Uchwała nr 6 Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 2022 r. w sprawie przyjęcia Polityki zakupowej państwa
Table of Provisions (14)
Statutory Text (14 Articles)
§ 1. Przyjmuje się Politykę zakupową państwa, stanowiącą załącznik do uchwały.
Załącznik nr 1 do Polityki zakupowej państwa
Wykaz programów oraz funduszy rządowych angażujących środki publiczne
Lp.
1
Nazwa Programu
Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg
Jednostka koordynująca/
Organ odpowiedzialny
realizująca
za realizację Programu
wojewodowie/jednostki
samorządu terytorialnego
2
Program Budowy Dróg Krajowych na lata
Minister Infrastruktury
GDDKiA
Minister Infrastruktury
GDDKiA
Minister Infrastruktury
GDDKiA
Minister Infrastruktury
PKP PLK S.A.
Minister Infrastruktury
2014–2023 r. (z perspektywą do 2025 r.)
3
Program Budowy 100 Obwodnic na lata
2020–2030
4
Program Bezpiecznej Infrastruktury
Drogowej 2021–2024
5
Program Uzupełniania Lokalnej i
Regionalnej Infrastruktury Kolejowej do
2028 roku „Kolej+”
6
Krajowy Program Kolejowy do 2023 roku
PKP PLK S.A.
Minister Infrastruktury
7
Programu budowy lub modernizacji
PKP PLK S.A.
Minister Infrastruktury
Urząd Morski w Gdyni
Minister Infrastruktury
Pomoc w zakresie finansowania kosztów
Zarządcy infrastruktury
Minister Infrastruktury
zarządzania infrastrukturą kolejową, w tym
kolejowej w tym głównie
jej utrzymania i remontów do 2023 roku
PKP PLK S.A.
Utrzymanie morskich dróg wodnych w
Dyrektor Urzędu Morskiego
rejonie ujścia Odry w latach 2019–2028
w Szczecinie
Program wieloletni – „Program
CPK Sp. z o.o.
Minister Infrastruktury
NFOŚiGW
Minister Klimatu
przystanków kolejowych na lata 2021–2025
8
Budowa drogi wodnej łączącej Zalew
Wiślany z Zatoką Gdańską
9
10
11
Minister Infrastruktury
inwestycyjny Centralny Port
Komunikacyjny. Etap I. 2020–2023”
Program Czyste powietrze
i Środowiska
§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki
Załącznik wymienia jedynie dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE z dnia
23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych
pojazdów transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 120 z 15.05.2009, str. 5), która jako jedyny
akt prawa UE wprowadziła kierunkową metodologię LCC dla pojazdów transportu
drogowego. Należy jednak podkreślić, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2019/1161 z dnia 20 czerwca 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2009/33/WE w sprawie
promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego
(Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 116) uchyliła wspomnianą metodologię LCC.
2)
Wymogi względem metody do szacowania zewnętrznych kosztów
środowiskowych
O ile koszty wewnętrzne stosunkowo łatwo jest wyrazić w postaci ekonomicznej, o tyle
monetyzacja wpływu na środowisko jest bardziej skomplikowanym procesem. Należy
w pierwszej kolejności ustalić, jakie czynniki oddziaływania środowiskowego będą brane pod
uwagę, jaką metodę przyjąć do kalkulacji ich wartości ekonomicznej oraz w oparciu o jakie
36) W art. 245 ust. 3 ustawy Pzp zastosowano sformułowanie „w szczególności”.
dokumenty weryfikować poziomy wskaźników przyjętych w danej metodologii. Jest to
niezwykle istotne dla zapewnienia przestrzegania podstawowych zasad udzielania zamówień,
tj. równego traktowania wykonawców, uczciwej konkurencji i przejrzystości. W tym celu
przepisy ustawy Pzp określają warunki, które łącznie musi spełniać metoda stosowana do
szacowania zewnętrznych kosztów środowiskowych. Metoda musi być
➢ oparta
na
kryteriach
i niedyskryminujących;
obiektywnie
możliwych
do
zweryfikowania
➢ dostępna dla wszystkich zainteresowanych stron;
➢ tak przystosowana, aby dostarczenie danych przez wykonawców działających
z należytą starannością nie było nadmiernie uciążliwe, także dla wykonawców
z państw trzecich będących stronami Porozumienia Światowej Organizacji Handlu
w sprawie zamówień rządowych lub innych umów międzynarodowych, których stroną
jest Unia Europejska.
3)
Metoda kalkulacji LCC dla budynków
Na cykl życia budynku składają się trzy podstawowe okresy: inwestycja (planowanie,
projektowanie, budowa), eksploatacja (użytkowanie) oraz rozbiórka (rozbiórka obiektu –
wartość rezydualna).
Obowiązujące przepisy, wydane na podstawie art. 245 ust. 7 ustawy Pzp, przewidują
uproszczoną metodę kalkulacji uwzględniającą koszty nabycia, koszty użytkowania i koszty
utrzymania budynków. Zakłada się, że koszty użytkowania związane są z przewidywanym
zużyciem energii końcowej lub nośników energii oraz wody, których ilość zużywaną w ciągu
roku przedstawia wykonawca w ofercie. Z kolei koszty utrzymania mają być wynikiem
eksploatacji budynku i mają umożliwiać utrzymanie budynku w należytym stanie
technicznym i estetycznym. Składowymi są tutaj koszty utrzymania wyrobów pomniejszone
o wartość gwarancji wykonawcy.
Do korzyści wynikających z zastosowania kalkulacji kosztów cyklu życia budynku należy
➢ racjonalizacja dokonywania przez zamawiających wydatków na zamówienie
w perspektywie całego okresu użytkowania obiektu;
➢ pozytywny wpływ na środowisko, gdyż najwyżej oceniana będzie realizacja
zakładająca najniższy koszt nie tylko samej fazy realizacji, ale także późniejszego
użytkowania, który jest w znacznej mierze generowany przez zapotrzebowanie
energetyczne zaspokajane często ze szkodą dla środowiska;
➢ promowanie rozwiązań oraz firm oferujących rozwiązania proekologiczne;
➢ rozwijanie zaawansowanych metod oceny ofert i odejście od prymatu kryterium ceny.
W przypadku dużych obiektów, w szczególności użyteczności publicznej, kalkulacja kosztów
cyklu życia budynków powinna stanowić standard przy wyborze oferty, tym bardziej
w przypadku inwestycji budowlanych o charakterze strategicznym. Jest to bowiem w interesie
społecznym zarówno pod względem ekonomicznym, ale także i ekologicznym.
4)
Unijne narzędzia do kalkulacji kosztów cyklu życia
W 2019 r. Komisja Europejska zleciła opracowanie narzędzi do obliczania kosztów cyklu
życia. Udostępnione zostały kalkulatory LCC wraz z towarzyszącymi im poradnikami dla
użytkownika m.in. dla następujących grup produktowych
➢ komputery i monitory,
➢ oświetlenie do wnętrz,
➢ oświetlenie zewnętrzne oraz
➢ urządzenia do przetwarzania obrazu.
Narzędzia pozwalają na kalkulację kosztów cyklu życia z uwzględnieniem
➢ kosztów inwestycyjnych (nabycia i instalacji);
➢ kosztów użytkowania;
➢ koszty usługi serwisowej;
➢ innych kosztów, w tym jednorazowych kosztów początkowych37) oraz innych kosztów
rocznych38);
➢ zewnętrznych kosztów środowiskowych39.
Prezes UZP opracował polską wersję narzędzi wraz z poradnikami, które udostępnił w 2020 r.
na swojej stronie internetowej: https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazonezamowienia-publiczne/zielone-zamowienia/przydatne-informacje/rachunek-kosztow-cykluzycia.
Zaleca się stosowanie przez zamawiających dostępnych metodologii kalkulacji kosztów cyklu
życia w zamówieniach publicznych, w których przedmiot zamówienia objęty został taką
metodologią lub gdy udostępnione zostały narzędzia pozwalające na dokonanie takiej
kalkulacji.
37) Koszty związane np. ze szkoleniem personelu, konfiguracją urządzeń i transferem danych.
38)
Koszty z tytułu ubezpieczeń, podatków, opłat, odsetek, a także koszty związane np. z utrzymaniem systemu, regularnymi
szkoleniami, niszczeniem danych.
39) W narzędziach jedynym uwzględnionym czynnikiem zewnętrznym jest wpływ zmiany klimatu związany z emisją
ekwiwalentu CO2 w wyniku zużycia energii przez produkty w trakcie korzystania z nich.
Zamawiający powinni
➢ stosować dostępne metodologie kalkulacji kosztów cyku życia w zamówieniach
publicznych, w których przedmiot zamówienia objęty został taką metodologią lub gdy
udostępnione zostały narzędzia pozwalające na dokonanie takiej kalkulacji.
6. System zarządzania środowiskowego
System zarządzania środowiskowego, to taki sposób zarządzania przedsiębiorstwem, który
ma na celu identyfikację aspektów środowiskowych w danym przedsiębiorstwie oraz
wprowadzenie takich zmian w sposobie jego funkcjonowania, aby ograniczyć negatywny
wpływu na środowisko, jaki powstaje w wyniku działalności tego przedsiębiorstwa.
Ograniczenie negatywnego wpływu działalności przedsiębiorstwa może dotyczyć atmosfery
i powietrza, wody, gleby, zasobów naturalnych, środowiska roślin i zwierząt, energii.
Instytucje publiczne powinny wymagać od wykonawców ubiegających się o zamówienia
publiczne posiadania systemów zarządzania środowiskowego i promować posiadanie takiego
systemu. Dotyczy to szczególnie branży budowlanej, związanej z inwestycjami
infrastrukturalnymi, branży chemicznej oraz tam gdzie w znacznym stopniu wykorzystywana
jest energia, aby wykonawcy posiadali wdrożony system zarządzania środowiskowego.
Posiadanie systemu zarządzania środowiskowego może stanowić zarówno warunek udziału
w postępowaniu lub dodatkowe kryterium oceny ofert, gdyż wdrożenie systemu odnosi się do
sposobu realizacji zamówienia, a nie do właściwości wykonawcy
Funkcjonuje wiele systemów zarządzania środowiskowego, spośród których najbardziej
znane i najczęściej stosowane są dwa niżej wymienione
➢ ISO 14001 – System zarządzania Środowiskowego,
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną;
opracowany
przez
➢ EMAS – System Ekozarządzania i Audytu, opracowany przez Komisję Europejską.
Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien
➢
wprowadzać dla wykonawców wymóg posiadania systemu zarządzania
środowiskowego jako warunek udziału w postępowaniach, które w znacznym stopniu
wpływają lub mogą wiązać się dużym wpływem na środowisko, albo jako kryterium
oceny ofert.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) w porozumieniu z resortem
właściwym ds. ochrony środowiska powinna
➢ propagować korzyści dla przedsiębiorców wynikające z wdrożenia systemu
zarządzania środowiskowego.
7. Weryfikacja technik środowiskowych (ETV)
Weryfikacja technologii środowiskowych jest programem pilotażowym koordynowanym
przez Komisję Europejską. Polska jest jednym z sześciu krajów Unii Europejskiej, które biorą
w nim udział.
ETV weryfikuje innowacyjność rozwiązań w kontekście uzyskiwanego efektu ekologicznego
technologii z perspektywy jej cyklu życia. Dlatego pozwala ono łączyć dążenie do wzrostu
zamówień innowacyjnych oraz ekologicznych. Polega na dostarczeniu obiektywnych
dowodów na to, że projekt techniczny danej technologii środowiskowej gwarantuje uzyskanie
deklarowanego efektu działania, sprawności technicznej lub funkcjonalnej, a co za tym idzie
przynosi konkretne i mierzalne korzyści środowiskowe.
Weryfikacja deklaracji efektu działania i korzyści ekologicznych uwzględnia wszystkie
aspekty wpływu technologii na środowisko: począwszy od pozyskania surowców na potrzeby
jej wytworzenia, aż po wyłączenie z eksploatacji.
ETV w zamówieniach publicznych
➢ dostarcza wiarygodnej informacji na temat innowacyjnych technologii
środowiskowych umożliwiających porównanie zgodnie z wymaganiami i potrzebami
zamawiającego;
➢ może być wykorzystana jako element innowacyjnych przedkomercyjnych zamówień,
gdyż pozwala na dobór optymalnego rozwiązania zgodnie z konkretnymi potrzebami
nabywcy;
➢ pozwala ograniczyć ryzyko inwestycyjne i technologiczne oraz podjąć świadomą
decyzję o zakupie technologii najlepiej odpowiadającej wymaganiom zamawiającego;
➢ może stanowić dowód w procedurach przetargowych potwierdzający uzyskiwanie
przez technologię deklarowanego efektu działania.
Ponadto ETV może posłużyć jako źródło informacji do opracowania SWZ: stanowić źródło
informacji na temat możliwych do wykorzystania technologii i ich rzeczywistego potencjału
w zakresie ekologii i innowacji.
Pierwotnie program pilotażowy ETV dotyczył tylko trzech obszarów, ale zakres ten został już
zwiększony do siedmiu obszarów tematycznych. ETV może stanowić impuls do wdrażania
technologii innowacyjnych uwzględniających aspekty środowiskowe. Ponieważ Polska jest
jednym z sześciu krajów Unii Europejskiej, które biorą udział w pilotażu ETV, warto już
teraz zacząć wykorzystywać jego możliwości w rozwoju zamówień zrównoważonych.
Weryfikacja ETV może być wykorzystywana w poniższych obszarach
1) technologie energetyczne – produkcja energii elektrycznej i cieplnej z odnawialnych
źródeł energii, energooszczędność w procesach przemysłowych i budynkach, ogólne
technologie produkcji energii (np. mikroturbiny, wodór i ogniwa paliwowe, pompy
cieplne, skojarzona produkcja ciepła i energii, wymienniki ciepła), dystrybucja,
magazynowanie energii;
2) oczyszczanie i monitoring wody – uzdatnianie wody do spożycia, oczyszczanie ścieków
z zanieczyszczeń mikrobiologicznych i chemicznych, wód przemysłowych,
monitorowanie stanu czystości wody;
3) materiały, odpady i zasoby – recykling produktów ubocznych i odpadów przemysłowych
w kierunku odzysku surowców wtórnych, recykling baterii, akumulatorów i substancji
chemicznych, zwiększenie efektywności zasobów dzięki zastosowaniu materiałów
zamiennych, produkty wykonane z biomasy;
4) technologie monitoringu gleby i wód podziemnych oraz oczyszczania gleb;
5) technologie i procesy dla czystszej produkcji;
6) technologie ograniczające zanieczyszczenia
i ograniczania emisji ze źródeł stacjonarnych;
powietrza
oraz
do
monitorowania
7) technologie środowiskowe dla rolnictwa.
Do przeprowadzania weryfikacji ETV są uprawnione w Polsce trzy instytucje
➢ Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach;
➢ Instytut Technologiczno-Przyrodniczy w Poznaniu;
➢ Ośrodek Jakości, Przemysłowy Instytut Motoryzacji (PIMOT) w Warszawie.
Zamawiający powinni rozważać możliwość wykorzystywania ETV za każdym razem,
kiedy przedmiot zamówienia jest związany ze wskazanym powyżej obszarem
tematycznym.
Rozdział IX
Poz. 125
Narzędzia
1. Opis przedmiotu zamówienia
1)
Normy
Narzędziem, którego stosowanie zaleca się na etapie przygotowania postępowania
o udzielenie zamówienia, są Polskie Normy, w szczególności przenoszące normy europejskie
oraz normy międzynarodowe40). Mając świadomość kierunku rozwoju zamówień publicznych
i aktualnych wyzwań stawianych przed zamawiającymi, jest bardzo istotne wykorzystywanie
ww. norm w zarządzaniu systemem zamówień publicznych. Z punktu widzenia
normalizacyjnego normy są obiektywnym i niedyskryminującym narzędziem, które może
realnie wpłynąć na realizowanie zamówień publicznych zgodnie z zasadą efektywności oraz
zasadą równego traktowania. Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Komitetu
Normalizacyjnego, kluczowymi normami, które powinny być uwzględniane przez
zamawiających, są
➢ PN-EN ISO 14001:2015-09 Systemy zarządzania środowiskowego – Wymagania
i wytyczne stosowania;
➢ PN-EN ISO 9001:2015-10 Systemy zarządzania jakością – Wymagania;
➢ PN-EN ISO/IEC 27001:2017-06 Technika informatyczna – Techniki bezpieczeństwa
– Systemy zarządzania bezpieczeństwem informacji – Wymagania;
➢ PN-EN ISO 50001:2018-09 Systemy zarządzania energią – Wymagania i wytyczne
dotyczące stosowania;
➢ PN-ISO 45001:2018-06 Systemy zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy –
Wymagania i wytyczne stosowania;
➢ PN-EN ISO 22000:2018-08 Systemy zarządzania bezpieczeństwem żywności –
Wymagania dla każdej organizacji należącej do łańcucha żywnościowego;
➢ PN-ISO 31000:2018-08 Zarządzanie ryzykiem – Wytyczne;
➢ PN-ISO 37001:2017-05 Systemy zarządzania działaniami antykorupcyjnymi –
Wymagania i wytyczne stosowania;
➢ PN- EN ISO 19011:2018-08 Wytyczne dotyczące auditowania systemów zarządzania;
➢ prPN-EN 17371-1E Świadczenie usług – Część 1: Zamawianie usług – Wytyczne
oceny zdolności usługodawców do świadczenia usług oraz ocena oferty usługi
(projekt na etapie kontroli normalizacyjnej, możliwe jest przyspieszenie prac);
➢ prPN-prEN 17371-2E Świadczenie usług – Część 2: Umowy dotyczące usług –
Wytyczne do projektu, treści i struktury umów (projekt na etapie formalnego
głosownia, który kończy się 20 maja 2021 r., planowana publikacja luty 2022 r.);
40) Zgodnie z art. 101 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 ustawy Pzp.
➢ PN-EN 17371-3:2020-12 Świadczenie usług – Część 3: Zarządzanie pomiarem
wydajności – Wytyczne do mechanizmu pomiaru wydajności w zakresie umów
dotyczących usług;
➢ PN-EN ISO 22301:2020-04 Bezpieczeństwo i odporność – Systemy zarządzania
ciągłością działania – Wymagania;
➢ PN-EN ISO 14034:2019-01 Zarządzanie środowiskowe – Weryfikacja technologii
środowiskowych (ETV).
Więcej norm znaleźć można pod adresem: https://www.pkn.pl/polskie-normy/wykazypn/wykaz-opublikowanych-pn
Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinien
➢ przeanalizować, czy w ramach tego postępowania można wykorzystać normy
rekomendowane w Polityce zakupowej państwa i zastosować się do nich;
➢ przeanalizować, czy w ramach tego postępowania można wykorzystać inne normy.
Polski Komitet Normalizacyjny powinien
➢
2)
propagować wykorzystanie norm w zamówieniach publicznych, m.in. przez
zamieszczanie swoich rekomendacji na Platformie Internetowej (zob. rozdział VII).
Etykiety społeczne
Zamawiający mogą w opisie przedmiotu zamówienia, kryteriach oceny ofert lub
wymaganiach związanych z realizacją zamówienia wymagać posiadania przez produkt lub
usługę konkretnego oznakowania, które potwierdza spełnienie określonych kryteriów
społecznych związanych m.in. z przestrzeganiem praw człowieka czy też prawa pracy.
Wymagania wynikające z etykiety muszą: (i) dotyczyć wyłącznie kryteriów, które są
związane z przedmiotem zamówienia i które są adekwatne do cech robót budowlanych,
dostaw lub usług, objętych tym przedmiotem; (ii) opierać się na kryteriach obiektywnych,
możliwych do weryfikacji i niedyskryminacyjnych. Etykiety oraz wymagania wynikające
z etykiety muszą być dostępne dla wszystkich zainteresowanych wykonawców. Ich
przyznanie następuje w drodze otwartej i przejrzystej procedury41).
Przykłady etykiet wydawanych przez osoby trzecie, dotyczących kwestii społecznych, to
41) Zawiadomienie Komisji „Kwestie społeczne w zakupach – przewodnik dotyczący uwzględniania kwestii społecznych
w zamówieniach publicznych (wydanie drugie)”,
https://ec.europa.eu/docsroom/documents/45767/attachments/1/translations/pl/renditions/native
➢ Certyfikat Fairtrade International;
➢ TCO Certified;
➢ SA 8000;
➢ Fair for Life;
➢ etykieta poziomu zgodności AAA wytycznych dla dostępności treści internetowych
WAI WCAG 2.1 lub etykiety innych organizacji zajmujących się
niepełnosprawnością;
➢ wymogi w zakresie dostępności DALCO dotyczące normy UNE 170001-1:2007
w sprawie środowiska zbudowanego.
Na stronie UZP pod poniższym linkiem znajduje się opracowanie pt.: „Oznakowania
o charakterze społecznym”, gdzie zostały omówione najważniejsze etykiety, jakie mogą być
wykorzystane w postępowaniu o udzielenie zamówienia
https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/spolecznezamowienia/przydatne-informacje/etykiety
Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien
➢
tam gdzie to możliwe posługiwać się etykietami społecznymi przy przygotowywaniu
dokumentacji zamówienia.
Prezes UZP powinien
➢ aktualizować listę rekomendowanych etykiet na Platformie Internetowej (zob. rozdział
VII);
➢ propagować wykorzystanie etykiet w ramach realizowanych działań edukacyjnych.
3)
Dostępność
Dostawy, usługi i roboty budowlane powinny być dostępne dla wszystkich, w tym dla osób
z niepełnosprawnościami. Zamawiający są zobowiązani do uwzględniania w opisie
przedmiotu zamówienia wymagań dotyczących dostępności przedmiotu zamówienia.
Obowiązek ten wynika zarówno z art. 42 dyrektywy 2014/24/UE i art. 60 ust. 1 dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania
zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu
i usług pocztowych, uchylającej dyrektywę 2004/17/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014,
str. 243), jak i art. 100 ustawy Pzp. W przypadku zamówień przeznaczonych do użytku osób
fizycznych, jeżeli jest to uzasadnione przedmiotem zamówienia, opis przedmiotu zamówienia
powinien zostać sporządzony, z uwzględnieniem wymagań w zakresie dostępności dla osób
z niepełnosprawnościami
użytkowników.
– 98 –
oraz
projektowania
Poz. 125
z
przeznaczeniem
dla
wszystkich
Wymogi dostępności usług i dostaw dla szerszej grupy odbiorców, czyli osób ze
szczególnymi potrzebami wprowadza także ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1062), zwana dalej
„ustawą o dostępności”. Zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy podmiot publiczny zawierając
umowę dotyczącą realizacji zadania publicznego lub zamówienia publicznego z podmiotem
innym niż publiczny musi także w tej umowie określić warunki służące zapewnieniu
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Warunki te powinny dotyczyć zakresu
zadań publicznych lub zamówień publicznych, których dotyczy umowa, i uwzględniać
minimalne wymagania w zakresie dostępności opisane w art. 6. ww. ustawy (wskazówki
dotyczące formułowania postanowień umownych zamieszczono w ramce poniżej).
Uzupełnieniem wymagań w tym zakresie jest Rządowy Program Dostępność Plus42), którego
celem jest zapewnienie swobodnego dostępu do dóbr, usług oraz możliwości udziału w życiu
społecznym i publicznym osób ze szczególnymi potrzebami.
Opracowania, informacje i dobre praktyki w zakresie realizacji dostępności w zamówieniach
zostały udostępnione na stronie Urzędu Zamówień Publicznych pod poniższym linkiem
https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/spolecznezamowienia/przydatne-informacje/dostepnosc
Bardziej szczegółowe informacje związane z tym zagadnieniem można znaleźć na stronie
Programu Dostępność Plus.
Podkreślenia wymaga także fakt, że w przypadku realizacji projektów z Funduszy
Europejskich należy dodatkowo zadbać o zastosowanie „Standardów dostępności dla polityki
spójności 2014–2020” stanowiących załącznik do Wytycznych43). Dokument jest dostępny na
stronie
https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_z
akresie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf
Dobre praktyki i przykładowe warunki dostępności wraz z przykładami stanowią załącznik
nr 7 do Polityki zakupowej państwa.
42) Uchwała nr 102/2018 Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2018 r. w sprawie ustanowienia Rządowego Programu Dostępność
Plus.
43)
Wytyczne w zakresie realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób
z niepełnosprawnościami oraz zasady równości szans kobiet i mężczyzn w ramach funduszy unijnych na lata 2014-2020 lub
ich odpowiednik dla perspektywy finansowej 2021-2027.
Zamawiający, przygotowując zamówienie/konkurs
w sprawie zamówienia publicznego, powinni
Poz. 125
oraz
postanowienia
umowy
➢ przeanalizować, które spośród wymagań wymienionych w art. 6 ustawy
o dostępności są adekwatne do zakresu zlecanego zadania, i odpowiednio
sformułować postanowienia umowy, dostosowane do charakteru przedmiotu
zamówienia;
➢ wskazać w dokumentacji postępowania lub konkursu, które elementy z art. 6 ustawy
o dostępności są obligatoryjne do zastosowania;
➢ sformułować w umowie konkretne postanowienia dotyczące tego, w jaki sposób
zadanie będzie realizowane, z zastosowaniem których wymagań z art. 6 ustawy
o dostępności, lub określić obowiązek realizacji zadania w sposób „dostępny”,
określony szczegółowo w ofercie złożonej na realizację zadania;
➢ precyzyjnie wskazać zakres odpowiedzialności i konsekwencji niewywiązania się
z nałożonych w umowie wymagań w zakresie dostępności.
4)
Społeczna odpowiedzialność biznesu (CSR)
W ostatnich latach obserwuje się silne umacnianie trendu rozwoju odpowiedzialnego
prowadzenia działalności biznesowej, będące odpowiedzią zarówno na oczekiwania rynku,
jak i kierunki procesów regulacyjnych. W ramach procesu tzw. należytej staranności (due
dilligence) przedsiębiorstwa dokonują analizy swojego oddziaływania na środowisko (w tym
na zmiany klimatu) oraz na poszanowanie praw człowieka w biznesie (badając m.in. ryzyko
wystąpienia pracy przymusowej). Wdrażają odpowiednie procedury, podejmując systemowe
działania na rzecz zapobiegania, a także łagodzenia faktycznych i potencjalnych negatywnych
skutków swojej działalności.
Kreuje to nowe modele biznesowe, w których oferowane są produkty i usługi wpływające na
bezpieczniejsze środowiskowo, zdrowsze oraz lepiej dostosowane do potrzeb współczesnych
klientów. Trendy te należy wzmacniać, biorąc pod uwagę, że w skali makroekonomicznej
będą budować gospodarkę bardziej przewidywalną oraz odporną na ewentualne ryzyka
koniunkturalne.
Na etapie wdrożenia polityki powstaną dobre praktyki w zakresie uwzględniania społecznej
odpowiedzialności biznesu w zamówieniach publicznych.
CSR łączy się zarówno z aspektami społecznymi, jak i środowiskowymi. Dotyczy
m.in. takich obszarów, jak
➢ przestrzeganie praw człowieka, w tym: zakaz wykorzystywania pracy dzieci, pracy
przymusowej;
➢ przestrzeganie praw pracowniczych, w tym prawa do godziwego wynagrodzenia,
zrzeszania się w związki zawodowe, przestrzegania tygodniowego limitu godzin
pracy, zasad BHP;
➢ ochrona środowiska – racjonalne gospodarowanie dostępnymi zasobami naturalnymi,
wprowadzanie rozwiązań gospodarki w obiegu zamkniętym, ograniczanie śladu
węglowego i negatywnego wpływu na środowisko, segregacja odpadów, edukacja
ekologiczna pracowników;
➢ zarządzanie łańcuchem dostaw – stosowanie zasad CSR na każdym etapie łańcucha
dostaw, egzekwowanie przestrzegania standardów odpowiedzialnego biznesu przez
partnerów biznesowych;
➢ działania związane z etyką biznesu – wdrożenie zasad antykorupcyjnych.
Na rynku istnieją różne standardy, certyfikaty, audyty, które świadczą o wdrożeniu zasad
CSR. Wśród nich najpopularniejsze są
➢ Norma ISO 26000 – Wytyczne dotyczące społecznej odpowiedzialności;
➢ Norma ISO 20400:2017 – Zrównoważone zakupy;
➢ Norma Social Accountability 8000 (SA8000) – Odpowiedzialność społeczna;
➢ Standardy raportowania GRI – Global Reporting Initiative;
➢ Audyty SMETA – Sedex Members Ethical Trade Audit.
Zamawiający powinni rozważać wprowadzenie warunków związanych z przestrzeganiem przez
wykonawców zasad CSR. Tam gdzie jest to uzasadnione przedmiotem zamówienia,
rekomendowane jest wprowadzanie do umów regulacji, które będą zabezpieczały realizację
zamówienia pod kątem przestrzegania zasad CSR.
5)
Elementy prozdrowotne
W opisie przedmiotu zamówienia powinny być uwzględniane wymogi zgodne z aktualnymi
normami żywienia dla populacji Polski oraz zaleceniami zdrowego żywienia
opracowywanymi przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH Państwowy Instytut
Badawczy.
W związku z tym, zamawiający obowiązkowo powinien określać w ogłoszeniu
o zamówieniu lub dokumentach zamówienia, którego przedmiotem jest dostawa żywności
w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021, z późn. zm.), obowiązek zamieszczenia w ofercie
informacji o wartości odżywczej44) zamawianych środków spożywczych, a w przypadku
napojów także o dodatku substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 11
września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1956, z późn. zm.).
Dodatkowo w przypadku zamawiania środków spożywczych zdefiniowanych w katalogu
grup środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży
w jednostkach systemu oświaty, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 52c
ust. 6 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, należy
stosować przepisy tego rozporządzenia. Przygotowany w ramach tzw. „rozporządzenia
sklepikowego”45) katalog ogranicza dostępność środków spożywczych, w których występują
duże ilości składników newralgicznych z żywieniowego punktu widzenia, tj.: cukru, tłuszczu
oraz soli. Powyższy wymóg nie obejmuje zamówień dotyczących dostarczenia dań (usług
cateringowych) albo organizacji żywienia zbiorowego, które każdorazowo powinny być
zgodne z aktualnymi normami żywienia oraz zaleceniami zdrowego żywienia.
Dodatkowo jest możliwe uwzględnienie m.in. w opisie przedmiotu zamówienia udziału
produktów wyróżnionych znakami potwierdzającymi wysoką jakość żywności – nie tyko
żywność ekologiczną, ale również żywność z systemu Chronionych Nazw Pochodzenia,
Chronionych Oznaczeń Geograficznych, Gwarantowanych Tradycyjnych Specjalności oraz
krajowych systemów jakości. Jest to bardzo często żywność wytwarzana lokalnie,
z poszanowaniem środowiska, produkowana metodami zrównoważonymi, pochodząca
z konkretnych regionów, charakteryzująca się tradycyjnymi metodami produkcji.
Wymaganie żywności posiadającej takie certyfikaty może przyczynić się do rozwoju
przedsiębiorstw z sektora MŚP, a także podnieść jakość, efektywność udzielanych zamówień
publicznych.
44)
Art. 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie
przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG,
dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE
i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.).
45)
rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie grup środków spożywczych przeznaczonych do
sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach systemu oświaty oraz wymagań, jakie muszą spełniać środki spożywcze
stosowane w ramach żywienia zbiorowego dzieci i młodzieży w tych jednostkach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1154).
Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien
➢ uwzględniać rekomendacje polityki oraz Zalecenia Zdrowego Żywienia.
Minister Zdrowia powinien
➢ we współpracy z Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi przygotować oraz aktualizować
materiały edukacyjne oraz wzorcowe dokumenty dla zamówień publicznych,
w których istnieje możliwość uwzględnienia aspektów zdrowotnych;
➢ przekazać Prezesowi UZP przygotowane lub zaktualizowane materiały edukacyjne
oraz wzorcowe dokumenty w celu wyrażenia opinii;
➢ przekazać przygotowane materiały edukacyjne oraz wzorcowe dokumentu do
publikacji na Platformie Internetowej (zob. rozdział VII).
6)
Etykiety środowiskowe
Ustawa Pzp daje zamawiającym narzędzie, za pomocą którego jest możliwe uwzględnianie
aspektów zielonych w sytuacji, w której nie posiadają oni ani specjalistycznej wiedzy, ani
zaawansowanego technicznie sprzętu. Są to etykiety środowiskowe. Dlatego też zamawiający,
przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinni za każdym razem, jeżeli jest
to możliwe i uzasadnione specyfiką zamówienia, wprowadzać do dokumentacji postępowania
wymóg okazywania przez wykonawców etykiet środowiskowych. Może przynieść to wiele
korzyści zarówno dla ochrony środowiska, jak i dla procedury zamówieniowej.
Przede wszystkim etykieta sama w sobie stanowi dowód, że dany przedmiot, usługa bądź też
robota budowlana spełnia wyznaczone w dokumentacji zamówienia standardy w zakresie
ochrony środowiska oraz że w tym zakresie zostało to już pozytywnie zweryfikowane przez
niezależną, specjalistyczna organizację. Wszystko co musi zrobić zamawiający, to sprawdzić,
czy wykonawca załączył etykietę wraz z ofertą.
Wymaganie etykiet może również pozytywnie wpłynąć na długość postępowania o udzielenie
zamówienia przez ułatwienie oceny ofert oraz ułatwić definiowanie wymogów. Minimalizuje
również ryzyko ewentualnych odwołań.
Etykieta jest dokumentem przedmiotowym, który może odnosić się do
➢ opisu przedmiotu zamówienia;
➢ kryteriów oceny ofert;
➢ wymagań związanych z realizacją zamówienia.
Najbardziej wartościowymi są te etykiety, które są wydawane przez niezależne podmioty
i organizacje, oraz te, które są oparte na obiektywnych, przejrzystych i weryfikowalnych
kryteriach. Są to najbardziej znane etykiety, które należą do tzw. I typu46).
Etykiety środowiskowe można również podzielić według poniższych kryteriów
➢ Etykiety oparte na szerokim zestawie kryteriów – to najbardziej popularny rodzaj
etykiety środowiskowej, a także najczęściej stosowany do celów zielonych zamówień
publicznych. Przykładem tego rodzaju etykiet są
•
UE Ecolabel (kwiat UE);
•
NordicSwan (Skandynawski Łabędź);
•
Blue Angel (Niebieski Anioł);
➢ Etykiety dotyczące tylko jednego aspektu produktu – są oparte na co najmniej jednym
kryterium wyniku pozytywnego/negatywnego związanym z określonym zagadnieniem,
np. efektywnością energetyczną. Przykładem takiej etykiety są
•
oznakowanie Energy Star;
•
etykiety energetyczne;
➢ Etykiety stosowane w konkretnych sektorach – przykład to etykiety obejmujące
systemy certyfikacji w leśnictwie;
➢ Etykiety dotyczące oceny produktów – polegają raczej na klasyfikowaniu produktów
lub usług według ich efektywności środowiskowej związanej z danym zagadnieniem niż
na stosowaniu kryteriów wyniku pozytywnego/negatywnego.
Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien
➢
tam gdzie to możliwe, posługiwać się
przygotowywaniu dokumentacji postępowania.
etykietami
środowiskowymi
przy
Prezes UZP powinien
➢ kontynuować propagowanie wykorzystywania etykiet w ramach realizowanych działań
edukacyjnych.
7)
Cyberbezpieczeństwo
Zagrożenia związane z zabezpieczeniem w sieciach i systemach informatycznych stanowią
jedno z kluczowych wyzwań, przed którymi stanąć muszą organy administracji w XXI wieku.
46) PN-EN ISO 14024 „Etykiety i deklaracje środowiskowe. Etykietowanie środowiskowe I typu. Zasady i procedury”.
W związku z tym zamawiający zobowiązani są do stosowania najwyższych możliwych
standardów cyberbezpieczeństwa.
W celu wsparcia merytorycznego zamawiających Pełnomocnik Rządu do spraw
Cyberbezpieczeństwa opracował Narodowe Standardy Cyberbezpieczeństwa (NSC).
Opracowanie standardów NSC jest realizacją celu szczegółowego 2 Strategii
Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2019–2024 – Podniesienie poziomu
odporności systemów informacyjnych administracji publicznej i sektora prywatnego oraz
osiągnięcie zdolności do skutecznego zapobiegania i reagowania na incydenty47). NSC
zostały opracowane na podstawie standardów amerykańskiego National Institute of Science
and Technology (NIST) oraz przyporządkowane obowiązującym w polskim systemie
prawnym normom, stosowanym w zarządzaniu bezpieczeństwem informacji przez podmioty
krajowego systemu cyberbezpieczeństwa, w tym podmioty realizujące zadania publiczne. Na
standardy składają się następujące opracowania (stan na grudzień 2021 r.)
➢ Standardy kategoryzacji bezpieczeństwa (NSC 199 wer. 1.0);
➢ Minimalne wymagania bezpieczeństwa informacji i systemów informatycznych
podmiotów publicznych (NSC 200 wer. 2.0);
➢
Poradnik Planowania Awaryjnego (NSC 800-34 wer. 1.0);
➢
Ramy zarządzania ryzykiem w organizacjach i systemach informatycznych.
Bezpieczeństwo i ochrona prywatności w cyklu życia systemu (NSC 800-37 wer. 1.0);
➢
Zabezpieczenia i ochrona prywatności systemów informatycznych oraz organizacji
(NSC 800-53 wer. 2.0);
➢
Zabezpieczenia bazowe systemów informatycznych oraz organizacji (NSC 800-53B
wer. 1.0);
➢
Mapowanie środków bezpieczeństwa: NSC 800-53 wer. 2 – PN-ISO/IEC 27001:2013;
PN-ISO/IEC 27001:2013 – NSC 800-53 wer. 2 (NSC 800-53 MAP wer. 1.0);
➢
Wytyczne w zakresie określania kategorii bezpieczeństwa informacji i kategorii
bezpieczeństwa systemu informatycznego część I (NSC 800-60 cz. 1 wer. 1.0);
➢
Wytyczne w zakresie określania kategorii bezpieczeństwa informacji i kategorii
bezpieczeństwa systemu informatycznego część II (NSC 800-60 cz. 2 wer. 1.0);
➢
Podręcznik postępowania z incydentami naruszenia bezpieczeństwa komputerowego
(NSC-800-61 wer.1.0);
➢
Architektura bezpieczeństwa systemów informatycznych w modelu „Zero zaufania”
(NSC 800-207 wer. 1.0);
➢
Słownik kluczowych pojęć z zakresu cyberbezpieczeństwa (NSC 7298 wer. 1.0).
Należy również dodać, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r.
w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów
47)
zob. https://www.gov.pl/web/cyfryzacja/strategia-cyberbezpieczenstwa-rzeczypospolitej-polskiej-na-lata-2019-2024
publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla
systemów teleinformatycznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2247) rekomendują stosowanie przy
ustanawianiu systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji Polskich Norm: PN-EN
ISO/IEC 27001, PN-EN ISO 22301. Standardy NSC posiadają mapowanie na te normy, które
zostało przedstawione w dokumencie NSC 800-53 MAP. Pozwala to na zapewnienie
zgodności tworzonego systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji z przywołanymi
przepisami.
Wszystkie te dokumenty w wersji zaktualizowanej znaleźć można na stronie internetowej
https://www.gov.pl/web/baza-wiedzy/narodowe-standardy-cyber
W kontekście bezpieczeństwa cyfrowego łańcucha dostaw oraz zapewnienia możliwości
weryfikacji dostawcy, oraz łańcucha dostaw w trakcie trwania kontraktu dodatkowo zaleca się
skorzystanie z dobrych praktyk opublikowanych w dokumencie „Key Practices in Cyber
Supply Chain Risk Management: Observations from Industry”48) (NIST, luty 2021 r.).
W odniesieniu do praktycznej kwestii, na etapie weryfikującym dostawcę produktu lub usługi
cyberbezpieczeństwa, w ramach zapewniania bezpieczeństwa cyfrowego łańcucha dostaw,
można wykorzystać zestaw przykładowych pytań do potencjalnego dostawcy,
zaproponowanych w praktycznym poradniku NIST49)
➢ Czy proces projektowania oprogramowania/sprzętu dostawcy jest udokumentowany?
➢ Czy przy projektowaniu produktu uwzględniono eliminowanie znanych luk
w zabezpieczeniach (przez architekturę produktu, przegląd kodu itp.)?
➢ Jakie kontrole są wdrożone w celu zarządzania i monitorowania procesów
produkcyjnych?
➢ Jak odbywa się zarządzanie konfiguracją?
➢ Jak jest testowane
w zabezpieczeniach?
oprogramowanie
pod
kątem
jakości
kodu
lub
luk
➢ W jaki sposób dostawca zapewnia bezpieczeństwo w trakcie cyklu życia produktu?
➢ Czy dostawca nie jest uzależniony od innych producentów/dostawców i w przypadku
zakłócenia współpracy z nimi będzie w stanie zapewnić bezpieczeństwo łańcucha
dostaw?
➢ Jakie poziomy ochrony i wykrywania przed złośliwym oprogramowaniem są
stosowane?
➢ W jaki sposób dostawca monitoruje pojawiające się luki?
➢ Jakie są możliwości dostawcy, aby zarządzać nowymi lukami tzw. „zero-day”?
48)
Key Practices in Cyber Supply Chain Risk Management, https://nvlpubs.nist.gov/nistpubs/ir/2021/NIST.IR.8276.pdf,
NIST 2021
49) Best Practices in Cyber Supply Chain Risk Management,
https://www.nist.gov/system/files/documents/itl/csd/USRP_NIST-Utility_100115.pdf, NIST 2021
Podczas udzielania zamówienia powinny zostać uwzględnione podstawowe aspekty
dotyczące ochrony danych dotyczące ich lokalizacji, przetwarzania oraz udostępniania.
Dlatego, w umowach z dostawcą jest konieczne zapewnienie
➢ zgodności z RODO50 i ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1781);
➢ zastosowania umów o zachowaniu poufności (ang. NDA – Non-disclosure
agreement);
➢ używania systemu klasyfikowania informacji wrażliwych (ang. TLP – Traffic Light
Protocol) w przekazywanej korespondencji i dokumentach między zamawiającym
i dostawcą;
➢ korzystania z oprogramowania szyfrującego dane wrażliwe, w tym szyfrowanej
komunikacji pocztowej (np. PGP – Pretty Good Privacy); a także, np.: uwzględnienia
kluczowych dostawców w ćwiczeniach reagowania na incydenty oraz testowaniu
odzyskiwania danych.
Przykładowe pytania weryfikujące na etapie wyboru dostawcy
➢ Jak chronią i przechowują dane klientów?
➢ Jak długo przechowywane są dane?
➢ W jaki sposób dane są niszczone po zakończeniu kontraktu?
➢ Jak szyfrowane są dane?
Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinien
➢
dobrać narzędzia służące bezpieczeństwu informacji realizujące najwyższe standardy
cyberbezpieczeństwa,
➢
stosować zalecenia Pełnomocnika Rządu do spraw Cyberbezpieczeństwa w zakresie
Narodowych Standardów Cyberbezpieczeństwa.
Pełnomocnik Rządu do spraw Cyberbezpieczeństwa powinien
➢ aktualizować Narodowe Standardy Cyberbezpieczeństwa.
50)
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1).
8)
Zielone zamówienia publiczne
W podręczniku Komisji Europejskiej Ekologiczne zakupy!51) zostały zidentyfikowane
4 kluczowe branże, w których stosowanie aspektów środowiskowych powinno być
uwzględniane przez zamawiających. Branże te cechują się dużym wpływem na środowisko
oraz dużym znaczeniem budżetowym, co w połączniu z dostępnością rozwiązań bardziej
przyjaznych środowisku może pozytywnie przyczynić się do realizowania celów
klimatycznych, które stawia sobie Polska.
Wśród tych branż znajdują się
➢ roboty budowlane w zakresie budynków,
➢ usługi gastronomiczne i catering,
➢ transport drogowy,
➢ produkty wykorzystujące energię.
Budynki (CPV 4521000-2)
Przejście na bardziej zrównoważony model budownictwa jest jednym z kluczowych
elementów, jakie zamawiający może zrealizować w celu przybliżenia się do neutralności
klimatycznej. W ramach zamówień tej kategorii zamawiający powinni uwzględniać czynniki
środowiskowe związane z wykorzystywaniem budynków ze szczególnym uwzględnieniem
zużycia energii. Ponadto powinny być uwzględnione takie czynniki, jak materiały
wykorzystane w budowie, jakość powietrza wewnątrz budynku, zużycie wody, wpływ na
ruch drogowy, użytkowanie gruntów, a także odpady wytwarzane w trakcie prac
budowlanych.
Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania postępowania o udzielenie
zamówienia na budynki powinien rozważyć
➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na budynki, o której mowa
w podręczniku Ekologiczne zakupy!
➢ wykorzystanie takich narzędzi, jak np. certyfikat LEED, BREEAM etc.
51) Ekologiczne zakupy! Podręcznik dotyczący zielonych zamówień publicznych wyd. 3 Urząd publikacji Unii Europejskiej,
2016 https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0021/31980/Ekologiczne-zakupy_Podrecznik_3_wydanie.pdf
Usługi gastronomiczne i cateringowe (CPV 55520000-1)
Sektor publiczny jest nierzadko odpowiedzialny za organizację żywienia m.in. na potrzeby
swoich pracowników, szpitali bądź też obsługi gastronomicznej organizowanych przez siebie
wydarzeń. Niewłaściwie prowadzona produkcja rolnicza może powodować negatywne skutki
środowiskowe w postaci emisji gazów cieplarnianych, degradacji gleb i wód, powstawania
odpadów, a także przez transport, pakowanie oraz składowanie produktów spożywczych.
Wykorzystywanie w tym celu żywności pochodzenia ekologicznego może stanowić
alternatywę, która, obok ograniczania negatywnych skutków środowiskowych, może stanowić
promocję prozdrowotnych wyborów żywieniowych. Ponadto w zamówieniach tego typu jest
koniecznym ograniczenie powstałych odpadów spożywczych, a także opakowaniowych.
Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania
gastronomiczne i cateringowe powinien rozważyć
zamówienia
na
usługi
➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na usługi gastronomiczne
i cateringowe, o której mowa w podręczniku Ekologiczne zakupy!
➢ korzystanie z takich narzędzi, jak certyfikaty produkcji ekologicznej, jak ten wydawany
zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r.
w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającym
rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, str. 1).
Transport drogowy (CPV 34100000-8)
Mimo rozwoju sektora transportu drogowego w kierunku szerszego wykorzystania pojazdów
o mniejszym zużyciu paliwa, negatywne skutki środowiskowe powodowane przez ten sektor
są wciąż dotkliwe.
Na rynku pojawiły się technologie oraz modele organizacyjne, które w sposób alternatywny
i przyjazny dla środowiska odpowiadają na potrzeby zakupowe związane z transportem
drogowym. Przykładem takich rozwiązań są m.in.: korzystanie z pojazdów elektrycznych
i pojazdów zasilanych paliwami alternatywnymi oraz wspólne użytkowanie samochodów.
Warto w tym miejscu przypomnieć obowiązek, który zostanie nałożony na Zamawiających
wraz z wejściem w życie (1 stycznia 2025 r.) art. 34 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.
o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110, z późn. zm.). Na
mocy tego przepisu naczelne i centralne organy administracji państwowej będą zobowiązane
do zapewnienia co najmniej 50% udziału pojazdów elektrycznych w flocie przeznaczonej do
transportu osób.
Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania postępowania o udzielenie
zamówienia na pojazdy transportu drogowego powinien rozważyć
➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na Pojazdy transportu
drogowego, o której mowa w podręczniku Ekologiczne zakupy!
➢ w przypadku uzasadnionej konieczności zakupu pojazdu na paliwo tradycyjne – zakup
samochodów hybrydowych lub z wykorzystaniem bardziej ekologicznego modelu
realizowania tej potrzeby zakupowej (np. usługę car-sharing lub współdzielenie aut
z innymi zamawiającymi).
Zamawiający powinni
➢ dążyć do jak największego udziału pojazdów elektrycznych we flocie pojazdów
służących transportowi osób.
Produkty wykorzystujące energię (np. CPV 31000000-6)
Sprzęt elektroniczny i elektryczny jest powszechnie wykorzystywany w działalności
administracji publicznej i jednocześnie wywołuje negatywne skutki dla środowiska
naturalnego. Wiele zamawiających z administracji rządowej poza komputerami, drukarkami
oraz oświetleniem korzysta również ze specjalistycznych urządzeń. Wraz ze wzrostem liczby
wykorzystywanych urządzeń wzrasta również konieczność kontrolowania kosztów
związanych z ich poborem energii oraz wpływu na środowisko.
Na rynku dostępne są rozwiązania sprzyjające przeciwdziałaniu negatywnym skutkom dla
środowiska takich produktów, jak np. ultrawydajny sprzęt informatyczny czy
energooszczędne oświetlenie.
Zamawiający na etapie planowania i przygotowywania postępowania o udzielenie
zamówienia, którego przedmiotem będą produkty wykorzystujące energię, powinni
rozważyć
➢ stosowanie metodyki w zakresie zielonych zamówień na produkty wykorzystujące
energię, o której mowa w podręczniku Ekologiczne zakupy!
➢ uwzględnienie środków, o których mowa w załączniku III do dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie
efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz
uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz. Urz. UE L 315 z 14.11.2012, str.
1).
2. Pozacenowe kryteria oceny ofert
W zamówieniach publicznych ustalenie, jakie kryteria oceny ofert są dla zamawiającego
istotne i w jakim stopniu powinny wpływać na wybór najkorzystniejszej oferty, następuje
przez przypisanie każdemu kryterium określonej wagi. Dążenie przez ustawodawcę do
maksymalizacji jakości wyraża się w nakazie stosowania przez zamawiających publicznych
kryteriów jakościowych o łącznej wadze co najmniej 40%. Zgodnie z polityką państwa jakość
powinna mieć bowiem priorytetowe znaczenie. Zamawiający może zatem przypisać
kryterium ceny lub kosztu niską wagę, podając jednocześnie na stronie internetowej
prowadzonego postępowania, nawet z chwilą wszczęcia postępowania, informację o kwocie,
jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Ograniczenie wagi kryterium ceny
i podanie z góry limitu środków, które zamawiający może przeznaczyć na realizację
zamówienia, spowoduje, że wykonawcy będą konkurowali przede wszystkim w oparciu
o kryteria jakościowe.
Z przykładowego wyliczenia kryteriów jakościowych zawartego w art. 242 ust. 2 ustawy Pzp
wynika, że kryteria jakościowe nie ograniczają się tylko do aspektów jakościowych. Mogą
również dotyczyć np. aspektów społecznych, środowiskowych, innowacyjnych, organizacji
i kompetencji kluczowego personelu oraz warunków kontraktowych takich, jak termin
dostawy czy okres realizacji. Tak więc o wartości danego zamówienia decydować może wiele
czynników istotnych dla konkretnego zamówienia. Preferencje zamawiającego mogą zatem
uwzględniać, obok jakości, także inne wartości, często związane tylko pośrednio
z przedmiotem zamówienia. Przy udzielaniu niektórych zamówień, podstawową wartością
może być uwzględnienie aspektów społecznych, środowiskowych czy innowacyjnych. Zasada
efektywności materializuje się w szczególności przez obowiązkową w zamówieniach
o wartości równiej lub przekraczającej progi unijne analizę potrzeb i wymagań. W analizie tej
należy wskazać m.in. możliwość uwzględnienia aspektów społecznych, środowiskowych lub
innowacyjnych zamówienia, co powinno również obejmować analizę możliwości stosowania
kryteriów społecznych, środowiskowych lub innowacyjnych przy wyborze najkorzystniejszej
oferty.
Wybór oferty w oparciu o najwyższą jakość, na jaką zamawiającego stać, nie jest jedyną
dopuszczalną strategią. Wybór oferty może następować wyłącznie na podstawie kryterium
ceny lub kosztu. Strategia ta polega na uzyskaniu korzyści o określonych uprzednio cechach
przy minimalizacji ponoszonych nakładów (kosztów). Preferencją zamawiającego jest wtedy
oszczędność. W przypadku zamawiających publicznych strategia ta jednak wymaga
określenia wymagań jakościowych, odnoszących się co najmniej do głównych elementów
przedmiotu zamówienia, w postaci odpowiednich standardów jakościowych. Wybór
najkorzystniejszej oferty w oparciu jedynie o kryterium ceny lub kosztu jest z góry wyłączony
w postępowaniach, których przedmiot zamówienia obejmuje świadczenia z zakresu
działalności twórczej lub naukowej (art. 243 ustawy Pzp).
Wybór oferty może również następować w oparciu o strategię najlepszego bilansu kosztów
i jakości. Zamawiający publiczni mogą stosować tę strategię bez jakichkolwiek ograniczeń,
przypisując kryteriom jakościowym nawet mniejszą wagę niż 40%, jeżeli – podobnie jak
w przypadku wyboru oferty wyłącznie na podstawie kryterium ceny lub kosztu – określą
wymagania jakościowe odnoszące się co najmniej do głównych elementów przedmiotu
zamówienia. Również w takim przypadku, jest uzasadnione przeprowadzenie analizy, czy
istnieje możliwość realizacji wartości społecznych, środowiskowych lub związanych
z pobudzeniem gospodarki. Analiza ta może wskazywać na potrzebę inkorporowania takich
wartości do kryteriów oceny ofert, przy zachowaniu zasady uzyskania najlepszych efektów
zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów.
1)
Aspekty społeczne
Przykładowy katalog aspektów społecznych, które mogą zostać uwzględnione przez
zamawiającego jako kryteria oceny ofert znajduje się w motywie 99 dyrektywy 2014/24/UE.
Są to
➢ środki, które mają na celu ochronę zdrowia personelu biorącego udział w procesie
produkcji;
➢ wspieranie integracji społecznej osób defaworyzowanych lub członków słabszych
grup społecznych wśród osób wyznaczonych do wykonania zamówienia, w tym m.in.
zatrudnianie osób długo poszukujących pracy do wykonywania zamówienia;
➢ przeprowadzenie szkoleń z umiejętności potrzebnych przy danym zamówieniu, w tym
np. wdrożenie działań szkoleniowych dla bezrobotnych lub ludzi młodych w trakcie
wykonania zamówienia.
Społecznymi kryteriami oceny ofert mogą być również m.in.52)
➢ Metodyka zapewnienia, aby kwestia włączenia społecznego została uwzględniona
w realizacji usługi. Oferenci muszą przedłożyć szczegółowy plan, aby uwzględnić
każdą z grup docelowych określonych w dokumentach zamówienia.
➢ Liczba i jakość możliwości przygotowania zawodowego/szkolenia utworzonych
w ramach realizacji zamówienia. Oferenci muszą szczegółowo opisać swoją postawę
względem rekrutacji i szkolenia, dostarczyć próbną specyfikację stanowiska pracy
dotyczącą przygotowania zawodowego i opisać strukturę wsparcia, która ma zostać
wdrożona.
➢ Certyfikacja przez osoby trzecie w zakresie etycznych źródeł produktów dostarczanych
w ramach umowy. Punkty przyznaje się na podstawie odsetka produktów
certyfikowanych znakiem Fairtrade lub posiadających równoważną certyfikację.
W przypadku braku certyfikatów wydanych przez osoby trzecie należy wskazać
powody takiej sytuacji i opisać wszystkie wewnętrzne środki stosowane w celu
zapewnienia etycznego pozyskiwania produktów.
➢ Środki na rzecz zapewnienia równouprawnienia płci. Punkty przyznaje się na
podstawie konkretnych środków wymierzonych w zwalczanie dyskryminacji
i wspieranie równouprawnienia płci (np. szkolenia personelu, równowaga między
życiem prywatnym i zawodowym, elastyczny system pracy itp.).
52) Zawiadomienie Komisji „Kwestie społeczne w zakupach – przewodnik dotyczący uwzględniania kwestii społecznych
w zamówieniach publicznych (wydanie drugie)”, C (2021) 3573 final.
➢ Dodatkowe wymogi w zakresie dostępności. Punkty przyznaje się na podstawie
konkretnych środków zmierzających do zwiększenia dostępności wykraczającej poza
wymogi ujęte w specyfikacji technicznej.
Propozycje innych kryteriów zawarte są w opracowaniu Prezesa UZP, które znaleźć można
pod adresem
https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/spolecznezamowienia/przydatne-informacje/kryteria
Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielnie zamówienia, powinien
➢
na etapie analizy potrzeb i wymagań określić, jaką strategię efektywności chce przyjąć,
czyli
o
minimalizacja kosztów;
o
najlepszy bilans kosztów i jakości;
o
najwyższa jakość (najbardziej pożądana);
➢
na podstawie powyższych ustaleń dobrać pozacenowe kryteria oceny ofert;
➢
wziąć pod uwagę rekomendowane przez Politykę kryteria społeczne.
Prezes UZP powinien
➢
2)
gromadzić przykłady pozacenowych kryteriów oceny ofert i upubliczniać je na
Platformie Internetowej (zob. rozdział VII).
Aspekty środowiskowe
Zgodnie z Komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego
Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów Zamówienia publiczne na
rzecz poprawy stanu środowiska (COM(2008) 400), jedną z idei ekologicznych zamówień
publicznych jest ustalenie jasnych i ambitnych kryteriów środowiskowych dla produktów
i usług, które mogłyby być wykorzystywane przez wszystkie państwa członkowskie Unii
Europejskiej.
Pod przewodnictwem Komisji Europejskiej zostały opracowane takie kryteria zielonych
zamówień publicznych. Opracowane dokumenty nie są kryteriami odnoszącymi się stricte
tylko do kryteriów oceny ofert, ale mogą być przydatne w całym procesie przygotowania
postępowania, m.in. przy określaniu warunków udziału w postępowaniu czy też sporządzaniu
opisu przedmiotu zamówienia. Kryteria zostały sformułowane w taki sposób, aby można je
było stosować (częściowo lub w całości) przy minimalnym dostosowaniu do potrzeb każdego
zamawiającego, zainteresowanego tym, aby wykorzystać je w przygotowywanym przez siebie
postępowaniu. Wyróżnić można tutaj zarówno kryteria podstawowe, które mogą być
stosowane przez każdą instytucję zamawiającą w państwach członkowskich i dotyczą
kluczowych oddziaływań na środowisko, oraz kryteria kompleksowe, których wykorzystanie
powinno przyczynić się do otrzymania najlepszej jakości ekologicznych produktów
dostępnych na rynku.
