowy zgodnie

z zakresem, jakością,

terminem i budżetem

prowadzenie regularnych ocen

ryzyka dotyczących umów

w sprawie zamówienia

publicznego

stosowanie praktyk

zarządzania

w trudnych sytuacjach

umiejętność

przedstawiania

sprawozdań na temat

etapów i rezultatów

realizacji umowy

stosowanie warunków umów w

różnych okolicznościach

podejmowanie decyzji

w sprawie

rozwiązania umowy

24

Poziom

ekspercki

nadzorowanie

zarządzania

złożonymi

umowami

i udzielania

porad

dotyczących

rozwiązywania

umów,

w przypadku

których

występują

problematyczne

kwestie

kształtowanie

polityki

zarządzania

umowami na

szczeblu

organizacyjnym

lub krajowym

zapewnianie

dostosowania

do polityki

krajowej lub

wymogów

prawnych pod

względem

zarządzania

logistyką

i zapasami

kierowanie

strategią

dotyczącą

logistyki

i zapasów

w całej

organizacji

w skuteczny

oraz efektywny

sposób

7

8

– 171 –

wspieranie zarządzania

zapasami oraz

informowanie, gdy

pojawią się problemy

z logistyką lub zapasami

udzielanie porad dotyczących

modyfikacji umowy

przygotowywanie podstawy do

rozwiązania umowy

stosowanie środków

naprawczych w przypadku

uchybień postanowieniom

umownym

stosowanie bezpośredniego

doświadczenia w logistyce

i prowadzenia zarządzania

zapasami

25

Poz. 125

rozumienie

wszystkich aspektów

związanych z prawem

umów oraz

strategiami

zarządzania

umowami, oraz

zdolność do

udzielania porad

dotyczących tych

aspektów

stosowanie

zarządzania logistyką

i zapasami do celów

dostawy towarów

złożonych

17. Certyfikacja i płatność

Przed dokonaniem płatności na rzecz wykonawcy za wykonanie dostaw, robót budowlanych

lub usług organizacja zamawiająca musi przeprowadzić kontrolę weryfikacyjną w celu

zapewnienia dostosowania do specyfikacji warunków umowy i wszystkich mających

zastosowanie przepisów w zakresie finansów i rachunkowości.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

gromadzenie faktur i innych

dokumentów, które stanowią

wsparcie dla procesu

weryfikacji udzielenia

zamówienia

publicznego

udzielanie pomocy

w zapewnianiu jasnej ścieżki

audytu w odniesieniu do

wszystkich dokonanych

płatności

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

Poziom

ekspercki

wykonywanie przeglądu

dokumentacji wymaganej do

celów procesu certyfikacji

płatności

ocenianie zgodności

dostaw, robót

budowlanych lub

usług z warunkami

złożonych umów

tworzenie kultury

przeprowadzania

kontroli

weryfikacyjnych

w całej

organizacji

stosowanie właściwych technik

i narzędzi do kontroli

podwójnych płatności

opracowywanie

środków

ograniczających

ryzyko w celu

zapobiegania

oszustwom

i wykrywanie

oszustw przy

płatnościach, takich

jak podwójne

płatności

3

ocenianie zgodności dostaw,

robót budowlanych lub usług

z warunkami rutynowych

umów

4

przygotowywanie zaleceń

dotyczących zatwierdzania lub

odrzucania płatności

26

akceptacja lub

odrzucanie wniosków

o płatność

rozwiązywanie

problemów

z płatnościami

związanych

z niezgodnością

dostaw, robót

budowlanych lub

usług

wykonywanych

w ramach

zamówień

o dużej wartości z

warunkami

umowy

18. Sprawozdawczość i ocena

Sprawozdawczość i ocena to ocena ex post wyników i rezultatów procedury udzielania

zamówień, która ma na celu wykrycie mocnych i słabych stron oraz wyciągnięcie wniosków

na potrzeby przyszłych zaproszeń do składania ofert. Dokonuje się jej na podstawie

zgromadzonych danych zgodnie z organizacyjnymi i krajowymi obowiązkami

sprawozdawczymi.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

wspieranie przeprowadzania

analizy dotyczącej realizacji

zamówienia, w tym przez

gromadzenie danych

z procesu zarządzania

zamówieniem publicznym

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

prowadzenie procesu

sprawozdawczości i oceny

w zakresie zamówienia w celu

zapewnienia, aby organizacja

wyciągała wnioski z

doświadczeń

zapewnienie prowadzenia

rejestrów wszystkich

transakcji oraz ścieżki audytu

analizowanie danych na temat

realizacji oraz formułowania

wyraźnych ustaleń i zaleceń

gromadzenie istotnych

danych, które stanowią

pomoc w spełnianiu

krajowych i organizacyjnych

obowiązków

sprawozdawczych

prowadzenie weryfikacji ex

post oraz sporządzania

sprawozdań na temat

standardowych przypadków

osiągania niewystarczających

wyników

analizowanie

złożonych

przypadków

osiągania

niewystarczających

wyników w celu

zidentyfikowania ich

podstawowych

przyczyn oraz

wydawania zaleceń

co do środków

łagodzących

zapewnianie

przejrzystości

danych i ustaleń

zgodnie

z organizacyjnymi

i krajowymi

strategiami

i normami

wdrażanie zaleceń

z audytu

i sprawozdań

z weryfikacji ex post

angażowanie

dostawców

w rozmowy na temat

poprawy wyników

4

27

Poziom

ekspercki

analizowanie

sprawozdawczości

w zakresie

realizacji

zamówienia w celu

dokonania oceny

wkładu w osiąganie

celów organizacji

dokonanie

przeglądu

sprawozdań na

temat złożonych

przypadków

osiągania

niewystarczających

wyników

nadzór wdrażania

zaleceń ze

sprawozdań

z audytu

i weryfikacji ex post

rozwijanie kultury

angażowania

dostawców

w ramach

organizacji w celu

stworzenia

wyraźnych kanałów

komunikacji do

celów informacji

zwrotnych

i usprawnień

19. Rozwiązywanie konfliktów i mediacje

Metody rozwiązywania konfliktów oraz mediacja odnoszą się do procesu obejmującego

zapobieganie punktom spornym, nieporozumieniom i konfliktom między stronami oraz

rozwiązywanie ich na wszystkich etapach procedury udzielania zamówień, oraz zarządzania

umowami w celu osiągnięcia porozumienia we wspólnym interesie obu stron. W ich zakresie

mieści się również zarządzanie skargami złożonymi przeciwko organizacji zgodnie

z krajowym systemem odwoławczym oraz zrozumienie krajowego systemu odwoławczego

oraz systemu środków odwoławczych i mechanizmów rozwiązywania konfliktów na

poszczególnych szczeblach.

Lp.

Poziom

podstawowy

1

identyfikowanie

potencjalnych konfliktów

i kierowania ich na

odpowiedni poziom

hierarchii zgodnie ze

strategią

organizacji

2

3

4

gromadzenie informacji na

potrzeby wsparcia

zarządzania skargami

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

przewidywanie

i podejmowanie kroków w celu

zapobiegania potencjalnym

konfliktom

obiektywne analizowanie

faktów na temat danej sytuacji

i przedstawiania jasnych

ustaleń i zaleceń dotyczących

potencjalnych rozwiązań

uczestniczenie w procesie

rozwiązywania konfliktu

udzielanie pomocy

w rozpatrywaniu skarg, np.

przez sporządzanie stosownych

odpowiedzi

28

zarządzanie

kwestiami

proceduralnymi

i umownymi, takimi

jak roszczenia

i spory itp.

zarządzanie

procesem

rozwiązywania

konfliktu

z wykorzystaniem

różnych technik

rozwiązywania

konfliktów,

arbitrażu i mediacji

przedstawianie

zaleceń mających na

celu poprawę

procedur

organizacyjnych

dotyczących

unikania

i rozstrzygania

konfliktów oraz

skarg

Poziom

ekspercki

kierowanie

działaniami

w przypadku

eskalacji konfliktu

zatwierdzanie

odpowiedzi na

skargi

wdrażanie

wniosków

wyciągniętych ze

spraw

odwoławczych na

szczeblu krajowym

i europejskim, jak

również z dobrych

praktyk oraz ze

spraw, które

rozstrzygnięto bez

osiągania poziomu

oficjalnej skargi

tworzenie kultury

rozwiązywania

konfliktów

i mediacji

z oferentami

i dostawcami

Kompetencje miękkie

Kompetencje o charakterze osobistym

20. Zdolności dostosowawcze i modernizacja

Specjaliści do spraw zamówień publicznych muszą być zdolni do reakcji i adaptacji w obliczu

zmieniających się zadań i okoliczności. Zmiany takie mogą dotyczyć metod pracy (np.

cyfryzacja), oczekiwań obywateli (np. bezpieczeństwo żywności), rozwiązań i wyzwań

technologicznych (np. duże zbiory danych i cyberbezpieczeństwo), scenariuszy kryzysowych

(np. pandemii, klęsk żywiołowych) oraz wyzwań politycznych (np. zmiana klimatu).

Specjaliści do spraw zamówień publicznych muszą na bieżąco śledzić istotne zmiany

w środowisku regulacyjnym, politycznym i technologicznym zamówień publicznych. Muszą

zachować otwarty umysł na zmiany warunków, nowe pomysły i punkty widzenia oraz metody

pracy. Muszą się dostosowywać, być elastyczni w stosunku do zmian, a nawet mierzyć się ze

zmianami przez szukanie nowoczesnych i innowacyjnych rozwiązań mających na celu

przezwyciężenie nowych wyzwań związanych z zamówieniami publicznymi. Powinni być

w stanie ponownie ocenić swoje podejście w sytuacjach kryzysowych w celu zapewnienia

zgodności z wymogami, wykorzystując w pełni dostępny zakres elastyczności. Powinni

zidentyfikować możliwości uczenia się i rozwoju wspierające sprawne dostosowywanie się

do zmian i nowych narzędzi.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

umiejętność pozytywnego

przyjęcia nowych

priorytetów oraz

zastosowania nowych

narzędzi i procesów

wdrażanie nowych technik

udzielania zamówień

publicznych oraz nowych

podejść do ich udzielania

zgodnie ze

strategiami modernizacji

udzielania zamówień

publicznych

sugerowanie sposobów

skutecznego

funkcjonowania zmiany

i wykazywania

pozytywnego nastawienia

wnoszenie wkładu

w otoczenie, które ułatwia

zmianę zespołową

i indywidualną oraz procesy

uczenia się

wnoszenie wkładu w

otoczenie, które

ułatwia zmianę

zespołową

i indywidualną oraz

procesy uczenia się

dostosowywanie

wewnętrznych

procedur

i przepływów pracy

zgodnie z

wdrożonymi

inicjatywami na

rzecz zmian

3

przygotowanie

zespołu ds.

zamówień

publicznych

i organizacji do

poradzenia sobie ze

zmianą, reakcji na

nią i dostosowania

się do niej

4

wspieranie otoczenia

sprzyjającego

innowacjom,

uczeniu się

29

Poziom

ekspercki

poszukiwanie

innowacyjnych

i skutecznych sposobów

na usprawnienie

procedur udzielania

zamówień stosowanych

przez organizację –

zgodnie

z innowacyjnymi

tendencjami w obszarze

służby cywilnej

zidentyfikowanie

przyszłych kompetencji

i wiedzy fachowej

wymaganych przez

organizację do szybkiej

reakcji i adaptacji

stanowienie

organizacyjnego

kontekstu na potrzeby

uczenia się i rozwoju

oraz zapewnianie

profesjonalizacji za

pośrednictwem

podnoszenia

umiejętności

specjalistów ds.

zamówień publicznych

zachęcanie do kultury

zmian i innowacji, aby

zapewnić lepsze

rezultaty dla obywateli

i rozwojowi oraz

zapewnienie, aby

potrzeby w zakresie

uczenia się i

rozwoju zostały

zaspokojone

21. Myślenie analityczne i krytyczne

Specjaliści ds. zamówień muszą myśleć analitycznie i krytycznie, aby dokładnie

i obiektywnie oceniać informacje. Stosują oni w tym celu właściwe osądy, przewidują

możliwości i zagrożenia oraz rozwiązują problemy w skuteczny i kreatywny sposób.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

gromadzenie i analiza

istotnych danych przy

jednoczesnym

konsekwentnym

stosowaniu obowiązujących

podejść jakościowych

i ilościowych

interpretowanie tendencji

i wzorów przy przetwarzaniu

danych

identyfikacja

alternatywnych rozwiązań

przy rozwiązywaniu

problemów

umiejętność krytycznego

przeglądu dokumentów,

z zapewnieniem rozważenia

konsekwencji i ryzyka

odznaczanie się

świadomością możliwości

i ryzyka w całym cyklu

udzielania zamówień

publicznych

analizowanie potencjalnego

ryzyka oraz podnoszenia

świadomości wśród

współpracowników

i zainteresowanych

stron na temat tego ryzyka,

a także sugerowania

odpowiednich podejść do

ograniczania ryzyka

31

Poziom

zaawansowan

y

rozwijanie

procesów

analitycznych

w celu zapewnienia,

aby wszystkie

istotne czynniki

zostały

uwzględnione

stanowienie

kryteriów oceny

danych, przy

jednoczesnym

uwzględnieniu

zarówno bieżących,

jak i przyszłych

potrzeb

stosowanie podejść

do udzielania

zamówień

publicznych na

podstawie sytuacji

i wymogów

Poziom

ekspercki

określanie charakteru

i zakresu analizy

interpretowanie wyników

analizy w celu wspierania

i uzasadniania decyzji

strategicznych

kierowanie

monitorowaniem

pojawiających się

zagrożeń

22. Komunikacja

Komunikacja ma na celu zapewnienie, aby cele i procesy polityki w dziedzinie zamówień

publicznych ogółem oraz cele i procesy poszczególnych postępowań o udzielenie zamówienia

były dobrze rozumiane przez zainteresowane strony. Opiera się ona na wykorzystaniu

odpowiednich kanałów komunikacji (ustna, pisemna, elektroniczna) w celu przekazania

właściwych i dokładnych informacji zgodnie z zasadami niedyskryminacji, przejrzystości

i równego traktowania w ramach udzielania zamówień publicznych. Zgodnie z powyższym

specjaliści ds. zamówień publicznych muszą dostosowywać środek komunikacji i przekaz do

odbiorców docelowych.

Lp.

1

2

3

4

5

Poziom

podstawowy

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

umiejętność aktywnego

słuchania, mówienia

i pisania w wyraźny,

logiczny i spójny sposób

praktyczne wykorzystanie

umiejętności aktywnego

słuchania i umiejętności

komunikacyjnych

w rozmowach i na

spotkaniach

zapewnianie skutecznego

udostępniania informacji za

pośrednictwem różnych

kanałów komunikacji

przygotowywanie

szczegółowych i dokładnych

rezultatów komunikacji w celu

przedstawienia priorytetów w

zakresie zamówień

publicznych za pośrednictwem

strategii komunikacyjnej

organizacji

wspieranie zespołu w

opracowywaniu rezultatów

komunikacji

demonstrowanie etycznych

i profesjonalnych

zachowań zgodnych

z kodeksem postępowania

i normami etycznymi

organizacji

zrozumienie i poszanowanie

polityki organizacji

w dziedzinie przestrzegania

przepisów, ich zakresu oraz

wymogów

i ryzyka z nimi związanych

wskazywanie orientacji na

przestrzeganie przepisów

przy przygotowywaniu

rezultatów zamówienia

rozumienie, a następnie ocena

wpływu naruszenia norm

etycznych i polityki

przestrzegania przepisów

32

prowadzenie

strategicznej,

angażującej

i przekonującej

komunikacji

o konsekwentnym

przekazie

dotyczącym

wartości i celów

wdrożenie strategii

organizacji na rzecz

komunikacji w

odniesieniu do

konkretnych

projektów zamówień

publicznych, z

określeniem

istotnych rezultatów,

nadzorowaniem ich

opracowywania i

przekazywania oraz

stworzeniem

struktury

zapewniającej dobry

przepływ

komunikacji

propagowanie

kodeksu

postępowania i norm

etycznych

organizacji wśród

pracowników

wykonywanie

przeglądu

i monitorowania

projektów zamówień

publicznych oraz

zapewnienia, aby

procesy w łańcuchu

dostaw były zgodne

z krajową polityką w

dziedzinie etyki

Poziom

ekspercki

tworzenie otwartego

i przejrzystego otoczenia

dla komunikacji

w ramach organizacji

i opowiadanie się za

takim otoczeniem

określanie dla organizacji

strategii komunikacji w

zakresie zamówień

publicznych, w ramach

której propaguje się

priorytety organizacji

dotyczące zamówień

publicznych

propagowanie

kreatywnych,

innowacyjnych i

efektywnych metod

komunikacji

opracowywanie kodeksu

postępowania i etyki

organizacji oraz

stworzenia warunków do

jego przestrzegania przez

pracowników

tworzenie kultury

przestrzegania przepisów

w organizacji oraz

dostosowania jej do

regulacji rządowych

i polityki rządowej

konsultowanie się

z ekspertami z zakresu prawa

oraz innych dziedzin

w przypadku wątpliwości co do

praktyk związanych

z przestrzeganiem przepisów

Poz. 125

przedstawianie

praktycznych

zaleceń dotyczących

zwiększenia

zgodności z polityką

przestrzegania

przepisów

i polityką

regulacyjną

obowiązującymi

w organizacji

monitorowanie działań

i planów, które prowadzą

do skutecznego

przestrzegania przepisów

i ciągłego doskonalenia

identyfikacje i analiza

problemów

z przestrzeganiem

przepisów, które mogą

stanowić zagrożenie dla

jakości pracy i rozwoju

organizacyjnego

23. Etyka i przestrzeganie przepisów

Zainteresowane strony zamówienia publicznego muszą zapewnić przestrzeganie wszystkich

mających zastosowanie przepisów, kodeksów postępowania i wytycznych oraz zgodność

z zasadami udzielania zamówień publicznych: równego traktowania, niedyskryminacji,

przejrzystości i proporcjonalności. Wszystkie zainteresowane strony zaangażowane

w zamówienie publiczne muszą zapewnić weryfikację w całym zakresie konkretnych zadań,

wykorzystując dostępne narzędzia do oceny ryzyka wystąpienia z jednej strony konfliktu

interesów, korupcji, a z drugiej strony praktyk antykonkurencyjnych dostawców, takich jak

uzgodnienia lub zmowy przetargowe lub potencjalnych problemów z przestrzeganiem

przepisów w ich pracy.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

demonstrowanie etycznych

i profesjonalnych

zachowań zgodnych

z kodeksem postępowania i

normami etycznymi

organizacji

wskazywanie orientacji na

przestrzeganie przepisów

przy przygotowywaniu

rezultatów zamówienia

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

zrozumienie i poszanowanie

polityki organizacji

w dziedzinie przestrzegania

przepisów, ich zakresu oraz

wymogów

i ryzyka z nimi związanych

rozumienie, a następnie ocena

wpływu naruszenia norm

etycznych i polityki

przestrzegania przepisów

konsultowanie się z ekspertami

z zakresu prawa oraz innych

dziedzin w przypadku

wątpliwości co do praktyk

związanych z przestrzeganiem

przepisów

4

34

propagowanie

kodeksu

postępowania i norm

etycznych

organizacji wśród

pracowników

wykonywanie

przeglądu i

monitorowanie

projektów zamówień

publicznych oraz

zapewnienie, aby

procesy w łańcuchu

dostaw były zgodne

z krajową polityką

w dziedzinie etyki

przedstawianie

praktycznych

zaleceń dotyczących

zwiększenia

zgodności z polityką

przestrzegania

przepisów i

polityką regulacyjną

obowiązującymi w

organizacji

Poziom

ekspercki

opracowywanie kodeksu

postępowania i etyki

organizacji oraz

stworzenie warunków do

jego przestrzegania przez

pracowników

tworzenie kultury

przestrzegania przepisów

w organizacji oraz

dostosowanie jej do

regulacji rządowych

i polityki rządowej

monitorowanie działań

i planów, które prowadzą

do skutecznego

przestrzegania przepisów

i ciągłego doskonalenia

identyfikowanie i analiza

problemów z

przestrzeganiem

przepisów, które mogą

stanowić zagrożenie dla

jakości pracy i rozwoju

organizacyjnego

Kompetencje miękkie

Kompetencje międzyludzkie

24.Współpraca

Żaden pracownik ds. zamówień publicznych nie działa w odosobnieniu. Aby osiągnąć sukces,

specjaliści ds. zamówień muszą współpracować ze sobą nawzajem oraz ze swoim

otoczeniem. Oznacza to pracę w zespołach i zachęcanie do dzielenia się pomysłami oraz

strategiami, a w konsekwencji gromadzenie fachowej wiedzy. Ma to zastosowanie w równym

stopniu do małej organizacji, w której nabywca publiczny będzie musiał polegać zarówno na

wewnętrznych, jak i zewnętrznych zainteresowanych stronach, co do większych organizacji

i centralnych jednostek zakupujących, w których istnieje świadoma strategia budowania

multidyscyplinarnych zespołów ds. zamówień publicznych w odniesieniu do konkretnych

postępowań o udzielenie zamówienia (np. prawnik, ekonomista, specjalista lub ekspert

w danym przedmiocie).

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

uwzględnianie swojej roli

oraz aktywnego wnoszenia

wkładu w osiąganie celów

zespołu ds. zamówień

publicznych

wnoszenie wkładu

w dynamikę zespołu, aby

zapewnić pozytywne relacje

zawodowe oparte na

współpracy,

umożliwiające sukces zespołu

rozumienie znaczenia

budowania relacji opartych

na zaufaniu i rzetelności

rozwinięcie i wzmocnienie

relacji w ramach

poszczególnych działów oraz

z zainteresowanymi stronami,

obywatelami, dostawcami itp.

stosowanie umiejętności

interpersonalnych we

współpracy z członkami

zespołu

uczciwe i sprawiedliwe

postępowanie z innymi

osobami, ze zrozumieniem

i szacunkiem

35

propagowanie

znaczenia i korzyści

płynących

z różnorodności

i integracji w ramach

zespołów ds.

zamówień

publicznych

wymiana wiedzy

z innymi osobami

przy jednoczesnym

uznaniu ich

doświadczenia

i umiejętności

ułatwianie wymiany

wiedzy fachowej

i zasobów z

zespołami oraz

między nimi,

uwzględniając ich

wymiar

strukturalny,

funkcjonalny

i kulturalny

budowanie silnych

zespołów, które

czerpią korzyści

z różnic w wiedzy

fachowej,

kompetencjach

i pochodzeniu

Poziom

ekspercki

rozwijanie ducha

i kultury zespołu na rzecz

skutecznej pracy

i współpracy zespołowej

propagowanie

sprzyjającego otoczenia

dla pracy zespołowej, co

ma służyć osiągnięciu

wyników

propagowanie

sprzyjającego otoczenia

dla pracy zespołowej, co

ma służyć osiągnięciu

wyników

działanie jako wzór do

naśladowania

i pokazywania dobrych

przykładów współpracy

w organizacji

25. Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami

Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami oznacza tworzenie i utrzymywanie

solidnych stosunków wewnętrznych i zewnętrznych opartych na wzajemnym zaufaniu

i wiarygodności. Specjaliści ds. zamówień publicznych muszą często współpracować

z zainteresowanymi stronami, aby osiągnąć cele organizacji i przyczynić się do

zrównoważonego rozwoju relacji z zainteresowanymi stronami.

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

identyfikowanie

wewnętrznych

i zewnętrznych

zainteresowanych stron

oraz zrozumienia ich

potrzeb

utrzymywanie dobrych

relacji współpracy

z wewnętrznymi

i zewnętrznymi

zainteresowanymi stronami

na szczeblu

operacyjnym

uwzględnienie punktów

widzenia wszystkich

zainteresowanych stron

przy analizowaniu

problemów i możliwości

poszukiwanie rozwiązań,

które zrównoważą potrzeby

różnych zainteresowanych

stron, oraz wyszukiwanie

rozwiązań korzystnych dla

wszystkich

Poziom

Poziom

średniozaawansowany zaawansowany

zapewnianie, aby potrzeby

zainteresowanych stron zostały

wysłuchane i skutecznie

zaspokojone

korzystanie ze

zdrowych relacji

współpracy opartych

na zaufaniu,

zaangażowaniu

i uczciwości

Poziom

ekspercki

opowiadanie się za

zdrowymi i efektywnymi

relacjami współpracy na

wysokim szczeblu

rozwiniecie dobrych, opartych

na wzajemnym zaufaniu,

relacji współpracy i dobrej

komunikacji z wewnętrznymi

i zewnętrznymi

zainteresowanymi stronami

motywowanie

wewnętrznych

i zewnętrznych

zainteresowanych

stron do osiągnięcia

pożądanych

rezultatów

tworzenie w ramach

organizacji kultury

wybitnego zarządzania

relacjami

z zainteresowanymi

stronami

analiza potencjalnych

pozytywnych i negatywnych

konsekwencji, aby wybrać

najbardziej odpowiednie

metody zarządzania relacjami

z zainteresowanymi stronami

wspieranie

otoczenia, w którym

można osiągnąć

rozwiązania

korzystne dla

wszystkich

identyfikowanie

strategicznych relacji

z zainteresowanymi

stronami i nadawanie im

priorytetów

budowanie relacji z odnośnymi

zainteresowanymi stronami

oraz zarządzanie tymi

relacjami, mające na celu

zapewnienie zrównoważonego

rozwoju strategii dotyczących

zainteresowanych stron

5

36

wspieranie

proaktywnej pracy,

która ma na celu

przewidywanie

i łagodzenie

potencjalnych

wyzwań związanych

z komunikacją

z zainteresowanymi

stronami

rozwinięcie

i wykorzystanie

strategicznych

relacji z

zainteresowanymi

stronami

przyjmowanie

odpowiedzialności za

wzmocnienie

ukierunkowania na

zainteresowane strony

i ich zaangażowania

na szczeblu

organizacyjnym

zapewnienie, aby solidne

zarządzanie relacjami

z zainteresowanymi

stronami zostało

uwzględnione

w strategiach

organizacyjnych

26. Zarządzanie zespołem i przywództwo

Zarządzanie zespołem i przywództwo mają kluczowe znaczenie dla określania jasnego

kierunku i osiągalnych celów dla zespołów ds. zamówień publicznych i funkcji udzielania

zamówień. Należy je wykorzystywać do promowania środowiska opartego na współpracy

oraz pracy na rzecz wspólnych celów. Oznacza to stosowanie metod i technik dopasowanych

do zespołu w celu wspierania jego członków, jasne określanie ról i obowiązków, identyfikację

indywidualnych i grupowych oczekiwań dotyczących wyników oraz zachęcanie zespołu do

współpracy na rzecz realizacji określonych celów.

Lp.

1

2

3

4

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

Poziom

zaawansowany

rozumienie różnych

stylów przywództwa

i dostosowanie się do

nich

rozumienie konieczności

dostosowania pracy zespołu do

realizacji celów organizacji

oraz konieczności

odpowiedniego postępowania

odznaczanie się

asertywnością,

pewnością siebie

i inteligencją

emocjonalną przy

zarządzaniu zespołem

zachęcanie do otwartej

komunikacji w ramach

zespołu

przekazywanie

konstruktywnych

informacji zwrotnych, co

ma służyć zapewnieniu

stałego doskonalenia

w ramach zespołu,

organizacji

i służby

przedstawianie

konstruktywnych sugestii

udoskonalania

regularne przekazywanie

członkom zespołu informacji

zwrotnych na temat ich

mocnych i słabych stron

słuchanie i docenianie wkładu

innych członków zespołu

37

umiejętność

planowania

i delegowania

obowiązków oraz

zarządzania nimi

i nadawania im

priorytetów zgodnie

z możliwościami

zespołu

zachęcanie do

inicjatyw na rzecz

zmian i wspierania

tych inicjatyw oraz

angażowania

członków zespołu

Poziom

ekspercki

rozwijanie kultury

najlepszych praktyk

i innowacji w ramach

zespołu ds.

zamówień

publicznych

i w ramach

organizacji

propagowanie

i wspieranie

pozytywnych praktyk

zarządzania zespołem

i przywództwa

kierowanie

inicjatywami na

rzecz zmian, aby

spełnić wymogi

polityki

Kompetencje miękkie

Kompetencje w zakresie wyników

27. Świadomość organizacyjna

Świadomość organizacyjna to rozumienie struktury administracyjnej, kultury organizacyjnej

oraz ram prawnych i politycznych, które mają wpływ na organizację. Umożliwia ona

zrozumienie motywacji poszczególnych zainteresowanych stron oraz podjęcie odpowiednich

działań prowadzących do zabezpieczenia optymalnego wykorzystania środków i najlepszych

rezultatów na rzecz organizacji.

Lp.

1

2

3

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

działanie zgodnie z wizją,

misją i wartościami

organizacji

identyfikowanie interesów

i motywacji wewnętrznych

zainteresowanych stron

i wskazanie powiązanego

ryzyka

opracowywanie

i przeprowadzanie

szkolenia mającego

na celu przekazanie

wartości i metod

pracy organizacji

rozumienie i szanowanie

otoczenia prawnego organizacji

propagowanie

wartości i aspektów

społecznych

organizacji służących

wspieraniu skutecznej

pracy zespołowej

identyfikowanie istotnych

możliwości szkoleniowych,

aby wspierać własny

rozwój zawodowy

rozumienie struktury

i procesów organizacji oraz

sposobu, w jaki

poszczególne działy

wpływają na decyzje

w sprawie zamówień

publicznych

uzyskiwanie wytycznych

i porad od ekspertów

w organizacji, które mają

służyć rozwiązywaniu

problemów

38

Poziom

zaawansowany

przekazanie

najgłębszego

poziomu wiedzy na

temat wewnętrznych

procesów i procedur

organizacji oraz

systemu i narzędzi

Poziom

ekspercki

prowadzenie

i wpływanie na

kształt rozmów na

wysokim szczeblu

dotyczących polityki

wewnętrznej

określenie wyraźnych

perspektyw kariery

zawodowej oraz

możliwości uczenia

się i rozwoju

pracowników

kierowanie strategią

organizacji

w kierunku

osiągnięcia

optymalnego

wykorzystania

środków

28. Zarządzanie ryzykiem

Skuteczna realizacja projektu zamówienia publicznego wymaga zrozumienia i stosowania

kluczowych koncepcji, praktyk i narzędzi zarządzania postępowaniami o udzielenie

zamówienia. Te koncepcje zarządzania projektami można wykorzystać do zapewnienia, aby

projekty zamówień publicznych były realizowane zgodnie z oczekiwanym harmonogramem,

budżetem, jakością, przy zaangażowaniu zainteresowanych stron oraz z ograniczaniem

ryzyka.

Lp.

1

2

3

4

5

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

wykonywanie prostych

zadań i wspierania

przygotowywania

rezultatów

podejmowanie świadomych

i właściwych decyzji, które

wspierają realizację projektu

przestrzeganie wytycznych

i terminów na wykonanie

działań związanych

z rezultatami i projektami

organizowanie i koordynacja

działań zgodnie z celami

i strategią projektu

przedstawianie sprawozdań na

temat postępów w realizacji

projektu i osiągniętych

wyników, łącznie z oceną

jakości

umiejętne zarządzanie

pojedynczym projektem od

etapu określenia zakresu do

zakończenia projektu

identyfikacja zadań

i delegowania ich

z wykorzystaniem

odpowiednich zasobów

39

Poziom

zaawansowany

zapewnienie realizacji

kluczowych etapów

projektu

i dostarczenie

rezultatów, aby

zrealizować cele

projektu

monitorowanie

i prowadzenie

złożonych projektów

w niepewnym

otoczeniu

radzenie sobie ze

złożonymi

problemami

budżetowymi oraz

komunikacją

z zainteresowanymi

stronami

ustanowienie ram

i podejścia dla

projektu,

z zapewnieniem

odpowiedniego

dostosowania celów

projektu do ogólnej

strategii

Poziom

Ekspercki

propagowanie

właściwego systemu

i narzędzi zarządzania

projektami

w organizacji

przyjmowanie

odpowiedzialności za

skuteczność

projektów

i wdrożenie

wybranego podejścia

kierowanie strategią

organizacji na rzecz

zarządzania

projektami

i przewidywania

wysokiego ryzyka

oraz

nieoczekiwanych

sytuacji i łagodzenia

ich skutków

29. Ukierunkowanie na wyniki

Specjaliści ds. zamówień publicznych muszą koncentrować wysiłki i nadawać priorytety

zadaniom, aby zapewnić optymalne wykorzystanie środków, zgodnie z wytycznymi i polityką

w zakresie usług publicznych. Ich zadaniem jest osiągnięcie oszczędności kosztów oraz

realizacja strategicznych i zrównoważonych celów, proaktywne rozpoznawanie

nieefektywności, pokonywanie przeszkód i dostosowywanie swojego podejścia w celu

spójnego dostarczania zrównoważonych i charakteryzujących się wysoką efektywnością

rezultatów zamówień publicznych.

Lp.

1

2

3

4

5

Poziom

podstawowy

Poziom

średniozaawansowany

skuteczne zarządzanie

czasem

i nadawanie

priorytetów zadaniom,

aby dotrzymać

terminów

wykazywanie wytrwałości

i zaangażowania, aby osiągnąć cele

zespołu i organizacji

dokonywanie

przeglądu własnych

wyników i ich

poprawy

określanie celów zespołu, które

wspierają osiągnięcie celów

organizacyjnych i kluczowych

wskaźników skuteczności

działania

energiczne

i wytrwałe

realizowanie

poszczególnych

celów, przy założeniu

wysokich norm

wyników

utrzymywanie koncentracji zespołu

przez ustanawianie krótko- i

długoterminowych planów

działania

rozwinięcie

podstawowego

faktycznego

zrozumienia

czynników

nadających kierunek

działaniom

organizacji

skuteczne zarządzanie

efektywnością zespołu, co ma

służyć osiągnięciu wyników

w zakresie optymalnego

wykorzystania środków

mierzenie, w jakim stopniu

wartości docelowe zostały

osiągnięte

40

Poziom

zaawansowany

określanie celów,

które stanowią

wsparcie dla

osiągania wyników,

oraz wartości

docelowych

dotyczących

optymalnego

wykorzystania

środków

kierowanie zespołem

ds. zamówień

publicznych w taki

sposób, aby spełniał

normy i osiągnął

wyniki zgodne

z wartościami i misją

organizacji

monitorowanie

i analizowanie

wyników, w tym

z wykorzystaniem

technik analizy

statystycznej, na

potrzeby

określenia nowych

celów

Poziom

ekspercki

wykazywanie się

strategiczną

świadomością na

temat roli

wewnętrznych

zespołów

i zewnętrznych

zainteresowanych

stron w skutecznej

realizacji zamówień

publicznych

kierowanie

motywacją

i kształtowanie

zachowań

zainteresowanych

stron, aby osiągnąć

cele organizacji

stworzenie kultury

wyników

i kształtowanie

struktury

organizacyjnej, która

wspiera osiągnięcie

celów

określenie ambitnych

celów w zakresie

optymalnego

wykorzystania

środków i wyników

zamówień

publicznych

30. Zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna

Udzielanie zamówień publicznych odbywa się na zbiegu interesów publicznych i prywatnych.

Podlega ono kilku warstwom nadzoru wewnętrznego i zewnętrznego, obejmującego nawet

zainteresowanie mediów, i jest powszechnie uznawane za kluczowy obszar ryzyka w zakresie

nadużyć finansowych i korupcji. W związku z tym dużą część pracy pracownika ds. zamówień

publicznych stanowi zarządzanie szeregiem nakładających się na siebie czynników ryzyka.

Wymaga to rygorystycznego i przemyślanego stosowania środków łagodzących i kontroli oraz

proaktywnego podejścia do ochrony interesów organizacji i dobra publicznego.

Lp.

1

2

Poziom

podstawowy

rozumienie, że

udzielanie zamówień

publicznych jest

podatne na ryzyko,

takie jak nadużycia

finansowe i korupcja,

i wnoszenia wkładu

w jego identyfikację

wdrożenie procesów

zarządzania ryzykiem,

takich jak zarządzanie

zmianą i kontrola

wersji

Poziom

średniozaawansowany

umiejętność skutecznego

wdrożenia poszczególnych funkcji

kontroli wewnętrznej i audytu

wewnętrznego

stosowanie i dostosowanie

procesów kontroli wewnętrznej do

udzielania zamówień publicznych.

Poziom

zaawansowany

umiejętność

proaktywnego

zarządzania ryzykiem

w celu wniesienia

wartości dodanej do

działań związanych

z zamówieniami

publicznymi

wdrażanie

zaawansowanych

procesów i narzędzi

zarządzania

ryzykiem, takich jak

procesy i narzędzia

informatyczne

uwzględnianie

wkładu z ocen ryzyka

przy opracowywaniu

strategii i polityki

w dziedzinie

zamówień

publicznych

3

41

Poziom

ekspercki

stosowanie

zaawansowanych

działań z zakresu

zarządzania

ryzykiem i kontroli

zarówno na szczeblu

operacyjnym,

jak i strategicznym

opanowanie

wszystkich

wewnętrznych

i zewnętrznych

funkcji

zabezpieczających

oraz

wykorzystywanie

ich, aby wnieść

wartość dodaną do

działalności w

obszarze zamówień

publicznych

umiejętność pełnego

włączenia procesów

kontroli i

zarządzania

ryzykiem do

systemów

zarządzania

zamówieniami

publicznymi

i operacyjnych

systemów udzielania

zamówień przy

zastosowaniu

ustanowionych

kanałów

komunikacji z

organami

ds. ochrony

konkurencji i walki

z korupcją

sugerowanie

usprawnień systemu

kontroli wewnętrznej

stosowanego

w odniesieniu do

działalności

w obszarze

zamówień

publicznych

4

42

korzystanie

z korzyści

wynikających

z systemu i narzędzi

zamówień

publicznych do

udoskonalenia

opracowywania

i wdrażania

mechanizmów

kontroli

M.P. 2022 poz. 125 inForce

załącznik nr 3 do polityki.

Etap 3. Przeprowadzenie samooceny

W ramach tego kroku, praktycy zamówień publicznych są zobowiązani do wypełnienia

kwestionariusza samooceny. Kwestionariusz ten podzielony być powinien na trzy części

(i) pytania ogólne, (ii) pytania w zakresie wiedzy, (iii) pytania w zakresie umiejętności.

