Uchwała nr 16 Rady Ministrów z dnia 1 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021

§ 1. Ustanawia się Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021, stanowiący załącznik do

uchwały.

Załącznik nr 1

Nakłady budżetu państwa na rok 2021

w związku z uchwaleniem Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie

Lp.

Nazwa zadania

Nakłady budżetu

państwa 2021 r.

1

Diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie,

w tym między innymi

– opracowanie metod narzędzi badawczych,

– przeprowadzenie badań,

– opracowanie raportów końcowych,

– prezentacja raportów podczas ogólnopolskiej konferencji

150 000 zł

2

Ogólnopolska konferencja dla przedstawicieli instytucji zajmujących się

przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie,

w tym między innymi

– zapewnienie dla uczestników konferencji materiałów informacyjno-edukacyjnych,

– zapewnienie dla uczestników konferencji miejsc noclegowych, wyżywienia,

transportu,

– wynagrodzenie dla prelegentów

50 000 zł

Bieżące utrzymanie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy

w rodzinie

37

ośrodków

 12 m-cy

 35 800 zł

=

15 895 200 zł

Realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób

stosujących przemoc w rodzinie

4 000 sprawców

 900 zł

=

3 600 000 zł

3

4

5

Realizacja programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących

przemoc w rodzinie

6

Dofinansowanie szkoleń z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

7

Utrzymanie całodobowej, bezpłatnej ogólnopolskiej linii telefonicznej dla ofiar

przemocy w rodzinie

MRiPS

Budżety wojewodów

1 236

sprawców

 900 zł =

1 112 800 zł

16 woj.

 100 000 zł

=

1 600 000 zł

340 000 zł

200 000 zł

22 208 000 zł

MZ

340 000 zł

RAZEM

22 748 000 zł

§ 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2021 r.

Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki

Załączniki do Programu

1. Załącznik nr 1 – Nakłady budżetu państwa na rok 2021 w związku z uchwaleniem Krajowego

Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie.

2. Załącznik nr 2 – Wzór rocznego sprawozdania z realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania

Przemocy w Rodzinie na rok 2021.

Wstęp

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w art. 18, art. 47, art. 48

i art. 71 wskazuje, że instytucja rodziny, definiowana w systemie praw człowieka jako

„naturalna i podstawowa komórka społeczeństwa” (art. 16 ust. 3 Powszechnej Deklaracji

Praw Człowieka) jest objęta szczególną ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej, a jej

dobro państwo ma obowiązek uwzględnić w swojej polityce społecznej.

Szczególnie chroniona instytucja rodziny ustrojowo łączona jest z podstawową dla systemu

praw człowieka zasadą ochrony życia rodzinnego (art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej) i prawem rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami

(art. 48 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej).

Jednocześnie, w duchu subsydiarności działań władzy publicznej, przepis art. 33 Konstytucji

nakłada na nią obowiązek konstruowania polityki rodzinnej i społecznej z uwzględnieniem

zasady równych praw mężczyzn i kobiet w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym

i gospodarczym. Zgodnie z art. 72 Konstytucji Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw

dziecka, a każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed

przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.

Nie budzi wątpliwości fakt, że zadaniem instytucji i organizacji publicznych jest ochrona

osób przed przemocą, również krzywdzeniem ze strony osób bliskich.

Ustrojową zasadą jest także szczególna pomoc ze strony władz publicznych dla rodzin

znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej (art. 71 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej). Rodziny dotknięte przemocą pozostają w trudnej sytuacji

społecznej, co jest podstawą do udzielania im szczególnej pomocy przy użyciu metod

i narzędzi określonych w obecnie obowiązującym porządku prawnym.

Badania empiryczne oraz doświadczenie wskazują, że prawidłowo funkcjonująca rodzina jest

optymalnym środowiskiem rozwoju i samorealizacji. Natomiast przemoc jest jednym

z ważnych zagrożeń dla realizacji tej podstawowej funkcji rodziny, jak i dla samorealizacji

każdego z jej członków.

Statystycznie większość osób doznających przemocy w rodzinie stanowią kobiety. Innymi

szczególnie wrażliwymi kategoriami osób doznających przemocy w rodzinie są m.in.

małoletni, osoby starsze, osoby niepełnosprawne. Szczególna ochrona i wsparcie powinny

być dedykowane dzieciom, zarówno doznającym przemocy w rodzinie, jak i będącym

świadkami przemocy.

Diagnoza sytuacji

Przemoc w rodzinie jest w Polsce, podobnie jak w innych krajach, jednym z problemów

społecznych, który wymaga podejmowania szeroko zakrojonych działań przeciwdziałających

temu zjawisku.

Niebagatelny wpływ na stosowanie przemocy w rodzinie ma dziedziczenie wzorca przemocy

ze środowiska pochodzenia. Dzieci wychowujące się w rodzinach z problemem przemocy

przyswajają sobie zachowania dorosłych, których są świadkami lub ofiarami. Uczą się, że

sposobem rozwiązywania konfliktów jest przemoc.

Wpływ na stosowanie przemocy w rodzinie może mieć także uzależnienie/nadużywanie

alkoholu. Statystyki pokazują, że wielu sprawców przemocy w rodzinie w chwili popełnienia

czynu jest pod wpływem alkoholu. Należy pamiętać, że alkohol osłabia kontrolę nad

zachowaniem i zwiększa prawdopodobieństwo reagowania złością i gniewem na trudności.

Uzależnienie od alkoholu nie zwalnia z odpowiedzialności za swoje czyny, mimo że osoby

stosujące

przemoc

często

wykorzystują

fakt

bycia

nietrzeźwym

jako

czynnik

usprawiedliwiający ich zachowanie. Coraz częściej przyczyną przemocy w rodzinie jest

uzależnienie nie tylko od alkoholu, ale co jest większym problemem, uzależnienie od

narkotyków i substancji psychotropowych. Zgodnie z danymi przedstawionymi w Raporcie

o stanie narkomanii w Polsce – w 2018 r. odsetek populacji w wieku 15–64 lata sięgających

po narkotyki wynosił 5,4%.

Na zlecenie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2020 r. poz. 218 i 956)

oraz Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014–2020 (M.P.

z 2014 r. poz. 445), w grudniu 2012 r. zostały przeprowadzone badania w ramach projektu

badawczego zatytułowanego „Diagnoza dotycząca realizacji zadań wynikających z ustawy

z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie wykonywanych przez zespoły

interdyscyplinarne/grupy robocze, a także realizacji procedury „Niebieska Karta” w oparciu

o rozporządzenie z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieska Karta” oraz

wzorów formularzy „Niebieska Karta” ”. Zalety pracy interdyscyplinarnej – kompleksowość

oraz zwiększenie efektywności i skuteczności działań – były potwierdzane opiniami

uczestników ww. badań. Jako najważniejsze pozytywne rezultaty pracy interdyscyplinarnej

wskazano kompleksowe, wieloaspektowe udzielanie pomocy rodzinom dotkniętym przemocą

w rodzinie, lepszą koordynację działań służb i instytucji w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie, a przez to zwiększenie ich skuteczności oraz możliwość wzajemnego

uczenia się, dzielenia wiedzą i doświadczeniami. Sprawne współdziałanie służb i instytucji

pozwala efektywnie wykorzystywać zasoby, instrumenty i uprawnienia służb i instytucji –

zarówno na poziomie strategicznym, jak i indywidualnych przypadków rodzin.

Z badań zrealizowanych w 2014 r., na zlecenie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej ,

pn. „Badania porównawcze oraz diagnoza skali występowania przemocy w rodzinie wśród

osób dorosłych i dzieci, z podziałem na poszczególne formy przemocy wraz z opisem

charakterystyki ofiar przemocy i sprawców” wynikało, że w 2014 r. 24,7% respondentów

deklarowało, że w ciągu swojego życia osobiście doświadczyło co najmniej jednej z czterech

form przemocy. Większość z nich doświadczyła jednej formy przemocy (64%), znacznie

mniej badanych było ofiarą dwóch form przemocy (28,2%). Kobiety istotnie częściej niż

mężczyźni przyznawały się do doświadczenia przemocy. Respondenci najczęściej

deklarowali doświadczenie przemocy psychicznej, rzadziej wskazywali na przemoc fizyczną.

Informacje na temat doznawania przemocy seksualnej i ekonomicznej pojawiały się

sporadycznie. W przypadku przemocy psychicznej i seksualnej kobiety istotnie częściej niż

mężczyźni deklarowały jej doświadczenie.

Badanie pokazało też, że uczestnicy sytuacji przemocy w rodzinie mieli problem z szukaniem

pomocy na zewnątrz. Niemal co piąta badana osoba twierdziła, że o przemocy można mówić

tylko wtedy, gdy na ciele ofiary widać wyraźne ślady, np. siniaki. Co czwarta osoba badana

twierdziła, że wyzwiska i obrażanie partnera to normalna rzecz podczas małżeńskich sporów.

Oznacza to, że stosunkowo duża część badanych (w przedziale 20–24%) za przemoc uważała

wyłącznie przemoc fizyczną, jedynie w jej ostrej formie. Wyniki badań pokazywały też, że

problemem było także usprawiedliwianie przemocy przez przypisywanie jej szlachetnych

pobudek lub przerzucanie części winy na osoby doznające przemocy.

Inne badanie pn. „Ogólnopolska diagnoza infrastruktury wsparcia osób doznających

przemocy oraz ocena efektywności i skuteczności stosowanych form pomocy” zrealizowane

w 2017 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wskazało mocne

i słabe strony funkcjonującej infrastruktury wsparcia. Za mocne strony systemu uznano: dużą

liczbę i różnorodność placówek wspierających osoby doznające przemocy, w szczególności

w większych ośrodkach miejskich, różnorodność form oferowanej pomocy, wzrost zaufania

osób doznających przemocy do instytucji wspierających, pozytywne oddziaływanie procedury

„Niebieska Karta” na życie osób doznających przemocy, dostępność informacji na temat

oferowanych form pomocy dla osób doznających przemocy, indywidualne podejście do

każdej osoby doznającej przemocy, zwiększającą się liczbę programów i projektów

pomocowych, możliwość wykorzystania różnorodnych kanałów informacyjnych oraz

realizowanie działań interwencyjnych i profilaktycznych. Należy podkreślić, że osoby

korzystające z pomocy w związku z przemocą w rodzinie mają świadomość, że poza

dedykowaną im infolinią mogą uzyskać interesujące ich informacje za pośrednictwem innych

środków komunikowania się na odległość.

Mimo iż działanie systemu oceniane było pozytywnie, to badanie wskazywało również

obszary wymagające poprawy, np. słabo rozwiniętą infrastrukturę wsparcia dla osób

doznających

przemocy

w

małych

miejscowościach

i

na

obszarach

wiejskich,

niewystarczającą liczbę miejsc noclegowych, zbyt długi czas oczekiwania na niektóre formy

pomocy, np. pomoc prawną, braki kadrowe, czasowe i finansowe w instytucjach

wspierających osoby doznające przemocy, a także negatywne nastawienie osób doznających

przemocy do zmiany swojej sytuacji życiowej oraz niechęć osób doznających przemocy do

zgłaszania problemu.

Badania pokazały, że istnieje duża liczba oraz różnorodność placówek wspierających osoby

doznające przemocy. Liczba placówek występujących w danej miejscowości jest skorelowana

z jej wielkością – im większa miejscowość, tym większa dostępność placówek wsparcia.

Największą dostępnością charakteryzowały się punkty konsultacyjne dla osób doznających

przemocy, stanowiące blisko 2/3 infrastruktury wsparcia na terenie całego kraju. Badanie

pokazało również, że dużą dostępnością cieszą się również ośrodki interwencji kryzysowej.

Wśród innych placówek zapewniających wsparcie osobom doznającym przemocy w rodzinie

znalazły się specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, jak również

domy dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży. Należy wskazać, że osoby doznające

przemocy chętnie korzystały z usług oferowanych przez wymienione placówki i wysoko

oceniały zasadność oraz skuteczność ich funkcjonowania. Badania pokazały tendencję

wzrostową dotyczącą poziomu zaufania osób doznających przemocy do instytucji oferujących

wsparcie. Wzrost zaufania może być następstwem skuteczności procedury „Niebieska Karta”

oraz wysokim stopniem profesjonalizmu i różnorodnością pomocy, czym cechują się

instytucje udzielające wsparcia osobom doznającym przemocy. Badania pokazały również, że

dużą rolę w przeciwdziałaniu przemocy odgrywają działania profilaktyczne (edukacyjne,

informacyjno-promocyjne) oraz interwencyjne. Zasługą działań profilaktycznych jest przede

wszystkim zwracanie uwagi potencjalnych świadków przemocy, jej sprawców oraz osób jej

doświadczających na problem przemocy oraz wskazywanie możliwości uzyskania pomocy.

W przypadku działań interwencyjnych możliwe jest dotarcie do osób doznających przemocy

oraz przeciwdziałanie występowaniu przemocy na dość wczesnym etapie jej występowania.

Kwestie dotyczące oceny skuteczności funkcjonującego w Polsce systemu wsparcia osób

doświadczających przemocy w rodzinie były przedmiotem badania przeprowadzonego

w 2019 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pn. „Badanie

skuteczności pomocy udzielanej osobom dotkniętym przemocą w rodzinie”. Respondentami

były zarówno osoby dotknięte przemocą, które skorzystały ze wsparcia, jak i przedstawiciele

instytucji i organizacji udzielających pomocy.

Badanie dotyczące oceny skuteczności funkcjonującego w Polsce systemu wsparcia pokazało,

iż wysoko oceniane jest interdyscyplinarne podejście w zakresie pomocy udzielanej osobom

krzywdzonym. Pozytywnie oceniana jest praca zespołów interdyscyplinarnych oraz

współpraca interdyscyplinarna na poziomie gmin, prowadzona w celu obejmowania

kompleksowym wsparciem osób doświadczających przemocy w rodzinie. Osoby pracujące

w obszarze przeciwdziałania przemocy w rodzinie pozytywnie oceniają współpracę

instytucjonalną na poziomie lokalnym, wskazując na możliwość szybkiej wymiany informacji

i podejmowania decyzji.

Badania pokazały, że procedura „Niebieska Karta” jest zdecydowanie podstawowym

narzędziem, wykorzystywanym w procesie obejmowania wsparciem osób doznających

różnego rodzaju przemocy w rodzinie. Świadczą o tym nie tylko opinie wyrażane na jej temat

przez pracowników instytucji pomocowych, ale także to, że aż 90% badanych osób

doznających przemocy w rodzinie, które objęte były pomocą jakichkolwiek służb, instytucji

lub organizacji, była bądź jest objęta działaniem tej procedury. Opinię o jej wysokiej

skuteczności oraz o tym, że zwykle problem przemocy w rodzinie zostaje dzięki niej

rozwiązany, potwierdziło 40% respondentów. Natomiast największy odsetek – 43%

ankietowanych uznało, że procedura „Niebieska Karta” jest częściowo skuteczna, tzn.

problem zwykle zostaje rozwiązany w części. Wyniki badań pokazały, że wsparcie w ramach

procedury „Niebieska Karta” jest oceniane pozytywnie i w większości przypadków wsparcie

to definitywnie bądź przynajmniej częściowo rozwiązuje problem.

Sygnalizującym ważną kwestię problemową pozostaje na pewno najczęściej wskazywany

przez badanych okres, przez jaki zmagali się oni z problemem przemocy w rodzinie, zanim

wszczęto w ich przypadku procedurę „Niebieska Karta”. Aż 58% z nich przyznaje, że okres

ten trwał więcej niż 2 lata. Może to wynikać z długiego czasu, który upłynie, zanim osoba

doznająca przemocy w rodzinie zdobędzie się zgłosić po pomoc. Prowadzi to do konkluzji, że

nadal potrzebne są działania uświadamiające społeczeństwo w zakresie zagadnień związanych

z przemocą w rodzinie, aby osoby jej doświadczające zdawały sobie większą sprawę ze

swojej sytuacji i możliwości jej poprawy, ale także po to, aby ich otoczenie reagowało

w większym stopniu na sygnały występowania przemocy w rodzinach.

Dodatkowo, w kontekście działania procedury „Niebieska Karta”, warto wskazać, iż osoby

nią objęte oceniają, że w największym stopniu zaangażowani w podejmowanie działań w jej

ramach pozostają przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej oraz Policji

(odpowiednio 81% oraz 78% respondentów, wobec których prowadzono procedurę

„Niebieska Karta”, wskazało te dwie instytucje jako najbardziej zaangażowane). Pokrywa się

to z opiniami samych pracowników badanych podmiotów, którzy również uznają te dwie

instytucje za najbardziej zaangażowane w prowadzenie procedury „Niebieska Karta”.

Z innego badania realizowanego w 2019 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki

Społecznej wynika wysoka skuteczność oddziaływań wobec sprawców przemocy w rodzinie.

Badanie pn. „Skuteczność oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących

przemoc w rodzinie” pokazało, że programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla

sprawców przemocy w rodzinie oceniane są jako skuteczne przez osoby prowadzące

programy. Członkowie zespołów interdyscyplinarnych i grup roboczych również w większości

oceniali programy jako skuteczne. Dlatego rekomenduje się dalszy rozwój i upowszechnianie

realizacji programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla sprawców przemocy w rodzinie

jako jednej z podstawowych form wsparcia rodziny doświadczającej przemocy. Zasadne jest

również podjęcie działań zmierzających do zapewnienia ciągłości realizacji programów, aby

maksymalnie skrócić okres oczekiwania na udział w programie.

Badanie zrealizowane w 2019 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej

pn. „Ogólnopolska diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie” pokazało, że zwiększa się

świadomość Polaków na temat zjawiska przemocy w rodzinie, jak i mechanizmów

doznawania przemocy.

Na poziomie deklaratywnym zdecydowana większość Polaków nie myśli o przemocy w rodzinie

w sposób stereotypowy i potrafi zidentyfikować zachowania, które świadczą o występowaniu

przemocy. Badanie pokazało, że ok. 85–90% Polaków identyfikuje różne sytuacje, które

świadczą o występowaniu przemocy jako nieakceptowalne, co może świadczyć o coraz

większej świadomości społecznej na temat zjawiska przemocy w rodzinie. Nadal jednak

około 10% dorosłych osób uznaje różnego rodzaju przemocowe zachowania za normalne.