Opracowane przez Komisję Europejską kryteria są dostępne zarówno na stronach
internetowych Komisji Europejskiej, jak i UZP. Linki poniżej
https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/zrownowazone-zamowienia-publiczne/zielonezamowienia/kryteria-srodowiskowe-gpp;
https://ec.europa.eu/environment/gpp/eu_gpp_criteria_en.htm
Zamawiający powinni rozważyć wykorzystanie opracowanych przez Komisję
Europejską kryteriów oceny ofert, w szczególności jeżeli przedmiot zamówienia
dotyczy poniższych branż
➢ budownictwo (obejmujące surowce, takie jak: drewno, aluminium, stal, beton, szkło,
a także wyroby budowlane, takie jak: okna, pokrycia ścienne i podłogowe, urządzenia
grzewcze i chłodzące, aspekty dotyczące eksploatowania budynków i wycofywania ich
z eksploatacji, usługi utrzymania budynków, realizacja zamówień na roboty budowlane
na miejscu);
➢ usługi gastronomiczne i cateringowe;
➢ transport i usługi transportowe;
➢ energetyka (w tym elektryka, ogrzewanie i chłodzenie z wykorzystaniem odnawialnych
źródeł energii);
➢ urządzenia biurowe i komputery;
➢ odzież, uniformy i inne wyroby włókiennicze;
➢ papier i usługi drukarskie;
➢ meble;
➢ środki czyszczące i usługi w zakresie sprzątania;
➢ sprzęt wykorzystywany w służbie zdrowia.
3. Zamówienia przedkomercyjne (PCP – pre-commercial procurement)
Zamówienia przedkomercyjne (PCP – Pre-Commercial Procurement), zwane dalej „PCP”,
udzielane są na podstawie wyłączenia stosowania przepisów ustawy Pzp uregulowanego
w art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Zamówienia te nie są zatem objęte procedurami udzielania
zamówień publicznych określonymi w ustawie Pzp. Odnoszą się one do zakupów, których
przedmiotem są usługi badawcze i rozwojowe, które nie są w całości opłacane przez
zamawiającego lub których rezultaty nie stanowią wyłącznie jego własności. Celem
wyłączenia zamówień na usługi badawczo-rozwojowe (prace B+R) jest dostarczenie korzyści
społeczeństwu jako całości, a wyniki powstałych prac należy udostępnić wszystkim
zainteresowanym. Wyłączenie spod stosowania ustawy Pzp pozwala zamawiającemu na
większą elastyczność działania. Zamawiający, realizujący programy w formule PCP, muszą
jednak nadal zapewnić zachowanie zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania
wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości53).
PCP
PPI
Faza 0 Faza 1 Faza 2 Faza 3 Faza 4
Badania
napędzane
ciekawością
Projektowanie
rozwiązania
Budowa i
rozwój
prototypu
Rozwój i
testowanie na
ograniczonym
środowisku
Rozwój
komercjalnego
zastosowania
produktu
końcowego
Terminologia stosowana w odniesieniu do zamówień przedkomercyjnych – szczególnie
pojęcia takie, jak „zamówienie”, „procedura”, „przetarg”, „postępowanie” – korzysta
z dorobku typowych zamówień publicznych, niemniej jednak należy pamiętać, że pojęcia te
nie są tożsame z pojęciami stosowanymi w ustawie Pzp, a opierają się na podobieństwie do
ustawowych rozwiązań.
Realizacja poszczególnych programów w formule PCP stanowi przejaw nowego podejścia
Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (NCBR) do wspierania prac badawczo-rozwojowych
na zasadach rynkowych. Postępowania te zostały dostosowane do zamawiania rozwiązań
niedostępnych na rynku. PCP pozwala przede wszystkim na wybór i finansowanie
programów w taki sposób, aby w jak największym stopniu dopasować rozwiązania do
oczekiwań jednostki zamawiającej. Jest to możliwe, ponieważ jednostka zamawiająca na
bieżąco może kształtować nowe technologie będące przedmiotem PCP wspólnie
z wykonawcami – począwszy od etapu wyboru programu, który dopuszcza doprecyzowanie
53) Zob. Olga Golińska, Maja Hernik, Bartosz Dziadecki Udzielanie zamówień na usługi badawcze i rozwojowe wyłączone ze
stosowania ustawy Pzp (zamówienia przedkomercyjne) w oparciu o regulamin Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.
dokumentacji w uzgodnieniu z wykonawcami, przez możliwość jednoczesnego wyboru kilku
wykonawców wraz z możliwością zakończenia współpracy z niektórymi z nich wskutek
oceny ich działań na pośrednich etapach prac badawczo-rozwojowych, aż do uzyskania
pożądanych rozwiązań. Zaangażowanie NCBR w realizację programu na wczesnym etapie
prowadzenia prac badawczych i rozwojowych może zwiększyć szanse na uzyskanie lepszej
relacji ceny do jakości otrzymanego produktu.
W ramach już wykonanych prac NCBR przygotował rekomendacje, jak w oparciu
o regulamin przygotowany i sprawdzony w praktyce przez tę instytucję przeprowadzić
zamówienie przedkomercyjne54).
Kierownicy zamawiającego powinni
➢ dążyć do alokowania 3% budżetu wydatkowanego na zamówienia (w tym
zamówienia zwolnione z reżimu ustawy Pzp) na projekty PCP;
➢ dążyć do tego, aby w 20% wszystkich zamówień ich element lub część zawierało
zakup w formule pierwszy klient innowacji (PPI).
Zamawiający powinni
➢ decydując się na samodzielną realizację zamówienia przedkomercyjnego skorzystać
z regulaminu NCBR;
➢ w przypadku braku potencjału własnego dołączać do zamówień innych jednostek,
w tym jednostek dedykowanych B+R.
Kontrolerzy powinni
➢ rozwijać swoje kompetencje w dziedzinie
i uwzględniających rozwiązania innowacyjne.
zamówień
przedkomercyjnych
NCBR powinno
➢ dzielić się wiedzą i doświadczeniem z innymi jednostkami realizującymi projekty
w formule PCP.
54)
https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0021/49053/Udzielanie-zamowien-na-uslugi-badawcze-i-rozwojowewylaczone-ze-stosowania-ustawy-Pzp-zamowienia-przedkomercyjne-w-oparciu-o-regulamin-NCBR.pdf
4. Zamówienia publiczne na innowacje
Jak wspomniano wyżej, zamówienia publiczne na innowacje realizowane mogą być
w oparciu o dwa modele
➢ zakup procesu tworzenia innowacji – czyli zakup usług badawczych i rozwojowych
wraz z ich (częściowymi) rezultatami;
➢ zakup rezultatów procesu tworzenia innowacji wypracowanych przez inne
podmioty.
Działania zakupowe zamawiających w tym obszarze mogą zatem opierać się o realizację
projektów B+R, ale nie ograniczają się do tego. Zamówienia publiczne na innowacje dla
podmiotów nieposiadających specjalistycznej wiedzy będą w głównej mierze się sprowadzać
do bycia „pierwszym klientem” innowacji i zakupu nowych lub znacznie ulepszonych
rozwiązań wypracowanych przez inne podmioty.
Ustawa Pzp tworzy system narzędzi, które mogą zostać przez zamawiających wykorzystane
w celu zwiększenia szans na zakup innowacji w zamówieniach, które na pozór nie mają
potencjału do innowacji. Wśród takich instytucji ustawy Pzp wskazać można m.in.: strategie
zakupowe zamawiających, wstępne konsultacje rynkowe, opis wymagań, oferty wariantowe,
negocjacyjne tryby udzielenia zamówienia, konkurs, dynamiczny system zakupów i inne.
Rekomendacje dotyczące tych narzędzi zostały szerzej omówione przez Prezesa UZP
w publikacji pt. „Zamówienia publiczne na innowacje”55).
5. Umowa ramowa
Zamawiający na podstawie ustawy Pzp mają możliwość zarządzania swoimi zakupami na
podstawie umów ramowych, czyli umów długoterminowych, które zapewniają niezbędną
elastyczność i pozwalają na dostosowanie postanowień umowy do zmieniających się
warunków rynkowych, w tym w obrębie produktów oraz cen. Brak definitywnego określenia
treści umów jednostkowych pozwala na ich uzupełnienie lub dookreślenie w kontraktach
zindywidualizowanych w przyszłości. Daje możliwość doprecyzowania charakterystyki
przedmiotu świadczenia, dzięki czemu zapewniona jest stała możliwość podążania za
zmianami technologicznymi lub innymi udoskonaleniami w zakresie oferty towarów i usług.
Zawieranie umów ramowych może być szczególnie korzystne w przypadku zamawiania
bieżących dostaw i usług, mających na celu zaspokojenie powtarzających się lub stałych
potrzeb. Umowy ramowe odpowiadają celom wyznaczanym przy tego rodzaju zakupach,
takim jak
➢ standaryzacja zapotrzebowania w czasie, a w przypadku
posiadających jednostki terenowe – również w przestrzeni;
zamawiających
55)
Dr Justyna Pożarowska, Magdalena Olejarz, Zamówienia publiczne na innowacje, Urząd Zamówień Publicznych,
Grudzień 2020.
➢ zdolność szybkiej reakcji i dekoncentracja zamówień;
➢ zarządzanie zamówieniami o bliżej nieokreślonej wielkości.
Konstrukcja umowy ramowej może być wykorzystana w przypadku złożonych zamówień
obejmujących zakup nowego sprzętu połączony z utrzymaniem i konserwacją urządzeń,
szkoleniem ich użytkowników oraz zakupem materiałów eksploatacyjnych. Zazwyczaj
zawiera się w takich wypadkach umowę kompleksową, łączącą postanowienia umowy
w sprawie zamówienia publicznego na zakup sprzętu, planowaną konserwację i szkolenie
użytkowników z postanowieniami umowy ramowej na zakup dodatkowego sprzętu lub jego
dostosowania do zmian w technologii, szkolenia nowych użytkowników oraz zakup
materiałów eksploatacyjnych.
Stosowanie umów ramowych jest zwłaszcza uzasadnione na rynkach o wysokiej zmienności,
takich jak rynki produktów i usług informatycznych, gdzie wiązanie zamawiających
sztywnymi cenami i warunkami nie ma uzasadnienia ekonomicznego56). Umowa ramowa
może pozwolić na sprawne zaspokojenie zapotrzebowania zamawiającego np. na usługi
z zakresu testów bezpieczeństwa, usługi z zakresu zapewnienia zasobów ludzkich z branży
IT, w zakresie nabywania leków w ramach zamówień centralnych.
W przypadku zamówień na roboty budowlane umowy ramowe mogą znaleźć zastosowanie
przy renowacji budynków oraz przy świadczeniach powtarzających się, takich jak bieżąca
konserwacja.
Przy podejmowaniu decyzji odnośnie zawarcia umowy ramowej należy uwzględnić
➢ istotne cechy danego produktu lub usługi. Stabilność cech danego produktu lub usługi
pozwala na zawieranie umów na dłuższy okres, bez względu na to, czy będą to
zamówienia jednorazowe czy umowy ramowe. Z kolei krótki cykl życia produktu
skłania do udzielania zamówień powtarzających się lub do wyboru umowy ramowej,
która zapewnia adaptację zamówień jednostkowych do zmieniających się cech danego
produktu;
➢ strukturę rynku. Jeżeli rynek jest rozdrobniony lepiej jest nim zarządzać w ramach
mechanizmu pozwalającego na preselekcję odpowiednich wykonawców, takiego jak
umowa ramowa. Uniknie się w ten sposób ciągłego zwracania się do ogółu
wykonawców, które może być uciążliwe zarówno dla nich, jak i zamawiającego.
Natomiast, jeżeli struktura rynku jest niestabilna i charakteryzuje się dużą rotacją
przedsiębiorców, preselekcja wykonawców na dłuższy czas może prowadzić do
rozbieżności między warunkami panującymi na rynku a tymi wynikającymi z umowy
ramowej;
➢ rozmiar potrzeb, jakie muszą być zaspokojone. Łączenie zamówień w ramach jednej
umowy jest bardziej zasadne, jeżeli stwarza możliwość otrzymania rabatu ze względu
na ilość zamówionych produktów lub usług;
56) Komunikat Komisji WE z 11.03.1998 r., Zamówienia publiczne w Unii Europejskiej, [w:] Zamówienia publiczne w Unii
Europejskiej – w poszukiwaniu rozwiązań, Warszawa 1998, s. 83.
➢ strukturę zapotrzebowania zamawiającego. Jeżeli przedmiot zamówienia może być
magazynowany lub też nie zachodzi potrzeba jego magazynowania (np. w przypadku
licencji na oprogramowanie), jest możliwe udzielanie zamówień jednorazowych, bez
względu na powtarzalny lub ciągły charakter zapotrzebowania. Jeżeli jednak między
rozłożeniem potrzeb w czasie a zakupami istnieje współzależność, korzystne będzie
zawarcie umowy ramowej.
Zamawiającym zaleca się stosowanie umów ramowych w przypadku
➢ zamówień na usługi lub dostawy służące zaspokajaniu powtarzających się lub stałych
potrzeb;
➢ zamówień kompleksowych, łączących w sobie zaspokojenie potrzeb zamawiającego na
zakup sprzętu, planowaną konserwację, szkolenie jego użytkowników, zakup
materiałów eksploatacyjnych lub innych;
➢ zamówień na rynkach o wysokiej zmienności, takich jak rynki produktów i usług
informatycznych.
6. Dynamiczny system zakupów
Ustawa Pzp daje zamawiającym możliwość stworzenia w pełni elektronicznego,
dynamicznego systemu zakupów w odniesieniu do powszechnie używanych lub gotowych
produktów, robót budowlanych lub usług, które są ogólnie dostępne na rynku.
Taka technika zakupów umożliwia zamawiającemu, przez stworzenie wykazu
zakwalifikowanych wykonawców oraz umożliwienie udziału nowym wykonawcom,
uzyskanie szczególnie szerokiej gamy ofert, a co za tym idzie zapewnia optymalne
wykorzystanie środków publicznych dzięki szerokiej konkurencji57.
Dynamiczny system zakupów zapewnia preselekcję wykonawców, co pozwala na etapie
udzielenia zamówienia objętego tym systemem pominąć weryfikację predyspozycji
wykonawców oraz zmniejszyć nakład pracy poświęconej na badanie ofert.
Zamawiający nie musi za każdym razem badać dokumentów w zakresie podstaw wykluczenia
czy też spełniania warunków udziału w postępowaniu. Wykonawca wszelkie niezbędne
dokumenty składa raz, na etapie kwalifikacji do systemu. Wykorzystanie tego narzędzia jest
szczególnie korzystne w powtarzających się zamówieniach. Korzystanie z systemu jest
możliwe nawet dla pracowników nieposiadających tradycyjnie rozumianych
zamówieniowych kompetencji. Ponadto zamawiający może wymagać, aby oferty w ramach
dynamicznego sytemu zakupów zostały złożone w postaci katalogów elektronicznych lub
wymagać dołączenia katalogów elektronicznych do wniosku o dopuszczenie do udziału
w postępowaniu.
57) Por. motyw 63 dyrektywy 2014/24/UE.
Katalog elektroniczny jest przekazywany w formacie nadającym się do zautomatyzowanego
przetwarzania danych. Wykonawcy zamieszczają w systemie swoje produkty oraz ich ceny
w katalogach elektronicznych, co pozwala zamawiającym prościej porównywać ceny oraz
warunki, jak również zamawiać elektronicznie pozycje, które w największym stopniu
spełniają jego oczekiwania.
Docelowo katalogi elektroniczne czy też szerzej oferty składane w postaci
ustrukturyzowanego dokumentu, umożliwią automatyczne dokonywanie zakupów.
W wersji najprostszej głównym zadaniem programu komputerowego będzie automatyczne
dokonanie wartościującej oceny ofert.
Dynamiczny system zakupów może być też „samowykonalny” w tym sensie, że w przypadku
spełnienia warunków zapisanych w jego kodzie (np. spadku poziomu zapasów w magazynie),
system (czyli de facto program komputerowy) samodzielnie będzie generował zamówienie,
kierując do wykonawców objętych systemem zaproszenie do składania ofert.
Kierownicy zamawiającego powinni
➢ rozważyć budowę odpowiedniego oprogramowania dla wdrożenia go w ramach
Dynamicznego systemu zakupów, w szczególności uwzględniając dziedziny, w których
polscy wykonawcy stanowią rynek podwykonawców i dostawców materiałów;
➢ dostosować charakter tego rozwiązania do możliwości MŚP.
Zamawiający powinni
➢ rozważyć uwzględnienie Dynamicznego systemu zakupów jako przyjaznego dla MŚP
modelu pozyskiwania materiałów do większych inwestycji.
7. Konkurs
Celowe z punktu widzenia Polityki zakupowej państwa jest upowszechnienie konkursowych
mechanizmów poprzedzających, w szczególności na udzielenie innowacyjnych
i zrównoważonych zamówień publicznych. Mechanizm konkursowy został zaprojektowany
w sposób umożliwiający wybór pracy konkursowej o charakterze twórczym, dotyczącej m.in.
dziedzin planowania przestrzennego, projektowania urbanistycznego i architektonicznego,
przetwarzania danych, projektowania z zakresu informatyki oraz zamierzeń innowacyjnych.
Procedura konkursowa znajduje zatem szczególne zastosowanie w sytuacjach, w których
zamawiający posiada jedynie informacje, jakie funkcje ma posiadać docelowe rozwiązanie
oraz jaki maksymalny budżet może na nie przeznaczyć. Informacje te nie pozwalają zatem na
sporządzanie precyzyjnej i kompletnej dokumentacji zamówieniowej.
Liderem innowacyjnego wykorzystania trybu konkursowego bez wątpienia jest inicjatywa
GovTech Polska. Doświadczenia i rekomendacje dotyczące efektywnego wykorzystania
procedury konkursu zawarte zostały w rozdziale 3 (współautorstwa ekspertów GovTech
Polska) dokumentu pt.: Zamówienia publiczne na innowacje58).
Zamawiający powinni
➢ korzystać z procedury konkursu według rekomendacji GovTech Polska.
Kierownicy zamawiających powinni
➢ uwzględniać potrzebę budowania kompetencji praktyków zamówień publicznych
w zakresie konkursu.
8. Building Information Modeling (BIM)
Istotnym narzędziem jest Building Information Modeling (BIM), czyli modelowanie
informacji o budynku. BIM oznacza uporządkowany sposób zbierania danych dotyczących
obiektów budowlanych. Określa również sposób współpracy w trakcie projektowania
i eksploatacji zapewniający optymalizację budynku w założonych zakresach np. kosztów
eksploatacji, elastyczności w sposobach użytkowania czy minimalizacji błędów projektu,
a także sposób zarządzania procesami i podejmowanie decyzji w oparciu o fakty oraz
informacje, które są wyciągane z zebranych danych.
BIM daje wszystkim uczestnikom procesu inwestycyjnego aktualne, dokładne i wiarygodne
informacje o inwestycji w czasie rzeczywistym. Pozwala to na podejmowanie optymalnych
decyzji związanych z budową jako procesem inwestycyjnym. Analiza dotyczy całego cyklu
życia obiektu, tj. od koncepcji i projektowania, przez budowę, eksploatację, aż po rozbiórkę.
Proces BIM może ułatwić zbadanie ofert pod kątem ich wpływu na środowisko – np. przez
przypisanie składnikom budynku oraz poszczególnym rozwiązaniom w nim zastosowanym
właściwych wskaźników odnoszących się do śladu węglowego, porównanie kosztów
eksploatacji w oparciu o modele BEM (ang. Building Energy Modeling). Umożliwia również
stworzenie trójwymiarowego projektu, w którym w dokładny sposób będzie można pokazać
projektowane rozwiązania oraz opisać je pod kątem ich funkcjonalności, trwałości,
innowacyjności czy też pod kątem wpływu na środowisko.
BIM powinien być stosowany przede wszystkim przy dużych, strategicznych projektach,
gdzie wobec całkowitego budżetu inwestycji, koszt wdrożenia BIM będzie istotny, ale pełne
wdrożenie BIM będzie mogło przynieść wymierne korzyści. Należy także dostosowywać
poziom BIM do poziomu skomplikowania danego zamówienia.
58) Dr Justyna Pożarowska, Magdalena Olejarz, Zamówienia publiczne na innowacje, Urząd Zamówień Publicznych,
Grudzień 2020.
Korzyści
➢
zwiększenie poziomu wiedzy o planowanej inwestycji, co może przełożyć się na
lepsze jej przygotowanie z uwzględnieniem: racjonalizacji łańcuchów dostaw,
planowania zakupów;
➢
poznanie niuansów zamówienia mogących mieć wpływ na środowisko, a tym samym
możliwość minimalizacji odpadów oraz wyeliminowania błędów np. w transporcie;
➢
ograniczenie nieuzasadnionych ryzyk związanych z niepewnościami dotyczącymi
projektowanych rozwiązań, co może przyczynić się do większego udziału podmiotów
z sektora MŚP;
➢
możliwość tworzenia wystandaryzowanych danych na potrzeby innych
zamawiających, a tym samym przyczyniać się do zwiększenia współpracy między
nimi.
Korzyści zostały także zidentyfikowane w trakcie realizacji projektu „Cyfryzacja procesu
budowlanego w Polsce”59), w efekcie którego powstała „Mapa drogowa dla wdrożenia
metodyki BIM w zamówieniach publicznych”60). W odniesieniu do zamawiającego,
projektanta i generalnego wykonawcy także w opracowaniu BIM Standard PL opisano te
korzyści, nazywając je potencjalnymi celami wdrożenia BIM.
Zamawiający, przygotowując postępowanie, powinien
➢
tam gdzie to możliwe, wykorzystywać możliwości BIM przy opisie przedmiotu
zamówienia, aby zachęcić wykonawców do konkurowania o zamówienie
innowacyjnością i jakością rozwiązań.
Prezes UZP powinien
➢ kontynuować propagowanie wykorzystania analizy BIM w ramach realizowanych
działań edukacyjnych.
9. Model Usług Chmurowych - Cloud (computing) services
Zgodnie z definicją z uchwały nr 97 Rady Ministrów z dnia 11 września 2019 r. w sprawie
Inicjatywy „Wspólna Infrastruktura Informatyczna Państwa” przez chmurę obliczeniową
należy rozumieć „model przetwarzania umożliwiający powszechny i wygodny dostęp za
pośrednictwem sieci do wspólnej puli konfigurowalnych zasobów przetwarzania (np. sieci,
59) https://www.gov.pl/web/rozwoj-technologia/cyfryzacja-procesu-budowlanego-w-polsce--zakonczenie-projektu
60) https://www.gov.pl/attachment/2552e46d-991f-4bda-849e-1a61ce4b3e76
serwerów, pamięci masowych, aplikacji i usług), które są szybko udostępniane z katalogu
usług przy minimalnym wysiłku ze strony zespołów zarządzania lub dostawcy usług,
składający się z trzech modeli usług (SaaS, PaaS, IaaS), czterech sposobów wdrażania chmur
(chmura prywatna, chmura wspólnotowa, chmura publiczna, chmura hybrydowa) oraz
charakteryzujący się pięcioma zasadniczymi cechami (samoobsługą na żądanie, szerokim
dostępem do sieci, dynamicznym gromadzeniem zasobów, szybkim i elastycznym
przydzielaniem i zwalnianiem zasobów, pomiarami i optymalizacją usług), w którym
stosowana jest zasada współdzielonej odpowiedzialności między dostawcą i odbiorcą usług
chmurowych, a kluczowe technologie wykorzystywane do budowy tego modelu obejmują
szybkie i wydajne sieci rozległe, wydajne oraz relatywnie niedrogie serwery (uwzględniając
ich liczbę) oraz wysokowydajną wirtualizację sprzętu”.
Chmura obliczeniowa to zatem realny sposób dostarczania usług IT, a także realne korzyści
i nowe możliwości dla organizacji, które z niej korzystają. Chcąc zapewnić polskim
zamawiającym dostęp do najnowszych i innowacyjnych rozwiązań, jest zasadnym takie
formułowanie wymagań w dokumentacji postępowań, aby uwzględnić w nich usługi
chmurowe. Usługa chmurowa jest usługą na żądanie w środowisku samoobsługowym,
umożliwia ona użytkownikom szybki dostęp do usług bez konieczności wykonania ręcznej
konfiguracji. W ramach usług chmurowych używa się współdzielonych zasobów, co oznacza,
że pojedyncza aplikacja może być współużytkowana przez wielu użytkowników, ale jest
jednocześnie unikalnie dostosowana bez konieczności posiadania własnej kopii przez każdego
użytkownika. Użytkownicy usług chmurowych płacą tylko za to, czego używają w zakresie
wybranej usługi.
Rodzaje usług chmurowych61)
➢ IaaS – Infrastruktura jako usługa. Podstawowy rodzaj usług chmury obliczeniowej.
Nowy model infrastruktury oparty na współużytkowanej puli zasobów, którą można
szybko skonfigurować, udostępnić i zwolnić.
➢ PaaS/CaaS – Platforma/Kontener jako usługa. Nowy model architektury, który
umożliwia wysoki poziom zwinności, elastyczności i bezpieczeństwa we wdrażaniu
wiodących usług zgodnie z potrzebami organizacji.
➢ SaaS – Oprogramowanie jako usługa. Nowy model aplikacji, w którym można
całkowicie zarządzać kompleksowymi rozwiązaniami biznesowymi o niskiej
konfiguracji i skalowalności.
Usługi chmurowe zaspokajają realne zapotrzebowanie projektu na infrastrukturę, zależnie od
bieżących potrzeb zamawiających w danym projekcie. Rozwiązanie to pozwala na uniknięcie
ryzyka długu technologicznego w projekcie oraz możliwość wykorzystania nowoczesnych
i innowacyjnych rozwiązań technologicznych. Korzystanie z usług chmurowych oznacza
obniżenie kosztów tworzenia i badania prototypowych rozwiązań informatycznych, a także
pozytywny wpływ na środowisko – chmurowe centra danych charakteryzują się lepszymi
61) Definicje usług przetwarzania w chmurze znajdują się w uchwale nr 97 Rady Ministrów z dnia 11 września 2019 r.
w sprawie Inicjatywy „Wspólna Infrastruktura Informatyczna Państwa” (M.P. z 2021 r. poz. 1006).
wskaźnikami efektywności energetycznej, które są trudne do uzyskania w przypadku
lokalnych centrów danych w organizacjach.
Zamawiający, przygotowując postępowanie o udzielenie zamówienia, powinien
➢
tam gdzie to możliwe wymagać korzystania przez wykonawców z usług
chmurowych przy określaniu przedmiotu zamówienia, aby zmusić wykonawców
do konkurowania o zamówienie innowacyjnością, skalowalnością i elastycznością;
➢
ewentualnie, premiować korzystanie z usług chmurowych przez odpowiednie
formułowanie kryteriów oceny ofert;
➢
wymagać od dostawców usług chmurowych posiadania certyfikatów
potwierdzających ich zdolność do świadczenia usług chmurowych z normami
i najlepszymi praktykami. Standardowo spotykanymi w praktyce normami są
m.in.
➢
o
PN-ISO/IEC ISO 20000 dotyczące zarządzania usługami IT,
o
PN-EN ISO/IEC
informacji,
o
PN-EN ISO 22301 dotyczące zarządzania ciągłością działania,
o
ISO/IEC 27017 dotyczące bezpieczeństwa informacji w chmurze
obliczeniowej,
o
ISO/IEC 27018 dotyczące dobrych praktyk zabezpieczania danych
osobowych w chmurze obliczeniowej,
o
PN-EN 50600 dotyczące wyposażenia i infrastruktury centrów
przetwarzania danych klasy 3 lub ANSI/TIA-942 minimum Tier III,
o
SOC 2 Type 2 dotyczący procedur obsługi wydanym przez niezależną
jednostkę certyfikującą akredytowaną w europejskim systemie
akredytacji;
27001
dotyczące
zarządzania
bezpieczeństwem
rozważyć skorzystanie z programu ZUCH – Systemu Zapewniania Usług
Chmurowych, który daje możliwość zarówno oferowania, jak i pozyskiwania
usług chmurowych dla administracji publicznej i dostawców zewnętrznych.
System ZUCH jest dostępny na stronie: https://chmura.gov.pl/zuch.
10.
Analiza potrzeb i wymagań
Analiza potrzeb i wymagań ma służyć zamawiającemu. Nie powinna być traktowana jako
kolejny formalny obowiązek, który musi zostać spełniony. Jest to pierwszy krok do
przygotowania postępowania – określenia, czego zamawiający potrzebuje i jakie rozwiązania
może zastosować, jakich narzędzi użyć, aby udało mu się uzyskać optymalny dla siebie
produkt. Celem jest zdiagnozowanie uzasadnionej potrzeby zakupowej, która będzie
optymalna również z punktu widzenia możliwości organizacyjnych i finansowych
zamawiającego.
Kierownik zamawiającego powinien
➢ uregulować analizę potrzeb i wymagań w procedurze wewnętrznej w sposób zapewniający
współpracę komórek organizacyjnych.
Zamawiający powinni
➢ stosować Wskazówki dla zamawiających publicznych do opracowania analizy potrzeb
i wymagań w świetle nowego prawa zamówień publicznych Rady Zamówień Publicznych.
11.
Wstępne konsultacje rynkowe
Celem przeprowadzania wstępnych konsultacji rynkowych jest pozyskanie przez
zamawiającego informacji na temat specjalistycznych, innowacyjnych rozwiązań, jakie są
dostępne na danym rynku zamówień i możliwe do wykorzystania w zamówieniu. Mają
zwiększyć wiedzę zamawiającego na temat możliwości i sposobów przygotowania,
przeprowadzenia oraz realizacji zamówienia publicznego, które byłyby optymalne z punktu
widzenia zaspokojenia potrzeby zakupowej. Konsultacje mogą dotyczyć w szczególności
➢ charakterystycznych cech konkretnego przedmiotu zamówienia;
➢ lepszego poznania ogólnej sytuacji rynkowej związanej z daną branżą;
➢ innych, alternatywnych form zaspokojenia potrzeby zakupowej zamawiającego;
➢ możliwość zastosowania pozacenowych kryteriów oceny ofert;
➢ możliwość zastosowania aspektów społecznych, innowacyjnych oraz zielonych
w przygotowywanym postępowaniu;
➢ sposobów zwiększenia możliwości udziału w zamówieniu sektora MŚP;
➢ przewidywanych konkretnych zapisów umowy związanych z realizacją i przedmiotem
zamówienia;
➢ pomocy przy wstępnym i orientacyjnym oszacowaniu wartości zamówienia.
Kierownik zamawiającego powinien
➢ uregulować wstępne konsultacje rynkowe w procedurze wewnętrznej, w sposób
zapewniający współpracę między komórkami organizacyjnymi.
Poszczególni zamawiający powinni
➢ zadbać, aby w miarę możliwości w konsultacjach brali udział różni wykonawcy
zarówno liderzy rynku, podmioty o uznanej pozycji i marce, jak również przedsiębiorcy
z sektora MŚP,
➢ nie traktować wstępnych konsultacji rynkowych jako prekwalifikacji do udziału we
właściwym postępowaniu o udzielenie zamówienia.
Rozdział X
Poz. 125
Strategie i kategorie zakupowe
1. Strategie zakupowe zamawiających
Strategia powinna wskazywać cele do osiągnięcia dla zamawiającego i sposób ich realizacji,
opisywać działania podejmowane na etapie planowania zamówień oraz współpracę między
komórkami zamawiającego. Powinna również określać procedury wewnętrzne i reguły
działania, które mają stworzyć odpowiednie środowisko wewnętrzne oraz zapewnić właściwe
wykorzystanie potencjału zamawiającego.
Strategia jest pewnym planem działania, który powinien być przygotowany w taki sposób,
aby przy uwzględnieniu specyfiki danego urzędu, umożliwiać realizowanie celów
strategicznych państwa przez przeprowadzanie zamówień publicznych. Tymi celami są
➢ wzrost liczby zamówień innowacyjnych;
➢ wzrost liczby zamówień zielonych i uwzględniających aspekty środowiskowe;
➢ realizowanie zamówień w większym stopniu uwzględniających aspekty społeczne lub
zdrowotne;
➢ zwiększenie konkurencyjności wyrażone wzrostem liczby
i aktywniejszym udziałem przedsiębiorców z sektora MŚP.
składanych
ofert
Strategia zakupowa powinna wskazywać cele do osiągnięcia dla zamawiającego i sposób ich
realizacji, opisywać działania podejmowane na etapie planowania zamówień oraz współpracę
między komórkami zamawiającego. Wytyczne dotyczące stworzenia strategii zawarte zostały
w załączniku nr 6 do Polityki zakupowej państwa.
Każda strategia zakupowa powinna uwzględniać następujące elementy
➢ planowanie zamówień ze zdiagnozowaniem poszczególnych celów oraz
zróżnicowaniem ich na poszczególne grupy, oraz nadaniem odpowiednich
statusów, w szczególności identyfikacja zamówień strategicznych, w tym
przeznaczenie większej ilości czasu na przygotowanie projektów strategicznych;
➢ regulacje wewnętrzne kładące nacisk na współdziałanie komórek organizacyjnych
zamawiającego, tj. komórki ds. zamówień publicznych i komórek merytorycznych,
na wszystkich etapach zamówienia;
➢ czytelne przyporządkowanie obowiązków. Pracownicy muszą rozumieć założenia
strategii zakupowej oraz jej cele. Dotyczy to zarówno pracowników komórek
zamówień publicznych, jak i pracowników merytorycznych przygotowujących
opisy przedmiotu zamówienia oraz pracowników wykonujących liniowe
obowiązki, jak i kadry kierowniczej.
Kierownik zamawiającego jest odpowiedzialny za
➢ opracowanie i wdrożenie strategii zakupowej;
➢ weryfikację jej wdrażania za pomocą czytelnych mierników;
➢ koordynowanie jej wykonywania.
Kierownik zamawiającego powinien również rozważyć możliwość zaspokojenia
poszczególnych potrzeb zakupowych przez zawarcie umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym albo umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi.
2. Kategorie zakupowe
Rekomendacje zawarte w polityce, skierowane do zamawiających, powinny być realizowane
przede wszystkim w strategicznych kategoriach realizowanych zamówień. Służyć temu mają
strategie zarządzania dla poszczególnych kategorii zakupowych, o których mowa w art. 22
ustawy Pzp. W celu realizacji istotnych dla polityki państwa celów, zaleca się, aby
sporządzane strategie zarządzania obejmowały w szczególności (o ile dany zamawiający
realizuje zamówienia objęte tymi kategoriami)
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
Normy
Etykiety społeczne
Dostępność plus
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia przedkomercyjne (PCP)
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Konkurs
Model Usług Chmurowych (Cloud
Services)
Standardy Cyberbezpieczeństwa
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia przedkomercyjne (PCP)
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
– 128 –
127
Normy
Etykiety społeczne
Dostępność plus
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
➢ Stosowanie kryteriów środowiskowych
➢ Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
➢ Współpraca horyzontalna i wertykalna
➢ Umowa ramowa
➢ Dynamiczny system zakupów
➢ Konkurs
➢ Analiza potrzeb i wymagań
➢ Wstępne konsultacje rynkowe
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
3) meble (włącznie z biurowymi)
Monitor Polski
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
2) usługi informatyczne i powiązane
1) urządzenia medyczne
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
➢ Normy
➢ Pozacenowe kryteria oceny ofert
➢ Usuwanie barier związanych z
wielkością zamówienia MŚP
➢ Stosowanie kryteriów środowiskowych
➢ Współpraca horyzontalna i wertykalna
➢ Umowa ramowa
➢ Dynamiczny system zakupów
➢ Analiza potrzeb i wymagań
➢ Wstępne konsultacje rynkowe
5) usługi naprawcze i konserwacyjne
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
– 129 –
128
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych z
wielkością zamówienia MŚP
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Umowa ramowa
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
6) usługi odbioru ścieków, usuwania
odpadów, czyszczenia/sprzątania i
usługi ekologiczne
Monitor Polski
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
4) Usługi transportu, sprzęt
transportowy i produkty
pomocnicze dla transportu
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Zamówienia przedkomercyjne
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia przedkomercyjne (PCP)
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Konkurs
Building Information Modeling (BIM)
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
8) usługi rolnicze
7) roboty budowlane
– 130 –
129
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia przedkomercyjne (PCP)
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
Monitor Polski
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
9) Produkty wykorzystujące energię
(np. maszyny przemysłowe,
urządzenia biurowe i komputery)
Normy
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia(MŚP)
Stosowanie kryteriów środowiskowych
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia przedkomercyjne (PCP)
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Konkurs
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
Normy
Etykiety społeczne
Dostępność plus
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteria środowiskowe
Aspekty prozdrowotne
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Konkurs
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
11) usługi gastronomiczne i catering
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
– 131 –
130
Normy
Etykiety społeczne
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteria środowiskowe
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Zamówienia przedkomercyjne (PCP)
Zamówienia publiczne na innowacje
Umowa ramowa
Konkurs
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
12) energetyka (w tym elektryka,
ogrzewanie
i
chłodzenie
z
wykorzystaniem
odnawialnych
źródeł energii)
Monitor Polski
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
10) konstrukcje i materiały
budowlane
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
Normy
Etykiety społeczne
Dostępność plus
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteria środowiskowe
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
13) odzież, uniformy i inne wyroby
włókiennicze
Normy
Etykiety społeczne
Dostępność plus
Etykiety środowiskowe
Pozacenowe kryteria oceny ofert
Rachunek kosztów cyklu życia
System zarządzania środowiskowego
Usuwanie barier związanych dostępem
do zamówienia (MŚP)
Stosowanie kryteria środowiskowe
Weryfikacja technik środowiskowych
(ETV)
Współpraca horyzontalna i wertykalna
Umowa ramowa
Dynamiczny system zakupów
Analiza potrzeb i wymagań
Wstępne konsultacje rynkowe
131
Monitor Polski
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
➢
14) papier i usługi drukarskie
Rozdział XI
Poz. 125
System realizacji Polityki Zakupowej Państwa
System realizacji Polityki zakupowej państwa będzie służyć ocenie skutków, jakie polityka
będzie wywierać na rynek zamówień publicznych. W celu osiągnięcia pełnego oglądu na stan
systemu zamówienia oraz poziomu realizacji poszczególnych priorytetów, programów
realizacji, instrumentów realizacji oraz narzędzi, stworzony został niżej opisany System.
System ten został podzielony na 3 części
➢ ocena efektywności;
➢ analiza postępów wdrożenia;
➢ monitorowanie realizacji Polityki zakupowej państwa;
Dane wykorzystywane do weryfikacji realizacji polityki będą pochodzić z następujących
źródeł
➢ Coroczne Sprawozdanie Prezesa UZP z funkcjonowania systemu zamówień
publicznych. Prezes UZP na potrzeby sporządzenia sprawozdania gromadzi
informacje dotyczące poziomu wykorzystania wybranych rozwiązań oraz instytucji
przewidzianych przez ustawę Pzp. Prezes UZP będzie na potrzeby polityki
zobowiązany przygotowywać i przedstawiać ministrowi właściwemu do spraw
gospodarki zestawienie niezbędnych danych odnoszących się do wspomnianych
rozwiązań oraz instrumentów wykorzystywanych przez zamawiających
(z wyszczególnieniem administracji rządowej).
➢ Coroczne ankiety dotyczące uwzględniania instrumentów i narzędzi wskazanych
przez politykę. Odpowiedzialnym za przygotowanie treści ankiet oraz
przeprowadzenia badania ankietowego będzie minister właściwy do spraw
gospodarki. Ankiety składać się będzie 2 części, tj.: (i) części dotyczącej realizacji
nałożonych obowiązków wynikających z programach (o ile takie były na dany organ
nakładane), (ii) realizacja instrumentów polityki. Kluczową rolę w ramach badań
ankietowych będą mieć również organy naczelne oraz wojewodowie. Organy
naczelne oraz wojewodowie będą zobowiązani do współpracy z ministrem właściwym
do spraw gospodarki przy przeprowadzaniu badania ankietowego przez koordynacje
procesu zbierania wymaganych danych od swoich jednostek nadzorowanych oraz
podległych. Rolą organów naczelnych oraz wojewodów będzie również wstępna
agregacja otrzymanych danych zgodnie z formularzem udostępnionym przez ministra
właściwego do spraw gospodarki. Wstępnie zagregowane dane będą przekazywane do
ministra właściwego do spraw gospodarki
1. Ocena efektywności
Ocena efektowności polegać będzie na ocenie skutków, jakie odniosła Polityka zakupowa
państwa według wymiernych wskaźników.
Realizacja polityki przez zamawiających należących do administracji rządowej będzie zatem
oceniana przez pryzmat mierników wskazanych poniżej. Mierniki te odnoszą się
bezpośrednio do priorytetów wskazanych w dokumencie. Pokażą one, w jakim stopniu
zamawiający stosują się do zaleceń polityki oraz czy zalecenia te przynoszą założone skutki.
Priorytet I – Profesjonalizacja
Lp.
Miernik
Wskaźnik
bazowy
2023
2025
1
Odsetek zamawiających z administracji rządowej, którzy
wykonali etapy 1–4 ProcurCompEu
N.D
50%
90%
Rozwiązanie
nowe
2
Odsetek zamawiających, którzy w indywidualnych N.D
planach rozwoju zawodowego praktyków zamówień
publicznych uwzględniają luki kompetencyjne zgodnie z Rozwiązanie
nowe
zaleceniami ProcurCompEu
30%
70%
3
Odsetek postępowań przeprowadzonych wspólnie z inną
instytucją, gdzie choć jedna z nich należy do
administracji rządowej
Dostawy, usługi lub roboty budowlane nabyte od
centralnego zamawiającego lub od wykonawców
wybranych przez centralnego zamawiającego
Liczba osób, które skorzystały z przedsięwzięć
edukacyjnych realizowanych w ramach wdrażania
Polityki zakupowej państwa
Brak
danych62)
+5%
+10%
4525
udzielonych
zamówień
N.D
+5%
+10%
2000
osób
6000
osób
(łącznie
w okresie
2023–
2025)
4
5
Rozwiązanie
nowe
62) Wskaźnik bazowy w tym zakresie zostanie uzupełniony wraz z wynikami pierwszej ankiety.
Priorytet II – MŚP
Lp.
1
2
Miernik
Wskaźnik
bazowy
Odsetek przedsiębiorców z sektora MŚP biorących 14%63)
czynny udział w rynku zamówień publicznych na
poziomie wykonawstwa
Odsetek ofert składanych przez przedsiębiorstwa MŚP 82%
w
liczbie
wszystkich
ofert
składanych
w wszystkich
postępowaniach o zamówienie publiczne
zamówień
2023
2025
16%
18%
>82%
>82%
Wartość
Bazowa
28 283
udzielonych
zamówień
1142
udzielonych
zamówień
2023
2025
+5%
wartości
bazowej
+3%
wartości
bazowej
+10%
wartości
bazowej
+7%
wartości
bazowej
73
udzielonych
zamówień
3572
udzielonych
zamówień
+3%
wartości
bazowej
+3%
wartości
bazowej
+7%
wartości
bazowej
+7%
wartości
bazowej
21
udzielonych
zamówień
+3%
wartości
bazowej
+7%
wartości
bazowej
Priorytet III – Zamówienia zrównoważone
Lp.
Miernik
1
Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których
wykorzystano aspekty społeczne (w stosunku do
wszystkich postępowań)
Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których
zawarto aspekty środowiskowe (w opisie przedmiotu,
kryteriach oceny ofert, oznakowanie, systemy
zarządzania środowiskowego)
Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których
zawarto aspekty innowacyjne (w opisie przedmiotu i
kryteriach oceny ofert)
Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których
w opisie przedmiotu zamówienia odwołano się do
dostępności dla osób z niepełnosprawnościami lub
projektowania z przeznaczeniem dla wszystkich
użytkowników
Liczba udzielonych zamówień publicznych, w których
zastosowano kryterium kosztu z wykorzystaniem
rachunku kosztów cyklu życia
2
3
4
5
63)
A. Kowalewska, J. Szut, Nowe podejście do zamówień publicznych, Raport z badań 2013, Polska Agencja Rozwoju
Przedsiębiorczości, Warszawa 2013, s. 7.
2. Ocena postępów wdrażania
Obok stałego monitorowania oraz oceny efektywności, prowadzona będzie również coroczna
ocena stopnia zaawansowania realizacji przyjętych programów. Działania w każdym
z programów podzielone zostały na 3 przedziały czasowe, tj. działania krótkoterminowe,
średnioterminowe oraz długoterminowe. Organy wskazane jako odpowiedzialne będą miały
obowiązek udzielenia informacji o postępach w swoich działaniach w ramach Ankiety,
o której mowa powyżej.
1)
Profilowanie zawodowe praktyków zamówień publicznych
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
1
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Uwzględnienie
ProcurCompEu
w
szkoleniach
oraz
materiałach
promocyjnych Polityki
zakupowej państwa
Organ
odpowiedzialny
Minister wł. ds.
gospodarki
We współpracy
z
Prezes UZP
2)
Budowanie potencjału i kompetencji praktyków zamówień publicznych
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
1
Otwarcie
Platformy Internetowej
Uruchomione moduły Minister wł. ds.
e-learningowe
gospodarki
2
Uruchomienie
bazy
jednostek naukowych i
badawczych
Rada
ds.
Innowacyjności
We współpracy
z Minister wł.
ds. gospodarki
3
Realizacja
programu Realizacja
programu Realizacja programu Prezes
UZP/
szkoleń stacjonarnych z szkoleń stacjonarnych z szkoleń stacjonarnych Minister wł. ds.
uwzględnieniem
uwzględnieniem
z
uwzględnieniem gospodarki
obszarów zalecanych w obszarów zalecanych w obszarów zalecanych
Polityce
zakupowej Polityce
zakupowej w Polityce zakupowej
państwa
państwa
państwa
4
Realizacja
programu
szkoleń
online
z
uwzględnieniem
obszarów zalecanych w
Polityce
zakupowej
państwa
Realizacja
programu
szkoleń
online
z
uwzględnieniem
obszarów zalecanych w
Polityce
zakupowej
Państwa
Realizacja programu Prezes
UZP/
szkoleń
online
z Minister wł. ds.
uwzględnieniem
gospodarki
obszarów zalecanych
w Polityce zakupowej
państwa
5
Realizacja programu
warsztatów dot.
udzielania zamówień
wspólnych
Realizacja programu
warsztatów dot.
udzielania zamówień
wspólnych
Realizacja programu
warsztatów dot.
udzielania zamówień
wspólnych
6
7
Prezes UZP/
Minister wł. ds.
gospodarki
Sporządzenie pakietu Zapewnienie
na
dobrych praktyk dot. Platformie
aspektów zdrowotnych Internetowej dostępu
do
materiałów
dotyczących aspektów
zdrowotnych
(w
ramach
Platformy
Internetowej, priorytet
Profesjonalizacja)
Minister
Zdrowia
Sporządzenie pakietu
dobrych praktyk dot.
zielonych zamówień
Minister wł. ds.
gospodarki
we współpracy z
Prezes UZP
We współpracy
z
Minister wł. ds.
środowiska
Minister wł. ds.
klimatu
Prezes UZP
Zespół
zielonych
zamówień
8
Identyfikacja obszarów
i sporządzanie dla nich
publikacji
zawierających
rekomendacje
oraz
dobre praktyki
Identyfikacja obszarów
i sporządzanie dla nich
publikacji
zawierających
rekomendacje
oraz
dobre praktyki
Identyfikacja obszarów
i sporządzanie dla nich
publikacji
zawierających
rekomendacje
oraz
dobre praktyki
ds.
Prezes
UZP/
Minister wł. ds.
gospodarki
We współpracy
z
innymi
właściwymi
organami
3)
Promocja Polityki zakupowej państwa
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
1
Poz. 125
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
Organizacja konferencji Organizacja konferencji Organizacja
Minister wł. ds.
dotyczących
Polityki dotyczących
Polityki konferencji
gospodarki
zakupowej państwa
zakupowej państwa
dotyczących Polityki
zakupowej państwa
We współpracy
z
Innymi
jednostkami
2
Działania informacyjne
dotyczące priorytetów
oraz celów Polityki
zakupowej państwa
Działania informacyjne
dotyczące priorytetów
oraz celów Polityki
zakupowej państwa
Działania
Minister wł. ds.
informacyjne
gospodarki
dotyczące
efektów
realizacji
Polityki
We współpracy
zakupowej państwa
z
Prezes UZP
4)
Ramy stosowania zalecanych i obligatoryjnych instrumentów wsparcia
rozwoju MŚP
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
1
Poz. 125
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Uwzględnienie
w
programach
szkoleń
narzędzi sprzyjających
wzrostowi
zainteresowanie sektora
MŚP
rynkiem
zamówień publicznych
5)
Organ
odpowiedzialny
Prezes UZP
we
z
współpracy
Minister wł. ds.
gospodarki
Wsparcie merytoryczne MŚP
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
1
Stworzenie
na
Platformie Internetowej,
która
zostanie
zrealizowana w ramach
priorytetu
Profesjonalizacja,
modułu dedykowanego
MŚP
Wdrożenie programu Minister wł. ds.
edukacyjnogospodarki
informacyjnego
dedykowanego MŚP
We współpracy
z
PARP
6)
Organ
odpowiedzialny
Wsparcie nawiązywania współpracy w formie konsorcjum
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
1
Uruchomienie
funkcjonalności
na
Platformie Internetowej,
która
zostanie
zrealizowana w ramach
priorytetu
Profesjonalizacja,
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
Minister wł. ds.
gospodarki
umożliwiającej
komunikację
między
wykonawcami w celu
zawiązywania
konsorcjów
7)
Wprowadzenie mechanizmu certyfikacji
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
1
Wprowadzenie
mechanizmu
certyfikacji do systemu
zamówień publicznych
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
Minister wł. ds.
gospodarki
We współpracy
z
Prezes UZP
8)
Standaryzacja dokumentów zamówienia
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
1
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Zidentyfikowanie, we
współpracy
z
organizacjami
branżowymi,
kluczowych dla rynku
rodzajów usług, dostaw
oraz
robót
budowlanych,
które
powinny zostać objęte
standaryzacją.
9)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
Opracowanie pakietów Prezes
UZP/
standardowych
Minister wł. ds.
dokumentów
gospodarki
zamówienia.
Zwiększenie udziału polskich przedsiębiorców, w tym MŚP, w
zamówieniach międzynarodowych
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
– 141 –
Poz. 125
Powołanie Zespołu ds.
Zamówień publicznych
organizacji
międzynarodowych
Uwzględnienie
w
działalności
edukacyjnej
i
promocyjnej
kierowanej do MŚP
kwestii
udziału
w
zamówieniach
organizacji
międzynarodowych
Minister wł. ds.
gospodarki
Uwzględnienie
w
działalności
edukacyjnej
i
promocyjnej
kierowanej do MŚP
kwestii
udziału
w
zamówieniach
organizacji
międzynarodowych
Uwzględnienie
w
działalności
edukacyjnej
i
promocyjnej
kierowanej do MŚP
kwestii
udziału
w
zamówieniach
organizacji
międzynarodowych
Minister wł. ds.
gospodarki
We współpracy
z
PARP
10)
Powiązanie celów Polityki zakupowej państwa w zakresie
zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień z wydatkowaniem
środków pochodzących z państwowych funduszy celowych oraz
pozostających w dyspozycji ministra lub innego organu administracji
rządowej
Działania
Lp. krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
1
11)
Poz. 125
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
Powiązanie
celów
Polityki
zakupowej
państwa w zakresie
Zrównoważonych oraz
innowacyjnych
zamówień
z
wydatkowaniem
środków pochodzących
z
państwowych
funduszy celowych oraz
pozostających
w
dyspozycji ministra lub
innego
organu
administracji rządowej
Operatorzy
programów
rządowych
funduszy
i
celowych
Budowanie potencjału zamawiających dla szerszego realizowania
zamówień zrównoważonych i innowacyjnych
Działania
Lp. krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
1
Zapewnienie
na
Platformie Internetowej
dostępu do materiałów
dotyczących aspektów
społecznych (w ramach
Platformy Internatowej,
priorytet
Profesjonalizacja)
Uruchomienie modułu Prezes
UZP/
e-learning – aspekty Minister wł. ds.
społeczne
gospodarki
Uwzględnienie
w
programach
szkoleń
zagadnień związanych z
aspektami społecznymi
Organ
odpowiedzialny
(w ramach Platformy
Internatowej, priorytet
Profesjonalizacja)
Poz. 125
Uwzględnienie
w
programach
szkoleń
zagadnień związanych z
aspektami
prozdrowotnymi
Prezes
UZP/
Minister wł. ds.
gospodarki
we
z
współpracy
Ministrem
Zdrowia
3
4
Uwzględnienie
w
programach
szkoleń
zagadnień związanych z
aspektami
środowiskowymi
Zapewnienie
na
Platformie Internetowej
dostępu do materiałów
dotyczących aspektów
środowiskowych
(w
Platformy
(w ramach Szkoleń, ramach
Internatowej, priorytet
priorytet
Profesjonalizacja)
Profesjonalizacja)
Uruchomienie modułu Prezes
UZP/
e-learning – aspekty Minister wł. ds.
środowiskowe
gospodarki
Uwzględnienie
w
programach
szkoleń
zagadnień związanych z
aspektami
innowacyjnymi
Uruchomienie modułu Prezes UZP /
e-learning – aspekty Minister wł. ds.
innowacyjne
gospodarki
Zapewnienie
na
Platformie Internetowej
dostępu do materiałów
dotyczących aspektów
innowacyjnych
(w ramach Platformy
Internatowej, priorytet we
Profesjonalizacja)
z
współpracy
Zespół
zielonych
zamówień
ds.
(w ramach Platformy
Internatowej, priorytet
we współpracy
(w ramach Szkoleń, (w ramach Platformy Profesjonalizacja)
z
priorytet
Internatowej, priorytet
Zespół
ds.
Profesjonalizacja)
Profesjonalizacja)
innowacji
NCBR
5
6
Powołanie Zespołu do
spraw
zielonych
zamówień
Prezes
Rady
Ministrów
na
wniosek
Ministra wł. ds.
gospodarki
Przygotowanie
rekomendacji
dla
przedstawicieli
instytucji kontrolnych
w zakresie procesów
zakupowych
realizowanych
w
formule PCP oraz PPI.
Komitetu
ds.
Kontroli
Zamówień
publicznych
We współpracy z
Ministrem
wł.
ds. gospodarki i
UZP
NCBR
12)
Alokacja budżetu zamawiających
Lp. Działania
krótkoterminowe
(do końca 2023 roku)
1
Działania
średnioterminowe
(do końca 2024 roku)
Działania
długoterminowe
(do końca 2025 roku)
Organ
odpowiedzialny
Zamawiający wydzielą organy naczelne i
budżet
dedykowany wojewodowie
zamówieniom
innowacyjnym
(zarówno PCP jak i
PPI)
3. Monitorowanie realizacji Polityki zakupowej państwa
Minister właściwy do spraw gospodarki, we współpracy z Prezesem UZP oraz pozostałymi
organami naczelnymi i organami realizującymi nadzór nad zamawiającymi z sektora
administracji rządowej, będzie monitorował poziom wykorzystania instrumentów oraz
narzędzi rekomendowanych przez Politykę zakupową państwa. Celem monitorowania jest
bieżąca i coroczna kontrola uwzględniania instrumentów i narzędzi wskazanych w treści
polityki.
4. Raport z realizacji Polityki zakupowej państwa
W oparciu o dane uzyskane na potrzeby Oceny efektywności, Oceny postępów wdrożenia
oraz Monitorowania realizacji Polityki zakupowej państwa będą realizowane kompleksowe
raporty, mające na celu zbiorcze podsumowanie funkcjonowania instrumentów realizacji
i narzędzi polityki oraz ich wpływu na realizację wyznaczonych priorytetów.
Pierwszy raport zrealizowany będzie w 2024 r. tj. po 2 pełnych latach obowiązywania
polityki. Raport ten odnosić się będzie do działań krótko- i średnioterminowych, a także
poziomu osiągnięcia wskaźników przy Ocenie efektywności do roku 2023. Raport będzie
stanowił punkt wyjścia do prac na projektem kolejnej polityki zakupowej państwa.
Drugi raport będzie zrealizowany po zakończeniu obowiązywania Polityki zakupowej
państwa w tym cyklu. Raport ten podsumuje obowiązywania całej polityki przez ocenę
efektywności priorytetów, skuteczności wdrożenia programów, a także wykorzystania
instrumentów i narzędzi.
Załącznik nr 2 do Polityki zakupowej państwa
Matryca kompetencji dla specjalistów w zamówieniach publicznych
Kompetencje specyficzne dla zamówień publicznych
Kompetencje horyzontalne
1. Planowanie
Formułowanie i wdrażanie planowania zamówień sprawia, że strategiczne wybory
zamawiającego przedkładają się na to, jak zamówienia publiczne powinny być
wykorzystywane w celu zwiększenia opłacalności dostaw, usług oraz robót budowlanych,
zgodnie z założeniami realizowanych polityk. Planowanie powinno uwzględniać m.in.
a) priorytety realizowanych polityk i strategii zamawiającego,
b) właściwe strategie polityk na szczeblu krajowym,
c) przyjęte plany budżetowe i dostępne zasoby.
Poziom
Poziom
Poziom
Poziom
Lp.
podstawowy
średniozaawansowany
zaawansowany
ekspercki
1
2
3
4
wykonywanie
podstawowych
zadań z zakresu
planowania
zamówień
publicznych, takich
jak gromadzenie
i konsolidacja
wkładów ze strony
różnych działów
wdrażanie
planowania
zamówień
publicznych
w swojej
codziennej pracy.
dostarczenie badań
i gromadzenie materiałów do
planowania zamówień
publicznych zgodnie z polityką
i celami
strategicznymi zamawiającego
koordynacja
przygotowania planu
zamówień publicznych
zamawiającego oraz
wydawanie zaleceń co
do ostatecznego
planowania
i terminów
udzielania pomocy we
wdrażaniu planu zamówień
publicznych zamawiającego
zgodnie z budżetem i terminami
przewidywanie
potencjalnych
możliwości i wyzwań
oraz ograniczania
ryzyka w procesie
wdrażania
zapewnienie, aby codzienna
praca była dostosowana do
planowania zamówień
publicznych i wnosiła wkład
w jego realizację zgodnie
z priorytetami polityki
i priorytetami strategicznymi
monitorowanie
wdrażania planu, aby
zapewnić powodzenie
polityki
przekazywania
decydentom informacji
zwrotnych na temat
wdrażania planu
przekazywanie
decydentom informacji
zwrotnych na temat
wdrażania planu
określanie strategii
zamawiającego
w zakresie
zamówień
publicznych
i strategii
pokrewnych
ustanawianie planu
zamówień
publicznych
i budżetu,
z naciskiem na
rezultaty i korzyści
polityki
działanie jako punkt
odniesienia
w kwestiach
zamówień
publicznych dla
decydentów
wysokiego
szczebla, w tym
przedstawiania
informacji
zwrotnych na
szczeblu
politycznym
propagowanie
funkcji udzielania
zamówień
w ogólnej strategii
organizacji
2. Proces zakupowy
Na pojęcie procesu zakupowego składają się kilka etapów, począwszy od planowania i okresu
poprzedzającego publikację, po okres po udzieleniu zamówienia i zarządzanie umowami.
Etapy procesu zakupowego oddziałują wzajemnie na siebie. Ich zrozumienie jest konieczne
dla solidnego prowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia. Umożliwia to zrozumienie
ryzyka i możliwości, tym samym poprawiając efektywność i optymalne wykorzystanie
środków.
Lp.
