Uchwała nr 27 Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2021 r. w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030
Table of Provisions (9)
Statutory Text (9 Articles)
§ 1. Przyjmuje się dokument pod nazwą Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030, zwany dalej
„Strategią”, stanowiący załącznik do niniejszej uchwały.
załącznik nr 1. W ramach działania planowane jest przeprowadzenie
analizy dotyczącej określenia potrzeb oraz ustalenia liczby interesariuszy
proponowanego wsparcia.
Planowane jest utworzenie ośrodka kompleksowego wspomagania osób
z różnymi
niepełnosprawnościami
z oddziałami
obsługującymi
makroregiony Polski oraz powołanie regionalnych przedstawicieli, którzy
będą reprezentować środowisko osób z niepełnosprawnościami.
Zadaniem
ośrodka
będzie
wsparcie
osób
z niepełnosprawnościami
w zakresie mobilności indywidualnej, w tym uzyskania uprawnień do
kierowania
pojazdami,
doskonalenia
techniki
jazdy,
urządzeń
adaptacyjnych, adaptacji pojazdu, szkolenia i egzaminowania na prawo
jazdy, pozyskania pojazdu, dofinansowania.
Ośrodek powoła zespół interdyscyplinarny do opracowania rekomendacji
związanych
z ograniczeniem
kandydatów
na
barier
kierowców,
w indywidualnej
mobilności
kierowców
i pasażerów
z niepełnosprawnościami.
Dodatkowo w ramach działania planowane są szkolenia dla lekarzy
medycyny pracy z uprawnieniami do badania kierowców, egzaminatorów,
instruktorów nauki jazdy, diagnostów Stacji Kontroli Pojazdów w zakresie
potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Zadaniem
ośrodka
będzie
również
inicjowanie
i prowadzenie
badań
naukowych oraz wprowadzanie na rynek nowych usług i produktów
w zakresie mobilności indywidualnej osób z niepełnosprawnościami.
Kompleksowe
wsparcie
indywidualnej
mobilności
osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MI
Podmioty
PIMOT, ITS, MFiPR, PFRON, MZ,
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
współpracujące
jednostki samorządu terytorialnego
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS
II. 2.4. Zapewnienie wsparcia psów przewodników i psów
asystujących
Mimo
znacznego
postępu
w kwestii
stosowania
psów
asystujących
w podnoszeniu niezależności osób z niepełnosprawnościami, Polska ciągle
jeszcze nie ma wypracowanego systemu hodowli i szkolenia tych zwierząt.
W ramach działania stworzony zostanie system szkolenia psów oraz ich
udostępniania. Nastąpi także jego wdrożenie jako elementu wsparcia dla
osób z niepełnosprawnościami. Opracowane zostaną rekomendacje dla
systemowych rozwiązań dotyczących zapewnienia osobom niewidomym
psów przewodników, a osobom z innymi niepełnosprawnościami – psów
asystujących.
Planowane
jest
także
wypracowanie
systemowych
rozwiązań w zakresie wsparcia w utrzymaniu psów przewodników oraz
psów asystujących.
Działanie zakłada również realizację kampanii społecznej w zakresie
podwyższania świadomości społeczeństwa o roli i uprawnieniach psów
przewodników i psów asystujących.
Zapewnienie wsparcia psów przewodników i psów
asystujących
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
PFRON
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Priorytety i działania
II. 3.
Dostęp
do
usług,
informacji
oraz
wiedzy
i komunikacji
II. 3.1. Rozwój różnych metod komunikowania się osób
z różnymi rodzajami niepełnosprawności oraz nowych
technologii wspomagających ten proces
W ramach działania przewiduje się utworzenie systemu certyfikacji
tłumaczy
języka
komunikowania
migowego
się.
Ponadto
oraz
rozwój
w ramach
alternatywnych
tego
działania
metod
opracowany
i wdrożony zostanie system zapewniania adekwatnych do potrzeb oraz
uwzględniających
rozwój
technologii
środków
wspierających
komunikowanie się.
Zadanie będzie realizowane przez włączanie odpowiednich narzędzi
informatycznych w ramach platformy GOV.PL – centralnej bramy do
informacji i usług państwa. Instytucje publiczne otrzymają narzędzia
umożliwiające im komunikowanie się z osobami o określonych rodzajach
niepełnosprawności,
tak
aby
mogły
w sposób
rzeczywisty
i niedyskryminujący załatwić sprawę lub mieć dostęp do informacji/oferty.
Oznacza to w pierwszej kolejności udostępnianie środków komunikacji
elektronicznej
(rozumianej
również
jako
mechanizmy
umożliwiające
kontakt w urzędzie przy użyciu np. kiosków multimedialnych).
Przygotowany zostanie sformalizowany katalog sposobów obsługi osób
z różnymi
rodzajami
Zostanie
on
niepełnosprawności
rozpowszechniony
w instytucji
a następnie
publicznej84).
wprowadzony
jako
obowiązkowy dla urzędników, którzy zostaną przeszkoleni w zakresie
stosowania tego katalogu.
84)
Np. takich jak zamieszczenie na stronach internetowych sądów katalogu usług wraz
z kartami usług świadczonych przez sąd; przygotowania Praktycznego poradnika savoirvivre wobec osób z niepełnosprawnościami; oraz przez ułatwienie dostępu do Biur Obsługi
Interesanta, Punktów Obsługi Interesanta i Punktów Informacyjnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Urzędy,
szpitale
oraz
inne
instytucje
reprezentujące
administrację
publiczną zostaną zobowiązane do udostępniania w wersji papierowej i na
stronach
internetowych
formacie),
którymi
wszystkich
dana
rodzajów
jednostka
się
druków
(w dostępnym
posługuje
w kontakcie
z obywatelem.
Planuje się również rozwój i upowszechnienie w działaniach podmiotów
publicznych wykorzystania tekstu łatwego do czytania (Easy to Read,
ETR), w celu zmniejszenia wykluczenia społecznego osób mających
trudności
ze
zrozumieniem
czytanego
tekstu,
w szczególności
osób
z niepełnosprawnością intelektualną.
Działania na rzecz zapewnienia dostępu do materiałów edukacyjnych
i ćwiczeniowych w wersji łatwej do czytania i zrozumienia planuje również
resort oświaty. Kontynuowane będą również już rozpoczęte działania
mające na celu zapewnienie dostępu do informacji niezbędnych w procesie
kształcenia osobom uczącym się w różnym wieku i z różnymi potrzebami
edukacyjnymi. Obejmują one zwiększenie dostępności podręczników
dopuszczanych
do
materiałów
na
użytku
szkolnego85),
Zintegrowanej
poszerzanie
Platformie
dostępnych
e-
Edukacyjnej
(www.epodreczniki.pl), wykonywanie adaptacji podręczników, materiałów
edukacyjnych
i ćwiczeniowych
dla
uczniów
z niepełnosprawnościami.
Ważnym elementem działań będzie również rozwijanie umiejętności
nauczycieli
w zakresie
doboru,
dostosowywania
i wykorzystywania
zróżnicowanych materiałów dydaktycznych w codziennej pracy z uczniami.
Ponadto planuje się podjęcie przez resort sprawiedliwości działań na rzecz
wprowadzenia rozwiązań proceduralnych umożliwiających obywatelowi –
stronie
85)
postępowania,
złożenie
w sądzie
i prokuraturze
Wytyczne edytorskie i językowe do opracowania podręczników oraz wytyczne do
uniwersalnego projektowania graficznego podręczników.
pisma
Priorytety i działania
procesowego
sporządzonego
w wersji
dostępnej,
w tym
także
przekazanego w formie nagrania w polskim języku migowym.
Planowane jest również podjęcie prac nad wdrożeniem usługi napisów na
żywo86) w komunikacji społecznej, w tym podczas wydarzeń na żywo,
zajęć
edukacyjnych,
spotkań,
czy
w rozmowach
telefonicznych.
Przeprowadzona zostanie analiza i wypracowane zostaną rekomendacje
w zakresie formalnego uznania usługi napisów na żywo, umożliwienia
korzystania z niej osobom zainteresowanym, jak również standaryzacji
i certyfikacji tej usługi.
Rozwój
różnych metod
z różnymi
rodzajami
komunikowania
się
osób
niepełnosprawności
oraz
nowych technologii wspomagających ten proces
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
KPRM (cyfryzacja)
Podmioty
MSPR, MSWiA, MFiPR, MEiN
współpracujące
Finansowanie
Budżet
państwa,
Budżet
jednostek
PFRON,
EFS,
samorządu
terytorialnego
86)
Usługa napisów na żywo występuje także pod nazwami transkrypcji na żywo, pisania
głosowego, czy symultanicznego przekazu tekstowego.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
II. 3.2. Wprowadzenie do systemu prawnego regulacji
dotyczących
alternatywnych
sposobów
komunikacji
i wspomagających
(AAC)
oraz
działania
prawnego
regulacji
wspierające ich upowszechnienie
Działanie
zakłada
wprowadzenie
do
systemu
dotyczących alternatywnych i wspomagających sposobów komunikacji
(AAC)
oraz
porozumiewania
przepisów
się
za
zapewniających
ich
pomocą
możliwość
efektywnego
w kontaktach
z podmiotami
publicznymi.
Wdrożenie możliwości wykorzystywania AAC w instytucjach publicznych
wymaga zwiększenia świadomości urzędników i pracowników instytucji
w zakresie
potrzeb
użytkowników
AAC
oraz
rodzajów
i sposobów
wykorzystania AAC, w tym m.in. przez szkolenia i propagowanie dobrych
praktyk.
Działanie zakłada również analizę i wypracowanie możliwości wdrożenia
tematyki AAC w programach nauczania kadr specjalistów szkół wyższych
przygotowujących do pracy z osobami z niepełnosprawnościami.
Wprowadzenie
do
systemu
dotyczących
alternatywnych
prawnego
regulacji
i wspomagających
sposobów komunikacji oraz działania wspierające ich
upowszechnienie
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
MRiPS,
współpracujące
samorządu
MEiN,
PFRON,
jednostki
terytorialnego,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Priorytety i działania
II. 3.3. Zapewnienie dostępu do treści zamieszczanych
w Internecie dla wszystkich
W ramach działania funkcjonuje i ewoluuje rządowy portal informacyjny,
w pełni
dostępny
projektem
dla
osób
fundamentu
z niepełnosprawnościami.
informacyjnego,
który
GOV.PL
będzie
jest
umożliwiał
posadowienie na nim nowych usług i funkcjonalności projektowanych
i udostępnianych w przyszłości. Główny katalog usług i informacji będzie
przystosowany
do potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
oraz
dla
seniorów. Zostanie to zrealizowane przez zoptymalizowanie wyszukiwarki
pod
względem
jej
dostępności,
jak
również
przez
umożliwienie
uzyskiwania materiałów w formach i formatach adekwatnych do rodzaju
niepełnosprawności osoby zainteresowanej.
Celem
zapewnienia
zostaną
szkolenia
efektywnej
realizacji
z praktycznego
działania
tworzenia
przeprowadzone
m.in.
dokumentów
elektronicznych, multimediów i stron internetowych dla pracowników
odpowiedzialnych za tworzenie informacji, funkcjonowanie systemów
wymiany informacji oraz serwisów internetowych.
Wprowadzony zostanie również test użyteczności i intuicyjności (np.
interaktywne formularze) – jako standard przy wprowadzaniu nowych
usług. Przygotowana zostanie stosowna procedura, która sformalizuje
proces kontroli użyteczności we wdrożeniach usług.
Ponadto planuje się utworzenie bazy najlepszych praktyk w zakresie
dostępności cyfrowej. Baza będzie aktualizowana o najnowsze rozwiązania
i zostanie
udostępniona
w portalu
GOV.PL.
Wiedza w tym
zakresie
zostanie włączona do cyklicznych szkoleń dla pracowników podmiotów,
migrowanych na platformę GOV.PL. Planowane jest także przygotowanie
narzędzi dla mniejszych podmiotów, w tym JST, takich jak szablony
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
zgodne z Web Content Accesibility Guidelines87) (WCAG) do samodzielnej
instalacji.
Wprowadzony
publicznych,
zostanie
w celu
monitoring
obrazowania
dostępności
miejsca,
cyfrowej
w jakim
organów
znajduje
się
administracja, i pracy, jaką ma jeszcze do wykonania. Przewiduje się
uruchomienie systemu automatycznego monitoringu dostępności stron
administracji rządowej.
Działanie obejmuje także dialog i współpracę zarówno z krajowymi, jak
i zagranicznymi
specjalistami
zajmującymi
się
projektowaniem
uniwersalnym. W szczególności przewiduje się współdziałanie z organami
Komisji Europejskiej (KE), stałe monitorowanie dostępnej wiedzy w KE nt.
użyteczności
ze
szczególnym
uwzględnieniem
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami.
Zapewnienie
dostępu
do
treści
zamieszczanych
w Internecie dla wszystkich
Okres
wdrażania do 2030
działania
87)
Koordynator
KPRM (cyfryzacja)
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Zbiór dokumentów opublikowany przez Web Accessibility Initiative zawierający zalecenia
dotyczące tworzenia dostępnych serwisów internetowych.
Priorytety i działania
II. 3.4. Utworzenie Centrum Komunikacji
Do obsługi osób z niepełnosprawnością słuchu w czasie rzeczywistym
zostanie
stworzone
Centrum
Komunikacji,
gdzie
osoby
głuche,
słabosłyszące lub głuchoniewidome będą mogły skorzystać ze zdalnych
usług
profesjonalnego tłumacza PJM w obu kierunkach tłumaczenia,
transkrypcji wypowiedzi fonicznej na tekst polski lub alfabet
Braille’a,
transkrypcji
wypowiedzi
osoby
słyszącej
przy
jednoczesnym
wypowiadaniu tekstu napisanego przez osobę głuchą, słabosłyszącą,
głuchoniewidomą.
Usługa ta pozwoli na komunikację zdalną z dowolną osobą lub podmiotem.
Centrum będzie mogło być wykorzystywane do celów prywatnych.
Usługa ta będzie funkcjonować dwustronnie: osoba głucha, słabosłysząca
lub głuchoniewidoma będzie mogła zainicjować połączenie do osoby
słyszącej / podmiotu, ale połączenie będzie też mogło być wykonane do
osoby głuchej, słabosłyszącej lub głuchoniewidomej.
Utworzenie Centrum Komunikacji
Okres
wdrażania 2025
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
MRiPS, KPRM (cyfryzacja)
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
II. 3.5. Dostosowanie
wyszukiwania
internetowych
ofert
miejsc
pracy
narzędzi
w administracji
rządowej do potrzeb osób z niepełnosprawnościami
W
ramach
działania
stworzone
zostanie
narzędzie
automatyzujące
przekazywanie informacji o naborach na miejsca pracy, które mogą
zainteresować
powstanie
osoby
dostępna
z niepełnosprawnościami.
Na platformie
wyszukiwarka
pracy
miejsc
GOV.PL
w administracji
spełniająca wymogi na poziomie co najmniej AA aktualnych wytycznych
WCAG88) oraz oferująca specjalne mechanizmy dedykowane dla osób
z niepełnosprawnościami.
Ponadto planuje się wdrożenie rozwiązania polegającego na zobowiązaniu
wszystkich jednostek sektora publicznego do podawania do wiadomości
publicznej
informacji
na
temat
Informacji
Publicznej,
z którego
ofert
pracy
w sposób
na
stronach
automatyczny
Biuletynu
mają
być
przesyłane do ogólnodostępnego Scentralizowanego Systemu Dostępu
do Informacji Publicznej (https://ssdip.bip.gov.pl/) lub innego systemu
pełniącego rolę centralnego punktu dostępu do tejże informacji.
Dostosowanie internetowych narzędzi wyszukiwania
ofert
miejsc
pracy
w administracji
rządowej
do
potrzeb osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021
działania
Koordynator
KPRM (cyfryzacja)
Podmioty
MRiPS, MRPiT, Urzędy pracy
współpracujące
88)
Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych (WCAG) definiują, w jaki sposób
zwiększyć dostępność treści internetowych dla osób niepełnosprawnych. Dostępność
obejmuje szeroki zakres niepełnosprawności, w tym niepełnosprawność wzrokową,
słuchową, fizyczną, mowę, poznawczą, intelektualną i neurologiczną. Na chwilę obecną
najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.
Priorytety i działania
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
II. 3.6. Zwiększenie
produktów
dostępności
i usług
infrastruktury,
o charakterze
powszechnym
oferowanych przez podmioty gospodarcze
Dostępność jest rozumiana jako zbiór takich cech otoczenia, które
sprawiają, że osoby z niepełnosprawnościami mogą na prawach równych
z innymi korzystać ze środowiska fizycznego, transportu, informacji
i komunikacji,
w tym
komunikacyjnych,
technologii
a także
z innych
i systemów
urządzeń
informacyjno-
i usług,
powszechnie
dostępnych lub powszechnie zapewnianych. Zwiększanie dostępności
produktów
i usług
o charakterze
powszechnym
oferowanych
przez
podmioty gospodarcze realizuje prawo gwarantowane przez KPON i ma
ograniczyć
wykluczenie
społeczne,
wspierać
samodzielność
i godne
funkcjonowanie osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwie.
Rząd polski od kilku lat realizuje politykę mającą na celu zwiększanie
dostępności
w wielu
obszarach
życia
społeczno-gospodarczego,
proponując rozwiązania wspierające przedsiębiorców.
Działanie będzie złożone z następujących elementów
1) Upowszechnianie idei dostępności wśród podmiotów gospodarczych
W ramach tego działania przewidziane są przedsięwzięcia podejmowane
na
rzecz
i we
współpracy
z podmiotami
gospodarczymi
podnoszące
świadomość i wiedzę producentów i usługodawców w zakresie dostępności
i zasady projektowania uniwersalnego: finansowanie usług doradczych,
tworzenie
punktów
konsultacyjnych
i centrów
wiedzy
o dostępności,
dofinansowania wdrożeń dostępności w produktach i usługach, działania
edukacyjne (m.in. szkolenia, seminaria, konkursy promujące rozwiązania
wdrażającej dostępność w produktach i usługach, hackathony), tworzenie
bazy wiedzy na temat dostępności i technologii asystujących, publikacje
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
dotyczące dostępności produktów i usług. W działania upowszechniające
włączona będzie Rada Dostępności.
2) Efektywne wdrożenie wymogów dostępności wynikających z EAA.
Zwiększaniu
poziomu
dostępności
produktów
i usług
będzie
służyć
wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882
z 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów i usług
(EAA), która weszła w życie 27 czerwca 2019 r. Polska jest zobowiązana
do transpozycji przepisów EAA do krajowego porządku prawnego do 28
czerwca
2022
r.
Za
koordynację
wdrożenia
przepisów
EAA
jest
odpowiedzialne Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej. Przepisy
szczegółowe
opracowywane
dla
we
poszczególnych
współpracy
sektorów
z odpowiednimi
objętych
dla
EAA
danego
będą
obszaru
resortami.
Obowiązki nałożone w ramach nowej regulacji będą stosowane od dnia 28
czerwca 2025 r. EAA przewiduje dla niektórych rodzajów produktów
i usług dłuższe okresy przejściowe i zwolnienia od obowiązków.
EAA obejmuje wymogami dostępności powszechnie używane następujące
produkty i usługi
•
systemy sprzętu komputerowego wraz z systemami operacyjnymi
do nich,
•
terminale płatnicze (zarówno urządzenia, jak i oprogramowanie),
•
interaktywne terminale samoobsługowe,
•
konsumenckie urządzenia wykorzystywane w dostępie do usług
łączności elektronicznej,
•
konsumenckie urządzenia do korzystania z audiowizualnych usług
medialnych,
•
czytniki książek elektronicznych,
•
usługi łączności elektronicznej, w tym zgłoszenia alarmowe,
Priorytety i działania
•
usługi dostępu do audiowizualnych usług medialnych,
•
usługi cyfrowe towarzyszące transportowi pasażerskiemu (transport
lotniczy, autobusowy, kolejowy, wodny),
•
usługi bankowości detalicznej,
•
e-książki i ich oprogramowanie,
•
handel elektroniczny.
W celu najbardziej efektywnego wdrożenia dostępności produktów i usług,
podmioty odpowiedzialne za transpozycję EAA dokonają analizy wpływu
regulacji na przedsiębiorstwa i konsumentów oraz, na tej podstawie,
weryfikacji możliwości przyjęcia przepisów o jak najszerszym zakresie
przedmiotowym – m.in. dostępność infrastruktury służącej świadczeniu
usług, uzupełnienie katalogu produktów i usług o elementy istotne dla
aktywności osób z niepełnosprawnościami, całość pasażerskich usług
transportowych,
właściwe
zaprojektowanie
monitorowania
i wspierania
dostępności
krajowych
produktów
mechanizmów
i usług
–
oraz
podmiotowym – m.in. objęcie pełną regulacją mikroprzedsiębiorców,
szeroki katalog podmiotów włączonych w procesy wdrażania dostępności
produktów i usług, wyspecjalizowany system nadzoru rynku.
Zostanie
także
wydłużonych
dokonana
terminów
ocena
wejścia
możliwości
w życie
skrócenia
obowiązków
niektórych
wynikających
z przepisów EAA. W regulacji zostanie położony szczególny nacisk na
precyzyjne
określenie
obowiązków
podmiotów
gospodarczych
oraz
wyłączeń ich dotyczących. Implementacja przepisów EAA wraz z obecnie
obowiązującymi przepisami dotyczącymi dostępności w funkcjonowaniu
podmiotów
publicznych
będzie
stanowić
podstawę
do
całościowego
uregulowania zagadnienia dostępności w prawodawstwie krajowym.
Jednocześnie będą realizowane działania wspierające ten proces. Zostanie
przeprowadzona
świadomości
kampania/działania
społecznej
w zakresie
medialne
na
dostępności.
rzecz
podniesienia
W ramach
spotkań
o charakterze edukacyjno-konsultacyjnym przybliżające przedsiębiorcom
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
oraz odbiorcom produktów i usług nowe przepisy i sposoby ich realizacji.
Zostaną opracowane wytyczne dla podmiotów gospodarczych i instytucji
nadzoru rynku w zakresie wdrażania wymogów dostępności wynikających
z wdrożenia EAA. Przedsiębiorcy oraz inne podmioty zaangażowane
w realizację obowiązków związanych z dostępnością usług będą mogli
korzystać z doradztwa oraz wsparcia finansowego.
Przewiduje się również działania na rzecz wzmocnienia kompetencyjnego
oraz budowania zdolności administracji publicznej w zakresie realizacji
przepisów implementujących EAA.
Zwiększanie
dostępności
produktów
i usług
o charakterze
powszechnym
oferowanych
przez
MRPiT,
KPRM
podmioty gospodarcze
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
MRiPS/PON,
współpracujące
(cyfryzacja), MI, MKDNiS, MSWiA,
KRRiT,
UKE,
UOKiK,
Rada
Dostępności, zrzeszenia podmiotów
gospodarczych,
uczelnie,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS
Priorytety i działania
II. 3.7. Zwiększenie dostępności audiowizualnych usług
medialnych dla osób z niepełnosprawnościami
Działanie
zakłada
podjęcie
przez
MKDNiS
we
współpracy
z KRRiT
inicjatywy na rzecz zwiększenia udziału dostosowanych do potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
programów
telewizyjnych
i audiowizualnych
usług medialnych na żądanie89). Dokonując oceny regulacji obowiązującej
w stosunku do nadawców programów telewizyjnych na podstawie art. 4
ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji,
KRRiT rozważy wprowadzenie uregulowań na poziomie ustawowym;
określających
każdego
odrębne
rodzaju
minimalne
udogodnień
procenty
dla
w zakresie
osób
w programach o charakterze uniwersalnym
zapewniania
z niepełnosprawnościami
90)
. Udogodnienia te
będą
polegać w szczególności na zapewnieniu napisów, tłumaczenia na język
migowy
oraz
audiodeskrypcji.
Ponadto
działanie
zakłada
również
upowszechnienie w ramach programów informacyjnych i publicystycznych
tzw. napisów na żywo oraz przeprowadzenie analizy możliwości wdrożenia
zasady, że każda audycja produkcji własnej emitowana z napisami dla
osób niesłyszących, audiodeskrypcją lub tłumaczeniem na język migowy
w telewizji
będzie
zamieszczana
w Internecie
z wykorzystaniem
89)
Zgodnie z dyrektywą 2018/1808 (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych),
zgodnie z którą państwa członkowskie mają zapewniać, aby usługi medialne „stawały się,
z zastosowaniem proporcjonalnych środków stopniowo i w sposób ciągły coraz bardziej
dostępne dla osób z niepełnosprawnościami” oraz w związku ze zmieniającym się rynkiem
w rzeczywistości obowiązek zapewnienia dostosowań osobom z niepełnosprawnościami
należy stopniowo rozszerzać na podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na
żądanie (tj. dostawców VOD).
90)
W przypadku wprowadzenia takich regulacji, w odniesieniu do programów
specjalistycznych zostanie utrzymana delegacja ustawowa dla KRRiT do wydania
rozporządzenia określającego procenty poszczególnych dostosowań dla określonych
typów programów, przy utrzymaniu, na poziomie ustawowym, obecnej zasady, że
sumaryczny poziom dostosowań nie może być niższy niż sumaryczny poziom dostosowań
dla programów o charakterze uniwersalnym. Odpowiednio niższy poziom poszczególnych
dostosowań zostanie utrzymany dla programów o ograniczonym zasięgu, w szczególności
regionalnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
opracowanych dostosowań w myśl działania „reuse and repurpose” na
stronach WWW – w sposób zgodny z wymaganiami ustawy o zapewnianiu
dostępności
dla
osób
ze
szczególnymi
potrzebami
(tj.
aktualnymi
wytycznymi WCAG na poziomie AA)91).
Analogicznie jak w przypadku programów telewizyjnych, na dostawców
audiowizualnych usług medialnych na żądanie (tzw. VoD, „video on
demand”)
nałożone
zostaną
obowiązki
w zakresie
zapewniania
dostępności dla osób z niepełnosprawnościami, w szczególności
•
zapewniania,
by
świadczone
przez
nich
usługi
stawały
się,
z zastosowaniem proporcjonalnych środków, stopniowo i w sposób ciągły
coraz bardziej dostępne dla osób z niepełnosprawnościami (w oparciu
o ustawową kwotę udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami, która
będzie podlegała okresowemu przeglądowi dokonywanemu przez KRRiT
oraz MKDNiS);
• sprawozdawczości do KRRiT;
• informowania odbiorców o stosowanych udogodnieniach.
Działanie zakłada także opracowanie i wdrożenie wspólnych standardów,
obowiązujących
wszystkich
nadawców,
dla
napisów,
audiodeskrypcji
i tłumaczeń (w tym ich nadawania) na język migowy oraz standardu
technicznego
nadawania
i odbioru
przez
urządzenia
końcowe
u użytkowników napisów i audiodeskrypcji. Działanie przewiduje również
prowadzenie badań jakości napisów, audiodeskrypcji i tłumaczeń na język
migowy,
udział
użytkowników
w społecznej
kontroli
napisów,
audiodeskrypcji, tłumaczeń na język migowy, oraz dostępne informacje
o programach
z napisami,
audiodeskrypcją,
tłumaczeniami
na
język
migowy zgodnie z rozporządzeniem KRRiT z dnia 15 listopada 2018 r.
w sprawie udogodnień dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji
91)
Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.
Priorytety i działania
narządu wzroku i osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu
słuchu w programach telewizyjnych.
Wprowadzony
zostanie
dostępny
osób
dla
również
obowiązek
przekazywania
z niepełnosprawnościami
wszystkich
w sposób
informacji
o charakterze nadzwyczajnym, w tym publicznych komunikatów i ogłoszeń
w sytuacji klęski żywiołowej, podawanych do publicznej wiadomości za
pomocą audiowizualnych usług medialnych.
Ponadto, jako organ właściwy w kwestiach informacyjnych i skargowych
dot.
dostępności
audiowizualnych
usług
medialnych
(tzw.
audiowizualnych
usług
punkt
kontaktowy) zostanie wyznaczona KRRiT.
Zwiększenie
dostępności
medialnych dla osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MKDNiS
Podmioty
KRRiT, MFiPR
współpracujące
Finansowanie
II. 4.
Budżet państwa
Uczestnictwo w życiu kulturalnym oraz aktywność
sportowa
II. 4.1. Zwiększenie
dostępu
do
materiałów
audiowizualnych oraz druków
Działanie będzie obejmowało wspieranie dostępu do książek i nowości
wydawniczych oraz materiałów drukowanych, przez wspieranie i rozwój
projektów
skierowanych
w szczególności
osób
do
osób
niewidomych,
161
z niepełnosprawnościami,
słabowidzących,
głuchych
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
i głuchoniewidomych. Realizacja działań będzie obejmowała utrzymanie
i rozwój Platformy internetowej Ibuk Libra Light92). Przewiduje się także
wsparcie
przez
zapewnienie
zdalnego
dostępu
osobom
z niepełnosprawnościami mającym trudności z czytaniem wydrukowanego
tekstu do Cyfrowej Biblioteki Narodowej POLONA w taki sposób, aby
mogły one z nich korzystać bezpośrednio z własnych urządzeń, w miejscu
zamieszkania.
Wspierane będą także projekty wydawnicze w formatach dostępnych,
których zastosowanie będzie najbardziej adekwatne ekonomicznie oraz
działania bibliotek publicznych zmierzające do zapewnienia dostępności
książek dla osób z niepełnosprawnościami.
Zwiększenie dostępu do materiałów audiowizualnych
oraz druków
Okres
wdrażania do 2023
działania
92)
Koordynator
MKDNiS
Podmioty
KPRM (cyfryzacja), Instytut Książki
współpracujące
w Krakowie, Biblioteka Narodowa
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
IBUK Libra Light to platforma udostępniająca publikacje osobom niewidomym,
słabowidzącym oraz z niepełnosprawnością ruchową (które nie mogą czytać książek
drukowanych).
Priorytety i działania
II. 4.2. Udostępnienie
dóbr
kultury
osobom
z niepełnosprawnościami przez digitalizację
Zakłada się poprawę dostępności do zasobów kultury przez digitalizację
dóbr kultury oraz udostępnianie ich w Internecie w formatach dostępnych
dla osób z niepełnosprawnościami, w tym przede wszystkim dostosowanie
do najbardziej aktualnych wytycznych WCAG93).
Działania
obejmować
będą
przede
wszystkim
wsparcie
projektów
digitalizacyjnych prowadzonych w sposób systemowy, upowszechnianie
aktualnych
standardów
WCAG
w ramach
przedsięwzięć
dofinansowywanych ze środków publicznych.
Udostępnienie
dóbr
kultury
osobom
z niepełnosprawnościami przez digitalizację
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MKDNiS
Podmioty
KPRM (cyfryzacja)
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS
II. 4.3. Zwiększenie
dostępności
publicznych
instytucji
kultury
W
ramach
działania
modernizowanie
o zapewnienie
przewiduje
istniejącej
warunków
się
stopniowe,
infrastruktury
dostępności
kultury
systematyczne
oraz
dbałość
w nowopowstających
obiektach
kulturalnych, także przez wykorzystanie nowych technologii. Wspierane
będzie stosowanie standardów dostępności w ramach dofinansowywanej
93)
Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
ze środków publicznych modernizacji infrastruktury (np. bibliotek, domów
kultury, galerii sztuki, muzeów, kin, teatrów i sal koncertowych). Oprócz
zwiększania
dostępności
systematyczne
i cyfrowej
architektonicznej
zwiększanie
instytucji
dostępności
kultury,
m.in.
działanie
zakłada
również
informacyjno-komunikacyjnej
przez
wdrażanie
odpowiednich
standardów i wymianę dobrych praktyk.
Przewiduje się ponadto podnoszenie kompetencji kadr instytucji kultury
i dziedzictwa narodowego oraz przeprowadzenie praktycznych szkoleń dla
pracowników
wojewódzkich
urzędów
ochrony
zabytków
i jednostek
samorządu terytorialnego, którzy wydają pozwolenia na prowadzenie prac
konserwatorskich, restauratorskich lub prac budowlanych w obiektach
wpisanych
do
rejestru
zabytków,
w celu
zapewnienia
dostępności
publicznych instytucji kultury.
Zwiększenie
dostępności
publicznych
instytucji
kultury
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MKDNiS
Podmioty
MRPiT, MFiPR, jednostki samorządu
współpracujące
terytorialnego
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
EFRR, Budżet jednostek samorządu
terytorialnego
II. 4.4. Zwiększenie dostępności infrastruktury, wydarzeń
sportowych
oraz
sportu
dla
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami
Działanie
obejmuje
pogłębioną
analizę
dostępności
infrastruktury,
obiektów, wydarzeń sportowych oraz sportu zarówno powszechnego, jak
i wyczynowego, jak również regulacji ich dotyczących, dla osób z różnymi
niepełnosprawnościami, w tym dzieci z niepełnosprawnościami. Działanie
Priorytety i działania
ma
na
celu
likwidację
projektowania oraz
barier
związanych
z brakiem
odpowiednich dostosowań.
uniwersalnego
Analiza ma wskazać
potrzebne zmiany regulacji w zakresie zapewnienia większej dostępności
obiektów, wydarzeń sportowych oraz sportu, jak również potrzeby
wdrożenia rozwiązań pozaprawnych w tym obszarze.
W ramach działania przeprowadzona zostanie również pogłębiona analiza
dostępności obiektów sportowych dla osób z niepełnosprawnościami,
zarówno pod kątem sportowców i osób czynnie uprawiających sport, jak
i osób odwiedzających te miejsca w charakterze kibiców lub widzów.
Na podstawie przeprowadzonych analiz wdrożone zostaną działania
poprawiające dostępność infrastruktury, obiektów, wydarzeń sportowych
oraz
sportu
powszechnego
i wyczynowego
dla
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami.
Działanie ma również na celu wyłonienie oraz upowszechnienie dobrych
praktyk wśród zarządców obiektów sportowych, klubów sportowych oraz
organizatorów wydarzeń sportowych, jak również potrzeby wdrożenia
rozwiązań pozaprawnych w tym obszarze. Działanie ma również na celu
wyłonienie oraz upowszechnienie dobrych praktyk wśród szkół, klubów
sportowych oraz organizatorów wydarzeń sportowych.
Działanie obejmuje także organizację imprez ogólnopolskich, regionalnych
i lokalnych, w tym Mistrzostw Polski i Pucharów Polski, adresowanych do
osób w różnych grupach wiekowych oraz o różnym poziomie sprawności
fizycznej i różnym rodzaju niepełnosprawności.
Przewiduje się również organizację wydarzeń promujących sport osób
z niepełnosprawnościami, tj. wystawy i pokazy, publikacje, spoty i filmy
reklamowe
oraz
realizację
kampanii
z wykorzystaniem mediów.
165
społecznych
o tej
tematyce
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zwiększenie
dostępności
sportowych
oraz
infrastruktury,
sportu
wydarzeń
dla
osób
z różnymi
MFiPR,
MEiN,
jednostki
niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MKDNiS
Podmioty
MI,
współpracujące
samorządu terytorialnego
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
EFRR, Budżet jednostek samorządu
terytorialnego
Tabela 8. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w ramach priorytetu II. Dostępność
Nazwa
Projektu/Programu
Dostępność Plus
Opis
Program „Dostępność+” służy poprawie
dostępności do obiektów użyteczności
publicznej oraz budynków mieszkalnych,
produktów i usług w zakresie projektowania
architektonicznego, planowania przestrzennego,
jak również produktów i usług w aspekcie
architektonicznym, informacyjnym
i komunikacyjnym.
Dostosowanie
Dostosowanie funkcjonowania wymiaru
funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości do potrzeb osób
sprawiedliwości do
z niepełnosprawnościami przez podniesienie
potrzeb osób
kompetencji kadr sektora sprawiedliwości
z niepełnosprawnościami w zakresie praw osób niepełnosprawnych
i kontaktu z osobami z niepełnosprawnościami
oraz wdrażanie usprawnień z zakresu
dostępności.
Wdrożenie standardów
Realizacja projektu PO WER pn. Wdrożenie
i procedur obsługi
standardów i procedur obsługi interesanta
Priorytety i działania
Nazwa
Projektu/Programu
interesanta
w sądownictwie
powszechnym
Program „Portal RP”
Dostępny GOV.PL
Program MKDNiS
„Literatura”
Narodowy Program
Rozwoju Czytelnictwa
2016–2020
Program „Kultura
Cyfrowa”
Projekt Kronik@
Opis
w sądownictwie powszechnym jest kontynuacją
zakończonego projektu koncepcyjnego PO WER
pn. Opracowanie standardów obsługi
interesanta w sądownictwie powszechnym.
Budowa centralnej bramy do udostępniania
informacji i usług państwa dostosowanej do
wymogów dostępności.
Zbiór programów skierowanych do osób
z niepełnosprawnościami mający na celu
zoptymalizowane prezentowanie informacji
i usług oraz agregujący informacje adresowane
do tych odbiorców.
Program zakłada podnoszenie poziomu
świadomości literackiej oraz publikację utworów
literackich w formach dostępnych dla osób
z niepełnosprawnościami.
Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa
zaprojektowany na lata 2016–2020. Został
stworzony w celu poprawy stanu czytelnictwa
w Polsce przez wzmacnianie roli bibliotek
publicznych, szkolnych i pedagogicznych jako
lokalnych ośrodków życia społecznego
stanowiących centrum dostępu do kultury
i wiedzy. W 2019 r. MKiDN, we współpracy z
Ministerstwem Edukacji Narodowej oraz przy
zaangażowaniu Biblioteki Narodowej, Instytutu
Książki i Narodowego Centrum Kultury,
rozpoczęło pracę nad przygotowaniem nowej
edycji Narodowego Programu Rozwoju
Czytelnictwa na lata 2021–2025.
Strategicznym celem programu jest
opracowanie i digitalizacja zasobów dziedzictwa
kulturowego oraz ich udostępnianie.
Budowa ogólnokrajowego katalogu o dobrach
kultury dostosowanego do udostępniania
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Nazwa
Projektu/Programu
Program „Edukacja
kulturalna”
Program „Kultura
Dostępna”
Program „Infrastruktura
domów kultury”
Program „Infrastruktura
kultury”
Program
Upowszechniania Sportu
Osób
Niepełnosprawnych
Opis
informacji w sposób zoptymalizowany pod
kątem potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Strategicznym celem programu jest wspieranie
zadań z zakresu edukacji kulturalnej, ważnych
dla rozwoju kapitału społecznego.
Program obejmuje wspieranie zadań służących
ułatwieniu dostępu do kultury, skierowanych do
szerokiego grona odbiorców i sprzyjających
integracji społecznej.
Program zakłada zapewnienie optymalnych
warunków dla działalności domów i ośrodków
kultury oraz centrów kultury i sztuki w zakresie
edukacji kulturalnej i animacji kultury przez
modernizację i rozbudowę ich infrastruktury.
Strategicznym celem programu jest stworzenie
optymalnych warunków dla prowadzenia
działalności kulturalnej, przez modernizację
i rozbudowę infrastruktury instytucji kultury,
a także innych podmiotów działających w tym
obszarze.
Głównym celem Programu jest tworzenie
optymalnych warunków umożliwiających
osobom niepełnosprawnym zwiększanie
uczestnictwa w różnych formach aktywności
sportowej, włączenie w główne nurty życia
społecznego oraz wyrównanie szans w dostępie
do przestrzeni publicznej w obszarze sportu.
Priorytety i działania
Oczekiwane
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
Priorytetu II
Poprawa
dostępności
przestrzeni
publicznej
dla
osób
z niepełnosprawnościami,
Poprawa
sytuacji
osób
z niepełnosprawnościami
w zakresie
mobilności,
Poprawa dostępu dla osób z niepełnosprawnościami do usług,
informacji, wiedzy i komunikacji,
Zwiększenie uczestnictwa osób z niepełnosprawnościami w życiu
kulturowym i sportowym.
Główne
źródła
finansowania
działań
zaplanowanych
w ramach Priorytetu II
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Środki Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Fundusz Dostępności,
Środki
Państwowego
Funduszu
Niepełnosprawnych.
Rehabilitacji
Osób
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Priorytet III.
EDUKACJA
Celem działań w obszarze Edukacji jest rozwijanie zdolności systemu
edukacyjnego
do
odpowiadania
na
potrzeby
osób
uczących
się
z niepełnosprawnościami w sposób, który zapewni ich przygotowanie do
samodzielnego funkcjonowania i włączenia w społeczeństwie.
Do najważniejszych priorytetów będzie należało rozwijanie włączającego
systemu edukacji na wszystkich poziomach kształcenia tak, by w coraz
większym stopniu odpowiadał na zróżnicowane potrzeby dzieci i uczniów
uwarunkowane m.in. różnym poziomem sprawności, stanem zdrowia,
pochodzeniem etnicznym i kulturowym, uzdolnieniami. Celem jest dążenie
do
zapewnienia
możliwości
wspólnej
nauki
jak
najbliżej
miejsca
zamieszkania, w sposób zapewniający wszystkim dzieciom integralny
rozwój,
postępy
w nabywaniu
wiedzy
i umiejętności,
rozwijanie
kompetencji kluczowych oraz włączenie społeczne. Realizacja tego celu
będzie się odbywać przy zachowaniu nadrzędnego prawa rodziców dziecka
do wyboru miejsca i sposobu kształcenia oraz uwzględniania w procesie
oceny
potrzeb,
planowania
rodzaju
zakresu
wsparcia
oraz
oceny
skuteczności tego wsparcia, głosu każdego ucznia/słuchacza, w tym
z niepełnosprawnością, w sposób dostosowany do wieku i indywidualnych
możliwości psychofizycznych.
Będzie się to wiązało z systematycznym likwidowaniem barier w zakresie
dostępności w przedszkolach i szkołach oraz placówkach systemu oświaty,
a także rozwijaniem kompetencji nauczycieli, specjalistów oraz kadr
zarządzających
w oświacie.
odpowiedniego
wsparcia
Szczególnie
nauczycielom
istotne
w trakcie
jest
ich
zapewnienie
bieżącej
pracy
z uczniami ze strony odpowiednio przygotowanych do tego kadr (m.in.
pedagogów specjalnych, psychologów), asystentów uczniów, pomocy
nauczyciela oraz współpraca z rodzicami, tak by wspierali oni rozwój
autonomii i samodzielności swoich dzieci. Aby zapewnić dostępność do
Priorytety i działania
pomocy specjalistycznej na poziomie lokalnym, planuje się wykorzystanie
zasobów
placówek
i skoordynowanie
sektora
współpracy
specjalnego
na
rzecz
oraz
usprawnienie
zaspokajania
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami z podmiotami działającymi w innych sektorach,
w szczególności w sektorze ochrony zdrowia, pomocy rodzinie, pomocy
społecznej oraz zabezpieczenia społecznego.
Działania w tym obszarze służyć będą wdrożeniu postanowień art. 24
Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych,
który
wskazuje
na
obowiązek realizacji prawa osób z niepełnosprawnościami do edukacji bez
dyskryminacji, na zasadach równych szans, z zapewnieniem włączającego
systemu kształcenia, umożliwiającego integrację na wszystkich poziomach
edukacji i w kształceniu ustawicznym. System ten ma umożliwić pełny
rozwój dzieci i młodzieży oraz dorosłych osób z niepełnosprawnościami
(m.in. w zakresie osobowości i kreatywności).
Edukacja włączająca, począwszy od najniższego poziomu edukacji, jeśli
jest
zorganizowana
i zaspokojenie
szybszego
w sposób
zróżnicowanych
i pełniejszego
zapewniający
potrzeb
rozwoju
uczniów,
bezpieczny
przyczynia
możliwości
pobyt
się
do
i urzeczywistniania
potencjału rozwojowego zarówno dzieci z niepełnosprawnością, jak i ich
rówieśników bez niepełnosprawności.
Istotne znaczenie dla rozwoju osobowego i możliwości utrzymania się na
rynku pracy odgrywa również kształcenie ustawiczne. Ważnym celem
będzie
więc
rozwój
kształcenia
ustawicznego
dla
dorosłych
osób
z niepełnosprawnościami, w tym różnych ścieżek podnoszenia kwalifikacji
oraz przekwalifikowania. Odpowiednio wysoki poziom wykształcenia osób
z niepełnosprawnościami
jest
warunkiem
ich
aktywności
społecznej
i zawodowej, w szczególności znalezienia pracy bądź samozatrudnienia.
Zdobycie odpowiednich kwalifikacji zawodowych, adekwatnych do popytu
na pracę, nabycie niezbędnych umiejętności umożliwiających znalezienie
pracy, a także możliwość skorzystania w razie potrzeby ze wsparcia
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
instytucjonalnego,
decyduje
o dalszej
aktywności
osób
z niepełnosprawnościami.
Na dalszym etapie edukacji, biorąc pod uwagę zdolności oraz umiejętności
zawodowe
nabywane
przez
osoby
z niepełnosprawnościami
kształcenia,
należy
też
rozwijać
współpracę
w toku
z potencjalnymi
pracodawcami, budować sieci partnerstwa z pracodawcami. Nieocenioną
pomocą będą tu staże i praktyki zawodowe. Ważnym aspektem jest
korzystanie/rozwijanie
pozarządowych
działalności
w praktycznym
i doświadczeń
wsparciu
osób
organizacji
z niepełnosprawnością
w rozwoju ich kompetencji, poszukiwaniu pracy i utrzymaniu zatrudnienia
oraz promowanie dobrych praktyk w tym obszarze. Edukacja włączająca
o wysokiej jakości stanowi niezbędny element przygotowania młodych
osób
z niepełnosprawnościami
do
wejścia
w dorosłe
życie
jako
autonomicznych osób i jednocześnie włączonych w nurt życia społecznego.
Pozwala również na rozwijanie świadomości społecznej w zakresie potrzeb
wynikających z niepełnosprawności i potencjalnych barier ograniczających
funkcjonowanie,
innych
osób
akceptacji
oraz
zróżnicowania
umiejętności
w sposobie
udzielania
wsparcia
funkcjonowania
w codziennych
sytuacjach. Jest tym samym konieczna do budowania włączającego
społeczeństwa.
Schemat 6. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu III. Edukacja
Wzrost kwalifikacji osób
z niepełnosprawnościami w wieku
produkcyjnym*
Wartość bazowa (2018): 76,6%
Wartość docelowa (2030): 85%
* Udział osób z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym posiadających wykształcenie
zasadnicze zawodowe, zasadnicze branżowe, średnie, średnie branżowe i wyższe.
Priorytety i działania
DZIAŁANIA
III. 1.
Wczesna pomoc
III. 1.1.
Standardy prowadzenia oceny funkcjonalnej
Celem działania jest określenie standardów oceny potrzeb rozwojowych
i edukacyjnych
oraz
możliwości
z niepełnosprawnościami
efektywności
oddziaływań
biopsychospołeczny
Ocena
ta
i trudności
oraz
94)
oddziałujących
wykorzystaniem
monitorowania
i oceny
planowania,
postdiagnostycznych
wieloaspektowy
uczących
na
osób
w oparciu
o model
rozpoznawania
zasobów
.
stanowi
osób
psychofizycznych
niego,
się
proces
oraz
czynników
uwzględniając
klasyfikacji
ICF
analizę
i wiedzy
środowiskowych
funkcjonowania
o kamieniach
(z
milowych
w rozwoju dziecka), diagnozę kryterialną (opartą na Międzynarodowej
Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD), jeśli
została postawiona, oraz adekwatny, podlegający stałej ewaluacji plan
wsparcia. Podejście funkcjonalne uwzględnia
holistyczne
ujęcie
charakterystykę
w obszarach
przywiązania),
funkcjonowania
funkcji
człowieka,
psychicznych
fizyczno-motorycznym,
społecznym,
oraz
obejmujące
funkcjonowanie
emocjonalnym
moralnym,
(w
tym
osobowościowym,
poznawczym oraz rozwoju mowy, języka i komunikacji, a także
funkcjonowanie
człowieka
w różnych
sytuacjach
i kontekstach
(szkoła, dom, środowisko pozaszkolne);
wykorzystanie
(nauczyciele,
94)
informacji
pochodzących
rodzice/opiekunowie
prawni,
z różnych
źródeł
specjaliści
szkolni,
Model ten, zgodny jest z Międzynarodową Klasyfikacją Funkcjonowania,
Niepełnosprawności i Zdrowia (ICF). Zakłada holistyczną ocenę stanu fizycznego
i psychicznego człowieka.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
terapeuci,
pracownicy
poradni
psychologiczno-pedagogicznych,
a także samo dziecko/uczeń w zakresie odpowiednim do wieku
i poziomu
rozwoju)
do
uzyskania
optymalnego,
obiektywnego
obrazu funkcjonowania dziecka/ucznia i jego sytuacji życiowej;
skorelowanie
działań
poszczególnych
podmiotów
udzielających
wsparcia;
połączenie wiedzy z zakresu klinicznego obrazu problemu oraz
funkcjonowania osoby w codziennych sytuacjach;
wpływ na funkcjonowanie dziecka/ucznia czynników kontekstowych,
w tym zasobów i barier w środowisku (rodzina, szkoła, środowisko
lokalne itp.);
ocenę
potrzeb
i realizowania
działań
dziecka/ucznia,
lub likwidacji
jako
w tym
barier
bazę
do
planowania,
wspierających
rozwój
i funkcjonowanie
na
minimalizowaniu
polegających
w środowisku
organizowania
oraz
uruchamianiu
zasobów
wspierających.
Działanie obejmuje opracowanie standardów oceny funkcjonalnej, która
dokonywana jest w przedszkolu i szkole (przez nauczycieli i specjalistów)
oraz – w zależności od potrzeb – we współpracy z placówką specjalistyczną
(poradnią
psychologiczno-pedagogiczną)
lub
pracownikami
innych
sektorów spoza systemu oświaty (w szczególności resortu zdrowia oraz
resortu rodziny i polityki społecznej). Standardy będą próbą konsolidacji
i usystematyzowania oddziaływań w zakresie planowania, organizowania
i udzielania efektywnej pomocy dzieciom i młodzieży.
Wdrożenie będzie obejmowało uwzględnienie standardów w przepisach
prawa oświatowego, a także opracowanie modelu szkolenia i doradztwa
dla pracowników systemu oświaty zaangażowanych w proces oceny
funkcjonalnej na różnych poziomach oraz zapewnienie stałego dostępu do
bezpłatnych
narzędzi
diagnostycznych
biopsychospołecznym.
zgodnych
z modelem
Priorytety i działania
Planuje
się
stworzenie
przestrzeni
technologicznej
(platformy)
wspierającej proces oceny funkcjonalnej. Platforma zapewni dostęp
zarówno
do
narzędzi
postdiagnostycznych.
diagnostycznych,
Niezbędne
jest
także
jak
i materiałów
wypracowanie
procedur
i mechanizmów umożliwiających prowadzenie monitorowania wdrażania
standardów, potrzeby ich weryfikacji oraz wdrożenia systemu ewaluacji
pracy placówek specjalistycznych wspierających pracę szkoły.
Oczekiwanym rezultatem działania będzie wzrost jakości oddziaływań
ukierunkowanych na wyrównywanie szans edukacyjnych i rozwojowych
wszystkich dzieci i młodzieży, w tym z niepełnosprawnościami.
Standardy prowadzenia oceny funkcjonalnej
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MZ, MRiPS/PON, ORE, przedszkola,
współpracujące
szkoły,
poradnie
psychologiczno-
pedagogiczne
Finansowanie
III. 2.
Budżet państwa, EFS
Edukacja włączająca
III. 2.1.
Opracowanie
organizacyjnych
rozwiązań
ukierunkowanych
legislacyjnona
zapewnianie
dostępności i podnoszenie jakości edukacji włączającej
Działanie obejmie opracowanie projektu zmian legislacyjnych oraz działań
wdrożeniowych
ukierunkowanych
na
poprawę
dostępności
procesu
nauczania-uczenia się oraz podnoszenie jakości kształcenia dla wszystkich
osób uczących się w każdym wieku, uwarunkowanych różnymi potrzebami
rozwojowymi i edukacyjnymi, w tym wynikającymi z niepełnosprawności.
Ww. projekt zostanie opracowany w oparciu o wyniki pogłębionej analizy
przepisów prawa oświatowego oraz rekomendacje wynikające z prac
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zespołu do spraw opracowania modelu kształcenia uczniów ze specjalnymi
potrzebami edukacyjnymi powołanego przez Ministra Edukacji Narodowej
oraz projektu pn. Wspieranie podnoszenia jakości edukacji włączającej
w Polsce, realizowanym przez Ministerstwo Edukacji i Nauki w ramach
Programu Wspierania Reform Strukturalnych Komisji Europejskiej we
współpracy z Europejską Agencją ds. Specjalnych Potrzeb i Edukacji
Włączającej.
Rozwiązania będą ukierunkowane na urzeczywistnianie
w codziennej
praktyce praw osób uczących się, w tym osób z niepełnosprawnościami.
W ramach działania planuje się promowanie dobrych praktyk dotyczących
realizacji
założeń
edukacji
włączającej,
opracowywanie
materiałów
informacyjnych, metodycznych oraz dydaktycznych, uwzględniających
różne potrzeby edukacyjne osób uczących się oraz uwarunkowania
efektywnej nauki w klasie zróżnicowanej pod względem tych potrzeb
edukacyjnych.
Elementem działania będzie opracowanie, w oparciu o analizy i symulacje
finansowe,
mechanizmów
wykorzystanie
środków
na
finansowania
rzecz
umożliwiających
zaspokajania
potrzeb
efektywne
wszystkich
dzieci/uczniów, z uwzględnieniem współpracy międzysektorowej w tym
zakresie.
Opracowanie rozwiązań legislacyjno-organizacyjnych
ukierunkowanych
na
zapewnianie
dostępności
i podnoszenie jakości edukacji włączającej
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MZ, MRiPS/PON, MFiPR
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
Priorytety i działania
III. 2.2.
Dostępność
przedszkoli,
szkół
i placówek
w zakresie
dostępności
edukacyjnych
Celem
działania
jest
eliminowanie
barier
w jednostkach systemu oświaty. Działanie będzie polegało na opracowaniu
i wdrożeniu
standardów
w zakresie
szeroko
rozumianej
dostępności
przedszkoli, szkół i placówek systemu oświaty w wymiarze fizycznym
(dostępność architektoniczna budynku, boiska, placu zabaw, oznaczenie
i wyposażenie
społeczne)
sal),
oraz
społecznym
(klimat
pedagogicznym
szkoły,
procedury,
i programy
(metody
życie
nauczania,
podręczniki, materiały edukacyjne i ćwiczeniowe, pomoce dydaktyczne).
Wspierane
będzie
rozwijanie
wśród
personelu
szkoły
i rodziców
umiejętności współpracy oraz dostrzegania i likwidowania barier ze strony
szeroko
rozumianego
środowiska
(zarówno
w zakresie
trudności
w dostępie do pomieszczeń/informacji, jak i metod nauczania, postaw
wobec niepełnosprawności, postaw wychowawczych), które ograniczają
rozwój
uczniów
i utrudniają
im
codzienne
funkcjonowanie
w szkole
i postępy w uczeniu się.
Osiągnięciu tego celu będzie służyła realizacja szeregu projektów, których
efekty zostaną wykorzystane do określenia zarówno wymogów, jakie
będzie musiała spełnić placówka oświatowa pod względem dostępności,
jak i narzędzi wspierających w likwidowaniu barier w tym zakresie, co
przyczyni się do ciągłej poprawy dostępności procesu nauczania-uczenia
się.
Jednym
z projektów
jest
opracowanie
modelu
dostępnej
szkoły,
a następnie jego pilotaż w szkołach wyłonionych w drodze konkursu.
Szkoły te zostaną ocenione pod względem zapewniania dostępności,
a następnie – w przypadku zbyt małej dostępności – podjęte zostaną
w nich działania zwiększające jej poziom. Planuje się, że w ramach tego
działania
poddanych
w pierwszym
etapie
kompleksowym
architektonicznym,
200 zainteresowanych
audytom
dostępności
komunikacyjno-informacyjnym,
177
szkół
zostanie
w wymiarze
organizacyjnym
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
i proceduralnym. W oparciu o analizę uwarunkowań i potrzeb wybranych
jednostek, opracowane zostaną plany poprawy ich dostępności.
Następnym etapem będzie doskonalenie kadry oraz przeprowadzenie
niezbędnych inwestycji zapewniających poprawę dostępności budynków,
transportu,
wyposażenia,
terapeutycznej
i organizacji
pomocy
w formach
pracy
dydaktycznych, oferty
dostosowanych
ukierunkowanej
na
edukacyjno-
do indywidualnych
potrzeby
potrzeb
wszystkich
dzieci
i młodzieży, a także rodziców i nauczycieli z niepełnosprawnościami.
Wypracowany
model
dostępnej
szkoły
zostanie
stopniowo
rozpowszechniany na kolejne placówki oświatowe w całym kraju, w celu
zapewniania
jak
najpowszechniejszej
dostępności
szkół
dla
dzieci
i nauczycieli z niepełnosprawnościami.
W
ramach
działania
upowszechniane
będą
programy
nauczania,
scenariusze zajęć, poradniki metodyczne oraz materiały edukacyjne
i ćwiczeniowe,
opracowywane
w sposób
uwzględniający
zróżnicowane
potrzeby edukacyjne uczniów. Równolegle prowadzone będą badania
praktyki przedszkoli i szkół, w ramach których będą zbierane przykłady
wypracowywanych,
efektywnych
dostępności
procesu
naukowych
oraz
rozwiązań
kształcenia.
dobrych
w zakresie
Upowszechnianiu
praktyk
służyć
będzie
zapewniania
wyników
badań
systematycznie
powiększana i aktualizowana baza zasobów, dostępna na Zintegrowanej
Platformie Edukacyjnej.
Priorytety i działania
Dostępność
przedszkoli,
szkół
i placówek
edukacyjnych
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MFiPR,
współpracujące
samorządu
ORE,
PFRON,
jednostki
terytorialnego,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
EFRR, Budżet jednostek samorządu
terytorialnego
III. 2.3.
Przygotowanie kadr do wdrażania edukacji
włączającej
Zwiększenie
kompetencji,
i zmiana
umiejętności
postaw
kadry
zarządzającej, nauczycieli, specjalistów i innych pracowników systemu
oświaty wobec zróżnicowania potrzeb edukacyjnych uczniów to warunek
kluczowy dla rozwoju i upowszechniania włączających form edukacji.
W działaniu zaplanowano przygotowanie materiałów metodycznych oraz
przeprowadzenie szkoleń dla nauczycieli
placówek
doskonalenia
nauczycieli,
i specjalistów,
personelu
pracowników
pomocniczego,
kadry
zarządzającej oraz pracowników nadzoru pedagogicznego prowadzących
między innymi do refleksji nad dotychczasowym sposobem postrzegania
zróżnicowanych
potrzeb,
w tym
niepełnosprawności,
oraz
strategii
podejmowanych działań na rzecz zwiększania szans edukacyjnych osób
z różnymi
potrzebami
edukacyjnymi,
w tym
uwarunkowanymi
niepełnosprawnością.
Szkolenia dla nauczycieli i specjalistów będą obejmowały m.in. tematykę
projektowania uniwersalnego oraz skutecznych metod pracy z grupą
uczniów
zróżnicowaną
pod
względem
potrzeb
rozwojowych
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
i edukacyjnych. Przewidziano również działania szkoleniowe, których
celem
będzie
przygotowanie
kadr
poradnictwa
psychologiczno-
pedagogicznego do skutecznego wspierania dzieci, uczniów, rodziców
i nauczycieli w edukacji włączającej. Zaplanowane działania mają na celu
zbudowanie
nowoczesnego,
skutecznego
modelu
doskonalenia
zawodowego nauczycieli oraz specjalistycznych kadr w systemie oświaty,
odpowiadającego na potrzeby edukacji włączającej.
Instytucje mające wpływ na sprawny przebieg wdrażania zmian, takie jak
placówki
doskonalenia
samorządu
nauczycieli,
terytorialnego,
kuratoria
zostaną
objęte
oświaty
i jednostki
szkoleniami
z zakresu
budowania środowiska włączającego oraz wspierania przedszkoli, szkół
i poradni psychologiczno-pedagogicznych w tym zakresie. W działaniach
zaplanowano również opracowanie standardów kształcenia przyszłych
nauczycieli,
tak
(kierunkowego)
z zakresu
by
w programach
uwzględnione
problematyki
były
kształcenia
moduły
koncentrującej
się
lub
na
podstawowego
treści
programowe
szeroko
rozumianym
zagadnieniu edukacji włączającej oraz działania wspierające uczelnie w ich
realizacji.
Przygotowanie
kadr
do
wdrażania
edukacji
włączającej
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
ORE,
IBE,
placówki
doskonalenia
współpracujące
nauczycieli,
uczelnie,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
Priorytety i działania
III. 2.4.
Wsparcie systemu wspomagania przedszkoli
i szkół ogólnodostępnych
Celem
działania
jest
stworzenie
systemu
wsparcia
dla
nauczycieli
przedszkoli i szkół ogólnodostępnych – tak by zapewnić wysoką jakość
kształcenia
dla
zróżnicowania
wszystkich
ich
potrzeb
dzieci
i uczniów,
edukacyjnych
z uwzględnieniem
i rozwojowych,
w tym
uwarunkowanych niepełnosprawnością.
Nauczycielom i dyrektorom przedszkoli i szkół na poziomie lokalnym
zapewniony
zostanie
dostęp
do
profesjonalnego
zaplecza
w postaci
Specjalistycznych Centrów Wspierania Edukacji Włączającej (SCWEW).
Zakłada
się
przeprowadzenie
pilotażu
ww.
rozwiązań,
a następnie
wykorzystanie
potencjału
kadrowego,
wdrożenie wypracowanego modelu.
W
tym
celu
zakłada
się
specjalistycznego sprzętu i dostosowanych materiałów
dydaktycznych
placówek specjalnych: przedszkoli, szkół i ośrodków, w tym specjalnych
ośrodków szkolno-wychowawczych (SOSW), ośrodków rewalidacyjnowychowawczych
(MOW),
(ORW),
młodzieżowych
doświadczeń
placówek
młodzieżowych
ośrodków
ośrodków
socjoterapii
ogólnodostępnych
w pracy
wychowawczych
(MOS),
a także
z uczniem
ze
specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Na poziomie krajowym planuje się
utworzenie
w Ośrodku
Rozwoju
Edukacji
Krajowego
Centrum
Koordynującego (KCK).
Podnoszeniu jakości kształcenia uczniów z niepełnosprawnościami służyć
będzie upowszechnienie stosowania w edukacji najnowszych osiągnięć
w zakresie technologii wspomagających. Opracowany zostanie system
udostępniania szkołom i uczniom niezbędnego wsparcia technologicznego
z zakresu technologii asystujących, który zostanie włączony w działalność
KCK
i SCWEW.
Promowanie
tych
rozwiązań
odbędzie
się
dzięki
zaangażowaniu w działanie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wsparcie systemu wspomagania przedszkoli i szkół
ogólnodostępnych
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
ORE, PFRON
współpracujące
Finansowanie
III. 2.5.
Budżet państwa, PFRON, EFS
Zapewnienie
wsparcia
dzieci
i młodzieży
z niepełnosprawnościami w rozwoju ich potencjału
Zrealizowane zostaną działania mające na celu udostępnienie w formie ezasobów
uczniom
niesłyszącym
i niewidomym
lektur
szkolnych
w odpowiednich formatach, dostosowanych do ich potrzeb. Zapewniony
zostanie dostęp do podręczników w formie cyfrowej, tzw. e-podręczników,
w tym książek pomocniczych do nauki polskiego języka migowego (PJM),
w odpowiednim terminie, umożliwiającym korzystanie
z podręczników
w czasie zajęć w roku szkolnym. Podręczniki będą dostępne zarówno
w formie
elektronicznej,
jak
iw
alfabecie
Braille’a
oraz
druku
powiększonym. Osoby głuche, zarówno uczniowie, jak i dorośli, będą
miały
możliwość
kształcenia
korzystania
w szkole
z e-podręczników
podstawowej,
aż
w PJM
od
początku
do
ukończenia
szkoły
ponadpodstawowej.