Propozycja pytań odpowiadających poszczególnym kompetencjom stanowi załącznik nr 4 do

polityki pn. „Wykaz pytań do kwestionariusza samooceny”. Załącznik ten należy stosować

łącznie z załącznikiem nr 2 pn. „Matryca kompetencji dla specjalistów w zamówieniach

publicznych”, w którym szczegółowo opisane zostały kompetencje oraz wymagania dla

poszczególnego poziomu biegłości.

Podsumowując, na tym etapie zamawiający powinien dokonać przeglądu realnego potencjału

swojej jednostki zakupowej przez rzetelne i wolne od negatywnych dla pracowników

konsekwencji przeprowadzenie samooceny.

Dane pozyskane z ww. kwestionariuszy powinny następnie zostać zgromadzone i zsumowane

przez zamawiającego. Następnym krokiem będzie przekazanie tych zbiorczych danych do

jednostki nadzorującej, która to po zsumowaniu danych wszystkich swoich jednostek

nadzorowanych przekaże zbiorczy materiał do Prezesa UZP.

Dzięki temu jednostki nadzorowane będą miały możliwość organizowania wspólnych szkoleń

lub zamówień. Prezes UZP będzie otrzymywał zebrane dane z wyszczególnieniem działów

administracji30) oraz poszczególnych zamawiających.

30) Zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1893, z późn. zm.).

Etap 4. Rozpoznanie luk

Gdy zespół praktyków przekaże indywidualne kwestionariusze samooceny, rolą kierownika

zamawiającego jest dokonanie analizy zebranych wyników zarówno na poziomie

indywidualnym oraz organizacyjnym.

Wyniki te na poziomie indywidualnym powinny być konfrontowane z profilami

zawodowymi, jakie każdy zamawiający określił dla siebie na etapie 2. Dzięki temu kierownik

zamawiającego będzie w stanie odkryć mocne i słabe strony swojego zespołu oraz ewentualne

luki kompetencyjne.

Przy wykorzystaniu np. wykresu radarowego, zestawiając profil danego stanowiska

z punktami każdego pracownika indywidualnie lub średnią punktów wszystkich pracowników

przewidzianych do realizacji zadań w ramach tego profilu można zidentyfikować w prosty

sposób luki w kompetencjach zespołu i pole do podjęcia działań.

(Źródło: https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/procurcompeu_ecf_for_pp_pl.pdf)

Podsumowując, na tym etapie zamawiający ma za zadanie dokonać faktycznej ewaluacji

wyników ankiet, co więcej dane zebrane w ich wyniku zamawiający powinien gromadzić i na

ich podstawie móc obserwować rozwój zawodowy pracowników.

Etap 5. Uzupełnianie luk

Kierownik zamawiającego, na podstawie danych pochodzących z kwestionariuszy

samooceny, może zidentyfikować obszary, które wymagają interwencji. Podejmowane

działania mogą być podejmowane w ramach systemu doskonalenia zawodowego

w odniesieniu do indywidualnych pracowników bądź też na poziomie całej organizacji przez

m.in. szkolenia wewnętrzne lub zewnętrzne, rekrutację nowych pracowników, outsourcing

oraz łączenie potencjału z innymi zamawiającymi przez wymianę wiedzy oraz wspólne

zakupy i powoływanie centralnych zamawiających.

Tym samym, polityka kadrowa zamawiającego w oparciu o pozyskane dane powinna

stanowić kluczowy element strategii kadrowej oraz strategii zakupowej jednostki.

Ponadto przez analizę zebranych i opracowanych w ten sposób danych Prezes UZP będzie

mógł lepiej dopasowywać swoje działania w zakresie szkolenia i edukacji do realnych

i powtarzających się potrzeb praktyków zamówień publicznych.

Podsumowując, w ramach tego etapu zamawiający powinien określić zadania i plany

szkoleniowe dla wszystkich pracowników jednostki zakupowej.

Mając powyższe na uwadze, kierownik zamawiającego powinien

➢ przejść 5 omówionych wyżej etapów dostosowania kadry praktyków

zamówień do ram ProcurCompEu, z czego pierwsze 4 etapy do końca

drugiego roku (2023) obowiązywania polityki,

➢ dostosować regulacje wewnętrzne do ProcurCompEu,

➢ w ramach etapu 5. „uzupełnienie luk” przygotować listę kompetencji, których

brakuje w zespole zamówień publicznych, i określić na jej podstawie strategię

szkoleniową,

➢ wyniki ankiet wraz z listą brakujących kompetencji oraz poziomami biegłości

przekazać do swojej jednostki nadzorującej i wojewody,

➢ przystąpić do realizacji tej strategii za pomocą szkoleń wewnętrznych oraz

zewnętrznych (organizowanych przez jednostki publiczne, jak i rynek

prywatny) i co roku monitorować.

Organy naczelne oraz wojewodowie powinni

➢ gromadzić wyniki ankiet swoich jednostek nadzorowanych,

➢ agregować dane z ankiet swoich jednostek i następnie przekazać je Prezesowi

Urzędu Zamówień Publicznych.

Praktycy zamówień publicznych powinni

➢

➢

➢

➢

wypełniać rzetelnie ankietę,

dążyć do wpasowania się w pożądany profil zakupowy,

sygnalizować potrzeby szkoleniowe,

szkolić się we własnym zakresie, korzystając

i ogólnodostępnych materiałów.

z

darmowych

Prezes UZP powinien

➢ co roku zbierać informacje w zakresie braków w kompetencjach,

➢ uwzględniać te informacje w prowadzonej działalności edukacyjnej.

Minister właściwy ds. gospodarki powinien

➢ propagować wykorzystanie profili zawodowych wśród zamawiających.

2)

Uatrakcyjnienie pracy u zamawiającego

Rolą kierownika zamawiającego bez wątpienia jest prowadzenie spójnej, przemyślanej oraz

efektywnej polityki kadrowej. W szczególności kluczowe jest to w przypadku zarządzania

zespołem praktyków zamówień publicznych. Nierzadko ich biegłość w swoim zawodzie

przynieść może faktyczną efektywność wydatkowanych środków, co objawić się może m.in

w oszczędnościach czy też uzyskaniu lepszych, bardziej nowoczesnych oraz przyjaznych

środowiskowo rozwiązań.

Każdy zamawiający ma swój indywidualny charakter, a realizowane przez niego potrzeby

zakupowe są uwarunkowane posiadanym potencjałem i zapleczem zarówno technicznym, jak

i organizacyjnym. Realizowanie potrzeb zakupowych takich jednostek wiąże się

z koniecznością odpowiedniego rozpoznania przez praktyków zamówień publicznych

możliwości własnej organizacji. Dlatego też, ze strategicznego punktu widzenia, odpływ

praktyków zamówień publicznych stanowi ryzyko mogące oddziaływać na efektywność

całości procesu zakupowego.

Strategicznym interesem kierownika zamawiającego z pewnością jest zbudowanie

odpowiedniego zespołu praktyków zamówień publicznych (w oparciu o ProcurCompEU).

W tym celu kluczowym jest, aby utrzymywać praktyków zamówień publicznych i budować

ich potencjał indywidualnie, a także jako całego zespołu. W tym celu kierownik

zamawiającego powinien prowadzić zintensyfikowane działania w kierunku: (i) budowy

indywidualnego potencjału pracownika oraz (ii) budowy potencjału menedżerów.

Działanie 1. Budowanie indywidualnego potencjału pracowników

Pierwszym etapem budowania potencjału pracownika jest pozyskanie go w ramach dobrze

przeprowadzonego procesu rekrutacyjnego. Podstawą efektywnego zespołu jest odpowiednie

dopasowanie pracowników do zespołu i charakteru pracy. Krótki i przeprowadzony

w pośpiechu proces rekrutacyjny będzie powodować zazwyczaj zatrudnienie pracownika

niedopasowanego do funkcjonującego zespołu, który po kilku miesiącach może odejść

z pracy. Sytuacja ta doprowadzi do zwiększenia obłożenia pracą pozostałych pracowników

przez okres wakatu oraz większych napięć w zespole.

Rekomendowanym jest, aby rekrutacja do zespołu praktyków zamówień publicznych była co

najmniej 2 etapowa, gdzie jednym z etapów będzie test umiejętności. Ponadto każdorazowo,

kierownik zamawiającego powinien zweryfikować kwalifikacje i doświadczenie kandydata.

Co więcej, w celu pozyskania młodych pracowników warto podjąć działania wyprzedzające

polegające na wspieraniu konkursów wiedzy o zamówieniach publicznych czy też wsparcia

działalności akademickich kół naukowych. W ramach tych działań można pozyskać

absolwentów zainteresowanych od samego początku tematem zamówień publicznych.

Skuteczny proces rekrutacji powinien wyłonić pracownika, którego kompetencje będą

wystarczające do skutecznego realizowania swoich obowiązków, a także, którego cechy

osobowe będą wskazywać na chęć rozwoju i zawodowego samodoskonalenia.

Po drugie, każdy pracownik powinien już na początku swojej pracy w jednostce zamawiającej

przejść proces autoewaluacji, z uwzględnieniem swojego profilu zawodowego. Na podstawie

wyników tej ewaluacji pracownik wraz ze swoim bezpośrednim przełożonym powinni

przygotować indywidualny plan rozwoju zawodowego, który obejmować będzie zarówno

krótkookresowe cele realizowane w ramach planu szkoleniowego jednostki, ale także cele

średniookresowe, których realizacja zmierzać będzie do budowania potencjału zawodowego

pracownika zgodnie z osiągalnym i przewidzianym w przyszłości profilem zawodowym.

Narzędziem dla służby cywilnej, które już istnieje w systemie i powinno zostać odpowiednio

wykorzystane, jest Indywidualny program rozwoju pracownika.

Kluczowym jest, aby kierownik zamawiającego był fundamentem systemu wsparcia rozwoju

pracownika przez zapewnienie finansowego i organizacyjnego wsparcia w podnoszeniu

swoich kompetencji, umożliwienie realizowania studiów podyplomowych, doktoranckich,

lekcji języka obcego, aplikacji prawniczych i innych form rozwoju pracownika. Pracownicy,

widząc możliwości rozwojowe w ramach danej organizacji, będą skorzy do związania się

z nią na dłuższy czas.

Trzecim działaniem kadry menedżerskiej zamawiającego, które może pozytywnie wpłynąć na

rozwój praktyki zamówień publicznych, bez wątpienia są ewaluacje okresowe (których nie

należy mylić z oceną okresową, o której mowa w art. 81 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.

o służbie cywilnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1233, z późn. zm.)). Jest to moment, w którym

pracownik może otrzymać informację zwrotną dotyczącą swoich postaw w trakcie

wykonywania obowiązków zawodowych. Kluczowym jest, aby takie ewaluacje odbywały się

częściej niż raz do roku, a ustrukturyzowana informacja zwrotna składała się z elementów

pozytywnych, jak i tych, które należy jeszcze poprawić. W trakcie takich ewaluacji

pracownika należy również aktualizować indywidualny plan rozwoju, tak aby uzupełnić go

o nowe elementy, z którymi pracownik ma trudności, i na bieżąco rozwijać kompetencje

pracownika.

Rolą kierownika zamawiającego jest w tym przypadku inicjowanie takich ewaluacji oraz

zorganizowanie pracy zamawiającego w ten sposób, aby menedżerowie mogli dokonywać

takich ocen oraz mieli odpowiednie narzędzia oraz kompetencję do ich realizacji.

Czwartym elementem budowania potencjału pracowników jest stworzenie w pracownikach

przekonania o możliwości awansu w ramach organizacji. Pracownicy często odchodzą

z organizacji, w której nie widzą możliwości awansu na wyższe stanowiska oraz możliwości

uzyskania podwyżki. Mając ten fakt na uwadze, należy budując plan rozwoju pracownika

określić jasno kroki milowe wymagane do awansów i podwyżek. Tym samym, pracownik ma

poczucie, że może wiązać przyszłość z organizacją. Dlatego też, w przypadku wakatu na

jakiekolwiek stanowisko, w tym w szczególności na szczeblu menedżerskim, w pierwszej

kolejności kierownik zamawiającego powinien brać pod uwagę kandydatury pracowników już

zatrudnionych w ramach organizacji. Kwestia ta powinna uzupełniać się z indywidualnym

planem rozwoju pracownika, tak aby pracownicy na niższych stanowiskach podnosili swoje

kompetencje i przygotowywali się do objęcia wyższych stanowisk i sprostania zadań z nimi

związanych.

Działanie 2. Budowanie potencjału menedżerów

Przyczyną rezygnacji z pracy, poza kwestiami o charakterze finansowym, często mogą być

kwestie związane z zarządzaniem zespołem przez menedżerów. W przypadku gdy pracownik

rezygnuje z pracy, bardzo często przyczyny należy doszukiwać się po stronie menedżera,

a nie całej organizacji. Warto zwrócić na to szczególną uwagę, w sytuacji gdy w danym

zespole występuje duża rotacja pracowników.

Mając powyższe na względzie, należy szczególną uwagę zwrócić na rozwijanie kompetencji

miękkich wśród menedżerów, a także edukować ich w kwestii zarządzania zespołem

składającym się z pracowników różnego szczebla, a także w różnym wieku.

Rekomendowanym modelem jest przygotowanie menedżera do swojej roli w ramach

realizacji indywidualnego planu rozwoju oraz wyłanianie go spośród pracowników

organizacji. Tak przygotowany pracownik ma lepszą wiedzę dotyczącą charakterystyki

zarówno zespołu, jak i potrzeb zakupowych zamawiającego.

Ponadto menedżer w ramach swojego profilu zawodowego wynikającego z ProcurCompEu,

powinien osiągnąć adekwatny stopień umiejętności miękkich już przed objęciem swojej

funkcji. Co więcej w trakcie swojego zatrudnienia na stanowisku menedżerskim, w ramach

planu rozwoju danego menedżera, kierownik zamawiającego powinien zwrócić szczególną

uwagę na umiejętności miękkie związane z komunikacją i zarządzaniem zespołem.

Działanie 3. Budowanie komfortowych warunków pracy

Kolejnym pożądanym kierunkiem interwencji kierownika zamawiającego jest ewaluacja

warunków pracy, jakimi dysponują pracownicy zamawiającego. Kierownik zamawiającego

powinien dążyć do ulepszania miejsca pracy zgodnie z potrzebami sygnalizowanymi przez

pracowników. Pracownicy powinni mieć pełen komfort pracy w biurze. Nawet drobne

niedogodności, które przez wiele lat są codziennością, mogą stanowić jeden z powodów

odejścia z pracy.

Mając powyższe na uwadze, kierownik zamawiającego powinien

➢

➢

➢

➢

➢

wyposażyć menedżerów jednostek zamówieniowych w organizacyjne

narzędzia zapewniające możliwość prowadzenia doskonalenia zawodowego

zgodnie z przyjętym indywidualnym planem,

przygotować odpowiedni plan doskonalenia menedżerów oraz przyszłych

menedżerów ze szczególnym naciskiem na umiejętności miękkie,

koordynować przeprowadzanie ewaluacji okresowych,

dokonać przeglądu procesu rekrutacji w celu jego udoskonalenia

i uzupełniania z profilami zawodowymi,

dokonać przeglądu warunków pracy i możliwie dostosować je zgodnie

z propozycjami pracowników.

Menedżer jednostki zamówieniowej powinien

przygotować plan rozwoju poszczególnych pracowników i dążyć do jego

realizowania,

➢ przeprowadzać spotkania ewaluacyjne co najmniej 2 razy do roku (najlepiej

częściej) i aktualizować plany rozwoju pracowników,

➢ brać czynny udział w procesie rekrutacji pracowników.

➢

Praktycy zamówień publicznych powinni

➢

➢

➢

➢

wypełniać rzetelnie wszelkie ankiety ewaluacyjne,

sygnalizować potrzebę zmian w miejscu pracy,

sygnalizować potrzeby szkoleniowe,

podnosić swoje kompetencje zawodowe.

W tym celu w ramach działań prewencyjnych kierownik zamawiającego powinien prowadzić

raz na pół roku anonimowe ankiety wśród pracowników, które pomogą w rozpoznaniu pola

do poprawy w warunkach pracy.

2. Współpraca horyzontalna i wertykalna

Współpraca między zamawiającymi jest elementem w dążeniu do zwiększenia

innowacyjności i efektywności zamówień publicznych. Może przyczynić się do większego

profesjonalizmu pracowników zaangażowanych w przygotowanie i przeprowadzenie

postępowania o udzielenie zamówienia. Współpraca nie odbiera poszczególnym

zamawiającym niezależności i samodzielności w realizowaniu potrzeb zakupowych, daje

natomiast wsparcie na każdym etapie postępowania. Ma służyć lepszemu i bardziej

merytorycznemu przygotowaniu postępowania i sporządzeniu optymalnego pod względem

potrzeb zakupowych opisu przedmiotu zamówienia z uwzględnieniem wykorzystania

aspektów innowacyjnych, zielonych i społecznych.

Ustawa Pzp daje odpowiednie narzędzia, dzięki którym instytucje zamawiające mają

możliwość nawiązywania współpracy zarówno na etapie przygotowania, jak

i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia.

Należy rozróżnić dwa rodzaje współpracy zamawiających

➢ współpracę horyzontalną – współpraca między instytucjami zamawiającymi w ramach

zamówień centralnych i wspólnych;

➢ współpracę wertykalną – korzystanie z wiedzy i wsparcia wyspecjalizowanych

instytucji, innych zamawiających, świata nauki, czerpanie z ich dotychczasowego

doświadczenia.

1)

Zamówienia centralne

Pierwszą formą współpracy horyzontalnej między zamawiającymi są zamówienia centralne,

będące przedmiotem działalności centralnego zamawiającego, w rozumieniu art. 44 ustawy

Pzp. Udział w zakupach centralnych co do zasady jest obowiązkowy. Centralny zamawiający

jest powoływany w drodze zarządzenia przez Prezesa Rady Ministrów, spośród jednostek

organizacyjnych podległych organom administracji rządowej lub przez nie nadzorowanych

lub przez ministra kierującego działem administracji rządowej spośród podległych sobie

jednostek organizacyjnych lub przez niego nadzorowanych. Może być także powołany

uchwałą organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego.

Przedmiot zamówień centralnego nie różni się od przedmiotu zamówień wspólnych. Mogą to

być także m.in.: dostawy sprzętu komputerowego, informatycznego, oprogramowania

i licencji, biurowego, paliw napędowych do samochodów, kart flotowych, artykułów

biurowych, prasy, samochodów osobowych, terenowych i ciężarowych i innych pojazdów

użytkowych, usługi telefonii stacjonarnej i komórkowej, ubezpieczeń majątkowych

i komunikacyjnych, usług pocztowych i kurierskich, umundurowania.

Korzyści wynikające z zamówień centralnych

➢ Osiągnięcie efektu skali, czyli znacznie korzystniejszych cenowo ofert z uwagi na

większy zakres zamówienia.

➢ Ujednolicenie zamawianych produktów, które będą na wyposażeniu określonych

zamawiających. Dotyczy to zwłaszcza tych zamawiających centralnych, którzy

przeprowadzają postępowania na użytek jednostek zamawiających w całym kraju.

➢ Wsparcie merytoryczne mniejszych jednostek zamawiających, co może przyczynić się

do zwiększenia efektywności realizowanych zamówień.

➢ Oszczędność czasu wynikająca z mniejszej ilości postępowań, dzięki czemu

pracownicy zamawiającego mają więcej czasu na przygotowanie innych postępowań,

w tym tych strategicznych z punktu widzenia zamawiającego.

Zasady dobrej współpracy

Zamówienia centralne mogą przynieść oczekiwane korzyści tylko w przypadku dobrej

współpracy między wszystkimi instytucjami zaangażowanymi w centralne zamówienia.

Współpraca ta powinna obejmować zarówno etap przygotowania planu postępowań

centralnego zamawiającego na następny rok, jak również przygotowanie już konkretnych

postępowań z opisem przedmiotu zamówienia, ustaleniem kryteriów oceny ofert czy

warunków udziału. Zasady dobrej współpracy powinny obejmować m.in.

➢ wzajemny szacunek i lojalność wszystkich instytucji zaangażowanych w proces

udzielania centralnych zamówień;

➢ szukanie możliwości osiągnięcia porozumienia między instytucjami, w oparciu

o wzajemne zrozumienie potrzeb i celów;

➢ uznanie koordynacyjnej roli centralnego zamawiającego;

➢ wyznaczanie odpowiednich terminów do zgłaszania uwag i analizy dokumentów,

stosownych do ich objętości.

Dla instytucji zamawiających zgodne współdziałanie powinno również przejawiać się m.in.

w

➢ gotowości do

zakupowych;

przekazywania

centralnemu

zamawiającemu

swoich

planów

➢ uznaniu koordynacyjnej roli centralnego zamawiającego, a więc m.in. uprawnieniu

centralnego zamawiającego do wyznaczania terminów dla instytucji zamawiających;

➢ dokonaniu szacunkowej wartości zamówienia oraz przygotowaniu wstępnego opisu

przedmiotu zamówienia dla postępowań objętych zakupami centralnymi.

Centralny zamawiający, współdziałając z poszczególnymi zamawiającymi, m.in. powinien

➢ brać pod uwagę oczekiwania i opinie poszczególnych zamawiających dotyczące

przygotowania opisu przedmiotu zamówienia;

➢ wyznaczać rozsądne terminy na zgłaszanie uwag i analiz;

➢ wykazywać gotowość do spotkań z przedstawicielami poszczególnych zamawiających

w przypadku wystąpienia nieporozumień, niejasności;

➢ mieć odwagę we wprowadzaniu do zamówień centralnych aspektów społecznych,

zielonych i innowacyjnych oraz rozwiązań zwiększających szanse przedsiębiorstw

z sektora MŚP.

Szczególnej analizy i współpracy wymaga etap określania planu zamówień centralnych,

podejmowania decyzji, które postępowania będą realizowane centralnie, a które

indywidualnie. Może się bowiem okazać, że zamówienie realizowane centralnie na poziomie

oszacowania będzie droższe niż przeprowadzane indywidualnie. Należy tutaj pamiętać

o różnicach cen dostaw, usług czy robót budowlanych w poszczególnych regionach Polski.

Ponadto różne mogą być koszty wykonawców, marże, stosowane rabaty. Część wykonawców

może nie być zainteresowana zamówieniem dla centralnego zamawiającego, ponieważ

działają lokalnie i w związku z tym do przetargu organizowanego centralnie nie przystąpią,

z obawy o swoje możliwości wykonawcze, logistyczne czy transportowe. Centralny

zamawiający, w porozumieniu z poszczególnymi zamawiającymi, musi to wszystko

rozważyć, tak aby uwzględnić ewentualne korzyści wynikające z indywidualnego udzielenia

zamówienia na rynku lokalnym.

Analiza efektywności zamówień

Centralizowanie zamówień publicznych powinno służyć poprawie efektywności zarówno

organizacyjnej, jak i ekonomicznej. Organ powołujący centralnego zamawiającego powinien

zapewnić sobie możliwość monitorowania poziomu efektywności zamówień centralnych.

Dlatego też, w zarządzeniu lub innym akcie o powołaniu centralnego zamawiającego

powinno znaleźć się zobowiązanie do dokonywania analizy efektywności zamówień

centralnych, w ramach współdziałania instytucji zaangażowanych w proces.

Taka analiza powinna być sporządzana raz w roku i zawierać m.in. informacje na temat

➢ stopnia oszczędności zamówień

realizowanych indywidualnie;

centralnych,

w porównaniu do zamówień

➢ liczby przeprowadzonych zamówień zrównoważonych z wykorzystaniem aspektów

społecznych i zielonych;

➢ wskazywać na podjęte działania, które miały ułatwić ubieganie się o zamówienia

przedsiębiorcom z sektora MŚP.

Jej efektem powinien być dokument zawierający co najmniej: źródła analizowanych danych,

zestawienie udzielonych zamówień centralnych wraz ze wskazaniem stopnia uzyskanych

oszczędności, bilans kosztów i korzyści oraz końcowe wnioski i konkluzje. Dokument ten

podpisany przez osobę kierującą centralnym zamawiającym powinien zostać skierowany do

organu, który go nadzoruje najpóźniej do końca I kwartału następnego roku kalendarzowego.

Pomocnicze działania zakupowe

Ważnym elementem definiującym działalność centralnego zamawiającego powinno być także

wykonywanie tzw. pomocniczych działań zakupowych, które sprowadzają się do zapewnienia

wsparcia zamawiającym w związku z udzieleniem zamówienia lub organizacją konkursu oraz

doradztwa w zakresie planowania, przygotowania i przeprowadzania postępowania.

Wskazane jest, aby zamawiający, dla których został powołany centralny zamawiający, mogli

skorzystać z jego wsparcia merytorycznego, wiedzy i doświadczenia przy przygotowaniu

postępowań, nawet wówczas gdy przeprowadzają je samodzielnie, a dany przedmiot

zamówienia nie został objęty zakupami centralnymi.

Centralni zamawiający z uwagi na swoje uprawnienia dotyczące planowania mogą zbierać

informacje na temat planowanych przez poszczególnych zamawiających zakupów oraz

informować tych zamawiających o potencjalnej możliwości wspólnego przeprowadzenia

postępowania albo przeprowadzenia postępowania pod swoją egidą, nawet wówczas gdy dane

zamówienie nie zostało wpisane na listę zakupów centralnych w danym roku.

Mając powyższe na uwadze, poszczególni ministrowie powinni przykładać większą

wagę do

➢ rozważenia potrzeby wyznaczenia centralnych zamawiających spośród

podległych lub nadzorowanych jednostek, którzy mogliby zaspokajać potrzeby

obsługujących ich urzędów oraz jednostek im podległych lub nadzorowanych,

przy uwzględnieniu ich specyfiki oraz przykładowych kategorii zamówień, które

nie są objęte właściwością przedmiotową postępowań prowadzonych przez

Centrum Obsługi Administracji Rządowej.

Kierownicy zamawiających powinni

➢ nadzorować współpracę podległych sobie urzędów z centralnym zamawiającym

i być na bieżąco informowani o postępowaniach przeprowadzanych centralnie

lub wspólnie;

➢ wykorzystywać wyniki analizy efektywności do bieżącego zarządzania i nadzoru

nad systemem zamówień publicznych.

Centralni zamawiający powinni

➢ raz w roku dokonywać analizy efektywności przeprowadzanych przez nich

zamówień. Obowiązek ten powinien wynikać z regulacji wewnętrznych;

➢ świadczyć pomocnicze działania zakupowe na rzecz mniejszych jednostek np.

wsparcie w związku z udzieleniem zamówienia lub organizacją konkursu oraz

doradztwo w zakresie planowania, przygotowania i przeprowadzania

postępowania.

Centralny zamawiający dla administracji rządowej

Szczególną rolę w kontekście współpracy między organami administracji rządowej odgrywa

Centrum Obsługi Administracji Rządowej (COAR) będące instytucją gospodarki budżetowej,

podlegającą Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. COAR został wyznaczony jako

centralny zamawiający dla jednostek administracji rządowej w drodze zarządzenia Prezesa

Rady Ministrów. Podstawowym zadaniem COAR jest przeprowadzania zamówień

centralnych oraz wspólnych zgodnie z ustawą Pzp, a także świadczenie usług wspólnych

wynikających z realizacji tych zamówień.

W celu podniesienia efektywności systemu zamówień centralnych oraz wspólnych

w administracji rządowej jest pożądane zwiększenie aktywności COAR w obszarze

koordynacji systemu zamówień centralnych dla obsługiwanych przez niego jednostek

administracji rządowej oraz podnoszenia jakości współpracy między poszczególnymi

zamawiającymi.

Należy wzmocnić rolę COAR na etapie planowania i przygotowania zamówień. COAR,

planując zakupy na dany rok, powinien mieć możliwość własnej analizy planów zakupowych

jednostek administracji rządowej i wskutek tej analizy podejmować działania zmierzające do

przygotowania zamówień centralnych oraz zamówień wspólnych.

Działania związane z opracowaniem propozycji zakupowych powinny się odbywać

dwutorowo. Z jednej strony, propozycje jednostek, z drugiej strony, analiza własna COAR.

To pozwoli na koordynację zamówień oraz na to, aby łączyć potrzeby zakupowe jednostek

administracji rządowej. Stworzy to szansę na zwiększenie liczby zamówień wspólnych,

przeprowadzanych np. przez dwóch czy trzech zamawiających lub przez centralnego

zamawiającego. COAR, po analizie planów zakupowych, powinien również proponować

jednostkom administracji rządowej przeprowadzenie określonych zamówień. W takiej

sytuacji COAR mógłby pełnić rolę wsparcia merytorycznego przy przygotowaniu

postępowania.

Należy również rozważyć rozszerzenie katalogu informacji, jakie są zbierane przez COAR.

Dotyczy to zarówno proponowanych warunków udziału w postępowaniu, jak i kryteriów

oceny ofert. Każdorazowo należy także rozważyć uwzględnienie aspektów zielonych,

społecznych i innowacyjnych do przygotowywanych zamówień.

COAR powinien także mieć możliwość zbierania danych dotyczących pożądanego przez

jednostki administracji rządowej modelu prowadzenia postępowania (udzielenie zamówienia

bądź zawarcie umowy ramowej).

Zwiększenie zakresu zbieranych przez COAR danych spowoduje, że będzie on miał większy

wpływ na przygotowanie postępowania. Z drugiej strony, ma również przyczynić się do

zwiększenia zaangażowania jednostek administracji rządowej w proces zakupowy. Wreszcie,

ma to pozwolić na podniesienie jakości współpracy między COAR a jednostkami

administracji rządowej oraz zmniejszenie ilości zgłaszanych wniosków do Szefa Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów o wyrażenie zgody na samodzielne udzielenie zamówienia.

Mając powyższe na uwadze, COAR powinno

➢ oprócz przygotowania i przeprowadzenia zamówień centralnych pełnić również

rolę koordynatora procesu planowania zamówień, w tym otrzymywać

i analizować plany zakupowe poszczególnych zamawiających, brać aktywny

udział w określaniu i planowaniu zakupów o charakterze standardowym,

➢ zapewniać wsparcie merytoryczne dla zamawiających, a także w razie

konieczności tworzyć ramy współpracy i pomoc w przeprowadzeniu zamówienia

wspólnego, choćby tylko dla dwóch innych zamawiających, jeżeli zwrócą się

z taką prośbą,

➢ w IV kwartale roku kalendarzowego, w momencie tworzenia planów zamówień

przez poszczególnych zamawiających, zorganizować spotkanie wszystkich

ministerstw w celu ustalenia możliwości przeprowadzenia wspólnych zamówień,

➢ przygotowując plan postępowań o udzielenie zamówień i poszczególne

postępowania, w większym stopniu powinno uwzględniać zapotrzebowanie

resortów. Konieczne są tutaj spotkania koordynacyjne, na których byłyby

omawiane możliwości przeprowadzenia poszczególnych postępowań, propozycje

zakupów, opis przedmiotu zamówienia, warunki udziału w postępowaniu itd.

Wydaje się, że kontakty między COAR a jednostkami administracji rządowej nie mogą

ograniczać się tylko do platformy 31). Zwłaszcza w sytuacji opracowywania opisu przedmiotu

zamówienia i zgłaszania ewentualnych uwag do projektu SWZ przedstawionego przez

COAR, mogą okazać się konieczne bardziej bezpośrednie kontakty. Dzięki temu instytucje

zamawiające będą miały możliwość przedstawienia i uzasadnienia swoich propozycji lub

uwag. Także w momencie tworzenia planów zakupowych, bezpośrednie spotkanie między

COAR a jednostkami administracji rządowej mogłoby przynieść wymierne korzyści

i usprawnić proces tworzenia planów zarówno zamówień centralnych, jak i wspólnych.

2)

Zamówienia wspólne

Cechą zamówień wspólnych jest podjęcie współpracy w zakresie przeprowadzania

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Zainteresowani zamawiający nawiązują

współpracę, zawierając stosowne porozumienie.

31) Elektroniczna platforma wymiany informacji, o której mowa w § 3 pkt 4 zarządzenia nr 249 Prezesa Rady Ministrów

z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie wskazania centralnego zamawiającego dla jednostek administracji rządowej oraz

wskazania jednostek administracji rządowej zobowiązanych do nabywania zamówień od centralnego zamawiającego (M.P.

poz. 1215).

Przystąpienie i przeprowadzenie zamówień wspólnych, w odróżnieniu od zamówień

centralnych, jest dobrowolne. Żaden zamawiający nie ma obowiązku udzielać zamówień

wspólnych wraz z innymi zamawiającymi. Korzyściami z przeprowadzania zamówień

wspólnych są

➢ optymalizacja warunków umownych, bardziej oszczędne i bardziej efektywne

dokonywanie zakupów, w tym niższa cena, którą trzeba zapłacić za realizację

zamówienia;

➢ większe możliwości w zakresie merytorycznego przygotowania postępowania i opisu

przedmiotu zamówienia przez połączenie wiedzy i zasobów organizacyjnych

poszczególnych zamawiających,

➢ lepsze zabezpieczenie interesu społecznego, mierzonego wzajemną zgodnością

oferowanych rozwiązań, ujednoliceniem posiadanych narzędzi, możliwością

skutecznego realizowania określonych zadań, do których poszczególni zamawiający

są powołani.

Oprócz standardowych produktów związanych z zapewnieniem funkcjonowania urzędu,

zamówienia wspólne mogą być związane np. z realizowaniem określonych zadań,

zamówienia na energię elektryczną, zapewnienie oświetlenia przestrzeni publicznej.

Wspólnie można realizować zadania związane z m.in.

➢ gospodarką odpadami, dotyczące segregowania śmieci, ich spalaniem bądź

recyklingiem,

➢ budowaniem i rozbudowywaniem oczyszczalni ścieków,

➢ energetyką cieplną.

Przedmiotem zamówień wspólnych mogą być także np.

➢ pojazdy użyteczności publicznej,

➢ sprzęt komputerowy,

➢ artykuły biurowe,

➢ ujednolicenie urządzeń technicznych np. dotyczących infrastruktury hydrotechnicznej

i przeciwpowodziowej,

➢ utrzymanie i odśnieżanie dróg pozostających pod różnym zarządem, tak aby nie

dochodziło do sytuacji nagłego i niebezpiecznego dla użytkowników braku

przejezdności,

➢ wyposażenia szkół, ośrodków wychowawczych, domów dziecka, szpitali itp.

Aby można było mówić o możliwości przeprowadzenia zamówienia wspólnego, jest

niezbędny odpowiedni przepływ informacji i współpraca co najmniej dwóch zamawiających.

Jest więc istotne odpowiednie zaplanowanie potrzeb zakupowych oraz umiejętność

nawiązania współpracy. Publikowanie rzetelnych planów postępowań o udzielenie zamówień

w Biuletynie Zamówień Publicznych oraz na stronie internetowej zamawiającego, z jednej

strony, jest źródłem wiedzy dla wykonawców, z drugiej może być cennym źródłem

informacji dla innych zamawiających. Ułatwia to poznanie potrzeb zakupowych innych

instytucji, a tym samym stwarza możliwość porozumienia w celu wspólnego przeprowadzenia

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Zaleca się, aby przygotowując postępowanie, pracownicy zamawiającego rozeznali także

możliwość przeprowadzenia danego zamówienia wspólnie z innym zamawiającym.

Zamawiający, zawierając porozumienie w celu wspólnego udzielenia zamówienia, powinni

wystrzegać się poczucia, że po wyznaczeniu zamawiającego upoważnionego są oni zwolnieni

z podejmowania działań związanych z przygotowaniem postępowania o udzielenie

zamówienia i wsparciem zamawiającego upoważnionego na etapie jego prowadzenia. Jest

istotne również, aby każdy z zamawiających, jeszcze przed zawarciem porozumienia, opisał

przedmiot zamówienia zgodnie ze swoimi potrzebami oraz wstępnie oszacował jego wartość,

gdyż da to podstawę do stwierdzenia, czy potrzeby zakupowe są zbieżne, a w konsekwencji,

czy wspólne udzielenie zamówienia będzie narzędziem efektywnym i nieprowadzącym do

konfliktów.

Porozumienie między zamawiającymi powinno zawierać m.in.

➢ nie tylko wskazanie stron porozumienia z wyznaczeniem

upoważnionego do przeprowadzenia postępowania;

zamawiającego

➢ ale również wskazanie pracowników zamawiających oddelegowanych do udziału

w pracach związanych z przygotowaniem opisu przedmiotu zamówienia;

➢ postanowienia dotyczące określenia wartości zamówienia oraz zasad płatności

i podziału kosztów;

➢ postanowienia dotyczące zawarcia jednej umowy w sprawie zamówienia publicznego

bądź osobnych umów dla każdego zamawiającego.

Mając powyższe na uwadze, ministrowie kierujący działami administracji rządowej

powinni

➢ w większym stopniu koordynować proces zamówieniowy jednostek i instytucji im

podległych, w celu ożywienia współpracy między nimi i zwiększenia ilości

zamówień wspólnych udzielanych w ramach poszczególnych resortów.

Kierownicy zamawiającego powinni

➢ rozważyć, już na etapie planowania zamówień, możliwość przeprowadzenia

zamówień wspólnych, z uwzględnieniem możliwych do osiągnięcia korzyści;

➢ objąć zamówieniami wspólnymi (o ile nie są objęte zamówieniami centralnymi)

standardowe zamówienia związane z zapewnieniem funkcjonowania urzędu na

energię elektryczną, oświetlenie, pojazdy użyteczności publicznej, sprzęt

komputerowy, artykuły biurowe, ujednolicenie urządzeń technicznych, np.

dotyczących infrastruktury hydrotechnicznej i przeciwpowodziowej, utrzymania

i odśnieżania dróg, a także zamówienia związane z ochroną środowiska,

gospodarką odpadami, dotyczące segregowania śmieci, związane z ich spalaniem

bądź recyklingiem, budowanie i rozbudowywanie oczyszczalni ścieków, związane

z energetyką cieplną itp.;

➢ nadzorować, aby pracownicy odpowiedzialni za przygotowanie postępowania,

rozeznali, czy istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania wspólnie

z innym zamawiającym.

Wspólne udzielanie zamówień może być również instrumentem wspierającym

rozwój potencjału przedsiębiorców z sektora MŚP.

Instrumenty zwiększania dostępu wykonawców z sektora MŚP, takie jak podział zamówienia

na części, dopuszczenie składania ofert częściowych w jednym postępowaniu, zawieranie

umów ramowych i inne, opisano w priorytecie II (zob. str. 23).