1
Poziom
podstawowy
udzielanie pomocy
w monitorowaniu
realizacji
poszczególnych
etapów procesu
zakupowego zamówień
publicznych ze
zrozumieniem
interakcji między
etapami oraz
monitorowanie ryzyka
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
Poziom
ekspercki
realizacja poszczególnych etapów
procesu zakupowego ze
zrozumieniem interakcji między
etapami,
czynników ryzyka oraz
możliwości, które oferują
zarządzanie wszystkimi
etapami procesu
zakupowego ze
zrozumieniem, w jaki
sposób oddziałują na
siebie nawzajem
nadzorowanie
wszystkich etapów
cyklu procesu
zakupowego w ramach
wielu rodzajów umów
konsekwentne
stosowanie posiadanej
wiedzy na temat procesu
zakupowego, aby
zmaksymalizować
efektywność i optymalne
wykorzystanie środków
2
3
przewidywanie
potencjalnych wyzwań,
ryzyka oraz wpływu
różnych etapów procesu
zakupowego
4
udzielanie porad
dotyczących stosowania
procedur, aby
wykorzystać powiązania
między etapami
2
kształtowanie
wewnętrznych
strategii i narzędzi w
celu wykorzystania
powiązań między
etapami udzielania
zamówień
publicznych, aby
zmaksymalizować
efektywność
i optymalne
wykorzystanie
środków
działanie jako punkt
odniesienia
w zakresie zarządzania
procesem zakupowym
dla osób wewnątrz
zamawiającego i poza
nim
3. Przepisy prawa
Specjaliści ds. zamówień publicznych muszą rozumieć i być w stanie zastosować właściwe
normy prawne prawa krajowego i unijnego. Dotyczy to również podstawowych zasad, jak
niedyskryminacja, równe traktowanie, przejrzystość, proporcjonalność i należyte zarządzanie
finansami. Obejmuje to sąsiednie obszary prawa i polityki, np.
a) przepisy w zakresie konkurencji, administracji, umów, ochrony środowiska, prawo
socjalne, prawo pracy i zobowiązania dotyczące dostępności oraz prawa własności
intelektualnej,
b) finansowanie UE, przepisy dotyczące budżetu i rachunkowości,
c) środki odwoławcze.
Wiedza na temat prawodawstwa jest również niezbędna do zrozumienia i zapewnienia
pożądanego wpływu na system zamówień publicznych oraz na łańcuch dostaw.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
monitorowanie zmian
w przepisach krajowych,
aby wspierać decyzje
organizacji w sprawie
zamówień publicznych
zrozumienie konsekwencji
i wpływu prawa zamówień
publicznych na system
zamówień publicznych i łańcuch
dostaw
przeprowadzanie
postępowań o udzielenie
zamówienia zgodnie
z ramami prawnymi
i najlepszymi praktykami
podejmowanie decyzji z sprawie
zamówień publicznych zgodnie
z wymogami polityki oraz
udzielania precyzyjnych porad
i dostarczania jasnych rozwiązań
przeprowadzanie badań i analiz
dotyczących wpływu unijnego
lub krajowego prawa na
zamówienia publiczne
4
3
Poziom
zaawansowany
stosowanie różnych
aspektów
prawodawstwa
w zakresie zamówień
publicznych, jak
również innych ram
prawnych
mających na nie
wpływ
podejmowanie
celowych działań
w celu zapewnienia
konkretnego wpływu
prawa zamówień
publicznych na
łańcuchy dostaw
udzielanie pomocy
w opracowywaniu
praktyk organizacji
dotyczących zamówień
publicznych zgodnie
z kluczowymi
kwestiami oraz
szerszym kontekstem
polityki w dziedzinie
zamówień publicznych
Poziom
ekspercki
wnoszenie wkładu
w tworzenie polityki
organizacji
w dziedzinie zamówień
publicznych
działanie jako
pośrednik wymiany
wiedzy o unijnym
i krajowym prawie
zamówień publicznych
propagowanie
niewiążących
i innowacyjnych
przepisów prawnych
stwarzających nowe
możliwości
uczestniczenie
w pracach grup
roboczych ekspertów
ds. prawa zamówień
publicznych
4. Platforma e-Zamówień i inne narzędzia elektroniczne
E-zamówienia i inne narzędzia elektroniczne wspierają postępowanie o udzielenie
zamówienia – od publikacji ofert przetargowych po płatność końcową. Zmniejszają one
obciążenia administracyjne, zwiększają efektywność oraz wzmacniają przejrzystość
i sprawozdawczość postępowań o udzielenie zamówienia. Kluczowe narzędzia obejmują
a) narzędzia etapu przygotowawczego, np. TED i krajowe platformy zamówień
publicznych, e-ogłoszenia, standardowe dokumenty przetargowe i wzory ofert,
b) narzędzia etapu oferty, np. elektroniczne składanie ofert, jednolity europejski dokument
zamówienia, e-Certis,
c) narzędzia etapu przetargu, np. katalogi elektroniczne, platformy elektronicznych
zamówień publicznych, dynamiczne systemy zakupów, systemy aukcyjne oraz
e-fakturowanie,
d) inne narzędzia IT na potrzeby przejrzystości danych, zwalczania nadużyć finansowych
i walki z korupcją, takie jak rejestry handlowe i rejestry umów w sprawie zamówienia
publicznego.
Transformacja cyfrowa udzielania zamówień publicznych wymaga stałego proaktywnego
podejścia w celu korzystania z najlepszych dostępnych narzędzi. Wymaga również stałego
szkolenia.
Lp.
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
wykonywanie
podstawowych
operacji, takich jak
przesyłanie danych,
z wykorzystaniem
dostępnych systemów
i narzędzi zamówień
publicznych
wykorzystanie dostępnych
systemów i narzędzi do wspierania
postępowań o udzielenie
zamówienia oraz
przeprowadzania głównych
procedur e-zamówień
wdrożenie stosowania
szerokiej gamy systemów
i narzędzi zamówień
publicznych
gromadzenie
i centralizowanie
wymaganych wzorów
dokumentów do
przygotowywania
dokumentacji
przetargowej
korzystanie ze wzorów
dokumentów, krajowej platformy
e-zamówień oraz rejestrów umów
w sprawie zamówień
publicznych
analizowanie danych na
temat zamówień
publicznych do celów
monitorowania budżetu
i przewidywania
kolejnych
zamówień publicznych
3
korzystanie z odpowiednich
systemów i narzędzi zamówień
publicznych w celu zapewnienia
przejrzystości procesu
udzielania zamówień
identyfikacja
niewydolności
w stosowaniu przez
organizację systemów
i narzędzi oraz
przedstawiania sugestii
dotyczących usprawnień
4
korzystanie z dostępnych danych
pochodzących z systemów, aby
ocenić ryzyko stosowania przez
dostawców
zapewnianie, aby
wszyscy użytkownicy
mieli odpowiedni dostęp
i odbyli stosowne
1
2
4
Poziom
ekspercki
propagowanie
systemów i narzędzi
zamówień
publicznych oraz
zachęcanie do
stosowania kultury
profesjonalizacji
wewnątrz
zamawiającego
wykorzystywanie
danych na temat
zamówień
publicznych do
określenia tendencji w
zakresie zamówień
publicznych oraz
doskonalenia procedur
udzielania zamówień
przez organizację
wnoszenie wkładu na
rzecz wprowadzania
lub opracowywania
nowych systemów
i narzędzi zamówień
publicznych
lub udoskonalania
istniejących, jak
również opowiadania
się na szczeblu
politycznym za
stosowaniem
najnowszych
dostępnych systemów
i narzędzi
uczestniczenie
w pracach grup
roboczych ekspertów,
ukierunkowanych na
praktyk antykonkurencyjnych
(takich jak zmowa)
5
Poz. 125
szkolenia oraz zdolność
do działania jako agent
ds. zarządzania zmianą
podczas wdrażania nowo
przyjętego systemu lub
narzędzia
rozwój i wspieranie
stosowania
systemów i narzędzi
zamówień
publicznych na
szczeblu krajowym
i międzynarodowym
5. Zielone i zrównoważone zamówienia publiczne
W ramach tej kategorii zamówień publicznych włącza się do postępowań o udzielenie
zamówienia cele ekologiczne i społeczne. Polega to m.in. na stosowaniu kryteriów społecznej
odpowiedzialności oraz zapewnieniu rzeczywistej konkurencji i uczestnictwa MŚP
w zamówieniach. Przyczynia się to do zmniejszania wpływu zamówień publicznych na
środowisko, do osiągania celów społecznych oraz do poprawy optymalnego wykorzystania
środków na rzecz organizacji i całego społeczeństwa.
Zrównoważone cele można osiągnąć na wiele sposobów, do najważniejszych można zaliczyć
a) kryteria wykluczenia wymagające minimalnego poziomu przestrzegania przez
wykonawców i podwykonawców prawa ochrony środowiska i prawa socjalnego,
b) kryteria kwalifikacji, które weryfikują kwalifikacje oferenta w zakresie realizacji celów
ochrony środowiska i celów społecznych,
c) specyfikacje techniczne obejmujące względy społeczne i środowiskowe, takie jak
wymogi dotyczące oznakowań lub zrównoważone procesy produkcji,
d) klauzule dotyczące realizacji zamówień służące monitorowaniu i egzekwowaniu
wysokich norm zrównoważonego rozwoju,
e) przepisy sektorowe wymagające na przykład spełniania minimalnych norm
efektywności energetycznej oraz przestrzegania zasad horyzontalnych, takich jak
zobowiązania dotyczące dostępności.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
zrozumienie zakresu
zrównoważonych zamówień
publicznych oraz
wynikających z tego
korzyści w kontekście
osiągnięcia celów
organizacji w zakresie
zrównoważonego rozwoju
zrozumienie sposobu
wdrażania aspektów
zrównoważonych zamówień
publicznych, a także
zasobów dostępnych
na potrzeby ich wdrożenia;
zdolność do wspierania
wdrażania podejść
w zakresie zrównoważonego
udzielania
zamówień publicznych
wewnątrz organizacji
Poziom
średniozaawansowany
umiejętność wdrożenia
aspektów zrównoważonych
zamówień publicznych
w specyfikacjach technicznych,
kryteriach kwalifikacji
i udzielenia zamówienia,
klauzulach umownych oraz
kluczowych wskaźnikach
skuteczności działania
korzystanie z narzędzi i metod
zrównoważonych zamówień
publicznych, takich jak normy,
rachunek kosztów cyklu
życia i oznakowania
6
Poziom
zaawansowany
realizacja strategii
zamawiającego na
rzecz
zrównoważonych
zamówień
publicznych pod
względem wartości
docelowych,
priorytetów
i terminów, aby
osiągnąć cele
organizacji
w zakresie
zrównoważonego
rozwoju
podejmowanie
decyzji o włączeniu
aspektów
zrównoważonych
zamówień
publicznych np. do
specyfikacji
technicznych,
kryteriów
kwalifikacji
i udzielenia
zamówienia, klauzul
umownych oraz
kluczowych
wskaźników
skuteczności
działania
Poziom
ekspercki
opanowanie pojęć
i stosowania
aspektów
zrównoważonych
zamówień
publicznych oraz
nadawania
priorytetów na
podstawie
skutków,
znaczenia
budżetowego oraz
wpływu na rynek
zapewnienie
wsparcia
politycznego
i propagowania
strategii
organizacji na
rzecz
zrównoważonych
zamówień
publicznych oraz
wyznaczania
priorytetów w tym
zakresie
– 153 –
gromadzenie danych w celu
monitorowania wyników
realizacji projektów
z zakresu zrównoważonych
zamówień
publicznych
Poz. 125
prowadzenie działań z zakresu
badań, analiz i tworzenia sieci
kontaktów, które stanowią
wsparcie dla decyzji
w sprawie zrównoważonych
zamówień publicznych
propagowanie
i zachęcanie do
korzystania z
narzędzi i technik
zrównoważonych
zamówień
publicznych, takich
jak
normy, techniki
rachunku kosztów
cyklu życia
i oznakowania
monitorowanie wpływu
projektu na zrównoważony
rozwój oraz wyników
w zakresie zrównoważonego
rozwoju
osiągniętych w ramach
projektu, w tym zobowiązań
podjętych przez wykonawców
i podwykonawców
dokonywanie
przeglądu produktów
i usług dostępnych na
rynku przez
zaangażowanie
dostawców
i sporządzenie
uzasadnienia
biznesowego
w odniesieniu do
zrównoważonych
zamówień
publicznych na
podstawie rachunku
kosztów cyklu życia
5
nawiązywanie
kontaktu
z zainteresowanymi
stronami, które
sprzyjają rozwojowi
rynków i możliwości
zrównoważonych
zamówień
publicznych
6
zapewnienie istnienia
systemu
monitorowania
wpływu umów na
zrównoważony
rozwój, w tym
zobowiązań
podjętych przez
wykonawców
i podwykonawców
7
opracowywanie
strategii
zamawiającego na
rzecz
zrównoważonych
zamówień,
z określeniem
wyraźnego
zakresu, wartości
docelowych,
priorytetów
i terminów, oraz
zapewnienia jej
skutecznej
realizacji
zidentyfikowanie
sektorów
priorytetowych
o dużym wpływie
i określenia
podejść do
przetargów
w wybranych
sektorach, takich
jak budownictwo,
żywność
i catering, pojazdy
oraz technologie
informacyjnokomunikacyjne
włączenie
dobrych praktyk
z zakresu
zrównoważonych
zamówień
publicznych
w ramach danego
zamawiającego
oraz
organizacji
równorzędnych
propagowanie
rozwoju i szeroko
zakrojonego
stosowania
zrównoważonych
zamówień
publicznych
wewnątrz i na
zewnątrz
organizacji,
uczestniczenia
w pracach grup
i sieci ekspertów
oraz tworzenia
partnerstw
z innymi
organami
publicznymi
i
zainteresowanymi
stronami (np.
społeczeństwem
obywatelskim
i organizacjami
pozarządowymi),
aby
promować
i usprawnić
wdrożenie
zrównoważonych
zamówień
publicznych
6. Innowacyjne zamówienia publiczne
Zamówienia innowacyjne odnoszą się do zamówień publicznych, które obejmują zakup
procesu opracowywania innowacyjnych rozwiązań oraz zakup rezultatów innowacyjnych
rozwiązań opracowanych przez inne podmioty. Zamówienia na innowacje pomagają
modernizować usługi publiczne, jednocześnie stwarzając przedsiębiorstwom możliwości
rozwijania nowych rynków. Dzięki opracowaniu przyszłościowej strategii udzielania
zamówień na innowacje oraz uwzględnieniu alternatywnych rozwiązań konkurencyjnych
instytucje zamawiające mogą stymulować innowacje od strony popytu, aby zaspokoić
zarówno potrzeby krótkoterminowe, jak i potrzeby średnio i długoterminowe.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
rozumienie, dlaczego
i w jaki sposób wdrażane są
aspekty zamówień na
innowacje oraz sposobu,
w jaki mogą
dodawać wartość do
procedur udzielania
zamówień dla organizacji
przygotowanie uzasadnienia
biznesowego do celów
uruchomienia procedury
udzielania zamówień na
innowacje
(w tym analizy
kosztów/zysków)
wdrażanie strategii
organizacji na rzecz
udzielania zamówień
na innowacje zgodnie
z celami organizacji
wspieranie procesu
udzielania zamówień na
innowacje wewnątrz
organizacji
rozumienie, w jaki sposób
wdrażane są aspekty zamówień
na innowacje, w tym kluczowe
powstające technologie,
oraz sposobu, w jaki mogą one
wnosić wartość dodaną do
celów organizacji
podejmowanie
decyzji o kluczowych
wskaźnikach
skuteczności
działania, które
należy włączyć do
specyfikacji
istotnych warunków
zamówienia oraz
umów
9
Poziom
ekspercki
opanowanie pojęć
i stosowanie
zamówień na
innowacje oraz
nadawanie
priorytetów na
podstawie
skutków
w zakresie
innowacji,
znaczenia
budżetowego oraz
ewentualnego
wpływu na rynek
opracowywanie
i wdrożenie
przyszłościowej
strategii zamówień
na innowacje dla
organizacji na
podstawie
możliwości
o znacznym
wpływie (np.
technologii
informacyjnokomunikacyjnych
i kluczowych
technologii
prorozwojowych)
oraz
skutków
osiągniętych za
sprawą
udzielonych
zamówień na
innowacje
– 156 –
gromadzenie danych do
celów monitorowania
poziomu wydatków oraz
wpływu zamówień na
innowacje
określenie parametrów
postępowania o udzielenie
zamówienia (np. przez
stosowanie wymogów
funkcjonalnych
lub opartych na wynikach
zamiast wymogów opisowych,
przez ocenę zastosowania
wariantów, wybór
sprzyjających innowacjom
kryteriów kwalifikacji
i udzielenia zamówienia, norm,
certyfikacji, oznaczeń jakości,
kluczowych wskaźników
skuteczności działania
i warunków dotyczących praw
własności intelektualnej), aby
umożliwić innowacyjnym
rozwiązaniom konkurowanie
z przyjętymi rozwiązaniami
monitorowanie wpływu
innowacji i wyników
osiągniętych w ramach projektu
Poz. 125
utrzymanie
szczegółowego
przeglądu produktów
i usług dostępnych na
rynku przez
nawiązywanie
współpracy
z dostawcami
i grupami
zainteresowanych
stron
zaangażowanych
w innowacje
zachęcanie branży do
inwestowania
w badania i rozwój
oraz rozszerzenia
komercjalizacji
w celu wprowadzania
na
rynek innowacyjnych
rozwiązań, w tym
kluczowych
powstających
technologii, o jakości
i cenie niezbędnych
do
wdrożenia na rynku
masowym
propagowanie
i zachęcanie do
korzystania
z narzędzi i technik
zamówień na
innowacje
5
10
opowiadanie się za
rozwojem
i szeroko
zakrojonym
stosowaniem
zamówień na
innowacje
wewnątrz i na
zewnątrz
organizacji,
uczestniczenia
w kluczowych
wydarzeniach
związanych z
zamówieniami na
innowacje,
pracach grup
i sieci ekspertów,
aby propagować
i usprawnić
wdrożenie
zamówień na
innowacje
ustanawianie
porozumień
strategicznych
i struktur
współpracy
z innymi
nabywcami, które
umożliwiają
regularne,
skoordynowane
lub wspólne
udzielanie
zamówień
7. Wiedza o przedmiocie zamówienia
Wiedza fachowa specyficzna dla danej kategorii stanowi podstawę postępowania o udzielenie
zamówienia. Cechy charakterystyczne kategorii dostaw, usług lub robót (budowlanych), które
mają zostać nabyte, muszą być dobrze zrozumiane, w tym przez zaangażowanie ekspertów
i innych zainteresowanych stron (profesjonalistów i użytkowników końcowych). Strategia
udzielania zamówień publicznych oraz związane z nimi dokumenty muszą być dostosowane
z myślą o zaspokojeniu określonej potrzeby i maksymalizacji optymalnego wykorzystania
środków.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
przeprowadzanie badań
i dostarczanie istotnych
informacji na temat kategorii
dostaw, usług lub robót
budowlanych w celu
podejmowania świadomych
decyzji
Poziom
średniozaawansowan
y
sprawdzanie, czy wymogi
prawne i regulacyjne mają
zastosowanie do danej
kategorii dostaw, usług lub
robót budowlanych (np.
zapewnianie minimalnego
poziomu zapasów na potrzeby
dostaw dla opieki zdrowotnej,
wymogi dotyczące przewozu
i przechowywania materiałów
niebezpiecznych
wnoszenie wkładu
w określanie wymogów
technicznych produktów przy
przygotowywaniu specyfikacji
technicznych
3
11
Poziom
zaawansowan
y
usystematyzowanie
lub kategoryzowania
planowanych
wydatków zgodnie
z tendencjami
rynkowymi,
z uwzględnieniem
jakości, obsługi,
ryzyka i kosztów
Poziom
ekspercki
działanie jako
punkt odniesienia
dla pracowników
ds. zamówień
i użytkowników na
szczeblu
organizacyjnym,
a nawet na
szczeblu krajowym
kształtowanie
polityki
organizacyjnej lub
krajowej
w dziedzinie
zamówień
publicznych na
dostawy, usługi
lub roboty
budowlane
w danej kategorii
lub w ramach
korzystania
z dostaw, usług lub
robót budowlanych
w danej
kategorii
przygotowanie
ukierunkowanych
wytycznych
tematycznych
i
rozpowszechnienia
najlepszych
praktyk
opracowanych
przez podobne
organizacje
8. Zarządzanie dostawcami
Zarządzanie dostawcami obejmuje budowanie i utrzymywanie skutecznych relacji
z obecnymi i potencjalnie przyszłymi dostawcami. Ma to kluczowe znaczenie dla
zapewnienia pomyślnej realizacji bieżących umów i przyszłych zaproszeń do składania ofert.
Ponadto lepsze zrozumienie dostawców może pomóc pracownikom ds. zamówień
w prowadzeniu bardziej solidnych, etycznych, odpowiedzialnych i korzystnych ekonomicznie
łańcuchów dostaw przez otwarte kanały komunikacji z dostawcami, w szczególności MŚP.
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
udzielanie odpowiedzi na
proste pytania dostawców
wspieranie pracy innych
pracowników ds. zamówień
na spotkaniach i w ramach
innych form komunikacji
z dostawcami
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
Poziom
ekspercki
kontaktowanie się
bezpośrednio z dostawcami w
sprawach umów o niskim
stopniu złożoności
utrzymanie
relacji
z dostawcami
strategicznymi
na wysokim
poziomie
udzielania porad podmiotom
gospodarczym i dostawcom na
temat przeprowadzania
procedur e-zamówień
monitorowanie efektywności
dostawców, identyfikowania
tendencji i podejmowania
niezbędnych działań
nawiązanie rzetelnych relacji
współpracy z dostawcami,
opartych na zaufaniu,
zaangażowaniu, uczciwości
i świadomości wzajemnych
zobowiązań
utrzymywanie
strukturalnych
i strategicznych
relacji z dostawcami
oraz potencjalnymi
dostawcami,
opartych na
zaufaniu,
zaangażowaniu,
uczciwości
i świadomości
wzajemnych
zobowiązań
udzielenie wsparcia
dostawcom,
w szczególności
w zakresie
korzystania
z systemu
e-zamówień
analizowanie
tendencji wśród
dostawców oraz
wyciągania
wniosków pod
względem
możliwości
doskonalenia
rozwiązywanie
sporów
z dostawcami
identyfikowanie
i wspierania
etycznych
i korzystnych
ekonomicznie
łańcuchów dostaw
5
12
zbadanie
możliwości
zwiększenia
wartości dodanej
w złożonych
projektach
o
konsekwencjach
politycznych
określenie
tematów
i opracowania
treści wsparcia
dla dostawców
kształtowanie
i
wykorzystywanie
etycznych
i korzystnych
ekonomicznie
łańcuchów
dostaw
9. Negocjacje
Negocjacje można wykorzystać do zabezpieczenia i rozwoju interesów organizacji,
a ostatecznie beneficjenta końcowego, przez osiągnięcie najlepszego stosunku wartości do
ceny. Mają one na celu zapewnienie wzajemnego porozumienia między instytucją
zamawiająca a dostawcą, mimo potencjalnie sprzecznych interesów, odnośnie do sposobu
ulepszenia składanych ofert, tak aby w większym stopniu spełniały one warunki określone
w dokumentach zamówienia. Negocjacje muszą się odbywać z poszanowaniem ogólnych
zasad udzielania zamówień publicznych (tj. niedyskryminacji, przejrzystości i równego
traktowania) oraz norm etycznych i norm uczciwości.
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
wykonywanie podstawowych
zadań związanych z
procesem negocjacji
wspieranie procesu
negocjacji gromadzeniem
danych i materiałów oraz
analizą danych
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
gromadzenie materiałów,
danych i informacji, w tym
pochodzących od
wewnętrznych ekspertów, aby
pomóc w przygotowaniu
strategii negocjacyjnych
przygotowania
strategii
negocjacyjnych oraz
wypracowanie
stanowiska
negocjacyjnego na
podstawie badań
i analiz oraz
materiałów
pochodzących od
wewnętrznych
zainteresowanych
stron
udział oraz aktywne
uczestnictwo w spotkaniach
negocjacyjnych
udział
w negocjacjach
i rozwiązywanie
złożonych kwestii
pojawiających się
w odniesieniu do
różnych rodzajów
zamówień
publicznych i umów
prowadzenie negocjacji
i rozwiązywanie prostych
kwestii dotyczących
rutynowych projektów
o niskim stopniu
złożoności
prowadzenie
większości
negocjacji w sprawie
projektów
o wysokim stopniu
złożoności (pod
względem ryzyka,
szczegółów
technicznych lub
aspektów
proceduralnych)
udzielanie wsparcia
w negocjacjach w sprawie
projektów o wyższym stopniu
złożoności
13
Poziom
ekspercki
prowadzenie
złożonych
negocjacji
operacyjnych
i strategicznych
dotyczących
szerokiego
zakresu rodzajów
umów i kwestii
oraz wielu
zainteresowanych
stron
prowadzenie
złożonych
negocjacji
w sprawie
delikatnych pod
względem
politycznym
zamówień
publicznych
o wysokim
stopniu
złożoności
i ryzyka
podejmowanie
działań w celu
uzyskania
najlepszego
stosunku wartości
do ceny oraz
najlepszych
rozwiązań pod
względem
wnoszenia
wkładu
w osiąganie
celów polityk
Kompetencje specyficzne dla zamówień publicznych
Kompetencje przed udzieleniem zamówienia
10. Analiza potrzeb i wymagań
Ocena potrzeb jest procesem, w którym określa się potrzeby dotyczące wpływu na optymalne
wykorzystanie środków albo na środowisko dotyczące przedmiotu zamówienia publicznego,
przy wykorzystaniu różnych środków, a w szczególności: nawiązania kontaktów
z wewnętrznymi i zewnętrznymi zainteresowanymi stronami, w ramach samej organizacji lub
podmiotów trzecich, w celu określenia ich potrzeb, przełożenia określonych potrzeb na
planowanie zamówień publicznych w zakresie dostaw, usług lub zgodnie z planem
budżetowym organizacji oraz rozważenia agregacji potrzeb związanych z tym samym
przedmiotem zamówienia.
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
utrzymywanie kontaktów
z wewnętrznymi
i zewnętrznymi
zainteresowanymi stronami,
aby zrozumieć zakres
bieżących i przewidywalnych
potrzeb
zarządzanie pełnym
procesem analizy
potrzeb i interpretacji
danych
utrzymywanie
kontaktów
z wewnętrznymi
i zewnętrznymi
zainteresowanymi
stronami, aby
zrozumieć potrzeby
organizacyjne
analizowania i interpretowania
zgromadzonych danych oraz
wyciągania wniosków przy
identyfikowaniu
potencjalnych potrzeb
wnoszenie fachowej
wiedzy technicznej
wymaganej
w przypadku
złożonych
postępowań
o udzielenie
zamówienia
sporządzanie pierwszej
oceny potrzeb
identyfikacja podobnych
przypadków oraz
przedstawianie sugestii
dotyczących agregacji potrzeb
w celu
uzyskania oszczędności
gromadzenie istotnych
informacji z wielu
źródeł w
zorganizowany sposób
(np. z użyciem
wzorów)
samodzielne działanie przy
identyfikowaniu potrzeby
przeprowadzenia
standardowych postępowań
o udzielenie
zamówienia oraz prowadzeniu
takich postępowań
5
14
współpraca z innymi
pracownikami w celu
gromadzenia
zaawansowanej
wiedzy
technologicznej do
celów
sporządzenia
specyfikacji
technicznych
proponowanie
alternatywnych opcji
i rozwiązań, aby
lepiej zaspokoić
podstawowe
potrzeby i realizować
podstawowe
priorytety oraz
skuteczniej wydawać
zalecenia
wprowadzanie
rozwiązań i strategii
pomagających
w przewidywaniu
oraz
wypracowywaniu
innowacyjnych
Poziom
ekspercki
nadzorowanie pełnego
procesu oceny potrzeb,
z myślą o możliwości
zwiększenia optymalnego
wykorzystania
środków i wpływu na cele
polityki w całej organizacji
udzielanie porad
w zakresie ewentualnych
rozgraniczeń między
kosztami inwestycyjnymi
i bieżącymi wydatkami
w odniesieniu do
konkretnego budżetu
wywieranie wpływu na
kluczowe zainteresowane
strony w celu wdrożenia
szerzej zakrojonej strategii
organizacji
na rzecz udzielania
zamówień publicznych,
w tym identyfikacji
synergii między
organizacjami
prowadzenie
i kwestionowanie strategii
identyfikacji potrzeb
organizacji i tworzenia
kultury wyników
i innowacji
sposobów służących
zaspokojeniu
wewnętrznych
i zewnętrznych
potrzeb (np.
agregacji potrzeb)
przekazywanie
w przekonujący
sposób
wewnętrznym
i zewnętrznym
zainteresowanym
stronom informacji
na
temat zalecanego
podejścia
11. Wstępne konsultacje rynkowe
Analiza rynkowa zapewnia dogłębne spojrzenie na to, jakie dostawy i usługi mogą zostać
zapewnione przez rynek oraz na jakich warunkach. Obejmuje ona gromadzenie informacji na
temat kluczowych czynników stymulujących rozwój rynku (np. politycznych,
środowiskowych, technologicznych, społecznych) oraz na temat potencjalnych oferentów.
Zebrane w ten sposób informacje mogą zostać wykorzystane do określenia strategii udzielania
zamówień publicznych (np. podział na części), ceny referencyjnej oraz kryteriów kwalifikacji
i udzielenia zamówienia z myślą o skuteczniejszej realizacji celów organizacji.
Zaangażowanie rynkowe to proces konsultacji, który pomaga określić potencjalnych
oferentów, potencjalne rozwiązania oraz lukę między potrzebą w zakresie zamówień
publicznych a tym co rynek jest w stanie zaoferować. Zjawisko to pozwala również na
bieżące informowanie rynku o zbliżającym się zamówieniu publicznym. Można stosować
różne techniki zaangażowania rynkowego, takie jak: kwestionariusze, dialog techniczny, dni
otwarte i bezpośrednie, e-maile do dostawców, o ile są one wykorzystywane zgodnie
z zasadami udzielania zamówień publicznych (tj. niedyskryminacji, przejrzystości i równego
traktowania) oraz norm etycznych, norm prywatności, poufności i uczciwości – w celu
zapewnienia efektywnej i uczciwej konkurencji.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
stosowanie zasad
przejrzystości,
niedyskryminacji i równego
traktowania, jak również
norm etycznych, norm
prywatności, poufności
i uczciwości do konsultacji
rynkowych
gromadzenie informacji
z dostępnych źródeł bez
angażowania dostawców,
aby wspierać ocenę rynku
dotyczącą
prostych wymogów
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
stosowanie zasad
niedyskryminacji,
przejrzystości i równego
traktowania, jak również norm
etycznych i norm uczciwości
w konsultacjach rynkowych
dokonanie przeglądu
analizy rynkowej
i zapewnienie
kompletności
przeprowadzanych
badań rynku
dotyczących
złożonych
potrzeb organizacyjnych
zgodnie z zasadami
analizowanie i interpretacja
badań rynku w celu
oszacowania kosztów
i przewidywania budżetów
identyfikowanie
możliwości rynkowych
i proponowanie
środków
ograniczających
wszelkie
zidentyfikowane ryzyko
16
Poziom
ekspercki
wykorzystanie
warunków
i możliwości
rynkowych do
dostosowania
strategii udzielania
zamówień
publicznych do
pojawiających się
tendencji
rynkowych
i kształtowania jej
w taki sposób, aby
jak najlepiej
służyła realizacji
celów
polityki
organizacji
udzielanie porad
w zakresie
najlepszych
technik
zaangażowania
rynkowego oraz
proponowania
sposobów na
ograniczenie
związanego z nimi
ryzyka
przygotowywanie
dokumentacji uzupełniającej
umiejętność oceny
potencjalnego wpływu
czynników rynkowych
z wykorzystaniem stosownych
narzędzi
4
Poz. 125
ustanawianie procesów
umożliwiających
odpowiedniej liczbie
dostawców
uczestnictwo
w konsultacjach
rynkowych
i procedurach dialogu
konkurencyjnego
zapewnienie, aby
strategie udzielania
zamówień publicznych
były opracowywane
w taki sposób, aby
odzwierciedlały
warunki rynkowe, cele
polityk
i zidentyfikowane
możliwości
zidentyfikowanie
ryzyka dla konkurencji
w przypadku
ograniczonej oferty
rynkowej wynikającego
albo z liczby
aktywnych dostawców,
albo z charakteru usługi
lub dostawy
5
6
17
nadzorowanie
procesu analizy
rynkowej
i podejmowania
stosownych
decyzji na
podstawie oceny
przewidywanie
przyszłych zmian
i ewentualnego
ryzyka w łańcuchu
dostaw
propagowanie
kultury
zaspokajania
i przekraczania
wewnętrznych
potrzeb oraz
maksymalizowania
optymalnego
wykorzystania
środków na
szczeblu
organizacyjnym
rozumienie
i otwieranie
rynków przez
wywieranie
wpływu na
łańcuchy dostaw
(np. konsultacje
z MŚP) za
pośrednictwem
zaangażowania
rynkowego
12. Strategie udzielania zamówień publicznych
Opracowywanie strategii udzielania zamówień publicznych polega na celowym
wykorzystaniu poszczególnych etapów postępowania o udzielenie zamówienia w celu
odzwierciedlenia i wykorzystania warunków przedmiotu zamówienia oraz określenia
najbardziej odpowiedniego i skutecznego procesu realizacji celów organizacji, oraz
zapewnienia prawdziwej konkurencji. Powyższe obejmuje określenie najbardziej
odpowiedniej opcji spośród: rodzajów procedur udzielania zamówień, samodzielnego lub
wspólnego udzielania zamówień, właściwości postępowania, takich jak: zakres, czas trwania
i podział na części, technik i instrumentów elektronicznego składania ofert (aukcje i katalogi
elektroniczne oraz dynamiczne systemy zakupów), rodzajów umów (np. umowa bezpośrednia
lub umowa ramowa) oraz klauzul dotyczących realizacji zamówienia.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
rozumienie powszechnie
stosowanych postępowań
o udzielenie zamówienia,
technik elektronicznego
składania
ofert i rodzajów umów
rozumienie poszczególnych
etapów strategii udzielania
zamówień publicznych
przedstawianie
sugestii co do
stosowania różnych
postępowań
o udzielenie
zamówienia oraz
technik udzielania
zamówień na
potrzeby
opracowania
strategii udzielania
zamówień
publicznych
wspieranie badań nad
postępowaniami o udzielenie
zamówienia, technikami
i instrumentami do celów
strategii
udzielania zamówień
publicznych
gromadzenie informacji
niezbędnych do podejmowania
decyzji i wydawania zaleceń
w sprawie strategii udzielania
zamówień publicznych, które
to decyzje i zalecenia opierają
się na danych
nadzorowanie
procesu badań
i analizy oraz
podejmowania
ostatecznej decyzji
w sprawie
najbardziej
odpowiedniej
procedury
udzielania zamówień
wnoszenie wkładu na rzecz
wsparcia procesu
decyzyjnego dotyczącego
strategii udzielania zamówień
publicznych,
np. w drodze streszczania
i przekazywania
zgromadzonych informacji na
temat opcji udzielania
zamówień
publicznych
umiejętne stosowanie całego
zakresu postępowań
o udzielenie zamówienia,
technik elektronicznego
składania
ofert, rodzajów umów
i w stosownych przypadkach
klauzul dotyczących realizacji
zamówienia
zapewnianie, aby
dostępne były
właściwe zasoby do
przeprowadzenia
procesu badań
i analizy
18
Poziom
ekspercki
udzielanie
praktykom
fachowych
porad
związanych
z procesem
opracowywania
zamówień
publicznych
oraz
wspierania
stosowania
alternatywnych
procedur
udzielania
zamówień
udzielanie
pomocy
w
kształtowaniu
polityki
organizacyjnej
i krajowej, aby
wesprzeć dobrą
strategię
udzielania
zamówień
publicznych
analizowanie
i wdrażanie
ustaleń
z analizy
rynkowej
i
zaangażowania
rynkowego
w celu
kształtowania
strategii
udzielania
zamówień
publicznych
umiejętność oceny
i podejmowania
działań w celu
ograniczenia
wszelkiego ryzyka
wynikającego ze
związanych
z różnymi opcjami
niekonkurencyjnych
zachowań
dostawców,
z wykorzystaniem
wyników analizy
rynkowej
podejmowanie
decyzji o kształcie
strategii udzielania
zamówień
publicznych
z wykorzystaniem
pełnego zakresu
procedur
i technik udzielania
zamówień
13. Specyfikacja techniczna
Sporządzanie specyfikacji technicznych polega na przekształcaniu ustaleń z oceny potrzeb
i analizy rynkowej w konkretne specyfikacje oraz kryteria oceny, które można wykorzystać
przy ocenie ofert i udzielaniu zamówienia publicznego. Obejmuje to ustalanie w odniesieniu
do przedmiotu zamówienia celów oraz minimalnych wymogów, które nie będą zbyt
rygorystyczne, dzięki czemu uniknie się zbędnego ograniczania konkurencji. Zapewnianie,
aby specyfikacje techniczne były skoncentrowane na rezultatach i nie ulegały dezaktualizacji,
ma kluczowe znaczenie dla umożliwienia innowacji i stałego doskonalenia. Podczas
sporządzania specyfikacji technicznych nabywcy publiczni powinni mieć już określone
kryteria wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia zamówienia, które zostaną wykorzystane do
oceny ofert mającej na celu ustalenie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.
W specyfikacjach technicznych mogą się znajdować również odniesienia do norm
i oznakowań w celu zapewnienia jednolitego rozumienia, przejrzystości i równego
traktowania.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
wnoszenie wkładu w
przygotowywanie jasnych
specyfikacji technicznych
dostosowanie standardowych
lub wcześniej stosowanych
specyfikacji istotnych
warunków zamówienia do
bieżących potrzeb
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
gromadzenie informacji
i analiz dotyczących treści
technicznej na potrzeby
wsparcia opracowywania
specyfikacji
stosowanie kryteriów
kwalifikacji i udzielenia
zamówienia oraz ich wpływu
na rynek
zapewnianie, aby specyfikacje
techniczne były zgodne
z zasadami udzielania
zamówień publicznych,
zobowiązaniami
horyzontalnymi np. w zakresie
dostępności oraz wymogami
prawnymi specyficznymi dla
danego sektora
20
sporządzanie
specyfikacji,
w których
wykorzystuje się
zmiany na rynku
i które aktualizuje
się zgodnie ze
zmieniającymi się
potrzebami
współpraca
z odpowiednimi
pracownikami
i służbami w celu
gromadzenia
zaawansowanej
wiedzy
technologicznej
na potrzeby
sporządzenia
specyfikacji
technicznych
określenia kryteriów
kwalifikacji
i udzielenia
zamówienia, aby
zapewnić optymalny
stosunek wartości do
ceny ze
zrozumieniem
konsekwencji
rynkowych
i wymogów
prawnych oraz
w celu potencjalnego
wykorzystania norm
i oznakowania
Poziom
ekspercki
udzielanie porad
lub przewodzenia
przy
opracowywaniu
bardzo złożonych
specyfikacji
kierowanie
opracowywaniem
innowacyjnych
i
przyszłościowych
specyfikacji wraz
z odpowiednimi
specjalistami
i ekspertami,
w tym
zastosowania
wymogów
funkcjonalnych
dokonanie
przeglądu
specyfikacji
technicznych
w przypadku
złożonych
i prestiżowych
zamówień
publicznych
4
stosowanie kryteriów innych
niż kryterium cenowe w
odniesieniu do rutynowych
postępowań o udzielenie
zamówienia, w tym nadania
odpowiedniego znaczenia
kryteriom w celu zapewnienia
najlepszej równowagi między
ceną i jakością
5
stosowanie odniesień do norm i
oznakowań w celu zapewnienia
bardziej jednolitego rozumienia
dokumentów
zamówienia przez nabywców
i dostawców
przekazywanie
członkom zespołu
wytycznych
dotyczących
sporządzania
specyfikacji
technicznych
6
nawiązywanie współpracy
z ekspertami w celu
zrozumienia planów działania
w zakresie technologii, które to
plany będą
stanowić wsparcie przy
sporządzaniu specyfikacji
technicznych dotyczących
zamówień na innowacje
rozumienie planów
działania w zakresie
technologii
i wykorzystania ich
przy sporządzaniu
specyfikacji
technicznych
14. Dokumentacja przetargowa
W celu rozpoczęcia postępowania o udzielenie zamówienia należy przygotować
dokumentację przetargową i określić kryteria wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia
zamówienia, które stanowią podstawę decyzji o udzieleniu zamówienia. W dokumentacji
przetargowej (wraz ze specyfikacjami technicznymi) wyjaśnia się wymogi administracyjne
postępowania, uzasadnia szacowaną wartość umowy i określa warunki dotyczące składania
i oceny ofert oraz udzielania zamówień. Może ona obejmować inne elementy, takie jak
projekt postanowień umowy, warunki anulowania przetargu oraz modyfikacje, przepisy
dotyczące wykonania i rozwiązania umowy itp.
Lp.
1
Poziom
podstawowy
wspieranie
przygotowywania
dokumentów zamówienia,
takich jak instrukcje dla
oferentów, załączniki, które
należy wypełnić, oraz
projekty umów – na
podstawie wytycznych i
wzorów
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
sporządzanie dokumentów
zamówienia zgodnie
z polityką organizacji oraz
prawem unijnym
i krajowym
opracowywanie i
uzupełnianie
dokumentacji
przetargowej, która
odzwierciedla cele
organizacji i stanowi
pomoc w
maksymalizacji
optymalnego
wykorzystania
środków
publikacja ogłoszeń
o przetargach oraz udzielanie
odpowiedzi na pytania
podmiotów gospodarczych
dotyczące
wymogów zawartych
w dokumentacji przetargowej
zapewnienie, aby do
ogłoszonych
postępowań
o udzielenie
zamówienia
zastosowano
właściwą metodykę
3
opracowywanie zarówno
standardowych, jak
i niestandardowych
postanowień umownych we
współpracy
z doradcami prawnymi
4
weryfikacja zgodności
i kompletności
przygotowanych dokumentów
zamówienia
przewidywanie
i eliminowanie
ryzyka związanego
z finansowymi
i prawnymi
aspektami
odnośnych
dokumentów
zatwierdzanie
ostatecznej
dokumentacji
i innych decyzji
zarządczych
dotyczących procesu
2
zapewnienie jakości procesu
sporządzania dokumentacji
przetargowej przez
zastosowanie właściwej
metodyki
i właściwych norm
22
Poziom
ekspercki
wnoszenie wkładu
w strategię
organizacji w zakresie
dokumentacji
przetargowej oraz
działania jako punkt
odniesienia dla innych
do celów przeglądu
i weryfikacji
zgodności
opracowanie
i realizacja
przejrzystej i
odpowiedniej strategii
sporządzania
dokumentacji
przetargowej dla
organizacji w pełnej
zgodności
z ograniczeniami
i możliwościami
prawnymi
15. Ocena i wybór najkorzystniejszej ofert
W celu określenia, która z ofert jest najkorzystniejsza ekonomicznie, proces oceny ofert musi
zapewniać, aby oferty były oceniane w sposób obiektywny i zgodny z prawem oraz pod
kątem kryteriów wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia zamówienia określonych
w zaproszeniu do składania ofert. Komisji oceniającej powinni przewodniczyć doświadczeni
administratorzy, którzy są dobrze zorientowani w swoich rolach, zadaniach i obowiązkach
proceduralnych, wspierani przez właściwych ekspertów technicznych w dziedzinie
przedmiotu zamówienia, w tym oceny norm i oznakowań. Proces należy udokumentować
w celu zapewnienia dowodów i uzasadnienia udzielenia zamówienia.
Lp.
1
2
3
4
5
Poziom
podstawowy
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
wspieranie procesu
oceny, w tym do
przygotowywania
dokumentacji dla komisji
oceniającej
prowadzenie oceny pod kątem
określonych kryteriów i
wydawania zaleceń w celu
wsparcia podejmowania
decyzji w sprawie udzielenia
zamówienia
przewodniczenie
komisji oceniającej
w przypadku
większości rodzajów
procedur
zarządzanie
dokumentacją
przetargową, w tym
przyjmowania ofert
i archiwizowania
uczestnictwo w charakterze
członka z prawem głosu
w głosowaniach komisji
oceniającej w przypadku
rutynowych
zamówień
zapewnianie, aby
proces oceny był
przeprowadzany
w sposób spójny,
przejrzysty
i uczciwy
uczestnictwo w ocenie
ofert i zapewnienia, aby
proces został
udokumentowany
wykrywanie możliwych
przypadków zachowań
niekonkurencyjnych
i korupcyjnych, takich jak
zmowa między dostawcami,
w zależności od oferty
przygotowywanie informacji
zwrotnych i przekazywanie ich
oferentom
dokumentowanie procesu
oceny zastosowanego do
uszeregowania ofert, aby
zapewnić właściwą
sprawozdawczość i ścieżkę
audytu
23
zapewnianie, aby
liczba członków
panelu oceniającego
była odpowiednia
oraz aby posiadali
oni odpowiednie
umiejętności oraz
wiedzę i nie
pozostawali
w konflikcie
interesów
przekazywanie
zainteresowanym
stronom rezultatów
oceny
przeprowadzonej
przez panel
oceniający
Poziom
ekspercki
ułatwianie
rozstrzygania
skomplikowanych
spraw, w których
trudno ocenić
oferty lub
w których
występuje
konflikt
interesów
przedstawianie
sugestii
dotyczących
mobilizacji
stosownych
ekspertów do
uczestnictwa
w pracach komisji
oceniających
Kompetencje specyficzne dla zamówień publicznych
Kompetencje po udzieleniu zamówienia
16. Zarządzanie umowami
Zarządzanie umowami polega na zapewnianiu, aby przedmiot zamówienia został dostarczony
zgodnie z warunkami zawartymi w specyfikacjach technicznych i w umowie oraz zgodnie ze
wszystkimi wymogami prawnymi i specyfikacjami technicznymi. Obejmuje ono aspekty
związane z zarządzaniem, ryzykiem, wynikami (oraz kluczowymi wskaźnikami skuteczności
działania), zasadami modyfikacji umów oraz zarządzania finansami w odniesieniu do umów.
W przypadku zamówień na dostawy zarządzanie umowami obejmuje również zarządzanie
logistyką i zapasami. Oznacza to zapewnianie, aby towary były dostarczane terminowo
i spełniały normy jakości oraz aby dostępność zapasów była utrzymywana w sposób
konsekwentny i opłacalny.
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
gromadzenie danych do
celów monitorowania
realizacji umowy
określanie i wdrażanie planu
zarządzania umowami
zarządzanie portfelem
umów do celów
udzielania zamówień
publicznych na
dostawy, roboty
budowlane i usługi
aktualizacja
i prowadzenie bazy
danych i rejestrów
dotyczących umów
monitorowanie wykonania
umów pod kątem wcześniej
określonych kluczowych
wskaźników skuteczności
działania
przewidywanie
realizacji umowy już
na etapie przed
udzieleniem
zamówienia, aby
zminimalizować
późniejszą liczbę
modyfikacji umowy
wspieranie funkcji
realizacji umowy zgodnie
z zakresem, jakością,
terminem i budżetem
prowadzenie regularnych ocen
ryzyka dotyczących umów
w sprawie zamówienia
publicznego
stosowanie praktyk
zarządzania
w trudnych sytuacjach
umiejętność
przedstawiania
sprawozdań na temat
etapów i rezultatów
realizacji umowy
stosowanie warunków umów w
różnych okolicznościach
podejmowanie decyzji
w sprawie
rozwiązania umowy
24
Poziom
ekspercki
nadzorowanie
zarządzania
złożonymi
umowami
i udzielania
porad
dotyczących
rozwiązywania
umów,
w przypadku
których
występują
problematyczne
kwestie
kształtowanie
polityki
zarządzania
umowami na
szczeblu
organizacyjnym
lub krajowym
zapewnianie
dostosowania
do polityki
krajowej lub
wymogów
prawnych pod
względem
zarządzania
logistyką
i zapasami
kierowanie
strategią
dotyczącą
logistyki
i zapasów
w całej
organizacji
w skuteczny
oraz efektywny
sposób
7
8
– 171 –
wspieranie zarządzania
zapasami oraz
informowanie, gdy
pojawią się problemy
z logistyką lub zapasami
udzielanie porad dotyczących
modyfikacji umowy
przygotowywanie podstawy do
rozwiązania umowy
stosowanie środków
naprawczych w przypadku
uchybień postanowieniom
umownym
stosowanie bezpośredniego
doświadczenia w logistyce
i prowadzenia zarządzania
zapasami
25
Poz. 125
rozumienie
wszystkich aspektów
związanych z prawem
umów oraz
strategiami
zarządzania
umowami, oraz
zdolność do
udzielania porad
dotyczących tych
aspektów
stosowanie
zarządzania logistyką
i zapasami do celów
dostawy towarów
złożonych
17. Certyfikacja i płatność
Przed dokonaniem płatności na rzecz wykonawcy za wykonanie dostaw, robót budowlanych
lub usług organizacja zamawiająca musi przeprowadzić kontrolę weryfikacyjną w celu
zapewnienia dostosowania do specyfikacji warunków umowy i wszystkich mających
zastosowanie przepisów w zakresie finansów i rachunkowości.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
gromadzenie faktur i innych
dokumentów, które stanowią
wsparcie dla procesu
weryfikacji udzielenia
zamówienia
publicznego
udzielanie pomocy
w zapewnianiu jasnej ścieżki
audytu w odniesieniu do
wszystkich dokonanych
płatności
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
Poziom
ekspercki
wykonywanie przeglądu
dokumentacji wymaganej do
celów procesu certyfikacji
płatności
ocenianie zgodności
dostaw, robót
budowlanych lub
usług z warunkami
złożonych umów
tworzenie kultury
przeprowadzania
kontroli
weryfikacyjnych
w całej
organizacji
stosowanie właściwych technik
i narzędzi do kontroli
podwójnych płatności
opracowywanie
środków
ograniczających
ryzyko w celu
zapobiegania
oszustwom
i wykrywanie
oszustw przy
płatnościach, takich
jak podwójne
płatności
3
ocenianie zgodności dostaw,
robót budowlanych lub usług
z warunkami rutynowych
umów
4
przygotowywanie zaleceń
dotyczących zatwierdzania lub
odrzucania płatności
26
akceptacja lub
odrzucanie wniosków
o płatność
rozwiązywanie
problemów
z płatnościami
związanych
z niezgodnością
dostaw, robót
budowlanych lub
usług
wykonywanych
w ramach
zamówień
o dużej wartości z
warunkami
umowy
18. Sprawozdawczość i ocena
Sprawozdawczość i ocena to ocena ex post wyników i rezultatów procedury udzielania
zamówień, która ma na celu wykrycie mocnych i słabych stron oraz wyciągnięcie wniosków
na potrzeby przyszłych zaproszeń do składania ofert. Dokonuje się jej na podstawie
zgromadzonych danych zgodnie z organizacyjnymi i krajowymi obowiązkami
sprawozdawczymi.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
wspieranie przeprowadzania
analizy dotyczącej realizacji
zamówienia, w tym przez
gromadzenie danych
z procesu zarządzania
zamówieniem publicznym
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
prowadzenie procesu
sprawozdawczości i oceny
w zakresie zamówienia w celu
zapewnienia, aby organizacja
wyciągała wnioski z
doświadczeń
zapewnienie prowadzenia
rejestrów wszystkich
transakcji oraz ścieżki audytu
analizowanie danych na temat
realizacji oraz formułowania
wyraźnych ustaleń i zaleceń
gromadzenie istotnych
danych, które stanowią
pomoc w spełnianiu
krajowych i organizacyjnych
obowiązków
sprawozdawczych
prowadzenie weryfikacji ex
post oraz sporządzania
sprawozdań na temat
standardowych przypadków
osiągania niewystarczających
wyników
analizowanie
złożonych
przypadków
osiągania
niewystarczających
wyników w celu
zidentyfikowania ich
podstawowych
przyczyn oraz
wydawania zaleceń
co do środków
łagodzących
zapewnianie
przejrzystości
danych i ustaleń
zgodnie
z organizacyjnymi
i krajowymi
strategiami
i normami
wdrażanie zaleceń
z audytu
i sprawozdań
z weryfikacji ex post
angażowanie
dostawców
w rozmowy na temat
poprawy wyników
4
27
Poziom
ekspercki
analizowanie
sprawozdawczości
w zakresie
realizacji
zamówienia w celu
dokonania oceny
wkładu w osiąganie
celów organizacji
dokonanie
przeglądu
sprawozdań na
temat złożonych
przypadków
osiągania
niewystarczających
wyników
nadzór wdrażania
zaleceń ze
sprawozdań
z audytu
i weryfikacji ex post
rozwijanie kultury
angażowania
dostawców
w ramach
organizacji w celu
stworzenia
wyraźnych kanałów
komunikacji do
celów informacji
zwrotnych
i usprawnień
19. Rozwiązywanie konfliktów i mediacje
Metody rozwiązywania konfliktów oraz mediacja odnoszą się do procesu obejmującego
zapobieganie punktom spornym, nieporozumieniom i konfliktom między stronami oraz
rozwiązywanie ich na wszystkich etapach procedury udzielania zamówień, oraz zarządzania
umowami w celu osiągnięcia porozumienia we wspólnym interesie obu stron. W ich zakresie
mieści się również zarządzanie skargami złożonymi przeciwko organizacji zgodnie
z krajowym systemem odwoławczym oraz zrozumienie krajowego systemu odwoławczego
oraz systemu środków odwoławczych i mechanizmów rozwiązywania konfliktów na
poszczególnych szczeblach.
Lp.
Poziom
podstawowy
1
identyfikowanie
potencjalnych konfliktów
i kierowania ich na
odpowiedni poziom
hierarchii zgodnie ze
strategią
organizacji
2
3
4
gromadzenie informacji na
potrzeby wsparcia
zarządzania skargami
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
przewidywanie
i podejmowanie kroków w celu
zapobiegania potencjalnym
konfliktom
obiektywne analizowanie
faktów na temat danej sytuacji
i przedstawiania jasnych
ustaleń i zaleceń dotyczących
potencjalnych rozwiązań
uczestniczenie w procesie
rozwiązywania konfliktu
udzielanie pomocy
w rozpatrywaniu skarg, np.
przez sporządzanie stosownych
odpowiedzi
28
zarządzanie
kwestiami
proceduralnymi
i umownymi, takimi
jak roszczenia
i spory itp.
zarządzanie
procesem
rozwiązywania
konfliktu
z wykorzystaniem
różnych technik
rozwiązywania
konfliktów,
arbitrażu i mediacji
przedstawianie
zaleceń mających na
celu poprawę
procedur
organizacyjnych
dotyczących
unikania
i rozstrzygania
konfliktów oraz
skarg
Poziom
ekspercki
kierowanie
działaniami
w przypadku
eskalacji konfliktu
zatwierdzanie
odpowiedzi na
skargi
wdrażanie
wniosków
wyciągniętych ze
spraw
odwoławczych na
szczeblu krajowym
i europejskim, jak
również z dobrych
praktyk oraz ze
spraw, które
rozstrzygnięto bez
osiągania poziomu
oficjalnej skargi
tworzenie kultury
rozwiązywania
konfliktów
i mediacji
z oferentami
i dostawcami
Kompetencje miękkie
Kompetencje o charakterze osobistym
20. Zdolności dostosowawcze i modernizacja
Specjaliści do spraw zamówień publicznych muszą być zdolni do reakcji i adaptacji w obliczu
zmieniających się zadań i okoliczności. Zmiany takie mogą dotyczyć metod pracy (np.
cyfryzacja), oczekiwań obywateli (np. bezpieczeństwo żywności), rozwiązań i wyzwań
technologicznych (np. duże zbiory danych i cyberbezpieczeństwo), scenariuszy kryzysowych
(np. pandemii, klęsk żywiołowych) oraz wyzwań politycznych (np. zmiana klimatu).
Specjaliści do spraw zamówień publicznych muszą na bieżąco śledzić istotne zmiany
w środowisku regulacyjnym, politycznym i technologicznym zamówień publicznych. Muszą
zachować otwarty umysł na zmiany warunków, nowe pomysły i punkty widzenia oraz metody
pracy. Muszą się dostosowywać, być elastyczni w stosunku do zmian, a nawet mierzyć się ze
zmianami przez szukanie nowoczesnych i innowacyjnych rozwiązań mających na celu
przezwyciężenie nowych wyzwań związanych z zamówieniami publicznymi. Powinni być
w stanie ponownie ocenić swoje podejście w sytuacjach kryzysowych w celu zapewnienia
zgodności z wymogami, wykorzystując w pełni dostępny zakres elastyczności. Powinni
zidentyfikować możliwości uczenia się i rozwoju wspierające sprawne dostosowywanie się
do zmian i nowych narzędzi.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
umiejętność pozytywnego
przyjęcia nowych
priorytetów oraz
zastosowania nowych
narzędzi i procesów
wdrażanie nowych technik
udzielania zamówień
publicznych oraz nowych
podejść do ich udzielania
zgodnie ze
strategiami modernizacji
udzielania zamówień
publicznych
sugerowanie sposobów
skutecznego
funkcjonowania zmiany
i wykazywania
pozytywnego nastawienia
wnoszenie wkładu
w otoczenie, które ułatwia
zmianę zespołową
i indywidualną oraz procesy
uczenia się
wnoszenie wkładu w
otoczenie, które
ułatwia zmianę
zespołową
i indywidualną oraz
procesy uczenia się
dostosowywanie
wewnętrznych
procedur
i przepływów pracy
zgodnie z
wdrożonymi
inicjatywami na
rzecz zmian
3
przygotowanie
zespołu ds.
zamówień
publicznych
i organizacji do
poradzenia sobie ze
zmianą, reakcji na
nią i dostosowania
się do niej
4
wspieranie otoczenia
sprzyjającego
innowacjom,
uczeniu się
29
Poziom
ekspercki
poszukiwanie
innowacyjnych
i skutecznych sposobów
na usprawnienie
procedur udzielania
zamówień stosowanych
przez organizację –
zgodnie
z innowacyjnymi
tendencjami w obszarze
służby cywilnej
zidentyfikowanie
przyszłych kompetencji
i wiedzy fachowej
wymaganych przez
organizację do szybkiej
reakcji i adaptacji
stanowienie
organizacyjnego
kontekstu na potrzeby
uczenia się i rozwoju
oraz zapewnianie
profesjonalizacji za
pośrednictwem
podnoszenia
umiejętności
specjalistów ds.
zamówień publicznych
zachęcanie do kultury
zmian i innowacji, aby
zapewnić lepsze
rezultaty dla obywateli
i rozwojowi oraz
zapewnienie, aby
potrzeby w zakresie
uczenia się i
rozwoju zostały
zaspokojone
21. Myślenie analityczne i krytyczne
Specjaliści ds. zamówień muszą myśleć analitycznie i krytycznie, aby dokładnie
i obiektywnie oceniać informacje. Stosują oni w tym celu właściwe osądy, przewidują
możliwości i zagrożenia oraz rozwiązują problemy w skuteczny i kreatywny sposób.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
gromadzenie i analiza
istotnych danych przy
jednoczesnym
konsekwentnym
stosowaniu obowiązujących
podejść jakościowych
i ilościowych
interpretowanie tendencji
i wzorów przy przetwarzaniu
danych
identyfikacja
alternatywnych rozwiązań
przy rozwiązywaniu
problemów
umiejętność krytycznego
przeglądu dokumentów,
z zapewnieniem rozważenia
konsekwencji i ryzyka
odznaczanie się
świadomością możliwości
i ryzyka w całym cyklu
udzielania zamówień
publicznych
analizowanie potencjalnego
ryzyka oraz podnoszenia
świadomości wśród
współpracowników
i zainteresowanych
stron na temat tego ryzyka,
a także sugerowania
odpowiednich podejść do
ograniczania ryzyka
31
Poziom
zaawansowan
y
rozwijanie
procesów
analitycznych
w celu zapewnienia,
aby wszystkie
istotne czynniki
zostały
uwzględnione
stanowienie
kryteriów oceny
danych, przy
jednoczesnym
uwzględnieniu
zarówno bieżących,
jak i przyszłych
potrzeb
stosowanie podejść
do udzielania
zamówień
publicznych na
podstawie sytuacji
i wymogów
Poziom
ekspercki
określanie charakteru
i zakresu analizy
interpretowanie wyników
analizy w celu wspierania
i uzasadniania decyzji
strategicznych
kierowanie
monitorowaniem
pojawiających się
zagrożeń
22. Komunikacja
Komunikacja ma na celu zapewnienie, aby cele i procesy polityki w dziedzinie zamówień
publicznych ogółem oraz cele i procesy poszczególnych postępowań o udzielenie zamówienia
były dobrze rozumiane przez zainteresowane strony. Opiera się ona na wykorzystaniu
odpowiednich kanałów komunikacji (ustna, pisemna, elektroniczna) w celu przekazania
właściwych i dokładnych informacji zgodnie z zasadami niedyskryminacji, przejrzystości
i równego traktowania w ramach udzielania zamówień publicznych. Zgodnie z powyższym
specjaliści ds. zamówień publicznych muszą dostosowywać środek komunikacji i przekaz do
odbiorców docelowych.