Szczególnie
ważnym
elementem
wdrażanego
rozwiązania
będzie
zapewnienie
w ramach
systemu
edukacyjnego,
wszelkich
działań
o charakterze
rehabilitacyjnym
i usprawniającym,
nakierowanych
na
podnoszenie niezależności uczniów z niepełnosprawnościami. Działanie to
obejmie więc naukę czynności życia codziennego, umiejętności w zakresie
komunikacji,
poruszania
się
oraz
z niepełnosprawnościami itp.
182
tematyki
seksualności
osób
Priorytety i działania
Niezbędne
jest
zapewnienie
o zróżnicowanych
indywidualnego
wsparcia
potrzebach
edukacyjnych,
którzy
do
z niepełnosprawnościami,
uczęszczając
uczniom
w tym
przedszkoli
i szkół
ogólnodostępnych, napotykają na trudności w funkcjonowaniu znacznie
ograniczające ich możliwości aktywnego uczestnictwa w życiu przedszkola
lub szkoły. Oprócz innych działań możliwe to będzie dzięki wdrożeniu
kompleksowego programu przeciwdziałania wykluczeniom i stereotypom,
polegającego
na
stałym
podnoszeniu
wiedzy
i świadomości
kadry
pedagogicznej i pozapedagogicznej oraz dzieci bez niepełnosprawności.
W
przedszkolach
i szkołach
ogólnodostępnych
zostanie
zapewniona
odpowiednio przygotowana kadra – asystentów uczniów ze specjalnymi
potrzebami edukacyjnymi, realizująca zadania opiekuńcze i pielęgnacyjne.
Planuje się, że wprowadzenie tego rozwiązania pozwoli na włączenie
społeczne
na
etapie
z niepełnosprawnościami,
edukacji
którzy
znacznej
dotychczas
liczby
objęci
byli
uczniów
nauczaniem
indywidualnym.
Zapewnienie
wsparcia
dzieci
i młodzieży
z niepełnosprawnościami w rozwoju ich potencjału
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MZ,
współpracujące
PFRON,
KPRM
(cyfryzacja),
ORE,
prowadzące
MKDNiS,
IBE,
organy
i dyrektorzy
szkół,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet
Budżet
państwa,
jednostek
terytorialnego
183
PFRON,
EFS,
samorządu
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
III. 2.6.
Cyfryzacja szkół
Wspierany i kontynuowany będzie rozwój szkolnej infrastruktury oraz
kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie technologii informacyjnokomunikacyjnych. Dzięki Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej szkoły zyskają
dostęp do szybkiego, bezpłatnego i bezpiecznego Internetu, co pozwoli na
wykorzystywanie
technologii
informacyjno-komunikacyjnych
podczas
pracy z każdym uczniem.
Planowane jest rozwijanie Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej dostępnej
pod adresem epodreczniki.pl. Platforma pełni dwie podstawowe funkcje
repozytorium sprawdzonych i wartościowych materiałów dydaktycznych
oraz narzędzia do wykorzystania w zdalnym nauczeniu i uczeniu się.
Platforma
oferuje
materiały
edukacyjne
(w
tym
e-materiały
i e-
podręczniki) przeznaczone dla wszystkich etapów kształcenia, zarówno
ogólnego, jak i zawodowego. Niemal każdy materiał dydaktyczny zawiera
pytania otwarte lub ćwiczenia interaktywne.
Wszystkie treści zamieszczone na platformie są bezpłatne, dostępne przez
przeglądarkę internetową i nie wymagają instalacji ani dodatkowego
oprogramowania.
Zintegrowana
Platforma
prowadzenia
zdalnej
Edukacyjna
edukacji,
może
przez
być
wykorzystywana
zapewnienie
do
bezpośredniego
kontaktu ucznia z nauczycielem.
Platforma umożliwia zamieszczanie materiałów edukacyjnych o wysokich
standardach funkcjonalnych oraz dużej różnorodności (filmy edukacyjne,
animacje, w tym 3D, audiobooki, interaktywne), spełniających aktualne
wytyczne Web Content Accesibility Guidelines (WCAG)95) co najmniej na
poziomie AA.
95)
Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.
Priorytety i działania
Podejmowane będą ponadto szerokie działania promujące wykorzystanie
technologii asystujących oraz informacyjno-komunikacyjnych w procesie
nauczania.
Cyfryzacja szkół
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
KPRM (cyfryzacja), PFRON, ORE, CIE
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
III. 2.7.
Zapewnienie warunków do pełnego udziału
w edukacji na poziomie szkolnictwa wyższego oraz
badaniach naukowych
Działanie
polega
na
zapewnieniu
osobom
z niepełnosprawnościami
warunków do pełnego udziału w procesie przyjmowania na uczelnię,
kształcenia,
w tym
na
studiach
podyplomowych
oraz
prowadzenia
działalności naukowej i dydaktycznej oraz awansu naukowego, a także
pełnego udziału w życiu społeczności akademickiej.
Wsparcie będzie obejmowało wdrażanie uniwersalnego projektowania oraz
racjonalnych usprawnień, w tym m.in. przez zapewnienie stałego wsparcia
tłumaczy
języka
migowego,
asystentów
notujących
lub
technologii
tworzących napisy na żywo (także przy jednoczesnym korzystaniu
z więcej niż jednego rodzaju wsparcia) dla studentów, doktorantów oraz
dla
pracowników
uczelni
(niezależnie
od
formy
ich
zatrudnienia),
specjalistyczne szkolenia, w tym umożliwiające orientację przestrzenną na
terenie uczelni studentom i doktorantom z niepełnosprawnościami, zakup
sprzętu
i urządzeń
specjalistycznych
wspomagających
proces
dydaktyczny, zakup literatury specjalistycznej i naukowej do uczelnianych
bibliotek
kształcenia
dla
potrzeb
będzie
osób
z niepełnosprawnościami.
zapewniana
osobom
Dostępność
z niepełnosprawnościami
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
posiadającym orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz osobom,
które go nie posiadają, ale zostaną zakwalifikowane przez uczelnię do
otrzymania wsparcia.
Realizacja działania w tym zakresie wiąże się z koniecznością dokonania
zmian
na
poziomie
ustawowym,
gdyż
na
podstawie
obecnie
obowiązujących przepisów brak jest możliwości finansowania takiego
wsparcia w ramach studiów podyplomowych.
W ramach rządowego Programu Dostępność Plus przeprowadzony zostanie
konkurs, w ramach którego co najmniej 100 uczelni otrzyma środki na
likwidację
barier
w dostępie
architektonicznej,
internetowych,
do
edukacji
komunikacyjnej,
narzędzi
i zwiększenie
dostępności
administrowanych
informatycznych
oraz
procedur
stron
kształcenia.
Działanie będzie polegało na zorganizowaniu konkursu, w ramach którego
100 uczelni otrzyma środki na likwidację barier w dostępie do edukacji.
Ponadto uczelnie te będą mogły wprowadzić do swoich programów
nauczania
narzędzia
i doktorantów
służące
wyrównywaniu
z niepełnosprawnościami
(wykłady
szans
studentów
i egzaminy
on-line,
załatwianie spraw studenckich przez Internet). Wypracowane rozwiązania
będą rozpowszechniane w ramach działań informacyjno-promocyjnych, co
przyczyni
się
do
wdrażania
standardów
dostępności
na
kolejnych
uczelniach. Efektem będzie także zwiększenie świadomości społeczności
akademickiej, w tym wykładowców oraz pozostałych pracowników uczelni
na temat potrzeb osób z niepełnosprawnościami w zakresie dostępności.
Działanie będzie obejmowało również wdrożenie przez Polską Komisję
Akredytacyjną
i stosowanie
w ramach
procedur
oceny
uczelni
obligatoryjnych kryteriów związanych z zapewnianiem dostępności dla
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami,
tak
przez
projektowanie, jak i zapewnienie racjonalnych usprawnień.
uniwersalne
Priorytety i działania
Zapewnienie
warunków
do
pełnego
udziału
w edukacji na poziomie szkolnictwa wyższego oraz
badaniach naukowych
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MFiPR, NCBiR
współpracujące
Finansowanie
III. 3.
Budżet państwa, PFRON, EFS
Przygotowanie do wejścia na rynek pracy
III. 3.1.
Doradztwo
zawodowe
dla
młodzieży
z niepełnosprawnościami
W
ramach
działania
przewiduje
się
włączenie
młodych
osób
z niepełnosprawnościami w istniejący system doradztwa zawodowego na
wszystkich
szczeblach
edukacji.
Doradcy
zawodowi
w szkołach
i uczelniach, a także poradniach psychologiczno-pedagogicznych, przez
dedykowane szkolenia, zostaną wyposażeni w niezbędne kompetencje,
również
w umiejętności
Wprowadzone
eksperckie
ze
prowadzenia
diagnozy
zostaną
także
rozwiązania
strony
PFRON,
w tym
funkcjonalnej.
zapewniające
wsparcie
w szczególności
oddziałów
wojewódzkich, instytucji rynku pracy (PUP, OHP, organizacje pozarządowe
działające
w obszarze
aktywizacji
zawodowej)
oraz
poradni
psychologiczno-pedagogicznych. Jako szczególnie istotne wskazuje się
zaangażowanie osób z niepełnosprawnościami w proces wyboru ścieżki
kariery, nabywanie praktycznych umiejętności przez udział w praktykach
i stażach zawodowych oraz zdobycie praktycznych informacji na temat
dostępnych
instrumentów
wsparcia
wraz
z przysługującymi
prawami
i obowiązkami.
Działanie to realizowane będzie w szkołach i uczelniach przy współpracy
z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi i instytucjami rynku pracy.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Doradztwo
zawodowe
dla
młodzieży
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MRiPS/PON, MRPiT, PFRON, urzędy
współpracujące
pracy,
ochotnicze
hufce
pracy,
organizacje pozarządowe, poradnie
psychologiczno-pedagogiczne,
organy
prowadzące
i dyrektorzy
szkół, uczelnie
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS,
Budżet
jednostek
samorządu
terytorialnego
III. 3.2.
etapami
Wsparcie
procesu
edukacyjnymi
oraz
przejścia
pomiędzy
przejścia
z systemu
edukacji na rynek pracy
Działanie
przewiduje
opracowanie
nowych
rozwiązań
wspierających
przejście dzieci, uczniów oraz absolwentów pomiędzy różnymi etapami
kształcenia i przygotowanie młodych ludzi w przygotowaniu do pełnienia
ról zawodowych odpowiadających ich predyspozycjom i umiejętnościom
oraz wsparcie w procesie przejścia na rynek pracy.
Zaplanowano m.in. pilotaż wsparcia zapewnianego uczniom i absolwentom
z niepełnosprawnościami
przed
i po
ukończeniu
szkoły.
Dzięki
skoordynowanym działaniom placówek działających w różnych sektorach
możliwe będzie usuwanie barier w podejmowaniu pracy (np. trudności
w znalezieniu miejsca pracy, trudności w dopasowaniu stanowiska pracy
do możliwości absolwenta, podjęcie pracy poza miejscem zamieszkania,
brak posiadania kompetencji oczekiwanych przez pracodawcę, brak
przygotowania pracodawcy, brak pracy w miejscu zamieszkania). Pozwoli
Priorytety i działania
to
na
minimalizowanie
ryzyka
doświadczania
przez
osobę
z niepełnosprawnością sytuacji osoby bezrobotnej, co utrudnia jej wejście
na rynek pracy.
Przygotowane zostaną także rozwiązania wspierające szkoły w ewaluacji
efektywności realizowanych programów nauczania (w zakresie kształcenia
ogólnego
i zawodowego),
co
będzie
pozwalało
szkołom
na
dostosowywanie programów nauczania do aktualnych i przewidywanych
potrzeb pracodawców, a także podnoszenie jakości kształcenia.
W ramach działania wspierana będzie również budowa i rozwój sieci
partnerstwa
szkół
prowadzących
przysposabiających
(w szczególności
do
pracy
podmiotami
kształcenie
i uczelni
na
zawodowe,
z lokalnymi
otwartym
rynku
szkół
pracodawcami
pracy,
a także
podmiotami ekonomii społecznej) oraz instytucjami rynku pracy.
Wydaje się także wskazane poszerzenie ofert pracy o przedsiębiorstwa,
w których realizowane jest zatrudnienie wspomagane, opisane szerzej
w działaniu IV.1.3.
Wsparcie
procesu
przejścia
pomiędzy
etapami
edukacyjnymi oraz przejścia z systemu edukacji na
rynek pracy
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MRiPS/PON,
współpracujące
PFRON,
MRPiT,
MZ,
ORE,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
III. 3.3.
Edukacja
ustawiczna
dla
osób
z niepełnosprawnościami
W ramach działania upowszechniane będzie tworzenie oferty kształcenia,
szkolenia
i
doskonalenia
zawodowego
dla
osób
dorosłych
z
niepełnosprawnościami zarówno na poziomie poszczególnych resortów,
jak i w ramach działalności organizacji pozarządowych.
Niezbędne
jest
przy
tym
szersze
włączenie
osób
dorosłych
z
niepełnosprawnościami w różne formy uczenia się przez całe życie (także
te realizowane poza systemem oświaty), a nie tylko w formy edukacji
ustawicznej.
Zapewniona zostanie ogólnodostępna informacja o ofercie kursów i
szkoleń organizowanych przez instytucje rynku pracy (PUP, OHP, agencje
zatrudnienia,
organizacje
pozarządowe
zajmujące
się
aktywizacją
zawodową osób z niepełnosprawnościami), instytucje systemu oświaty
(centra kształcenia zawodowego i placówki kształcenia ustawicznego,
prowadzące kształcenie w formach pozaszkolnych) oraz przez inne
podmioty prowadzące działania na rzecz osób niepełnosprawnych.
Edukacja
ustawiczna
dla
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MEiN, ORE, MRPiT
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
Priorytety i działania
III. 4.
Rozwój oraz zapewnienie uczniom i studentom
z niepełnosprawnościami form komunikacji zgodnych z ich
potrzebami
III. 4.1.
Wdrożenie
i upowszechnienie
edukacji
dwujęzycznej dla osób głuchych
Działanie przewiduje pogłębioną analizę w zakresie zapewnienia edukacji
dwujęzycznej dla osób głuchych oraz wypracowanie rekomendacji dla
zmian
prawnych
i działań
pozaprawnych
w tym
obszarze.
Edukacja
dwujęzyczna zostanie wprowadzona w ramach szkół dla osób głuchych lub
w przypadku co najmniej kilkuosobowych grup osób głuchych w szkołach
integracyjnych i ogólnodostępnych.
Zaproponowane zostaną zmiany w podstawie programowej zmierzające do
wyodrębnienia
przedmiotu
język
polski
dla
uczniów
głuchych
i słabosłyszących oraz przedmiotu język migowy, a także stworzenie
podstawy programowej dla kształcenia dwujęzycznego dzieci głuchych.
Działanie
zakłada
również
podjęcie
prac
w kierunku
wprowadzenia
sprawdzania kompetencji komunikacyjnych i językowych w języku polskim
i migowym
dla
dzieci
głuchych
i słabosłyszących
w procedurach
ujednoliconego orzekania systemu orzekania o niepełnosprawności.
Wdrożenie i upowszechnienie edukacji dwujęzycznej
dla osób głuchych
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MRiPS/PON, ORE
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
III. 4.2.
Upowszechnienie
korzystania
w edukacji
z alternatywnych
możliwości
i wspomagających
sposobów komunikacji (AAC)
W ramach działania zakłada się zwiększenie dostępu dla uczniów oraz
studentów
do
komunikacji
różnych
(AAC,
alternatywnych
Augmentative
and
i wspomagających
Alternative
sposobów
Communication),
w szczególności w szkołach ogólnodostępnych oraz szkołach na terenach
wiejskich.
Działanie przewiduje pogłębioną analizę regulacji prawnych w ramach
systemu
edukacji
oraz
sformułowanie
propozycji
zmiany
przepisów
w zakresie możliwości korzystania i efektywnego porozumiewania się,
korzystając z alternatywnych i wspomagających sposobów komunikacji
(AAC) oraz ich upowszechnienia w edukacji. Analiza powinna objąć
również możliwości efektywnego korzystania z AAC w ramach procedur
oceny, w tym procedur egzaminacyjnych.
Działanie zakłada możliwość wykształcenia i przeszkolenia specjalistów,
którzy będą mogli pełnić funkcję doradców metodycznych w zakresie
stosowania alternatywnych i wspomagających sposobów komunikacji.
Nauczyciele oraz kadra wspierająca w obrębie wszystkich typów szkół oraz
na wszystkich poziomach edukacji powinna mieć zapewniony dostęp do
wysokiej jakości szkoleń oraz doradztwa w zakresie stosowania AAC.
Upowszechnienie w edukacji możliwości korzystania
z alternatywnych
i wspomagających
sposobów
komunikacji (AAC)
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
ORE, PFRON
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Priorytety i działania
III. 4.3.
uczniów
Zapewnienie możliwości korzystania przez
i studentów
z alfabetu
Braille’a,
alfabetu
Lorma, tekstu łatwego do czytania oraz technologii
i narzędzi
wspomagających
komunikowanie
się
i technologii asystujących
W ramach działania przewiduje się zapewnienie wszystkim niewidomym
uczniom i studentom możliwości nauki oraz efektywnego korzystania
z materiałów cyfrowych oraz alfabetu Braille’a, jak również zapewnienie
zgodnie
z potrzebami
dostępności
materiałów
edukacyjnych
i dydaktycznych w pełni dostępnych, w tym także w alfabecie Braille’a, na
urządzeniach przenośnych lub w wersji papierowej.
Przez realizację działania głuchoniewidomi uczniowie i studenci będą mieli
zapewnioną możliwość komunikowania się w ramach systemu edukacji
przez wykorzystywanie SKOGN (w tym m.in. alfabetu Lorma) oraz
otrzymywania stałego wsparcia tłumacza-przewodnika SKOGN zgodnie
z indywidualnymi potrzebami.
Działanie
zakłada
z niepełnosprawnością
również
zapewnienie
intelektualną
lub
uczniom
trudnościami
i studentom
w uczeniu
się
dostępu do materiałów, w tym edukacyjnych i dydaktycznych w formie
tekstu łatwego do czytania (Easy to Read, ETR), jak również wsparcia ze
strony indywidualnego asystenta zgodnie z potrzebami osoby.
W zakresie działania planowane jest także przeprowadzenie analizy
możliwości wspierania rozwoju oraz wykorzystania nowych technologii
i narzędzi
wspomagających
komunikowanie
edukacji.
193
się
w ramach
systemu
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zapewnienie możliwości korzystania przez uczniów
i studentów
tekstu
z alfabetu
łatwego
asystujących
do
Braille’a,
alfabetu
czytania
oraz
i narzędzi
Lorma,
technologii
wspomagających
komunikowanie się i technologii asystujących
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MFiPR, MRiPS, KPRM (cyfryzacja),
współpracujące
PFRON
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Tabela 9. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie III. Edukacja
Nazwa
Opis
Projektu/Programu
Przestrzeń Dostępnej Konkurs „Przestrzeń dostępnej szkoły” w ramach
Szkoły
PO WER (Oś IV) to pilotaż Działania 200 szkół
bez barier z Programu Dostępność Plus. Konkurs
dedykowany jest dla szkół podstawowych, a w
jego ramach planowane jest wsparcie 150 szkół
podstawowych.
Studia bez barier (w
Realizacja projektu w ramach PO WER (Oś III)
ramach programu
„Uczelnia dostępna”, którego celem jest
Dostępność Plus)
zwiększenie dostępności kształcenia na poziomie
wyższym.
Dostępność
Realizacja projektu w ramach PO WER (Oś III)
w programach
„Projektowanie uniwersalne”, którego celem jest
nauczania (w ramach wdrożenie do realizowanych przez uczelnie
programu Dostępność studiów – modułów zajęć o tematyce
Plus)
projektowania uniwersalnego.
Wypracowanie
Realizacja projektu w ramach PO WER (Oś II),
rozwiązań na rzecz
działania 2.10 „Wysoka jakość systemu
uruchomienia
oświaty”. Celem projektu jest wypracowanie
Priorytety i działania
Nazwa
Projektu/Programu
w szkołach usług
asystenckich dla
uczniów ze
specjalnymi
potrzebami
edukacyjnymi
Pilotażowe wdrożenie
modelu
Specjalistycznych
Centrów
Wspierających
Edukację Włączającą
Tworzenie emateriałów
dydaktycznych do
kształcenia ogólnego
Opis
rozwiązań na rzecz uruchomienia w szkołach
usług asystenckich dla uczniów ze specjalnymi
potrzebami edukacyjnymi, w tym
z niepełnosprawnościami.
Wypracowanie w trakcie pilotażu rozwiązań na
rzecz wprowadzenia do systemu oświaty
instytucji Specjalistycznych Centrów
Wspierających Edukację Włączającą, których
głównym zadaniem będzie wspieranie szkół
ogólnodostępnych w pracy z uczniami
o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych.
Realizacja projektu w ramach Osi Priorytetowej
II Działanie 2.10 POWER Wysoka jakość systemu
oświaty. Celem projektu jest zwiększenie
możliwości wykorzystania technologii
informacyjno-komunikacyjnych w nauczaniu
przedmiotowym oraz w zindywidualizowanym
podejściu do pracy z uczniem, w tym z uczniem
ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, przez
opracowanie koncepcji modułowych
e‑ podręczników, przykładowych map modułów
oraz udostępnienie na publicznej platformie
bezpłatnych i wystandaryzowanych e-materiałów
dydaktycznych do kształcenia ogólnego.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Oczekiwane
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
osób
z niepełnosprawnościami
w zakresie
osób
z niepełnosprawnościami
w zakresie
Priorytetu III
Poprawa
sytuacji
wczesnej pomocy,
Poprawa
sytuacji
edukacji włączającej,
Przygotowanie osób z niepełnosprawnościami do wejścia na
rynek pracy,
Rozwój
oraz
zapewnienie
z niepełnosprawnościami
form
uczniom
i studentom
komunikacji
zgodnych
z ich
potrzebami.
Główne
źródła
finansowania
działań
zaplanowanych
w ramach Priorytetu III
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Środki Funduszu Pracy,
Środki
Państwowego
Funduszu
Niepełnosprawnych.
Rehabilitacji
Osób
Priorytety i działania
Priorytet IV.
PRACA
Zgodnie z art. 27 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych pt. Praca
i zatrudnienie
„Państwa
z niepełnosprawnościami
do
Strony
pracy,
na
uznają
prawo
osób
zasadzie
równości
z innymi
osobami; obejmuje to prawo do możliwości zarabiania na życie poprzez
pracę swobodnie wybraną lub przyjętą na rynku pracy oraz w otwartym,
włączającym i dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami środowisku
pracy”.
Głównym
celem
działań
obszaru
z niepełnosprawnościami
możliwości
Konwencji
osób
o prawach
odpowiadającego
ich
Praca
jest
zapewnienie
osobom
realizacji
wynikającego
z treści
niepełnosprawnych
zdolnościom
prawa
i umiejętnościom,
do
pracy
gwarantującego
godne życie i szansę samorealizacji, w szczególności na otwartym rynku
pracy, zgodnie z art. 27 Konwencji oraz rekomendacjami dla Polski
Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych. Strategia na rzecz
Odpowiedzialnego
Rozwoju
(SOR)
wskazuje
także
na
konieczność
zaktywizowania i zaangażowania niewykorzystanych dotychczas zasobów
pracy, wyznaczając wzrost zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami
jako
jeden
z głównych
celów
Strategii
na rzecz
Osób
z Niepełnosprawnościami. Pozwoli to na poprawę spójności społecznej
oraz włączenie społeczne. W tym kontekście niezwykle istotne jest, aby
potencjał
osób
z niepełnosprawnościami
był
właściwie
i efektywnie
wykorzystywany.
Jak wskazują przeprowadzone badania pracodawców z otwartego rynku
pracy w Polsce96), niski poziom zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami
wynika z szeregu przyczyn, począwszy od przeszkód administracyjnych,
96)
B. Gąciarz, S. Rudnicki (red.), Polscy (Nie)pełnosprawni: od kompleksowej diagnozy do
nowego modelu polityki społecznej, Wydawnictwo AGH, Kraków 2014, s. 165.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
związanych
z częstymi
zmianami
prawa,
wątpliwościami
w jego
interpretacji, sprawności obsługi dofinansowań z Państwowego Funduszu
Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), stereotypów i uprzedzeń
zarówno
pracodawców,
z niepełnosprawnościami,
jak
barier
i pracowników
finansowych
wobec
związanych
osób
z wyższymi
kosztami pracy ze względu na niższą wydajność i uprawnienia pracownicze
osób z niepełnosprawnościami, przez obciążenia organizacyjne, związane
z dostosowaniem
pozostałych
miejsca
pracy
oraz
dodatkowym
pracowników,
brak
odpowiednich
obciążeniem
kwalifikacji
osób
z niepełnosprawnościami, kończąc na braku informacji o możliwościach
uzyskania wsparcia w zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami, braku
wsparcia ze strony władz lokalnych, instytucji rynku pracy i organizacji
pozarządowych oraz niedostępnej infrastrukturze lokalnej.
Bierność zawodowa osób z niepełnosprawnościami ma różne podłoże97).
Wynika ona między innymi ze złego stanu zdrowia, gwarancji uzyskania
świadczeń i obawy przed ich ewentualną utratą, lęku przed podjęciem
pracy oraz bezskutecznymi próbami jej poszukiwania, niewystarczających
kwalifikacji zawodowych, negatywnych doświadczeń, a także nielicznych
ofert pracy dla osób z niepełnosprawnościami o wyższych kwalifikacjach.
Zwraca
się
również
uwagę
na
istniejący
brak
dostępności
architektonicznej, ograniczenia mobilności oraz obojętne lub negatywne
nastawienie
rodziny
do
poszukiwania
pracy
przez
osobę
z niepełnosprawnością ze względu na obawę utraty świadczeń.
Przezwyciężenie
tak
licznych
barier
wymaga
wdrożenia
spójnych
i kompleksowych rozwiązań nie tylko w samym obszarze zatrudnienia,
lecz również w ramach pozostałych polityk publicznych obejmujących
zdrowie i edukację. Niezbędne są także działania zwiększające szeroko
97)
D. Kobus-Ostrowska, Bierność zawodowa osób niepełnosprawnych w Polsce, Gospodarka
w Praktyce i Teorii, nr 4(41) 2015, s. 33–34.
Priorytety i działania
rozumianą dostępność oraz budujące świadomość społeczną w kwestii
praw
osób
z niepełnosprawnościami,
kierowane
zarówno
do
osób
sprawnych, jak i z niepełnosprawnościami. Kierunek zmian wyznacza
Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych. Konwencja, pozostając
w spójności ze Strategią na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, wskazuje na
konieczność
dokonania
ewolucji
wsparcia
z niepełnosprawnościami.
Strategia
będzie
modyfikacji
instrumentów
z niepełnosprawnościami
wspierania
w kierunku
większej
zatrudnienia
uwzględniała
potrzebę
zatrudnienia
zgodności
osób
osób
z Konwencją
o prawach osób niepełnosprawnych. Strategia zakłada również wdrożenie
nowych instrumentów
wspierających
zatrudnienie,
a także
realizację
prawa do równości szans i niedyskryminacji osób z niepełnosprawnościami
na szeroko pojętym rynku pracy.
Polityka państwa w obszarze zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami,
zgodnie z art. 27 Konwencji, powinna być ukierunkowana na maksymalne
umożliwienie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami na otwartym
rynku
pracy.
Bardzo
ważnym
zadaniem
jest
również
poprawa
funkcjonowania instrumentów rehabilitacji zawodowej. Przede wszystkim
konieczna
jest
poprawa
efektywności
działania
warsztatów
terapii
zajęciowej, a także systemowe wprowadzenie nowego instrumentu, jakim
jest zatrudnienie wspomagane.
Schemat 7. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu IV. Praca
Wskaźnik zatrudnienia osób
niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym
Wartość bazowa (2018): 26,2%
Wartość docelowa (2030): 40,0%
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
DZIAŁANIA
IV. 1.
Modyfikacja
zatrudnienia
i uzupełnienie
oraz
systemu
aktywizacji
wsparcia
zawodowej
osób
z niepełnosprawnościami
IV. 1.1. Narodowy
Program
Zatrudnienia
Osób
Niepełnosprawnych
Zgodnie z zapisami SOR, zostanie opracowany i wdrożony Narodowy
Program Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych (NPZ ON). Będzie on
stanowił
narzędzie
wdrażania
Strategii
na
rzecz
z Niepełnosprawnościami,
w szczególności
w zakresie
priorytetu
z zobowiązaniami
wynikającymi
Praca.
Zgodnie
Osób
dotyczącym
z art.
27
Konwencji oraz brzmieniem Rekomendacji dla Polski Komitetu ONZ ds.
Praw Osób Niepełnosprawnych NPZ ON będzie dążył do znaczącego
zwiększenia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami na otwartym
rynku pracy. Zostaną w nim zapisane szczegółowe rozwiązania dotyczące
realizacji
działań
w poszczególnych
latach,
przy
jednoczesnym
uwzględnieniu już istniejących instrumentów wspierających zatrudnienie
osób z niepełnosprawnościami.
NPZ ON będzie wdrażany przy współpracy z agencjami zatrudnienia,
organizacjami
pozarządowymi
z niepełnosprawnościami.
W jego
i aktywizującymi
realizację
zostaną
osoby
zaangażowane
również instytucje rynku pracy (powiatowe urzędy pracy (PUP), ochotnicze
hufce
pracy
(OHP))
organizujące
szkolenia
i proces
nabywania
odpowiednich kwalifikacji niezbędnych do rozpoczęcia pracy przez osobę
z niepełnosprawnością, wraz ze wsparciem przy znalezieniu pracy.
NPZ
ON
będzie
ukierunkowany
na
zatrudnienie
osób
z niepełnosprawnościami w formie umowy o pracę oraz samozatrudnienie,
przy
jednoczesnym
z niepełnosprawnościami,
wsparciu
także
aktywizacji
w ramach
zawodowej
osób
innych form zatrudnienia.
Narodowy Program Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych będzie zawierał
Priorytety i działania
rozwiązania wspierające zarówno pracowników z niepełnosprawnościami,
pracujących w siedzibie pracodawcy, jak i pracujących w oparciu o system
pracy zdalnej (np. analitycy, graficy komputerowi, PR), uwzględniających
wykorzystanie innowacji technologicznych i informatycznych. Szczególny
nacisk
kłaść
należy
nie
tylko
na
przygotowanie
osób
z niepełnosprawnością do pracy, ale także na przygotowanie pracodawcy
i jego zespołu do ich przyjęcia.
Narodowy
Program
Zatrudnienia
Osób
Niepełnosprawnych
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT,
współpracujące
zatrudnienia,
PFRON,
pozarządowe,
agencje
organizacje
powiatowe
urzędy
pracy, ochotnicze hufce pracy
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
IV. 1.2. Modyfikacja
i uzupełnienie
instrumentów
wspierania zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami
Przewiduje się wprowadzenie stopniowych zmian modelu wspierania osób
z niepełnosprawnościami
świadczeń
pieniężnych
w zatrudnieniu
na
rynku
zostanie
poszczególnych
pracy.
powiązany
osób
System
bezpośrednich
z dodatkowymi
kosztami
z niepełnosprawnościami
oraz
uzupełniony przez instrumenty na rzecz wspierania zatrudnienia osób
z niepełnosprawnościami, takie jak np. trener pracy, tłumacz PJM lub
tłumacz-przewodnik SKOGN, wyposażenie lub przystosowanie stanowiska
pracy, kursy i szkolenia oraz doradztwo zawodowe. W ramach działania
przewidywana
jest
również
analiza
odnośnie
do
objęcia
małych
przedsiębiorstw (zatrudniających co najmniej 10 osób) obowiązkiem
zatrudniania osób z niepełnosprawnościami.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Przygotowane
oraz
wdrożone
zostaną
zmiany
w systemach
informatycznych administrowanych przez PFRON zapewniające sprawne
składanie wniosków, ich weryfikację oraz przyznawanie wsparcia.
Modyfikacja i uzupełnienie instrumentów wspierania
zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania
do 2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT, PFRON
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
IV. 1.3. Zatrudnienie wspomagane
Rozwiązaniem
uzupełniającym
dotychczas
funkcjonujący
system
wspierania zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w Polsce będzie
zatrudnienie wspomagane, kierowane do osób mających szczególne
trudności
w samodzielnym
znalezieniu
i utrzymaniu
zatrudnienia
na
otwartym rynku pracy. Dla osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych
na otwartym rynku pracy w wyniku metody zatrudnienia wspomaganego,
których proces wspomagania w miejscu pracy nie został zakończony,
będzie wsparciem w utrzymaniu zatrudnienia.
Wdrożenie indywidualnej metody pracy z osobą z niepełnosprawnością
nieaktywną
zawodowo
będzie
istotnym
wsparciem
w znalezieniu
i utrzymaniu zatrudnienia. Usługa będzie realizowana przy udziale trenera
pracy,
z włączeniem
decyzyjnego
jej
osoby
z niepełnosprawnością
dotyczącego.
Zatrudnienie
w całość
procesu
wspomagane
będzie
realizowane przez podmioty publiczne lub organizacje pozarządowe.
Osoba,
która
ma
prawo
skorzystać
z tej
formy,
wybiera
podmiot
świadczący tę formę wsparcia zgodnie z zasadą „pieniądz idzie za osobą”.
Priorytety i działania
Zatrudnienie wspomagane
Okres
wdrażania
działania
Koordynator
2021–2023
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT, organizacje pozarządowe
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
IV. 1.4. Poprawa
funkcjonowania
warsztatów
terapii
zajęciowej
Działanie
przewiduje
poprawę
zajęciowej
(WTZ)
i wypracowanie
rehabilitacji
społecznej
społeczną
funkcjonowania
nowych
i zawodowej,
i zawodową
ich
warsztatów
terapii
rozwiązań
w zakresie
umożliwiających
aktywizację
uczestników
oraz
zapewnienie
wsparcia
adekwatnego do ich potrzeb i oczekiwań. Działanie to posłuży do
wypracowania
nowego
modelu
rehabilitacji
społecznej
i zawodowej.
Zakłada się funkcjonowanie WTZ według nowo opracowanych standardów
i otwartych w większym stopniu na aktywizację społeczną połączoną
z aktywizacją zawodową do czasu przejęcia zadań aktywizacyjnych WTZ
wobec osób z niepełnosprawnościami przez przedsiębiorstwa ekonomii
społecznej.
W ramach działania planuje się podniesienie jakości i efektywności
wsparcia
zapewnianego
opracowanie
zostanie
i wdrożenie
możliwość
zawodowej
przez
warsztaty
standardów
podejmowania
uczestników
warsztatów
terapii
zajęciowej
ich funkcjonowania.
działań
terapii
w zakresie
zajęciowej
przez
Ułatwiona
aktywizacji
przez
lepszą
współpracę z pracodawcami (w tym podmiotami ekonomii społecznej
i solidarnej) oraz instytucjami rynku pracy. Zakłada się zaangażowanie
instytucji
trenera
pracy,
wykorzystanie
instrumentu
zatrudnienia
wspomaganego oraz umożliwienie uczestnikom WTZ odbywania staży
zawodowych
i próbne
podjęcie
zatrudnienia.
Ponadto
wprowadzona
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
zostanie możliwość łatwego powrotu osoby do WTZ, w sytuacji dużych
trudności
w funkcjonowaniu
na
rynku
pracy
(tzw.
poduszka
bezpieczeństwa). Działanie będzie także ukierunkowane na zapewnienie
lepszej współpracy pomiędzy samorządami oraz koordynacji działań na
rzecz osób wymagających wsparcia.
Poprawa
funkcjonowania
warsztatów
terapii
zajęciowej
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT,
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
PFRON, EFS, budżet jst
IV. 2.
Aktywizacja
PFRON,
organizacje
zawodowa
osób
z niepełnosprawnościami
IV. 2.1. Ograniczenie barier w podejmowaniu aktywności
zawodowej
Działanie
przewiduje
stopniowe
zmniejszanie
dysproporcji
pomiędzy
wysokością świadczeń pobieranych przez osoby z niepełnosprawnościami
a wysokością możliwego do uzyskania wynagrodzenia za pracę, w celu
usunięcia
bariery
do
aktywizacji
zawodowej
osób
z niepełnosprawnościami.
Wśród
barier
dla
zwiększenia
aktywności
zawodowej
osób
z niepełnosprawnościami należy wskazać również tzw. pułapkę rentową,
szczególnie dotkliwą w stosunku do osób pobierających rentę socjalną.
Obecne
rozwiązania
w systemie
rentowym
zostaną
zastąpione
mechanizmami, które nie będą powodowały ujemnych skutków podjęcia
zatrudnienia dla łącznego dochodu osoby z niepełnosprawnością.
Priorytety i działania
Działanie
ma
na
celu
również
ograniczenie
wpływu
tzw.
pułapki
świadczeniowej, sytuacji, w której podjęcie zatrudnienia przez osobę
z niepełnosprawnością powoduje obawę o uzyskanie orzeczenia o niższym
stopniu niepełnosprawności podczas kolejnej procedury orzeczniczej.
Obawa ta może dotyczyć zarówno samej osoby z niepełnosprawnością, jak
i osoby pobierającej świadczenie pielęgnacyjne w celu wsparcia danej
osoby z niepełnosprawnością.
Działanie przewiduje pogłębioną analizę oraz wypracowanie propozycji
rozwiązań, które pozwolą na ograniczenie negatywnych efektów tzw.
pułapki świadczeniowej na podejmowanie aktywności zawodowej przez
osoby z niepełnosprawnościami.
Działanie zakłada również zmianę terminologii stosowanej w ramach
systemu orzecznictwa, w rodzaju: „niezdolny do pracy”, „niezdolny do
samodzielnej egzystencji”, „niesamodzielny”. Wyeliminowane mają zostać
terminy, które mogą być mylnie rozumiane oraz być stygmatyzujące
zarówno
z perspektywy
pracodawców,
jak
i samych
osób
z niepełnosprawnościami, a przez to mogące mieć negatywny wpływ na
aktywność zawodową osób z niepełnosprawnościami.
Ograniczenie
barier
w podejmowaniu
zawodowej
Okres
wdrażania
działania
Koordynator
Podmioty
współpracujące
Finansowanie
2021–2025
MRiPS/PON
MRPiT
Budżet państwa
aktywizacji
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
IV. 2.2. Aktywizacja
zawodowa
z niepełnosprawnościami
osób
w podmiotach
ekonomii
społecznej i solidarnej
Wspierane będzie zatrudnienie w podmiotach ekonomii społecznej, a w
szczególności w przedsiębiorstwach społecznych (PS)98).
Przygotowany zostanie projekt ustawy o ekonomii społecznej i solidarnej,
wprowadzający m.in. status przedsiębiorstwa społecznego. Ponadto wśród
pracowników przedsiębiorstwa społecznego określony udział mieć będą
osoby zagrożone wykluczeniem społecznym. Pracownicy będą mieć
również
wpływ
na
kierunek
działalności
przedsiębiorstwa,
a zyski
przeznaczane będą na reintegrację lub realizację celów społecznych.
Przewiduje
społecznych,
stopniowo
się
utworzenie
różnorodnych
wspomaganych
uzupełniających
finansowo
albo
form
ze środków
zastępujących
przedsiębiorstw
publicznych,
istniejący
system
aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami.
Przygotowane i wdrażane będą modele przedsiębiorstw społecznych, m.in.
o charakterze usługowym, świadczących tzw. „wiązki” usług społecznych
użyteczności
publicznej99),
i zindywidualizowany
społecznym,
na
odpowiadające
potrzeby
osób
w szczególności
osób
w sposób
kompleksowy
zagrożonych
wykluczeniem
z niepełnosprawnościami
i potrzebujących wsparcia w codziennym funkcjonowaniu oraz ich rodzin.
98)
Podmioty ekonomii społecznej prowadzące działalność gospodarczą lub odpłatną pożytku
publicznego, aktywizujące zawodowo osoby trudno zatrudnialne, nieprywatyzujące zysku
lub nadwyżki bilansowej i są zarządzane w sposób partycypacyjny, mogą otrzymać status
przedsiębiorstwa społecznego – Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023
roku. Ekonomia Solidarności Społecznej, Departament Ekonomii Społecznej i Solidarnej
Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, Biblioteka Ekonomii Społecznej i Solidarnej,
Warszawa 2019, s. 13 Monitor Polski z 2019 r.
99)
„Wiązki” usług społecznych użyteczności publicznej oznaczają zintegrowany system usług
społecznych użyteczności publicznej, komplementarny wobec różnego rodzaju
poszczególnych usług i adekwatny do potrzeb odbiorców.
Priorytety i działania
W upowszechnianiu i wdrażaniu tych modeli zostaną włączone m.in.
Regionalne
Ośrodki
Ekonomii
Społecznej
Polityki
Społecznej
(ROPS),
Ośrodki
podmioty
ekonomii
społecznej
(OWES),
Wsparcia
(PES)
działające na rzecz ON przy współpracy z samorządami.
Przygotowane zostaną również rozwiązania upowszechniające włączanie
przedsiębiorstw
ekonomii
w niezależnym
życiu,
społecznej
w tym
(PES)
w proces
samodzielnym
wsparcia
zamieszkaniu
osób
z niepełnosprawnościami.
Realizacja tego działania nie przyczyni się do ograniczenia pozytywnej
tendencji
obserwowanej
od
kilku
lat
na
rynku
pracy
osób
z niepełnosprawnościami – relatywnego wzrostu zatrudnienia na otwartym
rynku pracy w stosunku do rynku chronionego.
Aktywizacja
zawodowa
osób
w podmiotach
z niepełnosprawnościami
ekonomii
społecznej i solidarnej
Okres
wdrażania
działania
Koordynator
2021–2030
MRiPS
Podmioty
MRPiT, MFiPR, PFRON
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
IV. 2.3. Wsparcie na rzecz włączenia zawodowego osób
z niepełnosprawnościami
Działanie
przewiduje
uruchomienie
i prowadzenie
systemu
kursów,
szkoleń i grup wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich
otoczenia.
Celem
będzie
osiągnięcie
jak
najwyższego
poziomu
samodzielności oraz przygotowania do wejścia na rynek pracy przy
jednoczesnym wsparciu tego procesu ze strony najbliższych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Szkolenia będą dotyczyły przygotowania do niezależnego funkcjonowania,
korzystania
z wdrożonych
rozwiązań
w ramach
uniwersalnego
projektowania100) oraz racjonalnych usprawnień101) dedykowanych zgodnie
z potrzebami
osoby
z niepełnosprawnością
z niepełnosprawnością
uzyska
także
i prawa
kompleksowe
pracy.
Osoba
wsparcie
i wiedzę
w zakresie swoich praw i obowiązków jako pracownik, a także możliwości
doskonalenia zawodowego lub przekwalifikowania w zależności od potrzeb.
Osoby z niepełnosprawnościami i ich najbliżsi będą mogli skorzystać
z doświadczeń pracujących osób z niepełnosprawnościami, którzy zostaną
zaangażowani jako współprowadzący szkolenia, kursy i grupy wsparcia.
Wsparcie
na
rzecz
włączenia
zawodowego
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania
działania
do 2030
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT, MRPiT, MEiN, MFiPR, PFRON,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
100)
Uniwersalne projektowanie – zgodnie z art. 2 Konwencji o prawach osób
niepełnosprawnych – oznacza projektowanie produktów, środowiska, programów i usług
w taki sposób, by były użyteczne dla wszystkich, w możliwie największym stopniu, bez
potrzeby adaptacji lub specjalistycznego projektowania. Nie wyklucza pomocy
technicznych dla szczególnych grup osób z niepełnosprawnościami, jeżeli jest to
potrzebne.
101)
Racjonalne usprawnienie – zgodnie z art. 2 Konwencji o prawach osób
niepełnosprawnych – oznacza konieczne i odpowiednie zmiany i dostosowania,
nienakładające nieproporcjonalnego lub nadmiernego obciążenia, jeśli jest to potrzebne
w konkretnym przypadku, w celu zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami
możliwości korzystania z wszelkich praw człowieka i podstawowych wolności oraz ich
wykonywania na zasadzie równości z innymi osobami.
Priorytety i działania
IV. 3.
Środowisko
pracy
przyjazne
pracownikom
z niepełnosprawnościami
IV. 3.1. Model
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami
w środowisku pracy
Wypracowany zostanie model wsparcia osób z niepełnosprawnościami
w środowisku pracy, rozumiany jako zestaw technik i metod, tj. zasad
postępowania
w zakresie
z niepełnosprawnością
umożliwiającym
stworzenia
środowiska
pracy.
pracodawcy
z niepełnosprawnością
optymalnego
Model
przyjazne
w środowisko
pracy
dla
pracownika
będzie
narzędziem
wdrożenie
osoby
z wykorzystaniem
jej
potencjału.
Model
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami
w środowisku pracy
Okres
wdrażania
działania
2021–2025
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT, CIOP, PFRON, organizacje
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
IV. 3.2. Osoba
z niepełnosprawnością
jako
pracownik
administracji publicznej
Podjęte zostaną starania mające na celu zwiększenie udziału osób
z niepełnosprawnościami
zatrudnionych
w administracji
publicznej.
Przewiduje się prowadzenie działań proświadomościowych, skierowanych
zarówno
do
potencjalnych,
przyszłych
pracowników
z niepełnosprawnościami, jak i ich pracodawców. Dodatkowo zostaną
wyeliminowane
bariery
architektoniczne,
które
stanowią
istotną
przeszkodę w zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami w instytucjach
administracji publicznej. Jednym z istotnych elementów będzie także,
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
realizowany
przez
Państwowy
Niepełnosprawnych,
program
Fundusz
Stabilne
Rehabilitacji
Zatrudnienie
–
Osób
osoby
niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej.
Działanie zakłada, że jednostki administracji publicznej zatrudniające co
najmniej
15
osób
stworzą
plany
zwiększenia
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami, które będą przedstawiane do PFRON. Realizacja
planu będzie podlegać corocznej sprawozdawczości do PFRON.
Osoba
z niepełnosprawnością
jako
pracownik
administracji publicznej
Okres
wdrażania
działania
Koordynator
do 2025
PFRON
KPRM, MRPiT, MSWiA, MRiPS/PON,
Podmioty
MRPiT,
współpracujące
jednostki
samorządu
terytorialnego
Finansowanie
Budżet
państwa,
PFRON,
Budżet
jednostek samorządu terytorialnego
IV. 3.3. Wsparcie
osoby
z niepełnosprawnością
u zatrudniającego ją pracodawcy
Przygotowanie i wdrożenie instrumentu wsparcia dla pracowników oraz
pracodawców,
w przypadku
gdy
pracownik
stał
się
osobą
z niepełnosprawnością lub jest osobą z niepełnosprawnością i ze względu
na
zwiększającą
dotychczasowym
się
potrzebę
stanowisku
wsparcia
pracy.
napotyka
Instrument
na
bariery
na
będzie
polegał
na
wsparciu w utrzymaniu osoby z niepełnosprawnością na dotychczasowym
stanowisku
pracy
oraz,
w przypadku
braku
takiej
możliwości,
przeniesieniu jej na inne stanowisko u dotychczasowego pracodawcy.
Opracowane rozwiązanie będzie uwzględniało aspekty takie jak: pomoc
w zaplanowaniu
i wprowadzeniu
odpowiednich
zmian
obejmujących
dostosowanie i adaptację środowiska pracy, zmiany organizacyjne lub
Priorytety i działania
zmiany sposobu wykonywania pracy, analizę konieczności wprowadzenia
asystenta
pracy,
przeszkolenie
pracownika,
pracodawcy
lub
współpracowników osoby z niepełnosprawnością.
Wsparcie
osoby
z niepełnosprawnością
u zatrudniającego ją pracodawcy
Okres
wdrażania
działania
do 2025
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT, CIOP, PFRON, organizacje
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
IV. 3.4. Zwiększenie elastyczności zatrudnienia
Ze względu na trudną sytuację osób z niepełnosprawnościami, a w
szczególności osób z problemami zdrowia psychicznego na rynku pracy,
wprowadzone zostanie rozwiązanie sprzyjające aktywności zawodowej tej
grupy w postaci zatrudnienia przejściowego. Będzie ono polegało na
dzieleniu jednego etatu zamiennie przez kilku pracowników. Ta forma
zatrudnienia jest szczególnie ważna dla osób z problemami zdrowia
psychicznego, które często mają trudności z zatrudnieniem na etat, na
zasadach
ogólnych,
(naprzemienne
w związku
okresy
ze
zmiennym
wysokiego
przebiegiem
i niskiego
funkcjonowania),
a jednocześnie nie wymagają bardziej intensywnego wsparcia.
Zwiększenie elastyczności zatrudnienia
Okres
wdrażania
działania
Koordynator
Podmioty
współpracujące
Finansowanie
do 2025
MRiPS
MRPiT, PFRON
Budżet państwa, PFRON
choroby
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
IV. 4.
Tworzenie
otoczenia
sprzyjającego
skutecznej
aktywizacji zawodowej
IV. 4.1. Obsługa
klienta
z niepełnosprawnością
i pracodawcy przez instytucje rynku pracy
Instytucje rynku pracy odgrywają znaczącą rolę we wprowadzaniu osób
z niepełnosprawnościami na rynek pracy, udzielając im różnego rodzaju
wsparcia.
Dostarczają
także
informacji
pracodawcom
w zakresie
konieczności przystosowania stanowisk pracy do potrzeb pracowników
z niepełnosprawnościami. Aby wzmocnić potencjał kadr instytucji rynku
pracy, przeprowadzone zostaną dedykowane szkolenia (urzędy pracy,
agencje
zatrudnienia,
organizacje
pozarządowe
działające
w tym
obszarze) z zakresu obsługi osób z niepełnosprawnościami oraz udzielania
informacji
dla
pracodawców
w zakresie
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami. Przewiduje się wykorzystanie dotychczasowych
opracowań
w tym
zakresie
z niepełnosprawnościami
oraz
w pracy
modelu
wsparcia
przygotowanego
przez
realizacji
zostaną
osób
Centralny
Instytut Ochrony Pracy (CIOP).
Ponadto
przewiduje
się,
że
do
szkoleń
również
zatrudnione osoby z niepełnosprawnościami. Podczas szkoleń zostaną
wykorzystane najnowsze dostępne rozwiązania w formule pracy zdalnej.
Obsługa klienta z niepełnosprawnością i pracodawcy
przez instytucje rynku pracy
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MRiPS
Podmioty
MRPiT,
PFRON,
współpracujące
agencje
zatrudnienia,
urzędy
pracy,
organizacje
pozarządowe, CIOP
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FP, EFS
Priorytety i działania
IV. 4.2. Podnoszenie kompetencji lekarzy medycyny pracy
Do programu specjalizacji z medycyny pracy wprowadzone zostaną
zagadnienia
dotyczące
niepełnosprawności
oraz
nowego
systemu
orzekania o niepełnosprawności, opartego o Konwencję o prawach osób
niepełnosprawnych, a zatem koncentrującego się na określaniu możliwości
w zakresie podejmowania kształcenia zawodowego oraz funkcjonowania
na rynku pracy, a także potrzebnego wsparcia, a nie stopnia dysfunkcji
(orzecznictwo
lekarskie,
rekrutacja,
ocena
kompetencji
zawodowych
i zatrudnienie). Ponadto planuje się podjęcie działań na rzecz zapewnienia
lekarzom medycyny pracy pełnej informacji z kompleksowej diagnozy
funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością, włączenia ich w działania
wspierające uczniów z niepełnosprawnościami w podejmowaniu dotyczącej
wyboru kierunku kształcenia i zawodu, jak również podniesienia ich
kompetencji w zakresie możliwych dostosowań stanowiska pracy do
potrzeb
osób
podejmowanie
z różnymi
bardziej
kierunku
kształcenia
i sposobów
wsparcia
niepełnosprawnościami.
kompetentnych
zawodowego
osoby
decyzji
oraz
Pozwoli
w zakresie
możliwości
z niepełnosprawnością
na
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
MRPiT, MEiN, MRiPS/PON, MRPiT
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
213
wyboru
konkretnym
Podnoszenie kompetencji lekarzy medycyny pracy
współpracujące
na
zatrudnienia
stanowisku pracy.
Okres
to
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
IV. 4.3. Ośrodki opiniująco-doradcze
W ramach działania przewiduje się zapewnienie wyspecjalizowanego
doradztwa w zakresie dostępnych instrumentów aktywizacji zawodowej
osób
z niepełnosprawnościami
oraz
obowiązków
pracodawców
wynikających z ich zatrudniania dla instytucji rynku pracy. Wdrożenie
działania
nastąpi
przez
wykorzystanie
i odpowiednie
przygotowanie
Państwowego
Funduszu
Rehabilitacji
Osób
Niepełnosprawnych,
w szczególności
oddziałów
wojewódzkich,
jako
pomiotów
aktualnie
istniejących
w systemie
wspierania
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami.
Ośrodki opiniująco-doradcze
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
PFRON
Podmioty
MRiPS,
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON
MRPiT,
organizacje
Priorytety i działania
Tabela 10. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie IV. Praca
Nazwa
Projektu/Programu
Włączenie
wyłączonych –
aktywne instrumenty
wsparcia osób
niepełnosprawnych
na rynku pracy
Krajowy Program
Rozwoju Ekonomii
Społecznej (KPRES)
na lata 2014–2023.
Ekonomia
Solidarności
Społecznej102)
Narodowy Program
Zatrudnienia Osób
Niepełnosprawnych
102)
Opis
Projekt polegający na przygotowaniu
kompleksowej propozycji wdrożenia do systemu
prawnego nowych i zmodyfikowanych
instrumentów wspierania aktywności zawodowej
osób z niepełnosprawnościami.
Celem KPRES jest m.in. zwiększenie liczby
wysokiej jakości miejsc pracy
w przedsiębiorstwach społecznych dla osób
zagrożonych wykluczeniem społecznym, w tym
osób z niepełnosprawnościami.
Program będzie stanowił uszczegółowienie
zapisów Strategii na rzecz Osób
z Niepełnosprawnościami na lata 2021–2030
w obszarze Praca.
Jest to projekt strategiczny SRKL.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Oczekiwane
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
Priorytetu IV
Modyfikacja
systemu
wsparcia
zatrudnienia
oraz
aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami,
Środowisko
pracy
przyjazne
pracownikom
z niepełnosprawnościami,
Tworzenie otoczenia sprzyjającego skutecznej aktywizacji
zawodowej osób z niepełnosprawnościami.
Główne
źródła
finansowania
działań
zaplanowanych
w ramach Priorytetu IV
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Budżet innych Jednostek Sektora Finansów Publicznych,
Środki
Państwowego
Funduszu
Niepełnosprawnych,
Fundusz Pracy.
Rehabilitacji
Osób
Priorytety i działania
Priorytet V. WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA
Głównym celem działań w ramach priorytetu Warunki życia i ochrona
socjalna,
zgodnie
z treścią
art.
28
Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych, jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami
i ich rodzinom odpowiednich warunków życia, włączając w to zaspokojenie
podstawowych potrzeb bytowych i materialnych oraz niezbędną ochronę
socjalną. Działania w ramach priorytetu Warunki życia i ochrona socjalna
obejmują zwalczanie ubóstwa osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin,
a także zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych.
Schemat 8. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu V. Warunki życia i ochrona
socjalna
Poziom zagrożenia ubóstwem skrajnym
w gospodarstwach z co najmniej jedną osobą
niepełnosprawną
Wartość bazowa (2018): 7,8%
Wartość docelowa (2030): 5%
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
DZIAŁANIA
V. 1. System
wsparcia
finansowego
osób
z niepełnosprawnościami
V. 1.1. Modyfikacja
systemu
wsparcia
finansowego
adekwatnego do potrzeb i poziomu niepełnosprawności
Przeprowadzona zostanie pogłębiona analiza obecnego systemu wsparcia
finansowego, w tym systemu świadczeń pieniężnych, systemu ulg oraz
systemu rentowego. Analiza obejmować będzie m.in. kwestie zwiększenia
efektywności oraz uproszczenia systemu, zwiększenia jego spójności, jak
również obejmowania wszystkich osób z niepełnosprawnościami oraz
zapewniania adekwatnego wsparcia.
Przeanalizowane zostaną także relacje między systemem świadczeń
finansowych a systemem wsparcia.
Analiza obejmować będzie także możliwe rozwiązania mające na celu
eliminację negatywnych zjawisk dla aktywności zawodowej oraz włączenia
społecznego osób z niepełnosprawnościami, w szczególności tzw. pułapki
świadczeniowej. Ponadto wprowadzone zostaną rozwiązania legislacyjne,
które wyeliminują tzw. pułapkę rentową.
Zmiany
te
muszą
być
powiązane
z systemową
reformą
orzekania
o niepełnosprawności i ujednolicenia orzecznictwa o niepełnosprawności
z systemami
orzecznictwa
do
celów
rentowych.
W ramach
reformy
orzecznictwa zostaną opracowane i wprowadzone kompleksowe zasady
ustalania
oraz
niepełnosprawności
zgodnie
wypłaty
świadczenia
w oparciu
o ocenę
z Międzynarodową
Niepełnosprawności
i Zdrowia
kompensacyjnego
funkcjonowania
Klasyfikacją
(ICF-International
z tytułu
danej
osoby
Funkcjonowania
Classification
of
Functioning, Disability and Health). Planuje się, że stopniowo zastąpią one
dotychczasowy system świadczeń dla osób z niepełnosprawnościami.
Priorytety i działania
Modyfikacja systemu wsparcia finansowego adekwatnego do potrzeb i
poziomu niepełnosprawności będzie kształtowana w taki sposób, aby
ograniczała ubóstwo i w jak największym stopniu zapewniała osobom
z niepełnosprawnościami warunki do godnego życia.
Modyfikacja
systemu
adekwatnego
wsparcia
finansowego
potrzeb
i poziomu
do
niepełnosprawności
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Finansowanie
Budżet państwa, FS
V. 1.2. Modyfikacja systemu świadczeń dla opiekunów
osób z niepełnosprawnościami
Wsparcie osób z niepełnosprawnościami w większości jest realizowane
przez
najbliższą
rodzinę
z niepełnosprawnościami,
(rodziców
w przypadku
małżonków/partnerów
dzieci
w przypadku
osób
z niepełnosprawnościami pozostających w związkach lub dzieci samotnych
osób
z niepełnosprawnościami).
Świadczenia
dla
opiekunów
osób
z niepełnosprawnościami potrzebujących intensywnego wsparcia są ważne
zarówno ze względu na aspekt społeczny (wsparcie ze strony rodziny jest
zdecydowanie bardziej preferowane przez osoby z niepełnosprawnościami
niż wsparcie instytucjonalne), jak i finansowy (koszty funkcjonowania
instytucji opieki).
Przygotowana
zostanie
świadczeń
opiekunów
dla
zatem
zmiana
osób
dotychczasowego
systemu
z niepełnosprawnościami.
Wysokość
środków dedykowanych na wsparcie zostanie uzależniona od stopnia
wsparcia potrzebnego osobie z niepełnosprawnością ze strony opiekuna.
Należy przy tym zaznaczyć równoczesne systemowe uruchomienie usługi
asystenta
osobistego
opisanego
w priorytecie
„Niezależne
życie”.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Finansowanie obydwu tych form wsparcia zostanie ze sobą powiązane.
Polityka świadczeń będzie ukierunkowana na upodmiotowienie osoby
z niepełnosprawnością, tak aby wsparcie było kierowane do samej osoby.
Osoba
z niepełnosprawnością
ma
być
podmiotem
rozstrzygającym
odnośnie do tego, jak wykorzystywane ma być otrzymywane wsparcie.
W związku z powyższym nowy system wsparcia spowoduje usunięcie
stanu
zakwestionowanego
przez
wyrok
Trybunału
Konstytucyjnego
o sygnaturze K38/13. Jednocześnie przewiduje się stopniowe usunięcie
ograniczeń
w aktywności
z niepełnosprawnościami.
zawodowej
Planowane
jest
opiekunów
również
osób
dokonanie
zmian
umożliwiających samodzielne decydowanie osoby z niepełnosprawnością
o wyborze opiekuna.
Modyfikacja systemu świadczeń dla opiekunów osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Finansowanie
Budżet państwa, FS
V. 1.3. Mechanizmy wspierające zapewnienie bezpiecznej
przyszłości finansowej i majątkowej
Działanie zakłada pogłębioną analizę i wypracowanie oraz wdrożenie
rekomendacji
prawnych
i pozaprawnych
wspierających
bezpieczną
przyszłość
w zakresie
(m.in.
narzędzi
finansową,
prawną,
organizacyjną) osób z niepełnosprawnościami – funduszów, trustów,
fundacji, działających z udziałem i monitoringiem państwa, stworzonych
dla konkretnych osób, także w sytuacji, gdy jej najbliższa rodzina nie
będzie już miała możliwości udzielać jej wsparcia.
Rozwiązania typu fundusze, trusty, fundacje osobiste, zorganizowane dla
poszczególnych
osób
z niepełnosprawnością
funkcjonują
powszechnie
w krajach anglosaskich i są powiązane również z systemami świadczeń
Priorytety i działania
oraz w niektórych krajach (np. Kanada) zawierają również dotacje
państwowe
dla
zwiększenia
bezpieczeństwa
w przyszłości
osób
z niepełnosprawnościami.
Mechanizmy
wspierające zapewnienie bezpiecznej
przyszłości finansowej i majątkowej
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MFiPR, MEiN, jednostki samorządu
współpracujące
terytorialnego,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
V. 2. Mieszkalnictwo
V. 2.1. Rozwój
rynku
mieszkań
z uwzględnieniem
na
wynajem
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
Działanie zakłada rozwój rynku mieszkań na wynajem, przy uwzględnieniu
uniwersalnego projektowania i racjonalnych usprawnień, szczególnych
potrzeb osób
z niepełnosprawnościami oraz
eliminowania barier
we
włączaniu osób z niepełnosprawnościami w społeczność lokalną.
Przewiduje się kontynuację programu dopłat do czynszu, zakładającego
bezzwrotne wsparcie z budżetu państwa na pokrycie części wydatków
mieszkaniowych ponoszonych przez najemców nowych mieszkań objętych
współpracą inwestorów z gminami.
Ponadto
w ramach
zintegrowanego
działania
programu
kontynuowana
społecznego
będzie
budownictwa
realizacja
czynszowego,
w ramach którego udzielane jest wsparcie na przedsięwzięcia, w wyniku
których
powstają
lokale
mieszkalne
221
na
wynajem
o umiarkowanym
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
czynszu, również z uwzględnieniem potrzeb osób z niepełnosprawnościami
i ich rodzin, wybudowane w ramach
– programu preferencyjnego finansowania zwrotnego skierowanego do
społecznych
inicjatyw
mieszkaniowych,
spółdzielni
mieszkaniowych
i
spółek gminnych realizujących mieszkania dla osób o średnich dochodach;
–
programu
bezzwrotnego
dofinansowania
budownictwa
socjalnego
i komunalnego skierowanego do samorządów gminnych.
Rozwój
rynku
mieszkań
z uwzględnieniem
na
wynajem
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MRPiT
Podmioty
MFiPR,
współpracujące
S.A., samorządy gminne
Finansowanie
Budżet państwa, Budżet jednostek
BGK,
PFR
Nieruchomości
samorządu terytorialnego, Fundusz
Sektora
FIZAN
103)
Mieszkań
dla
Rozwoju
103)
Zarządzany przez PFRN (bez angażowania środków budżetu państwa).
Priorytety i działania
Tabela 11. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię,
w priorytecie V. Warunki życia i ochrona socjalna
Nazwa
Projektu/Programu
Mieszkanie +104)
Opis
Program obejmuje budowę powszechnie
dostępnych mieszkań na wynajem
o umiarkowanym czynszu, wsparcie
przedsięwzięć społecznego budownictwa
czynszowego, a także wsparcie najemców
nowych mieszkań w postaci dopłat do czynszu.