Kobiety i mężczyźni nieco różnią się w tym, jak postrzegają przemoc. W największym

stopniu różnice dotyczą stwierdzenia „Rodzice mają prawo bić swoje dzieci”, z którym

zgadza się 13% mężczyzn i 5% kobiet. Ogólną regułą jest to, że mężczyźni w większym

zakresie akceptują dopuszczalność analizowanych w badaniu przejawów przemocy.

Najbardziej kontrowersyjna opinia na temat przemocy w rodzinie, to stwierdzenie „Ofiary

przemocy w rodzinie akceptują swoją sytuację”. W tym przypadku Polacy są podzieleni

niemal po równo – około 40% zgadza się z tym poglądem i tyle samo osób się nie zgadza,

pozostałe osoby nie mają wyrobionego zdania.

Osoby, które uważają, że z różnych powodów lepiej nie wtrącać się w życie rodzin

dotkniętych przemocą, stanowią około kilkunastu procent ogółu społeczeństwa. Zdaniem

ekspertów w praktyce waga tego problemu jest większa, bo ludzie, którzy realnie obserwują

przemoc w swoim otoczeniu, rzeczywiście boją się reagować lub też nie wiedzą, co powinni

zrobić. Z tego względu działania edukacyjne i kampanie społeczne powinny koncentrować się

również na świadkach przemocy i na tym, jak należy reagować w sytuacji bycia świadkiem

przemocy.

Ocena Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014–2020

Wyniki wyżej przywołanych badań realizowanych w 2019 r. pokazały, że obecnie

funkcjonujący system pomocy udzielanej osobom krzywdzonym jest skuteczny. Respondenci

badania pn. „Badanie skuteczności pomocy udzielanej osobom dotkniętym przemocą

w rodzinie” pozytywnie ocenili działanie systemu wsparcia osób doznających przemocy

w rodzinie w Polsce. Osoby doznające przemocy, które skorzystały z różnorodnych form

wsparcia, w 83% otrzymane wsparcie oceniły jako skuteczne. Najlepiej ocenianymi

instytucjami w kontekście działań pomocowych były ośrodki pomocy społecznej oraz Policja.

Jako najbardziej skuteczne formy wsparcia, oprócz realizacji procedury „Niebieska Karta”,

wskazywano poradnictwo psychologiczne oraz prawne, jak również pomoc oferowaną

w ramach pracy socjalnej.

Na podstawie dotychczas zebranych danych ze sprawozdań z Realizacji Krajowego Programu

Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014–2020, możliwe jest przedstawienie

danych dotyczących sześciu lat realizowania postanowień Programu, tj. danych za lata

2014–2019.

Ze Sprawozdania z Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

na lata 2014–2020 za rok 2019 wynika, że liczba sporządzonych formularzy „Niebieska

Karta-A” przez przedstawicieli poszczególnych podmiotów wszczynających procedurę

wyniosła 94 716, w tym przez przedstawicieli

 jednostek organizacyjnych pomocy społecznej – 12 083,

 Policji – 74 313,

 gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych – 2813,

 oświaty – 4849,

 ochrony zdrowia – 658.

Należy odnotować, że liczba sporządzonych formularzy „Niebieska Karta-A” nieznacznie

wzrosła w stosunku do 2018 r. (o 1405). Powyższe może wskazywać na rozwój i skuteczność

szeroko

zakrojonych

działań

profilaktycznych,

dzięki

czemu

istnieje

możliwość

rozpowszechniania wiedzy w środowisku lokalnym na temat zjawiska przemocy oraz działań

realizowanych na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Instytucją, która najczęściej uruchamiała procedurę „Niebieska Karta”, była Policja (78,46%).

Na drugim miejscu pod względem liczby uruchomionych procedur znaleźli się

przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej (12,76%). Do sporadycznych

przypadków należało uruchomienie procedury przez pracowników ochrony zdrowia (0,67%).

Tabela 1. Liczba sporządzonych formularzy „Niebieska Karta-A” przez przedstawicieli

poszczególnych podmiotów wszczynających procedurę w latach 2014–2019

Lata

Jednostki

organizacyjne

pomocy społecznej

Policja

Gminne komisje

rozwiązywania

problemów

alkoholowych

Oświata

Ochrona zdrowia

Razem

2014

2015

2016

2017

2018

2019

13 606

12 743

11 789

13 667

11 177

12 083

77 808

75 495

73 531

75 662

73 153

74 313

4 412

4 788

5 736

4 081

3 927

2 813

6 358

6 166

5 547

4 184

4 431

4 849

627

557

607

713

623

658

102 811

99 749

97 210

98 307

93 311

94 716

W całej Polsce w ramach instytucji pomagających ofiarom przemocy w rodzinie

funkcjonowało w 2019 r. 848 jednostek, w tym 538 instytucji prowadzonych przez gminy

oraz 310 instytucji prowadzonych przez powiaty. Wśród instytucji zdecydowaną większość

stanowią punkty konsultacyjne – 503 (59%), a następnie ośrodki interwencji kryzysowej –

219 (26% – w tym 57 punktów interwencji kryzysowej), specjalistyczne ośrodki wsparcia –

36 (4%), ośrodki wsparcia – 14 (2%), domy dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży –

18 (2%) oraz 58 (7%) inne placówki świadczące specjalistyczną pomoc dla osób dotkniętych

przemocą w rodzinie.

Szczególnie istotną rolę w udzielaniu kompleksowej pomocy osobom doznającym przemocy

w rodzinie spełniają specjalistyczne ośrodki wsparcia (SOW) dla ofiar przemocy w rodzinie,

w których zatrudniona jest wyspecjalizowana kadra pracownicza mająca duże doświadczenie

w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz wdrażania nowatorskich rozwiązań

w zakresie pracy z osobami doznającymi przemocy w rodzinie, jak również z osobami

będącymi sprawcami tej przemocy. W 2019 r. z oferty SOW skorzystało ogółem 6139 osób.

Osoby, które zgłaszają się do tego typu placówek, nie ponoszą żadnych opłat związanych

z pobytem czy też świadczonymi usługami (psychologicznymi, prawnymi, medycznymi,

socjalnymi). Podkreślenia wymaga, że specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy

w rodzinie udzielają pomocy bez względu na rejonizację, dlatego też osoby zamieszkujące

np. w Warszawie mogą skorzystać z pomocy w dowolnym SOW na terenie kraju. Jest to

pomocne dla osób, które zmieniają miejsce zamieszkania ze względu na specyfikę swojej

sytuacji. Ma to również niebagatelną wartość, gdyż nie tylko umożliwia wyjście z kryz ysu,

ale daje możliwość rozpoczęcia życia w nowym miejscu.

Tabela 2. Liczba osób korzystających z pomocy w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla

ofiar przemocy w rodzinie w latach 2014–2019

Wyszczególnienie

2014

2015

2016

2017

2018

2019

Liczba osób korzystających

z pomocy w SOW

7 717

7 454

7 004

8 558

6 792

6 139

Ze wspomnianego już badania skuteczności pomocy udzielanej osobom doświadczającym

przemocy w rodzinie przeprowadzonego w 2019 r. wynika, że mimo istniejącej infrastruktury

wsparcia osób krzywdzonych istnieją braki infrastrukturalne i kadrowe występujące

najczęściej w przypadku małych miast i wsi. Dotyczą one zwłaszcza specjalistycznej pomocy

psychologicznej, terapeutycznej i psychiatrycznej skierowanej w szczególności do dzieci.

Dlatego zasadny jest dalszy rozwój infrastruktury wsparcia w obszarze przeciwdziałania

przemocy w rodzinie, jak również rozwój działań związanych z szeroko pojętym

poradnictwem i profilaktyką.

Ideą systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie jest kompleksowa i skoordynowana

działalność ukierunkowana na zdiagnozowanie przyczyn i zniwelowanie skutków

występowania przemocy. Holistyczne podejście obejmuje całokształt procesów zachodzących

w rodzinie z problemem przemocy, zatem konieczne jest pojmowanie rodziny jako pewnego

systemu oddziałujących na siebie elementów, które dążą do uzyskania homeostazy. Stąd

ważne jest podejmowanie działań zarówno na rzecz osób doświadczających przemocy, jak

i tych, które ją stosują. W związku z tym w Krajowym Programie Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie na lata 2014–2020 położono duży nacisk na rozwój oddziaływań wobec

sprawców przemocy, w szczególności programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych,

które mają doprowadzić do zaprzestania stosowania przemocy w rodzinie.

Tabela 3. Liczba osób uczestniczących w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

w latach 2014–2019

Wyszczególnienie

2014

2015

2016

2017

2018

2019

Liczba osób uczestniczących

w programach oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych

8 598

9 429

9 666

9 101

8 765

8 880

Inną formą działań podejmowanych w celu zahamowania przemocy w rodzinie jest realizacja

programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Jest to

zadanie wynikające z Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

wprowadzone do realizacji w ramach Programu po raz pierwszy w 2017 r., jako uzupełnienie

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla sprawców przemocy w rodzinie. W 2019 r.

opracowano i zrealizowano 120 programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób

stosujących przemoc, do których przystąpiły 1064 osoby. Spośród osób, które ukończyły

programy psychologiczno-terapeutyczne,

tylko

43 osoby powróciły do zachowań

polegających na stosowaniu przemocy, zaś oddziaływania korekcyjno-edukacyjne okazały się

nieskuteczne w 352 przypadkach. Oznacza to, że zarówno programy oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych, jak i programy psychologiczno-terapeutyczne są skuteczną formą

korygowania postaw i zachowań osób stosujących przemoc.

Zrealizowane w 2019 r. badanie dotyczące skuteczności oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

pokazało, że programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla sprawców przemocy

w rodzinie nie są realizowane we wszystkich powiatach Polski, co powoduje, że nie wszyscy

zainteresowani lub kierowani do programów mają możliwość skorzystania z nich.

Ograniczenia są niekiedy spowodowane czynnikami niezależnymi od potencjalnych

uczestników i organizatorów, np. trudnościami komunikacyjnymi z dojazdem. Są powiaty,

w których jest niedostateczna liczba programów w odniesieniu do obserwowanych potrzeb.

Dlatego rekomenduje się podejmowanie działań mających na celu zapewnienie w miarę

możliwości ciągłości realizacji programów, aby maksymalnie skrócić okres oczekiwania na

udział w programie. Dla zmniejszenia skali zjawiska przemocy w rodzinie pomocne jest

zwiększenie dostępności do programów korekcyjno-edukacyjnych przez zagwarantowanie ich

ciągłości przez cały rok. Sprzyja to wykorzystaniu energii kryzysu i aktualnej motywacji

osoby stosującej przemoc do pozyskania go do udziału w programie korekcyjno-edukacyjnym.

Wydłużający się okres oczekiwania na przyjęcie do programu lub na jego rozpoczęcie

negatywnie wpływa na motywację sprawcy przemocy do udziału w nim.

Występuje duża potrzeba kontynuacji wsparcia dla osób uczestniczących w programach

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla sprawców przemocy w rodzinie po zakończeniu

udziału w programie (blisko 90% osób realizujących programy jest zdania, że osoby w nich

uczestniczące powinny, po ich zakończeniu, być objęte dalszym wsparciem). W większości

preferowaną formą kontynuacji wsparcia są działania psychologiczno-terapeutyczne,

ukierunkowane głównie na utrwalenia zmian, jakie wypracowano u uczestników programów

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych, ale również inne działania wspierające dla osób

stosujących przemoc w rodzinie zmierzające do utrwalenia i wzmocnienia zmian

zapoczątkowanych oddziaływaniami korekcyjno-edukacyjnymi lub psychologiczno-terapeutycznymi.

Ważnym elementem systemu jest profesjonalizacja służb. W tym celu w ramach Programu

prowadzone są szkolenia dla osób pracujących w obszarze przeciwdziałania przemocy

w rodzinie, np. pracowników socjalnych, funkcjonariuszy Policji, kuratorów, przedstawicieli

oświaty czy służby zdrowia. Szkolenia w większości województw dotyczyły głównie

budowania lokalnych systemów przeciwdziałania przemocy w rodzinie w oparciu o współpracę

zespołów interdyscyplinarnych, dotyczyły również takich zagadnień jak: prawne aspekty

przeciwdziałania przemocy, diagnozowanie przemocy w rodzinie, pomoc osobom

pokrzywdzonym, praca z rodziną wieloproblemową, praca z dzieckiem krzywdzonym, praca

z osobami doznającymi przemocy w rodzinie, w tym z osobami starszymi i niepełnosprawnymi, oraz prowadzenie dokumentacji i ochrony danych osobowych.

Tabela 4. Liczba pracowników „pierwszego kontaktu” uczestniczących w szkoleniach

w latach 2014–2019

Wyszczególnienie

2014

2015

2016

2017

2018

2019

Liczba pracowników

„pierwszego kontaktu”

uczestniczących w szkoleniach

3 093

3 404

2 946

2 742

3 567

4 061

W ramach Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie od 2017 r.

uruchomiono infolinię o numerze 800-120-002. Jest to bezpłatna, całodobowa infolinia dla

osób szukających wsparcia w związku z doznawaniem przemocy. Infolinia prowadzona jest

na zlecenie Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w ramach

Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”. Przed 2017 r.

środki budżetowe będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia pozwalały na

pracę telefonu w godz. 8.00–22.00. Obecnie infolinia działa całodobowo i jest dostępna przez

siedem dni w tygodniu. W wybranych godzinach prowadzone są również konsultacje

w języku angielskim i rosyjskim, w wybrane dni działa też telefoniczna poradnia prawna.

Rozmowy są bezpłatne dla dzwoniących osób.

Powyższe dane z badań oraz sprawozdań wskazują, że nadal istnieje potrzeba podejmowania

szeroko zakrojonych działań zmierzających do zmniejszenia skali zjawiska przemocy

w rodzinie w Polsce, w szczególności przez rozwój różnych form pomocy osobom

doświadczającym przemocy w rodzinie. Wzrost świadomości społecznej na temat zjawiska

przemocy w rodzinie wpływa nie tylko na większą świadomość praw i możliwości

skorzystania z pomocy przez osoby doznające przemocy, ale również na uwrażliwienie

świadków przemocy na konieczność reagowania na akty przemocy. Ważnym elementem

systemu pozostają też różnorodne oddziaływania wobec sprawców przemocy w rodzinie –

korygowanie postaw i zachowań osób stosujących przemoc w rodzinie wpływa na

zapewnienie bezpieczeństwa osób krzywdzonych. Nieodłącznym elementem systemu jest też

podnoszenie kompetencji służb, gdyż to od osób tzw. pierwszego kontaktu zależy jakość

i efektywność udzielanej pomocy i wsparcia.

Międzynarodowe dokumenty strategiczne dotyczące przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Problem przemocy w rodzinie został dostrzeżony i zdiagnozowany także w innych państwach

na całym świecie, czego wyrazem są podejmowane działania organizacji międzynarodowych,

w tym m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych czy też Rady Europy, w celu ograniczenia

tego zjawiska.

W szczególności należy tu wskazać na akty prawa międzynarodowego, zmierzające do

przeciwdziałania przemocy wobec kobiet i dzieci oraz przemocy w rodzinie, w tym m.in.

Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ)



Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 18 grudnia

1979 roku,



Konwencja o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 roku,



Poz. 235

Deklaracja o Eliminacji Przemocy wobec Kobiet z dnia 20 grudnia 1993 roku Rezolucja

48/104 Zgromadzenia Ogólnego ONZ,



Rezolucja A/54/4 Zgromadzenia Ogólnego ONZ – Protokół Fakultatywny do Konwencji

w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 6 października 1999 roku.

Rady Europy



Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (85)4 w sprawie przemocy

domowej z 26 marca 1985 roku,



Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy nr R (90)2 w sprawie reakcji

społecznych na przemoc w rodzinie z 15 stycznia 1990 roku,



Rekomendacja Rady Europy 1450 (2000) dotycząca przemocy wobec kobiet w Europie,



Rekomendacja Komitetu Ministrów Rady Europy Rec. (2002)5 w sprawie ochrony kobiet

przed przemocą z 30 kwietnia 2002 roku,



Konwencja o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej

z 11 maja 2011 r.

Unii Europejskiej



Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r.

w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar

(Dz. Urz. UE L 101 z 15.04.2011, s. 1),



Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/99/UE z dnia 13 grudnia 2011 r.

w sprawie europejskiego nakazu ochrony (w sprawach karnych) (Dz. Urz. UE L 338

z 21.12.2011, s. 2),



Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r.

w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania

seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępująca decyzję ramową Rady

2004/68/WSiSW (Dz. Urz. UE L 335 z 17.12.2011, s. 1),



Dyrektywa 2012/29/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r.

ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw

oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz. Urz. UE L 315

z 14.11.2012, s. 57).

Założenia ramowe

Rzeczpospolita Polska, mając na uwadze doświadczenia międzynarodowe, także podjęła

działania legislacyjne w celu zwiększenia skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie,

czego wyrazem było uchwalenie w dniu 29 lipca 2005 r. ustawy o przeciwdziałaniu przemocy

w rodzinie, zwanej dalej „ustawą”.

Ustawa

nakłada

na

Radę

Ministrów

obowiązek

przyjęcia

Krajowego

Programu

Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, zwanego dalej „Programem”, w celu tworzenia

warunków do bardziej skutecznego przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Preambuła do ustawy podkreśla, że przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa

człowieka, w tym prawo do życia i zdrowia oraz poszanowania godności osobistej, a władze

publiczne mają obowiązek zapewnić wszystkim obywatelom równe traktowanie i poszanowanie

ich praw i wolności. Celem ustawy wyrażonym w preambule jest zwiększenie skuteczności

działań zapobiegających przemocy w rodzinie oraz działań eliminujących tę przemoc.

Głównym założeniem obowiązującego dotychczas Programu było zwiększenie skuteczności

przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz zmniejszenie skali tego zjawiska przez

zintensyfikowanie działań profilaktycznych w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie,

zwiększenie dostępności i skuteczności ochrony oraz wsparcia osób dotkniętych przemocą

w rodzinie, zwiększenie skuteczności oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie,

zwiększenie poziomu kompetencji przedstawicieli instytucji i podmiotów realizujących

zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie w celu podniesienia jakości

i dostępności świadczonych usług.

Opracowanie nowego dokumentu podyktowane jest upływem perspektywy czasowej, na którą

ustanowiony został dotychczas obowiązujący Program. Zadaniem Programu jest kontynuacja

szerokiego spektrum działań mających na celu zarówno zwrócenie uwagi opinii publicznej

na zjawisko przemocy w rodzinie, ochronę i pomoc osobom dotkniętym przemocą,

podejmowanie odpowiednich działań wobec sprawców oraz zwiększenie profesjonalizmu

służb społecznych w udzielaniu pomocy osobom doznającym przemocy w rodzinie.