W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na stosowanie umowy ramowej, która

może świetnie sprawdzać się w kontekście wspólnego udzielania zamówień. Konstrukcja

umowy ramowej jest dostosowana do zawierania jej w imieniu lub na rzecz wielu

zamawiających, umożliwia ona agregację zakupów, pozwala połączyć zapotrzebowanie kilku

jednostek i wykorzystać efekt skali. Pozwala także na rozdrobnienie wielkich zamówień.

W kontekście wspólnego udzielenia zamówienia warto również wskazać na zalety

➢ dynamicznego systemu zakupów, który zapewnia preselekcję wykonawców, co

pozwala na etapie udzielenia zamówienia objętego tym systemem pominąć

weryfikację predyspozycji wykonawców oraz zmniejszyć nakład pracy poświęconej

na badanie ofert. Zamawiający nie musi za każdym razem badać dokumentów

w zakresie podstaw wykluczenia czy też spełniania warunków udziału

w postępowaniu. Służy to również wykonawcom, gdyż zamiast wielokrotnego

gromadzenia i składania dokumentów na potrzeby poszczególnych postępowań robi to

jeden raz – na etapie zakwalifikowania do dynamicznego systemu zakupów,

➢ współpracy zamawiających wyłącznie na etapie przygotowaniu zamówienia –

nawiązywanie przez zamawiających współpracy tylko na etapie przygotowania

zamówienia i opracowywania opisu przedmiotu zamówienia, jednakże bez wspólnego

przeprowadzania postępowania, pozwoli zamawiającym na wymianę doświadczenia

i wiedzy oraz przygotowanie ujednoliconego przedmiotu zamówienia. Formalnie

jednak każdy zamawiający przeprowadziłby odrębne postępowanie.

3)

Współpraca wertykalna

Poza współpracą horyzontalną kluczowy wpływ na efektywność zamówienia może mieć

również współpraca wertykalna. Współpraca ta powinna polegać na czerpaniu z wiedzy

i korzystaniu z doświadczenia innych zamawiających, jak również wyspecjalizowanych

instytucji publicznych, oraz świata nauki.

Zaleca się więc korzystanie z wiedzy innych instytucji i występowanie do nich z prośbą

o konsultacje, poszukiwanie rozwiązań, jakie mogą zostać zastosowane w planowanym

i przygotowywanym postępowaniu. O takie konsultacje można wystąpić podczas

przygotowywania zamówienia nietypowego, specjalistycznego, kiedy będzie rozważane

zastosowanie aspektów zielonych lub innowacyjnych bądź w przypadku przygotowywania

postępowania niestandardowego, nietypowego, kiedy osoby odpowiedzialne za opis

przedmiotu zamówienia mają wątpliwości co do planowanych przez nich rozwiązań.

Korzyści, jakie może przynieść współpraca wertykalna to

➢ wzrost ilości zamówień zrównoważonych zawierających aspekty zielone, innowacyjne

lub społeczne;

➢ ujednolicenie stosowania różnych rozwiązań w obszarze administracji rządowej;

➢ podniesienie poziomu jakości i efektywności udzielanych zamówień publicznych;

➢ możliwość wyciągania wniosków z błędów innych instytucji zamawiających.

Przedmiotem konsultacji między zamawiającymi mogą być zarówno warunki udziału

w postępowaniu, kryteria oceny ofert czy też poszczególne postanowienia umowy w sprawie

zamówienia publicznego, ale także informacje na temat rynku zamówień, potencjalnych

wykonawców, możliwości wykorzystania aspektów społecznych, zielonych lub

innowacyjnych.

Zamawiający powinni czerpać również ze swojego doświadczenia, ale powinni przy tym

pamiętać, że każdy z nich może z takiej pomocy skorzystać, ale również każdy może być

poproszony o taką konsultację.

Aby możliwe było podjęcie takiej współpracy, między zamawiającymi musi być odpowiedni

przepływ informacji. Może być to zapewnione w minimalnym stopniu za pośrednictwem

stron internetowych poszczególnych zamawiających oraz informacji, jakie są tam

publikowane. W poszukiwaniu doświadczeń innych zamawiających i wartościowych

rozwiązań warto zatem przeglądać treści na stronach internetowych innych zamawiających, w

tym zwłaszcza przyglądać się postępowaniom archiwalnym, gdyż mogą one stanowić ważne

źródło inspiracji dla rozwiązań przyjętych w planowanym postępowaniu, a także dobrym

praktykom często opracowywanym przez zamawiających na potrzeby udzielania zamówień

publicznych.

Ciekawe dobre przykłady, które mogą stanowić inspirację dla innych zamawiających, zawiera

poniższa tabela. Stanowi ona też dowód na to, że taki internetowy research może przynieść

pozytywne rezultaty, przyczynić się do bardziej sprawnego i efektywniejszego

przeprowadzenia postępowania oraz zaoszczędzić czas potrzebny na przygotowanie.

Zamawiający32)

Ministerstwo Finansów

Ministerstwo Funduszy i Polityki

Regionalnej

Ministerstwo Cyfryzacji

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów –

COAR

Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa

Narodowego i Sportu

Przykład dobrych praktyk

body leasing;

dobre praktyki przy zamawianiu usług

szkoleniowych;

zastosowanie prawa opcji i body leasing;

umowy ramowe;

modelowe klauzule pozacenowych

kryteriów oceny ofert, wspierające

rozwiązania ekologiczne i sprawiedliwe

społecznie

Wskazane są także bezpośrednie kontakty między zamawiającymi. Kontakty te nie powinny

zamykać się jedynie na kwestiach przygotowania i przeprowadzenia postępowania

o udzielenie zamówienia, ale obejmować także raport ewaluacyjny. Zgodnie z art. 446 ustawy

Pzp, zamawiający sporządza raport z realizacji zamówienia. Ma on zawierać m.in. ocenę

sposobu wykonania zamówienia, w tym jakości wykonania oraz zawierać wnioski co do

ewentualnej zmiany sposobu realizacji przyszłych zamówień lub określenia przedmiotu

zamówienia, z uwzględnieniem celowości, gospodarności i efektywności wydatkowania

środków publicznych. Raport ten ma służyć zamawiającemu, ale nic nie stoi na przeszkodzie,

aby zamawiający, który ten raport sporządził, mógł dzielić się tymi wnioskami

i doświadczeniem z innymi zamawiającymi.

Wiedza instytucji wyspecjalizowanych

Inną formą współpracy wertykalnej przy przygotowywaniu zamówienia jest korzystanie

z wiedzy instytucji i organów specjalistycznych i świata nauki. Strategicznym celem

wynikającym zarówno z ustawy Pzp, jak również z opracowania Polityki zakupowej państwa

jest wzrost innowacyjności zamówień, tak aby zamawiane produkty przyczyniały się do

32) Tabela wskazuje dobre praktyki wykształcone przez wskazane resorty na przestrzeni ostatnich lat, w związku z tym ujęte

zostały również nazwy resortów, które nie są obecnie aktualne.

skoku technologicznego państwa oraz ochrony środowiska. Z tego też względu zamawiający

na etapie przygotowania postępowania i analizy potrzeb i wymagań powinni mieć dostęp do

jak najszerszej wiedzy oraz do wsparcia merytorycznego instytucji specjalistycznych.

Specjalistyczne konsultacje mogą w istotny sposób pomóc zamawiającym w ocenie, jakie

rozwiązania należy zastosować, które z dostępnych rozwiązań będzie optymalne, biorąc pod

uwagę uwarunkowania konkretnego zamawiającego, a także w ocenie rozwiązań

zaproponowanych przez wykonawców w ramach wstępnych konsultacji rynkowych. Zakres

wsparcia udzielanego przez wyspecjalizowane instytucje mógłby obejmować również pomoc

przy ocenie złożonych ofert. Przykładem takiej instytucji, do której zamawiający będą mogli

się zwrócić, jest Centrum Oceny Technologii (COT). Jest to jednostka analityczna Sieci

Badawczej Łukasiewicz33), która prowadzi badania społeczno-prawno-ekonomiczne

w obszarze STI (Nauka, Technologia, Innowacje). Informacje na temat obszarów i zakresu

wsparcia oferowanego przez COT zawarte zostały w załączniku nr 5.

Istotnym aspektem w zakresie korzystania z wiedzy naukowców jest również

wykorzystywanie przez zamawiających z dostępnych opracowań, dobrych praktyk

i rekomendacji. Jednym z zadań Prezesa UZP jest prowadzenie działalności edukacyjnoinformacyjnej oraz upowszechnianie wiedzy z zakresu zamówień publicznych. Z tego

powodu Prezes UZP realizuje zadania związane z opracowywaniem dobrych praktyk

i rekomendacji, przykładowych kryteriów oceny ofert itp. Już teraz, na stronie internetowej

Urzędu Zamówień Publicznych (UZP) (www.uzp.gov.pl) w zakładce Repozytorium wiedzy,

jest dostępnych wiele publikacji, które zostały opracowane samodzielnie przez UZP bądź też

przez wyspecjalizowane instytucje lub w ramach ich współpracy z UZP. Dotyczą one różnych

dziedzin i wpisują się w zapotrzebowanie zarówno na zamówienia społeczne, zielone, jak

i innowacyjne (mogą one dotyczyć rozwiązań informatycznych, budowlanych,

innowacyjnych, związanych z ochroną środowiska).

Działalność Prezesa UZP w tym zakresie będzie kontynuowana. Efekty działalność

dydaktycznej będą pojawiać się na stronie internetowej UZP.

Sieć Badawcza Łukasiewicz została utworzona w drodze ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej

Łukasiewicz (Dz. U. z 2020 r. poz. 2098).

33)

Poszczególnym zamawiającym zaleca się

➢ pozostawianie na stronach internetowych archiwalnych i zakończonych postępowań,

tak aby inni zamawiający mogli zapoznawać się z zastosowanymi rozwiązaniami;

➢ przygotowując postępowanie, szukanie rozwiązań zastosowanych przez innych

zamawiających i konsultowanie się z nimi w tym zakresie;

➢ korzystanie z wiedzy wyspecjalizowanych instytutów, których zadaniem będzie

wsparcie merytoryczne i pomoc w opracowaniu rozwiązań dotyczących nowych

technologii, tak aby opisany przedmiot zamówienia w jak największym stopniu

odpowiadał potrzebom zamawiającego oraz aby produkt finalny i zastosowane w nim

rozwiązania realizowały zakładane cele dodatkowe.

3. Usuwanie barier w dostępie MŚP do rynku zamówień publicznych

1)

Usuwanie barier związanych z wielkością zamówienia

Przedsiębiorcy z sektora MŚP wyrażający chęć wzięcia udziału w postępowaniu o udzielenie

zamówienia publicznego częstokroć wskazują, że czynnikiem blokującym złożenie przez nich

oferty jest wielkość zamówienia objętego danym postępowaniem. Wskazuje na to również

analiza przeprowadzona przez Bank Światowy, z której wynika, że wykonawcy MŚP mają

największe szanse na wygranie przetargu w przypadku zamówienia lub części zamówienia

o średniej wielkości34).

Zamawiający powinni wdrażać działania zmierzające do usuwania barier dla MŚP

wynikających ze zbyt dużego rozmiaru zamówienia, dostosowane do rodzaju, charakteru lub

przedmiotu zamówienia. Kluczowe znaczenie mają następujące działania.

Działanie 1. Dzielenie zamówienia na części lub dopuszczenie składania ofert

częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie zamówienia

Zamawiający, rozważając możliwe działania związane z usuwaniem barier wynikających

z wielkości zamówienia, powinni podejmować działania zmierzające do udzielania zamówień

publicznych, w których dokonano podziału zamówienia na części lub dopuszczono składanie

ofert częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie zamówienia, chyba że

przeciwko takiemu działaniu istotnie przemawiają aspekty techniczne, ekonomiczne lub

organizacyjne (specyfika dostaw, usług lub robót budowlanych powoduje, że realizacja

zamówienia byłaby technicznie trudna lub kosztowna lub zamawiający nie byłby

w stanie zapewnić koordynacji wykonania zamówienia).

Nie powinno budzić wątpliwości, że podział zakupów publicznych na mniejsze części lub

dopuszczenie możliwości złożenia oferty na część danego zamówienia stanowi podstawowy

34)

SME participation in public procurement in Poland. Mihály Fazekas, Nóra Regős (Government Transparency Institute).

instrument ułatwiający dostęp wykonawców z sektora MŚP do udział w postępowaniu

o udzielenie zamówienia publicznego. Przemawiają za tym zarówno względy ilościowe –

dopasowanie wielkości świadczenia do możliwości produkcyjnych przedsiębiorcy z sektora

MŚP oraz względy jakościowe – bardziej efektywne dopasowanie rodzaju świadczenia

do specjalizacji branży, w której działa dany przedsiębiorca z tego sektora.

Podział zamówienia na części lub dopuszczenie składania ofert częściowych może

uniemożliwiać np. specyfika danego zamówienia, wysoka nieefektywność takiego działania

(w tym ekonomiczna – efekt skali znacznie wpływa na cenę), duże trudności organizacyjne

po stronie zamawiającego związane z prawidłowym skoordynowaniem realizacji całego

zamówienia35). Jednak podstawą do zaniechania podziału zamówienia na części lub

dopuszczenia składania ofert częściowych nie powinny być obawy związane z ewentualnymi

niewielkimi trudnościami czy kosztami bądź nieznacznymi problemami z koordynowaniem

działań wykonawców, a tym bardziej wygoda zamawiającego.

Zamawiający każdorazowo musi ocenić zasadność przyczyn zaniechania podziału

zamówienia na części, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danego przypadku. Gdyby

zamawiający ze względów organizacyjnych zamierzał odstąpić od podziału danego

zamówienia na części lub dopuszczenia składania ofert częściowych, powinien najpierw

przeanalizować, czy nie byłoby uzasadnione zaangażowanie zewnętrznego podmiotu

(dopuszczenie złożenia oferty częściowej) w koordynację całości podzielonego zamówienia.

Takie rozwiązanie pozwoliłoby na podniesienie konkurencyjności wykonawców z sektora

MŚP w przypadku specjalistycznych części zamówienia (specjalistyczne usługi, dostawa

specjalistycznego sprzętu), bez konieczności angażowania ich w koordynację wykonania

całego zamówienia, co mogłoby stanowić dla MŚP barierę eliminującą tych wykonawców

z udziału w postępowaniu.

W motywie 78 dyrektywy 2014/24/UE wskazuje się, że w przypadku gdy instytucja zamawiająca zdecyduje, że podział

zamówienia na części nie byłby właściwy, stosowne indywidualne sprawozdanie lub dokumenty zamówienia powinny

zawierać wskazanie głównych przyczyn decyzji instytucji zamawiającej. Jako przykładowe przyczyny rezygnacji z podziału

zamówienia na części wskazano: instytucja zamawiająca mogłaby stwierdzić, że taki podział groziłby ograniczeniem

konkurencji albo nadmiernymi trudnościami technicznymi lub nadmiernymi kosztami wykonania zamówienia, lub też

potrzeba skoordynowania działań różnych wykonawców realizujących poszczególne części zamówienia mogłaby poważnie

zagrozić właściwemu wykonaniu zamówienia.

35)

Mając powyższe na uwadze

➢ zamawiającemu zaleca się nieograniczanie liczby części zamówienia, na które

danemu wykonawcy może zostać udzielone zamówienie. Możliwość udzielenia

zamówienia na większą liczbę części zamówienia nie ograniczy wykonawcom

z sektora MŚP możliwości udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia,

a jednocześnie nie zniechęci do wzięcia udziału w tym postępowaniu również

większych wykonawców;

➢ zamawiający, uznając, że podział danego zamówienia na części lub dopuszczenie

składania ofert częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie

zamówienia jest nadmiernie utrudnione, m.in. ze względów technicznych,

ekonomicznych lub organizacyjnych, obowiązani są wskazać w dokumentach

zamówienia powody niedokonania podziału zamówienia na części (art. 91 ust. 2

ustawy Pzp) lub niedopuszczenia składania ofert częściowych, wraz z podaniem

uzasadnienia.

Działanie 2. Zawieranie umów ramowych

Zamawiający, rozważając możliwe działania związane z usuwaniem barier wynikających

z wielkości zamówienia, powinni podejmować działania zmierzające do korzystania

z możliwości zawarcia umowy ramowej z kilkoma wykonawcami zamiast udzielenia

zamówienia jednemu wykonawcy, chyba że rodzaj i charakter zamówienia lub potrzeby

zakupowe zamawiającego nie uzasadniają zawarcia takiej umowy.

Stosowanie przez zamawiających umów ramowych przy udzielaniu zamówień publicznych,

zawieranych z kilkoma wykonawcami, w istotny sposób wyrównuje szanse wykonawców

z sektora MŚP podczas ubiegania się o udzielenie zamówienia w porównaniu

z możliwościami większych przedsiębiorców. Zawarcie umowy ramowej, zwłaszcza jeżeli

zamówienie jest udzielane w częściach, pozwoli nie tylko na oferowanie przez wykonawców

zamówień w partiach, które są w stanie zrealizować również wykonawcy z sektora MŚP, ale

również powinno wpłynąć pozytywnie na jakość realizowanego zamówienia ze względu na

lepsze dopasowanie się wykonawcy do rodzaju świadczenia objętego częścią zamówienia.

Zamawiający powinni odnosić warunki udziału w postępowaniu i określać je w sposób

proporcjonalny do największej części zamówienia udzielanego w ramach umowy ramowej,

a nie do całości zamówienia objętego umową ramową.

Zamawiającym zaleca się, aby w ramach umowy ramowej „wydzielali” zamówienia

zmierzające do zaspokojenia

➢ potrzeb standardowych (standardowe rozwiązania, produkty, w których lepiej mogą

sprawdzić się wykonawcy duzi) od zamówień zmierzających do zaspokojenia

potrzeb specjalistycznych (niestandardowe lub innowacyjne rozwiązania, produkty,

w przypadku których wykonawcy z sektora MŚP mogą zaoferować większą

elastyczność wykonania oraz jego wyższy standard);

➢ potrzeb wymagających realizacji świadczenia na dużą skalę (większy

przedsiębiorca może uzyskać efekt skali np. realizując świadczenie standardowe) od

zamówień związanych ze świadczeniami, które mogą być realizowane w małej

skali (drobne usługi, w których dobrze odnajdą się wykonawcy z sektora MŚP).

Taka strategia działania zamawiającego pozwoli mu na uzyskanie nie tylko lepszej relacji

jakości do ceny zarówno w odniesieniu do zamówień standardowych, jak i zamówień

specjalistycznych, ale również na realizację zakładanych dodatkowych celów np.

społecznych, gospodarczych, innowacyjnych.

2)

Zapewnienie wykonawcom wystarczającej ilości czasu na przygotowanie

się do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia

W celu zapewnienia wykonawcom z sektora MŚP możliwości lepszego zaplanowania

oraz przygotowania się do procesu pozyskiwana zamówień publicznych

➢ zamawiający powinni zamieszczać w planie postępowań o udzielenie zamówień,

o którym mowa w art. 23 ustawy Pzp, w sekcji: Informacje dodatkowe, informacje,

które mogą mieć istotny wpływ na decyzje tego wykonawcy odnośnie do ubiegania

się o udzielenie danego zamówienia publicznego, w tym dotyczące: wstępnych

konsultacji rynkowych, obowiązku wniesienia wadium lub zabezpieczenia należytego

wykonania umowy, możliwości składania ofert częściowych, udzielania zaliczek lub

stosowania częściowych płatności, waloryzacji wynagrodzenia itp.

3)

Poz. 125

Stawianie wykonawcom wymagań proporcjonalnych do przedmiotu

zamówienia oraz proporcjonalnych wymagań finansowych

Regulacje unijne (art. 18 dyrektywy 2014/24/UE) oraz krajowe (art. 112 ustawy Pzp)

zobowiązują zamawiających do określania warunków udziału w postępowaniu o udzielenie

zamówienia w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz z zastosowaniem

minimalnych poziomów wymagań do oceny zdolności wykonania zamówienia.

Ścisłe podejście do żądania od wykonawców spełnienia wymagań proporcjonalnych do

danego rodzaju zakupu oraz jego wartości ma szczególne znaczenie dla wykonawców

z sektora MŚP. Stawianie nadmiernych wymagań względem przedmiotu zamówienia jest

bowiem czynnikiem wykluczającym z postępowania o udzielnie zamówienia zwłaszcza dla

wykonawców z sektora MŚP, w znacznie większym stopniu niż w przypadku

przedsiębiorców dużych.

Często wykonawcy, zwłaszcza wykonawcy z sektora MŚP, nie mogą powołać się na własne

doświadczenie, np. ze względu na krótki okres prowadzenia działalności, jednak zatrudniają

wysoko wykwalifikowane kadry. Dlatego działaniem zapewniającym większe szanse na

udział szerszego grona wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia byłaby

możliwość powołania się na doświadczenie w realizacji zamówienia własnych pracowników.

Zapewnienie takiej możliwości będzie korzystne również dla samych zamawiających, gdyż

może pozwolić na lepsze wykorzystanie potencjału również wykonawców z sektora MŚP

i realizację zamówienia na wyższym poziomie innowacyjności niż normalnie dostępny na

rynku masowym i z indywidualnym podejściem do jego wykonania.

Zamawiającym zaleca się, aby stawiane przez nich warunki udziału w

postępowaniu o udzielenie zamówienia

➢ były nie tylko proporcjonalne do danego zamówienia i niedyskryminacyjne, ale

również formułowane w sposób zrozumiały;

➢ odnosiły się do zdolności do realizacji tego konkretnego zamówienia, a nie do

ogólnej oceny zdolności wykonawcy, z zastrzeżeniem jednak niezawężania

bezpodstawnie grupy wykonawców, którzy mogliby ubiegać się o udzielenie

zamówienia;

➢ odnosiły się nie tylko do doświadczenia wykonawcy, ale również alternatywnie

do doświadczenia pracowników tego wykonawcy, umożliwiając wykonawcy

powołanie się na to doświadczenie.

Zamawiającym zaleca się również, aby wymagali jedynie proporcjonalnych

gwarancji finansowych, w tym

➢ żądali od wykonawców wniesienia wadium jedynie w przypadku uzasadnionym,

tj. gdy postępowanie dotyczy zamówienia całkowicie innego niż zamawiane

dotychczas usługi, dostawy lub roboty budowlane; gdy zamawiający nie zna

rynku wykonawców dla tego zamówienia lub stopień ryzyka niesfinalizowania

postępowania, w przypadku nieżądania wadium, uzasadnia wprowadzenia

dodatkowego obciążenia finansowego dla wykonawców, w postaci wadium;

➢ w przypadku żądania wniesienia wadium, dokonywali jego zwrotu

w przypadkach wskazanych w art. 98 ustawy Pzp, w terminie krótszym niż

7 dni.

Ponadto zamawiający powinni

➢ w przypadku uznania, że wymaganie wniesienia wadium w postępowaniu

o udzielenie zamówienia klasycznego jest uzasadnione, brać pod uwagę, że

żądana kwota wadium nie powinna zawsze osiągać maksymalnych wartości

dopuszczonych ustawą Pzp, ale może wynieść np. 1,5% wartości zamówienia, w

odniesieniu do zamówień o wartości równiej lub większej niż progi unijne, oraz

0,75% wartości zamówienia w odniesieniu do zamówień o wartości mniejszej

niż progi unijne;

➢ zwracać część zabezpieczenia należytego wykonania umowy po wykonaniu

danej części zamówienia, zgodnie z art. 453 ust. 4 ustawy Pzp; w związku z tym

zamawiający powinni uwzględniać zasady takiego zwrotu zabezpieczenia

w dokumentach zamówienia.

4)

Poz. 125

Udzielanie zamówień na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie

Wykonawcy z sektora MŚP mogą być dla zamawiających źródłem innowacyjnych rozwiązań

i indywidualnego podejścia do wykonania zamówienia, a także często zapewnić uzyskanie

stosunku jakości do ceny na lepszym poziomie niż duży przedsiębiorca.

W celu realizacji zasady efektywności wyrażonej w art. 17 ust. 1 ustawy Pzp,

zamawiającym zaleca się przywiązywanie większej wagi do

➢ stosowania pozacenowych kryteriów oceny ofert i umożliwienie wykonawcom

w większym zakresie przedstawianie rozwiązań ukierunkowanych na jakość

zamawianego produktu lub usługi, z uwzględnieniem wyboru oferty

najkorzystniejszej ekonomicznie jako oferty przedstawiającej najlepszy stosunek

jakości do ceny lub kosztu;

➢ opisu przedmiotu zamówienia przez określenie specyfikacji technicznych

w kategoriach charakterystyki lub wymagań w zakresie funkcjonalności

(art. 99 ust. 2 ustawy Pzp) zamiast standardów rozwiązań, co pozwoli

zamawiającym na skupieniu się na faktycznych potrzebach zakupowych oraz na

wykorzystaniu potencjału wykonawców z sektora MŚP oferujących produkty lub

usługi innowacyjne;

➢ dopuszczania składania ofert wariantowych, zwłaszcza gdy zamawiający nie

mają wiedzy na temat dostępnej na rynku oferty produktów lub usług.

Zamawiający jest zobowiązany wówczas do określenia w dokumentach

zamówienia minimalnych wymagań, które muszą spełniać oferowane warianty,

oraz należy określić wymagania dotyczące ich składania.

Ponadto zamawiający, w związku z udzielanym zamówieniem, powinni uwzględniać

koszty, które będą ponoszone w całym okresie użytkowania przedmiotu zamówienia,

a które zamawiający przy dochowaniu należytej staranności mogli przewidzieć przed

udzieleniem tego zamówienia.

5)

Zapewnianie wykonawcom wystarczającej ilości czasu na przygotowanie

oferty

Zwiększenie zaangażowania przedsiębiorców z sektora MŚP w realizowanie zamówień

publicznych wymaga również zapewnienia wykonawcom z tego sektora odpowiedniego czasu

na przygotowanie i złożenie oferty. Stosowanie minimalnych terminów składania ofert bądź

wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, wymaganych przepisami ustawy Pzp,

nie tylko zniechęca wykonawców z sektora MŚP do udziału w przetargach publicznych, ale

często, z uwagi na brak doświadczenia bądź niedysponowanie odpowiednią kadrą

administracyjną, stanowi realną barierę dla złożenia przez nich oferty.

Zamawiającym zaleca się podejmowanie działań mających na celu zapewnienie

odpowiedniej ilości czasu na przygotowanie oferty, w szczególności przez

➢ publikowanie wstępnych ogłoszeń informacyjnych, które zwłaszcza w przypadku

bardziej złożonych bądź dużych zamówień pozwolą wykonawcom z sektora MŚP

na właściwe przygotowanie oferty lub np. znalezienie konsorcjanta, z którym

wykonawca będzie mógł wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia;

➢ stosowanie możliwie długich terminów składania ofert, dostosowanych do

złożoności i specyfiki przedmiotu zamówienia oraz uwzględniających czas

potrzeby na przygotowanie i złożenie oferty również przez wykonawców z sektora

MŚP, którzy będą potrzebowali specjalistycznej pomocy przy formułowaniu oferty

bądź będą zmuszeni ubiegać się o udzielenie zamówienia, ze względu na jego

rozmiar lub specyfikę, wspólnie z innym wykonawcą;

➢ minimalne terminy składania ofert wymagane ustawą Pzp powinny być stosowane

jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

6)

Stosowanie rozwiązań sprzyjających równomiernemu rozłożeniu ciężaru

finansowania zamówienia oraz skracaniu terminów płatności za

zrealizowane zamówienie

Istotnym czynnikiem zachęcającym wykonawców, w tym wykonawców z sektora MŚP, do

brania udziału w przetargach publicznych jest wiarygodność zamawiających publicznych jako

partnerów biznesowych oraz pewność przepływów pieniężnych.

Tym co równocześnie zniechęca wykonawców do realizowania zamówień publicznych jest

nadmierne przerzucanie na wykonawcę finansowego ciężaru realizacji tego zamówienia.

W przypadku zaś przedsiębiorców z sektora MŚP jest to czynnik niejednokrotnie całkowicie

blokujący ich udział w zamówieniu w charakterze wykonawcy. Wśród przedsiębiorców

z sektora MŚP panuje przekonanie o „konieczności” usytuowania swego udziału przy

realizacji zamówienia publicznego wyłącznie na pozycji podwykonawcy, co często również

budzi ich obawy o ostateczną zapłatę wynagrodzenia przez wykonawcę, z którym będą

współpracować.

W związku z tym zamawiający powinni, tam gdzie nie stoi to w sprzeczności z charakterem

postępowania, stosować rozwiązania sprzyjające równomiernemu rozłożeniu ciężaru

finansowania, które omówiono poniżej.

Zamawiającym zaleca się przykładanie większej wagi do tego, aby

w postanowieniach umownych były zamieszczane klauzule zastrzegające,

że wykonawcy obowiązani są do terminowego regulowania płatności na rzecz ich

podwykonawców.

Ponadto zamawiającym zaleca się

➢ przewidywanie w umowach 14-dniowych terminów płatności wynagrodzenia

wykonawcom;

➢ przewidywanie zasady zmiany wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy,

zgodnie z art. 439 ustawy Pzp, również w przypadku umów o udzielenie

zamówienia publicznego zawieranych na okres krótszy niż 12 miesięcy, nie

krótszy jednak niż 6 miesięcy;

➢ stosowanie zaliczki lub częściowych płatności za wykonaną część zamówienia,

zgodnie z art. 443 ustawy Pzp, również w przypadku umów o udzielenie

zamówienia publicznego zawieranych na okres krótszy niż 12 miesięcy, nie

krótszy jednak niż 6 miesięcy;

➢ w przypadku stosowania częściowych płatności – ustalanie procentu

wypłacanego wynagrodzenia za wykonanie poszczególnych części w sposób

odpowiadający ilości wykonanej pracy, przy czym procentowa wartość ostatniej

części nie powinna wynosić więcej niż 30% wynagrodzenia należnego

wykonawcy.

4. Pozasądowe rozwiązywanie sporów w zamówieniach publicznych

Większe wykorzystywanie przez zamawiających możliwości pozasądowego rozwiązywania

sporów w zamówieniach publicznych może być ważnym czynnikiem zachęcającym

wykonawców z sektora MŚP do udziału w postępowaniach o udzielenie zamówienia.

Stosowanie ADR (ang. alternative dispute resolution), czyli alternatywnego sposoby

rozwiązywania sporów również w przypadku zamówień publicznych należy uznać za

narzędzie bardziej efektywne, pod względem czasu i kosztów, od angażowania się

w skomplikowane i kosztowne postępowania sądowe.

Polubowne rozwiązanie sporów w zamówieniach publicznych może mieć, obok korzyści

finansowych, szereg dodatkowych zalet. Jedną z takich zalet jest możliwość uwzględnienia,

w granicach dopuszczalnych przepisami prawa, interesów oraz oczekiwania zamawiających

i wykonawców, a w konsekwencji uniknąć władczego rozstrzygnięcia, które może

negatywnie oddziaływać na ich dalszą współpracę.

Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej przygotowała dokument pn.

„Rekomendacje dotyczące postępowania w zakresie polubownego rozwiązywania sporów”,

wskazujący ścieżkę postępowania w przypadku wyboru tej metody doprowadzenia do

zakończenia sporu między zamawiającym a wykonawcą.

Rekomendacje są dostępne na stronie internetowej Prokuratorii Generalnej RP

https://www.gov.pl/web/prokuratoria/rekomendacje-i-wzory-postanowien-umow2

Zamawiającym zaleca się

rozwiązywania sporów, w tym

rozważenie

wykorzystania

pozasądowych

metod

➢ zawieranie w umowach lub umowach ramowych postanowień o stosowaniu mediacji

lub innym polubownym rozwiązywaniu sporów;

➢ korzystanie z możliwości mediacji lub polubownego rozwiązania sporu przed Sądem

Polubownym przy Prokuratorii Generalnej RP.

5. Rachunek kosztów cyklu życia

Kryterium kosztu, które ustawa Pzp wskazuje jako możliwe do zastosowania kryteriów oceny

ofert, sprzyja zmianie podejścia zamawiających do procesu udzielania zamówień publicznych

i odejściu od stosowania przez nich kryterium ceny. Pozwala zamawiającym na zastosowanie

rachunku kosztów cyklu życia przy wyborze oferty najkorzystniejszej. Umożliwia przy tym

dokonanie uzasadnienia ekonomicznego zamówienia z uwzględnieniem okresu żywotności

przedmiotu zamówienia i kosztów związanych m.in. z jego utrzymaniem i użytkowaniem,

a nie jedynie w oparciu o koszty nabycia.

Rachunek kosztów cyklu życia może obejmować w odpowiednim zakresie niektóre lub

wszystkie koszty ponoszone w czasie cyklu życia produktu, usługi lub robót budowlanych.

Rachunek kosztów cyklu życia może obejmować koszty wewnętrzne, które są ponoszone

przez zamawiającego lub innych użytkowników, jak i koszty przypisywane ekologicznym

efektom zewnętrznym.

Wśród kosztów ponoszonych przez zamawiającego lub innych użytkowników ustawa Pzp

wymienia koszty związane z

➢ nabyciem,

➢ użytkowaniem, w szczególności zużyciem energii i innych zasobów,

➢ utrzymaniem,

➢ wycofaniem z eksploatacji, w szczególności koszty rozbiórki i recyklingu.

Koszty przypisywane ekologicznym efektom zewnętrznym obejmują w szczególności koszty

emisji gazów cieplarnianych i innych zanieczyszczeń oraz koszty związane z łagodzeniem

zmian klimatycznych. Ich uwzględnienie w ramach rachunku kosztów cyklu życia jest

dopuszczalne przy założeniu, że można określić i zweryfikować ich wartość pieniężną.

Zamawiający mogą uwzględnić również inne koszty, które nie zostały bezpośrednio

wymienione w przepisach ustawy Pzp36).

Przepisy nie wskazują sztywno, jakie koszty zamawiający uwzględniają przy zastosowaniu

rachunku kosztów cyklu życia. Wymieniają jedynie przykładowe koszty, jakie mogą zostać

ujęte w ramach metody efektywności kosztowej. Umożliwia to bardziej elastyczne

zastosowanie przez zamawiających rachunku kosztów cyklu życia przy uwzględnieniu

przedmiotu zamówienia oraz dostępnych metodologii.

Jeżeli zamawiający decyduje się w ramach kryterium kosztu zastosować rachunek kosztów

cyklu życia, ciąży na nim obowiązek uszczegółowienia zakresu wymaganych od

wykonawców informacji oraz wskazania metody szacowania kosztów. W dokumentach

zamówienia zamawiający wskazuje zakres danych, do przedstawienia których zobowiązani są

wykonawcy, oraz metodologię obliczenia kosztów cyklu życia.

1)

Wspólne metody kalkulacji kosztów cyklu życia

Swoboda określania przez zamawiających kosztów w ramach rachunku kosztów cyklu życia

nie dotyczy jednak postępowań o udzielenie zamówienia, w przypadku których przedmiot

zamówienia objęty został wspólną metodą przyjętą w drodze aktu prawa unijnego. Wówczas

zamawiający, udzielając zamówienia z wykorzystaniem rachunku kosztów cyklu życia, są

obowiązani zastosować metodologię określoną w kierunkowych unijnych regulacjach.

W przepisach ustawy Pzp zawarto odniesienie do załącznika XIII do dyrektywy 2014/24/UE

wskazującego regulacje unijne określające wspólne metody kalkulacji kosztów cyklu życia.

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 3 do Polityki zakupowej państwa

Przykładowa matryca kompetencji

Profile zawodowe związane z zamówieniami publicznymi

Grupa

Kompetencja

Specjalista

Samodzielny

Specjalista

Specjalista

Kierownik

Kierownik

wspierający

nabywca

do spraw

do spraw

do spraw

działu

udzielanie

publiczny

umów

zamówień

Horyzontalne

zamówień

danej

publicznych

kategorii

Planowanie

-

1

1

2

2

3

Proces Zakupowy

1

2

3

3

2

3

Przepisy Prawa

-

2

1

1

2

4

Platforma e-

1

2

2

1

1

2

-

1

2

3

2

3

-

1

2

3

2

3

-

1

1

3

-

-

1

1

1

2

2

2

Negocjacje

-

2

2

-

2

3

Analiza potrzeb i

1

1

2

2

-

3

1

2

2

2

-

-

-

2

2

1

-

3

Zamówień i inne

narzędzia

elektroniczne

Zielone i

zrównoważone

zamówienia

publiczne

Innowacyjne

zamówienia

publiczne

Wiedza o

przedmiocie

zamówienia

Zarządzanie

dostawcami

Przed

udzieleniem

zamówienia

wymagań

Wstępne

konsultacje

rynkowe

Strategie

udzielania

zamówień

publicznych

Specyfikacja

Poz. 125

1

2

2

3

-

-

1

2

2

1

-

-

-

2

2

1

-

2

1

2

1

2

3

2

1

2

1

-

3

2

1

2

2

-

2

3

-

1

1

-

2

2

-

2

1

2

2

3

1

2

2

2

3

4

Komunikacja

1

2

2

1

3

3

Etyka i

2

3

2

1

3

4

Współpraca

2

1

2

1

2

3

Zarządzanie

1

1

2

1

3

4

-

1

1

-

-

3

2

2

2

1

2

4

1

2

2

-

2

3

1

2

2

2

3

3

techniczna

Dokumentacja

przetargowa

Ocena i wybór

najkorzystniejszej

ofert

Po udzieleniu

Zarządzanie

zamówienia

umowami

Certyfikacja i

płatność

Sprawozdawczość

i ocena

Rozwiązywanie

konfliktów i

mediacje

Osobiste

Zdolności

dostosowawcze i

modernizacja

Myślenie

analityczne i

krytyczne

przestrzeganie

przepisów

Międzyludzkie

relacjami z

zainteresowanymi

stronami

Zarządzanie

zespołem i

przywództwo

Wyniki

Świadomość

organizacyjna

Zarządzanie

ryzykiem

Ukierunkowanie

na wyniki

Zarządzanie

1

2

Poz. 125

2

ryzykiem i

kontrola

wewnętrzna

3

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 4 do Polityki zakupowej państwa

Wykaz pytań kwestionariusza samooceny

Część pierwsza

Pytania ogólne

Pytania ogólne dają obraz sytuacji danej osoby w zakresie zamówień publicznych. Pytania te

nie są punktowane, a więc nie wliczają się do wyników indywidualnej samooceny. Obejmują

raczej informacje kontekstowe, uzupełniające indywidualną samoocenę.