104)
Jest to projekt strategiczny dla SRKL.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Oczekiwane
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
Priorytetu V
Modyfikacja systemu wsparcia finansowego adekwatnego do
potrzeb i poziomu niepełnosprawności,
Modyfikacja
systemu
świadczeń
dla
opiekunów
osób
z niepełnosprawnościami,
Poprawa
sytuacji
osób
z niepełnosprawnościami
w zakresie
mieszkalnictwa.
Główne źródła finansowania działań zaplanowanych w ramach
Priorytetu V
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Budżet innych Jednostek Sektora Finansów Publicznych,
Środki
Państwowego
Funduszu
Niepełnosprawnych,
Fundusz Solidarnościowy,
Fundusz Dostępności.
Rehabilitacji
Osób
Priorytety i działania
Priorytet VI.
ZDROWIE
Zgodnie z art. 25 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych „Państwa
Strony uznają, że osoby niepełnosprawne mają prawo do osiągnięcia
najwyższego możliwego poziomu stanu zdrowia, bez dyskryminacji ze
względu na niepełnosprawność. Państwa Strony podejmą wszelkie
odpowiednie środki w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym
dostępu do usług opieki zdrowotnej biorących pod uwagę szczególnie
wymogi związane z płcią, w tym rehabilitacji zdrowotnej.”.
Konwencja
w obszarze
Zdrowia
nakłada
szereg
zobowiązań,
„w
szczególności, Państwa Strony
(b)
zapewnią te usługi zdrowotne, które są potrzebne osobom
niepełnosprawnym, szczególnie ze względu na ich niepełnosprawność,
w tym wczesne rozpoznawanie i leczenie, o ile konieczne, a także
usługi mające na celu ograniczenie i zapobieganie pogłębianiu się
niepełnosprawności, w tym u dzieci i osób starszych,
(c)
zapewnią świadczenie usług opieki zdrowotnej możliwie blisko
społeczności,
w których
żyją
osoby
niepełnosprawne,
w tym
na
obszarach wiejskich,
(d)
zobowiążą osoby wykonujące zawody medyczne do zapewniania
osobom
niepełnosprawnym,
na
podstawie
swobodnie
przez
nie
wyrażonej i świadomej zgody, opieki takiej samej jakości jak innym
osobom poprzez, między innymi, podnoszenie świadomości w zakresie
praw
człowieka,
godności,
niezależności
i potrzeb
osób
niepełnosprawnych w drodze szkoleń i upowszechniania standardów
etycznych w publicznej i prywatnej opiece zdrowotnej.”.
Działania zawarte w obszarze Zdrowie będą służyły realizacji przez Polskę
zobowiązań
wynikających
z Konwencji,
w szczególności
w zakresie
zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami opieki zdrowotnej, dostępu
do usług i programów zdrowotnych biorących pod uwagę ich szczególne
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
wymogi
i potrzeby
wtórnym
w zakresie
powikłaniom
profilaktyki
i pogorszeniu
zdrowotnej,
stanu
zapobiegania
zdrowia,
rehabilitacji
medycznej oraz optymalizacji jakości funkcjonowania.
Duże
znaczenie
pogłębiających
odgrywa
profilaktyka
niepełnosprawność.
schorzeń
Niezbędne
powodujących
jest
także
lub
wdrożenie
nowoczesnych rozwiązań, które umożliwią realny postęp w ich leczeniu.
Ponadto bardzo istotna jest kompleksowość usług medycznych oraz
odpowiednio wczesna interwencja.
Przewiduje się, że istotną rolę odegrają szkolenia dla służb medycznych
i ratunkowych
w obszarze
dotyczącym
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami, ze względu na konieczność zapewnienia przez
szpitale i placówki zdrowia przyjmujące osoby z niepełnosprawnościami
dobrej komunikacji z pacjentami niezależnie od tego, jakiej alternatywnej
formy komunikowania się potrzebują. Szczególny nacisk zostanie również
położony
na
przestrzeganie
praw
pacjentów
z problemami
zdrowia
psychicznego, w szczególności przez zmiany systemowe, ukierunkowane
na przejście z psychiatrycznej opieki instytucjonalnej do holistycznego
wsparcia świadczonego w społeczności lokalnej.
Schemat 9. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VI. Zdrowie
Osoby z niepełnosprawnościami objęte
preferencyjnym dostępem do świadczeń z
zakresu rehabilitacji*
Wartość bazowa (2018): 329 osób
Wartość docelowa (2030): 476 osób
*Liczba
osób
z zakresu
z niepełnosprawnościami
rehabilitacji
(na
podstawie
z preferencyjnym
ustawy
dostępem
o świadczeniach
do
świadczeń
opieki
zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych albo na podstawie innych programów lub
wyodrębnionych
środków
finansowych)
w przeliczeniu
z niepełnosprawnościami w wieku 16 lat i więcej.
226
na
tys.
osób
Priorytety i działania
DZIAŁANIA
VI. 1.
Zapobieganie
powstawaniu
i pogłębianiu
się
niepełnosprawności
VI. 1.1. Pogłębiona analiza obecnego systemu i diagnoza
potrzeb
W ramach przedmiotowego działania przeprowadzona zostanie pogłębiona
analiza mająca na celu ustalenie zasadności zintensyfikowania bądź
podjęcia dodatkowych działań o charakterze profilaktycznym i leczniczym,
przeprowadzanych w ramach programów polityki zdrowotnej, a także
zadań z zakresu zdrowia publicznego, które w zamierzeniu mają wspierać
zapobieganie
sprawności.
ustalenie,
powstawaniu
Kluczowym
w jakim
i pogłębianiu
elementem
zakresie
się
trwałych
przedmiotowego
obecnie
prowadzone
ograniczeń
działania
programy
jest
polityki
zdrowotnej oraz prowadzone zadania z zakresu zdrowia publicznego nie
wypełniają przedmiotowego celu oraz w jakim zakresie należy poprawić
ich
dostosowanie
zagrożonych
do
potrzeb
wystąpieniem
osób
z niepełnosprawnościami
niepełnosprawności
powstałej
bądź
w wyniku
określonej jednostki chorobowej.
Dodatkowo przeprowadzona zostanie analiza odnośnie do potrzebnych
zmian w systemie ochrony zdrowia pod kątem łatwego uzyskiwania
zanonimizowanych
świadczeniach
informacji
o rzeczywistej
liczbie
uzyskiwanych
przez
osoby
niepełnosprawnościami,
w tym
danych
osób
oraz
z różnymi
zdezagregowanych
w podziale
m.in. na wiek, płeć, rodzaj miejsca zamieszkania, zgodnie z art. 31
Konwencji oraz rekomendacjami/zaleceniami dla Polski Komitetu ONZ ds.
Praw Osób Niepełnosprawnych.
Po
uzyskaniu
przedmiotowych
problematyczne
w dostępie
danych
określone
zostaną
obszary
do
świadczeń
dla
osób
z niepełnosprawnościami, a następnie opracowane zostaną rozwiązania
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
zwiększające dostępność do świadczeń opieki zdrowotnej dla osób
z niepełnosprawnościami.
Pogłębiona
analiza
obecnego
systemu
i diagnoza
potrzeb
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
Jednostki samorządu terytorialnego,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa
VI. 1.2. Objęcie
działaniami
specjalistyczną
opieką
lekarską
profilaktycznymi
z niepełnosprawnościami
lub
zagrożonych
oraz
dzieci
trwałymi
ograniczeniami sprawności
Działanie obejmuje poszerzenie grona odbiorców koordynowanej opieki
zdrowotnej, z uwzględnieniem opieki neonatologicznej lub pediatrycznej,
o dzieci z niepełnosprawnościami lub zagrożone trwałymi ograniczeniami
sprawności.
Podejmowane będą działania profilaktyczne polegające na wykonywaniu
badań przesiewowych noworodków, w pierwszych dobach ich życia, w celu
wykrycia choroby wrodzonej i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia przed
pojawieniem się objawów klinicznych choroby. Równocześnie przewiduje
się prowadzenie działań profilaktycznych przez zastosowanie diagnostyki
i wewnątrzmacicznej terapii płodu, która stwarza nowy system opieki nad
ciężarną i płodem, tak aby oznaką prawidłowego leczenia było zabranie do
domu zdrowego dziecka – home taken baby.
Priorytety i działania
Objęcie
specjalistyczną
działaniami
opieką
lekarską
profilaktycznymi
oraz
dzieci
z niepełnosprawnościami lub zagrożonych trwałymi
ograniczeniami sprawności
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
NFZ
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ
VI. 1.3. Profilaktyka trwałych ograniczeń sprawności oraz
wczesna i efektywna rehabilitacja
Działanie zakłada rozwój profilaktyki w zakresie wczesnego rozpoznawania
i leczenia, ukierunkowanego na przeciwdziałanie schorzeniom będącym
najczęstszą przyczyną dezaktywizacji zawodowej z powodu stanu zdrowia,
tj.: choroby układu krążenia, choroby nowotworowe, problemy zdrowia
psychicznego i zaburzenia zachowania, choroby układu kostno-stawowego
i mięśniowego, choroby układu oddechowego.
Profilaktyka trwałych ograniczeń sprawności oraz
wczesna i efektywna rehabilitacja
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MZ
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
VI. 1.4. Wypracowanie modelu kompleksowej rehabilitacji
Działanie
zakłada
opracowanie
kompleksowej rehabilitacji
i stopniowe
wdrażanie
modelu
105)
. Etapy działania to: opracowanie wstępnego
modelu kompleksowej rehabilitacji, jego pilotaż w czterech ośrodkach
wybranych
w drodze
przetargu
(ośrodki
zlokalizowane
w czterech
makroregionach) oraz opracowanie ostatecznego modelu i rekomendacji
dotyczących jego wdrożenia do szerokiej praktyki. W ramach pilotażu,
w każdym
z 4-ech
ośrodków
kompleksową
rehabilitacją
ma
zostać
objętych 150 osób – łącznie 600 osób.
Rekomendacje dotyczące wdrożenia modelu kompleksowej rehabilitacji
mają zostać opracowane po 2022 r., po zakończeniu realizacji pilotaży.
Następnie wypracowany model zostanie stopniowo wprowadzony na
terenie kraju, tak aby kompleksowa rehabilitacja stała się powszechnie
dostępna dla osób z niepełnosprawnościami, mogła być realizowana blisko
miejsca zamieszkania danej osoby oraz nie powodowała oddzielenia od
społeczności lokalnej.
Wypracowanie modelu kompleksowej rehabilitacji
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
MRiPS/PON,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, NFZ, EFS
105)
ZUS,
PFRON,
NFZ,
Kompleksowa rehabilitacja zakłada skoordynowane działania zespołu lekarzy
specjalistów, pedagogów i psychologów w zakresie rehabilitacji leczniczej, społecznej
i zawodowej, mające na celu przywrócenie jak największej sprawności i możliwości
samodzielnego funkcjonowania. Nawiązuje do polskiej szkoły rehabilitacji, której
inicjatorami byli W. Dega i M. Weiss. Cechuje ją wczesność podejmowanej interwencji,
kompleksowość i ciągłość działań rehabilitacyjnych.
Priorytety i działania
VI. 2.
Dostęp do usług zdrowotnych oraz zwiększenie
efektywności procesu leczenia
VI. 2.1. Poprawa
dostępności
zdrowotnych
dla
osób
i jakości
świadczeń
z niepełnosprawnościami.
Dostępność Plus dla Zdrowia
Działanie zakłada systemową poprawę dostępności i jakości świadczeń
zdrowotnych
dla
osób
z niepełnosprawnościami,
zaczynając
od
wypracowania kompleksowych rozwiązań w formie projektowej, przez ich
pilotażowe wdrożenie, ewaluację i następnie wdrożenie w ramach całego
systemu ochrony zdrowia.
Od 2019 r. realizowany jest projekt Dostępność Plus dla Zdrowia106), którego
celem głównym jest opracowanie i wdrożenie standardu Dostępność Plus dla
szpitali
i POZ,
co
przyczyni
się
do
poprawy
dostępności
świadczeń
zdrowotnych dla osób z niepełnosprawnościami oraz zwiększenia jakości
realizowanych przez nie świadczeń. Projekt przyczyni się do opracowania
m.in.
rozwiązań
systemowych
związanych
w ramach
z niepełnosprawnościami
ze
wsparciem
pacjentów
systemu
ochrony
zdrowia;
zniwelowania barier architektonicznych utrudniających dostęp pacjentów
z niepełnosprawnościami
do
placówek
medycznych;
stworzenia
lub
zoptymalizowania systemów IT w obszarze obsługi pacjenta, ze szczególnym
uwzględnieniem pacjentów z niepełnosprawnościami; podniesienia poziomu
świadomości kadry medycznej i niemedycznej placówek zdrowotnych
związanej
kompetencji
z
potrzebami
osób
interpersonalnych
z niepełnosprawnościami;
personelu
medycznego,
poprawę
związanych
z komunikacją z pacjentami z niepełnosprawnościami; poprawę procedur
i innych aspektów organizacyjnych w placówkach medycznych w zakresie
obsługi pacjentów z niepełnosprawnościami.
106)
Jest to projekt strategiczny SRKL, realizowany w ramach Osi V Programu Operacyjnego
Wiedza Edukacja Rozwój. Finansowanie z EFS projektu.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Przewiduje
się,
że
rozpowszechnione
wypracowane
oraz
standardy
wykorzystane
do
zostaną
opracowania
następnie
minimalnych
standardów dostępności świadczeń zdrowotnych dla osób z różnymi
niepełnosprawnościami,
aby zagwarantować
dostępność
wszystkich
świadczeń zdrowotnych współfinansowanych ze środków publicznych.
Poprawa
dostępności
zdrowotnych
dla
i jakości
osób
świadczeń
z niepełnosprawnościami
Dostępność Plus dla Zdrowia
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
NFZ,
współpracujące
terytorialnego,
jednostki
samorządu
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ, EFS, EFRR
VI. 2.2. Wprowadzenie nowych form koordynowanej opieki
zdrowotnej
Organizacja
opieki
koordynowanej
ma
na
celu
ułatwić
dostęp
do
niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług zdrowotnych na poziomie
podstawowej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej
i świadczeń z zakresu leczenia szpitalnego, w tym również dla osób
z niepełnosprawnościami. W tym celu zostały opracowane trzy modele
opieki koordynowanej – model POZ PLUS107), model AOS108) i model
107)
Model opieki koordynowanej, celem projektu jest: poprawa jakości usług medycznych
świadczonych na poziomie podstawowej opieki medycznej; zwiększenie ilości świadczeń
medycznych świadczonych na poziomie podstawowej opieki medycznej; poprawa
koordynacji usług medycznych świadczonych na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej.
108)
Model opieki koordynowanej oparty o daleko idąca integrację Podstawowej Opieki
Zdrowotnej i Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej z wykorzystaniem sprecyzowanych
standardów medycznych i organizacyjnych określających sposób postępowania
z pacjentami chorymi przewlekle w różnym stadium zaawansowania choroby.
Priorytety i działania
szpitalny109). Każdy z tych modeli będzie posługiwał się uniwersalnym
językiem zapisywania informacji zgodnie z biopsychospołecznym modelem
funkcjonowania, tak aby każdy interesariusz działań komunikował się tym
samym systemem pojęciowym, co zdecydowanie ułatwi proces koordynacji
wsparcia.
Wprowadzenie nowych form koordynowanej opieki
zdrowotnej
Okres
wdrażania 2021
działania
Koordynator
MZ
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ, EFS
VI. 2.3. Poprawa
dostępu
do
usług
rehabilitacyjnych
i wyrobów medycznych najwyższej jakości
Działanie ma na celu wprowadzenie zmian umożliwiających osobom
z niepełnosprawnościami korzystanie z rehabilitacji w takim zakresie, jak
jest to konieczne, i w sposób ciągły.
W
zakresie
wyrobów
medycznych
konieczne
jest
zagwarantowanie
pacjentom w ramach świadczeń zdrowotnych dostępu do niezbędnych
wyrobów z uwzględnieniem możliwości finansowych płatnika publicznego.
W dalszej perspektywie czasowej zakłada się wprowadzenie monitoringu
obciążenia systemu opieki zdrowotnej pod kątem rehabilitacji leczniczej,
w poszczególnych regionach i mniejszych lokalizacjach, dla zapewnienia
stałej płynności procesu rehabilitacji osób z niepełnosprawnościami.
109)
Model opieki koordynowanej obejmujący zarówno opiekę ambulatoryjną, jak i szpitalną
oraz domową.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Poprawa
dostępu
do
usług
rehabilitacyjnych
i wyrobów medycznych najwyższej jakości
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
NFZ, MRiPS, PFRON
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ
VI. 2.4. Wypracowanie systemowych rozwiązań w zakresie
zapewnienia
dostępności
usług
ginekologiczno-
-położniczych dla kobiet z niepełnosprawnościami
Działanie ma na celu wypracowanie i wdrożenie standardów (w rozumieniu
wzorca
postępowania)
usług
ginekologicznych
oraz
położniczych
dostępnych dla kobiet z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Standardy
będą obejmować kwestie zapewniania dostępności na wszystkich etapach
realizacji danego świadczenia, aż do procedury wypisu. Zostaną podjęte
działania
ukierunkowane
na
stworzenie
możliwości
skorzystania
z dostępnych gabinetów ginekologicznych oraz placówek opieki położniczej
na obszarze całego kraju do 2023 r. W ramach działania zanalizowane
zostaną również możliwości przeprowadzania badań specjalistycznych
w domu pacjentki.
Priorytety i działania
Wypracowanie systemowych rozwiązań w zakresie
zapewnienia
dostępności
usług
ginekologiczno-
-położniczych dla kobiet z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
NFZ
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ, EFS
VI. 2.5. Podnoszenie
kompetencji
lekarzy,
pielęgniarek
i położnych, a także przedstawicieli innych zawodów
medycznych
w zakresie
opieki
zdrowotnej
osób
z niepełnosprawnościami
Działanie
będzie
polegało
na
podnoszeniu
jakości
kształcenia
na
kierunkach medycyna, stomatologia, pielęgniarstwo i położnictwo, w tym
w zakresie
profilaktyki
i promocji
zdrowia
(edukacji
zdrowotnej)
i wspierania włączenia społecznego. Przewiduje się także uwzględnienie
zagadnień
z zakresu
udzielania
z niepełnosprawnościami
świadczeń
w ramach
zdrowotnych
realizowanych
form
osobom
kształcenia
ustawicznego dedykowanych dla lekarzy, pielęgniarek i położnych oraz
przedstawicieli innych zawodów medycznych.
Szczególna uwaga w zakresie kształcenia zostanie zwrócona na potrzeby
oraz
wynikające
z nich
dostosowania
m.in.
dla
kobiet
z niepełnosprawnościami, osób mających trudności w komunikacji, osób
w spektrum autyzmu, osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz osób
wymagających intensywnego wsparcia, a także na godność pacjenta
z niepełnosprawnością.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Podnoszenie
kompetencji
lekarzy,
pielęgniarek
i położnych, a także przedstawicieli innych zawodów
medycznych
w zakresie
opieki
zdrowotnej
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MZ
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ, EFS
VI. 2.6. Upowszechnianie
telemedycznych
nowoczesnych
w opiece
uwzględniających
m.in.
rozwiązań
zdrowotnej,
wymóg
uniwersalnego
projektowania
Działanie zakłada stopniowe dostosowywanie przepisów dotyczących
telemedycznej opieki zdrowotnej na szerszy obszar niż ten, który jest
obecnie stosowany i finansowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
Planuje się wprowadzenie działań pilotażowych w tym zakresie.
Upowszechnianie
nowoczesnych
telemedycznych
uwzględniających
rozwiązań
w opiece
m.in.
wymóg
zdrowotnej,
uniwersalnego
projektowania
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MZ
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ
Priorytety i działania
VI. 2.7. Leczenie
osób
z niepełnosprawnościami
z chorobami rzadkimi
Celem
działania
zdrowotnej
jest
i zwiększanie
zwiększenie
dostępności
świadomości
osób
leczenia,
edukacji
z niepełnosprawnościami,
chorym na choroby rzadkie, w ramach Narodowego Planu dla Chorób
Rzadkich. Przewiduje się ułatwienie dostępu do leków, wprowadzenie
systemowych
a także
rozwiązań
innych
w obszarze
stosowania
terapii
i procedur
eksperymentalnych,
wraz
z opracowaniem
zaimplementowania
ich
do
systemu
nowych
technologii,
terapeutycznych,
zasad
refundacji
w tym
niezwłocznego
w uzasadnionych
przypadkach.
Leczenie osób z niepełnosprawnościami z chorobami
rzadkimi
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MZ
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ
VI. 3.
Profilaktyka
i leczenie
w obszarze
zdrowia
psychicznego oraz środowiskowy system wsparcia osób
z problemami zdrowia psychicznego
VI. 3.1. Profilaktyka
w obszarze
zdrowia
psychicznego
dzieci i młodzieży
Działanie zakłada podjęcie systematycznych działań z zakresu ochrony
i wspierania zdrowia psychicznego uczniów i wychowanków, ich rodziców
oraz
szkoły
nauczycieli
i pomocy
w ramach
programu
wychowawczo-profilaktycznego
psychologiczno-pedagogicznej.
Planowane
jest
wzmacnianie czynników chroniących, w tym kształtowanie pozytywnego
klimatu szkoły i placówki oraz ograniczanie czynników ryzyka wystąpienia
problemów zdrowia psychicznego w środowisku szkoły/placówki.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zakłada się podejmowanie działań wyprzedzających z zakresu ochrony
i wspierania zdrowia psychicznego we współpracy wielosektorowej – np.
przez
współpracę
z środowiskowymi
centrami
zdrowia
psychicznego
tworzonymi przez Ministerstwo Zdrowia.
Do dodatkowych działań można zaliczyć również rozwój specjalizacji
z zakresu psychoterapii dzieci i młodzieży oraz przygotowanie kadr, a w
szczególności
terapeutów
środowiskowych,
co
wpisuje
się
w model
środowiskowej opieki psychiatrycznej.
Profilaktyka w obszarze zdrowia psychicznego dzieci
i młodzieży
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MZ, MRiPS/PON, organy prowadzące
współpracujące
i dyrektorzy
szkół,
poradnie
psychologiczno-pedagogiczne,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ, EFS, EFRR
Priorytety i działania
VI. 3.2. Profilaktyka
w obszarze
zdrowia
psychicznego
osób dorosłych
Działanie obejmie również promowanie profilaktyki problemów zdrowia
psychicznego wśród pracodawców, ze szczególnym uwzględnieniem tych
zawodów, które ze względu na ich specyfikę szczególnie narażają
pracowników na wystąpienie problemów zdrowia psychicznego.
Profilaktyka w obszarze zdrowia psychicznego osób
dorosłych
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
MRiPS/PON
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa
VI. 3.3. Reforma systemu ochrony zdrowia psychicznego
osób
dorosłych
ukierunkowana
na
przejście
z psychiatrycznej opieki instytucjonalnej do wsparcia
w społeczności lokalnej
Działanie przewiduje wprowadzenie środowiskowej opieki psychiatrycznej,
której celami są: poprawa jakości leczenia psychiatrycznego – jego
dostępności,
ciągłości,
kompleksowości,
dostosowania
do
potrzeb,
możliwej do osiągnięcia skuteczności i godziwości warunków świadczenia
pomocy; pomoc chorym w odzyskiwaniu zdrowia, pozycji społecznej,
oczekiwanej jakości życia; tworzenie warunków do włączenia społecznego
osób
z problemami
stygmatyzacji
skutków
zdrowia
i wykluczeniu;
hospitalizacji;
psychicznego
ograniczenie
uruchomienie
oraz
przeciwdziałanie
rozmiarów
i negatywnych
inicjatyw
społeczności na rzecz ochrony zdrowia psychicznego.
i zasobów
lokalnej
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W ramach programu pilotażowego psychiatrii środowiskowej przewiduje
się zapewnienie przez centrum zdrowia psychicznego kompleksowej opieki
psychiatrycznej
(doraźnej,
ambulatoryjnej,
środowiskowej,
dziennej
i całodobowej) dla dorosłej ludności zamieszkałej na obszarze jego
działania.
Istotnym
elementem
działania
będzie
również
zwiększenie
liczby
kształconych psychiatrów, w szczególności pracujących z dziećmi.
Reforma
osób
systemu
ochrony
dorosłych
zdrowia
ukierunkowana
psychicznego
na
przejście
z psychiatrycznej opieki instytucjonalnej do wsparcia
w społeczności lokalnej
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MZ
Podmioty
NFZ
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, NFZ, EFS, EFRR
VI. 3.4. Wsparcie
dla
osób
z problemami
zdrowia
psychicznego w środowisku lokalnym
Działanie
zakłada
zaangażowanie
organizacji
pozarządowych
osób
z problemami zdrowia psychicznego lub działających na ich rzecz w celu
budowy i rozwoju sieci wsparcia w środowisku lokalnym, szczególnie
w mniejszych
miastach
oraz
zapewnienie
dedykowanych
doświadczeń
i dobrych
w gminach
szkoleń
praktyk
wiejskich.
oraz
Przewiduje
możliwości
w organizacjach
się
wymiany
pozarządowych
zrzeszających osoby z problemami zdrowia psychicznego lub działających
na ich rzecz. W ten sposób lokalna społeczność zostanie przygotowana do
świadczenia usług dla osób z problemami zdrowia psychicznego w ramach
procesu deinstytucjonalizacji.
Priorytety i działania
Wsparcie
dla
osób
z problemami
zdrowia
psychicznego w środowisku lokalnym
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MZ, samorządy gminne
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
Tabela 12. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie VI. Zdrowie
Nazwa Projektu/Programu
Opis
Narodowy Program Ochrony
Celem programu jest zapewnienie
Zdrowia Psychicznego na lata wielostronnej opieki oraz zapobieganie
2017–2022
stygmatyzacji i dyskryminacji wobec osób
chorujących psychicznie.
Program kompleksowego
W obszarze zdrowia program obejmuje
wsparcia dla rodzin „Za
przede wszystkim koordynację opieki
życiem”
neonatologiczno-pediatrycznej na rzecz
dzieci oraz odżywianie mlekiem kobiecym
noworodków i niemowląt.
Wypracowanie i pilotażowe
Realizacja projektu w ramach Osi
wdrożenie modelu
Priorytetowej II. Działanie 2.6 PO WER
kompleksowej rehabilitacji
Wysoka jakość polityki na rzecz włączenia
umożliwiającej podjęcie lub
społecznego i zawodowego osób
powrót do pracy
niepełnosprawnych.
Dostępność Plus dla Zdrowia
Realizacja projektu w ramach Osi
Priorytetowej V. PO WER ukierunkowana
jest na wdrożenie działań projakościowych
związanych z dostosowaniem placówek
medycznych do potrzeb osób
z niepełnosprawnościami oraz osób
starszych.
Przygotowanie,
Celem projektu jest poprawa jakości i
przetestowanie i wdrożenie
efektywności opieki zdrowotnej w Polsce
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Nazwa Projektu/Programu
do systemu opieki zdrowotnej
organizacji opieki
koordynowanej (OOK) – Etap
I Opracowanie modeli
zintegrowanej/koordynowanej
opieki zdrowotnej dla Polski.
Program Badań
Przesiewowych Noworodków
w Polsce na lata 2015–2018
i kontynuacja na lata 2019–
2022110)
Program kompleksowej
diagnostyki i terapii
wewnątrzmacicznej
w profilaktyce następstw
i powikłań wad rozwojowych
i chorób płodu111)
110)
Jest to projekt strategiczny SRKL.
111)
Jw.
Opis
przez wprowadzenie standardów
organizacyjnych i medycznych, a także
modelu finansowania świadczeń, które
doprowadzą do koordynacji
poszczególnych etapów diagnostyki,
terapii i rehabilitacji.
W ramach programu podejmowane są
działania profilaktyczne polegające na
wykonywaniu badań przesiewowych
noworodków, w pierwszych dobach ich
życia.
Celem programu jest poprawa stanu
zdrowia noworodków przez zlikwidowanie
powikłań okresu noworodkowego oraz
zmniejszenie liczby zgonów dzieci
nienarodzonych i noworodków z powodu
wad wrodzonych.
Priorytety i działania
Oczekiwane
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
z niepełnosprawnościami
w zakresie
Priorytetu VI
Poprawa
sytuacji
osób
powstawania lub pogłębiania się niepełnosprawności,
Zwiększenie dostępu do usług zdrowotnych oraz efektywności
procesu leczenia,
Poprawa
sytuacji
psychicznego
oraz
w obszarze
profilaktyki
środowiskowy
i leczenia
system
zdrowia
wsparcia
osób
z problemami zdrowia psychicznego.
Główne źródła finansowania działań zaplanowanych w ramach
Priorytetu VI
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Środki
Państwowego
Funduszu
Niepełnosprawnych,
Narodowy Fundusz Zdrowia.
Rehabilitacji
Osób
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Priorytet VII.
BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI
Artykuł 8 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych zobowiązuje do
podjęcia przez państwo natychmiastowych, skutecznych i odpowiednich
działań mających na celu podniesienie świadomości społeczeństwa, w tym
na poziomie rodziny. Działania mają odnosić się do spraw dotyczących
osób
z niepełnosprawnościami,
wzmocnienia
poszanowania
z niepełnosprawnościami.
stereotypów,
mają
Ich
uprzedzeń
z niepełnosprawnościami,
to
być
praw
efektem
ma
i szkodliwych
w tym
związanych
być
działania
na
rzecz
i godności
osób
również
zwalczanie
praktyk
z płcią
wobec
osób
i wiekiem,
we
wszystkich dziedzinach życia, a także promowanie wiedzy o zdolnościach
i wkładzie osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwo.
Konieczne są działania w zakresie budowy wiedzy społecznej dotyczącej
niepełnosprawności, w tym poszanowania godności oraz integralności osób
z niepełnosprawnościami, na zasadzie równości z innymi osobami, a także
prawa do niezależnego życia. Bez poszerzenia świadomości społeczeństwa
w zakresie praw osób z niepełnosprawnościami, jak również ich potrzeb
i koniecznego wsparcia nie będzie możliwe pełne wdrożenie Konwencji
o prawach osób niepełnosprawnych.
Działania kładą także nacisk na zwiększanie wiedzy samych osób
z niepełnosprawnościami w zakresie swoich praw. Bez wiedzy na temat
własnych
praw
czy
dodatkowych
możliwości
osoby
z niepełnosprawnościami nie będą w stanie wykorzystać w pełni swojego
potencjału.
Priorytety i działania
Schemat 10.
świadomości
Wskaźnik
realizacji
dla
Priorytetu
VII.
Budowanie
Pracownicy instytucji i bezpieczeństwa
publicznego objęci szkoleniami z obsługi osób
z niepełnosprawnościami
Wartość bazowa (2018): 0 osób
Wartość docelowa (2030): 13 tys. osób
*Liczba
pracowników
instytucji
publicznych,
objętych
szkoleniami
z obsługi
osób
z niepełnosprawnościami, w tym: kadra instytucji kultury, policjanci i pracownicy policji,
strażacy, pracownicy wymiaru sprawiedliwości, straż miejska i graniczna, służba cywilna,
straż graniczna.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
DZIAŁANIA
VII. 1.
Zwiększanie
jakości
informacji
o niepełnosprawności w dyskursie publicznym
VII. 1.1.
Działania
na
rzecz
włączania
osób
z niepełnosprawnościami do głównego nurtu przekazu
medialnego
W ramach działania zostanie zrealizowana pogłębiona analiza dyskursu
medialnego odnośnie do osób z różnymi niepełnosprawnościami oraz
udziału osób z różnymi niepełnosprawnościami w dyskursie medialnym,
w tym w tematach dotyczących innych tematów niż niepełnosprawność.
Działanie
zakłada
także
przeprowadzanie
badań
opinii
publicznej
w zakresie postrzegania, stereotypów, uprzedzeń i postaw odnośnie do
osób z różnymi niepełnosprawnościami, dla lepszego zrozumienia poziomu
włączenia osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwo.
W wyniku badań opinii publicznej oraz analizy udziału oraz dyskursu
medialnego zainicjowane zostanie opracowanie standardu dla sektora
medialnego w zakresie włączania osób z niepełnosprawnościami w dyskurs
medialny, w tym w charakterze dziennikarzy, wydawców i ekspertów.
Standard obejmował będzie m.in. kwestie zapewniania dostępności oraz
relacjonowania kwestii związanych z niepełnosprawnością.
Działania
na
rzecz
z niepełnosprawnościami
włączania
osób
głównego
nurtu
do
przekazu medialnego
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
PFRON,
CBOS,
KPRM,
współpracujące
MFiPR,
KRRiT,
RMN,
MKDNiS,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Priorytety i działania
VII. 1.2.
Kampanie na rzecz zmiany wizerunku osób
z różnymi niepełnosprawnościami
Działanie zakłada realizację projektów oddziaływujących na świadomość
społeczną, promujących model niepełnosprawności oparty na prawach
człowieka oraz uświadamiających w zakresie równego traktowania osób
z niepełnosprawnościami. Działanie będzie służyło eliminacji niewłaściwych
postaw,
uprzedzeń,
stereotypów
odnośnie
do
postrzegania
osób
z niepełnosprawnościami jako osób innych, „gorszych”, o ograniczonych
możliwościach funkcjonowania, eliminacji zachowań dyskryminacyjnych.
Projekty realizowane będą w ramach jednej, skoordynowanej kampanii.
Przystąpić do projektów będą mogły zarówno instytucje publiczne,
organizacje osób z niepełnosprawnościami, jak i podmioty prywatne.
Ponadto w opracowywanie i realizację planowanych kampanii włączone
będą
osoby
z niepełnosprawnościami
i organizacje
osób
z niepełnosprawnościami.
W ramach kampanii zakłada się organizację konferencji tematycznych,
pikników, wystaw, pokazów, koncertów. Dodatkowo planowana jest
kampania medialna (z zaangażowaniem osób znanych publicznie) oraz
wykorzystanie portalu RP www.gov.pl i innych stron resortów na rzecz
promocji
dobrych
praktyk,
a także
upowszechniania
informacji
o funkcjonowaniu osób z różnymi niepełnosprawnościami z perspektywy
tych osób, jak również o uczestnictwie osób z niepełnosprawnościami
w różnych dziedzinach życia (np. sport, nauka, muzyka, świat biznesu).
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wielotorowe działania na rzecz zmiany wizerunku
oraz
obecności
osób
z niepełnosprawnościami
w dyskursie medialnym
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
KPRM, MEiN, MZ, MKDNiS, MRPiT,
współpracujące
MFiPR, ZUS, KRUS, PFRON, KRRiT,
RMN,
organizacje
pozarządowe,
jednostki samorządu terytorialnego
Finansowanie
VII. 1.3.
Budżet państwa, PFRON, EFS
Zwiększanie świadomości w zakresie edukacji
włączającej osób z niepełnosprawnościami
W ramach działania przewidziano organizację kampanii oraz działań
informacyjnych
i edukacyjnych
poświęconych
tematyce
potrzeb,
funkcjonowania i możliwości rozwoju osób ze zróżnicowanymi potrzebami,
w tym z niepełnosprawnością, i promujących ideę włączenia społecznego
i prawa do edukacji włączającej, które prowadzone będą zarówno na
poziomie centralnym (administracja rządowa, Ośrodek Rozwoju Edukacji
w Warszawie), jak i lokalnym (w tym kuratorzy oświaty, jednostki
samorządu terytorialnego, jednostki systemu oświaty, placówki ochrony
zdrowia, ośrodki pomocy społecznej). W kampanię zostaną włączone
osoby z niepełnosprawnościami i ich rodzice, którzy będą dzielić się
swoimi doświadczeniami w obszarze dostępu do edukacji. Przewiduje się
także prowadzenie kampanii promującej edukację włączającą wśród dzieci
przez gry i zabawy edukacyjne.
Priorytety i działania
Zwiększanie
świadomości
w zakresie
edukacji
włączającej osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MEiN
Podmioty
MFiPR, MRiPS/PON, ORE, podmioty
współpracujące
prowadzące i nadzorujące szkoły,
kuratoria oświaty
Finansowanie
VII. 1.4.
Budżet państwa, PFRON, EFS
Niepelnosprawni.gov.pl – stworzenie portalu
informacyjno-usługowego
dla
osób
z niepełnosprawnościami
W
ramach
działania
planuje
się
stworzenie
na
bazie
strony
niepełnosprawni.gov.pl, w infrastrukturze gov.pl i zgodnie ze standardami
gov.pl,
portalu
informacyjno-usługowego
z niepełnosprawnościami
i ich
otoczenia.
Portal
dla
będzie
osób
na bieżąco
uaktualniany przy udziale pracowników właściwych urzędów i resortów,
którzy będą pełnili rolę redaktorów strony. Osoby wyznaczone do funkcji
redaktorów zostaną odpowiednio przeszkolone. Ponadto przewiduje się
zaangażowanie
przekazywały
jednostek
dane
samorządu
dotyczące
terytorialnego,
oferowanego
wsparcia
które
będą
w środowisku
lokalnym, współfinansowanego ze środków publicznych.
Portal będzie zawierał niezbędne informacje o prawach i uprawnieniach
osób z niepełnosprawnościami z różnych obszarów (np. warunki życia
i ochrona socjalna, uprawnienia pracownicze, leczenie i rehabilitacja).
Portal będzie zawierał także informacje dotyczące dostępnego wsparcia,
rehabilitacji, pomocy.
Portal
będzie
zbiorem
informacji
związanych
z osobami
z niepełnosprawnościami – zarówno dorosłymi, dziećmi, rodzicami, jak
i pracodawcami. Będzie zawierał także informacje dotyczące dostępnego
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
wsparcia, rehabilitacji, pomocy. Formularze, wnioski, wzory dokumentów
oraz kontakty do instytucji publicznych odpowiedzialnych za wsparcie osób
z niepełnosprawnościami
i organizacji
zostaną
zaprezentowane
w przyjaznej formie. Dzięki pełnieniu roli bramy do e-usług świadczonych
w ramach portalu www.gov.pl oraz obowiązującego Systemu Obsługi
Dofinansowań
i Refundacji
SODiR
PFRON
będzie
także
możliwość
wypełnienia i wysłania wniosków drogą elektroniczną za pośrednictwem
portalu.
Dzięki skupieniu różnych informacji i usług w ramach portalu (platformy
cyfrowej – strony internetowej razem z wersją mobilną), będzie on
umożliwiał
skorzystanie
w jednym
miejscu
przez
osoby
z niepełnosprawnościami i ich rodziny z kompleksowej informacji według
ich potrzeb i uzyskanie wsparcia. Odnośniki do portalu będą znajdowały
się na różnych stronach internetowych instytucji publicznych.
Zakłada się także, że jednym z elementów portalu będzie zakładka
statystyczno-analityczna, gdzie będą dostępne wskaźniki, wyniki badań
naukowych i ewaluacji, dobre praktyki oraz różnego rodzaju sprawozdania
w obszarze niepełnosprawności.
Działanie zakłada przygotowanie portalu przez Ministra Cyfryzacji112)
w ścisłej
współpracy
a następnie
z Ministerstwem
zachęcenie
organizacji
Rodziny
społecznych
i Polityki
Społecznej,
zrzeszających
osoby
z poszczególnymi rodzajami niepełnosprawności lub działających na ich
rzecz do otwartej współpracy w budowaniu zasobów serwisu, aktualizacji
strony i kontroli zamieszczanych informacji.
112)
Działanie będzie realizowane przez dział informatyzacji w ramach struktur KPRM.
Priorytety i działania
Niepelnosprawni.gov.pl
–
stworzenie
informacyjno-usługowego
portalu
dla
osób
organizacje
pozarządowe,
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2023
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
KPRM,
współpracujące
jednostki samorządu terytorialnego
Finansowanie
Budżet państwa
VII. 2.
Edukacja pracowników instytucji publicznych
VII. 2.1.
Wprowadzenie
standardów
obsługi
i upowszechnienie
osób
z różnymi
rodzajami
niepełnosprawności
Działanie ma na celu wprowadzenie i upowszechnienie standardów obsługi
osób
o różnych
potrzebach
wynikających
z niepełnosprawności
przy
wsparciu organizacji społecznych. Jest to kluczowe dla poprawienia jakości
usług publicznych oraz funkcjonowania osób z niepełnosprawnościami
na rynku pracy. Przewiduje się opracowanie i wdrożenie nowych rozwiązań
prawnych w zakresie rehabilitacji społecznej, zawodowej oraz zatrudniania
osób
z niepełnosprawnościami.
w wymienionym
zakresie,
Tym
a następnie
samym
zakłada
upowszechnienie
się
zmiany
standardów
obsługi osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności w instytucjach
publicznych na szeroką skalę.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wprowadzenie
obsługi
i upowszechnienie
osób
standardów
z różnymi
rodzajami
niepełnosprawności
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
organizacje pozarządowe
współpracujące
Finansowanie
VII. 2.2.
Budżet państwa, EFS
Szkolenia kadr kultury w zakresie obsługi
i współpracy z osobami z niepełnosprawnościami
Szkolenia
skierowane
do
kadr
kultury,
w tym
m.in.
bibliotekarzy,
animatorów kultury, muzealników, edukatorów kultury, realizowane przez
organizacje pozarządowe, państwowe instytucje kultury oraz podmioty
działające w sektorze kultury na rzecz zwiększania dostępności i likwidacji
barier w dostępie do kultury dla osób z niepełnosprawnościami (np.
Biblioteka
Narodowa
w Warszawie,
w Warszawie,
Narodowy
Instytut
Narodowe
Centrum
Kultury
Muzealnictwa
i Ochrony
Zbiorów
w Warszawie instytucje kultury, dla których organizatorem są jednostki
samorządu
terytorialnego).
Szkolenia
powinny
również
obejmować
umiejętność współpracy kadr kultury z osobami z niepełnosprawnościami
jako twórcami.
Priorytety i działania
Szkolenia
kadr
kultury
w zakresie
obsługi
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MKDNiS
Podmioty
organizacje pozarządowe, jednostki
współpracujące
samorządu terytorialnego, podmioty
sektora kultury
Finansowanie
VII. 2.3.
Budżet państwa, EFS
Szkolenia
Policji
dla
policjantów
i pracowników
kontaktów
z osobami
w zakresie
z niepełnosprawnościami,
i pracowników
a także
funkcjonariuszy
Straży
Granicznej
oraz
działań
szkoleniowych
służb
straży
miejskiej
Przewiduje
się
podjęcie
opracowaniu
programu
poprzedzonego
rozpoznaniem
organizacyjnych
Policji,
realizowanego
na
zawodowego
lokalnego,
w poszczególnych
jednostkach
doskonalenia
potrzeb
polegających
we
współpracy
z terenowymi
oddziałami Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
i organizacjami pozarządowymi działającymi terytorialnie na rzecz praw
osób z niepełnosprawnościami.
Przedsięwzięcia
edukacyjne
do policjantów
i pracowników
z niepełnosprawnościami,
będą
np.
w pierwszej
Policji
mających
do służby
kolejności
kierowane
kontakt
z osobami
dyżurnej,
patrolowo-
interwencyjnej, dzielnicowych, służby ruchu drogowego.
Szkolenia dotyczyć będą m.in. kwestii identyfikowania sytuacji zagrożenia
przemocą i ochrony przed przemocą osób z niepełnosprawnościami, w tym
w szczególności kobiet z niepełnosprawnościami.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Działaniami
edukacyjnymi
zawodowego
lokalnego
realizowanymi
będą
objęci
również
w ramach
doskonalenia
redaktorzy
policyjnych
serwisów internetowych w zakresie poprawności zamieszczania informacji
na policyjnych witrynach internetowych, zgodnie z wymogami aktualnych
WCAG113),
wytycznych
oraz
w celu
wykształcenia
u redaktorów
pozytywnych nawyków w zakresie przygotowania i publikacji informacji na
policyjnych
stronach
internetowych,
w formie
dostępnej
osobom
z niepełnosprawnościami.
Podobne działania szkoleniowe jak te przeznaczone dla służb Policji
obejmą funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej, jak również
służb straży miejskiej.
Szkolenia
dla
w zakresie
policjantów
i pracowników
kontaktów
z niepełnosprawnościami,
a także
Policji
z osobami
funkcjonariuszy
Straży Granicznej i służb straży miejskiej
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MSWiA,
jednostki
samorządu
terytorialnego
Finansowanie
VII. 2.4.
Budżet państwa, EFS
Szkolenia Państwowej Straży Pożarnej oraz
ochotniczych straży pożarnych w zakresie kontaktów
z osobami z niepełnosprawnościami
W ramach działania nastąpi dokonanie przeglądu programów szkoleń
Państwowej Straży Pożarnej oraz ochotniczych straży pożarnych pod
kątem potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Zostaną one zweryfikowane
113)
Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.
Priorytety i działania
w zakresie ich adekwatności i możliwości wykorzystania w praktyce przez
służby ustawowo powołane do niesienia pomocy w kontaktach z osobami
z niepełnosprawnościami.
Dokonanie przeglądu programów szkoleń zostanie przeprowadzone przez
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Komendę Główną
Państwowej
Straży
Pożarnej,
Szkołę
Główną
Służby
Pożarniczej
w Warszawie, Szkoły Aspirantów PSP w Krakowie i Poznaniu, Centralną
Szkołę
PSP
w Częstochowie,
Centrum
Naukowo-Badawcze
Ochrony
Przeciwpożarowej – PIB, Zarząd Ochotniczych Straży Pożarnych RP oraz
Rządowe Centrum Bezpieczeństwa w celu oceny ich przydatności oraz
wypracowania
nowych
lub
zmodyfikowania
istniejących
programów
szkoleń mających na celu
zwiększenie dostępności do usług ratowniczych;
zwiększenie dostępności do systemów ostrzegania i alarmowania
o zagrożeniach;
zwiększenie dostępności do numerów alarmowych, aplikacji
ratowniczych (np. Regionalnego Systemu Ostrzegania).
Szkolenia
Państwowej
Straży
Pożarnej
oraz
ochotniczych straży pożarnych w zakresie kontaktów
z osobami z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MSWiA
Podmioty
RCB, ZOSP RP, KG PSP
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
VII. 2.5.
Szkolenia
z zakresu
praw
kadr
osób
wymiaru
sprawiedliwości
z niepełnosprawnościami
oraz
kontaktu z osobami z niepełnosprawnościami
Szkolenia z zakresu praw osób z niepełnosprawnościami oraz kontaktu
z osobami
z niepełnosprawnościami
dla
sędziów,
prokuratorów,
aplikantów, asystentów sędziów i prokuratorów, referendarzy, urzędników
sądów i prokuratur będą organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa
i Prokuratury i prowadzone przez jej wykładowców, w tym także osoby
z niepełnosprawnościami
i osoby
posiadające
bogate
doświadczenie
w pracy z osobami z niepełnosprawnościami.
Oferta szkoleniowa skierowana do funkcjonariuszy i pracowników służby
więziennej realizowana będzie przez pracowników Biura Pełnomocnika
Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, wojewódzkich zespołów do
spraw
orzekania
o niepełnosprawności,
PFRON,
w tym
psychologów
i pedagogów specjalnych posiadających wiedzę w zakresie praw oraz
potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
W ramach działania przewiduje się stworzenie mapy potrzeb osób
z niepełnosprawnościami, która zostanie wykorzystana przy wprowadzaniu
usprawnień i udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami w obszarze
wymiaru sprawiedliwości.
Działanie zakłada również opracowanie Modelu Dostępnego Sądu. Model
ten będzie w szczególności uwzględniał zagadnienia takie jak: dostępność
budynków;
dostosowanie
form
informacji
z niepełnosprawnościami;
działania
na
z niepełnosprawnościami
w instytucji;
rzecz
do
potrzeb
osób
zatrudnienia
osób
działania
informacyjne
ukierunkowane na zwalczanie stereotypów; podnoszenie świadomości
dotyczącej praw i godności osób z niepełnosprawnościami; kompetencje
pracowników;
wypełnianie
obowiązków
ogólnych
wynikających
z Konwencji; racjonalne usprawnienia w procedurze obiegu dokumentów
w postępowaniu sądowym, diagnoza obowiązującego prawa do zapisów
Konwencji i zaproponowanie właściwych rozwiązań.
Priorytety i działania
Szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości z zakresu
praw osób z niepełnosprawnościami oraz kontaktu
z osobami z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MSPR
Podmioty
MRiPS/PON,
współpracujące
wojewódzkie
PFRON,
zespoły
RPO,
do
spraw
orzekania o niepełnosprawności
Finansowanie
VII. 3.
Budżet państwa, PFRON, EFS
Wdrożenie zmian prawnych na rzecz budowania
świadomości
VII. 3.1.
Ujednolicenie
w polskim
prawie
i dostosowanie
do
Konwencji
terminologii
o prawach
osób
niepełnosprawnych
W
ramach
działania
zakłada
się
przegląd
terminologii
stosowanej
w różnych aktach prawnych, odnoszącej się do niepełnosprawności lub jej
rodzajów, pod kątem spójności i zgodności z Konwencją o prawach osób
niepełnosprawnych.
prawnych
Przygotowane
ujednolicające
z powyższym
ustawy,
w wyniku
zapewniona
i dostosowujące
ustawa
z niepełnosprawnościami
będzie
których
spójność
zostaną
propozycje
terminologię.
o wyrównywaniu
zawierała
w systemie
stosowanej
zmian
W związku
szans
osób
przepisy zmieniające
ustawodawczym
terminologii
oraz
jej
aktów
inne
zostanie
zgodność
z Konwencją. Na podstawie powyższego zostanie dokonany również
przegląd
rozporządzeń
i przygotowane
zostaną
rekomendacje
mieszczących się w poszczególnych działach administracji rządowej.
zmian
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Ujednolicenie i dostosowanie terminologii w polskim
prawie
do
Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
KPRM, MFiPR, MEiN, MZ, MSPR
współpracujące
Finansowanie
Oczekiwane
Budżet państwa, EFS
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
Priorytetu VII
Zwiększanie jakości informacji o niepełnosprawności w dyskursie
publicznym,
Zwiększenie kompetencji pracowników instytucji publicznych
w zakresie obsługi osób z niepełnosprawnościami,
Wdrożenie zmian prawnych na rzecz budowania świadomości.
Główne
źródła
finansowania
działań
zaplanowanych
w ramach Priorytetu VII
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Środki
Państwowego
Niepełnosprawnych.
258
Funduszu
Rehabilitacji
Osób
Priorytety i działania
Priorytet VIII.
Wdrożenie
nowej
KOORDYNACJA
polityki
państwa
na
rzecz
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami wymaga odpowiedniej reformy instytucjonalnej
służącej naprawie zdiagnozowanych problemów systemowych. Celem
działań
zaprojektowanych
w ramach
priorytetu
Koordynacja
jest
stworzenie ram zapewniających spójność systemu i rozwój współdziałania
instytucji zajmujących się problematyką osób z niepełnosprawnościami.
Pozwoli to na osiągnięcie efektu synergii działań realizowanych w ramach
poszczególnych priorytetów, co przyczyni się znacząco do osiągnięcia
głównego celu Strategii.
Jako konieczne wskazuje się także zastosowanie rozwiązań, które stworzą
system umożliwiający dalsze diagnozowanie problemów, projektowanie
efektywnej polityki na rzecz realizacji praw osób z niepełnosprawnościami
oraz skuteczny monitoring i kontrolę wprowadzanych rozwiązań.
Schemat 11. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VIII. Koordynacja
Funkcjonujące systemy orzekania
o niepełnosprawności
Wartość bazowa (2018): 6
Wartość docelowa (2030): 1
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
DZIAŁANIA
VIII. 1.
Spójny
z Konwencją
o prawach
osób
niepełnosprawnych system koordynacji realizacji praw
osób z niepełnosprawnościami
VIII. 1.1.
Pełnomocnik
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych koordynatorem nowej polityki na
rzecz osób z niepełnosprawnościami
Koordynacja nowej, spójnej i interdyscyplinarnej polityki na rzecz osób
z niepełnosprawnościami na poziomie administracji centralnej wymaga
przeniesienia
urzędu
Pełnomocnika
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Działanie
przewiduje także dokonanie modyfikacji dotychczasowych zadań m.in.
wzmocnienie
i rozszerzenie
kompetencji
Pełnomocnika
w zakresie
koordynacji i monitoringu w obszarach i kwestiach dotyczących osób
z niepełnosprawnościami.
Pełnomocnik
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych będzie odpowiedzialny za koordynację polityki na
rzecz osób z niepełnosprawnościami, współpracę z innymi ministerstwami
w obszarze
działań
przygotowywanie
opracowywanie
dotyczących
i opiniowanie
programów
osób
z niepełnosprawnościami,
projektów
i projektów
aktów
prawnych,
horyzontalnych
o charakterze
strategicznym oraz nadzór nad ich realizacją, a także prowadzenie analiz
na
potrzeby
prowadzenia
z niepełnosprawnościami.
polityki
W kompetencjach
dotyczącej
Pełnomocnika
osób
Rządu
do
Spraw Osób Niepełnosprawnych będzie zawarta również realizacja zadań
z zakresu
systemu
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami,
w tym
udzielanie informacji, oraz nadzór nad orzekaniem o niepełnosprawności,
nad Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz
nad zadaniami dotyczącymi osób z niepełnosprawnościami w ramach
Funduszu Solidarnościowego. Dokonana zostanie również pogłębiona
analiza
możliwości
włączenia
niektórych
zadań
Funduszu
Solidarnościowego do zmodyfikowanej formuły Państwowego Funduszu
Priorytety i działania
Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i tym samym przekształcenie go
w szerszy niż dotychczas fundusz wsparcia osób z niepełnosprawnościami.
Pełnomocnik
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych koordynatorem nowej polityki na
rzecz osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
KPRM
współpracujące
Finansowanie
VIII. 1.2.
Budżet państwa, EFS
Ustawa
o wyrównywaniu
szans
osób
z niepełnosprawnościami
Ustawa o wyrównywaniu szans osób z niepełnosprawnościami będzie
zawierała regulacje związane z niepełnosprawnością, nieznajdujące się
w innych aktach prawnych. Celem nowej ustawy będzie zapewnienie
mechanizmów
wsparcia
niepełnosprawnych.
zgodnych
Zostaną
podjęte
z Konwencją
działania
o prawach
osób
legislacyjne
w celu
przyjęcia odrębnej ustawy regulującej orzecznictwo o niepełnosprawności.
Równocześnie
zostanie
legislacyjne
w zakresie
podjęta
analiza
przeniesienia
i podjęte
regulacji
zostaną
aktualnie
działania
zawartych
w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych
dotyczących
kwestii
regulujących prawo pracy.
261
zatrudnienia
do
ustaw
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Ustawa
o wyrównywaniu
szans
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
KPRM
współpracujące
Finansowanie
VIII. 1.3.
Budżet państwa, EFS
Reforma
systemu
orzekania
o niepełnosprawności
Działanie przewiduje stworzenie w pełni kompleksowego i zintegrowanego
systemu orzekania o niepełnosprawności, zgodnego z postanowieniami
Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. System ma być jednolity,
tzn.
łączyć
orzecznictwo
do
celów
rentowych,
pozarentowych
i edukacyjnych.
Kompleksową ocenę funkcjonowania danej osoby, z wykorzystaniem
narzędzia, jakim jest skala ICF, będzie przeprowadzał interdyscyplinarny
zespół specjalistów, w skład którego wejdą w zależności od potrzeb
lekarz (odpowiedniej specjalizacji), psycholog, fizjoterapeuta, doradca
zawodowy, pedagog, pracownik socjalny.
Orzeczenie będzie zawierało informacje na temat indywidualnych potrzeb
wsparcia, wynikających z niepełnosprawności, a nie dysfunkcji. System
orzecznictwa
określeń,
np.
nie
będzie
zawierał
stygmatyzujących
niezdolność
do
niezdolność
pracy,
i pejoratywnych
do
samodzielnej
egzystencji, niesamodzielność.
Indywidualny plan wsparcia opracowywany na podstawie dokonanej oceny
i wyrażonej woli osoby z niepełnosprawnością będzie określał konkretny
zakres potrzebnego wsparcia w różnych obszarach (w szczególności
Priorytety i działania
niezależne życie, zdrowie, warunki życia i ochrona socjalna, edukacja,
praca).
Wszyscy specjaliści zasiadający w komisjach orzekających oraz komisjach
odwoławczych,
przygotowani
a także
przez
pracownicy
dedykowane
organów
szkolenia
nadzorczych
zostaną
stosowania
modelu
do
niepełnosprawności opartego o prawa człowieka w procesie orzekania,
w tym prowadzone przez osoby z niepełnosprawnościami.
W wyniku przeprowadzonej reformy, orzekanie o niepełnosprawności
będzie prowadzone w trybie dwuinstancyjnym przez niezależną instytucję
– Krajową Agencję do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, nad którą
nadzór
będzie
sprawował
Pełnomocnik
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych. Przewiduje się, że będzie ona posiadała oddziały
powiatowe (komisje orzekające) oraz wojewódzkie (komisje odwoławcze),
a cały
proces
orzekania
będzie
dostępny
i transparentny
dla
osób
z niepełnosprawnościami.
Dzięki
powołaniu
oddzielnego
organu
od
płatników świadczeń (ZUS, KRUS, MSWiA, MON, MEiN), zagwarantowana
zostanie bezstronność procesu orzekania.
Kolejnym skutkiem przewidzianej reformy będzie utworzenie centralnego
rejestru wydanych orzeczeń o niepełnosprawności, zdezagregowanych
m.in. przez wiek, płeć, rodzaj niepełnosprawności, zakres potrzebnego
wsparcia. Rejestr będzie zawierał również dane odnośnie do sposobu
realizacji procedur orzeczniczych, m.in. czas oczekiwania na posiedzenie
komisji, składy orzecznicze, odwołania. Rejestr będzie umożliwiał łatwy
dostęp do zanonimizowanych danych, w celu bieżącego monitorowania
działania systemu i przeprowadzania analiz.
Nowy
system
będzie
o niepełnosprawności.
Będą
oparty
mu
o jednolite
podlegały
zasady
osoby
orzekania
ubiegające
się
o uzyskanie lub przedłużenie dotychczasowego prawnego statusu osoby
z niepełnosprawnością. Dotychczasowe dokumenty stwierdzające prawną
niepełnosprawność
systemu
wraz
zostaną
włączone
z zachowaniem
do
nabytych
263
nowego,
uprawnień
zintegrowanego
przez
osoby
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnościami.
W
okresie
przejściowym
zakłada
się
funkcjonowanie orzeczeń o niepełnosprawności wydanych zarówno na
nowych, jak i starych zasadach.
Reforma systemu orzekania o niepełnosprawności
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MSWiA, MON, MEiN, ZUS, KRUS
współpracujące
Finansowanie
VIII. 1.4.
Budżet państwa, EFS
Kompleksowa
Krajowej
Rady
zmiana
Konsultacyjnej
funkcjonowania
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych
Działanie zakłada wprowadzenie w ramach ustawy o wyrównywaniu szans
osób z niepełnosprawnościami nowej formuły funkcjonowania Krajowej
Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych. Członków Rady
będzie wybierać szereg podmiotów, aby zagwarantować jej pluralizm,
niezależność oraz jak największą reprezentatywność środowiska osób
z niepełnosprawnościami. Szczegółowe zasady zostaną ustalone w ramach
prac nad ustawą o wyrównywaniu szans osób z niepełnosprawnościami.
Wprowadzone zostaną regulacje zakładające, że ponad 70% członków
Rady będą stanowić przedstawiciele organizacji pozarządowych osób
z niepełnosprawnościami lub działających na ich rzecz, lub wojewódzkich
lub powiatowych rad osób z niepełnosprawnościami, lub uczelni lub
przedstawicieli ruchów nieformalnych osób z niepełnosprawnościami, lub
rodziców
lub
niemogących
osób
się
wspierających
samodzielnie
osób
z niepełnosprawnościami
reprezentować.
Członkowie
zostaną
wyłonieni w sposób gwarantujący, że ponad 60% członków Rady będą
stanowić osoby z niepełnosprawnościami, a ponad 10% rodzice lub osoby
wspierające osób z niepełnosprawnościami niemogących się samodzielnie
Priorytety i działania
reprezentować. Wśród członków Rady powinny znaleźć się osoby ze
wszystkimi głównymi rodzajami niepełnosprawności.
W
ramach
prac
nad
z niepełnosprawnościami
ustawą
o wyrównywaniu
zanalizowana
zostanie
szans
możliwość
osób
uzyskania
przez Radę wyodrębnionego budżetu dla celów jej funkcjonowania, w tym
zlecania analiz i ekspertyz, opracowywania propozycji zmian prawnych
i działań pozaprawnych. Proponowana jest także zmiana nazwy Rady na
Krajową Radę do Spraw Osób z Niepełnosprawnościami.
Kompleksowa zmiana funkcjonowania Krajowej Rady
Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
VIII. 1.5.
Zmiana
sposobu
funkcjonowania
Wojewódzkich oraz Powiatowych Społecznych Rad do
Spraw Osób Niepełnosprawnych
W ramach działania założona jest zmiana sposobu funkcjonowania
Wojewódzkich oraz
Powiatowych Społecznych Rad do Spraw Osób
Niepełnosprawnych, aby ponad 50% członków Rad stanowiły osoby
z niepełnosprawnościami, a ponad 10% rodzice lub osoby wspierające
osób
z niepełnosprawnościami
reprezentować.
Wśród
członków
niemogących
się
Rad
znaleźć
powinny
samodzielnie
się
osoby
szans
osób
reprezentujące różne rodzaje niepełnosprawności.
W
ramach
prac
nad
z niepełnosprawnościami
ustawą
zanalizowana
o wyrównywaniu
zostanie
możliwość
uzyskania
przez Rady wyodrębnionych budżetów dla celów ich funkcjonowania,
w tym zlecania analiz i ekspertyz, opracowywania propozycji zmian prawa
miejscowego i działań pozaprawnych w obrębie obszaru ich kompetencji.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Proponowana jest zmiana nazwy Rad na Wojewódzkie oraz Powiatowe
Społeczne Rady do Spraw Osób z Niepełnosprawnościami.
Zmiana sposobu funkcjonowania Wojewódzkich oraz
Powiatowych
Społecznych
Rad
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
samorządy wojewódzkie i powiatowe
współpracujące
VIII. 1.6.
Uregulowanie
Obywatelskich
jako
roli
Rzecznika
Praw
niezależnego
organu
monitorującego wdrażanie Konwencji
Działanie zakłada nowelizację ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku
Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2020 r. poz. 627), w celu wpisania do niej
zadań w zakresie pełnienia roli niezależnego organu monitorującego
wdrażanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. W ramach
zakresu działań związanych z wykonywaniem przez RPO tej funkcji
zostanie przewidziane analizowanie i monitorowanie wdrażania Konwencji
w różnych sferach, inicjowanie i wspieranie działań w zakresie wdrażania
Konwencji, prowadzenie niezależnych badań dotyczących różnych obszarów
życia osób z niepełnosprawnościami, monitorowanie przestrzegania praw
człowieka
i jakości
życia
osób
z niepełnosprawnościami
w związku
z przebywaniem przez nich w instytucjach lub korzystaniem z usług
społecznych, opracowywanie i wydawanie sprawozdań i zaleceń w zakresie
wdrażania Konwencji. W zakresie przeciwdziałania dyskryminacji wzmocni
to dotychczasowe kompetencje Rzecznika wynikające z pełnienia przez
niego niezależnego organu do spraw równego traktowania. Wzmocni to
realizację ww. zadań w działalności Rzecznika Praw Obywatelskich.
Priorytety i działania
Uregulowanie roli Rzecznika
Praw
Obywatelskich
jako niezależnego organu monitorującego wdrażanie
Konwencji
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
RPO
współpracujące
Finansowanie
VIII. 1.7.
Budżet państwa, EFS
Zwiększenie
ochrony
z niepełnosprawnościami
osób
przed
nierównym
traktowaniem
Działanie
przewiduje
perspektywy
przegląd
niepełnosprawności,
regulacji
pod
szczególnie
kątem
uwzględniania
w kontekście
przepisów
w obszarze równego traktowania. Następnie zakłada się włączenie do
polskiego porządku prawnego rozwiązań, które zapewnią objęcie osób
z niepełnosprawnościami pełną ochroną przed nierównym traktowaniem
we wszystkich obszarach życia, tj. w życiu społecznym, zawodowym
i kulturalnym. Działanie to zatem będzie wymagać przeglądu ustawy
o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego
traktowania pod kątem potrzeby jej nowelizacji oraz ewentualnej jej
nowelizacji.