Lp.
1
2
3
4
5
Poziom
podstawowy
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
umiejętność aktywnego
słuchania, mówienia
i pisania w wyraźny,
logiczny i spójny sposób
praktyczne wykorzystanie
umiejętności aktywnego
słuchania i umiejętności
komunikacyjnych
w rozmowach i na
spotkaniach
zapewnianie skutecznego
udostępniania informacji za
pośrednictwem różnych
kanałów komunikacji
przygotowywanie
szczegółowych i dokładnych
rezultatów komunikacji w celu
przedstawienia priorytetów w
zakresie zamówień
publicznych za pośrednictwem
strategii komunikacyjnej
organizacji
wspieranie zespołu w
opracowywaniu rezultatów
komunikacji
demonstrowanie etycznych
i profesjonalnych
zachowań zgodnych
z kodeksem postępowania
i normami etycznymi
organizacji
zrozumienie i poszanowanie
polityki organizacji
w dziedzinie przestrzegania
przepisów, ich zakresu oraz
wymogów
i ryzyka z nimi związanych
wskazywanie orientacji na
przestrzeganie przepisów
przy przygotowywaniu
rezultatów zamówienia
rozumienie, a następnie ocena
wpływu naruszenia norm
etycznych i polityki
przestrzegania przepisów
32
prowadzenie
strategicznej,
angażującej
i przekonującej
komunikacji
o konsekwentnym
przekazie
dotyczącym
wartości i celów
wdrożenie strategii
organizacji na rzecz
komunikacji w
odniesieniu do
konkretnych
projektów zamówień
publicznych, z
określeniem
istotnych rezultatów,
nadzorowaniem ich
opracowywania i
przekazywania oraz
stworzeniem
struktury
zapewniającej dobry
przepływ
komunikacji
propagowanie
kodeksu
postępowania i norm
etycznych
organizacji wśród
pracowników
wykonywanie
przeglądu
i monitorowania
projektów zamówień
publicznych oraz
zapewnienia, aby
procesy w łańcuchu
dostaw były zgodne
z krajową polityką w
dziedzinie etyki
Poziom
ekspercki
tworzenie otwartego
i przejrzystego otoczenia
dla komunikacji
w ramach organizacji
i opowiadanie się za
takim otoczeniem
określanie dla organizacji
strategii komunikacji w
zakresie zamówień
publicznych, w ramach
której propaguje się
priorytety organizacji
dotyczące zamówień
publicznych
propagowanie
kreatywnych,
innowacyjnych i
efektywnych metod
komunikacji
opracowywanie kodeksu
postępowania i etyki
organizacji oraz
stworzenia warunków do
jego przestrzegania przez
pracowników
tworzenie kultury
przestrzegania przepisów
w organizacji oraz
dostosowania jej do
regulacji rządowych
i polityki rządowej
konsultowanie się
z ekspertami z zakresu prawa
oraz innych dziedzin
w przypadku wątpliwości co do
praktyk związanych
z przestrzeganiem przepisów
Poz. 125
przedstawianie
praktycznych
zaleceń dotyczących
zwiększenia
zgodności z polityką
przestrzegania
przepisów
i polityką
regulacyjną
obowiązującymi
w organizacji
monitorowanie działań
i planów, które prowadzą
do skutecznego
przestrzegania przepisów
i ciągłego doskonalenia
identyfikacje i analiza
problemów
z przestrzeganiem
przepisów, które mogą
stanowić zagrożenie dla
jakości pracy i rozwoju
organizacyjnego
23. Etyka i przestrzeganie przepisów
Zainteresowane strony zamówienia publicznego muszą zapewnić przestrzeganie wszystkich
mających zastosowanie przepisów, kodeksów postępowania i wytycznych oraz zgodność
z zasadami udzielania zamówień publicznych: równego traktowania, niedyskryminacji,
przejrzystości i proporcjonalności. Wszystkie zainteresowane strony zaangażowane
w zamówienie publiczne muszą zapewnić weryfikację w całym zakresie konkretnych zadań,
wykorzystując dostępne narzędzia do oceny ryzyka wystąpienia z jednej strony konfliktu
interesów, korupcji, a z drugiej strony praktyk antykonkurencyjnych dostawców, takich jak
uzgodnienia lub zmowy przetargowe lub potencjalnych problemów z przestrzeganiem
przepisów w ich pracy.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
demonstrowanie etycznych
i profesjonalnych
zachowań zgodnych
z kodeksem postępowania i
normami etycznymi
organizacji
wskazywanie orientacji na
przestrzeganie przepisów
przy przygotowywaniu
rezultatów zamówienia
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
zrozumienie i poszanowanie
polityki organizacji
w dziedzinie przestrzegania
przepisów, ich zakresu oraz
wymogów
i ryzyka z nimi związanych
rozumienie, a następnie ocena
wpływu naruszenia norm
etycznych i polityki
przestrzegania przepisów
konsultowanie się z ekspertami
z zakresu prawa oraz innych
dziedzin w przypadku
wątpliwości co do praktyk
związanych z przestrzeganiem
przepisów
4
34
propagowanie
kodeksu
postępowania i norm
etycznych
organizacji wśród
pracowników
wykonywanie
przeglądu i
monitorowanie
projektów zamówień
publicznych oraz
zapewnienie, aby
procesy w łańcuchu
dostaw były zgodne
z krajową polityką
w dziedzinie etyki
przedstawianie
praktycznych
zaleceń dotyczących
zwiększenia
zgodności z polityką
przestrzegania
przepisów i
polityką regulacyjną
obowiązującymi w
organizacji
Poziom
ekspercki
opracowywanie kodeksu
postępowania i etyki
organizacji oraz
stworzenie warunków do
jego przestrzegania przez
pracowników
tworzenie kultury
przestrzegania przepisów
w organizacji oraz
dostosowanie jej do
regulacji rządowych
i polityki rządowej
monitorowanie działań
i planów, które prowadzą
do skutecznego
przestrzegania przepisów
i ciągłego doskonalenia
identyfikowanie i analiza
problemów z
przestrzeganiem
przepisów, które mogą
stanowić zagrożenie dla
jakości pracy i rozwoju
organizacyjnego
Kompetencje miękkie
Kompetencje międzyludzkie
24.Współpraca
Żaden pracownik ds. zamówień publicznych nie działa w odosobnieniu. Aby osiągnąć sukces,
specjaliści ds. zamówień muszą współpracować ze sobą nawzajem oraz ze swoim
otoczeniem. Oznacza to pracę w zespołach i zachęcanie do dzielenia się pomysłami oraz
strategiami, a w konsekwencji gromadzenie fachowej wiedzy. Ma to zastosowanie w równym
stopniu do małej organizacji, w której nabywca publiczny będzie musiał polegać zarówno na
wewnętrznych, jak i zewnętrznych zainteresowanych stronach, co do większych organizacji
i centralnych jednostek zakupujących, w których istnieje świadoma strategia budowania
multidyscyplinarnych zespołów ds. zamówień publicznych w odniesieniu do konkretnych
postępowań o udzielenie zamówienia (np. prawnik, ekonomista, specjalista lub ekspert
w danym przedmiocie).
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
uwzględnianie swojej roli
oraz aktywnego wnoszenia
wkładu w osiąganie celów
zespołu ds. zamówień
publicznych
wnoszenie wkładu
w dynamikę zespołu, aby
zapewnić pozytywne relacje
zawodowe oparte na
współpracy,
umożliwiające sukces zespołu
rozumienie znaczenia
budowania relacji opartych
na zaufaniu i rzetelności
rozwinięcie i wzmocnienie
relacji w ramach
poszczególnych działów oraz
z zainteresowanymi stronami,
obywatelami, dostawcami itp.
stosowanie umiejętności
interpersonalnych we
współpracy z członkami
zespołu
uczciwe i sprawiedliwe
postępowanie z innymi
osobami, ze zrozumieniem
i szacunkiem
35
propagowanie
znaczenia i korzyści
płynących
z różnorodności
i integracji w ramach
zespołów ds.
zamówień
publicznych
wymiana wiedzy
z innymi osobami
przy jednoczesnym
uznaniu ich
doświadczenia
i umiejętności
ułatwianie wymiany
wiedzy fachowej
i zasobów z
zespołami oraz
między nimi,
uwzględniając ich
wymiar
strukturalny,
funkcjonalny
i kulturalny
budowanie silnych
zespołów, które
czerpią korzyści
z różnic w wiedzy
fachowej,
kompetencjach
i pochodzeniu
Poziom
ekspercki
rozwijanie ducha
i kultury zespołu na rzecz
skutecznej pracy
i współpracy zespołowej
propagowanie
sprzyjającego otoczenia
dla pracy zespołowej, co
ma służyć osiągnięciu
wyników
propagowanie
sprzyjającego otoczenia
dla pracy zespołowej, co
ma służyć osiągnięciu
wyników
działanie jako wzór do
naśladowania
i pokazywania dobrych
przykładów współpracy
w organizacji
25. Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami
Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami oznacza tworzenie i utrzymywanie
solidnych stosunków wewnętrznych i zewnętrznych opartych na wzajemnym zaufaniu
i wiarygodności. Specjaliści ds. zamówień publicznych muszą często współpracować
z zainteresowanymi stronami, aby osiągnąć cele organizacji i przyczynić się do
zrównoważonego rozwoju relacji z zainteresowanymi stronami.
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
identyfikowanie
wewnętrznych
i zewnętrznych
zainteresowanych stron
oraz zrozumienia ich
potrzeb
utrzymywanie dobrych
relacji współpracy
z wewnętrznymi
i zewnętrznymi
zainteresowanymi stronami
na szczeblu
operacyjnym
uwzględnienie punktów
widzenia wszystkich
zainteresowanych stron
przy analizowaniu
problemów i możliwości
poszukiwanie rozwiązań,
które zrównoważą potrzeby
różnych zainteresowanych
stron, oraz wyszukiwanie
rozwiązań korzystnych dla
wszystkich
Poziom
Poziom
średniozaawansowany zaawansowany
zapewnianie, aby potrzeby
zainteresowanych stron zostały
wysłuchane i skutecznie
zaspokojone
korzystanie ze
zdrowych relacji
współpracy opartych
na zaufaniu,
zaangażowaniu
i uczciwości
Poziom
ekspercki
opowiadanie się za
zdrowymi i efektywnymi
relacjami współpracy na
wysokim szczeblu
rozwiniecie dobrych, opartych
na wzajemnym zaufaniu,
relacji współpracy i dobrej
komunikacji z wewnętrznymi
i zewnętrznymi
zainteresowanymi stronami
motywowanie
wewnętrznych
i zewnętrznych
zainteresowanych
stron do osiągnięcia
pożądanych
rezultatów
tworzenie w ramach
organizacji kultury
wybitnego zarządzania
relacjami
z zainteresowanymi
stronami
analiza potencjalnych
pozytywnych i negatywnych
konsekwencji, aby wybrać
najbardziej odpowiednie
metody zarządzania relacjami
z zainteresowanymi stronami
wspieranie
otoczenia, w którym
można osiągnąć
rozwiązania
korzystne dla
wszystkich
identyfikowanie
strategicznych relacji
z zainteresowanymi
stronami i nadawanie im
priorytetów
budowanie relacji z odnośnymi
zainteresowanymi stronami
oraz zarządzanie tymi
relacjami, mające na celu
zapewnienie zrównoważonego
rozwoju strategii dotyczących
zainteresowanych stron
5
36
wspieranie
proaktywnej pracy,
która ma na celu
przewidywanie
i łagodzenie
potencjalnych
wyzwań związanych
z komunikacją
z zainteresowanymi
stronami
rozwinięcie
i wykorzystanie
strategicznych
relacji z
zainteresowanymi
stronami
przyjmowanie
odpowiedzialności za
wzmocnienie
ukierunkowania na
zainteresowane strony
i ich zaangażowania
na szczeblu
organizacyjnym
zapewnienie, aby solidne
zarządzanie relacjami
z zainteresowanymi
stronami zostało
uwzględnione
w strategiach
organizacyjnych
26. Zarządzanie zespołem i przywództwo
Zarządzanie zespołem i przywództwo mają kluczowe znaczenie dla określania jasnego
kierunku i osiągalnych celów dla zespołów ds. zamówień publicznych i funkcji udzielania
zamówień. Należy je wykorzystywać do promowania środowiska opartego na współpracy
oraz pracy na rzecz wspólnych celów. Oznacza to stosowanie metod i technik dopasowanych
do zespołu w celu wspierania jego członków, jasne określanie ról i obowiązków, identyfikację
indywidualnych i grupowych oczekiwań dotyczących wyników oraz zachęcanie zespołu do
współpracy na rzecz realizacji określonych celów.
Lp.
1
2
3
4
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
Poziom
zaawansowany
rozumienie różnych
stylów przywództwa
i dostosowanie się do
nich
rozumienie konieczności
dostosowania pracy zespołu do
realizacji celów organizacji
oraz konieczności
odpowiedniego postępowania
odznaczanie się
asertywnością,
pewnością siebie
i inteligencją
emocjonalną przy
zarządzaniu zespołem
zachęcanie do otwartej
komunikacji w ramach
zespołu
przekazywanie
konstruktywnych
informacji zwrotnych, co
ma służyć zapewnieniu
stałego doskonalenia
w ramach zespołu,
organizacji
i służby
przedstawianie
konstruktywnych sugestii
udoskonalania
regularne przekazywanie
członkom zespołu informacji
zwrotnych na temat ich
mocnych i słabych stron
słuchanie i docenianie wkładu
innych członków zespołu
37
umiejętność
planowania
i delegowania
obowiązków oraz
zarządzania nimi
i nadawania im
priorytetów zgodnie
z możliwościami
zespołu
zachęcanie do
inicjatyw na rzecz
zmian i wspierania
tych inicjatyw oraz
angażowania
członków zespołu
Poziom
ekspercki
rozwijanie kultury
najlepszych praktyk
i innowacji w ramach
zespołu ds.
zamówień
publicznych
i w ramach
organizacji
propagowanie
i wspieranie
pozytywnych praktyk
zarządzania zespołem
i przywództwa
kierowanie
inicjatywami na
rzecz zmian, aby
spełnić wymogi
polityki
Kompetencje miękkie
Kompetencje w zakresie wyników
27. Świadomość organizacyjna
Świadomość organizacyjna to rozumienie struktury administracyjnej, kultury organizacyjnej
oraz ram prawnych i politycznych, które mają wpływ na organizację. Umożliwia ona
zrozumienie motywacji poszczególnych zainteresowanych stron oraz podjęcie odpowiednich
działań prowadzących do zabezpieczenia optymalnego wykorzystania środków i najlepszych
rezultatów na rzecz organizacji.
Lp.
1
2
3
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
działanie zgodnie z wizją,
misją i wartościami
organizacji
identyfikowanie interesów
i motywacji wewnętrznych
zainteresowanych stron
i wskazanie powiązanego
ryzyka
opracowywanie
i przeprowadzanie
szkolenia mającego
na celu przekazanie
wartości i metod
pracy organizacji
rozumienie i szanowanie
otoczenia prawnego organizacji
propagowanie
wartości i aspektów
społecznych
organizacji służących
wspieraniu skutecznej
pracy zespołowej
identyfikowanie istotnych
możliwości szkoleniowych,
aby wspierać własny
rozwój zawodowy
rozumienie struktury
i procesów organizacji oraz
sposobu, w jaki
poszczególne działy
wpływają na decyzje
w sprawie zamówień
publicznych
uzyskiwanie wytycznych
i porad od ekspertów
w organizacji, które mają
służyć rozwiązywaniu
problemów
38
Poziom
zaawansowany
przekazanie
najgłębszego
poziomu wiedzy na
temat wewnętrznych
procesów i procedur
organizacji oraz
systemu i narzędzi
Poziom
ekspercki
prowadzenie
i wpływanie na
kształt rozmów na
wysokim szczeblu
dotyczących polityki
wewnętrznej
określenie wyraźnych
perspektyw kariery
zawodowej oraz
możliwości uczenia
się i rozwoju
pracowników
kierowanie strategią
organizacji
w kierunku
osiągnięcia
optymalnego
wykorzystania
środków
28. Zarządzanie ryzykiem
Skuteczna realizacja projektu zamówienia publicznego wymaga zrozumienia i stosowania
kluczowych koncepcji, praktyk i narzędzi zarządzania postępowaniami o udzielenie
zamówienia. Te koncepcje zarządzania projektami można wykorzystać do zapewnienia, aby
projekty zamówień publicznych były realizowane zgodnie z oczekiwanym harmonogramem,
budżetem, jakością, przy zaangażowaniu zainteresowanych stron oraz z ograniczaniem
ryzyka.
Lp.
1
2
3
4
5
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
wykonywanie prostych
zadań i wspierania
przygotowywania
rezultatów
podejmowanie świadomych
i właściwych decyzji, które
wspierają realizację projektu
przestrzeganie wytycznych
i terminów na wykonanie
działań związanych
z rezultatami i projektami
organizowanie i koordynacja
działań zgodnie z celami
i strategią projektu
przedstawianie sprawozdań na
temat postępów w realizacji
projektu i osiągniętych
wyników, łącznie z oceną
jakości
umiejętne zarządzanie
pojedynczym projektem od
etapu określenia zakresu do
zakończenia projektu
identyfikacja zadań
i delegowania ich
z wykorzystaniem
odpowiednich zasobów
39
Poziom
zaawansowany
zapewnienie realizacji
kluczowych etapów
projektu
i dostarczenie
rezultatów, aby
zrealizować cele
projektu
monitorowanie
i prowadzenie
złożonych projektów
w niepewnym
otoczeniu
radzenie sobie ze
złożonymi
problemami
budżetowymi oraz
komunikacją
z zainteresowanymi
stronami
ustanowienie ram
i podejścia dla
projektu,
z zapewnieniem
odpowiedniego
dostosowania celów
projektu do ogólnej
strategii
Poziom
Ekspercki
propagowanie
właściwego systemu
i narzędzi zarządzania
projektami
w organizacji
przyjmowanie
odpowiedzialności za
skuteczność
projektów
i wdrożenie
wybranego podejścia
kierowanie strategią
organizacji na rzecz
zarządzania
projektami
i przewidywania
wysokiego ryzyka
oraz
nieoczekiwanych
sytuacji i łagodzenia
ich skutków
29. Ukierunkowanie na wyniki
Specjaliści ds. zamówień publicznych muszą koncentrować wysiłki i nadawać priorytety
zadaniom, aby zapewnić optymalne wykorzystanie środków, zgodnie z wytycznymi i polityką
w zakresie usług publicznych. Ich zadaniem jest osiągnięcie oszczędności kosztów oraz
realizacja strategicznych i zrównoważonych celów, proaktywne rozpoznawanie
nieefektywności, pokonywanie przeszkód i dostosowywanie swojego podejścia w celu
spójnego dostarczania zrównoważonych i charakteryzujących się wysoką efektywnością
rezultatów zamówień publicznych.
Lp.
1
2
3
4
5
Poziom
podstawowy
Poziom
średniozaawansowany
skuteczne zarządzanie
czasem
i nadawanie
priorytetów zadaniom,
aby dotrzymać
terminów
wykazywanie wytrwałości
i zaangażowania, aby osiągnąć cele
zespołu i organizacji
dokonywanie
przeglądu własnych
wyników i ich
poprawy
określanie celów zespołu, które
wspierają osiągnięcie celów
organizacyjnych i kluczowych
wskaźników skuteczności
działania
energiczne
i wytrwałe
realizowanie
poszczególnych
celów, przy założeniu
wysokich norm
wyników
utrzymywanie koncentracji zespołu
przez ustanawianie krótko- i
długoterminowych planów
działania
rozwinięcie
podstawowego
faktycznego
zrozumienia
czynników
nadających kierunek
działaniom
organizacji
skuteczne zarządzanie
efektywnością zespołu, co ma
służyć osiągnięciu wyników
w zakresie optymalnego
wykorzystania środków
mierzenie, w jakim stopniu
wartości docelowe zostały
osiągnięte
40
Poziom
zaawansowany
określanie celów,
które stanowią
wsparcie dla
osiągania wyników,
oraz wartości
docelowych
dotyczących
optymalnego
wykorzystania
środków
kierowanie zespołem
ds. zamówień
publicznych w taki
sposób, aby spełniał
normy i osiągnął
wyniki zgodne
z wartościami i misją
organizacji
monitorowanie
i analizowanie
wyników, w tym
z wykorzystaniem
technik analizy
statystycznej, na
potrzeby
określenia nowych
celów
Poziom
ekspercki
wykazywanie się
strategiczną
świadomością na
temat roli
wewnętrznych
zespołów
i zewnętrznych
zainteresowanych
stron w skutecznej
realizacji zamówień
publicznych
kierowanie
motywacją
i kształtowanie
zachowań
zainteresowanych
stron, aby osiągnąć
cele organizacji
stworzenie kultury
wyników
i kształtowanie
struktury
organizacyjnej, która
wspiera osiągnięcie
celów
określenie ambitnych
celów w zakresie
optymalnego
wykorzystania
środków i wyników
zamówień
publicznych
30. Zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna
Udzielanie zamówień publicznych odbywa się na zbiegu interesów publicznych i prywatnych.
Podlega ono kilku warstwom nadzoru wewnętrznego i zewnętrznego, obejmującego nawet
zainteresowanie mediów, i jest powszechnie uznawane za kluczowy obszar ryzyka w zakresie
nadużyć finansowych i korupcji. W związku z tym dużą część pracy pracownika ds. zamówień
publicznych stanowi zarządzanie szeregiem nakładających się na siebie czynników ryzyka.
Wymaga to rygorystycznego i przemyślanego stosowania środków łagodzących i kontroli oraz
proaktywnego podejścia do ochrony interesów organizacji i dobra publicznego.
Lp.
1
2
Poziom
podstawowy
rozumienie, że
udzielanie zamówień
publicznych jest
podatne na ryzyko,
takie jak nadużycia
finansowe i korupcja,
i wnoszenia wkładu
w jego identyfikację
wdrożenie procesów
zarządzania ryzykiem,
takich jak zarządzanie
zmianą i kontrola
wersji
Poziom
średniozaawansowany
umiejętność skutecznego
wdrożenia poszczególnych funkcji
kontroli wewnętrznej i audytu
wewnętrznego
stosowanie i dostosowanie
procesów kontroli wewnętrznej do
udzielania zamówień publicznych.
Poziom
zaawansowany
umiejętność
proaktywnego
zarządzania ryzykiem
w celu wniesienia
wartości dodanej do
działań związanych
z zamówieniami
publicznymi
wdrażanie
zaawansowanych
procesów i narzędzi
zarządzania
ryzykiem, takich jak
procesy i narzędzia
informatyczne
uwzględnianie
wkładu z ocen ryzyka
przy opracowywaniu
strategii i polityki
w dziedzinie
zamówień
publicznych
3
41
Poziom
ekspercki
stosowanie
zaawansowanych
działań z zakresu
zarządzania
ryzykiem i kontroli
zarówno na szczeblu
operacyjnym,
jak i strategicznym
opanowanie
wszystkich
wewnętrznych
i zewnętrznych
funkcji
zabezpieczających
oraz
wykorzystywanie
ich, aby wnieść
wartość dodaną do
działalności w
obszarze zamówień
publicznych
umiejętność pełnego
włączenia procesów
kontroli i
zarządzania
ryzykiem do
systemów
zarządzania
zamówieniami
publicznymi
i operacyjnych
systemów udzielania
zamówień przy
zastosowaniu
ustanowionych
kanałów
komunikacji z
organami
ds. ochrony
konkurencji i walki
z korupcją
sugerowanie
usprawnień systemu
kontroli wewnętrznej
stosowanego
w odniesieniu do
działalności
w obszarze
zamówień
publicznych
4
42
korzystanie
z korzyści
wynikających
z systemu i narzędzi
zamówień
publicznych do
udoskonalenia
opracowywania
i wdrażania
mechanizmów
kontroli
załącznik nr 3 do polityki.
Etap 3. Przeprowadzenie samooceny
W ramach tego kroku, praktycy zamówień publicznych są zobowiązani do wypełnienia
kwestionariusza samooceny. Kwestionariusz ten podzielony być powinien na trzy części
(i) pytania ogólne, (ii) pytania w zakresie wiedzy, (iii) pytania w zakresie umiejętności.
Propozycja pytań odpowiadających poszczególnym kompetencjom stanowi załącznik nr 4 do
polityki pn. „Wykaz pytań do kwestionariusza samooceny”. Załącznik ten należy stosować
łącznie z załącznikiem nr 2 pn. „Matryca kompetencji dla specjalistów w zamówieniach
publicznych”, w którym szczegółowo opisane zostały kompetencje oraz wymagania dla
poszczególnego poziomu biegłości.
Podsumowując, na tym etapie zamawiający powinien dokonać przeglądu realnego potencjału
swojej jednostki zakupowej przez rzetelne i wolne od negatywnych dla pracowników
konsekwencji przeprowadzenie samooceny.
Dane pozyskane z ww. kwestionariuszy powinny następnie zostać zgromadzone i zsumowane
przez zamawiającego. Następnym krokiem będzie przekazanie tych zbiorczych danych do
jednostki nadzorującej, która to po zsumowaniu danych wszystkich swoich jednostek
nadzorowanych przekaże zbiorczy materiał do Prezesa UZP.
Dzięki temu jednostki nadzorowane będą miały możliwość organizowania wspólnych szkoleń
lub zamówień. Prezes UZP będzie otrzymywał zebrane dane z wyszczególnieniem działów
administracji30) oraz poszczególnych zamawiających.
30) Zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1893, z późn. zm.).
Etap 4. Rozpoznanie luk
Gdy zespół praktyków przekaże indywidualne kwestionariusze samooceny, rolą kierownika
zamawiającego jest dokonanie analizy zebranych wyników zarówno na poziomie
indywidualnym oraz organizacyjnym.
Wyniki te na poziomie indywidualnym powinny być konfrontowane z profilami
zawodowymi, jakie każdy zamawiający określił dla siebie na etapie 2. Dzięki temu kierownik
zamawiającego będzie w stanie odkryć mocne i słabe strony swojego zespołu oraz ewentualne
luki kompetencyjne.
Przy wykorzystaniu np. wykresu radarowego, zestawiając profil danego stanowiska
z punktami każdego pracownika indywidualnie lub średnią punktów wszystkich pracowników
przewidzianych do realizacji zadań w ramach tego profilu można zidentyfikować w prosty
sposób luki w kompetencjach zespołu i pole do podjęcia działań.
(Źródło: https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/procurcompeu_ecf_for_pp_pl.pdf)
Podsumowując, na tym etapie zamawiający ma za zadanie dokonać faktycznej ewaluacji
wyników ankiet, co więcej dane zebrane w ich wyniku zamawiający powinien gromadzić i na
ich podstawie móc obserwować rozwój zawodowy pracowników.
Etap 5. Uzupełnianie luk
Kierownik zamawiającego, na podstawie danych pochodzących z kwestionariuszy
samooceny, może zidentyfikować obszary, które wymagają interwencji. Podejmowane
działania mogą być podejmowane w ramach systemu doskonalenia zawodowego
w odniesieniu do indywidualnych pracowników bądź też na poziomie całej organizacji przez
m.in. szkolenia wewnętrzne lub zewnętrzne, rekrutację nowych pracowników, outsourcing
oraz łączenie potencjału z innymi zamawiającymi przez wymianę wiedzy oraz wspólne
zakupy i powoływanie centralnych zamawiających.
Tym samym, polityka kadrowa zamawiającego w oparciu o pozyskane dane powinna
stanowić kluczowy element strategii kadrowej oraz strategii zakupowej jednostki.
Ponadto przez analizę zebranych i opracowanych w ten sposób danych Prezes UZP będzie
mógł lepiej dopasowywać swoje działania w zakresie szkolenia i edukacji do realnych
i powtarzających się potrzeb praktyków zamówień publicznych.
Podsumowując, w ramach tego etapu zamawiający powinien określić zadania i plany
szkoleniowe dla wszystkich pracowników jednostki zakupowej.
Mając powyższe na uwadze, kierownik zamawiającego powinien
➢ przejść 5 omówionych wyżej etapów dostosowania kadry praktyków
zamówień do ram ProcurCompEu, z czego pierwsze 4 etapy do końca
drugiego roku (2023) obowiązywania polityki,
➢ dostosować regulacje wewnętrzne do ProcurCompEu,
➢ w ramach etapu 5. „uzupełnienie luk” przygotować listę kompetencji, których
brakuje w zespole zamówień publicznych, i określić na jej podstawie strategię
szkoleniową,
➢ wyniki ankiet wraz z listą brakujących kompetencji oraz poziomami biegłości
przekazać do swojej jednostki nadzorującej i wojewody,
➢ przystąpić do realizacji tej strategii za pomocą szkoleń wewnętrznych oraz
zewnętrznych (organizowanych przez jednostki publiczne, jak i rynek
prywatny) i co roku monitorować.
Organy naczelne oraz wojewodowie powinni
➢ gromadzić wyniki ankiet swoich jednostek nadzorowanych,
➢ agregować dane z ankiet swoich jednostek i następnie przekazać je Prezesowi
Urzędu Zamówień Publicznych.
Praktycy zamówień publicznych powinni
➢
➢
➢
➢
wypełniać rzetelnie ankietę,
dążyć do wpasowania się w pożądany profil zakupowy,
sygnalizować potrzeby szkoleniowe,
szkolić się we własnym zakresie, korzystając
i ogólnodostępnych materiałów.
z
darmowych
Prezes UZP powinien
➢ co roku zbierać informacje w zakresie braków w kompetencjach,
➢ uwzględniać te informacje w prowadzonej działalności edukacyjnej.
Minister właściwy ds. gospodarki powinien
➢ propagować wykorzystanie profili zawodowych wśród zamawiających.
2)
Uatrakcyjnienie pracy u zamawiającego
Rolą kierownika zamawiającego bez wątpienia jest prowadzenie spójnej, przemyślanej oraz
efektywnej polityki kadrowej. W szczególności kluczowe jest to w przypadku zarządzania
zespołem praktyków zamówień publicznych. Nierzadko ich biegłość w swoim zawodzie
przynieść może faktyczną efektywność wydatkowanych środków, co objawić się może m.in
w oszczędnościach czy też uzyskaniu lepszych, bardziej nowoczesnych oraz przyjaznych
środowiskowo rozwiązań.
Każdy zamawiający ma swój indywidualny charakter, a realizowane przez niego potrzeby
zakupowe są uwarunkowane posiadanym potencjałem i zapleczem zarówno technicznym, jak
i organizacyjnym. Realizowanie potrzeb zakupowych takich jednostek wiąże się
z koniecznością odpowiedniego rozpoznania przez praktyków zamówień publicznych
możliwości własnej organizacji. Dlatego też, ze strategicznego punktu widzenia, odpływ
praktyków zamówień publicznych stanowi ryzyko mogące oddziaływać na efektywność
całości procesu zakupowego.
Strategicznym interesem kierownika zamawiającego z pewnością jest zbudowanie
odpowiedniego zespołu praktyków zamówień publicznych (w oparciu o ProcurCompEU).
W tym celu kluczowym jest, aby utrzymywać praktyków zamówień publicznych i budować
ich potencjał indywidualnie, a także jako całego zespołu. W tym celu kierownik
zamawiającego powinien prowadzić zintensyfikowane działania w kierunku: (i) budowy
indywidualnego potencjału pracownika oraz (ii) budowy potencjału menedżerów.
Działanie 1. Budowanie indywidualnego potencjału pracowników
Pierwszym etapem budowania potencjału pracownika jest pozyskanie go w ramach dobrze
przeprowadzonego procesu rekrutacyjnego. Podstawą efektywnego zespołu jest odpowiednie
dopasowanie pracowników do zespołu i charakteru pracy. Krótki i przeprowadzony
w pośpiechu proces rekrutacyjny będzie powodować zazwyczaj zatrudnienie pracownika
niedopasowanego do funkcjonującego zespołu, który po kilku miesiącach może odejść
z pracy. Sytuacja ta doprowadzi do zwiększenia obłożenia pracą pozostałych pracowników
przez okres wakatu oraz większych napięć w zespole.
Rekomendowanym jest, aby rekrutacja do zespołu praktyków zamówień publicznych była co
najmniej 2 etapowa, gdzie jednym z etapów będzie test umiejętności. Ponadto każdorazowo,
kierownik zamawiającego powinien zweryfikować kwalifikacje i doświadczenie kandydata.
Co więcej, w celu pozyskania młodych pracowników warto podjąć działania wyprzedzające
polegające na wspieraniu konkursów wiedzy o zamówieniach publicznych czy też wsparcia
działalności akademickich kół naukowych. W ramach tych działań można pozyskać
absolwentów zainteresowanych od samego początku tematem zamówień publicznych.
Skuteczny proces rekrutacji powinien wyłonić pracownika, którego kompetencje będą
wystarczające do skutecznego realizowania swoich obowiązków, a także, którego cechy
osobowe będą wskazywać na chęć rozwoju i zawodowego samodoskonalenia.
Po drugie, każdy pracownik powinien już na początku swojej pracy w jednostce zamawiającej
przejść proces autoewaluacji, z uwzględnieniem swojego profilu zawodowego. Na podstawie
wyników tej ewaluacji pracownik wraz ze swoim bezpośrednim przełożonym powinni
przygotować indywidualny plan rozwoju zawodowego, który obejmować będzie zarówno
krótkookresowe cele realizowane w ramach planu szkoleniowego jednostki, ale także cele
średniookresowe, których realizacja zmierzać będzie do budowania potencjału zawodowego
pracownika zgodnie z osiągalnym i przewidzianym w przyszłości profilem zawodowym.
Narzędziem dla służby cywilnej, które już istnieje w systemie i powinno zostać odpowiednio
wykorzystane, jest Indywidualny program rozwoju pracownika.
Kluczowym jest, aby kierownik zamawiającego był fundamentem systemu wsparcia rozwoju
pracownika przez zapewnienie finansowego i organizacyjnego wsparcia w podnoszeniu
swoich kompetencji, umożliwienie realizowania studiów podyplomowych, doktoranckich,
lekcji języka obcego, aplikacji prawniczych i innych form rozwoju pracownika. Pracownicy,
widząc możliwości rozwojowe w ramach danej organizacji, będą skorzy do związania się
z nią na dłuższy czas.
Trzecim działaniem kadry menedżerskiej zamawiającego, które może pozytywnie wpłynąć na
rozwój praktyki zamówień publicznych, bez wątpienia są ewaluacje okresowe (których nie
należy mylić z oceną okresową, o której mowa w art. 81 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.
o służbie cywilnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1233, z późn. zm.)). Jest to moment, w którym
pracownik może otrzymać informację zwrotną dotyczącą swoich postaw w trakcie
wykonywania obowiązków zawodowych. Kluczowym jest, aby takie ewaluacje odbywały się
częściej niż raz do roku, a ustrukturyzowana informacja zwrotna składała się z elementów
pozytywnych, jak i tych, które należy jeszcze poprawić. W trakcie takich ewaluacji
pracownika należy również aktualizować indywidualny plan rozwoju, tak aby uzupełnić go
o nowe elementy, z którymi pracownik ma trudności, i na bieżąco rozwijać kompetencje
pracownika.
Rolą kierownika zamawiającego jest w tym przypadku inicjowanie takich ewaluacji oraz
zorganizowanie pracy zamawiającego w ten sposób, aby menedżerowie mogli dokonywać
takich ocen oraz mieli odpowiednie narzędzia oraz kompetencję do ich realizacji.
Czwartym elementem budowania potencjału pracowników jest stworzenie w pracownikach
przekonania o możliwości awansu w ramach organizacji. Pracownicy często odchodzą
z organizacji, w której nie widzą możliwości awansu na wyższe stanowiska oraz możliwości
uzyskania podwyżki. Mając ten fakt na uwadze, należy budując plan rozwoju pracownika
określić jasno kroki milowe wymagane do awansów i podwyżek. Tym samym, pracownik ma
poczucie, że może wiązać przyszłość z organizacją. Dlatego też, w przypadku wakatu na
jakiekolwiek stanowisko, w tym w szczególności na szczeblu menedżerskim, w pierwszej
kolejności kierownik zamawiającego powinien brać pod uwagę kandydatury pracowników już
zatrudnionych w ramach organizacji. Kwestia ta powinna uzupełniać się z indywidualnym
planem rozwoju pracownika, tak aby pracownicy na niższych stanowiskach podnosili swoje
kompetencje i przygotowywali się do objęcia wyższych stanowisk i sprostania zadań z nimi
związanych.
Działanie 2. Budowanie potencjału menedżerów
Przyczyną rezygnacji z pracy, poza kwestiami o charakterze finansowym, często mogą być
kwestie związane z zarządzaniem zespołem przez menedżerów. W przypadku gdy pracownik
rezygnuje z pracy, bardzo często przyczyny należy doszukiwać się po stronie menedżera,
a nie całej organizacji. Warto zwrócić na to szczególną uwagę, w sytuacji gdy w danym
zespole występuje duża rotacja pracowników.
Mając powyższe na względzie, należy szczególną uwagę zwrócić na rozwijanie kompetencji
miękkich wśród menedżerów, a także edukować ich w kwestii zarządzania zespołem
składającym się z pracowników różnego szczebla, a także w różnym wieku.
Rekomendowanym modelem jest przygotowanie menedżera do swojej roli w ramach
realizacji indywidualnego planu rozwoju oraz wyłanianie go spośród pracowników
organizacji. Tak przygotowany pracownik ma lepszą wiedzę dotyczącą charakterystyki
zarówno zespołu, jak i potrzeb zakupowych zamawiającego.
Ponadto menedżer w ramach swojego profilu zawodowego wynikającego z ProcurCompEu,
powinien osiągnąć adekwatny stopień umiejętności miękkich już przed objęciem swojej
funkcji. Co więcej w trakcie swojego zatrudnienia na stanowisku menedżerskim, w ramach
planu rozwoju danego menedżera, kierownik zamawiającego powinien zwrócić szczególną
uwagę na umiejętności miękkie związane z komunikacją i zarządzaniem zespołem.
Działanie 3. Budowanie komfortowych warunków pracy
Kolejnym pożądanym kierunkiem interwencji kierownika zamawiającego jest ewaluacja
warunków pracy, jakimi dysponują pracownicy zamawiającego. Kierownik zamawiającego
powinien dążyć do ulepszania miejsca pracy zgodnie z potrzebami sygnalizowanymi przez
pracowników. Pracownicy powinni mieć pełen komfort pracy w biurze. Nawet drobne
niedogodności, które przez wiele lat są codziennością, mogą stanowić jeden z powodów
odejścia z pracy.
Mając powyższe na uwadze, kierownik zamawiającego powinien
➢
➢
➢
➢
➢
wyposażyć menedżerów jednostek zamówieniowych w organizacyjne
narzędzia zapewniające możliwość prowadzenia doskonalenia zawodowego
zgodnie z przyjętym indywidualnym planem,
przygotować odpowiedni plan doskonalenia menedżerów oraz przyszłych
menedżerów ze szczególnym naciskiem na umiejętności miękkie,
koordynować przeprowadzanie ewaluacji okresowych,
dokonać przeglądu procesu rekrutacji w celu jego udoskonalenia
i uzupełniania z profilami zawodowymi,
dokonać przeglądu warunków pracy i możliwie dostosować je zgodnie
z propozycjami pracowników.
Menedżer jednostki zamówieniowej powinien
przygotować plan rozwoju poszczególnych pracowników i dążyć do jego
realizowania,
➢ przeprowadzać spotkania ewaluacyjne co najmniej 2 razy do roku (najlepiej
częściej) i aktualizować plany rozwoju pracowników,
➢ brać czynny udział w procesie rekrutacji pracowników.
➢
Praktycy zamówień publicznych powinni
➢
➢
➢
➢
wypełniać rzetelnie wszelkie ankiety ewaluacyjne,
sygnalizować potrzebę zmian w miejscu pracy,
sygnalizować potrzeby szkoleniowe,
podnosić swoje kompetencje zawodowe.
W tym celu w ramach działań prewencyjnych kierownik zamawiającego powinien prowadzić
raz na pół roku anonimowe ankiety wśród pracowników, które pomogą w rozpoznaniu pola
do poprawy w warunkach pracy.
2. Współpraca horyzontalna i wertykalna
Współpraca między zamawiającymi jest elementem w dążeniu do zwiększenia
innowacyjności i efektywności zamówień publicznych. Może przyczynić się do większego
profesjonalizmu pracowników zaangażowanych w przygotowanie i przeprowadzenie
postępowania o udzielenie zamówienia. Współpraca nie odbiera poszczególnym
zamawiającym niezależności i samodzielności w realizowaniu potrzeb zakupowych, daje
natomiast wsparcie na każdym etapie postępowania. Ma służyć lepszemu i bardziej
merytorycznemu przygotowaniu postępowania i sporządzeniu optymalnego pod względem
potrzeb zakupowych opisu przedmiotu zamówienia z uwzględnieniem wykorzystania
aspektów innowacyjnych, zielonych i społecznych.
Ustawa Pzp daje odpowiednie narzędzia, dzięki którym instytucje zamawiające mają
możliwość nawiązywania współpracy zarówno na etapie przygotowania, jak
i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia.
Należy rozróżnić dwa rodzaje współpracy zamawiających
➢ współpracę horyzontalną – współpraca między instytucjami zamawiającymi w ramach
zamówień centralnych i wspólnych;
➢ współpracę wertykalną – korzystanie z wiedzy i wsparcia wyspecjalizowanych
instytucji, innych zamawiających, świata nauki, czerpanie z ich dotychczasowego
doświadczenia.
1)
Zamówienia centralne
Pierwszą formą współpracy horyzontalnej między zamawiającymi są zamówienia centralne,
będące przedmiotem działalności centralnego zamawiającego, w rozumieniu art. 44 ustawy
Pzp. Udział w zakupach centralnych co do zasady jest obowiązkowy. Centralny zamawiający
jest powoływany w drodze zarządzenia przez Prezesa Rady Ministrów, spośród jednostek
organizacyjnych podległych organom administracji rządowej lub przez nie nadzorowanych
lub przez ministra kierującego działem administracji rządowej spośród podległych sobie
jednostek organizacyjnych lub przez niego nadzorowanych. Może być także powołany
uchwałą organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego.
Przedmiot zamówień centralnego nie różni się od przedmiotu zamówień wspólnych. Mogą to
być także m.in.: dostawy sprzętu komputerowego, informatycznego, oprogramowania
i licencji, biurowego, paliw napędowych do samochodów, kart flotowych, artykułów
biurowych, prasy, samochodów osobowych, terenowych i ciężarowych i innych pojazdów
użytkowych, usługi telefonii stacjonarnej i komórkowej, ubezpieczeń majątkowych
i komunikacyjnych, usług pocztowych i kurierskich, umundurowania.
Korzyści wynikające z zamówień centralnych
➢ Osiągnięcie efektu skali, czyli znacznie korzystniejszych cenowo ofert z uwagi na
większy zakres zamówienia.
➢ Ujednolicenie zamawianych produktów, które będą na wyposażeniu określonych
zamawiających. Dotyczy to zwłaszcza tych zamawiających centralnych, którzy
przeprowadzają postępowania na użytek jednostek zamawiających w całym kraju.
➢ Wsparcie merytoryczne mniejszych jednostek zamawiających, co może przyczynić się
do zwiększenia efektywności realizowanych zamówień.
➢ Oszczędność czasu wynikająca z mniejszej ilości postępowań, dzięki czemu
pracownicy zamawiającego mają więcej czasu na przygotowanie innych postępowań,
w tym tych strategicznych z punktu widzenia zamawiającego.
Zasady dobrej współpracy
Zamówienia centralne mogą przynieść oczekiwane korzyści tylko w przypadku dobrej
współpracy między wszystkimi instytucjami zaangażowanymi w centralne zamówienia.
Współpraca ta powinna obejmować zarówno etap przygotowania planu postępowań
centralnego zamawiającego na następny rok, jak również przygotowanie już konkretnych
postępowań z opisem przedmiotu zamówienia, ustaleniem kryteriów oceny ofert czy
warunków udziału. Zasady dobrej współpracy powinny obejmować m.in.
➢ wzajemny szacunek i lojalność wszystkich instytucji zaangażowanych w proces
udzielania centralnych zamówień;
➢ szukanie możliwości osiągnięcia porozumienia między instytucjami, w oparciu
o wzajemne zrozumienie potrzeb i celów;
➢ uznanie koordynacyjnej roli centralnego zamawiającego;
➢ wyznaczanie odpowiednich terminów do zgłaszania uwag i analizy dokumentów,
stosownych do ich objętości.
Dla instytucji zamawiających zgodne współdziałanie powinno również przejawiać się m.in.
w
➢ gotowości do
zakupowych;
przekazywania
centralnemu
zamawiającemu
swoich
planów
➢ uznaniu koordynacyjnej roli centralnego zamawiającego, a więc m.in. uprawnieniu
centralnego zamawiającego do wyznaczania terminów dla instytucji zamawiających;
➢ dokonaniu szacunkowej wartości zamówienia oraz przygotowaniu wstępnego opisu
przedmiotu zamówienia dla postępowań objętych zakupami centralnymi.
Centralny zamawiający, współdziałając z poszczególnymi zamawiającymi, m.in. powinien
➢ brać pod uwagę oczekiwania i opinie poszczególnych zamawiających dotyczące
przygotowania opisu przedmiotu zamówienia;
➢ wyznaczać rozsądne terminy na zgłaszanie uwag i analiz;
➢ wykazywać gotowość do spotkań z przedstawicielami poszczególnych zamawiających
w przypadku wystąpienia nieporozumień, niejasności;
➢ mieć odwagę we wprowadzaniu do zamówień centralnych aspektów społecznych,
zielonych i innowacyjnych oraz rozwiązań zwiększających szanse przedsiębiorstw
z sektora MŚP.
Szczególnej analizy i współpracy wymaga etap określania planu zamówień centralnych,
podejmowania decyzji, które postępowania będą realizowane centralnie, a które
indywidualnie. Może się bowiem okazać, że zamówienie realizowane centralnie na poziomie
oszacowania będzie droższe niż przeprowadzane indywidualnie. Należy tutaj pamiętać
o różnicach cen dostaw, usług czy robót budowlanych w poszczególnych regionach Polski.
Ponadto różne mogą być koszty wykonawców, marże, stosowane rabaty. Część wykonawców
może nie być zainteresowana zamówieniem dla centralnego zamawiającego, ponieważ
działają lokalnie i w związku z tym do przetargu organizowanego centralnie nie przystąpią,
z obawy o swoje możliwości wykonawcze, logistyczne czy transportowe. Centralny
zamawiający, w porozumieniu z poszczególnymi zamawiającymi, musi to wszystko
rozważyć, tak aby uwzględnić ewentualne korzyści wynikające z indywidualnego udzielenia
zamówienia na rynku lokalnym.
Analiza efektywności zamówień
Centralizowanie zamówień publicznych powinno służyć poprawie efektywności zarówno
organizacyjnej, jak i ekonomicznej. Organ powołujący centralnego zamawiającego powinien
zapewnić sobie możliwość monitorowania poziomu efektywności zamówień centralnych.
Dlatego też, w zarządzeniu lub innym akcie o powołaniu centralnego zamawiającego
powinno znaleźć się zobowiązanie do dokonywania analizy efektywności zamówień
centralnych, w ramach współdziałania instytucji zaangażowanych w proces.
Taka analiza powinna być sporządzana raz w roku i zawierać m.in. informacje na temat
➢ stopnia oszczędności zamówień
realizowanych indywidualnie;
centralnych,
w porównaniu do zamówień
➢ liczby przeprowadzonych zamówień zrównoważonych z wykorzystaniem aspektów
społecznych i zielonych;
➢ wskazywać na podjęte działania, które miały ułatwić ubieganie się o zamówienia
przedsiębiorcom z sektora MŚP.
Jej efektem powinien być dokument zawierający co najmniej: źródła analizowanych danych,
zestawienie udzielonych zamówień centralnych wraz ze wskazaniem stopnia uzyskanych
oszczędności, bilans kosztów i korzyści oraz końcowe wnioski i konkluzje. Dokument ten
podpisany przez osobę kierującą centralnym zamawiającym powinien zostać skierowany do
organu, który go nadzoruje najpóźniej do końca I kwartału następnego roku kalendarzowego.
Pomocnicze działania zakupowe
Ważnym elementem definiującym działalność centralnego zamawiającego powinno być także
wykonywanie tzw. pomocniczych działań zakupowych, które sprowadzają się do zapewnienia
wsparcia zamawiającym w związku z udzieleniem zamówienia lub organizacją konkursu oraz
doradztwa w zakresie planowania, przygotowania i przeprowadzania postępowania.
Wskazane jest, aby zamawiający, dla których został powołany centralny zamawiający, mogli
skorzystać z jego wsparcia merytorycznego, wiedzy i doświadczenia przy przygotowaniu
postępowań, nawet wówczas gdy przeprowadzają je samodzielnie, a dany przedmiot
zamówienia nie został objęty zakupami centralnymi.
Centralni zamawiający z uwagi na swoje uprawnienia dotyczące planowania mogą zbierać
informacje na temat planowanych przez poszczególnych zamawiających zakupów oraz
informować tych zamawiających o potencjalnej możliwości wspólnego przeprowadzenia
postępowania albo przeprowadzenia postępowania pod swoją egidą, nawet wówczas gdy dane
zamówienie nie zostało wpisane na listę zakupów centralnych w danym roku.
Mając powyższe na uwadze, poszczególni ministrowie powinni przykładać większą
wagę do
➢ rozważenia potrzeby wyznaczenia centralnych zamawiających spośród
podległych lub nadzorowanych jednostek, którzy mogliby zaspokajać potrzeby
obsługujących ich urzędów oraz jednostek im podległych lub nadzorowanych,
przy uwzględnieniu ich specyfiki oraz przykładowych kategorii zamówień, które
nie są objęte właściwością przedmiotową postępowań prowadzonych przez
Centrum Obsługi Administracji Rządowej.
Kierownicy zamawiających powinni
➢ nadzorować współpracę podległych sobie urzędów z centralnym zamawiającym
i być na bieżąco informowani o postępowaniach przeprowadzanych centralnie
lub wspólnie;
➢ wykorzystywać wyniki analizy efektywności do bieżącego zarządzania i nadzoru
nad systemem zamówień publicznych.
Centralni zamawiający powinni
➢ raz w roku dokonywać analizy efektywności przeprowadzanych przez nich
zamówień. Obowiązek ten powinien wynikać z regulacji wewnętrznych;
➢ świadczyć pomocnicze działania zakupowe na rzecz mniejszych jednostek np.
wsparcie w związku z udzieleniem zamówienia lub organizacją konkursu oraz
doradztwo w zakresie planowania, przygotowania i przeprowadzania
postępowania.
Centralny zamawiający dla administracji rządowej
Szczególną rolę w kontekście współpracy między organami administracji rządowej odgrywa
Centrum Obsługi Administracji Rządowej (COAR) będące instytucją gospodarki budżetowej,
podlegającą Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. COAR został wyznaczony jako
centralny zamawiający dla jednostek administracji rządowej w drodze zarządzenia Prezesa
Rady Ministrów. Podstawowym zadaniem COAR jest przeprowadzania zamówień
centralnych oraz wspólnych zgodnie z ustawą Pzp, a także świadczenie usług wspólnych
wynikających z realizacji tych zamówień.
W celu podniesienia efektywności systemu zamówień centralnych oraz wspólnych
w administracji rządowej jest pożądane zwiększenie aktywności COAR w obszarze
koordynacji systemu zamówień centralnych dla obsługiwanych przez niego jednostek
administracji rządowej oraz podnoszenia jakości współpracy między poszczególnymi
zamawiającymi.
Należy wzmocnić rolę COAR na etapie planowania i przygotowania zamówień. COAR,
planując zakupy na dany rok, powinien mieć możliwość własnej analizy planów zakupowych
jednostek administracji rządowej i wskutek tej analizy podejmować działania zmierzające do
przygotowania zamówień centralnych oraz zamówień wspólnych.
Działania związane z opracowaniem propozycji zakupowych powinny się odbywać
dwutorowo. Z jednej strony, propozycje jednostek, z drugiej strony, analiza własna COAR.
To pozwoli na koordynację zamówień oraz na to, aby łączyć potrzeby zakupowe jednostek
administracji rządowej. Stworzy to szansę na zwiększenie liczby zamówień wspólnych,
przeprowadzanych np. przez dwóch czy trzech zamawiających lub przez centralnego
zamawiającego. COAR, po analizie planów zakupowych, powinien również proponować
jednostkom administracji rządowej przeprowadzenie określonych zamówień. W takiej
sytuacji COAR mógłby pełnić rolę wsparcia merytorycznego przy przygotowaniu
postępowania.
Należy również rozważyć rozszerzenie katalogu informacji, jakie są zbierane przez COAR.
Dotyczy to zarówno proponowanych warunków udziału w postępowaniu, jak i kryteriów
oceny ofert. Każdorazowo należy także rozważyć uwzględnienie aspektów zielonych,
społecznych i innowacyjnych do przygotowywanych zamówień.
COAR powinien także mieć możliwość zbierania danych dotyczących pożądanego przez
jednostki administracji rządowej modelu prowadzenia postępowania (udzielenie zamówienia
bądź zawarcie umowy ramowej).
Zwiększenie zakresu zbieranych przez COAR danych spowoduje, że będzie on miał większy
wpływ na przygotowanie postępowania. Z drugiej strony, ma również przyczynić się do
zwiększenia zaangażowania jednostek administracji rządowej w proces zakupowy. Wreszcie,
ma to pozwolić na podniesienie jakości współpracy między COAR a jednostkami
administracji rządowej oraz zmniejszenie ilości zgłaszanych wniosków do Szefa Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów o wyrażenie zgody na samodzielne udzielenie zamówienia.
Mając powyższe na uwadze, COAR powinno
➢ oprócz przygotowania i przeprowadzenia zamówień centralnych pełnić również
rolę koordynatora procesu planowania zamówień, w tym otrzymywać
i analizować plany zakupowe poszczególnych zamawiających, brać aktywny
udział w określaniu i planowaniu zakupów o charakterze standardowym,
➢ zapewniać wsparcie merytoryczne dla zamawiających, a także w razie
konieczności tworzyć ramy współpracy i pomoc w przeprowadzeniu zamówienia
wspólnego, choćby tylko dla dwóch innych zamawiających, jeżeli zwrócą się
z taką prośbą,
➢ w IV kwartale roku kalendarzowego, w momencie tworzenia planów zamówień
przez poszczególnych zamawiających, zorganizować spotkanie wszystkich
ministerstw w celu ustalenia możliwości przeprowadzenia wspólnych zamówień,
➢ przygotowując plan postępowań o udzielenie zamówień i poszczególne
postępowania, w większym stopniu powinno uwzględniać zapotrzebowanie
resortów. Konieczne są tutaj spotkania koordynacyjne, na których byłyby
omawiane możliwości przeprowadzenia poszczególnych postępowań, propozycje
zakupów, opis przedmiotu zamówienia, warunki udziału w postępowaniu itd.
Wydaje się, że kontakty między COAR a jednostkami administracji rządowej nie mogą
ograniczać się tylko do platformy 31). Zwłaszcza w sytuacji opracowywania opisu przedmiotu
zamówienia i zgłaszania ewentualnych uwag do projektu SWZ przedstawionego przez
COAR, mogą okazać się konieczne bardziej bezpośrednie kontakty. Dzięki temu instytucje
zamawiające będą miały możliwość przedstawienia i uzasadnienia swoich propozycji lub
uwag. Także w momencie tworzenia planów zakupowych, bezpośrednie spotkanie między
COAR a jednostkami administracji rządowej mogłoby przynieść wymierne korzyści
i usprawnić proces tworzenia planów zarówno zamówień centralnych, jak i wspólnych.
2)
Zamówienia wspólne
Cechą zamówień wspólnych jest podjęcie współpracy w zakresie przeprowadzania
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Zainteresowani zamawiający nawiązują
współpracę, zawierając stosowne porozumienie.
31) Elektroniczna platforma wymiany informacji, o której mowa w § 3 pkt 4 zarządzenia nr 249 Prezesa Rady Ministrów
z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie wskazania centralnego zamawiającego dla jednostek administracji rządowej oraz
wskazania jednostek administracji rządowej zobowiązanych do nabywania zamówień od centralnego zamawiającego (M.P.
poz. 1215).
Przystąpienie i przeprowadzenie zamówień wspólnych, w odróżnieniu od zamówień
centralnych, jest dobrowolne. Żaden zamawiający nie ma obowiązku udzielać zamówień
wspólnych wraz z innymi zamawiającymi. Korzyściami z przeprowadzania zamówień
wspólnych są
➢ optymalizacja warunków umownych, bardziej oszczędne i bardziej efektywne
dokonywanie zakupów, w tym niższa cena, którą trzeba zapłacić za realizację
zamówienia;
➢ większe możliwości w zakresie merytorycznego przygotowania postępowania i opisu
przedmiotu zamówienia przez połączenie wiedzy i zasobów organizacyjnych
poszczególnych zamawiających,
➢ lepsze zabezpieczenie interesu społecznego, mierzonego wzajemną zgodnością
oferowanych rozwiązań, ujednoliceniem posiadanych narzędzi, możliwością
skutecznego realizowania określonych zadań, do których poszczególni zamawiający
są powołani.
Oprócz standardowych produktów związanych z zapewnieniem funkcjonowania urzędu,
zamówienia wspólne mogą być związane np. z realizowaniem określonych zadań,
zamówienia na energię elektryczną, zapewnienie oświetlenia przestrzeni publicznej.
Wspólnie można realizować zadania związane z m.in.
➢ gospodarką odpadami, dotyczące segregowania śmieci, ich spalaniem bądź
recyklingiem,
➢ budowaniem i rozbudowywaniem oczyszczalni ścieków,
➢ energetyką cieplną.
Przedmiotem zamówień wspólnych mogą być także np.
➢ pojazdy użyteczności publicznej,
➢ sprzęt komputerowy,
➢ artykuły biurowe,
➢ ujednolicenie urządzeń technicznych np. dotyczących infrastruktury hydrotechnicznej
i przeciwpowodziowej,
➢ utrzymanie i odśnieżanie dróg pozostających pod różnym zarządem, tak aby nie
dochodziło do sytuacji nagłego i niebezpiecznego dla użytkowników braku
przejezdności,
➢ wyposażenia szkół, ośrodków wychowawczych, domów dziecka, szpitali itp.
Aby można było mówić o możliwości przeprowadzenia zamówienia wspólnego, jest
niezbędny odpowiedni przepływ informacji i współpraca co najmniej dwóch zamawiających.
Jest więc istotne odpowiednie zaplanowanie potrzeb zakupowych oraz umiejętność
nawiązania współpracy. Publikowanie rzetelnych planów postępowań o udzielenie zamówień
w Biuletynie Zamówień Publicznych oraz na stronie internetowej zamawiającego, z jednej
strony, jest źródłem wiedzy dla wykonawców, z drugiej może być cennym źródłem
informacji dla innych zamawiających. Ułatwia to poznanie potrzeb zakupowych innych
instytucji, a tym samym stwarza możliwość porozumienia w celu wspólnego przeprowadzenia
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.
Zaleca się, aby przygotowując postępowanie, pracownicy zamawiającego rozeznali także
możliwość przeprowadzenia danego zamówienia wspólnie z innym zamawiającym.
Zamawiający, zawierając porozumienie w celu wspólnego udzielenia zamówienia, powinni
wystrzegać się poczucia, że po wyznaczeniu zamawiającego upoważnionego są oni zwolnieni
z podejmowania działań związanych z przygotowaniem postępowania o udzielenie
zamówienia i wsparciem zamawiającego upoważnionego na etapie jego prowadzenia. Jest
istotne również, aby każdy z zamawiających, jeszcze przed zawarciem porozumienia, opisał
przedmiot zamówienia zgodnie ze swoimi potrzebami oraz wstępnie oszacował jego wartość,
gdyż da to podstawę do stwierdzenia, czy potrzeby zakupowe są zbieżne, a w konsekwencji,
czy wspólne udzielenie zamówienia będzie narzędziem efektywnym i nieprowadzącym do
konfliktów.
Porozumienie między zamawiającymi powinno zawierać m.in.
➢ nie tylko wskazanie stron porozumienia z wyznaczeniem
upoważnionego do przeprowadzenia postępowania;
zamawiającego
➢ ale również wskazanie pracowników zamawiających oddelegowanych do udziału
w pracach związanych z przygotowaniem opisu przedmiotu zamówienia;
➢ postanowienia dotyczące określenia wartości zamówienia oraz zasad płatności
i podziału kosztów;
➢ postanowienia dotyczące zawarcia jednej umowy w sprawie zamówienia publicznego
bądź osobnych umów dla każdego zamawiającego.
Mając powyższe na uwadze, ministrowie kierujący działami administracji rządowej
powinni
➢ w większym stopniu koordynować proces zamówieniowy jednostek i instytucji im
podległych, w celu ożywienia współpracy między nimi i zwiększenia ilości
zamówień wspólnych udzielanych w ramach poszczególnych resortów.
Kierownicy zamawiającego powinni
➢ rozważyć, już na etapie planowania zamówień, możliwość przeprowadzenia
zamówień wspólnych, z uwzględnieniem możliwych do osiągnięcia korzyści;
➢ objąć zamówieniami wspólnymi (o ile nie są objęte zamówieniami centralnymi)
standardowe zamówienia związane z zapewnieniem funkcjonowania urzędu na
energię elektryczną, oświetlenie, pojazdy użyteczności publicznej, sprzęt
komputerowy, artykuły biurowe, ujednolicenie urządzeń technicznych, np.
dotyczących infrastruktury hydrotechnicznej i przeciwpowodziowej, utrzymania
i odśnieżania dróg, a także zamówienia związane z ochroną środowiska,
gospodarką odpadami, dotyczące segregowania śmieci, związane z ich spalaniem
bądź recyklingiem, budowanie i rozbudowywanie oczyszczalni ścieków, związane
z energetyką cieplną itp.;
➢ nadzorować, aby pracownicy odpowiedzialni za przygotowanie postępowania,
rozeznali, czy istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania wspólnie
z innym zamawiającym.
Wspólne udzielanie zamówień może być również instrumentem wspierającym
rozwój potencjału przedsiębiorców z sektora MŚP.
Instrumenty zwiększania dostępu wykonawców z sektora MŚP, takie jak podział zamówienia
na części, dopuszczenie składania ofert częściowych w jednym postępowaniu, zawieranie
umów ramowych i inne, opisano w priorytecie II (zob. str. 23).
W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na stosowanie umowy ramowej, która
może świetnie sprawdzać się w kontekście wspólnego udzielania zamówień. Konstrukcja
umowy ramowej jest dostosowana do zawierania jej w imieniu lub na rzecz wielu
zamawiających, umożliwia ona agregację zakupów, pozwala połączyć zapotrzebowanie kilku
jednostek i wykorzystać efekt skali. Pozwala także na rozdrobnienie wielkich zamówień.
W kontekście wspólnego udzielenia zamówienia warto również wskazać na zalety
➢ dynamicznego systemu zakupów, który zapewnia preselekcję wykonawców, co
pozwala na etapie udzielenia zamówienia objętego tym systemem pominąć
weryfikację predyspozycji wykonawców oraz zmniejszyć nakład pracy poświęconej
na badanie ofert. Zamawiający nie musi za każdym razem badać dokumentów
w zakresie podstaw wykluczenia czy też spełniania warunków udziału
w postępowaniu. Służy to również wykonawcom, gdyż zamiast wielokrotnego
gromadzenia i składania dokumentów na potrzeby poszczególnych postępowań robi to
jeden raz – na etapie zakwalifikowania do dynamicznego systemu zakupów,
➢ współpracy zamawiających wyłącznie na etapie przygotowaniu zamówienia –
nawiązywanie przez zamawiających współpracy tylko na etapie przygotowania
zamówienia i opracowywania opisu przedmiotu zamówienia, jednakże bez wspólnego
przeprowadzania postępowania, pozwoli zamawiającym na wymianę doświadczenia
i wiedzy oraz przygotowanie ujednoliconego przedmiotu zamówienia. Formalnie
jednak każdy zamawiający przeprowadziłby odrębne postępowanie.
3)
Współpraca wertykalna
Poza współpracą horyzontalną kluczowy wpływ na efektywność zamówienia może mieć
również współpraca wertykalna. Współpraca ta powinna polegać na czerpaniu z wiedzy
i korzystaniu z doświadczenia innych zamawiających, jak również wyspecjalizowanych
instytucji publicznych, oraz świata nauki.
Zaleca się więc korzystanie z wiedzy innych instytucji i występowanie do nich z prośbą
o konsultacje, poszukiwanie rozwiązań, jakie mogą zostać zastosowane w planowanym
i przygotowywanym postępowaniu. O takie konsultacje można wystąpić podczas
przygotowywania zamówienia nietypowego, specjalistycznego, kiedy będzie rozważane
zastosowanie aspektów zielonych lub innowacyjnych bądź w przypadku przygotowywania
postępowania niestandardowego, nietypowego, kiedy osoby odpowiedzialne za opis
przedmiotu zamówienia mają wątpliwości co do planowanych przez nich rozwiązań.
Korzyści, jakie może przynieść współpraca wertykalna to
➢ wzrost ilości zamówień zrównoważonych zawierających aspekty zielone, innowacyjne
lub społeczne;
➢ ujednolicenie stosowania różnych rozwiązań w obszarze administracji rządowej;
➢ podniesienie poziomu jakości i efektywności udzielanych zamówień publicznych;
➢ możliwość wyciągania wniosków z błędów innych instytucji zamawiających.
Przedmiotem konsultacji między zamawiającymi mogą być zarówno warunki udziału
w postępowaniu, kryteria oceny ofert czy też poszczególne postanowienia umowy w sprawie
zamówienia publicznego, ale także informacje na temat rynku zamówień, potencjalnych
wykonawców, możliwości wykorzystania aspektów społecznych, zielonych lub
innowacyjnych.
Zamawiający powinni czerpać również ze swojego doświadczenia, ale powinni przy tym
pamiętać, że każdy z nich może z takiej pomocy skorzystać, ale również każdy może być
poproszony o taką konsultację.
Aby możliwe było podjęcie takiej współpracy, między zamawiającymi musi być odpowiedni
przepływ informacji. Może być to zapewnione w minimalnym stopniu za pośrednictwem
stron internetowych poszczególnych zamawiających oraz informacji, jakie są tam
publikowane. W poszukiwaniu doświadczeń innych zamawiających i wartościowych
rozwiązań warto zatem przeglądać treści na stronach internetowych innych zamawiających, w
tym zwłaszcza przyglądać się postępowaniom archiwalnym, gdyż mogą one stanowić ważne
źródło inspiracji dla rozwiązań przyjętych w planowanym postępowaniu, a także dobrym
praktykom często opracowywanym przez zamawiających na potrzeby udzielania zamówień
publicznych.
Ciekawe dobre przykłady, które mogą stanowić inspirację dla innych zamawiających, zawiera
poniższa tabela. Stanowi ona też dowód na to, że taki internetowy research może przynieść
pozytywne rezultaty, przyczynić się do bardziej sprawnego i efektywniejszego
przeprowadzenia postępowania oraz zaoszczędzić czas potrzebny na przygotowanie.
Zamawiający32)
Ministerstwo Finansów
Ministerstwo Funduszy i Polityki
Regionalnej
Ministerstwo Cyfryzacji
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów –
COAR
Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa
Narodowego i Sportu
Przykład dobrych praktyk
body leasing;
dobre praktyki przy zamawianiu usług
szkoleniowych;
zastosowanie prawa opcji i body leasing;
umowy ramowe;
modelowe klauzule pozacenowych
kryteriów oceny ofert, wspierające
rozwiązania ekologiczne i sprawiedliwe
społecznie
Wskazane są także bezpośrednie kontakty między zamawiającymi. Kontakty te nie powinny
zamykać się jedynie na kwestiach przygotowania i przeprowadzenia postępowania
o udzielenie zamówienia, ale obejmować także raport ewaluacyjny. Zgodnie z art. 446 ustawy
Pzp, zamawiający sporządza raport z realizacji zamówienia. Ma on zawierać m.in. ocenę
sposobu wykonania zamówienia, w tym jakości wykonania oraz zawierać wnioski co do
ewentualnej zmiany sposobu realizacji przyszłych zamówień lub określenia przedmiotu
zamówienia, z uwzględnieniem celowości, gospodarności i efektywności wydatkowania
środków publicznych. Raport ten ma służyć zamawiającemu, ale nic nie stoi na przeszkodzie,
aby zamawiający, który ten raport sporządził, mógł dzielić się tymi wnioskami
i doświadczeniem z innymi zamawiającymi.
Wiedza instytucji wyspecjalizowanych
Inną formą współpracy wertykalnej przy przygotowywaniu zamówienia jest korzystanie
z wiedzy instytucji i organów specjalistycznych i świata nauki. Strategicznym celem
wynikającym zarówno z ustawy Pzp, jak również z opracowania Polityki zakupowej państwa
jest wzrost innowacyjności zamówień, tak aby zamawiane produkty przyczyniały się do
32) Tabela wskazuje dobre praktyki wykształcone przez wskazane resorty na przestrzeni ostatnich lat, w związku z tym ujęte
zostały również nazwy resortów, które nie są obecnie aktualne.
skoku technologicznego państwa oraz ochrony środowiska. Z tego też względu zamawiający
na etapie przygotowania postępowania i analizy potrzeb i wymagań powinni mieć dostęp do
jak najszerszej wiedzy oraz do wsparcia merytorycznego instytucji specjalistycznych.
Specjalistyczne konsultacje mogą w istotny sposób pomóc zamawiającym w ocenie, jakie
rozwiązania należy zastosować, które z dostępnych rozwiązań będzie optymalne, biorąc pod
uwagę uwarunkowania konkretnego zamawiającego, a także w ocenie rozwiązań
zaproponowanych przez wykonawców w ramach wstępnych konsultacji rynkowych. Zakres
wsparcia udzielanego przez wyspecjalizowane instytucje mógłby obejmować również pomoc
przy ocenie złożonych ofert. Przykładem takiej instytucji, do której zamawiający będą mogli
się zwrócić, jest Centrum Oceny Technologii (COT). Jest to jednostka analityczna Sieci
Badawczej Łukasiewicz33), która prowadzi badania społeczno-prawno-ekonomiczne
w obszarze STI (Nauka, Technologia, Innowacje). Informacje na temat obszarów i zakresu
wsparcia oferowanego przez COT zawarte zostały w załączniku nr 5.
Istotnym aspektem w zakresie korzystania z wiedzy naukowców jest również
wykorzystywanie przez zamawiających z dostępnych opracowań, dobrych praktyk
i rekomendacji. Jednym z zadań Prezesa UZP jest prowadzenie działalności edukacyjnoinformacyjnej oraz upowszechnianie wiedzy z zakresu zamówień publicznych. Z tego
powodu Prezes UZP realizuje zadania związane z opracowywaniem dobrych praktyk
i rekomendacji, przykładowych kryteriów oceny ofert itp. Już teraz, na stronie internetowej
Urzędu Zamówień Publicznych (UZP) (www.uzp.gov.pl) w zakładce Repozytorium wiedzy,
jest dostępnych wiele publikacji, które zostały opracowane samodzielnie przez UZP bądź też
przez wyspecjalizowane instytucje lub w ramach ich współpracy z UZP. Dotyczą one różnych
dziedzin i wpisują się w zapotrzebowanie zarówno na zamówienia społeczne, zielone, jak
i innowacyjne (mogą one dotyczyć rozwiązań informatycznych, budowlanych,
innowacyjnych, związanych z ochroną środowiska).
Działalność Prezesa UZP w tym zakresie będzie kontynuowana. Efekty działalność
dydaktycznej będą pojawiać się na stronie internetowej UZP.
Sieć Badawcza Łukasiewicz została utworzona w drodze ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej
Łukasiewicz (Dz. U. z 2020 r. poz. 2098).
33)
Poszczególnym zamawiającym zaleca się
➢ pozostawianie na stronach internetowych archiwalnych i zakończonych postępowań,
tak aby inni zamawiający mogli zapoznawać się z zastosowanymi rozwiązaniami;
➢ przygotowując postępowanie, szukanie rozwiązań zastosowanych przez innych
zamawiających i konsultowanie się z nimi w tym zakresie;
➢ korzystanie z wiedzy wyspecjalizowanych instytutów, których zadaniem będzie
wsparcie merytoryczne i pomoc w opracowaniu rozwiązań dotyczących nowych
technologii, tak aby opisany przedmiot zamówienia w jak największym stopniu
odpowiadał potrzebom zamawiającego oraz aby produkt finalny i zastosowane w nim
rozwiązania realizowały zakładane cele dodatkowe.
3. Usuwanie barier w dostępie MŚP do rynku zamówień publicznych
1)
Usuwanie barier związanych z wielkością zamówienia
Przedsiębiorcy z sektora MŚP wyrażający chęć wzięcia udziału w postępowaniu o udzielenie
zamówienia publicznego częstokroć wskazują, że czynnikiem blokującym złożenie przez nich
oferty jest wielkość zamówienia objętego danym postępowaniem. Wskazuje na to również
analiza przeprowadzona przez Bank Światowy, z której wynika, że wykonawcy MŚP mają
największe szanse na wygranie przetargu w przypadku zamówienia lub części zamówienia
o średniej wielkości34).
Zamawiający powinni wdrażać działania zmierzające do usuwania barier dla MŚP
wynikających ze zbyt dużego rozmiaru zamówienia, dostosowane do rodzaju, charakteru lub
przedmiotu zamówienia. Kluczowe znaczenie mają następujące działania.
Działanie 1. Dzielenie zamówienia na części lub dopuszczenie składania ofert
częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie zamówienia
Zamawiający, rozważając możliwe działania związane z usuwaniem barier wynikających
z wielkości zamówienia, powinni podejmować działania zmierzające do udzielania zamówień
publicznych, w których dokonano podziału zamówienia na części lub dopuszczono składanie
ofert częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie zamówienia, chyba że
przeciwko takiemu działaniu istotnie przemawiają aspekty techniczne, ekonomiczne lub
organizacyjne (specyfika dostaw, usług lub robót budowlanych powoduje, że realizacja
zamówienia byłaby technicznie trudna lub kosztowna lub zamawiający nie byłby
w stanie zapewnić koordynacji wykonania zamówienia).
Nie powinno budzić wątpliwości, że podział zakupów publicznych na mniejsze części lub
dopuszczenie możliwości złożenia oferty na część danego zamówienia stanowi podstawowy
34)
SME participation in public procurement in Poland. Mihály Fazekas, Nóra Regős (Government Transparency Institute).
instrument ułatwiający dostęp wykonawców z sektora MŚP do udział w postępowaniu
o udzielenie zamówienia publicznego. Przemawiają za tym zarówno względy ilościowe –
dopasowanie wielkości świadczenia do możliwości produkcyjnych przedsiębiorcy z sektora
MŚP oraz względy jakościowe – bardziej efektywne dopasowanie rodzaju świadczenia
do specjalizacji branży, w której działa dany przedsiębiorca z tego sektora.
Podział zamówienia na części lub dopuszczenie składania ofert częściowych może
uniemożliwiać np. specyfika danego zamówienia, wysoka nieefektywność takiego działania
(w tym ekonomiczna – efekt skali znacznie wpływa na cenę), duże trudności organizacyjne
po stronie zamawiającego związane z prawidłowym skoordynowaniem realizacji całego
zamówienia35). Jednak podstawą do zaniechania podziału zamówienia na części lub
dopuszczenia składania ofert częściowych nie powinny być obawy związane z ewentualnymi
niewielkimi trudnościami czy kosztami bądź nieznacznymi problemami z koordynowaniem
działań wykonawców, a tym bardziej wygoda zamawiającego.
Zamawiający każdorazowo musi ocenić zasadność przyczyn zaniechania podziału
zamówienia na części, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danego przypadku. Gdyby
zamawiający ze względów organizacyjnych zamierzał odstąpić od podziału danego
zamówienia na części lub dopuszczenia składania ofert częściowych, powinien najpierw
przeanalizować, czy nie byłoby uzasadnione zaangażowanie zewnętrznego podmiotu
(dopuszczenie złożenia oferty częściowej) w koordynację całości podzielonego zamówienia.
Takie rozwiązanie pozwoliłoby na podniesienie konkurencyjności wykonawców z sektora
MŚP w przypadku specjalistycznych części zamówienia (specjalistyczne usługi, dostawa
specjalistycznego sprzętu), bez konieczności angażowania ich w koordynację wykonania
całego zamówienia, co mogłoby stanowić dla MŚP barierę eliminującą tych wykonawców
z udziału w postępowaniu.
W motywie 78 dyrektywy 2014/24/UE wskazuje się, że w przypadku gdy instytucja zamawiająca zdecyduje, że podział
zamówienia na części nie byłby właściwy, stosowne indywidualne sprawozdanie lub dokumenty zamówienia powinny
zawierać wskazanie głównych przyczyn decyzji instytucji zamawiającej. Jako przykładowe przyczyny rezygnacji z podziału
zamówienia na części wskazano: instytucja zamawiająca mogłaby stwierdzić, że taki podział groziłby ograniczeniem
konkurencji albo nadmiernymi trudnościami technicznymi lub nadmiernymi kosztami wykonania zamówienia, lub też
potrzeba skoordynowania działań różnych wykonawców realizujących poszczególne części zamówienia mogłaby poważnie
zagrozić właściwemu wykonaniu zamówienia.
35)
Mając powyższe na uwadze
➢ zamawiającemu zaleca się nieograniczanie liczby części zamówienia, na które
danemu wykonawcy może zostać udzielone zamówienie. Możliwość udzielenia
zamówienia na większą liczbę części zamówienia nie ograniczy wykonawcom
z sektora MŚP możliwości udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia,
a jednocześnie nie zniechęci do wzięcia udziału w tym postępowaniu również
większych wykonawców;
➢ zamawiający, uznając, że podział danego zamówienia na części lub dopuszczenie
składania ofert częściowych w ramach jednego postępowania o udzielenie
zamówienia jest nadmiernie utrudnione, m.in. ze względów technicznych,
ekonomicznych lub organizacyjnych, obowiązani są wskazać w dokumentach
zamówienia powody niedokonania podziału zamówienia na części (art. 91 ust. 2
ustawy Pzp) lub niedopuszczenia składania ofert częściowych, wraz z podaniem
uzasadnienia.
Działanie 2. Zawieranie umów ramowych
Zamawiający, rozważając możliwe działania związane z usuwaniem barier wynikających
z wielkości zamówienia, powinni podejmować działania zmierzające do korzystania
z możliwości zawarcia umowy ramowej z kilkoma wykonawcami zamiast udzielenia
zamówienia jednemu wykonawcy, chyba że rodzaj i charakter zamówienia lub potrzeby
zakupowe zamawiającego nie uzasadniają zawarcia takiej umowy.
Stosowanie przez zamawiających umów ramowych przy udzielaniu zamówień publicznych,
zawieranych z kilkoma wykonawcami, w istotny sposób wyrównuje szanse wykonawców
z sektora MŚP podczas ubiegania się o udzielenie zamówienia w porównaniu
z możliwościami większych przedsiębiorców. Zawarcie umowy ramowej, zwłaszcza jeżeli
zamówienie jest udzielane w częściach, pozwoli nie tylko na oferowanie przez wykonawców
zamówień w partiach, które są w stanie zrealizować również wykonawcy z sektora MŚP, ale
również powinno wpłynąć pozytywnie na jakość realizowanego zamówienia ze względu na
lepsze dopasowanie się wykonawcy do rodzaju świadczenia objętego częścią zamówienia.
Zamawiający powinni odnosić warunki udziału w postępowaniu i określać je w sposób
proporcjonalny do największej części zamówienia udzielanego w ramach umowy ramowej,
a nie do całości zamówienia objętego umową ramową.
Zamawiającym zaleca się, aby w ramach umowy ramowej „wydzielali” zamówienia
zmierzające do zaspokojenia
➢ potrzeb standardowych (standardowe rozwiązania, produkty, w których lepiej mogą
sprawdzić się wykonawcy duzi) od zamówień zmierzających do zaspokojenia
potrzeb specjalistycznych (niestandardowe lub innowacyjne rozwiązania, produkty,
w przypadku których wykonawcy z sektora MŚP mogą zaoferować większą
elastyczność wykonania oraz jego wyższy standard);
➢ potrzeb wymagających realizacji świadczenia na dużą skalę (większy
przedsiębiorca może uzyskać efekt skali np. realizując świadczenie standardowe) od
zamówień związanych ze świadczeniami, które mogą być realizowane w małej
skali (drobne usługi, w których dobrze odnajdą się wykonawcy z sektora MŚP).
Taka strategia działania zamawiającego pozwoli mu na uzyskanie nie tylko lepszej relacji
jakości do ceny zarówno w odniesieniu do zamówień standardowych, jak i zamówień
specjalistycznych, ale również na realizację zakładanych dodatkowych celów np.
społecznych, gospodarczych, innowacyjnych.
2)
Zapewnienie wykonawcom wystarczającej ilości czasu na przygotowanie
się do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia
W celu zapewnienia wykonawcom z sektora MŚP możliwości lepszego zaplanowania
oraz przygotowania się do procesu pozyskiwana zamówień publicznych
➢ zamawiający powinni zamieszczać w planie postępowań o udzielenie zamówień,
o którym mowa w art. 23 ustawy Pzp, w sekcji: Informacje dodatkowe, informacje,
które mogą mieć istotny wpływ na decyzje tego wykonawcy odnośnie do ubiegania
się o udzielenie danego zamówienia publicznego, w tym dotyczące: wstępnych
konsultacji rynkowych, obowiązku wniesienia wadium lub zabezpieczenia należytego
wykonania umowy, możliwości składania ofert częściowych, udzielania zaliczek lub
stosowania częściowych płatności, waloryzacji wynagrodzenia itp.
3)
Poz. 125
Stawianie wykonawcom wymagań proporcjonalnych do przedmiotu
zamówienia oraz proporcjonalnych wymagań finansowych
Regulacje unijne (art. 18 dyrektywy 2014/24/UE) oraz krajowe (art. 112 ustawy Pzp)
zobowiązują zamawiających do określania warunków udziału w postępowaniu o udzielenie
zamówienia w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz z zastosowaniem
minimalnych poziomów wymagań do oceny zdolności wykonania zamówienia.
Ścisłe podejście do żądania od wykonawców spełnienia wymagań proporcjonalnych do
danego rodzaju zakupu oraz jego wartości ma szczególne znaczenie dla wykonawców
z sektora MŚP. Stawianie nadmiernych wymagań względem przedmiotu zamówienia jest
bowiem czynnikiem wykluczającym z postępowania o udzielnie zamówienia zwłaszcza dla
wykonawców z sektora MŚP, w znacznie większym stopniu niż w przypadku
przedsiębiorców dużych.
Często wykonawcy, zwłaszcza wykonawcy z sektora MŚP, nie mogą powołać się na własne
doświadczenie, np. ze względu na krótki okres prowadzenia działalności, jednak zatrudniają
wysoko wykwalifikowane kadry. Dlatego działaniem zapewniającym większe szanse na
udział szerszego grona wykonawców w postępowaniu o udzielenie zamówienia byłaby
możliwość powołania się na doświadczenie w realizacji zamówienia własnych pracowników.
Zapewnienie takiej możliwości będzie korzystne również dla samych zamawiających, gdyż
może pozwolić na lepsze wykorzystanie potencjału również wykonawców z sektora MŚP
i realizację zamówienia na wyższym poziomie innowacyjności niż normalnie dostępny na
rynku masowym i z indywidualnym podejściem do jego wykonania.
Zamawiającym zaleca się, aby stawiane przez nich warunki udziału w
postępowaniu o udzielenie zamówienia
➢ były nie tylko proporcjonalne do danego zamówienia i niedyskryminacyjne, ale
również formułowane w sposób zrozumiały;
➢ odnosiły się do zdolności do realizacji tego konkretnego zamówienia, a nie do
ogólnej oceny zdolności wykonawcy, z zastrzeżeniem jednak niezawężania
bezpodstawnie grupy wykonawców, którzy mogliby ubiegać się o udzielenie
zamówienia;
➢ odnosiły się nie tylko do doświadczenia wykonawcy, ale również alternatywnie
do doświadczenia pracowników tego wykonawcy, umożliwiając wykonawcy
powołanie się na to doświadczenie.
Zamawiającym zaleca się również, aby wymagali jedynie proporcjonalnych
gwarancji finansowych, w tym
➢ żądali od wykonawców wniesienia wadium jedynie w przypadku uzasadnionym,
tj. gdy postępowanie dotyczy zamówienia całkowicie innego niż zamawiane
dotychczas usługi, dostawy lub roboty budowlane; gdy zamawiający nie zna
rynku wykonawców dla tego zamówienia lub stopień ryzyka niesfinalizowania
postępowania, w przypadku nieżądania wadium, uzasadnia wprowadzenia
dodatkowego obciążenia finansowego dla wykonawców, w postaci wadium;
➢ w przypadku żądania wniesienia wadium, dokonywali jego zwrotu
w przypadkach wskazanych w art. 98 ustawy Pzp, w terminie krótszym niż
7 dni.
Ponadto zamawiający powinni
➢ w przypadku uznania, że wymaganie wniesienia wadium w postępowaniu
o udzielenie zamówienia klasycznego jest uzasadnione, brać pod uwagę, że
żądana kwota wadium nie powinna zawsze osiągać maksymalnych wartości
dopuszczonych ustawą Pzp, ale może wynieść np. 1,5% wartości zamówienia, w
odniesieniu do zamówień o wartości równiej lub większej niż progi unijne, oraz
0,75% wartości zamówienia w odniesieniu do zamówień o wartości mniejszej
niż progi unijne;
➢ zwracać część zabezpieczenia należytego wykonania umowy po wykonaniu
danej części zamówienia, zgodnie z art. 453 ust. 4 ustawy Pzp; w związku z tym
zamawiający powinni uwzględniać zasady takiego zwrotu zabezpieczenia
w dokumentach zamówienia.
4)
Poz. 125
Udzielanie zamówień na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie
Wykonawcy z sektora MŚP mogą być dla zamawiających źródłem innowacyjnych rozwiązań
i indywidualnego podejścia do wykonania zamówienia, a także często zapewnić uzyskanie
stosunku jakości do ceny na lepszym poziomie niż duży przedsiębiorca.
W celu realizacji zasady efektywności wyrażonej w art. 17 ust. 1 ustawy Pzp,
zamawiającym zaleca się przywiązywanie większej wagi do
➢ stosowania pozacenowych kryteriów oceny ofert i umożliwienie wykonawcom
w większym zakresie przedstawianie rozwiązań ukierunkowanych na jakość
zamawianego produktu lub usługi, z uwzględnieniem wyboru oferty
najkorzystniejszej ekonomicznie jako oferty przedstawiającej najlepszy stosunek
jakości do ceny lub kosztu;
➢ opisu przedmiotu zamówienia przez określenie specyfikacji technicznych
w kategoriach charakterystyki lub wymagań w zakresie funkcjonalności
(art. 99 ust. 2 ustawy Pzp) zamiast standardów rozwiązań, co pozwoli
zamawiającym na skupieniu się na faktycznych potrzebach zakupowych oraz na
wykorzystaniu potencjału wykonawców z sektora MŚP oferujących produkty lub
usługi innowacyjne;
➢ dopuszczania składania ofert wariantowych, zwłaszcza gdy zamawiający nie
mają wiedzy na temat dostępnej na rynku oferty produktów lub usług.
Zamawiający jest zobowiązany wówczas do określenia w dokumentach
zamówienia minimalnych wymagań, które muszą spełniać oferowane warianty,
oraz należy określić wymagania dotyczące ich składania.
Ponadto zamawiający, w związku z udzielanym zamówieniem, powinni uwzględniać
koszty, które będą ponoszone w całym okresie użytkowania przedmiotu zamówienia,
a które zamawiający przy dochowaniu należytej staranności mogli przewidzieć przed
udzieleniem tego zamówienia.
5)
Zapewnianie wykonawcom wystarczającej ilości czasu na przygotowanie
oferty
Zwiększenie zaangażowania przedsiębiorców z sektora MŚP w realizowanie zamówień
publicznych wymaga również zapewnienia wykonawcom z tego sektora odpowiedniego czasu
na przygotowanie i złożenie oferty. Stosowanie minimalnych terminów składania ofert bądź
wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, wymaganych przepisami ustawy Pzp,
nie tylko zniechęca wykonawców z sektora MŚP do udziału w przetargach publicznych, ale
często, z uwagi na brak doświadczenia bądź niedysponowanie odpowiednią kadrą
administracyjną, stanowi realną barierę dla złożenia przez nich oferty.
Zamawiającym zaleca się podejmowanie działań mających na celu zapewnienie
odpowiedniej ilości czasu na przygotowanie oferty, w szczególności przez
➢ publikowanie wstępnych ogłoszeń informacyjnych, które zwłaszcza w przypadku
bardziej złożonych bądź dużych zamówień pozwolą wykonawcom z sektora MŚP
na właściwe przygotowanie oferty lub np. znalezienie konsorcjanta, z którym
wykonawca będzie mógł wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia;
➢ stosowanie możliwie długich terminów składania ofert, dostosowanych do
złożoności i specyfiki przedmiotu zamówienia oraz uwzględniających czas
potrzeby na przygotowanie i złożenie oferty również przez wykonawców z sektora
MŚP, którzy będą potrzebowali specjalistycznej pomocy przy formułowaniu oferty
bądź będą zmuszeni ubiegać się o udzielenie zamówienia, ze względu na jego
rozmiar lub specyfikę, wspólnie z innym wykonawcą;
➢ minimalne terminy składania ofert wymagane ustawą Pzp powinny być stosowane
jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
6)
Stosowanie rozwiązań sprzyjających równomiernemu rozłożeniu ciężaru
finansowania zamówienia oraz skracaniu terminów płatności za
zrealizowane zamówienie
Istotnym czynnikiem zachęcającym wykonawców, w tym wykonawców z sektora MŚP, do
brania udziału w przetargach publicznych jest wiarygodność zamawiających publicznych jako
partnerów biznesowych oraz pewność przepływów pieniężnych.
Tym co równocześnie zniechęca wykonawców do realizowania zamówień publicznych jest
nadmierne przerzucanie na wykonawcę finansowego ciężaru realizacji tego zamówienia.
W przypadku zaś przedsiębiorców z sektora MŚP jest to czynnik niejednokrotnie całkowicie
blokujący ich udział w zamówieniu w charakterze wykonawcy. Wśród przedsiębiorców
z sektora MŚP panuje przekonanie o „konieczności” usytuowania swego udziału przy
realizacji zamówienia publicznego wyłącznie na pozycji podwykonawcy, co często również
budzi ich obawy o ostateczną zapłatę wynagrodzenia przez wykonawcę, z którym będą
współpracować.
W związku z tym zamawiający powinni, tam gdzie nie stoi to w sprzeczności z charakterem
postępowania, stosować rozwiązania sprzyjające równomiernemu rozłożeniu ciężaru
finansowania, które omówiono poniżej.
Zamawiającym zaleca się przykładanie większej wagi do tego, aby
w postanowieniach umownych były zamieszczane klauzule zastrzegające,
że wykonawcy obowiązani są do terminowego regulowania płatności na rzecz ich
podwykonawców.
Ponadto zamawiającym zaleca się
➢ przewidywanie w umowach 14-dniowych terminów płatności wynagrodzenia
wykonawcom;
➢ przewidywanie zasady zmiany wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy,
zgodnie z art. 439 ustawy Pzp, również w przypadku umów o udzielenie
zamówienia publicznego zawieranych na okres krótszy niż 12 miesięcy, nie
krótszy jednak niż 6 miesięcy;
➢ stosowanie zaliczki lub częściowych płatności za wykonaną część zamówienia,
zgodnie z art. 443 ustawy Pzp, również w przypadku umów o udzielenie
zamówienia publicznego zawieranych na okres krótszy niż 12 miesięcy, nie
krótszy jednak niż 6 miesięcy;
➢ w przypadku stosowania częściowych płatności – ustalanie procentu
wypłacanego wynagrodzenia za wykonanie poszczególnych części w sposób
odpowiadający ilości wykonanej pracy, przy czym procentowa wartość ostatniej
części nie powinna wynosić więcej niż 30% wynagrodzenia należnego
wykonawcy.
4. Pozasądowe rozwiązywanie sporów w zamówieniach publicznych
Większe wykorzystywanie przez zamawiających możliwości pozasądowego rozwiązywania
sporów w zamówieniach publicznych może być ważnym czynnikiem zachęcającym
wykonawców z sektora MŚP do udziału w postępowaniach o udzielenie zamówienia.
Stosowanie ADR (ang. alternative dispute resolution), czyli alternatywnego sposoby
rozwiązywania sporów również w przypadku zamówień publicznych należy uznać za
narzędzie bardziej efektywne, pod względem czasu i kosztów, od angażowania się
w skomplikowane i kosztowne postępowania sądowe.
Polubowne rozwiązanie sporów w zamówieniach publicznych może mieć, obok korzyści
finansowych, szereg dodatkowych zalet. Jedną z takich zalet jest możliwość uwzględnienia,
w granicach dopuszczalnych przepisami prawa, interesów oraz oczekiwania zamawiających
i wykonawców, a w konsekwencji uniknąć władczego rozstrzygnięcia, które może
negatywnie oddziaływać na ich dalszą współpracę.
Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej przygotowała dokument pn.
„Rekomendacje dotyczące postępowania w zakresie polubownego rozwiązywania sporów”,
wskazujący ścieżkę postępowania w przypadku wyboru tej metody doprowadzenia do
zakończenia sporu między zamawiającym a wykonawcą.
Rekomendacje są dostępne na stronie internetowej Prokuratorii Generalnej RP
https://www.gov.pl/web/prokuratoria/rekomendacje-i-wzory-postanowien-umow2
Zamawiającym zaleca się
rozwiązywania sporów, w tym
rozważenie
wykorzystania
pozasądowych
metod
➢ zawieranie w umowach lub umowach ramowych postanowień o stosowaniu mediacji
lub innym polubownym rozwiązywaniu sporów;
➢ korzystanie z możliwości mediacji lub polubownego rozwiązania sporu przed Sądem
Polubownym przy Prokuratorii Generalnej RP.
5. Rachunek kosztów cyklu życia
Kryterium kosztu, które ustawa Pzp wskazuje jako możliwe do zastosowania kryteriów oceny
ofert, sprzyja zmianie podejścia zamawiających do procesu udzielania zamówień publicznych
i odejściu od stosowania przez nich kryterium ceny. Pozwala zamawiającym na zastosowanie
rachunku kosztów cyklu życia przy wyborze oferty najkorzystniejszej. Umożliwia przy tym
dokonanie uzasadnienia ekonomicznego zamówienia z uwzględnieniem okresu żywotności
przedmiotu zamówienia i kosztów związanych m.in. z jego utrzymaniem i użytkowaniem,
a nie jedynie w oparciu o koszty nabycia.
Rachunek kosztów cyklu życia może obejmować w odpowiednim zakresie niektóre lub
wszystkie koszty ponoszone w czasie cyklu życia produktu, usługi lub robót budowlanych.
Rachunek kosztów cyklu życia może obejmować koszty wewnętrzne, które są ponoszone
przez zamawiającego lub innych użytkowników, jak i koszty przypisywane ekologicznym
efektom zewnętrznym.
Wśród kosztów ponoszonych przez zamawiającego lub innych użytkowników ustawa Pzp
wymienia koszty związane z
➢ nabyciem,
➢ użytkowaniem, w szczególności zużyciem energii i innych zasobów,
➢ utrzymaniem,
➢ wycofaniem z eksploatacji, w szczególności koszty rozbiórki i recyklingu.
Koszty przypisywane ekologicznym efektom zewnętrznym obejmują w szczególności koszty
emisji gazów cieplarnianych i innych zanieczyszczeń oraz koszty związane z łagodzeniem
zmian klimatycznych. Ich uwzględnienie w ramach rachunku kosztów cyklu życia jest
dopuszczalne przy założeniu, że można określić i zweryfikować ich wartość pieniężną.
Zamawiający mogą uwzględnić również inne koszty, które nie zostały bezpośrednio
wymienione w przepisach ustawy Pzp36).
Przepisy nie wskazują sztywno, jakie koszty zamawiający uwzględniają przy zastosowaniu
rachunku kosztów cyklu życia. Wymieniają jedynie przykładowe koszty, jakie mogą zostać
ujęte w ramach metody efektywności kosztowej. Umożliwia to bardziej elastyczne
zastosowanie przez zamawiających rachunku kosztów cyklu życia przy uwzględnieniu
przedmiotu zamówienia oraz dostępnych metodologii.
Jeżeli zamawiający decyduje się w ramach kryterium kosztu zastosować rachunek kosztów
cyklu życia, ciąży na nim obowiązek uszczegółowienia zakresu wymaganych od
wykonawców informacji oraz wskazania metody szacowania kosztów. W dokumentach
zamówienia zamawiający wskazuje zakres danych, do przedstawienia których zobowiązani są
wykonawcy, oraz metodologię obliczenia kosztów cyklu życia.
1)
Wspólne metody kalkulacji kosztów cyklu życia
Swoboda określania przez zamawiających kosztów w ramach rachunku kosztów cyklu życia
nie dotyczy jednak postępowań o udzielenie zamówienia, w przypadku których przedmiot
zamówienia objęty został wspólną metodą przyjętą w drodze aktu prawa unijnego. Wówczas
zamawiający, udzielając zamówienia z wykorzystaniem rachunku kosztów cyklu życia, są
obowiązani zastosować metodologię określoną w kierunkowych unijnych regulacjach.
W przepisach ustawy Pzp zawarto odniesienie do załącznika XIII do dyrektywy 2014/24/UE
wskazującego regulacje unijne określające wspólne metody kalkulacji kosztów cyklu życia.
Załącznik nr 3 do Polityki zakupowej państwa
Przykładowa matryca kompetencji
Profile zawodowe związane z zamówieniami publicznymi
Grupa
Kompetencja
Specjalista
Samodzielny
Specjalista
Specjalista
Kierownik
Kierownik
wspierający
nabywca
do spraw
do spraw
do spraw
działu
udzielanie
publiczny
umów
zamówień
Horyzontalne
zamówień
danej
publicznych
kategorii
Planowanie
-
1
1
2
2
3
Proces Zakupowy
1
2
3
3
2
3
Przepisy Prawa
-
2
1
1
2
4
Platforma e-
1
2
2
1
1
2
-
1
2
3
2
3
-
1
2
3
2
3
-
1
1
3
-
-
1
1
1
2
2
2
Negocjacje
-
2
2
-
2
3
Analiza potrzeb i
1
1
2
2
-
3
1
2
2
2
-
-
-
2
2
1
-
3
Zamówień i inne
narzędzia
elektroniczne
Zielone i
zrównoważone
zamówienia
publiczne
Innowacyjne
zamówienia
publiczne
Wiedza o
przedmiocie
zamówienia
Zarządzanie
dostawcami
Przed
udzieleniem
zamówienia
wymagań
Wstępne
konsultacje
rynkowe
Strategie
udzielania
zamówień
publicznych
Specyfikacja
Poz. 125
1
2
2
3
-
-
1
2
2
1
-
-
-
2
2
1
-
2
1
2
1
2
3
2
1
2
1
-
3
2
1
2
2
-
2
3
-
1
1
-
2
2
-
2
1
2
2
3
1
2
2
2
3
4
Komunikacja
1
2
2
1
3
3
Etyka i
2
3
2
1
3
4
Współpraca
2
1
2
1
2
3
Zarządzanie
1
1
2
1
3
4
-
1
1
-
-
3
2
2
2
1
2
4
1
2
2
-
2
3
1
2
2
2
3
3
techniczna
Dokumentacja
przetargowa
Ocena i wybór
najkorzystniejszej
ofert
Po udzieleniu
Zarządzanie
zamówienia
umowami
Certyfikacja i
płatność
Sprawozdawczość
i ocena
Rozwiązywanie
konfliktów i
mediacje
Osobiste
Zdolności
dostosowawcze i
modernizacja
Myślenie
analityczne i
krytyczne
przestrzeganie
przepisów
Międzyludzkie
relacjami z
zainteresowanymi
stronami
Zarządzanie
zespołem i
przywództwo
Wyniki
Świadomość
organizacyjna
Zarządzanie
ryzykiem
Ukierunkowanie
na wyniki
Zarządzanie
1
2
Poz. 125
2
ryzykiem i
kontrola
wewnętrzna
3
Załącznik nr 4 do Polityki zakupowej państwa
Wykaz pytań kwestionariusza samooceny
Część pierwsza
Pytania ogólne
Pytania ogólne dają obraz sytuacji danej osoby w zakresie zamówień publicznych. Pytania te
nie są punktowane, a więc nie wliczają się do wyników indywidualnej samooceny. Obejmują
raczej informacje kontekstowe, uzupełniające indywidualną samoocenę.
Pytanie 1
Jakie jest Pani/Pana stanowisko w organizacji?
Pytanie 2
Jakie są Pani/Pana bieżące zadania i obowiązki związane z zamówieniami publicznymi?
Pytanie 3
Czy pracuje Pani/Pan w pełnym czy w niepełnym wymiarze godzin nad tymi zadaniami
i w ramach tych obowiązków?
Pytanie 4
Od ilu lat zajmuje Pani/Pan obecne stanowisko?
Pytanie 5
Ile posiada Pani/Pan łącznie lat doświadczenia w dziedzinie zamówień publicznych?
Pytanie 6
Jakiego rodzaju szkolenia z zakresu zamówień publicznych odbyła Pani/odbył Pan i jaki był
ich poziom?
Część druga
Pytania w zakresie wiedzy
Pytania dotyczące wiedzy obejmują wiedzę posiadaną przez daną osobę w dziedzinie
zamówień publicznych w porównaniu z wiedzą oczekiwaną (docelowym poziomem
biegłości) określoną dla profilu zawodowego tej osoby. Odpowiadający powinien ocenić
poziom swojej biegłości w skali od 0 do 4.
Kompetencja 1: Planowanie;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat planowania, wyznaczania priorytetów
strategicznych oraz budżetu zamówień publicznych w Pana/Pani organizacji?
Kompetencja 2: Proces zakupowy
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat poszczególnych etapów cyklu życia zamówień
publicznych – od okresu poprzedzającego publikację ogłoszenia do okresu po udzieleniu
zamówienia?
Kompetencja 3: Przepisy prawa;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat przepisów dotyczących zamówień publicznych
oraz innych stosownych obszarów prawa?
Kompetencja 4: Platforma e-Zamówień i inne narzędzia elektroniczne;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat e-zamówień i innych systemów oraz narzędzi
informatycznych?
Kompetencja 5: Zielone i zrównoważone zamówienia publiczne;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat stosownych polityk zrównoważonego rozwoju
oraz sposobów ich promowania?
Kompetencja 6: Innowacyjne zamówienia publiczne;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat stosownych polityk innowacyjności oraz
sposobów ich promowania?
Kompetencja 7: Wiedza o przedmiocie zamówienia;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat cech i specyfiki co najmniej jednej konkretnej
kategorii dostaw, usług lub robót budowlanych?
Kompetencja 8: Zarządzanie dostawcami;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat strategii i procesów zarządzania dostawcami?
Kompetencja 9: Negocjacje;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procesów negocjacji istotnych w kontekście
zamówień publicznych?
Kompetencja 10: Analiza potrzeb i wymagań;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik służących do identyfikacji
potrzeb?
Kompetencja 11: Wstępne konsultacje rynkowe;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi analizy rynku i stosownych technik
zaangażowania rynkowego?
Kompetencja 12: Strategie udzielania zamówień publicznych;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat poszczególnych strategii udzielania zamówień,
m.in. rodzajów procedur, dzielenia zamówień na części oraz rodzajów umów?
Kompetencja 13: Specyfikacje techniczne;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat wymogów w zakresie sporządzania specyfikacji
technicznych?
Kompetencja 14: Dokumentacja przetargowa;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat wymogów w zakresie przygotowywania
dokumentacji przetargowej?
Kompetencja 15: Ocena i wybór najkorzystniejszej ofert;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procesu oceny?
Kompetencja 16: Zarządzanie umowami;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat zasad zarządzania umowami?
Kompetencja 17: Certyfikacja i płatność;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procedury certyfikacji i płatności?
Kompetencja 18: Sprawozdawczość i ocena;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik służących do monitorowania
umów?
Kompetencja 19: Rozwiązywanie konfliktów i mediacje;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat procedur rozwiązywania konfliktów i mediacji
oraz funkcjonowania systemu odwoławczego?
Kompetencja 20: Zdolności dostosowawcze i modernizacja;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat technik i narzędzi zarządzania zmianą?
Kompetencja 21: Myślenie analityczne i krytyczne;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat podejść i narzędzi w kwestii analitycznego
i krytycznego myślenia?
Kompetencja 22: Komunikacja;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik komunikacji oraz sposobu
stosowania zasad udzielania zamówień publicznych?
Kompetencja 23: Etyka i przestrzeganie przepisów;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat przepisów I zasad proceduralnych oraz narzędzi,
kodeksów i wytycznych pomagających zapewnić ich przestrzeganie?
Kompetencja 24: Współpraca;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik współpracy?
Kompetencja 25: Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat kluczowych pojęć i metod zarządzania
zainteresowanymi stronami?
Kompetencja 26: Zarządzanie zespołem i przywództwo;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat kluczowych pojęć i metod zarządzania zespołem?
Kompetencja 27: Świadomość organizacyjna;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat struktury administracyjnej, procedur i procesów
Pani/Pana organizacji, a także jej kultury wewnętrznej oraz ram prawnych i ram polityki?
Kompetencja 28: Zarządzanie ryzykiem;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik zarządzania projektami
stosownych dla administracji publicznej?
Kompetencja 29: Ukierunkowanie na wyniki;
Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat strategii i metod zarządzania kosztami
i wynikami, a także kluczowymi wskaźnikami skuteczności działania, które pomagają
wykrywać niewydolności i monitorować wyniki finansowe zamówień oraz sposób, w jaki
zamówienia zapewniają optymalne wykorzystanie środków?
Kompetencja 30: Zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna;
1. Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat funkcji audytu i kontroli?
2. Jaki jest Pani/Pana poziom wiedzy na temat narzędzi i technik zarządzania ryzykiem
związanym z audytem?
Część trzecia
Pytania dotyczące umiejętności
Pytania dotyczące umiejętności obejmują zakres umiejętności posiadanych przez daną osobę
w porównaniu z oczekiwanymi umiejętnościami (docelowym poziomem biegłości)
określonymi w profilu zawodowym tej osoby.
Kompetencja 1: Planowanie;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan opracowywać plan zamówień publicznych w zależności od
dostępnych zasobów budżetowych?
Kompetencja 2: Proces zakupowy;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan śledzić różne etapy postępowania o udzielenie zamówienia?
Kompetencja 3: Przepisy prawa;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować konkretne aspekty przepisów dotyczących
zamówień publicznych oraz inne instrumenty prawne wpływające na zamówienie?
Kompetencja 4: Platforma e-Zamówień i inne narzędzia elektroniczne;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wykorzystywać e-zamówienia i inne systemy oraz
narzędzia informatyczne?
Kompetencja 5: Zielone i zrównoważone zamówienia publiczne;
Jak skutecznie potrafi Pani/Pan włączyć do procesu udzielania zamówień cele z zakresu
zrównoważonego rozwoju określone przez organizację i w krajowych strategiach
politycznych?
Kompetencja 6: Innowacyjne zamówienia publiczne;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan włączyć do procesu udzielania zamówień cele w zakresie
innowacyjności określone przez organizację i w krajowych strategiach politycznych?
Kompetencja 7: Wiedza o przedmiocie zamówienia;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan w pełni wykorzystać co najmniej jedną kategorię dostaw,
usług lub robót budowlanych?
Kompetencja 8: Zarządzanie dostawcami;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan rozwijać relacje z dostawcami, zarządzać nimi i je
utrzymywać, z jednoczesnym poszanowaniem zasad udzielania zamówień publicznych?
Kompetencja 9: Negocjacje;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan stosować procesy i strategie negocjacji na etapach
udzielania zamówień publicznych oraz w trakcie zarządzania umowami, zgodnie z zasadami
udzielania zamówień publicznych i normami etycznymi ?
Kompetencja 10: Analiza potrzeb i wymagań;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować narzędzia i techniki samooceny w celu
określenia potrzeb organizacji i użytkowników końcowych odnośnie do przedmiotu
zamówienia?
Kompetencja 11: Wstępne konsultacje rynkowe;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować techniki analizy rynku i zaangażowania
rynkowego, aby zrozumieć charakterystykę rynku dostawców i tendencje na nim panujące?
Kompetencja 12: Strategie udzielania zamówień publicznych;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wybrać spośród szeregu dostępnych strategii zakupowych
tę, która najlepiej pasuje do danego zamówienia, a jednocześnie pozwala na osiągnięcie celów
organizacji?
Kompetencja 13: Specyfikacja techniczna;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan sporządzić projekt specyfikacji technicznej, który umożliwi
potencjalnym oferentom złożenie realistycznych ofert odpowiadających potrzebom
organizacji?
Kompetencja 14: Dokumentacja przetargowa;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan przygotować dokumenty zamówienia zawierające stosowne
kryteria wykluczenia, kwalifikacji i udzielenia zamówienia?
Kompetencja 15: Ocena i wybór najkorzystniejszej ofert;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan w obiektywny i przejrzysty sposób ocenić oferty na
podstawie wcześniej zdefiniowanych kryteriów?
Kompetencja 16: Zarządzanie umowami;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan nadzorować realizację umowy, przy jednoczesnym
zapewnieniu zgodności technicznej dostarczanych towarów, robót budowalnych lub usług?
Kompetencja 17: Certyfikacja i płatność;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować zasady weryfikacji i ramy kontroli finansowej
do sprawdzenia zamówienia pod kątem zgodności z przepisami przed przystąpieniem do
płatności?
Kompetencja 18: Sprawozdawczość i ocena;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan ocenić proces, wyniki oraz rezultaty zamówienia, aby
wyciągnąć wnioski na temat tego, jak poprawić wyniki przyszłych zamówień?
Kompetencja 19: Rozwiązywanie konfliktów i mediacje;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zapobiegać konfliktom i je rozwiązywać oraz zarządzać
skargami w ramach krajowego systemu odwoławczego?
Kompetencja 20: Zdolności dostawcze i modernizacja;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan przewidzieć zmiany zadań i okoliczności oraz dostosować
się do nich oraz jak bardzo jest Pani nastawiona/ Pan nastawiony na ciągłą naukę i rozwój?
Kompetencja 21: Myślenie analityczne i krytyczne;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wykorzystywać analityczne i krytyczne myślenie do oceny
sytuacji lub informacji oraz rozwiązywania problemów?
Kompetencja 22: Komunikacja;
W jakim stopniu potrafi Pan/Pani prowadzić skuteczną komunikacje, dostosowując środek
przekazu i komunikat do odbiorców docelowych przy jednoczesnym zapewnieniu
przestrzegania zasad udzielania zamówień publicznych?
Kompetencja 23: Etyka i przestrzeganie przepisów;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zapewnić zgodność z mającymi zastosowanie przepisami,
zasadami i normami etycznymi dotyczącymi zamówień publicznych?
Kompetencja 24: Współpraca;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan promować myślenie i procesy oparte na współpracy?
Kompetencja 25: Zarządzanie relacjami z zainteresowanymi stronami;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan budować wzajemne zaufanie przyczyniające się do
nawiązywania silnych relacji z wewnętrznymi i zewnętrznymi zainteresowanymi stronami?
Kompetencja 26: Zarządzanie zespołem i przywództwo;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan dostosować metody i techniki zarządzania i przywództwa
do zespołu i okoliczności, tworząc w ten sposób środowisko sprzyjające osiąganiu wspólnych
celów?
Kompetencja 27: Świadomość organizacyjna;
W jakim stopniu jest Pani/Pan w stanie zrozumieć zarówno funkcję udzielania zamówień, jak
i strukturę i kulturę organizacji?
Kompetencja 28: Zarządzanie ryzykiem;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan zastosować narzędzia i techniki zarządzania projektem do
celów przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia oraz realizacji umowy
w skuteczny sposób?
Kompetencja 29: Ukierunkowanie na wyniki;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan stosować strategie i metody zarządzania działalnością
handlową i zarządzania wydajnością w celu maksymalizacji optymalnego wykorzystania
środków przeznaczanych na zamówienia publiczne?
Kompetencja 30: Zarządzanie ryzykiem i kontrola wewnętrzna;
W jakim stopniu potrafi Pani/Pan wykonywać poszczególne funkcje inspekcji, kontroli,
audytu i oceny mające zastosowanie do zamówień publicznych?
Załącznik nr 5 do Polityki zakupowej państwa
Wsparcie Sieci Badawczej Łukasiewicz – Centrum Oceny Technologii
Sieć Badawcza Łukasiewicz to trzecia co do wielkości w Europie i największa w Polsce sieć
badawcza, skupiająca 32 instytuty w 11 polskich miastach. Jej częścią jest Centrum Oceny
Technologii (COT-Orgmasz), dzięki czemu ma ono możliwość współpracy z zespołem
ponad 4500 kreatywnych naukowców i inżynierów, korzysta z 440 laboratoriów B+R
i unikatowej w skali kraju aparatury badawczej, w której skład wchodzi 3762 urządzeń
specjalistycznych.
Celem COT jest
•
zbliżanie biznesu do nauki, wspieranie rozwoju społecznie odpowiedzialnych innowacji
•
doradztwo naukowe w zakresie wdrażania społecznie odpowiedzialnych innowacji
Zakres wsparcia COT dla zamawiających z administracji rządowej może obejmować
1. Etap I – analiza potrzeb i wymagań
•
Identyfikacja technologii aktualnie wykorzystywanych na rynku
•
Analiza trendów, nakierowana na wskazanie takich technologii, które mają najwyższy
potencjał rynkowy
•
Badania partycypacyjne – Badanie opinii interesariuszy – użytkowników
•
Technologiczny SWOT – Szanse i zagrożenia, wady i zalety danych technologii
•
Roadmapping technologiczny – Mapowanie opcji technologicznych dostosowane do
potrzeb zamawiającego
•
Rankingowanie, benchmark technologii – Ocena opcji technologicznych
•
Wycena technologii – Określenie orientacyjnej wartości zamówienia
2. Etap II – opis zamówienia
•
Opracowanie założeń do opisu przedmiotu zamówienia
•
Konsultacje prawne, m.in. w zakresie RODO, cyberbezpieczeństwa, własności
intelektualnej
•
Opracowanie warunków udziału w postępowaniu
•
Opracowanie kryteriów oceny oferty
3. Etap III – Wsparcie przy wyborze wykonawcy i odbiorze produktu (opcjonalnie,
realizowany w zależności od zgłoszonych potrzeb)
•
Komisje eksperckie – Wsparcie w zakresie oceny ofert, możliwość udziału ekspertów
Łukasiewicza w pracach komisji przetargowej
•
Odbiór produktu – Weryfikacja zgodności produktu z przedmiotem zamówienia
•
Wdrożenie produktu – Udział ekspertów Łukasiewicza w procesie wdrażania produktu
Model współpracy z instytucjami zamawiającymi
1. Zamawiający zgłasza się do Łukasiewicz – COT, składając krótki opis zamówienia,
potrzeby zakupowej.
2. Łukasiewicz – COT kompletuje zespół projektowy złożony ze swoich ekspertów
i przystępuje do realizacji projektu mającego na celu wsparcie zamawiającego, w tym
identyfikuje potrzeby klienta i sporządza opis przedmiotu zamówienia.
Dzięki temu, że COT jest częścią Sieci Badawczej Łukasiewicz, do realizacji zadania
może wykorzystać potencjał naukowców i inżynierów ze wszystkich instytutów
Łukasiewicza oraz skorzystać z ich laboratoriów i aparatury badawczej. Dzięki temu
potencjałowi jest w stanie wesprzeć instytucję zamawiającą w terminie 3–4 tygodni,
tj. zrealizować projekt, opisać przedmiot zamówienia i przekazać zamawiającemu, tak aby
był to produkt gotowy do wszczęcia postępowania.
Obszary wsparcia
COT pracuje w ramach czterech poniższych grup badawczych skupiających naukowców
i inżynierów
ze
wszystkich
instytutów
Łukasiewicza,
współtworząc
programy
badawczo-rozwojowe w obszarach strategicznych dla rozwoju polskiej gospodarki
i społeczeństwa. Grupy badawcze COT to
1. INTELIGENTNA I CZYSTA MOBILNOŚĆ
–
Priorytetowy obszar prac
pozwalających na budowę i rozwijanie nowych technologii.
1) Elektromobilność;
2) Systemy zarządzania łańcuchami logistycznymi;
3) Nowoczesne składowanie;
4) Inteligentne miasta;
5) Robotyzacja;
6) Efektywne sieci dystrybucji;
7) Projektowanie pojazdów autonomicznych.
2. ZRÓWNOWAŻONA GOSPODARKA I ENERGIA – Rozwijanie technologii
modułowych: energooszczędnych, ekologicznych, zapewniających krótki czas
wykonania inwestycji, oraz atrakcyjnych cenowo.
1) Energetyka prosumencka;
2) Energia z odpadów i paliw alternatywnych;
3) Rozwój technologii magazynowania energii;
4) Wytwarzanie biodegradowalnych materiałów;
5) Rozwój technologii pozyskiwania surowców, przetwarzania odpadów i ścieków.
3. TRANSFORMACJA CYFROWA – rozwój innowacji cyfrowych, monitoring
i analiza krajowych oraz zagranicznych strategii dotyczących transformacji
cyfrowej.
1) Automatyka i robotyka;
2) Fotonika;
3) Sztuczna inteligencja;
4) Data Science;
5) Internet rzeczy;
6) Inteligentne usługi dla obywatela i przedsiębiorstw;
7) Cyfrowe rolnictwo;
8) Cyfrowa edukacja.
4. ZDROWIE – Wsparcie prac badawczo-rozwojowych nad programem dotyczącym
profilaktyki i diagnostyki onkologicznej.
1) Nowoczesna i spersonalizowana diagnostyka;
2) Terapie medyczne oparte na inżynierii białek i wykorzystaniu sztucznej inteligencji
i biosensorów;
3) Chemiczna synteza substancji czynnych.
Ponadto zakres wsparcia COT – Łukasiewicz obejmować może także
1. Doradztwo biznesowe
•
Prognozy makroekonomiczne
•
Analizy rynku (producenci, dostawcy, zapotrzebowanie)
•
Analizy kosztowa i cenowa
•
Analizy produkcji
•
Analizy zastosowań produktu
•
Strategie patentowe
•
Ocena technologii
•
Audyt technologiczny
•
Studium opłacalności
•
Obsługa procesów B+R
•
Doradztwo w zakresie certyfikacji
•
Wycena IP
2. Wsparcie legislacyjne
•
Monitorowanie legislacyjne
•
Opiniowanie
3. Badania
•
Badania opinii społecznej (ogólnopolskie, lokalne)
•
Badania eksperckie
•
Badania komunikacji, strategie komunikacyjne
•
Monitorowanie trendów i foresight technologiczny
4. Współpraca naukowa
•
Pozyskiwanie grantów
•
Monitorowanie źródeł finansowania
5. Wsparcie wdrożeń
•
Studia wykonalności
•
Ścieżki komercyjne
Załącznik nr 6 do Polityki zakupowej państwa
Wytyczne dotyczące stworzenia strategii zakupowych
Strategia jest pewnym planem działania, którego realizacja ma prowadzić do osiągniecia
przyjętych przez zamawiającego celów w obszarze zamówień publicznych, w tym celów
o charakterze strategicznym. Dlatego też strategia powinna określać procedury wewnętrzne
i reguły działania, które mają służyć stworzeniu odpowiedniego środowiska wewnętrznego
oraz zapewnieniu właściwego wykorzystania potencjału zamawiającego.
Strategie poszczególnych organów (zamawiających) z administracji rządowej mogą się różnić
z racji tego, że organy te mają odmienne priorytety i zadania, do realizacji których zostały
powołane. Wspólnym mianownikiem wszystkich strategii powinna być realizacja celów
strategicznych państwa w obszarze zamówień publicznych, które zostały uwzględnione
w Polityce zakupowej państwa.
Rzetelne opracowanie strategii daje zamawiającemu realną możliwość podniesienia
efektywności procesów zakupowych, gdyż pozwala na ich odpowiednie przygotowanie.
Zespół praktyków realizujący konkretną potrzebę zakupową może w oparciu o postanowienia
strategii podejmować decyzje np. o przeprowadzeniu wstępnych konsultacji rynkowych czy
też zastosowaniu określonych narzędzi zakupowych.
Strategia pozwala również na przygotowanie i wdrożenie optymalnego planu szkoleniowego
dla komórki zamówieniowej oraz komórek merytorycznych, w zakresie kompetencji
i narzędzi kluczowych dla efektywnego realizowania potrzeb zakupowych. Ponadto strategia
może być wykorzystana do identyfikacji luk kompetencyjnych i braków kadrowych po stronie
zamawiającego, które powinny być uzupełnione.
Portfel zakupowy organów administracji rządowej jest dość zróżnicowany. Znajdują się
w nim zarówno zakupy standardowe, które służą zaspokajaniu podstawowych potrzeb urzędu,
jak i zakupy o charakterze złożonym i strategicznym. Dlatego też zamawiający powinni
podjąć próbę przeglądu realizowanych zakupów oraz podziału ich według schematu
wzorowanego na modelu macierzy, opracowanej przez dr. Petera Kraljica. Z tą jednak
różnicą, że na osi pionowej, w przypadku zamówień publicznych, nie jest zaznaczony wpływ
na wynik finansowy, ale możliwość realizowania ustawowych celów, jakie są nałożone na
zamawiającego będącego organem administracji rządowej (linia pionowa na poniższej
macierzy).
Źródło: Współczesna gospodarka. Zakupy i ich wpływ na generowanie oszczędności w przedsiębiorstwie
produkcyjnym, Agnieszka Marchlewska-Organista
Zgodnie z powyższym modelem macierzy Kraljica całość zamówień należy podzielić na
cztery grupy
➢ Produkty standardowe: To największa grupa zakupów realizowanych przez każdego
zamawiającego. Produkty standardowe to produkty stosunkowo łatwe do zakupu
i szeroko dostępne. Charakteryzują się tym, że na rynku jest bardzo duża grupa
wykonawców, którzy są w stanie je zrealizować. Z tego względu nie są one obciążone
ryzykami zakupowymi w zakresie terminowej realizacji. Nie mają także
bezpośredniego związku z realizowaniem ustawowych celów przez zamawiających.
Produktami standardowymi mogą być np. materiały biurowe, usługi sprzątania,
catering itp. Mogą to być także zakupy powtarzające się okresowo, w związku z czym
w procesie ich udzielania można wykorzystywać posiadaną bazę danych w zakresie
opisu przedmiotu zamówienia.
Przy realizacji zakupów standardowych można wykorzystywać takie narzędzia, jak
umowa ramowa, dynamiczny system zakupów, przetarg nieograniczony ze
standardowymi warunkami.
Istotnym
narzędziem
powodującym
realne
korzyści
zarówno
cenowe,
jak
i oszczędność czasu i zasobów ludzkich, może być w tym względzie możliwość
zastosowania zamówień wspólnych.
➢ Zakupy dźwignie: To zakupy mające bardzo duży wpływ na możliwość realizowania
celów ustawowych zamawiającego, ale nie wiążą się z dużym ryzykiem zakupowym,
w tym w zakresie terminu realizacji. Głównym powodem niskiego ryzyka
zakupowego jest duża ilość potencjalnych wykonawców, którzy będą w stanie
zrealizować zamówienie. To też powoduje, że przygotowując opis przedmiotu
zamówienia należy skupić się na jakości dostaw, usług i robót budowlanych.
Wskazane jest także stosowanie kryteriów oceny ofert i warunków udziału
w postępowaniu, tak aby można było realizować cele strategiczne w zakresie
zamówień zrównoważonych oraz innowacyjnych.
Przy tego rodzaju zakupach należy rozważyć możliwość wykorzystania narzędzia
w postaci zamówień wspólnych.
➢ Zakupy strategiczne: To najważniejsza grupa zakupów, które mają bardzo duży
wpływ na możliwość realizowania ustawowych celów przez zamawiającego. Są one
również obarczone stosunkowo dużym ryzykiem zakupowym (np. związanym
z terminową realizacją zamówienia), co jest związane z ograniczoną ilością
wykonawców mogących zrealizować zamówienie. Mają one charakter priorytetowy
dla zamawiającego i cała procedura wewnętrzna i regulacje powinny być
skonstruowane w ten sposób, aby ułatwić pracownikom przygotowanie realizacji tego
typu zakupów. Powinny zostać także opisane reguły postępowania związane
z wykorzystaniem narzędzi, jakie daje ustawa Pzp, tj. analizą potrzeb i wymagań;
wstępne konsultacje rynkowe.
Z uwagi na priorytetowy charakter przygotowanie procesu zakupowego powinno
zostać poprzedzone planem działania z wyznaczeniem poszczególnych etapów. Plan
powinien być tak skonstruowany, aby uwzględniał ryzyko wystąpienia różnych
okoliczności np. opóźnienia w procesie zakupowym związanego z odwołaniem do
Krajowej Izby Odwoławczej oraz skargą do sądu.
Jest to rodzaj zakupów, w którym o poszczególnych etapach, terminach oraz
potencjalnych ryzykach powinien być informowany kierownik zamawiającego,
a najważniejsze role w procesie przygotowywania i przeprowadzania procesu
zakupowego powinni pełnić dyrektorzy poszczególnych komórek oraz pracownicy
z największym
doświadczeniem
i
umiejętnościami
(poziom
zaawansowany
i ekspercki).
➢ Zakupy tzw. „wąskie gardła”: Zakupy, w których przedmiot zamówienia ma
niewielki wpływ na możliwość realizowania ustawowych celów, ale występuje duże
ryzyko związane z terminową realizacją zamówienia. Może to być produkt nietypowy,
niestandardowy, wytwarzany na specjalne zamówienie oraz taki, którego realizacji
może się podjąć stosunkowo niewielka ilość wykonawców.
W tej grupie zakupów istotne jest, aby przygotowany został plan działania na wypadek
urealnienia się ryzyka nieterminowej realizacji zamówienia lub innej tego typu
sytuacji „kryzysowej”. Konieczne jest także podjęcie stosownych działań związanych
z
przygotowaniem
procesu
zakupowego
odpowiednio
wcześniej,
tak
aby
zminimalizować to ryzyko.
W przypadku zdiagnozowania zakupu jako tzw. „wąskiego gardła” należy dokonać
analizy w kierunku alternatywnego sposobu zaspokojenia danej potrzeby zakupowej,
a także zbadać możliwość innych wariantów realizacji takiego zamówienia.
Należy także pamiętać, że nadanie poszczególnym zakupom ww. statusów nie musi być stałe.
Przykładowo, zakup pierwotnie uznany za standardowy może ostatecznie okazać się zakupem
typu „wąskie gardło” lub pierwotnie uznany za zakup typu dźwignia będzie ostatecznie
zakupem standardowym. Uzależnione jest to zarówno od zmian na rynku wykonawców, ale
także od działań zamawiającego, który może poszukiwać alternatywnych metod zaspokojenia
swojej potrzeby zakupowej.
Cele strategii i sposób ich realizacji
Strategia powinna określać wyraźnie cele, które zostaną osiągnięte przez jej realizację.
Zgodnie z przyjętymi priorytetami Polityki zakupowej państwa cele te powinny uwzględniać
m.in.
1) wzrost zamówień zrównoważonych oraz innowacyjnych;
2) zwiększenie ilości składanych ofert w postępowaniach, w tym większy udział
przedsiębiorców z sektora MSP w zamówieniach.
Centralizacja i koordynacja wykonywania strategii
Odpowiedzialnym za opracowanie i wdrożenie strategii zakupowej jest kierownik
zamawiającego. Do kierownika zamawiającego należy również bieżące monitorowanie
postępu realizacji przyjętych celów.
Załącznik nr 7 do Polityki zakupowej państwa
Dobre praktyki – przykładowe warunki dostępności wraz z przykładowymi zapisami
możliwymi do wykorzystania przez zamawiających
Ustawa o dostępności nakłada na podmioty publiczne obowiązek zapewnienia grupie
beneficjentów tych przepisów minimalnych warunków dostępności: architektonicznej, cyfrowej
oraz informacyjno-komunikacyjnej (art. 6 ww. ustawy). Obowiązek ten powinien być
realizowany między innymi na gruncie zamówień publicznych. Zamawiający (podmioty
publiczne) powinni uwzględniać warunki, o których mowa w art. 6 ww. ustawy, adekwatnie do
specyfiki zamówienia publicznego, zawsze wtedy, gdy jest to uzasadnione charakterem
przedmiotu zamówienia. Należy jednak pamiętać, że pojęcie dostępności w zamówieniach jest
pojęciem szerszym i nie ogranicza się jedynie do wskazanych wyżej trzech obszarów. W celu
jego skutecznej realizacji zamawiający powinni uwzględniać również pozaustawowe wytyczne
dotyczące dostępności, bowiem ich zastosowanie może się przyczynić do zapewnienia
większego niż minimalny poziomu dostępności. Dlatego w poniżej przedstawionych
przykładach wskazano, które elementy to warunki dostępności odwołujące się do obowiązków
ustawowych (oznaczone lit. „O”), a które to fakultatywne wymagania wynikające
z dodatkowych standardów lub wytycznych w zakresie dostępności (oznaczone lit. „F”), których
zastosowanie to dobra praktyka.
Przykład nr 1: Zlecenie szkolenia w formie on-line dla zamkniętej grupy odbiorców (przy
założeniu braku publikacji treści ze szkolenia na stronie www. lub organizacji w formie
webinaru)
1. wykonawca powinien na etapie rekrutacji w formularzu zgłoszeniowym zapytać
o szczególne potrzeby uczestników, np.: (F)
Mimo że element ten nie jest wprost wymagany ustawą brak jego zastosowania
spowoduje brak wiedzy na temat tego, jakie osoby uczestniczą w szkoleniu i czy mają
szczególne potrzeby. Zastosowanie formularza pozwala więc uniknąć sytuacji, w której
wykonawca będzie zaskoczony potrzebą zapewnienia dostępności – np. zastosowania
polskiego języka migowego (PJM). Jednocześnie zastosowanie formularza może
uzasadnić brak zastosowania pewnych elementów z zakresu dostępności podczas
szkolenia (np. PJM, jeśli wśród słuchaczy nie ma osoby niesłyszącej).
2. zapewnienie tłumacza PJM; (O – jeśli potwierdzony zostanie udział osoby głuchej i jej
oczekiwanie w tym zakresie)
3. zapewnienie materiałów informacyjnych w różnych formatach, np. w druku
powiększonym, na kontrastowym tle; (O – jeśli wystąpi taka potrzeba)
4. zapewnienie alternatywnych kanałów komunikacji na etapie rekrutacji i później np.
tłumacz PJM, email, sms; (O)
5. zapewnienie napisów na żywo; (F)
6. pozostawienie miejsca na wpisanie innych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
(F)
Należy pamiętać, że zgłoszenie szczególnej potrzeby obliguje organizatora do jej spełnienia
w możliwie największym stopniu.
Warto także zaznaczyć, że w przypadku organizacji szkolenia on-line w formie otwartej
(webinar) i publikacji nagrania na stronie internetowej podmiotu, wykonawca powinien zostać
zobowiązany do zapewnienie elementów związanych z dostępnością cyfrową tego materiału
(napisy, tłumacz PJM jako elementy obligatoryjne).
Przykład nr 2: Zlecenie organizacji szkolenia w formie stacjonarnej
1.
budynek i pomieszczenia, w których organizowane są szkolenia/konferencje, powinny
być dostępne architektonicznie – może zostać to zapewnione na wiele sposobów, np.
przez organizację wydarzenia na parterze budynku lub jeśli wydarzenie znajduje się na
piętrze, dobrą praktyką jest zapewnienie windy w budynku, w którym będzie odbywało
się wydarzenie; (O)
2.
zapewnienie wolnych od barier poziomych i pionowych przestrzeni komunikacyjnych
budynków, czyli możliwość poruszania się po piętrach i pomiędzy piętrami; (O)
3.
toalety powinny być przystosowane dla osób z niepełnosprawnością; (O)
4.
na teren wydarzenia muszą mieć możliwość wejścia osoby z psami asystującym (O) –
psom należy zapewnić miskę z wodą; (F)
5.
dostępność miejsc parkingowych dostosowanych do osób z niepełnosprawnością – tzw.
niebieska koperta; (F)
6.
lokalizacja wydarzenia powinna być dobrze skomunikowana z resztą miasta lub
miejscowości – z łatwym dostępem do autobusu, tramwaju; (F)
7.
odpowiednio obniżone: lada recepcji i/lub stoły. (F)
Przykład nr 3: wymóg w OPZ dotyczy przygotowania dokumentów spełniających wymagania
dostępności, np. w związku z realizacją szkolenia
Wszystkie materiały muszą spełniać standardy dostępności. Są one obowiązkowe dla wszystkich
podmiotów, które realizują zamówienia publiczne zgodnie z zachowaniem wymagań z art. 6
ustawy o dostępności. Oznacza to m.in.
1. przygotowanie tekstów czcionką bezszeryfową, wielkości min. 11–12 pkt;
2. stosowanie interlinii min. 1,15;
3. wyrównanie tekstu do lewej strony;
4. wklejone obrazy i wykresy powinny zawierać opis alternatywny – informujący osobę
niewidomą, co znajduje się na grafice, gdy tekst jest czytany przez czytnik;
5. tekst
powinien
zostać
podzielony
na
akapity,
z
zastosowaniem
nagłówków
i automatycznych spisów treści.
Przykład nr 4: wymóg w OPZ dotyczący zapewnienia usługi tłumacza polskiego języka
migowego (PJM), np. w związku z realizacją szkolenia
1.
Określenie pożądanego wykształcenia, np. – tłumacz PJM posiadający certyfikat T2
biegłego tłumacza języka migowego Polskiego Związku Głuchych lub równoważny; (F)
2. Zadbanie o widoczność tłumacza PJM podczas wydarzenia online: (F)
a) podział ekranu na mniejsze moduły, tak aby zapewnić uczestnikom spotkania
jednocześnie widok: prelegenta + prezentacji + tłumacza PJM, na bieżąco
przekładającego spotkanie na język migowy,
b) możliwość „przypięcia” ekranu z widocznym tłumaczem PJM, tak aby uczestnik,
który będzie potrzebował korzystać z tłumacza, mógł stale go widzieć na ekranie,
c) podczas transmisji na żywo tłumacz PJM nie powinien być mniejszy niż 1/8 ekranu,
co oznacza ½ wysokości i ¼ szerokości ekranu,
Dodatkowe informacje
(https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/strony/o-funduszach/fundusze-europejskiebez-barier/dostepnosc-plus/aktualnosci/jak-tworzyc-dostepne-komunikatykomunikacja-nie-tylko-w-czasach-epidemii/).
d) grafika wykorzystywana jako tło dla tłumacza PJM: (F)
•
nie może odwracać uwagi od tłumaczenia;
•
dodatkowe elementy nie mogą zasłaniać sylwetki tłumacza;
•
ważne elementy, jak: adresy stron www, dane kontaktowe, warto dodatkowo napisać
– tak, aby osoba niesłysząca mogła zatrzymać slajd i je przepisać;
•
Poz. 125
należy zwrócić uwagę na wysoki kontrast do tła oraz wysoką czytelność tekstu – te
same zasady obowiązują przy tworzeniu napisów,
e) materiał video powinien być przygotowany z tłumaczeniem na PJM. Tłumacz PJM
powinien być umieszczony na dole w prawym dolnym rogu ekranu i zajmować 1/8
powierzchni ekranu, co oznacza ½ wysokości i ¼ szerokości ekranu. Szczegółowe
informacje na tej stronie.
Dobre
praktyki
przy
realizacji
zakupu
produktów/usług
dostępnych
lub
zaprojektowanych w sposób uwzględniający potrzeby jak największej liczby
użytkowników, w tym osób ze szczególnymi potrzebami
1. przygotowanie dostępnych dokumentów oraz procesu postępowania zamówienia, w sposób
umożliwiający osobom z niepełnosprawnościami zapoznanie się z dokumentacją
przetargową i ofertami oraz ich udział jako potencjalnych wykonawców;
2. konsultowanie zakupów/usług ze środowiskami osób z niepełnosprawnościami;
3. określenie kryteriów oceny oferty przez ustalenie parametrów technicznych, właściwości
estetycznych i funkcjonalnych przedmiotu zamówienia pod kątem możliwości skorzystania
przez możliwie dużą grupę osób (w tym osób ze szczególnymi potrzebami), bez potrzeby
adaptacji lub specjalnego projektowania (zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego),
wykorzystując poniższe cechy
•
identyczne zastosowanie;
•
elastyczność użycia;
•
prosta i intuicyjna obsługa;
•
zauważalne informacje;
•
tolerancja dla błędów;
•
niski poziom wysiłku fizycznego;
•
wymiary i przestrzeń dla podejścia i użycia;
4. utrzymanie dostępności – należy wziąć pod uwagę dostępność w całym cyklu życia
usługi/produktu, budynku lub informacji, dbając o elastyczność rozwiązania;
5. dokładne powołanie się na określone warunki dostępności, umiejętności, normy, wytyczne,
których dotyczy przedmiot umowy – ograniczając w ten sposób samowolę wykonawcy
i ryzyko błędu;
6. uwzględnienie w systemie oceny oferty kryteriów premiujących/nagradzania, odnoszących
się do warunków dotyczących zaspokojenia potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami.
W przypadku realizacji projektów z Funduszy Europejskich należy dodatkowo zadbać
o zastosowanie „Standardów dostępności dla polityki spójności 2014–2020” stanowiących
załącznik do Wytycznych (Wytyczne w zakresie realizacji zasady równości szans
i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami oraz zasady równości
szans kobiet i mężczyzn w ramach funduszy unijnych na lata 2014–2020 lub ich odpowiednik
dla perspektywy
finansowej
2021–2027).
Dokument
jest
dostępny
na
stronie
https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/55001/Zalacznik_nr_2_do_Wytycznych_w_zakr
esie_rownosci_zatwiedzone_050418.pdf (O)
Szczegółowe informacje zawarte są w części IV. Standard informacyjno-promocyjny. Rozdział 3
Materiały. Informacja pisana i Rozdział 4 Materiały. Informacja elektroniczna (od strony 48)
oraz w części VI. Standard cyfrowy. Rozdział 3 Dokumenty elektroniczne (od strony 148) ww.
Standardów.
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 2 lutego 2022 r.
Poz. 125
UCHWAŁA NR 6
RADY MINISTRÓW
z dnia 11 stycznia 2022 r.
w sprawie przyjęcia Polityki zakupowej państwa
Na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129,
1598, 2054 i 2269 oraz z 2022 r. poz. 25) uchwala się, co następuje
Załącznik do uchwały nr 6 Rady Ministrów
z dnia 11 stycznia 2022 r. (poz. 125)
Spis Treści
ROZDZIAŁ I
WPROWADZENIE .................................................................................... 4
ROZDZIAŁ II ADRESACI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ............................. 7
ROZDZIAŁ III DIAGNOZA SYSTEMU ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH –
STRESZCZENIE ..................................................................................................................... 9
ROZDZIAŁ IV PRIORYTET – PROFESJONALIZACJA............................................. 14
1.
2.
3.
CZYM JEST PROFESJONALIZACJA? ...................................................................................................................... 14
KORZYŚCI Z PROFESJONALIZACJI ........................................................................................................................ 15
ROLA POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA W PROFESJONALIZACJI ................................................................................ 16
ROZDZIAŁ V
1.
2.
3.
PRIORYTET – ROZWÓJ POTENCJAŁU MŚP ................................. 19
WPŁYW SEKTORA MŚP NA GOSPODARKĘ .......................................................................................................... 19
KORZYŚCI Z WIĘKSZEGO UDZIAŁU MŚP W ZAMÓWIENIACH PUBLICZNYCH ................................................................. 20
ROLA POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA W ROZWOJU POTENCJAŁU MŚP ................................................................... 22
ROZDZIAŁ VI PRIORYTET – ZRÓWNOWAŻONE I INNOWACYJNE
ZAMÓWIENIA PUBLICZNE.............................................................................................. 27
1.
2.
3.
4.
5.
6.
CZYM SĄ ZAMÓWIENIA ZRÓWNOWAŻONE? ........................................................................................................ 27
EFEKTYWNOŚĆ ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ........................................................................................................... 28
ZAMÓWIENIA SPOŁECZNE ............................................................................................................................... 29
ZAMÓWIENIA ZDROWOTNE ............................................................................................................................. 31
ZAMÓWIENIA ZIELONE ................................................................................................................................... 33
ZAMÓWIENIA INNOWACYJNE ........................................................................................................................... 37
ROZDZIAŁ VII PROGRAMY REALIZACJI ................................................................... 40
1.
2.
3.
4.
5.
PROFILOWANIE ZAWODOWE PRAKTYKÓW ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ....................................................................... 40
BUDOWANIE POTENCJAŁU I KOMPETENCJI PRAKTYKÓW ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ...................................................... 40
PROMOCJA POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ....................................................................................................... 43
ROZSZERZANIE DOSTĘPU DO ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH DLA SEKTORA MŚP............................................................... 43
POWIĄZANIE CELÓW POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA W ZAKRESIE ZRÓWNOWAŻONYCH ORAZ INNOWACYJNYCH ZAMÓWIEŃ Z
WYDATKOWANIEM ŚRODKÓW POCHODZĄCYCH Z PAŃSTWOWYCH FUNDUSZY CELOWYCH POZOSTAJĄCYCH W DYSPOZYCJI MINISTRA
LUB INNEGO ORGANU ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ ORAZ PROGRAMÓW RZĄDOWYCH ............................................................ 47
6.
BUDOWANIE POTENCJAŁU ZAMAWIAJĄCYCH DLA SZERSZEGO REALIZOWANIA ZAMÓWIEŃ ZRÓWNOWAŻONYCH I
INNOWACYJNYCH ................................................................................................................................................... 47
7.
8.
ALOKACJA BUDŻETU ZAMAWIAJĄCYCH ............................................................................................................... 48
POWOŁANIE ZESPOŁU DS. ZIELONYCH ZAMÓWIEŃ ............................................................................................... 49
ROZDZIAŁ VIII INSTRUMENTY REALIZACJI ......................................................... 50
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
ORGANIZACJA U ZAMAWIAJĄCEGO ................................................................................................................... 50
WSPÓŁPRACA HORYZONTALNA I WERTYKALNA .................................................................................................... 65
USUWANIE BARIER W DOSTĘPIE MŚP DO RYNKU ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH .............................................................. 78
POZASĄDOWE ROZWIĄZYWANIE SPORÓW W ZAMÓWIENIACH PUBLICZNYCH ............................................................. 86
RACHUNEK KOSZTÓW CYKLU ŻYCIA ................................................................................................................... 87
SYSTEM ZARZĄDZANIA ŚRODOWISKOWEGO ........................................................................................................ 91
WERYFIKACJA TECHNIK ŚRODOWISKOWYCH (ETV)............................................................................................... 92
ROZDZIAŁ IX NARZĘDZIA............................................................................................. 94
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA ...................................................................................................................... 94
POZACENOWE KRYTERIA OCENY OFERT ............................................................................................................ 109
ZAMÓWIENIA PRZEDKOMERCYJNE (PCP – PRE-COMMERCIAL PROCUREMENT) ........................................................ 112
ZAMÓWIENIA PUBLICZNE NA INNOWACJE ......................................................................................................... 115
UMOWA RAMOWA...................................................................................................................................... 115
DYNAMICZNY SYSTEM ZAKUPÓW .................................................................................................................... 117
KONKURS .................................................................................................................................................. 118
BUILDING INFORMATION MODELING (BIM) .................................................................................................... 119
MODEL USŁUG CHMUROWYCH - CLOUD (COMPUTING) SERVICES ......................................................................... 120
ANALIZA POTRZEB I WYMAGAŃ .................................................................................................................. 123
WSTĘPNE KONSULTACJE RYNKOWE ............................................................................................................ 123
ROZDZIAŁ X
1.
2.
STRATEGIE I KATEGORIE ZAKUPOWE ...................................... 125
STRATEGIE ZAKUPOWE ZAMAWIAJĄCYCH ......................................................................................................... 125
KATEGORIE ZAKUPOWE ................................................................................................................................ 126
ROZDZIAŁ XI SYSTEM REALIZACJI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA .... 132
1.
2.
3.
4.
OCENA EFEKTYWNOŚCI................................................................................................................................. 133
OCENA POSTĘPÓW WDRAŻANIA ..................................................................................................................... 135
MONITOROWANIE REALIZACJI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ............................................................................ 144
RAPORT Z REALIZACJI POLITYKI ZAKUPOWEJ PAŃSTWA ........................................................................................ 144
Rozdział I
Poz. 125
Wprowadzenie
Jednym z wniosków, jakie pojawiły się w toku blisko 2-letnich konsultacji i prac nad ustawą
z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129,
z późn. zm.), zwaną dalej „ustawą Pzp”, był brak powiązania wydatkowania środków
publicznych w ramach systemu zamówień publicznych z celami strategicznymi państwa.
Określenie priorytetowych działań Rzeczypospolitej Polskiej w obszarze zamówień
publicznych oraz pożądanego kierunku działań zamawiających w zakresie udzielanych
zamówień ma istotne znaczenie dla wzmocnienia rozwoju gospodarczego oraz społecznego
kraju. Dlatego też, ustawodawca w art. 21 ustawy Pzp zobowiązał ministra właściwego do
spraw gospodarki do cyklicznego przygotowywania projektu polityki zakupowej państwa.
Polityka zakupowa państwa, zwana dalej również „polityką zakupową” lub „polityką”, jest
dokumentem przyjmowanym w drodze uchwały Rady Ministrów, na wniosek ministra
właściwego do spraw gospodarki, raz na 4 lata. Niniejszy dokument jest pierwszym
projektem polityki, a jej obowiązywanie zaplanowano na okres 2022–2025.
Przyjęcie polityki zakupowej oznacza odejście od postrzegania zamówień publicznych
wyłącznie w kategoriach sformalizowanych procedur, których dochowanie jest głównym
i najważniejszym celem zamawiającego. Jednym z jej głównych celów jest zmiana spojrzenia
na zamówienia publiczne. Mają być one w większym stopniu postrzegane jako instrument
zwiększający poziom innowacyjności krajowej gospodarki oraz przyczyniający się do
realizacji celów zrównoważonego rozwoju, tj. celów o charakterze społecznym,
środowiskowym oraz zdrowotnym. Rolą polityki jest również ukierunkowanie zakupów na
usługi, dostawy oraz roboty budowlane o kluczowym znaczeniu z punktu widzenia interesów
państwa. Tym samym stanowi ona kontynuację systemowych zmian w obszarze zamówień
publicznych, jakie zostały zainicjowane z dniem wejścia w życie ustawy Pzp.
Centralne organy administracji rządowej zostały zobowiązane w ustawie Pzp do sporządzania
strategii zarządzania dla poszczególnych kategorii zakupowych, zgodnych z polityką
zakupową. Strategie zakupowe będą zatem, w przypadku wspomnianych organów,
instrumentami służącymi osiągnięciu priorytetów przyjętych w polityce.
Pomimo tego, że obowiązek stosowania polityki zakupowej obejmuje zamawiających
wchodzących w skład administracji rządowej, to określone korzyści wynikają z niej również
dla pozostałych zamawiających. Jedną z najważniejszych korzyści jest możliwość
skonfrontowania i potwierdzenia przez zamawiających ich działań zakupowych, w tym
sposobu wykorzystania poszczególnych instrumentów i rozwiązań wskazanych w ustawie
Pzp, z postanowieniami polityki. Należy podkreślić, że kwestie poruszone w ramach
rozdziału II polityki, „Streszczenie diagnozy systemu zamówień publicznych” dotyczą
wszystkich kategorii zamawiających.
W związku z aktualną sytuacją epidemiczną związaną z wystąpieniem COVID-191) i jej
negatywnymi skutkami społeczno-gospodarczymi ważnym aspektem polityki zakupowej jest
wpisanie zamówień publicznych w proces realizacji polityki gospodarczej i społecznej
państwa ukierunkowanej na pobudzanie i podtrzymanie tempa wzrostu gospodarczego kraju
i przeciwdziałanie COVID-19.
W celu optymalnego ukształtowania projektu polityki, w toku prac nad dokumentem
przeprowadzono szerokie konsultacje z przedstawicielami uczestników rynku zamówień
publicznych, administracji rządowej, a także z ekspertami z obszaru zamówień publicznych.
Dokument Polityki zakupowej państwa został podzielony na trzy priorytety: priorytet –
Profesjonalizacja (rozdział IV), priorytet – Rozwój potencjału MŚP (rozdział V) oraz
priorytet – Zrównoważone i innowacyjne zamówienia publiczne (rozdział VI), określające
cele do zrealizowania oraz zamierzenia zaplanowane na lata 2022–2025. Zgodnie
z założeniem wdrożenie ww. priorytetów będzie następowało w ramach
➢ programów realizacji;
➢ instrumentów realizacji oraz
➢ narzędzi.
Realizację ww. priorytetów w zakresie opisanym w programach realizacji powierzono
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, Prezesowi Urzędu Zamówień Publicznych,
członkom Rady Ministrów innym niż minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie
właściwości których mieszczą się działania określone w tych programach, a także innym
właściwym podmiotom. Podsumowanie zakresu działań powierzonych ww. podmiotom oraz
celów do osiągnięcia znajduje się w rozdziale XI, „System realizacji Polityki zakupowej
państwa”.
Instrumenty realizacji dedykowane są zamawiającym należącym do administracji rządowej
i opisują sposób ich postępowania, który będzie sprzyjał osiągnięciu celów polityki
zakupowej. W instrumentach realizacji zawarto zalecenia i zobowiązania dla zamawiających
dotyczące kierunku ich działań w związku z udzielaniem zamówień oraz stosowania
konkretnych narzędzi i praktyk zakupowych.
Z kolei, w ramach samych narzędzi, opisanych w rozdziale IX, określono zalecany sposób
posługiwania się narzędziami ustanowionymi w ustawie Pzp, jak i narzędziami spoza ustawy
Pzp, związanymi z ustaleniem warunków zamówienia. Rozdział IX zawiera zarówno
zalecenia dla zamawiających co do stosowania wspomnianych narzędzi, jak i rekomendacje
dla organów administracji rządowej dotyczące podejmowania działań podnoszących
efektywność tych narzędzi.
Zaznaczenia wymaga jednak, że zamawiający nie są zobligowani do podejmowania
wszystkich działań opisanych w instrumentach realizacji, nakierowanych na osiągnięcie
celów polityki. Nie zostają oni również zobowiązani do stosowania wszystkich narzędzi lub
stosowania ich wyłączne w sposób opisany w polityce. Założeniem polityki jest
1)
W rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm.).
pozostawienie zamawiającym możliwości wyboru instrumentu bądź instrumentów realizacji
oraz narzędzi adekwatnych do przedmiotu zamówienia, a także formuły zaspokojenia
potrzeby zakupowej, tj.: zamówienie publiczne, partnerstwo publiczno-prywatne, koncesja na
roboty budowlane i usługi.
Rozdział II
Poz. 125
Adresaci Polityki zakupowej państwa
Polityka zakupowa państwa, jako dokument o strategicznym znaczeniu dla systemu
zamówień publicznych określający priorytetowe działania państwa w tym obszarze oraz
wyznaczający kierunek zamawiających w zakresie udzielanych zamówień publicznych,
przyjmowany uchwałą Rady Ministrów, kierowana jest przede wszystkim do jednostek
administracji rządowej.
Do zapewnienia, w możliwie najszerszym zakresie, realizacji zaleceń i zobowiązań
wynikających z Polityki zakupowej państwa są zobowiązani kierownicy jednostek
administracji rządowej, w tym: ministrowie w zakresie urzędu obsługującego ministra, Szef
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w zakresie urzędu zapewniającego obsługę na podstawie
art. 26 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2021 r. poz. 178,
z późn. zm.), kierownicy organów oraz jednostek podległych lub nadzorowanych przez
ministrów, kierownicy jednostek podległych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady
Ministrów, wojewodowie w zakresie urzędu obsługującego wojewodę, kierownicy służb,
straży i inspekcji zespolonej administracji rządowej, kierownicy niezespolonej administracji
rządowej2).
Szczegółowy zakres działań zalecanych do podjęcia przez zamawiających oraz tych, do
których zamawiający zostali zobowiązani na podstawie niniejszego dokumentu, określony
został w ramach poszczególnych priorytetów, których realizację zakłada polityka zakupowa.
W ramach przewidzianych do wdrożenia działań oprócz jednostek administracji rządowej,
polityka będzie wywoływała określone powinności także wobec innych instytucji
zamawiających, które np. są beneficjentami programów i funduszy rządowych, w zakresie
wskazanym w polityce.
Jednocześnie Polityka zakupowa państwa może stanowić przydatne i ważne źródło wiedzy
oraz podstawę wypracowania optymalnych praktyk zakupowych również dla zamawiających
spoza administracji rządowej. Pozwoli ona również wykonawcom przygotować się
odpowiednio do udziału w rynku zamówień publicznych.
Za koordynację oraz ewaluację działań podejmowanych w związku z realizacją Polityki
zakupowej państwa odpowiada minister właściwy do spraw gospodarki. W latach 2022–2025
będzie on podejmował samodzielne działania, a także koordynował działania innych
podmiotów, w tym Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych (dalej „Prezes UZP”), związane
z wdrożeniem priorytetów polityki. Ponadto wspólnie z Prezesem UZP będzie monitorował
stopień realizacji działań podejmowanych przez zamawiających będących jednostkami
administracji rządowej, w związku z wdrożeniem polityki, w zakresie objętym instrumentami
realizacji oraz narzędziami.
Po zakończeniu okresu obowiązywania polityki zakupowej, minister właściwy do spraw
gospodarki dokona ewaluacji działań podjętych w ramach programów realizacji oraz
instrumentów realizacji i narzędzi.
2) W rozumieniu art. 56 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1464, z późn. zm.).
Jednocześnie, w związku z wykonywaniem Polityki zakupowej państwa, ważna rola została
przypisana Prezesowi UZP jako organowi administracji rządowej właściwemu w sprawach
zamówień publicznych. Prezes UZP posiada największe doświadczenie w realizowaniu
działań edukacyjno-szkoleniowych z tego zakresu. Zakres działania Prezesa UZP określony
został w programach realizacji poszczególnych priorytetów Polityki zakupowej państwa.
Członkowie Rady Ministrów w ramach kierowanych przez siebie działów administracji
rządowej wspierają realizację Polityki zakupowej państwa w organach oraz jednostkach
podległych i nadzorowanych. Wojewodowie wspierają realizację zaleceń w województwach.
Rozdział III Diagnoza systemu zamówień publicznych –
streszczenie
Potrzebę stworzenia polityki zakupowej państwa podkreślono w Strategii na rzecz
Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów3), zwaną dalej „Strategią na
rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, gdzie została przewidziana dla niej rola „(...) kreująca
popyt na wdrożenie najbardziej złożonych rozwiązań technicznych i technologicznych
w przestrzeni publicznej, a z drugiej będąca wyzwaniem dla krajowych przedsiębiorstw
do aktywniejszego sięgania po B+R+I w procesie realizacji zamówień.”.
Zamówienia publiczne stanowią kluczową formę udziału sektora publicznego w gospodarce.
Zgodnie ze sprawozdaniami Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o funkcjonowaniu
systemu zamówień publicznych (za lata 2017–2020) wartość zamówień udzielanych na
podstawie ustawy Pzp systematycznie rośnie. Wyjątkiem był tutaj rok 2020, kiedy wartość
udzielonych zamówień nieznacznie spadła i wyniosła ok. 7,90% PKB. Był to jednak rok,
w którym gospodarka najsilniej odczuła negatywne skutki społeczno-gospodarcze pandemii
COVID-19.
Przybliżona wartość rynku zamówień publicznych, uwzględniająca również zamówienia
publiczne udzielane bez stosowania procedur przewidzianych w ustawie Pzp, w 2020 r.
wyniosła ok. 281,0 mld zł. Było to niewiele mniej niż w latach ubiegłych (2019 r. – 289,8 mld
zł, 2018 r. – 307,2 mld zł, 2017 r. – 234,6 mld zł).
System zamówień publicznych w dalszym ciągu zmaga się przede wszystkim z problemem
niskiej konkurencyjności, mimo pozytywnej tendencji wzrostowej w ostatnich dwóch latach.
W 2020 r. liczba ofert składanych w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych
o wartości poniżej progów unijnych wyniosła średnio 2,78. (w 2019 r. – 2,48 ofert, w 2018 r.
– 2,24 ofert, a w 2017 r. – 2,42).
W 2020 r., aż w 38,32% postępowań o udzielenie zamówienia publicznego wpłynęła tylko
jedna oferta. Odsetek ten utrzymuje się w ostatnich latach na zbliżonym poziomie (w 2019 r.
– 43%; w 2018 r. – 46%; w 2017 r. – 43%). Najtrudniejsza sytuacja pod tym względem
występuje w przypadku zamówień na dostawy – aż w 47,30% złożono tylko jedną ofertę
(w 2019 r. – 49%). W przypadku usług odsetek ten wyniósł 39,46% i również był nieco
mniejszy niż w roku 2019 (wówczas 46%). Natomiast najmniejszy odsetek postępowań
z jedną ofertą odnotowano w przypadku robót budowlanych – 12,88% (2019 r. – 24%).
Uwzględniając rodzaje zamówień, należy stwierdzić, że od wielu lat najwięcej ofert wpływa
w postępowaniach o udzielenie zamówienia na roboty budowlane, a najmniej
w postępowaniach na dostawy. W przypadków zamówień na roboty budowlane o wartości
poniżej progów unijnych w 2020 r. wpływało średnio 4,44 oferty (w 2019 r. – 3,45; w 2018 r.
– 2,49; w 2017 r. – 3,01), w dostawach składano średnio 2,21 oferty (w 2019 r. – 2,09;
w 2018 r. – 2,06; w 2017 r. – 2,13;), a w usługach – 2,65 oferty (w 2019 r. – 2,50; w 2018 r. –
2,41; w 2017 r. – 2,53).
3) Uchwała nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju
do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) (M.P. poz. 260).
Obecnie w Polsce jest około 32 958 zamawiających, z czego 12 736 udzielało w 2020 r.
zamówień na podstawie ustawy Pzp (2019 – 12 776; 2018 r. – 12 954; w 2017 r. – 12 537)4).
System zamówień publicznych w Polsce jest zatem systemem rozproszonym
(zdecentralizowanym). Wobec tego działalność zakupowa poszczególnych podmiotów
koncentruje się przede wszystkim na zaspokajaniu bieżących potrzeb zakupowych
niezbędnych do prawidłowej realizacji powierzonych im zadań.
Profesjonalizacja
Skuteczne wdrażanie zasady efektywności, która została wyrażona wprost w art. 17 ustawy
Pzp, wymaga zadbania o odpowiedni poziom wiedzy zamawiającego dotyczący możliwości
dokonania opisu przedmiotu zamówienia oraz struktury i funkcjonowania rynku właściwego
dla danego przedmiotu zamówienia. Jedynie silny merytorycznie i dobrze współpracujący ze
sobą zespół ludzi będzie potrafił przygotować zamówienie na wymaganym poziomie.
Pracownicy powinni mieć określoną ścieżkę rozwoju zawodowego, aby móc wiązać swoją
przyszłość z sektorem publicznym.
Na niski poziom profesjonalizacji zamówień publicznych wpływają z pewnością
uwarunkowania systemu szkoleń w obszarze zamówień publicznych. Szkolenia realizowane
przez Prezesa UZP, cieszą się dużym zainteresowaniem. Potrzeby zamawiających często
przekraczają jednak możliwości organizacyjne Urzędu Zamówień Publicznych, co
doprowadza do sytuacji, w której miejsca dla uczestników szkolenia kończą się w kilka
godzin po otwarciu rejestracji. W konsekwencji nie wszyscy zainteresowani zamawiający
mogą wziąć udział w szkoleniach.
Pojawia się ponadto potrzeba wprowadzenia rozwiązań, dzięki którym nastąpi zwiększenie
wykorzystywania takich narzędzi, jak zamówienia wspólne czy zamówienia centralne.
Zwiększenie poziomu współpracy między poszczególnymi zamawiającymi oraz korzystanie
z wielu jej form jest także jednym z przejawów profesjonalizacji procesu przygotowania
i przeprowadzania postępowań.
Dostrzegalny jest również brak efektywnej współpracy na linii zamawiający – wykonawcy.
Wykonawcy, jako podmioty zasadniczo prowadzące działalność gospodarczą, powinni być
jednym z podstawowych źródeł opinii i wiedzy na temat potencjalnych rozwiązań, możliwych
do zastosowania w kontekście opisu przedmiotu zamówienia.
Również brak współpracy między poszczególnymi zamawiającymi stoi na przeszkodzie do
zwiększenia efektywności zamówień. Zamawiający nie dzielą się w wystarczającym stopniu
swoimi doświadczeniami zdobytymi w związku z udzielanymi zamówieniami, w tym
związanym z przygotowaniem opisu przedmiotu zamówienia czy też formułowaniem
warunków realizacji zamówienia optymalnych do przedmiotu zamówienia. Brakuje także
systemu pozyskiwania i udzielania informacji na temat trudności, jakie pojawiają się na etapie
realizacji zamówień, oraz dobrych praktyk w tym zakresie.
4) Sprawozdanie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z funkcjonowania systemu zamówień publicznych w 2020 r. oraz
odpowiednio z lat wcześniejszych.
Efektem niewystarczającej profesjonalizacji zamówień publicznych jest skłonność
pracowników zamawiającego odpowiedzialnych za udzielanie zamówień do korzystania
przede wszystkim z podstawowych i mniej złożonych instrumentów przewidzianych
w ustawie Pzp. Jest to jedna z przyczyn niewykorzystywania potencjału zamówień
publicznych w realizacji celów strategicznych państwa, tj. wzrostu zamówień
zrównoważonych i większego otwarcia na sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw,
zwany dalej „MŚP” lub „sektorem „MŚP”.
MŚP
Sektor MŚP stanowi przeważającą większość przedsiębiorstw w Polsce – 99,8%. Wśród nich
najliczniejszą grupą (96,7%; 2,08 mln) są mikroprzedsiębiorcy. Udział firm małych
w strukturze polskich przedsiębiorstw wynosi 2,4% (52,7 tys.), średnich – 0,7% (15,2 tys.),
zaś dużych – tylko 0,2% (3,7 tys.).
(źródło: Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce, Polska Agencja
Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2020)
MŚP posiadają również znaczny udział w tworzeniu krajowego PKB, który oscyluje wokół
49,1%, przy ogólnym udziale przedsiębiorców na poziomie 72,2% (dane z 2018 r.). Ponadto
z 10 mln osób pracujących w przedsiębiorstwach ponad 6,5 mln z nich jest zatrudnionych
w przedsiębiorstwach należących do sektora MŚP (stan na 31 grudnia 2019 r.). Oznacza to, że
liczba pracujących w MŚP stanowi 67,4% ogólnej liczby pracujących w sektorze
przedsiębiorstw5).
Odsetek ofert składanych przez MŚP w zamówieniach wyniósł w 2020 r. odpowiednio
65–66% dla zamówień o wartości równej lub przekraczającej progi unijne i 82% dla
zamówień o wartości poniżej progów unijnych. Mimo to udział MŚP w rynku zamówień
publicznych w dalszym ciągu nie odpowiada ich rzeczywistemu potencjałowi. Znaczna część
MŚP nie jest bowiem w ogóle zainteresowana udziałem w rynku.
5) Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce 2021, przygotowany przez Polską Agencję Rozwoju
Przedsiębiorczości.
Tymczasem, zamówienia publiczne z uwagi na swój charakter mogą stanowić impuls
rozwojowy dla tej kategorii przedsiębiorców. Potrzeby zakupowe sektora publicznego,
w połączeniu ze zmianami regulacyjnymi przyjętymi w ustawie Pzp, mogą stymulować popyt
na innowacyjne i zielone zamówienia, a w konsekwencji stać się ważnym filarem rozwoju
potencjału przedsiębiorców należących do sektora MŚP. Należy jednak wskazać narzędzia,
dzięki którym rynek zamówień publicznych będzie bardziej atrakcyjny dla przedsiębiorców
z sektora MŚP. Zauważyć można niewystarczającą skłonność zamawiających do
wykorzystywania takich narzędzi, jak: możliwość dzielenia zamówień na części, umowy
ramowe, dynamiczny system zakupów, stosowanie wstępnych konsultacji rynkowych.
Ustawa Pzp wprowadziła już mechanizmy sprzyjające lepszemu wydatkowaniu środków
publicznych. Nastąpiła zmiana modelu systemu zamówień publicznych przez wprowadzenie
zasady efektywności rozumianej jako najlepszy stosunek uzyskanych efektów do
poniesionych nakładów6). Proces zamówieniowy przestaje być postrzegany tylko jako
przeprowadzenie samego postępowania, ale istotnym jego elementem stało się również jego
planowanie, przygotowanie oraz realizacja.
Zamówienia zrównoważone i innowacyjne
Krajowy rynek zamówień publicznych cechuje niski poziom zrównoważonych oraz
innowacyjnych zamówień. Zgodnie z danymi opublikowanymi w Sprawozdaniu Prezesa
Urzędu Zamówień Publicznych o funkcjonowaniu systemu zamówień publicznych w 2020 r.
udział zielonych lub innowacyjnych zamówień publicznych w ogólnej liczbie udzielonych
zamówień publicznych wynosił zaledwie 1%. Udział ten liczony według wartości
udzielonych zamówień publicznych to 7%. Jedynie 384 zamawiających udzieliło zamówień
o charakterze środowiskowym lub innowacyjnym. Zastosowanie kryterium kosztu
z wykorzystaniem rachunku kosztów cyklu życia miało miejsce zaledwie w 21
postępowaniach (dostawy: 18, usługi: 3, roboty budowlane: 0). Aspekty związane
z innowacyjnością w ramach kryteriów oceny ofert zastosowano zaledwie w 37
postępowaniach (dostawy: 11, usługi: 24, roboty budowlane: 2).
Wykorzystanie dialogu technicznego, które funkcjonowało na gruncie uchylonej z dniem
1 stycznia 2021 r. ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych7)
(obecnie instytucja zastąpiona przez wstępne konsultacje rynkowe), było na znikomym
poziomie. W 2020 r. zamawiający poinformowali o zastosowaniu dialogu technicznego w 170
ogłoszeniach o zamówieniu zamieszczonych w Biuletynie Zamówień Publicznych,
co stanowiło 0,15% ogółu ogłoszeń. Dla porównania w 2019 r. dialog techniczny
zastosowano w 159 postępowaniach (0,14%), w 2018 r. w 231 postępowaniach (0,18%),
w 2017 r. – w 429 postępowaniach (0,35%).
Do końca roku 2020, tj. do czasu wejścia w życie ustawy Pzp, postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego były zdominowane przez jeden tryb, tj. przetarg nieograniczony,
6) Zob. art. 17 ust. 1 ustawy Pzp.
7) Dz. U. z 2019 r. poz. 1843, z późn. zm.
w którym przeprowadzanych było ok. 89% postępowań. Wprowadzenie trybu podstawowego
w postępowaniach o wartości mniejszej niż progi unijne, co prawda, zmieniło ten obraz,
aczkolwiek wciąż wykorzystywanie innych trybów, takich jak dialog konkurencyjny czy
partnerstwo innowacyjne, jest na bardzo niskim poziomie.
Dodatkowo mimo stosowania w postępowaniach różnych kryteriów oceny ofert, to
w ok. 85% przypadków najkorzystniejszą ofertą jest ta z najniższą ceną.
Problemem jest zarówno liczba, jak i jakość stosowanych przez zamawiających
pozacenowych kryteriów oceny ofert. W 2020 r. kryteria odnoszące się do jakości,
funkcjonalności, czy parametrów technicznych przedmiotu zamówienia zastosowano jedynie
w 10% postępowań o wartości mniejszej niż progi unijne oraz zaledwie w 18% postępowań
o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Najbardziej popularnymi kryteriami
w postępowaniach o wartości mniejszej niż progi unijne były te związane z warunkami
gwarancji bądź rękojmi (54% postępowań) oraz terminem realizacji zamówienia (29%).
Podobnie było w postępowaniach o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Tutaj
również dwa najbardziej popularne pozacenowe kryteria oceny oferty to termin realizacji
zamówienia (38% postępowań) oraz warunki gwarancji bądź rękojmi (35%). Kryteria te nie
mają większego wpływu na wzrost efektywności zamówień.
Konieczne jest również upowszechnienie wśród zamawiających, w szczególności wśród
kadry zarządzającej, przekonania, że oszczędność nie powinna być liczona tylko
w odniesieniu do ceny oferty, ale przez pryzmat kosztów cyklu życia produktu lub robót
budowlanych.
Wśród głównych przyczyn niskiego poziomu zrównoważonych oraz innowacyjnych
zamówień należy wymienić przede wszystkim nie zawsze wystarczający poziom
świadomości ich zalet wśród pracowników zamawiających, w tym również wśród kadry
zarządzającej i kierowników. Potrzeba profesjonalizacji kadr jest widoczna także w tym
kontekście. Wydaje się jednak, że najważniejszym zadaniem w tym zakresie jest
uzmysłowienie zamawiającym szerokiego spectrum korzyści płynących z udzielania
zrównoważonych zamówień i wsparcie stosowania dostępnych narzędzi. Co więcej, kluczowe
jest stworzenie przyjaznego otoczenia dla realizacji zamówień niestandardowych
o charakterze zrównoważonym i innowacyjnym.
Zamówienia publiczne to także istotny instrument służący realizowaniu polityki społecznej
państwa. Państwo ma prawo i obowiązek wymagać, aby wobec osób zatrudnionych przy
realizacji zamówień publicznych były respektowane prawa pracownicze i socjalne.
Wprawdzie zamawiający coraz wyraźniej dostrzegają potrzebę egzekwowania wymogu
pozostawania w stosunku pracy, na podstawie umowy o pracę, przez osoby realizujące
zamówienia publiczne, niemniej jednak wiele aspektów społecznych nadal nie jest
uwzględnianych przy udzielaniu zamówień publicznych. Państwo powinno wykorzystywać
środki wydatkowane przez zamówienia publiczne także na aktywizację zawodową
defaworyzowanych grup społecznych oraz promowanie zasad społecznej odpowiedzialności
biznesu.
Rozdział IV
Priorytet – Profesjonalizacja
1. Czym jest profesjonalizacja?
Profesjonalizacja zamówień publicznych jest procesem, który realizowany jest w Polsce od
początku funkcjonowania systemu zamówień publicznych. Jego znaczenie dla efektywności
całego systemu zamówień publicznych podkreśliła Komisja Europejska w Zaleceniach
2017/1805 z dnia 3 października 2017 r.8) Według Komisji proces ten należy rozumieć
szeroko, jako „odzwierciedlenie ogólnej poprawy całego zakresu umiejętności i kompetencji
zawodowych, wiedzy i doświadczenia osób prowadzących zadania związane z zamówieniami
publicznymi lub uczestniczących w takich zadaniach”.
Profesjonalizacja zamówień publicznych, zgodnie z powyższymi zaleceniami, odnosi się
do trzech obszarów, których usprawnienie jest kluczowe dla efektywnej realizacji tego
priorytetu, tj.: 1) struktur; 2) zasobów ludzkich oraz 3) systemów i narzędzi.
Przez strukturę należy rozumieć precyzyjne i jasne przypisanie zadań i obowiązków do
konkretnych zamawiających umiejscowionych w strukturze administracji publicznej, w tym
przypisanie tych zadań zakupowych do poszczególnych szczebli administracji.
W konsekwencji, struktura odnosi się również do relacji między zakresem określonych
zadań i funkcji a sposobem ponoszenia wydatków publicznych na ich realizację.
W ramach zasobów ludzkich, polityka odnosi się do kompetencji, zadań oraz obowiązków
pracowników zamawiającego, a także sposobu organizacji pracy. Co więcej, właściwe
ukształtowanie tych elementów będzie sprzyjać pozyskiwaniu i utrzymaniu specjalistów
niezbędnych do efektywnego realizowania potrzeb zakupowych.
Trzecim obszarem są systemy i narzędzia. W tym obszarze skoordynowane zostanie
powstawanie instrumentów, narzędzi, dokumentów, wytycznych oraz innych systemowych
działań mających na celu stworzenie wokół praktyków zamówień środowiska sprzyjającego
efektywnemu realizowaniu zakupów.
W ramach Polityki zakupowej państwa, z uwagi na jej pozycję w systemie, realizuje się
instrumenty i narzędzia obejmujące swym zakresem element zasobów ludzkich oraz
systemów i narzędzi. Rozwijanie potencjału administracji publicznej w zakresie
identyfikowania i realizowania potrzeb zakupowych powinno stanowić kluczowe działanie
podejmowane przez Polskę w celu zwiększenia efektywności i przejrzystości wydatkowania
środków publicznych. Jak podkreśla Organizacja Narodów Zjednoczonych9), budowanie
potencjału kadrowego stanowi proces, w którym rozwijane są zdolności do realizowania
swojej funkcji, rozwiązywania problemów oraz wyznaczania i osiągania celów. Działania
wpisujące się w te założenia powinny być dokonywane na powiązanych ze sobą trzech
poziomach, tj.: indywidualnym, instytucjonalnym i społecznym.
8) Zalecenia Komisji Europejskiej (UE) 2017/1805 z dnia 3 października 2017 r. w sprawie profesjonalizacji zamówień
publicznych, Budowanie struktur na potrzeby profesjonalizacji zamówień publicznych https://ec.europa.eu/growth/singlemarket/public-procurement_pl
9) United Nations Committee of Experts on Public Administration (2006), “Definition of basic concepts and terminologies in
governance
and
public
administration”,
United
Nations
Economic
and
Social
Council,
http://unpan1.un.org/intradoc/groups/public/ documents/un/unpan022332.pdf
Budowanie potencjału na poziomie indywidualnym będzie polegać na stworzeniu
odpowiednich warunków, w których każdy praktyk zamówień publicznych będzie mógł
uczestniczyć w procesie ciągłego uczenia się i doskonalenia umiejętności, a także
dostosowywania się do ciągle postępujących zmian technologicznych. Działania te będą
wymagać nowego podejścia do zarządzania zasobami ludzkimi, a także wdrożenia skutecznej
metody zarządzania kompetencjami. Podobne działania są potrzebne na poziomie
instytucjonalnym.
Budowa potencjału na poziomie społecznym jest konieczna w celu wsparcia interaktywnej
i komunikatywnej administracji publicznej, która ocenia swoje działania zarówno na
podstawie własnych analiz, jak i informacji zwrotnych uzyskanych od społeczeństwa. Dzięki
działaniom na tym poziomie administracja powinna być postrzegana jako reagujący
i odpowiedzialny dostawca usług publicznych. Tym samym, należy odpowiednio
wykorzystać wiedzę i perspektywę podmiotów spoza własnej organizacji.
Wielopłaszczyznowa profesjonalizacja zamówień publicznych jest ważnym priorytetem
polityki zakupowej, mającym charakter wspomagający dla realizacji pozostałych priorytetów.
Będzie polegać na realizowaniu działań w skoordynowany sposób we wskazanych wyżej
obszarach i na wszystkich poziomach. Na poziomie indywidualnym, czyli poszczególnych
praktyków zamówień publicznych odpowiedzialnych za realizację potrzeb zakupowych. Na
poziomie Instytucjonalnym, tj. działań aparatu państwowego, którego rolą jest wzmacnianie
efektywności całego systemu wydatkowania środków publicznych w ramach zamówień
publicznych. Działania w ramach tego poziomu obejmują również organy kontrolne
i nadzorcze, a także organy rozstrzygające spory (Krajowa Izba Odwoławcza, sąd zamówień
publicznych – Sąd Okręgowy w Warszawie) oraz inne organy pomocnicze Wreszcie na
poziomie społecznym, na którym kluczową rolę pełni kontakt z odbiorcami danego
zamówienia (np. usługi publicznej) oraz współpraca z innymi podmiotami (wykonawcami,
jednostkami badawczymi, innymi zamawiającymi).
2. Korzyści z profesjonalizacji
➢ Profesjonalizacja zamówień publicznych umożliwia podejmowanie dalszych działań
w zakresie zwiększenia efektywności zamówień publicznych. Warunkuje również
skuteczną realizację pozostałych założeń oraz celów polityki, w tym wzrost
zaangażowania MŚP w rynek zamówień publicznych czy też zwiększenie wolumenu
zamówień zrównoważonych.
➢ Profesjonalizacja to postawienie na kompetencje i rozwój pracowników, co będzie
miało pozytywny wpływ na sposób przygotowywania i przeprowadzana procesów
zakupowych, w tym większą otwartość zamawiających na nowoczesne i innowacyjne
produkty oraz usługi. Rynek produktów innowacyjnych i zrównoważonych jest
niezwykle dynamiczny. Tym samym, pracownicy przygotowujący opisy przedmiotów
zamówienia muszą mieć zapewniony dostęp do fachowej wiedzy oraz możliwość
rozwoju zawodowego. Będzie temu służyło m.in. upowszechnienie stałego dostępu do
szkoleń z zakresu zamówień publicznych, jak i szkoleń branżowych.
➢ Skuteczne przeprowadzenie profesjonalizacji powinno także zmienić postrzeganie
pracy w administracji rządowej oraz osób w niej zatrudnionych. Umożliwienie
zdobywania wysokich kompetencji oraz umiejętności posługiwania się narzędziami
przy obsłudze nowoczesnych projektów będzie kreowało wizerunek administracji
rządowej jako nowoczesnego oraz perspektywicznego miejsca pracy, które stwarza
warunki do dynamicznego rozwoju zawodowego.
➢ Profesjonalizacja przyniesie skutek w postaci bardziej efektywnego wydatkowania
środków publicznych. Inwestowanie w doskonalenie kadr zamawiającego powinno
bowiem przynosić systematyczne i realne oszczędności, przy zachowaniu możliwe
najwyższej jakości realizowanych zamówień.
➢ Efektem profesjonalizacji będzie także szersze otwarcie się zamawiających
na współpracę, w tym wymianę wiedzy oraz doświadczenia. Dzięki połączeniu
potencjału zamawiający, którzy samodzielnie nie mają dostatecznych zasobów do
realizowania bardziej złożonych lub kosztownych inwestycji, mogą wspólnymi siłami
zrealizować takie przedsięwzięcia. Ponadto zamawiający przez współpracę
z wyspecjalizowanymi jednostkami administracji publicznej będą mogli zasięgnąć
wiedzy i wsparcia ekspertów z wysoce wyspecjalizowanych dziedzin.
Profesjonalizacja zamówień publicznych na wyżej wymienionych poziomach powinna
przynieść pozytywne i zauważalne rezultaty w zamówieniach publicznych już w trakcie
najbliższych 4 lat, czyli w okresie, na jaki została opracowana polityka zakupowa.
3. Rola Polityki zakupowej państwa w profesjonalizacji
W polskim systemie zamówień publicznych zadania związane z profesjonalizacją
są realizowane przez znaczną liczbę podmiotów, wśród których należy wskazać przede
wszystkim Prezesa UZP jako centralny organ administracji rządowej właściwy w sprawach
zamówień publicznych. Prezes UZP, zgodnie z art. 469 ustawy Pzp, w ramach swoich zadań
odpowiada m.in. za działalność edukacyjno-informacyjną, upowszechnianie wiedzy
o zamówieniach publicznych, w tym w zakresie informacji analitycznych, oraz
przygotowywanie i upowszechnianie wzorów dokumentów stosowanych przy udzielaniu
zamówień publicznych.
Prezes UZP przygotował dokument o charakterze strategicznym, kompleksowo ujmujący
działania w kwestii profesjonalizacji pt.: „Działania Prezesa UZP wspierające
profesjonalizację kadr, grudzień 2020”10). Zgodnie z tym planem Prezes UZP, z uwagi na
szerokie zapotrzebowanie ze strony rynku, koncentruje się na kluczowych działaniach
edukacyjnych związanych m.in. z działalnością naukową, prawną i opiniodawczą oraz
propagowaniem wiedzy, dorobku orzeczniczego oraz dobrych praktyk zamówieniowych.
Ponadto opracowano pilotażowy program nauczania dla studiów podyplomowych z zakresu
zamówień publicznych oraz procesu zakupowego. Dodatkowo plan zakłada upowszechnienie
10) Działania Prezesa UZP wspierające profesjonalizację kadr, grudzień 2020,
https://www.uzp.gov.pl/__data/assets/pdf_file/0017/43307/Dzialania-Prezesa-UZP-wspierajace-profesjonalizacje-kadr.pdf
nowoczesnych form modelowania danych i zarządzania nimi, jak np. BIM (ang. Building
Information Modeling). Są to działania stanowiące istotny punkt wyjścia dla dalszych działań
w zakresie profesjonalizacji zamówień publicznych.
Działania podejmowane przez Prezesa UZP stanowią uzupełnienie aktywności innych
podmiotów funkcjonujących w systemie zamówień publicznych, a także samych
kierowników zamawiających, w obszarze budowania pozostałych umiejętności i kompetencji,
jakie powinny charakteryzować praktyków zamówień publicznych. Budowanie takich
kompetencji, jak np. planowanie, zarządzanie dostawcami, zarządzanie projektem,
współpraca, wiedza techniczna – specyficzna dla danych kategorii zamówień, a także wiele
innych miękkich kompetencji, nie jest dostatecznie powiązane z działalnością, jaką prowadzi
państwo w tym zakresie, działaniami edukacyjnymi innych jednostek etc. Kierownik
zamawiającego budując swój zespół zakupowy powinien wpisywać go w kontekst swojej
działalności (priorytet – Profesjonalizacja, obszar: Struktura) i odpowiednio do tego przyjętej
strategii zakupowej. Tym samym, budowanie zespołu oparte powinno być o niżej wskazany
model.
Mając powyższe na uwadze, polityka koordynuje działania różnych podmiotów, w tym
samych zamawiających, zmierzające do podnoszenia profesjonalizacji ogółu uczestników
rynku zamówień publicznych, a także wskazanie benchmarków oraz rekomendacji w zakresie
budowania potencjału kadrowego z uwzględnieniem przyjętej strategii zakupowej oraz
w oparciu o profile zawodowe praktyków zamówień publicznych. W ramach programów
i instrumentów polityki określono średniookresowe strategiczne i szczegółowe cele oraz
zadania do zrealizowania przez wszystkich uczestników systemu zamówień publicznych, tak
aby wszelkie czynności podejmowane przez różne podmioty uzupełniały się, a praktycy
podnosili swoje kompetencje we wszystkich wynikających z matryc kompetencji obszarach.
Rolą Polityki zakupowej państwa w zakresie profesjonalizacji jest również stworzenie
rekomendacji działań w przypadku zamówień przekraczających potencjał kadrowy
zamawiającego, czy to z uwagi na kwestie techniczne (brak możliwości przygotowania
skutecznego postępowania z uwagi na skomplikowany i niekonwencjonalny przedmiot
zamówienia) czy też kwestie organizacyjne (zamówienie przekracza lub znacznie obciąża
możliwości kadrowo-organizacyjne zamawiającego). Należy wskazać, że nie każdy
zamawiający potrzebuje i powinien dysponować szerokim zespołem praktyków zamówień
publicznych, pod warunkiem że ma możliwość realizowania swoich potrzeb zakupowych we
współpracy z innymi jednostkami. Polityka zakupowa wskazuje w ramach swoich programów
rekomendacje oraz założenia działań mających ułatwić zamawiającym łączenie potencjału
oraz sięganie po wiedzę jednostek wyspecjalizowanych w realizowaniu danej kategorii
zamówień.
Rozdział V
Priorytet – Rozwój potencjału MŚP
1. Wpływ sektora MŚP na gospodarkę
Przedsiębiorcy należący do sektora MŚP odgrywają istotną rolę w polskiej gospodarce. Rola
ta wyznacza kierunek działań państwa nastawionych na wzmacnianie rozwoju gospodarczego
oraz społecznego. Odpowiednie wykorzystanie potencjału MŚP wspiera bowiem realizację
strategicznych celów państwa, takich jak wzrost konkurencyjności gospodarki oraz
przedsiębiorczości, których wysoki poziom charakteryzuje najbardziej rozwinięte gospodarki
świata. Tworzenie silnego i stabilnego sektora MŚP, którego potrzeby i możliwości są
szeroko uwzględniane przez instytucje publiczne, przyczynia się do budowania pozycji oraz
siły polskiej gospodarki.
Dynamika i elastyczność funkcjonowania MŚP, a także skłonność do kreowania innowacji
oraz „zielonych” rozwiązań i technologii, mają szczególne znaczenie w procesie transformacji
gospodarki europejskiej w kierunku gospodarki innowacyjnej oraz zrównoważonej. MŚP
posiadają zdolność szybkiego oraz efektywnego odpowiadania na potrzeby rynkowe, w tym
potrzeby sektora publicznego. Szczególną rolę odgrywają startupy, które łączą w swym
modelu biznesowym wykorzystanie nowoczesnych technologii z dążeniem do osiągnięcia
wzrostu w możliwie najkrótszym okresie.
MŚP uczestniczą w tworzeniu lokalnych, a więc bardzo pożądanych, miejsc pracy, a także
budowaniu potencjału regionalnych społeczności oraz rynków. Znaczenie MŚP jest
szczególnie istotne na terenach oddalonych od dużych ośrodków miejskich lub
przemysłowych. Cechuje je bowiem większa skłonność do uwzględniania w swojej
działalności lokalnych uwarunkowań społeczno-gospodarczych. Zauważalne jest również
coraz większe zainteresowanie MŚP zarządzaniem opartym o zasady społecznej
odpowiedzialności biznesu (ang. Corporate Social Responsibility, CSR), którego elementem
są m.in. działania na rzecz lokalnej społeczności, kampanie społeczne, wolontariat
pracowniczy.
Gospodarki krajowe z dużym udziałem sektora MŚP odznaczają się wyższym poziomem
odporności na kryzysy gospodarcze. Zdolność sektora MŚP do szybkiej adaptacji do nagłych
i rozległych zmian warunków prowadzenia działalności gospodarczej sprzyja stabilizacji
sytuacji gospodarczej w momentach gorszej koniunktury, ale również wzmacnia proces
odbudowy i pobudzenia gospodarki na etapie wychodzenia z kryzysu. Ma to szczególne
znaczenie w okresie przezwyciężania skutków COVID-19. W związku z zerwaniem lub
zakłóceniem znacznej ilości łańcuchów dostaw, w których zaangażowane były
m.in. podmioty pochodzące spoza obszaru Unii Europejskiej, wiele przedsiębiorstw
europejskich będzie poszukiwało partnerów dających większą stabilność i przewidywalność
dostaw i usług. Stanowi to szansę dla sektora MŚP zarówno w kontekście relacji krajowych,
jak i transgranicznych.
Podkreślenie istotnej roli oraz znaczenia przedsiębiorców należących do sektora MŚP we
współczesnej gospodarce, w szczególności w kształtowaniu jej przewag konkurencyjnych,
znalazło odzwierciedlenie w założeniach krajowej oraz unijnej polityki gospodarczej.
Prowadzi to do efektu synergii, ułatwiającego osiąganie zakładanych celów w zakresie
dalszego rozwoju sektora MŚP.
Unijne ramy polityki dotyczącej MŚP oraz programów wsparcia określone zostały przede
wszystkim przez program Small Business Act z 2008 r.11), w którym wskazano 10 obszarów
działań zmierzających do ustanowienia optymalnych warunków funkcjonowania dla MŚP.
Zgodnie z programem jednym z aspektów dostosowania instrumentów polityki publicznej do
potrzeb MŚP powinno być ułatwienie MŚP udziału w zamówieniach publicznych. Kwestii
MŚP w realiach zmieniającej się intensywnie gospodarki europejskiej poświęcona jest
Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej i cyfrowej Europy z 2020 r.12), ukierunkowana na
zwiększenie liczby MŚP uczestniczących w zrównoważonych praktykach biznesowych oraz
liczby MŚP stosujących technologie cyfrowe. W kontekście zamówień publicznych zwrócono
uwagę m.in. na potrzebę szerszego korzystania przez zamawiających z elastyczności
oferowanej przez prawo unijne w obszarze zamówień publicznych, np. dzielenia zamówienia
na części, oraz potrzebę zwiększenia liczby zamówień innowacyjnych.
Duże znaczenie sektora MŚP dla polskiej gospodarki jako całości, jak i dla osób w niej
zatrudnionych podkreślono w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju . W strategii
podkreślono także potrzebę wdrożenia jednolitej polityki zakupowej, której elementem
powinno być wprowadzenie ułatwień dla MŚP. W tym zakresie, zgodnie z dyspozycją art. 21
ust. 2 ustawy Pzp, cele i kierunki określone w strategii, zostały uwzględnione w Polityce
zakupowej państwa w ramach programów i instrumentów realizacji służących wsparciu
rozwoju potencjału MŚP.
Pozytywny wpływ sektora MŚP na gospodarkę zależy nie tylko od wielkości procentowego
udziału MŚP w ogólnej liczbie przedsiębiorców, lecz przede wszystkim od ich potencjału
rozwojowego. MŚP dysponują wprawdzie przewagami konkurencyjnymi wynikającymi ze
specyfiki ich funkcjonowania, lecz nie są one same w sobie wystarczające do zapewnienia im
optymalnego poziomu rozwoju. Dlatego też, tak istotne znaczenie mają stosowne działania
podejmowane przez państwo.
Do rozwoju potencjału sektora MŚP wykorzystane zostaną zamówienia publiczne, które
stanowią jedno z głównych narzędzi dystrybucji środków publicznych do gospodarki.
Administracja rządowa będzie dążyła do zapewnienia możliwie najlepszych warunków dla
MŚP w ramach udzielanych zamówień publicznych.
2. Korzyści z większego udziału MŚP w zamówieniach publicznych
Analizy rynku zamówień publicznych pokazują, że wykonawcy z sektora MŚP otrzymują
znaczną część udzielanych zamówień. Nie można jednak mówić o pełnym wykorzystaniu
potencjału tego sektora w zamówieniach publicznych. Duża liczba MŚP nie jest bowiem
w ogóle zainteresowana ich pozyskiwaniem, ograniczając swoją działalność wyłącznie
Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów z dnia 25 czerwca 2008 r. „Najpierw myśl na małą skalę” - Program „Small Business Act” dla Europy.
12) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów z dnia 10 marca 2020 r. Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej i cyfrowej Europy.
11)
do rynku komercyjnego13). Zamówienia publiczne kojarzą im się raczej z licznymi ryzykami,
a nie istotną szansą biznesową. Wpływ na to ma również niski poziom zamówień
o charakterze zrównoważonym oraz innowacyjnym.
Ten sposób postrzegania zamówień powoduje, że realne korzyści płynące z udziału w rynku
zamówień, takie jak dostęp do stabilnego źródła wynagrodzenia, budowanie renomy
przedsiębiorstwa, czerpane są przez ograniczony krąg MŚP. Zmniejsza to skalę pozytywnego
oddziaływania zamówień publicznych na cały sektor MŚP.
Wsparcie rozwoju potencjału MŚP nastąpi przez dalsze otwieranie rynku zamówień
publicznych na potrzeby i możliwości MŚP, a w konsekwencji zwiększenie liczby
przedsiębiorców ubiegających się i pozyskujących zamówienia. Spojrzenie na procesy
zakupowe z perspektywy MŚP ma stanowić istotny wyznacznik działań zamawiających
należących do administracji rządowej. Podjęte zostaną również działania wpierające udział
przedsiębiorców, w tym MŚP, w zamówieniach udzielanych w innych państwach
członkowskich Unii Europejskiej oraz przez organizacje międzynarodowe. Wzrost liczby
zamówień innowacyjnych oraz zrównoważonych, w ramach realizacji jednego z dwóch
pozostałych priorytetów Polityki zakupowej państwa, będzie również odgrywał znaczącą rolę
w zwiększaniu zainteresowania MŚP rynkiem zamówień publicznych14).
Szersza dostępność zamówień, w połączeniu z odpowiednim ich ukierunkowaniem, zapewni
przedsiębiorcom wzrost popytu na oferowane przez nich usługi, produkty oraz roboty
budowlane. Większy strumień środków publicznych trafiający do sektora MŚP pozwoli na
wzrost inwestycji, w tym w kapitał ludzki. Inaczej mówiąc, udział w zamówieniach
publicznych będzie stanowił impuls do rozszerzania zakresu prowadzonej działalności
gospodarczej.
Wzrost zainteresowania MŚP rynkiem zamówień publicznych przyniesie pozytywne efekty
także dla zamawiających, jak i całej gospodarki. Dla rynku zamówień będzie oznaczał przede
wszystkim dalszy wzrost konkurencyjności, a w konsekwencji otrzymywanie przez
zamawiających korzystniejszych ofert. Gospodarka z kolei będzie czerpała korzyści
z uwolnienia potencjału wzrostu i innowacyjności MŚP15). Poza tym, zamówienia publiczne
dadzą większej liczbie MŚP szansę wejścia na rynek.
Działania podjęte w celu zwiększenia zaangażowania MŚP w zamówienia publiczne będą
korzystne w równym stopniu dla przedsiębiorców krajowych, jak i pochodzących z innych
państw członkowskich Unii Europejskiej. Jednakże struktura udziału krajowych
i zagranicznych MŚP w polskim rynku zamówień publicznych wskazuje, że z efektów
podjętych działań skorzystają w znacznej mierze podmioty krajowe, działające
na regionalnych oraz lokalnych rynkach. Z kolejnych sprawozdań Prezesa UZP
z funkcjonowania systemu zamówień publicznych16) wynika bowiem, że z ogólnej liczby
13) Koncepcja nowego Prawa Zamówień Publicznych, Czerwiec 2018 r.
14) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu
Regionów Strategia MŚP na rzecz zrównoważonej oraz cyfrowej Europy z 10 marca 2020 r.
15)
Dokument roboczy służb Komisji Europejski Kodeks najlepszych praktyk ułatwiających dostęp MŚP do zamówień
publicznych, 2008 r.
16) https://uzp.bip.gov.pl/sprawozdania/
MŚP ubiegających się o zamówienia udzielane przez polskich zamawiających zdecydowana
większość to przedsiębiorcy krajowi.
Dominująca pozycja krajowych MŚP na polskim rynku zamówień publicznych oznacza
zatem, że kontynuowanie procesu otwierania zamówień publicznych na MŚP przyczyni się do
wzmocnienia potencjału krajowego sektora usług oraz sektora przemysłowego.
3. Rola Polityki zakupowej państwa w rozwoju potencjału MŚP
Wprowadza się nowe strategiczne podejście administracji rządowej do kwestii udziału MŚP
w zamówieniach publicznych. Obok dążenia do wzrostu aktywności MŚP obecnych już na
rynku zamówień publicznych, jego głównym założeniem jest szerszy udział w rynku tych
przedsiębiorców z sektora MŚP, którzy w ramach dotychczasowej działalności gospodarczej
nie ubiegali się o zamówienia publiczne.
Za tworzenie dogodnych warunków dla MŚP w ramach zamówień publicznych, obok
podmiotów publicznych odpowiedzialnych za funkcjonowanie całego systemu zamówień
publicznych, odpowiedzialni są – na gruncie poszczególnych procesów zakupowych –
kierownicy zamawiających wchodzących w skład administracji rządowej.
Ustanowienie odpowiednich rozwiązań prawnych, w tym przyjaznych MŚP, było pierwszym
i zarazem najważniejszym krokiem prowadzonej reformy systemu zamówień publicznych.
Aktualnie kluczowe znacznie ma dokonanie zmian w procesie stosowania prawa zamówień
publicznych przez zamawiających w celu bardziej optymalnego wykorzystania dostępnych
możliwości.
Zwiększeniu zaangażowania sektora MŚP w zamówienia publiczne będą sprzyjały
➢ Zmiana podejścia zamawiających do udziału MŚP w procesie zakupowym
Dalszy wzrost zainteresowania MŚP rynkiem zamówień publicznych zależy w dużym stopniu
od zmiany podejścia zamawiających do kwestii udziału MŚP w zamówieniach publicznych.
Niezbędnym jest dostrzeżenie i zrozumienie przez poszczególnych zamawiających
pozytywnego wpływu sektora MŚP na prowadzone przez nich procesy zakupowe,
wyrażającego się m.in. konkretnymi oszczędnościami finansowymi, wyższą jakością
oferowanych produktów, robót budowlanych lub usług. Bez częstszego oraz bardziej
efektywnego wykorzystania rozwiązań sprzyjających MŚP uczynienie krajowego rynku
zamówień publicznych w pełni otwartego na MŚP będzie utrudnione.
Ustawa Pzp stworzyła ramy prawne sprzyjające większej partycypacji MŚP w procesach
zakupowych. Zmianie podejścia zamawiających ma służyć zobowiązanie ich do szerszego
uwzględniania w procesach zakupowych rozwiązań i instrumentów prawnych pozytywnie
wpływających na sytuację MŚP. Określony zostaje katalog zamówień, przy udzielaniu
których stosowanie wspomnianych rozwiązań i instrumentów ma charakter obligatoryjny.
Przedmiotowe podejście powinno być również stosowane w przypadku zamówień
publicznych udzielanych poza reżimem ustawy Pzp.
Istotną rolę dla MŚP odgrywa odpowiednie zorganizowanie procesu ubiegania się
o zamówienia publicznie. Pozwala to przedsiębiorcom wykorzystać w sposób optymalny
posiadane zasoby w celu pozyskania zamówień publicznych, a następnie ich realizacji.
Dlatego też, kierownicy zamawiających już na etapie planowania postępowań powinni dążyć
do zapewnienia MŚP dostępu do informacji, które mogą mieć istotny wpływ na ich decyzje
odnośnie udziału w poszczególnych postępowaniach.
➢ Zapewnienie przedsiębiorcom należącym do sektora MŚP szerokiego i łatwo
dostępnego wsparcia merytorycznego
Zmianom w kulturze udzielania zamówień publicznych powinno towarzyszyć odpowiednie
wzmocnienie po stronie MŚP kompetencji niezbędnych do ubiegania się o zamówienia
publiczne. Brak wystarczającej znajomości przepisów prawa z obszaru zamówień
publicznych oraz praktycznych aspektów procesu udzielania zamówień publicznych stanowią
jedną z głównych barier w dostępie do rynku. Istnienie powyższych luk kompetencyjnych
wpływa na postrzeganie zamówień publicznych jako skomplikowanych oraz
niedostosowanych do możliwości MŚP.
Podjęte zostaną działania ukierunkowane na zapewnienie MŚP odpowiedniego poziomu
wsparcia merytorycznego. Większy nacisk położony zostanie na praktyczne aspekty procesu
zakupowego. Umiejętność poszukiwania informacji o zamówieniach publicznych,
posługiwania się narzędziami wynikającymi z elektronizacji czy też umiejętność prowadzenia
skutecznych negocjacji, to kompetencje równie ważne, jak znajomość poszczególnych
procedur zamówieniowych.
MŚP zostanie zapewniony dostęp do informacji o aktualnych zasadach oraz wymaganiach
związanych z udzielaniem zamówień publicznych w innych państwach członkowskich Unii
Europejskiej. Wpłynie to pozytywnie na ich skłonność do udziału w tej kategorii zamówień.
➢ Wsparcie przepływu informacji między uczestnikami rynku
Rozwiązaniem często wykorzystywanym przez MŚP, które dopuszcza ustawa Pzp, jest
nawiązywanie współpracy w formie konsorcjum. Pozwala ono na łączenie posiadanych
zasobów oraz potencjału (np. zasoby finansowe, organizacyjne, doświadczenie), w celu
pozyskania zamówień publicznych przekraczających możliwości pojedynczych
przedsiębiorców. Wielu przedsiębiorców napotyka jednak problemy z nawiązywaniem tego
typu współpracy, które wynikają m.in. z braku odpowiedniego przepływu stosownych
informacji między przedsiębiorcami. Stanowi to często barierę w dostępie do rynku
zamówień publicznych. Dlatego też, stworzone zostanie rozwiązanie o charakterze
informatycznym dedykowane wymianie informacjami o gotowości do podjęcia współpracy
między przedsiębiorcami.
Podjęte zostaną również działania mające na celu wypracowanie rozwiązania o charakterze
informatycznym ułatwiającego zamawiającym udzielającym zamówień o wartości poniżej
progu stosowania ustawy Pzp (tj. 130 000 zł) wykorzystywanie potencjału lokalnych
przedsiębiorców oraz osób fizycznych, deklarujących gotowość realizacji tego typu
zamówień. Pod uwagę brane jest utworzenie rejestru dla osób fizycznych oraz
przedsiębiorców oferujących swoje usługi lub produkty na poziomie lokalnym (np. gminnym,
w danym mieście), do którego wpis byłby fakultatywny. Dzięki takiemu rejestrowi, z jednej
strony, zamawiający zyskaliby wiedzę na temat potencjału wykonawców lokalnych
i regionalnych oraz możliwości realizowania dodatkowych celów gospodarczych
i społecznych, z której będą mogli skorzystać przy udzielaniu zamówienia. Z drugiej strony,
rejestr mógłby stanowić wsparcie osób fizycznych oraz przedsiębiorców, którzy świadczą
usługi lub prowadzą działalność produkcyjną, lecz mają trudności ze zdobyciem
kontrahentów, a w konsekwencji służyłby aktywizacji lokalnego potencjału gospodarczego.
Stworzenie rejestru stanowiłoby kolejny etap szeroko rozumianego procesu elektronizacji
zamówień publicznych.
➢ Wprowadzenie dalszych ułatwień proceduralnych
Nadmierne obowiązki o charakterze formalnym, w tym wymagania w zakresie składanych
dokumentów, są wymieniane wśród ważnych czynników zniechęcających przedsiębiorców do
ubiegania się o zamówienia publiczne. Proces tworzenia bardziej przyjaznych oraz
uproszczonych krajowych ram prawnych udzielania zamówień publicznych zainicjowało
uchwalenie ustawy Pzp, która obowiązuje od 1 stycznia 2021 r.
Wiele z przyjętych w niej rozwiązań jest szczególnie korzystne dla MŚP. Wśród tych
najważniejszych należy wskazać wprowadzenie nowej procedury dla zamówień o wartości
mniejszej niż progi unijne, zrównoważenie pozycji stron umowy w sprawie zmówienia
publicznego (np. wprowadzenie obowiązku częściowych płatności lub udzielania zaliczek)
czy też wzmocnienie ochrony słusznych interesów podwykonawców. Powyższe rozwiązania
spotkały się z pozytywnym odbiorem ze strony MŚP.
Kontynuacją przyjętego kierunku zmian legislacyjnych będzie wprowadzenie do krajowego
systemu zamówień publicznych certyfikacji wykonawców. Możliwość ustanowienia
mechanizmu certyfikacji przewiduje prawo unijne z obszaru zamówień publicznych.
Z możliwości tej skorzystało wiele państw członkowskich, w tym państwa Europy ŚrodkowoWschodniej. Planowane rozwiązanie będzie w pełni zgodne z dyrektywą Parlamentu
Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych,
uchylającą dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.03.2014, str. 65, z późn. zm.),
zwaną dalej „dyrektywą 2014/24/UE”, w tym z wynikającymi z niej zasadami, tj. zasadą
równego traktowania i niedyskryminacji.
Z mechanizmem certyfikacji wiążą się określone korzyści dla wykonawców należących do
sektora MŚP. Przyczynia się on do znacznego skrócenia czasu niezbędnego na przygotowanie
oferty. Powierzenie weryfikacji sytuacji wykonawcy wyspecjalizowanemu podmiotowi,
niezależnemu od zamawiających sprzyja z kolei profesjonalizacji oraz transparentności
procesu weryfikacji wykonawców. Istotne jest również obniżenie kosztów udziału
w postępowaniu.
➢ Odpowiednia jakość dokumentów zamówienia
Jakość dokumentów zamówienia udostępnianych przez zamawiających wpływa na decyzje
przedsiębiorców należących do sektora MŚP odnośnie udziału w postępowaniach. Niska
przejrzystość dokumentacji lub zbyt wąski zakres zawartych w niej informacji może stanowić
czynnik zniechęcający MŚP do ubiegania się o pozyskanie zamówienia publicznego.
Sporządzenie prawidłowej oferty jest w takiej sytuacji utrudnione i wymaga dodatkowego
zaangażowania.
Utrudnieniem dla MŚP są znaczące rozbieżności między formą, strukturą oraz treścią
dokumentów udostępnianych przez różnych zamawiających, a dotyczących podobnych
zamówień. Powoduje to nie tylko wydłużenie czasu niezbędnego do zapoznania z się
dokumentacją, ale stwarza też po stronie przedsiębiorcy dodatkowe ryzyko popełnienia błędu.
W celu zapewnienia odpowiedniej jakości dokumentacji zamówienia, jak również ich
większego ujednolicenia, podjęte zostaną działania zmierzające do standaryzacji dokumentów
zamówienia na poszczególne rodzaje usług, dostaw oraz robót budowlanych. Przygotowane
zostaną „pakiety” dokumentów przeznaczone do wykorzystania przy udzielaniu kluczowych
dla rynku zamówień publicznych rodzajów usług, dostaw oraz robót budowlanych. W skład
„pakietu” będą wchodziły wzory wszystkich najważniejszych dla danego procesu
zakupowego dokumentów zamówienia, np. specyfikacja warunków zamówienia/opisu
potrzeb i wymagań, wzory stosownych oświadczeń, wzór projektu umowy w sprawie
zamówienia publicznego itp.
Korzystanie ze standardowej dokumentacji zamówienia przez zamawiających pozwoli na
znaczne skrócenie po stronie wykonawców czasu niezbędnego na jej analizę. Dzięki temu,
przedsiębiorcy będą mogli skupić się na innych bardziej wymagających czynnościach
związanych z ubieganiem się o zamówienia publiczne.
Korzystanie z przygotowanych dokumentów jest zalecane. Ostatecznie to zamawiający będą
decydowali o korzystaniu z nich, kierując się specyfiką danego postępowania.
➢ Wsparcie udziału polskich MŚP w zamówieniach organizacji międzynarodowych
Organizacje międzynarodowe ogłaszają corocznie zamówienia publiczne o wartości około
50 mld USD. Tylko organizacje systemu ONZ ogłaszają przetargi na kwotę blisko 20 mld
USD. Niestety, uczestnictwo polskich przedsiębiorców w przetargach organizacji i agencji
międzynarodowych nadal jest na bardzo niskim poziomie. Polska znajduje się obecnie na 157
miejscu wśród 177 państw uczestniczących w przetargach ONZ. Wśród innych organizacji
należy wymienić: OECD, NATO, Międzynarodowy Czerwony Krzyż.
Do zamówień międzynarodowych zaliczany jest także otwierający się rynek zamówień armii
USA stacjonującej w Polsce i w Europie, zwłaszcza w zakresie rozwoju infrastruktury,
obsługi, dostaw urządzeń i wyposażenia.
Zamówienia międzynarodowe obejmują głównie dostawy towarów i świadczenie usług na
rzecz samych organizacji, np. żywność i towary rolne, odzież, sprzęt i usługi z sektora
transportu, energii i górnictwa, sprzęt wojskowy, sprzęt i usługi IT, usługi konsultingowe,
konferencyjne, graficzne, wydawnicze czy usługi remontowo-budowlane, a także projektów
realizowanych pośrednio, np. w ramach pomocy rozwojowej (ODA).
Organizacje
międzynarodowe
zapewniają
bezpieczeństwo
płatności,
promocję
i nawiązywanie nowych kontaktów biznesowych, dywersyfikacje zamówień, doskonałe
referencje, terminowość przebiegu realizacji zadań, bardzo dobre i stabilne warunki
finansowe, co przekłada się bezpośrednio na rozwój biznesu. Barierą uczestnictwa jest
rozproszony system informacji, różne (w zależności od organizacji) systemy klasyfikacji
towarów i usług, odmienne wymogi i procedury przetargowe, odmienne systemy rejestracji
potencjalnych oferentów oraz terminy przetargowe.
Wobec niskiego poziomu udziału polskich przedsiębiorców, w tym MŚP, w zamówieniach
udzielanych przez organizacje międzynarodowe będą kontynuowane działania ukierunkowane
na zapewnienie dostępu do informacji o zamówieniach, wsparcia merytorycznego oraz
instytucjonalnego.
Rozdział VI Priorytet – Zrównoważone
zamówienia publiczne
Poz. 125
i
innowacyjne
1. Czym są zamówienia zrównoważone?
Model zrównoważonego rozwoju stanowi fundament polityki środowiskowej, społecznej oraz
gospodarczej krajów rozwiniętych. Dla osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju
wymagana jest synergia między trzema kluczowymi elementami, tj. wzrostem gospodarczym,
włączeniem społecznym oraz ochroną środowiska. Są one wzajemnie połączone, i jako takie
warunkują osiągnięcie dobrobytu przez poszczególne społeczeństwa.
(źródło: https://www.un.org.pl/)
Jednym z głównych instrumentów realizacji koncepcji zrównoważonego rozwoju są
zrównoważone zamówienia publiczne. Mimo tego, że nie posiadają one definicji legalnej
w żadnym z unijnych ani krajowych aktów prawnych, należy przez nie rozumieć taki sposób
organizacji postępowań o udzielenie zamówienia, który uwzględnia aspekty środowiskowe
lub społeczne, przy jednoczesnym zapewnieniu celowego, racjonalnego i oszczędnego
wydatkowania środków publicznych17). Zrównoważone zamówienia publiczne stanowią
zatem operacjonalizację zasad i celów zrównoważonego rozwoju18).
W ramach kategorii zrównoważonych zamówień publicznych można wyodrębnić tzw.
➢ zamówienia społeczne
➢ zamówienia zielone
17) Zob. Zrównoważone zamówienia publiczne. Aspekty społeczne i środowiskowe w procedurze udzielania zamówienia
w świetle nowelizacji ustawy - Prawo zamówień publicznych, Urząd Zamówień Publicznych, str. 5.
18) Zob. Rezolucje ONZ z dnia 25 września 2015 r. „Przekształcamy nasz świat: Agenda 2030 na rzecz zrównoważonego
rozwoju”.
Ważnym aspektem zrównoważonego rozwoju jest także wzrost innowacyjności gospodarki,
który umożliwia nie tylko podnoszenie poziomu konkurencyjności gospodarki, ale także
ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko (ekoinnowacje) czy też włączenie
społeczne (np. rozwój środków komunikacji elektronicznej). Istotną rolę w tym zakresie,
o charakterze stymulującym, odgrywają innowacyjne zamówienia publiczne.
2. Efektywność zamówień publicznych
Zgodnie z zasadą efektywności, sposób przygotowania i przeprowadzenia postępowania
o udzielenie zamówienia publicznego ma zapewnić uzyskanie najlepszej jakości dostaw,
usług oraz robót budowlanych, uzasadnionej charakterem zamówienia, w ramach posiadanych
przez zamawiającego środków finansowych. Ma również zapewnić uzyskanie najlepszych
efektów społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych, jeżeli są one możliwe do
osiągnięcia z uwagi na przedmiot danego zamówienia.
Realizacją zasady efektywności jest więc przygotowanie postępowania w taki sposób,
aby udzielając zamówienia, zamawiający mógł jednocześnie realizować cele strategiczne
Polski, wynikające z priorytetów określonych w polityce zakupowej, a tym samym
przyczyniać się do wzrostu zrównoważonego rozwoju.
Zamawiający, stosując się do rekomendacji polityki, będzie realizować zasadę efektywności.
Ustawa Pzp nie nakazuje, aby w każdym zamówieniu zamawiający uwzględniał aspekty
społeczne, środowiskowe lub innowacyjne. Nie każde bowiem zamówienie może realizować
takie dodatkowe cele. Zamawiający powinien jednak za każdym razem rozważyć, czy
którykolwiek z tych aspektów mógłby być zastosowany w danym zamówieniu i czy jest to
uzasadnione.
Przygotowanie zamówień zrównoważonych wymaga większego nakładu pracy i środków po
stronie zamawiającego. Wiąże się również z koniecznością zmierzenia się z większą liczbą
ryzyk. Aby móc dobrze je określić, a następnie zminimalizować, należy w odpowiedni sposób
przygotować się do takiego postępowania.
Zamawiający, tam gdzie to możliwe, powinni korzystać z możliwości udziału we wspólnych
projektach i badaniach naukowych, w tym przeprowadzanych pod egidą Unii Europejskiej.
Może to stworzyć zupełnie nowe możliwości wykorzystania nowoczesnych i innowacyjnych
technologii. Przykładem takiego programu jest Program Horyzont Europa19).
Przygotowując się do zamówień zrównoważonych, należy również szukać możliwości
dodatkowego finansowania. Zamawiający powinni więc wykorzystywać możliwości w tym
zakresie, wynikające z perspektywy finansowej na lata 2021–2027.
19) Szczegółowe informacje o unijnych programach badawczych, w tym o programie Horyzont Europa, znajdują się na
stronie internetowej Krajowego Punktu Kontaktowego Programów Badawczych UE https://www.kpk.gov.pl/
3. Zamówienia społeczne
1)
Czym są zamówienia społeczne?
Społecznie odpowiedzialne zamówienia publiczne stanowią (obok zamówień zielonych)
jeden z rodzajów zrównoważonych zamówień publicznych. Należy przez nie rozumieć
zamówienia publiczne, w ramach których zamawiający, dążąc do zaspokojenia własnej
potrzeby zakupowej, uwzględnia w zamówieniu publicznym również aspekty społeczne, które
mogą obejmować
➢ wymóg zatrudnienia m.in. osób bezrobotnych, poszukujących pracy, osób
usamodzielnianych czy też z niepełnosprawnościami;
➢ godną pracę;
➢ zgodność z prawami społecznymi i z prawem do pracy;
➢ integrację społeczną
osób
z niepełnosprawnościami);
marginalizowanych
(w
tym
także
osób
➢ równość szans i niedyskryminację;
➢ zapewnienie dostępności dla wszystkich zainteresowanych;
➢ uwzględnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, w tym kwestii etycznego handlu
oraz szerszego dobrowolnego przestrzegania zasad społecznej odpowiedzialności
biznesu (CSR).
Oznacza to zatem dodatkowe wymagania względem zamawianej usługi, dostawy lub roboty
budowlanej, wprowadzane przez zamawiającego do dokumentów zamówienia, które
umożliwiają realizację celów społecznych w udzielanych zamówieniach publicznych.
Aspekty społeczne mogą być uwzględniane na różnych etapach procesu udzielania
zamówienia publicznego, takich jak planowanie i przygotowanie postępowania, prowadzenie
postępowania o udzielenie zamówienia, jak również na etapie realizacji zamówienia.
Obecnie w systemie zamówień publicznych funkcjonują Zalecenia w sprawie uwzględniania
przez administrację rządową aspektów społecznych w zamówieniach publicznych, przyjęte
przez Radę Ministrów w dniu 29 marca 2017 r., które nakładają na wszystkich kierowników
jednostek administracji rządowej obowiązek uwzględniania aspektów społecznych, w tym
w szczególności klauzul społecznych, w możliwie jak najszerszym zakresie oraz w jak
największej liczbie postępowań o udzielenie zamówienia publicznego20). Polityka zakupowa
wpisuje się w te zalecenia, uzupełnia je i wskazuje narzędzia efektywniejszego uwzględniania
aspektów społecznych w danym zamówieniu.
Wartym podkreślenia jest fakt, że społecznie odpowiedzialne zamówienia publiczne, mogą
okazać się ważnym narzędziem także w przeciwdziałaniu niekorzystnym skutkom kryzysu
związanego z wystąpieniem COVID-19.
20) https://www.uzp.gov.pl/aktualnosci/archiwalne/zalecenia-w-sprawie-uwzgledniania-przez-administracje-rzadowaaspektow-spolecznych-w-zamowieniach-publicznych
2)
Poz. 125
Korzyści ze stosowania aspektów społecznych
Społeczne zamówienia publiczne pozwalają osiągać wymierne korzyści nie tylko z punktu
widzenia celów społecznych konkretnych zamawiających, ale także na poziomie
regionalnym, krajowym czy międzynarodowym. Wśród korzyści, które można osiągnąć
stosując aspekty społeczne w zamówieniach publicznych, można wskazać
➢ zatrudnienie osób z grup zagrożonych wykluczeniem społecznym, przynajmniej na
okres realizacji zamówienia, w tym młodzieży i pracowników po ukończeniu 50. roku
życia;
➢ ułatwienie dostępu do zamówień podmiotom ekonomii społecznej;
➢ możliwość dostosowania przedmiotu zamówienia do wymagań użytkowników
końcowych, w szczególności osób z niepełnosprawnościami, osób z grup
defaworyzowanych;
➢ podniesienie jakości życia, w szczególności osób z niepełnosprawnościami oraz osób
z grup defaworyzowanych;
➢ stosowanie w praktyce zasady równości szans;
➢ preferowanie firm, które uwzględniają w praktyce aspekty społeczne;
➢ promowanie wśród
społecznych.
3)
przedsiębiorców
społecznej
odpowiedzialności
i
etykiet
Rola polityki zakupowej w działaniach odpowiedzialnych społecznie
Polityka zakupowa państwa stanowi kolejny argument na rzecz uwzględniania przez
zamawiających aspektów społecznych w przeprowadzanych procesach zakupowych. Organy
kontrolne lub inne organy, w trakcie realizowania swoich czynności związanych z kontrolą
lub nadzorem zamawiających, powinny mieć na uwadze rekomendacje i cele polityki
w zakresie zamówień odpowiedzialnych społecznie.
Wzrost liczby zamówień społecznych wpłynie pozytywnie na upowszechnianie
prospołecznych postaw przedsiębiorców. Wdrażanie przez nich metod zarządzania oraz
aktywnego podejścia do aspektów społecznych (a nawet szerzej – zamówień
zrównoważonych) może być stymulowane przez działania administracji rządowej. Dlatego
też celem polityki w ramach przedmiotowego priorytetu jest zwiększanie zastosowania
aspektów społecznych w zamówieniach publicznych oraz zwiększenie liczby przedsiębiorców
realizujących założenia społecznej odpowiedzialności biznesu21).
Zamawiający, udzielając zamówień publicznych, powinni formułować względem
wykonawców ubiegających się o zamówienia publiczne wymagania w zakresie społecznej
odpowiedzialności biznesu oraz poszanowania praw człowieka, także odnośnie całego
łańcucha dostaw. Wymagania te, zgodnie z regulacjami ustawy Pzp, muszą być związane
z przedmiotem udzielanego zamówienia publicznego.
21) Zob. https://www.oecd.org/governance/public-procurement/procurement-and-rbc/
4. Zamówienia zdrowotne
1)
Czym są zamówienia zdrowotne?
Ustawodawca określając czym ma być Polityka zakupowa państwa wskazał w art. 21 ust. 1
pkt 5 ustawy Pzp na potrzebę szerszego uwzględniania przez zamawiających aspektów
zdrowotnych. W praktyce oznacza to wykorzystanie wiedzy o zdrowym stylu życia, w tym
zasadach racjonalnego żywienia, również w działaniach organizacyjnych administracji
publicznej. Aspekty te przyczynią się bowiem do kształtowania właściwych nawyków
żywieniowych, a w konsekwencji także zachowań prozdrowotnych czy kreowania środowiska
promującego zdrowy styl życia. Należy mieć na uwadze, że prawidłowe żywienie stanowi
najważniejszy czynnik środowiskowy, mający wpływ na rozwój organizmu oraz zapewnienie
dobrego stanu zdrowia. Utrwalanie właściwych nawyków żywieniowych jest szczególnie
ważne ze względu na profilaktykę chorób rozwijających się na tle wadliwego żywienia,
zwłaszcza nadwagi i otyłości oraz ich konsekwencji wielonarządowych. W tym miejscu warto
podkreślić, że przewlekłe choroby niezakaźne, w tym cukrzyca i otyłość, stanowią poważne
wyzwanie dla zdrowia publicznego.
Według najnowszych badań i raportów walka z nadwagą i otyłością wśród dzieci i dorosłych
stanowi jedno z wyzwań, jakie w perspektywie najbliższych lat stoją przed aparatem
państwowym. W tym celu potrzebne są skoordynowane działania całej administracji, czego
jednym z elementów jest Polityka zakupowa państwa. Mimo wysiłków na rzecz
powstrzymania wzrostu nadwagi i otyłości w społeczeństwie, problem ten wciąż nie został
rozwiązany.
Pojawienie się nowego koronawirusa (SARS-CoV-2), który doprowadził do globalnej
pandemii COVID-19, nasiliło pilną potrzebę podjęcia działań w celu zmniejszenia otyłości,
która zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu COVID 19.
2)
Korzyści ze stosowania aspektów zdrowotnych
Długofalowe efekty wprowadzenia powyższych zmian będzie można zaobserwować na
przestrzeni kilku lat. Przewidywane korzyści
➢ zmiana struktury spożycia produktów o wysokiej zawartości cukru, soli, tłuszczu;
➢ mechanizm przeciwdziałania negatywnym zachowaniom zdrowotnym;
➢ promocja zachowań prozdrowotnych, w tym zdrowych nawyków żywieniowych;
➢ zmniejszenie częstości występowania żywieniowych czynników ryzyka przewlekłych
chorób niezakaźnych;
➢ pozytywny wpływ na wskaźniki zdrowotne, w tym zahamowanie trendów
wzrostowych nadwagi i otyłości, a co za tym idzie zmniejszenie częstości
występowania chorób metabolicznych, chorób układu krążenia czy nowotworów
dietozależnych;
➢ sukcesywne zwiększanie na rynku asortymentu żywności o obniżonej zawartości
cukrów, tłuszczu oraz soli.
3)
Rola polityki zakupowej w działaniach zdrowotnych
Działania wynikające z Polityki zakupowej państwa stanowią jeden z elementów polityki
zdrowotnej i jako takie stanowią zaledwie wycinek działań realizowanych w celu poprawy
zdrowia i nawyków żywieniowych Polaków. Jednakże z uwagi na skalę wydatkowanych
środków oraz doniosłość realizowanych przedsięwzięć, rolą Polityki w zakresie działań
prozdrowotnych jest promowanie wyboru żywności wysokiej jakości.
Zamówienia realizowane zgodnie z rekomendacjami wynikającymi z Polityki mają stanowić
impuls dla rozwoju rynku producentów żywności wysokiej jakości, a także rynku usług
gastronomicznych (catering) oraz zwiększania popytu na taką żywność. Będzie to element
budowania otoczenia sprzyjającego prozdrowotnym wyborom żywieniowym.
5. Zamówienia zielone
1)
Czym są zielone zamówienia
Zielone zamówienia publiczne odgrywają ważną rolę w realizacji unijnych oraz krajowych
celów środowiskowych i klimatycznych. Stanowią one: „(…) proces, w ramach którego
instytucje publiczne starają się uzyskać towary, usługi i roboty budowalne, których
oddziaływanie na środowisko w trakcie ich cyklu życia jest ograniczone w porównaniu do
towarów, usług i robót budowalnych o identycznym przeznaczeniu, jakie zostałby zamówione
w innym przypadku”22).
Inaczej mówiąc, zielone zamówienia publiczne to zamówienia, które pozwalają zaspokoić
potrzeby zamawiających, w tym osiągnąć realne korzyści ekonomiczne w całym cyklu życia
produktu, i jednocześnie w możliwie najszerszym zakresie są przyjazne dla środowiska
i klimatu. Dzięki zielonym zamówieniom publicznym wydatkowanie środków publicznych
może być połączone z realizacją celów zrównoważonego rozwoju, a także ważnych celów
gospodarczych, takich jak wzrost innowacyjności gospodarki.
W wymiarze proceduralnym o uznaniu zamówienia za zamówienie zielone decyduje
uwzględnienie w ramach konkretnego postępowania aspektów środowiskowych. Aspekty
środowiskowe mogą zostać wykorzystane w
➢ opisie przedmiotu zamówienia (np. wymagania dotyczące określonych poziomów
oddziaływania na środowisko);
➢ warunkach udziału w postępowaniu lub w fakultatywnych podstawach wykluczenia
z postępowania o udzielenie zamówienia (np. obowiązek spełniania wymogów
systemów lub norm zarządzania środowiskowego, brak naruszenia nakazów i zakazów
w dziedzinie ochrony środowiska);
➢ kryteriach oceny ofert (np. kryteria odnoszące się do efektywności energetycznej
przedmiotu zamówienia);
➢ wymaganiach związanych z realizacją zamówienia (np. wymagania dotyczące
określonych środków zarządzania środowiskowego).
Na duże znaczenie zamówień publicznych w procesie kształtowania trendów na rynku dóbr,
usług oraz robót budowalnych w kontekście realizacji celów środowiskowych zwrócono
uwagę w uchwale nr 67 Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2019 r. w sprawie przyjęcia „Polityki
Ekologicznej Państwa 2030 – strategii rozwoju w obszarze środowiska i gospodarki wodnej”
(M.P. poz. 794). Jednocześnie podkreślono, że do wykorzystania potencjału zamówień
publicznych w obszarze polityki środowiskowej jest niezbędne między innymi zwiększenie
świadomości zamawiających oraz instytucji kontrolnych w zakresie prośrodowiskowych
rozwiązań dostępnych w ustawie Pzp.
22) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz
Komitetu Regionów z dnia 16.07.2008 r. Zamówienia publiczne na rzecz poprawy stanu środowiska, COM (2008) 400 final.
2)
Poz. 125
Korzyści ze stosowania aspektów środowiskowych
Korzyści płynące z udzielania zielonych zamówień publicznych mają charakter
wielowymiarowy. Obok ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko produktów,
usług oraz robót budowalnych nabywanych przez zamawiających, a w konsekwencji poprawy
warunków życia regionalnych i lokalnych społeczności (np. ekologiczny transport publiczny
wpływa na ograniczenie smogu), przyczyniają się one również do kształtowania
odpowiedzialnych postaw społecznych w zakresie ochrony środowiska. Udzielanie zielonych
zamówień przez sektor publiczny stanowi bowiem ważny sygnał, że uwzględnianie kwestii
środowiskowych i klimatycznych nie stoi na przeszkodzie efektywnemu zaspokajaniu
własnych potrzeb zakupowych czy też realizacji określonych zadań.
Wśród najważniejszych korzyści dla środowiska i klimatu płynących z udzielania zielonych
zamówień publicznych należy wymienić
➢ ograniczenie emisji gazów cieplarnianych – np. przez zakup produktów i usług
o niższym śladzie węglowym w całym cyklu życia;
➢ ograniczenie zużycia wody – np. przez zakup urządzeń o zmniejszonym
zapotrzebowaniu na wodę;
➢ ograniczenie zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby – np. przez zakup pojazdów
elektrycznych do realizacji usługi transportu publicznego;
➢ ograniczenie ilości produkcji odpadów – np. przez wykorzystanie technologii
biodegradowalności w produkcji;
➢ oszczędność energii – np. przez wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii;
➢ ograniczenie wykorzystania surowców naturalnych (pierwotnych) — np. przez
wykorzystanie odpadowych surowców wtórnych.
W kontekście dążeń do urzeczywistnienia koncepcji gospodarki w obiegu zamkniętym
podkreśla się, że zielone zamówienia publiczne stanowią jeden ze środków niezbędnych do
zapewnienia skuteczniejszego oraz bardziej efektywnego wykorzystania zasobów23).
Z punktu widzenia poszczególnych zamawiających kluczowe znaczenie ma możliwość
generowania przez zielone zamówienia publiczne realnych i wymiernych oszczędności
finansowych, których dostrzeżenie wymaga jednak zmiany podejścia zamawiających do
analizy kosztów udzielanych zamówień. Przedmiotowa analiza powinna opierać się przede
wszystkim o rachunek kosztów całego cyklu życia produktu, a nie wyłącznie o koszty jego
nabycia. Wspomniane oszczędności mogą wnikać np. z energooszczędności produktów,
z dostępności recyklingu, wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Oszczędności
zamawiających, szczególnie tych działających na poziomie regionalnym oraz lokalnym, mogą
stanowić efekt poprawy warunków środowiskowych i związanej z tym możliwości
23) Wydany przez Komisję Europejską, Ekologiczne zakupy! Podręcznik dotyczący zielonych zamówień publicznych,
wydanie trzecie, Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2016.
ograniczenia nakładów na realizację innych zadań publicznych (np. ochronę zdrowia,
gospodarkę odpadami).
Zielone zamówienia publiczne to także instrument pobudzania rozwoju gospodarczego,
w tym przede wszystkim budowania potencjału sektora ekoinnowacyjnych technologii, usług
oraz produktów. Nie ulega wątpliwości, że sektor ten zyskuje coraz większe znacznie
w gospodarce ze względu na kierunki europejskiej polityki środowiskowej oraz klimatycznej,
a także stale rosnący obrót handlowy ekologicznymi rozwiązaniami. Wysoki popyt ze strony
państwa na zielone zamówienia stanowi realną zachętę dla przedsiębiorców do tworzenia
nowych technologii w zakresie ochrony środowiska. Dotyczy to szczególnie sektorów,
w których nabywcy publiczni mają duży udział w rynku (np. w sektorze budownictwa,
infrastruktury, usług zdrowotnych lub transportu). Sprzyja to podniesieniu ogólnego poziomu
innowacyjności gospodarki.
3)
Rola polityki zakupowej w zwiększeniu liczby zielonych zamówień
publicznych
Ustawa Pzp ustanowiła ramy prawne udzielania zamówień publicznych, które dają
zamawiającym szerokie możliwości uwzględnienia aspektów środowiskowych
w prowadzonych postępowaniach o udzielenie zamówienia. Wprowadzenie skutecznych
regulacji prawnych stanowi ważny, aczkolwiek wstępny krok w procesie dalszej transformacji
rynku zamówień publicznych w kierunku rynku zielonych zamówień.
Zwiększenie liczby zielonych zamówień publicznych wymaga przede wszystkim większej
otwartości zamawiających na kwestie środowiskowe, w tym gotowości odejścia od wyboru
standardowych rozwiązań.
Dlatego też, zamawiający wchodzący w skład administracji rządowej są zobowiązani dążyć
do szerokiego uwzględniania aspektów środowiskowych w prowadzonych postępowaniach
o udzielenie zamówienia, biorąc przy tym pod uwagę swoje potrzeby oraz interesy. Oznacza
to, że ustalenie przez zamawiającego, że w konkretnym postępowaniu istnieje możliwość
zastosowania określonych aspektów środowiskowych, bez jednoczesnego uszczerbku dla jego
interesów oraz poziomu i jakości zaspokojenia jego potrzeb zakupowych, powinno skutkować
uwzględnieniem wspomnianych aspektów. W przypadku zamówień o wartości równej lub
przekraczającej progi unijne zamawiający powinni korzystać z wyników analizy potrzeb
i wymagań, o której mowa w art. 83 ustawy Pzp.
Powyższe podejście powinno być stosowane przez zamawiających należących
do administracji rządowej, także w przypadku zamówień publicznych udzielanych poza
reżimem ustawy Pzp.
Będą
kontynuowane
kompleksowe
oraz
odpowiednio
adresowane
działania
edukacyjno-informacyjne zmierzające do zwiększenia świadomości zamawiających, jak
również wykonawców i przedstawicieli instytucji kontrolnych, w zakresie istniejących
problemów środowiskowych, a także ich znaczenia i realnego wpływu na jakość życia
regionalnych i lokalnych społeczności. Ważnym aspektem wspomnianych działań będzie
przybliżenie i wyjaśnienie różnego rodzaju korzyści, w tym ekonomicznych, płynących
z udzielania zielonych zamówień publicznych. Szczególny nacisk zostanie położony na
dotarcie ze stosownymi informacjami do kierowników zamawiających, którzy mają
decydujący wpływ na kierunek i warunki dokonywanych zakupów. Ogół powyższych działań
wpłynie pozytywnie na postrzeganie roli zielonych zamówień publicznych w życiu
społecznym oraz gospodarczym.
Skłonność zamawiających do udzielania zielonych zamówień publicznych warunkuje w dużej
mierze poziom przygotowania merytorycznego pracowników zamawiających zarówno
w zakresie możliwości występujących na gruncie ustawy Pzp, jak i dostępnych technologii
oraz procesów o charakterze ekologicznym. Występowanie luk kompetencyjnych
w powyższych obszarach ogranicza zdolność zamawiających do prawidłowego oraz
efektywnego przeprowadzenia procesu zakupowego, a w konsekwencji obniża
zainteresowanie zamawiających pozyskiwaniem rozwiązań o ograniczonym oddziaływaniu na
środowisko. Odpowiedzią na powyższe trudności będzie wdrożenie programu wsparcia
merytorycznego dla zamawiających, którego założeniem będzie przybliżenie praktycznych
aspektów
udzielania
zielonych
zamówień
publicznych.
Stosowne
działania
edukacyjno-informacyjne zostaną zapewnione także instytucjom kontrolnym i wykonawcom.
Zaawansowany rozwój oraz dostępność ekologicznych rozwiązań w niektórych kategoriach
produktów oraz usług powoduje, że uwzględnienie aspektów środowiskowych przy ich
zakupie nie powinno stanowić istotnego obciążenia dla zamawiających. Jako przykład należy
wskazać energooszczędne komputery czy też papier pozyskany w wyniku recyklingu. Wzrost
liczby zielonych zamówień publicznych w przypadku nabywania tego typu kategorii
produktów należy uznać za ważny krok w procesie transformacji krajowego rynku zamówień
publicznych. Cel ten zostanie osiągnięty przez publikowanie katalogu produktów oraz usług,
których zakup będzie się wiązał z obowiązkiem zastosowania przez zamawiających
należących do administracji rządowej określonych kryteriów środowiskowych. Katalog
produktów oraz usług wraz z przypisanymi do nich kryteriami środowiskowymi będzie
aktualizowany cyklicznie co najmniej raz na dwa lata. Zapewni to możliwość jego bieżącego
dostosowywania do aktualnych trendów występujących w zakresie ekologicznych rozwiązań
oraz zmian w sytuacji na rynku.
W polityce wskazano i omówiono instrumenty realizacji pozwalające na wykorzystanie
możliwości oferowanych przez zielone zamówienia, które mogą stosować zamawiający
w ramach poszczególnych postępowań związanych z udzieleniem zielonego zamówienia
publicznego.
6. Zamówienia innowacyjne
1)
Czym są zamówienia innowacyjne?
Pojęcie innowacja ma aktualnie wiele znaczeń. Dyrektywa 2014/24/UE wskazuje, że przez
innowacje należy rozumieć: „wdrażanie nowego lub znacznie udoskonalonego produktu,
usługi lub procesu, w tym między innymi procesów produkcji, budowy lub konstrukcji, nowej
metody marketingowej lub nowej metody organizacyjnej w działalności przedsiębiorczej,
organizowaniu pracy, lub relacjach zewnętrznych(…)”.
Krajowa definicja pojęcia innowacja uregulowana w art. 7 pkt 6 ustawy Pzp jest związana
ściśle z definicją wprowadzoną przepisami ww. dyrektywy.
W związku z powyższym, wyszczególnić można dwa modele zakupów innowacyjnych
➢ zakup procesu opracowywania innowacyjnych rozwiązań (np. usługi badawcze
i rozwojowe) wraz z częściowymi rezultatami (prototypem);
➢ zakup innowacyjnych rezultatów opracowanych przez podmioty trzecie.
Innowacyjne rozwiązania można, zgodnie z zaleceniami Komisji Europejskiej, rozróżnić
zgodnie z ich charakterem. Innowacje, które stanowią ewolucję dotychczas dostępnych
rozwiązań, określić można jako innowacje stopniowe. Nowe rozwiązania, których wejście na
rynek zaburza funkcjonowanie starego systemu przez tworzenie nowych podmiotów,
przepływów i wartości, stanowią innowacje radykalne. W szczególnych przypadkach,
innowacje mogą doprowadzić nawet do konieczności przeprowadzenia strukturalnych lub
organizacyjnych zmian. Mówimy wówczas o innowacjach transformacyjnych.
Każdy zamawiający, planując z wyprzedzeniem swoje zamówienia, powinien, mając
świadomość własnych możliwości, kompetencji oraz organizacyjnego potencjału, realizować
swoje zakupy z myślą o adekwatnym charakterze (innowacje stopniowe, innowacje radykalne
lub innowacje transformacyjne), a także modelu realizacji potrzeb zakupowych. Co więcej,
bardziej kwalifikowany charakter innowacji powinien bez wątpienia być rozważany
w branżach, dla których rynek zamówień publicznych jest fundamentem funkcjonowania (np.
infrastruktura kolejowa, drogowa, branża medyczna etc.).
Na konieczność częstszego uwzględnienia aspektów innowacyjnych zwraca uwagę Strategia
na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Wskazano w niej na potrzebę stymulowania popytu na
innowację przez sektor publiczny: „W stymulowaniu popytu na innowacje, w sytuacji dość
niskiej siły nabywczej klientów na rynku krajowym, istotną rolę może odegrać administracja
publiczna, poprzez mądrze zaprogramowany system zamówień publicznych”24).
2)
Korzyści ze stosowania aspektów innowacyjnych
➢ Podnoszenie innowacyjności polskiej gospodarki jest jednym z kluczowych
fundamentów wychodzenia z tzw. „pułapki średniego dochodu”. Tylko dzięki
24) Rozdział VII: Opis głównych obszarów koncentracji działań, Obszar: Rozwój innowacyjnych firm, str. 96.
rozwijaniu innowacyjności krajowej gospodarki jest możliwe utrzymanie dynamiki
wzrostu PKB, jaka ma miejsce w Polsce po transformacji ustrojowej. Zamówienia
publiczne jako system, od którego wiele branż jest uzależnionych, powinny wpisywać
się w działania państwa na rzecz innowacyjności.
➢ Szersze uwzględnianie aspektów innowacyjnych oznacza również rozwój polskich
przedsiębiorstw, w tym w szczególności należących do sektora MŚP, startupów
i przedsiębiorstw konkurencyjnych oraz zdolnych do gwałtownego zwiększenia
potencjału.
➢ Budowanie przestrzeni do opracowywania lub wykorzystywania już opracowanych
innowacyjnych technologii może być fundamentem, w oparciu o który mogą powstać
przedsiębiorstwa konkurencyjne na rynku krajowym, europejskim, a nawet
światowym.
➢ Występując w charakterze głównego klienta, zamawiający publiczni mogą zapewnić
innowacyjnym przedsiębiorstwom możliwość przetestowania opracowanych przez nie
nowych rozwiązań w warunkach rzeczywistych.
➢ Instytucje zamawiające mogą zachęcić innych inwestorów – zarówno publicznych, jak
i prywatnych – do inwestowania w działalność prowadzoną przez swoich klientów,
ponieważ nawiązanie współpracy z instytucjami zamawiającymi przekłada się na
wzrost osiąganych przez nich obrotów.
➢ Innowacyjne podejście do zakupów może być kluczowe w optymalizacji kosztów.
Istotnym jest, aby oszczędność w zamówieniach rozpatrywać w perspektywie całego
cyklu życia produktów.
3)
Rola polityki zakupowej w rozwoju polskich innowacji
Rolą Polityki zakupowej państwa będzie włączenie środków wydatkowanych w ramach
systemu zamówień publicznych do działań państwa w zakresie rozwoju polskich innowacji.
Zamawiający publiczni mają potencjał, aby jako klienci na innowacje, przy wykorzystaniu
środków, jakim dysponują, stali się ważnym impulsem dla rozwoju technologii. Branże, które
są uzależnione od klientów należących do sektora publicznego, należy zachęcać do
wypracowywania innowacyjnych rozwiązań i przyjmowania nowych technologii przez
generowanie odpowiedniego popytu w sektorze publicznym.
Warto jednak zaznaczyć, że poza korzyściami, jakie płyną z zamawiania rozwiązań
innowacyjnych, niosą one za sobą nierzadko szereg ryzyk i kosztów. Dlatego też, rolą polityki
zakupowej jest wskazanie efektywnego modelu organizacji oraz kierunku, w jakim należy
budować kompetencje zespołu praktyków zamówień. Nowe podejście do organizacji ma na
celu zwiększenie efektywności innowacyjnych zakupów. Celem polityki jest zatem
zachęcanie kierowników zamawiających do podejmowania ryzyka w związku z udzielaniem
innowacyjnych zamówień.
Polityka zakupowa państwa, przez swoje rekomendacje i działania, z jednej strony, będzie
stanowić źródło inspiracji dla zamawiających do podejmowanie określonych decyzji
biznesowych, z drugiej zaś, dostarczy argumentację oraz wsparcie dla tych decyzji. Nie
podlega żadnym wątpliwościom fakt, że wraz z wprowadzeniem zasady efektywności do
systemu zamówień publicznych, zamawiający powinien w swoich planach i strategiach
przewidywać uwzględnienie innowacyjnych rozwiązań.
Co więcej, działania rekomendowane przez politykę będą zmierzać do zainteresowania
potencjalnych innowatorów (tzn. przedsiębiorstwa zaawansowane technologiczne posiadające
potencjał do wytwarzania innowacyjnych rozwiązań) współpracą z sektorem publicznym.
Realizacja celów i programów Polityki zakupowej państwa w kolejnym kroku będzie
zmierzać do przyciągnięcia rozwiązań innowacyjnych na potrzeby realizowanych usług
publicznych. W tym zakresie w ramach instrumentów realizacji wskazane zostaną
rekomendacje do zastosowania przy korzystaniu z narzędzi wynikających z ustawy Pzp.
Rozdział VII
Programy realizacji
1. Profilowanie zawodowe praktyków zamówień publicznych
1)
Implementacja elementów ProcurCompEu
Działanie to zakłada wspieranie procesu implementacji najnowszych rekomendacji
wynikających z opracowania Komisji Europejskiej pt. „ProcurCompEU – Europejskie ram
kompetencji dla specjalistów ds. zamówień publicznych”, zwanego dalej
„ProcurCompEu”25).
Wdrożenie podstawowych zasad ProcurCompEu pozwoli na stworzenie systemu wymiany
informacji między zamawiającymi a Prezesem UZP w zakresie luk kompetencyjnych, jakie
pojawiają się wśród praktyków zamówień publicznych w całej administracji rządowej.
Działania Prezesa UZP będą koncentrować się na elementach wspólnych i powtarzających się
w skali całego rynku zamówień publicznych. Będą one miały charakter uzupełniający do
działań kierownika zamawiającego. Co więcej, mimo aktywności Prezesa UZP w tym
obszarze, kierownicy zamawiających nie będą zwolnieni z obowiązku podejmowania działań
własnych zmierzających do budowania i doskonalenia potencjału kadrowego.
W ramach działań zmierzających do realizacji niniejszego programu będą prowadzone
również działania promocyjne systemu ProcurCompEu. Dodatkowo kwestia powszechnych
profili zawodowych (zob. str. 40) będzie stanowić przedmiot działań edukacyjnych
realizowanych w ramach polityki.
2. Budowanie potencjału i kompetencji praktyków zamówień publicznych
Budowanie potencjału i kompetencji odbywać się będzie za pomocą specjalnej i dedykowanej
uczestnikom rynku zamówień publicznych platformy internetowej, szkoleń oraz przez
opracowanie zbioru dobrych praktyk. Działania te będą uzupełniały się wzajemnie.
1)
Platforma internetowa
W ramach programu realizacji zostanie zbudowana internetowa platforma dla uczestników
rynku zamówień publicznych, zwana dalej „Platformą Internetową” lub „platformą”. Rolą
platformy będzie m.in
➢ gromadzenie materiałów, wytycznych, dobrych praktyk i wiedzy z zakresu zamówień
publicznych opracowanych w ramach wdrożenia polityki zakupowej;
➢ umożliwienie praktykom wymiany wiedzy i doświadczenia w zakresie zamówień
publicznych;
25) Wydanie: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, 2020.
➢ udostępnianie szkoleń w formie e-learning, które obejmą najważniejsze elementy systemu
zamówień publicznych;
➢ zapewnienie organom kontroli możliwości wymiany
przeprowadzonych kontroli udzielania zamówień.
informacji
o
wynikach
Docelowo, platforma zapewni również dostęp do bazy jednostek oraz instytutów, które
prowadzą badania naukowe i rozwojowe, i byłyby zainteresowane świadczeniem wsparcia
merytorycznego i pomocy na rzecz instytucji zamawiających z administracji rządowej,
zwłaszcza w obszarze zamówień innowacyjnych i zielonych (szerzej o tym w pkt 6
niniejszego rozdziału).
Platforma Internetowa będzie stanowiła repozytorium wiedzy, w której znajdą się analizy,
rekomendacje, dobre praktyki, przykładowe kryteria oceny ofert. Przy jej wykorzystaniu
będzie możliwy również dostęp do orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej, sądu
zamówień publicznych – Sądu Okręgowego w Warszawie oraz wybranych orzeczeń sądów
powszechnych, sądów administracyjnych, Sądu Najwyższego oraz TSUE.
Ważnym punktem Platformy będzie udostępnienie całych modułów odnoszących się do
możliwości uwzględniania aspektów zrównoważonych i innowacyjnych w zamówieniach
•
•
•
moduł zielonych zamówień publicznych – gdzie znajdą się informacje, wytyczne oraz
praktyczne rekomendacje na temat możliwości uwzględniania zielonych zamówień
publicznych. Będą tu zamieszczane informacje na temat najnowszych wiadomości
i wydarzeń w obszarze zielonych zamówień publicznych.
moduł społecznych zamówień – z informacjami na temat odpowiednich narzędzi
zakupowych umożliwiających uwzględnianie aspektów społecznych, propagowanie
podmiotów społecznie zaangażowanych oraz promocję społecznej odpowiedzialności
biznesu, uwzględnianie wymagań w zakresie dostępności dla osób
z niepełnosprawnościami oraz projektowania dla wszystkich użytkowników,
udzielanie zamówień podmiotom społecznie zaangażowanym, jak np. zakłady pracy
chronionej, spółdzielnie socjalne oraz przywięzienne zakłady pracy i inne podmioty
ekonomii społecznej.
moduł innowacyjnych zamówień – z rekomendacjami oraz przykładami
wykorzystania zamówień przedkomercyjnych (zob. str. 112), partnerstwa
innowacyjnego, dynamicznego systemu zakupów, negocjacyjnych trybów udzielenia
zamówienia, konkursu itp.
Na platformie znajdą się także zestawy kryteriów środowiskowych opracowanych przez
Komisję Europejską, jak również wytyczne, jakie na tej podstawie będą opracowywane przez
Radę ds. zielonych zamówień.
Platforma adresowana będzie do wszystkich uczestników rynku zamówień publicznych,
tj. pracowników komórek właściwych ds. zamówień publicznych zamawiającego,
wykonawców i działów zamówień publicznych przedsiębiorstw oraz pracowników organów
kontroli i innych zainteresowanych. Platforma powstanie do 2024 r.
2)
Poz. 125
Szkolenia
W okresie obowiązywania polityki będą realizowane różnego rodzaju działania edukacyjne.
Obejmą one swoim zakresem rekomendowane przez politykę narzędzia zakupowe oraz
sposoby ich wykorzystania, a także przykłady udanego i efektywnego wykorzystania tych
narzędzi przez innych zamawiających.
Szkolenia realizowane będą w dwóch formach, tj. stacjonarnych i online. Szkolenia
te poświęcone będą wybranym aspektom Polityki zakupowej państwa, w tym zagadnieniom
związanym z zielonymi i zrównoważonymi zamówieniami, a także efektywnemu
wykorzystaniu narzędzi zakupowych wynikających z ustawy Pzp. Szkolenia będą skierowane
do wszystkich zamawiających, niezależnie od ich statusu.
W założeniu tematyka szkoleń ma być skomponowana w sposób przekrojowy i obejmować
tematykę zamówieniową zarówno w zakresie przygotowania postępowania o udzielenie
zamówienia, wykorzystania dostępnych narzędzi, uwzględniania aspektów zrównoważonych
i innowacyjnych oraz szeroko pojętej współpracy. Ważnym elementem będzie prezentowanie
korzyści osiągniętych na skutek wyboru rozwiązań lub procesów o charakterze ekologicznym
lub innowacyjnym. Szczególny nacisk zostanie położony na praktyczną znajomość sposobów
oceny kosztów cyklu życia produktu. Do realizacji programu szkoleniowego zostanie także
wykorzystany potencjał podmiotów z rynku prywatnego.
Dzięki temu praktycy będą mieli dostęp do treści w formule najbardziej dla siebie efektywnej.
Szkolenia będą kierowane do wszystkich uczestników rynku zamówień publicznych,
tj. wykonawców, zamawiających, kontrolerów i innych zainteresowanych, również tych,
którzy nie są zobowiązani do stosowania polityki zakupowej.
Cześć z wydarzeń będzie skierowana wyłącznie do kierowników zamawiających, a ich
podstawowym celem będzie zachęcenie do udzielania zielonych zamówień publicznych przez
pryzmat pozytywnych doświadczeń innych zamawiających.
W ramach tego działania powstaną również rekomendacje Komitetu ds. Kontroli Zamówień
publicznych dla kontrolerów podejmujących się audytu zakupów innowacyjnych.
3)
Zbiór dobrych praktyk
W ramach realizacji zadań związanych z profesjonalizacją zostaną przygotowane pakiety
rekomendacji oraz dobrych praktyk, w tym w zakresie zielonych zamówień dla różnych branż
i rodzajów zamówień. W okresie obowiązywania Polityki zakupowej państwa zostanie
sporządzonych szereg zbiorczych publikacji zawierających wskazane wyżej rekomendacje
i praktyki.
3. Promocja Polityki zakupowej państwa
Działania angażujące rynek stanowią ważny element powodzenia realizacji wszystkich
priorytetów Polityki zakupowej państwa. Celem tych działań będzie dotarcie do jak
największej liczby podmiotów zainteresowanych (adresatów Polityki zakupowej państwa
w ramach priorytetu profesjonalizacja). Podejmowane działania marketingowo-promocyjne
będą obejmowały kampanię komunikacyjną za pośrednictwem Social Mediów, informacji
prasowych oraz artykułów.
W trakcie obowiązywania polityki zakupowej, dla praktyków zamówień publicznych, będą
organizowane konferencje dotyczące realizacji i ewaluacji priorytetów polityki.
4. Rozszerzanie dostępu do zamówień publicznych dla sektora MŚP
1)
Ramy stosowania zalecanych i obligatoryjnych instrumentów wsparcia
rozwoju MŚP
Zamawiający wchodzący w skład administracji rządowej udzielający zamówień publicznych
na usługi, dostawy oraz roboty budowlane w następujących sektorach
➢ urządzenia medyczne (CPV: 33100000),
➢ usługi informatyczne i powiązane (CPV: 72000000 ; 30000000; 48000000),
➢ meble (włącznie z biurowymi) (CPV: 39100000),
➢ sprzęt transportowy i produkty pomocnicze dla transportu (CPV:34000000),
➢ usługi naprawcze i konserwacyjne (CPV: 50000000),
➢ usługi odbioru ścieków, usuwania odpadów, czyszczenia/sprzątania i usługi
ekologiczne (CPV: 9000000),
➢ roboty budowlane (CPV: 45000000),
➢ usługi rolnicze (CPV: 77100000),
➢ maszyny przemysłowe (CPV: 42000000),
➢ konstrukcje i materiały budowlane (CPV: 44000000)
– obowiązani są w przypadku każdego zamówienia do ukształtowania całego procesu
zakupowego, w tym postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w sposób
zapewniający MŚP możliwość ubiegania się o zamówienie.
Zamawiający powinni dokonać wyboru optymalnych dla danego procesu zakupowego
rozwiązań oraz instrumentów dostępnych w prawie zamówień publicznych, w szczególności
tych wskazanych i rekomendowanych w polityce w części instrumenty realizacji: Instrumenty
służące wsparciu rozwoju potencjału MŚP.
Wyboru sektorów dokonano w oparciu o analizę sytuacji MŚP w 15 największych sektorach
rynku zamówień publicznych. Są to sektory, które można podzielić na dwie główne kategorie.
Pierwsza z nich to sektory charakteryzujące się najwyższą liczbą ofert składanych przez MŚP
przy jednoczesnym niskim udziale powyższych ofert wśród ofert wybieranych przez
zamawiających (np. usługi rolnicze). Drugą kategorię tworzą sektory, gdzie liczba ofert
składanych przez MŚP należy wprawdzie do najniższych, lecz są one znacznie częściej
wybierane przez zamawiających (np. urządzenia medyczne).
Obie powyższe kategorie obejmują zatem sektory, w których występuje duży potencjał po
stronie MŚP, lecz nie jest on w pełni wykorzystywany. Stosowne działania zamawiających,
polegające na np. szerszym wykorzystaniu pozacenowych kryteriów oceny ofert lub podziału
zamówienia na części, mogą przyczynić się odpowiednio do zwiększenia liczby zamówień
udzielanych MŚP w sektorach należących do pierwszej kategorii oraz zwiększenia liczby
ofert składanych przez MŚP w sektorach należących do drugiej kategorii.
W przypadku zamówień niezaliczanych do wskazanych wyżej sektorów, zamawiający
obowiązani są, w ramach przygotowań do każdego procesu zakupowego, rozważyć stopień
potencjalnego zainteresowania oraz zdolność do pozyskania danego zamówienia przez
wykonawców należących do sektora MŚP. Stwierdzenie, że dane zamówienie może
znajdować się w kręgu zainteresowania oraz możliwości realizacyjnych MŚP, obliguje
zamawiających do podjęcia takich działań, jakie są wymagane w przypadku zamówień
objętych wskazanym wyżej katalogiem sektorów.
Odstąpienie od powyższych reguł powinno nastąpić wyłącznie w uzasadnionych
przypadkach, w szczególności gdy przemawiają za tym uzasadnione interesy lub potrzeby
zamawiającego. Przesłanki odstąpienia nie może natomiast stanowić brak realnych
i wymiernych korzyści, w tym korzyści ekonomicznych, po stronie zamawiającego. Dotyczy
to również zamówień objętych obowiązkiem stosowania rozwiązań korzystnych dla MŚP.
Zapewnienie
odpowiedniego
przygotowania
zamawiających
do
efektywnego
wykorzystywania rozwiązań oraz instrumentów przyjaznych MŚP będzie stanowiło element
działań realizowanych w ramach priorytetu Profesjonalizacja zamówień publicznych.
2)
Wsparcie merytoryczne MŚP
W ramach wsparcia merytorycznego MŚP przewiduje się
➢ wdrożenie programu edukacyjno-informacyjnego dedykowanego MŚP, w ramach
którego zostaną przeprowadzone szkolenia (webinaria), seminaria oraz warsztaty
poświęcone zamówieniom publicznym;
W celu zwiększenia ich dostępności będą one w szerszym zakresie organizowane
z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, a także utrwalane w celu dalszego ich
udostępniania zainteresowanym podmiotom.
W ramach programu zostanie podjęta współpraca z krajowymi championami na rynku
zamówień publicznych należącymi do sektora MŚP. Jej głównym założeniem będzie
promowanie udziału w rynku zamówień publicznych przez pryzmat wiedzy oraz
pozytywnych doświadczeń zgromadzonych przez jego uczestników.
Zostaną opracowane materiały (np. poradniki), które w możliwie syntetyczny i przejrzysty
sposób będą prezentowały i wyjaśniały kluczowe – z punktu widzenia MŚP – kwestie
związane z poszczególnymi etapami procesu zakupowego. Szczególny nacisk zostanie
położony na praktyczne aspekty udzielania zamówień publicznych, w tym te związane
z elektronizacją procesów zakupowych. Zostaną również przygotowane przewodniki
poświęcone najważniejszym zasadom udzielania zamówień publicznych w wybranych,
w oparciu o potrzeby zgłoszone przez przedsiębiorców, państwach członkowskich Unii
Europejskiej. Przewodniki będą zawierały kluczowe informacje, które mogą być pomocne
w procesie ubiegania się o zamówienia. Będą one skierowane nie tylko do przedsiębiorców,
którzy mają już doświadczenie w tym zakresie, lecz przede wszystkim do tych
zamierzających dopiero rozpocząć działalność na innych rynkach zamówień publicznych.
Szczegółowy zakres oraz forma podejmowanych działań zostaną opracowane
z uwzględnieniem potrzeb oraz oczekiwań MŚP, w tym w ramach dialogu z organizacjami
branżowymi zrzeszającymi przedsiębiorców MŚP. Do realizacji programu szkoleniowego
zostanie także wykorzystany potencjał podmiotów z rynku prywatnego.
W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu informacji na temat działań podejmowanych
w ramach przedmiotowego programu, co powinno wpłynąć pozytywnie na zwiększenie
zainteresowania nimi wśród MŚP, wdrożona zostanie stosowna kampania informacyjna,
w szczególności z wykorzystaniem mediów społecznościowych. Promocja działań
ukierunkowanych na wsparcie MŚP będzie realizowana we współpracy z organizacjami
przedsiębiorców.
➢ stworzenie na Platformie Internetowej, która zostanie zrealizowana w ramach
priorytetu: Profesjonalizacja, modułu dedykowanego MŚP;
Celem modułu będzie ułatwienie oraz usprawnienie pozyskiwania przez MŚP wiedzy oraz
informacji niezbędnych do udziału w procesach zakupowych (zob. str. 40).
Moduł ten będzie m.in. pełnił rolę odpowiednio usystematyzowanej i pogrupowanej bazy
wiedzy dla MŚP na temat zamówień publicznych. Skupiał on będzie w jednym miejscu
wszelkiego rodzaju materiały edukacyjno-informacyjne, które mogą być pomocne MŚP
w poszerzaniu swych kompetencji w obszarze zamówień publicznych.
Kierując się dążeniem do zapewnienia waloru kompleksowości oraz uniwersalności modułu,
wszystkie jednostki administracji rządowej będą obowiązane, od momentu jego
udostępniania, do przekazywania podmiotowi odpowiedzialnemu za funkcjonowanie modułu
przygotowanych przez siebie materiałów edukacyjno-informacyjnych na temat zamówień
publicznych, które w swym założeniu będą dedykowane MŚP. Podmiot ten będzie
podejmował decyzję odnośnie publikacji w module otrzymanych materiałów.
3)
Wsparcie nawiązywania współpracy w formie konsorcjum
W ramach wspomnianego modułu dedykowanego MŚP zostanie zapewniona funkcjonalność
polegająca na możliwości wymiany informacji przez zainteresowane MŚP np. w formie
ogłoszeń o gotowości do podjęcia współpracy w ramach konsorcjum (o charakterze stałym
lub na potrzeby konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia).
4)
Poz. 125
Wprowadzenie mechanizmu certyfikacji
Wprowadzenie mechanizmu certyfikacji do systemu zamówień publicznych stworzy
wykonawcom możliwość uzyskania certyfikatu, który będzie służył do wykazania braku
podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego
lub potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu (dysponowanie określoną
wiedzą, doświadczeniem, personelem, sprzętem itp.). Wykonawca będzie uprawniony
do posługiwania się certyfikatem na potrzeby wielu różnych postępowań, bez potrzeby
każdorazowego gromadzenia i składania dokumentów (podmiotowych środków
dowodowych).
5)
Standaryzacja dokumentów zamówienia
W ramach standaryzacji dokumentów zamówienia przewiduje się
➢ zidentyfikowanie, także we współpracy z organizacjami branżowymi przedsiębiorców,
kluczowych dla rynku rodzajów usług, dostaw oraz robót budowlanych;
➢ opracowanie „pakietów” standardowych dokumentów zamówienia.
6)
Zwiększenie udziału polskich przedsiębiorców,
w zamówieniach międzynarodowych
w
tym
MŚP,
Kluczowym elementem działań na rzecz zwiększenia uczestnictwa polskich przedsiębiorców,
w tym MŚP, w zamówieniach organizacji międzynarodowych będzie kontynuowanie
➢ aktywizacji i koordynacji promocji możliwości pozyskania zamówień;
➢ rozpowszechniania źródeł informacji o zamówieniach;
➢ organizacji szkoleń na temat procedur udzielania zamówień międzynarodowych
i wymogów uczestnictwa;
➢ wsparcia instytucjonalnego, obejmującego m.in.: lobbing na rzecz polskich
przedsiębiorców (uczestników przetargów); udział w projektach organizacji
międzynarodowych, finansowanych ze środków polskiej pomocy rozwojowej
i składek dobrowolnych do organizacji, które mogą zapewnić udział podmiotów
z Polski; wsparcie w zakresie wydawania niezbędnych dokumentów (np. deklaracji
uprawnień,
nominacji,
poświadczeń
bezpieczeństwa),
pozostających
we właściwościach organów i instytucji centralnych.
Przy ministrze właściwym ds. gospodarki zostanie powołany Zespół do spraw Zamówień
Publicznych Organizacji Międzynarodowych. Jego zadaniem będzie m.in. koordynacja
promocji zamówień międzynarodowych wśród administracji centralnej. W skład Zespołu
wejdą przedstawiciele administracji, jak i organizacji wsparcia biznesu.
5. Powiązanie celów Polityki zakupowej państwa w zakresie
zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień z wydatkowaniem
środków pochodzących z państwowych funduszy celowych pozostających
w dyspozycji ministra lub innego organu administracji rządowej oraz
programów rządowych
Zrównoważone oraz innowacyjne zamówienia publiczne powinny odgrywać większą rolę
w procesie wydatkowania środków publicznych pochodzących z państwowych funduszy
celowych pozostających w dyspozycji ministra lub innego organu administracji rządowej, jak
również programów rządowych, w szczególności tych ukierunkowanych na inwestycje
infrastrukturalne. Powiązanie przedmiotowych środków publicznych z realizacją celów
i założeń polityki w zakresie zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień będzie
stanowiło pozytywny impuls do dalszego rozwoju rynku zamówień publicznych. Ponadto
będzie sprzyjało osiągnieciu istotnych z punktu widzenia interesu państwa celów
o charakterze gospodarczym, społecznym lub środowiskowym (np. upowszechnienie
technologii o ograniczonym oddziaływaniu na środowisko, włączanie grup
defaworyzowanych, wzrost innowacyjności gospodarki).
W ramach programu realizacji podjęte zostaną działania zmierzające do uwzględnienia
w warunkach dofinansowania lub finansowania ze środków poszczególnych funduszy lub
programów rządowych obowiązku stosowania przez beneficjentów podlegających reżimowi
ustawy Pzp, w prowadzonych postępowaniach, aspektów środowiskowych, społecznych,
zdrowotnych oraz innowacyjnych, w tym instrumentów i narzędzi wskazanych w polityce.
Włączenie do zakresu podmiotowego polityki także beneficjentów wspomnianych funduszy
oraz programów będzie oznaczało, że zdefiniowane w niej cele strategiczne państwa
w zakresie zrównoważonych oraz innowacyjnych zamówień publicznych zostaną wpisane
w działalność podmiotów spoza administracji rządowej, jak np. jednostki samorządu
terytorialnego. Przykładowa lista aktualnych państwowych funduszy celowych oraz
programów rządowych stanowi załącznik nr 1 do polityki. Lista ta ma charakter otwarty,
w związku z czym program realizacji będzie obejmował swoim zakresem również fundusze
celowe pozostające w dyspozycji ministra lub innego organu administracji rządowej oraz
programy rządowe ustanowione w okresie obowiązywania polityki.
Podmiotami odpowiedzialnymi za wdrożenie programu realizacji w tym zakresie są
ministrowie wskazani w załączniku nr 1 do polityki. W przypadku zaś funduszy celowych
oraz programów rządowych ustanowionych w okresie obowiązywania polityki za wdrożenie
programu realizacji będą odpowiedzialni operatorzy poszczególnych funduszy oraz
programów.
6. Budowanie potencjału zamawiających dla szerszego realizowania
zamówień zrównoważonych i innowacyjnych
W ramach tego programu realizacji powstanie wykaz publicznych jednostek i instytutów
naukowych, które byłyby zainteresowane świadczeniem merytorycznej pomocy instytucjom
zamawiającym z administracji rządowej, przy przygotowaniu i przeprowadzeniu
postępowania o udzielenie zamówienia, dysponujących odpowiednim potencjałem w tym
zakresie.
Zakres świadczonego przez te jednostki wsparcia będzie obejmować przede wszystkim etap
przygotowania postępowania, w tym pomoc przy: identyfikowaniu innowacyjnego
rozwiązania, które odpowiadałoby potrzebie zakupowej, opisie przedmiotu zamówienia,
identyfikowaniu możliwości zastosowania innowacyjnych i nowatorskich rozwiązań oraz
zoptymalizowania pod tym kątem zastosowanych kryteriów oceny ofert czy też warunków
udziału w postępowaniu, szacowaniu wartości zamówienia, a także wsparcie podczas
przeprowadzanych wstępnych konsultacji rynkowych. W razie konieczności wsparcie będzie
mogło również odbywać się na etapie realizacji zamówienia.
Przykładem podmiotów gotowych, aby świadczyć taką pomoc są: Sieć Badawcza
Łukasiewicz (w ramach Wyzwania Łukasiewicza) oraz działający w tej sieci Instytut
Organizacji i Zarządzania w Przemyśle „Orgmasz” (Centrum Oceny Technologii), a także
Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, czy także
instytuty uprawnione do przeprowadzania weryfikacji technologii środowiskowych (ETV).
W programie będą mogły wziąć udział również inne instytuty, jednostki naukowe i badawcze,
jeżeli wyrażą takie zainteresowanie.
Stworzenie zamawiającym możliwości wsparcia i ułatwienie instytucjonalnej współpracy
z wyspecjalizowanymi instytucjami i jednostkami naukowymi ma doprowadzić do
przełamania barier uniemożliwiających wzrost liczby zamówień innowacyjnych oraz uwolnić
rzeczywisty potencjał w zakresie innowacji i ekoinnowacji, jakie mogą znaleźć zastosowanie
w administracji publicznej.
7. Alokacja budżetu zamawiających
Proponuje się, aby wszyscy zamawiający na potrzeby zamówień B+R i PPI wydzielili
odpowiednią dla swojej skali część środków budżetowych. Ponadto zamawiającym zaleca się
dążenie do osiągnięcia następujących celów
➢ 3% całego budżetu na dane zamówienie będzie przeznaczone na badania i rozwój
(np. PCP – Pre-Commercial Procurement, Konkurs, partnerstwo innowacyjne)26);
➢ 20% wszystkich zamówień (ich element lub część) będzie zawierało zakup w formule
pierwszy klient innowacji (PPI)27);
➢ 30% wszystkich zamówień będzie uwzględniać aspekty środowiskowe28);
➢ 20% wszystkich zamówień będzie uwzględniać aspekty społeczne29).
26) Wskaźnik pochodzi z Europejskiej Deklaracji dotyczącej rozwoju działalności http://scaleupeuropemanifesto.eu
potwierdzony w Zawiadomieniu Komisji Wytyczne dotyczące zamówień publicznych na innowacje.
27) Jw.
28) Wskaźnik wskazano na podstawie Krajowego Planu Działania na rzecz zrównoważonych zamówień publicznych na lata
2017-2020, gdzie wskazano że do 2020 r. osiągnięty ma być wskaźnik 25% dla zamówień zielonych oraz 12% dla zamówień
społecznych.
Rekomendacje te powinny zostać w szczególnym stopniu wzięte pod uwagę przez
zamawiających udzielających zamówień w branżach w wysokim stopniu zależnych od
sektora publicznego, jak infrastruktura kolejowa, drogowa, lotniskowa, branża medyczna oraz
energetyka.
Rozwiązanie to ma na celu wskazanie zamawiającym pożądanego modelu, do którego każdy
zamawiający powinien dążyć. W ramach własnych strategii zakupowych zamawiający
powinni zatem wyznaczać sobie indywidualne cele w ww. zakresie i dążyć do ich realizacji.
Model ten będzie rozpowszechniany w ramach szkoleń i konferencji przewidzianych
w polityce (zob. str.40).
8. Powołanie Zespołu ds. zielonych zamówień
Minister właściwy do spraw gospodarki wystąpi do Prezesa Rady Ministrów o powołanie
zespołu międzyresortowego, który będzie zajmował się sprawami zielonych zamówień
publicznych. W skład zespołu będą wchodzić przedstawiciele wskazanych ministrów oraz
centralnych organów administracji rządowej, dla których kwestie środowiskowe
w zamówieniach publicznych mają istotne znacznie ze względu na realizowane przez nie
zadania, tj.: ministra właściwego do spraw klimatu, ministra właściwego do spraw
środowiska, ministra właściwego do spraw transportu, ministra do spraw energii, ministra
właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,
Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.
Zespół będzie pełnił rolę koordynacyjną w ramach administracji rządowej w zakresie
zielonych zamówień publicznych. W związku z powyższym, zespół będzie przeprowadzał
analizę stopnia realizacji celów zielonych zamówień publicznych oraz możliwości zawarcia
w planowanych postępowaniach kryteriów środowiskowych zaczerpniętych z opracowanych
przez Komisję Europejską zestawów. Katalog produktów oraz usług wraz z przypisanymi do
nich kryteriami środowiskowymi będzie aktualizowany przez Zespół cyklicznie co najmniej
raz na dwa lata.
Ponadto Zespół będzie także pracował nad dostosowaniem zestawów kryteriów
środowiskowych, jakie zostały opracowane przez Komisję Europejską, tak aby zamawiający
mogli otrzymać gotowy i wzorcowy zestaw kryteriów, optymalnych w stosunku do ich
potrzeb oraz możliwości.
W związku z powyższym, zamawiających zobowiązuje się do stosowania przy udzielaniu
zamówień publicznych obejmujących produkty lub usługi objęte katalogiem opracowanym
przez Zespół wskazanych kryteriów środowiskowych przypisanych do poszczególnych
produktów oraz usług.
29) Jw.
Rozdział VIII
Instrumenty Realizacji
1. Organizacja u zamawiającego
1)
Powszechne Profile Zawodowe
Procedury wewnętrzne muszą być czytelne. Należy dążyć do tego, aby jasno i wyraźnie
sformułować zakresy obowiązków członków komisji przetargowych i innych osób
wykonujących czynności związane z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowania
o udzielenie zamówienia. Pracownicy muszą znać zakres swoich obowiązków
i odpowiedzialności w procesie zakupowym. Przy czym, odpowiedzialność powinna być
przypisana do konkretnej osoby.
Polityka wskazuje, dostosowaną do ram ProcurCompEU, propozycję
➢ podziału kompetencji między poszczególnymi komórkami organizacyjnymi
zamawiającego, dotyczącą m.in. takich czynności, jak: przeprowadzenie analizy
potrzeb i wymagań, wstępnych konsultacji rynkowych, przygotowania projektów
umów, przygotowania opisu przedmiotu zamówienia, przygotowania SWZ, kryteriów
oceny ofert czy też sporządzenia raportu z realizacji zamówienia, organizacji komórek
zakupowych każdego zamawiającego. Zamawiający powinien budować zespół
praktyków zamówień publicznych w oparciu o takie narzędzia, jak: matryca
kompetencji, profile zawodowe oraz narzędzia samooceny. Narzędzia powinny być
dostosowane do wielkości organizacji zamawiającego. Jednoczesne stosowanie
w organizacji wskazanych narzędzi może istotnie przyczynić się do poprawy
efektywności każdego zespołu praktyków zamówień publicznych.
W tym miejscu należy wskazać, że reorganizacja komórek zakupowych zamawiającego nie
wyklucza potrzeby współpracy tych komórek z przedstawicielami komórek merytorycznych.
Kluczowe jest zatem, aby tam, gdzie to jest zasadne, wewnątrz organizacji każdego
zamawiającego było pole do współpracy między praktykami zamówień a pracownikami
merytorycznymi.
Zmiana organizacji zamawiającego powinna być realizowana w 5 etapach. Przejście
wszystkich 5 etapów powinno pozwolić zamawiającemu na precyzyjne określenie braków
w wiedzy i doświadczeniu swojego zespołu zakupowego.
Etap 1. Dostosowanie matrycy kompetencji
Pierwszym krokiem, jaki zamawiający powinien wykonać jest zapoznanie się z niżej
omówioną matrycą kompetencji. Matryca stanowi punkt odniesienia dla wszystkich
specjalistów i praktyków zamówień publicznych.
Mając świadomość potrzeb oraz kontekstu działalności, należy wskazać, że matryca
kompetencji nie jest wymogiem sztywnym, do którego każdy zamawiający musi się
dostosować wprost. Matryca stanowić ma fundament i narzędzie do samodzielnego
dostosowania i wykorzystania przez zamawiających. Wykorzystując matrycę, każdy
zamawiający może dokonać zmian zmierzających do dostosowania zawartości wymienionych
niżej kompetencji lub zmodyfikowania listy kompetencji przez dodawanie nowych
kompetencji bądź odejmowanie tych, które zostaną uznane za nieistotne.
W ramach matrycy kompetencji wskazane zostały kluczowe umiejętności, postawy oraz
wiedza, jakimi powinni cechować się praktycy zamówień publicznych. Kompetencje te
można podzielić na dwie kategorie: kompetencje twarde (specyficzne dla zamówień) oraz
kompetencje miękkie. Każda z tych kategorii dzieli się na 3 podkategorie. Odpowiednio dla
kompetencji zamówieniowych wyróżnić można kompetencje, które należy uznać za kluczowe
przed udzieleniem zamówienia, po udzieleniu zamówienia oraz horyzontalne. Kompetencje
miękkie uszczegółowić można przez kompetencje osobiste, międzyludzkie oraz wyniki.
(Źródło: https://ec.europa.eu/info/sites/default/files/procurcompeu-in_a_nutshell_pl.pdf)
Kompetencje specyficzne dla zamówień
➢ Horyzontalne – mają zastosowanie na każdym etapie procesu zakupowego.
➢ Przed udzieleniem zamówienia – wykonanie wszelkich niezbędnych czynności
związanych z planowaniem i przygotowaniem zamówienia publicznego.
➢ Po udzieleniu zamówienia – obejmują kompetencje do wykonania wszelkich
niezbędnych czynności związanych z realizacją i ewaluacją umowy, a także
rozwiązywaniem ewentualnych sporów.
Kompetencje miękkie
➢ Osobiste – umiejętności, cechy, jakie powinni mieć praktycy zamówień publicznych.
➢ Międzyludzkie – kompetencje, jakie są niezbędne praktykom zamówień publicznych
do podejmowania współpracy zarówno wewnątrz organizacji, jak i poza nią.
➢ Wyniki – kompetencje, które pozwalają na optymalne wykorzystanie środków
w ramach postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.
Specyficzne dla
zamówień
Horyzontalne
1.
Planowanie
2.
Proces Zakupowy
3.
Przepisy prawa
4.
Platforma
eZamówień
narzędzia elektroniczne
i
inne
5.
Zielone i zrównoważone zamówienia
publiczne
Przed udzieleniem
zamówienia
6.
Innowacyjne zamówienia publiczne
7.
Wiedza o przedmiocie zamówienia
8.
Zarządzanie dostawcami
9.
Negocjacje
10.
Analiza potrzeb i wymagań
11.
Wstępne konsultacje rynkowe
12.
Strategie
publicznych
udzielenia
13.
Specyfikacja techniczna
14.
Dokumentacja przetargowa
zamówień
15.
Ocena i wybór najkorzystniejszej
oferty
Po udzieleniu
zamówienia
52
16.
Zarządzanie umowami
17.
Certyfikacja i płatność
18.
Sprawozdawczość i ocena
19.
Miękkie
Osobiste
Poz. 125
Polubowne rozwiązywanie sporów
20.
Zdolności
modernizacje
Międzyludzkie
dostosowawcze
21.
Myślenie analityczne i krytyczne
22.
Komunikacja
23.
Etyka i przestrzeganie przepisów
24.
Współpraca
25.
Zarządzanie
relacjami
zainteresowanymi stronami
Wyniki
i
z
26.
Zarządzanie zespołem i przywództwo
27.
Świadomość organizacyjna
28.
Zarządzanie projektem
29.
Ukierunkowanie na wyniki
30.
Zarządzanie ryzykiem i kontrola
wewnętrzna
Wskazane wyżej szczegółowe kompetencje rozwijane i klasyfikowane powinny być według
4 stopniowej skali biegłości, tj. poziomu podstawowego, średnio zaawansowanego,
zaawansowanego oraz eksperckiego. Aby wejść na wyższy poziom biegłości danej
kompetencji, konieczne będzie doskonalenie swoich umiejętności i wiedzy w tym zakresie,
tak aby wpisać się w minimalne wymagania wskazane w Europejskich ramach kompetencji
dla specjalistów ds. zamówień publicznych ProcurCompEU.
Kompetencje wraz ze szczegółowymi rekomendacjami w zakresie wiedzy i umiejętności,
jakimi powinien cechować się praktyk zamówień publicznych na każdym poziomie biegłości,
wskazano w Matrycy Kompetencji, stanowiącej załącznik nr 2 do Polityki zakupowej
państwa.
W ramach etapu 1. zamawiający powinien
➢ zapoznać się z matrycą kompetencji ProcurCompEU i wskazanymi w jej ramach
kompetencjami,
➢ ewentualnie uzupełnić matrycę kompetencji o kompetencje odpowiadające specyfice
udzielanych zamówień.
Etap 2. Określenie Profili zawodowych
W ramach tego etapu, zamawiający dopasowuje wcześniej opracowaną własną matrycę
kompetencji do swoich potrzeb organizacyjnych, tj. do występujących w jego organizacji
profili zawodowych. Oznacza to, że każdy zamawiający powinien skonstruować profile
zawodowe zawierające wybrane i dostosowane do własnej charakterystyki kompetencje.
Dokonuje się tego przez określenie konkretnej kompetencji wraz z docelowym poziomem
biegłości dla każdego istniejącego w ramach organizacji profilu zawodowego. W tym celu
każdy zamawiający może przygotować własne profile bądź posłużyć się omówionymi poniżej
szablonami.
W każdej organizacji funkcjonuje wiele profili zawodowych. Nie inaczej jest w przypadku
praktyków zamówień publicznych. Każdy zamawiający przez lata praktyki i doświadczenia
wypracował w swoich strukturach model profili zawodowych. Jednakże, bardzo często są to
modele, które nie odpowiadają nowoczesnemu rozumieniu zamówień publicznych jako
pełnego procesu zakupowego. W związku z tym w Polityce zakupowej państwa, omówione
zostały wzorcowe ramy profili zawodowych, które zamawiający mogą wykorzystać do
reorganizacji komórek odpowiedzialnych za udzielanie zamówień publicznych. Profile
zawodowe opisane w niniejszym dokumencie mogą wskazać zamawiającym, jak optymalnie
i efektywnie podzielić zadania w obrębie jednostek zamówieniowych.
Profile zawodowe adaptowane przez zamawiających będą różnić się między poszczególnymi
organizacjami, gdyż powinny być one dostosowane do indywidualnych uwarunkowań
zamawiających oraz rodzaju realizowanych zadań. Niemniej jednak, dostosowanie się do
zaproponowanych poniżej ram pozwoli na upowszechnianie dostępu do opracowanych dla
takich profili narzędzi samooceny, określenie kompetencji wymaganych dla danego profilu
zawodowego oraz ujednolicenie poziomu biegłości praktyków zamówień. Umożliwi także
dokładne określenie potrzeb szkoleniowych i rekrutacyjnych kierownikowi zamawiającego.
Poniżej przedstawiono sześć przykładowych profili zawodowych dla praktyków zamówień
publicznych w oparciu o ramy ProcurCompEu. Profile te stanowią fundament, na którym
każdy z zamawiających powinien samodzielnie zbudować zespół wpisujący się w jego
potrzeby i realia jego działalności. Zamawiający będzie mógł przy wykorzystaniu tych profili
zreorganizować zespół praktyków zamówień publicznych tak, aby był on w stanie
przeprowadzić pełen proces zakupowy, tj. od planowania do ewaluacji.
Określenie profili zawodowych ma kluczowe znaczenie przy dokonaniu przeglądu zasobów,
kompetencji i talentów, jakimi dysponuje zamawiający. Możliwe jest skorzystanie
z omawianego poniżej narzędzia samooceny również w przypadku braku wcześniejszego
dostosowania proponowanych profili do pracowników. W związku z tym każda organizacja
powinna
➢ rozpocząć od
w organizacji,
sporządzenia
neutralnego
wykazu
wszystkich
kompetencji
➢ zdefiniować zestaw profili zawodowych oparty na potrzebach i posiadanych
kompetencjach w organizacji,
➢ wykorzystać sześć wskazanych poniżej przykładowych profili zawodowych, o ile one
do niej pasują,
➢ dostosować te profile zawodowe do występujących w tym zakresie potrzeb
organizacji.
Profil 1 – Asystent ds. zamówień publicznych
Rolą asystenta jest wspieranie zespołu praktyków w pracach we wszystkich etapach
zakupowych. Ponadto asystent sprawdza, czy przygotowywane przez zespół dokumenty są
zgodne z wymogami proceduralnymi, technicznymi i prawnymi. Asystent odpowiada również
za organizację spotkań oraz kontaktów.
➢ Musi on posiadać ugruntowaną wiedzę na temat poszczególnych etapów procesu
zakupowego, a także biegle posługiwać się odpowiednimi niezbędnymi narzędziami
stosowanymi w dziedzinie zamówień publicznych oraz innymi narzędziami
informatycznymi.
➢ Musi on także polegać na dobrej komunikacji i współpracy, a także na silnej
świadomości organizacyjnej, aby skutecznie prowadzić proces.
➢ Główną wartością dodaną wnoszoną przez asystenta ds. zamówień publicznych jest
pomaganie zespołowi ds. zamówień publicznych w zapewnianiu zgodności
z przepisami, w szczególności podczas przygotowywania dokumentacji przetargowej.
Profil 2 – Samodzielny nabywca publiczny
Samodzielny nabywca jest najbardziej popularnym profilem zawodowym, który występuje
wśród praktyków zamówień publicznych. W zakresie obowiązków samodzielnego nabywcy
jest zarządzanie potrzebami zakupowymi małej instytucji zamawiającej. Dlatego też
samodzielny nabywca powinien posiadać szeroką wiedzę ogólną i orientować się, co należy
zrobić na każdym etapie procesu zakupowego oraz gdzie znaleźć dany rodzaj wiedzy
specjalistycznej, której może potrzebować.
➢ Musi posiadać ugruntowaną wiedzę z zakresu stosownych przepisów unijnych
i krajowych oraz biegle posługiwać się odpowiednimi systemami i narzędziami
informatycznymi.
➢ Musi także być w stanie realizować obowiązki z zakresu zgodności z przepisami
i zarządzania ryzykiem.
➢ Klienci wewnętrzni oraz użytkownicy końcowi polegają na nabywcy publicznym,
oczekując od niego zapewnienia silnego ukierunkowania na biznes i wyniki oraz
zajęcia się zewnętrznymi aspektami, takimi jak zarządzanie dostawcami.
➢ Główną wartością dodaną wnoszoną przez samodzielnego nabywcę publicznego jest
posiadanie szerokiej wiedzy ogólnej i co najmniej średnio zaawansowanego
zrozumienia wszystkich etapów procesu zakupowego, począwszy od oceny potrzeb
i konsultacji rynkowych, a skończywszy na sporządzaniu specyfikacji technicznych
i prowadzeniu ocen.
➢ W niektórych sytuacjach będzie on również musiał zająć się etapem procedury
następującym po udzieleniu zamówienia, w tym zarządzaniem umowami oraz
certyfikacją i płatnością.
➢ Atutem będzie umiejętność włączania do procedury udzielania zamówień celów
z zakresu zrównoważonego rozwoju i innowacji.
➢ Rola ta wymaga analitycznego i krytycznego myślenia umożliwiającego samodzielne
rozwiązywanie problemów, oraz świadomości organizacyjnej umożliwiającej
uzyskanie potrzebnego wsparcia.
Profil 3 – Specjalista ds. zamówień publicznych
Specjalista ds. zamówień jest członkiem szerszego zespołu obsługującego większego
zamawiającego bądź centralną jednostkę zakupową.
➢ Musi on posiadać ugruntowaną wiedzę z zakresu stosownych przepisów unijnych
i krajowych, wykazywać konsekwentne nastawienie w zakresie zgodności oraz biegle
posługiwać się właściwymi systemami i narzędziami informatycznymi.
➢ Klienci wewnętrzni oraz użytkownicy końcowi polegają na specjaliście ds. zamówień
publicznych, oczekując od niego zapewnienia silnego ukierunkowania na biznes
i wyniki oraz zajęcia się aspektami zewnętrznymi, takimi jak zarządzanie dostawcami.
➢ Główną wartością dodaną wnoszoną przez tego specjalistę, na etapie przed
udzieleniem zamówienia, jest przełożenie wyników oceny potrzeb na jasne
i obiektywne specyfikacje techniczne, a także odgrywanie czynnej roli w komisji
oceniającej oferty.
➢ Jako specjalista musi wykazywać się pełnym zrozumieniem, w jaki sposób działania
w ramach jego kompetencji wpisują się w szerszy proces zakupowy, a także musi
opracowywać dostosowane do potrzeb strategie zamówień publicznych.
➢ Umie włączać do procedury udzielania zamówień cele z zakresu zrównoważonego
rozwoju i innowacji.
➢ Kluczową rolę w jego przypadku, jako członka większego zespołu, odgrywają
współpraca oraz świadomość organizacyjna.
Profil 4 – Specjalista ds. danej kategorii
Rolą specjalisty ds. konkretnej kategorii zakupowej jest rozwijanie i dostarczanie
zaawansowanej i eksperckiej wiedzy w zakresie konkretnej kategorii dostaw, usług lub robót
budowlanych.
➢ Zadaniem specjalisty ds. danej kategorii jest stanie się ekspertem w odniesieniu do
konkretnych rynków i zamówień. Wspiera on klientów wewnętrznych lub
zewnętrznych w zwiększaniu optymalnego wykorzystania środków oraz podnoszeniu
satysfakcji użytkowników końcowych dzięki zaawansowanej wiedzy na temat
dostawców oraz ich ofert.
➢ Główna wartość dodana wnoszona przez specjalistę ds. danej kategorii polega na
wiedzy specyficznej dla danej kategorii. W ramach tej kategorii jest on szczególnie
biegły w prowadzeniu analizy rynkowej i zaangażowaniu rynkowym oraz
w sporządzaniu specyfikacji technicznych.
➢ Wiedza ta sprawia, że jest on szczególnie skuteczny w prowadzeniu procesu oceny
potrzeb, a także posiada wiedzę na temat interakcji specyfiki jego dziedziny z etapami
procesu zakupowego.
➢ W celu przełożenia swojej wiedzy na lepsze wyniki dla użytkowników końcowych
oraz opinii publicznej wykorzystuje on ukierunkowanie na biznes i wyniki.
➢ Jest w stanie wykorzystać swoje spostrzeżenia, aby uzyskać bardziej zrównoważone
i innowacyjne zamówienia.
Profil 5 – Kierownik ds. umów
W zakresie obowiązków kierownika ds. umów jest nadzorowanie działania i realizacji umów
o zamówienie publiczne. Pracownik taki jest pierwszym kontaktem wykonawcy na etapie
realizacji umowy. Monitoruje realizację umów i przygotowuje sprawozdania dla
kierownictwa.
➢ Kierownik ds. umów musi posiadać szeroką wiedzę z zakresu stosownych przepisów
unijnych i krajowych, a zwłaszcza z zakresu przepisów dotyczących umów.
➢ Musi także reprezentować organizację w ramach zarządzania dostawcami, a także,
w razie potrzeby, prowadzić wszelkie negocjacje lub rozwiązywać potencjalne
konflikty.
➢ Główną wartość dodaną kierownik ds. umów wnosi na etapie następującym po
udzieleniu zamówienia, pełniąc wiodącą rolę w zarządzaniu umowami i płatnościach
oraz w ramach realizacji obowiązków z zakresu sprawozdawczości i oceny.
Profil 6 – Kierownik działu
Kluczowym i podstawowym zadaniem kierownika działu jest zapewnienie, aby cele polityki
organizacji (w tym również mieszczące się w ramach Polityki zakupowej państwa) były
przekształcane na konkretne działania zakupowe.
➢ Zadaniem kierownika działu jest prowadzenie nadzoru nad specjalistami
ds. zamówień publicznych w ramach organizacji, aby realizowali oni swoje cele. Jako
że jest to stanowisko kierownicze, wymaga mniejszego wyspecjalizowania w zakresie
zamówień, natomiast większych kompetencji zawodowych.
➢ Kierownik działu musi posiadać szeroką wiedzę z zakresu stosownych przepisów
unijnych i krajowych, a także być w stanie przełożyć tę wiedzę na dostosowaną do
potrzeb strategię udzielania zamówień publicznych.
➢ Jest ostatecznie odpowiedzialny za zachowanie zgodności z przepisami, a także za
kontrolę wewnętrzną i zarządzanie ryzykiem.
➢ Jest odpowiedzialny za planowanie oraz zapewnianie, aby polityki organizacyjne
i krajowe były na bieżąco realizowane. Obejmuje to włączenie, w stosownych
przypadkach, zrównoważonych i innowacyjnych celów polityki do procesu udzielania
zamówień.
➢ Kierownik działu musi często reprezentować swoją organizację, w związku z czym
musi posiadać doskonałe umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne.
➢ Jako kierownik jest on odpowiedzialny za budżet działu, w związku z czym musi
zapewnić w ramach swojej pracy silne ukierunkowanie na wyniki oraz być w stanie
zarządzać projektami w sposób umożliwiający optymalne wykorzystanie środków.
➢ Główną wartość dodaną wnosi jako lider. Wymaga to nadzwyczajnych umiejętności
w zakresie zarządzania zespołem oraz umiejętności przywódczych, a także
umiejętności zarządzania relacjami z zainteresowanymi stronami oraz bardzo
wysokiej świadomości organizacyjnej.
➢ Kierownik działu musi polegać na swoich umiejętnościach analitycznego
i krytycznego myślenia oraz stymulować proces zmian dzięki zdolności adaptacji.
➢ Odpowiada przed organizacją za wszelką sprawozdawczość i ocenę oraz autoryzację
certyfikacji i płatności.
Każda organizacja powinna dobierać profile zawodowe, mając na uwadze charakterystykę
swojej działalności, swój rozmiar oraz potencjał. Zamawiający, których potrzeby zakupowe
opierają się w głównej mierze o aprowizację urzędu, tj. realizują oni niewiele postępowań
o wartości równej lub przekraczającej progi unijne, będą inaczej konstruować zespoły
praktyków zamówień niż jednostki wyspecjalizowane i dokonujące zakupów w celu realizacji
największych projektów w Polsce.
Zamawiający nie specjalizujący się w żadnych konkretnych kategoriach zamówień oraz
rzadko w swojej działalności wkraczający w zamówienia o wartości równej lub
przekraczającej progi unijne mają też w konsekwencji inne potrzeby kadrowe. Kluczowym
jest dla nich, aby specjaliści, którymi dysponują, byli jak najbardziej wszechstronni. Dlatego
też podstawowym profilem zawodowym w takich jednostkach będzie „samodzielny nabywca
publiczny”, który przy ewentualnym wsparciu „asystenta ds. zamówień publicznych” i pod
kierownictwem „kierownika działu” będzie w stanie realizować potrzeby zakupowe
mniejszego zamawiającego.
Inaczej sytuacja będzie wyglądać w przypadku zamawiających, których potrzeby zakupowe
oscylują wokół specjalistycznych rozwiązań bądź są realizowane w ramach postępowań
o udzielenie zamówienia o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Tego typu
zamawiający powinien do swojego zespołu szukać specjalistów o profilu „specjalisty ds.
zamówień publicznych” jako trzonu zespołu wspartego praktykami o profilu „specjalisty ds.
danej kategorii zakupowej”, którzy swoją ekspercką i wąską wiedzą będą uzupełniać zespół.
Zespół ten na czele z „kierownikiem działu” oraz przy ewentualnym wsparciu ze strony
„asystentów ds. zamówień publicznych” będzie w stanie sprostać potrzebom zakupowym
większych organizacji.
Określenie, czy „kierownik ds. umów” jest potrzebny w danej organizacji będzie zależeć od
specyfiki każdego z zamawiających. Gdy umów jest wiele lub są one złożone, zaleca się
włączenie do zespołu praktyka odpowiedzialnego za zarządzanie umowami. Przykładowa
matryca kompetencji wraz z poziomami docelowymi dla ww. profili zawodowych stanowi