Metody i narzędzia realizacji celów Programu będą miały zastosowanie w skali całego kraju.

Program ma charakter uniwersalny z uwzględnieniem priorytetów z zakresu przeciwdziałania

przemocy w rodzinie.

Program powstał w wyniku prac Zespołu Monitorującego do spraw Przeciwdziałania

Przemocy w Rodzinie i w zasadniczej swej części stanowi aktualizowaną kontynuację działań

zapisanych w obowiązującym dotychczas Programie.

W rozdziale pierwszym określono cel główny oraz cele szczegółowe Programu. W rozdziale

drugim dokładnie sprecyzowano założenia Programu. W rozdziale trzecim zaś wymieniono

adresatów Programu, a w rozdziale czwartym określono jego realizatorów. W rozdziale

piątym wskazano na akty prawne oraz plany wieloletnie, do których odnosi się Program.

W rozdziale szóstym wskazano i opisano obszary, kierunki oraz działania Programu.

W Programie określono też skutki finansowe realizacji poszczególnych zadań oraz zasady

sprawozdawczości ze zrealizowanych zadań.

Program ma roczną perspektywę, a zawarte w nim cele i obszary działań nakładają na

wszystkie szczeble administracji publicznej obowiązek realizacji długofalowych zadań w celu

zmniejszenia zjawiska przemocy w rodzinie. Roczny okres pozwoli na dokonanie analizy

porównawczej rezultatów osiągniętych Krajowym Programem Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie na lata 2014–2020 oraz adaptację założeń Krajowego Programu do realiów

związanych ze stanem epidemii.

Przyjęcie krótkoterminowej perspektywy Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie wynika z planowanych zmian w zakresie uregulowań prawnych w obszarze

przeciwdziałania przemocy w rodzinie i jednocześnie stanowić będzie punkt odniesienia

uwzględniający doświadczenia realizatorów oraz dążenie do optymalizacji systemowych

rozwiązań.

Zmniejszenie skali zjawiska przemocy w rodzinie w Polsce jest procesem wymagającym

czasu, wysiłku, nakładów finansowych, zaangażowania wszystkich służb, a także zmiany

świadomości społecznej.

Realizacja Programu przyczyni się do ograniczenia zjawiska przemocy w rodzinie. Treści

zawarte w Programie mają elastyczny charakter, dzięki temu możliwe będzie realizowanie

nowatorskich lokalnych programów dostosowanych do specyfiki potrzeb występujących na

danym terenie.

I.

Poz. 235

Cele Programu

Cel główny

Zwiększenie skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz zmniejszenie skali tego

zjawiska w Polsce.

Cele szczegółowe

Cel 1

Zintensyfikowanie działań profilaktycznych w zakresie przeciwdziałania przemocy

w rodzinie.

Cel 2

Zwiększenie dostępności i skuteczności ochrony oraz wsparcia osób dotkniętych

przemocą w rodzinie.

Cel 3

Zwiększenie skuteczności oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie.

Cel 4

Zwiększenie

poziomu

kompetencji

przedstawicieli

instytucji

i

podmiotów

realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie w celu

podniesienia jakości i dostępności świadczonych usług.

Wskaźnik ogólny

Liczba osób, które skorzystały z różnych form wsparcia w związku z problemem przemocy

w rodzinie, w tym: liczba osób objętych procedurą „Niebieska Karta” oraz liczba osób, które

skorzystały ze wsparcia różnego rodzaju placówek udzielających pomocy, takich jak

specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, ośrodki interwencji

kryzysowej, punkty konsultacyjne, ośrodki wsparcia, domy dla matek z małoletnimi dziećmi

i kobiet w ciąży, inne placówki świadczące pomoc osobom doświadczającym przemocy

w rodzinie.

II. Założenia Programu

W celu zwiększenia skuteczności przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w tym realizacji

celów ustawowych oraz celów wskazanych w Programie, określono cztery podstawowe

obszary zawierające kierunki działań oraz sprecyzowano oddziaływania wobec różnych grup

odbiorców

1.

Profilaktyka, diagnoza społeczna i edukacja społeczna

obszar kierowany do ogółu społeczeństwa, w tym do osób i rodzin zagrożonych

przemocą w rodzinie.

2.

Ochrona i pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

obszar kierowany do osób dotkniętych przemocą w rodzinie (w tym do: kobiet,

mężczyzn, dzieci, współmałżonków lub partnerów w związkach nieformalnych, osób

starszych, osób z niepełnosprawnościami lub osób niesamodzielnych), jak również do

właściwych służb lub podmiotów zajmujących się ochroną i pomocą osobom dotkniętym

przemocą.

3.

Oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie

obszar kierowany do osób stosujących przemoc w rodzinie, jak również do właściwych

służb lub podmiotów zajmujących się oddziaływaniem na osoby stosujące przemoc.

4.

Podnoszenie kompetencji służb i przedstawicieli podmiotów realizujących działania

z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

obszar kierowany do przedstawicieli instytucji i podmiotów realizujących zadania z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Każde z działań we wskazanych obszarach zostało przypisane konkretnym podmiotom

odpowiedzialnym za ich realizację. Opisano też przewidywane wskaźniki monitorowania

realizacji działań.

Zmniejszenie skali zjawiska przemocy w rodzinie, pomaganie osobom dotkniętym przemocą,

a także oddziaływanie na osoby stosujące przemoc jest nadrzędnym celem, który powinien

łączyć działania sektora publicznego i organizacji pozarządowych.

III. Adresaci Programu

Program skierowany jest do

1.

Ogółu społeczeństwa, w tym osób zagrożonych przemocą w rodzinie.

2.

Osób dotkniętych przemocą w rodzinie.

3.

Osób stosujących przemoc w rodzinie.

4.

Świadków przemocy w rodzinie.

5.

Służb zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.

IV. Realizatorzy Programu

Realizatorami Programu są



organy administracji rządowej, przy wsparciu państwowych jednostek organizacyjnych

realizujących zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz współpracy

z organizacjami pozarządowymi oraz kościołami i związkami wyznaniowymi, a także

Prokuratura oraz sądy powszechne,



jednostki samorządu terytorialnego, przy współpracy podmiotów lub organizacji

pozarządowych oraz kościołów i związków wyznaniowych.

Program na szczeblu centralnym jest realizowany przez Krajowego Koordynatora Realizacji

Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w randze sekretarza lub

podsekretarza stanu w urzędzie obsługującym tego ministra, na którego przepisy ustawy

nałożyły obowiązek kierowania Zespołem Monitorującym do spraw Przeciwdziałania

Przemocy w Rodzinie – organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw

zabezpieczenia społecznego.

Na szczeblach wojewódzkich realizatorami Programu są wyznaczeni przez wojewodów

Wojewódzcy Koordynatorzy Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie. Zgodnie z art. 11 ustawy Rada Ministrów do dnia 30 września każdego roku

zobowiązana została do składania Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej

sprawozdania z realizacji Programu.

V.

Poz. 235

Akty prawa krajowego oraz programy wieloletnie

Program będzie realizowany w oparciu o następujące akty prawne



ustawę z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359),



ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444, z późn. zm.),



ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30,

z późn. zm.),



ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 53),



ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1575, z późn. zm.),



ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. 2020 r.

poz. 218, z późn. zm.),



ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1876,

z późn. zm.),



ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360, z późn. zm.),



ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach

porządkowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 431, z późn. zm.),



ustawę z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie

gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 611, z późn. zm.),



ustawę z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2277, z późn. zm.),



ustawę z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U.

z 2018 r. poz. 969),



ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2020 r. poz. 2050),



ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r. poz. 1327),



ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1057),



ustawę z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 1914),



ustawę z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2020 r. poz. 805),



Poz. 235

ustawę z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713,

z późn. zm.),



ustawę z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920),



ustawę z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1668).

Program jest skorelowany z Narodowym Programem Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata

2017–2022.

VI. Obszary, kierunki i działania Programu

Obszar 1: Profilaktyka, diagnoza społeczna i edukacja społeczna

Cel

Zintensyfikowanie działań profilaktycznych, diagnostycznych i edukacyjnych

w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Kierunki działań

1.1.

Poszerzenie wiedzy ogółu społeczeństwa, w tym zainteresowanych służb, na temat

zjawiska przemocy w rodzinie

Rodzaje działań

1.1.1. Opracowywanie diagnoz i prowadzenie badań, ekspertyz oraz analiz dotyczących

zjawiska przemocy w rodzinie i czynników z nią skorelowanych (art. 8 pkt 1

ustawy)

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w ramach

zlecenia zadania wskazanemu podmiotowi (ośrodki badania opinii publicznej, ośrodki

naukowe).

Wskaźniki



liczba opracowanych diagnoz, badań, ekspertyz oraz analiz zjawiska przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

1.1.2. Diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie na obszarze gminy, powiatu i województwa,

w tym w odniesieniu do gmin, ustalenie odsetka populacji rodzin zagrożonych

przemocą w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy,

wojewódzki.

Wskaźniki



liczba przeprowadzonych lokalnych diagnoz zjawiska przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

1.1.3. Monitorowanie zjawiska przemocy w rodzinie na obszarze województwa (art. 7

ust. 1 pkt 2 ustawy)

Realizatorzy zadania: wojewodowie za pośrednictwem Wojewódzkich Koordynatorów

Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie.

Wskaźniki



liczba opracowanych raportów dotyczących monitoringu (diagnoza i ewaluacja) zjawiska

przemocy w rodzinie na terenie województwa.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

1.2.

Podniesienie poziomu wiedzy i świadomości społecznej w zakresie przyczyn

i skutków przemocy w rodzinie (art. 8 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3

ustawy)

Rodzaje działań

1.2.1. Prowadzenie ogólnopolskich i lokalnych kampanii społecznych, które

 obalają stereotypy na temat przemocy w rodzinie, usprawiedliwiające jej

stosowanie,

 opisują mechanizmy przemocy w rodzinie oraz jednoznacznie wskazują na

ich społeczną szkodliwość i społeczno-kulturowe uwarunkowania,

 promują metody wychowawcze bez użycia przemocy (art. 10 ust. 1 pkt 3

ustawy) i informują o zakazie stosowania kar cielesnych wobec dzieci przez

osoby wykonujące władzę rodzicielską oraz sprawujące opiekę lub pieczę,

 promują działania służące przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, w tym

ochronę i pomoc dla osób doznających przemocy oraz interwencję wobec

osób stosujących przemoc.

Realizatorzy zadania: Minister Sprawiedliwości, Pełnomocnik Rządu do spraw Równego

Traktowania, w tym w ramach zlecenia zadania wskazanemu podmiotowi, we współpracy

z mediami, a także organizacjami pozarządowymi, oraz przy współpracy ministra właściwego

do spraw oświaty i wychowania, a także Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, jednostki

samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy i wojewódzki, we współpracy

z mediami oraz organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba ogólnokrajowych i lokalnych kampanii społecznych.

Termin realizacji: 2021 r.

1.2.2. Organizowanie ogólnopolskiej konferencji w zakresie przeciwdziałania przemocy

w rodzinie

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego we

współpracy z jednostkami naukowymi i instytutami badawczymi.

Wskaźniki



liczba zorganizowanych konferencji,



liczba osób uczestniczących w konferencjach.

Termin realizacji: 2021 r.

1.2.3. Współpraca między organami samorządu terytorialnego a kościołami lub

związkami wyznaniowymi na danym terenie, w celu wprowadzenia elementów

informacji i edukacji na temat zjawiska przemocy w rodzinie w ramach działania

poradni prowadzonych przez kościoły lub związki wyznaniowe lub do

programów nauk przedmałżeńskich (art. 9 ust. 1 ustawy)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we

współpracy z kościołami i związkami wyznaniowymi oraz organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba zrealizowanych działań,



liczba osób, którym udzielono informacji dotyczących przeciwdziałania przemocy

w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

1.2.4. Współpraca między organami samorządu terytorialnego a organizacjami

pozarządowymi, w celu wprowadzenia elementów edukacji na temat zjawiska

przemocy w rodzinie w ramach działania projektów prowadzonych przez

organizacje pozarządowe

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy

i wojewódzki we współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba zrealizowanych działań,



liczba osób, którym udzielono informacji dotyczących przeciwdziałania przemocy

w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

1.3.

Ograniczenie treści przemocowych w mediach

Rodzaje działań

1.3.1. Promowanie w środkach masowego przekazu programów skierowanych do dzieci

i młodzieży wolnych od przemocy i pozbawionych treści przemocowych

Realizatorzy zadania: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji.

Wskaźniki



liczba programów dla dzieci i młodzieży, promujących zachowania wolne od przemocy,



liczba programów w środkach masowego przekazu promujących pozbawione treści

przemocowych programy kierowane do dzieci i młodzieży,



liczba programów, filmów i audycji w środkach masowego przekazu promujących treści

korektywne,



wdrożenie programu monitorowania i oceny dostosowania treści programów w środkach

masowego przekazu do etapu rozwoju dzieci i młodzieży.

Termin realizacji: 2021 r.

1.3.2. Ograniczenie prezentowania zjawiska przemocy w rodzinie w środkach

masowego przekazu

Realizatorzy zadania: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji.

Wskaźniki



liczba wystąpień Przewodniczącego KRRiT do nadawców wzywających do zaniechania

naruszenia prawa,



liczba wszczętych postępowań na skutek wystąpień i skarg składanych do KRRiT,

dotyczących emisji w mediach programów zawierających treści przemocowe.

Termin realizacji: 2021 r.

1.3.3. Ograniczenie treści przemocowych w Internecie i mediach społecznościowych

Realizatorzy zadania: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, minister właściwy do spraw

informatyzacji.

Wskaźniki



liczba wystąpień Prezesa Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw informatyzacji

do podmiotów prowadzących serwisy i portale,



liczba wdrożonych mechanizmów przeciwdziałania treściom przemocowym w Internecie

i mediach społecznościowych.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

1.4.

Poprawa jakości systemu działań profilaktycznych

Rodzaje działań

1.4.1. Opracowywanie programów osłonowych oraz edukacyjnych i prowadzenie

działań dotyczących zapobiegania przemocy w rodzinie, w szczególności wobec

dzieci, kobiet, osób starszych lub z niepełnosprawnościami

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego oraz minister

właściwy do spraw oświaty i wychowania.

Wskaźniki



liczba programów osłonowych oraz edukacyjnych,



liczba osób, w stosunku do których prowadzono działania.

Termin realizacji: 2021 r.

1.4.2. Prowadzenie poradnictwa, w szczególności przez działania edukacyjne służące

wzmocnieniu opiekuńczych i wychowawczych, alternatywnych wobec stosowania

przemocy, metod i kompetencji rodziców i opiekunów w rodzinach zagrożonych

przemocą w rodzinie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy) oraz w stosunku do grup ryzyka,

np. małoletnich w ciąży

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, ministrowie

właściwi do spraw zdrowia oraz oświaty i wychowania.

Wskaźniki



liczba placówek prowadzących poradnictwo w zakresie przeciwdziałania przemocy

w rodzinie,



liczba osób, którym udzielono porady,



liczba wizyt patronażowych prowadzonych przez położne podstawowej opieki

zdrowotnej.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

1.5.

Realizacja programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar

przemocy w rodzinie (art. 6 ust. 2 ustawy)

Rodzaje działań

1.5.1. Opracowanie i realizacja gminnego programu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie (art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny.

Wskaźniki



liczba realizowanych gminnych programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz

ochrony ofiar przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

1.5.2. Opracowanie i realizacja powiatowego programu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie (art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy.

Wskaźniki



liczba realizowanych powiatowych programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie

oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

1.5.3. Opracowanie i realizacja wojewódzkiego programu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie oraz ramowego programu ochrony ofiar przemocy w rodzinie (art. 6

ust. 6 pkt 1 i 3 ustawy)

Realizatorzy zadania: samorząd województwa.

Wskaźniki



liczba realizowanych wojewódzkich programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie,



opracowanie ramowych programów ochrony ofiar przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

Obszar 2: Ochrona i pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie (art. 10 ust. 1

pkt 1 i 4 ustawy)

Cel

Zwiększenie dostępności i skuteczności ochrony oraz wsparcia osób dotkniętych

przemocą w rodzinie.

Kierunki działań

2.1.

Rozwój infrastruktury instytucji rządowych i samorządowych, a także

podmiotów oraz organizacji pozarządowych udzielających pomocy osobom

dotkniętym przemocą w rodzinie oraz wypracowanie zasad współpracy

Rodzaje działań

2.1.1. Utworzenie zespołów interdyscyplinarnych (art. 6 ust. 2 pkt 4 ustawy)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny.

Wskaźniki



liczba zespołów interdyscyplinarnych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.1.2. Funkcjonowanie zespołów interdyscyplinarnych (art. 9a ust. 7, 10, 13–14 ustawy)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny.

Wskaźniki



liczba spotkań zespołu interdyscyplinarnego,



liczba funkcjonujących w danym roku grup roboczych,



liczba spotkań grup roboczych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.1.3. Ewidencjonowanie istniejącej infrastruktury instytucji rządowych i samorządowych,

a także podmiotów oraz organizacji pozarządowych udzielających pomocy

osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, wojewodowie.

Wskaźniki



aktualizowanie na stronach internetowych wojewodów baz teleadresowych instytucji

samorządowych, podmiotów oraz organizacji pozarządowych świadczących usługi dla

osób i rodzin dotkniętych przemocą w rodzinie, z wyszczególnieniem podmiotów

zapewniających miejsca schronienia oraz podmiotów świadczących wsparcie w formie

poradnictwa specjalistycznego,



Poz. 235

aktualizowanie na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw zabezpieczenia społecznego baz teleadresowych podmiotów realizujących zadania

zlecone z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

2.1.4. Przesyłanie aktualnych baz danych z danego województwa, o których mowa

w pkt 2.1.3, prezesowi sądu apelacyjnego, prokuratorowi regionalnemu,

komendantowi wojewódzkiemu Policji, komendantowi oddziału Żandarmerii

Wojskowej, kuratorowi oświaty oraz organom samorządu terytorialnego do dnia

31 lipca

Realizatorzy zadania: wojewodowie.