Zwiększenie ochrony osób z niepełnosprawnościami
przed nierównym traktowaniem
Okres
wdrażania 2021–2023
działania
Koordynator
MRiPS/PRT/PON
Podmioty
KPRM, MFiPR, MEiN, MZ, MSPR
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
VIII. 1.8.
Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych
u dzieci oraz wczesna pomoc dziecku i rodzinie
Działanie polega na przygotowaniu i wdrożeniu rozwiązań służących
wczesnemu
wykrywaniu
zaburzeń
rozwojowych
u dzieci
oraz
uruchamianiu na tej podstawie działań pomocowych skierowanych do
dzieci i rodzin oraz środowiska wychowania i nauczania. Celem działania
jest opracowanie i wdrożenie spójnego, zintegrowanego międzysektorowo,
systemu wspomagania rozwoju dzieci w wieku od urodzenia do podjęcia
nauki w szkole oraz wsparcia ich rodzin, opartego na holistycznym
rozumieniu
funkcjonowania
biopsychospołecznym
dziecka
oraz
i rodziny
podejściu
w modelu
interdyscyplinarnym,
skoncentrowanym na rodzinie. Rozwiązania zostaną opracowane we
współpracy trzech resortów – edukacji, zdrowia oraz rodziny i polityki
społecznej oraz uwzględniać będą istniejącą praktykę i dorobek w tym
zakresie, w szczególności wczesnej interwencji, wczesnego wspomagania
rozwoju, wsparcia społecznego.
Zapewnienie
dostępu
do
wysokiej
jakości
świadczeń
w ramach
wspomagania rozwoju dzieci i wspierania rodzin na poziomie lokalnym,
dzięki eliminowaniu lub minimalizowaniu skutków opóźnień lub zaburzeń
rozwojowych we wczesnym okresie życia dziecka, służy w perspektywie
długoterminowej
dobrostanu
dzieci,
poprawie
kondycji
zmniejszaniu
psychofizycznej
zjawiska
i wspieraniu
niepełnosprawności,
dzięki
czemu wpłynie na poprawę jakości życia rodziny oraz stanowi pierwszy
krok na drodze do edukacji włączającej i włączenia społecznego.
Przez wspomaganie rozwoju dzieci i wspieranie ich rodzin rozumie się
każde działanie podjęte w sytuacji, gdy dziecko potrzebuje dodatkowego
wsparcia
medycznego
psychospołecznego
i edukacji,
a rodzina
wzmocnienia umiejętności i możliwości wspierania jego rozwoju, nie tylko
w sytuacji
stwierdzonej
niepełnosprawności
dziecka
czy
zagrożenia
niepełnosprawnością. Jednym z celów działań jest wspieranie włączenia
społecznego dziecka i jego rodziny.
Priorytety i działania
Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych dzieci w wieku 0–6 lat oraz
7–9 lat (klasy I–III szkoły podstawowej) może nastąpić podczas badań
bilansowych, badań przesiewowych noworodka. Działania te inicjowane
będą w jednostkach ochrony zdrowia w zakresie wstępnej oceny rozwoju
dziecka, a następnie będą rozwijane w ramach obserwacji dzieci w
żłobkach, klubach dziecięcych oraz innych instytucjach opieki nad dziećmi
w wieku do lat 3 (zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad
dziećmi w wieku do lat 3 – Dz. U. z 2021 r. poz. 75) oraz w ramach oceny
potrzeb
rozwojowych
systemu
oświaty
i
edukacyjnych
(przedszkolach,
prowadzonych
innych
w
jednostkach
formach
wychowania
przedszkolnego, poradniach psychologiczno-pedagogicznych). Działanie
będzie
ukierunkowane
na
poszerzenie
dostępu
do
zintegrowanego
międzysektorowo systemu wspomagania rozwoju dzieciom i ich rodzinom,
obejmującego placówki medyczne, placówki systemu oświaty, placówki
opieki nad małym dzieckiem do lat 3 oraz pomocy społecznej, na poziomie
lokalnym, szczególnie na obszarach wiejskich. Wsparcie powinno być
udzielane jak najbliżej miejsca zamieszkania i w zakresie odpowiadającym
potrzebom dziecka i rodziny. Przeprowadzona zostanie analiza możliwości
wprowadzenia zmian, w wyniku których świadczenia w ramach wczesnej
pomocy dziecku i rodzinie docelowo będą świadczone dzieciom i ich
rodzinom,
które
skierowań
do
potrzebują
poradni
pomocy,
bez
specjalistycznych
konieczności
wystawiania
dla
stwierdzenia
dzieci,
niepełnosprawności lub postawienia rozpoznania medycznego według
klasyfikacji ICD oraz opinii lub orzeczeń aktualnie wydawanych przez
zespół
orzekający
działający
w publicznej
poradni
psychologiczno-
-pedagogicznej.
Zaproponowane rozwiązania obejmą kwestie przygotowania i kwalifikacji
personelu, metod i form wspierania dziecka i rodziny uwzględniających
zasadę interdyscyplinarności i zespołowości pracy oraz indywidualizacji
wsparcia
dla
dziecka
i rodziny,
a także
włączanie
rodziny
zgodnie
z modelem pracy skoncentrowanym na rodzinie. Podnoszeniu jakości
będzie służyć
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
1) opracowanie i wdrożenie programu profilaktycznego Wczesnego
wykrywania
zaburzeń
w podmiotach
rozwojowych
medycznych
i
u dzieci
realizowanego
inicjowanego
w
podmiotach
edukacyjnych i opieki nad małym dzieckiem,
2) opracowanie procedur i narzędzi do prowadzenia oceny potrzeb
dziecka
i rodziny
i planowania,
monitorowania
i ewaluacji
udzielanego wsparcia,
3) dookreślenie warunków prowadzenia działań w zakresie wczesnego
systemu
wspomagania
opracowanie
zasad
rozwoju
i form
dziecka
i wsparcia
współpracy,
integracji
rodziny,
podmiotów
wczesnej interwencji, wczesnego wspomagania rozwoju dziecka oraz
opieki
nad
małym
dzieckiem
i pomocy
społecznej
w systemie
wspomagania rozwoju dziecka i wsparcia rodziny,
4) zapewnienie dostępu do szkoleń dla profesjonalistów pracujących
z dziećmi i rodzinami,
5) upowszechnianie
informacji
przez
zintegrowaną
o możliwościach
uzyskania
wsparcia
wśród
bazę
wiedzy
rodziców
oraz
pracowników instytucji na co dzień stykających się z dzieckiem
i rodziną.
Elementem
działania
będzie
wypracowanie
rozwiązań
w zakresie
wspierania rozwoju dziecka oraz wspierania rodziny również w placówkach
i instytucjach pozaoświatowych, w tym w szczególności w instytucjach
opieki nad dziećmi w wieku do lat 3.
Nowy model Wczesnego wykrywania zaburzeń rozwojowych u dzieci oraz
wczesnej pomocy dziecku i rodzinie realizowanego w ścisłej współpracy
pomiędzy
podmiotami
wdrożenia
nowego
działającymi
modelu
w różnych
resortach
wymaga
finansowania.
Działanie
zakłada
przeprowadzenie pogłębionej analizy oraz wypracowanie rekomendacji
w zakresie
finansowania
pomocy
udzielanej
w ramach
systemu
wspomagania rozwoju dziecka oraz wsparcia rodziny realizowanego przez
podmioty działające w resortach zdrowia, edukacji, polityki społecznej.
Priorytety i działania
Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych u dzieci
oraz wczesna pomoc dziecku i rodzinie
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MEiN/MZ114)
Podmioty
NFZ,
współpracujące
samorządu
MRiPS/PON,
ORE,
jednostki
terytorialnego,
organizacje pozarządowe, uczelnie,
podmioty
publiczne
i niepubliczne
realizujące
zadania
w ramach
wczesnego
wspomagania
rozwoju
dziecka
i wsparcia
rodziny
oraz
wczesnej interwencji
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, NFZ, EFS,
budżet
jednostek
samorządu
terytorialnego
VIII. 1.9.
Koordynacja
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami w sytuacjach zagrożenia
Działanie zakłada przeprowadzenie pogłębionej analizy regulacji oraz
praktyk
w zakresie
z niepełnosprawnościami
zapewnienia
we
i koordynacji
wszystkich
wsparcia
potencjalnych
osób
sytuacjach
zagrożenia, tak o charakterze lokalnym, regionalnym, jak i krajowym,
w szczególności
konstytucyjnych
stanów
nadzwyczajnych
(stanu
wojennego, stanu wyjątkowego, stanu klęski żywiołowej) oraz innych
uregulowanych ustawowo stanów (m.in. stanu zagrożenia epidemicznego,
stanu epidemicznego, powodziowych stanów alarmowych).
114)
Koordynacja w zakresie ochrony zdrowia – w zakresie MZ, koordynacja w zakresie
systemu oświaty – w zakresie MEiN.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W wyniku analizy opracowane zostaną propozycje zmian w zakresie aktów
prawnych oraz działań, uwzględniając w nich potrzeby oraz możliwości
wsparcia
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami,
tak
na
terenach
miejskich, jak i wiejskich115).
Analiza i propozycje zmian będą dotyczyć m.in. pełnej dostępności
systemu powiadamiania ratunkowego dla osób z niepełnosprawnościami,
możliwości
efektywnego
skontaktowania
i porozumienia
się
z odpowiednimi służbami alarmowymi, porządkowymi i informacyjnymi
(np. infolinie lub wideoinfolinie 24h/7) oraz uwzględniania we wszelkich
planach zarządzania kryzysowego i działaniach antykryzysowych potrzeb
osób
z różnymi
poszczególnych
niepełnosprawnościami.
poziomach
administracji
Zarządzanie
musi
kryzysowe
uwzględniać
na
osoby
z niepełnosprawnościami.
Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 2018/1808 o audiowizualnych usługach medialnych z dnia
14 listopada 2018 r. informacje o charakterze nadzwyczajnym, w tym
publiczne komunikaty i ogłoszenia w sytuacji klęski żywiołowej, podawane
do wiadomości publicznej za pomocą audiowizualnych usług medialnych
będą przekazywane w sposób dostępny dla osób z niepełnosprawnościami.
115)
W związku z wdrażaniem Europejskiego Kodeksu Łączności Elektronicznej konieczne
będzie wprowadzenie do polskiego prawa telekom. nowych przepisów regulujących
kwestię dostępu do usług dla osób z niepełnosprawnościami. Artykuł 109 pkt 5 kodeksu
zatytułowany „Łączność alarmowa i jednolity europejski numer alarmowy” stanowi, że
państwa członkowskie zapewniają, aby użytkownicy końcowi z niepełnosprawnościami
mieli dostęp do służb ratunkowych za pośrednictwem łączności alarmowej i były
równoważne z dostępem, z którego korzystają inni użytkownicy końcowi, zgodnie
z prawem Unii harmonizującym wymogi dostępności dla produktów i usług.
Priorytety i działania
Koordynacja wsparcia osób z niepełnosprawnościami
w sytuacjach zagrożenia
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MSWiA
Podmioty
KPRM, MRiPS/PON, MZ, MON, RCB,
współpracujące
GIS
PFRON
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
VIII. 2.
Budżet państwa
Powiązanie
działań
niepełnosprawności
z innymi
w obszarze
działaniami
polityki
niepełnosprawności
w różne
społecznej
VIII. 2.1.
Włączanie
obszary polityki społecznej
Działanie polega na dokonaniu analizy zadań realizowanych przez MRiPS
oraz
PFRON
po
wprowadzeniu
zmian
systemowych
wynikających
z zapisów niniejszej Strategii dla poszczególnych priorytetów. Następnie
na tej podstawie zostaną przygotowane i wdrożone usprawnienia służące
stopniowemu włączaniu kwestii niepełnosprawności, w ramach zadań
realizowanych przez PFRON, w poszczególne obszary polityki społecznej,
pozostające w kompetencjach urzędu obsługującego ministra właściwego
do spraw zabezpieczenia społecznego.
Włączanie
niepełnosprawności
polityki społecznej
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
Podmioty
współpracujące
MRiPS/PON
PFRON
w różne
obszary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
VIII. 2.2.
Współdziałanie. Sieci współpracy
W ramach działania planuje się wypracowanie sieci współpracy, wspólnoty
praktyków
–
pracowników
różnych
instytucji
rządowych,
jak
i samorządowych oraz pozarządowych – mającej na celu wymianę
doświadczeń
i wypracowanie
propozycji
działań
usprawniających
koordynację systemu wsparcia osób z niepełnosprawnościami.
Punktem wyjścia dla zawiązania określonej wspólnoty praktyków będą
„węzły krytyczne” w systemie wsparcia, związane z sektorowością polityki,
objawiające się m.in. w poniższych sytuacjach
zakończenie leczenia powypadkowego (szpitalnego) danej osoby;
uzyskanie pełnoletności przez dziecko z niepełnosprawnością;
zakończenie
edukacji,
w tym
studiów,
przez
osoby
z niepełnosprawnościami;
zakończenie uczestnictwa w warsztacie terapii zajęciowej;
zakończenie
przez
osobę
z niepełnosprawnością
stażu
lub
szkolenia, realizowanego przez powiatowe urzędy pracy;
rezygnacja z pracy zarobkowej związana z pogorszeniem stanu
zdrowia.
Zespoły
składające
wypracowaniem
zagwarantowania
się
z praktyków
optymalnego
osobom
w danym
systemu
obszarze
zajmą
współpracy
z niepełnosprawnościami
ciągłości
się
celem
działań
włączających (również w wymiarze społecznym i zawodowym). W prace
zespołów
będą
od
z niepełnosprawnościami
początku
lub
rodzice
aktywnie
włączone
osoby
lub
wspierające
osób
osoby
z niepełnosprawnościami niemogących się samodzielnie reprezentować,
będącymi ekspertami w danych obszarach.
Zawiązane w ten sposób „wspólnoty praktyków” stworzą następnie sieć
współpracy wzajemnej (międzyzespołowej), zapewniając w ten sposób
Priorytety i działania
spójność
całego
systemu,
ram polityki
z niepełnosprawnościami.
275
państwa
na
rzecz
osób
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Współdziałanie. Sieci współpracy
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRPiT,
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, EFS
VIII. 2.3.
MZ,
MEiN,
organizacje
Spójne planowanie polityki społecznej, w tym
ekonomii społecznej i solidarnej, na poziomie lokalnym
W projekcie ustawy o ekonomii społecznej i solidarnej zaproponowane
zostaną
rozwiązania
społecznej
na
Programu
Rozwoju
uspójniające
poziomie
programowanie
lokalnym
Społecznego
przez
dotyczące
wprowadzenie
integrującego
obecne
sfery
Lokalnego
programy
dotyczące kwestii społecznych (przeciwdziałanie alkoholizmowi, pomoc
społeczna, wspieranie rodziny, osoby z niepełnosprawnościami).
Wprowadzone zostaną również rozwiązania służące szerszemu włączeniu
podmiotów
ekonomii
społecznej
w programowanie
i realizację
usług
społecznych użyteczności publicznej. Zasady kontraktowania tych usług
zostaną zmodyfikowane, tak aby preferować, jako partnerów samorządu,
podmioty ekonomii społecznej.
Spójne
planowanie
ekonomii
polityki
społecznej
społecznej,
i solidarnej,
na
lokalnym
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
Podmioty
współpracujące
Finansowanie
MRiPS
JST
Budżet państwa, EFS
w tym
poziomie
Priorytety i działania
VIII. 3.
System
zbierania
danych
i współpraca
międzynarodowa
VIII. 3.1.
Kompleksowy
system
zbierania
danych
w obszarze niepełnosprawności
W ramach działania zrealizowana zostanie pogłębiona analiza danych
potrzebnych
ewaluacji
do
kompleksowego
i oceny
skuteczności
przygotowywania,
oferowanego
monitorowania,
wsparcia
w ramach
wszystkich obszarów życia dotyczących osób z niepełnosprawnościami,
w szczególności
niezależnego
życia,
dostępności,
edukacji,
pracy,
zabezpieczenia społecznego, zdrowia. Analiza będzie dotyczyć również
zjawiska dyskryminacji krzyżowej, np. ze względu na niepełnosprawność,
wiek i płeć. Analiza będzie obejmować dane potrzebne na wszystkich
poziomach
planowania
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami,
tj.
gminnym, powiatowym, wojewódzkim i krajowym.
Analiza porówna zakres potrzebnych danych, częstotliwości ich zbierania,
ich
dostępności
dla
administracji
publicznej
i obywateli
z aktualnie
zbieranymi i dostępnymi danymi.
Wypracowane, a następnie wdrożone zostaną rekomendacje odnośnie do
kompleksowych zmian systemu zbierania, przesyłania oraz udostępniania
danych
odnośnie
do
z niepełnosprawnościami
wszystkich
na
obszarów
poszczególnych
wsparcia
poziomach
osób
planowania.
Zmiany powinny zapewnić, że dane będą publicznie i łatwo dostępne (np.
przez biuletyny informacji publicznej jednostek samorządu terytorialnego),
zdezagregowane116), zanonimizowane117), aktualne, przejrzyste i możliwe
116)
W podziale m.in. na wiek, płeć, rodzaj niepełnosprawności, zakres potrzebnego wsparcia.
117)
Zanonimizowanie danych oznacza podjęcie działań w celu zagwarantowania, że
niemożliwe będzie zidentyfikowanie na ich podstawie osoby fizycznej. Szczególnie ważne
będzie to w przypadku danych na poziomie małych gmin, w sytuacji, gdy liczba osób
z niepełnosprawnościami na ich terenie będzie niska.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
do
wykorzystania
m.in.
przez
samorządy
wszystkich
szczebli
oraz
obywateli, w tym szczególnie z niepełnosprawnościami.
Zarezerwowanie
i przeznaczenie
partycypacyjne)
na
poszczególnych
grup
temat
osób
środków
sytuacji
na
badania
społecznej
z niepełnosprawnościami
(w
tym
i ekonomicznej
(w
tym
kobiet
i dziewcząt) oraz gromadzenie zdezagregowanych danych w tych tematach
i obszarach.
Kompleksowy system zbierania danych w obszarze
niepełnosprawności
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
GUS
Podmioty
MRiPS/PON, MRPiT, MSWiA, MSPR,
współpracujące
MON,
MZ,
MEiN,
ZUS,
KRUS,
PFRON, organizacje pozarządowe
Finansowanie
VIII. 3.2.
Budżet państwa, PFRON, EFS
System
monitorowania
sytuacji
osób
z niepełnosprawnościami w Polsce
W ramach działania przewiduje się stworzenie bazy danych o osobach
z niepełnosprawnościami
zarządzanej
przez
Niepełnosprawnych.
z aktualnie
w Polsce,
integrującej
Pełnomocnika
Rządu
Baza zasilana
funkcjonujących
będzie
systemów
obecne
do
danymi
systemy,
Spraw
Osób
administracyjnymi
orzeczniczych
i powiązana
z Powszechnym Elektronicznym Systemem Ewidencji Ludności PESEL.
Baza danych zostanie przygotowana w taki sposób, aby było możliwe
generowanie
statystyk
dotyczących
osób
z niepełnosprawnościami
w oparciu o zdefiniowane i sklasyfikowane dane administracyjne. Baza
danych będzie umożliwiała analizowanie danych na poziomie każdej
jednostki samorządu terytorialnego i w wersji zanonimizowanej będzie
publicznie dostępna i przejrzysta w korzystaniu.
Priorytety i działania
Stworzenie efektywnego i szeroko dostępnego systemu monitorowania
sytuacji osób z niepełnosprawnościami jest niezbędne dla możliwości
adekwatnego planowania, realizacji, ewaluacji i monitorowania polityki
społecznej, tak na poziomie lokalnym, regionalnym jak i krajowym,
zgodnie z potrzebami osób z niepełnosprawnościami. Dane w ramach
systemu będą przydatne zarówno dla jednostek administracji publicznej,
organizacji pozarządowych jak i samych osób z niepełnosprawnościami.
System zbierania danych o osobach z niepełnosprawnościami obejmujący
różne
podmioty
wypracowany
gromadzące
we
dane
o niepełnosprawności
współpracy
z niepełnosprawnościami
w szczególności
zostanie
z osobami
oraz organizacjami
osób
z niepełnosprawnościami.
W ramach działania planuje się również wprowadzenie na stronie
internetowej
GUS
nowej
zakładki
„Osoby
z niepełnosprawnościami”
w ramach zakładki „Obszary tematyczne” w celu zebrania wszystkich
statystyk i opracowań na temat niepełnosprawności w jednym miejscu.
Dodatkowo planuje się wypracowanie i publiczne udostępnienie bazy
wskaźników
służących
do
monitorowania
sytuacji
osób
z niepełnosprawnościami, a także polityk do nich skierowanych oraz
potencjalne powiązanie tej bazy z Systemem STRATEG GUS, gdzie będą
dostępne dla szerszego odbiorcy.
System
monitorowania
sytuacji
osób
z niepełnosprawnościami w Polsce
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS
Podmioty
GUS, MRPiT, MSWiA, MON, ZUS,
współpracujące
KRUS,
PFRON,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
VIII. 3.3.
Współpraca międzynarodowa
Działanie zakłada zbieranie najlepszych doświadczeń z innych krajów,
przydatnych dla efektywniejszego wdrażania Konwencji o prawach osób
niepełnosprawnych w Polsce oraz opracowywania i wprowadzania zmian
prawnych
i pozaprawnych.
Będzie
to
szczególnie
ważne
na
etapie
transpozycji dyrektyw Unii Europejskiej do prawodawstwa krajowego, np.
Europejskiego Aktu Dostępności.
Jednocześnie
działanie
przewiduje
również
promocję
na
arenie
międzynarodowej wzorcowych rozwiązań wdrożonych w Polsce w zakresie
wsparcia
osób
z niepełnosprawnościami,
np.
ustawy
o zapewnianiu
dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami czy rozwiązań w zakresie
edukacji włączającej.
Wymiana doświadczeń będzie realizowana przez udział w wydarzeniach
międzynarodowych, w szczególności w Unii Europejskiej, jak również
organizowanie
współpracę
międzynarodowych
z uznanymi
wydarzeń
organizacjami
w Polsce
pozarządowymi
oraz
stałą
i ekspertami
w różnych obszarach realizacji praw osób z niepełnosprawnościami.
Wspierana będzie także międzynarodowa wymiana doświadczeń w ramach
tych obszarów na polu akademickim i pozarządowym.
Współpraca międzynarodowa
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MRiPS
Podmioty
KPRM (w tym cyfryzacja), MRPiT,
współpracujące
MFiPR,
MSZ,
MEiN,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
PFRON,
Priorytety i działania
Oczekiwane
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
Priorytetu VIII
Spójny z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych system
koordynacji realizacji praw osób z niepełnosprawnościami,
Powiązanie
działań
w obszarze
niepełnosprawności
z innymi
działaniami polityki społecznej,
System zbierania danych w obszarze niepełnosprawności oraz
zacieśnienie współpracy międzynarodowej.
Główne
źródła
finansowania
działań
zaplanowanych
w ramach Priorytetu VIII
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Środki
Państwowego
Niepełnosprawnych.
281
Funduszu
Rehabilitacji
Osób
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
ŹRÓDŁA FINANSOWANIA
Stworzenie
ram
nowej,
spójnej
polityki
społecznej
w obszarze
niepełnosprawności, zawierającej efektywne instrumenty wsparcia na
rzecz włączenia zawodowego i społecznego osób z niepełnosprawnościami,
wymaga
poniesienia
wymiernych
nakładów
finansowych.
Środki
przeznaczone na realizację działań zawartych w Strategii na rzecz Osób
z Niepełnosprawnościami
umożliwią
osobom
z niepełnosprawnościami
niezależne życie i pełny udział we wszystkich jego sferach, w taki sposób,
aby mogły funkcjonować w społeczeństwie na zasadzie równości z innymi
osobami. Przyczyni się to do znaczącego wzrostu aktywności zawodowej
osób z niepełnosprawnościami, a także poprawi sytuację rodzin z osobami
z niepełnosprawnościami, wspomagając tym samym osiągnięcie celów
zapisanych w SOR.
Finansowanie działań zaplanowanych w Strategii będzie realizowane przez
odpowiednią
alokację
w dyspozycji
dostępnych
jednostek
z uwzględnieniem
środków
sektora
celów
finansowych,
finansów
ustanowionych
będących
publicznych118),
w dokumencie,
oraz
przeorganizowanie dostępnych zasobów ludzkich i zadań poszczególnych
jednostek sektora finansów publicznych. W wyniku wdrożenia działań
zaplanowanych
w Strategii
obecne
środki
przeznaczone
na
system
wsparcia osób z niepełnosprawnościami będą wykorzystywane w sposób
zdecydowanie bardziej efektywny.
Ostateczna
wysokość
środków
przewidzianych
do
realizacji
poszczególnych projektów będzie ustalana corocznie przez Radę Ministrów
w trakcie
prac
nad
ustawą
budżetową.
118)
Jednostki
i inne
podmioty
Zgodnie z postanowieniami Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, rozwiązania
w obszarze polityki społeczno-gospodarczej będą wdrażane w sposób, który nie naruszy
stabilności finansów publicznych.
Źródła finansowania
wskazane do realizacji działań ujętych w Strategii będą mogły korzystać
także ze środków UE, w szczególności w ramach realizowanych projektów.
Ponadto
w perspektywie
czasowej
zakłada
się
zwiększenie
udziału
środków z budżetu państwa przeznaczanych całościowo na wsparcie osób
z niepełnosprawnościami, tak aby została urealniona konstytucyjna zasada
równych praw dla wszystkich obywateli.
Poniżej przedstawiono źródła finansowania dla poszczególnych działań
ujętych w Strategii.
Schemat 12. Źródła finansowania polityki państwa na rzecz osób z
niepełnosprawnościami
Finansowanie
wsparcia
Budżet
państwa
Budżety
JST
Budżety
innych
JSFP
Fundusze
Budżety
resortów
PFRON
FS
NFZ
Fundusz
Pracy
Fundusz
Dostępności
283
ZUS
KRUS
Środki UE
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ze
środków Funduszu Pracy finansowane są instrumenty lub usługi rynku
pracy wskazane w art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o rehabilitacji (…), określone
w ustawie
z dnia
20
kwietnia
2004
r.
o promocji
zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1482, z późn. zm.), dla
osób niepełnosprawnych zarejestrowanych jako bezrobotne. Ponadto
osobom niepełnosprawnym zarejestrowanym jako
osoby bezrobotne
pobierające zasiłek finansowane są ze środków Funduszu Pracy składki na
ubezpieczenie zdrowotne.
System wdrażania i monitorowania Strategii
SYSTEM WDRAŻANIA I MONITOROWANIA
Schemat 13. System wdrażania i monitorowania
Koordynacja i wdrażanie
• koordynacja: Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób
Niepełnosprawnych; jednostka obsługująca Pełnomocnika
Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
• plany realizacji poszczególnych działań Strategii
Monitoring
• pełne sprawozdanie roczne
• cykliczny przegląd działań (co 3 lata)
Ocena
• ocena realizacji celów na podstawie danych
sprawozdawczych
• aktualizacja działań na podstawie wyników przeglądu
Wdrażanie
Pełnomocnik
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych
jest
odpowiedzialny za koordynację działań ujętych w niniejszej Strategii.
Koordynacja obejmuje ogół działań podejmowanych na rzecz realizacji
celu
głównego
SON,
realizacji
poszczególnych
działań
założonych
w Strategii oraz ich wskaźników oraz zapewnienia spójności polityk
publicznych skierowanych do osób z niepełnosprawnościami w Polsce.
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, umiejscowiony
w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, będzie koordynował i nadzorował
przez Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
współpracę resortów w ramach działań ujętych w Strategii.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wdrażanie Strategii będzie odbywało się również za pomocą planów
realizacji poszczególnych działań Strategii, przyjmowanych przez resorty
koordynujące dane działania. Plany realizacji będą zawierały dokładny
zakres i harmonogram prac w obrębie danego działania, alokację środków
finansowych
dla
realizacji
działania,
współpracujących
oraz
formę
z niepełnosprawnościami
i organizacji
określenie
ról
podmiotów
zaangażowania
osób
osób
z niepełnosprawnościami,
określone w sposób umożliwiający osiągnięcie założonych dla danego
działania celów i wskaźników, w określonych w Strategii terminach.
Monitoring realizacji SON
Realizacja celów i działań ujętych w Strategii będzie podlegała stałemu
monitoringowi
przez
Pełnomocnika
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych. Będzie on prowadzony w następujący sposób
Roczna, pełna sprawozdawczość z realizacji, obejmująca opis
realizowanych działań, zgodność realizacji z harmonogramem,
sposób
i poziom
finansowania
działań
oraz
wnioski
i rekomendacje;
Cykliczny (co 3 lata) przegląd działań składających się na
realizację poszczególnych celów, z możliwością ich aktualizacji
oraz dodawania nowych propozycji.
Monitoring będzie odbywał także na poziomie poszczególnych ministerstw
oraz innych jednostek sektora finansów publicznych, odpowiedzialnych za
realizację poszczególnych działań ujętych w SON.
Monitoring będzie realizowany w szczególności za pomocą corocznych
sprawozdań
z przyjętych
planów
realizacji
poszczególnych
działań
w ramach Strategii, zawierających szczegółowe informacje o postępach
w ich
realizacji,
w szczególności
w zakresie
zbierania
odpowiednich
danych, opracowywania analiz, wypracowywania rozwiązań, podjętych
i planowanych prac legislacyjnych, działań podmiotów współpracujących
System wdrażania i monitorowania Strategii
oraz
zakresie
włączenia
z niepełnosprawnościami.
w realizację
działania
Pełnomocnik
Rządu
środowiska
do
Spraw
osób
Osób
Niepełnosprawnych określi wzór i terminy sprawozdań.
W przypadku działań międzyresortowych sprawozdania będą sporządzane
w konsultacji ze wszystkimi ministerstwami współpracującymi w danym
zadaniu.
Proces monitorowania realizacji Strategii, zgodnie z wymogami Konwencji,
zakłada
ścisłe
konsultowanie
i aktywne
włączanie
organizacji
osób
z niepełnosprawnościami, innych organizacji pozarządowych działających
w obszarze niepełnosprawności oraz ekspertów z niepełnosprawnościami.
Monitorowanie z udziałem strony społecznej będzie realizowane m.in.
w ramach prac Zespołu do spraw wykonywania postanowień Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych,
z Niepełnosprawnościami,
Polskiej
Rady
Krajowej
Języka
Rady
ds.
Osób
Migowego
i Rady
Dostępności.
Ocena skuteczności i efektywności działań
Na podstawie danych sprawozdawczych rokrocznie będzie sporządzana
ocena realizacji celów oraz lista potencjalnych zagrożeń (ryzyk) mających
wpływ na realizację celu głównego. Ocena będzie dokonywana przez
Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych na podstawie
informacji od poszczególnych realizatorów działań.
Cel
Wskaźnik
I.1
-120)
500
Wartość
pośrednia
(2025)119)
1000
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
– 288 –
288
Brak podania wskaźnika bazowego (zastosowanie myślnika) wynika z dotychczasowo niejednolitego i niekompleksowego
sposobu zbierania danych i raportowania ww. wskaźnika.
120)
Źródło/
Gestor
danych
BON,
PFRON
Wartości pośrednie (2025) oraz wartości docelowe (2030) poszczególnych wskaźników, o ile nie wskazano inaczej, odnoszą
się do wartości uzyskiwanych w danym roku kalendarzowym, odpowiednio w roku 2025 i roku 2030. Wskaźniki te, co do
zasady, zakładają stały wzrost wartości w poszczególnych latach, w tym pomiędzy latami 2018, 2025 i 2030. W przypadku
zastosowania wskaźnika o charakterze sumarycznym (w którym wartości z poszczególnych lat sumują się) odpowiednia
informacja jest zawarta w części Uszczegółowienie wybranych wskaźników.
Liczba osób
z niepełnosprawnościami
uczestniczących
w szkoleniach z self-adwokatury
Osoby
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
119)
Wsparcie
samostanowienia oraz
self-adwokatury
osób
z niepełnosprawnościami
Priorytet I. Niezależne życie
Lp.
Jednostka
miary
Tabela 13. Wykaz wskaźników monitorujących realizację Strategii
WSKAŹNIKI MONITORUJĄCE REALIZACJĘ STRATEGII
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
I.4
Wsparcie
rodziców
z niepełnosprawnościami
I.3
Liczba rodziców
z niepełnosprawnościami
otrzymująca usługi
wspierające
sprawowanie przez nich Osoby
funkcji rodzicielskich
Wskaźnik
-
0
-
289
Wartość
bazowa
(2018)
40
3
6,9 tys.
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
7
17,5 tys.
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Procent gmin
zapewniających osobie
z niepełnosprawnością,
wymagającej wsparcia
w codziennym
funkcjonowaniu, w tym
MRiPS
MRiPS,
PFRON
Liczba rodziców
z niepełnosprawnościami
otrzymująca usługi
wspierające
MRiPS,
sprawowanie przez nich
BON
funkcji rodzicielskich
(np. asystent rodziny,
asystent osobisty osoby
z niepełnosprawnością)
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
Przeprowadzenie
kampanii społecznej
ukierunkowanej na
zwiększenie świadomości
Szt.
społeczeństwa odnośnie
do perspektywy
rodziców
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie Procent gmin
możliwości
zapewniających osobie
realizacji
z niepełnosprawnością,
Procent
niezależnego wymagającej wsparcia
życia przez
w codziennym
osoby
funkcjonowaniu,
Wsparcie
rodziców
z niepełnosprawnościami
Cel
I.2
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
I.6
alternatywne formy
wsparcia w społeczności
lokalnej wobec pobytu
w domu pomocy
społecznej lub stałego
pobytu w zakładzie
opiekuńczo-leczniczym.
Wskaźnik
Podwyższenie Liczba dostępnych
jakości
ośrodków prowadzących
wsparcia
kompleksową
osób
rehabilitację dla osób
z niepełnoz niepełnosprawnościami
Szt.
sprawnościami na
rzecz
niezależnego
życia
Zwiększenie Osoby
możliwości
z niepełnosprawnościami
Osoby
niezależnego oraz dzieci
z orzeczeniem
życia przez
z niepełnosprawnościami
Cel
0
0
290
Wartość
bazowa
(2018)
8 tys.
10
Wartość
pośrednia
(2025)119)
10 tys.
25
Wartość
docelowa
(2030)
wymagającej wsparcia
całodobowego,
alternatywne formy
wsparcia w społeczności
lokalnej wobec pobytu
w domu pomocy
społecznej lub stałego
pobytu w zakładzie
opiekuńczo-leczniczym
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MRiPS,
BON
MRiPS,
BON
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
I.5
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Cel
Procent gmin
realizujących systemową
usługę asystenta
osobistego osoby
z niepełnosprawnością
Procent
Liczba osób
z niepełnosprawnościami
korzystająca stale
z systemowej usługi
asystenta osobistego
Osoby
osoby
z niepełnosprawnością
o niepełnosprawności
objęte opieką
wytchnieniową
Wskaźnik
0
0
291
Wartość
bazowa
(2018)
100
20 tys.
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
40 tys.
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MRiPS,
BON
MRiPS,
BON
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
I.8
I.7
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
I.11
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
Cel
Szt.
Liczba mieszkań
wspomaganych
Szt.
wspieranych (stałego
pobytu) dla osób
z niepełnosprawnościami
Liczba miejsc
w mieszkaniach
wspomaganych
treningowych dla osób
z niepełnosprawnościami Szt.
Liczba mieszkań
wspomaganych
treningowych dla osób
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
-
-
-
292
Wartość
bazowa
(2018)
1000
2100
600
Wartość
pośrednia
(2025)119)
3000
2700
750
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MRiPS,
MFiPR
MRiPS,
MFiPR
MRiPS,
MFiPR
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
I.10
I.9
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Cel
Procent gmin
zapewniających usługę
mieszkania
wspomaganego dla osób
z niepełnosprawnościami Procent
Liczba miejsc
w mieszkaniach
wspomaganych
wspieranych (stałego
pobytu) dla osób
Szt.
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
0
-
293
Wartość
bazowa
(2018)
40
3200
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
10000
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MRiPS,
FFiPR
MRiPS,
MFiPR
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
I.13
I.12
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
I.16
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
realizacji
niezależnego
życia przez
Cel
Liczba funkcjonujących
centrów kręgów
wsparcia
Liczba samorządów,
w których funkcjonują
kręgi wsparcia
Liczba osób
z niepełnosprawnościami
korzystających z kręgów
wsparcia
Wskaźnik
Szt.
Szt.
Osoba
0
0
0
294
Wartość
bazowa
(2018)
100
100
1 tys.
Wartość
pośrednia
(2025)119)
400
400
4,5 tys.
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MRiPS
MRiPS
MRiPS
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
I.15
I.14
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
I.17
Lp.
Wskaźnik
Wsparcie osób
z niepełnosprawnościami
przez instrumenty
rehabilitacji społecznej
Cel
osoby
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
możliwości
niezależnego
życia przez
osoby
z niepełnosprawnościami
Osoby
Jednostka
miary
445 tys.
Wartość
pośrednia
(2025)119)
460 tys.
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Liczba osób objętych
wsparciem z zakresu
rehabilitacji społecznej
(na podstawie
sprawozdań PFRON
uczestnictwo
w turnusach
rehabilitacyjnych,
likwidacja barier,
MRiPS,
dofinansowanie
PFRON
zaopatrzenia w sprzęt
rehabilitacyjny,
przedmioty
ortopedyczne i środki
pomocnicze
przyznawane osobom
z niepełnosprawnościami
na podstawie odrębnych
przepisów, liczba
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
– 295 –
295
440
tys.
Wartość
bazowa
(2018)
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Cel
Zwiększenie Dostępność
dostępności infrastruktury wymiaru
infrastruktury sprawiedliwości
wymiaru
sprawiedliwości
II.2
Procent
Wsparcie osób
z niepełnosprawnościami
w likwidacji barier
architektonicznych
w mieszkaniach
Osoby
w budownictwie
wielorodzinnym
Poprawa
dostępności
mieszkań
Wskaźnik
-
296
5729
Wartość
bazowa
(2018)
40
7608
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
10259
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Liczba osób
z niepełnosprawnościami, która otrzymała
dofinansowanie na
likwidację barier
PFRON
architektonicznych
w mieszkaniach
budownictwa
wielorodzinnego
Udział obiektów
infrastruktury wymiaru
sprawiedliwości
MSPR
dostępnej dla osób
z niepełnosprawnościami
uczestników WTZ,
dofinansowanie usług
tłumacza języka
migowego lub tłumacza-przewodnika)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
II.1
Priorytet II. Dostępność
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
II.3
Lp.
Wskaźnik
Zwiększenie Dostępność placów
dostępności zabaw dla dzieci
przestrzeni
z niepełnosprawnościami
publicznej dla
Procent
dzieci
z niepełnosprawnościami
Cel
Jednostka
miary
-
297
Wartość
bazowa
(2018)
25
Wartość
pośrednia
(2025)119)
60
Wartość
docelowa
(2030)
Udział placów zabaw
dostępnych dla dzieci
z niepełnosprawnościami
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MFiPR
Źródło/
Gestor
danych
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Wskaźnik
-
-
1000
12
Wartość
pośrednia
(2025)119)
3500
22121)
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Liczba pomieszczeń
dostosowanych do
MSPR
Liczba pomieszczeń
dostosowanych do
potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
z przeznaczeniem dla
– osób zatrzymanych,
MSWiA
– osób doprowadzonych
w celu wytrzeźwienia,
– dzieci w policyjnych
izbach dziecka
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
– 298 –
298
Wartość zostanie zaktualizowana na podstawie analizy potrzeb w zakresie liczby pomieszczeń przeznaczonych dla osób
zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia (PdOZ) i policyjnych izb dziecka (PID), które powinny być
dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Jednocześnie dostosowanie pomieszczeń będzie możliwe w
następstwie dokonania zmian legislacyjnych przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca
2012 r. w sprawie pomieszczeń przeznaczonych dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoi
przejściowych, tymczasowych pomieszczeń przejściowych i policyjnych izb dziecka, regulaminu pobytu w tych
pomieszczeniach, pokojach i izbach oraz sposobu postępowania z zapisami obrazu z tych pomieszczeń, pokoi i izb (Dz. U.
poz. 638, z późn. zm.).
121)
Zwiększenie Zwiększenie dostępności
dostępności pomieszczeń
infrastruktury przeznaczonych dla osób
policji
zatrzymanych lub
doprowadzonych w celu
wytrzeźwienia, pokoi
Szt.
przejściowych,
tymczasowych
pomieszczeń
przejściowych
i policyjnych izb dziecka
Zwiększenie Zwiększenie dostępności
Szt.
dostępności pomieszczeń dla osób
Cel
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
II.5
II.4
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wskaźnik
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
II.7
Dostosowanie środków
dalekobieżnego
i ponadgminnego
Dostosowanie środków
miejskiego transportu
publicznego do potrzeb
osób z niepełnosprawnościami
infrastruktury – osadzonych
penitencjar- w jednostkach
nej
penitencjarnych,
– osadzonych
w jednostkach
penitencjarnych
poddawanych leczeniu
w zlokalizowanych tam
podmiotach leczniczych
Cel
Procent
Procent
-
299
73,4
Wartość
bazowa
(2018)
50
80,0
Wartość
pośrednia
(2025)119)
80
90,0
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
z przeznaczeniem dla
– osadzonych
w jednostkach
penitencjarnych,
– osadzonych
w jednostkach
penitencjarnych
poddawanych leczeniu
w zlokalizowanych tam
podmiotach leczniczych
Udział środków
transportu miejskiego
publicznego (autobusów,
tramwajów komunikacji
MI, GUS
miejskiej)
dostosowanych do
potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
Udział środków
dalekobieżnego
MI, GUS
i ponadgminnego
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
II.6
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
II.10
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnościami
Cel
Szt.
Stacje i przystanki
kolejowe dostępne dla
osób z niepełnoProcent
sprawnościami
(obejmujące perony
kolejowe)
Dworce kolejowe
dostępne dla osób
z niepełnosprawnościami
Procent
Stacje i przystanki
kolejowe dostępne dla
osób z niepełnosprawnościami
autobusowego
transportu publicznego
do potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
60
63
1802
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
100
2855
Wartość
docelowa
(2030)
autobusowego
transportu publicznego
dostosowanych do
potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MI, UTK,
GUS
MI, UTK,
GUS
MI, UTK,
GUS
Źródło/
Gestor
danych
– 300 –
300
17,2
47
1252
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
II.9
II.8
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
II.11
II.12
Cel
Lp.
Regulacja skracająca
minimalny czas
zgłoszenia potrzeby
uzyskania pomocy
w ramach transportu
kolejowego
Odsetek pociągów
dostępnych dla osób
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
Szt.
Procent
Jednostka
miary
0
-
301
Wartość
bazowa
(2018)
1
100
Wartość
pośrednia
(2025)119)
1
100
Wartość
docelowa
(2030)
MI, UTK,
GUS
Źródło/
Gestor
danych
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym.
Skrócenie minimalnego
czasu zgłoszenia
potrzeby uzyskania
pomocy w ramach
transportu kolejowego
do 12 godzin
w przypadku stacji
MI, UTK
kolejowych
obsługujących do 2000
pasażerów dziennie, do
3 godzin w przypadku
stacji kolejowych
obsługujących pomiędzy
2000 a 10 000
pasażerów dziennie oraz
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Cel
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Lp.
II.13
II.14
Procent samorządów
gminnych oferujących
usługę transportu na
życzenie
Procent
Szt.
-
-
302
Wartość
bazowa
(2018)
10
248
Wartość
pośrednia
(2025)119)
20
496
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Liczba JST, które
uruchomiły usługę
indywidualnego
MFiPR,
transportu door-to-door
PFRON
dla osób o ograniczonej
mobilności dzięki
wsparciu FS
Liczba JST, które
uruchomiły usługę
indywidualnego
MFiPR,
transportu door-to-door
PFRON
dla osób o ograniczonej
mobilności dzięki
wsparciu FS
braku konieczności
wcześniejszego
zgłoszenia potrzeby
uzyskania pomocy
w przypadku stacji
kolejowych obsługujących ponad 10 tys.
pasażerów dziennie
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
Liczba samorządów
gminnych oferujących
usługę transportu na
życzenie
Wskaźnik
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
II.15
II.16
II.17
Liczba pracujących psów
przewodników
Szt.
Funkcjonowanie ośrodka
kompleksowego
wspomagania osób
z różnymi niepełnoSzt.
sprawnościami
w zakresie uzyskania
prawa jazdy
Dofinansowanie lub
pokrycie kosztów
przystosowania pojazdu
lub uzyskania pojazdu, Szt.
w tym szczególnie
pojazdu
przystosowanego
Dofinansowanie lub
pokrycie kosztów kursów
prawa jazdy dla osób
Szt.
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
250
1,5 tys.
3 tys.
1
Wartość
pośrednia
(2025)119)
400
5 tys.
10 tys.
1
Wartość
docelowa
(2030)
MI,
PFRON
MI,
PFRON
MI
Źródło/
Gestor
danych
Liczba pracujących psów
przewodników, których PFRON
szkolenie zostało
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
– 303 –
303
120
384
862
0
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
II.18
Cel
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Liczba pracujących psów
asystujących
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami
Szt.
Poprawa
Funkcjonujące regulacje
dostępności dotyczące
komunikacyj- alternatywnych
Szt.
no-informa- i wspomagających
cyjnej usług sposobów komunikacji
publicznych (AAC)
Wskaźnik
Cel
0
304
125
Wartość
bazowa
(2018)
1
250
Wartość
pośrednia
(2025)119)
1
400
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
MFiPR,
MRiPS
Liczba pracujących psów
asystujących, których
szkolenie zostało
dofinansowane ze
środków publicznych,
liczonych jako suma
– psów asystentów
PFRON
osoby niepełnosprawnej
ruchowo,
– psów sygnalizujących
osoby głuchej
i niedosłyszącej,
– psów sygnalizujących
atak choroby
dofinansowane ze
środków publicznych
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
II.20
II.19
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
II.24
Poprawa
dostępności
komunikacyjno-informacyjnej
usług
publicznych
Poprawa
dostępności
komunikacyjno-informacyjnej
usług
publicznych
Poprawa
dostępności
komunikacyjno-informacyjnej
usług
publicznych
Poprawa
dostępności
Cel
Osoby
Dostępność stron
internetowych organów
Procent
Dostępność usług
oferowanych w ramach
portalu GOV.pl dla osób
z niepełnosprawnościami Procent
Jednostki sektora
publicznego przesyłające
dane o ofertach pracy do
centralnego punktu
Szt.
dostępu do informacji
Dostępność
certyfikowanych
tłumaczy języka
migowego
Wskaźnik
100
100
18000
80
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
100
20000
150
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
KPRM
(cyfry-
KPRM
(cyfryzacja)
KPRM
(cyfryzacja)
MRiPS
Źródło/
Gestor
danych
– 305 –
305
60
50
14500
0
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
II.23
II.22
II.21
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Pracownicy instytucji
publicznych
uczestniczący
w szkoleniach
prowadzonych przez
Osoby
Ministra Cyfryzacji
z zakresu tworzenia
i publikowania
dostępnych treści
Udział dostępnych usług
audiowizualnych dla
Procent
osób z niepełnosprawnościami w formie
administracji rządowej
Wskaźnik
12
0
40
5000
Wartość
pośrednia
(2025)119)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Liczba pracowników
instytucji publicznych
uczestniczących
w szkoleniach
10000
prowadzonych przez
Ministra Cyfryzacji
z zakresu tworzenia
i publikowania
dostępnych treści
Udział programów
o charakterze
50–90122)
uniwersalnym
z zapewnionymi
Wartość
docelowa
(2030)
MKDNiS,
KRRiT
KPRM
zacja)
Źródło/
Gestor
danych
– 306 –
306
Ostateczna wartość wskaźnika zostanie przyjęta w nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. Wartość wskaźnika dla
poszczególnych programów może być uzależniona np. od zasięgu programu lub sposobu jego dostarczania.
122)
Wzrost
dostępności
usług audiowizualnych
komunikacyjno-informacyjnej
usług
publicznych
Poprawa
dostępności
komunikacyjno-informacyjnej
usług
publicznych
Cel
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
II.26
II.25
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Udział dostępnych usług
audiowizualnych dla
osób z niepełnoProcent
sprawnościami w formie
tłumaczenia na język
Udział dostępnych usług
audiowizualnych dla
osób z niepełnosprawnościami w formie
Procent
audiodeskrypcji
napisów dla osób
niesłyszących
Wskaźnik
0,9
2,1
3
7
Wartość
pośrednia
(2025)119)
napisami dla osób
niesłyszących w rocznym
czasie nadawania
programów
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
6–20124)
Udział programów
o charakterze
uniwersalnym
z zapewnioną
audiodeskrypcją
Udział programów
o charakterze
uniwersalnym
123)
z zapewnioną
10–20
audiodeskrypcją
w rocznym czasie
nadawania programów
Wartość
docelowa
(2030)
124)
Jw.
307
Ostateczna wartość wskaźnika zostanie przyjęta w nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. Wartość wskaźnika dla
poszczególnych programów może być uzależniona np. od zasięgu programu lub sposobu jego dostarczania.
123)
dla osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
dostępności
usług audiowizualnych
dla osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
dostępności
usług audiowizualnych
dla osób
Cel
Wartość
bazowa
(2018)
MKDNiS,
KRRiT
MKDNiS,
KRRiT
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
II.28
II.27
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
2,4
30126)
Jw.
2,1
20125)
Ostateczna wartość wskaźnika zostanie przyjęta w nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji.
2,0
0
Wartość
docelowa
(2030)
126)
Dostępność instytucji
kultury dla osób
Szt.
z niepełnosprawnościami
Minimalny udział audycji
z udogodnieniami dla
osób z niepełnosprawnościami
w audiowizualnych
usługach medialnych na Procent
żądanie
migowy
Wskaźnik
Wartość
pośrednia
(2025)119)
125)
z niepełnosprawnościami
Wzrost
dostępności
audiowizualnych usług
medialnych
na żądanie
(VOD) dla
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
dostępności
zasobów
kultury
Cel
Wartość
bazowa
(2018)
Źródło/
Gestor
danych
Liczba dostępnych
instytucji kultury (teatry
GUS
i instytucje muzyczne,
muzea i oddziały
Udział audycji
z zapewnionymi
udogodnieniami dla osób
z niepełnosprawnościami
w katalogu audycji
MKDNiS,
publicznie
KRRiT
udostępnianych
w ramach
audiowizualnej usługi
medialnej na żądanie
w rocznym czasie
nadawania programów
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
II.30
II.29
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Cel
Zwiększanie
uczestnictwa
osób
z niepełnosprawnościami
w różnych
formach
aktywności
sportowej,
włączenie
w główne
nurty życia
społecznego
oraz
Lp.
II.31
Osoby
Wartość
pośrednia
(2025)119)
55 000
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
muzealne, galerie sztuki,
centra kultury, domy
kultury, ośrodki kultury,
kluby i świetlice, kina
stałe) w przeliczeniu na
1 tys. osób
z niepełnosprawnościami
w wieku 16 lat i więcej
Liczba zawodników
z niepełnosprawnościami
uczestniczących
w zajęciach sekcji,
imprezach i obozach
sportowych
dofinansowanych przez
MKDNiS
MKDNiS
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
– 309 –
309
52 069 53 500
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
Zawodnicy
z niepełnosprawnościami
w zajęciach sekcji,
imprezach i obozach
sportowych
dofinansowanych przez
MKDNiS
Wskaźnik
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
wyrównanie
szans
w dostępie do
przestrzeni
publicznej
w obszarze
sportu
Cel
III.1
Poprawa
Dostępność szkół dla
dostępności osób ze specjalnymi
placówek
potrzebami
edukacyjnych edukacyjnymi
dla osób
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
Szt.
0
310
Wartość
bazowa
(2018)
500
Wartość
pośrednia
(2025)119)
2000
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Liczba szkół
ogólnodostępnych, które
spełniają standardy
dostępności
MEiN,
wypracowane
GUS
w projekcie „Przestrzeń
dostępnej szkoły”, co
najmniej na poziomie
podstawowym
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
Priorytet III. Edukacja
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wskaźnik
80 tys.
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym
311
Jw.
40 tys.
75
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane z uwagi na niepełnosprawność.
-
65
Wartość
docelowa
(2030)
128)
Szt.
Procent
Wartość
pośrednia
(2025)119)
127)
Udział dzieci i uczniów
z niepełnosprawnościami127),
uczęszczających do
ogólnodostępnych
placówek wychowania
przedszkolnego oraz
szkół w ogólnej liczbie
dzieci i uczniów z niepełnosprawnościami128)
objętych wychowaniem
przedszkolnym
i edukacją szkolną
Poprawa
Liczba nauczycieli,
dostępności specjalistów, personelu
placówek
pomocniczego, kadry
edukacyjnych zarządzającej oraz
dla osób
pracowników nadzoru
Zwiększenie
włączenia
społecznego
osób
z niepełnosprawnościami
Cel
Wartość
bazowa
(2018)
MEiN
MEiN,
GUS
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
III.3
III.2
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Wskaźnik
pedagogicznego
uczestniczących
w szkoleniach
dotyczących edukacji
włączającej uczniów
z niepełnosprawnościami
Poprawa
Liczba funkcjonujących
dostępności specjalistycznych
placówek
centrów wspierania
edukacyjnych edukacji włączającej
Szt.
dla osób
z niepełnosprawnościami
Poprawa
Liczba uczelni, w których
dostępności kompleksowo
uczelni dla
zlikwidowano bariery
w dostępie do edukacji
osób
osób z niepełnoSzt.
z niepełnosprawnośsprawnościami
ciami
z niepełnosprawnościami
Cel
0
0
312
Wartość
bazowa
(2018)
50
17
Wartość
pośrednia
(2025)119)
100
380
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym dotyczący
uczelni wyłonionych w
konkursie, o którym
mowa w działaniu III.2.7 MEiN
– Zapewnienie
warunków do pełnego
udziału w edukacji na
poziomie szkolnictwa
Docelowo jedno
specjalistyczne centrum
wspierania edukacji
włączającej w każdym
MEiN
powiecie
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
III.5
III.4
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Podwyższenie Rozwój kwalifikacji osób
kwalifikacji
z niepełnosprawnościami
osób
w wieku produkcyjnym
Procent
z niepełnosprawnościami
Procent
III.8
Dzieci objęte wczesnym
wspomaganiem rozwoju
Szt.
80
2,5
24 tys.
Wartość
pośrednia
(2025)119)
85
6,0
30 tys.
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Udział dzieci objętych
wczesnym
wspomaganiem rozwoju
MEiN
w ogólnej liczbie dzieci
w wieku od urodzenia do
osiągnięcia wieku
szkolnego
Udział osób z
niepełnosprawnościami
w wieku produkcyjnym GUS
posiadających
wykształcenie
zasadnicze zawodowe,
wyższego oraz
badaniach naukowych”
Liczba studentów
z niepełnosprawnościami
na uczelniach (łącznie
MEiN,
z cudzoziemcami)
GUS
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
– 313 –
313
76,6
1,6
22,0
tys.
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
III.7
Doradztwo zawodowe
uczniów i studentów
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
Lepsze
przygotowanie osób
z niepełnosprawnościami do
wejścia na
rynek pracy
Wspomaganie rozwoju
dzieci
i wsparcie
rodzin
Cel
III.6
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Cel
IV.3
Wzrost
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
aktywności
zawodowej
osób
z niepełnosprawnościami
Ograniczenie
barier
w wejściu
na rynek
pracy
Procent
Zatrudnienie osób
z niepełnosprawnościami
na otwartym rynku
Procent
pracy
Współczynnik
aktywności zawodowej
osób niepełnosprawnych
w wieku produkcyjnym Procent
Wskaźnik zatrudnienia
osób niepełnosprawnych
w wieku produkcyjnym
Wskaźnik
69,0
35
32,5
Wartość
pośrednia
(2025)119)
75,0
45
40
Wartość
docelowa
(2030)
zasadnicze branżowe,
średnie, średnie
branżowe i wyższe”
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
BON
BON,
GUS
BON,
GUS
Źródło/
Gestor
danych
– 314 –
314
67,6
28,3
26,2
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
IV.2
IV.1
Priorytet IV. Praca
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wzrost
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
IV.5
IV.6
Cel
IV.4
Lp.
Procent jednostek
administracji publicznej
zatrudniających co
najmniej 15 osób, które
Procent
stworzą plany
zwiększenia zatrudnienia
osób z niepełnosprawnościami
Udział jednostek
administracji rządowej
zwolnionych z wpłat na
PFRON do liczby
Procent
jednostek administracji
rządowej składających
deklaracje/informacje
miesięczne
Udział jednostek
administracji publicznej
zwolnionych z wpłat na
PFRON do liczby
Procent
jednostek administracji
publicznej składających
deklaracje/informacje
Wskaźnik
Jednostka
miary
-
315
25
30
100
Wartość
pośrednia
(2025)119)
70
80
100
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
BON,
PFRON
BON,
PFRON
BON,
PFRON
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
-
-
Wartość
bazowa
(2018)
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
IV.
IV.9
miesięczne
Zatrudnienie osób
z niepełnosprawnościami
w przedsiębiorstwach
społecznych
Osoby
Wskaźnik
Zwiększenie
aktywności
zawodowej
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie Udział pracodawców
aktywności
zwolnionych z wpłat do
zawodowej
liczby pracodawców
osób
składających
Procent
z niepełnodeklaracje/informacje
sprawnośmiesięczne
ciami
Wzrost
Zatrudnienie osób
zatrudnienia z niepełnosprawnościami
w ramach zatrudnienia Osoby
osób
z niepełnospr wspomaganego
awnościami
Wzrost
Procent uczestników
zatrudnienia warsztatów terapii
Procent
osób
zajęciowej
Cel
2
0
316
46,3
1828
Wartość
bazowa
(2018)
5
7 tys.
46,4
3440
Wartość
pośrednia
(2025)119)
10
10 tys.
47,0
6920
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MRiPS,
PFRON
MRiPS
PFRON
MRiPS,
BON
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
IV.8
IV.7
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
IV.
Wzrost
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
stabilności
zatrudnienia
z niepełnosprawnościami
Wzrost
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
Cel
Osoby
Osoby niepełnosprawne
zarejestrowane
w urzędach pracy jako
Osoby
poszukujący pracy
i niepozostający
w zatrudnieniu
Wsparcie osób
z niepełnosprawnościami Osoby
w utrzymaniu
Ubezpieczenie
emerytalne i rentowe
osób niepełnosprawnych
z tytułu zatrudnienia
podejmujących
zatrudnienie
Wskaźnik
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Źródło/
Gestor
danych
8500
328 000
5000
PFRON
MRPiT
GUS
– 317 –
317
Wartość
docelowa
(2030)
Liczba osób
z niepełnosprawnościami
zgłoszonych do
ubezpieczenia dla
poszczególnych kodów
ZUS
483,4 tys. 469,4 tys. z tytułu ubezpieczenia
(pracownicy, umowa
agencyjna zlecenie lub
umowa o świadczenie
usług, pozarolnicza
działalność)
Wartość
pośrednia
(2025)119)
320 732 324 000
10328
485,8
tys.
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
IV.
12
IV.
11
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
stabilności
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami
Cel
Wykorzystanie
instrumentów
rehabilitacji zawodowej
finansowanych ze
środków PFRON przez
osoby niepełnosprawne
zatrudnienia w postaci
dofinansowania
wynagrodzeń
Wskaźnik
Osoby
V.2
V.1
Poprawa
Relacja wydatków do
sytuacji
przeciętnego
ekonomicznej miesięcznego dochodu
gospodarstw rozporządzalnego
domowych
w gospodarstwach
z osobami
domowych z osobami
niepełnoniepełnosprawnymi
sprawnymi
Poprawa
Relacja przeciętnego
sytuacji
miesięcznego dochodu
Procent
Procent
Wartość
docelowa
(2030)
84,1
60,7
86,5
51,6
256,9 tys. 261 tys.
Wartość
pośrednia
(2025)119)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
GUS,
MRiPS
GUS,
MRiPS
PFRON
Źródło/
Gestor
danych
– 318 –
318
81,7
71,3
254,9
tys.
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
Priorytet V. Warunki życia i ochrona socjalna
IV.
14
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
VI.1
Wskaźnik
ekonomicznej rozporządzalnego
gospodarstw w gospodarstwach
domowych
domowych z osobami
z osobami
niepełnosprawnymi do
niepełnogospodarstw domowych
sprawnymi
bez osób
niepełnosprawnych
Poprawa
Stopa ubóstwa
sytuacji
skrajnego
ekonomicznej w gospodarstwach
gospodarstw domowych z co najmniej
Procent
domowych
jedną osobą
z osobami
niepełnosprawną
niepełnoprawnie
sprawnymi
Cel
Wzmocnienie
profilaktyki
występowania
i pogłębiania
się schorzeń
Programy profilaktyczne
realizowane na poziomie
krajowym finansowane
Szt.
ze środków publicznych
10
6,6
Wartość
pośrednia
(2025)119)
10
5
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MZ
GUS,
MRiPS
Źródło/
Gestor
danych
– 319 –
319
10
7,8
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
Priorytet VI. Zdrowie
V.3
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
VI.4
powodujących trwałe
ograniczenia
organizmu
Zwiększenie
dostępności
służby
zdrowia dla
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
dostępności
służby
zdrowia dla
osób
z niepełnosprawnościami
Zwiększenie
dostępności
służby
Cel
Liczba dostępnych
gabinetów
Szt.
ginekologicznych (w tym
Liczba POZ, w których
zlikwidowano bariery
w zakresie dostępności
(w tym dostępności
Szt.
usług) dla osób
z niepełnosprawnościami
Liczba szpitali, w których
zlikwidowano bariery
w zakresie dostępności
(w tym usług) dla osób
Szt.
z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
-
-
-
320
Wartość
bazowa
(2018)
120
350
70
Wartość
pośrednia
(2025)119)
410
700
140
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MZ
MZ
MZ
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
VI.3
VI.2
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wskaźnik
z zamontowanymi
fotelami z regulacją
wysokości
i podnośników/urządzeń
transportujących) dla
kobiet z niepełnosprawnościami
Zwiększenie Liczba zespołów
ochrony
oferujących wsparcie
zdrowia
środowiskowe w ramach
psychicznego I poziomu
dzieci,
referencyjnego –
sztuk
młodzieży
ośrodek opieki
i osób
psychologicznej
dorosłych
i psychoterapeutycznej
dla dzieci i młodzieży
Poprawa
Procent populacji osób
wsparcia
dorosłych objętych
w zakresie
wsparciem
zdrowia
i skoordynowaną opieką Procent
psychicznego z zakresu zdrowia
osób
psychicznego
dorosłych
zdrowia dla
osób
z niepełnosprawnościami
Cel
-
-
321
Wartość
bazowa
(2018)
25
300
Wartość
pośrednia
(2025)119)
50
400
Wartość
docelowa
(2030)
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MZ
MZ
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
VI.6
VI.5
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Wskaźnik
4700129) 5300130)
Wartość
pośrednia
(2025)119)
476
6500
Wartość
docelowa
(2030)
130)
Jw.
322
Źródło/
Gestor
danych
Liczba psychiatrów,
psychiatrów dzieci
i młodzieży oraz
psychologów klinicznych
dzieci i młodzieży,
MZ
psychoterapeutów dzieci
i młodzieży oraz
terapeutów
środowiskowych dzieci
i młodzieży
Liczba osób z niepełnosprawnościami
z preferencyjnym
dostępem do świadczeń MZ
z zakresu rehabilitacji
(na podstawie ustawy
o świadczeniach opieki
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Dane nie obejmują psychologów klinicznych dzieci i młodzieży, psychoterapeutów dzieci i młodzieży oraz terapeutów
środowiskowych dzieci i młodzieży.