Pytanie 1

Jakie jest Pani/Pana stanowisko w organizacji?

Pytanie 2

Jakie są Pani/Pana bieżące zadania i obowiązki związane z zamówieniami publicznymi?

Pytanie 3

Czy pracuje Pani/Pan w pełnym czy w niepełnym wymiarze godzin nad tymi zadaniami

i w ramach tych obowiązków?

Pytanie 4

Od ilu lat zajmuje Pani/Pan obecne stanowisko?

Pytanie 5

Ile posiada Pani/Pan łącznie lat doświadczenia w dziedzinie zamówień publicznych?

Pytanie 6

Jakiego rodzaju szkolenia z zakresu zamówień publicznych odbyła Pani/odbył Pan i jaki był

ich poziom?

Część druga

Pytania w zakresie wiedzy

Pytania dotyczące wiedzy obejmują wiedzę posiadaną przez daną osobę w dziedzinie

zamówień publicznych w porównaniu z wiedzą oczekiwaną (docelowym poziomem

biegłości) określoną dla profilu zawodowego tej osoby. Odpowiadający powinien ocenić

poziom swojej biegłości w skali od 0 do 4.

Kompetencja 1: Planowanie;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat planowania, wyznaczania priorytetów

strategicznych oraz budżetu zamówień publicznych w Pana/Pani organizacji?

Kompetencja 2: Proces zakupowy

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat poszczególnych etapów cyklu życia zamówień

publicznych – od okresu poprzedzającego publikację ogłoszenia do okresu po udzieleniu

zamówienia?

Kompetencja 3: Przepisy prawa;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat przepisów dotyczących zamówień publicznych

oraz innych stosownych obszarów prawa?

Kompetencja 4: Platforma e-Zamówień i inne narzędzia elektroniczne;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat e-zamówień i innych systemów oraz narzędzi

informatycznych?

Kompetencja 5: Zielone i zrównoważone zamówienia publiczne;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat stosownych polityk zrównoważonego rozwoju

oraz sposobów ich promowania?

Kompetencja 6: Innowacyjne zamówienia publiczne;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat stosownych polityk innowacyjności oraz

sposobów ich promowania?

Kompetencja 7: Wiedza o przedmiocie zamówienia;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat cech i specyfiki co najmniej jednej konkretnej

kategorii dostaw, usług lub robót budowlanych?

Kompetencja 8: Zarządzanie dostawcami;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat strategii i procesów zarządzania dostawcami?

Kompetencja 9: Negocjacje;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procesów negocjacji istotnych w kontekście

zamówień publicznych?

Kompetencja 10: Analiza potrzeb i wymagań;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik służących do identyfikacji

potrzeb?

Kompetencja 11: Wstępne konsultacje rynkowe;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi analizy rynku i stosownych technik

zaangażowania rynkowego?

Kompetencja 12: Strategie udzielania zamówień publicznych;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat poszczególnych strategii udzielania zamówień,

m.in. rodzajów procedur, dzielenia zamówień na części oraz rodzajów umów?

Kompetencja 13: Specyfikacje techniczne;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat wymogów w zakresie sporządzania specyfikacji

technicznych?

Kompetencja 14: Dokumentacja przetargowa;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat wymogów w zakresie przygotowywania

dokumentacji przetargowej?

Kompetencja 15: Ocena i wybór najkorzystniejszej ofert;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procesu oceny?

Kompetencja 16: Zarządzanie umowami;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat zasad zarządzania umowami?

Kompetencja 17: Certyfikacja i płatność;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procedury certyfikacji i płatności?

Kompetencja 18: Sprawozdawczość i ocena;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik służących do monitorowania

umów?

Kompetencja 19: Rozwiązywanie konfliktów i mediacje;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procedur rozwiązywania konfliktów i mediacji

oraz funkcjonowania systemu odwoławczego?

Kompetencja 20: Zdolności dostosowawcze i modernizacja;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat technik i narzędzi zarządzania zmianą?

Kompetencja 21: Myślenie analityczne i krytyczne;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat podejść i narzędzi w kwestii analitycznego

i krytycznego myślenia?

Kompetencja 22: Komunikacja;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik komunikacji oraz sposobu

stosowania zasad udzielania zamówień publicznych?

Kompetencja 23: Etyka i przestrzeganie przepisów;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat przepisów I zasad proceduralnych oraz narzędzi,

kodeksów i wytycznych pomagających zapewnić ich przestrzeganie?

Kompetencja 24: Współpraca;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik współpracy?

Kompetencja 25: Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat kluczowych pojęć i metod zarządzania

zainteresowanymi stronami?

Kompetencja 26: Zarządzanie zespołem i przywództwo;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat kluczowych pojęć i metod zarządzania zespołem?

Kompetencja 27: Świadomość organizacyjna;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat struktury administracyjnej, procedur i procesów

Pani/Pana organizacji, a także jej kultury wewnętrznej oraz ram prawnych i ram polityki?

Kompetencja 28: Zarządzanie ryzykiem;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik zarządzania projektami

stosownych dla administracji publicznej?

Kompetencja 29: Ukierunkowanie na wyniki;

Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat strategii i metod zarządzania kosztami

i wynikami, a także kluczowymi wskaźnikami skuteczności działania, które pomagają

wykrywać niewydolności i monitorować wyniki finansowe zamówień oraz sposób, w jaki

zamówienia zapewniają optymalne wykorzystanie środków?

Kompetencja 30: Zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna;

1. Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat funkcji audytu i kontroli?

2. Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik zarządzania ryzykiem

związanym z audytem?

Część trzecia

Pytania dotyczące umiejętności

Pytania dotyczące umiejętności obejmują zakres umiejętności posiadanych przez daną osobę

w porównaniu z oczekiwanymi umiejętnościami (docelowym poziomem biegłości)

określonymi w profilu zawodowym tej osoby.

Kompetencja 1: Planowanie;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan opracowywać plan zamówień publicznych w zależności od

dostępnych zasobów budżetowych?

Kompetencja 2: Proces zakupowy;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan śledzić różne etapy postępowania o udzielenie zamówienia?

Kompetencja 3: Przepisy prawa;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować konkretne aspekty przepisów dotyczących

zamówień publicznych oraz inne instrumenty prawne wpływające na zamówienie?

Kompetencja 4: Platforma e-Zamówień i inne narzędzia elektroniczne;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wykorzystywać e-zamówienia i inne systemy oraz

narzędzia informatyczne?

Kompetencja 5: Zielone i zrównoważone zamówienia publiczne;

Jak skutecznie potrafi Pani/Pan włączyć do procesu udzielania zamówień cele z zakresu

zrównoważonego rozwoju określone przez organizację i w krajowych strategiach

politycznych?

Kompetencja 6: Innowacyjne zamówienia publiczne;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan włączyć do procesu udzielania zamówień cele w zakresie

innowacyjności określone przez organizację i w krajowych strategiach politycznych?

Kompetencja 7: Wiedza o przedmiocie zamówienia;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan w pełni wykorzystać co najmniej jedną kategorię dostaw,

usług lub robót budowlanych?

Kompetencja 8: Zarządzanie dostawcami;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan rozwijać relacje z dostawcami, zarządzać nimi i je

utrzymywać, z jednoczesnym poszanowaniem zasad udzielania zamówień publicznych?

Kompetencja 9: Negocjacje;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan stosować procesy i strategie negocjacji na etapach

udzielania zamówień publicznych oraz w trakcie zarządzania umowami, zgodnie z zasadami

udzielania zamówień publicznych i normami etycznymi ?

Kompetencja 10: Analiza potrzeb i wymagań;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować narzędzia i techniki samooceny w celu

określenia potrzeb organizacji i użytkowników końcowych odnośnie do przedmiotu

zamówienia?

Kompetencja 11: Wstępne konsultacje rynkowe;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować techniki analizy rynku i zaangażowania

rynkowego, aby zrozumieć charakterystykę rynku dostawców i tendencje na nim panujące?

Kompetencja 12: Strategie udzielania zamówień publicznych;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wybrać spośród szeregu dostępnych strategii zakupowych

tę, która najlepiej pasuje do danego zamówienia, a jednocześnie pozwala na osiągnięcie celów

organizacji?

Kompetencja 13: Specyfikacja techniczna;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan sporządzić projekt specyfikacji technicznej, który umożliwi

potencjalnym oferentom złożenie realistycznych ofert odpowiadających potrzebom

organizacji?

Kompetencja 14: Dokumentacja przetargowa;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan przygotować dokumenty zamówienia zawierające stosowne

kryteria wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia zamówienia?

Kompetencja 15: Ocena i wybór najkorzystniejszej ofert;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan w obiektywny i przejrzysty sposób ocenić oferty na

podstawie wcześniej zdefiniowanych kryteriów?

Kompetencja 16: Zarządzanie umowami;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan nadzorować realizację umowy, przy jednoczesnym

zapewnieniu zgodności technicznej dostarczanych towarów, robót budowalnych lub usług?

Kompetencja 17: Certyfikacja i płatność;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować zasady weryfikacji i ramy kontroli finansowej

do sprawdzenia zamówienia pod kątem zgodności z przepisami przed przystąpieniem do

płatności?

Kompetencja 18: Sprawozdawczość i ocena;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan ocenić proces, wyniki oraz rezultaty zamówienia, aby

wyciągnąć wnioski na temat tego, jak poprawić wyniki przyszłych zamówień?

Kompetencja 19: Rozwiązywanie konfliktów i mediacje;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zapobiegać konfliktom i je rozwiązywać oraz zarządzać

skargami w ramach krajowego systemu odwoławczego?

Kompetencja 20: Zdolności dostawcze i modernizacja;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan przewidzieć zmiany zadań i okoliczności oraz dostosować

się do nich oraz jak bardzo jest Pani nastawiona/ Pan nastawiony na ciągłą naukę i rozwój?

Kompetencja 21: Myślenie analityczne i krytyczne;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wykorzystywać analityczne i krytyczne myślenie do oceny

sytuacji lub informacji oraz rozwiązywania problemów?

Kompetencja 22: Komunikacja;

W jakim stopniu potrafi Pan/Pani prowadzić skuteczną komunikacje, dostosowując środek

przekazu i komunikat do odbiorców docelowych przy jednoczesnym zapewnieniu

przestrzegania zasad udzielania zamówień publicznych?

Kompetencja 23: Etyka i przestrzeganie przepisów;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zapewnić zgodność z mającymi zastosowanie przepisami,

zasadami i normami etycznymi dotyczącymi zamówień publicznych?

Kompetencja 24: Współpraca;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan promować myślenie i procesy oparte na współpracy?

Kompetencja 25: Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan budować wzajemne zaufanie przyczyniające się do

nawiązywania silnych relacji z wewnętrznymi i zewnętrznymi zainteresowanymi stronami?

Kompetencja 26: Zarządzanie zespołem i przywództwo;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan dostosować metody i techniki zarządzania i przywództwa

do zespołu i okoliczności, tworząc w ten sposób środowisko sprzyjające osiąganiu wspólnych

celów?

Kompetencja 27: Świadomość organizacyjna;

W jakim stopniu jest Pani/Pan w stanie zrozumieć zarówno funkcję udzielania zamówień, jak

i strukturę i kulturę organizacji?

Kompetencja 28: Zarządzanie ryzykiem;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować narzędzia i techniki zarządzania projektem do

celów przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia oraz realizacji umowy

w skuteczny sposób?

Kompetencja 29: Ukierunkowanie na wyniki;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan stosować strategie i metody zarządzania działalnością

handlową i zarządzania wydajnością w celu maksymalizacji optymalnego wykorzystania

środków przeznaczanych na zamówienia publiczne?

Kompetencja 30: Zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna;

W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wykonywać poszczególne funkcje inspekcji, kontroli,

audytu i oceny mające zastosowanie do zamówień publicznych?

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 5 do Polityki zakupowej państwa

Wsparcie Sieci Badawczej Łukasiewicz – Centrum Oceny Technologii

Sieć Badawcza Łukasiewicz to trzecia co do wielkości w Europie i największa w Polsce sieć

badawcza, skupiająca 32 instytuty w 11 polskich miastach. Jej częścią jest Centrum Oceny

Technologii (COT-Orgmasz), dzięki czemu ma ono możliwość współpracy z zespołem

ponad 4500 kreatywnych naukowców i inżynierów, korzysta z 440 laboratoriów B+R

i unikatowej w skali kraju aparatury badawczej, w której skład wchodzi 3762 urządzeń

specjalistycznych.

Celem COT jest

•

zbliżanie biznesu do nauki, wspieranie rozwoju społecznie odpowiedzialnych innowacji

•

doradztwo naukowe w zakresie wdrażania społecznie odpowiedzialnych innowacji

Zakres wsparcia COT dla zamawiających z administracji rządowej może obejmować

1. Etap I – analiza potrzeb i wymagań

•

Identyfikacja technologii aktualnie wykorzystywanych na rynku

•

Analiza trendów, nakierowana na wskazanie takich technologii, które mają najwyższy

potencjał rynkowy

•

Badania partycypacyjne – Badanie opinii interesariuszy – użytkowników

•

Technologiczny SWOT – Szanse i zagrożenia, wady i zalety danych technologii

•

Roadmapping technologiczny – Mapowanie opcji technologicznych dostosowane do

potrzeb zamawiającego

•

Rankingowanie, benchmark technologii – Ocena opcji technologicznych

•

Wycena technologii – Określenie orientacyjnej wartości zamówienia

2. Etap II – opis zamówienia

•

Opracowanie założeń do opisu przedmiotu zamówienia

•

Konsultacje prawne, m.in. w zakresie RODO, cyberbezpieczeństwa, własności

intelektualnej

•

Opracowanie warunków udziału w postępowaniu

•

Opracowanie kryteriów oceny oferty

3. Etap III – Wsparcie przy wyborze wykonawcy i odbiorze produktu (opcjonalnie,

realizowany w zależności od zgłoszonych potrzeb)

•

Komisje eksperckie – Wsparcie w zakresie oceny ofert, możliwość udziału ekspertów

Łukasiewicza w pracach komisji przetargowej

•

Odbiór produktu – Weryfikacja zgodności produktu z przedmiotem zamówienia

•

Wdrożenie produktu – Udział ekspertów Łukasiewicza w procesie wdrażania produktu

Model współpracy z instytucjami zamawiającymi

1. Zamawiający zgłasza się do Łukasiewicz – COT, składając krótki opis zamówienia,

potrzeby zakupowej.

2. Łukasiewicz – COT kompletuje zespół projektowy złożony ze swoich ekspertów

i przystępuje do realizacji projektu mającego na celu wsparcie zamawiającego, w tym

identyfikuje potrzeby klienta i sporządza opis przedmiotu zamówienia.

Dzięki temu, że COT jest częścią Sieci Badawczej Łukasiewicz, do realizacji zadania

może wykorzystać potencjał naukowców i inżynierów ze wszystkich instytutów

Łukasiewicza oraz skorzystać z ich laboratoriów i aparatury badawczej. Dzięki temu

potencjałowi jest w stanie wesprzeć instytucję zamawiającą w terminie 3–4 tygodni,

tj. zrealizować projekt, opisać przedmiot zamówienia i przekazać zamawiającemu, tak aby

był to produkt gotowy do wszczęcia postępowania.

Obszary wsparcia

COT pracuje w ramach czterech poniższych grup badawczych skupiających naukowców

i inżynierów

ze

wszystkich

instytutów

Łukasiewicza,

współtworząc

programy

badawczo-rozwojowe w obszarach strategicznych dla rozwoju polskiej gospodarki

i społeczeństwa. Grupy badawcze COT to

1. INTELIGENTNA I CZYSTA MOBILNOŚĆ

–

Priorytetowy obszar prac

pozwalających na budowę i rozwijanie nowych technologii.

1) Elektromobilność;

2) Systemy zarządzania łańcuchami logistycznymi;

3) Nowoczesne składowanie;

4) Inteligentne miasta;

5) Robotyzacja;

6) Efektywne sieci dystrybucji;

7) Projektowanie pojazdów autonomicznych.

2. ZRÓWNOWAŻONA GOSPODARKA I ENERGIA – Rozwijanie technologii

modułowych: energooszczędnych, ekologicznych, zapewniających krótki czas

wykonania inwestycji, oraz atrakcyjnych cenowo.

1) Energetyka prosumencka;

2) Energia z odpadów i paliw alternatywnych;

3) Rozwój technologii magazynowania energii;

4) Wytwarzanie biodegradowalnych materiałów;

5) Rozwój technologii pozyskiwania surowców, przetwarzania odpadów i ścieków.

3. TRANSFORMACJA CYFROWA – rozwój innowacji cyfrowych, monitoring

i analiza krajowych oraz zagranicznych strategii dotyczących transformacji

cyfrowej.

1) Automatyka i robotyka;

2) Fotonika;

3) Sztuczna inteligencja;

4) Data Science;

5) Internet rzeczy;

6) Inteligentne usługi dla obywatela i przedsiębiorstw;

7) Cyfrowe rolnictwo;

8) Cyfrowa edukacja.

4. ZDROWIE – Wsparcie prac badawczo-rozwojowych nad programem dotyczącym

profilaktyki i diagnostyki onkologicznej.

1) Nowoczesna i spersonalizowana diagnostyka;

2) Terapie medyczne oparte na inżynierii białek i wykorzystaniu sztucznej inteligencji

i biosensorów;

3) Chemiczna synteza substancji czynnych.

Ponadto zakres wsparcia COT – Łukasiewicz obejmować może także

1. Doradztwo biznesowe

•

Prognozy makroekonomiczne

•

Analizy rynku (producenci, dostawcy, zapotrzebowanie)

•

Analizy kosztowa i cenowa

•

Analizy produkcji

•

Analizy zastosowań produktu

•

Strategie patentowe

•

Ocena technologii

•

Audyt technologiczny

•

Studium opłacalności

•

Obsługa procesów B+R

•

Doradztwo w zakresie certyfikacji

•

Wycena IP

2. Wsparcie legislacyjne

•

Monitorowanie legislacyjne

•

Opiniowanie

3. Badania

•

Badania opinii społecznej (ogólnopolskie, lokalne)

•

Badania eksperckie

•

Badania komunikacji, strategie komunikacyjne

•

Monitorowanie trendów i foresight technologiczny

4. Współpraca naukowa

•

Pozyskiwanie grantów

•

Monitorowanie źródeł finansowania

5. Wsparcie wdrożeń

•

Studia wykonalności

•

Ścieżki komercyjne

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 6 do Polityki zakupowej państwa

Wytyczne dotyczące stworzenia strategii zakupowych

Strategia jest pewnym planem działania, którego realizacja ma prowadzić do osiągniecia

przyjętych przez zamawiającego celów w obszarze zamówień publicznych, w tym celów

o charakterze strategicznym. Dlatego też strategia powinna określać procedury wewnętrzne

i reguły działania, które mają służyć stworzeniu odpowiedniego środowiska wewnętrznego

oraz zapewnieniu właściwego wykorzystania potencjału zamawiającego.

Strategie poszczególnych organów (zamawiających) z administracji rządowej mogą się różnić

z racji tego, że organy te mają odmienne priorytety i zadania, do realizacji których zostały

powołane. Wspólnym mianownikiem wszystkich strategii powinna być realizacja celów

strategicznych państwa w obszarze zamówień publicznych, które zostały uwzględnione

w Polityce zakupowej państwa.

Rzetelne opracowanie strategii daje zamawiającemu realną możliwość podniesienia

efektywności procesów zakupowych, gdyż pozwala na ich odpowiednie przygotowanie.

Zespół praktyków realizujący konkretną potrzebę zakupową może w oparciu o postanowienia

strategii podejmować decyzje np. o przeprowadzeniu wstępnych konsultacji rynkowych czy

też zastosowaniu określonych narzędzi zakupowych.

Strategia pozwala również na przygotowanie i wdrożenie optymalnego planu szkoleniowego

dla komórki zamówieniowej oraz komórek merytorycznych, w zakresie kompetencji

i narzędzi kluczowych dla efektywnego realizowania potrzeb zakupowych. Ponadto strategia

może być wykorzystana do identyfikacji luk kompetencyjnych i braków kadrowych po stronie

zamawiającego, które powinny być uzupełnione.

Portfel zakupowy organów administracji rządowej jest dość zróżnicowany. Znajdują się

w nim zarówno zakupy standardowe, które służą zaspokajaniu podstawowych potrzeb urzędu,

jak i zakupy o charakterze złożonym i strategicznym. Dlatego też zamawiający powinni

podjąć próbę przeglądu realizowanych zakupów oraz podziału ich według schematu

wzorowanego na modelu macierzy, opracowanej przez dr. Petera Kraljica. Z tą jednak

różnicą, że na osi pionowej, w przypadku zamówień publicznych, nie jest zaznaczony wpływ

na wynik finansowy, ale możliwość realizowania ustawowych celów, jakie są nałożone na

zamawiającego będącego organem administracji rządowej (linia pionowa na poniższej

macierzy).

Źródło: Współczesna gospodarka. Zakupy i ich wpływ na generowanie oszczędności w przedsiębiorstwie

produkcyjnym, Agnieszka Marchlewska-Organista

Zgodnie z powyższym modelem macierzy Kraljica całość zamówień należy podzielić na

cztery grupy

➢ Produkty standardowe: To największa grupa zakupów realizowanych przez każdego

zamawiającego. Produkty standardowe to produkty stosunkowo łatwe do zakupu

i szeroko dostępne. Charakteryzują się tym, że na rynku jest bardzo duża grupa

wykonawców, którzy są w stanie je zrealizować. Z tego względu nie są one obciążone

ryzykami zakupowymi w zakresie terminowej realizacji. Nie mają także

bezpośredniego związku z realizowaniem ustawowych celów przez zamawiających.

Produktami standardowymi mogą być np. materiały biurowe, usługi sprzątania,

catering itp. Mogą to być także zakupy powtarzające się okresowo, w związku z czym

w procesie ich udzielania można wykorzystywać posiadaną bazę danych w zakresie

opisu przedmiotu zamówienia.

Przy realizacji zakupów standardowych można wykorzystywać takie narzędzia, jak

umowa ramowa, dynamiczny system zakupów, przetarg nieograniczony ze

standardowymi warunkami.

Istotnym

narzędziem

powodującym

realne

korzyści

zarówno

cenowe,

jak

i oszczędność czasu i zasobów ludzkich, może być w tym względzie możliwość

zastosowania zamówień wspólnych.

➢ Zakupy dźwignie: To zakupy mające bardzo duży wpływ na możliwość realizowania

celów ustawowych zamawiającego, ale nie wiążą się z dużym ryzykiem zakupowym,

w tym w zakresie terminu realizacji. Głównym powodem niskiego ryzyka

zakupowego jest duża ilość potencjalnych wykonawców, którzy będą w stanie

zrealizować zamówienie. To też powoduje, że przygotowując opis przedmiotu

zamówienia należy skupić się na jakości dostaw, usług i robót budowlanych.

Wskazane jest także stosowanie kryteriów oceny ofert i warunków udziału

w postępowaniu, tak aby można było realizować cele strategiczne w zakresie

zamówień zrównoważonych oraz innowacyjnych.

Przy tego rodzaju zakupach należy rozważyć możliwość wykorzystania narzędzia

w postaci zamówień wspólnych.

➢ Zakupy strategiczne: To najważniejsza grupa zakupów, które mają bardzo duży

wpływ na możliwość realizowania ustawowych celów przez zamawiającego. Są one

również obarczone stosunkowo dużym ryzykiem zakupowym (np. związanym

z terminową realizacją zamówienia), co jest związane z ograniczoną ilością

wykonawców mogących zrealizować zamówienie. Mają one charakter priorytetowy

dla zamawiającego i cała procedura wewnętrzna i regulacje powinny być

skonstruowane w ten sposób, aby ułatwić pracownikom przygotowanie realizacji tego

typu zakupów. Powinny zostać także opisane reguły postępowania związane

z wykorzystaniem narzędzi, jakie daje ustawa Pzp, tj. analizą potrzeb i wymagań;

wstępne konsultacje rynkowe.

Z uwagi na priorytetowy charakter przygotowanie procesu zakupowego powinno

zostać poprzedzone planem działania z wyznaczeniem poszczególnych etapów. Plan

powinien być tak skonstruowany, aby uwzględniał ryzyko wystąpienia różnych

okoliczności np. opóźnienia w procesie zakupowym związanego z odwołaniem do

Krajowej Izby Odwoławczej oraz skargą do sądu.

Jest to rodzaj zakupów, w którym o poszczególnych etapach, terminach oraz

potencjalnych ryzykach powinien być informowany kierownik zamawiającego,

a najważniejsze role w procesie przygotowywania i przeprowadzania procesu

zakupowego powinni pełnić dyrektorzy poszczególnych komórek oraz pracownicy

z największym

doświadczeniem

i

umiejętnościami

(poziom

zaawansowany

i ekspercki).

➢ Zakupy tzw. „wąskie gardła”: Zakupy, w których przedmiot zamówienia ma

niewielki wpływ na możliwość realizowania ustawowych celów, ale występuje duże

ryzyko związane z terminową realizacją zamówienia. Może to być produkt nietypowy,

niestandardowy, wytwarzany na specjalne zamówienie oraz taki, którego realizacji

może się podjąć stosunkowo niewielka ilość wykonawców.

W tej grupie zakupów istotne jest, aby przygotowany został plan działania na wypadek

urealnienia się ryzyka nieterminowej realizacji zamówienia lub innej tego typu

sytuacji „kryzysowej”. Konieczne jest także podjęcie stosownych działań związanych

z

przygotowaniem

procesu

zakupowego

odpowiednio

wcześniej,

tak

aby

zminimalizować to ryzyko.

W przypadku zdiagnozowania zakupu jako tzw. „wąskiego gardła” należy dokonać

analizy w kierunku alternatywnego sposobu zaspokojenia danej potrzeby zakupowej,

a także zbadać możliwość innych wariantów realizacji takiego zamówienia.

Należy także pamiętać, że nadanie poszczególnym zakupom ww. statusów nie musi być stałe.

Przykładowo, zakup pierwotnie uznany za standardowy może ostatecznie okazać się zakupem

typu „wąskie gardło” lub pierwotnie uznany za zakup typu dźwignia będzie ostatecznie

zakupem standardowym. Uzależnione jest to zarówno od zmian na rynku wykonawców, ale

także od działań zamawiającego, który może poszukiwać alternatywnych metod zaspokojenia

swojej potrzeby zakupowej.

Cele strategii i sposób ich realizacji

Strategia powinna określać wyraźnie cele, które zostaną osiągnięte przez jej realizację.

Zgodnie z przyjętymi priorytetami Polityki zakupowej państwa cele te powinny uwzględniać

m.in.

1) wzrost zamówień zrównoważonych oraz innowacyjnych;

2) zwiększenie ilości składanych ofert w postępowaniach, w tym większy udział

przedsiębiorców z sektora MSP w zamówieniach.

Centralizacja i koordynacja wykonywania strategii

Odpowiedzialnym za opracowanie i wdrożenie strategii zakupowej jest kierownik

zamawiającego. Do kierownika zamawiającego należy również bieżące monitorowanie

postępu realizacji przyjętych celów.

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik nr 7 do Polityki zakupowej państwa

Dobre praktyki – przykładowe warunki dostępności wraz z przykładowymi zapisami

możliwymi do wykorzystania przez zamawiających

Ustawa o dostępności nakłada na podmioty publiczne obowiązek zapewnienia grupie

beneficjentów tych przepisów minimalnych warunków dostępności: architektonicznej, cyfrowej

oraz informacyjno-komunikacyjnej (art. 6 ww. ustawy). Obowiązek ten powinien być

realizowany między innymi na gruncie zamówień publicznych. Zamawiający (podmioty

publiczne) powinni uwzględniać warunki, o których mowa w art. 6 ww. ustawy, adekwatnie do

specyfiki zamówienia publicznego, zawsze wtedy, gdy jest to uzasadnione charakterem

przedmiotu zamówienia. Należy jednak pamiętać, że pojęcie dostępności w zamówieniach jest

pojęciem szerszym i nie ogranicza się jedynie do wskazanych wyżej trzech obszarów. W celu

jego skutecznej realizacji zamawiający powinni uwzględniać również pozaustawowe wytyczne

dotyczące dostępności, bowiem ich zastosowanie może się przyczynić do zapewnienia

większego niż minimalny poziomu dostępności. Dlatego w poniżej przedstawionych

przykładach wskazano, które elementy to warunki dostępności odwołujące się do obowiązków

ustawowych (oznaczone lit. „O”), a które to fakultatywne wymagania wynikające

z dodatkowych standardów lub wytycznych w zakresie dostępności (oznaczone lit. „F”), których

zastosowanie to dobra praktyka.

Przykład nr 1: Zlecenie szkolenia w formie on-line dla zamkniętej grupy odbiorców (przy

założeniu braku publikacji treści ze szkolenia na stronie www. lub organizacji w formie

webinaru)

1. wykonawca powinien na etapie rekrutacji w formularzu zgłoszeniowym zapytać

o szczególne potrzeby uczestników, np.: (F)

Mimo że element ten nie jest wprost wymagany ustawą brak jego zastosowania

spowoduje brak wiedzy na temat tego, jakie osoby uczestniczą w szkoleniu i czy mają

szczególne potrzeby. Zastosowanie formularza pozwala więc uniknąć sytuacji, w której

wykonawca będzie zaskoczony potrzebą zapewnienia dostępności – np. zastosowania

polskiego języka migowego (PJM). Jednocześnie zastosowanie formularza może

uzasadnić brak zastosowania pewnych elementów z zakresu dostępności podczas

szkolenia (np. PJM, jeśli wśród słuchaczy nie ma osoby niesłyszącej).

2. zapewnienie tłumacza PJM; (O – jeśli potwierdzony zostanie udział osoby głuchej i jej

oczekiwanie w tym zakresie)

3. zapewnienie materiałów informacyjnych w różnych formatach, np. w druku

powiększonym, na kontrastowym tle; (O – jeśli wystąpi taka potrzeba)

4. zapewnienie alternatywnych kanałów komunikacji na etapie rekrutacji i później np.

tłumacz PJM, email, sms; (O)

5. zapewnienie napisów na żywo; (F)

6. pozostawienie miejsca na wpisanie innych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

(F)

Należy pamiętać, że zgłoszenie szczególnej potrzeby obliguje organizatora do jej spełnienia

w możliwie największym stopniu.

Warto także zaznaczyć, że w przypadku organizacji szkolenia on-line w formie otwartej

(webinar) i publikacji nagrania na stronie internetowej podmiotu, wykonawca powinien zostać

zobowiązany do zapewnienie elementów związanych z dostępnością cyfrową tego materiału

(napisy, tłumacz PJM jako elementy obligatoryjne).

Przykład nr 2: Zlecenie organizacji szkolenia w formie stacjonarnej

1.

budynek i pomieszczenia, w których organizowane są szkolenia/konferencje, powinny

być dostępne architektonicznie – może zostać to zapewnione na wiele sposobów, np.

przez organizację wydarzenia na parterze budynku lub jeśli wydarzenie znajduje się na

piętrze, dobrą praktyką jest zapewnienie windy w budynku, w którym będzie odbywało

się wydarzenie; (O)

2.

zapewnienie wolnych od barier poziomych i pionowych przestrzeni komunikacyjnych

budynków, czyli możliwość poruszania się po piętrach i pomiędzy piętrami; (O)

3.

toalety powinny być przystosowane dla osób z niepełnosprawnością; (O)

4.

na teren wydarzenia muszą mieć możliwość wejścia osoby z psami asystującym (O) –

psom należy zapewnić miskę z wodą; (F)

5.

dostępność miejsc parkingowych dostosowanych do osób z niepełnosprawnością – tzw.

niebieska koperta; (F)

6.

lokalizacja wydarzenia powinna być dobrze skomunikowana z resztą miasta lub

miejscowości – z łatwym dostępem do autobusu, tramwaju; (F)

7.

odpowiednio obniżone: lada recepcji i/lub stoły. (F)

Przykład nr 3: wymóg w OPZ dotyczy przygotowania dokumentów spełniających wymagania

dostępności, np. w związku z realizacją szkolenia

Wszystkie materiały muszą spełniać standardy dostępności. Są one obowiązkowe dla wszystkich

podmiotów, które realizują zamówienia publiczne zgodnie z zachowaniem wymagań z art. 6

ustawy o dostępności. Oznacza to m.in.

1. przygotowanie tekstów czcionką bezszeryfową, wielkości min. 11–12 pkt;

2. stosowanie interlinii min. 1,15;

3. wyrównanie tekstu do lewej strony;

4. wklejone obrazy i wykresy powinny zawierać opis alternatywny – informujący osobę

niewidomą, co znajduje się na grafice, gdy tekst jest czytany przez czytnik;

5. tekst

powinien

zostać

podzielony

na

akapity,

z

zastosowaniem

nagłówków

i automatycznych spisów treści.

Przykład nr 4: wymóg w OPZ dotyczący zapewnienia usługi tłumacza polskiego języka

migowego (PJM), np. w związku z realizacją szkolenia

1.

Określenie pożądanego wykształcenia, np. – tłumacz PJM posiadający certyfikat T2

biegłego tłumacza języka migowego Polskiego Związku Głuchych lub równoważny; (F)

2. Zadbanie o widoczność tłumacza PJM podczas wydarzenia online: (F)

a) podział ekranu na mniejsze moduły, tak aby zapewnić uczestnikom spotkania

jednocześnie widok: prelegenta + prezentacji + tłumacza PJM, na bieżąco

przekładającego spotkanie na język migowy,

b) możliwość „przypięcia” ekranu z widocznym tłumaczem PJM, tak aby uczestnik,

który będzie potrzebował korzystać z tłumacza, mógł stale go widzieć na ekranie,

c) podczas transmisji na żywo tłumacz PJM nie powinien być mniejszy niż 1/8 ekranu,

co oznacza ½ wysokości i ¼ szerokości ekranu,

Dodatkowe informacje

(https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/strony/o-funduszach/fundusze-europejskiebez-barier/dostepnosc-plus/aktualnosci/jak-tworzyc-dostepne-komunikatykomunikacja-nie-tylko-w-czasach-epidemii/).

d) grafika wykorzystywana jako tło dla tłumacza PJM: (F)

•

nie może odwracać uwagi od tłumaczenia;

•

dodatkowe elementy nie mogą zasłaniać sylwetki tłumacza;

•

ważne elementy, jak: adresy stron www, dane kontaktowe, warto dodatkowo napisać

– tak, aby osoba niesłysząca mogła zatrzymać slajd i je przepisać;

•

Poz. 125

należy zwrócić uwagę na wysoki kontrast do tła oraz wysoką czytelność tekstu – te

same zasady obowiązują przy tworzeniu napisów,

e) materiał video powinien być przygotowany z tłumaczeniem na PJM. Tłumacz PJM

powinien być umieszczony na dole w prawym dolnym rogu ekranu i zajmować 1/8

powierzchni ekranu, co oznacza ½ wysokości i ¼ szerokości ekranu. Szczegółowe

informacje na tej stronie.

Dobre

praktyki

przy

realizacji

zakupu

produktów/usług

dostępnych

lub

zaprojektowanych w sposób uwzględniający potrzeby jak największej liczby

użytkowników, w tym osób ze szczególnymi potrzebami

1. przygotowanie dostępnych dokumentów oraz procesu postępowania zamówienia, w sposób

umożliwiający osobom z niepełnosprawnościami zapoznanie się z dokumentacją

przetargową i ofertami oraz ich udział jako potencjalnych wykonawców;

2. konsultowanie zakupów/usług ze środowiskami osób z niepełnosprawnościami;

3. określenie kryteriów oceny oferty przez ustalenie parametrów technicznych, właściwości

estetycznych i funkcjonalnych przedmiotu zamówienia pod kątem możliwości skorzystania

przez możliwie dużą grupę osób (w tym osób ze szczególnymi potrzebami), bez potrzeby

adaptacji lub specjalnego projektowania (zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego),

wykorzystując poniższe cechy

•

identyczne zastosowanie;

•

elastyczność użycia;

•

prosta i intuicyjna obsługa;

•

zauważalne informacje;

•

tolerancja dla błędów;

•

niski poziom wysiłku fizycznego;

•

wymiary i przestrzeń dla podejścia i użycia;

4. utrzymanie dostępności – należy wziąć pod uwagę dostępność w całym cyklu życia

usługi/produktu, budynku lub informacji, dbając o elastyczność rozwiązania;

5. dokładne powołanie się na określone warunki dostępności, umiejętności, normy, wytyczne,

których dotyczy przedmiot umowy – ograniczając w ten sposób samowolę wykonawcy

i ryzyko błędu;

6. uwzględnienie w systemie oceny oferty kryteriów premiujących/nagradzania, odnoszących

się do warunków dotyczących zaspokojenia potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami.

W przypadku realizacji projektów z Funduszy Europejskich należy dodatkowo zadbać

o zastosowanie „Standardów dostępności dla polityki spójności 2014–2020” stanowiących

M.P. 2022 poz. 125 inForce

załącznik do Wytycznych (Wytyczne w zakresie realizacji zasady równości szans

i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami oraz zasady równości

szans kobiet i mężczyzn w ramach funduszy unijnych na lata 2014–2020 lub ich odpowiednik

dla perspektywy

finansowej

2021–2027).

Dokument

jest

dostępny

na

stronie

https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_zakr

esie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf (O)

Szczegółowe informacje zawarte są w części IV. Standard informacyjno-promocyjny. Rozdział 3

Materiały. Informacja pisana i Rozdział 4 Materiały. Informacja elektroniczna (od strony 48)

oraz w części VI. Standard cyfrowy. Rozdział 3 Dokumenty elektroniczne (od strony 148) ww.

Standardów.

M.P. 2022 poz. 125 inForce

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 2 lutego 2022 r.

Poz. 125

UCHWAŁA NR 6

RADY MINISTRÓW

z dnia 11 stycznia 2022 r.

w sprawie przyjęcia Polityki zakupowej państwa

Na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129,

1598, 2054 i 2269 oraz z 2022 r. poz. 25) uchwala się, co następuje

M.P. 2022 poz. 125 inForce

Załącznik do uchwały nr 6 Rady Ministrów

z dnia 11 stycznia 2022 r. (poz. 125)

Spis Treści

ROZDZIAŁ I

WPROWADZENIE .................................................................................... 4

ROZDZIAŁ II ADRESACI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ............................. 7

ROZDZIAŁ III DIAGNOZA SYSTEMU ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH –

STRESZCZENIE ..................................................................................................................... 9

ROZDZIAŁ IV PRIORYTET – PROFESJONALIZACJA............................................. 14

1.