Wskaźniki



liczba przekazanych ww. podmiotom aktualnych baz danych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.1.5. Upowszechnienie baz danych przez podmioty, o których mowa w pkt 2.1.4,

w podległych im pionach organizacyjnych

Realizatorzy zadania: prezesi sądów apelacyjnych, prokuratorzy regionalni, komendanci

wojewódzcy Policji, komendanci oddziałów Żandarmerii Wojskowej, kuratorzy oświaty,

organy samorządu terytorialnego.

Wskaźniki



liczba przekazanych ww. podmiotom aktualnych baz danych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.1.6. Rozbudowa sieci i poszerzanie oferty placówek wspierających i udzielających

pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie, w tym

 punktów konsultacyjnych dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie,

 ośrodków wsparcia dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie,

 domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży,

 ośrodków interwencji kryzysowej,

 innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc dla osób dotkniętych

przemocą w rodzinie.

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, jednostki

samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy.

Wskaźniki



liczba utworzonych w danym roku punktów konsultacyjnych dla osób dotkniętych

przemocą w rodzinie,



liczba utworzonych ośrodków wsparcia dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie,



liczba utworzonych w danym roku domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży,



liczba utworzonych w danym roku ośrodków interwencji kryzysowej,



liczba utworzonych w danym roku innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc

dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

2.1.7. Nawiązywanie, rozwijanie i wzmacnianie współpracy między instytucjami

rządowymi i samorządowymi oraz organizacji pozarządowych w zakresie

pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, jednostki

samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy i wojewódzki, we współpracy

z podmiotami lub organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba realizowanych projektów w zakresie pomocy osobom doświadczającym przemocy

w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

2.2.

Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości i form udzielania pomocy

osobom dotkniętym przemocą w rodzinie (art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy)

Rodzaje działań

2.2.1. Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości i form uzyskania pomocy

w szczególności: medycznej, psychologicznej, pedagogicznej, prawnej, socjalnej,

zawodowej i rodzinnej

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy

i wojewódzki we współpracy z mediami o zasięgu regionalnym oraz organizacjami

pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba opracowanych materiałów informacyjnych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.2.2. Opracowanie i realizacja indywidualnych i grupowych działań edukacyjnych

kierowanych do osób dotkniętych przemocą w rodzinie, w szczególności

w zakresie podstaw prawnych i zagadnień psychologicznych dotyczących reakcji

na przemoc w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy.

Wskaźniki



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie uczestniczących w działaniach

indywidualnych,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie uczestniczących w działaniach grupowych.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

2.3.

Udzielanie pomocy i wsparcia osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

Rodzaje działań

2.3.1. Realizacja procedury „Niebieska Karta” przez uprawnione podmioty

Realizatorzy zadania: przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, Policji,

ochrony zdrowia, oświaty, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,

jednostki oświaty podległe ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, a także inne podmioty i organizacje działające w obszarze przeciwdziałania

przemocy w rodzinie w ramach zespołów interdyscyplinarnych czy grup roboczych.

Wskaźniki

 liczba wszczętych w danym roku procedur „Niebieska Karta”, tj. liczba sporządzonych

formularzy „Niebieska Karta-A” przez przedstawicieli poszczególnych podmiotów

wszczynających procedurę,

 liczba kontynuowanych w danym roku procedur „Niebieska Karta” wszczętych w latach

poprzedzających rok sprawozdawczy,

 liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-A” dokumentujących kolejne zdarzenia

stosowania przemocy w sprawach toczących się procedur „Niebieska Karta”,

 liczba rodzin objętych w danym roku działaniami w ramach procedury „Niebieska Karta”,

w tym ze względu na problem przemocy: psychicznej, fizycznej i seksualnej,

 liczba osób w rodzinach objętych w danym roku działaniami w ramach procedury

„Niebieska Karta”,

 liczba osób doświadczających przemocy w rodzinie, objętych w danym roku działaniami

w ramach procedury „Niebieska Karta”,

 liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-C”.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.2. Realizowanie przez instytucje publiczne zajmujące się pomocą osobom

dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy w formie poradnictwa medycznego,

psychologicznego, pedagogicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego

i rodzinnego, terapii indywidualnej lub grupowej, pomocy w formie grup

wsparcia lub innych grup samopomocowych

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we

współpracy z organizacjami pozarządowymi i innymi.

Wskaźniki



liczba osób objętych pomocą w formie poradnictwa psychologicznego, pedagogicznego,

prawnego, medycznego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego w danej instytucji, w tym

liczba osób korzystających z porad za pośrednictwem środków komunikowania się na

odległość,



liczba osób uczestniczących w grupach wsparcia, grupach samopomocowych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.3. Realizacja form pomocy programów terapeutycznych i pomocy psychologicznej,

pedagogicznej, prawnej, socjalnej, rodzinnej dla osób dotkniętych przemocą

w rodzinie, w tym w uzasadnionych przypadkach działania na rzecz reintegracji

rodzin

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we

współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba opracowanych i zrealizowanych programów terapeutycznych dla osób dotkniętych

przemocą w rodzinie,



liczba osób uczestniczących w programach terapeutycznych osób dotkniętych przemocą

w rodzinie,



liczba osób, które uczestniczyły w terapii indywidualnej psychologicznej (terapeutycznej),



liczba grup terapeutycznych,



liczba osób, które ukończyły programy terapeutyczne,



liczba grup wsparcia,



liczba osób uczestniczących w grupach wsparcia.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.4. Zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy przez punkty

konsultacyjne

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny.

Wskaźniki



liczba punktów konsultacyjnych,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z różnych form pomocy

w punktach konsultacyjnych.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.5. Zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy w ośrodkach

wsparcia oraz w ośrodkach interwencji kryzysowej (art. 6 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3

i 4 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy.

Wskaźniki



liczba gminnych ośrodków wsparcia,



liczba miejsc w gminnych ośrodkach wsparcia,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w gminnych

ośrodkach wsparcia, w tym z pomocy w formie schronienia,



liczba powiatowych ośrodków wsparcia,



liczba miejsc w powiatowych ośrodkach wsparcia,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w powiatowych

ośrodkach wsparcia, w tym z pomocy w formie schronienia,



liczba domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży,



liczba miejsc w domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w domach dla

matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży,



liczba ośrodków interwencji kryzysowej,



liczba miejsc w ośrodkach interwencji kryzysowej,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z pomocy w ośrodkach

interwencji kryzysowej, w tym z pomocy w formie schronienia.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.6. Zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy w specjalistycznych

ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy.

Wskaźniki



liczba specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie,



liczba miejsc w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie,



liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie, które skorzystały z różnych form pomocy

w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, w tym z pomocy

w formie schronienia.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.7. Tworzenie i zwiększanie zakresu działania oraz dostępności do ogólnopolskich

całodobowych telefonów zaufania, interwencyjnych (dotyczących zgłoszeń

alarmowych o wystąpieniu lub podejrzeniu wystąpienia nagłego zagrożenia życia,

zdrowia, środowiska, mienia oraz zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego,

przekazana na numery alarmowe obsługiwane w centrum powiadamiania

ratunkowego, z zewnętrznych systemów monitoringu albo przy wykorzystaniu

innych środków komunikacji, które umożliwiają niezwłoczne przekazanie tej

informacji do centrum powiadamiania ratunkowego) lub informacyjnych dla osób

dotkniętych przemocą w rodzinie oraz kontynuowanie działalności całodobowej

bezpłatnej ogólnopolskiej linii telefonicznej dla ofiar przemocy w rodzinie

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zdrowia przy wsparciu Państwowej

Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, minister właściwy do spraw

wewnętrznych, minister właściwy do spraw administracji publicznej, organizacje

pozarządowe.

Wskaźniki



liczba ogólnopolskich linii telefonicznych dla osób doznających przemocy w rodzinie,



czas dostępności telefonu,



liczba przeprowadzonych rozmów i interwencji.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.8. Tworzenie i zwiększanie zakresu działania oraz dostępności do lokalnych

i regionalnych telefonów zaufania, informacyjnych dla osób dotkniętych

przemocą w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy

i wojewódzki; organizacje pozarządowe.

Wskaźniki



liczba lokalnych linii telefonicznych dla osób doznających przemocy w rodzinie,



liczba przeprowadzonych rozmów i interwencji.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.9. Wzmacnianie ochrony osób dotkniętych przemocą w rodzinie w toku

postępowania karnego przez przesłuchiwanie dzieci w przyjaznych pokojach

przesłuchań

Realizatorzy zadania: Minister Sprawiedliwości, minister właściwy do spraw wewnętrznych,

sądy powszechne, Komenda Główna Policji.

Wskaźniki



liczba przyjaznych pokoi przesłuchań,



liczba dzieci przesłuchanych w przyjaznych pokojach.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.10. Zapewnianie bezpieczeństwa krzywdzonym dzieciom w trybie art. 12a ustawy

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy.

Wskaźniki



liczba dzieci, które zostały odebrane z rodziny w razie bezpośredniego zagrożenia życia

lub zdrowia w związku z przemocą w rodzinie, w trybie art. 12a ustawy.

Termin realizacji: 2021 r.

2.3.11. Tworzenie warunków umożliwiających osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

otrzymanie w pierwszej kolejności lokali socjalnych

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny.

Wskaźniki



liczba uchwał organów samorządu terytorialnego umożliwiających przyznanie lokali

socjalnych w pierwszej kolejności osobom dotkniętym przemocą w rodzinie,



liczba lokali socjalnych przyznanych osobom dotkniętym przemocą w rodzinie w pierwszej

kolejności.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

2.4. Monitoring działań pomocowych

Rodzaje działań

2.4.1. Monitoring pomocy udzielanej rodzinom dotkniętym przemocą

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, wojewodowie,

jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy.

Wskaźniki



liczba zakończonych procedur „Niebieska Karta” z uwagi na ustanie przemocy w rodzinie,



liczba zakończonych procedur „Niebieska Karta” z uwagi na brak zasadności

podejmowania działań,



liczba osób monitorowanych po opuszczeniu specjalistycznych ośrodków wsparcia dla

ofiar przemocy w rodzinie, w tym osób, u których przemoc w rodzinie ustała,



liczba raportów i analiz czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną pomoc

osobom dotkniętym przemocą w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

2.4.2. Nadzór nad realizacją zadań z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

realizowanych przez samorząd gminny, powiatowy i województwa

Realizatorzy zadania: wojewodowie.

Wskaźniki



liczba przeprowadzonych kontroli zadań realizowanych przez samorządy w obszarze

przeciwdziałania przemocy w rodzinie,



liczba stwierdzonych nieprawidłowości.

Termin realizacji: 2021 r.

Obszar 3: Oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie

Cel

Zwiększenie skuteczności oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie.

Kierunki działań

3.1.

Tworzenie i rozszerzanie oferty oddziaływań wobec osób stosujących przemoc

w rodzinie, realizowanych przez instytucje rządowe i samorządowe, a także

podmioty oraz organizacje pozarządowe, a także wypracowywanie i doskonalenie

zasad współpracy między tymi instytucjami i podmiotami oraz organizacjami

pozarządowymi i wdrażanie do realizacji

Rodzaje działań

3.1.1. Ewidencjonowanie instytucji rządowych i samorządowych, podmiotów oraz

organizacji pozarządowych, które realizują wszelkie działania adresowane do

osób stosujących przemoc w rodzinie

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, jednostki

samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy we współpracy z organizacjami

pozarządowymi.

Wskaźniki

 aktualizowanie na stronach internetowych urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw zabezpieczenia społecznego baz teleadresowych podmiotów realizujących

programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc

w rodzinie oraz programy psychologiczno-terapeutyczne dla osób stosujących przemoc

w rodzinie,

 aktualizowanie na stronach internetowych powiatów (starostwo powiatowe)

informatora zawierającego bazy teleadresowe podmiotów oraz organizacji

pozarządowych realizujących oddziaływania wobec osób stosujących przemoc

w rodzinie wraz ze wskazaniem zakresu oddziaływań wobec sprawców przemocy

w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

3.1.2. Przesyłanie informatorów zawierających aktualne bazy teleadresowe z danego

powiatu, o których mowa w pkt 3.1.1, właściwym miejscowo prezesom sądów

rejonowych, prokuratorom rejonowym, komendantom powiatowych/miejskich

Policji, komendantom oddziałów Żandarmerii Wojskowej oraz wchodzącym

w obręb powiatu gminom dwa razy w roku do dnia 30 stycznia i do dnia 31 lipca

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy.

Wskaźniki



przekazanie ww. podmiotom aktualnego informatora zawierającego bazy teleadresowe

w wersji elektronicznej.

Termin realizacji: 2021 r.

3.1.3. Rozpowszechnianie informatorów przez podmioty, o których mowa w pkt 3.1.2,

w podległych im pionach organizacyjnych

Realizatorzy zadania: prezesi sądów rejonowych, prokuratorzy rejonowi, komendanci

powiatowi/miejscy Policji, komendanci oddziałów Żandarmerii Wojskowej, organy

samorządu terytorialnego – szczebel gminny.

Wskaźniki



liczba przekazanych ww. podmiotom aktualnych informatorów w wersji papierowej i/lub

elektronicznej,



umieszczenie informatorów na stronach internetowych ww. podmiotów dwa razy w roku

do dnia 15 lutego i do dnia 15 sierpnia.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

3.2.

Interweniowanie oraz reagowanie właściwych służb na stosowanie przemocy

w rodzinie

Rodzaje działań

3.2.1. Oddziaływania wobec osób stosujących przemoc w rodzinie, w tym w ramach

procedury „Niebieska Karta”

Realizatorzy zadania: przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, Policji,

ochrony zdrowia, oświaty, gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych,

jednostki organizacyjne prokuratury, jednostki oświaty podległe ministrowi właściwemu do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, a także inne podmioty i organizacje

działające w obszarze przeciwdziałania przemocy w rodzinie w ramach zespołów

interdyscyplinarnych czy grup roboczych.

Wskaźniki



liczba osób objętych procedurą „Niebieska Karta”, wskazanych jako osoby stosujące

przemoc w rodzinie,



liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-D”,



liczba wszczętych postępowań przygotowawczych oraz odmów wszczęcia w sprawach

związanych z przemocą w rodzinie,



liczba zakończonych postępowań przygotowawczych w sprawach związanych z przemocą

w rodzinie przez sporządzenie aktu oskarżenia,



liczba zakończonych postępowań przygotowawczych w sprawach związanych z przemocą

w rodzinie przez umorzenie postępowania.

Termin realizacji: 2021 r.

3.2.2. Uniemożliwienie kontaktowania się osób stosujących przemoc w rodzinie z osobami

dotkniętymi przemocą przez

 zatrzymywanie osób, co do których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc

w rodzinie,

 stosowanie przez prokuratora oraz występowanie do sądu o zastosowanie

wobec osób, co do których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie,

środków zapobiegawczych, w szczególności w przedmiocie dozoru policji

z zakazem kontaktowania z osobą dotkniętą przemocą w rodzinie, a także

nakazania opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego

otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego

otoczenia, ewentualnie tymczasowego aresztowania,

 występowanie do sądu o zastosowanie wobec osób stosujących przemoc

w rodzinie środków karnych lub probacyjnych polegających na obowiązku

powstrzymywania się od przebywania w określonych miejscach,

kontaktowania się lub zbliżania do pokrzywdzonego, nakazie opuszczenia

wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub

zakazie zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia,

 opracowywanie i wydawanie przez Prokuratora Generalnego, zgodnie z art. 8a

ustawy, co najmniej raz na dwa lata wytycznych dotyczących zasad

postępowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w zakresie

przeciwdziałania przemocy w rodzinie i uwzględnieniu w nich zasad stosowania

ww. środków zapobiegawczych,

 zastosowanie przez Policję/Żandarmerię Wojskową nakazów opuszczenia

wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub

zakazów zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia.

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Sprawiedliwości,

Minister Obrony Narodowej, Prokurator Generalny, jednostki organizacyjne Policji, jednostki

organizacyjne Żandarmerii Wojskowej, jednostki prokuratury, zespoły kuratorskiej służby

sądowej.

Wskaźniki



liczba zastosowanych ww. środków zapobiegawczych przez prokuraturę,



liczba zatrzymanych osób, co do których istnieje podejrzenie że stosują przemoc w rodzinie,



liczba złożonych wniosków do prokuratury/sądu o zastosowanie ww. środków

zapobiegawczych,



liczba wniosków do sądu w przedmiocie zastosowania ww. środków karnych lub

probacyjnych, w tym m.in. z art. 335 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

postępowania karnego,



liczba wniosków kuratorów sądowych o zastosowanie przez sąd ww. środków

probacyjnych na etapie postępowania wykonawczego,



liczba orzeczeń

wykonawczym,



liczba zastosowanych przez Policję/Żandarmerię Wojskową nakazów opuszczenia

wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazów

zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia zastosowanych.

sądowych

uwzględniających

ww.

wnioski

w

postępowaniu

Termin realizacji: 2021 r.

3.2.3. Monitoring orzecznictwa sądów powszechnych, w szczególności

 w zakresie prawa karnego, w odniesieniu do kar, środków karnych,

probacyjnych i innych oddziaływań, wobec osób stosujących przemoc

w rodzinie,

 w zakresie prawa rodzinnego i opiekuńczego w przedmiocie władzy

rodzicielskiej,

 w zakresie prawa cywilnego w przedmiocie zobowiązania osoby stosującej

przemoc w rodzinie do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia.

Realizatorzy zadania: Minister Sprawiedliwości, sądy powszechne.

Wskaźniki



liczba osób oskarżonych o przestępstwo z użyciem przemocy w rodzinie: skazanych,

uniewinnionych, wobec których warunkowo umorzono postępowanie karne oraz wobec

których umorzono postępowanie karne,



liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, wobec których orzeczono kary grzywny,

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności,



liczba orzeczonych środków karnych i probacyjnych, w szczególności obowiązku

zawartego w art. 72 § 1 pkt 6b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny,



liczba orzeczeń w zakresie władzy rodzicielskiej z uwagi na stosowanie przemocy w rodzinie,



liczba wniosków do sądu w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia wspólnie

zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do

mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia,



liczba orzeczeń dotyczących zobowiązania do opuszczenia wspólnie zajmowanego

mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazania zbliżania się do mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia,



liczba eksmisji z uwagi na stosowanie przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

3.2.4. Aktywność i współdziałanie oraz wymiana informacji między służbami

w zakresie monitoringu zachowań osób uprzednio skazanych za stosowanie

przemocy w rodzinie

Realizatorzy zadania: Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, Państwowa Agencja

Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, zespoły kuratorskiej służby sądowej, jednostki

prokuratury, jednostki organizacyjne pomocy społecznej.