129)
Zwiększenie Dostępność psychiatrów,
ochrony
psychiatrów dzieci
zdrowia
i młodzieży oraz
psychicznego psychologów klinicznych
dzieci,
dzieci i młodzieży,
Osoby
młodzieży
psychoterapeutów dzieci
i osób
i młodzieży oraz
dorosłych
terapeutów
środowiskowych dzieci
i młodzieży
Zwiększenie Osoby
dostępności z niepełnosprawnościami
objęte preferencyjnym
świadczeń
zdrowotnych dostępem do świadczeń Osoby
z zakresu rehabilitacji
Cel
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
VI.8
VI.7
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wskaźnik
Podwyższenie Świadczenie usług
kompetencji ochrony zdrowia przez
pracowników wysoko wykwalifikowaną
ochrony
kadrę służby zdrowia
zdrowia
Szt.
w pracy
z osobami
z niepełnosprawnościami
Cel
50000
Wartość
pośrednia
(2025)119)
55000
Wartość
docelowa
(2030)
zdrowotnej
finansowanych ze
środków publicznych
albo na podstawie
innych programów lub
wyodrębnionych
środków finansowych)
w przeliczeniu na 1 tys.
osób z niepełnosprawnościami w wieku
16 lat i więcej
Liczba personelu
medycznego,
przeszkolonego
w zakresie specyfiki
udzielania świadczeń
osobom z niepełnosprawnościami
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MZ
Źródło/
Gestor
danych
– 323 –
323
45000
Wartość
bazowa
(2018)
Monitor Polski
VI.9
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Cel
Wskaźnik
VII.3
Liczba
przeprowadzonych
badań opinii publicznej
w zakresie postrzegania,
Szt.
stereotypów, uprzedzeń
i postaw odnośnie do
osób z różnymi
niepełnosprawnościami
Liczba projektów
oddziaływających na
świadomość społeczną,
promujących model
niepełnosprawności
Szt.
oparty na prawach
człowieka oraz
uświadamiających
w zakresie równego
traktowania osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
Liczba kampanii
Szt.
świadomości informacyjnych
Badanie
świadomości
społeczeństwa na
temat osób
z niepełnosprawnościami
Wzrost
świadomości
społeczeństwa na
temat osób
z niepełnosprawnościami
-
0
0
324
Wartość
bazowa
(2018)
2
2
6
Wartość
pośrednia
(2025)119)
5
5
12
Wartość
docelowa
(2030)
BON,
PFRON
CBOS,
GUS
Źródło/
Gestor
danych
Wskaźnik o charakterze
MEiN
sumarycznym
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
VII.2
VII.1
Priorytet VII. Budowanie świadomości
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
VII.5
Wskaźnik
i edukacyjnych oraz
działań informacyjnych
poświęconych tematyce
potrzeb i funkcjonowania
osób ze specjalnymi
potrzebami
edukacyjnymi, w tym
z niepełnosprawnością
i promujących ideę
włączenia społecznego
i prawa do edukacji
włączającej
Wzrost
Odwiedziny portalu
świadomości niepełnosprawni.gov.pl
społeczeństwa na
Szt.
temat osób
z niepełnosprawnościami
Wzmocnienie Pracownicy instytucji
kompetencji publicznych, w tym
Osoby
kadr
instytucji kultury,
społeczeństwa na
temat osób
z niepełnosprawnościami
Cel
Wartość
pośrednia
(2025)119)
0
325
8 tys.
48 tys. 62 tys.
Wartość
bazowa
(2018)
13 tys.
82 tys.
Wartość
docelowa
(2030)
Liczba pracowników
instytucji publicznych,
objętych szkoleniami
Liczba odsłon
średnioroczna portalu
niepełnosprawni.gov.pl
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MFiPR
BON
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
VII.4
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Wzmocnienie
kompetencji
kadr
instytucji
publicznych
w zakresie
obsługi osób
z niepełnosprawnościami
instytucji
publicznych
w zakresie
obsługi osób
z niepełnosprawnościami
Cel
Urzędy, które
dostosowały procedury
do potrzeb osób
z niepełnosprawnościami
sprawiedliwości
i bezpieczeństwa
publicznego objęci
szkoleniami z obsługi
osób z niepełnosprawnościami
Wskaźnik
Szt.
0
326
Wartość
bazowa
(2018)
90
Wartość
pośrednia
(2025)119)
110
Wartość
docelowa
(2030)
z obsługi osób
z niepełnosprawnościami,
w tym: kadra instytucji
kultury, policjanci
i pracownicy policji,
strażacy, pracownicy
wymiaru
sprawiedliwości, straż
miejska, służba cywilna,
funkcjonariusze
i pracownicy Straży
Granicznej
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
MFiPR
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
VII.6
Lp.
Jednostka
miary
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Cel
Wskaźnik
VIII.1 Zapewnienie
mechanizmów
wsparcia
zgodnych
z Konwencją
o prawach
osób
niepełnosprawnych
VIII.2 Poprawa
koordynacji
polityki na
rzecz osób
z niepełnosprawnościami
VIII.3 Poprawa
koordynacji
polityki na
rzecz osób
Pracownicy komisji
orzekających
i odwoławczych
z zakresu nowego
Osoby
Szt.
Szt.
0
6
0
327
Wartość
bazowa
(2018)
10 tys.
1
1
Wartość
pośrednia
(2025)119)
10 tys.
1
1
Wartość
docelowa
(2030)
Liczba pracowników
komisji orzekających,
odwoławczych nowego
systemu orzekania
Wskaźnik o charakterze
sumarycznym
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
BON
BON
BON
Źródło/
Gestor
danych
Monitor Polski
Funkcjonujące systemy
orzekania o niepełnosprawności
Przyjęcie ustawy
o wyrównywaniu szans
osób z niepełnosprawnościami
Priorytet VIII. Koordynacja
Lp.
Jednostka
miary
Wskaźniki monitorujące realizację Strategii
Cel
z niepełnosprawnościami
VIII.4 Poprawa
koordynacji
polityki na
rzecz osób
z niepełnosprawnościami
Lp.
Odwołania do organu II
instancji systemu
orzekania
systemu orzekania
Wskaźnik
Procent
Jednostka
miary
10
Wartość
pośrednia
(2025)119)
5
Wartość
docelowa
(2030)
Źródło/
Gestor
danych
Udział odwołań do
organu II instancji
(wojewódzkiego zespołu
do spraw orzekania
o niepełnosprawności)
od decyzji organów
I instancji (powiatowych
i miejskich zespołów do
spraw orzekania
BON
o niepełnosprawności)
w stosunku do orzeczeń
o niepełnosprawności lub
stopniu
niepełnosprawności
wydanych przez
powiatowe zespoły ds.
orzekania o
niepełnosprawności
Uszczegółowienie
wybranych
wskaźników
Monitor Polski
– 328 –
328
10
Wartość
bazowa
(2018)
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
SPIS WYKRESÓW
Wykres 1. Struktura osób niepełnosprawnych w 2018 r. według grup
wieku ............................................................................................ 22
Wykres 2. Liczba beneficjentów dofinansowania likwidacji barier w 2018 r.
według ich typu .............................................................................. 25
Wykres
3.
Udział
taboru
dostosowanego
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami w transporcie publicznym w wybranych latach 34
Wykres 4. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych i sprawnych
w wieku 16 lat i więcej w 2018 r. ...................................................... 40
Wykres 5. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w wieku
produkcyjnym w 2018 r. według miejsca zamieszkania ........................ 41
Wykres 6. Studenci w 2017 r. według posiadania orzeczenia o stopniu
niepełnosprawności ......................................................................... 42
Wykres
7.
Aktywność
zawodowa
osób
niepełnosprawnych
w wieku
produkcyjnym w latach 2008–2018 ................................................... 43
Wykres 8. Aktywność zawodowa osób sprawnych oraz niepełnosprawnych
w wieku produkcyjnym w 2018 r. ..................................................... 44
Wykres
9.
Stopa
bezrobocia
wśród
osób
sprawnych
oraz
niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym w latach 2008–2018 ........... 45
Wykres 10. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w wieku
produkcyjnym w 2018 r. według płci i miejsca zamieszkania ................ 46
Wykres 11. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.
zamieszkałych na wsi według związku z gospodarstwem rolnym ........... 47
Wykres 12. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.
według wieku ................................................................................. 48
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wykres
13.
gospodarstw
Dochód
rozporządzalny
domowych
z osobami
w Polsce
i bez
w 2018
osób
r.
według
z orzeczeniem
o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności .......................... 58
Wykres 14. Zasięg ubóstwa skrajnego w gospodarstwach domowych
z osobami i bez osób z orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu
niepełnosprawności w latach 2017–2018 ........................................... 60
Wykres
15.
Występowanie
długotrwałych
problemów
zdrowotnych
w 2016 r. według grup wieku ........................................................... 62
Wykres 16. Występowanie ograniczeń codziennej aktywności w 2016 r.
według grup wieku .......................................................................... 63
Wykres 17. Postrzeganie dyskryminacji ze względu na wybrane przyczyny
w 2015 r. ....................................................................................... 67
Wykres
18.
Bariery
dostępności
wskazywane
przez
osoby
z niepełnosprawnościami w 2012 r. w wybranych dziedzinach .............. 70
Wykres
19.
Liczba
dzieci
z
orzeczeniem
o
niepełnosprawności
adoptowanych w 2019 r................................................................... 89
SPIS TABEL
Tabela 1. Wykaz stosowanych skrótów .............................................. 16
Tabela 2. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w 2018 r.
według grup wieku (w procentach) .................................................... 41
Tabela 3. Zatrudnienie w zakładach pracy chronionej w grudniu 2018 r.
z podziałem na województwa ........................................................... 50
Tabela 4. Zatrudnienie w zakładach aktywności zawodowej w grudniu
2018 r. z podziałem na województwa ................................................ 53
Tabela 5. Liczba warsztatów terapii zajęciowej oraz ich uczestników
w latach 2016–2018 ........................................................................ 54
Tabela 6. Warsztaty terapii zajęciowej działające w 2018 r. z podziałem na
województwa ................................................................................. 56
Tabela 7. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie I. Niezależne życie ..................................................... 125
Tabela 8. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w ramach priorytetu II. Dostępność ................................................ 166
Tabela 9. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie III. Edukacja ............................................................. 194
Tabela 10. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie IV. Praca .................................................................. 215
Tabela 11. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię,
w priorytecie V. Warunki życia i ochrona socjalna ............................. 223
Tabela 12. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie VI. Zdrowie ............................................................... 241
Tabela 13. Wykaz wskaźników monitorujących realizację Strategii ...... 288
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
SPIS SCHEMATÓW
Schemat 1. Niepełnosprawność biologiczna i prawna ........................... 20
Schemat 2. Instytucje w ramach systemów orzeczniczych w Polsce....... 71
Schemat 3. Cel główny, wskaźnik realizacji ........................................ 94
Schemat 4. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu I. Niezależne Życie. ........ 96
Schemat 5. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu II. Dostępność. ............ 129
Schemat 6. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu III. Edukacja ................ 172
Schemat 7. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu IV. Praca ..................... 199
Schemat 8. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu V. Warunki życia i ochrona
socjalna ....................................................................................... 217
Schemat 9. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VI. Zdrowie .................. 226
Schemat
10.
Wskaźnik
realizacji
dla
Priorytetu
VII.
Budowanie
świadomości................................................................................. 245
Schemat 11. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VIII. Koordynacja ....... 259
Schemat 12. Źródła finansowania polityki państwa
na rzecz osób
z niepełnosprawnościami ............................................................... 283
Schemat 13. System wdrażania i monitorowania .............................. 285
SPIS MAP
Mapa 1. Liczba zakładów pracy chronionej w 2018 r. ........................... 49
Mapa 2. Liczba zakładów aktywności zawodowej w 2018 r. .................. 52
Mapa 3. Liczba warsztatów terapii zajęciowej w 2018 r. ....................... 55
§ 2. Strategia ustanawia całościowe ramy polityki krajowej na rzecz osób z niepełnosprawnościami.
§ 3. Strategia zawiera kierunki rozwoju polityki społecznej wobec osób z niepełnosprawnościami, a także stanowi element
Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, koordynowanej przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.
§ 4. Strategia uwzględnia postanowienia Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku
dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217).
§ 5. Monitorowanie realizacji Strategii powierza się Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.
§ 6. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 25 lutego 2021 r.
Poz. 218
UCHWAŁA NR 27
RADY MINISTRÓW
z dnia 16 lutego 2021 r.
w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030
Rada Ministrów uchwala, co następuje
Załącznik do uchwały nr 27 Rady Ministrów
z dnia 16 lutego 2021 r. (poz. 218)
Załącznik
do uchwały nr 27
Rady Ministrów
z dnia 16 lutego 2021 r.
(poz. …)
STRATEGIA
NA RZECZ
OSÓB
z
NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI
2021–2030
Spis treści
WPROWADZENIE................................................................................... 7
WYKAZ SKRÓTÓW ............................................................................... 16
DIAGNOZA SYTUACJI OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI .................................. 20
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ W POLSCE – SKALA ZJAWISKA ................................... 20
NIEZALEŻNE ŻYCIE............................................................................ 24
DOSTĘPNOŚĆ .................................................................................. 30
EDUKACJA ..................................................................................... 38
PRACA .......................................................................................... 43
WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA .................................................... 57
ZDROWIE ...................................................................................... 62
BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI ................................................................. 66
KOORDYNACJA ................................................................................ 70
SYTUACJA KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI .......................................... 73
SYTUACJA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI ........................................... 80
WNIOSKI....................................................................................... 90
WIZJA, CEL I OBSZARY WSPARCIA ............................................................ 93
PRIORYTET I. NIEZALEŻNE ŻYCIE ......................................................... 95
I. 1.
Zapewnienie możliwości samostanowienia i wypowiadania się
we własnym imieniu ................................................................... 97
I. 2.
Zapewnienie
osobom
z niepełnosprawnościami
możliwości
pełnego udziału w życiu społecznym, publicznym i politycznym ..... 100
I. 3.
Przeprowadzenie
procesu
deinstytucjonalizacji
oraz
wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie usług społecznych
wspierających niezależne życie .................................................. 105
I. 4.
Mechanizmy monitorowania zapewniania możliwości realizacji
praw osób z niepełnosprawnościami ........................................... 121
PRIORYTET II. DOSTĘPNOŚĆ ............................................................ 128
II. 1.
Dostępna przestrzeń publiczna ..................................... 130
II. 2.
Mobilność ................................................................... 141
II. 3.
Dostęp do usług, informacji oraz wiedzy i komunikacji ..... 147
II. 4.
Uczestnictwo w życiu kulturalnym oraz aktywność sportowa . 161
PRIORYTET III. EDUKACJA ............................................................... 170
III. 1.
Wczesna pomoc .......................................................... 173
III. 2.
Edukacja włączająca .................................................... 175
III. 3.
Przygotowanie do wejścia na rynek pracy....................... 187
III. 4.
Rozwój oraz zapewnienie uczniom i studentom z niepełno-
sprawnościami form komunikacji zgodnych z ich potrzebami ......... 191
PRIORYTET IV. PRACA .................................................................... 197
IV. 1.
Modyfikacja i uzupełnienie systemu wsparcia zatrudnienia
oraz aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami ........... 200
IV. 2.
Aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnościami ..... 204
IV. 3.
Środowisko
pracy
przyjazne
pracownikom
z
niepełno-
sprawnościami......................................................................... 209
IV. 4.
Tworzenie otoczenia sprzyjającego skutecznej aktywizacji
zawodowej .............................................................................. 212
PRIORYTET V. WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA ............................... 217
V. 1.
System wsparcia finansowego osób z niepełnosprawnościami .
................................................................................ 218
V. 2.
Mieszkalnictwo............................................................ 221
PRIORYTET VI. ZDROWIE ................................................................ 225
VI. 1.
Zapobieganie
powstawaniu
i
pogłębianiu
się
niepełno-
sprawności .............................................................................. 227
VI. 2.
Dostęp do usług zdrowotnych oraz zwiększenie efektywności
procesu leczenia ...................................................................... 231
VI. 3.
Poz. 218
Profilaktyka i leczenie w obszarze zdrowia psychicznego oraz
środowiskowy
system
wsparcia
osób
z problemami
zdrowia
psychicznego........................................................................... 237
PRIORYTET VII. BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI .......................................... 244
VII. 1.
Zwiększanie
jakości
informacji
o
niepełnosprawności
w dyskursie publicznym ............................................................ 246
VII. 2.
Edukacja pracowników instytucji publicznych .................. 251
VII. 3.
Wdrożenie zmian prawnych na rzecz budowania świadomości .
................................................................................ 257
PRIORYTET VIII. KOORDYNACJA ........................................................ 259
VIII. 1. Spójny
z Konwencją
o prawach
osób
niepełnosprawnych
system koordynacji realizacji praw osób z niepełnosprawnościami ... 260
VIII. 2. Powiązanie działań w obszarze niepełnosprawności z innymi
działaniami polityki społecznej ................................................... 273
VIII. 3. System zbierania danych i współpraca międzynarodowa .. 277
ŹRÓDŁA FINANSOWANIA ................................................................... 282
SYSTEM WDRAŻANIA I MONITOROWANIA................................................. 285
WSKAŹNIKI MONITORUJĄCE REALIZACJĘ STRATEGII.................................... 288
Priorytet I. Niezależne życie ...................................................... 288
Priorytet II. Dostępność ............................................................ 296
Priorytet III. Edukacja .............................................................. 310
Priorytet IV. Praca ................................................................... 314
Priorytet V. Warunki życia i ochrona socjalna .............................. 318
Priorytet VI. Zdrowie ................................................................ 319
Priorytet VII. Budowanie świadomości ........................................ 324
Priorytet VIII. Koordynacja ....................................................... 327
SPIS WYKRESÓW .............................................................................. 329
SPIS TABEL ..................................................................................... 331
SPIS SCHEMATÓW ............................................................................. 332
SPIS MAP ....................................................................................... 333
Wprowadzenie
WPROWADZENIE
Od lat 90. ubiegłego stulecia zostało podjętych w naszym kraju wiele
działań legislacyjnych i pozalegislacyjnych służących poprawie sytuacji
osób z niepełnosprawnościami oraz stworzeniu spójnego systemu ich
wsparcia,
który
zapewniłby
im
możliwość
pełnego
udziału
w życiu
społecznym. Jednak działania prowadzone w tym zakresie dotknięte
zostały również jedną z pułapek rozwojowych polegających na niskiej
efektywności instytucji państwa i braku skutecznej koordynacji polityk
publicznych.
Obecny rząd, dla którego wsparcie osób z niepełnosprawnościami oraz
osób udzielających im bezpośredniego wsparcia to jeden z priorytetów,
podjął intensywne działania na rzecz zmiany dotychczasowej polityki
w tym zakresie. Wychodząc naprzeciw postulatom środowiska osób
z niepełnosprawnościami, wdrożono szereg rozwiązań mających na celu
poprawę warunków ich życia oraz uczestnictwa w życiu społecznym.
Choć wprowadzane zmiany wpływają pozytywnie na jakość życia osób
z niepełnosprawnościami, istnieje potrzeba ustanowienia całościowych ram
polityki krajowej na rzecz tej grupy. Polityka państwa na rzecz osób
z niepełnosprawnościami
wymaga
kompleksowego,
ponadsektorowego
podejścia, przełamującego dotychczasowe schematy. Taką właśnie rolę
ma
pełnić
pierwsza
z Niepełnosprawnościami,
polska
Strategia
przewidziana
na
rzecz
Osób
na
rzecz
w Strategii
Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR) do roku 2021 (z perspektywą do
2030 r.), przyjętej uchwałą nr 8 Rady Ministrów 14 lutego 2017 r.,
w której
zaprezentowany
został
model
zrównoważonego
społecznie
rozwoju, uwzględniający potencjał wszystkich grup społecznych oraz
dostępność
w znaczeniu
horyzontalnym.
Dostępność
i mobilność
są
podstawą funkcjonowania osób z niepełnosprawnościami. Ustawa z dnia
19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi
potrzebami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1062), jak również ustawa z dnia 4
kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
mobilnych podmiotów publicznych (Dz. U. poz. 848, z późn. zm.), razem
z programem rządowym Dostępność Plus, wytyczają drogę do poprawy
funkcjonowania
społecznego
osób
z różnymi
rodzajami
niepełnosprawności.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami jest strategią rozwoju
w rozumieniu art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach
prowadzenia polityki rozwoju i spełnia wymogi określone w tym zakresie.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami stanowi wypełnienie
wymogów
tzw.
warunkowości
podstawowej.
Szczegółowy
zakres
wypełniania wymogu związanego z krajowymi ramami zapewniającymi
wdrażanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych został zawarty
w dalszych częściach Strategii.
Implementacja i monitoring Strategii będą realizowane z umożliwieniem
aktywnego i pełnego zaangażowania i konsultacji z różnymi organizacjami
osób
z
niepełnosprawnościami,
w tym
reprezentujących
kobiety
z niepełnosprawnościami.
Należy podkreślić, że Strategia przewiduje działania, które spowodują
wzmocnienie koordynacji polityki państwa w obszarze niepełnosprawności.
Ze względu na kompleksowy charakter Strategia zawiera kierunki rozwoju
polityki
społecznej
wobec
osób
z niepełnosprawnościami.
Strategia
stanowi również jedno z narzędzi realizacji celu szczegółowego SOR pt.
„Rozwój
społecznie
wrażliwy
i terytorialnie
zrównoważony”,
przede
wszystkim celów i działań zawartych w obszarze „Spójność społeczna”.
Działania przewidziane w Strategii, w tym w priorytecie Koordynacja,
stanowią zaś odpowiedź
na wyzwanie
ustanowione
w ramach celu
szczegółowego SOR: „Skuteczne państwo i instytucje służące wzrostowi
oraz włączeniu społecznemu i gospodarczemu” i m.in. obszarów „Prawo
w służbie
obywatelom
i gospodarce”,
„Instytucje
prorozwojowe
i strategiczne zarządzanie rozwojem” oraz „Efektywność wykorzystania
środków UE”.
Wprowadzenie
Poprawa dostępności oraz działania przewidziane w obszarze edukacji
i pracy pozwolą na uzyskanie lepszego poziomu wykształcenia oraz
umiejętności
potrzebnych
z niepełnosprawnościami
do
znalezienia
zatrudnienia.
przez
Wykorzystanie
osoby
potencjału
i zdolności drzemiących w tej grupie społecznej przyczyni się do trwałego
wzrostu gospodarczego, wskazanego w pierwszym celu szczegółowym
Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Zwiększenie zatrudnienia
wraz
z działaniami
w kierunku
takiego
konstruowania
mechanizmów
zabezpieczenia społecznego, by oba te systemy elastycznie tworzyły
warunki
dla
osiągnięcia
głównego
celu
Strategii
na
rzecz
Odpowiedzialnego Rozwoju, jakim jest „tworzenie warunków dla wzrostu
dochodów mieszkańców Polski przy jednoczesnym wzroście spójności
w wymiarze społecznym, ekonomicznym, środowiskowym i terytorialnym”.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami obejmuje obszary
państwa istotne dla prowadzenia polityki na rzecz tej grupy społecznej
w sposób horyzontalny. Ze względu na swój międzysektorowy charakter
jest komplementarna wobec zintegrowanych strategii rozwoju, w tym
Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego 20301), z którą pozostaje spójna
i jest jednym ze strategicznych projektów.
Strategia
odpowiada
również
na
wyzwania,
które
zostały
opisane
w Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego 20302) m.in. w zakresie
zapewniania
dostępności
oraz
zwiększania
zatrudnienia
osób
z niepełnosprawnościami.
Prace nad Strategią na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami zostały
zapoczątkowane pod koniec 2016 r. Zobrazowały one skalę problemów,
z którymi należało się zmierzyć przy tworzeniu całościowych ram polityki.
Rozproszenie kompetencyjne organów odpowiedzialnych za sprawy osób
1)
Strategia Rozwoju Kapitału Ludzkiego 2030, Warszawa 2020.
2)
Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2030, Warszawa 2019.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnościami
we
wszystkich
obszarach
ich
życia,
zdiagnozowanie najistotniejszych problemów tych osób czy w końcu
ustalanie
odpowiednich
rekomendacji
i rozwiązań
wymagało
zaangażowania czasu oraz pracy wielu przedstawicieli różnych instytucji.
Jednocześnie okazało się szansą na zbudowanie systemu współpracy i pola
do współdziałania różnych środowisk na rzecz poprawy sytuacji osób
z niepełnosprawnościami w Polsce.
Przy tworzeniu Strategii wzięto pod uwagę wyniki szeregu raportów
i badań, które były podstawą dokonania uprzedniej ewaluacji Strategii,
pozwalającej
na
weryfikację,
na
ile
uzasadnione
jest
podjęcie
planowanych interwencji oraz czy zakładane rezultaty mają szansę zostać
osiągnięte. Są to m.in. „Ubóstwo i wykluczenie społeczne w Polsce i innych
krajach Unii Europejskiej w latach 2008–2016” (Ministerstwo Rodziny,
Pracy i Polityki Społecznej, 2016), „Jakość życia i kapitał społeczny
w Polsce. Wyniki badania spójności społecznej w Polsce” (Główny Urząd
Statystyczny,
2018),
„Badanie
potrzeb
(Państwowy
Fundusz
Rehabilitacji
Osób
„Instytucjonalne,
zdrowotne
osób
niepełnosprawnych”
Niepełnosprawnych,
i społeczne
2017),
determinanty
niepełnosprawności” pod red. S. Golinowskiej (Instytut Pracy i Spraw
Socjalnych, 2012), „Aktywność ekonomiczna ludności Polski” – dane
Głównego Urzędu Statystycznego, Raporty Rzecznika Praw Obywatelskich
w cyklu
„Zasada
równego
traktowania
–
prawo
i praktyka”
m.in.
„Gwarancje korzystania z czynnego prawa wyborczego przez osoby
starsze i osoby z niepełnosprawnościami. Analiza i zalecenia” (2012),
„Obsługa osób głuchych i głuchoniewidomych w urzędach administracji
publicznej. Analiza i zalecenia” (2014), „Wsparcie osób chorujących
psychicznie na rynku pracy. Analiza i zalecenia” (2014), „Dostęp osób
z niepełnosprawnościami do wymiaru sprawiedliwości. Analiza i zalecenia”
(2016),
„Asystent
zapotrzebowanie
osobisty
na
osoby
miarę
z niepełnosprawnością
Konwencji
z niepełnosprawnościami. Analiza i zalecenia” (2017).
10
o prawach
–
osób
Wprowadzenie
Analizie
poddano
również
Sprawozdanie
Rzeczypospolitej
Polskiej
z wykonywania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (2014),
Realizacja przez Polskę zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach
osób niepełnosprawnych – sprawozdanie Rzecznika Praw Obywatelskich
(2015) oraz
Społeczny Raport Alternatywny
z wdrażania Konwencji
o prawach osób niepełnosprawnych (2015).
Istotne znaczenie w pracach nad Strategią miały również komentarze
generalne
do
poszczególnych
artykułów
Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych sporządzone przez Komitet ONZ ds. Praw Osób
Niepełnosprawnych oraz rekomendacje Komitetu dla Polski z 2018 r.
W toku tworzenia Strategii analizie w zakresie możliwości implementacji
przez
Strategię
Europejskiej,
poddano
również
w szczególności
akty
prawne
Europejską
i dokumenty
Strategię
Unii
w sprawie
niepełnosprawności na lata 2010–2020, dyrektywę 2016/2102 z dnia 26
października
2016
r.
w sprawie
dostępności
stron
internetowych
i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego3), dyrektywę 2019/882
z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów
i usług4), dyrektywę o audiowizualnych usługach medialnych5), dyrektywę
w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej6) oraz
Traktat z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów
3)
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016L2102&from=PL
4)
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32019L0882&from=PL
5)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r.
w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych
i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych
usług medialnych; https://eur-lex.europa.eu/legalcontent/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32010L0013&from=pl
6)
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016L0797&from=PL
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
osobom niewidomym, słabowidzącym i osobom z niepełnosprawnościami
uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem7).
Strategię poddano bardzo szerokim konsultacjom społecznym. W ich
trakcie
zgłoszono
ponad
1500
uwag.
Pochodziły
one
zarówno
od
organizacji osób z niepełnosprawnościami, jak i działających na ich rzecz,
o charakterze ogólnopolskim, regionalnym, jak i lokalnym, jak również od
ruchów nieformalnych, związków zawodowych, organizacji pracodawców
i osób fizycznych. Wywarły one bardzo istotny wpływ na ostateczny kształt
Strategii.
Dynamiczny rozwój gospodarczy Polski (w szczególności rozwój nowych
technologii, informatyzacji, inwestycji i innowacji w sektorze produkcji
i usług) połączony z inwestowaniem w kapitał ludzki stwarza warunki do
skutecznego włączenia osób z niepełnosprawnościami w życie społeczne
i zawodowe na niespotykaną dotąd skalę. Stanowi to główny cel niniejszej
Strategii.
Celem Strategii jest również wdrażanie w Polsce postanowień Konwencji
o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13
grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169, z późn. zm.). Konwencja
weszła do
polskiego
porządku prawnego
Ratyfikując
Konwencję,
Polska
25
zobowiązała
października 2012 r.
się
do
wdrażania
jej
postanowień. W Konwencji przewidziano bardzo istotną zmianę podejścia
do niepełnosprawności polegającą na przejściu z medycznego modelu
niepełnosprawności na model oparty na prawach człowieka. Medyczny
model niepełnosprawności zakłada, że niepełnosprawność jest wynikiem
fizycznego czy psychicznego ograniczenia, natomiast model oparty na
prawach
człowieka
zakłada
zapewnienie
pełni
praw
dla
osób
z niepełnosprawnościami, na równi z innymi. Takie przejście wymaga
7)
https://eur-lex.europa.eu/legalcontent/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:22018A0221(01)&from=FR
Wprowadzenie
głębokich zmian zarówno prawnych, jak i pozaprawnych, które zostały
przewidziane
w Strategii.
Konwencja
przewiduje
mechanizmy
zapewniające osobom z niepełnosprawnościami możliwość korzystania ze
wszystkich powszechnie uznanych wolności i praw człowieka. W Strategii
przewidziano
wprowadzenie
i uszczegółowienie
takich
mechanizmów
w prawie polskim. Należy też zaznaczyć, że Konwencja wymaga przyjęcia
ze strony państwa zintegrowanego podejścia do niepełnosprawności oraz
włączania
problematyki
niepełnosprawności
w główny
nurt
polityki
realizowanej w różnych obszarach i na różnych szczeblach zarządzania
państwem.
Wdrażaniu Konwencji służyć ma przyjęcie ustawy o wyrównywaniu szans
osób z niepełnosprawnościami, która będzie zawierała regulacje związane
z niepełnosprawnością, nieznajdujące się w innych aktach prawnych.
Celem
nowej
ustawy
zgodnych
z Konwencją
podjęte
działania
będzie
zapewnienie
o prawach
legislacyjne
mechanizmów
wsparcia
niepełnosprawnych.
Zostaną
przyjęcia
ustawy
osób
w celu
odrębnej
regulującej orzecznictwo o niepełnosprawności. Równocześnie zostanie
podjęta
analiza
i podjęte
zostaną
przeniesienia
regulacji
aktualnie
zawodowej
i społecznej
oraz
działania
zawartych
zatrudnianiu
legislacyjne
w ustawie
osób
w zakresie
o rehabilitacji
niepełnosprawnych
dotyczących kwestii zatrudnienia do ustaw regulujących prawo pracy.
Istotą
zaproponowanych
z niepełnosprawnościami
zmian
na
rynku
jest
pracy
traktowanie
na
równi
osób
z osobami
bez
niepełnosprawności.
Ważnym elementem Strategii są działania mające na celu zapewnienie
możliwości
otrzymania
adekwatnego
wsparcia
przez
osoby
z niepełnosprawnościami żyjące w różnych częściach Polski, zarówno
w dużych
aglomeracjach,
jak
i mniejszych
miastach
oraz
na
wsi.
W szczególności ważne jest zapewnienie stosownego wsparcia osobom
mieszkających na obszarach wiejskich.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Należy też zauważyć, że zobowiązanie do podejmowania działań na rzecz
wyrównywania szans i włączenia osób z niepełnosprawnościami w życie
społeczne
i zawodowe,
realizowane
przez
Polskę,
zostało
zawarte
w szeregu dokumentów o charakterze międzynarodowym. Jednym z nich
jest Europejska Karta Społeczna Rady Europy, ratyfikowana w 1997 r.
W ramach art. 15 tej Karty Rady Europy zostało uznane prawo do
szkolenia zawodowego oraz readaptacji zawodowej i społecznej osób
z niepełnosprawnościami. Deklaracje w tym zakresie znajdują również
odzwierciedlenie w Konwencji nr 159 Międzynarodowej Organizacji Pracy
dotyczącej
rehabilitacji
zawodowej
i zatrudniania
osób
z niepełnosprawnościami, ratyfikowanej przez Polskę 25 października
2012 r. Zatrudnienie jest także jednym z obszarów działań przewidzianych
w Europejskiej
Strategii
w sprawie
niepełnosprawności
2010–2020.
Pozostałe obszary to: równość, uczestnictwo, dostępność, kształcenie
i szkolenie, ochrona socjalna, zdrowie i działania zewnętrzne, w tym
budowanie świadomości otoczenia osób z niepełnosprawnościami.
Strategia
na
rzecz
Osób
z Niepełnosprawnościami,
podobnie
jak
Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych, dotyczy wielu obszarów
tematycznych, dlatego do jej skutecznej realizacji konieczne jest aktywne
zaangażowanie nie tylko administracji na poziomie centralnym, ale także
samorządu
terytorialnego
oraz
organizacji
pozarządowych8).
W szczególności chodzi tu o organizacje osób z niepełnosprawnościami
(zarządzane
8)
w większości
przez
osoby
z niepełnosprawnościami
lub
Ilekroć w Strategii wskazywane są organizacje pozarządowe jako podmioty
współpracujące lub odbiorcy działań, w pierwszej kolejności, zgodnie z Komentarzem
generalnym nr 7 Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych, powinno to dotyczyć
w pierwszej kolejności organizacji osób z niepełnosprawnościami, kolejno organizacji
działających na rzecz osób z niepełnosprawnościami, a następnie innych organizacji
pozarządowych.
Wprowadzenie
rodziców
lub
osoby
wspierające9)
osoby
niemogące samodzielnie się reprezentować)
z niepełnosprawnościami
10)
. Planowana zmiana nie
może się dokonać także bez udziału podmiotów prywatnych, w tym
przedsiębiorców i organizacji gospodarczych. Niniejsza Strategia stanowi
zatem także wezwanie do wspólnych działań na rzecz realizacji wizji
równych szans i praw dla osób z niepełnosprawnościami na równi z innymi
osobami.
9)
Osoby, które albo mając obowiązek ustawowy (np. opiekun prawny) w sposób stały
wspierają daną osobę z niepełnosprawnością, albo wspierają daną osobę w sposób stały
i nieodpłatny, nie mając obowiązku ustawowego. Wsparcie to powinno być realizowane na
zasadach podobnych do tych funkcjonujących w rodzinie.
10)
Zgodnie z Komentarzem generalnym nr 7 Komitetu ONZ ds. Praw Osób
Niepełnosprawnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
WYKAZ SKRÓTÓW
Tabela 1. Wykaz stosowanych skrótów
Skrót
Rozwinięcie
AAC
Wspomagająca
i Alternatywna
Komunikacja
(Augmentative and Alternative Communication)
AOON
Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością
AOS
Ambulatoryjna Opieka Specjalistyczna
BAEL
Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności
BGK
Bank Gospodarstwa Krajowego
BON
Biuro
Pełnomocnika
Rządu
do
Spraw
Osób
Niepełnosprawnych
CIE
Centrum Informatyczne Edukacji
CIOP
Centralny Instytut Ochrony Pracy
DPS
Dom pomocy społecznej
EAA
Europejski Akt o Dostępności
EFS
Europejski Fundusz Społeczny
EFRR
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego
EKSMOoN
Elektroniczny Krajowy System Monitoringu Orzekania
o Niepełnosprawności
EHIS
Europejskie
Ankietowe
Badanie
Zdrowia
(European
Health Interview Survey)
FD
Fundusz Dostępności
FP
Fundusz Pracy
FS
Fundusz Solidarnościowy
GUS
Główny Urząd Statystyczny
IBE
Instytut Badań Edukacyjnych
ICD-10
International Statistical Classification of Diseases and
Related Health Problems / Międzynarodowa Statystyczna
Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych
ICF
International Classification of Functioning, Disability and
Wykaz stosowanych skrótów
Skrót
Rozwinięcie
Health / Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania,
Niepełnosprawności i Zdrowia
JST
Jednostki Samorządu Terytorialnego
KCK
Krajowe Centrum Koordynujące (w Ośrodku Rozwoju
Edukacji)
KE
Komisja Europejska
Konwencja
Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych
KPRES
Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej na lata
2014–2023. Ekonomia Solidarności Społecznej
KPRM
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
KRRiT
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
KRUS
Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
MEiN
Ministerstwo Edukacji i Nauki
MI
Ministerstwo Infrastruktury
MFiPR
Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej
MKDNiS
Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu
MON
Ministerstwo Obrony Narodowej
MOS
Młodzieżowe Ośrodki Socjoterapii
MOW
Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze
MRPiT
Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii
MRiRW
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
MRiPS
Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej
MSPR
Ministerstwo Sprawiedliwości
MSWiA
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
MKiŚ
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
MZ
Ministerstwo Zdrowia
NFZ
Narodowy Fundusz Zdrowia
NPZ ON
Narodowy
Program
Zatrudnienia
Niepełnosprawnych
NSP
Narodowy Spis Powszechny Ludności
Osób
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Skrót
Rozwinięcie
OHP
Ochotnicze Hufce Pracy
ORE
Ośrodek Rozwoju Edukacji
ORW
Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy
PES
Podmioty ekonomii społecznej i solidarnej
PFRON
Państwowy
Fundusz
Rehabilitacji
Osób
Niepełnosprawnych
PGL LP
Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe
PON
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
PRT
Pełnomocnik Rządu do Spraw Równego Traktowania
PJM
Polski język migowy
PKB
Produkt Krajowy Brutto
PO WER
Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój
POT
Polska Organizacja Turystyczna
POZ
Podstawowa Opieka Zdrowotna
PSP
Państwowa Straż Pożarna
PUP
Powiatowe Urzędy Pracy
RCB
Rządowe Centrum Bezpieczeństwa
RM
Rada Ministrów
RMN
Rada Mediów Narodowych
RPO
Rzecznik Praw Obywatelskich
RPP
Rzecznik Praw Pacjenta
SCWEW
Specjalistyczne Centrum Wspierania Edukacji Włączającej
SKOGN
Sposoby Komunikacji Osób Głuchoniewidomych
SODiR
System Obsługi Dofinansowań i Refundacji PFRON
SON
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
SOR
Strategia na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju
SOSW
Specjalne Ośrodki Szkolno-Wychowawcze
ŚDS
Środowiskowy Dom Samopomocy
TSI PRM
Techniczne Specyfikacje Interoperacyjności odnoszące
się
do
dostępności
18
systemu
kolei
UE
dla
osób
Wykaz stosowanych skrótów
Skrót
Rozwinięcie
z niepełnosprawnościami
i osób
o ograniczonej
możliwości poruszania się
UE
Unia Europejska
WCAG
Web Content Accessibility Guidelines
WTZ
Warsztat terapii zajęciowej
WWRD
Wczesne Wspomaganie Rozwoju Dziecka
ZAZ
Zakład aktywności zawodowej
ZOL
Zakład opiekuńczo-leczniczy
ZOSP RP
Związek Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej
Polskiej
ZPCh
Zakład pracy chronionej
ZPO
Zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy
ZUS
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
DIAGNOZA SYTUACJI OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ W POLSCE – SKALA ZJAWISKA
Ostatnie pełne dane dotyczące zjawiska niepełnosprawności w Polsce
pochodzą z Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2011.
W ramach spisu zbiorowość osób z niepełnosprawnościami podzielono na
dwie podstawowe grupy, do których zaliczono
osoby,
które
posiadały
aktualne
orzeczenie
wydane
przez
uprawniony organ – niepełnosprawni prawnie,
osoby nieposiadające orzeczenia o niepełnosprawności (do 16.
roku życia) lub o stopniu niepełnosprawności, które miały, bądź
odczuwały całkowicie lub poważnie ograniczoną zdolność do
wykonywania podstawowych czynności życiowych stosownych dla
danego wieku – niepełnosprawni biologicznie.
Scharakteryzowaną powyżej klasyfikację przedstawia schemat 1.
Schemat 1. Niepełnosprawność biologiczna i prawna
Niepełnosprawność
Niepełnosprawność
prawna
biologiczna
Źródło: opracowanie BON na podstawie Narodowego Spisu Powszechnego 2011.
Według wyników spisu liczba osób z niepełnosprawnościami ogółem
wynosiła na koniec marca 2011 r. niemal 4,7 mln (dokładnie 4 697,0
tys.). Tym samym liczba osób z niepełnosprawnościami w Polsce stanowiła
12,2% ludności kraju wobec 14,3% w 2002 r. (blisko 5,5 mln osób
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnościami w 2002 r.)11). Udział mężczyzn wśród osób
z niepełnosprawnościami wynosił 46,1% wobec 53,9% dla kobiet.
Innego
rodzaju
statystyk
dostarczają
wyniki
kwartalnego
reprezentacyjnego Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL) 12)
realizowanego w ramach działalności Głównego Urzędu Statystycznego.
Dane te wskazują, że populacja osób niepełnosprawnych prawnie13)
w wieku 16 lat i więcej w Polsce w 2018 r.14) liczyła 3 040 tys., co
stanowiło 10,0% ogółu populacji osób w tym wieku objętej zakresem
BAEL15). Mężczyźni stanowili 50,4% populacji osób z potwierdzoną prawnie
niepełnosprawnością (1 532 tys. osób), a kobiety 49,6% (1 508 tys.
osób). 62,3% osób niepełnosprawnych (1 894 tys.) mieszkało w miastach,
a 37,7%
(1 146
niepełnosprawnych
11)
tys.)
na
prawnie
obszarach
w wieku
wiejskich.
Liczba
osób
produkcyjnym
według
tzw.
Dane z Narodowego Spisu Powszechnego w 2002 i 2011 były zbierane różnymi
metodami. W 2002 r. informacje o osobach z niepełnosprawnościami były zbierane
w badaniu pełnym (obejmującym cały kraj) jako pytania obowiązkowe. Natomiast
w 2011 r. – informacje o osobach z niepełnosprawnościami zbierane były w badaniu
reprezentacyjnym na próbie losowej ok. 20% uogólnianej do poziomu kraju, a ich
pozyskiwanie odbywało się na zasadzie dobrowolności.
W związku z tym, w 2011 r. zostało odnotowanych 1 mln 314 tys. odmów odpowiedzi na
wszystkie pytania związane z niepełnosprawnością. Można zatem przypuszczać, że wśród
tych osób były również osoby z niepełnosprawnościami.
12)
Analizując dane BAEL, należy mieć na uwadze jego reprezentacyjny charakter i
wynikające z tego faktu obciążenie danych błędem losowym próby oraz to, że
informacje pochodzą od gospodarstw domowych.
13)
Do zbiorowości osób niepełnosprawnych prawnie zaliczono osoby, które ukończyły 16. rok
życia i stosownie do postanowień ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r.
poz. 426, z późn. zm.) posiadają orzeczenie o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie
równoważne.
14)
Ilekroć w Strategii podawane są dane z BAEL, są to dane średnioroczne.
15)
Zgodnie z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności Polski,
przeprowadzanego kwartalnie przez Główny Urząd Statystyczny, poza zakresem badania
pozostają osoby bezdomne oraz przebywające poza gospodarstwem domowym, tj. za
granicą lub w gospodarstwach zbiorowego zakwaterowania w Polsce, 12 miesięcy lub
więcej.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
ekonomicznych grup wieku (18–59 dla kobiet i 18–64 dla mężczyzn)
wynosiła 1 625 tys., co stanowiło 7,6%16) ludności Polski w tej grupie.
Największą
grupę
wśród
osób
z prawnie
potwierdzoną
niepełnosprawnością stanowiły osoby w wieku
65 lat i więcej – 1 190 tys.,
55–64 lata – 921 tys.,
45–54 lat – 382 tys.,
35–44 lat – 263 tys.
Najmniej liczne w tej zbiorowości były najmłodsze grupy wiekowe
16–24 lata – 93 tys.,
25–34 lat – 191 tys.
Analizując
populację
osób
niepełnosprawnych
pod
względem
zróżnicowania wieku, warto również zaznaczyć, że osoby w wieku 55 lat
i więcej stanowiły aż 69,4% ogółu osób niepełnosprawnych (2 111 tys.
osób), zaś osoby w wieku od 16 do 54 lat stanowiły 30,6% ogółu osób
niepełnosprawnych (929 tys. osób).
Wykres 1. Struktura osób niepełnosprawnych w 2018 r. według grup
wieku
3% 6,3% 8,7%
16-24
12,6%
25-34
30,3%
35-44
39,1%
45-54
55-64
65 i więcej
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
16)
Według danych za 2019 rok populacja osób z niepełnosprawnością prawną w wieku 16 lat
i więcej w Polsce w 2019 r. liczyła 3 038 tys.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Wśród osób niepełnosprawnych prawnie w wieku 16 lat i więcej można
było wyróżnić osoby posiadające orzeczenie o
znacznym stopniu niepełnosprawności – 26,7% (813 tys. osób),
umiarkowanym stopniu niepełnosprawności – 47,8% (1 451 tys.
osób),
lekkim stopniu niepełnosprawności – 25,5% (776 tys. osób).
Liczba osób niepełnosprawnych prawnie w wieku produkcyjnym według
tzw. ekonomicznych grup wieku na koniec 2018 r. wynosiła 1 625 tys.
Uwzględniając orzeczony stopień niepełnosprawności, struktura osób
z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym wynosiła
24,1%
(394
tys.
osób)
ze
znacznym
stopniem
osób)
z umiarkowanym
stopniem
niepełnosprawności,
48,9%
(794
tys.
niepełnosprawności,
27,0% (438 tys. osób) z lekkim stopniem niepełnosprawności.
Danych dotyczących liczby orzeczeń o niepełnosprawności (dot. osób
poniżej 16. r.ż.) oraz stopniu niepełnosprawności (od 16. r.ż.) wydanych
przez powiatowe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności dostarcza
nam EKSMOoN – Elektroniczny Krajowy System Monitoringu Orzekania
o Niepełnosprawności. Zgodnie z tymi danymi na koniec IV kw. 2019 r.
orzeczenie o niepełnosprawności (do 16. r.ż.) posiadało 298 065 osób,
natomiast w kolejnych kwartałach liczba się zmienia – na koniec I kw.
2020 r. wynosi 296 576, a na koniec II kw. 2020 r. – 291 676 osób17).
17)
http://niepelnosprawni.gov.pl/p,164,orzekanie-o-niepelnosprawnosci-i-stopniuniepelnosprawnosci-statystyki
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
NIEZALEŻNE ŻYCIE
Określone
w ustawie
o rehabilitacji
zawodowej
zatrudnianiu
osób
niepełnosprawnych
i społecznej
instrumenty
oraz
rehabilitacji
społecznej mają zapewnić osobom z niepełnosprawnościami aktywne
i pełne
uczestnictwo
w życiu
społecznym.
Rehabilitacja
społeczna
realizowana jest przede wszystkim przez
wyrabianie zaradności osobistej i pobudzanie aktywności społecznej
osoby z niepełnosprawnością;
wyrabianie
umiejętności
samodzielnego
wypełniania
ról
społecznych;
likwidację
barier,
w szczególności
architektonicznych,
urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu
się i dostępie do informacji;
kształtowanie
w społeczeństwie
właściwych
postaw
i zachowań
sprzyjających integracji z osobami z niepełnosprawnościami.
Niestety,
mimo
podejmowanych
ww.
działań,
niepełnosprawność
w dalszym ciągu jest czynnikiem wpływającym na osłabienie relacji
społecznych, a więc izolację osób z niepełnosprawnościami.
Formą wsparcia skierowaną do osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin
jest dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych
uczestnictwa
osób
z niepełnosprawnościami
i ich
opiekunów w turnusach rehabilitacyjnych. W 2018 r. o dofinansowanie
turnusu rehabilitacyjnego ubiegało się 134 015 osób, z tego 93 417 osób
z niepełnosprawnościami
oraz
40 598
opiekunów
osób
z niepełnosprawnościami. Dofinansowanie zostało przyznane dla 68 747
osób na łączną kwotę 70 970 924 zł.
Osoby
z niepełnosprawnościami
o dofinansowanie
do
mogą
likwidacji
również
barier
ubiegać
się
architektonicznych,
w komunikowaniu się i technicznych. W 2018 r. złożono 30 957
wniosków
na
łączną
kwotę
209 709 344
24
zł.
Wartość
wypłaconego
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
dofinansowania wynosiła 62 262 924 zł i dotyczyła 17 224 beneficjentów.
Najczęstszą
formą
wsparcia
w zakresie
likwidacji
barier
było
dofinasowanie do likwidacji barier technicznych.
Wykres 2. Liczba beneficjentów dofinansowania likwidacji barier w 2018 r.
według ich typu
8 000
5 729
6 000
6 099
5 396
4 000
2 000
0
architektoniczne
komunikacyjne
techniczne
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON.
Osoba
z niepełnosprawnością
o dofinansowanie
W 2018 r.
do
indywidualnych
może
zaopatrzenia
złożyć
wpłynęło
na
kwotę
235 116
270 345 520
wniosek
rehabilitacyjny18).
w sprzęt
samorządów
łączną
ponadto
wniosków
zł.
Po
od
osób
rozpatrzeniu
samorządy wypłaciły kwotę 151 417 728 zł na rzecz 179 624 osób.
Na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej
z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu,
które
mogą
być
finansowane
ze
środków
Państwowego
Funduszu
Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 926, z późn.
zm.)
18)
osoby
z niepełnosprawnościami,
jeżeli
jest
to
uzasadnione
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów
medycznych wydawanych na zlecenie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1267, z późn. zm.).
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności, mogą także uzyskać
wsparcie ze środków PFRON w zakresie dostępu do usług tłumacza
języka migowego lub tłumacza-przewodnika. Powyższe wsparcie
następuje na pisemny wniosek, złożony we właściwym ze względu na
miejsce zamieszkania powiatowym centrum pomocy rodzinie. W 2018 r.
osoby z niepełnosprawnościami,
ubiegające
się
o to
dofinansowanie,
złożyły 45 wniosków na łączną kwotę 204 965 zł. Starostowie 13 powiatów
przyznali
dofinansowanie
43
beneficjentom
na
kwotę
140 976
zł.
W ramach tego zadania została wypłacona kwota w wysokości 99 142 zł
na dofinansowanie usług tłumacza języka migowego, z których skorzystało
41 osób z niepełnosprawnościami.
Problem
niepełnosprawności
nie
dotyczy
wyłącznie
samych
osób
z niepełnosprawnościami, ale również ich rodzin i osób wspierających.
Wsparcie osoby z niepełnosprawnością, w zależności od wieku tej osoby,
rodzaju jej niepełnosprawności, w różnym stopniu absorbuje rodzinę oraz
inne osoby wspierające, które często rezygnują z własnej aktywności
zawodowej, by zatroszczyć się o bliską osobę. Konieczność świadczenia
całodobowego wsparcia jest zadaniem niezwykle wyczerpującym nie tylko
fizycznie, ale też psychicznie. W związku z tym podjęto szereg działań
o charakterze programowym i legislacyjnym. Na podstawie przyjętej
w 2016 r. ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”19)
opracowano Program kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”20).
W 2019
r.
utworzono
Solidarnościowy
Fundusz
Wsparcia
Osób
Niepełnosprawnych (SFWON) zgodnie z ustawą z dnia 23 października
2018
r.
(Dz.
U.
poz.
2192,
z późn.
zm.)21),
obecnie
Fundusz
19)
Ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U.
z 2020 r. poz. 1329).
20)
Uchwała nr 160 Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie programu
kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem” (M.P. poz. 1250).
21)
Ustawa z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Solidarnościowym (Dz. U. z 2020 r.
poz. 1787).
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Solidarnościowy (FS). Programem w ramach Funduszu Solidarnościowego,
który
jest
aktualnie
realizowany
i ukierunkowany
na
wsparcie
w szczególności opiekunów osób z niepełnosprawnościami, jest „Opieka
wytchnieniowa”.
Głównym
celem
Programu
„Opieka
wytchnieniowa”
edycja 2020 jest wsparcie członków rodzin lub opiekunów sprawujących
bezpośrednią opiekę nad: 1) dziećmi z orzeczeniem o niepełnosprawności,
2) osobami ze znacznym stopniem niepełnosprawności oraz orzeczeniami
równoważnymi zgodnie z art. 5 i art. 62 ww. ustawy o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – przez
możliwość uzyskania doraźnej, czasowej pomocy w formie usługi opieki
wytchnieniowej. Jednym z jego celów jest wzmocnienie dotychczasowego
systemu wsparcia przez zapewnienie uczestnikom Programu usług opieki
wytchnieniowej w ramach pobytu dziennego w miejscu zamieszkania
osoby niepełnosprawnej, ośrodku wsparcia i innym miejscu wskazanym
przez uczestnika Programu lub jego opiekuna prawnego, które otrzyma
pozytywną opinię gminy/powiatu realizującego Program. Celem Programu
jest także świadczenie usługi opieki wytchnieniowej, w ramach pobytu
całodobowego w ośrodku wsparcia, w ośrodku/placówce zapewniającej
całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym wpisaną do rejestru
właściwego wojewody lub w innym miejscu wskazanym przez uczestnika
Programu lub jego opiekuna prawnego, które otrzyma pozytywną opinię
gminy/powiatu realizującego Program.
Program dotyczy wsparcia członków rodziny lub opiekunów sprawujących
bezpośrednią opiekę nad dziećmi z orzeczeniem o niepełnosprawności oraz
osobami
z orzeczeniami
o znacznym
stopniu
niepełnosprawności
lub
orzeczeniami równoważnymi.
Następną formą wsparcia kierowanego do osób z niepełnosprawnościami
jest Program „Usługi opiekuńcze dla osób niepełnosprawnych”. Celem
Programu jest
zapewnienie wsparcia osobom niepełnosprawnym w formie usług
opiekuńczych, w tym specjalistycznych usług opiekuńczych;
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
poprawa jakości oraz dostępności do usług opiekuńczych, w tym
specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób niepełnosprawnych
w wieku do 75. roku życia ze znacznym stopniem niepełnoprawności
oraz
dla
dzieci
do
16.
roku
życia
z orzeczeniem
związaną
z trudnościami
o niepełnosprawności.
W
odpowiedzi
na
istniejącą
potrzebę,
w funkcjonowaniu osób z niepełnosprawnościami w codziennym życiu,
w ramach
Funduszu
Solidarnościowego
realizowany
jest
Program
„Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej”.
Program
zapewnia
usługę
asystenta
w wykonywaniu
codziennych
czynności oraz funkcjonowaniu w życiu społecznym, dedykowaną osobom
z niepełnosprawnościami
posiadającym
orzeczenie
o znacznym
lub
umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, wydawane na podstawie
ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, albo orzeczenie równoważne
do wyżej wymienionych. Osoby z niepełnosprawnościami będą mogły
skorzystać z pomocy asystenta przy wykonywaniu codziennych czynności
oraz funkcjonowaniu w życiu społecznym. Jednym z celów Programu jest
ograniczenie
skutków
z niepełnosprawnością
realizowania prawa do
dyskryminacji
ze
społecznemu
osób
niepełnosprawności
oraz
do
aktywności
podejmowania
niezależnego
względu
na
życia,
stymulowanie
a także
niepełnosprawność
z niepełnosprawnościami,
osoby
i umożliwienie
przeciwdziałanie
oraz
wykluczeniu
umożliwienie
osobom
z niepełnosprawnościami uczestnictwa w życiu lokalnej społeczności np.
przez udział w wydarzeniach społecznych, kulturalnych, rozrywkowych czy
też sportowych.
Mieszkania osób z niepełnosprawnościami powinny być dostosowane do
ich indywidualnych potrzeb wynikających z ograniczonej sprawności.
Tymczasem otrzymanie kompleksowej pomocy wymaga umiejętności
poruszania się między systemami wsparcia. Co więcej, ze względu na
długi
czas
oczekiwania
na
28
pomoc
systemową,
osoby
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnościami często zmuszone są korzystać z usług sektora
prywatnego. Obecnie w Polsce osoba potrzebująca wsparcia w codziennym
funkcjonowaniu może otrzymać wsparcie w formie całodobowej, dziennej
lub środowiskowej.
Odpowiedzią
na
potrzebę
z niepełnosprawnościami
uzupełnienia
o dodatkowe
systemu
usługi
wsparcia
w postaci
osób
zapewnienia
możliwości zamieszkiwania w formie pobytu dziennego lub całodobowego
jest program pn. „Centra opiekuńczo-mieszkalne”.
Program zmierza do stworzenia warunków dla jednostek samorządu
terytorialnego
szczebla
gminnego/powiatowego,
pozwalających
na
tworzenie i utrzymanie placówek pobytu osób z niepełnosprawnościami.
Centra
opiekuńczo-mieszkalne
z niepełnosprawnościami
przeznaczone
o znacznym
lub
są
dla
dorosłych
umiarkowanym
osób
stopniu
niepełnosprawności, o których mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
Osoby
z niepełnosprawnościami
wsparcie
(np.
pielęgnacyjnych,
i rozwijania
otrzymają
w Centrum
różnorodne
potrzeb
zdrowotnych,
powikłaniom,
stymulowania
w zakresie
zaspokojenia
zapobiegania
wtórnym
sprawności
ruchowej,
kompetencji
poznawczych
oraz
społecznych), będą miały również stworzone warunki do niezależnego,
samodzielnego i godnego funkcjonowania na miarę swoich możliwości
i potrzeb.
Niezależne życie to nie tylko likwidowanie barier czy odpowiednie usługi
opiekuńcze,
ale
również
W odniesieniu
do
sportu
aktywność
osób
rekreacyjna
i sportowa.
z niepełnosprawnościami
warto
jest
przytoczyć statystyki związane z realizacją Programu Upowszechniania
Sportu
Osób
Ministerstwo
Niepełnosprawnych
Kultury,
Dziedzictwa
koordynowanego
Narodowego
i
obecnie
Sportu.
przez
W ramach
programu udzielono dofinansowania do 89 projektów zgłoszonych przez
42 organizacje pozarządowe, w tym 13 organizacji ogólnopolskich, 4
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
polskie związki sportowe oraz 25 organizacji regionalnych i lokalnych
klubów sportowych.
Wsparciem
objęte
zostały
zajęcia
sekcji
sportowych
osób
z niepełnosprawnościami w różnym wieku, prowadzone w 208 ośrodkach,
oddziałach
i klubach
sportowych
w całej
Polsce.
W zajęciach
sekcji
sportowych uczestniczyło łącznie 12 657 osób22).
Problemem jest brak regulacji prawnych zapewniających funkcjonowanie
powyższych rozwiązań w każdej gminie. W związku z tym dużo zależy od
aktywności samorządu. Należy zauważyć, że znacznie trudniej zapewnić
ich funkcjonowanie
na obszarach
wiejskich. Powoduje
to
potrzebę
przyjęcia rozwiązań zapewniających ich powszechną dostępność.
DOSTĘPNOŚĆ
Dostęp do przestrzeni publicznej stanowi gwarancję korzystania z pełni
praw
obywatelskich
dostępności
każdej
w odniesieniu
do
osoby
z niepełnosprawnością.
Pojęcie
osób
z niepełnosprawnościami
należy
rozumieć bardzo szeroko. Zakres i kierunek podejmowanych działań na
rzecz osób z niepełnosprawnościami, również w kontekście dostępności,
wyznacza Konwencja [Organizacji Narodów Zjednoczonych] o prawach
osób niepełnosprawnych (w art. 9).
Wyniki Badania potrzeb osób niepełnosprawnych przeprowadzonego przez
PFRON w 2017 r. wskazują na najczęściej spotykane przez poszczególne
grupy osób z niepełnosprawnościami bariery w obszarze dostępności23)
Osoby niewidome i słabowidzące
22)
Dane Ministerstwa Sportu i Turystyki – edycja 2017.
23)
Badanie potrzeb osób z niepełnosprawnościami (styczeń–kwiecień 2017), Państwowy
Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Warszawa 2018.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Za najmniej dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnością wzroku,
w tym osób słabowidzących i niewidomych uznano obiekty sportowe
i rekreacyjne oraz inne obiekty użyteczności publicznej (np. sklepy,
poczta,
banki)
–
odpowiednio
49%
oraz
54%
badanych
z niepełnosprawnością wzroku uznało, że jeżeli są one dostosowane, to
tylko w niewielkiej części.
Osoby niesłyszące
Opinie osób z niepełnosprawnością narządu słuchu i posługujących się
językiem migowym na temat dostosowania przestrzeni publicznej do ich
potrzeb są bardziej krytyczne niż w grupie osób z niepełnosprawnością
narządu wzroku. W każdym typie ocenianych obiektów użyteczności
publicznej uznawano, że w dużej części lub nawet wszystkich obiektach
tego typu nie ma możliwości posługiwania się językiem migowym.
Najgorzej wypadły pod tym względem obiekty kultury (72%), obiekty
służby zdrowia (72%), inne obiekty użyteczności publicznej, jak sklepy,
poczta, banki (72%), oraz obiekty sportowe i rekreacyjne (71%).
Osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu
Opinie
osób
z niepełnosprawnością
narządu
ruchu
wskazują
na
utrzymywanie się problemu niedostosowania przestrzeni publicznej pod
względem architektonicznym do potrzeb osób z niepełnosprawnościami
ruchowo, mimo że część obiektów jest już odpowiednio dostosowana.
Najmniej
barier
architektonicznych
dostrzegano
w obiektach
służby
zdrowia – 42% osób z niepełnosprawnością narządu ruchu przyznało, że
napotyka na bariery architektoniczne tylko w niewielkiej części tego
rodzaju obiektów lub wcale. Badani dość dobrze postrzegali dostosowanie
urzędów
(38%),
obiektów
kultury,
komunikacji
czy
sportowych
i rekreacyjnych (po 36%).
W obszarze przyjaznej dla osób z niepełnosprawnościami przestrzeni
fizycznej
podstawowe
zagadnienie
stanowią
kwestie
dotyczące
dostosowania obiektów budowlanych. Wiele budynków mieszkalnych –
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
zwłaszcza tych budowanych przed 1995 r., nie jest dostępnych dla osób
starszych i z niepełnosprawnościami, przez np. brak wind i odpowiednich
dojść do budynków. Niestety również wiele budynków o charakterze
publicznym
(w
tym
urzędów
obsługujących
również
osoby
z niepełnosprawnościami) nie jest dostępnych. Nawet w teoretycznie
dostosowanych
budynkach
dostępność
często
jest
ograniczona
ze
względów organizacyjnych (np. zamknięte na klucz toalety dla osób
z niepełnosprawnościami,
wejścia,
dojścia
do
windy),
a osoby
z niepełnosprawnościami skazane są na konieczność przedostawania się
korytarzami od zaplecza czy podwórka. Istotnym problemem jest również
niepełne i niewystarczające dostosowanie zmodernizowanych w ostatnich
latach budynków.
Szczególne znaczenie dla osób z niepełnosprawnościami ma dostępność
infrastruktury transportowej i komunikacyjnej, w tym równy dostęp osób
z niepełnosprawnościami do środków transportu publicznego.