2.

3.

CZYM JEST PROFESJONALIZACJA? ...................................................................................................................... 14

KORZYŚCI Z PROFESJONALIZACJI ........................................................................................................................ 15

ROLA POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA W PROFESJONALIZACJI ................................................................................ 16

ROZDZIAŁ V

1.

2.

3.

PRIORYTET – ROZWÓJ POTENCJAŁU MŚP ................................. 19

WPŁYW SEKTORA MŚP NA GOSPODARKĘ .......................................................................................................... 19

KORZYŚCI Z WIĘKSZEGO UDZIAŁU MŚP W ZAMÓWIENIACH PUBLICZNYCH ................................................................. 20

ROLA POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA W ROZWOJU POTENCJAŁU MŚP ................................................................... 22

ROZDZIAŁ VI PRIORYTET – ZRÓWNOWAŻONE I INNOWACYJNE

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE.............................................................................................. 27

1.

2.

3.

4.

5.

6.

CZYM SĄ ZAMÓWIENIA ZRÓWNOWAŻONE? ........................................................................................................ 27

EFEKTYWNOŚĆ ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ........................................................................................................... 28

ZAMÓWIENIA SPOŁECZNE ............................................................................................................................... 29

ZAMÓWIENIA ZDROWOTNE ............................................................................................................................. 31

ZAMÓWIENIA ZIELONE ................................................................................................................................... 33

ZAMÓWIENIA INNOWACYJNE ........................................................................................................................... 37

ROZDZIAŁ VII PROGRAMY REALIZACJI ................................................................... 40

1.

2.

3.

4.

5.

PROFILOWANIE ZAWODOWE PRAKTYKÓW ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ....................................................................... 40

BUDOWANIE POTENCJAŁU I KOMPETENCJI PRAKTYKÓW ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ...................................................... 40

PROMOCJA POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ....................................................................................................... 43

ROZSZERZANIE DOSTĘPU DO ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH DLA SEKTORA MŚP............................................................... 43

POWIĄZANIE CELÓW POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA W ZAKRESIE ZRÓWNOWAŻONYCH ORAZ INNOWACYJNYCH ZAMÓWIEŃ Z

WYDATKOWANIEM ŚRODKÓW POCHODZĄCYCH Z PAŃSTWOWYCH FUNDUSZY CELOWYCH POZOSTAJĄCYCH W DYSPOZYCJI MINISTRA

LUB INNEGO ORGANU ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ ORAZ PROGRAMÓW RZĄDOWYCH ............................................................ 47

6.

BUDOWANIE POTENCJAŁU ZAMAWIAJĄCYCH DLA SZERSZEGO REALIZOWANIA ZAMÓWIEŃ ZRÓWNOWAŻONYCH I

INNOWACYJNYCH ................................................................................................................................................... 47

7.

8.

ALOKACJA BUDŻETU ZAMAWIAJĄCYCH ............................................................................................................... 48

POWOŁANIE ZESPOŁU DS. ZIELONYCH ZAMÓWIEŃ ............................................................................................... 49

ROZDZIAŁ VIII INSTRUMENTY REALIZACJI ......................................................... 50

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

ORGANIZACJA U ZAMAWIAJĄCEGO ................................................................................................................... 50

WSPÓŁPRACA HORYZONTALNA I WERTYKALNA .................................................................................................... 65

USUWANIE BARIER W DOSTĘPIE MŚP DO RYNKU ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH .............................................................. 78

POZASĄDOWE ROZWIĄZYWANIE SPORÓW W ZAMÓWIENIACH PUBLICZNYCH ............................................................. 86

RACHUNEK KOSZTÓW CYKLU ŻYCIA ................................................................................................................... 87

SYSTEM ZARZĄDZANIA ŚRODOWISKOWEGO ........................................................................................................ 91

WERYFIKACJA TECHNIK ŚRODOWISKOWYCH (ETV)............................................................................................... 92

ROZDZIAŁ IX NARZĘDZIA............................................................................................. 94

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA ...................................................................................................................... 94

POZACENOWE KRYTERIA OCENY OFERT ............................................................................................................ 109

ZAMÓWIENIA PRZEDKOMERCYJNE (PCP – PRE-COMMERCIAL PROCUREMENT) ........................................................ 112

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE NA INNOWACJE ......................................................................................................... 115

UMOWA RAMOWA...................................................................................................................................... 115

DYNAMICZNY SYSTEM ZAKUPÓW .................................................................................................................... 117

KONKURS .................................................................................................................................................. 118

BUILDING INFORMATION MODELING (BIM) .................................................................................................... 119

MODEL USŁUG CHMUROWYCH - CLOUD (COMPUTING) SERVICES ......................................................................... 120

ANALIZA POTRZEB I WYMAGAŃ .................................................................................................................. 123

WSTĘPNE KONSULTACJE RYNKOWE ............................................................................................................ 123

ROZDZIAŁ X

1.

2.

STRATEGIE I KATEGORIE ZAKUPOWE ...................................... 125

STRATEGIE ZAKUPOWE ZAMAWIAJĄCYCH ......................................................................................................... 125

KATEGORIE ZAKUPOWE ................................................................................................................................ 126

ROZDZIAŁ XI SYSTEM REALIZACJI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA .... 132

1.

2.

3.

4.

OCENA EFEKTYWNOŚCI................................................................................................................................. 133

OCENA POSTĘPÓW WDRAŻANIA ..................................................................................................................... 135

MONITOROWANIE REALIZACJI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ............................................................................ 144

RAPORT Z REALIZACJI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ........................................................................................ 144

Rozdział I

Poz. 125

Wprowadzenie

Jednym z wniosków, jakie pojawiły się w toku blisko 2-letnich konsultacji i prac nad ustawą

z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129,

z późn. zm.), zwaną dalej „ustawą Pzp”, był brak powiązania wydatkowania środków

publicznych w ramach systemu zamówień publicznych z celami strategicznymi państwa.

Określenie priorytetowych działań Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze zamówień

publicznych oraz pożądanego kierunku działań zamawiających w zakresie udzielanych

zamówień ma istotne znaczenie dla wzmocnienia rozwoju gospodarczego oraz społecznego

kraju. Dlatego też, ustawodawca w art. 21 ustawy Pzp zobowiązał ministra właściwego do

spraw gospodarki do cyklicznego przygotowywania projektu polityki zakupowej państwa.

Polityka zakupowa państwa, zwana dalej również „polityką zakupową” lub „polityką”, jest

dokumentem przyjmowanym w drodze uchwały Rady Ministrów, na wniosek ministra

właściwego do spraw gospodarki, raz na 4 lata. Niniejszy dokument jest pierwszym

projektem polityki, a jej obowiązywanie zaplanowano na okres 2022–2025.

Przyjęcie polityki zakupowej oznacza odejście od postrzegania zamówień publicznych

wyłącznie w kategoriach sformalizowanych procedur, których dochowanie jest głównym

i najważniejszym celem zamawiającego. Jednym z jej głównych celów jest zmiana spojrzenia

na zamówienia publiczne. Mają być one w większym stopniu postrzegane jako instrument

zwiększający poziom innowacyjności krajowej gospodarki oraz przyczyniający się do

realizacji celów zrównoważonego rozwoju, tj. celów o charakterze społecznym,

środowiskowym oraz zdrowotnym. Rolą polityki jest również ukierunkowanie zakupów na

usługi, dostawy oraz roboty budowlane o kluczowym znaczeniu z punktu widzenia interesów

państwa. Tym samym stanowi ona kontynuację systemowych zmian w obszarze zamówień

publicznych, jakie zostały zainicjowane z dniem wejścia w życie ustawy Pzp.

Centralne organy administracji rządowej zostały zobowiązane w ustawie Pzp do sporządzania

strategii zarządzania dla poszczególnych kategorii zakupowych, zgodnych z polityką

zakupową. Strategie zakupowe będą zatem, w przypadku wspomnianych organów,

instrumentami służącymi osiągnięciu priorytetów przyjętych w polityce.

Pomimo tego, że obowiązek stosowania polityki zakupowej obejmuje zamawiających

wchodzących w skład administracji rządowej, to określone korzyści wynikają z niej również

dla pozostałych zamawiających. Jedną z najważniejszych korzyści jest możliwość

skonfrontowania i potwierdzenia przez zamawiających ich działań zakupowych, w tym

sposobu wykorzystania poszczególnych instrumentów i rozwiązań wskazanych w ustawie

Pzp, z postanowieniami polityki. Należy podkreślić, że kwestie poruszone w ramach

rozdziału II polityki, „Streszczenie diagnozy systemu zamówień publicznych” dotyczą

wszystkich kategorii zamawiających.

W związku z aktualną sytuacją epidemiczną związaną z wystąpieniem COVID-191) i jej

negatywnymi skutkami społeczno-gospodarczymi ważnym aspektem polityki zakupowej jest

wpisanie zamówień publicznych w proces realizacji polityki gospodarczej i społecznej

państwa ukierunkowanej na pobudzanie i podtrzymanie tempa wzrostu gospodarczego kraju

i przeciwdziałanie COVID-19.

W celu optymalnego ukształtowania projektu polityki, w toku prac nad dokumentem

przeprowadzono szerokie konsultacje z przedstawicielami uczestników rynku zamówień

publicznych, administracji rządowej, a także z ekspertami z obszaru zamówień publicznych.

Dokument Polityki zakupowej państwa został podzielony na trzy priorytety: priorytet –

Profesjonalizacja (rozdział IV), priorytet – Rozwój potencjału MŚP (rozdział V) oraz

priorytet – Zrównoważone i innowacyjne zamówienia publiczne (rozdział VI), określające

cele do zrealizowania oraz zamierzenia zaplanowane na lata 2022–2025. Zgodnie

z założeniem wdrożenie ww. priorytetów będzie następowało w ramach

➢ programów realizacji;

➢ instrumentów realizacji oraz

➢ narzędzi.

Realizację ww. priorytetów w zakresie opisanym w programach realizacji powierzono

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, Prezesowi Urzędu Zamówień Publicznych,

członkom Rady Ministrów innym niż minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie

właściwości których mieszczą się działania określone w tych programach, a także innym

właściwym podmiotom. Podsumowanie zakresu działań powierzonych ww. podmiotom oraz

celów do osiągnięcia znajduje się w rozdziale XI, „System realizacji Polityki zakupowej

państwa”.

Instrumenty realizacji dedykowane są zamawiającym należącym do administracji rządowej

i opisują sposób ich postępowania, który będzie sprzyjał osiągnięciu celów polityki

zakupowej. W instrumentach realizacji zawarto zalecenia i zobowiązania dla zamawiających

dotyczące kierunku ich działań w związku z udzielaniem zamówień oraz stosowania

konkretnych narzędzi i praktyk zakupowych.

Z kolei, w ramach samych narzędzi, opisanych w rozdziale IX, określono zalecany sposób

posługiwania się narzędziami ustanowionymi w ustawie Pzp, jak i narzędziami spoza ustawy

Pzp, związanymi z ustaleniem warunków zamówienia. Rozdział IX zawiera zarówno

zalecenia dla zamawiających co do stosowania wspomnianych narzędzi, jak i rekomendacje

dla organów administracji rządowej dotyczące podejmowania działań podnoszących

efektywność tych narzędzi.

Zaznaczenia wymaga jednak, że zamawiający nie są zobligowani do podejmowania

wszystkich działań opisanych w instrumentach realizacji, nakierowanych na osiągnięcie

celów polityki. Nie zostają oni również zobowiązani do stosowania wszystkich narzędzi lub

stosowania ich wyłączne w sposób opisany w polityce. Założeniem polityki jest

1)

W rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

(Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm.).

pozostawienie zamawiającym możliwości wyboru instrumentu bądź instrumentów realizacji

oraz narzędzi adekwatnych do przedmiotu zamówienia, a także formuły zaspokojenia

potrzeby zakupowej, tj.: zamówienie publiczne, partnerstwo publiczno-prywatne, koncesja na

roboty budowlane i usługi.

Rozdział II

Poz. 125

Adresaci Polityki zakupowej państwa

Polityka zakupowa państwa, jako dokument o strategicznym znaczeniu dla systemu

zamówień publicznych określający priorytetowe działania państwa w tym obszarze oraz

wyznaczający kierunek zamawiających w zakresie udzielanych zamówień publicznych,

przyjmowany uchwałą Rady Ministrów, kierowana jest przede wszystkim do jednostek

administracji rządowej.

Do zapewnienia, w możliwie najszerszym zakresie, realizacji zaleceń i zobowiązań

wynikających z Polityki zakupowej państwa są zobowiązani kierownicy jednostek

administracji rządowej, w tym: ministrowie w zakresie urzędu obsługującego ministra, Szef

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w zakresie urzędu zapewniającego obsługę na podstawie

art. 26 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2021 r. poz. 178,

z późn. zm.), kierownicy organów oraz jednostek podległych lub nadzorowanych przez

ministrów, kierownicy jednostek podległych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady

Ministrów, wojewodowie w zakresie urzędu obsługującego wojewodę, kierownicy służb,

straży i inspekcji zespolonej administracji rządowej, kierownicy niezespolonej administracji

rządowej2).

Szczegółowy zakres działań zalecanych do podjęcia przez zamawiających oraz tych, do

których zamawiający zostali zobowiązani na podstawie niniejszego dokumentu, określony

został w ramach poszczególnych priorytetów, których realizację zakłada polityka zakupowa.

W ramach przewidzianych do wdrożenia działań oprócz jednostek administracji rządowej,

polityka będzie wywoływała określone powinności także wobec innych instytucji

zamawiających, które np. są beneficjentami programów i funduszy rządowych, w zakresie

wskazanym w polityce.

Jednocześnie Polityka zakupowa państwa może stanowić przydatne i ważne źródło wiedzy

oraz podstawę wypracowania optymalnych praktyk zakupowych również dla zamawiających

spoza administracji rządowej. Pozwoli ona również wykonawcom przygotować się

odpowiednio do udziału w rynku zamówień publicznych.

Za koordynację oraz ewaluację działań podejmowanych w związku z realizacją Polityki

zakupowej państwa odpowiada minister właściwy do spraw gospodarki. W latach 2022–2025

będzie on podejmował samodzielne działania, a także koordynował działania innych

podmiotów, w tym Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych (dalej „Prezes UZP”), związane

z wdrożeniem priorytetów polityki. Ponadto wspólnie z Prezesem UZP będzie monitorował

stopień realizacji działań podejmowanych przez zamawiających będących jednostkami

administracji rządowej, w związku z wdrożeniem polityki, w zakresie objętym instrumentami

realizacji oraz narzędziami.

Po zakończeniu okresu obowiązywania polityki zakupowej, minister właściwy do spraw

gospodarki dokona ewaluacji działań podjętych w ramach programów realizacji oraz

instrumentów realizacji i narzędzi.

2) W rozumieniu art. 56 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1464, z późn. zm.).

Jednocześnie, w związku z wykonywaniem Polityki zakupowej państwa, ważna rola została

przypisana Prezesowi UZP jako organowi administracji rządowej właściwemu w sprawach

zamówień publicznych. Prezes UZP posiada największe doświadczenie w realizowaniu

działań edukacyjno-szkoleniowych z tego zakresu. Zakres działania Prezesa UZP określony

został w programach realizacji poszczególnych priorytetów Polityki zakupowej państwa.

Członkowie Rady Ministrów w ramach kierowanych przez siebie działów administracji

rządowej wspierają realizację Polityki zakupowej państwa w organach oraz jednostkach

podległych i nadzorowanych. Wojewodowie wspierają realizację zaleceń w województwach.

Rozdział III Diagnoza systemu zamówień publicznych –

streszczenie

Potrzebę stworzenia polityki zakupowej państwa podkreślono w Strategii na rzecz

Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów3), zwaną dalej „Strategią na

rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, gdzie została przewidziana dla niej rola „(...) kreująca

popyt na wdrożenie najbardziej złożonych rozwiązań technicznych i technologicznych

w przestrzeni publicznej, a z drugiej będąca wyzwaniem dla krajowych przedsiębiorstw

do aktywniejszego sięgania po B+R+I w procesie realizacji zamówień.”.

Zamówienia publiczne stanowią kluczową formę udziału sektora publicznego w gospodarce.

Zgodnie ze sprawozdaniami Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o funkcjonowaniu

systemu zamówień publicznych (za lata 2017–2020) wartość zamówień udzielanych na

podstawie ustawy Pzp systematycznie rośnie. Wyjątkiem był tutaj rok 2020, kiedy wartość

udzielonych zamówień nieznacznie spadła i wyniosła ok. 7,90% PKB. Był to jednak rok,

w którym gospodarka najsilniej odczuła negatywne skutki społeczno-gospodarcze pandemii

COVID-19.

Przybliżona wartość rynku zamówień publicznych, uwzględniająca również zamówienia

publiczne udzielane bez stosowania procedur przewidzianych w ustawie Pzp, w 2020 r.

wyniosła ok. 281,0 mld zł. Było to niewiele mniej niż w latach ubiegłych (2019 r. – 289,8 mld

zł, 2018 r. – 307,2 mld zł, 2017 r. – 234,6 mld zł).

System zamówień publicznych w dalszym ciągu zmaga się przede wszystkim z problemem

niskiej konkurencyjności, mimo pozytywnej tendencji wzrostowej w ostatnich dwóch latach.

W 2020 r. liczba ofert składanych w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych

o wartości poniżej progów unijnych wyniosła średnio 2,78. (w 2019 r. – 2,48 ofert, w 2018 r.

– 2,24 ofert, a w 2017 r. – 2,42).

W 2020 r., aż w 38,32% postępowań o udzielenie zamówienia publicznego wpłynęła tylko

jedna oferta. Odsetek ten utrzymuje się w ostatnich latach na zbliżonym poziomie (w 2019 r.

– 43%; w 2018 r. – 46%; w 2017 r. – 43%). Najtrudniejsza sytuacja pod tym względem

występuje w przypadku zamówień na dostawy – aż w 47,30% złożono tylko jedną ofertę

(w 2019 r. – 49%). W przypadku usług odsetek ten wyniósł 39,46% i również był nieco

mniejszy niż w roku 2019 (wówczas 46%). Natomiast najmniejszy odsetek postępowań

z jedną ofertą odnotowano w przypadku robót budowlanych – 12,88% (2019 r. – 24%).

Uwzględniając rodzaje zamówień, należy stwierdzić, że od wielu lat najwięcej ofert wpływa

w postępowaniach o udzielenie zamówienia na roboty budowlane, a najmniej

w postępowaniach na dostawy. W przypadków zamówień na roboty budowlane o wartości

poniżej progów unijnych w 2020 r. wpływało średnio 4,44 oferty (w 2019 r. – 3,45; w 2018 r.

– 2,49; w 2017 r. – 3,01), w dostawach składano średnio 2,21 oferty (w 2019 r. – 2,09;

w 2018 r. – 2,06; w 2017 r. – 2,13;), a w usługach – 2,65 oferty (w 2019 r. – 2,50; w 2018 r. –

2,41; w 2017 r. – 2,53).

3) Uchwała nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju

do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) (M.P. poz. 260).

Obecnie w Polsce jest około 32 958 zamawiających, z czego 12 736 udzielało w 2020 r.

zamówień na podstawie ustawy Pzp (2019 – 12 776; 2018 r. – 12 954; w 2017 r. – 12 537)4).

System zamówień publicznych w Polsce jest zatem systemem rozproszonym

(zdecentralizowanym). Wobec tego działalność zakupowa poszczególnych podmiotów

koncentruje się przede wszystkim na zaspokajaniu bieżących potrzeb zakupowych

niezbędnych do prawidłowej realizacji powierzonych im zadań.

Profesjonalizacja

Skuteczne wdrażanie zasady efektywności, która została wyrażona wprost w art. 17 ustawy

Pzp, wymaga zadbania o odpowiedni poziom wiedzy zamawiającego dotyczący możliwości

dokonania opisu przedmiotu zamówienia oraz struktury i funkcjonowania rynku właściwego

dla danego przedmiotu zamówienia. Jedynie silny merytorycznie i dobrze współpracujący ze

sobą zespół ludzi będzie potrafił przygotować zamówienie na wymaganym poziomie.

Pracownicy powinni mieć określoną ścieżkę rozwoju zawodowego, aby móc wiązać swoją

przyszłość z sektorem publicznym.

Na niski poziom profesjonalizacji zamówień publicznych wpływają z pewnością

uwarunkowania systemu szkoleń w obszarze zamówień publicznych. Szkolenia realizowane

przez Prezesa UZP, cieszą się dużym zainteresowaniem. Potrzeby zamawiających często

przekraczają jednak możliwości organizacyjne Urzędu Zamówień Publicznych, co

doprowadza do sytuacji, w której miejsca dla uczestników szkolenia kończą się w kilka

godzin po otwarciu rejestracji. W konsekwencji nie wszyscy zainteresowani zamawiający

mogą wziąć udział w szkoleniach.

Pojawia się ponadto potrzeba wprowadzenia rozwiązań, dzięki którym nastąpi zwiększenie

wykorzystywania takich narzędzi, jak zamówienia wspólne czy zamówienia centralne.

Zwiększenie poziomu współpracy między poszczególnymi zamawiającymi oraz korzystanie

z wielu jej form jest także jednym z przejawów profesjonalizacji procesu przygotowania

i przeprowadzania postępowań.

Dostrzegalny jest również brak efektywnej współpracy na linii zamawiający – wykonawcy.

Wykonawcy, jako podmioty zasadniczo prowadzące działalność gospodarczą, powinni być

jednym z podstawowych źródeł opinii i wiedzy na temat potencjalnych rozwiązań, możliwych

do zastosowania w kontekście opisu przedmiotu zamówienia.

Również brak współpracy między poszczególnymi zamawiającymi stoi na przeszkodzie do

zwiększenia efektywności zamówień. Zamawiający nie dzielą się w wystarczającym stopniu

swoimi doświadczeniami zdobytymi w związku z udzielanymi zamówieniami, w tym

związanym z przygotowaniem opisu przedmiotu zamówienia czy też formułowaniem

warunków realizacji zamówienia optymalnych do przedmiotu zamówienia. Brakuje także

systemu pozyskiwania i udzielania informacji na temat trudności, jakie pojawiają się na etapie

realizacji zamówień, oraz dobrych praktyk w tym zakresie.

4) Sprawozdanie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z funkcjonowania systemu zamówień publicznych w 2020 r. oraz

odpowiednio z lat wcześniejszych.

Efektem niewystarczającej profesjonalizacji zamówień publicznych jest skłonność

pracowników zamawiającego odpowiedzialnych za udzielanie zamówień do korzystania

przede wszystkim z podstawowych i mniej złożonych instrumentów przewidzianych

w ustawie Pzp. Jest to jedna z przyczyn niewykorzystywania potencjału zamówień

publicznych w realizacji celów strategicznych państwa, tj. wzrostu zamówień

zrównoważonych i większego otwarcia na sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw,

zwany dalej „MŚP” lub „sektorem „MŚP”.

MŚP

Sektor MŚP stanowi przeważającą większość przedsiębiorstw w Polsce – 99,8%. Wśród nich

najliczniejszą grupą (96,7%; 2,08 mln) są mikroprzedsiębiorcy. Udział firm małych

w strukturze polskich przedsiębiorstw wynosi 2,4% (52,7 tys.), średnich – 0,7% (15,2 tys.),

zaś dużych – tylko 0,2% (3,7 tys.).

(źródło: Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce, Polska Agencja

Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2020)

MŚP posiadają również znaczny udział w tworzeniu krajowego PKB, który oscyluje wokół

49,1%, przy ogólnym udziale przedsiębiorców na poziomie 72,2% (dane z 2018 r.). Ponadto

z 10 mln osób pracujących w przedsiębiorstwach ponad 6,5 mln z nich jest zatrudnionych

w przedsiębiorstwach należących do sektora MŚP (stan na 31 grudnia 2019 r.). Oznacza to, że

liczba pracujących w MŚP stanowi 67,4% ogólnej liczby pracujących w sektorze

przedsiębiorstw5).

Odsetek ofert składanych przez MŚP w zamówieniach wyniósł w 2020 r. odpowiednio

65–66% dla zamówień o wartości równej lub przekraczającej progi unijne i 82% dla

zamówień o wartości poniżej progów unijnych. Mimo to udział MŚP w rynku zamówień

publicznych w dalszym ciągu nie odpowiada ich rzeczywistemu potencjałowi. Znaczna część

MŚP nie jest bowiem w ogóle zainteresowana udziałem w rynku.

5) Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce 2021, przygotowany przez Polską Agencję Rozwoju

Przedsiębiorczości.

Tymczasem, zamówienia publiczne z uwagi na swój charakter mogą stanowić impuls

rozwojowy dla tej kategorii przedsiębiorców. Potrzeby zakupowe sektora publicznego,

w połączeniu ze zmianami regulacyjnymi przyjętymi w ustawie Pzp, mogą stymulować popyt

na innowacyjne i zielone zamówienia, a w konsekwencji stać się ważnym filarem rozwoju

potencjału przedsiębiorców należących do sektora MŚP. Należy jednak wskazać narzędzia,

dzięki którym rynek zamówień publicznych będzie bardziej atrakcyjny dla przedsiębiorców

z sektora MŚP. Zauważyć można niewystarczającą skłonność zamawiających do

wykorzystywania takich narzędzi, jak: możliwość dzielenia zamówień na części, umowy

ramowe, dynamiczny system zakupów, stosowanie wstępnych konsultacji rynkowych.

Ustawa Pzp wprowadziła już mechanizmy sprzyjające lepszemu wydatkowaniu środków

publicznych. Nastąpiła zmiana modelu systemu zamówień publicznych przez wprowadzenie

zasady efektywności rozumianej jako najlepszy stosunek uzyskanych efektów do

poniesionych nakładów6). Proces zamówieniowy przestaje być postrzegany tylko jako

przeprowadzenie samego postępowania, ale istotnym jego elementem stało się również jego

planowanie, przygotowanie oraz realizacja.

Zamówienia zrównoważone i innowacyjne

Krajowy rynek zamówień publicznych cechuje niski poziom zrównoważonych oraz

innowacyjnych zamówień. Zgodnie z danymi opublikowanymi w Sprawozdaniu Prezesa

Urzędu Zamówień Publicznych o funkcjonowaniu systemu zamówień publicznych w 2020 r.

udział zielonych lub innowacyjnych zamówień publicznych w ogólnej liczbie udzielonych

zamówień publicznych wynosił zaledwie 1%. Udział ten liczony według wartości

udzielonych zamówień publicznych to 7%. Jedynie 384 zamawiających udzieliło zamówień

o charakterze środowiskowym lub innowacyjnym. Zastosowanie kryterium kosztu

z wykorzystaniem rachunku kosztów cyklu życia miało miejsce zaledwie w 21

postępowaniach (dostawy: 18, usługi: 3, roboty budowlane: 0). Aspekty związane

z innowacyjnością w ramach kryteriów oceny ofert zastosowano zaledwie w 37

postępowaniach (dostawy: 11, usługi: 24, roboty budowlane: 2).

Wykorzystanie dialogu technicznego, które funkcjonowało na gruncie uchylonej z dniem

1 stycznia 2021 r. ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych7)

(obecnie instytucja zastąpiona przez wstępne konsultacje rynkowe), było na znikomym

poziomie. W 2020 r. zamawiający poinformowali o zastosowaniu dialogu technicznego w 170

ogłoszeniach o zamówieniu zamieszczonych w Biuletynie Zamówień Publicznych,

co stanowiło 0,15% ogółu ogłoszeń. Dla porównania w 2019 r. dialog techniczny

zastosowano w 159 postępowaniach (0,14%), w 2018 r. w 231 postępowaniach (0,18%),

w 2017 r. – w 429 postępowaniach (0,35%).

Do końca roku 2020, tj. do czasu wejścia w życie ustawy Pzp, postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego były zdominowane przez jeden tryb, tj. przetarg nieograniczony,

6) Zob. art. 17 ust. 1 ustawy Pzp.

7) Dz. U. z 2019 r. poz. 1843, z późn. zm.

w którym przeprowadzanych było ok. 89% postępowań. Wprowadzenie trybu podstawowego

w postępowaniach o wartości mniejszej niż progi unijne, co prawda, zmieniło ten obraz,

aczkolwiek wciąż wykorzystywanie innych trybów, takich jak dialog konkurencyjny czy

partnerstwo innowacyjne, jest na bardzo niskim poziomie.

Dodatkowo mimo stosowania w postępowaniach różnych kryteriów oceny ofert, to

w ok. 85% przypadków najkorzystniejszą ofertą jest ta z najniższą ceną.

Problemem jest zarówno liczba, jak i jakość stosowanych przez zamawiających

pozacenowych kryteriów oceny ofert. W 2020 r. kryteria odnoszące się do jakości,

funkcjonalności, czy parametrów technicznych przedmiotu zamówienia zastosowano jedynie

w 10% postępowań o wartości mniejszej niż progi unijne oraz zaledwie w 18% postępowań

o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Najbardziej popularnymi kryteriami

w postępowaniach o wartości mniejszej niż progi unijne były te związane z warunkami

gwarancji bądź rękojmi (54% postępowań) oraz terminem realizacji zamówienia (29%).

Podobnie było w postępowaniach o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Tutaj

również dwa najbardziej popularne pozacenowe kryteria oceny oferty to termin realizacji

zamówienia (38% postępowań) oraz warunki gwarancji bądź rękojmi (35%). Kryteria te nie

mają większego wpływu na wzrost efektywności zamówień.

Konieczne jest również upowszechnienie wśród zamawiających, w szczególności wśród

kadry zarządzającej, przekonania, że oszczędność nie powinna być liczona tylko

w odniesieniu do ceny oferty, ale przez pryzmat kosztów cyklu życia produktu lub robót

budowlanych.

Wśród głównych przyczyn niskiego poziomu zrównoważonych oraz innowacyjnych

zamówień należy wymienić przede wszystkim nie zawsze wystarczający poziom

świadomości ich zalet wśród pracowników zamawiających, w tym również wśród kadry

zarządzającej i kierowników. Potrzeba profesjonalizacji kadr jest widoczna także w tym

kontekście. Wydaje się jednak, że najważniejszym zadaniem w tym zakresie jest

uzmysłowienie zamawiającym szerokiego spectrum korzyści płynących z udzielania

zrównoważonych zamówień i wsparcie stosowania dostępnych narzędzi. Co więcej, kluczowe

jest stworzenie przyjaznego otoczenia dla realizacji zamówień niestandardowych

o charakterze zrównoważonym i innowacyjnym.

Zamówienia publiczne to także istotny instrument służący realizowaniu polityki społecznej

państwa. Państwo ma prawo i obowiązek wymagać, aby wobec osób zatrudnionych przy

realizacji zamówień publicznych były respektowane prawa pracownicze i socjalne.

Wprawdzie zamawiający coraz wyraźniej dostrzegają potrzebę egzekwowania wymogu

pozostawania w stosunku pracy, na podstawie umowy o pracę, przez osoby realizujące

zamówienia publiczne, niemniej jednak wiele aspektów społecznych nadal nie jest

uwzględnianych przy udzielaniu zamówień publicznych. Państwo powinno wykorzystywać

środki wydatkowane przez zamówienia publiczne także na aktywizację zawodową

defaworyzowanych grup społecznych oraz promowanie zasad społecznej odpowiedzialności

biznesu.

Rozdział IV

Priorytet – Profesjonalizacja

1. Czym jest profesjonalizacja?

Profesjonalizacja zamówień publicznych jest procesem, który realizowany jest w Polsce od

początku funkcjonowania systemu zamówień publicznych. Jego znaczenie dla efektywności

całego systemu zamówień publicznych podkreśliła Komisja Europejska w Zaleceniach

2017/1805 z dnia 3 października 2017 r.8) Według Komisji proces ten należy rozumieć

szeroko, jako „odzwierciedlenie ogólnej poprawy całego zakresu umiejętności i kompetencji

zawodowych, wiedzy i doświadczenia osób prowadzących zadania związane z zamówieniami

publicznymi lub uczestniczących w takich zadaniach”.

Profesjonalizacja zamówień publicznych, zgodnie z powyższymi zaleceniami, odnosi się

do trzech obszarów, których usprawnienie jest kluczowe dla efektywnej realizacji tego

priorytetu, tj.: 1) struktur; 2) zasobów ludzkich oraz 3) systemów i narzędzi.

Przez strukturę należy rozumieć precyzyjne i jasne przypisanie zadań i obowiązków do

konkretnych zamawiających umiejscowionych w strukturze administracji publicznej, w tym

przypisanie tych zadań zakupowych do poszczególnych szczebli administracji.

W konsekwencji, struktura odnosi się również do relacji między zakresem określonych

zadań i funkcji a sposobem ponoszenia wydatków publicznych na ich realizację.

W ramach zasobów ludzkich, polityka odnosi się do kompetencji, zadań oraz obowiązków

pracowników zamawiającego, a także sposobu organizacji pracy. Co więcej, właściwe

ukształtowanie tych elementów będzie sprzyjać pozyskiwaniu i utrzymaniu specjalistów

niezbędnych do efektywnego realizowania potrzeb zakupowych.

Trzecim obszarem są systemy i narzędzia. W tym obszarze skoordynowane zostanie

powstawanie instrumentów, narzędzi, dokumentów, wytycznych oraz innych systemowych

działań mających na celu stworzenie wokół praktyków zamówień środowiska sprzyjającego

efektywnemu realizowaniu zakupów.

W ramach Polityki zakupowej państwa, z uwagi na jej pozycję w systemie, realizuje się

instrumenty i narzędzia obejmujące swym zakresem element zasobów ludzkich oraz

systemów i narzędzi. Rozwijanie potencjału administracji publicznej w zakresie

identyfikowania i realizowania potrzeb zakupowych powinno stanowić kluczowe działanie

podejmowane przez Polskę w celu zwiększenia efektywności i przejrzystości wydatkowania

środków publicznych. Jak podkreśla Organizacja Narodów Zjednoczonych9), budowanie

potencjału kadrowego stanowi proces, w którym rozwijane są zdolności do realizowania

swojej funkcji, rozwiązywania problemów oraz wyznaczania i osiągania celów. Działania

wpisujące się w te założenia powinny być dokonywane na powiązanych ze sobą trzech

poziomach, tj.: indywidualnym, instytucjonalnym i społecznym.

8) Zalecenia Komisji Europejskiej (UE) 2017/1805 z dnia 3 października 2017 r. w sprawie profesjonalizacji zamówień

publicznych, Budowanie struktur na potrzeby profesjonalizacji zamówień publicznych https://ec.europa.eu/growth/singlemarket/public-procurement_pl

9) United Nations Committee of Experts on Public Administration (2006), “Definition of basic concepts and terminologies in

governance

and

public

administration”,

United

Nations

Economic

and

Social

Council,

http://unpan1.un.org/intradoc/groups/public/ documents/un/unpan022332.pdf

Budowanie potencjału na poziomie indywidualnym będzie polegać na stworzeniu

odpowiednich warunków, w których każdy praktyk zamówień publicznych będzie mógł

uczestniczyć w procesie ciągłego uczenia się i doskonalenia umiejętności, a także

dostosowywania się do ciągle postępujących zmian technologicznych. Działania te będą

wymagać nowego podejścia do zarządzania zasobami ludzkimi, a także wdrożenia skutecznej

metody zarządzania kompetencjami. Podobne działania są potrzebne na poziomie

instytucjonalnym.

Budowa potencjału na poziomie społecznym jest konieczna w celu wsparcia interaktywnej

i komunikatywnej administracji publicznej, która ocenia swoje działania zarówno na

podstawie własnych analiz, jak i informacji zwrotnych uzyskanych od społeczeństwa. Dzięki

działaniom na tym poziomie administracja powinna być postrzegana jako reagujący

i odpowiedzialny dostawca usług publicznych. Tym samym, należy odpowiednio

wykorzystać wiedzę i perspektywę podmiotów spoza własnej organizacji.

Wielopłaszczyznowa profesjonalizacja zamówień publicznych jest ważnym priorytetem

polityki zakupowej, mającym charakter wspomagający dla realizacji pozostałych priorytetów.

Będzie polegać na realizowaniu działań w skoordynowany sposób we wskazanych wyżej

obszarach i na wszystkich poziomach. Na poziomie indywidualnym, czyli poszczególnych

praktyków zamówień publicznych odpowiedzialnych za realizację potrzeb zakupowych. Na

poziomie Instytucjonalnym, tj. działań aparatu państwowego, którego rolą jest wzmacnianie

efektywności całego systemu wydatkowania środków publicznych w ramach zamówień

publicznych. Działania w ramach tego poziomu obejmują również organy kontrolne

i nadzorcze, a także organy rozstrzygające spory (Krajowa Izba Odwoławcza, sąd zamówień

publicznych – Sąd Okręgowy w Warszawie) oraz inne organy pomocnicze Wreszcie na

poziomie społecznym, na którym kluczową rolę pełni kontakt z odbiorcami danego

zamówienia (np. usługi publicznej) oraz współpraca z innymi podmiotami (wykonawcami,

jednostkami badawczymi, innymi zamawiającymi).

2. Korzyści z profesjonalizacji

➢ Profesjonalizacja zamówień publicznych umożliwia podejmowanie dalszych działań

w zakresie zwiększenia efektywności zamówień publicznych. Warunkuje również

skuteczną realizację pozostałych założeń oraz celów polityki, w tym wzrost

zaangażowania MŚP w rynek zamówień publicznych czy też zwiększenie wolumenu

zamówień zrównoważonych.

➢ Profesjonalizacja to postawienie na kompetencje i rozwój pracowników, co będzie

miało pozytywny wpływ na sposób przygotowywania i przeprowadzana procesów

zakupowych, w tym większą otwartość zamawiających na nowoczesne i innowacyjne

produkty oraz usługi. Rynek produktów innowacyjnych i zrównoważonych jest

niezwykle dynamiczny. Tym samym, pracownicy przygotowujący opisy przedmiotów

zamówienia muszą mieć zapewniony dostęp do fachowej wiedzy oraz możliwość

rozwoju zawodowego. Będzie temu służyło m.in. upowszechnienie stałego dostępu do

szkoleń z zakresu zamówień publicznych, jak i szkoleń branżowych.