Wskaźniki



liczba wniosków kuratorów sądowych do sądu o zarządzenie wykonania warunkowo

zawieszonej kary pozbawienia wolności albo o odwołanie warunkowego zwolnienia (art. 12d

ustawy),



liczba wniosków o nałożenie obowiązków uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych na podstawie art. 72 § 1 pkt 6b ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

karny,



liczba wniosków prokuratora do sądu o zarządzenie wykonania kary pozbawienia

wolności albo o odwołanie warunkowego zwolnienia wobec skazanego za tego rodzaju

przemoc, naruszającego ponownie porządek prawny w postaci stosowania przemocy

w rodzinie,



liczba przekazanych ww. organom ścigania i wymiaru sprawiedliwości (ew. sądu)

informacji przez inne służby, w tym zwłaszcza przez pracowników socjalnych,

o ponownym stosowaniu przemocy w rodzinie przez osoby uprzednio skazane za tego

rodzaju przemoc,



liczba przekazanych ww. organom ścigania i wymiaru sprawiedliwości informacji przez

konsultantów telefonu interwencyjno-informacyjnego prowadzonego przez Państwową

Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych o ponownym stosowaniu przemocy

w rodzinie przez osoby uprzednio skazane za tego rodzaju przemoc.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

3.3.

Realizowanie wobec osób stosujących przemoc w rodzinie programów

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych zmierzających do zaprzestania stosowania

przemocy w rodzinie (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy)

Rodzaje działań

3.3.1. Opracowanie ramowych programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla

osób stosujących przemoc w rodzinie (art. 6 ust. 6 pkt 3 ustawy)

Realizatorzy zadania: samorząd województwa.

Wskaźniki



liczba ramowych programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących

przemoc w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

3.3.2. Opracowanie i realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla

osób stosujących przemoc w rodzinie w warunkach wolnościowych i w jednostkach

penitencjarnych (art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy)

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy oraz

Centralny Zarząd Służby Więziennej z możliwością współpracy z organizacjami

pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba edycji programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych.

Termin realizacji: 2021 r.

3.3.3. Zwiększanie udziału osób skazanych przez sąd za przestępstwa w związku

z przemocą w rodzinie w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych przez

wzrost liczby wniosków kierowanych do sądu w tym przedmiocie

Realizatorzy zadania: jednostki organizacyjne prokuratury, kuratorska służba sądowa,

Centralny Zarząd Służby Więziennej.

Wskaźniki



liczba wniosków prokuratora, w tym z art. 335 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego, o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych,



liczba wniosków prokuratora, w tym z art. 335 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego, o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych,



liczba wniosków prokuratora o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

w toku postępowania wykonawczego,



liczba wniosków kuratorów sądowych o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych w toku postępowania wykonawczego,



liczba wniosków dyrektorów zakładów karnych do sądu penitencjarnego o nałożenie

obowiązku uczestnictwa skazanego w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych po

odbyciu kary, w przypadku udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia,

jeżeli skazany nie został objęty takim programem w trakcie pobytu w zakładzie karnym.

Termin realizacji: 2021 r.

3.3.4. Zapewnienie dostępu do programów korekcyjno-edukacyjnych w każdym

powiecie przez całoroczną dostępność miejsc w realizowanych programach

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy we

współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba powiatów, w przypadku których dostępność uczestnictwa w programach

korekcyjno-edukacyjnych jest całoroczna.

Termin realizacji: 2021 r.

3.3.5. Monitoring orzecznictwa sądów powszechnych w zakresie oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz

wykonania tego typu orzeczeń

Realizatorzy zadania: Minister Sprawiedliwości, sądy powszechne, Centralny Zarząd Służby

Więziennej.

Wskaźniki



liczba orzeczeń nakładających na osoby stosujące przemoc w rodzinie obowiązek

uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych,



liczba osób przystępujących do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych,



liczba przystępujących do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych dla

osób przebywających w zakładach karnych,



liczba osób, które ukończyły oddziaływania korekcyjno-edukacyjne.

Termin realizacji: 2021 r.

3.3.6. Monitorowanie udziału osób stosujących przemoc w rodzinie w oddziaływaniach

korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, jednostki

samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy.

Wskaźniki



liczba podmiotów realizujących programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych,



liczba osób, które przystąpiły do programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych,



liczba osób, które ukończyły programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych.

Poz. 235

Termin realizacji: 2021 r.

3.3.7. Badanie skuteczności programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

kierowanych do osób stosujących przemoc w rodzinie przez monitorowanie ich

zachowań przez okres do 3 lat po ukończeniu programu korekcyjno-edukacyjnego

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, Minister

Sprawiedliwości, jednostki samorządu terytorialnego – szczebel powiatowy, Centralny

Zarząd Służby Więziennej.

Wskaźniki



liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, które po ukończeniu programu

korekcyjno-edukacyjnego powróciły do zachowań polegających na stosowaniu przemocy

w rodzinie,



liczba osób osadzonych, poddanych oddziaływaniom korekcyjno-edukacyjnym, które

w ciągu 3 lat zostały ponownie osadzone z uwagi na popełnienie czynu podobnego.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

3.4.

Realizowanie programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących

przemoc w rodzinie zmierzających do zmiany wzorców zachowań

Rodzaje działań

3.4.1. Monitorowanie udziału osób stosujących przemoc w rodzinie w oddziaływaniach

psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we

współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba podmiotów realizujących programy psychologiczno-terapeutyczne dla osób

stosujących przemoc w rodzinie,



liczba osób, które przystąpiły do programów psychologiczno-terapeutycznych,



liczba osób, które ukończyły programy psychologiczno-terapeutyczne.

Termin realizacji: 2021 r.

3.4.2. Badanie skuteczności programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób

stosujących przemoc w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we

współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, które po ukończeniu programu

psychologiczno-terapeutycznego powróciły do zachowań polegających na stosowaniu

przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

3.5.

Realizowanie programów wspierających dla osób stosujących przemoc

w rodzinie zmierzających do utrwalenia i wzmocnienia zmian zapoczątkowanych

oddziaływaniami korekcyjno-edukacyjnymi lub psychologiczno-terapeutycznymi

Rodzaje działań

3.5.1. Opracowanie i realizacja oddziaływań edukacyjnych lub/i wspierających dla osób

stosujących przemoc w rodzinie, które ukończyły program korekcyjno-edukacyjny

lub psychologiczno-terapeutyczny

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny i powiatowy we

współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Wskaźniki



liczba programów wspierających realizowanych w gminach i powiatach,



liczba osób uczestniczących w programach wspierających dla osób stosujących przemoc

w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

Obszar 4: Podnoszenie kompetencji, rozwijanie i doskonalenie umiejętności służb

i przedstawicieli podmiotów realizujących działania z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Cel

Podnoszenie jakości i dostępności świadczonych usług przez rozwijanie

i doskonalenie kompetencji przedstawicieli instytucji i podmiotów realizujących

zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Kierunki działań

4.1.

Wzmacnianie jakości kształcenia i doskonalenia zawodowego osób

przygotowujących się do realizacji zadań z zakresu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie oraz osób realizujących te zadania

Rodzaje działań

4.1.1. Wprowadzanie i realizowanie treści dotyczących zapobiegania, rozpoznawania

oraz reagowania na przypadki przemocy w rodzinie do programów kształcenia

zawodowego i doskonalenia zawodowego

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, Krajowa

Szkoła Sądownictwa i Prokuratury, Komenda Główna Policji, minister właściwy do spraw

zdrowia, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, minister właściwy do spraw

nauki i szkolnictwa wyższego, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego, sądy okręgowe, uczelnie.

Wskaźniki



liczba podjętych decyzji dotyczących wprowadzenia właściwych treści do programów

kształcenia zawodowego,



liczba realizowanych programów,



liczba osób objętych treściami programowymi,



liczba przeprowadzonych szkoleń zawodowych obejmujących treści dotyczące

zapobiegania, rozpoznawania oraz reagowania na przemoc w rodzinie,



liczba uczestników szkoleń.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

4.2.

Wyznaczanie kierunków działań dla podmiotów i instytucji zajmujących się

przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie

Rodzaje działań

4.2.1. Opracowywanie i wydawanie wytycznych dotyczących zasad postępowania

powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie (art. 8a ustawy)

Realizatorzy zadania: Prokurator Generalny.

Wskaźniki



wytyczne dotyczące zasad postępowania powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury.

Termin realizacji: 2021 r.

4.2.2. Opracowywanie materiałów instruktażowych, zaleceń i procedur postępowania

interwencyjnego w sytuacjach kryzysowych związanych z przemocą w rodzinie

dla osób realizujących te zadania (art. 7 ust. 1 pkt 1)

Realizatorzy zadania: wojewodowie.

Wskaźniki



opracowane materiały instruktażowe, zalecenia i procedury w każdym województwie.

Termin realizacji: 2021 r.

4.2.3. Podejmowanie działań zmierzających do nawiązania i wzmocnienia współpracy

między służbami realizującymi zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie w każdym województwie, przez

 tworzenie, prowadzenie i aktualizację baz danych osób nadzorujących lub

koordynujących działanie poszczególnych służb na poziomie województwa

oraz umieszczenie jej na stronach internetowych instytucji wojewódzkich

i okręgowych,

 nawiązywanie współpracy między takimi osobami w celu realizacji wspólnej

polityki przeciwdziałania przemocy w rodzinie,

 przeprowadzanie interdyscyplinarnych spotkań, konferencji lub szkoleń

z udziałem przedstawicieli poszczególnych służb.

Realizatorzy zadania: minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, Minister

Sprawiedliwości, Prokuratura Krajowa, Komenda Główna Policji, Państwowa Agencja

Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, wojewodowie, samorząd województwa,

komendy wojewódzkie Policji, sądy okręgowe, prokuratury regionalne, zakłady karne.

Wskaźniki



umieszczanie i aktualizacja na stronach internetowych właściwych instytucji baz danych

osób nadzorujących lub koordynujących działanie służb na terenie województwa,



liczba interdyscyplinarnych spotkań, konferencji lub szkoleń z udziałem przedstawicieli

poszczególnych służb.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

4.3.

Podnoszenie kompetencji osób realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

Rodzaje działań

4.3.1. Diagnozowanie potrzeb szkoleniowych członków zespołów interdyscyplinarnych

oraz grup roboczych w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy

i wojewódzki.

Wskaźniki



liczba diagnoz potrzeb szkoleniowych,



liczba uczestników szkoleń z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Termin realizacji: 2021 r.

4.3.2. Organizowanie szkoleń, w oparciu o wytyczne opracowane na podstawie art. 8

pkt 5 ustawy, dla osób realizujących zadania związane z przeciwdziałaniem

przemocy w rodzinie, w tym przedstawicieli

 jednostek organizacyjnych pomocy społecznej,

 gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,

 Policji,

 oświaty,

 ochrony zdrowia,

 sędziów, prokuratorów i kuratorów sądowych,

 służby więziennej,

 Żandarmerii Wojskowej,

 innych podmiotów mogących być członkami zespołów interdyscyplinarnych/grup

roboczych (art. 6 ust. 6 pkt 4 ustawy).

Realizatorzy zadania: samorząd województwa.

Wskaźniki



liczba szkoleń w każdym województwie,



liczba przeszkolonych osób w każdej ze służb lub podmiotów.

Termin realizacji: 2021 r.

4.3.3. Opracowywanie programów szkoleń kierowanych do służb zajmujących się

przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie w zakresie możliwości i form

oddziaływania na postawy osób stosujących przemoc w rodzinie i ich realizacja

Realizatorzy zadania: Komenda Główna Policji, Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury,

Centralny Zarząd Służby Więziennej, Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów

Alkoholowych.

Wskaźniki



liczba opracowanych programów,



liczba zrealizowanych szkoleń,



liczba przeszkolonych osób.

Termin realizacji: 2021 r.

Kierunki działań

4.4.

Wzmacnianie kompetencji zawodowych oraz przeciwdziałanie wypaleniu

zawodowemu osób realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie

Rodzaje działań

4.4.1. Realizacja specjalistycznych szkoleń (min. 100 godzin dydaktycznych)

umożliwiających uzyskanie certyfikatu specjalisty w obszarze przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

Realizatorzy zadania: organizacje pozarządowe, uczelnie przy wsparciu merytorycznym

jednostki samorządu terytorialnego – szczebel wojewódzki.

Wskaźniki



liczba zrealizowanych szkoleń,



liczba osób uczestniczących w szkoleniach,



liczba osób, które uzyskały certyfikat specjalisty.

Termin realizacji: 2021 r.

4.4.2. Wdrożenie systemu wsparcia dla osób pracujących bezpośrednio z osobami

doznającymi przemocy w rodzinie i z osobami stosującymi przemoc, w formie

m.in. superwizji, coachingu, doradztwa, grup wsparcia

Realizatorzy zadania: jednostki samorządu terytorialnego – szczebel gminny, powiatowy

i wojewódzki.

Wskaźniki



liczba osób poddanych różnym formom poradnictwa i wsparcia psychologicznego,



liczba zrealizowanych spotkań superwizyjnych,



liczba osób uczestniczących w spotkaniach superwizyjnych.

Termin realizacji: 2021 r.

VII. Przewidywane skutki finansowe

Realizacja Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie została zaprojektowana

na rok 2021.

Budżet Programu w trakcie jego funkcjonowania będzie kształtował się następująco



diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie

150 000 zł



ogólnopolska konferencja

50 000 zł



utrzymanie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar

przemocy w rodzinie



15 895 200 zł

realizacja programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

dla osób stosujących przemoc w rodzinie



3 600 000 zł

realizacja programów psychologiczno-terapeutycznych dla

osób stosujących przemoc w rodzinie



1 112 800 zł

dofinansowanie szkoleń z zakresu przeciwdziałania

przemocy w rodzinie



1 600 000 zł

utrzymanie całodobowej, bezpłatnej ogólnopolskiej linii

telefonicznej dla ofiar przemocy w rodzinie

340 000 zł

Razem: 22 748 000 zł

Nakłady budżetu państwa na rok 2021 w związku z uchwaleniem Krajowego Programu

Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie zostały zawarte w załączniku nr 1 do Programu.

VIII. Przewidywane efekty realizacji Programu

Zakłada się, że zadania realizowane w ramach Programu doprowadzą do zwiększenia

skuteczności pomocy i wsparcia osobom i rodzinom zagrożonym i dotkniętym przemocą

przez



podniesienie świadomości społecznej w obszarze przeciwdziałania przemocy w rodzinie

oraz zwiększenie wiedzy na temat mechanizmów i skutków przemocy,



rozwój, wzmocnienie i upowszechnienie działań profilaktycznych w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie,



podniesienie jakości usług świadczonych na rzecz osób i rodzin zagrożonych bądź

doświadczających przemocy,



zwiększenie dostępności do pomocy specjalistycznej osobom i rodzinom doświadczającym

przemocy, w tym zapewnienie miejsc w całodobowych placówkach udzielających

pomocy,



zintensyfikowanie i podniesienie jakości działań w stosunku do osób stosujących

przemoc w rodzinie, w tym rozwój

 programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych,

 programów psychologiczno-terapeutycznych,

 innych – uzupełniających korekcję i terapię osób stosujących przemoc w rodzinie,



podniesienie kwalifikacji i wzrost kompetencji osób zajmujących się świadczeniem usług

dla osób i rodzin zagrożonych i dotkniętych przemocą oraz osób ją stosujących.

IX.

Poz. 235

Sposób monitorowania i sprawozdawczości

Ocena jakości realizowanych w ramach Programu działań będzie odbywała się w oparciu

o prowadzony monitoring i sprawozdawczość.

Każdy z organów na szczeblu centralnym odpowiedzialnych za monitorowanie Programu

dokona analizy jakościowej i ilościowej realizacji Programu w oparciu o dane przekazane

przez podległe jednostki z uwzględnieniem wskaźników monitorowania

Wskaźniki monitorowania

Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021

Cel główny

Cele

szczegółowe

zwiększenie

skuteczności

przeciwdziałania

przemocy

w rodzinie oraz

zmniejszenie skali

tego zjawiska

w Polsce

zintensyfikowanie

działań

profilaktycznych

w zakresie

przeciwdziałania

przemocy

w rodzinie

zwiększenie

dostępności

i skuteczności

ochrony oraz

wsparcia osób

dotkniętych

przemocą

w rodzinie

zwiększenie

skuteczności

oddziaływań wobec

osób stosujących

przemoc w rodzinie

Wartość wskaźnika

2019

2021

liczba rodzin objętych procedurą „Niebieska Karta”

110 740

109 458

liczba osób, które skorzystały ze wsparcia różnego rodzaju

placówek udzielających pomocy

26 953

27 500

liczba realizowanych gminnych programów przeciwdziałania

przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie

2 455

2 470

liczba realizowanych powiatowych programów przeciwdziałania

przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie

325

335

liczba realizowanych wojewódzkich programów

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

12

14

liczba specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy

w rodzinie, które stworzyły miejsca noclegowe dla osób

doznających przemocy w rodzinie

36

37

liczba utworzonych zespołów interdyscyplinarnych

2 493

2 477

liczba ogółem sporządzonych formularzy „Niebieska Karta-A”

94 716

92 861

liczba ogółem porządzonych formularzy „Niebieska Karta-C”

62 888

60 749

liczba osób stosujących przemoc w rodzinie uczestniczących

w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

5 049

4 000

liczba osób stosujących przemoc w rodzinie uczestniczących

w programach psychologiczno-terapeutycznych

1 064

1 236

liczba sporządzonych ogółem formularzy „Niebieska Karta-D”

48 299

46 006

zwiększenie

poziomu

kompetencji

przedstawicieli

instytucji

i podmiotów

realizujących

zadania z zakresu

przeciwdziałania

przemocy

w rodzinie w celu

podniesienia jakości

i dostępności

świadczonych usług

Poz. 235

liczba osób uczestniczących w szkoleniach dla przedstawicieli

służb i podmiotów realizujących zadania z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

4 061

4 100

liczba osób pracujących bezpośrednio z osobami dotkniętymi

przemocą w rodzinie i z osobami stosującymi przemoc

oddanych różnym formom poradnictwa i wsparcia

psychologicznego (superwizja, coaching, grupy wsparcia)

9 991

10 100

110

120

liczba osób uczestniczących w konferencji organizowanej przez

MRiPS

Monitorowanie realizacji Programu będzie się odbywać przez sprawozdawczość dokonywaną

w oparciu o wskaźniki działań, która w szczególności dotyczyć będzie

 instytucji pomagających osobom dotkniętym przemocą w rodzinie,

 form udzielanej pomocy takim osobom,

 form działań kierowanych do osób stosujących przemoc w rodzinie.