Istotną
kwestią
dla
osiągnięcia
pełnej
mobilności
osób
z niepełnosprawnościami jest swobodny dostęp do obiektów i środków
transportu kolejowego. Kolej umożliwia przemieszczanie się pomiędzy
głównymi
ośrodkami
miejskimi
nie
tylko
w celach
zawodowych
i turystycznych, ale i również rehabilitacyjnych. Utrudnieniem, na jakie
napotykają
osoby
z niepełnosprawnością,
są
wciąż
w większości
niezmodernizowane dworce kolejowe oraz utrudnione dotarcie do nich.
Brakuje pochylni, ramp, wind (istotne z punktu widzenia
osób z
niepełnosprawnością ruchu), pomieszczeń do wyciszeń i samoregulacji
(dla osób w spektrum autyzmu) komunikatów głosowych, tekstowych,
wizualnych, pętli indukcyjnych w kasach, poczekalniach, na peronach czy
rozkładów jazdy w formie dostępnej dla osób niewidomych oraz głuchych.
Wiele
kas
niedostępnych
biletowych
dla
osób
i punktów
informacyjnych
z niepełnosprawnościami,
jest
również
np.
z powodu
wysokości, na jakiej usytuowano okienka, braku informacji tekstowych,
czy w języku migowym, braku pętli indukcyjnych. Z punktu widzenia osób
z niepełnosprawnościami problemy może sprawiać także zróżnicowany
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
sposób montażu systemów fakturowych oznaczeń na ciągach pieszych,
które różnią się od siebie na poszczególnych dworcach, a także częste ich
zastępowanie nowszymi i jednocześnie innymi wersjami. Utrudnione bądź
wręcz niemożliwe bywa również samo dojście z dworca kolejowego na
peron, np. w przypadku braku wind lub oddalenia peronu od dworca.
Problemem
pozostaje
wciąż
niezadowalająca
liczba
taboru
w pełni
dostosowanego do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Aktualne tempo
wymiany i modernizacji taboru kolejowego wciąż nie pozwoliło takim
osobom na pokonanie barier i swobodne korzystanie z pociągu, chociażby
ze względu na zbyt wysokie wejścia bez podnośników, wąskie korytarze
czy też ograniczoną możliwość korzystania z toalet. Odnawianie taboru
przez modernizację lub zakup nowych składów jest jednak uzależnione od
dostępności środków finansowych przewoźników. W odniesieniu do ustawy
z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z
2020 r. poz. 1944, z późn. zm.) można wykazać, że problemem
związanym
z organizacją
publicznego
transportu
zbiorowego
dostosowanego do potrzeb osób z niepełnosprawnościami jest m.in.
kwestia niewystarczającej liczby odpowiedniego taboru dostosowanego do
potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz kwestia udzielania zamówienia
na wykonywanie przewozów24). Zgodnie z art. 21 wyżej wymienionej
ustawy w specyfikacji istotnych warunków zamówienia można uwzględnić
w szczególności normy jakości i powszechną dostępność świadczonych
usług, w tym rozwiązania techniczne zastosowane w środkach transportu
24)
W kontekście rynku kolejowych przewozów pasażerskich warto zauważyć, że
w przyszłości obowiązkowe stanie się otwarcie tego rynku na konkurencję
i przeprowadzanie przetargów. Dają one nawet większą szansę wyboru przewoźnika,
który dysponuje taborem dla potrzeb osób z ograniczoną zdolnością poruszania się
zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1300/2014 z dnia 18 listopada 2014
r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności odnoszących się do dostępności
systemu kolei Unii dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości
poruszania się (Dz. Urz. UE L 356 z 12.12.2014, str. 110), tak zwane „TSI PRM”
(Techniczna Specyfikacja Interoperacyjności).
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
służące
osobom
z niepełnosprawnościami
i osobom
o ograniczonej
zdolności ruchowej. Mimo wielu problemów wynikających z szeregu
elementów
związanych
z zapewnieniem
dostępności
transportu
zbiorowego dla potrzeb osób z niepełnosprawnościami w ostatnich latach
można zauważyć pozytywny trend w kwestii dostosowania transportu
publicznego
(autobusów
i tramwajów)
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami.
Wykres
3.
Udział
taboru
dostosowanego
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami w transporcie publicznym w wybranych latach
25,9
50,6
73,4
0%
20%
40%
2005
2010
60%
80%
2017
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Transport drogowy w Polsce.
Dostępność
informacyjno-komunikacyjna,
cyfrowa
i
architektoniczna
Istotny
jest
o charakterze
także
dostęp
elektronicznym.
do
informacji
Osoby
z wykorzystaniem
usług
z niepełnosprawnościami
mają
problem z samodzielnym korzystaniem z zasobów zarówno ze źródeł
internetowych, jak i innych urządzeń interaktywnych. Zdaniem osób
tworzących i publikujących zasoby wynika to przede wszystkim z faktu, że
osoby tworzące i publikujące zasoby
nie są świadome, że brak dostępności zasobów jest problemem
dla ewentualnych ich odbiorców (klientów, wnioskodawców,
uczestników kwalifikacji i szkoleń),
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
nie znają standardów WCAG25), które pozwalają tworzyć zasoby
dostępne dla wszystkich,
nie wiedzą, jak zastosować te standardy,
nie widzą korzyści z podjęcia działań w tym zakresie.
Tymczasem
poziom
istniejących
rozwiązań
technicznych
umożliwia
wytworzenie zasobów, które będą w pełni dostępne dla wszystkich
odbiorców (w tym dla osób z niepełnosprawnościami narządu wzroku,
ruchu czy słuchu).
Brak
dostępności
załatwianiu
stron
spraw
internetowych
w różnych
prowadzi
do
instytucjach,
trudności
ponieważ
przy
osoby
z niepełnosprawnościami nie mają dostępu do odpowiednich informacji
umożliwiających im orientację pod względem merytorycznego załatwienia
danej sprawy oraz orientacji co do fizycznej dostępności budynku oraz
jego otoczenia. Podmioty realizujące zadania publiczne sukcesywnie
starają
się
wprowadzać
zalecane
zmiany,
jednak
według
badania
przeprowadzonego przez Fundację Widzialni pod patronatem Rzecznika
Praw Obywatelskich26), proces ten przebiega zbyt wolno.
Według danych opublikowanych przez Fundację Widzialni zajmującej się
badaniem
dostępności
serwisów
internetowych
dla
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami, w 2013 r. w Raporcie Otwarcia zaledwie 1,7%
25)
Wytyczne dotyczące dostępności stron internetowych (ang. Web Content Accessibility
Guidelines), rekomendacje dotyczące dostępności, sposobu tworzenia i rozwoju stron
internetowych z myślą o zapewnieniu jak najwyższej czytelności dla jak największej ilości
grup odbiorców – przede wszystkim osób niepełnosprawnych.
26)
Badanie dostępności stron www. Raport Otwarcia 2013, Fundacja Widzialni, 2013
(http://widzialni.org/raport-otwarcia,new,mg,6,39 – dostęp 17.04.2019). Od 2015 r.
publikowane jako Raporty Dostępności.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
przebadanych serwisów spełniało minimalne wymagania rozporządzenia27).
Wyniki Raportów z kolejnych lat ukazują stopniowy progres.
W 2015 r. poziom dostępności wynosił niecałe 13%. W 2016 r. dostępność
wzrosła do 22,9%, a w 2017 r. poziom dostępnych serwisów administracji
publicznej wzrósł dwukrotnie do 47,8%.
Sejm RP 4 kwietnia 2019 r. przyjął ustawę o dostępności cyfrowej stron
internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, wdrażającą
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 w sprawie
dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora
publicznego (Dz. Urz. UE L 327 z 02.12.2016, str. 1). Ustawa określa
m.in. wymagania dotyczące treści, przeglądu i aktualizacji deklaracji
dostępności
stron
internetowych
i aplikacji
mobilnych
podmiotów
publicznych oraz ich publikacji.
Przepisy wdrażające Europejski Akt o Dostępności (EAA)28), które będą
obowiązywały w polskim porządku prawnym od 28 czerwca 2025 r.,
nałożą obowiązek dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych
także
na
podmioty
prywatne
w sektorze
usług
transportowych,
indywidualnej bankowości i handlu elektronicznego.
27)
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram
Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji
w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2247).
28)
W czerwcu 2019 r. weszła w życie dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2019/882 (z 17 kwietnia 2019 r.) w sprawie wymogów dostępności produktów i usług
EAA, która reguluje problematykę dostępności w sposób horyzontalny i kompleksowy,
tworząc normy prawa Unii Europejskiej harmonizujące wymogi dostępności dla produktów
i usług. Termin na transpozycję dyrektywy do prawa krajowego wynosi 3 lata od dnia jej
wejścia w życie, tj. do dnia 28 czerwca 2022 r. W tym czasie Polska jest zobowiązana do
przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do
wykonania dyrektywy. Wdrożone przepisy EAA mają być stosowane od dnia 28 czerwca
2025 r. – od tego momentu podmioty gospodarcze (publiczne i prywatne) muszą
produkować wyroby i świadczyć usługi zgodnie z wymogami EAA.
Zakres EAA obejmuje produkty i usługi uznane za najistotniejsze w codziennym życiu
osób z niepełnosprawnościami.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Nie można jednak zapominać o wciąż aktualnej potrzebie pracy nad
pozostałymi serwisami oraz usuwaniem błędów w istniejących, które
uniemożliwiają
skorzystanie
z nich
określonym
grupom
osób
z niepełnosprawnościami.
Innym istotnym obszarem życia społecznego jest uczestnictwo osób
z niepełnosprawnościami w kulturze. Zgodnie z danymi GUS w 2018 r.
w Polsce
działało
9406
bibliotek
oraz
placówek
biblioteczno-
-informacyjnych, w tym 7925 bibliotek publicznych.
Biblioteki coraz częściej podejmują działania mające na celu ułatwienie
dostępu osobom z niepełnosprawnościami do zasobów zgromadzonych
w swoich placówkach i tym samym stwarzają możliwość wyrównania
szans edukacyjnych. Działania te polegają m.in. na ułatwieniu dostępu do
placówki, wyposażeniu czytelni w specjalny sprzęt komputerowy dla osób
z różnymi
rodzajami
w powiększalniki
niedowidzącym
niepełnosprawności,
elektroniczne
oraz
urządzenia
zaopatrywaniu
ułatwiające
do
odtwarzania
się
czytanie
osobom
książki
mówionej
zapisanej cyfrowo itp.
W 2018 r. wejście do budynku przystosowane dla osób poruszających się
na wózkach inwalidzkich posiadało 46,4% (4,4 tys.) bibliotek oraz
placówek biblioteczno-informacyjnych (wzrost w stosunku do 2017 r.
w ujęciu względnym o 1,7 pkt proc.). Dostosowaniami wewnątrz budynku
dysponowało natomiast 29,9% bibliotek (o 1,2 pkt proc. więcej niż
w 2017 r.). Wśród wszystkich typów bibliotek, najlepiej przystosowane do
obsługi specjalnych grup użytkowników były biblioteki naukowe. Na 873
biblioteki naukowe
– 645 (73,9%) posiadało
wejście
do
budynku
przystosowane dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich,
a dostosowania wewnątrz budynku posiadały 582 biblioteki (66,7%),
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
natomiast 188 (21,5%) było przystosowanych dla osób niewidomych
i słabowidzących29).
Mając na względzie codzienne trudności, z którymi zmagają się osoby
z niepełnosprawnościami,
19 lipca
2019
r.
Sejm
przyjął
ustawę
o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zgodnie
z przepisami
tej
ustawy
podmiot
publiczny
będzie
miał
obowiązek
zapewnić dostępność przez stosowanie uniwersalnego projektowania,
nowych rozwiązań i usprawnień w usuwaniu istniejących barier.
Przestrzeń
publiczna
i zasoby
mieszkaniowe
dla
osób
z niepełnosprawnościami niewątpliwie wymagają intensywnych działań na
rzecz zwiększenia poziomu jej dostępności. Niewielki stopień dostosowania
przestrzeni
publicznej
wykluczenie
osób
i zasobów
mieszkaniowych
z niepełnosprawnościami
powoduje
z życia
m.in.
społecznego
i kulturalnego.
Ważne jest, by wypracowane przez różne środowiska, różne państwa,
dobre praktyki czy postęp technologiczny wspomagający samodzielność
były
udostępniane
–
zarówno
w zakresie
wiedzy,
jak
i faktycznej
dostępności, w tym cenowej, lub możliwości wypożyczania/współdzielenia,
o ile jest to możliwe, rodzajem sprzętu i poziomu jego indywidualizacji.
EDUKACJA
System edukacji pełni zasadniczą rolę w procesie aktywizacji społecznej
osób
z niepełnosprawnościami
oraz
przygotowania
do
podjęcia
w przyszłości zatrudnienia i prowadzenia niezależnego życia. Dlatego
niezmiernie
ważne
jest,
aby
–
mimo
różnego
rodzaju
ograniczeń
funkcjonalnych – osoby z niepełnosprawnościami miały szansę na rozwój
swojego potencjału, aktywność i uczestnictwo w edukacji razem z osobami
29)
Publikacja: Kultura w 2018 r., Główny Urząd Statystyczny, s. 44.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
sprawnymi (założenia edukacji włączającej, o której mowa w art. 24
Konwencji), jak i możliwości do kontynuowania nauki na kolejnych
poziomach edukacji oraz korzystania z możliwości uczenia się przez całe
życie.
W 2017 r. w systemie oświaty funkcjonowało 35 078 szkół różnego typu
i rodzaju, w tym najwięcej – 30 273 szkół ogólnodostępnych, 2895 szkół
specjalnych
oraz
1554
szkoły
ogólnodostępne
z oddziałami
integracyjnymi, 175 szkół integracyjnych, 110 szkół ogólnodostępnych
z oddziałami specjalnymi i 71 szkół ogólnodostępnych integracyjnych.
Naukę
w ww.
szkołach
z niepełnosprawnościami,
kształcenia specjalnego
pobierało
239 438
posiadających
orzeczenie
uczniów
o potrzebie
30)
.
Warto również podkreślić, że według danych statystycznych Głównego
Urzędu Statystycznego w roku szkolnym 2018/2019 4,8 tys. dzieci
uczęszczało
do
przedszkoli
specjalnych,
niepełnosprawnych
przebywało
w innych
a 28,2
placówkach
tys.
dzieci
wychowania
przedszkolnego. Natomiast na dalszym etapie edukacji kształciło się 169,3
tys. dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (bez szkół
dla dorosłych), które stanowiły 3,7% ogólnej liczby uczniów.
Mimo podejmowanych działań osoby z niepełnosprawnościami w Polsce są
przeciętnie gorzej wykształcone od osób bez niepełnosprawności. W 2018
r. niemal jedna trzecia osób z niepełnosprawnościami miała wykształcenie
nie wyższe niż gimnazjalne, a 60,3% nie miała wykształcenia wyższego
niż zasadnicze zawodowe. Wykształcenie wyższe posiadało 9,4% osób
niepełnosprawnych, podczas gdy w tym samym okresie udział osób
30)
Dane Ministerstwa Edukacji Narodowej.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
z wykształceniem wyższym wśród osób bez niepełnosprawności wyniósł
26,0%31).
Wykres 4. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych i sprawnych
w wieku 16 lat i więcej w 2018 r.
40%
32,2
30%
28,1
26,0
22,4
24,2
23,2
20%
10%
16,4
9,4
0%
7,9
wyższe
policealne i
średnie
zawodowe
10,2
średnie
ogólnokształcące
zasadnicze
zawodowe
gimnazjalne i
niższe
niepełnosprawni
sprawni
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy jest ogólne zjawisko niższego poziomu
wykształcenia wśród starszych roczników. Osoby w wieku 55 lat i więcej
stanowiły
niemal
70%
wszystkich
osób
z niepełnosprawnościami.
Stosunkowo niski poziom wykształcenia odnotowano także wśród osób
w wieku 16–24 lat, co z kolei wynika z kontynuacji nauki w tym wieku.
Poziom wykształcenia osób niepełnosprawnych jest skorelowany również
z ich miejscem zamieszkania. W grupie osób niepełnosprawnych w wieku
produkcyjnym mieszkających w miastach wykształcenie wyższe posiadało
12,2%, a zamieszkujących tereny wiejskie 3,9%. Policealne i średnie
31)
Według danych z Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności Polski przeprowadzanego
kwartalnie przez Główny Urząd Statystyczny.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
zawodowe
wykształcenie
posiadało
24,2%
osób
niepełnosprawnych
mieszkających w miastach oraz 17,9% niepełnosprawnych mieszkańców
wsi.
Wykształcenie
średnie
ogólnokształcące
posiadało
8,6%
niepełnosprawnych mieszkańców miast oraz 5,2% niepełnosprawnych
mieszkańców
wsi.
Na
terenach
miejskich
natomiast
udział
osób
niepełnosprawnych z wykształceniem zasadniczym zawodowym wynosił
36,6%, a na terenach wiejskich – 43,1%. Udział osób z wykształceniem
gimnazjalnym
i niższym
wśród
niepełnosprawnych
mieszkańców
wsi
wyniósł aż 30,0%, a miast – 18,4%.
Tabela 2. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w 2018 r.
według grup wieku (w procentach)
Grupa wiekowa/
16–24
25–
35–
45–
55–
65
lat
Poziom wykształcenia
lata
34
44
54
64
i więcej
wyższe
.*
15,2
14,6
8,7
5,9
10,8
policealne i średnie zawodowe
9,9
17,8
19,9
20,2
25,8
22,6
średnie ogólnokształcące
16,5
12,6
6,5
8,1
5,4
8,6
zasadnicze zawodowe
8,8
18,8
31,0
44,9
44,0
23,4
18,9
34,6
gimnazjalne,
podstawowe,
60,4 35,6
28,0
18,1
niepełne
podstawowe,
bez
wykształcenia
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
* Wartość wskaźnika dla tej grupy nie może być zaprezentowana. Podanie wartości wskaźnika dla
tej grupy jest niemożliwe ze względów statystycznych.
Wykres 5. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w wieku
produkcyjnym w 2018 r. według miejsca zamieszkania
12,2
miasto
wieś
3,9
0%
24,2
17,8
8,6
5,2
20%
36,6
43,1
40%
30,0
60%
wyższe
średnie ogólnokształcące
18,4
80%
policealne i średnie zawodowe
zasadnicze zawodowe
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
100%
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W roku akademickim 2017/2018 na polskich uczelniach nauki pobierało
23 828 osób z niepełnosprawnościami32) (1,8% studiujących)33), z czego
14 754
studiowało
w trybie
stacjonarnym,
a 9 074
w trybie
niestacjonarnym.
Wykres 6. Studenci w 2017 r. według posiadania orzeczenia o stopniu
niepełnosprawności
23 828
1 268 042
0
200 000
400 000
600 000
800 000
1 000 000 1 200 000 1 400 000
studenci niepełnosprawni
studenci sprawni
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Szkoły wyższe i ich finanse
w 2017 r.
Wśród
studentów
z niepełnosprawnościami
osoby
niesłyszące
lub
słabosłyszące stanowiły 7,4%, studenci niewidomi lub słabowidzący 8,4%,
natomiast osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu stanowiły 30,5%.
Z kolei ponad połowę studentów z niepełnosprawnościami stanowiły osoby
z innymi rodzajami niepełnosprawności (53,7%)34).
Poziom wykształcenia osób z niepełnosprawnościami przekłada się na
aktywność
zawodową
wykształcenia,
tym
tej
wyższy
grupy
poziom
społecznej.
aktywności
Im
wyższy
poziom
zawodowej.
W celu
aktywizacji osób z niepełnosprawnościami należy zadbać o realizację
32)
Łącznie z cudzoziemcami.
33)
Liczba studiujących ogółem w roku akademickim 2017/2018 wyniosła 1 291 870 osób.
34)
Źródło: Szkoły wyższe i ich finanse w 2017 r., GUS 2018. Według stanu na dzień
30.11.2017 r.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
zaleceń
z orzeczeń
o potrzebie
kształcenia
specjalnego
uczniów
na
każdym etapie edukacyjnych wraz ze szczególnym uwzględnieniem
indywidualizacji toku edukacji. Spójność i kompatybilność oddziaływań
mających
na
celu
dostosowanie
edukacyjne
dla
osób
z niepełnosprawnościami usprawni zdobywanie wykształcenia i kwalifikacji
zgodnych z jej możliwościami i potrzebami.
PRACA
Dane
z ostatnich
w zakresie
dziesięciu
aktywności
lat
świadczą
ekonomicznej
osób
o pozytywnym
trendzie
z potwierdzoną
prawnie
niepełnosprawnością, zwłaszcza tych w wieku produkcyjnym.
Wykres 7. Aktywność zawodowa
produkcyjnym w latach 2008–2018*
30%
29%
28%
27%
26%
25%
24%
23%
22%
21%
20%
osób
niepełnosprawnych
28,9
27,5
25,8
23,9
20,8
2008
27,3
26,3
27,1
25,9
24,6
21,4
2009
21,8
2010
22,2
2011
23,0
2012
22,4
2013
26,8
w wieku
28,3
26,3
26,2
2017
2018
23,7
22,8
22,5
2014
2015
2016
Współczynnik aktywności zawodowej
Wskaźnik zatrudnienia
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
* Dane sprzed 2010 r. nie są w pełni porównywalne z uwagi na zmiany w metodologii
badania. W 2019 r. współczynnik aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych
w wieku produkcyjnym wyniósł 28,8% a wskaźnik zatrudnienia 26,8%.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W latach
2008–201835)
współczynnik
niepełnosprawnych (prawnie)
36)
aktywności
zawodowej
osób
w wieku produkcyjnym wzrósł o 4,4 pkt
proc., wskaźnik zatrudnienia37) o 5,4 pkt proc., a stopa bezrobocia38)
spadła o 5,9 pkt proc. Niestety, mimo optymistycznego trendu, poziom
aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych pozostaje znacząco niższy
w stosunku do osób sprawnych. Oznacza to, że obecne działania na rzecz
aktywizowania osób z niepełnosprawnościami są niewystarczające.
Wykres 8. Aktywność zawodowa osób sprawnych oraz niepełnosprawnych
w wieku produkcyjnym w 2018 r.
100%
80,5
80%
77,4
60%
40%
28,3
26,2
20%
0%
7,2
3,9
Współczynnik aktywności Wskaźnik zatrudnienia
Stopa bezrobocia
zawodowej
Osoby niepełnosprawne
Osoby sprawne
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
35)
Dane sprzed 2010 r. nie są w pełni porównywalne z uwagi na zmiany w metodologii
badania.
36)
Współczynnik aktywności ekonomicznej (zawodowej) danej grupy ludności, wyróżnianej
ze względu na wiek, określoną kategorię lub rodzaj zbiorowości, to udział osób aktywnych
zawodowo, tj. pracujących i bezrobotnych aktywnie poszukujących pracy w tej grupie
(zgodnie z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności realizowanego przez
GUS), do ogółu ludności w tej grupie.
37)
Wskaźnik zatrudnienia danej grupy ludności, wyróżnianej ze względu na wiek, określoną
kategorię lub rodzaj zbiorowości, to udział osób pracujących w tej grupie (zgodnie
z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności realizowanego przez GUS), do
ogółu ludności w tej grupie.
38)
Stopa bezrobocia danej grupy ludności, wyróżnianej ze względu na wiek, określoną
kategorię lub rodzaj zbiorowości danej grupy ludności, to udział osób bezrobotnych w tej
grupie (zgodnie z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności realizowanego
przez GUS), do aktywnych zawodowo (tj. pracujących i bezrobotnych) w tej grupie.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Dla porównania aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych w wieku
produkcyjnym w 2019 r. wynosiła: 28,8% (współczynnik aktywności
zawodowej), 26,8% (wskaźnik zatrudnienia), 7,2% (stopa bezrobocia).
Natomiast dla osób sprawnych wskaźniki te w tym samym okresie
wynosiły: 81,0% (współczynnik aktywności zawodowej), 78,4% (wskaźnik
zatrudnienia), 3,3% (stopa bezrobocia).
W
2018
r.
liczba
pracujących
osób
z potwierdzoną
prawnie
niepełnosprawnością wynosiła 426 tys. osób, w tym 365 tys. pracowników
najemnych. Liczba niepełnosprawnych pracodawców i osób pracujących
na własny rachunek wynosiła 48 tys. osób. Obecnie, obok wzrostu
poziomu zatrudnienia, obserwuje się rekordowy spadek bezrobocia wśród
osób niepełnosprawnych, co wynika z sytuacji gospodarczej w kraju.
Pozytywne jest, że dynamika spadku od 2013 r. jest porównywalna jak
w przypadku osób sprawnych (65% wobec 63%). Wyzwaniem pozostaje
zaktywizowanie licznej grupy osób niepełnosprawnych biernych zawodowo
w wieku produkcyjnym – 1 166 tys. w 2018 r. – mogących podjąć
zatrudnienie.
Wykres
9.
Stopa
bezrobocia
wśród
osób
sprawnych
niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym w latach 2008–2018
20%
15%
13,1
15,4
15,5
0%
7,0
2008
17,9
16,1
13,0
12,8
10%
5%
16,2
8,2
2009
9,6
2010
9,7
2011
10,1
2012
10,3
2013
Osoby niepełnosprawne
9,0
7,5
2014
2015
11,6
6,2
2016
Osoby sprawne
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
45
oraz
9,3
4,9
2017
7,2
3,9
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W 2019 r. stopa bezrobocia osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym pozostała na
takim samym poziomie jak w 2018 r.
Na przestrzeni lat 2008–2018 zauważa się też pozytywne zmiany w samej
strukturze osób niepełnosprawnych aktywnych zawodowo. W 2018 r.
pracujące osoby niepełnosprawne stanowiły niemal 92% wszystkich osób
niepełnosprawnych aktywnych zawodowo, podczas gdy jeszcze w 2013 r.
udział ten wynosił jedynie 82%.
Należy również zaznaczyć, że poziom aktywności zawodowej
osób
niepełnosprawnych jest skorelowany zarówno z miejscem zamieszkania,
płcią, jak i z wiekiem tych osób.
Wykres 10. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w wieku
produkcyjnym w 2018 r. według płci i miejsca zamieszkania
40%
31,9
30%
26,1
32,8
29,7
30,2
24,1
22,3 20,9
20%
10%
0%
7,6
Mężczyźni
7,9
7,1
Kobiety
Miasta
6,4
Wieś
Współczynnik aktywności zawodowej
Wskaźnik zatrudnienia
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
W 2019 r. współczynniki aktywności zawodowej dla kobiet w wieku
produkcyjnym wynosiły: 34,1% (współczynnik aktywności zawodowej),
31,8% (wskaźnik zatrudnienia), 6,7% (stopa bezrobocia), natomiast dla
mężczyzn
25,6%
(współczynnik
aktywności
(wskaźnik zatrudnienia), 7,6% (stopa bezrobocia).
zawodowej),
23,6%
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
W 2019 r. większą aktywność ekonomiczną odnotowano wśród osób
niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym zamieszkałych w miastach
współczynnik aktywności zawodowej – 33,8%, wskaźnik zatrudnienia –
31,2%, stopa bezrobocia – 7,5%. Na wsi w tym samym okresie czasowym
wskaźniki
wynosiły
współczynnik
aktywności
zawodowej
–
22,4%,
wskaźnik zatrudnienia – 20,9%, stopa bezrobocia – 6,5.
Osoby niepełnosprawne mieszkające w miastach są bardziej aktywne
zawodowo od osób zamieszkałych na obszarach wiejskich. Poziom
aktywności zawodowej kobiet z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności
jest wyższy niż mężczyzn. Warto zwrócić uwagę na różnice występujące
w przypadku osób niepełnosprawnych zamieszkałych na wsi w zależności
od tego czy są związane z gospodarstwem rolnym.
Podobne
różnice
występowały
w zależności
od
wieku
osób
z niepełnosprawnościami, co zostało przedstawione na wykresie 12.
Wykres 11. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.
zamieszkałych na wsi według związku z gospodarstwem rolnym
20%
22,0
21,3
15%
12,5
10%
11,5
8,0
5%
0%
związane z gospodarstwem rolnym*
Współczynnik aktywności zawodowej
Stopa bezrobocia
niezwiązane z gospodarstwem rolnym
Wskaźnik zatrudnienia
* Stopa bezrobocia dla tej grupy nie może być zaprezentowana. Podanie wartości wskaźnika dla
tej grupy jest niemożliwe ze względów statystycznych.
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wykres 12. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.
według wieku
40%
35,6
35%
35,1
32,4
31,4
32,2
30,4
30%
25%
20%
20,119,1
19,4
15,1
15%
11,8
7,6
10%
4,9
5%
0%
16-24 lata
25-34
35-44
45-54
Współczynnik aktywności zawodowej
4,3
55-64
Wskaźnik zatrudnienia
3,4 3,4
65 lat i
więcej*
Stopa bezrobocia
* Stopa bezrobocia dla grup wieku 16–24 oraz 65 lat i więcej nie może być zaprezentowana.
Podanie wartości wskaźnika dla tych grup wieku jest niemożliwe ze względów statystycznych.
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.
W 2019 r. najbardziej aktywne zawodowo były osoby niepełnosprawne
w przedziale wiekowym między 35. a 44. rokiem życia; współczynnik
aktywności
zawodowej
tej
grupy
wyniósł
35,4%.
W najtrudniejszej
sytuacji wydawały się być młode osoby niepełnosprawne (między 15.
a 24. rokiem życia), u których wskaźnik zatrudnienia wynosił zaledwie
10,9%.
W 2018 r. najbardziej aktywne zawodowo były osoby niepełnosprawne
w przedziale wiekowym między 25. a 34. rokiem życia. Współczynnik
aktywności
zawodowej
tej
grupy
wyniósł
35,6%.
W najtrudniejszej
sytuacji znajdują się młode osoby niepełnosprawne (między 16. a 24.
rokiem życia), u których wskaźnik zatrudnienia wynosił zaledwie 15,1%.
Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że w tej grupie wieku osoby poniżej 18.
roku życia najczęściej kontynuują naukę szkolną.
W odniesieniu do zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami wyróżnia się
otwarty i chroniony rynek pracy. W skład chronionego rynku pracy
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
wchodzą: zakłady pracy chronionej (ZPCh) oraz zakłady aktywności
zawodowej (ZAZ)39).
W 2018 r. wzrosła liczba podmiotów wnioskujących o dofinansowanie do
wynagrodzeń ze środków PFRON. Odnotowano wzrost liczby pracodawców
na otwartym rynku pracy oraz spadek liczby pracodawców posiadających
status zakładu pracy chronionej. W 2018 r. wypłaty dofinansowania do
wynagrodzeń pracowników z niepełnosprawnościami40) wyniosły 3,3 mld
zł, gdzie 1,7 mld zł przekazano zakładom innym niż zakłady pracy
chronionej (tzw. rynek otwarty), 1,6 mld zł zakładom pracy chronionej.
Mapa 1. Liczba zakładów pracy chronionej w 2018 r.
Źródło: opracowanie BON.
39)
Zakłady aktywności zawodowej i zakłady pracy chronionej, zgodnie z ustawą
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tworzą
miejsca pracy dla osób z niepełnosprawnościami, które z różnych powodów mają problem
z uzyskaniem i utrzymaniem zatrudnienia na otwartym rynku pracy.
40)
Realizowanych na podstawie art. 26a-c ustawy o rehabilitacji […].
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W 2018 r. funkcjonowały 922 zakłady pracy chronionej, zatrudniające
145,9
tys.
osób
(138,3
tys.
etatów),
w tym
113,8
tys.
osób
z niepełnosprawnościami (109,5 tys. etatów).
Najwięcej zakładów pracy chronionej funkcjonowało w województwie
wielkopolskim (138 zakładów pracy chronionej zatrudniających 11 773
osoby z niepełnosprawnościami) i województwie śląskim (106 zakładów
pracy chronionej zatrudniających 11 690 osób z niepełnosprawnościami).
Najmniej zakładów pracy chronionej odnotowano
w województwach
podlaskim (13 zakładów pracy chronionej zatrudniających 1 001 osób
z niepełnosprawnościami),
chronionej
zachodniopomorskim
zatrudniających
725
osób
(14
zakładów
pracy
z niepełnosprawnościami)
i województwie opolskim (14 zakładów pracy chronionej zatrudniających
1573 osoby z niepełnosprawnościami).
Tabela 3. Zatrudnienie w zakładach pracy chronionej w grudniu 2018 r.
z podziałem na województwa
Liczba zatrudnionych osób
Województwo
Liczba ZPCh
dolnośląskie
77
13 929
kujawsko-pomorskie
70
5 719
lubelskie
18
1 395
lubuskie
49
5 222
łódzkie
70
8 166
małopolskie
51
9 080
mazowieckie
82
17 727
opolskie
14
1 573
podkarpackie
73
10 592
podlaskie
13
1 001
z niepełnosprawnościami
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
pomorskie
68
7 808
śląskie
106
11 690
świętokrzyskie
36
3 168
warmińsko-mazurskie
43
4 196
wielkopolskie
138
11 773
zachodniopomorskie
14
725
ogółem
922
13 929
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON
Dla
porównania
w 2019
r.
867
zakładach
pracy
chronionej
było
zatrudnionych 107 903 osoby niepełnosprawne.
Według sprawozdań od wojewodów na chronionym rynku pracy w 2018 r.
funkcjonowało 116 zakładów aktywności zawodowej, które zatrudniały
ogółem 6,7 tys. osób, w tym 5,1 tys. osób z niepełnosprawnościami.
Zatrudnienie
osób
z niepełnosprawnościami
w stosunku
do
ogółu
41)
pracowników zatrudnionych w ZAZ wynosiło 76,1%
41)
.
Na podstawie sprawozdań INF-ZPCH-ZAZ, przesyłanych przez wojewodów. Dla
porównania w 2019 r. w końcu czerwca 2019 r. funkcjonowały 124 zakłady aktywności
zawodowej, w których zatrudnienie znalazło 5492 osób z niepełnosprawnościami.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Mapa 2. Liczba zakładów aktywności zawodowej w 2018 r.
Źródło: opracowanie BON na podstawie sprawozdania wojewodów INF – ZPCh ZAZ –
w II półroczu 2018 r.
Pod
koniec
funkcjonowało
aktywności
2018
na
r.
najwięcej
terenach
zawodowej
zakładów
województwa
aktywności
śląskiego
zatrudniających
zawodowej
(14
zakładów
660
osób
z niepełnosprawnościami) i województwa podkarpackiego (12 zakładów
aktywności
zawodowej
zatrudniających
668
osób
z niepełnosprawnościami). Najmniej zakładów tego typu odnotowano
w województwach
lubuskim,
opolskim
i pomorskim
(po
2
zakłady
aktywności zawodowej zatrudniające: 42 osoby niepełnosprawne – woj.
lubuskie, 112 osób z niepełnosprawnościami – woj. opolskie, 115 osób
z niepełnosprawnościami – woj. pomorskie).
Dla porównania na koniec grudnia 2019 r. w kraju funkcjonowały 124
zakłady
aktywności
zawodowej,
52
z czego
najwięcej
również
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
w województwach śląskim i podkarpackim (14 i 13 zakładów aktywności
zawodowej, a najmniej w województwach: lubuskim i pomorskim (po 2
zakłady aktywności zawodowej)42).
Tabela 4. Zatrudnienie w zakładach aktywności zawodowej w grudniu
2018 r. z podziałem na województwa
Liczba zatrudnionych osób
Województwo
Liczba ZAZ
dolnośląskie
6
299
kujawsko-pomorskie
9
388
lubelskie
8
296
lubuskie
2
42
łódzkie
7
217
małopolskie
10
377
mazowieckie
8
245
opolskie
2
112
podkarpackie
12
668
podlaskie
5
152
pomorskie
2
115
śląskie
14
660
świętokrzyskie
4
200
warmińsko-mazurskie
9
295
42)
z niepełnosprawnościami
Dane statystyczne zgromadzone w ramach na podstawie sprawozdania wojewodów INF –
ZPCh ZAZ – w I półroczu 2019 r.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
wielkopolskie
9
472
zachodniopomorskie
9
531
ogółem
116
5069
Źródło: opracowanie BON na podstawie sprawozdania wojewodów INF – ZPCh ZAZ– w II
półroczu 2018 r.
Wpływ na poziom aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych ma
również stopień ich wykształcenia omówiony w obszarze Edukacja. Wpływ
ma także rodzaj niepełnosprawności.
Jedną z form wspierających proces rehabilitacji społeczno-zawodowej osób
z niepełnosprawnościami są warsztaty terapii zajęciowej (WTZ)43).
Głównym
celem
warsztatów
terapii
zajęciowej,
społeczną,
jest
aktywizacja
zawodowa
poza
w zakresie
rehabilitacją
pozyskania
lub
przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia przez
osoby
z niepełnosprawnościami.
warsztatów,
do
W
których
2018
r.
funkcjonowało
718
27 450
osób
uczęszczało
z niepełnosprawnościami.
Tabela 5. Liczba warsztatów terapii zajęciowej oraz ich uczestników
w latach 2016–2018
Rok
43)
Liczba
Liczba
warsztatów
uczestników
terapii
WTZ
zajęciowej
Liczba
uczestników,
którzy podjęli
zatrudnienie
Procent
uczestników
WTZ,
którzy
podjęli
zatrudnienie
Zgodnie z ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych, warsztat jest wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówką
stwarzającą osobom z niepełnosprawnościami niezdolnym do podjęcia pracy możliwość
rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności
niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
2016 708
26 501
390
1,4%
2017 715
27 097
452
1,6%
2018 718
27 450
459
1,6%
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON.
Dla porównania w 2017 r. działało 715 warsztatów z liczbą 27 097
uczestników (w stosunku do 2016 r. liczba działających WTZ wzrosła o 7
warsztatów, a liczba samych uczestników wzrosła o 596 osób).
Mapa 3. Liczba warsztatów terapii zajęciowej w 2018 r.
Źródło: opracowanie BON.
Najwięcej warsztatów odnotowano w województwach: wielkopolskim (87
warsztatów, do których uczęszczało 3057 osób z niepełnosprawnościami)
i mazowieckim
(83
warsztaty,
do
z niepełnosprawnościami).
55
których
uczęszczało
osób
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Tabela 6. Warsztaty terapii zajęciowej działające w 2018 r. z podziałem na
województwa
Województwo
Liczba WTZ
Liczba uczestników
WTZ
dolnośląskie
47
1 695
kujawsko-pomorskie
36
1 330
lubelskie
59
2 126
lubuskie
19
677
łódzkie
41
1 508
małopolskie
67
2 654
mazowieckie
83
2 805
opolskie
15
452
podkarpackie
37
1 780
podlaskie
25
897
pomorskie
48
1 528
śląskie
58
2 801
świętokrzyskie
32
1 543
warmińsko-mazurskie
35
1 463
wielkopolskie
87
3 057
zachodniopomorskie
29
1 134
Ogółem
718
27 450
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA
Populacja osób z niepełnosprawnościami jest zróżnicowana (ze względu na
wiek, rodzaj schorzeń, miejsce zamieszkania, poziom wykształcenia,
sytuację rodzinną i ekonomiczną itp.). Diagnozę potrzeb tych osób należy
przeprowadzić z uwzględnieniem tej różnorodności oraz biorąc pod uwagę
funkcjonujący obecnie system. Konieczne jest uwzględnienie kwestii
takich jak świadczenia materialne i niematerialne stanowiące podstawę
systemu zabezpieczenia społecznego.
Sytuacja materialna osób z niepełnosprawnościami jest trudna. W celu
poprawy
ich
sytuacji
podjęto
działania
ukierunkowane
na
wzrost
świadczeń wspierających osoby znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji.
Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy o rencie socjalnej (Dz. U.
poz. 933) podniosła świadczenie do kwoty 1100,00 zł brutto 44). Wzrosło
również wsparcie w postaci zasiłku pielęgnacyjnego do kwoty 215,84 zł.
Natomiast specjalny zasiłek opiekuńczy oraz zasiłek dla opiekuna wzrósł
od listopada 2018 r. do 620 zł. Nastąpił również wzrost wysokości
świadczenia
pielęgnacyjnego
dla
opiekunów
dzieci
z niepełnosprawnościami do kwoty 1830 zł.
Od 2019 r. uruchomiono ponadto Fundusz Solidarnościowy, który będzie
finansowany z tzw. daniny solidarnościowej, o której mowa w rozdziale 6a
ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.), w wysokości 4% podstawy jej
obliczenia, składki na Fundusz Solidarnościowy, która trafia na wsparcie
osób z niepełnosprawnościami.
W 2020 r. składka na FS, wyodrębniona ze składki na Fundusz Pracy,
wynosiła 0,45% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i
44)
Kwota świadczenia uwzględnia waloryzację z marca 2019 r.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
rentowe, a składka na FP wynosiła 2,0%.45) Środki z wymienionego
Funduszu przeznaczone są także m.in. na finansowanie świadczenia
uzupełniającego
dla
osób
niezdolnych
do
samodzielnej
egzystencji
w kwocie do 500 zł miesięcznie46).
Niepełnosprawność
wpływa
z niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnością
na
dobrobyt
i ich
rodzin.
w gospodarstwie
i warunki
życia
Obecność
domowym
wyraźnie
osób
osoby
koreluje
z gorszą sytuacją finansową tych gospodarstw, o czym świadczą badania
realizowane przez Główny Urząd Statystyczny. Przeciętny miesięczny
dochód rozporządzalny na osobę w 2018 r. w gospodarstwach domowych
z osobą niepełnosprawną wyniósł 1 431 zł i był niższy o 15,5% niż
przeciętnie w kraju (w 2017 r. o 14,4%).
Wykres 13. Dochód rozporządzalny w Polsce w 2018 r. według
gospodarstw
domowych
z osobami
i bez
osób
z orzeczeniem
o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności
2000 zł
1 693
1600 zł
1 751
1 431
1200 zł
800 zł
400 zł
0 zł
Ogółem
Gospodarstwa domowe z Gospodarstwa domowe
osobami
bez osób
niepełnosprawnymi
niepełnosprawnych
45)
W 2021 r. wysokość składki na FS została określona na poziomie 1,45% podstawy
wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przy równoczesnym
obniżeniu wysokości składki na FP do poziomu 1% podstawy wymiaru składek na
ubezpieczenia emerytalne i rentowe (stosownie do zapisów art. 26 i art. 27 ustawy
budżetowej na rok 2021).
46)
Ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do
samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622, z późn. zm.)
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS.
*Kryterium zastosowanym dla tego wskaźnika jest obecność w gospodarstwie osób
z orzeczeniem o niepełnosprawności (a nie ogólnie obecność osoby niepełnosprawnej
biologicznie)
W 2018 r. w gospodarstwach z co najmniej jedną osobą niepełnosprawną
stopa
ubóstwa
w gospodarstwach
zagrożenia
skrajnego
bez
ubóstwem
osób
wyniosła
7,8%47),
z niepełnosprawnościami
gospodarstw
z co
najmniej
podczas
gdy
4,8%.
Poziom
jedną
osobą
niepełnosprawną jak i bez osób z niepełnosprawnościami od 2017 r.
wzrósł o 1,1 pkt proc. Natomiast dynamika tego wzrostu w przypadku
gospodarstw domowych z co najmniej jedną osobą niepełnosprawną była
niższa
niż
w gospodarstwach
bez
osób
z niepełnosprawnościami
–
odpowiednio 29,7% i 16,4%.
47)
Dla porównania w 2019 r. stopa ubóstwa skrajnego w gospodarstwach domowych z co
najmniej jedną osobą uznaną za niepełnosprawną prawnie wyniosła 6,5% (na
podstawie opracowania: Zasięg ubóstwa ekonomicznego w Polsce w 2019 r., Główny
Urząd Statystyczny, Warszawa 2020.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wykres 14. Zasięg ubóstwa skrajnego w gospodarstwach domowych
z osobami i bez osób z orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu
niepełnosprawności w latach 2017–2018
10%
8,0
8%
6%
6,7
6,3
5,7
4,9
4,8
7,8
3,7
4%
2%
0%
bez osób
z przynajmniej 1
niepełnosprawnych dzieckiem do lat 16
posiadającym
orzeczenie
o
niepełnosprawności
2017 r.
z niepełnosprawną
głową
gospodarstwa
domowego
z co najmniej 1
osobą
niepełnosprawną
2018 r.
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS.
Warto wskazać, że w 2019 r. wartości wskaźnika wynosiły: 3,7% dla gospodarstw
domowych
bez
osób
niepełnosprawnych,
5,5%
dla
gospodarstw
domowych
z
przynajmniej 1 dzieckiem do lat 16 posiadających orzeczenie o niepełnosprawności, 5,0%
dla gospodarstw domowych z niepełnosprawną głową gospodarstwa domowego, 6,5% w
gospodarstwach domowych z co najmniej 1 osobą z niepełnosprawnością.
W ramach systemu opieki zdrowotnej podmioty lecznicze zajmują się
leczeniem i rehabilitacją zdrowotną, a system pomocy społecznej oferuje
usługi
opiekuńcze
jako
pomoc
w zaspokajaniu
codziennych
potrzeb
życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz,
w miarę możliwości, zapewnia kontakty społeczne (jednakże np. osoby
głuche mają utrudnione kontakty społeczne ze względu na barierę
komunikacyjną). Zapewnia też wsparcie finansowe i rzeczowe, pomoc
środowiskową i instytucjonalną, zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2004 r.
o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1876, z późn. zm.).
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
System opieki zdrowotnej i system pomocy społecznej w odniesieniu do
osób potrzebujących wsparcia w codziennym funkcjonowaniu nie są
zintegrowane, co więcej, odpowiedzialność za ich funkcjonowanie leży
w gestii różnych resortów – Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej,
Ministerstwa Zdrowia oraz Ministerstwa Edukacji i Nauki. Rozproszenie
zadań i niejednoznaczność w zakresie odpowiedzialności systemu pomocy
społecznej i ochrony zdrowia w zapewnianiu wsparcia tej grupie stanowi
duże wyzwanie, zwłaszcza że osoba z niepełnosprawnością bardzo często
potrzebuje
wsparcia
zarówno
medycznego,
jak
i społecznego.
Dotychczasowe doświadczenia wskazują na potrzebę koordynacji. Należy
zauważyć, że często obowiązek wsparcia osoby z niepełnosprawnością
spoczywa na członkach najbliższej rodziny, co utrudnia lub uniemożliwia
im
aktywność
społeczną,
jak
i podejmowanie
oraz
utrzymanie
zatrudnienia. Dostępność usług opiekuńczych jest nieadekwatna do
potrzeb, a liczba placówek aktywności dziennej, dla osób niemogących
podjąć pracy czy rehabilitacji zawodowej, jest zbyt mała.
W związku z prognozowanymi zmianami demograficznymi (starzeniem się
społeczeństwa), nieodzownym procesem jest rozwój usług opiekuńczych
świadczonych
dotychczas
na
rzecz
osób
z niepełnosprawnościami.
świadczonych
usług
posiada
określone
Większość
standardy,
ale
zmieniająca się sytuacja demograficzna wymaga zwiększenia palety usług
i wprowadzenia nowych standardów, w tym standardów dotyczących
szkolenia
pracowników,
standardów
dotyczących
usług
asystencji
osobistej, opiekuńczych. W celu podwyższenia świadczonego poziomu
nowych usług, konieczne jest stworzenie standardów ich świadczenia,
a także standardów kształcenia osób odpowiedzialnych za realizację tych
usług. W chwili obecnej, zakres i poziom usług świadczonych na rzecz
osób z niepełnosprawnościami jest niewystarczający, stąd konieczność
dostosowania zakresu oferty wsparcia do zindywidualizowanych potrzeb
osoby potrzebującej wsparcia w codziennym funkcjonowaniu.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
ZDROWIE
Dla osób z niepełnosprawnościami, niezależnie od okresu powstania
niepełnosprawności, szczególne znaczenie ma adekwatny dostęp do
świadczeń
opieki
zdrowotnej.
Od
tego
bowiem
zależy,
czy
osoba
z niepełnosprawnością będzie mogła cieszyć się możliwie najlepszym
stanem zdrowia.
Zgodnie z wynikami Europejskiego Badania Warunków Życia Ludności
(EU-SILC) z 2016 r.48) 35% ludności w wieku 16 lat i więcej deklarowało
długotrwałe problemy zdrowotne, a 22% osób występowanie ograniczeń
codziennej
aktywności.
aktywność
jest
6,7%
bardzo
osób
deklarowało,
że
ich
poważnie
ograniczona,
a 15,6%
codzienna
że
jest
ograniczona niezbyt poważnie.
Wykres 15. Występowanie
w 2016 r. według grup wieku
0%
20%
długotrwałych
40%
problemów
60%
zdrowotnych
80%
100%
występują
nie występują
16-29
30-44
45-59
60-74
75 lat i więcej
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Dochody i warunki życia ludności
w Polsce.
48)
Źródło: Dochody i warunki życia ludności Polski (raport z badania EU-SILC 2016), GUS,
Warszawa 2017.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Częstość
występowania
długotrwałych
problemów
zdrowotnych,
jak
i ograniczeń codziennej aktywności rośnie wraz z wiekiem. Podczas gdy
posiadanie długotrwałych problemów zdrowotnych deklaruje co dziesiąta
osoba w wieku 16–29 lat – w gronie osób w wieku 75 lat i więcej jedynie
co piąta osoba nie posiada tych problemów.
Ograniczeń codziennej aktywności nie odczuwa prawie 95% osób w wieku
16–29 lat, podczas gdy w przypadku osób w wieku 75 lat i więcej odsetek
ten wyniósł 37%.
Biorąc pod uwagę liczną grupę osób deklarujących długotrwałe problemy
zdrowotne oraz ograniczenia codziennej aktywności, konieczne wydaje się
zapewnienie odpowiedniego dostępu do usług zdrowotnych
zarówno
profilaktyki
przeciwdziałania
w celu
niepełnosprawności,
jak
i ograniczenia jej pogłębiania.
Wykres 16. Występowanie ograniczeń codziennej aktywności w 2016 r.
według grup wieku
0%
20%
40%
60%
80%
100%
bardzo poważnie ograniczona
ograniczona ale niezbyt
poważnie
bez ograniczeń
16-29
30-44
45-59
60-74
75 lat i więcej
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Dochody i warunki życia ludności
w Polsce.
W świetle badania EU-SILC 2016 r. z opieki zdrowotnej, rozumianej jako
wszystkie usługi, których celem jest poprawa, utrzymanie i zapobieganie
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
pogarszaniu się stanu zdrowia osób oraz zmniejszenie konsekwencji złego
stanu
zdrowia49),
korzystało
90,2%
jednoosobowych
gospodarstw
domowych w wieku 65 lat i więcej, 77,8% jednoosobowych gospodarstw
domowych w wieku poniżej 65 lat, 91,4% gospodarstw z dziećmi na
utrzymaniu oraz 91,9% gospodarstw bez dzieci na utrzymaniu. Co istotne,
wśród
gospodarstw
domowych
z przynajmniej
jedną
osobą
niepełnosprawną50) 6,5% stanowiły gospodarstwa niekorzystające z usług
opieki zdrowotnej.
Istotnych informacji na temat stanu zdrowia ludności Polski dostarcza
Europejskie Ankietowe Badanie Zdrowia (EHIS) przeprowadzane przez
GUS51). Według ostatnich danych z tego badania w 2014 r. co czwarte
dziecko miało długotrwałe dolegliwości zdrowotne lub choroby przewlekłe.
Częściej dotykały one chłopców niż dziewczynek (odpowiednio 29%
i 23%). Częstość występowania dolegliwości czy chorób przewlekłych
wzrastała wraz z wiekiem, szczególnie gwałtownie po ukończeniu 50. roku
życia. Ponad 80% osób pięćdziesięcioletnich i starszych potwierdzało
występowanie co najmniej 1 choroby przewlekłej lub dolegliwości, podczas
gdy w grupie młodszej (40–49 lat) co druga.
W zależności od przyjętego kryterium niepełnosprawności biologicznej
(poziomu ograniczeń) populacja osób z niepełnosprawnościami w Polsce
mogła liczyć od 4,952) do 7,7 mln osób (w 2014 r.). Liczba ta obejmuje
49)
Zarówno prywatna, jak i publiczna obejmująca: konsultacje, leczenie ambulatoryjne,
hospitalizację, przepisane leki oraz opiekę stomatologiczną.
50)
Osoba niepełnosprawna – na podstawie deklaracji posiadania ważnego orzeczenia
ustalającego niepełnosprawność, niezdolność do pracy lub inwalidztwo, zgodnie z ustawą
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
(definicja GUS z 2014 r.).
51)
Badanie EHIS objęte było regulacją prawną UE – w 2014 r. po raz pierwszy wszystkie
kraje członkowskie miały obowiązek je zrealizować, zgodnie z wytycznymi Eurostatu.
W Polsce badanie przeprowadzono w latach 1996, 2004, 2009 i 2014 przez GUS. EHIS
jest reprezentatywnym badaniem ankietowym.
52)
Badanie EHIS, 2014.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
wszystkie osoby z niepełnosprawnościami prawną, jak również te, które
miały poważne ograniczenia w wykonywaniu codziennych czynności. Co
piąta osoba z niepełnosprawnością nie posiadała orzeczenia, a więc nie
miała prawnego statusu osoby z niepełnosprawnością.
Dorosłe osoby z niepełnosprawnościami gorzej oceniały swoje zdrowie niż
osoby
sprawne,
zdrowotne
częściej
występowały
u nich
choroby
przewlekłe.
Co
czy
długotrwałe
druga
problemy
dorosła
osoba
z niepełnosprawnością miała problemy w wykonaniu prostych codziennych
czynności związanych z samoobsługą (jedzenie, wstanie z łóżka, ubranie
się,
umycie
się,
korzystanie
z toalety
itp.),
a prawie
3/4
osób
z niepełnosprawnościami miało także problemy z prowadzeniem własnego
gospodarstwa domowego. Znaczna część tej populacji musiała korzystać
z pomocy innych osób.
Niepełnosprawność
korzystania
z porad
lub
choroby
lekarskich.
przewlekłe
W ciągu
determinują
roku
9
na
potrzebę
10
osób
z niepełnosprawnościami przynajmniej raz odwiedziło lekarza rodzinnego,
a w przypadku osób sprawnych 7 na 10 osób. Prawie co czwarty
mieszkaniec Polski potrzebujący opieki zdrowotnej doświadczył opóźnień
w dostępie do niej z powodu zbyt długiego okresu oczekiwania na
wizytę53).
Wobec powyższych danych warto przyjrzeć się strukturze osób, które
rezygnują z wizyt u lekarzy. Najczęściej rezygnują osoby, które swój stan
zdrowia oceniają jako bardzo zły i zły. Ponadto zdecydowanie częściej
rezygnują z wizyt u lekarza osoby deklarujące posiadanie długotrwałych
problemów zdrowotnych (20,3% tej grupy osób) niż osoby, które tych
problemów nie posiadają (7,6% tej grupy rezygnuje z wizyt u lekarza).
Podobnie
53)
wygląda
sytuacja
wśród
osób
deklarujących
poważne
Źródło: Zdrowie i zachowania zdrowotne mieszkańców Polski w świetle badania EHIS
2014. Notatka informacyjna, GUS, Warszawa 2015.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
ograniczenia codziennej aktywności. Wśród osób z bardzo poważnie
ograniczoną aktywnością, aż co czwarta rezygnuje z wizyt u lekarzy,
podczas gdy wśród osób bez ograniczeń odsetek ten wynosi 9,4%. Inną
ważną
kwestią
wynikającą
z powyższego
zestawienia
jest
sytuacja
finansowa gospodarstw domowych – ten jednak temat został opisany
szerzej w obszarze Zabezpieczenie społeczne.
Wyniki
omówionych
niedostateczną
badań
dostępność
(EU-SILC
usług
oraz
EHIS)
zdrowotnych,
wskazują
na
z uwagi
na
która
zachodzące w Polsce procesy demograficzne (starzenie się społeczeństwa)
stanowić będzie coraz większe wyzwanie. Dane statystyczne potwierdzają
znaczenie profilaktyki w zakresie przeciwdziałania niepełnosprawności
u dzieci i dorosłych oraz konieczności skoordynowanego systemu wsparcia
osób z niepełnosprawnościami, którzy są często uzależnieni od pomocy
innych osób.
BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI
Wyniki badania Spójność Społeczna z 2015 r.54) wskazują, , że około 23%
mieszkańców
Polski
w wieku
16
lat
i więcej
wyraziło
opinię,
że
wykluczenie społeczne istnieje a niepełnosprawność stanowi jeden z jego
powodów.
Biorąc
pod
styczności
z przejawami
uwagę
deklaracje
dyskryminacji,
dotyczące
bezpośredniej
zaobserwowano,
że
11%
badanych osób było świadkami zdarzenia, gdy dyskryminowane były
osoby z niepełnosprawnościami.
Około 4 na 10 mieszkańców Polski w wieku 16 lat i więcej wyraziło opinię,
że niepełnosprawność była w Polsce powodem gorszego traktowania,
natomiast 11% osób przyznało, że zetknęło się bezpośrednio lub było
świadkami
54)
przejawów
dyskryminacji
wobec
osób
Źródło: Jakość życia w Polsce w 2015 roku. Wyniki badania spójności społecznej, GUS,
Warszawa 2017.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
z niepełnosprawnościami, takich jak np. obraźliwe komentarze, pobicia czy
złe
traktowanie.
Świadkami
z niepełnosprawnościami
była
co
dyskryminacji
ósma
kobieta
wobec
oraz
co
osób
dziesiąty
mężczyzna.
Wykres 17. Postrzeganie dyskryminacji ze względu na wybrane przyczyny
w 2015 r.
39,6
11,4
0%
10%
20%
30%
40%
50%
osoby twierdzące, że przynależność do danej grupy jest powodem gorszego
traktowania (dyskryminacji)
osoby, które bezpośrednio zetknęły się lub były świadkami dyskryminacji z powodu
przynależności do danej grupy
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Jakość życia w Polsce […].
Nieco bardziej aktualnych informacji na temat zjawiska dyskryminacji
osób z niepełnosprawnościami dostarczają wyniki Badania Spójności
Społecznej z 2018 r. opublikowane przez Główny Urząd Statystyczny w
raporcie pod tytułem: „Jakość życia i kapitał społeczny w Polsce. Wyniki
Badania
spójności
społecznej
2018.”
Zgodnie
z
raportem
niepełnosprawność, według subiektywnych ocen mieszkańców Polski w
wieku co najmniej 16 lat, znalazła się na czwartym miejscu wśród
najczęstszych powodów gorszego traktowania – dyskryminacji w Polsce
(35% osób uznało niepełnosprawność za powód dyskryminacji). Według
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
badanych częstszymi powodami dyskryminacji niż niepełnosprawność były
tylko55)
• bezdomność – sytuację tę jako przyczynę dyskryminacji wskazało 58%
objętych badaniem osób,
• homoseksualizm, biseksualizm lub transseksualizm wskazany został jako
przyczyna dyskryminacji przez 48% badanych,
• inny kolor skóry wskazany został jako przyczyna dyskryminacji przez
38% osób.
Niestety wśród społeczeństwa pokutuje brak świadomości szczególnych
potrzeb wynikających z niepełnosprawności, a odmienność w zakresie
funkcjonowania
występujące
zbyt
w każdej
rzadko
uważana
populacji.
Taki
jest
za
zjawisko
stan
rzeczy
naturalne,
dotyczy
także
nauczycieli, podmiotów realizujących zadania publiczne na rzecz osób
z niepełnosprawnościami oraz opiekunów i pracodawców tych osób. Jest to
jedną
z przyczyn
trudności
w rozwijaniu
pełnego
potencjału
osób
z niepełnosprawnościami, nieporozumień, braku płynności w realizacji
zadań publicznych i załatwiania spraw klientów z niepełnosprawnościami.
Skutkuje to niewykorzystaniem przez osoby z niepełnosprawnościami
pełni szans na udział w życiu społecznym i rozwój zawodowy. Osoby te,
przewidując uciążliwość w kontaktach z urzędem lub pracodawcą, często
nie korzystają ze swoich praw lub rezygnują z załatwiania spraw. Jest to
ze szkodą zarówno dla tych osób, jak i dla jakości usług finansowanych ze
środków
publicznych.
Ważną
rolę
ma
tu
system
oświaty,
który
przygotowuje młodych ludzi z niepełnosprawnościami do samodzielności
55)
Wyniki badania Spójności Społecznej z 2018 r. opublikowane w raporcie pod tytułem
„Jakość życia i kapitał społeczny w Polsce. Wyniki Badania spójności społecznej
2018.”, str. 221–223, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2020.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
w życiu dorosłym, a także ich rówieśników do budowania dostępnego
społeczeństwa.
Budowanie
świadomości
społecznej
problematyki
dotyczącej
osób
z niepełnosprawnościami zapobiega nierównemu traktowaniu tych osób,
a tym samym zwiększa ich szanse na niezależne życie w społeczeństwie.
Najczęstszą przyczyną dyskryminacji osób z niepełnosprawnościami są
stereotypy i uprzedzenia, a także brak odpowiedniej wiedzy.
W tym kontekście ważnym elementem działań przeciw dyskryminacji są
działania
o charakterze
świadomościowym.
Świadome
działanie
podnoszące wiedzę ma bezpośredni wpływ na postawy społeczne.
W
odniesieniu
do
problemu
dyskryminacji
wobec
osób
z niepełnosprawnościami ważne jest również określenie, czy problem ten
jest w podobny sposób postrzegany przez osoby bez niepełnosprawności
oraz osoby z niepełnosprawnościami. Okazuje się, że różnica pomiędzy
obiema
grupami
była
stosunkowo
niewielka,
gdyż
opinię,
że
niepełnosprawność jest powodem gorszego traktowania, wyraziło 43%
osób z niepełnosprawnościami, podczas gdy wśród osób
sprawnych
odsetek ten wyniósł 39%.
Same osoby z niepełnosprawnościami dostrzegają również sporo barier
w swoim otoczeniu. Z Europejskiej ankiety na temat zdrowia i integracji
społecznej (EHSIS)56) wynika, że osoby z niepełnosprawnościami widzą
zarówno bariery w zakresie szeroko rozumianej dostępności, wyrażonej
56)
European health and social integration survey, Eurostat
(https://ec.europa.eu/eurostat/statisticsexplained/index.php/Disability_statistics_background__European_health_and_social_integration_survey), dostęp: 30.11.2020 r.
Należy jednocześnie zauważyć, że ankieta była przeprowadzana jedynie w języku
polskim, a zatem brak tłumaczenia na polski język migowy i możliwości udzielenia
odpowiedzi w tym języku mógł skutkować niewystarczającym odnotowaniem kwestii
związanych z barierami komunikacyjnymi napotykanymi przez użytkowników języka
migowego. Analogiczne zastrzeżenie dotyczy osób głuchoniewidomych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
zarówno jako ograniczenia w mobilności, fizycznej dostępności (dostęp do
budynków) oraz w transporcie, jak i w obszarze związanym z dostępem do
pracy
i zatrudnienia.
Ponadto
bardzo
dużo
osób
ma
problemy
z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych (bariery związane
z płaceniem
za
podstawowe
produkty).
Liczne
grono
osób
z niepełnosprawnościami w Polsce wskazuje barierę dotyczącą odpoczynku
i rekreacji.
Może
mieć
to
związek
zarówno
z brakiem
możliwości
zaspokojenia takiej potrzeby, ze względów zdrowotnych czy finansowych,
jak i barier w zakresie dostępności w tym aspekcie.
Wykres
18.
Bariery
dostępności
wskazywane
przez
z niepełnosprawnościami w 2012 r. w wybranych dziedzinach
Mobilność
osoby
2960
Czas wolny
2840
Zatrudnienie
2524
Dostęp do budynków
2236
Płacenie za podstawowe produkty
2161
Transport
2080
Edukacja i szkolenia
1655
Odczuwanie dyskryminacji
1007
Korzystanie z Internetu
153
0
500 1 000 1 500 2 000 2 500 3 000 3 500
Źródło: opracowanie BON na podstawie danych Eurostat – EHIS.