➢ Skuteczne przeprowadzenie profesjonalizacji powinno także zmienić postrzeganie

pracy w administracji rządowej oraz osób w niej zatrudnionych. Umożliwienie

zdobywania wysokich kompetencji oraz umiejętności posługiwania się narzędziami

przy obsłudze nowoczesnych projektów będzie kreowało wizerunek administracji

rządowej jako nowoczesnego oraz perspektywicznego miejsca pracy, które stwarza

warunki do dynamicznego rozwoju zawodowego.

➢ Profesjonalizacja przyniesie skutek w postaci bardziej efektywnego wydatkowania

środków publicznych. Inwestowanie w doskonalenie kadr zamawiającego powinno

bowiem przynosić systematyczne i realne oszczędności, przy zachowaniu możliwe

najwyższej jakości realizowanych zamówień.

➢ Efektem profesjonalizacji będzie także szersze otwarcie się zamawiających

na współpracę, w tym wymianę wiedzy oraz doświadczenia. Dzięki połączeniu

potencjału zamawiający, którzy samodzielnie nie mają dostatecznych zasobów do

realizowania bardziej złożonych lub kosztownych inwestycji, mogą wspólnymi siłami

zrealizować takie przedsięwzięcia. Ponadto zamawiający przez współpracę

z wyspecjalizowanymi jednostkami administracji publicznej będą mogli zasięgnąć

wiedzy i wsparcia ekspertów z wysoce wyspecjalizowanych dziedzin.

Profesjonalizacja zamówień publicznych na wyżej wymienionych poziomach powinna

przynieść pozytywne i zauważalne rezultaty w zamówieniach publicznych już w trakcie

najbliższych 4 lat, czyli w okresie, na jaki została opracowana polityka zakupowa.

3. Rola Polityki zakupowej państwa w profesjonalizacji

W polskim systemie zamówień publicznych zadania związane z profesjonalizacją

są realizowane przez znaczną liczbę podmiotów, wśród których należy wskazać przede

wszystkim Prezesa UZP jako centralny organ administracji rządowej właściwy w sprawach

zamówień publicznych. Prezes UZP, zgodnie z art. 469 ustawy Pzp, w ramach swoich zadań

odpowiada m.in. za działalność edukacyjno-informacyjną, upowszechnianie wiedzy

o zamówieniach publicznych, w tym w zakresie informacji analitycznych, oraz

przygotowywanie i upowszechnianie wzorów dokumentów stosowanych przy udzielaniu

zamówień publicznych.

Prezes UZP przygotował dokument o charakterze strategicznym, kompleksowo ujmujący

działania w kwestii profesjonalizacji pt.: „Działania Prezesa UZP wspierające

profesjonalizację kadr, grudzień 2020”10). Zgodnie z tym planem Prezes UZP, z uwagi na

szerokie zapotrzebowanie ze strony rynku, koncentruje się na kluczowych działaniach

edukacyjnych związanych m.in. z działalnością naukową, prawną i opiniodawczą oraz

propagowaniem wiedzy, dorobku orzeczniczego oraz dobrych praktyk zamówieniowych.

Ponadto opracowano pilotażowy program nauczania dla studiów podyplomowych z zakresu

zamówień publicznych oraz procesu zakupowego. Dodatkowo plan zakłada upowszechnienie

10) Działania Prezesa UZP wspierające profesjonalizację kadr, grudzień 2020,

https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0017/43307/Dzialania-Prezesa-UZP-wspierajace-profesjonalizacje-kadr.pdf

nowoczesnych form modelowania danych i zarządzania nimi, jak np. BIM (ang. Building

Information Modeling). Są to działania stanowiące istotny punkt wyjścia dla dalszych działań

w zakresie profesjonalizacji zamówień publicznych.

Działania podejmowane przez Prezesa UZP stanowią uzupełnienie aktywności innych

podmiotów funkcjonujących w systemie zamówień publicznych, a także samych

kierowników zamawiających, w obszarze budowania pozostałych umiejętności i kompetencji,

jakie powinny charakteryzować praktyków zamówień publicznych. Budowanie takich

kompetencji, jak np. planowanie, zarządzanie dostawcami, zarządzanie projektem,

współpraca, wiedza techniczna – specyficzna dla danych kategorii zamówień, a także wiele

innych miękkich kompetencji, nie jest dostatecznie powiązane z działalnością, jaką prowadzi

państwo w tym zakresie, działaniami edukacyjnymi innych jednostek etc. Kierownik

zamawiającego budując swój zespół zakupowy powinien wpisywać go w kontekst swojej

działalności (priorytet – Profesjonalizacja, obszar: Struktura) i odpowiednio do tego przyjętej

strategii zakupowej. Tym samym, budowanie zespołu oparte powinno być o niżej wskazany

model.

Mając powyższe na uwadze, polityka koordynuje działania różnych podmiotów, w tym

samych zamawiających, zmierzające do podnoszenia profesjonalizacji ogółu uczestników

rynku zamówień publicznych, a także wskazanie benchmarków oraz rekomendacji w zakresie

budowania potencjału kadrowego z uwzględnieniem przyjętej strategii zakupowej oraz

w oparciu o profile zawodowe praktyków zamówień publicznych. W ramach programów

i instrumentów polityki określono średniookresowe strategiczne i szczegółowe cele oraz

zadania do zrealizowania przez wszystkich uczestników systemu zamówień publicznych, tak

aby wszelkie czynności podejmowane przez różne podmioty uzupełniały się, a praktycy

podnosili swoje kompetencje we wszystkich wynikających z matryc kompetencji obszarach.

Rolą Polityki zakupowej państwa w zakresie profesjonalizacji jest również stworzenie

rekomendacji działań w przypadku zamówień przekraczających potencjał kadrowy

zamawiającego, czy to z uwagi na kwestie techniczne (brak możliwości przygotowania

skutecznego postępowania z uwagi na skomplikowany i niekonwencjonalny przedmiot

zamówienia) czy też kwestie organizacyjne (zamówienie przekracza lub znacznie obciąża

możliwości kadrowo-organizacyjne zamawiającego). Należy wskazać, że nie każdy

zamawiający potrzebuje i powinien dysponować szerokim zespołem praktyków zamówień

publicznych, pod warunkiem że ma możliwość realizowania swoich potrzeb zakupowych we

współpracy z innymi jednostkami. Polityka zakupowa wskazuje w ramach swoich programów

rekomendacje oraz założenia działań mających ułatwić zamawiającym łączenie potencjału

oraz sięganie po wiedzę jednostek wyspecjalizowanych w realizowaniu danej kategorii

zamówień.

Rozdział V

Priorytet – Rozwój potencjału MŚP

1. Wpływ sektora MŚP na gospodarkę

Przedsiębiorcy należący do sektora MŚP odgrywają istotną rolę w polskiej gospodarce. Rola

ta wyznacza kierunek działań państwa nastawionych na wzmacnianie rozwoju gospodarczego

oraz społecznego. Odpowiednie wykorzystanie potencjału MŚP wspiera bowiem realizację

strategicznych celów państwa, takich jak wzrost konkurencyjności gospodarki oraz

przedsiębiorczości, których wysoki poziom charakteryzuje najbardziej rozwinięte gospodarki

świata. Tworzenie silnego i stabilnego sektora MŚP, którego potrzeby i możliwości są

szeroko uwzględniane przez instytucje publiczne, przyczynia się do budowania pozycji oraz

siły polskiej gospodarki.

Dynamika i elastyczność funkcjonowania MŚP, a także skłonność do kreowania innowacji

oraz „zielonych” rozwiązań i technologii, mają szczególne znaczenie w procesie transformacji

gospodarki europejskiej w kierunku gospodarki innowacyjnej oraz zrównoważonej. MŚP

posiadają zdolność szybkiego oraz efektywnego odpowiadania na potrzeby rynkowe, w tym

potrzeby sektora publicznego. Szczególną rolę odgrywają startupy, które łączą w swym

modelu biznesowym wykorzystanie nowoczesnych technologii z dążeniem do osiągnięcia

wzrostu w możliwie najkrótszym okresie.

MŚP uczestniczą w tworzeniu lokalnych, a więc bardzo pożądanych, miejsc pracy, a także

budowaniu potencjału regionalnych społeczności oraz rynków. Znaczenie MŚP jest

szczególnie istotne na terenach oddalonych od dużych ośrodków miejskich lub

przemysłowych. Cechuje je bowiem większa skłonność do uwzględniania w swojej

działalności lokalnych uwarunkowań społeczno-gospodarczych. Zauważalne jest również

coraz większe zainteresowanie MŚP zarządzaniem opartym o zasady społecznej

odpowiedzialności biznesu (ang. Corporate Social Responsibility, CSR), którego elementem

są m.in. działania na rzecz lokalnej społeczności, kampanie społeczne, wolontariat

pracowniczy.

Gospodarki krajowe z dużym udziałem sektora MŚP odznaczają się wyższym poziomem

odporności na kryzysy gospodarcze. Zdolność sektora MŚP do szybkiej adaptacji do nagłych

i rozległych zmian warunków prowadzenia działalności gospodarczej sprzyja stabilizacji

sytuacji gospodarczej w momentach gorszej koniunktury, ale również wzmacnia proces

odbudowy i pobudzenia gospodarki na etapie wychodzenia z kryzysu. Ma to szczególne

znaczenie w okresie przezwyciężania skutków COVID-19. W związku z zerwaniem lub

zakłóceniem znacznej ilości łańcuchów dostaw, w których zaangażowane były

m.in. podmioty pochodzące spoza obszaru Unii Europejskiej, wiele przedsiębiorstw

europejskich będzie poszukiwało partnerów dających większą stabilność i przewidywalność

dostaw i usług. Stanowi to szansę dla sektora MŚP zarówno w kontekście relacji krajowych,

jak i transgranicznych.

Podkreślenie istotnej roli oraz znaczenia przedsiębiorców należących do sektora MŚP we

współczesnej gospodarce, w szczególności w kształtowaniu jej przewag konkurencyjnych,

znalazło odzwierciedlenie w założeniach krajowej oraz unijnej polityki gospodarczej.

Prowadzi to do efektu synergii, ułatwiającego osiąganie zakładanych celów w zakresie

dalszego rozwoju sektora MŚP.

Unijne ramy polityki dotyczącej MŚP oraz programów wsparcia określone zostały przede

wszystkim przez program Small Business Act z 2008 r.11), w którym wskazano 10 obszarów

działań zmierzających do ustanowienia optymalnych warunków funkcjonowania dla MŚP.

Zgodnie z programem jednym z aspektów dostosowania instrumentów polityki publicznej do

potrzeb MŚP powinno być ułatwienie MŚP udziału w zamówieniach publicznych. Kwestii

MŚP w realiach zmieniającej się intensywnie gospodarki europejskiej poświęcona jest

Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej i cyfrowej Europy z 2020 r.12), ukierunkowana na

zwiększenie liczby MŚP uczestniczących w zrównoważonych praktykach biznesowych oraz

liczby MŚP stosujących technologie cyfrowe. W kontekście zamówień publicznych zwrócono

uwagę m.in. na potrzebę szerszego korzystania przez zamawiających z elastyczności

oferowanej przez prawo unijne w obszarze zamówień publicznych, np. dzielenia zamówienia

na części, oraz potrzebę zwiększenia liczby zamówień innowacyjnych.

Duże znaczenie sektora MŚP dla polskiej gospodarki jako całości, jak i dla osób w niej

zatrudnionych podkreślono w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju . W strategii

podkreślono także potrzebę wdrożenia jednolitej polityki zakupowej, której elementem

powinno być wprowadzenie ułatwień dla MŚP. W tym zakresie, zgodnie z dyspozycją art. 21

ust. 2 ustawy Pzp, cele i kierunki określone w strategii, zostały uwzględnione w Polityce

zakupowej państwa w ramach programów i instrumentów realizacji służących wsparciu

rozwoju potencjału MŚP.

Pozytywny wpływ sektora MŚP na gospodarkę zależy nie tylko od wielkości procentowego

udziału MŚP w ogólnej liczbie przedsiębiorców, lecz przede wszystkim od ich potencjału

rozwojowego. MŚP dysponują wprawdzie przewagami konkurencyjnymi wynikającymi ze

specyfiki ich funkcjonowania, lecz nie są one same w sobie wystarczające do zapewnienia im

optymalnego poziomu rozwoju. Dlatego też, tak istotne znaczenie mają stosowne działania

podejmowane przez państwo.

Do rozwoju potencjału sektora MŚP wykorzystane zostaną zamówienia publiczne, które

stanowią jedno z głównych narzędzi dystrybucji środków publicznych do gospodarki.

Administracja rządowa będzie dążyła do zapewnienia możliwie najlepszych warunków dla

MŚP w ramach udzielanych zamówień publicznych.

2. Korzyści z większego udziału MŚP w zamówieniach publicznych

Analizy rynku zamówień publicznych pokazują, że wykonawcy z sektora MŚP otrzymują

znaczną część udzielanych zamówień. Nie można jednak mówić o pełnym wykorzystaniu

potencjału tego sektora w zamówieniach publicznych. Duża liczba MŚP nie jest bowiem

w ogóle zainteresowana ich pozyskiwaniem, ograniczając swoją działalność wyłącznie

Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu

Regionów z dnia 25 czerwca 2008 r. „Najpierw myśl na małą skalę” - Program „Small Business Act” dla Europy.

12) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu

Regionów z dnia 10 marca 2020 r. Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej i cyfrowej Europy.

11)

do rynku komercyjnego13). Zamówienia publiczne kojarzą im się raczej z licznymi ryzykami,

a nie istotną szansą biznesową. Wpływ na to ma również niski poziom zamówień

o charakterze zrównoważonym oraz innowacyjnym.

Ten sposób postrzegania zamówień powoduje, że realne korzyści płynące z udziału w rynku

zamówień, takie jak dostęp do stabilnego źródła wynagrodzenia, budowanie renomy

przedsiębiorstwa, czerpane są przez ograniczony krąg MŚP. Zmniejsza to skalę pozytywnego

oddziaływania zamówień publicznych na cały sektor MŚP.

Wsparcie rozwoju potencjału MŚP nastąpi przez dalsze otwieranie rynku zamówień

publicznych na potrzeby i możliwości MŚP, a w konsekwencji zwiększenie liczby

przedsiębiorców ubiegających się i pozyskujących zamówienia. Spojrzenie na procesy

zakupowe z perspektywy MŚP ma stanowić istotny wyznacznik działań zamawiających

należących do administracji rządowej. Podjęte zostaną również działania wpierające udział

przedsiębiorców, w tym MŚP, w zamówieniach udzielanych w innych państwach

członkowskich Unii Europejskiej oraz przez organizacje międzynarodowe. Wzrost liczby

zamówień innowacyjnych oraz zrównoważonych, w ramach realizacji jednego z dwóch

pozostałych priorytetów Polityki zakupowej państwa, będzie również odgrywał znaczącą rolę

w zwiększaniu zainteresowania MŚP rynkiem zamówień publicznych14).

Szersza dostępność zamówień, w połączeniu z odpowiednim ich ukierunkowaniem, zapewni

przedsiębiorcom wzrost popytu na oferowane przez nich usługi, produkty oraz roboty

budowlane. Większy strumień środków publicznych trafiający do sektora MŚP pozwoli na

wzrost inwestycji, w tym w kapitał ludzki. Inaczej mówiąc, udział w zamówieniach

publicznych będzie stanowił impuls do rozszerzania zakresu prowadzonej działalności

gospodarczej.

Wzrost zainteresowania MŚP rynkiem zamówień publicznych przyniesie pozytywne efekty

także dla zamawiających, jak i całej gospodarki. Dla rynku zamówień będzie oznaczał przede

wszystkim dalszy wzrost konkurencyjności, a w konsekwencji otrzymywanie przez

zamawiających korzystniejszych ofert. Gospodarka z kolei będzie czerpała korzyści

z uwolnienia potencjału wzrostu i innowacyjności MŚP15). Poza tym, zamówienia publiczne

dadzą większej liczbie MŚP szansę wejścia na rynek.

Działania podjęte w celu zwiększenia zaangażowania MŚP w zamówienia publiczne będą

korzystne w równym stopniu dla przedsiębiorców krajowych, jak i pochodzących z innych

państw członkowskich Unii Europejskiej. Jednakże struktura udziału krajowych

i zagranicznych MŚP w polskim rynku zamówień publicznych wskazuje, że z efektów

podjętych działań skorzystają w znacznej mierze podmioty krajowe, działające

na regionalnych oraz lokalnych rynkach. Z kolejnych sprawozdań Prezesa UZP

z funkcjonowania systemu zamówień publicznych16) wynika bowiem, że z ogólnej liczby

13) Koncepcja nowego Prawa Zamówień Publicznych, Czerwiec 2018 r.

14) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu

Regionów Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej oraz cyfrowej Europy z 10 marca 2020 r.

15)

Dokument roboczy służb Komisji Europejski Kodeks najlepszych praktyk ułatwiających dostęp MŚP do zamówień

publicznych, 2008 r.

16) https://uzp.bip.gov.pl/sprawozdania/

MŚP ubiegających się o zamówienia udzielane przez polskich zamawiających zdecydowana

większość to przedsiębiorcy krajowi.

Dominująca pozycja krajowych MŚP na polskim rynku zamówień publicznych oznacza

zatem, że kontynuowanie procesu otwierania zamówień publicznych na MŚP przyczyni się do

wzmocnienia potencjału krajowego sektora usług oraz sektora przemysłowego.

3. Rola Polityki zakupowej państwa w rozwoju potencjału MŚP

Wprowadza się nowe strategiczne podejście administracji rządowej do kwestii udziału MŚP

w zamówieniach publicznych. Obok dążenia do wzrostu aktywności MŚP obecnych już na

rynku zamówień publicznych, jego głównym założeniem jest szerszy udział w rynku tych

przedsiębiorców z sektora MŚP, którzy w ramach dotychczasowej działalności gospodarczej

nie ubiegali się o zamówienia publiczne.

Za tworzenie dogodnych warunków dla MŚP w ramach zamówień publicznych, obok

podmiotów publicznych odpowiedzialnych za funkcjonowanie całego systemu zamówień

publicznych, odpowiedzialni są – na gruncie poszczególnych procesów zakupowych –

kierownicy zamawiających wchodzących w skład administracji rządowej.

Ustanowienie odpowiednich rozwiązań prawnych, w tym przyjaznych MŚP, było pierwszym

i zarazem najważniejszym krokiem prowadzonej reformy systemu zamówień publicznych.

Aktualnie kluczowe znacznie ma dokonanie zmian w procesie stosowania prawa zamówień

publicznych przez zamawiających w celu bardziej optymalnego wykorzystania dostępnych

możliwości.

Zwiększeniu zaangażowania sektora MŚP w zamówienia publiczne będą sprzyjały

➢ Zmiana podejścia zamawiających do udziału MŚP w procesie zakupowym

Dalszy wzrost zainteresowania MŚP rynkiem zamówień publicznych zależy w dużym stopniu

od zmiany podejścia zamawiających do kwestii udziału MŚP w zamówieniach publicznych.

Niezbędnym jest dostrzeżenie i zrozumienie przez poszczególnych zamawiających

pozytywnego wpływu sektora MŚP na prowadzone przez nich procesy zakupowe,

wyrażającego się m.in. konkretnymi oszczędnościami finansowymi, wyższą jakością

oferowanych produktów, robót budowlanych lub usług. Bez częstszego oraz bardziej

efektywnego wykorzystania rozwiązań sprzyjających MŚP uczynienie krajowego rynku

zamówień publicznych w pełni otwartego na MŚP będzie utrudnione.

Ustawa Pzp stworzyła ramy prawne sprzyjające większej partycypacji MŚP w procesach

zakupowych. Zmianie podejścia zamawiających ma służyć zobowiązanie ich do szerszego

uwzględniania w procesach zakupowych rozwiązań i instrumentów prawnych pozytywnie

wpływających na sytuację MŚP. Określony zostaje katalog zamówień, przy udzielaniu

których stosowanie wspomnianych rozwiązań i instrumentów ma charakter obligatoryjny.

Przedmiotowe podejście powinno być również stosowane w przypadku zamówień

publicznych udzielanych poza reżimem ustawy Pzp.

Istotną rolę dla MŚP odgrywa odpowiednie zorganizowanie procesu ubiegania się

o zamówienia publicznie. Pozwala to przedsiębiorcom wykorzystać w sposób optymalny

posiadane zasoby w celu pozyskania zamówień publicznych, a następnie ich realizacji.

Dlatego też, kierownicy zamawiających już na etapie planowania postępowań powinni dążyć

do zapewnienia MŚP dostępu do informacji, które mogą mieć istotny wpływ na ich decyzje

odnośnie udziału w poszczególnych postępowaniach.

➢ Zapewnienie przedsiębiorcom należącym do sektora MŚP szerokiego i łatwo

dostępnego wsparcia merytorycznego

Zmianom w kulturze udzielania zamówień publicznych powinno towarzyszyć odpowiednie

wzmocnienie po stronie MŚP kompetencji niezbędnych do ubiegania się o zamówienia

publiczne. Brak wystarczającej znajomości przepisów prawa z obszaru zamówień

publicznych oraz praktycznych aspektów procesu udzielania zamówień publicznych stanowią

jedną z głównych barier w dostępie do rynku. Istnienie powyższych luk kompetencyjnych

wpływa na postrzeganie zamówień publicznych jako skomplikowanych oraz

niedostosowanych do możliwości MŚP.

Podjęte zostaną działania ukierunkowane na zapewnienie MŚP odpowiedniego poziomu

wsparcia merytorycznego. Większy nacisk położony zostanie na praktyczne aspekty procesu

zakupowego. Umiejętność poszukiwania informacji o zamówieniach publicznych,

posługiwania się narzędziami wynikającymi z elektronizacji czy też umiejętność prowadzenia

skutecznych negocjacji, to kompetencje równie ważne, jak znajomość poszczególnych

procedur zamówieniowych.

MŚP zostanie zapewniony dostęp do informacji o aktualnych zasadach oraz wymaganiach

związanych z udzielaniem zamówień publicznych w innych państwach członkowskich Unii

Europejskiej. Wpłynie to pozytywnie na ich skłonność do udziału w tej kategorii zamówień.

➢ Wsparcie przepływu informacji między uczestnikami rynku

Rozwiązaniem często wykorzystywanym przez MŚP, które dopuszcza ustawa Pzp, jest

nawiązywanie współpracy w formie konsorcjum. Pozwala ono na łączenie posiadanych

zasobów oraz potencjału (np. zasoby finansowe, organizacyjne, doświadczenie), w celu

pozyskania zamówień publicznych przekraczających możliwości pojedynczych

przedsiębiorców. Wielu przedsiębiorców napotyka jednak problemy z nawiązywaniem tego

typu współpracy, które wynikają m.in. z braku odpowiedniego przepływu stosownych

informacji między przedsiębiorcami. Stanowi to często barierę w dostępie do rynku

zamówień publicznych. Dlatego też, stworzone zostanie rozwiązanie o charakterze

informatycznym dedykowane wymianie informacjami o gotowości do podjęcia współpracy

między przedsiębiorcami.

Podjęte zostaną również działania mające na celu wypracowanie rozwiązania o charakterze

informatycznym ułatwiającego zamawiającym udzielającym zamówień o wartości poniżej

progu stosowania ustawy Pzp (tj. 130 000 zł) wykorzystywanie potencjału lokalnych

przedsiębiorców oraz osób fizycznych, deklarujących gotowość realizacji tego typu

zamówień. Pod uwagę brane jest utworzenie rejestru dla osób fizycznych oraz

przedsiębiorców oferujących swoje usługi lub produkty na poziomie lokalnym (np. gminnym,

w danym mieście), do którego wpis byłby fakultatywny. Dzięki takiemu rejestrowi, z jednej

strony, zamawiający zyskaliby wiedzę na temat potencjału wykonawców lokalnych

i regionalnych oraz możliwości realizowania dodatkowych celów gospodarczych

i społecznych, z której będą mogli skorzystać przy udzielaniu zamówienia. Z drugiej strony,

rejestr mógłby stanowić wsparcie osób fizycznych oraz przedsiębiorców, którzy świadczą

usługi lub prowadzą działalność produkcyjną, lecz mają trudności ze zdobyciem

kontrahentów, a w konsekwencji służyłby aktywizacji lokalnego potencjału gospodarczego.

Stworzenie rejestru stanowiłoby kolejny etap szeroko rozumianego procesu elektronizacji

zamówień publicznych.

➢ Wprowadzenie dalszych ułatwień proceduralnych

Nadmierne obowiązki o charakterze formalnym, w tym wymagania w zakresie składanych

dokumentów, są wymieniane wśród ważnych czynników zniechęcających przedsiębiorców do

ubiegania się o zamówienia publiczne. Proces tworzenia bardziej przyjaznych oraz

uproszczonych krajowych ram prawnych udzielania zamówień publicznych zainicjowało

uchwalenie ustawy Pzp, która obowiązuje od 1 stycznia 2021 r.

Wiele z przyjętych w niej rozwiązań jest szczególnie korzystne dla MŚP. Wśród tych

najważniejszych należy wskazać wprowadzenie nowej procedury dla zamówień o wartości

mniejszej niż progi unijne, zrównoważenie pozycji stron umowy w sprawie zmówienia

publicznego (np. wprowadzenie obowiązku częściowych płatności lub udzielania zaliczek)

czy też wzmocnienie ochrony słusznych interesów podwykonawców. Powyższe rozwiązania

spotkały się z pozytywnym odbiorem ze strony MŚP.

Kontynuacją przyjętego kierunku zmian legislacyjnych będzie wprowadzenie do krajowego

systemu zamówień publicznych certyfikacji wykonawców. Możliwość ustanowienia

mechanizmu certyfikacji przewiduje prawo unijne z obszaru zamówień publicznych.

Z możliwości tej skorzystało wiele państw członkowskich, w tym państwa Europy ŚrodkowoWschodniej. Planowane rozwiązanie będzie w pełni zgodne z dyrektywą Parlamentu

Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych,

uchylającą dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm.),

zwaną dalej „dyrektywą 2014/24/UE”, w tym z wynikającymi z niej zasadami, tj. zasadą

równego traktowania i niedyskryminacji.

Z mechanizmem certyfikacji wiążą się określone korzyści dla wykonawców należących do

sektora MŚP. Przyczynia się on do znacznego skrócenia czasu niezbędnego na przygotowanie

oferty. Powierzenie weryfikacji sytuacji wykonawcy wyspecjalizowanemu podmiotowi,

niezależnemu od zamawiających sprzyja z kolei profesjonalizacji oraz transparentności

procesu weryfikacji wykonawców. Istotne jest również obniżenie kosztów udziału

w postępowaniu.

➢ Odpowiednia jakość dokumentów zamówienia

Jakość dokumentów zamówienia udostępnianych przez zamawiających wpływa na decyzje

przedsiębiorców należących do sektora MŚP odnośnie udziału w postępowaniach. Niska

przejrzystość dokumentacji lub zbyt wąski zakres zawartych w niej informacji może stanowić

czynnik zniechęcający MŚP do ubiegania się o pozyskanie zamówienia publicznego.

Sporządzenie prawidłowej oferty jest w takiej sytuacji utrudnione i wymaga dodatkowego

zaangażowania.

Utrudnieniem dla MŚP są znaczące rozbieżności między formą, strukturą oraz treścią

dokumentów udostępnianych przez różnych zamawiających, a dotyczących podobnych

zamówień. Powoduje to nie tylko wydłużenie czasu niezbędnego do zapoznania z się

dokumentacją, ale stwarza też po stronie przedsiębiorcy dodatkowe ryzyko popełnienia błędu.

W celu zapewnienia odpowiedniej jakości dokumentacji zamówienia, jak również ich

większego ujednolicenia, podjęte zostaną działania zmierzające do standaryzacji dokumentów

zamówienia na poszczególne rodzaje usług, dostaw oraz robót budowlanych. Przygotowane

zostaną „pakiety” dokumentów przeznaczone do wykorzystania przy udzielaniu kluczowych

dla rynku zamówień publicznych rodzajów usług, dostaw oraz robót budowlanych. W skład

„pakietu” będą wchodziły wzory wszystkich najważniejszych dla danego procesu

zakupowego dokumentów zamówienia, np. specyfikacja warunków zamówienia/opisu

potrzeb i wymagań, wzory stosownych oświadczeń, wzór projektu umowy w sprawie

zamówienia publicznego itp.

Korzystanie ze standardowej dokumentacji zamówienia przez zamawiających pozwoli na

znaczne skrócenie po stronie wykonawców czasu niezbędnego na jej analizę. Dzięki temu,

przedsiębiorcy będą mogli skupić się na innych bardziej wymagających czynnościach

związanych z ubieganiem się o zamówienia publiczne.

Korzystanie z przygotowanych dokumentów jest zalecane. Ostatecznie to zamawiający będą

decydowali o korzystaniu z nich, kierując się specyfiką danego postępowania.

➢ Wsparcie udziału polskich MŚP w zamówieniach organizacji międzynarodowych

Organizacje międzynarodowe ogłaszają corocznie zamówienia publiczne o wartości około

50 mld USD. Tylko organizacje systemu ONZ ogłaszają przetargi na kwotę blisko 20 mld

USD. Niestety, uczestnictwo polskich przedsiębiorców w przetargach organizacji i agencji

międzynarodowych nadal jest na bardzo niskim poziomie. Polska znajduje się obecnie na 157

miejscu wśród 177 państw uczestniczących w przetargach ONZ. Wśród innych organizacji

należy wymienić: OECD, NATO, Międzynarodowy Czerwony Krzyż.

Do zamówień międzynarodowych zaliczany jest także otwierający się rynek zamówień armii

USA stacjonującej w Polsce i w Europie, zwłaszcza w zakresie rozwoju infrastruktury,

obsługi, dostaw urządzeń i wyposażenia.

Zamówienia międzynarodowe obejmują głównie dostawy towarów i świadczenie usług na

rzecz samych organizacji, np. żywność i towary rolne, odzież, sprzęt i usługi z sektora

transportu, energii i górnictwa, sprzęt wojskowy, sprzęt i usługi IT, usługi konsultingowe,

konferencyjne, graficzne, wydawnicze czy usługi remontowo-budowlane, a także projektów

realizowanych pośrednio, np. w ramach pomocy rozwojowej (ODA).

Organizacje

międzynarodowe

zapewniają

bezpieczeństwo

płatności,

promocję

i nawiązywanie nowych kontaktów biznesowych, dywersyfikacje zamówień, doskonałe

referencje, terminowość przebiegu realizacji zadań, bardzo dobre i stabilne warunki

finansowe, co przekłada się bezpośrednio na rozwój biznesu. Barierą uczestnictwa jest

rozproszony system informacji, różne (w zależności od organizacji) systemy klasyfikacji

towarów i usług, odmienne wymogi i procedury przetargowe, odmienne systemy rejestracji

potencjalnych oferentów oraz terminy przetargowe.

Wobec niskiego poziomu udziału polskich przedsiębiorców, w tym MŚP, w zamówieniach

udzielanych przez organizacje międzynarodowe będą kontynuowane działania ukierunkowane

na zapewnienie dostępu do informacji o zamówieniach, wsparcia merytorycznego oraz

instytucjonalnego.

Rozdział VI Priorytet – Zrównoważone

zamówienia publiczne

Poz. 125

i

innowacyjne

1. Czym są zamówienia zrównoważone?

Model zrównoważonego rozwoju stanowi fundament polityki środowiskowej, społecznej oraz

gospodarczej krajów rozwiniętych. Dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju

wymagana jest synergia między trzema kluczowymi elementami, tj. wzrostem gospodarczym,

włączeniem społecznym oraz ochroną środowiska. Są one wzajemnie połączone, i jako takie

warunkują osiągnięcie dobrobytu przez poszczególne społeczeństwa.

(źródło: https://www.un.org.pl/)

Jednym z głównych instrumentów realizacji koncepcji zrównoważonego rozwoju są

zrównoważone zamówienia publiczne. Mimo tego, że nie posiadają one definicji legalnej

w żadnym z unijnych ani krajowych aktów prawnych, należy przez nie rozumieć taki sposób

organizacji postępowań o udzielenie zamówienia, który uwzględnia aspekty środowiskowe

lub społeczne, przy jednoczesnym zapewnieniu celowego, racjonalnego i oszczędnego

wydatkowania środków publicznych17). Zrównoważone zamówienia publiczne stanowią

zatem operacjonalizację zasad i celów zrównoważonego rozwoju18).

W ramach kategorii zrównoważonych zamówień publicznych można wyodrębnić tzw.

➢ zamówienia społeczne

➢ zamówienia zielone

17) Zob. Zrównoważone zamówienia publiczne. Aspekty społeczne i środowiskowe w procedurze udzielania zamówienia

w świetle nowelizacji ustawy - Prawo zamówień publicznych, Urząd Zamówień Publicznych, str. 5.

18) Zob. Rezolucje ONZ z dnia 25 września 2015 r. „Przekształcamy nasz świat: Agenda 2030 na rzecz zrównoważonego

rozwoju”.

Ważnym aspektem zrównoważonego rozwoju jest także wzrost innowacyjności gospodarki,

który umożliwia nie tylko podnoszenie poziomu konkurencyjności gospodarki, ale także

ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko (ekoinnowacje) czy też włączenie

społeczne (np. rozwój środków komunikacji elektronicznej). Istotną rolę w tym zakresie,

o charakterze stymulującym, odgrywają innowacyjne zamówienia publiczne.

2. Efektywność zamówień publicznych

Zgodnie z zasadą efektywności, sposób przygotowania i przeprowadzenia postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego ma zapewnić uzyskanie najlepszej jakości dostaw,

usług oraz robót budowlanych, uzasadnionej charakterem zamówienia, w ramach posiadanych

przez zamawiającego środków finansowych. Ma również zapewnić uzyskanie najlepszych

efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, jeżeli są one możliwe do

osiągnięcia z uwagi na przedmiot danego zamówienia.

Realizacją zasady efektywności jest więc przygotowanie postępowania w taki sposób,

aby udzielając zamówienia, zamawiający mógł jednocześnie realizować cele strategiczne

Polski, wynikające z priorytetów określonych w polityce zakupowej, a tym samym

przyczyniać się do wzrostu zrównoważonego rozwoju.

Zamawiający, stosując się do rekomendacji polityki, będzie realizować zasadę efektywności.

Ustawa Pzp nie nakazuje, aby w każdym zamówieniu zamawiający uwzględniał aspekty

społeczne, środowiskowe lub innowacyjne. Nie każde bowiem zamówienie może realizować

takie dodatkowe cele. Zamawiający powinien jednak za każdym razem rozważyć, czy

którykolwiek z tych aspektów mógłby być zastosowany w danym zamówieniu i czy jest to

uzasadnione.

Przygotowanie zamówień zrównoważonych wymaga większego nakładu pracy i środków po

stronie zamawiającego. Wiąże się również z koniecznością zmierzenia się z większą liczbą

ryzyk. Aby móc dobrze je określić, a następnie zminimalizować, należy w odpowiedni sposób

przygotować się do takiego postępowania.

Zamawiający, tam gdzie to możliwe, powinni korzystać z możliwości udziału we wspólnych

projektach i badaniach naukowych, w tym przeprowadzanych pod egidą Unii Europejskiej.

Może to stworzyć zupełnie nowe możliwości wykorzystania nowoczesnych i innowacyjnych

technologii. Przykładem takiego programu jest Program Horyzont Europa19).

Przygotowując się do zamówień zrównoważonych, należy również szukać możliwości

dodatkowego finansowania. Zamawiający powinni więc wykorzystywać możliwości w tym

zakresie, wynikające z perspektywy finansowej na lata 2021–2027.

19) Szczegółowe informacje o unijnych programach badawczych, w tym o programie Horyzont Europa, znajdują się na

stronie internetowej Krajowego Punktu Kontaktowego Programów Badawczych UE https://www.kpk.gov.pl/

3. Zamówienia społeczne

1)

Czym są zamówienia społeczne?

Społecznie odpowiedzialne zamówienia publiczne stanowią (obok zamówień zielonych)

jeden z rodzajów zrównoważonych zamówień publicznych. Należy przez nie rozumieć

zamówienia publiczne, w ramach których zamawiający, dążąc do zaspokojenia własnej

potrzeby zakupowej, uwzględnia w zamówieniu publicznym również aspekty społeczne, które

mogą obejmować

➢ wymóg zatrudnienia m.in. osób bezrobotnych, poszukujących pracy, osób

usamodzielnianych czy też z niepełnosprawnościami;

➢ godną pracę;

➢ zgodność z prawami społecznymi i z prawem do pracy;

➢ integrację społeczną

osób

z niepełnosprawnościami);

marginalizowanych

(w

tym

także

osób

➢ równość szans i niedyskryminację;

➢ zapewnienie dostępności dla wszystkich zainteresowanych;

➢ uwzględnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, w tym kwestii etycznego handlu

oraz szerszego dobrowolnego przestrzegania zasad społecznej odpowiedzialności

biznesu (CSR).

Oznacza to zatem dodatkowe wymagania względem zamawianej usługi, dostawy lub roboty

budowlanej, wprowadzane przez zamawiającego do dokumentów zamówienia, które

umożliwiają realizację celów społecznych w udzielanych zamówieniach publicznych.

Aspekty społeczne mogą być uwzględniane na różnych etapach procesu udzielania

zamówienia publicznego, takich jak planowanie i przygotowanie postępowania, prowadzenie

postępowania o udzielenie zamówienia, jak również na etapie realizacji zamówienia.

Obecnie w systemie zamówień publicznych funkcjonują Zalecenia w sprawie uwzględniania

przez administrację rządową aspektów społecznych w zamówieniach publicznych, przyjęte

przez Radę Ministrów w dniu 29 marca 2017 r., które nakładają na wszystkich kierowników

jednostek administracji rządowej obowiązek uwzględniania aspektów społecznych, w tym

w szczególności klauzul społecznych, w możliwie jak najszerszym zakresie oraz w jak

największej liczbie postępowań o udzielenie zamówienia publicznego20). Polityka zakupowa

wpisuje się w te zalecenia, uzupełnia je i wskazuje narzędzia efektywniejszego uwzględniania

aspektów społecznych w danym zamówieniu.

Wartym podkreślenia jest fakt, że społecznie odpowiedzialne zamówienia publiczne, mogą

okazać się ważnym narzędziem także w przeciwdziałaniu niekorzystnym skutkom kryzysu

związanego z wystąpieniem COVID-19.