Zgodnie z przepisami ustawy za koordynację działań monitorujących na szczeblu centralnym

odpowiedzialny jest Krajowy Koordynator realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania

Przemocy w Rodzinie, zaś na szczeblu wojewódzkim – Wojewódzki Koordynator Krajowego

Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie.

Dane statystyczne będą opracowywane przez wszystkie szczeble samorządu terytorialnego,

tj. gminne, powiatowe, wojewódzkie a także przez wojewodów. Następnie za pośrednictwem

systemów informatycznych przekazane zostaną na szczebel centralny. Opracowanie

sprawozdań przez samorządy lokalne nastąpi nie później niż do 10 lutego następnego roku,

zaś przekazanie przez wojewodów sprawozdań na szczebel centralny nastąpi do 30 marca

następnego roku. Posłużą one jako składowa do opracowania Sprawozdania z Realizacji

Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie. Wzór sprawozdania z realizacji

Programu został zawarty w załączniku nr 2 do Programu.

Zgodnie z art. 11 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie sprawozdanie z realizacji

Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie składane jest corocznie, w terminie

do 30 września, Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej przez Radę Ministrów.

Jakość realizowanych działań będzie oceniana przez wojewodów, którzy sprawują nadzór nad

sposobem realizacji zadań przez jednostki samorządu terytorialnego, a także przez Ministerstwo

Rodziny i Polityki Społecznej w oparciu o przekazane przez wojewodów informacje zarówno

o charakterze statystycznym, jak również wynikające z przeprowadzonych kontroli, ale też na

podstawie wdrożonych przez jednostki samorządu terytorialnego innowacyjnych rozwiązań.

Ponadto, na stronach internetowych wszystkich resortów zaangażowanych w realizację

Programu, zamieszczone będą najważniejsze informacje wynikające z monitorowania

i sprawozdawczości Programu.

W ramach realizacji Programu dostępne będą, na stronach internetowych podmiotów

zaangażowanych w działania, bazy zawierające dane instytucji, z których usług mogą

skorzystać osoby dotknięte przemocą w rodzinie oraz osoby stosujące przemoc w rodzinie.

Załącznik nr 2

Wzór rocznego sprawozdania

z realizacji Krajowego Programu

Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

na rok 2021

Profilaktyka, diagnoza społeczna i edukacja społeczna

liczba opracowanych raportów dotyczących

monitoringu (diagnoza i ewaluacja)

zjawiska przemocy w rodzinie na terenie

województwa

liczba przeprowadzonych lokalnych

diagnoz zjawiska przemocy w rodzinie

liczba opracowanych diagnoz, badań,

ekspertyz

Wskaźnik

Razem

MRiPS

1.2.1. Prowadzenie

ogólnopolskich kampanii

społecznych

Rodzaj działania

liczba kampanii

Wskaźnik

Razem

MRiPS

MS

Podmiot odpowiedzialny

KRRiT

(MKDNiS)

Pełnomocnik

Rządu ds.

Równego

Traktowania

1.2. Podniesienie poziomu wiedzy i świadomości społecznej w zakresie przyczyn i skutków przemocy w rodzinie (art. 8 pkt 2 w związku

z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy)

1.1.3. Monitorowanie zjawiska przemocy w rodzinie na obszarze

województwa (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy)

1.1.1. Opracowywanie diagnoz i prowadzenie badań, ekspertyz

oraz analiz dotyczących zjawiska przemocy w rodzinie

i czynników z nią skorelowanych (art. 8 pkt 1 ustawy)

1.1.2. Diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie na obszarze

gminy, powiatu i województwa, w tym w odniesieniu do gmin,

ustalenie odsetka populacji rodzin zagrożonych przemocą

w rodzinie

Rodzaj działania

Podmiot odpowiedzialny/

wartość wskaźnika

1.1. Poszerzenie wiedzy ogółu społeczeństwa, w tym zainteresowanych służb, na temat zjawiska przemocy w rodzinie

1.

Razem Ministerstwa

liczba kampanii

liczba zorganizowanych

1.2.2. Organizowanie

konferencji

ogólnopolskiej konferencji

w zakresie przeciwdziałania liczba osób

uczestniczących

przemocy w rodzinie

w konferencjach

1.2.3. Współpraca między

liczba zrealizowanych

organami samorządu

działań

terytorialnego a kościołami

lub związkami

wyznaniowymi na danym

terenie, w celu

wprowadzenia elementów

informacji i edukacji na

liczba osób, którym

temat zjawiska przemocy

udzielono informacji

w rodzinie w ramach

dotyczących

działania poradni

przeciwdziałania

prowadzonych przez

przemocy w rodzinie

kościoły lub związki

wyznaniowe lub do

programów nauk

przedmałżeńskich (art. 9

ust. 1 ustawy)

1.2.1. Prowadzenie

lokalnych kampanii

społecznych

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

liczba osób, którym

udzielono informacji

dotyczących

przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

Wskaźnik

X

liczba zrealizowanych

działań

1.3.1. Promowanie w środkach masowego przekazu

programów skierowanych do dzieci i młodzieży

wolnych od przemocy i pozbawionych treści

przemocowych

Rodzaj działania

liczba programów, filmów i audycji

w środkach masowego przekazu promujących

treści korektywne

wdrożenie programu monitorowania

i oceny dostosowania treści programów

w środkach masowego przekazu do etapu

rozwoju dzieci i młodzieży

liczba programów dla dzieci i młodzieży,

promujących zachowania wolne od przemocy

liczba programów w środkach masowego

przekazu promujących pozbawione treści

przemocowych programy kierowane do dzieci

i młodzieży

1.3. Ograniczenie treści przemocowych w mediach

1.2.4. Współpraca między

organami samorządu

terytorialnego

a organizacjami

pozarządowymi, w celu

wprowadzenia elementów

edukacji na temat zjawiska

przemocy w rodzinie

w ramach działania

projektów prowadzonych

przez organizacje

pozarządowe

Razem

X

KRRiT

(MKDNiS)

X

X

X

X

X

Minister

Cyfryzacji

Podmiot odpowiedzialny

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

MEiN

liczba placówek

1.4.2. Prowadzenie poradnictwa,

w szczególności przez działania edukacyjne liczba programów

służące wzmocnieniu opiekuńczych

ogółem

i wychowawczych, alternatywnych wobec liczba

w tym kobiety

stosowania przemocy, metod i kompetencji osób

w tym mężczyźni

rodziców w rodzinach zagrożonych

przemocą w rodzinie (art. 6 ust. 2 pkt 2

liczba wizyt patronażowych prowadzonych przez

ustawy) oraz w stosunku do grup ryzyka,

położne podstawowej opieki zdrowotnej

np. małoletnich w ciąży

MZ

X

X

MRiPS

liczba osób, w stosunku do których prowadzono

działania

Razem

Podmiot odpowiedzialny

X

Wskaźnik

X

X

X

X

liczba opracowanych programów osłonowych oraz

edukacyjnych

1.4.1. Opracowanie programów osłonowych

oraz edukacyjnych i prowadzenie działań

dotyczących zapobiegania przemocy

w rodzinie, w szczególności wobec

dzieci, kobiet, osób starszych lub

z niepełnosprawnościami

Rodzaj działania

1.4. Poprawa jakości systemu działań profilaktycznych

1.3.3. Ograniczanie treści przemocowych

w Internecie i mediach społecznościowych

1.3.2. Ograniczanie prezentowania zjawiska

przemocy w rodzinie w środkach masowego

przekazu

liczba wystąpień Przewodniczącego KRRiT

do nadawców wzywających do zaniechania

naruszeń prawa

liczba wszczętych postępowań na skutek

wystąpień i skarg składanych do KRRiT

dotyczących emisji w mediach programów

zawierających treści przemocowe

liczba wystąpień Ministra Cyfryzacji do

podmiotów prowadzących serwisy i portale

liczba wdrożonych mechanizmów

przeciwdziałania treściom przemocowym

w Internecie i mediach społecznościowych

Wskaźnik

liczba realizowanych wojewódzkich

programów przeciwdziałania przemocy

1.5.3. Opracowanie i realizacja wojewódzkiego programu w rodzinie

przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ramowego

programu ochrony ofiar przemocy w rodzinie

opracowanie ramowych programów

ochrony ofiar przemocy w rodzinie

1.5.2. Opracowanie i realizacja powiatowego programu

liczba realizowanych powiatowych

przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar

programów

przemocy w rodzinie

1.5.1. Opracowanie i realizacja gminnego programu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar liczba realizowanych gminnych programów

przemocy w rodzinie

Rodzaj działania

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

1.5. Realizacja programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy)

2.1.4. Przesyłanie

zaktualizowanych baz danych

z danego województwa do dnia

31 lipca

2.1.3. Ewidencjonowanie

istniejącej infrastruktury

instytucji rządowych

i samorządowych, a także

podmiotów oraz organizacji

pozarządowych udzielających

pomocy osobom dotkniętym

przemocą w rodzinie

2.1.2. Funkcjonowanie zespołów

interdyscyplinarnych

2.1.1. Utworzenie zespołów

interdyscyplinarnych

Rodzaj działania

liczba przekazanych aktualnych baz danych

organom samorządu terytorialnego

kuratorowi oświaty

komendantowi oddziału Żandarmerii

Wojskowej

komendantowi wojewódzkiemu Policji

prokuratorowi regionalnemu

prezesowi sądu apelacyjnego

ogółem

aktualizowanie na stronie internetowej MRiPS baz teleadresowych podmiotów

realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

aktualizowanie na stronach internetowych wojewodów baz teleadresowych instytucji

samorządowych, podmiotów oraz organizacji pozarządowych świadczących usługi dla

osób i rodzin dotkniętych przemocą w rodzinie

liczba spotkań grup roboczych

liczba funkcjonujących w danym roku grup roboczych

liczba spotkań zespołu interdyscyplinarnego

liczba zespołów interdyscyplinarnych

Wskaźnik

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

2.1. Rozwój infrastruktury instytucji rządowych i samorządowych, a także podmiotów oraz organizacji pozarządowych udzielających

pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie oraz wypracowanie zasad współpracy

2. Ochrona i pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

Wskaźnik

liczba jednostek

oświatowych, do

których przekazano

aktualne bazy danych

liczba przekazanych

aktualnych baz

Wskaźnik

2.1.6. Rozbudowa sieci i poszerzanie

oferty placówek wspierających

liczba utworzonych

i udzielających pomocy osobom

w danym roku

dotkniętym przemocą w rodzinie

Rodzaj działania

2.1.5. Upowszechnienie baz danych

przez podmioty, o których mowa

w pkt 2.1.4

Rodzaj działania

X

PK

Nazwa instytucji

X

MS

X

MSWiA

innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc dla

osób dotkniętych przemocą w rodzinie

w tym

punktów interwencji kryzysowej

ośrodków interwencji kryzysowej

domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży

ośrodków wsparcia dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie

punktów konsultacyjnych dla osób dotkniętych przemocą

w rodzinie

Razem

MEiN

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

X

MON

liczba realizowanych projektów w zakresie

pomocy osobom doświadczającym przemocy

w rodzinie

2.1.7. Nawiązywanie i wzmacnianie współpracy między

instytucjami rządowymi i samorządowymi oraz

organizacjami pozarządowymi w zakresie pomocy osobom

dotkniętym przemocą w rodzinie

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

liczba opracowanych materiałów

informacyjnych

Wskaźnik

liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie

2.2.2. Opracowanie i realizacja indywidualnych i grupowych uczestniczących w działaniach

zajęć edukacyjnych kierowanych do osób dotkniętych

indywidualnych

przemocą w rodzinie, w szczególności w zakresie podstaw

prawnych i zagadnień psychologicznych dotyczących reakcji

liczba osób dotkniętych przemocą w rodzinie

na przemoc w rodzinie

uczestniczących w działaniach grupowych

2.2.1. Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości

i form uzyskania pomocy, w szczególności: medycznej,

psychologicznej, prawnej, socjalnej, zawodowej i rodzinnej

Rodzaj działania

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

2.2. Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości i form udzielania pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie (art. 10 ust. 1

pkt 4 ustawy)

Wskaźnik

Rodzaj działania

liczba kontynuowanych w danym roku procedur

„Niebieska Karta” wszczętych w latach poprzedzających

rok sprawozdawczy

liczba wszczętych w danym roku procedur „Niebieska

Karta”, tj. liczba sporządzonych formularzy „Niebieska

Karta-A” przez przedstawicieli poszczególnych

podmiotów wszczynających procedurę

Wskaźnik

liczba rodzin objętych

w danym roku działaniami

w ramach procedury

„Niebieska Karta”

X

X

w tym ze względu na

problem przemocy

seksualnej

X

X

X

X

X

X

X

MZ

X

X

MSWIA

w tym ze względu na

problem przemocy fizycznej

MRiPS

X

Razem

Podmiot odpowiedzialny

w tym ze względu na

problem przemocy

psychicznej

liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-A”

2.3.1. Realizacja procedury dokumentujących kolejne zdarzenie stosowania przemocy

w sprawach toczących się procedur „Niebieska Karta”

„Niebieska Karta” przez

uprawnione podmioty

ogółem

Rodzaj działania

2.3.1. Realizacja procedury „Niebieska Karta” przez uprawnione podmioty

2.3. Udzielanie pomocy i wsparcia osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

X

X

X

X

X

X

MEiN

X

X

X

X

X

X

MKDNiS

X

X

X

X

X

X

w tym

niepełnosprawni

w tym starsi

ogółem

w tym

dziewczynki

X

X

X

ogółem

w tym

niepełnosprawne

X

w tym starsze

X

X

w tym

niepełnosprawne

w tym chłopcy

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

ogółem

liczba wypełnionych formularzy „Niebieska Karta-C”

w tym dzieci

liczba osób

doświadczających

przemocy

w rodzinie,

w tym mężczyźni

objętych w danym

roku działaniami

w ramach

procedury

„Niebieska Karta”

w tym kobiety

ogółem

liczba osób w rodzinach objętych w danym roku

działaniami w ramach procedury „Niebieska Karta”

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie

korzystających z różnorodnych

form wsparcia

liczba osób uczestniczących

w grupach wsparcia, grupach

samopomocowych

liczba osób objętych pomocą

w formie poradnictwa

w tym liczba osób

korzystających z porad za

pośrednictwem środków

2.3.2. Realizowanie przez instytucje publiczne

komunikowania się na

zajmujące się pomocą osobom dotkniętym

odległość

przemocą w rodzinie pomocy

w formie poradnictwa medycznego,

psychologicznego, prawnego, socjalnego,

zawodowego i rodzinnego

Rodzaj działania

ogółem

w tym

ogółem

dzieci

mężczyźni

kobiety

ogółem

dzieci

mężczyźni

kobiety

ogółem

Wskaźnik

zawodowego i rodzinnego

medycznego

socjalnego

prawnego

pedagogicznego

psychologicznego

Razem

MRiPS

Podmiot

odpowiedzialny

2.3.2. Realizowanie przez instytucje publiczne zajmujące się pomocą osobom dotkniętym przemocą w rodzinie pomocy w formie

poradnictwa medycznego, psychologicznego, pedagogicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego, terapii indywidualnej

lub grupowej, pomocy w formie wsparcia lub innych grup samopomocowych

liczba opracowanych

i zrealizowanych programów

terapeutycznych dla osób

dotkniętych przemocą

w rodzinie

liczba osób uczestniczących

w programie terapeutycznym

osób dotkniętych przemocą

w rodzinie

liczba osób, które uczestniczyły

w terapii indywidualnej

psychologicznej (terapeutycznej)

liczba grup terapeutycznych

liczba osób, które ukończyły

programy terapeutyczne

liczba grup wsparcia

liczba osób uczestniczących

w grupach wsparcia

liczba punktów konsultacyjnych

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z punktów

konsultacyjnych

2.3.3. Realizacja form pomocy programów

terapeutycznych i pomocy psychologicznej,

pedagogicznej, prawnej, socjalnej, rodzinnej

dla osób dotkniętych przemocą

w rodzinie

2.3.4. Zapewnienie osobom dotkniętym

przemocą w rodzinie pomocy

przez punkty konsultacyjne

ogółem

w tym kobiety

w tym niepełnosprawne

w tym starsze

ogółem

w tym mężczyźni w tym niepełnosprawni

w tym starsi

ogółem

w tym dziewczynki

w tym dzieci

w tym chłopcy

w tym niepełnosprawne

ogółem

2.3.5. Zapewnienie osobom dotkniętym

przemocą w rodzinie pomocy w ośrodkach

wsparcia oraz w ośrodkach interwencji

kryzysowej (art. 6 ust. 2 pkt 3 ust. 3 pkt 3 i 4

ustawy)

w tym

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z miejsc

całodobowych w gminnych

ośrodkach wsparcia

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie,

które skorzystały z pomocy

w gminnych ośrodkach

wsparcia

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

w tym dzieci

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym mężczyźni w tym niepełnosprawni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

ogółem

w tym starsi

w tym mężczyźni w tym niepełnosprawni

w tym kobiety

ogółem

liczba gminnych ośrodków wsparcia

w tym: liczba gminnych ośrodków wsparcia

z miejscami całodobowymi

liczba miejsc w gminnych ośrodkach wsparcia

w tym

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z miejsc

całodobowych w powiatowych

ośrodkach wsparcia

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z pomocy

w powiatowych ośrodkach

wsparcia

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

w tym dzieci

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym mężczyźni w tym niepełnosprawni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

ogółem

w tym starsi

w tym mężczyźni w tym niepełnosprawni

w tym kobiety

ogółem

w tym: liczba powiatowych ośrodków wsparcia

z miejscami całodobowymi

liczba miejsc w powiatowych ośrodkach wsparcia

liczba powiatowych ośrodków wsparcia

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z miejsc

całodobowych w domach dla

matek z małoletnimi dziećmi

i kobiet w ciąży

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z pomocy

w domach dla matek

z małoletnimi dziećmi i kobiet

w ciąży

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

liczba domów dla matek z małoletnimi dziećmi

i kobiet w ciąży

liczba miejsc w domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży

w tym

liczba osób dotkniętych

przemocą

w rodzinie, które skorzystały

z miejsc całodobowych

w ośrodkach interwencji

kryzysowej

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z pomocy

w ośrodkach interwencji

kryzysowej

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym: liczba ośrodków interwencji kryzysowej