KOORDYNACJA
W Polsce obecnie funkcjonuje równolegle sześć systemów orzeczniczych.
Instytucjami
je realizującymi
w kraju
są
Zakład
Ubezpieczeń
Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Ministerstwo
Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwo Obrony Narodowej,
zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (system oświaty)oraz powiatowe i wojewódzkie zespoły
do spraw orzekania o niepełnosprawności. Nadzór pedagogiczny nad pracą
poradni
psychologiczno-pedagogicznych
70
sprawują
kuratorzy
oświaty,
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
natomiast
merytoryczny
nadzór
i kontrolę
nad
zespołami
sprawuje
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.
Schemat 2. Instytucje w ramach systemów orzeczniczych w Polsce
Zakład Ubezpieczeń
Społecznych
Wojewódzkie i
powiatowe zespoły
ds. orzekania o
niepełnosprawności
Kasa Rolniczego
Ubezpieczenia
Społecznego
Zespoły orzekające
w poradniach
psychologiczno-pedagogicznych
Ministerstwo Spraw
Wewnętrznych
i Administracji
Ministerstwo
Obrony Narodowej
Źródło: opracowanie BON.
Pierwsze cztery wymienione instytucje ustalają uprawnienia do świadczeń
rentowych, a ostatnia do celów pozarentowych. Ukształtowany przez lata
system jest skomplikowany, przede wszystkim dla osób, które z przyczyn
zdrowotnych mają z nim styczność. Osoba ubiegająca się o orzeczenie
musi poddawać się weryfikacji przed komisjami różnych instytucji,
ponieważ każda orzeka dla innych celów. Jest to sytuacja uciążliwa dla
tych osób. Skutkiem takiego kształtu systemu orzeczniczego w Polsce jest
brak centralnego rejestru wydanych orzeczeń. Brak jest zintegrowania,
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
łączności pomiędzy równolegle funkcjonującymi systemami orzeczniczymi.
Sytuacja
taka
stanowi
barierę
ogólnokrajowych
spójnych
rozwiązań
z niepełnosprawnościami.
w projektowaniu
i wdrażaniu
legislacyjnych
rzecz
Problematyczna
jest
na
koordynacja
osób
polityki
społecznej skierowanej do tych osób na poziomie centralnym.
Upodmiotowienie osób z niepełnosprawnościami to zasada naczelna. Jedną
z podstawowych
zasad
zapisanych
w Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych, przyjętej w 2006 r. i ratyfikowanej przez Polskę
w 2012 r., jest podmiotowość
osób z niepełnosprawnościami. Przez
ratyfikację umowy międzynarodowej jaką jest Konwencja, Państwa-Strony
zobowiązały się do wdrażania jej zapisów do swoich systemów prawnych.
Obowiązek wdrażania tych przepisów oznacza jednocześnie konieczność
podjęcia wszelkich odpowiednich środków, w tym ustawodawczych, w celu
zmiany lub uchylenia obowiązujących przepisów, które są niezgodne
z zapisami Konwencji, zgodnie z zasadą hierarchiczności źródeł prawa.
Konwencja wskazuje m.in. na konieczność stworzenia systemu opartego
na orzekaniu o potrzebie wsparcia i jego intensywności. Zmiana i dążenie
do jednego systemu orzeczniczego o niepełnosprawności w Polsce będzie
wyzwaniem na kolejne lata.
Rozwiązania w zakresie obecnie funkcjonujących systemów rehabilitacji
społecznej,
zawodowej
i leczniczej
powodują
problemy
związane
z równoległym i kompleksowym stosowaniem instrumentów w ich ramach.
Istnieje
potrzeba
Zakłada
on
wprowadzenia
skoordynowane
modelu
działania
kompleksowej
zespołu
lekarzy
rehabilitacji.
specjalistów,
pedagogów i psychologów w zakresie rehabilitacji leczniczej, społecznej,
edukacyjnej i zawodowej, mające na celu przywrócenie jak największej
sprawności i możliwości samodzielnego funkcjonowania.
Polityka publiczna skierowana do osób z niepełnosprawnościami wymaga
horyzontalnego planowania. Wielosektorowość i wielotorowość działań dla
osiągnięcia maksymalnego efektu i zasięgu wymaga koordynacji. Obecnie
polityki publiczne zarówno na szczeblu rządowym i samorządowym są
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
często
prowadzone
niezależnie
od
siebie,
nie
uwzględniając
wzajemnego ich wpływu. Powoduje to, że nie jest osiągana maksymalna
efektywność podejmowanych działań. Wzmocnienie roli Pełnomocnika
Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych jako organu koordynującego
politykę publiczną w obszarze niepełnosprawności posłuży uzyskaniu
efektu synergii.
SYTUACJA KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI
Zgodnie z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych Strategia zwraca
szczególną uwagę na sytuację kobiet z niepełnosprawnościami. Kobiety
z niepełnosprawnościami napotykają na specyficzne, dodatkowe bariery
w pełnym włączeniu w życie publiczne, społeczne, a także zawodowe.
Wskazane aspekty są uwzględnione we wszystkich działaniach Strategii.
Ponadto, tak jak wskazano wcześniej, w ramach Strategii realizowane
będą także działania na rzecz kobiet z niepełnosprawnościami.
Sytuacja kobiet z niepełnosprawnościami w art. 6 Konwencji o prawach
osób niepełnosprawnych została wskazana jako szczególnie trudna
„niepełnosprawne kobiety i dziewczęta są narażone na wieloaspektową
dyskryminację”.
Pozycja
kobiet
z niepełnosprawnościami
jest
przedmiotem
Rezolucji
Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji
kobiet z niepełnosprawnościami (2018/2685(RSP)), w której mowa m.in.,
że
34%
kobiet
dotkniętych
problemami
zdrowotnymi
lub
niepełnosprawnością doświadczyło w swoim życiu przemocy fizycznej lub
seksualnej ze strony partnera, a poziom wynagrodzenia za pracę kobiet
z niepełnosprawnościami
jest
niższy
niż
mężczyzn
z niepełnosprawnościami. W Rezolucji zaznaczono również, że około dwie
trzecie opiekunów osób z niepełnosprawnościami w Europie to kobiety.
Istotne jest również podkreślenie innych problemów, choćby dostępu do
usług
zdrowotnych
w Rezolucji
wymagają
i profilaktyki.
również
Zakresy
w polskiej
73
problemowe
wskazane
rzeczywistości
szczególnej
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
refleksji,
analizy
i wprowadzenia
odpowiednich
rozwiązań
prawnych
i faktycznych.
W przytaczanej Rezolucji wskazano, że wskaźniki zachorowalności na raka
piersi
u kobiet
z niepełnosprawnościami
są
znacznie
wyższe
niż
w przypadku ogólnej populacji kobiet, ze względu na brak dostosowanego
sprzętu do badań przesiewowych i diagnostyki57). Zauważyć należy, że
według raportu NIK z 2019 r. „pacjenci coraz więcej dopłacają do
wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie”, szczególnie dotyczy to
pacjentów korzystających ze środków chłonnych użytkowanych codziennie
– tu za wzrostem limitów miesięcznych nie nastąpił wzrost limitu środków
z NFZ58). Kobiety mają w tym względzie niekorzystną sytuację, bowiem
poniesionego wydatku nie mogą rozliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej
(mężczyźni z niepełnosprawnościami na wydatki dotyczące zaopatrzenia
w środki chłonne taką możliwość mają).
Należy podkreślić, że sytuacja kobiet z niepełnosprawnościami na rynku
pracy jest radykalnie trudniejsza niż kobiet bez niepełnosprawności.
Zgodnie z danymi z Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL)
w 2018
r.59)
współczynnik
aktywności
zawodowej
kobiet
w wieku
produkcyjnym bez niepełnosprawności prawnej wynosił 72,3% podczas
gdy kobiet w tym wieku z prawnie potwierdzoną niepełnosprawnością
jedynie
31,9%.
w przypadku
Podobnie
kobiet
niepełnosprawności
jest
w wieku
prawnej
ze
wskaźnikiem
produkcyjnym
wynosił
69,8%,
zatrudnienia,
bez
podczas
który
potwierdzonej
gdy
u kobiet
z niepełnosprawnością potwierdzoną prawnie wynosił tylko 31,2%. Stopa
57)
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji kobiet
niepełnosprawnych (2018/2685(RSP), str. 4, lit. Y, link
https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-8-2018-0484_PL.html
58)
Źródło internetowe: https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/portfel-pacjenta-w-opalachrosna-doplaty-pacjentow-do-wyrobow-medycznych.html
59)
Dane BAEL GUS; definicje wskaźników podano w przypisach do obszaru priorytetowego
„Praca”.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
bezrobocia
wśród
kobiet
w wieku
produkcyjnym
bez
prawnie
potwierdzonej niepełnosprawności za ten okres osiągnęła 3,3%, podczas
gdy u kobiet z potwierdzoną prawnie niepełnosprawnością wynosiła ona
6,3%.
Pozytywną
tendencją
jest
wyraźna
zmiana
sytuacji
kobiet
z niepełnosprawnościami na rynku pracy, jaka dokonała się w ciągu
ostatnich kilku lat – w kierunku wzrostu aktywności zawodowej kobiet
z niepełnosprawnościami i to zarówno z uwzględnieniem współczynnika
aktywności
zawodowej,
jak
i wskaźnika
zatrudnienia.
Według
WHO
niepełnosprawność występuje częściej wśród kobiet, które są na nią
szczególnie narażone ze względu na dłuższe średnie trwanie życia. Istotne
z perspektywy starzejącego się społeczeństwa polskiego jest to, że coraz
powszechniej kobiety z niepełnosprawnościami w wieku senioralnym są
jedynymi opiekunami swoich członków rodzin z niepełnosprawnością,
w tym dorosłych dzieci (i to zarówno ze znaczną niepełnosprawnością
fizyczną, jak i niepełnosprawnością intelektualną), co sprzyja ich ubóstwu
i marginalizacji. Wynika to m.in. z procesów społecznych (zanikają więzi
rodzinne), emigracji, wyludniania się terenów wiejskich, specyfiki dużych
miast (samotność w wielkich osiedlach). Brakuje systemowych możliwości
całodobowego wsparcia w społeczności lokalnej.
W
Społecznym
o prawach
raporcie
osób
alternatywnym
z realizacji
Konwencji
ONZ
z niepełnosprawnościami
w Polsce
sytuacja
kobiet
oddzielnie
(nie
z niepełnosprawnościami
opisana
została
wszystkie
artykuły Konwencji rozpatrywano w raporcie osobno). Czytamy tam m.in.,
że
„W
obszarze
reprodukcyjnych
opieki
kobiety
zdrowotnej,
również
edukacji
podlegają
seksualnej
i praw
dyskryminacji.
Brakuje
sprofilowanej i dopasowanej do potrzeb kobiet informacji medycznej
dostępnej
m.in.
dla
kobiet
niewidomych
czy
z niepełnosprawnością
intelektualną. Od lat utrzymuje się niski poziom wiedzy o potrzebach
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
kobiet z niepełnosprawnościami – w zależności od ich stopnia i rodzaju
niepełnosprawności – wśród personelu medycznego i pomocniczego”60).
Kwestie ograniczonego dostępu do usług medycznych, w tym profilaktyki,
doświadczają osoby z różnymi niepełnosprawnościami, ale szczególnie
kobiety
(w
tym
kobiety
ze
znaczną
niepełnosprawnością
fizyczną,
niskorosłe, z niepełnosprawnością intelektualną, wzrokową, słuchową).
Szczególność
polega
na
konieczności
korzystania
np.
z badań
ginekologicznych, co przy braku dostosowanych gabinetów (podnośniki,
dodatkowa pomoc fizyczna) lub ich braku w ogóle (obszary wiejskie),
okazuje się rzeczą niemożliwą. Lekarze również nie znają specyficznych
potrzeb kobiet z niepełnosprawnościami (np. z góry uznają, że nie
prowadzą
one
życia
seksualnego).
Stereotypy
dotyczące
kobiet
z niepełnosprawnościami są szczególne dotkliwe w obszarze profilaktyki
(przedmiotowe traktowanie kobiet z niepełnosprawnościami zniechęca je
do badań profilaktycznych).
Ważnym w kontekście realizacji KPON są Rekomendacje dla Polski
Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych61).
W dokumencie tym znajdują się wskazania odnoszące się m.in. do sytuacji
kobiet
z niepełnosprawnościami,
m.in.
„Zapewnienie
aktywnego
zaangażowania w projektowanie nowych przepisów oraz odpowiednich
konsultacji z różnymi organizacjami osób z niepełnosprawnościami, w tym
m.in.
z kobietami,
psychospołeczną
i dziewczęta
dziećmi,
żyjącymi
na
(...)
,
wsi.
z niepełnosprawnościami
osobami
Jednak
miały
z niepełnosprawnością
zalecenie,
aby
„kobiety
dostęp
do
pomocy
w podejmowaniu decyzji życiowych i nie były poddawane sterylizacji bez
ich
pełnej,
swobodnej
i świadomej
zgody”
nie
mają
faktycznego
60)
link do raportu: http://konwencja.org/download/spoleczny-raport-alternatywny-pdf/#,
str. 15–16.
61)
https://www.rpo.gov.pl/pl/content/rekomendacje-dla-polski-komitetu-onz-komitetu-dspraw-osob-z-niepe%C5%82nosprawnosciami
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
odzwierciedlenia w sytuacji prawnej i faktycznej, ponieważ sterylizacja bez
zgody osoby jest w Polsce karalna. W Art. 156. § 1 pkt 1 KK czytamy, że
„Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci pozbawienia
człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia podlega karze
pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3” 62). Jednocześnie istotną
rekomendacją jest wprowadzenie przepisów w celu zapewnienia ochrony
osób
z niepełnosprawnościami
przed
dyskryminacją
we
wszystkich
dziedzinach życia, w tym kompleksowego dochodzenia roszczeń oraz
zakazanie
tzw.
dyskryminacji
krzyżowej
ze
względu
na
niepełnosprawność, płeć, wiek, pochodzenie etniczne, tożsamość płciową
i orientację seksualną.
Kolejną istotną kwestią w odniesieniu do opisywanej szczególnej sytuacji
kobiet
z niepełnosprawnością
z cytowanym
jest
Społecznym
zjawisko
raportem
przemocy.
Zgodnie
(...)
„Kobiety
z niepełnosprawnościami są trzykrotnie bardziej narażone na przemoc
(psychiczną,
fizyczną,
jak
również
ekonomiczną)
niż
kobiety
pełnosprawne. (...). W Polsce brak jest statystyk nt. przemocy wobec
kobiet z niepełnosprawnościami”. Kwestia braku statystyk wynika m.in.
z braku odpowiedniego pola w formularzu niebieskiej karty.
Przemoc
wobec
kobiet,
w tym
kobiet
starszych
i kobiet
z niepełnosprawnościami była przedmiotem opracowania Rzecznika Praw
Obywatelskich z 2013 r.63). W publikacji czytamy m.in., że „zjawisko
przemocy
wobec
kobiet
starszych
i niepełnosprawnych,
szczególnie
narażonych na dyskryminację wielokrotną, jest niedostrzegane, trudne do
wykrycia oraz zbadane w niewielkim tylko obszarze” (str. 5), a art. 16
KPON zobowiązuje państwa-strony Konwencji do podjęcia wszelkich
odpowiednich środków ustawodawczych, administracyjnych i społecznych
62)
http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200001444/O/D20201444.pdf
63)
https://www.brpo.gov.pl/sites/default/files/Biuletyn_Rzecznika_Praw_Obywatelskich_201
3_Nr_7.pdf
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
w celu ochrony osób niepełnosprawnych, zarówno w domu, jak i poza nim,
przed wszelkimi formami wykorzystywania, przemocy i nadużyć, w tym
związanych z płcią. Opracowanie odwołuje się do preambuły Rezolucji PE
z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie sytuacji kobiet niepełnosprawnych
w Unii
Europejskiej
mówiącej,
że
„W
życiu
kobiet
z niepełnosprawnościami przemoc jest nie tylko częstym zjawiskiem, lecz
nierzadko bywa wręcz przyczyną ich niepełnosprawności. Blisko 80%
kobiet
z niepełnosprawnościami
pada
ofiarą
przemocy
psychicznej
i fizycznej. Ponadto kobiety z niepełnosprawnościami są bardziej narażone
na przemoc seksualną niż pozostałe kobiety, są ofiarami dyskryminacji
wielokrotnej (z powodu płci, rasy, wieku i niepełnosprawności) oraz są
bardziej narażone na ubóstwo i wykluczenie społeczne64).
W
raporcie
z badania
ogólnopolskiego
2015
r.
oraz
badania
porównawczego z lat 2009–2015 prof. dr hab. Krzysztofa Korzeniowskiego
i dr hab. Piotra Radkiewicza pt.: Przemoc w rodzinie wobec osób starszych
i niepełnosprawnych (PAN, Instytut Psychologii) czytamy m.in. na str. 6
że: „Przemoc w rodzinie wobec osób starszych i niepełnosprawnych jest
zjawiskiem
znacznie
słabiej
poznanym,
aczkolwiek
także
szeroko
rozpowszechnionym (zob. Cooper i in., 2008, Hardin i in., 2005, Hugues
i in.,
2011).
Na
dodatek
okazuje
się,
że
niepełnosprawność
jest
czynnikiem zwiększającym przemoc w rodzinie wobec osób narażonych na
nią
z innych
powodów.
Stwierdzono
na
przykład,
że
kobiety
niepełnosprawne doznają więcej przemocy niż kobiety sprawne (Hague
i in., 2011). Zaobserwowano również, iż częściej krzywdzone starsze
ofiary przemocy są także niepełnosprawne fizycznie lub umysłowo
(Herzberger, 2002). Zwróćmy uwagę, że oszacowanie rzeczywistych
rozmiarów przemocy wobec osób starszych i niepełnosprawnych napotyka
jeszcze
64)
jedną,
w pewien
sposób
swoistą
barierę.
Osoby
i starsze,
Preambuła lit. i Rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie
sytuacji kobiet niepełnosprawnych w Unii Europejskiej P6_TA(2007)0160.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
i niepełnosprawne są mniej mobilne fizycznie i społecznie, co sprawia, że
mają mniej możliwości ujawniania skierowanych przeciwko nim aktów
przemocy.”.
Jednak – co ciekawe – „wskaźniki obojętności na przemoc wobec osób
niepełnosprawnych były większe wśród mężczyzn niż wśród kobiet” (str.
89).
Biorąc
pod
uwagę
międzynarodowych,
przegląd
wydaje
wybranych
się,
że
publikacji
stwierdzenie
i dokumentów
jednoznacznie,
że
w Polsce przemoc wobec kobiet z niepełnosprawnościami jest zjawiskiem
częstszym
oraz
bardziej
z niepełnosprawnościami,
akceptowalnym
wymaga
niż
przeprowadzenia
wobec
mężczyzn
badań,
a przede
wszystkim umieszczenia w formularzu niebieskiej karty informacji –
pytania o niepełnosprawność w stosunku do osoby doznającej przemocy,
jak i osoby stosującej przemoc.
W
sprawozdaniu
Ministerstwa
Rodziny,
Pracy
i
Polityki
Społecznej
z Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na
lata 2014–2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 r. znajdujemy
informacje, że w 2018 r. funkcjonowało w gminach 2 521 zespołów
interdyscyplinarnych.
Liczba
osób
objętych
pomocą
zespołów
interdyscyplinarnych wyniosła 206 424, w tym 82 110 kobiet (4668
niepełnosprawnych i 10 080 starszych) oraz 72 975 mężczyzn (3259
niepełnosprawnych i 6501 starszych), a także 51 157 dzieci, w tym 1650
niepełnosprawnych65).
i opracowania,
Biorąc
należy
pod
generalnie
uwagę
przytoczone
stwierdzić,
że
dokumenty
sytuacja
kobiet
z niepełnosprawnościami, ich ewentualnej dyskryminacji krzyżowej (ze
względu na niepełnosprawność, wiek i płeć) czy w zakresie równego
dostępu
65)
do
wszystkich
sfer
życia
pozostają
kwestią
wymagającą
https://www.gov.pl/web/rodzina/sprawozdania-z-krajowego-programu-przeciwdzialaniaprzemocy-w-rodzinie
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
pogłębionych badań. Brakuje danych dotyczących oceny poziomu udziału
kobiet
z niepełnosprawnościami
w różnych
sferach
życia,
np.
sfery
rodzinnej (związki formalne i nieformalne, posiadanie dzieci).
W kontekście planowanej deinstytucjonalizacji ważne jest tworzenie
możliwości
wspierania formalnych
i nieformalnych
wspólnot
kobiet
z niepełnosprawnościami, które będąc osobami bez rodzin (samotnymi),
stanowią dla siebie grupę wsparcia. Taką możliwość mogą stanowić
mieszkania wspomagane wtopione w lokalną społeczność, będące jedną
z form wdrażania deinstytucjonalizacji, czy choćby miksy społeczne (miksy
lokatorskie, klastry mieszkaniowe)66).
SYTUACJA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI
W
szczególnej
sytuacji
znajdują
się
rodziny
z dziećmi
z niepełnosprawnościami. Artykuł 7 ust. 1 Konwencji o prawach osób
niepełnosprawnych wskazuje, że „Państwa Strony podejmą wszelkie
niezbędne
środki
w celu
zapewnienia
pełnego
korzystania
przez
niepełnosprawne dzieci ze wszystkich praw człowieka i podstawowych
wolności, na zasadzie równości z innymi dziećmi.”.
Kwestia
również
praw
dzieci
w innych
z niepełnosprawnościami
częściach
Konwencji
została
uwzględniona
o prawach
osób
niepełnosprawnych. Problematyka ta pojawia się w artykułach Konwencji
poruszających
kwestie
związane
ze
świadomością,
wolnością
od
wykorzystywania, przemocy i nadużyć, poszanowania domu i rodziny czy
– co istotne – edukacji, co świadczy o horyzontalnym podejściu Konwencji
do kwestii dzieci z niepełnosprawnościami.
66)
Miks lokatorski – ludzie zamieszkujący jeden budynek mieszkalny, w różnym wieku,
różnej płci, na różnym etapie życia, o różnej sprawności psychofizycznej, różnych
zainteresowaniach i różnych możliwościach finansowych.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Niezwykle istotne zapisy znajdują się w art. 24 poświęconym edukacji.
Zawiera on zobowiązania do np.: niewykluczania osób (w tym dzieci)
z niepełnosprawnościami z powszechnego systemu edukacji ze względu na
niepełnosprawność czy zapewnienia dzieciom z niepełnosprawnościami
dostępu w ich lokalnych społecznościach i wspólnie z rówieśnikami, na
zasadzie równości z innymi dziećmi, do udziału w zabawie, rekreacji
i wypoczynku oraz działalności sportowej, włączając taką działalność
w ramy systemu szkolnego.
Artykuł
ten
zobowiązuje
również
do
zapewnienia
edukacji
dzieci
z niepełnosprawnościami od najwcześniejszego etapu, w szczególności
dzieci
niewidomych,
głuchych
lub
głuchoniewidomych
w najodpowiedniejszych językach i przy pomocy zindywidualizowanych
sposobów
i środków
komunikacji,
rodzaju
niepełnosprawności,
najodpowiedniejszych
jak
również
dla
danego
w środowisku,
które
maksymalizuje rozwój edukacyjny i społeczny.
W kontekście tych zapisów Konwencji niezwykle ważne jest prowadzenie
zajęć
zapewniających
rozwój
funkcjonalny
związany
z rodzajem
niepełnosprawności, np.
–
orientację
przestrzenną dla dzieci
z niepełnosprawnością narządu
wzroku,
– umiejętność funkcjonowania dziecka poruszającego się na wózku
w sposób zapewniający mu maksymalne bezpieczeństwo i samodzielność,
samoobsługę,
– naukę alternatywnych i wspomagających metod komunikacji (AAC) dla
dzieci tego wymagających (przykład niezastosowania tego rodzaju metod
przedstawiono w filmie „Jak motyl”67)).
67)
https://vod.tvp.pl/video/jak-motyl,jak-motyl,4288355
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
W procesie edukacji wszechstronne podejście do rozwoju funkcjonalnego
– z wykorzystaniem potencjału każdego dziecka i wiedzy o możliwych
w danym
rodzaju
niepełnosprawności
i na
danym
etapie
rozwoju
możliwości usamodzielniania – jest niezwykle istotna. Im wcześniej
dziecko nauczy się sposobów funkcjonowania w życiu codziennym ze
swoją niepełnosprawnością, tym lepiej będzie przechodziło przez kolejne
procesy edukacji i aktywizacji zawodowej, jak również znalezienia swojego
miejsca w społeczeństwie (w tym założenia rodziny, posiadania dzieci,
podejmowania różnych ról zawodowych i społecznych). Niezwykle istotna
jest kwestia wsparcia rodziny w zakresie instruowania, co dane dziecko
może
i powinno
wykonywać
samodzielnie,
jak
również
poszerzania
świadomości związanej z wpływem nadopiekuńczości na funkcjonowanie
dziecka w późniejszych okresach rozwoju. Niezastąpiona jest tu rola
organizacji pozarządowych, które wspierają dzieci, jak również ich
rodziny.
Podkreślenia
wymaga
też
rola
PFRON
w dofinansowaniu
projektów tych organizacji.
Nauczenie
radzenia
niepełnosprawnością,
sobie
można
z niepełnosprawnością,
wprowadzać
od
jak
zarządzania
najwcześniejszego
okresu rozwoju dziecka – na tyle, na ile pozwala rodzaj, poziom
niepełnosprawności i indywidualny potencjał, który każde dziecko posiada.
Bardzo dużym wsparciem jest tutaj rozwój nowoczesnych technologii
wspierających
funkcjonowanie
niepełnosprawności.
Warunkiem
osób
z różnymi
korzystania
rodzajami
z rozwijających
się
technologii jest dostęp do tych technologii i świadomość możliwości ich
wykorzystania przez same osoby/dzieci z niepełnosprawnościami, jak i ich
rodziny/opiekunów.
Dla
pełnego
urzeczywistnienia
praw
dzieci
i młodzieży
z niepełnosprawnościami konieczne jest również zintensyfikowanie działań
mających na celu podnoszenie jakości edukacji włączającej na wszystkich
etapach
kształcenia,
zgodnie
z art.
24
Konwencji
o prawach
osób
niepełnosprawnych. Edukacja włączająca o wysokiej jakości to zarówno
zapewnienie możliwości wspólnej nauki uczniów z niepełnosprawnościami
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
z ich rówieśnikami w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych (odsetek
ten rośnie w Polsce w ostatnich latach), ale również taka organizacja
kształcenia, która zapewnia uczestnictwo i włączenie społeczne oraz
postępy i rozwijanie indywidualnego potencjału każdego ucznia.
Niezwykle istotne jest także zobowiązanie państwa do zapewnienia usług
zdrowotnych, które są potrzebne
dzieciom
z niepełnosprawnościami,
uwzględniających rodzaj i poziom niepełnosprawności, z dostępem do
nowoczesnych technik diagnozowania, leczenia, czy rehabilitacji, w tym
wczesnej interwencji, a także usług mających na celu ograniczenie
i zapobieganie
postępowi niepełnosprawności,
jeżeli rodzaj jednostki
chorobowej na to pozwala.
Ważne jest, by wypracowane przez różne środowiska, różne państwa,
dobre praktyki czy postęp technologiczny wspomagający samodzielność
były
udostępniane
dostępności,
–
w tym
zarówno
cenowej.
w zakresie
Patrząc
na
wiedzy,
jak
i faktycznej
przykład
innych
państw,
zwłaszcza państw członkowskich Unii Europejskiej, należy rozważyć
wprowadzenie
w Polsce
sprawdzonych
rozwiązań
polegających
na
wypożyczaniu/najmie/ współdzieleniu (jeśli to możliwe) specjalistycznego
oraz
zindywidualizowanego
sprzętu,
jak
ponownego
wykorzystania,
po
użytkownika,
czy
polityki
wdrażaniu
również
dostosowaniu
państwa
do
możliwości
potrzeb
dotyczącej
jego
nowego
recyclingu
i utylizacji wyeksploatowanego sprzętu.
Jednym z problemów dotyczących ciągłości wsparcia w poszczególnych
systemach – od edukacji do zatrudnienia bądź kontynuacji terapii, tak by
nie następował regres rozwoju uzyskanego na etapie edukacji, jest
spójność systemów zarówno na etapie diagnozy osoby, jak również
konsekwencji widzenia jej potrzeb i możliwości w różnych systemach.
System
diagnozy
potrzeb
osoby
z niepełnosprawnością
jest
inny
w systemie edukacji i systemie orzekania o niepełnosprawności. Ta sama
osoba jest inaczej określana, a zakres wsparcia w różnych systemach jest
często niespójny i mało elastyczny na zmieniające się potrzeby. Wskazuje
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
to na potrzebę przyjęcia wspólnego podejścia i koordynacji zarówno
działań diagnostycznych, jak i post-diagnostycznych, tak by dawały pełny
obraz
potrzeb
osoby
z niepełnosprawnością
oraz
wskazywały,
jakie
działania należy podjąć w środowisku, aby usunąć lub zminimalizować
bariery jej otoczenia. Część osób z niepełnosprawnościami potrzebuje
intensywnej pomocy w trakcie całego życia, a z wiekiem ten zakres ulega
zwiększaniu z uwagi na postęp choroby, który skorelowany jest ze
starzeniem się organizmu.
Pewnego rodzaju odpowiedzią na możliwość uzyskiwania wsparcia po
okresie korzystania z systemu edukacji jest program PFRON pod nazwą
„Rehabilitacja 25 plus”. Celem pilotażu tego programu jest zebranie
doświadczeń
służących
wypracowaniu
absolwentom
różnego
rodzaju
rozwiązań
placówek
zapewniających
ciągłość
oddziaływań
terapeutycznych w zakresie utrzymania samodzielności i niezależności
w życiu społecznym, a także w zakresie dotyczącym ich aktywności
zawodowej.
Zamierzeniem
programu
będących
absolwentami
tych
jest
objęcie
placówek
wsparciem
osób
z niepełnosprawnością
intelektualną (w stopniu głębokim i umiarkowanym), którzy nie są
zatrudnieni i nie są objęci rehabilitacją społeczną w placówkach dziennej
aktywności (np. środowiskowych domach samopomocy czy warsztatach
terapii zajęciowej). Program jest pomostem dla osób, które po ukończeniu
edukacji, z różnych przyczyn, nie znalazły miejsca kontynuacji i rozwoju
aktywności, i daje tym osobom lub ich opiekunom prawnym czas na
znalezienie placówki, w której mogłyby uzyskać docelowe wsparcie.
Adresatem
programu
są
podmioty
prowadzące
ORW
(ośrodki
rewalidacyjno-wychowawcze), SPdP (szkoły specjalne przysposabiające do
pracy) oraz inne placówki edukacyjne.
Kwestia nakierowania szczególnej uwagi państwa na wsparcie rodzin
z osobą/dzieckiem z niepełnosprawnością podkreślona została również
w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Wskazano w niej, że
rodziny z osobą/dzieckiem z niepełnosprawnością cechuje niska aktywność
zawodowa i społeczna rodziców/opiekunów oraz wysokie ryzyko ubóstwa
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
ekonomicznego. Niepełnosprawność wpływa na wiele obszarów życia
rodziny, tj. na jej sytuację materialną, społeczną czy też zdrowotną.
Poszczególne programy i rozwiązania systemowe mające na celu wsparcie
rodzin,
jak
również
umożliwienie
niezależnego
życia
osób
z niepełnosprawnościami, zgodnie z ich indywidualnym potencjałem, są
ciągle
niewystarczające.
Konieczne
jest,
by
w większym
zakresie
uwzględniały różnice wynikające z możliwości dostępnych w miejscu życia
OzN i jej rodziny. Wsparcie musi być adresowane proporcjonalnie do tej
sytuacji.
Konwencja
wskazuje
wspierania
więzi
również
rodzicielskich,
z niepełnosprawnościami,
Zgodnie
z artykułem
zobowiązania
jak
23
tak
Państw-Stron
w zakresie
w kontekście
dzieci
i rodziców
z niepełnosprawnościami.
4
o prawach
ust.
Konwencji
osób
niepełnosprawnych „(…) W żadnym przypadku nie można odłączać dziecka
od rodziców z powodu jego niepełnosprawności lub niepełnosprawności
jednego lub obojga rodziców”. Zgodnie z ww. zobowiązaniem, zadaniem
państwa jest wspieranie więzi rodzinnych, zarówno w sytuacji, gdy
niepełnosprawność dotyczy dziecka, jak i sytuacji, gdy dotyczy rodzica.
Państwo powinno wspierać rodziców z niepełnosprawnością w tworzeniu
rodzin zastępczych oraz adopcji.
W szczególnej sytuacji są dzieci z niepełnosprawnościami przebywające
w pieczy zastępczej.
W obecnych unormowaniach prawnych, zgodnie z ustawą dnia 9 czerwca
2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, dziecko
z niepełnosprawnością umieszczone w pieczy zastępczej ma stworzone
odpowiednie warunki opieki i wychowania zarówno w pieczy rodzinnej, jak
i instytucjonalnej. Specjalnie dla dzieci z niepełnosprawnością w systemie
funkcjonują rodziny zastępcze specjalistyczne, które w ramach procesu
szkoleń i kwalifikacji przygotowywane są do pełnienia takiej funkcji.
Wsparciem dla takich rodzin jest organizator rodzinnej pieczy zastępczej
wraz z koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, którzy winni nie tylko
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
osobiście wesprzeć taką rodzinę, ale także pomóc w zorganizowaniu
dostępu do sytemu instytucji i specjalistów, w tym rehabilitacji, leczenia
oraz oświaty.
Dzieci z niepełnosprawnościami umieszczane są przez sąd również, zwykle
ze względów medycznych, w placówkach opiekuńczo-wychowawczych lub
też instytucjach podległych resortowi zdrowia (np. zakłady opiekuńczo-lecznicze). Zgodnie z ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy
zastępczej samorządy szczebla powiatowego mogą tworzyć i prowadzić
placówki specjalistyczno-terapeutyczne, które winny sprawować opiekę
nad dzieckiem o indywidualnych potrzebach, w szczególności
legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności;
albo
orzeczeniem
o umiarkowanym
lub
znacznym
stopniu
niepełnosprawności (dziecko powyżej 16 roku życia);
wymagającym
stosowania
specjalnych
metod
wychowawczych
opóźnień
rozwojowych
i specjalistycznej terapii;
wymagającym
wyrównywania
i edukacyjnych.
Ponadto samorząd województwa może prowadzić wysokospecjalistyczne
placówki
regionalną
placówkę
opiekuńczo-terapeutyczną
oraz
interwencyjny ośrodek preadopcyjny. W pierwszej umieszczane są dzieci
w wieku od 0 do 18 lat, wymagające szczególnej opieki, które ze względu
na
stan
zdrowia
wymagający
stosowania
specjalistycznej
opieki
i rehabilitacji nie mogą zostać umieszczone w rodzinnej pieczy zastępczej
lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a w drugiej dzieci do 1. roku
życia, które wymagają specjalistycznej opieki i w okresie oczekiwania na
przysposobienie
nie
mogą
zostać
zastępczej.
86
umieszczone
w rodzinnej
pieczy
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Na
koniec
2018
r.
w pieczy
zastępczej
przebywało
8673
dzieci
z orzeczeniem o niepełnosprawności, co stanowi 11,99% wszystkich dzieci
przebywających w pieczy zastępczej; 6491 dzieci przebywało w rodzinnej
pieczy zastępczej, a 2182 dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej68).
Dla porównania na koniec 2019 r. w pieczy zastępczej przebywało 8480
dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności, co stanowi 11,7% wszystkich
dzieci przebywających w pieczy zastępczej; 6400 dzieci przebywało
w rodzinnej pieczy zastępczej (o 91 mniej niż na koniec 2018 r.), a 2080
dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej (o 102 mniej niż na koniec
2018 r.)69).
Największy odsetek dzieci z niepełnosprawnością na koniec 2018 r.
znajdował się w grupie dzieci w wieku 7–13 lat (13,46%), najmniejszy
natomiast w grupie dzieci poniżej 1. roku życia (5,3%).
Na koniec 2019 r. sytuacja jest podobna – największy odsetek dzieci
z niepełnosprawnością znajdował się w grupie dzieci w wieku 7–13 lat
(13,27%), najmniejszy znacznie mniej niż w grupie dzieci poniżej 1. roku
życia (2,78%).
Wśród
przyczyn
lekarskich
niepełnosprawności
w latach
2018
i 2019
wymienianych
największą
w orzeczeniach
grupę
stanowią
niepełnosprawność intelektualna (18%), zaburzenia psychiczne (15%)
i choroby neurologiczne (13%). Ponadto w ramach zbierania danych
statystycznych
zastępczej,
dotyczących
ze
względu
liczby
dzieci
przebywających
na
przyczynę
wydania
w pieczy
orzeczenia
o niepełnosprawności, zgromadzono dane o liczbie dzieci ze Spektrum
68)
Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2018 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.
o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1111, z późn.
zm.), str. 41–44.
69)
Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2018 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.
o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Płodowych Zaburzeń Alkoholowych (FASD). Bardzo często zdarza się, iż
dla takich dzieci nie jest sporządzona diagnoza lub to spektrum zaburzeń
kwalifikowane jest do innych przyczyn niepełnosprawności.
Szczególnego
podkreślenia
w kontekście
Strategii
na
rzecz
Osób
z Niepełnosprawnościami na lata 2021–2030 wymaga sytuacja dzieci ze
Spektrum Płodowych Zaburzeń Alkoholowych (FASD). Dzieci te, z uwagi
na brak tego zespołu chorobowego w przyczynach niepełnosprawności,
niejednokrotnie
są
pozostawione
bez
fachowej
pomocy,
a rodzice
zastępczy czy adopcyjni zbyt późno mają szansę na skuteczną pomoc
swoim podopiecznym.
Dzieci
z pieczy
zastępczej
w przypadku
unormowania
ich
sytuacji
opiekuńczo-wychowawczej mogą być kierowane do adopcji. Wśród dzieci
przysposobionych
w 2018
r.
106
dzieci
posiadało
orzeczenie
o niepełnosprawności, z czego 95 zostało przysposobionych w adopcji
krajowej,
a 11
przysposobionych
dzieci
w 2019
w adopcji
r.
120
zagranicznej.
dzieci
Wśród
posiadało
dzieci
orzeczenie
o niepełnosprawności, z czego 110 zostało przysposobionych w adopcji
krajowej, a 10 dzieci w adopcji zagranicznej.
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
Wykres 19. Liczba dzieci
adoptowanych w 2019 r.
z
orzeczeniem
o
niepełnosprawności
Liczba dzieci adoptowanych, które posiadały o
orzeczenie o niepełnosprawności
50
47
45
39
40
35
30
25
20
15
15
10
10
7
5
0
poniżej 1
roku
od 1 roku
do 3 lat
4-6 lat
7-9 lat
10-13 lat
1
1
14-15 lat
16-17 lat
Źródło: Opracowanie MRiPS na Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2019
ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.
Liczba
dzieci
z orzeczoną
niepełnosprawnością,
które
zostały
przysposobione w ostatnich latach, oscyluje na zbliżonym poziomie.
W 2016
r.
przysposobiono
105
dzieci
z niepełnosprawnością,
zaś
w 2017 r. – 98 dzieci. W świetle spadku ogólnej liczby adopcji, adopcja
dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności utrzymuje się na stałym niskim
poziomie – tj. ok. 1,2% liczby tych dzieci w pieczy zastępczej.
Można uznać, że wyżej wymienione działania wpisują się w politykę
państwa w zakresie wspierania rodziny i dzieci z niepełnosprawnościami,
jednakże
w związku
ze
specyfiką
niepełnosprawności
i możliwymi
barierami potrzebne jest szczególne podejście, uwzględniające rodzaj
niepełnosprawności.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
WNIOSKI
Zakres wyzwań, jakie stoją wobec polityki społecznej, aby odpowiadała na
potrzeby
osób
z niepełnosprawnościami,
jest
bardzo
szeroki.
Bez
wątpienia obecnie istnieje w nim szereg mechanizmów ustawowych, jak
i innego rodzaju działań, które są systematycznie rozwijane i wzbogacane.
Jednakże
niezbędne
jest
wprowadzenie
większej
koordynacji
oraz
wyraźniejsze określenie celów polityki państwa w tym obszarze.
Zgodnie z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych nadrzędnym
celem
musi
być
zapewnienie
osobom
z niepełnosprawnościami
niezależnego życia oraz możliwości udziału we wszystkich aspektach życia
społecznego
na
zasadzie
przeformułowania
publicznych,
wielu
równości
z innymi
instrumentów
skutkującego
odejściem
osobami.
prawnych,
od
Wymaga
działań
to
i instytucji
medyczno-charytatywnego
modelu pojmowania niepełnosprawności na rzecz poszanowania pełnej
podmiotowości osób z niepełnosprawnościami.
Trzeba zauważyć nierównomierność rozwoju działań państwa w różnych
obszarach wsparcia osób z niepełnosprawnościami. O ile na przykład
w edukacji
i pracy
systemowym
wprowadzono
(jednak
szereg
wymagających
instrumentów
jeszcze
o charakterze
udoskonalenia
lub
zastąpienia innymi), o tyle w kwestii niezależnego życia najważniejsze
instrumenty mają jedynie charakter fragmentaryczny i wdraża się je na
zasadzie realizacji projektów. Prowadzenie tego typu działań w ramach
projektów oznacza ich ograniczenie w czasie oraz sprawia, że osoba
z niepełnosprawnością po zakończeniu projektu nie może dalej korzystać
z danej formy wsparcia, chociaż ciągle go bardzo potrzebuje. Kolejnym
minusem systemu projektowego jest nierównomierny dostęp do wsparcia
w różnych regionach Polski. Przy czym niezależnie od części kraju zawsze
łatwiej uzyskać pomoc w dużych miastach niż w miejscowościach średniej
wielkości czy małych, a zwłaszcza na wsi.
Bardzo
duży
problem
stanowi
nieprzeprowadzenie
procesu
deinstytucjonalizacji, czyli odejścia od opieki instytucjonalnej do wsparcia
Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami
na poziomie społeczności lokalnych. Wiele osób z niepełnosprawnościami
jest zmuszanych do przebywania w instytucjach opiekuńczych, w których
są narażone na znaczne ograniczanie swoich praw.
Istotnym
wyzwaniem
wsparcia
osób
jest
poprawa
funkcjonowania
z niepełnosprawnościami
instrumentów
w aktywności
zawodowej,
szczególnie odnoszących się do osób z największymi potrzebami w tym
zakresie. Przede wszystkim należy tu wskazać konieczność systemowego
wprowadzenia
zatrudnienia
wspomaganego
oraz
głębokiej
reformy
funkcjonowania warsztatów terapii zajęciowej.
Istotnym sukcesem jest wprowadzenie rządowego programu Dostępność
Plus wyznaczającego klarowną i ambitną drogę działań w tym zakresie.
Program
ten
rozumie
dostępność
bardzo
szeroko,
ponieważ
jest
skierowany nie tylko do osób z niepełnosprawnościami, lecz także do
wszystkich innych grup osób ze szczególnymi potrzebami. Należy jednak
podejmować
dalsze
działania
zmierzające
do
budowy
środowiska
przyjaznego wszystkim.
Nowej
polityki
zbudować
państwa
bez
dotyczącej
przyjęcia
niepełnosprawności
nowego
systemu
nie
da
się
orzecznictwa
o niepełnosprawności. Po pierwsze, należy ujednolicić systemy orzekania
do różnych celów, po drugie, konieczna jest rezygnacja ze sposobu
orzekania od strony negatywnej – „niezdolność do pracy”, „niezdolność do
samodzielnej egzystencji” – na rzecz wskazywania rodzaju i zakresu
wsparcia, jakiego dana osoba potrzebuje.
Osoby z niepełnosprawnościami stanowią jedną z tych grup społecznych,
której zagraża wykluczenie społeczne, zawodowe czy edukacyjne. Co
więcej, ich stopień zintegrowania społecznego i sytuacja ekonomiczno-zawodowa są bardzo często od nich mało zależne, gdyż są one
bezpośrednio powiązane ze stanem zdrowia. Działania państwa na rzecz
osób
z niepełnosprawnościami
wymagają
zatem
kompleksowego
i skoordynowanego podejścia, które przełamie dotychczasowe stereotypy
i pozwoli na budowanie nowej, bardziej korzystnej świadomości zjawiska
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
niepełnosprawności w społeczeństwie. Wobec powyższego Strategia na
rzecz Osób z Niepełnosprawnościami stanowi narzędzie do wprowadzenia
horyzontalnej polityki wobec osób z niepełnosprawnościami, wynikającej
z diagnozy ich sytuacji i potrzeb.
Wizja i cel Strategii
WIZJA, CEL I OBSZARY WSPARCIA
Nowa wizja polityki państwa, budowana zgodnie z modelem opartym na
prawach człowieka, zakłada skoordynowane, kompleksowe wsparcie,
dostosowane do indywidualnych potrzeb, wykraczające poza sektorowość
polityk
publicznych.
elastycznego
Zastosowanie
podejścia
wymaga
horyzontalnego
i jednocześnie
wypracowania
odpowiedniego
fundamentu dla funkcjonujących obecnie instrumentów, jak i nowych
działań. Zostanie
on utworzony przez realizację działań zawartych
w następujących priorytetach
-
NIEZALEŻNE ŻYCIE
-
DOSTĘPNOŚĆ
-
EDUKACJA
-
PRACA
-
WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA
-
ZDROWIE
-
BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI
-
KOORDYNACJA
Zdefiniowana wyżej lista priorytetów i wynikających z nich działań pozwoli
na realizację celów zawartych w niniejszej Strategii oraz na dalszy rozwój
polityki społecznej wobec osób z niepełnosprawnościami w kolejnych
latach.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Schemat 3. Cel główny, wskaźnik realizacji
Celem głównym Strategii jest włączenie społeczne
i zawodowe osób z niepełnosprawnościami
wskaźnik
realizacji
Współczynnik aktywności zawodowej osób
niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym
Wartość docelowa
Wartość bazowa
2018
2030
28,3%
45%
Zakładany jest stopniowy wzrost wskaźnika, jakim jest współczynnik
aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych, przy czym znaczny
wzrost planowany jest w okresie w pełni efektywnej realizacji Strategii, tj.
od 2023 r. do 2030 r.70).
Działania zaprojektowane aktualnie będą cyklicznie aktualizowane, tak aby
można było podejmować określone czynności w zależności od poziomu
wykonania założonych celów i określonych realiów nowej rzeczywistości.
70)
Źródło: Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności (dane średnioroczne), GUS.
Priorytety i działania
PRIORYTETY
Realizacja celu głównego Strategii będzie możliwa dzięki wyznaczeniu
kierunków polityki państwa w poszczególnych obszarach priorytetowych.
Ich odzwierciedleniem są cele szczegółowe przewidziane do osiągnięcia
w wyniku wdrażania działań zaplanowanych w Strategii. Zostały one
przygotowane w taki sposób, aby działania zmierzające do poprawy
jakości
życia
osób
z niepełnosprawnościami
i ich
rodzin
stopniowo
tworzyły jednocześnie spójną i kompleksową politykę ukierunkowaną na
zapewnienie realizacji pełni praw osób z niepełnosprawnościami zgodnie
z Konwencją, w tym prawa do pracy, edukacji, uczestnictwa w życiu
społecznym i rodzinnym.
Priorytet I. NIEZALEŻNE ŻYCIE
Zgodnie z art. 3 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych jedną z jej
podstawowych zasad jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami
pełnego i skutecznego udziału w społeczeństwie i włączenia społecznego.
Zasada ta jest rozwijana przez kolejne przepisy Konwencji.
Art. 12 Konwencji nakłada obowiązek zagwarantowania, że wszelkie środki
związane
z korzystaniem
ze
zdolności
prawnej
obejmować
będą
odpowiednie i skuteczne zabezpieczenia w celu zapobiegania nadużyciom,
zgodnie z międzynarodowym prawem praw człowieka.
Art.
19
Konwencji
gwarantuje
prawo
wszystkich
osób
z niepełnosprawnościami do życia w społeczności lokalnej, wraz z prawem
dokonywania takich samych wyborów, na równi z innymi osobami, w tym
możliwość wyboru miejsca zamieszkania i podjęcia decyzji co do tego,
gdzie i z kim będą mieszkać, a także, że nie będą zobowiązywane do
mieszkania w szczególnych warunkach. Artykuł ten zobowiązuje również
państwa-strony do podjęcia efektywnych i odpowiednich środków w celu
ułatwienia pełnego korzystania przez osoby z niepełnosprawnościami
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
z tego prawa oraz ich pełnego włączenia i pełnego udziału w życiu
społeczności lokalnych.
Z kolei w art. 23 Konwencji przewidziano likwidację dyskryminacji osób
z niepełnosprawnościami
we
wszystkich
sprawach
dotyczących
małżeństwa, rodziny, rodzicielstwa i związków.
Natomiast art. 29 Konwencji nakłada obowiązek zapewnienia możliwości
pełnego
funkcjonowania
osób
z niepełnosprawnościami
w życiu
publicznym i społecznym.
Priorytet Niezależne życie obejmuje zatem szereg obszarów w życia
społecznego i ma na celu zapewnienie realizacji tego fundamentalnego dla
osób z niepełnosprawnościami prawa. Wymaga to wdrożenia wielu zmian
w polskim prawie, obejmujących m.in. Kodeks cywilny i Kodeks rodzinny
i opiekuńczy.
Niezbędne
jest
przeprowadzanie
procesu
deinstytucjonalizacji, czyli przejścia od opieki instytucjonalnej do wsparcia
w społeczności lokalnej. Konieczne jest do tego stworzenie systemu usług
środowiskowych takich, jak asystencja osobista i opieka wytchnieniowa.
Schemat 4. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu I. Niezależne Życie.
Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością*
Wartość bazowa (2018): 0 osób
Wartość docelowa (2030): 40 tysięcy osób
*Liczba osób z niepełnosprawnościami korzystająca stale z systemowej usługi asystenta
osobistego osoby z niepełnosprawnością.
Priorytety i działania
DZIAŁANIA
I. 1. Zapewnienie
możliwości
samostanowienia
i wypowiadania się we własnym imieniu
I. 1.1.
Zapewnienie aktywnego i pełnego udziału osób
z niepełnosprawnościami w procesach tworzenia oraz
wdrażania aktów prawnych i polityk publicznych
Działanie
zakłada,
że
osoby
z niepełnosprawnościami
będą
ściśle
konsultowane i aktywnie włączane w procesy tworzenia i wdrażania aktów
prawnych i polityk publicznych oraz w inne procesy podejmowania decyzji
w zakresie spraw dotyczących tej grupy osób. Wymagania te dotyczą
wszystkich organów administracji publicznej, od szczebla krajowego, przez
regionalny, aż do szczebla lokalnego.
Zapewnienie aktywnego włączenia w procesy tworzenia i wdrażania aktów
prawnych i polityk publicznych wymaga wdrożenia regulacji nakładających
obowiązek prezentowania niezbędnych informacji w sposób dostępny dla
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami,
w tym
w polskim
języku
migowym, tekście łatwym do czytania i w formach dostępnych dla osób
niewidomych,
słabowidzących
i głuchoniewidomych,
w zgodzie
71)
z najbardziej aktualnymi wytycznymi WCAG
.
W toku działania zostanie przeprowadzona analiza oraz wypracowane
zostaną rekomendacje w zakresie możliwych zmian prawnych i wdrożenia
instrumentów pozaprawnych wspierających realizację ww. zobowiązań
przez administrację publiczną.
Działanie to ma charakter horyzontalny, tak dla polityk publicznych
w Polsce,
jak
i wdrażania
z Niepełnosprawnościami.
71)
Strategii
Właściwa
realizacja
na
rzecz
Osób
niniejszego
działania
Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
wymaga, aby każde z działań zawartych w Strategii zapewniało ścisłą
konsultację i aktywne włączanie osób z niepełnosprawnościami w procesy
tworzenia i wdrażania aktów prawnych i polityk publicznych oraz w inne
procesy podejmowania decyzji w toku realizacji danego działania.
Należy podkreślić, że projektowanie działań i aktów prawnych z udziałem
osób
z niepełnosprawnościami
zapewnienie
większej
od
samego
adekwatności
do
początku
potrzeb
tej
pozwala
grupy,
na
w tym
uniknięcia ryzyka sytuacji pomijania poszczególnych grup osób.
Działanie
zakłada
również
niepełnosprawnościami,
w tym
umożliwienie
na
obszarach
osobom
z różnymi
wiejskich,
zwiększania
kompetencji i umiejętności w zakresie procesów tworzenia prawa i polityk
publicznych oraz aktywnego w nich udziału, w tym mainstreaming praw
kobiet
i dziewcząt
z niepełnosprawnościami
w programach
na
równości płci i niepełnosprawności.
Zapewnienie
aktywnego
i pełnego
udziału
osób
z niepełnosprawnościami w procesach tworzenia oraz
wdrażania aktów prawnych i polityk publicznych
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
RPO,
współpracujące
jednostki samorządu terytorialnego,
administracja
społeczne
rady
rządowa,
ds.
osób
z niepełnosprawnościami,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet
Budżet
państwa,
jednostek
terytorialnego
98
PFRON,
EFS,
samorządu
rzecz
Priorytety i działania
I. 1.2.
Wspieranie możliwości samostanowienia oraz self-
adwokatury osób z różnymi niepełnosprawnościami
Działanie
zakłada
taką
modyfikację
polityki
państwa
w obszarze
niepełnosprawności, w wyniku której jednym z jej podstawowych celów
będzie
zapewnienie
osobom
z niepełnosprawnościami
możliwości
samostanowienia i wypowiadania się we własnym imieniu.
Działanie
przewiduje
promowanie
wypowiadania
się
osób
z niepełnosprawnościami w swoim imieniu, zarówno indywidualnie, jak i w
ramach organizacji osób z niepełnosprawnościami72).
Działanie zakłada również zniesienie barier prawnych i organizacyjnych
w zakresie
możliwości
intelektualną,
osób
zrzeszania
z problemami
się
osób
zdrowia
z niepełnosprawnością
psychicznego
oraz
osób
w spektrum autyzmu.
Instytucje publiczne na różnych szczeblach będą prowadzić działania
mające na celu zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami możliwości
samostanowienia.
publicznych
naruszających
samostanowienia.
rozwoju
Jednocześnie
Istotnym
ruchu
dokonany
prawo
osób
elementem
zostanie
przegląd
działań
z niepełnosprawnościami
działania
self-adwokatury,
będzie
do
wspieranie
w szczególności
osób
z niepełnosprawnością intelektualną, osób w spektrum autyzmu, osób
z problemami
zdrowia
psychicznego,
osób
głuchych,
osób
głuchoniewidomych oraz osób korzystających z AAC.
Szczególnie
istotnym
zadaniem
jest
wspieranie
i budowanie
samoświadomości, samoakceptacji i niezależności u dzieci i młodzieży
z niepełnosprawnościami, tak aby odpowiednio rozwijać kompetencje do
72)
Organizacji zarządzanych przez osoby z niepełnosprawnościami lub rodziców lub osoby
wspierające osób z niepełnosprawnościami niemogących samodzielnie się reprezentować,
zgodnie z Komentarzem Generalnym nr 7 Komitetu ONZ ds. Praw Osób
Niepełnosprawnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
samostanowienia,
wypowiadania
się
we
własnym
imieniu
oraz
przygotować do aktywności w życiu publicznym i angażowania się w ruchy
self-adwokatury na miarę swoich możliwości.
Wspieranie możliwości samostanowienia oraz selfadwokatury osób z różnymi niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MRiPS/PRT, RPO, PFRON, jednostki
współpracujące
samorządu
terytorialnego,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet
państwa,
Budżet
PFRON,
jednostek
EFS,
samorządu
terytorialnego
I. 2. Zapewnienie
możliwości
osobom
pełnego
z niepełnosprawnościami
udziału
w życiu
społecznym,
publicznym i politycznym
I. 2.1. Zapewnienie możliwości pełnego udziału czynnego
i biernego w wyborach i referendach osobom z różnymi
rodzajami niepełnosprawności
Działanie przewiduje szereg zmian potrzebnych do pełnego udziału osób
z niepełnosprawnościami
w wyborach
w szczególności
z niepełnosprawnością
osób
oraz
referendach,
w tym
intelektualną,
osób
z problemami zdrowia psychicznego oraz osób w spektrum autyzmu.
Działanie zakłada modyfikacje regulacji prawa wyborczego wynikające
z Działania
I.2.2
w zakresie
uzyskania
czynnego
i biernego
prawa
wyborczego.
Elementem działania jest również przeprowadzenie zmian w procesie
wyborczym i referendalnym zwiększających możliwość samodzielnego
Priorytety i działania
i tajnego
oddania
głosu
przez
osoby
z niepełnosprawnościami,
w szczególności z niepełnosprawnością ruchową i osób niewidomych oraz
umożliwiających
samodzielne
i tajne
oddanie
głosu
przez
osoby
z niepełnosprawnością manualną lub niepełnosprawnościami sprzężonymi.
Zapewnienie realnego dostępu do wyborów i referendów wymaga także
wprowadzenia
regulacji
nakładających
obowiązek
prezentowania
informacji o wyborach oraz informacji i programów komitetów wyborczych
w sposób dostępny dla osób z różnymi niepełnosprawnościami, w tym
w polskim języku migowym, tekście łatwym do czytania i w formach
dostępnych dla osób niewidomych i słabowidzących.
Obecnie w polskim prawie istnieje obowiązek dostępności dla osób
z niepełnosprawnościami co najmniej 50% lokali wyborczych w każdej
gminie. Zakłada się wprowadzenie dalszego stopniowego zwiększania
liczby lokali wyborczych dostępnych dla osób z niepełnosprawnościami,
jak
również
stworzenie
i skutecznego
efektywnego
mechanizmu
monitorowania realizacji tego obowiązku przez poszczególne gminy.
Przewiduje
się
zmianę
przepisów
Kodeksu
wyborczego
w zakresie
możliwości sprawowania funkcji wójta (burmistrza, prezydenta miasta)
przez osobę z orzeczeniem o niezdolności do pracy. W wyniku zmian
osoba
z takim
lub
podobnym
(w
wyniku
reformy
orzecznictwa)
orzeczeniem będzie mogła być wybierana oraz pełnić funkcję wójta
(burmistrza, prezydenta miasta).
Zapewnienie możliwości udziału czynnego i biernego
w wyborach
i referendach
osobom
z różnymi
rodzajami niepełnosprawności
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MSWiA
Podmioty
MSPR,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, Budżet jednostek
PKW,
samorządy
gminne,
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
samorządu terytorialnego
I. 2.2. Zastąpienie
instytucji
ubezwłasnowolnienia
modelem wspieranego podejmowania decyzji
Działanie zakłada wprowadzenie w miejsce instytucji ubezwłasnowolnienia
modelu wspieranego podejmowania decyzji, zapewniającego każdej osobie
możliwość podejmowania decyzji we własnych sprawach w maksymalnie
możliwym zakresie. W sytuacjach, kiedy będzie to potrzebne, osobie
zapewnione zostanie adekwatne wsparcie przy podejmowaniu decyzji.
W wyniku tego formy zastępczego podejmowania decyzji będą stosowane
jedynie w przypadkach całkowitego braku możliwości ustalenia (w tym
interpretacji) woli danej osoby. Dziać się to jednak będzie w zmienionej
formie prawnej, przy zapewnieniu transparentności oraz sprawności
podejmowanych działań w takich sytuacjach.
W wypracowaniu nowego modelu uwzględnione zostaną doświadczenia
innych
krajów
europejskich
w zakresie
zastąpienia
instytucji
ubezwłasnowolnienia wspieranym podejmowaniem decyzji. Wprowadzenie
nowego
systemu
spowoduje
odstąpienie
od
Oświadczenia
interpretacyjnego do art. 12 Konwencji.
Zastąpienie instytucji ubezwłasnowolnienia modelem
wspieranego podejmowania decyzji
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MSPR
Podmioty
MRiPS/PON/PRT, MZ, MSWiA, RPO,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
Priorytety i działania
I. 2.3. Zastąpienie zakazu zawierania małżeństw osób
z niepełnosprawnością
z problemami
intelektualną
zdrowia
i osób
psychicznego
regulacjami
odnośnie do świadomości oświadczenia woli
Działanie zakłada przeprowadzenie zmian w zakresie regulacji kodeksu
rodzinnego i opiekuńczego dotyczącej zawierania małżeństw przez osoby
z niepełnosprawnością intelektualną oraz osoby z problemami zdrowia
psychicznego. Obecnie art. 11 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks
rodzinny
i opiekuńczy
bezwzględny
zakaz
(Dz.
U.
z 2020
zawierania
r.
poz.
1359)
małżeństw
przewiduje
przez
osoby
ubezwłasnowolnione całkowicie. Natomiast art. 12 Kodeksu rodzinnego
i opiekuńczego ustanawia względny zakaz zawierania małżeństwa przez
inne osoby z niepełnosprawnością intelektualną lub problemami zdrowia
psychicznego (w pewnych okolicznościach sąd może wyrazić zgodę na
zawarcie małżeństwa).
Przewiduje się zniesienie tej regulacji i zastąpienie jej możliwością
zwrócenia się przez kierownika urzędu stanu cywilnego do sądu jedynie
wówczas, gdy występują istotne przesłanki wskazujące, że oświadczenie
woli o wstąpienie w związek małżeński którejkolwiek z osób zostanie
złożone w stanie wyłączającym możliwość świadomego podjęcia decyzji.
Wprowadzenie
nowych
regulacji
spowoduje
wycofanie
zastrzeżenia
złożonego do art. 23 ust. 1 lit. a Konwencji.
Zastąpienie
zakazu
zawierania
z niepełnosprawnością
z problemami
małżeństw
intelektualną
zdrowia
psychicznego
osób
i osób
regulacjami
odnośnie do świadomości oświadczenia woli
Okres
wdrażania
działania
2021–2025
Koordynator
MSPR
Podmioty
MRiPS/PON/PRT, RPO, organizacje
współpracujące
pozarządowe
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Finansowanie
Budżet państwa
I. 2.4. Wsparcie rodziców z niepełnosprawnościami
Działanie zakłada przeprowadzenie analizy możliwych sposobów wsparcia
rodziców
z różnymi
rekomendacji
niepełnosprawnościami
prawnych
i pozaprawnych,
oraz
wypracowanie
w tym
efektywniejszego wykorzystania usługi asystenta rodziny
możliwości
i asystenta
osobistego. Analiza oraz wypracowanie rekomendacji powinno dotyczyć
różnych sfer życia rodziców z niepełnosprawnościami i ich dzieci, w tym
sprawowania przez rodziców z niepełnosprawnościami opieki nad dziećmi
i wychowywania ich. Działania powinny uwzględniać potrzeby edukacyjne,
zdrowotne, społeczne i zawodowe, jak również działania adresowane do
kobiet
z niepełnosprawnościami,
planujących
założenie
rodziny
i posiadanie dzieci.
W ramach działania planowane jest również przeprowadzenie kampanii
społecznej ukierunkowanej na zwiększenie świadomości społeczeństwa
odnośnie do perspektywy rodziców z niepełnosprawnościami.
Wsparcie rodziców z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania
działania
do 2025
Koordynator
MRiPS
Podmioty
MEiN,
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FS, EFS
MZ,
PFRON,
organizacje
Priorytety i działania
I. 3. Przeprowadzenie
procesu
deinstytucjonalizacji
oraz
wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie usług
społecznych wspierających niezależne życie
I. 3.1. Realizacja procesu deinstytucjonalizacji
Proces deinstytucjonalizacji, zgodnie z Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi
ds. przejścia od opieki instytucjonalnej do wsparcia świadczonego na
poziomie lokalnych społeczności73) (dalej również: Ogólnoeuropejskie
Wytyczne), odnosi się do „procesu rozwoju usług świadczonych na
poziomie lokalnych społeczności (również usług profilaktycznych), które
mają wyeliminować konieczność opieki instytucjonalnej74).”