20) https://www.uzp.gov.pl/aktualnosci/archiwalne/zalecenia-w-sprawie-uwzgledniania-przez-administracje-rzadowaaspektow-spolecznych-w-zamowieniach-publicznych

2)

Poz. 125

Korzyści ze stosowania aspektów społecznych

Społeczne zamówienia publiczne pozwalają osiągać wymierne korzyści nie tylko z punktu

widzenia celów społecznych konkretnych zamawiających, ale także na poziomie

regionalnym, krajowym czy międzynarodowym. Wśród korzyści, które można osiągnąć

stosując aspekty społeczne w zamówieniach publicznych, można wskazać

➢ zatrudnienie osób z grup zagrożonych wykluczeniem społecznym, przynajmniej na

okres realizacji zamówienia, w tym młodzieży i pracowników po ukończeniu 50. roku

życia;

➢ ułatwienie dostępu do zamówień podmiotom ekonomii społecznej;

➢ możliwość dostosowania przedmiotu zamówienia do wymagań użytkowników

końcowych, w szczególności osób z niepełnosprawnościami, osób z grup

defaworyzowanych;

➢ podniesienie jakości życia, w szczególności osób z niepełnosprawnościami oraz osób

z grup defaworyzowanych;

➢ stosowanie w praktyce zasady równości szans;

➢ preferowanie firm, które uwzględniają w praktyce aspekty społeczne;

➢ promowanie wśród

społecznych.

3)

przedsiębiorców

społecznej

odpowiedzialności

i

etykiet

Rola polityki zakupowej w działaniach odpowiedzialnych społecznie

Polityka zakupowa państwa stanowi kolejny argument na rzecz uwzględniania przez

zamawiających aspektów społecznych w przeprowadzanych procesach zakupowych. Organy

kontrolne lub inne organy, w trakcie realizowania swoich czynności związanych z kontrolą

lub nadzorem zamawiających, powinny mieć na uwadze rekomendacje i cele polityki

w zakresie zamówień odpowiedzialnych społecznie.

Wzrost liczby zamówień społecznych wpłynie pozytywnie na upowszechnianie

prospołecznych postaw przedsiębiorców. Wdrażanie przez nich metod zarządzania oraz

aktywnego podejścia do aspektów społecznych (a nawet szerzej – zamówień

zrównoważonych) może być stymulowane przez działania administracji rządowej. Dlatego

też celem polityki w ramach przedmiotowego priorytetu jest zwiększanie zastosowania

aspektów społecznych w zamówieniach publicznych oraz zwiększenie liczby przedsiębiorców

realizujących założenia społecznej odpowiedzialności biznesu21).

Zamawiający, udzielając zamówień publicznych, powinni formułować względem

wykonawców ubiegających się o zamówienia publiczne wymagania w zakresie społecznej

odpowiedzialności biznesu oraz poszanowania praw człowieka, także odnośnie całego

łańcucha dostaw. Wymagania te, zgodnie z regulacjami ustawy Pzp, muszą być związane

z przedmiotem udzielanego zamówienia publicznego.

21) Zob. https://www.oecd.org/governance/public-procurement/procurement-and-rbc/

4. Zamówienia zdrowotne

1)

Czym są zamówienia zdrowotne?

Ustawodawca określając czym ma być Polityka zakupowa państwa wskazał w art. 21 ust. 1

pkt 5 ustawy Pzp na potrzebę szerszego uwzględniania przez zamawiających aspektów

zdrowotnych. W praktyce oznacza to wykorzystanie wiedzy o zdrowym stylu życia, w tym

zasadach racjonalnego żywienia, również w działaniach organizacyjnych administracji

publicznej. Aspekty te przyczynią się bowiem do kształtowania właściwych nawyków

żywieniowych, a w konsekwencji także zachowań prozdrowotnych czy kreowania środowiska

promującego zdrowy styl życia. Należy mieć na uwadze, że prawidłowe żywienie stanowi

najważniejszy czynnik środowiskowy, mający wpływ na rozwój organizmu oraz zapewnienie

dobrego stanu zdrowia. Utrwalanie właściwych nawyków żywieniowych jest szczególnie

ważne ze względu na profilaktykę chorób rozwijających się na tle wadliwego żywienia,

zwłaszcza nadwagi i otyłości oraz ich konsekwencji wielonarządowych. W tym miejscu warto

podkreślić, że przewlekłe choroby niezakaźne, w tym cukrzyca i otyłość, stanowią poważne

wyzwanie dla zdrowia publicznego.

Według najnowszych badań i raportów walka z nadwagą i otyłością wśród dzieci i dorosłych

stanowi jedno z wyzwań, jakie w perspektywie najbliższych lat stoją przed aparatem

państwowym. W tym celu potrzebne są skoordynowane działania całej administracji, czego

jednym z elementów jest Polityka zakupowa państwa. Mimo wysiłków na rzecz

powstrzymania wzrostu nadwagi i otyłości w społeczeństwie, problem ten wciąż nie został

rozwiązany.

Pojawienie się nowego koronawirusa (SARS-CoV-2), który doprowadził do globalnej

pandemii COVID-19, nasiliło pilną potrzebę podjęcia działań w celu zmniejszenia otyłości,

która zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu COVID 19.

2)

Korzyści ze stosowania aspektów zdrowotnych

Długofalowe efekty wprowadzenia powyższych zmian będzie można zaobserwować na

przestrzeni kilku lat. Przewidywane korzyści

➢ zmiana struktury spożycia produktów o wysokiej zawartości cukru, soli, tłuszczu;

➢ mechanizm przeciwdziałania negatywnym zachowaniom zdrowotnym;

➢ promocja zachowań prozdrowotnych, w tym zdrowych nawyków żywieniowych;

➢ zmniejszenie częstości występowania żywieniowych czynników ryzyka przewlekłych

chorób niezakaźnych;

➢ pozytywny wpływ na wskaźniki zdrowotne, w tym zahamowanie trendów

wzrostowych nadwagi i otyłości, a co za tym idzie zmniejszenie częstości

występowania chorób metabolicznych, chorób układu krążenia czy nowotworów

dietozależnych;

➢ sukcesywne zwiększanie na rynku asortymentu żywności o obniżonej zawartości

cukrów, tłuszczu oraz soli.

3)

Rola polityki zakupowej w działaniach zdrowotnych

Działania wynikające z Polityki zakupowej państwa stanowią jeden z elementów polityki

zdrowotnej i jako takie stanowią zaledwie wycinek działań realizowanych w celu poprawy

zdrowia i nawyków żywieniowych Polaków. Jednakże z uwagi na skalę wydatkowanych

środków oraz doniosłość realizowanych przedsięwzięć, rolą Polityki w zakresie działań

prozdrowotnych jest promowanie wyboru żywności wysokiej jakości.

Zamówienia realizowane zgodnie z rekomendacjami wynikającymi z Polityki mają stanowić

impuls dla rozwoju rynku producentów żywności wysokiej jakości, a także rynku usług

gastronomicznych (catering) oraz zwiększania popytu na taką żywność. Będzie to element

budowania otoczenia sprzyjającego prozdrowotnym wyborom żywieniowym.

5. Zamówienia zielone

1)

Czym są zielone zamówienia

Zielone zamówienia publiczne odgrywają ważną rolę w realizacji unijnych oraz krajowych

celów środowiskowych i klimatycznych. Stanowią one: „(…) proces, w ramach którego

instytucje publiczne starają się uzyskać towary, usługi i roboty budowalne, których

oddziaływanie na środowisko w trakcie ich cyklu życia jest ograniczone w porównaniu do

towarów, usług i robót budowalnych o identycznym przeznaczeniu, jakie zostałby zamówione

w innym przypadku”22).

Inaczej mówiąc, zielone zamówienia publiczne to zamówienia, które pozwalają zaspokoić

potrzeby zamawiających, w tym osiągnąć realne korzyści ekonomiczne w całym cyklu życia

produktu, i jednocześnie w możliwie najszerszym zakresie są przyjazne dla środowiska

i klimatu. Dzięki zielonym zamówieniom publicznym wydatkowanie środków publicznych

może być połączone z realizacją celów zrównoważonego rozwoju, a także ważnych celów

gospodarczych, takich jak wzrost innowacyjności gospodarki.

W wymiarze proceduralnym o uznaniu zamówienia za zamówienie zielone decyduje

uwzględnienie w ramach konkretnego postępowania aspektów środowiskowych. Aspekty

środowiskowe mogą zostać wykorzystane w

➢ opisie przedmiotu zamówienia (np. wymagania dotyczące określonych poziomów

oddziaływania na środowisko);

➢ warunkach udziału w postępowaniu lub w fakultatywnych podstawach wykluczenia

z postępowania o udzielenie zamówienia (np. obowiązek spełniania wymogów

systemów lub norm zarządzania środowiskowego, brak naruszenia nakazów i zakazów

w dziedzinie ochrony środowiska);

➢ kryteriach oceny ofert (np. kryteria odnoszące się do efektywności energetycznej

przedmiotu zamówienia);

➢ wymaganiach związanych z realizacją zamówienia (np. wymagania dotyczące

określonych środków zarządzania środowiskowego).

Na duże znaczenie zamówień publicznych w procesie kształtowania trendów na rynku dóbr,

usług oraz robót budowalnych w kontekście realizacji celów środowiskowych zwrócono

uwagę w uchwale nr 67 Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2019 r. w sprawie przyjęcia „Polityki

Ekologicznej Państwa 2030 – strategii rozwoju w obszarze środowiska i gospodarki wodnej”

(M.P. poz. 794). Jednocześnie podkreślono, że do wykorzystania potencjału zamówień

publicznych w obszarze polityki środowiskowej jest niezbędne między innymi zwiększenie

świadomości zamawiających oraz instytucji kontrolnych w zakresie prośrodowiskowych

rozwiązań dostępnych w ustawie Pzp.

22) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz

Komitetu Regionów z dnia 16.07.2008 r. Zamówienia publiczne na rzecz poprawy stanu środowiska, COM (2008) 400 final.

2)

Poz. 125

Korzyści ze stosowania aspektów środowiskowych

Korzyści płynące z udzielania zielonych zamówień publicznych mają charakter

wielowymiarowy. Obok ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko produktów,

usług oraz robót budowalnych nabywanych przez zamawiających, a w konsekwencji poprawy

warunków życia regionalnych i lokalnych społeczności (np. ekologiczny transport publiczny

wpływa na ograniczenie smogu), przyczyniają się one również do kształtowania

odpowiedzialnych postaw społecznych w zakresie ochrony środowiska. Udzielanie zielonych

zamówień przez sektor publiczny stanowi bowiem ważny sygnał, że uwzględnianie kwestii

środowiskowych i klimatycznych nie stoi na przeszkodzie efektywnemu zaspokajaniu

własnych potrzeb zakupowych czy też realizacji określonych zadań.

Wśród najważniejszych korzyści dla środowiska i klimatu płynących z udzielania zielonych

zamówień publicznych należy wymienić

➢ ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – np. przez zakup produktów i usług

o niższym śladzie węglowym w całym cyklu życia;

➢ ograniczenie zużycia wody – np. przez zakup urządzeń o zmniejszonym

zapotrzebowaniu na wodę;

➢ ograniczenie zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby – np. przez zakup pojazdów

elektrycznych do realizacji usługi transportu publicznego;

➢ ograniczenie ilości produkcji odpadów – np. przez wykorzystanie technologii

biodegradowalności w produkcji;

➢ oszczędność energii – np. przez wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii;

➢ ograniczenie wykorzystania surowców naturalnych (pierwotnych) — np. przez

wykorzystanie odpadowych surowców wtórnych.

W kontekście dążeń do urzeczywistnienia koncepcji gospodarki w obiegu zamkniętym

podkreśla się, że zielone zamówienia publiczne stanowią jeden ze środków niezbędnych do

zapewnienia skuteczniejszego oraz bardziej efektywnego wykorzystania zasobów23).

Z punktu widzenia poszczególnych zamawiających kluczowe znaczenie ma możliwość

generowania przez zielone zamówienia publiczne realnych i wymiernych oszczędności

finansowych, których dostrzeżenie wymaga jednak zmiany podejścia zamawiających do

analizy kosztów udzielanych zamówień. Przedmiotowa analiza powinna opierać się przede

wszystkim o rachunek kosztów całego cyklu życia produktu, a nie wyłącznie o koszty jego

nabycia. Wspomniane oszczędności mogą wnikać np. z energooszczędności produktów,

z dostępności recyklingu, wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Oszczędności

zamawiających, szczególnie tych działających na poziomie regionalnym oraz lokalnym, mogą

stanowić efekt poprawy warunków środowiskowych i związanej z tym możliwości

23) Wydany przez Komisję Europejską, Ekologiczne zakupy! Podręcznik dotyczący zielonych zamówień publicznych,

wydanie trzecie, Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2016.

ograniczenia nakładów na realizację innych zadań publicznych (np. ochronę zdrowia,

gospodarkę odpadami).

Zielone zamówienia publiczne to także instrument pobudzania rozwoju gospodarczego,

w tym przede wszystkim budowania potencjału sektora ekoinnowacyjnych technologii, usług

oraz produktów. Nie ulega wątpliwości, że sektor ten zyskuje coraz większe znacznie

w gospodarce ze względu na kierunki europejskiej polityki środowiskowej oraz klimatycznej,

a także stale rosnący obrót handlowy ekologicznymi rozwiązaniami. Wysoki popyt ze strony

państwa na zielone zamówienia stanowi realną zachętę dla przedsiębiorców do tworzenia

nowych technologii w zakresie ochrony środowiska. Dotyczy to szczególnie sektorów,

w których nabywcy publiczni mają duży udział w rynku (np. w sektorze budownictwa,

infrastruktury, usług zdrowotnych lub transportu). Sprzyja to podniesieniu ogólnego poziomu

innowacyjności gospodarki.

3)

Rola polityki zakupowej w zwiększeniu liczby zielonych zamówień

publicznych

Ustawa Pzp ustanowiła ramy prawne udzielania zamówień publicznych, które dają

zamawiającym szerokie możliwości uwzględnienia aspektów środowiskowych

w prowadzonych postępowaniach o udzielenie zamówienia. Wprowadzenie skutecznych

regulacji prawnych stanowi ważny, aczkolwiek wstępny krok w procesie dalszej transformacji

rynku zamówień publicznych w kierunku rynku zielonych zamówień.

Zwiększenie liczby zielonych zamówień publicznych wymaga przede wszystkim większej

otwartości zamawiających na kwestie środowiskowe, w tym gotowości odejścia od wyboru

standardowych rozwiązań.

Dlatego też, zamawiający wchodzący w skład administracji rządowej są zobowiązani dążyć

do szerokiego uwzględniania aspektów środowiskowych w prowadzonych postępowaniach

o udzielenie zamówienia, biorąc przy tym pod uwagę swoje potrzeby oraz interesy. Oznacza

to, że ustalenie przez zamawiającego, że w konkretnym postępowaniu istnieje możliwość

zastosowania określonych aspektów środowiskowych, bez jednoczesnego uszczerbku dla jego

interesów oraz poziomu i jakości zaspokojenia jego potrzeb zakupowych, powinno skutkować

uwzględnieniem wspomnianych aspektów. W przypadku zamówień o wartości równej lub

przekraczającej progi unijne zamawiający powinni korzystać z wyników analizy potrzeb

i wymagań, o której mowa w art. 83 ustawy Pzp.

Powyższe podejście powinno być stosowane przez zamawiających należących

do administracji rządowej, także w przypadku zamówień publicznych udzielanych poza

reżimem ustawy Pzp.

Będą

kontynuowane

kompleksowe

oraz

odpowiednio

adresowane

działania

edukacyjno-informacyjne zmierzające do zwiększenia świadomości zamawiających, jak

również wykonawców i przedstawicieli instytucji kontrolnych, w zakresie istniejących

problemów środowiskowych, a także ich znaczenia i realnego wpływu na jakość życia

regionalnych i lokalnych społeczności. Ważnym aspektem wspomnianych działań będzie

przybliżenie i wyjaśnienie różnego rodzaju korzyści, w tym ekonomicznych, płynących

z udzielania zielonych zamówień publicznych. Szczególny nacisk zostanie położony na

dotarcie ze stosownymi informacjami do kierowników zamawiających, którzy mają

decydujący wpływ na kierunek i warunki dokonywanych zakupów. Ogół powyższych działań

wpłynie pozytywnie na postrzeganie roli zielonych zamówień publicznych w życiu

społecznym oraz gospodarczym.

Skłonność zamawiających do udzielania zielonych zamówień publicznych warunkuje w dużej

mierze poziom przygotowania merytorycznego pracowników zamawiających zarówno

w zakresie możliwości występujących na gruncie ustawy Pzp, jak i dostępnych technologii

oraz procesów o charakterze ekologicznym. Występowanie luk kompetencyjnych

w powyższych obszarach ogranicza zdolność zamawiających do prawidłowego oraz

efektywnego przeprowadzenia procesu zakupowego, a w konsekwencji obniża

zainteresowanie zamawiających pozyskiwaniem rozwiązań o ograniczonym oddziaływaniu na

środowisko. Odpowiedzią na powyższe trudności będzie wdrożenie programu wsparcia

merytorycznego dla zamawiających, którego założeniem będzie przybliżenie praktycznych

aspektów

udzielania

zielonych

zamówień

publicznych.

Stosowne

działania

edukacyjno-informacyjne zostaną zapewnione także instytucjom kontrolnym i wykonawcom.

Zaawansowany rozwój oraz dostępność ekologicznych rozwiązań w niektórych kategoriach

produktów oraz usług powoduje, że uwzględnienie aspektów środowiskowych przy ich

zakupie nie powinno stanowić istotnego obciążenia dla zamawiających. Jako przykład należy

wskazać energooszczędne komputery czy też papier pozyskany w wyniku recyklingu. Wzrost

liczby zielonych zamówień publicznych w przypadku nabywania tego typu kategorii

produktów należy uznać za ważny krok w procesie transformacji krajowego rynku zamówień

publicznych. Cel ten zostanie osiągnięty przez publikowanie katalogu produktów oraz usług,

których zakup będzie się wiązał z obowiązkiem zastosowania przez zamawiających

należących do administracji rządowej określonych kryteriów środowiskowych. Katalog

produktów oraz usług wraz z przypisanymi do nich kryteriami środowiskowymi będzie

aktualizowany cyklicznie co najmniej raz na dwa lata. Zapewni to możliwość jego bieżącego

dostosowywania do aktualnych trendów występujących w zakresie ekologicznych rozwiązań

oraz zmian w sytuacji na rynku.

W polityce wskazano i omówiono instrumenty realizacji pozwalające na wykorzystanie

możliwości oferowanych przez zielone zamówienia, które mogą stosować zamawiający

w ramach poszczególnych postępowań związanych z udzieleniem zielonego zamówienia

publicznego.

6. Zamówienia innowacyjne

1)

Czym są zamówienia innowacyjne?

Pojęcie innowacja ma aktualnie wiele znaczeń. Dyrektywa 2014/24/UE wskazuje, że przez

innowacje należy rozumieć: „wdrażanie nowego lub znacznie udoskonalonego produktu,

usługi lub procesu, w tym między innymi procesów produkcji, budowy lub konstrukcji, nowej

metody marketingowej lub nowej metody organizacyjnej w działalności przedsiębiorczej,

organizowaniu pracy, lub relacjach zewnętrznych(…)”.

Krajowa definicja pojęcia innowacja uregulowana w art. 7 pkt 6 ustawy Pzp jest związana

ściśle z definicją wprowadzoną przepisami ww. dyrektywy.

W związku z powyższym, wyszczególnić można dwa modele zakupów innowacyjnych

➢ zakup procesu opracowywania innowacyjnych rozwiązań (np. usługi badawcze

i rozwojowe) wraz z częściowymi rezultatami (prototypem);

➢ zakup innowacyjnych rezultatów opracowanych przez podmioty trzecie.

Innowacyjne rozwiązania można, zgodnie z zaleceniami Komisji Europejskiej, rozróżnić

zgodnie z ich charakterem. Innowacje, które stanowią ewolucję dotychczas dostępnych

rozwiązań, określić można jako innowacje stopniowe. Nowe rozwiązania, których wejście na

rynek zaburza funkcjonowanie starego systemu przez tworzenie nowych podmiotów,

przepływów i wartości, stanowią innowacje radykalne. W szczególnych przypadkach,

innowacje mogą doprowadzić nawet do konieczności przeprowadzenia strukturalnych lub

organizacyjnych zmian. Mówimy wówczas o innowacjach transformacyjnych.

Każdy zamawiający, planując z wyprzedzeniem swoje zamówienia, powinien, mając

świadomość własnych możliwości, kompetencji oraz organizacyjnego potencjału, realizować

swoje zakupy z myślą o adekwatnym charakterze (innowacje stopniowe, innowacje radykalne

lub innowacje transformacyjne), a także modelu realizacji potrzeb zakupowych. Co więcej,

bardziej kwalifikowany charakter innowacji powinien bez wątpienia być rozważany

w branżach, dla których rynek zamówień publicznych jest fundamentem funkcjonowania (np.

infrastruktura kolejowa, drogowa, branża medyczna etc.).

Na konieczność częstszego uwzględnienia aspektów innowacyjnych zwraca uwagę Strategia

na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Wskazano w niej na potrzebę stymulowania popytu na

innowację przez sektor publiczny: „W stymulowaniu popytu na innowacje, w sytuacji dość

niskiej siły nabywczej klientów na rynku krajowym, istotną rolę może odegrać administracja

publiczna, poprzez mądrze zaprogramowany system zamówień publicznych”24).

2)

Korzyści ze stosowania aspektów innowacyjnych

➢ Podnoszenie innowacyjności polskiej gospodarki jest jednym z kluczowych

fundamentów wychodzenia z tzw. „pułapki średniego dochodu”. Tylko dzięki

24) Rozdział VII: Opis głównych obszarów koncentracji działań, Obszar: Rozwój innowacyjnych firm, str. 96.

rozwijaniu innowacyjności krajowej gospodarki jest możliwe utrzymanie dynamiki

wzrostu PKB, jaka ma miejsce w Polsce po transformacji ustrojowej. Zamówienia

publiczne jako system, od którego wiele branż jest uzależnionych, powinny wpisywać

się w działania państwa na rzecz innowacyjności.

➢ Szersze uwzględnianie aspektów innowacyjnych oznacza również rozwój polskich

przedsiębiorstw, w tym w szczególności należących do sektora MŚP, startupów

i przedsiębiorstw konkurencyjnych oraz zdolnych do gwałtownego zwiększenia

potencjału.

➢ Budowanie przestrzeni do opracowywania lub wykorzystywania już opracowanych

innowacyjnych technologii może być fundamentem, w oparciu o który mogą powstać

przedsiębiorstwa konkurencyjne na rynku krajowym, europejskim, a nawet

światowym.

➢ Występując w charakterze głównego klienta, zamawiający publiczni mogą zapewnić

innowacyjnym przedsiębiorstwom możliwość przetestowania opracowanych przez nie

nowych rozwiązań w warunkach rzeczywistych.

➢ Instytucje zamawiające mogą zachęcić innych inwestorów – zarówno publicznych, jak

i prywatnych – do inwestowania w działalność prowadzoną przez swoich klientów,

ponieważ nawiązanie współpracy z instytucjami zamawiającymi przekłada się na

wzrost osiąganych przez nich obrotów.

➢ Innowacyjne podejście do zakupów może być kluczowe w optymalizacji kosztów.

Istotnym jest, aby oszczędność w zamówieniach rozpatrywać w perspektywie całego

cyklu życia produktów.

3)

Rola polityki zakupowej w rozwoju polskich innowacji

Rolą Polityki zakupowej państwa będzie włączenie środków wydatkowanych w ramach

systemu zamówień publicznych do działań państwa w zakresie rozwoju polskich innowacji.

Zamawiający publiczni mają potencjał, aby jako klienci na innowacje, przy wykorzystaniu

środków, jakim dysponują, stali się ważnym impulsem dla rozwoju technologii. Branże, które

są uzależnione od klientów należących do sektora publicznego, należy zachęcać do

wypracowywania innowacyjnych rozwiązań i przyjmowania nowych technologii przez

generowanie odpowiedniego popytu w sektorze publicznym.

Warto jednak zaznaczyć, że poza korzyściami, jakie płyną z zamawiania rozwiązań

innowacyjnych, niosą one za sobą nierzadko szereg ryzyk i kosztów. Dlatego też, rolą polityki

zakupowej jest wskazanie efektywnego modelu organizacji oraz kierunku, w jakim należy

budować kompetencje zespołu praktyków zamówień. Nowe podejście do organizacji ma na

celu zwiększenie efektywności innowacyjnych zakupów. Celem polityki jest zatem

zachęcanie kierowników zamawiających do podejmowania ryzyka w związku z udzielaniem

innowacyjnych zamówień.

Polityka zakupowa państwa, przez swoje rekomendacje i działania, z jednej strony, będzie

stanowić źródło inspiracji dla zamawiających do podejmowanie określonych decyzji

biznesowych, z drugiej zaś, dostarczy argumentację oraz wsparcie dla tych decyzji. Nie

podlega żadnym wątpliwościom fakt, że wraz z wprowadzeniem zasady efektywności do

systemu zamówień publicznych, zamawiający powinien w swoich planach i strategiach

przewidywać uwzględnienie innowacyjnych rozwiązań.

Co więcej, działania rekomendowane przez politykę będą zmierzać do zainteresowania

potencjalnych innowatorów (tzn. przedsiębiorstwa zaawansowane technologiczne posiadające

potencjał do wytwarzania innowacyjnych rozwiązań) współpracą z sektorem publicznym.

Realizacja celów i programów Polityki zakupowej państwa w kolejnym kroku będzie

zmierzać do przyciągnięcia rozwiązań innowacyjnych na potrzeby realizowanych usług

publicznych. W tym zakresie w ramach instrumentów realizacji wskazane zostaną

rekomendacje do zastosowania przy korzystaniu z narzędzi wynikających z ustawy Pzp.

Rozdział VII

Programy realizacji

1. Profilowanie zawodowe praktyków zamówień publicznych

1)

Implementacja elementów ProcurCompEu

Działanie to zakłada wspieranie procesu implementacji najnowszych rekomendacji

wynikających z opracowania Komisji Europejskiej pt. „ProcurCompEU – Europejskie ram

kompetencji dla specjalistów ds. zamówień publicznych”, zwanego dalej

„ProcurCompEu”25).

Wdrożenie podstawowych zasad ProcurCompEu pozwoli na stworzenie systemu wymiany

informacji między zamawiającymi a Prezesem UZP w zakresie luk kompetencyjnych, jakie

pojawiają się wśród praktyków zamówień publicznych w całej administracji rządowej.

Działania Prezesa UZP będą koncentrować się na elementach wspólnych i powtarzających się

w skali całego rynku zamówień publicznych. Będą one miały charakter uzupełniający do

działań kierownika zamawiającego. Co więcej, mimo aktywności Prezesa UZP w tym

obszarze, kierownicy zamawiających nie będą zwolnieni z obowiązku podejmowania działań

własnych zmierzających do budowania i doskonalenia potencjału kadrowego.

W ramach działań zmierzających do realizacji niniejszego programu będą prowadzone

również działania promocyjne systemu ProcurCompEu. Dodatkowo kwestia powszechnych

profili zawodowych (zob. str. 40) będzie stanowić przedmiot działań edukacyjnych

realizowanych w ramach polityki.

2. Budowanie potencjału i kompetencji praktyków zamówień publicznych

Budowanie potencjału i kompetencji odbywać się będzie za pomocą specjalnej i dedykowanej

uczestnikom rynku zamówień publicznych platformy internetowej, szkoleń oraz przez

opracowanie zbioru dobrych praktyk. Działania te będą uzupełniały się wzajemnie.

1)

Platforma internetowa

W ramach programu realizacji zostanie zbudowana internetowa platforma dla uczestników

rynku zamówień publicznych, zwana dalej „Platformą Internetową” lub „platformą”. Rolą

platformy będzie m.in

➢ gromadzenie materiałów, wytycznych, dobrych praktyk i wiedzy z zakresu zamówień

publicznych opracowanych w ramach wdrożenia polityki zakupowej;

➢ umożliwienie praktykom wymiany wiedzy i doświadczenia w zakresie zamówień

publicznych;

25) Wydanie: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2020.

➢ udostępnianie szkoleń w formie e-learning, które obejmą najważniejsze elementy systemu

zamówień publicznych;

➢ zapewnienie organom kontroli możliwości wymiany

przeprowadzonych kontroli udzielania zamówień.

informacji

o

wynikach

Docelowo, platforma zapewni również dostęp do bazy jednostek oraz instytutów, które

prowadzą badania naukowe i rozwojowe, i byłyby zainteresowane świadczeniem wsparcia

merytorycznego i pomocy na rzecz instytucji zamawiających z administracji rządowej,

zwłaszcza w obszarze zamówień innowacyjnych i zielonych (szerzej o tym w pkt 6

niniejszego rozdziału).

Platforma Internetowa będzie stanowiła repozytorium wiedzy, w której znajdą się analizy,

rekomendacje, dobre praktyki, przykładowe kryteria oceny ofert. Przy jej wykorzystaniu

będzie możliwy również dostęp do orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej, sądu

zamówień publicznych – Sądu Okręgowego w Warszawie oraz wybranych orzeczeń sądów

powszechnych, sądów administracyjnych, Sądu Najwyższego oraz TSUE.

Ważnym punktem Platformy będzie udostępnienie całych modułów odnoszących się do

możliwości uwzględniania aspektów zrównoważonych i innowacyjnych w zamówieniach

•

•

•

moduł zielonych zamówień publicznych – gdzie znajdą się informacje, wytyczne oraz

praktyczne rekomendacje na temat możliwości uwzględniania zielonych zamówień

publicznych. Będą tu zamieszczane informacje na temat najnowszych wiadomości

i wydarzeń w obszarze zielonych zamówień publicznych.

moduł społecznych zamówień – z informacjami na temat odpowiednich narzędzi

zakupowych umożliwiających uwzględnianie aspektów społecznych, propagowanie

podmiotów społecznie zaangażowanych oraz promocję społecznej odpowiedzialności

biznesu, uwzględnianie wymagań w zakresie dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami oraz projektowania dla wszystkich użytkowników,

udzielanie zamówień podmiotom społecznie zaangażowanym, jak np. zakłady pracy

chronionej, spółdzielnie socjalne oraz przywięzienne zakłady pracy i inne podmioty

ekonomii społecznej.

moduł innowacyjnych zamówień – z rekomendacjami oraz przykładami

wykorzystania zamówień przedkomercyjnych (zob. str. 112), partnerstwa

innowacyjnego, dynamicznego systemu zakupów, negocjacyjnych trybów udzielenia

zamówienia, konkursu itp.

Na platformie znajdą się także zestawy kryteriów środowiskowych opracowanych przez

Komisję Europejską, jak również wytyczne, jakie na tej podstawie będą opracowywane przez

Radę ds. zielonych zamówień.

Platforma adresowana będzie do wszystkich uczestników rynku zamówień publicznych,

tj. pracowników komórek właściwych ds. zamówień publicznych zamawiającego,

wykonawców i działów zamówień publicznych przedsiębiorstw oraz pracowników organów

kontroli i innych zainteresowanych. Platforma powstanie do 2024 r.

2)

Poz. 125

Szkolenia

W okresie obowiązywania polityki będą realizowane różnego rodzaju działania edukacyjne.

Obejmą one swoim zakresem rekomendowane przez politykę narzędzia zakupowe oraz

sposoby ich wykorzystania, a także przykłady udanego i efektywnego wykorzystania tych

narzędzi przez innych zamawiających.

Szkolenia realizowane będą w dwóch formach, tj. stacjonarnych i online. Szkolenia

te poświęcone będą wybranym aspektom Polityki zakupowej państwa, w tym zagadnieniom

związanym z zielonymi i zrównoważonymi zamówieniami, a także efektywnemu

wykorzystaniu narzędzi zakupowych wynikających z ustawy Pzp. Szkolenia będą skierowane

do wszystkich zamawiających, niezależnie od ich statusu.

W założeniu tematyka szkoleń ma być skomponowana w sposób przekrojowy i obejmować

tematykę zamówieniową zarówno w zakresie przygotowania postępowania o udzielenie

zamówienia, wykorzystania dostępnych narzędzi, uwzględniania aspektów zrównoważonych

i innowacyjnych oraz szeroko pojętej współpracy. Ważnym elementem będzie prezentowanie

korzyści osiągniętych na skutek wyboru rozwiązań lub procesów o charakterze ekologicznym

lub innowacyjnym. Szczególny nacisk zostanie położony na praktyczną znajomość sposobów

oceny kosztów cyklu życia produktu. Do realizacji programu szkoleniowego zostanie także

wykorzystany potencjał podmiotów z rynku prywatnego.

Dzięki temu praktycy będą mieli dostęp do treści w formule najbardziej dla siebie efektywnej.

Szkolenia będą kierowane do wszystkich uczestników rynku zamówień publicznych,

tj. wykonawców, zamawiających, kontrolerów i innych zainteresowanych, również tych,

którzy nie są zobowiązani do stosowania polityki zakupowej.

Cześć z wydarzeń będzie skierowana wyłącznie do kierowników zamawiających, a ich

podstawowym celem będzie zachęcenie do udzielania zielonych zamówień publicznych przez

pryzmat pozytywnych doświadczeń innych zamawiających.

W ramach tego działania powstaną również rekomendacje Komitetu ds. Kontroli Zamówień

publicznych dla kontrolerów podejmujących się audytu zakupów innowacyjnych.

3)

Zbiór dobrych praktyk

W ramach realizacji zadań związanych z profesjonalizacją zostaną przygotowane pakiety

rekomendacji oraz dobrych praktyk, w tym w zakresie zielonych zamówień dla różnych branż

i rodzajów zamówień. W okresie obowiązywania Polityki zakupowej państwa zostanie

sporządzonych szereg zbiorczych publikacji zawierających wskazane wyżej rekomendacje

i praktyki.

3. Promocja Polityki zakupowej państwa

Działania angażujące rynek stanowią ważny element powodzenia realizacji wszystkich

priorytetów Polityki zakupowej państwa. Celem tych działań będzie dotarcie do jak

największej liczby podmiotów zainteresowanych (adresatów Polityki zakupowej państwa

w ramach priorytetu profesjonalizacja). Podejmowane działania marketingowo-promocyjne

będą obejmowały kampanię komunikacyjną za pośrednictwem Social Mediów, informacji

prasowych oraz artykułów.

W trakcie obowiązywania polityki zakupowej, dla praktyków zamówień publicznych, będą

organizowane konferencje dotyczące realizacji i ewaluacji priorytetów polityki.

4. Rozszerzanie dostępu do zamówień publicznych dla sektora MŚP

1)

Ramy stosowania zalecanych i obligatoryjnych instrumentów wsparcia

rozwoju MŚP

Zamawiający wchodzący w skład administracji rządowej udzielający zamówień publicznych

na usługi, dostawy oraz roboty budowlane w następujących sektorach

➢ urządzenia medyczne (CPV: 33100000),

➢ usługi informatyczne i powiązane (CPV: 72000000 ; 30000000; 48000000),

➢ meble (włącznie z biurowymi) (CPV: 39100000),

➢ sprzęt transportowy i produkty pomocnicze dla transportu (CPV:34000000),

➢ usługi naprawcze i konserwacyjne (CPV: 50000000),

➢ usługi odbioru ścieków, usuwania odpadów, czyszczenia/sprzątania i usługi

ekologiczne (CPV: 9000000),

➢ roboty budowlane (CPV: 45000000),

➢ usługi rolnicze (CPV: 77100000),

➢ maszyny przemysłowe (CPV: 42000000),

➢ konstrukcje i materiały budowlane (CPV: 44000000)

– obowiązani są w przypadku każdego zamówienia do ukształtowania całego procesu

zakupowego, w tym postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w sposób

zapewniający MŚP możliwość ubiegania się o zamówienie.

Zamawiający powinni dokonać wyboru optymalnych dla danego procesu zakupowego

rozwiązań oraz instrumentów dostępnych w prawie zamówień publicznych, w szczególności

tych wskazanych i rekomendowanych w polityce w części instrumenty realizacji: Instrumenty

służące wsparciu rozwoju potencjału MŚP.

Wyboru sektorów dokonano w oparciu o analizę sytuacji MŚP w 15 największych sektorach

rynku zamówień publicznych. Są to sektory, które można podzielić na dwie główne kategorie.

Pierwsza z nich to sektory charakteryzujące się najwyższą liczbą ofert składanych przez MŚP

przy jednoczesnym niskim udziale powyższych ofert wśród ofert wybieranych przez

zamawiających (np. usługi rolnicze). Drugą kategorię tworzą sektory, gdzie liczba ofert

składanych przez MŚP należy wprawdzie do najniższych, lecz są one znacznie częściej

wybierane przez zamawiających (np. urządzenia medyczne).

Obie powyższe kategorie obejmują zatem sektory, w których występuje duży potencjał po

stronie MŚP, lecz nie jest on w pełni wykorzystywany. Stosowne działania zamawiających,

polegające na np. szerszym wykorzystaniu pozacenowych kryteriów oceny ofert lub podziału

zamówienia na części, mogą przyczynić się odpowiednio do zwiększenia liczby zamówień

udzielanych MŚP w sektorach należących do pierwszej kategorii oraz zwiększenia liczby

ofert składanych przez MŚP w sektorach należących do drugiej kategorii.

W przypadku zamówień niezaliczanych do wskazanych wyżej sektorów, zamawiający

obowiązani są, w ramach przygotowań do każdego procesu zakupowego, rozważyć stopień

potencjalnego zainteresowania oraz zdolność do pozyskania danego zamówienia przez

wykonawców należących do sektora MŚP. Stwierdzenie, że dane zamówienie może

znajdować się w kręgu zainteresowania oraz możliwości realizacyjnych MŚP, obliguje

zamawiających do podjęcia takich działań, jakie są wymagane w przypadku zamówień

objętych wskazanym wyżej katalogiem sektorów.

Odstąpienie od powyższych reguł powinno nastąpić wyłącznie w uzasadnionych

przypadkach, w szczególności gdy przemawiają za tym uzasadnione interesy lub potrzeby

zamawiającego. Przesłanki odstąpienia nie może natomiast stanowić brak realnych

i wymiernych korzyści, w tym korzyści ekonomicznych, po stronie zamawiającego. Dotyczy

to również zamówień objętych obowiązkiem stosowania rozwiązań korzystnych dla MŚP.