z miejscami całodobowymi

liczba miejsc w ośrodkach interwencji kryzysowej

liczba ośrodków interwencji kryzysowej

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym

liczba osób dotkniętych

przemocą

w rodzinie, które skorzystały

z miejsc całodobowych

w punktach interwencji

kryzysowej

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z pomocy

w punktach interwencji

kryzysowej

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym

liczba punktów interwencji kryzysowej

w tym

liczba punktów interwencji kryzysowej z miejscami całodobowymi

liczba miejsc w punktach interwencji kryzysowej

w tym

liczba osób dotkniętych

przemocą

w rodzinie, które skorzystały

z miejsc całodobowych

w innych placówkach

świadczących specjalistyczną

pomoc dla osób dotkniętych

przemocą

w rodzinie

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z pomocy

w innych placówkach

świadczących specjalistyczną

pomoc dla osób dotkniętych

przemocą w rodzinie

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

ogółem

w tym dziewczynki

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

w tym starsze

ogółem

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

w tym starsi

ogółem

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym starsze

ogółem

liczba innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc dla osób

dotkniętych przemocą w rodzinie

w tym: liczba innych placówek świadczących specjalistyczną pomoc dla osób

dotkniętych przemocą w rodzinie z miejscami całodobowymi

liczba miejsc w innych placówkach świadczących specjalistyczną pomoc dla

osób dotkniętych przemocą w rodzinie

ogółem

2.3.6. Zapewnienie osobom dotkniętym

przemocą w rodzinie całodobowych miejsc

w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla

ofiar przemocy w rodzinie

w tym

liczba osób dotkniętych

przemocą

w rodzinie, które skorzystały

z miejsc całodobowych

w specjalistycznych ośrodkach

wsparcia dla ofiar przemocy

w rodzinie

liczba osób dotkniętych

przemocą w rodzinie, które

skorzystały z pomocy

w specjalistycznych ośrodkach

wsparcia dla ofiar przemocy

w rodzinie

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym dzieci

w tym

mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym dzieci

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

ogółem

w tym starsze

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym niepełnosprawne

w tym chłopcy

w tym dziewczynki

ogółem

w tym starsi

w tym mężczyźni w tym niepełnosprawni

w tym kobiety

ogółem

liczba miejsc w specjalistycznych ośrodkach wsparcia dla ofiar przemocy

w rodzinie

liczba specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie

inny

całodobowy

Wskaźnik

liczba rozmów i interwencji

czas dostępności telefonu

liczba ogólnopolskich linii telefonicznych dla osób

doznających przemocy w rodzinie

Wskaźnik

Razem

inny

całodobowy

liczba dzieci

przesłuchanych

w przyjaznych pokojach

przesłuchań

dziewczynki

chłopcy

ogółem

liczba przyjaznych pokoi przesłuchań

Wskaźnik

liczba przeprowadzonych rozmów i interwencji

czas dostępności telefonu

Razem

Razem

MS

Podmiot odpowiedzialny

MRiPS

MZ

MSWiA

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

X

MSWiA

Wartość wskaźnika wskazana przez

liczba lokalnych linii telefonicznych dla osób doznających przemocy w rodzinie

2.3.9. Wzmacnianie ochrony osób

dotkniętych przemocą

w rodzinie w toku postępowania

karnego przez przesłuchiwanie dzieci

w przyjaznych pokojach przesłuchań

Rodzaj działania

2.3.8. Tworzenie i zwiększanie

zakresu działania oraz

dostępności do lokalnych

i regionalnych telefonów

zaufania, informacyjnych dla

osób dotkniętych przemocą

w rodzinie

Rodzaj działania

2.3.7. Tworzenie i zwiększanie zakresu

działania oraz dostępności do

ogólnopolskich telefonów zaufania,

interwencyjnych lub informacyjnych dla

osób dotkniętych przemocą w rodzinie oraz

kontynuowanie działalności całodobowej,

bezpłatnej ogólnopolskiej linii telefonicznej

dla ofiar przemocy w rodzinie

Rodzaj działania

2.4.1. Badanie

skuteczności pomocy

udzielanej rodzinom

dotkniętym przemocą

Rodzaj działania

dziewczynki

chłopcy

ogółem

Wskaźnik

liczba zakończonych procedur „Niebieska Karta”, z uwagi na brak zasadności

podejmowania działań

liczba osób monitorowanych ogółem

po opuszczeniu

ogółem

specjalistycznych ośrodków

wsparcia dla ofiar przemocy w tym kobiety

w tym niepełnosprawne

w rodzinie, u których

w tym starsze

przemoc w rodzinie ustała

liczba zakończonych procedur „Niebieska Karta”, z uwagi na ustanie przemocy w rodzinie

Wskaźnik

liczba lokali socjalnych przyznanych osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

w pierwszej kolejności

liczba uchwał organów samorządu terytorialnego umożliwiających przyznanie

lokali socjalnych w pierwszej kolejności osobom dotkniętym przemocą

liczba dzieci umieszczonych w placówce opiekuńczo-wychowawczej

liczba dzieci umieszczonych u innej, niezamieszkującej wspólnie osoby najbliższej,

w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

liczba dzieci umieszczonych w rodzinie zastępczej

liczba dzieci, które zostały odebrane

z rodziny w razie bezpośredniego

zagrożenia życia lub zdrowia

w związku z przemocą w rodzinie

2.4. Monitoring skuteczności działań pomocowych

2.3.11. Tworzenie warunków

umożliwiających osobom

dotkniętym przemocą

w rodzinie otrzymanie

w pierwszej kolejności

mieszkań socjalnych

2.3.10. Zapewnianie

bezpieczeństwa krzywdzonym

dzieciom w trybie art. 12a

ustawy

Rodzaj działania

MRiPS

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

Razem

Podmiot odpowiedzialny

w tym niepełnosprawne

ogółem

w tym starsi

w tym niepełnosprawni

2.4.2. Nadzór nad

realizacją zadań z zakresu liczba przeprowadzonych kontroli zadań realizowanych przez samorządy w obszarze

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

realizowanych przez

samorząd gminny,

liczba stwierdzonych nieprawidłowości

powiatowy

i województwa

liczba raportów i analiz czynników sprzyjających i utrudniających skuteczną pomoc

osobom dotkniętym przemocą w rodzinie

w tym dzieci

w tym mężczyźni

ogółem

aktualizowanie na stronach internetowych Ministerstwa Rodziny, Pracy

i Polityki Społecznej baz teleadresowych podmiotów realizujących programy

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych oraz programy

psychologiczno-terapeutyczne dla osób stosujących przemoc w rodzinie

Wskaźnik

3.1.2. Przesyłanie informatorów

zawierających aktualne bazy

teleadresowe z danego powiatu,

o których mowa w pkt 3.1.1,

właściwym miejscowo prezesom

sądów rejonowych, prokuratorom

rejonowym, komendantom

powiatowych/miejskich Policji oraz

wchodzącym w obręb powiatu

gminom dwa razy do roku do dnia

31 stycznia i do dnia 31 lipca

przekazanie aktualnego

informatora w wersji

elektronicznej właściwym

miejscowo

wchodzącym w obręb powiatu gminom

komendantom powiatowych/miejskich

Policji

Komendantom jednostek Żandarmerii

Wojskowej

prokuratorom rejonowym

prezesom sądów rejonowych

ogółem

3.1.1. Ewidencjonowanie instytucji

rządowych i samorządowych,

podmiotów oraz organizacji

aktualizowanie na stronach internetowych powiatów (starostwo powiatowe)

pozarządowych, które realizują

informatora zawierającego bazy teleadresowe podmiotów oraz organizacji

wszelkie działania adresowane do

osób stosujących przemoc w rodzinie pozarządowych realizujących oddziaływania wobec osób stosujących przemoc

w rodzinie, wraz ze wskazaniem zakresu oddziaływań wobec sprawców

przemocy w rodzinie

Rodzaj działania

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

3.1. Tworzenie i rozszerzanie ofert oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie, realizowanych przez instytucje rządowe

i samorządowe, a także podmioty oraz organizacje pozarządowe, a także wypracowanie i doskonalenie zasad współpracy między

tymi instytucjami i podmiotami oraz organizacjami pozarządowymi i wdrażanie do realizacji

3. Oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie

liczba przekazanych sędziom,

zespołom kuratorskiej służby

sądowej, prokuratorom oraz

funkcjonariuszom Policji oraz

Żandarmerii Wojskowej aktualnych

informatorów w wersji papierowej

i/lub elektronicznej

umieszczenie informatorów na

stronach internetowych gmin, sądów

i prokuratur rejonowych, komend

Policji powiatowych i miejskich,

jednostek żandarmerii wojskowej

dwa razy do roku do dnia 15 lutego

i do dnia 15 sierpnia

Wskaźnik

Razem

X

MRiPS

MS

3.2.1. Oddziaływanie wobec osób stosujących

przemoc w rodzinie, w tym w ramach

procedury „Niebieska Karta”

Rodzaj działania

liczba wszczętych postępowań przygotowawczych

w sprawach związanych z przemocą w rodzinie

liczba wypełnionych formularzy

„Niebieska Karta-D”

liczba osób objętych procedurą „Niebieska Karta”,

wskazanych jako osoby, wobec których istnieje

podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie

Wskaźnik

Razem

MSWiA

X

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

PK

Podmiot odpowiedzialny

3.2.1. Interweniowanie oraz reagowanie właściwych służb na stosowanie przemocy w rodzinie

3.1.3. Rozpowszechnienie

informatorów przez podmioty,

o których mowa w pkt 3.1.2,

w podległych im pionach

organizacyjnych

Rodzaj działania

X

X

MSWIA

MON

3.2.2. Uniemożliwienie

kontaktowania się osób

stosujących przemoc

w rodzinie z osobami

dotkniętymi przemocą

przez

– zatrzymywanie osób

stosujących przemoc

w rodzinie,

– stosowanie przez

prokuratora oraz

występowanie do sądu

o zastosowanie wobec osób,

co do których istnieje

podejrzenie, że stosują

przemoc w rodzinie,

Rodzaj działania

X

dozoru Policji z zakazem kontaktowania

z osobą dotkniętą przemocą w rodzinie

(art. 275 § 2 kpk)

X

X

mężczyźni

nakazania opuszczenia lokalu zajmowanego

wspólnie z osobą najbliższą (art. 275a kpk)

X

kobiety

X

X

ogółem

MS

liczba zastosowanych przez

dozoru Policji pod warunkiem opuszczenia

prokuratora środków

lokalu zajmowanego wspólnie z

zapobiegawczych

pokrzywdzonym (art. 275 § 3 kpk)

w przedmiocie

liczba zatrzymanych osób,

co do których istnieje

podejrzenie, że stosują

przemoc w rodzinie

Razem

X

liczba zakończonych postępowań w sprawach

związanych z przemocą w rodzinie przez

umorzenie postępowania

X

X

X

PK

X

X

X

MSWiA

Podmiot odpowiedzialny

X

liczba zakończonych postępowań

przygotowawczych w sprawach związanych

z przemocą w rodzinie przez sporządzenie aktu

oskarżenia

Wskaźnik

X

liczba postanowień o odmowie wszczęcia

dochodzenia w sprawach związanych z przemocą

w rodzinie

X

X

X

X

X

MON

środków zapobiegawczych,

w szczególności

w przedmiocie dozoru Policji

z zakazem kontaktowania

z osobą dotkniętą przemocą

w rodzinie, a także

nakazania opuszczenia

wspólnie zajmowanego

mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia

lub zakazania zbliżania się

do mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia,

ewentualnie tymczasowego

aresztowania,

– występowanie do sądu

o zastosowanie wobec osób

stosujących przemoc

w rodzinie środków karnych

lub probacyjnych

polegających na obowiązku

powstrzymywania się od

przebywania w określonych

miejscach, kontaktowania

się lub zbliżania do

pokrzywdzonego, nakazie

opuszczenia wspólnie

zajmowanego mieszkania

i jego bezpośredniego

otoczenia lub zakazie

liczba wniosków, w tym

z art. 335 § 1 kpk, ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania

karnego (Dz. U. z 2020 r.

poz. 30, z późn. zm.), do

sądu w przedmiocie

zastosowania środków

karnych lub probacyjnych

w przedmiocie

liczba złożonych przez

prokuratora wniosków do

sądu o zastosowanie lub

przedłużenie środków

zapobiegawczych

w przedmiocie

X

uczestnictwa

w programach

środki probacyjne

korekcyjno-edukacyjnych

X

środki probacyjne

X

X

środki karne

środki probacyjne

X

środki probacyjne

X

X

środki karne

X

środki probacyjne

środki karne

nakazu opuszczenia

lokalu zajmowanego

wspólnie

z pokrzywdzonym

zakazu zbliżania się do

określonych osób

zakazu kontaktowania

się z określonymi

osobami

X

X

zastosowania tymczasowego aresztowania

środki karne

X

przedłużenia nakazu opuszczania lokalu

mieszkalnego zajmowanego wspólnie

z pokrzywdzonym na dalsze okresy

obowiązku

powstrzymania się od

przebywania

w określonych

środowiskach lub

miejscach

X

zastosowania nakazania opuszczenia lokalu

zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

zbliżania się do mieszkania

i jego bezpośredniego

otoczenia,

– opracowywanie

i wydawanie przez

Prokuratora Generalnego

zgodnie z art. 8a ustawy

o przeciwdziałaniu

przemocy w rodzinie, co

najmniej raz na dwa lata

wytycznych dotyczących

zasad postępowania

powszechnych jednostek

organizacyjnych prokuratury

w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

i uwzględnieniu w nich

zasad stosowania ww.

środków zapobiegawczych

liczba orzeczeń sądowych

uwzględniających wnioski

kuratorów sądowych

o zastosowanie przez sąd

środków probacyjnych

polegających na

liczba wniosków kuratorów

sądowych o zastosowanie

przez sąd w postępowaniu

wykonawczym środków

probacyjnych polegających

na

liczba podjętych przez sąd

decyzji o uwzględnieniu

wniosków prokuratora o

X

X

obowiązku powstrzymywania się od zbliżania

do pokrzywdzonego

obowiązku opuszczenia przez osobę stosującą

przemoc w rodzinie lokalu zajmowanego

wspólnie z pokrzywdzonym

X

obowiązku powstrzymywania się od

przebywania w określonych miejscach

X

X

obowiązku opuszczenia przez osobę stosującą

przemoc w rodzinie lokalu zajmowanego

wspólnie z pokrzywdzonym

obowiązku powstrzymywania się od

kontaktowania się z pokrzywdzonym

X

obowiązku powstrzymywania się od zbliżania

do pokrzywdzonego

X

obowiązku powstrzymywania się od

przebywania w określonych miejscach

X

X

zastosowanie tymczasowego aresztowania

obowiązku powstrzymywania się od

kontaktowania się z pokrzywdzonym

X

X

przedłużenie nakazu opuszczania lokalu

mieszkalnego zajmowanego wspólnie

z pokrzywdzonym na dalsze okresy

zastosowanie nakazania opuszczenia lokalu

zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

liczba wydanych przez

funkcjonariuszy

Żandarmerii Wojskowej

liczba wydanych przez

funkcjonariuszy Policji

X

zakazów zbliżania się do mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia

3.2.3. Orzecznictwo

sądów powszechnych,

w szczególności

– w zakresie prawa

karnego, w odniesieniu

do kar, środków karnych,

probacyjnych i innych

oddziaływań, wobec osób

stosujących przemoc

w rodzinie

Rodzaj działania

liczba osób

oskarżonych

o stosowanie

przemocy

w rodzinie

uniewinnieni

skazani

osądzeni

w tym art. 207 kk

ogółem

w tym mężczyźni

w tym kobiety

w tym art. 207 kk

w tym mężczyźni

w tym kobiety

ogółem

w tym art. 207 kk

ogółem

X

nakazów opuszczenia wspólnie zajmowanego

mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia

X

X

X

X

X

X

MS

Podmiot odpowiedzialny

Razem

X

zakazów zbliżania się do mieszkania i jego

bezpośredniego otoczenia

Wskaźnik

X

3.2.3. Monitoring orzecznictwa sądów powszechnych

Zastosowanie nakazu

opuszczenia wspólnie

zajmowanego mieszkania

i jego bezpośredniego

otoczenia lub zakazu

zbliżania się do mieszkania

i jego bezpośredniego

otoczenia

nakazów opuszczenia wspólnie zajmowanego

mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia

X

X

liczby

orzeczonych

środków

karnych

i probacyjnych

liczba osób

stosujących

przemoc

w rodzinie,

wobec których

orzeczono kary

zakaz kontaktowania się

z określonymi osobami

obowiązek powstrzymania się od

przebywania w określonych

środowiskach lub miejscach

w tym pozbawienia wolności

z warunkowym zawieszeniem

pozbawienia wolności

ograniczenia wolności

grzywny

umorzono postępowanie

warunkowo umorzone postępowanie

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki probacyjne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki karne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki probacyjne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki karne

w tym art. 207 kk

ogółem

w tym art. 207 kk

ogółem

w tym art. 207 kk

ogółem

w tym art. 207 kk

ogółem

w tym art. 207 kk

ogółem

w tym art. 207 kk

ogółem

– prawa rodzinnego

i opiekuńczego

w przedmiocie władzy

rodzicielskiej

liczba orzeczeń

w zakresie

władzy

rodzicielskiej

z uwagi na

stosowanie

przemocy

w rodzinie

pozbawienie władzy rodzicielskiej

(art. 111 kro)

ograniczenie władzy rodzicielskiej

(art. 109 § 2 kro)

uczestnictwo

w programach

korekcyjno-edukacyjnych

nakaz opuszczenia lokalu

zajmowanego wspólnie

z pokrzywdzonym

zakaz zbliżania się do określonych

osób

liczba dzieci

liczba orzeczeń

liczba dzieci

liczba orzeczeń

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki probacyjne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki probacyjne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki karne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki probacyjne

w tym wobec mężczyzn

w tym wobec kobiet

środki karne

Wskaźnik

Razem

X

X

X

X

MS

X

MRiPS

X

X

PK

Podmiot odpowiedzialny

liczba orzeczeń dotyczących zobowiązania osoby stosującej przemoc w rodzinie do

opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z innym członkiem rodziny

liczba złożonych do sądu cywilnego wniosków o zobowiązanie osoby stosującej

przemoc w rodzinie do opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z innym

członkiem rodziny

liczba eksmisji z uwagi na przemoc w rodzinie (opróżnienie lokalu mieszkalnego

bez prawa do lokalu socjalnego)

liczba przekazanych Policji lub kuratorom sądowym informacji

przez pracowników socjalnych o ponownym stosowaniu przemocy

w rodzinie przez osoby uprzednio skazane za tego rodzaju

3.2.4. Aktywność

przemoc

i współdziałanie oraz

liczba przekazanych ww. organom ścigania i wymiaru

wymiana informacji

sprawiedliwości informacji przez konsultantów telefonu

między Policją,

interwencyjno-informacyjnego prowadzonego przez PARPA

kuratorską służbą

o ponownym stosowaniu przemocy w rodzinie przez osoby

sądową i innymi

uprzednio skazane za tego rodzaju przemoc

służbami w zakresie

zarządzenie wykonania

monitoringu zachowań

kary pozbawienia wolności

osób uprzednio

wobec skazanego za tego

skazanych za

liczba wniosków prokuratora do

stosowanie przemocy sądu w postępowaniu wykonawczym rodzaju przemoc,

naruszającego ponownie

w rodzinie

w przedmiocie

porządek prawny

w postaci stosowania

przemocy w rodzinie

Rodzaj działania

– prawa cywilnego

w przedmiocie nakazu

opuszczenia przez osobę

stosującą przemoc

w rodzinie lokalu

zajmowanego wspólnie

z osobą najbliższą,

a także eksmisji

X

X

MZ

X

X

X

X

odwołanie

złożone

warunkowego

zwolnienia (art. 12d

uwzględnione przez sąd

ustawy)

X

X

X

X

X

uwzględnione przez sąd

złożone

X

X

X

X

X

X

3.3.1. Opracowanie ramowych programów

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób

stosujących przemoc w rodzinie (art. 6 ust. 6 pkt 3

ustawy)

Rodzaj działania

liczba ramowych programów oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc

w rodzinie

Wskaźnik

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

3.3. Realizowanie wobec osób stosujących przemoc w rodzinie programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych zmierzających do

zaprzestania przemocy w rodzinie (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy)

liczba

wniosków

kuratorów

sądowych do

sądu o

zarządzenie

wykonania

warunkowo

zawieszonej kary

pozbawienia

wolności (art. 12d

ustawy)

odwołanie warunkowego

zwolnienia wobec

skazanego za tego rodzaju

przemoc, naruszającego

ponownie porządek prawny

w postaci stosowania

przemocy w rodzinie

Wskaźnik

liczba edycji programów oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych

Wskaźnik

liczba wniosków prokuratora z art. 335 § 1 kpk

o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

liczba wniosków prokuratora z art. 335 § 2 kpk

o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

liczba wniosków prokuratora do sądu o zastosowanie

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych w toku

3.3.3. Zwiększanie udziału osób

postępowania wykonawczego

skazanych przez sąd za przemoc

liczba wniosków kuratorów sądowych do sądu

w rodzinie w oddziaływaniach

korekcyjno-edukacyjnych przez wzrost o zastosowanie oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

liczby wniosków kierowanych do sądu w toku postępowania wykonawczego

liczba wniosków dyrektorów zakładów karnych do sądu

w tym przedmiocie

penitencjarnego o nałożenie obowiązku uczestnictwa

skazanego w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych

po odbyciu kary, w przypadku udzielenia warunkowego

przedterminowego zwolnienia, jeżeli skazany nie został

objęty takim programem w trakcie pobytu w zakładzie

karnym

Rodzaj działania

3.3.2. Opracowanie i realizacja

programów oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych dla osób

stosujących przemoc w rodzinie

– w warunkach wolnościowych,

– w jednostkach penitencjarnych

Rodzaj działania

Razem

Razem

X

X

X

MS

Podmiot odpowiedzialny

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

X

X

PK

MS

3.3.5. Monitoring orzecznictwa sądów

powszechnych w zakresie oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych wobec osób

stosujących przemoc w rodzinie oraz

wykonania tego typu orzeczeń

Rodzaj działania

3.3.4. Zapewnienie dostępu do programów

korekcyjno-edukacyjnych w każdym

powiecie przez całoroczną dostępność

miejsc w realizowanych programach

Rodzaj działania

liczba osób, które ukończyły

programy oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych

liczba osób, które przystąpiły

do programów oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych

mężczyźni

kobiety

ogółem

mężczyźni

kobiety

ogółem

liczba skierowań do uczestnictwa

w ww. programach

liczba orzeczeń nakładających na osoby stosujące przemoc

w rodzinie obowiązek uczestnictwa w oddziaływaniach

korekcyjno-edukacyjnych

Wskaźnik

liczba powiatów, w przypadku których dostępność

uczestnictwa w programach korekcyjno-edukacyjnych jest

całoroczna

Wskaźnik

MRiPS

Razem

MS

Podmiot odpowiedzialny

Razem

Podmiot odpowiedzialny

liczba podmiotów realizujących programy oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych

Wskaźnik

Wskaźnik

liczba osób stosujących przemoc w rodzinie, które

3.3.7. Badanie skuteczności

po ukończeniu programu

programów oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnego powróciły do zachowań

korekcyjno-edukacyjnych

polegających na stosowaniu przemocy w rodzinie

kierowanych do osób

stosujących przemoc w rodzinie

przez monitorowanie ich

liczba osób osadzonych, poddanych

zachowań przez okres do 3 lat oddziaływaniom korekcyjno-edukacyjnym, które

po ukończeniu programu

w ciągu 3 lat zostały ponownie osadzone z uwagi

korekcyjno-edukacyjnego

na popełnienie czynu podobnego

Rodzaj działania

X

X

X

ogółem

kobiety

mężczyźni

X

mężczyźni

MS

X

MRiPS

kobiety

Razem

Podmiot odpowiedzialny

MRiPS

X

mężczyźni

kobiety

ogółem

mężczyźni

kobiety

ogółem

Razem

Podmiot odpowiedzialny

ogółem

liczba osób, które ukończyły programy oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych

3.3.6. Monitoring udziału osób

stosujących przemoc w rodzinie

liczba osób, które przystąpiły do programów

w oddziaływaniach

oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

korekcyjno-edukacyjnych dla

osób stosujących przemoc

w rodzinie

Rodzaj działania

3.4.2. Badanie skuteczności

programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób

stosujących przemoc w rodzinie

liczba osób stosujących przemoc w rodzinie,

które po ukończeniu programów

psychologiczno-terapeutycznych powróciły

do zachowań polegających na stosowaniu przemocy

w rodzinie

liczba osób, które ukończyły programy

psychologiczno-terapeutyczne

mężczyźni

kobiety

ogółem

mężczyźni

kobiety

ogółem

mężczyźni

kobiety

ogółem

liczba podmiotów realizujących programy psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie

Wskaźnik

3.4.1. Monitorowanie udziału osób liczba osób, które przystąpiły do programów

psychologiczno-terapeutycznych

stosujących przemoc w rodzinie

w psychologiczno-terapeutycznych

dla osób stosujących przemoc

w rodzinie

Rodzaj działania

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

3.4. Realizowanie programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc w rodzinie zmierzających do zmiany

wzorców zachowań

3.5.1. Opracowanie i realizacja oddziaływań

edukacyjnych lub/i wspierających dla osób

stosujących przemoc w rodzinie, które ukończyły

program korekcyjno-terapeutyczny lub

psychologiczno-terapeutyczny

Rodzaj działania

liczba osób uczestniczących w programach

wspierających w powiatach

liczba programów wspierających realizowanych

w powiatach

liczba osób uczestniczących w programach

wspierających w gminach

liczba programów wspierających realizowanych

w gminach

Wskaźnik

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

3.5. Realizowanie programów wspierających dla osób stosujących przemoc w rodzinie zmierzających do utrwalania i wzmocnienia

zmian zapoczątkowanych oddziaływaniami korekcyjno-edukacyjnymi lub psychologiczno-terapeutycznymi

liczba podjętych decyzji

dotyczących wprowadzenia

właściwych treści do programów

kształcenia zawodowego

Wskaźnik

liczba uczestników szkoleń

4.1.1. Wprowadzenie

i realizowanie treści dotyczących liczba realizowanych programów

zapobiegania, rozpoznawania

i reagowania na przypadki

liczba osób objętych treściami

przemocy w rodzinie do

programowymi

programów kształcenia

zawodowego i ich realizacja

liczba przeprowadzonych szkoleń

Rodzaj działania

Razem

X

X

X

X

X

MRiPS

X

X

MS

X

X

MSWiA

X

X

X

MZ

Podmiot odpowiedzialny

MEiN

X

X

MKDNiS

4.1. Wzmacnianie jakości kształcenia zawodowego i doskonalenia zawodowego osób przygotowujących się do realizacji zadań z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz osób realizujących te zadania

4. Podnoszenie kompetencji, rozwijanie i doskonalenie umiejętności służb i przedstawicieli podmiotów realizujących działania z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

4.2.3. Podejmowanie działań zmierzających do

nawiązania i wzmocnienia współpracy między

służbami realizującymi zadania z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

w każdym województwie, przez

– tworzenie, prowadzenie i aktualizację baz

danych osób nadzorujących lub

koordynujących działanie poszczególnych

służb na poziomie województwa oraz

umieszczenie jej na stronach internetowych

instytucji wojewódzkich i okręgowych,

– nawiązanie współpracy między takimi

osobami w celu wypracowania wspólnej

polityki przeciwdziałania przemocy w rodzinie,

– przeprowadzanie interdyscyplinarnych

spotkań, konferencji lub szkoleń z udziałem

przedstawicieli poszczególnych służb

4.2.1. Opracowywanie i wydawanie

wytycznych dotyczących zasad postępowania

powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

4.2.2. Opracowanie materiałów

instruktażowych, zaleceń i procedur

postępowania interwencyjnego w sytuacjach

kryzysowych związanych z przemocą

w rodzinie, dla osób realizujących te zadania

Rodzaj działania

liczba interdyscyplinarnych spotkań,

konferencji lub szkoleń z udziałem

przedstawicieli poszczególnych służb

umieszczenie i aktualizacja na

stronach internetowych właściwych

instytucji bazy danych osób

nadzorujących lub koordynujących

działanie służb

opracowane materiały instruktażowe,

zalecenia i procedury w każdym

województwie

wytyczne dotyczące zasad

postępowania powszechnych

jednostek organizacyjnych

prokuratury

Wskaźnik

Razem

X

MRiPS

X

X

MS

X

PG

X

X

X

MSWiA

Podmiot odpowiedzialny

4.2. Wyznaczanie kierunków działań dla podmiotów i instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie

X

X

X

MZ

4.3.1. Diagnozowanie potrzeb

szkoleniowych członków zespołów

interdyscyplinarnych oraz grup

roboczych w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie

4.3.1. Organizowanie szkoleń, w oparciu

o wytyczne opracowane na podstawie

art. 8 pkt 5 ustawy, dla osób

realizujących zadania związane

z przeciwdziałaniem przemocy

w rodzinie, w tym przedstawicieli

– jednostek organizacyjnych pomocy

społecznej,

– gminnych komisji rozwiązywania

problemów alkoholowych,

– Policji,

– oświaty,

– ochrony zdrowia,

– sędziów, prokuratorów i kuratorów

sądowych,

– służby więziennej,

– Żandarmerii Wojskowej

– innych podmiotów mogących być

członkami zespołów

interdyscyplinarnych /grup roboczych

Rodzaj działania

liczba przeszkolonych

przedstawicieli

innych podmiotów

Żandarmerii Wojskowej

służby więziennej

kuratorów sądowych

prokuratorów

sędziów

ochrony zdrowia

oświaty

Policji

jednostek organizacyjnych pomocy

społecznej

gminnych komisji rozwiązywania

problemów alkoholowych

ogółem

liczba szkoleń w każdym województwie

liczba uczestników szkoleń z zakresu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie

liczba diagnoz potrzeb szkoleniowych

Wskaźnik

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

Razem

4.3. Podnoszenie kompetencji osób realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

liczba opracowanych programów

4.3.3. Opracowywanie i realizacja szkoleń

kierowanych do służb zajmujących się

przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie

w zakresie możliwości i form oddziaływania oraz

ich wpływu na kształtowanie postaw osób

stosujących przemoc w rodzinie

Razem

X

MS

MSWiA

Podmiot odpowiedzialny

MZ

Wskaźnik

4.4.2. Wdrożenie systemu wsparcia dla osób pracujących

bezpośrednio z osobami dotkniętymi przemocą

w rodzinie i z osobami stosującymi przemoc, w formie

m.in. superwizji, coachingu, grup wsparcia

liczba osób uczestniczących w spotkaniach

superwizyjnych

liczba zrealizowanych spotkań superwizyjnych

liczba osób poddanych różnym formom

poradnictwa i wsparcia psychologicznego

4.4.1. Realizacja specjalistycznych szkoleń (min. 100 godz. liczba zrealizowanych szkoleń

dydaktycznych) umożliwiających uzyskanie certyfikatu

liczba osób uczestniczących w szkoleniach

specjalisty w obszarze przeciwdziałania przemocy

w rodzinie

liczba osób, które uzyskały certyfikat specjalisty

Rodzaj działania

Razem

MRiPS

Podmiot odpowiedzialny

4.4. Wzmacnianie kompetencji zawodowych oraz przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu osób realizujących zadania z zakresu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie

liczba przeszkolonych osób

z każdej ze służb

liczba szkoleń

Wskaźnik

Rodzaj działania

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 5 marca 2021 r.

Poz. 235

UCHWAŁA NR 16

RADY MINISTRÓW

z dnia 1 lutego 2021 r.

w sprawie ustanowienia Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na rok 2021

Na podstawie art. 10 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2020 r. poz. 218

i 956) Rada Ministrów uchwala, co następuje

Załącznik do uchwały nr 16 Rady Ministrów

Załącznik

z dnia 1 lutego 2021 r. (poz. 235)

do uchwały nr 16

Rady Ministrów

z dnia 1 lutego 2021 r.

KRAJOWY PROGRAM PRZECIWDZIAŁANIA

PRZEMOCY W RODZINIE

NA ROK 2021

Warszawa 2021

Spis treści

Wstęp ...................................................................................................................................................... 4

I.

Cele Programu........................................................................................................................... 19

II.

Założenia Programu ................................................................................................................. 20

III.

Adresaci Programu ................................................................................................................... 21

IV.

Realizatorzy Programu............................................................................................................. 22

V.

Akty prawa krajowego oraz programy wieloletnie................................................................ 23

VI.

Obszary, kierunki i działania Programu ................................................................................ 25

Obszar 1: Profilaktyka, diagnoza społeczna i edukacja społeczna ................................................. 25

1.1. Poszerzenie wiedzy ogółu społeczeństwa, w tym zainteresowanych służb, na temat zjawiska

przemocy w rodzinie ............................................................................................................................. 25

1.2. Podniesienie poziomu wiedzy i świadomości społecznej w zakresie przyczyn i skutków

przemocy w rodzinie (art. 8 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) ......................................... 26

1.3.

Ograniczenie treści przemocowych w mediach .......................................................................... 27

1.4.

Poprawa jakości systemu działań profilaktycznych .................................................................... 29

1.5. Realizacja programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy

w rodzinie (art. 6 ust. 2 ustawy) ............................................................................................................ 30

Obszar 2: Ochrona i pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie (art. 10 ust. 1 pkt 1 i 4

ustawy).................................................................................................................................................. 31

2.1. Rozwój infrastruktury instytucji rządowych i samorządowych, a także podmiotów oraz

organizacji pozarządowych udzielających pomocy osobom dotkniętym przemocą w rodzinie oraz

wypracowanie zasad współpracy .......................................................................................................... 31

2.2. Upowszechnianie informacji w zakresie możliwości i form udzielania pomocy osobom

dotkniętym przemocą w rodzinie (art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy) ............................................................. 33

2.3.

Udzielanie pomocy i wsparcia osobom dotkniętym przemocą w rodzinie ................................. 34

2.4.

Monitoring działań pomocowych ............................................................................................... 38

Obszar 3: Oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie ................................................. 40

3.1. Tworzenie i rozszerzanie oferty oddziaływań wobec osób stosujących przemoc w rodzinie,

realizowanych przez instytucje rządowe i samorządowe, a także podmioty oraz organizacje

pozarządowe, a także wypracowywanie i doskonalenie zasad współpracy między tymi instytucjami

i podmiotami oraz organizacjami pozarządowymi i wdrażanie do realizacji........................................ 40

3.2.

Interweniowanie oraz reagowanie właściwych służb na stosowanie przemocy w rodzinie ....... 41

3.3. Realizowanie wobec osób stosujących przemoc w rodzinie programów oddziaływań

korekcyjno-edukacyjnych zmierzających do zaprzestania stosowania przemocy w rodzinie (art. 10 ust. 1

pkt 2 ustawy) ......................................................................................................................................... 45

3.4. Realizowanie programów psychologiczno-terapeutycznych dla osób stosujących przemoc

w rodzinie zmierzających do zmiany wzorców zachowań ................................................................... 47

3.5. Realizowanie programów wspierających dla osób stosujących przemoc w rodzinie

zmierzających do utrwalenia i wzmocnienia zmian zapoczątkowanych oddziaływaniami

korekcyjno-edukacyjnymi lub psychologiczno-terapeutycznymi ......................................................... 48

Obszar 4: Podnoszenie kompetencji, rozwijanie i doskonalenie umiejętności służb i przedstawicieli

podmiotów realizujących działania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie ................ 49

4.1. Wzmacnianie jakości kształcenia i doskonalenia zawodowego osób przygotowujących się do

realizacji zadań z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz osób realizujących te zadania 49

4.2. Wyznaczanie kierunków działań dla podmiotów i instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem

przemocy w rodzinie ............................................................................................................................. 50

4.3. Podnoszenie kompetencji osób realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie .............................................................................................................................................. 51

4.4. Wzmacnianie kompetencji zawodowych oraz przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu osób

realizujących zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie .............................................. 52

VII. Przewidywane skutki finansowe .............................................................................................. 54

VIII. Przewidywane efekty realizacji Programu ............................................................................. 55

IX.

Sposób monitorowania i sprawozdawczości ........................................................................... 56