Proces ten, zgodnie z Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi, składa się z trzech
elementów.
Pierwszym
z nich
jest
„rozwój
w obrębie
społeczności
zindywidualizowanych usług o wysokiej jakości, w tym zapobiegających
umieszczaniu dzieci i osób dorosłych w instytucjach, oraz przeniesienie
zasobów ze stacjonarnych zakładów opieki długoterminowej do miejsc
zapewniających zasady niezależnego życia, w celu świadczenia nowych
usług, aby zapewnić długoterminową trwałość wdrożonych rozwiązań”.
Drugim
elementem
procesu
deinstytucjonalizacji
jest
„planowane
zamknięcie stacjonarnych zakładów opieki długoterminowej, w których
dzieci, osoby z niepełnosprawnościami (w tym mające problemy ze
zdrowiem psychicznym) i starsze są odizolowane od społeczeństwa, nie
zapewnia się im odpowiedniej opieki i wsparcia oraz często nie szanuje się
ich praw”. Trzecim elementem procesu jest „zapewnienie powszechnej
dostępności podstawowych usług w dziedzinach, takich jak edukacja
i szkolenia, zatrudnienie, mieszkalnictwo, opieka zdrowotna oraz transport
wszystkim dzieciom i osobom dorosłym potrzebującym wsparcia”.
73)
https://www.power.gov.pl/media/70778/ogolnoeuropejskie_wytyczne_deinstytucjonaliza
cja.pdf
74)
Opieka instytucjonalna i cechy charakterystyczne instytucji rozumiane zgodnie
z Komentarzem Generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Jakkolwiek
zasadne
jest
początkowe
ukierunkowanie
na
realizację
pierwszego i trzeciego elementu deinstytucjonalizacji, niezbędne jest
również rozpoczęcie realizacji elementu drugiego, w szczególności przez
umożliwienie przejścia osób z niepełnosprawnościami przebywających
w instytucjach do wsparcia w społecznościach lokalnych, realizowane przy
wykorzystaniu indywidualnych planów deinstytucjonalizacji i zapewnienia
niezależnego życia.
Proces deinstytucjonalizacji jest procesem długotrwałym
prowadzony
w sposób
precyzyjnie
zaplanowany,
i musi być
skoordynowany
i niezwykle przemyślany, tak aby żadna osoba z niepełnosprawnością nie
pozostała bez wsparcia, a jednocześnie udało się wykorzystać zasoby
pracowników oraz personelu zarządzającego opieki instytucjonalnej.
Należy jednocześnie podkreślić, że proces deinstytucjonalizacji będzie
szczególnie brać pod uwagę osoby z niepełnosprawnościami, w tym
sprzężonymi, wymagające intensywnego wsparcia, w tym o charakterze
całodobowym. Niezbędne jest zapewnienie, aby adekwatny zakres i skala
wsparcia
w zakresie
deinstytucjonalizacji
dotyczyły
także
osób
z niepełnosprawnościami, które nie mają rodzin, w tym również seniorów
z niepełnosprawnościami.
w szczególności
także
Proces
dzieci
deinstytucjonalizacji
z niepełnosprawnościami,
uwzględni
przebywające
w pieczy zastępczej, tak aby ta szczególnie narażona na wykluczenie
grupa75) miała zagwarantowaną możliwość życia i rozwoju w warunkach
rodzinnych, a nie instytucjonalnych76).
75)
Zgodnie z Komentarzem Generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób
Niepełnosprawnych: „Duże i małe instytucje są szczególnie niebezpieczne dla dzieci,
w których przypadku nie ma dobrego rozwiązania, które mogłoby zastąpić dorastanie
w rodzinie. Instytucje „wzorowane na rodzinie” pozostają w dalszym ciągu instytucjami
i nie są w stanie zastąpić opieki członków rodziny.”.
76)
Zgodnie z Komentarzem Generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób
Niepełnosprawnych oraz Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi ds. przejścia od opieki
instytucjonalnej do wsparcia świadczonego na poziomie lokalnych społeczności każda
forma wsparcia dzieci i młodzieży niebędąca środowiskiem rodzinnym jest rozumiana jako
forma instytucjonalna.
Priorytety i działania
Jednocześnie ważne jest także, aby proces deinstytucjonalizacji przebiegał
przy
odpowiednim
szczególnie
ekonomii
zaangażowaniu
organizacji
społecznej
osób
społeczności
lokalnej,
z niepełnosprawnościami
i solidarnej
(PES).
w tym
i podmiotów
Zbieżnym
z procesem
deinstytucjonalizacji będzie proces reformy podmiotów zajmujących się
usługami społecznymi, co realizowane jest m.in. przez tworzenie Centrów
Usług Społecznych. W tym zakresie ważne będzie także ułatwienie
osobom
z niepełnosprawnościami
dostępu
do
informacji
o ofercie
wsparcia, które te osoby mogłyby uzyskać, tak aby kompleksowa, rzetelna
i aktualna informacja na ten temat była przekazywana przez pracowników
podmiotów zajmujących się usługami społecznymi.
W
ramach
działania
przewidywany
jest
zdeinstytucjonalizowanych,
zapobiegających
instytucjonalizacji
wspierających
przejście
z instytucji
do
wsparcia
rozwój
usług
oraz
w społecznościach
lokalnych, zarówno przed przyjęciem działań systemowych, jak i będących
komplementarnymi
(np.
usług
finansowanych
w ramach
EFS),
do
rozwiązań systemowych.
Podpriorytet
„Przeprowadzenie
procesu
deinstytucjonalizacji
oraz
wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie usług społecznych
wspierających niezależne życie” i jego poszczególne działania mają na celu
realizację
procesu
z niepełnosprawnościami
kompleksowe
deinstytucjonalizacji
w perspektywie
i szczegółowe
działania,
wobec
osób
roku
2030,
jednakże
wdrażające
całość
procesu
do
deinstytucjonalizacji, wraz z dokładnym harmonogramem i wskaźnikami,
w tym wobec osób z niepełnosprawnościami, będącymi jednocześnie
członkami innych grup społecznych (np. osób starszych, dzieci i młodzieży
w pieczy zastępczej, osób w kryzysie bezdomności), zostaną zawarte
w osobnych, krajowych ramach strategicznych deinstytucjonalizacji77).
77)
Zgodnie m.in. z rekomendacjami Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych,
Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi oraz warunkowością podstawową.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Działanie
zakłada
podjęcie
niezwłocznych,
priorytetowych
kroków
przeprowadzenie pogłębionej analizy w zakresie sposobu przeprowadzenia
procesu
deinstytucjonalizacji
oraz
wypracowanie
i wdrożenie
szczegółowych planów działań, harmonogramów i planów finansowych
w tym obszarze, zarówno w zakresie krajowych ram strategicznych
deinstytucjonalizacji,
jak
i regionalnych
planów
deinstytucjonalizacji.
Niezbędne jest również stałe i aktywne monitorowanie realizacji procesu
deinstytucjonalizacji,
i przeciwdziałania
dla
jego
zapewnienia
niewłaściwej
odpowiedniej
realizacji,
wraz
jego
jakości
z zapewnieniem
odpowiedniego finansowania na ten cel. Wszystkie działania w zakresie
deinstytucjonalizacji osób z niepełnosprawnościami muszą być realizowane
w ścisłej
konsultacji
i przy
aktywnym
włączeniu
z niepełnosprawnościami i organizacji osób z niepełnosprawnościami.
Realizacja procesu deinstytucjonalizacji
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MRiPS
MZ,
MFiPR,
MEiN,
MRiPS/PON,
jednostki
samorządu
Podmioty
PFRON,
współpracujące
terytorialnego,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FS, EFS,
EFRR, EFRROW, Budżet jednostek
samorządu terytorialnego
osób
Priorytety i działania
I. 3.2. Wprowadzenie
systemowej
usługi
asystencji
osobistej dla osób z różnymi niepełnosprawnościami
Asystencja
osobista,
jako
kluczowa
usługa
zawarta
w Konwencji
o prawach osób niepełnosprawnych, wymaga systemowego uregulowania
na poziomie ustawowym oraz zapewnienia jej powszechności i stałości dla
osób z różnymi niepełnosprawnościami.
Zakres usług asystencji osobistej jest ściśle dostosowany do potrzeb,
a sama usługa kierowana przez osobę z niepełnosprawnością. Asystent
osobisty może wspierać osobę z niepełnosprawnością we wszystkich
sferach życia, w tym przez wsparcie w wykonywaniu podstawowych
codziennych czynności życiowych (np. mycie, ubranie się, przenoszenie
z łóżka,
pomoc
w czynnościach
fizjologicznych
i higienicznych),
w obszarze społecznym (np. wsparcie w przemieszczaniu się m.in. do
lekarza, do punktów usługowych i innych miejsc publicznych oraz asysta
w tych miejscach, spędzanie czasu wolnego, w tym wsparcie podczas
zajęć kulturalnych, sportowych i rekreacyjnych), w życiu zawodowym (np.
wsparcie w przemieszczaniu się do pracy, urzędów pracy, podmiotów
aktywizujących zawodowo oraz asysta w tych miejscach i zajęciach),
w sferze edukacyjnej (np. wsparcie w przemieszczaniu się do szkół
i placówek
oświatowych,
wsparcie
podczas
zajęć
edukacyjnych
iw
procesie uczenia, gromadzenia materiałów, korzystania z biblioteki).
Działanie zakłada pogłębioną analizę rozwiązań stosowanych w innych
krajach oraz wszystkich działań realizowanych w Polsce w zakresie usług
asystenckich
i opiekuńczych.
rekomendacje
dla
Następnie
ujednolicenia
aktualnych
opracowane
usług
zostaną
opiekuńczych
i asystenckich dla osób z niepełnosprawnościami i uregulowania usługi
asystenta osobistego osoby z niepełnosprawnością (AOON) na poziomie
ustawowym.
Jednocześnie
usługi
obecnie
świadczone
w ramach
programów z Funduszu Solidarnościowego rozwijane będą w kierunku
przyjęcia rozwiązań o charakterze systemowym.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Osoba z niepełnosprawnością będzie miała zapewniony wybór asystenta
osobistego według swojej preferencji przez wskazanie własnego asystenta
lub wybór spośród kilku kandydatów. Osoba z niepełnosprawnością będzie
miała swobodę decydowania o tym, gdzie, kiedy i w jaki sposób wybrany
asystent będzie świadczył jej wsparcie. Zarówno liczba godzin świadczonej
usługi, jak również liczba asystentów wspierających daną osobę będzie
adekwatna do potrzeb. Wsparcie asystenta osobistego będzie kierowane
również do osób z niepełnosprawnością sprzężoną, w tym wymagających
intensywnego wsparcia, również o charakterze całodobowym. Umożliwi to
zapewnienie
odpowiedniej
jakości
usług,
realizację
potrzeb
osoby
z niepełnosprawnością oraz wypełnienia wymogów Konwencji.
Usługa asystencji osobistej jest bezpłatna oraz nie zależy od dochodów
danej osoby.
Asystencja
może
być
również
świadczona
dla
dzieci
i młodzieży
z niepełnosprawnościami.
W ramach asystencji osobistej możliwe będzie również wsparcie tłumaczaprzewodnika
wsparcie
osób
głuchoniewidomych
asystenckie
dla
tych
–
osób
jako
wysokospecjalistyczne
wymagające
jednoczesnych
kompetencji tłumacza i przewodnika78).
Gmina
będzie
miała
obowiązek
zapewnienia
usług,
jednak
będzie
możliwość wyboru przez osobę z niepełnosprawnością innego usługodawcy
(organizacji
pozarządowej
lub
podmiotu
ekonomii
społecznej)
lub
samodzielnego zatrudnienia asystenta/asystentów (tzw. formuła „budżetu
osobistego”).
78)
Zawarcie usługi tłumacza-przewodnika osób głuchoniewidomych w ramach asystencji
osobistej wynika z faktu łączenia przez tą usługę cech asystencji osobistej z cechami
usług tłumaczeniowych, przewidzianych w Priorytecie II Dostępność.
Priorytety i działania
Wprowadzenie
systemowej
usługi
asystencji
osobistej dla osób z różnymi niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
PFRON,
Podmioty
MFiPR,
samorządu
współpracujące
jednostki
MEiN,
terytorialnego,
organizacje pozarządowe
Finansowanie
FS
I. 3.3. Zapewnienie
systemowej
usługi
opieki
członków
rodzin
wytchnieniowej
Opieka
wytchnieniowa
sprawujących
przeznaczona
bezpośrednią
o niepełnosprawności
lub
opiekę
jest
nad
osobami
ze
dla
dzieckiem
z orzeczeniem
znacznym
stopniem
niepełnosprawności oraz orzeczeniami równoważnymi, które wymagają
intensywnego wsparcia. Usługa ta może także być świadczona dla osób
z niepełnosprawnościami
w sytuacjach
rodziny,
nagłej
konieczności
(niewymagających
nieobecności
planowej
stale
lub
intensywnego
wspierających
nagłej
wsparcia)
ich
hospitalizacji
członków
opiekunów,
nagłych zdarzeń losowych. Członkowie rodzin lub opiekunowie sprawujący
opiekę nad dziećmi lub dorosłymi osobami z niepełnosprawnościami
wymagają wsparcia w postaci doraźnej, czasowej przerwy w sprawowaniu
opieki oraz podniesienia swoich umiejętności i wiedzy w zakresie wsparcia
tych osób.
Należy jednakże zauważyć, że opieka wytchnieniowa ma charakter
uzupełniający wobec usługi asystencji osobistej oraz innych usług stałego
wsparcia.
Docelowo
opieka
wytchnieniowa
powinna
mieć
charakter
sporadyczny, z racji, że asystencja osobista w wielu sytuacjach pełni
automatycznie również funkcję wytchnieniową.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Opieka wytchnieniowa może być świadczona w formie długoterminowej
lub krótkoterminowej i realizowana jest przede wszystkim w miejscu
zamieszkania osoby potrzebującej opieki wytchnieniowej, alternatywnie
przy
braku
innej
możliwości
–
lub
dziennego.
Opieka
całodobowego
realizowana
zgodnie
z zasadami
również
w innym
miejscu
wytchnieniowa
deinstytucjonalizacji
pobytu
powinna
być
i przeciwdziałać
uzyskiwaniu w praktyce cech instytucjonalnych zgodnie z Komentarzem
generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych79).
Alternatywą dla opieki wytchnieniowej może być zapewnienie asystencji
osobistej podczas turnusu rehabilitacyjnego.
Usługa opieki wytchnieniowej, obecnie świadczona w ramach Funduszu
Solidarnościowego
rozwijana
będzie
w kierunku
przyjęcia
rozwiązań
o charakterze systemowym.
Zapewnienie
systemowej
usługi
opieki
wytchnieniowej
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
Podmioty
współpracujące
Finansowanie
79)
MRiPS/PON
PFRON, MFiPR, jednostki samorządu
terytorialnego,
organizacje
pozarządowe
FS
https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/15/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=C
RPD/C/GC/5&Lang=en
Priorytety i działania
I. 3.4. Wdrożenie
systemowej
usługi
,
dla
80)
wspomaganego
w tym
mieszkalnictwa
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami
Działanie zakłada uregulowanie usługi mieszkalnictwa wspomaganego na
poziomie
ustawowym
i ujednolicenia
jej
z usługą
mieszkalnictwa
chronionego (zawartą w art. 53 ustawy o pomoc społecznej). Ujednoliconą
formułę docelową stanowić będzie mieszkalnictwo wspomagane, dzielące
się na typ treningowy (pobyt czasowy) oraz wspierany (pobyt na czas
nieokreślony, docelowy). Mieszkalnictwo wspomagane musi uwzględniać
potrzeby osób wymagających intensywnego wsparcia, w tym wsparcia
całodobowego. Docelowo typ mieszkania wspomaganego wspieranego
powinien być kierowany przede wszystkim do osób wymagających
intensywnego, całodobowego wsparcia.
Dla efektywnego wdrażania deinstytucjonalizacji niezbędny jest znaczący
wzrost
liczby
tworzonych
mieszkań
wspomaganych,
w szczególności
o charakterze wspieranym. Usługa mieszkania wspomaganego powinna
zostać uregulowane jako domyślna forma zapewnienia wsparcia dla osób,
które nie mają możliwości otrzymać go we własnym lub przydzielonym
standardowym mieszkaniu przy wsparciu asystenta osobistego. Oznacza
to
m.in.
konieczność
w zakresie
tworzenia
wprowadzenia
jak
zmian
i wsparcia
ustawowych,
funkcjonowania
zarówno
mieszkań
wspomaganych, tak aby stały się one domyślną formą wsparcia wobec
aktualnych form instytucjonalnych.
Systemowa usługa mieszkalnictwa wspomaganego będzie zorganizowana
w taki sposób, aby w pełni wdrażać ideę deinstytucjonalizacji oraz
80)
Mieszkalnictwo wspomagane – usługa społeczna świadczona w społeczności lokalnej
w postaci mieszkania lub domu, przygotowującego osoby w nim przebywające, przy
wsparciu specjalistów, do prowadzenia niezależnego i możliwie samodzielnego życia
(mieszkanie treningowe) lub zapewniającego wsparcie w prowadzeniu niezależnego życia
(mieszkanie wspierane).
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
zapewniania
możliwości
realizacji
niezależnego
życia
w społeczności
lokalnej, jak również przeciwdziałać ryzyku uzyskiwania w praktyce przez
mieszkania wspomagane cech instytucjonalnych (np. nakładanie licznych
ograniczeń
regulaminowych
czy
tworzenie
dużej
liczby
mieszkań
w ramach jednego budynku), zgodnie z Komentarzem generalnym nr 5
Komitetu
ONZ
mieszkalnictwa
ds.
Praw
Osób
wspomaganego
Niepełnosprawnych81).
będzie
realizowana
Usługa
w sposób
komplementarny z systemową usługą asystencji osobistej, aby zapewnić
osobom
z niepełnosprawnościami
jak
największą
możliwość
samostanowienia oraz wyboru sposobu i miejsca otrzymywania wsparcia.
Jednocześnie należy zauważyć, że trwa wypracowywanie rozwiązań
w zakresie usług mieszkalnictwa wspomaganego dla osób z różnymi
rodzajami niepełnosprawności (w tym niepełnosprawności intelektualnej,
ruchowej i sprzężonej), osób z problemami zdrowia psychicznego i osób
starszych, z uwzględnieniem szczegółowych możliwości finansowania tych
rozwiązań (tak w zakresie tworzenia mieszkań jak i ich utrzymania).
Zgodnie z zasadą deinstytucjonalizacji pozwoli to na świadczenie dobrej
jakości usług w ich społeczności lokalnej.
Działanie
zakłada
również
wprowadzenie
regulacji
ustawowych
i instrumentów finansowych wspierających systemowy rozwój mieszkań
wspomaganych w każdej gminie, tak aby stanowiły one wraz z asystencją
osobistą, realną alternatywę dla umieszczenia w instytucjach typu DPS
i długoterminowego pobytu w ZOL i ZPO.
81)
https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/15/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=C
RPD/C/GC/5&Lang=en
Priorytety i działania
Wdrożenie
systemowej
wspomaganego,
usługi
w tym
dla
mieszkalnictwa
osób
z różnymi
jednostki
samorządu
niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS
MFiPR,
Podmioty
terytorialnego,
współpracujące
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, FS, EFS, EFRR,
Budżet
jednostek
samorządu
terytorialnego
I. 3.5. Centra
Opiekuńczo-Mieszkalne
–
Wspomagane
Społeczności Mieszkaniowe
Obecnie istniejąca forma jest traktowana jako forma pilotażowa i na jej
podstawie
będą
tworzone
nowe
formy
bardziej
ukierunkowane
na
realizację postanowień Konwencji (m.in. zmniejszona zostanie liczba
mieszkańców) oraz na upodmiotowienie osób z niepełnosprawnościami,
łącznie z wprowadzeniem bardziej adekwatnej nazwy – Wspomagane
Społeczności Mieszkaniowe. Mieszkańcy, niezależnie od zamieszkiwania
w ramach Społeczności będą mogli, zgodnie ze swoimi potrzebami,
korzystać z asystencji osobistej, różnych form wsparcia dziennego lub
pracować.
Zakłada się, że gminy i powiaty zorganizują usługi zamieszkiwania
w formie
pobytu
Wspólnoty
dziennego
przeznaczone
lub
całodobowego
będą
dla
osób
ze
w
Społecznościach.
znacznym
stopniem
niepełnosprawności, wymagających intensywnego wsparcia.
Forma ta będzie uzupełnieniem wsparcia oferowanego w ramach mieszkań
wspomaganych. Ważnym elementem będzie ukierunkowanie na tworzenie
Społeczności
z przestrzeganiem
115
zasad
wynikających
z idei
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
deinstytucjonalizacji
i zapewniania
możliwości
realizacji
niezależnego
życia.
Społeczności, przez wspólny pobyt uczestników i zapewnienie włączenia
w społeczność
lokalną,
będą
pozytywnie
wpływać
na
proces
ich
uspołecznienia. Usługi w tej formie będą mogły realizować gminy, powiaty
oraz organizacje pozarządowe, a finansowane one będą ze środków
Funduszu Solidarnościowego.
Centra
Opiekuńczo-Mieszkalne
–
Wspomagane
Społeczności Mieszkaniowe
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
jednostki samorządu terytorialnego,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
FS
I. 3.6. Poprawa funkcjonowania środowiskowych domów
samopomocy
Działanie przewiduje analizę oraz przyjęcie rozwiązań w zakresie poprawy
funkcjonowania środowiskowych domów samopomocy (ŚDS). Zostaną
podjęte działania w zakresie rozwoju ŚDS w regionach w których ich
wsparcie jest niewystarczające. Przyjęte zostaną przepisy gwarantujące
środowiskową
formę
ŚDS
oraz
maksymalne
wspieranie
możliwości
niezależnego życia uczestników, przy stałym włączeniu w społeczność
lokalną.
Działanie zakłada pogłębioną analizę jakości i efektywności wsparcia oraz
realizacji celów ustawowych ŚDS, jak również stworzenie standardów
pracy ŚDS, mających na celu poprawę ich funkcjonowania. Praca ŚDSów
zostanie ukierunkowana na maksymalne wykorzystywanie potencjału
osoby
i jej
środowiska
w celu
umożliwienia
116
osobie
jak
najbardziej
Priorytety i działania
niezależnego życia (m.in. z wykorzystaniem kręgów wsparcia). Nacisk
w pracy ŚDSów zostanie również położony na nabywanie przez osoby
umiejętności
i kompetencji
pozwalających
im
pozostać
lub
zacząć
funkcjonować w społeczności lokalnej.
Działanie
zakłada
wdrożenie
w ramach
pracy
ŚDS
planowania
skoncentrowanego na osobie (person-centered-planning), w celu m.in.
indywidualizacji wsparcia, holistycznego podejścia do potrzeb osoby oraz
zwiększenia samostanowienia.
W celu realizacji idei deinstytucjonalizacji działanie zakłada dążenie do
zmniejszenia średniej liczby uczestników jednego ŚDS, w tym przez
zmniejszenie
maksymalnej
liczby
uczestników
jednego
ŚDS
oraz
zlikwidowania dolnego limitu uczestników.
Działanie przewiduje podniesienie kompetencji personelu pracującego
w ŚDS, zapewnienie specjalistycznych szkoleń, superwizji kadry oraz
stworzenie wielodyscyplinarnych zespołów w ramach ŚDS (obejmujących
m.in.
obszar
AAC,
edukacji
psychoseksualnej,
pogłębionej
pracy
psychologicznej, edukacji prawnej).
Działanie ma na celu również dostosowanie oferty i wsparcia w ramach
ŚDS
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
wymagających
intensywnego wsparcia, w tym mających niepełnosprawność sprzężoną
lub będących w spektrum autyzmu. Zakładane jest zwiększenie dotacji
indywidualnej
dla
osób
z niepełnosprawnościami
wymagających
intensywnego wsparcia.
Działanie zakłada również wsparcie adaptacji pomieszczeń ŚDS do potrzeb
osób wymagających intensywnego
wsparcia oraz
wyposażenie
ŚDS
w niezbędny specjalistyczny sprzęt do terapii, rehabilitacji i czynności
pielęgnacyjnych umożliwiający adekwatne wsparcie tych osób.
Kluczowe
jest
powiązanie
realizacji
działania
z innymi
działaniami
założonymi w Strategii, w szczególności w zakresie kręgów wsparcia,
asystencji osobistej i mieszkalnictwa wspomaganego.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Priorytety i działania
Poprawa
funkcjonowania
środowiskowych domów
samopomocy
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS
Podmioty
jednostki samorządu terytorialnego,
współpracujące
organizacje pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS, EFRR
I. 3.7. Kręgi wsparcia
Kręgi wsparcia (ang. Circles of support) to stosowane międzynarodowo
(m.in. Kanada, Irlandia, Szkocja, Austria, Czechy) rozwiązanie mające na
celu
zapewnienie
w szczególności
pełnego
włączenia
z niepełnosprawnością
osób
z niepełnosprawnościami,
intelektualną,
w społeczność
lokalną.
Kręgi wsparcia zakładają stworzenie wokół osoby z niepełnosprawnością,
zgodnie z jej potrzebami, kręgu osób wspierających, łączących wsparcie
formalne (np. asystent osobisty, pracownik pomocy społecznej, terapeuta,
prawnik)
i nieformalne
(rodzina,
przyjaciele,
znajomi,
sąsiedzi,
sprzedawca w lokalnym sklepie). Ta forma wsparcia jest szczególnie
często
wykorzystywana
w przypadku
osób
z niepełnosprawnością
intelektualną, których dotyka największy zakres wykluczenia oraz izolacja
lub segregacja od życia w społeczności lokalnej.
Wsparcie
jest
ściśle
z niepełnosprawnością,
skoncentrowane
zgodnie
z jej
na
potrzebach
indywidualnymi
osoby
preferencjami
i zakłada w pełni włączający charakter. Celem wsparcia jest, aby osoba
mogła pozostać w wybranym przez siebie miejscu zamieszkania, przy
zapewnieniu niezbędnych usług wspierających, także w sytuacji, gdy jej
najbliższa rodzina nie będzie już miała możliwości udzielać jej wsparcia (z
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
racji np. choroby, śmierci, stanu epidemii bądź pandemii lub z powodu
wyboru samej osoby z niepełnosprawnością).
Kręgi wsparcia wdrażają w praktyce ideę deinstytucjonalizacji i wsparcia
w społeczności lokalnej i mogą mieć zarówno charakter prewencyjny
(planowanie długoterminowe, zapewnienie bezpiecznej przyszłości poza
instytucjami), interwencyjny (reagowanie w sytuacjach nagłych) oraz
wspierający przejście z instytucji do wsparcia w społeczności lokalnej.
Konieczna jest również praca w społeczności i ze społecznością lokalną
w celu włączenia osób z niepełnosprawnościami w lokalne środowisko,
umożliwiając
im
aktywność
i życie
na
równi
z innymi
członkami
społeczności. Zbieżnym z procesem deinstytucjonalizacji oraz rozwojem
kręgów wsparcia będzie proces reformy podmiotów zajmujących się
usługami społecznymi, co realizowane jest m.in. przez tworzenie Centrów
Usług Społecznych.
Kręgi wsparcia
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PON
Podmioty
MFiPR, MEiN, jednostki samorządu
współpracujące
terytorialnego,
organizacje
pozarządowe
Finansowanie
Budżet
Budżet
państwa,
jednostek
terytorialnego
120
PFRON,
EFS,
samorządu
Priorytety i działania
I. 4. Mechanizmy monitorowania zapewniania możliwości
realizacji praw osób z niepełnosprawnościami
I. 4.1. Przeciwdziałanie i ochrona przed przemocą
Działanie zakłada diagnozowanie i monitorowanie występowania przemocy
(fizycznej,
psychicznej,
ekonomicznej
z niepełnosprawnościami,
i seksualnej)
w szczególności
wobec
wobec
osób
kobiet
z niepełnosprawnościami, zarówno w wymiarze przemocy domowej, jak
i instytucjonalnej.
Utworzenie mechanizmów przeciwdziałania i ochrony przed przemocą
zapewniających
a) Wyznaczenie Pełnomocnika do Spraw Równego Traktowania jako
odpowiedzialnego
przemocą
za
osób
koordynowanie
kwestie
przeciwdziałania
z niepełnosprawnościami.
przeciwdziałania
przemocy
i ochrony
przed
Celem
będzie
oraz
mechanizmów
reagowania na nią,
b) Dostępność i inkluzyjność obowiązujących procedur (w tym m.in.
formularza „niebieskiej karty”),
c) Stworzenie i zapewnienie mechanizmów egzekwowania procedur
ochrony
przed
przemocą
w instytucjach
medycznych,
rehabilitacyjnych oraz opieki długoterminowej,
d) Zapewnienie na poziomie samorządu jednostek odpowiedzialnych za
wdrażanie
procedur
reagowania
z niepełnosprawnościami,
w tym
na
przemoc
wobec
szczególności
osób
kobiet
z niepełnosprawnościami,
e) Zwiększanie
świadomości
osób
z niepełnosprawnościami,
w szczególności kobiet, w kwestii możliwości otrzymywania wsparcia
w przypadkach przemocy domowej, w społeczności lokalnej oraz
w instytucjach.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Przeciwdziałanie i ochrona przed przemocą
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS/PRT
Podmioty
MSWiA, MSPR
współpracujące
Finansowanie
Budżet
Budżet
państwa,
PFRON,
jednostek
EFS,
samorządu
terytorialnego
I. 4.2. Wypracowanie
złożenie
mechanizmów
skargi
przez
umożliwiających
osoby
z różnymi
niepełnosprawnościami
Działanie ma na celu pogłębioną analizę oraz wypracowanie rekomendacji
prawnych i pozaprawnych w zakresie zapewniania osobom z różnymi
niepełnosprawnościami, w tym mających niepełnosprawność intelektualną,
problemy zdrowia psychicznego, autyzm, korzystających z AAC, osobom
głuchym, głuchoniewidomym lub wymagających intensywnego wsparcia,
możliwości efektywnego i niezależnego zgłaszania skarg na nieadekwatne
traktowanie,
brak
zapewnienia
dostępności
(w
tym
racjonalnych
dostosowań), łamanie praw człowieka i doświadczanie przemocy. Działanie
to dotyczy zapewnienia ww. możliwości w szczególności wobec osób
korzystających z form całodobowych (m.in. Domy Pomocy Społecznej,
Zakłady
Opiekuńczo-Lecznicze,
szpitale
psychiatryczne,
mieszkania
wspomagane), form wsparcia dziennego i aktywizacji (m.in. domy pobytu
dziennego, ŚDS, WTZ), form edukacyjnych (m.in. Specjalnych Ośrodków
Szkolno-Wychowawczych, ORW, Młodzieżowych Ośrodków Socjoterapii)
oraz klientów usług społecznych (m.in. asystencja osobista, usługi
opiekuńcze, opieka wytchnieniowa).
Działanie zakłada wdrożenie wypracowanych rekomendacji, szczególnie
w zakresie
efektywnego
informowania
osób
z różnymi
Priorytety i działania
niepełnosprawnościami
(np.
w formie
tekstu
łatwego
do
czytania
w polskim języku migowym lub SKOGN) o ich prawach i możliwościach
zgłaszania skarg (w różnej formie, np. w polskim języku migowym,
SKOGN lub przy pomocy AAC), które będą rozpatrywane w ramach
niezależnego mechanizmu kontroli. Działanie zakłada również adekwatne
szkolenia
w tym
obszarze
dla
pracowników
nadzoru
i pracowników
placówek.
Stworzone mechanizmy skargowe muszą umożliwiać zbieranie rodzajów
skarg na poziomie krajowym, w celu bieżącej ewaluacji sytuacji osób
z niepełnosprawnościami, korzystających z różnych typów usług.
Wypracowanie
złożenie
mechanizmów
skargi
przez
umożliwiających
osoby
z różnymi
niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MRiPS
Podmioty
MZ, MEiN, MSPR, RPO, RPP
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, EFS
I. 4.3. System
monitorowania
instytucji
odbiorców
oraz
sytuacji
usług
mieszkańców
społecznych
oraz
prewencji i interwencji
Działanie zakłada stworzenie interdyscyplinarnego systemu monitorowania
sytuacji,
jakości
życia
oraz
przestrzegania
praw
człowieka
osób
z niepełnosprawnościami przebywających w instytucjach oraz będących
odbiorcami usług społecznych.
Wypracowany system korzystał będzie z publicznie dostępnych źródeł
informacji (w tym raportów, doniesień odnośnie do przestrzegania praw
człowieka
oraz
danych
zastanych),
123
z informacji
zbieranych
przez
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
mechanizmy umożliwiające złożenie skargi oraz prowadzonego aktywnego
monitoringu (np. wizyty kontrolne, pisma). Zbierane informacje będą
publikowane w formie zanonimizowanej w sposób publicznie dostępny.
System będzie umożliwiał przeprowadzanie działań prewencyjnych oraz
interwencyjnych opartych na pozyskanych danych odnośnie do sytuacji
mających wpływ na pogorszenie jakości życia oraz sytuacji łamania praw
człowieka osób z niepełnosprawnościami.
System
monitorowania
sytuacji
mieszkańców
instytucji oraz odbiorców usług społecznych oraz
prewencji i interwencji
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MRiPS
Podmioty
MZ,
współpracujące
jednostki samorządu terytorialnego
Finansowanie
Budżet
MEiN,
Budżet
państwa,
jednostek
terytorialnego
124
MSPR,
RPO,
PFRON,
RPP,
EFS,
samorządu
Priorytety i działania
Tabela 7. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię
w priorytecie I. Niezależne życie
Nazwa
Projektu/Programu
Projekt Aktywni
niepełnosprawni –
narzędzia wsparcia
samodzielności osób
niepełnosprawnych
Środowiskowy system
wsparcia osób
dorosłych
z zaburzeniami
psychicznymi
Program
kompleksowego
wsparcia dla rodzin
„Za życiem”
Program „Opieka
wytchnieniowa”
Program „Usługi
opiekuńcze”
Opis
W ramach projektu zostaną wypracowane
instrumenty wsparcia uwzględniające
indywidualne potrzeby wynikające
z niepełnosprawności.
Rozwój sieci środowiskowych domów
samopomocy dla osób z zaburzeniami
psychicznymi, a także działania polegające na
standaryzacji takich jednostek.
Działania dotyczące dofinansowania tworzenia
nowych jednostek albo poprawy funkcjonowania
domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet
w ciąży; rozwoju ŚDS, w tym rozwój bazy
całodobowej w jednostkach już funkcjonujących
i rozszerzenie typów ŚDS; tworzenia mieszkań
chronionych i mieszkań wspomaganych dla osób
z niepełnosprawnościami
Z Programu mogą korzystać członkowie rodzin
lub opiekunowie sprawujący bezpośrednią opiekę
nad dzieckiem z orzeczeniem
o niepełnosprawności, a także nad osobami ze
znacznym stopniem niepełnosprawności.
Program ma na celu zwiększenie dostępności do
usług opiekuńczych dla osób
z niepełnosprawnościami w wieku do 75. roku
życia ze znacznym stopniem niepełnoprawności
oraz dla dzieci do 16. roku życia z orzeczeniem
o niepełnosprawności
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Wypracowanie
standardów
i przeprowadzenie
pilotaży w zakresie
usług mieszkalnictwa
wspomaganego dla
osób o specyficznych
potrzebach,
z uwzględnieniem
możliwości
finansowania tych
rozwiązań
Program „Asystent
osobisty osoby
niepełnosprawnej”
Program ”Centra
opiekuńczo-mieszkalne”
Kręgi Wsparcia –
Bezpieczna przyszłość
Osób
z Niepełnosprawnością
Intelektualną –
testowanie modelu
System nieodpłatnej
pomocy prawnej
i nieodpłatnego
poradnictwa
obywatelskiego
Konkurs w ramach Osi 2.8 PO WER służy
wyłonieniu sześciu projektów, a celem każdego
z nich będzie opracowanie jednego modelowego
rozwiązania/standardu z zakresu
deinstytucjonalizacji, skierowanego do osób
o specyficznych potrzebach i dotyczącego
różnych form usług świadczonych w społeczności
lokalnej.
Program pozwala na skorzystanie z usługi
asystenta osobistego.
Celem utworzenia Centrów opiekuńczo-mieszkalnych jest uzupełnienie systemu
wsparcia osób z niepełnosprawnościami, przez
stworzenie dodatkowej usługi w postaci
zapewnienia możliwości zamieszkiwania w formie
pobytu dziennego lub całodobowego.
Bezpieczna przyszłość Osób
z Niepełnosprawnością Intelektualną –
testowanie modelu
System nieodpłatnej pomocy prawnej
i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
zawarty w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r.
o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym
poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
prawnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2232, z późn.
zm.) i realizowany we współpracy z jednostkami
samorządu terytorialnego.
Priorytety i działania
Krajowy Program
Rozwoju Ekonomii
Społecznej na lata
2014–2023. Ekonomia
Solidarności
Społecznej
Oczekiwane
Program będzie służył rozwojowi usług
społecznych użyteczności publicznej na rzecz
rodzin osób z niepełnosprawnościami, osób
potrzebujących wsparcia w codziennym
funkcjonowaniu oraz osób starszych. Elementem
KPRES jest także przygotowanie do aktywizacji
zawodowej uczestników warsztatów terapii
zajęciowej.
rezultaty
działań
zaplanowanych
w ramach
Priorytetu I
Zwiększenie możliwości samostanowienia i wypowiadania się
osób z niepełnosprawnościami,
Zwiększenie
udziału
osób
z niepełnosprawnościami
w życiu
społecznym, publicznym i politycznym,
Wprowadzenie
społecznych
systemowych
wspierających
rozwiązań
osoby
w obszarze
usług
z niepełnosprawnościami
w oparciu o proces deinstytucjonalizacji.
Główne
źródła
finansowania
działań
zaplanowanych
w ramach Priorytetu I
Budżet państwa,
Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,
Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
Środki Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
Obszarów Wiejskich,
Budżet jednostek samorządu terytorialnego,
Fundusz Solidarnościowy,
Środki
Państwowego
Funduszu
Rehabilitacji
Osób
Funduszu
Rehabilitacji
Osób
Niepełnosprawnych,
Środki
Państwowego
Niepełnosprawnych.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Priorytet II. DOSTĘPNOŚĆ
Dostępność znalazła się wśród priorytetów strategicznych ze względu na
to, że jej zapewnienie umożliwia niezależne życie i pełny udział we
wszystkich sferach życia oraz warunkuje mobilność. Aby było to możliwe,
zgodnie
z art.
9
Konwencji,
konieczne
jest
„zapewnienie
osobom
z niepełnosprawnościami, na zasadzie równości z innymi osobami, dostępu
do środowiska fizycznego, środków transportu, informacji i komunikacji,
w tym technologii i systemów informacyjno-komunikacyjnych a także do
innych
urządzeń
i usług,
powszechnie
dostępnych
lub
powszechnie
zapewnianych, zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich”. Działania
w obrębie tego priorytetu stanowią również wypełnienie zobowiązań Polski
wynikających z art. 20, art. 21 i art. 30 Konwencji o prawach osób
niepełnosprawnych.
Artykuł 9 Konwencji nakłada na Polskę zobowiązania m.in. w zakresie
opracowywania,
ogłaszania
i monitorowania
wdrażania
minimalnych
standardów i wytycznych w zakresie dostępności urządzeń i usług, w tym
tych świadczonych przez podmioty prywatne, zapewniania wsparcia ze
strony przewodników, tłumaczy języka migowego, psów przewodników,
jak również zapewniania informacji w sposób dostępny, w tym w formie
tekstu
łatwego
dostępności
do
czytania
i zrozumienia.
dotyczą
także
technologii
Zobowiązania
i systemów
w zakresie
informacyjno-
komunikacyjnych, jak również kwestii zapewnienia odpowiednich szkoleń.
Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych gwarantuje w ramach art.
20 (Mobilność), że „Państwa Strony podejmą skuteczne środki celem
umożliwienia osobom niepełnosprawnym mobilności osobistej i możliwie
największej samodzielności w tym zakresie”.
Z kolei artykuł 21 Konwencji wskazuje, że należy zapewnić osobom
z niepełnosprawnościami
możliwość
128
dostępu
do
informacji,
przez
Priorytety i działania
zagwarantowanie ich dostępnej formy, m.in. w języku migowym oraz
z wykorzystaniem komunikacji wspomagającej i alternatywnej.
Artykuł 30 Konwencji nakłada na Polskę zobowiązanie do zapewnienia
osobom z niepełnosprawnościami możliwości udziału, na równi z innymi
osobami w życiu kulturalnym, rekreacji, wypoczynku i sporcie.
Szereg działań przewidzianych w ramach tego priorytetu realizowanych
będzie
przez
Program
Dostępność
Plus82).
Niezmiernie
istotne
są
uchwalone ustawy: o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi
potrzebami oraz o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji
mobilnych
podmiotów
publicznych,
które
wyznaczają
standardy
dostępności i stanowią horyzontalne dokumenty prawne obligujące do
zapewnienia dostępności przez podmioty publiczne w aspekcie cyfrowym,
architektonicznym i informacyjno-komunikacyjnym.
Schemat 5. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu II. Dostępność.
Wsparcie osób z niepełnosprawnościami w
likwidacji barier architektonicznych w
mieszkaniach w budownictwie wielorodzinnym
Wartość bazowa (2018): 5729 osoby
Wartość docelowa (2030): 10259 osób
82)
Program „Dostępność Plus” jest projektem strategicznym SRKL.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
DZIAŁANIA
II. 1.
Dostępna przestrzeń publiczna
II. 1.1. Wdrożenie
i jednolitych
uniwersalnego
standardów
projektowania
dostępności
obiektów
przestrzeni publicznej
W ramach działania planowane jest dostosowanie procesu inwestycyjno-budowlanego
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami,
przez
uwzględnienie – na poszczególnych etapach planowania i realizacji –
zasad projektowania uniwersalnego, stosowanie standardów dostępności,
wprowadzanie katalogu obowiązkowych oraz opcjonalnych rozwiązań
przyjaznych dla przyszłych użytkowników, projektantów i inwestorów
stosujących się do standardów dostępności. Dostosowanie uwzględniać
będzie obowiązek stosowania przez inwestorów zestawu koniecznych
zasad dostępności na poszczególnych etapach procesu inwestycyjno-budowlanego.
Działanie obejmuje wprowadzenie na poziomie odpowiednich aktów
prawnych obowiązku sporządzenia inwentaryzacji i audytów dotyczących
występowania w przestrzeni publicznej barier ograniczających dostępność
obiektów dla osób ze szczególnymi potrzebami. Ponadto, w ramach
ustanowienia
standardów,
określone
zostaną
wymagania
dostępności dla obiektów znajdujących się w pasie
w zakresie
drogowym, dla
obiektów infrastruktury kolejowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz
dla innych obiektów w szeroko rozumianej przestrzeni publicznej. Podczas
opracowywania standardów zostaną uwzględnione te elementy, które
mogą
stwarzać
bariery
dla
osoby
z poszczególnymi
rodzajami
niepełnosprawności (m.in. ruchową, wzrokową, słuchową, intelektualną),
wzięte zostaną również pod uwagę dotychczas wypracowane (m.in. przez
jednostki samorządu terytorialnego czy spółki kolejowe) standardy dla
osób ze szczególnymi potrzebami.
Priorytety i działania
Działanie weźmie pod uwagę wymogi EAA w kontekście możliwości jego
jak
najszerszej
transpozycji
i wdrożenia
w celu
maksymalnego
zagwarantowania realizacji praw osób z niepełnosprawnościami i innych
osób o szczególnych potrzebach.
Działanie przewiduje stosowanie jednolitych standardów dostępności na
poziomie
krajowym.
Proces
kontroli
realizacji
zasad
projektowania
uniwersalnego oraz zasad dostępności zostanie przydzielony Inspekcji
Budowlanej oraz Inwestorom zobowiązanym do ich wprowadzania.
Wdrożenie uniwersalnego projektowania i jednolitych
standardów
dostępności
obiektów
przestrzeni
publicznej
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
MI, MRPiT, MEiN
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
EFRR, EFRROW, Budżet jednostek
samorządu terytorialnego
II. 1.2. Usprawnienie działań w zakresie likwidacji barier
architektonicznych, technicznych i komunikacyjnych
Działanie
zakłada
umożliwienie
przeznaczenia
środków
dostępnych
w ramach Funduszu Dostępności na zadanie dotyczące likwidacji barier
architektonicznych, technicznych i komunikacyjnych, również na dopłatę
do
zamiany
dotychczasowego
mieszkania
na mieszkanie,
w którym
zniesienie barier nie jest konieczne lub może się odbyć po niskich
kosztach. Dotyczy to głównie zamiany mieszkań znajdujących się na
wyższych kondygnacjach w blokach bez windy na mieszkania na parterze,
które znacznie łatwiej i skuteczniej można przystosować do potrzeb osób
z niepełnosprawnościami.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Przewiduje się także realizację programu dla samorządów terytorialnych,
wspólnot
mieszkaniowych
umożliwiałby
oraz
dofinansowanie
spółdzielni
likwidacji
mieszkaniowych,
barier
który
architektonicznych
(w szczególności przez dobudowę szybu windowego i montaż windy)
w budynkach
wielopiętrowych
zamieszkiwanych
przez
osoby
z niepełnosprawnościami. Nie wyklucza się także innych form wsparcia
mających
na
celu
zwiększenie
z niepełnosprawnościami
i osób
dostępności
starszych
dla osób
z ograniczeniami
w przemieszczaniu się zamieszkujących lokale mieszkalne na wyższych
piętrach. Planowane są także inne formy wsparcia w zakresie likwidacji
barier
komunikacyjnych
(w
tym
barier
napotykanych
przez
osoby
z niepełnosprawnością sensoryczną, intelektualną, korzystające z AAC lub
będące w spektrum autyzmu).
Działanie zakłada uproszczenie oraz koordynację polityki w zakresie
dofinansowania
likwidacji
barier
architektonicznych,
technicznych
i komunikacyjnych, ze środków PFRON oraz Funduszu Dostępności.
Usprawnienie działań w zakresie likwidacji barier
architektonicznych,
technicznych
i komunikacyjnych
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
PFRON,
współpracujące
samorządu terytorialnego
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD
MRiPS,
jednostki
Priorytety i działania
II. 1.3. Dostosowanie
do
z niepełnosprawnościami
potrzeb
osób
obiektów
użyteczności
zamieszkania
zbiorowego,
publicznej,
budynków
budynków
mieszkalnictwa
wielorodzinnego
i ich
otoczenia
Dnia 19 lipca 2019 r. przyjęto ustawę o zapewnianiu dostępności osobom
ze
szczególnymi
potrzebami,
która
określa
obowiązki
podmiotów
publicznych w tym zakresie. Ustawa wprowadza obowiązek uwzględniania
potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami83) w planowanej i prowadzonej
przez podmioty działalności oraz usuwania barier, a także zapobiegania
ich
powstawaniu.
Ustawa
określa
minimalne
wymagania
służące
zapewnieniu dostępności podmiotów publicznych.
W ramach działania planowana jest kompleksowa analiza sposobów
wprowadzenia systemowego tworzenia mieszkań dostępnych i mieszkań
adaptowalnych oraz wdrożenie odpowiednich rekomendacji prawnych
i pozaprawnych. Celem działania jest zagwarantowanie, aby w ramach
różnego typu inwestycji (m.in. budowa, przebudowa, modernizacja)
wszystkie
obiekty
użyteczności
publicznej
spełniały
wymagania
dostępności dla osób o szczególnych potrzebach, a budynki zamieszkania
zbiorowego
i mieszkalnictwa
wielorodzinnego
zawierały
odpowiedni
procent mieszkań dostępnych oraz aby mieszkania w ramach nich były
adaptowalne.
Ministerstwo
Finansów,
Funduszy
i Polityki
Regionalnej
koordynuje
zapewnianie dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.
83)
Zgodnie z ustawą osobą ze szczególnymi potrzebami jest każdy kto ze względu na swoje
cechy zewnętrzne lub wewnętrzne, albo ze względu na okoliczności, w których się
znajduje, musi podjąć dodatkowe działania lub zastosować dodatkowe środki w celu
przezwyciężenia bariery, aby uczestniczyć w różnych sferach życia na zasadzie równości
z innymi osobami.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Dostosowanie
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami obiektów użyteczności
publicznej,
budynków
zamieszkania
zbiorowego,
budynków
mieszkalnictwa
wielorodzinnego i ich otoczenia
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
MRPiT, BGK, PFRON, Jednostki
współpracujące
samorządu terytorialnego,
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD,
EFS, EFRR, Budżet jednostek
samorządu terytorialnego
II. 1.4. Dostosowanie
wymiaru
infrastruktury
sprawiedliwości
do
i funkcjonowania
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
Działanie obejmuje pogłębioną analizę regulacji dotyczących zapewniania
dostępności infrastruktury oraz funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości
dla osób z niepełnosprawnościami na wszystkich etapach każdego rodzaju
postępowań. W wyniku analizy zostaną zaproponowane rekomendacje
w zakresie zmian prawnych oraz działań pozaprawnych, w tym działań
mających na celu likwidację barier architektonicznych i technicznych
w dostępnie do wymiaru sprawiedliwości.
W ramach działania zrealizowane zostaną m.in. praktyczne wytyczne
w zakresie zapewniania dostępności dla osób z niepełnosprawnościami dla
wszystkich rodzajów kadr sektora sprawiedliwości – na wzór prac
prowadzonych w Ministerstwie Sprawiedliwości nad zmianą Regulaminu
urzędowania
sądów
powszechnych
w kontekście
wypracowania
praktycznych wytycznych w zakresie zapewniania dostępności dla osób
z niepełnosprawnościami
dla
wszystkich
134
rodzajów
kadr
sektora
Priorytety i działania
sprawiedliwości.
w zakresie
Działanie
praw
osób
przewiduje
również
z niepełnosprawnościami
realizację
oraz
szkoleń
zapewniania
dostępności dla osób z niepełnosprawnościami.
Dostosowanie infrastruktury
wymiaru
sprawiedliwości
i funkcjonowania
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MSPR
Podmioty
MFiPR, MRiPS/PON/PRT
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, EFS, EFRR
II. 1.5. Dostosowanie przestrzeni publicznych do potrzeb
dzieci z niepełnosprawnościami
Działanie
obejmuje
pogłębioną
analizę
regulacji
oraz
zapewniania
dostępności dzieciom z niepełnosprawnościami do przestrzeni publicznych,
w szczególności
edukacyjnych,
kulturalnych
i rekreacyjnych,
m.in.
przedszkoli, szkół, teatrów, muzeów, bibliotek, placów zabaw, parków
rozrywki,
boisk.
Szczególna
uwaga
zostanie
zwrócona
na
kwestie
dostępności przestrzeni sanitarnych, w tym miejsc do przebrania się.
Wypracowane
zostaną
pozaprawnych
oraz
propozycje
działań
zmian
wspierających
prawnych,
instrumentów
zapewnienie
dostępności
przestrzeni rekreacyjnych. Upowszechniane będą także dobre praktyki
w tym zakresie, tak realizowane przez podmioty publiczne, jak i prywatne.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Dostosowanie
przestrzeni
publicznych
do
potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2025
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
Jednostki
współpracujące
terytorialnego, MRPIT, MEiN
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD,
EFRR,
samorządu
Budżet
jednostek
samorządu terytorialnego
II. 1.6. Dostosowanie
schronisk
dla
zakładów
poprawczych
nieletnich
do
potrzeb
oraz
osób
z niepełnosprawnościami
Działanie
przewiduje
nowelizację
przepisów
w zakresie
zakładów
poprawczych oraz schronisk dla nieletnich w celu lepszego uwzględniania
potrzeb osób z niepełnosprawnościami. W kolejnym etapie wypracowany
zostanie
katalog
rozwiązań
w zakresie
dostosowania
zakładów
poprawczych oraz schronisk dla nieletnich, gwarantujących uwzględnianie
potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym m.in. dzieci z problemami
zdrowia
psychicznego,
w spektrum
autyzmu.
dostosowywanie
z niepełnosprawnością
Następnie
infrastruktury
planowane
i elementów
instytucji.
136
intelektualną
jest
lub
systematyczne
funkcjonowania
ww.
Priorytety i działania
Dostosowanie zakładów poprawczych oraz schronisk
dla
nieletnich
do
potrzeb
osób
z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MSPR
Podmioty
MFiPR
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD
II. 1.7. Dostosowanie
osób
wytypowanych
zatrzymanych
lub
pomieszczeń
doprowadzonych
dla
w celu
wytrzeźwienia oraz policyjnych izb dziecka do potrzeb
osób z niepełnosprawnościami
Działanie
przewiduje
nowelizację
przepisów
odnoszących
się
do
pomieszczeń przeznaczonych dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych
w celu wytrzeźwienia, pokoi przejściowych, tymczasowych pomieszczeń
przejściowych i policyjnych izb dziecka. W kolejnym etapie wypracowany
zostanie katalog rozwiązań w zakresie dostosowania pomieszczeń dla osób
zatrzymanych
i policyjnych
i bezpieczne
wykonywanie
izb
dziecka,
zadań
gwarantujących
służbowych
prawidłowe
funkcjonariuszom
i pracownikom cywilnym Policji oraz zapewniających bezpieczeństwo osób
tam przebywających. Następnie planowane jest właściwe dostosowanie
wytypowanych pomieszczeń.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Dostosowanie wytypowanych pomieszczeń dla osób
zatrzymanych
lub
wytrzeźwienia
oraz
doprowadzonych
policyjnych
izb
w celu
dziecka
do
potrzeb osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MSWiA
Podmioty
MFiPR
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, Budżet
jednostek samorządu terytorialnego
II. 1.8. Dostosowanie
jednostek
penitencjarnych
do
potrzeb osób z niepełnosprawnościami
Realizacja zadań inwestycyjno-remontowych mających na celu likwidację
barier architektonicznych, cyfrowych i komunikacyjno-informacyjnych dla
osób z niepełnosprawnościami osadzonych w istniejących jednostkach
penitencjarnych oraz osób ubiegających się o wstęp na teren jednostek
organizacyjnych
Służby
Więziennej
(interesantów,
rodzin
osób
osadzonych), m.in. poruszających się na wózkach inwalidzkich czy
mających niepełnosprawność sensoryczną. Działanie przewiduje również
uwzględnienie miejsc zakwaterowania dla osób z niepełnosprawnościami
przy
budowie
w adaptacji
nowych
(np.
pawilonów
zajęcia
penitencjarnych
z orientacji
oraz
przestrzennej
wsparcie
zapoznające
z topografią budynku) dla osób z niepełnosprawnościami osadzonych
w jednostkach penitencjarnych.
Zakłada się także modernizację podmiotów leczniczych funkcjonujących
w jednostkach penitencjarnych uwzględniającą potrzeby dostosowania
pomieszczeń
szpitali,
ambulatoriów
z niepełnosprawnościami.
138
i izb
chorych
dla
potrzeb
osób
Priorytety i działania
Dostosowanie jednostek penitencjarnych do potrzeb
osób z niepełnosprawnościami
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MSPR
Podmioty
Służba więzienna
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD
II. 1.9. Dostępność turystyki, rekreacji i wypoczynku
W ramach działania zaplanowane jest zwiększenie dostępności turystyki,
rekreacji
i wypoczynku
dla
osób
z różnymi
niepełnosprawnościami.
Zostanie przeprowadzona analiza aktów prawnych regulujących obszar
turystyki, rekreacji i wypoczynku, w szczególności ustawy z dnia 29
sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek
i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2211) oraz ustawy
z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych
usługach turystycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2139). W wyniku analizy
zostaną
zaproponowane
rekomendacje
dla
zwiększenia
dostępności
turystyki, rekreacji i wypoczynku dla osób z niepełnosprawnościami.
Działanie zakłada również zebranie oraz upowszechnienie dobrych praktyk
w obszarze zapewniania dostępności turystyki, rekreacji i wypoczynku dla
osób
z niepełnosprawnościami,
obywatelami,
tak
w zakresie
na
zasadzie
uniwersalnego
i racjonalnych usprawnień.
139
równości
z innymi
projektowania,
jak
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Dostępność turystyki, rekreacji i wypoczynku
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MRPIT
Podmioty
MFiPR, MKDNiS, POT
współpracujące
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
EFRR, Budżet jednostek samorządu
terytorialnego
II. 1.10.
Dostępność lasów i parków narodowych
W ramach działania przeprowadzona zostanie pogłębiona analiza ustawy
z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55,
z późn. zm.), ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r.
poz. 1463, z późn. zm.) oraz aktów wykonawczych do nich pod kątem
potrzeby zmian w zakresie zapewniania dostępności dla osób z różnymi
niepełnosprawnościami.
W
ramach
działania
promowane
będą
dobre
praktyki
dotyczące
przystosowania obiektów turystycznych i edukacyjnych dla potrzeb osób
z niepełnosprawnościami wśród pracowników parków narodowych, parków
krajobrazowych, Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe
(PGL LP) odpowiedzialnych za budowę i remonty budynków, budowli, jak
i koordynację działań z zakresu udostępniania parków, lasów, w tym
turystyki oraz edukacji przyrodniczo-leśnej.
Ponadto
planowane
przyrodniczej
jest
w zakresie
podnoszenie
edukacji
kompetencji
osób
liderów
edukacji
z niepełnosprawnościami.
Przygotowane zostaną materiały dydaktyczne w formatach dostępnych dla
osób
z niepełnosprawnościami
z zakresu
edukacji
przyrodniczej,
Priorytety i działania
z wykorzystaniem których przeprowadzone zostaną zajęcia edukacyjne dla
różnych grup osób z niepełnosprawnościami.
Dostępność lasów i parków narodowych
Okres
wdrażania 2021–2030
działania
Koordynator
MKiŚ
Podmioty
Państwowe
współpracujące
Lasy Państwowe, Parki Narodowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
Gospodarstwo
Leśne
EFRR, Budżet jednostek samorządu
terytorialnego
II. 2.
Mobilność
II. 2.1. Transport „na życzenie”
Działanie
zakłada
kierowanego
do
systemowy
osób,
które
rozwój
ze
transportu
względu
na
„na
rodzaj
życzenie”
lub
stopień
niepełnosprawności nie są w stanie korzystać z komunikacji publicznej lub
z transportu indywidualnego na danym obszarze. Transport ten będzie
realizowany zarówno dla dzieci objętych obowiązkiem szkolnym, osób
pracujących jak również niepracujących. Działanie będzie polegało na
możliwości zgłaszania potrzeby skorzystania z transportu przez: formularz
zgłoszeniowy udostępniony na stronie internetowej, zgłoszenie osobiste,
telefoniczne,
Podmiot
mailowe,
realizujący
w systemie
„door
SMS-owe
będzie
to
door”
w podmiocie
zobligowany
(po
do
polsku
realizującym
zapewnienia
„od
drzwi
usługę.
transportu
do
drzwi”),
z umożliwieniem korzystania ze specjalnych miejsc parkingowych dla osób
z niepełnosprawnościami.
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
Transport „na życzenie”
Okres
wdrażania do 2030
działania
Koordynator
MFiPR
Podmioty
Samorządy gminne, PFRON
współpracujące
Finansowanie
Budżet
państwa,
Budżet
PFRON,
jednostek
EFS,
samorządu
terytorialnego
II. 2.2. Zwiększenie
dostępności
z niepełnosprawnościami
transportu
realizowanego
ze
osób
środków
publicznych
Działanie będzie polegało na zwiększeniu dostępności systemu kolei
w Polsce
przez
kontynuację
dostosowywania
go
do
wymagań
rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 1300/2014 z dnia 18 listopada
2014
r.
w sprawie
technicznych
się
dostępności
odnoszących
do
specyfikacji
systemu
interoperacyjności
kolei
Unii
dla
osób
z niepełnosprawnościami i osób o ograniczonej możliwości poruszania się
(TSI PRM).
Ponadto planuje się dostosowanie dworców kolejowych do TSI PRM
w zakresie
określonym
z uwzględnieniem
infrastruktury
w Krajowym
kategoryzacji
kolejowej
Planie
dworców,
w zakresie
Wdrażania
a także
określonym
TSI
PRM
modernizację
w Krajowym
Planie
Wdrażania TSI PRM.
Celem
działania
jest
również
z niepełnosprawnościami
samodzielnego
przylegającej
lub
do
stacji
umożliwienie
dotarcia
przystanku
(eksploatowany) peron.
142
osobom
z drogi
kolejowego
na
publicznej
dowolny
Priorytety i działania
Działanie zakłada skrócenie minimalnego czasu zgłoszenia potrzeby
uzyskania
pomocy
do
12
godzin
w przypadku
stacji
kolejowych
obsługujących do 2 tys. pasażerów dziennie, do 3 godzin w przypadku
stacji kolejowych obsługujących pomiędzy 2 tys. a 10 tys. pasażerów
dziennie oraz braku konieczności wcześniejszego zgłoszenia potrzeby
uzyskania pomocy w przypadku stacji kolejowych obsługujących ponad 10
tys. pasażerów dziennie.
W zakresie transportu lotniczego będzie wprowadzony system kontroli
oparty na wytycznych Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego przez
Komisję
Ochrony
Praw
osobom
z niepełnosprawnościami
planowane
jest
Lotnictwa
Cywilnego,
Pasażerów,
zwiększenie
co pozwoli
standardów
współpracy
na
dostępności.
między
a organizacjami
zagwarantowanie
Ponadto
Prezesem
Urzędu
zrzeszającymi
osoby
z niepełnosprawnościami.
Działanie zakłada prowadzenie systemowych działań ukierunkowanych na
zwiększenie dostępności dla osób z niepełnosprawnościami transportu
zbiorowego (autobusowego, szynowego), w tym o charakterze gminnym
(w tym miejskim), międzygminnym, jak i dalekobieżnym. W szczególności
należy
zwrócić
uwagę
na
systematyczne
zwiększanie
dostępności
autobusowego transportu zbiorowego na terenach wiejskich i w małych
miastach. Programy rządowe wspierające transport gminny i ponadgminny
będą uwzględniały wymogi w zakresie dostępności.
Działanie
przewiduje
także
systematyczny
wzrost
dostępności
dalekobieżnego transportu autobusowego. Zostanie to osiągnięte przez
stopniowo wzrastające wymogi dla przewoźników w zakresie dostępności.
Dostosowanie
równomiernie
infrastruktury
transportowej
z przystosowywaniem
będzie
infrastruktury
następować
dworców,
węzłów,
centrów przesiadkowych oraz wiat przystankowych, które będą spełniać
wypracowane
regulacje
w zakresie
projektowania
uniwersalnego.
Dodatkowo w ramach działania planowane są szkolenia dla pracowników
Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
sektora transportu zbiorowego w zakresie potrzeb osób o szczególnych
potrzebach, w tym osób z niepełnosprawnościami.
Zwiększenie
dostępności
transportu
osób
z niepełnosprawnościami realizowanego ze środków
publicznych
Okres
wdrażania do 2025
działania
Koordynator
MI
Podmioty
MFiPR,
współpracujące
pozarządowe
Finansowanie
Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,
PFRON,
organizacje
EFRR, Budżet jednostek samorządu
terytorialnego
II. 2.3. Kompleksowe wsparcie indywidualnej mobilności
osób z niepełnosprawnościami
W ramach działania zostanie przeprowadzona pogłębiona analiza ustawy
z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r.
poz. 110, z późn. zm.), ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących
pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268, z późn. zm.), ustawy z dnia 21
marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 470, z późn.
zm.), ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360,
z późn. zm.), ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1175) oraz aktów wykonawczych do nich pod kątem
dokonania
zmian
w zakresie
zapewnienia
dostępności
dla
osób
z niepełnosprawnościami, w tym m.in. rozporządzenie Ministra Zdrowia
z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających
się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2020 r.
poz. 2213), rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia
20
maja
2016
r.
w sprawie
wzorów
dokumentów
stwierdzających
uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. poz. 702, z późn. zm.) –
Priorytety i działania