Zapewnienie

odpowiedniego

przygotowania

zamawiających

do

efektywnego

wykorzystywania rozwiązań oraz instrumentów przyjaznych MŚP będzie stanowiło element

działań realizowanych w ramach priorytetu Profesjonalizacja zamówień publicznych.

2)

Wsparcie merytoryczne MŚP

W ramach wsparcia merytorycznego MŚP przewiduje się

➢ wdrożenie programu edukacyjno-informacyjnego dedykowanego MŚP, w ramach

którego zostaną przeprowadzone szkolenia (webinaria), seminaria oraz warsztaty

poświęcone zamówieniom publicznym;

W celu zwiększenia ich dostępności będą one w szerszym zakresie organizowane

z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, a także utrwalane w celu dalszego ich

udostępniania zainteresowanym podmiotom.

W ramach programu zostanie podjęta współpraca z krajowymi championami na rynku

zamówień publicznych należącymi do sektora MŚP. Jej głównym założeniem będzie

promowanie udziału w rynku zamówień publicznych przez pryzmat wiedzy oraz

pozytywnych doświadczeń zgromadzonych przez jego uczestników.

Zostaną opracowane materiały (np. poradniki), które w możliwie syntetyczny i przejrzysty

sposób będą prezentowały i wyjaśniały kluczowe – z punktu widzenia MŚP – kwestie

związane z poszczególnymi etapami procesu zakupowego. Szczególny nacisk zostanie

położony na praktyczne aspekty udzielania zamówień publicznych, w tym te związane

z elektronizacją procesów zakupowych. Zostaną również przygotowane przewodniki

poświęcone najważniejszym zasadom udzielania zamówień publicznych w wybranych,

w oparciu o potrzeby zgłoszone przez przedsiębiorców, państwach członkowskich Unii

Europejskiej. Przewodniki będą zawierały kluczowe informacje, które mogą być pomocne

w procesie ubiegania się o zamówienia. Będą one skierowane nie tylko do przedsiębiorców,

którzy mają już doświadczenie w tym zakresie, lecz przede wszystkim do tych

zamierzających dopiero rozpocząć działalność na innych rynkach zamówień publicznych.

Szczegółowy zakres oraz forma podejmowanych działań zostaną opracowane

z uwzględnieniem potrzeb oraz oczekiwań MŚP, w tym w ramach dialogu z organizacjami

branżowymi zrzeszającymi przedsiębiorców MŚP. Do realizacji programu szkoleniowego

zostanie także wykorzystany potencjał podmiotów z rynku prywatnego.

W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu informacji na temat działań podejmowanych

w ramach przedmiotowego programu, co powinno wpłynąć pozytywnie na zwiększenie

zainteresowania nimi wśród MŚP, wdrożona zostanie stosowna kampania informacyjna,

w szczególności z wykorzystaniem mediów społecznościowych. Promocja działań

ukierunkowanych na wsparcie MŚP będzie realizowana we współpracy z organizacjami

przedsiębiorców.

➢ stworzenie na Platformie Internetowej, która zostanie zrealizowana w ramach

priorytetu: Profesjonalizacja, modułu dedykowanego MŚP;

Celem modułu będzie ułatwienie oraz usprawnienie pozyskiwania przez MŚP wiedzy oraz

informacji niezbędnych do udziału w procesach zakupowych (zob. str. 40).

Moduł ten będzie m.in. pełnił rolę odpowiednio usystematyzowanej i pogrupowanej bazy

wiedzy dla MŚP na temat zamówień publicznych. Skupiał on będzie w jednym miejscu

wszelkiego rodzaju materiały edukacyjno-informacyjne, które mogą być pomocne MŚP

w poszerzaniu swych kompetencji w obszarze zamówień publicznych.

Kierując się dążeniem do zapewnienia waloru kompleksowości oraz uniwersalności modułu,

wszystkie jednostki administracji rządowej będą obowiązane, od momentu jego

udostępniania, do przekazywania podmiotowi odpowiedzialnemu za funkcjonowanie modułu

przygotowanych przez siebie materiałów edukacyjno-informacyjnych na temat zamówień

publicznych, które w swym założeniu będą dedykowane MŚP. Podmiot ten będzie

podejmował decyzję odnośnie publikacji w module otrzymanych materiałów.

3)

Wsparcie nawiązywania współpracy w formie konsorcjum

W ramach wspomnianego modułu dedykowanego MŚP zostanie zapewniona funkcjonalność

polegająca na możliwości wymiany informacji przez zainteresowane MŚP np. w formie

ogłoszeń o gotowości do podjęcia współpracy w ramach konsorcjum (o charakterze stałym

lub na potrzeby konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia).

4)

Poz. 125

Wprowadzenie mechanizmu certyfikacji

Wprowadzenie mechanizmu certyfikacji do systemu zamówień publicznych stworzy

wykonawcom możliwość uzyskania certyfikatu, który będzie służył do wykazania braku

podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego

lub potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu (dysponowanie określoną

wiedzą, doświadczeniem, personelem, sprzętem itp.). Wykonawca będzie uprawniony

do posługiwania się certyfikatem na potrzeby wielu różnych postępowań, bez potrzeby

każdorazowego gromadzenia i składania dokumentów (podmiotowych środków

dowodowych).

5)

Standaryzacja dokumentów zamówienia

W ramach standaryzacji dokumentów zamówienia przewiduje się

➢ zidentyfikowanie, także we współpracy z organizacjami branżowymi przedsiębiorców,

kluczowych dla rynku rodzajów usług, dostaw oraz robót budowlanych;

➢ opracowanie „pakietów” standardowych dokumentów zamówienia.

6)

Zwiększenie udziału polskich przedsiębiorców,

w zamówieniach międzynarodowych

w

tym

MŚP,

Kluczowym elementem działań na rzecz zwiększenia uczestnictwa polskich przedsiębiorców,

w tym MŚP, w zamówieniach organizacji międzynarodowych będzie kontynuowanie

➢ aktywizacji i koordynacji promocji możliwości pozyskania zamówień;

➢ rozpowszechniania źródeł informacji o zamówieniach;

➢ organizacji szkoleń na temat procedur udzielania zamówień międzynarodowych

i wymogów uczestnictwa;

➢ wsparcia instytucjonalnego, obejmującego m.in.: lobbing na rzecz polskich

przedsiębiorców (uczestników przetargów); udział w projektach organizacji

międzynarodowych, finansowanych ze środków polskiej pomocy rozwojowej

i składek dobrowolnych do organizacji, które mogą zapewnić udział podmiotów

z Polski; wsparcie w zakresie wydawania niezbędnych dokumentów (np. deklaracji

uprawnień,

nominacji,

poświadczeń

bezpieczeństwa),

pozostających

we właściwościach organów i instytucji centralnych.

Przy ministrze właściwym ds. gospodarki zostanie powołany Zespół do spraw Zamówień

Publicznych Organizacji Międzynarodowych. Jego zadaniem będzie m.in. koordynacja

promocji zamówień międzynarodowych wśród administracji centralnej. W skład Zespołu

wejdą przedstawiciele administracji, jak i organizacji wsparcia biznesu.

5. Powiązanie celów Polityki zakupowej państwa w zakresie

zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień z wydatkowaniem

środków pochodzących z państwowych funduszy celowych pozostających

w dyspozycji ministra lub innego organu administracji rządowej oraz

programów rządowych

Zrównoważone oraz innowacyjne zamówienia publiczne powinny odgrywać większą rolę

w procesie wydatkowania środków publicznych pochodzących z państwowych funduszy

celowych pozostających w dyspozycji ministra lub innego organu administracji rządowej, jak

również programów rządowych, w szczególności tych ukierunkowanych na inwestycje

infrastrukturalne. Powiązanie przedmiotowych środków publicznych z realizacją celów

i założeń polityki w zakresie zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień będzie

stanowiło pozytywny impuls do dalszego rozwoju rynku zamówień publicznych. Ponadto

będzie sprzyjało osiągnieciu istotnych z punktu widzenia interesu państwa celów

o charakterze gospodarczym, społecznym lub środowiskowym (np. upowszechnienie

technologii o ograniczonym oddziaływaniu na środowisko, włączanie grup

defaworyzowanych, wzrost innowacyjności gospodarki).

W ramach programu realizacji podjęte zostaną działania zmierzające do uwzględnienia

w warunkach dofinansowania lub finansowania ze środków poszczególnych funduszy lub

programów rządowych obowiązku stosowania przez beneficjentów podlegających reżimowi

ustawy Pzp, w prowadzonych postępowaniach, aspektów środowiskowych, społecznych,

zdrowotnych oraz innowacyjnych, w tym instrumentów i narzędzi wskazanych w polityce.

Włączenie do zakresu podmiotowego polityki także beneficjentów wspomnianych funduszy

oraz programów będzie oznaczało, że zdefiniowane w niej cele strategiczne państwa

w zakresie zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień publicznych zostaną wpisane

w działalność podmiotów spoza administracji rządowej, jak np. jednostki samorządu

terytorialnego. Przykładowa lista aktualnych państwowych funduszy celowych oraz

programów rządowych stanowi załącznik nr 1 do polityki. Lista ta ma charakter otwarty,

w związku z czym program realizacji będzie obejmował swoim zakresem również fundusze

celowe pozostające w dyspozycji ministra lub innego organu administracji rządowej oraz

programy rządowe ustanowione w okresie obowiązywania polityki.

Podmiotami odpowiedzialnymi za wdrożenie programu realizacji w tym zakresie są

ministrowie wskazani w załączniku nr 1 do polityki. W przypadku zaś funduszy celowych

oraz programów rządowych ustanowionych w okresie obowiązywania polityki za wdrożenie

programu realizacji będą odpowiedzialni operatorzy poszczególnych funduszy oraz

programów.

6. Budowanie potencjału zamawiających dla szerszego realizowania

zamówień zrównoważonych i innowacyjnych

W ramach tego programu realizacji powstanie wykaz publicznych jednostek i instytutów

naukowych, które byłyby zainteresowane świadczeniem merytorycznej pomocy instytucjom

zamawiającym z administracji rządowej, przy przygotowaniu i przeprowadzeniu

postępowania o udzielenie zamówienia, dysponujących odpowiednim potencjałem w tym

zakresie.

Zakres świadczonego przez te jednostki wsparcia będzie obejmować przede wszystkim etap

przygotowania postępowania, w tym pomoc przy: identyfikowaniu innowacyjnego

rozwiązania, które odpowiadałoby potrzebie zakupowej, opisie przedmiotu zamówienia,

identyfikowaniu możliwości zastosowania innowacyjnych i nowatorskich rozwiązań oraz

zoptymalizowania pod tym kątem zastosowanych kryteriów oceny ofert czy też warunków

udziału w postępowaniu, szacowaniu wartości zamówienia, a także wsparcie podczas

przeprowadzanych wstępnych konsultacji rynkowych. W razie konieczności wsparcie będzie

mogło również odbywać się na etapie realizacji zamówienia.

Przykładem podmiotów gotowych, aby świadczyć taką pomoc są: Sieć Badawcza

Łukasiewicz (w ramach Wyzwania Łukasiewicza) oraz działający w tej sieci Instytut

Organizacji i Zarządzania w Przemyśle „Orgmasz” (Centrum Oceny Technologii), a także

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, czy także

instytuty uprawnione do przeprowadzania weryfikacji technologii środowiskowych (ETV).

W programie będą mogły wziąć udział również inne instytuty, jednostki naukowe i badawcze,

jeżeli wyrażą takie zainteresowanie.

Stworzenie zamawiającym możliwości wsparcia i ułatwienie instytucjonalnej współpracy

z wyspecjalizowanymi instytucjami i jednostkami naukowymi ma doprowadzić do

przełamania barier uniemożliwiających wzrost liczby zamówień innowacyjnych oraz uwolnić

rzeczywisty potencjał w zakresie innowacji i ekoinnowacji, jakie mogą znaleźć zastosowanie

w administracji publicznej.

7. Alokacja budżetu zamawiających

Proponuje się, aby wszyscy zamawiający na potrzeby zamówień B+R i PPI wydzielili

odpowiednią dla swojej skali część środków budżetowych. Ponadto zamawiającym zaleca się

dążenie do osiągnięcia następujących celów

➢ 3% całego budżetu na dane zamówienie będzie przeznaczone na badania i rozwój

(np. PCP – Pre-Commercial Procurement, Konkurs, partnerstwo innowacyjne)26);

➢ 20% wszystkich zamówień (ich element lub część) będzie zawierało zakup w formule

pierwszy klient innowacji (PPI)27);

➢ 30% wszystkich zamówień będzie uwzględniać aspekty środowiskowe28);

➢ 20% wszystkich zamówień będzie uwzględniać aspekty społeczne29).

26) Wskaźnik pochodzi z Europejskiej Deklaracji dotyczącej rozwoju działalności http://scaleupeuropemanifesto.eu

potwierdzony w Zawiadomieniu Komisji Wytyczne dotyczące zamówień publicznych na innowacje.

27) Jw.

28) Wskaźnik wskazano na podstawie Krajowego Planu Działania na rzecz zrównoważonych zamówień publicznych na lata

2017-2020, gdzie wskazano że do 2020 r. osiągnięty ma być wskaźnik 25% dla zamówień zielonych oraz 12% dla zamówień

społecznych.

Rekomendacje te powinny zostać w szczególnym stopniu wzięte pod uwagę przez

zamawiających udzielających zamówień w branżach w wysokim stopniu zależnych od

sektora publicznego, jak infrastruktura kolejowa, drogowa, lotniskowa, branża medyczna oraz

energetyka.

Rozwiązanie to ma na celu wskazanie zamawiającym pożądanego modelu, do którego każdy

zamawiający powinien dążyć. W ramach własnych strategii zakupowych zamawiający

powinni zatem wyznaczać sobie indywidualne cele w ww. zakresie i dążyć do ich realizacji.

Model ten będzie rozpowszechniany w ramach szkoleń i konferencji przewidzianych

w polityce (zob. str.40).

8. Powołanie Zespołu ds. zielonych zamówień

Minister właściwy do spraw gospodarki wystąpi do Prezesa Rady Ministrów o powołanie

zespołu międzyresortowego, który będzie zajmował się sprawami zielonych zamówień

publicznych. W skład zespołu będą wchodzić przedstawiciele wskazanych ministrów oraz

centralnych organów administracji rządowej, dla których kwestie środowiskowe

w zamówieniach publicznych mają istotne znacznie ze względu na realizowane przez nie

zadania, tj.: ministra właściwego do spraw klimatu, ministra właściwego do spraw

środowiska, ministra właściwego do spraw transportu, ministra do spraw energii, ministra

właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,

Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

Zespół będzie pełnił rolę koordynacyjną w ramach administracji rządowej w zakresie

zielonych zamówień publicznych. W związku z powyższym, zespół będzie przeprowadzał

analizę stopnia realizacji celów zielonych zamówień publicznych oraz możliwości zawarcia

w planowanych postępowaniach kryteriów środowiskowych zaczerpniętych z opracowanych

przez Komisję Europejską zestawów. Katalog produktów oraz usług wraz z przypisanymi do

nich kryteriami środowiskowymi będzie aktualizowany przez Zespół cyklicznie co najmniej

raz na dwa lata.

Ponadto Zespół będzie także pracował nad dostosowaniem zestawów kryteriów

środowiskowych, jakie zostały opracowane przez Komisję Europejską, tak aby zamawiający

mogli otrzymać gotowy i wzorcowy zestaw kryteriów, optymalnych w stosunku do ich

potrzeb oraz możliwości.

W związku z powyższym, zamawiających zobowiązuje się do stosowania przy udzielaniu

zamówień publicznych obejmujących produkty lub usługi objęte katalogiem opracowanym

przez Zespół wskazanych kryteriów środowiskowych przypisanych do poszczególnych

produktów oraz usług.

29) Jw.

Rozdział VIII

Instrumenty Realizacji

1. Organizacja u zamawiającego

1)

Powszechne Profile Zawodowe

Procedury wewnętrzne muszą być czytelne. Należy dążyć do tego, aby jasno i wyraźnie

sformułować zakresy obowiązków członków komisji przetargowych i innych osób

wykonujących czynności związane z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowania

o udzielenie zamówienia. Pracownicy muszą znać zakres swoich obowiązków

i odpowiedzialności w procesie zakupowym. Przy czym, odpowiedzialność powinna być

przypisana do konkretnej osoby.

Polityka wskazuje, dostosowaną do ram ProcurCompEU, propozycję

➢ podziału kompetencji między poszczególnymi komórkami organizacyjnymi

zamawiającego, dotyczącą m.in. takich czynności, jak: przeprowadzenie analizy

potrzeb i wymagań, wstępnych konsultacji rynkowych, przygotowania projektów

umów, przygotowania opisu przedmiotu zamówienia, przygotowania SWZ, kryteriów

oceny ofert czy też sporządzenia raportu z realizacji zamówienia, organizacji komórek

zakupowych każdego zamawiającego. Zamawiający powinien budować zespół

praktyków zamówień publicznych w oparciu o takie narzędzia, jak: matryca

kompetencji, profile zawodowe oraz narzędzia samooceny. Narzędzia powinny być

dostosowane do wielkości organizacji zamawiającego. Jednoczesne stosowanie

w organizacji wskazanych narzędzi może istotnie przyczynić się do poprawy

efektywności każdego zespołu praktyków zamówień publicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że reorganizacja komórek zakupowych zamawiającego nie

wyklucza potrzeby współpracy tych komórek z przedstawicielami komórek merytorycznych.

Kluczowe jest zatem, aby tam, gdzie to jest zasadne, wewnątrz organizacji każdego

zamawiającego było pole do współpracy między praktykami zamówień a pracownikami

merytorycznymi.

Zmiana organizacji zamawiającego powinna być realizowana w 5 etapach. Przejście

wszystkich 5 etapów powinno pozwolić zamawiającemu na precyzyjne określenie braków

w wiedzy i doświadczeniu swojego zespołu zakupowego.

Etap 1. Dostosowanie matrycy kompetencji

Pierwszym krokiem, jaki zamawiający powinien wykonać jest zapoznanie się z niżej

omówioną matrycą kompetencji. Matryca stanowi punkt odniesienia dla wszystkich

specjalistów i praktyków zamówień publicznych.

Mając świadomość potrzeb oraz kontekstu działalności, należy wskazać, że matryca

kompetencji nie jest wymogiem sztywnym, do którego każdy zamawiający musi się

dostosować wprost. Matryca stanowić ma fundament i narzędzie do samodzielnego

dostosowania i wykorzystania przez zamawiających. Wykorzystując matrycę, każdy

zamawiający może dokonać zmian zmierzających do dostosowania zawartości wymienionych

niżej kompetencji lub zmodyfikowania listy kompetencji przez dodawanie nowych

kompetencji bądź odejmowanie tych, które zostaną uznane za nieistotne.

W ramach matrycy kompetencji wskazane zostały kluczowe umiejętności, postawy oraz

wiedza, jakimi powinni cechować się praktycy zamówień publicznych. Kompetencje te

można podzielić na dwie kategorie: kompetencje twarde (specyficzne dla zamówień) oraz

kompetencje miękkie. Każda z tych kategorii dzieli się na 3 podkategorie. Odpowiednio dla

kompetencji zamówieniowych wyróżnić można kompetencje, które należy uznać za kluczowe

przed udzieleniem zamówienia, po udzieleniu zamówienia oraz horyzontalne. Kompetencje

miękkie uszczegółowić można przez kompetencje osobiste, międzyludzkie oraz wyniki.

(Źródło: https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/procurcompeu-in_a_nutshell_pl.pdf)

Kompetencje specyficzne dla zamówień

➢ Horyzontalne – mają zastosowanie na każdym etapie procesu zakupowego.

➢ Przed udzieleniem zamówienia – wykonanie wszelkich niezbędnych czynności

związanych z planowaniem i przygotowaniem zamówienia publicznego.

➢ Po udzieleniu zamówienia – obejmują kompetencje do wykonania wszelkich

niezbędnych czynności związanych z realizacją i ewaluacją umowy, a także

rozwiązywaniem ewentualnych sporów.

Kompetencje miękkie

➢ Osobiste – umiejętności, cechy, jakie powinni mieć praktycy zamówień publicznych.

➢ Międzyludzkie – kompetencje, jakie są niezbędne praktykom zamówień publicznych

do podejmowania współpracy zarówno wewnątrz organizacji, jak i poza nią.

➢ Wyniki – kompetencje, które pozwalają na optymalne wykorzystanie środków

w ramach postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.

Specyficzne dla

zamówień

Horyzontalne

1.

Planowanie

2.

Proces Zakupowy

3.

Przepisy prawa

4.

Platforma

eZamówień

narzędzia elektroniczne

i

inne

5.

Zielone i zrównoważone zamówienia

publiczne

Przed udzieleniem

zamówienia

6.

Innowacyjne zamówienia publiczne

7.

Wiedza o przedmiocie zamówienia

8.

Zarządzanie dostawcami

9.

Negocjacje

10.

Analiza potrzeb i wymagań

11.

Wstępne konsultacje rynkowe

12.

Strategie

publicznych

udzielenia

13.

Specyfikacja techniczna

14.

Dokumentacja przetargowa

zamówień

15.

Ocena i wybór najkorzystniejszej

oferty

Po udzieleniu

zamówienia

52

16.

Zarządzanie umowami

17.

Certyfikacja i płatność

18.

Sprawozdawczość i ocena

19.

Miękkie

Osobiste

Poz. 125

Polubowne rozwiązywanie sporów

20.

Zdolności

modernizacje

Międzyludzkie

dostosowawcze

21.

Myślenie analityczne i krytyczne

22.

Komunikacja

23.

Etyka i przestrzeganie przepisów

24.

Współpraca

25.

Zarządzanie

relacjami

zainteresowanymi stronami

Wyniki

i

z

26.

Zarządzanie zespołem i przywództwo

27.

Świadomość organizacyjna

28.

Zarządzanie projektem

29.

Ukierunkowanie na wyniki

30.

Zarządzanie ryzykiem i kontrola

wewnętrzna

Wskazane wyżej szczegółowe kompetencje rozwijane i klasyfikowane powinny być według

4 stopniowej skali biegłości, tj. poziomu podstawowego, średnio zaawansowanego,

zaawansowanego oraz eksperckiego. Aby wejść na wyższy poziom biegłości danej

kompetencji, konieczne będzie doskonalenie swoich umiejętności i wiedzy w tym zakresie,

tak aby wpisać się w minimalne wymagania wskazane w Europejskich ramach kompetencji

dla specjalistów ds. zamówień publicznych ProcurCompEU.

Kompetencje wraz ze szczegółowymi rekomendacjami w zakresie wiedzy i umiejętności,

jakimi powinien cechować się praktyk zamówień publicznych na każdym poziomie biegłości,

wskazano w Matrycy Kompetencji, stanowiącej załącznik nr 2 do Polityki zakupowej

państwa.

W ramach etapu 1. zamawiający powinien

➢ zapoznać się z matrycą kompetencji ProcurCompEU i wskazanymi w jej ramach

kompetencjami,

➢ ewentualnie uzupełnić matrycę kompetencji o kompetencje odpowiadające specyfice

udzielanych zamówień.

Etap 2. Określenie Profili zawodowych

W ramach tego etapu, zamawiający dopasowuje wcześniej opracowaną własną matrycę

kompetencji do swoich potrzeb organizacyjnych, tj. do występujących w jego organizacji

profili zawodowych. Oznacza to, że każdy zamawiający powinien skonstruować profile

zawodowe zawierające wybrane i dostosowane do własnej charakterystyki kompetencje.

Dokonuje się tego przez określenie konkretnej kompetencji wraz z docelowym poziomem

biegłości dla każdego istniejącego w ramach organizacji profilu zawodowego. W tym celu

każdy zamawiający może przygotować własne profile bądź posłużyć się omówionymi poniżej

szablonami.

W każdej organizacji funkcjonuje wiele profili zawodowych. Nie inaczej jest w przypadku

praktyków zamówień publicznych. Każdy zamawiający przez lata praktyki i doświadczenia

wypracował w swoich strukturach model profili zawodowych. Jednakże, bardzo często są to

modele, które nie odpowiadają nowoczesnemu rozumieniu zamówień publicznych jako

pełnego procesu zakupowego. W związku z tym w Polityce zakupowej państwa, omówione

zostały wzorcowe ramy profili zawodowych, które zamawiający mogą wykorzystać do

reorganizacji komórek odpowiedzialnych za udzielanie zamówień publicznych. Profile

zawodowe opisane w niniejszym dokumencie mogą wskazać zamawiającym, jak optymalnie

i efektywnie podzielić zadania w obrębie jednostek zamówieniowych.

Profile zawodowe adaptowane przez zamawiających będą różnić się między poszczególnymi

organizacjami, gdyż powinny być one dostosowane do indywidualnych uwarunkowań

zamawiających oraz rodzaju realizowanych zadań. Niemniej jednak, dostosowanie się do

zaproponowanych poniżej ram pozwoli na upowszechnianie dostępu do opracowanych dla

takich profili narzędzi samooceny, określenie kompetencji wymaganych dla danego profilu

zawodowego oraz ujednolicenie poziomu biegłości praktyków zamówień. Umożliwi także

dokładne określenie potrzeb szkoleniowych i rekrutacyjnych kierownikowi zamawiającego.

Poniżej przedstawiono sześć przykładowych profili zawodowych dla praktyków zamówień

publicznych w oparciu o ramy ProcurCompEu. Profile te stanowią fundament, na którym

każdy z zamawiających powinien samodzielnie zbudować zespół wpisujący się w jego

potrzeby i realia jego działalności. Zamawiający będzie mógł przy wykorzystaniu tych profili

zreorganizować zespół praktyków zamówień publicznych tak, aby był on w stanie

przeprowadzić pełen proces zakupowy, tj. od planowania do ewaluacji.

Określenie profili zawodowych ma kluczowe znaczenie przy dokonaniu przeglądu zasobów,

kompetencji i talentów, jakimi dysponuje zamawiający. Możliwe jest skorzystanie

z omawianego poniżej narzędzia samooceny również w przypadku braku wcześniejszego

dostosowania proponowanych profili do pracowników. W związku z tym każda organizacja

powinna

➢ rozpocząć od

w organizacji,

sporządzenia

neutralnego

wykazu

wszystkich

kompetencji

➢ zdefiniować zestaw profili zawodowych oparty na potrzebach i posiadanych

kompetencjach w organizacji,

➢ wykorzystać sześć wskazanych poniżej przykładowych profili zawodowych, o ile one

do niej pasują,

➢ dostosować te profile zawodowe do występujących w tym zakresie potrzeb

organizacji.

Profil 1 – Asystent ds. zamówień publicznych

Rolą asystenta jest wspieranie zespołu praktyków w pracach we wszystkich etapach

zakupowych. Ponadto asystent sprawdza, czy przygotowywane przez zespół dokumenty są

zgodne z wymogami proceduralnymi, technicznymi i prawnymi. Asystent odpowiada również

za organizację spotkań oraz kontaktów.

➢ Musi on posiadać ugruntowaną wiedzę na temat poszczególnych etapów procesu

zakupowego, a także biegle posługiwać się odpowiednimi niezbędnymi narzędziami

stosowanymi w dziedzinie zamówień publicznych oraz innymi narzędziami

informatycznymi.

➢ Musi on także polegać na dobrej komunikacji i współpracy, a także na silnej

świadomości organizacyjnej, aby skutecznie prowadzić proces.

➢ Główną wartością dodaną wnoszoną przez asystenta ds. zamówień publicznych jest

pomaganie zespołowi ds. zamówień publicznych w zapewnianiu zgodności

z przepisami, w szczególności podczas przygotowywania dokumentacji przetargowej.

Profil 2 – Samodzielny nabywca publiczny

Samodzielny nabywca jest najbardziej popularnym profilem zawodowym, który występuje

wśród praktyków zamówień publicznych. W zakresie obowiązków samodzielnego nabywcy

jest zarządzanie potrzebami zakupowymi małej instytucji zamawiającej. Dlatego też

samodzielny nabywca powinien posiadać szeroką wiedzę ogólną i orientować się, co należy

zrobić na każdym etapie procesu zakupowego oraz gdzie znaleźć dany rodzaj wiedzy

specjalistycznej, której może potrzebować.

➢ Musi posiadać ugruntowaną wiedzę z zakresu stosownych przepisów unijnych

i krajowych oraz biegle posługiwać się odpowiednimi systemami i narzędziami

informatycznymi.

➢ Musi także być w stanie realizować obowiązki z zakresu zgodności z przepisami

i zarządzania ryzykiem.

➢ Klienci wewnętrzni oraz użytkownicy końcowi polegają na nabywcy publicznym,

oczekując od niego zapewnienia silnego ukierunkowania na biznes i wyniki oraz

zajęcia się zewnętrznymi aspektami, takimi jak zarządzanie dostawcami.

➢ Główną wartością dodaną wnoszoną przez samodzielnego nabywcę publicznego jest

posiadanie szerokiej wiedzy ogólnej i co najmniej średnio zaawansowanego

zrozumienia wszystkich etapów procesu zakupowego, począwszy od oceny potrzeb

i konsultacji rynkowych, a skończywszy na sporządzaniu specyfikacji technicznych

i prowadzeniu ocen.

➢ W niektórych sytuacjach będzie on również musiał zająć się etapem procedury

następującym po udzieleniu zamówienia, w tym zarządzaniem umowami oraz

certyfikacją i płatnością.

➢ Atutem będzie umiejętność włączania do procedury udzielania zamówień celów

z zakresu zrównoważonego rozwoju i innowacji.

➢ Rola ta wymaga analitycznego i krytycznego myślenia umożliwiającego samodzielne

rozwiązywanie problemów, oraz świadomości organizacyjnej umożliwiającej

uzyskanie potrzebnego wsparcia.

Profil 3 – Specjalista ds. zamówień publicznych

Specjalista ds. zamówień jest członkiem szerszego zespołu obsługującego większego

zamawiającego bądź centralną jednostkę zakupową.

➢ Musi on posiadać ugruntowaną wiedzę z zakresu stosownych przepisów unijnych

i krajowych, wykazywać konsekwentne nastawienie w zakresie zgodności oraz biegle

posługiwać się właściwymi systemami i narzędziami informatycznymi.

➢ Klienci wewnętrzni oraz użytkownicy końcowi polegają na specjaliście ds. zamówień

publicznych, oczekując od niego zapewnienia silnego ukierunkowania na biznes

i wyniki oraz zajęcia się aspektami zewnętrznymi, takimi jak zarządzanie dostawcami.

➢ Główną wartością dodaną wnoszoną przez tego specjalistę, na etapie przed

udzieleniem zamówienia, jest przełożenie wyników oceny potrzeb na jasne

i obiektywne specyfikacje techniczne, a także odgrywanie czynnej roli w komisji

oceniającej oferty.

➢ Jako specjalista musi wykazywać się pełnym zrozumieniem, w jaki sposób działania

w ramach jego kompetencji wpisują się w szerszy proces zakupowy, a także musi

opracowywać dostosowane do potrzeb strategie zamówień publicznych.

➢ Umie włączać do procedury udzielania zamówień cele z zakresu zrównoważonego

rozwoju i innowacji.

➢ Kluczową rolę w jego przypadku, jako członka większego zespołu, odgrywają

współpraca oraz świadomość organizacyjna.

Profil 4 – Specjalista ds. danej kategorii

Rolą specjalisty ds. konkretnej kategorii zakupowej jest rozwijanie i dostarczanie

zaawansowanej i eksperckiej wiedzy w zakresie konkretnej kategorii dostaw, usług lub robót

budowlanych.

➢ Zadaniem specjalisty ds. danej kategorii jest stanie się ekspertem w odniesieniu do

konkretnych rynków i zamówień. Wspiera on klientów wewnętrznych lub

zewnętrznych w zwiększaniu optymalnego wykorzystania środków oraz podnoszeniu

satysfakcji użytkowników końcowych dzięki zaawansowanej wiedzy na temat

dostawców oraz ich ofert.

➢ Główna wartość dodana wnoszona przez specjalistę ds. danej kategorii polega na

wiedzy specyficznej dla danej kategorii. W ramach tej kategorii jest on szczególnie

biegły w prowadzeniu analizy rynkowej i zaangażowaniu rynkowym oraz

w sporządzaniu specyfikacji technicznych.

➢ Wiedza ta sprawia, że jest on szczególnie skuteczny w prowadzeniu procesu oceny

potrzeb, a także posiada wiedzę na temat interakcji specyfiki jego dziedziny z etapami

procesu zakupowego.

➢ W celu przełożenia swojej wiedzy na lepsze wyniki dla użytkowników końcowych

oraz opinii publicznej wykorzystuje on ukierunkowanie na biznes i wyniki.

➢ Jest w stanie wykorzystać swoje spostrzeżenia, aby uzyskać bardziej zrównoważone

i innowacyjne zamówienia.

Profil 5 – Kierownik ds. umów

W zakresie obowiązków kierownika ds. umów jest nadzorowanie działania i realizacji umów

o zamówienie publiczne. Pracownik taki jest pierwszym kontaktem wykonawcy na etapie

realizacji umowy. Monitoruje realizację umów i przygotowuje sprawozdania dla

kierownictwa.

➢ Kierownik ds. umów musi posiadać szeroką wiedzę z zakresu stosownych przepisów

unijnych i krajowych, a zwłaszcza z zakresu przepisów dotyczących umów.

➢ Musi także reprezentować organizację w ramach zarządzania dostawcami, a także,

w razie potrzeby, prowadzić wszelkie negocjacje lub rozwiązywać potencjalne

konflikty.

➢ Główną wartość dodaną kierownik ds. umów wnosi na etapie następującym po

udzieleniu zamówienia, pełniąc wiodącą rolę w zarządzaniu umowami i płatnościach

oraz w ramach realizacji obowiązków z zakresu sprawozdawczości i oceny.

Profil 6 – Kierownik działu

Kluczowym i podstawowym zadaniem kierownika działu jest zapewnienie, aby cele polityki

organizacji (w tym również mieszczące się w ramach Polityki zakupowej państwa) były

przekształcane na konkretne działania zakupowe.

➢ Zadaniem kierownika działu jest prowadzenie nadzoru nad specjalistami

ds. zamówień publicznych w ramach organizacji, aby realizowali oni swoje cele. Jako

że jest to stanowisko kierownicze, wymaga mniejszego wyspecjalizowania w zakresie

zamówień, natomiast większych kompetencji zawodowych.

➢ Kierownik działu musi posiadać szeroką wiedzę z zakresu stosownych przepisów

unijnych i krajowych, a także być w stanie przełożyć tę wiedzę na dostosowaną do

potrzeb strategię udzielania zamówień publicznych.

➢ Jest ostatecznie odpowiedzialny za zachowanie zgodności z przepisami, a także za

kontrolę wewnętrzną i zarządzanie ryzykiem.

➢ Jest odpowiedzialny za planowanie oraz zapewnianie, aby polityki organizacyjne

i krajowe były na bieżąco realizowane. Obejmuje to włączenie, w stosownych

przypadkach, zrównoważonych i innowacyjnych celów polityki do procesu udzielania

zamówień.

➢ Kierownik działu musi często reprezentować swoją organizację, w związku z czym

musi posiadać doskonałe umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne.

➢ Jako kierownik jest on odpowiedzialny za budżet działu, w związku z czym musi

zapewnić w ramach swojej pracy silne ukierunkowanie na wyniki oraz być w stanie

zarządzać projektami w sposób umożliwiający optymalne wykorzystanie środków.

➢ Główną wartość dodaną wnosi jako lider. Wymaga to nadzwyczajnych umiejętności

w zakresie zarządzania zespołem oraz umiejętności przywódczych, a także

umiejętności zarządzania relacjami z zainteresowanymi stronami oraz bardzo

wysokiej świadomości organizacyjnej.

➢ Kierownik działu musi polegać na swoich umiejętnościach analitycznego

i krytycznego myślenia oraz stymulować proces zmian dzięki zdolności adaptacji.

➢ Odpowiada przed organizacją za wszelką sprawozdawczość i ocenę oraz autoryzację

certyfikacji i płatności.

Każda organizacja powinna dobierać profile zawodowe, mając na uwadze charakterystykę

swojej działalności, swój rozmiar oraz potencjał. Zamawiający, których potrzeby zakupowe

opierają się w głównej mierze o aprowizację urzędu, tj. realizują oni niewiele postępowań

o wartości równej lub przekraczającej progi unijne, będą inaczej konstruować zespoły

praktyków zamówień niż jednostki wyspecjalizowane i dokonujące zakupów w celu realizacji

największych projektów w Polsce.

Zamawiający nie specjalizujący się w żadnych konkretnych kategoriach zamówień oraz

rzadko w swojej działalności wkraczający w zamówienia o wartości równej lub

przekraczającej progi unijne mają też w konsekwencji inne potrzeby kadrowe. Kluczowym

jest dla nich, aby specjaliści, którymi dysponują, byli jak najbardziej wszechstronni. Dlatego

też podstawowym profilem zawodowym w takich jednostkach będzie „samodzielny nabywca

publiczny”, który przy ewentualnym wsparciu „asystenta ds. zamówień publicznych” i pod

kierownictwem „kierownika działu” będzie w stanie realizować potrzeby zakupowe

mniejszego zamawiającego.

Inaczej sytuacja będzie wyglądać w przypadku zamawiających, których potrzeby zakupowe

oscylują wokół specjalistycznych rozwiązań bądź są realizowane w ramach postępowań

o udzielenie zamówienia o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Tego typu

zamawiający powinien do swojego zespołu szukać specjalistów o profilu „specjalisty ds.

zamówień publicznych” jako trzonu zespołu wspartego praktykami o profilu „specjalisty ds.

danej kategorii zakupowej”, którzy swoją ekspercką i wąską wiedzą będą uzupełniać zespół.

Zespół ten na czele z „kierownikiem działu” oraz przy ewentualnym wsparciu ze strony

„asystentów ds. zamówień publicznych” będzie w stanie sprostać potrzebom zakupowym

większych organizacji.

Określenie, czy „kierownik ds. umów” jest potrzebny w danej organizacji będzie zależeć od

specyfiki każdego z zamawiających. Gdy umów jest wiele lub są one złożone, zaleca się

włączenie do zespołu praktyka odpowiedzialnego za zarządzanie umowami. Przykładowa

matryca kompetencji wraz z poziomami docelowymi dla ww. profili zawodowych stanowi

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →