Legislator Case Law & Legislation
MP_2021_218 PL

Uchwała nr 27 Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2021 r. w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030

9 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (9)

Statutory Text (9 Articles)

M.P. 2021 poz. 218 inForce

§ 1. Przyjmuje się dokument pod nazwą Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030, zwany dalej

„Strategią”, stanowiący załącznik do niniejszej uchwały.

M.P. 2021 poz. 218 inForce

załącznik nr 1. W ramach działania planowane jest przeprowadzenie

analizy dotyczącej określenia potrzeb oraz ustalenia liczby interesariuszy

proponowanego wsparcia.

Planowane jest utworzenie ośrodka kompleksowego wspomagania osób

z różnymi

niepełnosprawnościami

z oddziałami

obsługującymi

makroregiony Polski oraz powołanie regionalnych przedstawicieli, którzy

będą reprezentować środowisko osób z niepełnosprawnościami.

Zadaniem

ośrodka

będzie

wsparcie

osób

z niepełnosprawnościami

w zakresie mobilności indywidualnej, w tym uzyskania uprawnień do

kierowania

pojazdami,

doskonalenia

techniki

jazdy,

urządzeń

adaptacyjnych, adaptacji pojazdu, szkolenia i egzaminowania na prawo

jazdy, pozyskania pojazdu, dofinansowania.

Ośrodek powoła zespół interdyscyplinarny do opracowania rekomendacji

związanych

z ograniczeniem

kandydatów

na

barier

kierowców,

w indywidualnej

mobilności

kierowców

i pasażerów

z niepełnosprawnościami.

Dodatkowo w ramach działania planowane są szkolenia dla lekarzy

medycyny pracy z uprawnieniami do badania kierowców, egzaminatorów,

instruktorów nauki jazdy, diagnostów Stacji Kontroli Pojazdów w zakresie

potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Zadaniem

ośrodka

będzie

również

inicjowanie

i prowadzenie

badań

naukowych oraz wprowadzanie na rynek nowych usług i produktów

w zakresie mobilności indywidualnej osób z niepełnosprawnościami.

Kompleksowe

wsparcie

indywidualnej

mobilności

osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MI

Podmioty

PIMOT, ITS, MFiPR, PFRON, MZ,

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

współpracujące

jednostki samorządu terytorialnego

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS

II. 2.4. Zapewnienie wsparcia psów przewodników i psów

asystujących

Mimo

znacznego

postępu

w kwestii

stosowania

psów

asystujących

w podnoszeniu niezależności osób z niepełnosprawnościami, Polska ciągle

jeszcze nie ma wypracowanego systemu hodowli i szkolenia tych zwierząt.

W ramach działania stworzony zostanie system szkolenia psów oraz ich

udostępniania. Nastąpi także jego wdrożenie jako elementu wsparcia dla

osób z niepełnosprawnościami. Opracowane zostaną rekomendacje dla

systemowych rozwiązań dotyczących zapewnienia osobom niewidomym

psów przewodników, a osobom z innymi niepełnosprawnościami – psów

asystujących.

Planowane

jest

także

wypracowanie

systemowych

rozwiązań w zakresie wsparcia w utrzymaniu psów przewodników oraz

psów asystujących.

Działanie zakłada również realizację kampanii społecznej w zakresie

podwyższania świadomości społeczeństwa o roli i uprawnieniach psów

przewodników i psów asystujących.

Zapewnienie wsparcia psów przewodników i psów

asystujących

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

PFRON

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Priorytety i działania

II. 3.

Dostęp

do

usług,

informacji

oraz

wiedzy

i komunikacji

II. 3.1. Rozwój różnych metod komunikowania się osób

z różnymi rodzajami niepełnosprawności oraz nowych

technologii wspomagających ten proces

W ramach działania przewiduje się utworzenie systemu certyfikacji

tłumaczy

języka

komunikowania

migowego

się.

Ponadto

oraz

rozwój

w ramach

alternatywnych

tego

działania

metod

opracowany

i wdrożony zostanie system zapewniania adekwatnych do potrzeb oraz

uwzględniających

rozwój

technologii

środków

wspierających

komunikowanie się.

Zadanie będzie realizowane przez włączanie odpowiednich narzędzi

informatycznych w ramach platformy GOV.PL – centralnej bramy do

informacji i usług państwa. Instytucje publiczne otrzymają narzędzia

umożliwiające im komunikowanie się z osobami o określonych rodzajach

niepełnosprawności,

tak

aby

mogły

w sposób

rzeczywisty

i niedyskryminujący załatwić sprawę lub mieć dostęp do informacji/oferty.

Oznacza to w pierwszej kolejności udostępnianie środków komunikacji

elektronicznej

(rozumianej

również

jako

mechanizmy

umożliwiające

kontakt w urzędzie przy użyciu np. kiosków multimedialnych).

Przygotowany zostanie sformalizowany katalog sposobów obsługi osób

z różnymi

rodzajami

Zostanie

on

niepełnosprawności

rozpowszechniony

w instytucji

a następnie

publicznej84).

wprowadzony

jako

obowiązkowy dla urzędników, którzy zostaną przeszkoleni w zakresie

stosowania tego katalogu.

84)

Np. takich jak zamieszczenie na stronach internetowych sądów katalogu usług wraz

z kartami usług świadczonych przez sąd; przygotowania Praktycznego poradnika savoirvivre wobec osób z niepełnosprawnościami; oraz przez ułatwienie dostępu do Biur Obsługi

Interesanta, Punktów Obsługi Interesanta i Punktów Informacyjnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Urzędy,

szpitale

oraz

inne

instytucje

reprezentujące

administrację

publiczną zostaną zobowiązane do udostępniania w wersji papierowej i na

stronach

internetowych

formacie),

którymi

wszystkich

dana

rodzajów

jednostka

się

druków

(w dostępnym

posługuje

w kontakcie

z obywatelem.

Planuje się również rozwój i upowszechnienie w działaniach podmiotów

publicznych wykorzystania tekstu łatwego do czytania (Easy to Read,

ETR), w celu zmniejszenia wykluczenia społecznego osób mających

trudności

ze

zrozumieniem

czytanego

tekstu,

w szczególności

osób

z niepełnosprawnością intelektualną.

Działania na rzecz zapewnienia dostępu do materiałów edukacyjnych

i ćwiczeniowych w wersji łatwej do czytania i zrozumienia planuje również

resort oświaty. Kontynuowane będą również już rozpoczęte działania

mające na celu zapewnienie dostępu do informacji niezbędnych w procesie

kształcenia osobom uczącym się w różnym wieku i z różnymi potrzebami

edukacyjnymi. Obejmują one zwiększenie dostępności podręczników

dopuszczanych

do

materiałów

na

użytku

szkolnego85),

Zintegrowanej

poszerzanie

Platformie

dostępnych

e-

Edukacyjnej

(www.epodreczniki.pl), wykonywanie adaptacji podręczników, materiałów

edukacyjnych

i ćwiczeniowych

dla

uczniów

z niepełnosprawnościami.

Ważnym elementem działań będzie również rozwijanie umiejętności

nauczycieli

w zakresie

doboru,

dostosowywania

i wykorzystywania

zróżnicowanych materiałów dydaktycznych w codziennej pracy z uczniami.

Ponadto planuje się podjęcie przez resort sprawiedliwości działań na rzecz

wprowadzenia rozwiązań proceduralnych umożliwiających obywatelowi –

stronie

85)

postępowania,

złożenie

w sądzie

i prokuraturze

Wytyczne edytorskie i językowe do opracowania podręczników oraz wytyczne do

uniwersalnego projektowania graficznego podręczników.

pisma

Priorytety i działania

procesowego

sporządzonego

w wersji

dostępnej,

w tym

także

przekazanego w formie nagrania w polskim języku migowym.

Planowane jest również podjęcie prac nad wdrożeniem usługi napisów na

żywo86) w komunikacji społecznej, w tym podczas wydarzeń na żywo,

zajęć

edukacyjnych,

spotkań,

czy

w rozmowach

telefonicznych.

Przeprowadzona zostanie analiza i wypracowane zostaną rekomendacje

w zakresie formalnego uznania usługi napisów na żywo, umożliwienia

korzystania z niej osobom zainteresowanym, jak również standaryzacji

i certyfikacji tej usługi.

Rozwój

różnych metod

z różnymi

rodzajami

komunikowania

się

osób

niepełnosprawności

oraz

nowych technologii wspomagających ten proces

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

KPRM (cyfryzacja)

Podmioty

MSPR, MSWiA, MFiPR, MEiN

współpracujące

Finansowanie

Budżet

państwa,

Budżet

jednostek

PFRON,

EFS,

samorządu

terytorialnego

86)

Usługa napisów na żywo występuje także pod nazwami transkrypcji na żywo, pisania

głosowego, czy symultanicznego przekazu tekstowego.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

II. 3.2. Wprowadzenie do systemu prawnego regulacji

dotyczących

alternatywnych

sposobów

komunikacji

i wspomagających

(AAC)

oraz

działania

prawnego

regulacji

wspierające ich upowszechnienie

Działanie

zakłada

wprowadzenie

do

systemu

dotyczących alternatywnych i wspomagających sposobów komunikacji

(AAC)

oraz

porozumiewania

przepisów

się

za

zapewniających

ich

pomocą

możliwość

efektywnego

w kontaktach

z podmiotami

publicznymi.

Wdrożenie możliwości wykorzystywania AAC w instytucjach publicznych

wymaga zwiększenia świadomości urzędników i pracowników instytucji

w zakresie

potrzeb

użytkowników

AAC

oraz

rodzajów

i sposobów

wykorzystania AAC, w tym m.in. przez szkolenia i propagowanie dobrych

praktyk.

Działanie zakłada również analizę i wypracowanie możliwości wdrożenia

tematyki AAC w programach nauczania kadr specjalistów szkół wyższych

przygotowujących do pracy z osobami z niepełnosprawnościami.

Wprowadzenie

do

systemu

dotyczących

alternatywnych

prawnego

regulacji

i wspomagających

sposobów komunikacji oraz działania wspierające ich

upowszechnienie

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

MRiPS,

współpracujące

samorządu

MEiN,

PFRON,

jednostki

terytorialnego,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Priorytety i działania

II. 3.3. Zapewnienie dostępu do treści zamieszczanych

w Internecie dla wszystkich

W ramach działania funkcjonuje i ewoluuje rządowy portal informacyjny,

w pełni

dostępny

projektem

dla

osób

fundamentu

z niepełnosprawnościami.

informacyjnego,

który

GOV.PL

będzie

jest

umożliwiał

posadowienie na nim nowych usług i funkcjonalności projektowanych

i udostępnianych w przyszłości. Główny katalog usług i informacji będzie

przystosowany

do potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

oraz

dla

seniorów. Zostanie to zrealizowane przez zoptymalizowanie wyszukiwarki

pod

względem

jej

dostępności,

jak

również

przez

umożliwienie

uzyskiwania materiałów w formach i formatach adekwatnych do rodzaju

niepełnosprawności osoby zainteresowanej.

Celem

zapewnienia

zostaną

szkolenia

efektywnej

realizacji

z praktycznego

działania

tworzenia

przeprowadzone

m.in.

dokumentów

elektronicznych, multimediów i stron internetowych dla pracowników

odpowiedzialnych za tworzenie informacji, funkcjonowanie systemów

wymiany informacji oraz serwisów internetowych.

Wprowadzony zostanie również test użyteczności i intuicyjności (np.

interaktywne formularze) – jako standard przy wprowadzaniu nowych

usług. Przygotowana zostanie stosowna procedura, która sformalizuje

proces kontroli użyteczności we wdrożeniach usług.

Ponadto planuje się utworzenie bazy najlepszych praktyk w zakresie

dostępności cyfrowej. Baza będzie aktualizowana o najnowsze rozwiązania

i zostanie

udostępniona

w portalu

GOV.PL.

Wiedza w tym

zakresie

zostanie włączona do cyklicznych szkoleń dla pracowników podmiotów,

migrowanych na platformę GOV.PL. Planowane jest także przygotowanie

narzędzi dla mniejszych podmiotów, w tym JST, takich jak szablony

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

zgodne z Web Content Accesibility Guidelines87) (WCAG) do samodzielnej

instalacji.

Wprowadzony

publicznych,

zostanie

w celu

monitoring

obrazowania

dostępności

miejsca,

cyfrowej

w jakim

organów

znajduje

się

administracja, i pracy, jaką ma jeszcze do wykonania. Przewiduje się

uruchomienie systemu automatycznego monitoringu dostępności stron

administracji rządowej.

Działanie obejmuje także dialog i współpracę zarówno z krajowymi, jak

i zagranicznymi

specjalistami

zajmującymi

się

projektowaniem

uniwersalnym. W szczególności przewiduje się współdziałanie z organami

Komisji Europejskiej (KE), stałe monitorowanie dostępnej wiedzy w KE nt.

użyteczności

ze

szczególnym

uwzględnieniem

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami.

Zapewnienie

dostępu

do

treści

zamieszczanych

w Internecie dla wszystkich

Okres

wdrażania do 2030

działania

87)

Koordynator

KPRM (cyfryzacja)

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Zbiór dokumentów opublikowany przez Web Accessibility Initiative zawierający zalecenia

dotyczące tworzenia dostępnych serwisów internetowych.

Priorytety i działania

II. 3.4. Utworzenie Centrum Komunikacji

Do obsługi osób z niepełnosprawnością słuchu w czasie rzeczywistym

zostanie

stworzone

Centrum

Komunikacji,

gdzie

osoby

głuche,

słabosłyszące lub głuchoniewidome będą mogły skorzystać ze zdalnych

usług

profesjonalnego tłumacza PJM w obu kierunkach tłumaczenia,

transkrypcji wypowiedzi fonicznej na tekst polski lub alfabet

Braille’a,

transkrypcji

wypowiedzi

osoby

słyszącej

przy

jednoczesnym

wypowiadaniu tekstu napisanego przez osobę głuchą, słabosłyszącą,

głuchoniewidomą.

Usługa ta pozwoli na komunikację zdalną z dowolną osobą lub podmiotem.

Centrum będzie mogło być wykorzystywane do celów prywatnych.

Usługa ta będzie funkcjonować dwustronnie: osoba głucha, słabosłysząca

lub głuchoniewidoma będzie mogła zainicjować połączenie do osoby

słyszącej / podmiotu, ale połączenie będzie też mogło być wykonane do

osoby głuchej, słabosłyszącej lub głuchoniewidomej.

Utworzenie Centrum Komunikacji

Okres

wdrażania 2025

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

MRiPS, KPRM (cyfryzacja)

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

II. 3.5. Dostosowanie

wyszukiwania

internetowych

ofert

miejsc

pracy

narzędzi

w administracji

rządowej do potrzeb osób z niepełnosprawnościami

W

ramach

działania

stworzone

zostanie

narzędzie

automatyzujące

przekazywanie informacji o naborach na miejsca pracy, które mogą

zainteresować

powstanie

osoby

dostępna

z niepełnosprawnościami.

Na platformie

wyszukiwarka

pracy

miejsc

GOV.PL

w administracji

spełniająca wymogi na poziomie co najmniej AA aktualnych wytycznych

WCAG88) oraz oferująca specjalne mechanizmy dedykowane dla osób

z niepełnosprawnościami.

Ponadto planuje się wdrożenie rozwiązania polegającego na zobowiązaniu

wszystkich jednostek sektora publicznego do podawania do wiadomości

publicznej

informacji

na

temat

Informacji

Publicznej,

z którego

ofert

pracy

w sposób

na

stronach

automatyczny

Biuletynu

mają

być

przesyłane do ogólnodostępnego Scentralizowanego Systemu Dostępu

do Informacji Publicznej (https://ssdip.bip.gov.pl/) lub innego systemu

pełniącego rolę centralnego punktu dostępu do tejże informacji.

Dostosowanie internetowych narzędzi wyszukiwania

ofert

miejsc

pracy

w administracji

rządowej

do

potrzeb osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021

działania

Koordynator

KPRM (cyfryzacja)

Podmioty

MRiPS, MRPiT, Urzędy pracy

współpracujące

88)

Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych (WCAG) definiują, w jaki sposób

zwiększyć dostępność treści internetowych dla osób niepełnosprawnych. Dostępność

obejmuje szeroki zakres niepełnosprawności, w tym niepełnosprawność wzrokową,

słuchową, fizyczną, mowę, poznawczą, intelektualną i neurologiczną. Na chwilę obecną

najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.

Priorytety i działania

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

II. 3.6. Zwiększenie

produktów

dostępności

i usług

infrastruktury,

o charakterze

powszechnym

oferowanych przez podmioty gospodarcze

Dostępność jest rozumiana jako zbiór takich cech otoczenia, które

sprawiają, że osoby z niepełnosprawnościami mogą na prawach równych

z innymi korzystać ze środowiska fizycznego, transportu, informacji

i komunikacji,

w tym

komunikacyjnych,

technologii

a także

z innych

i systemów

urządzeń

informacyjno-

i usług,

powszechnie

dostępnych lub powszechnie zapewnianych. Zwiększanie dostępności

produktów

i usług

o charakterze

powszechnym

oferowanych

przez

podmioty gospodarcze realizuje prawo gwarantowane przez KPON i ma

ograniczyć

wykluczenie

społeczne,

wspierać

samodzielność

i godne

funkcjonowanie osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwie.

Rząd polski od kilku lat realizuje politykę mającą na celu zwiększanie

dostępności

w wielu

obszarach

życia

społeczno-gospodarczego,

proponując rozwiązania wspierające przedsiębiorców.

Działanie będzie złożone z następujących elementów

1) Upowszechnianie idei dostępności wśród podmiotów gospodarczych

W ramach tego działania przewidziane są przedsięwzięcia podejmowane

na

rzecz

i we

współpracy

z podmiotami

gospodarczymi

podnoszące

świadomość i wiedzę producentów i usługodawców w zakresie dostępności

i zasady projektowania uniwersalnego: finansowanie usług doradczych,

tworzenie

punktów

konsultacyjnych

i centrów

wiedzy

o dostępności,

dofinansowania wdrożeń dostępności w produktach i usługach, działania

edukacyjne (m.in. szkolenia, seminaria, konkursy promujące rozwiązania

wdrażającej dostępność w produktach i usługach, hackathony), tworzenie

bazy wiedzy na temat dostępności i technologii asystujących, publikacje

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

dotyczące dostępności produktów i usług. W działania upowszechniające

włączona będzie Rada Dostępności.

2) Efektywne wdrożenie wymogów dostępności wynikających z EAA.

Zwiększaniu

poziomu

dostępności

produktów

i usług

będzie

służyć

wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/882

z 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów i usług

(EAA), która weszła w życie 27 czerwca 2019 r. Polska jest zobowiązana

do transpozycji przepisów EAA do krajowego porządku prawnego do 28

czerwca

2022

r.

Za

koordynację

wdrożenia

przepisów

EAA

jest

odpowiedzialne Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej. Przepisy

szczegółowe

opracowywane

dla

we

poszczególnych

współpracy

sektorów

z odpowiednimi

objętych

dla

EAA

danego

będą

obszaru

resortami.

Obowiązki nałożone w ramach nowej regulacji będą stosowane od dnia 28

czerwca 2025 r. EAA przewiduje dla niektórych rodzajów produktów

i usług dłuższe okresy przejściowe i zwolnienia od obowiązków.

EAA obejmuje wymogami dostępności powszechnie używane następujące

produkty i usługi

•

systemy sprzętu komputerowego wraz z systemami operacyjnymi

do nich,

•

terminale płatnicze (zarówno urządzenia, jak i oprogramowanie),

•

interaktywne terminale samoobsługowe,

•

konsumenckie urządzenia wykorzystywane w dostępie do usług

łączności elektronicznej,

•

konsumenckie urządzenia do korzystania z audiowizualnych usług

medialnych,

•

czytniki książek elektronicznych,

•

usługi łączności elektronicznej, w tym zgłoszenia alarmowe,

Priorytety i działania

•

usługi dostępu do audiowizualnych usług medialnych,

•

usługi cyfrowe towarzyszące transportowi pasażerskiemu (transport

lotniczy, autobusowy, kolejowy, wodny),

•

usługi bankowości detalicznej,

•

e-książki i ich oprogramowanie,

•

handel elektroniczny.

W celu najbardziej efektywnego wdrożenia dostępności produktów i usług,

podmioty odpowiedzialne za transpozycję EAA dokonają analizy wpływu

regulacji na przedsiębiorstwa i konsumentów oraz, na tej podstawie,

weryfikacji możliwości przyjęcia przepisów o jak najszerszym zakresie

przedmiotowym – m.in. dostępność infrastruktury służącej świadczeniu

usług, uzupełnienie katalogu produktów i usług o elementy istotne dla

aktywności osób z niepełnosprawnościami, całość pasażerskich usług

transportowych,

właściwe

zaprojektowanie

monitorowania

i wspierania

dostępności

krajowych

produktów

mechanizmów

i usług

–

oraz

podmiotowym – m.in. objęcie pełną regulacją mikroprzedsiębiorców,

szeroki katalog podmiotów włączonych w procesy wdrażania dostępności

produktów i usług, wyspecjalizowany system nadzoru rynku.

Zostanie

także

wydłużonych

dokonana

terminów

ocena

wejścia

możliwości

w życie

skrócenia

obowiązków

niektórych

wynikających

z przepisów EAA. W regulacji zostanie położony szczególny nacisk na

precyzyjne

określenie

obowiązków

podmiotów

gospodarczych

oraz

wyłączeń ich dotyczących. Implementacja przepisów EAA wraz z obecnie

obowiązującymi przepisami dotyczącymi dostępności w funkcjonowaniu

podmiotów

publicznych

będzie

stanowić

podstawę

do

całościowego

uregulowania zagadnienia dostępności w prawodawstwie krajowym.

Jednocześnie będą realizowane działania wspierające ten proces. Zostanie

przeprowadzona

świadomości

kampania/działania

społecznej

w zakresie

medialne

na

dostępności.

rzecz

podniesienia

W ramach

spotkań

o charakterze edukacyjno-konsultacyjnym przybliżające przedsiębiorcom

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

oraz odbiorcom produktów i usług nowe przepisy i sposoby ich realizacji.

Zostaną opracowane wytyczne dla podmiotów gospodarczych i instytucji

nadzoru rynku w zakresie wdrażania wymogów dostępności wynikających

z wdrożenia EAA. Przedsiębiorcy oraz inne podmioty zaangażowane

w realizację obowiązków związanych z dostępnością usług będą mogli

korzystać z doradztwa oraz wsparcia finansowego.

Przewiduje się również działania na rzecz wzmocnienia kompetencyjnego

oraz budowania zdolności administracji publicznej w zakresie realizacji

przepisów implementujących EAA.

Zwiększanie

dostępności

produktów

i usług

o charakterze

powszechnym

oferowanych

przez

MRPiT,

KPRM

podmioty gospodarcze

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

MRiPS/PON,

współpracujące

(cyfryzacja), MI, MKDNiS, MSWiA,

KRRiT,

UKE,

UOKiK,

Rada

Dostępności, zrzeszenia podmiotów

gospodarczych,

uczelnie,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS

Priorytety i działania

II. 3.7. Zwiększenie dostępności audiowizualnych usług

medialnych dla osób z niepełnosprawnościami

Działanie

zakłada

podjęcie

przez

MKDNiS

we

współpracy

z KRRiT

inicjatywy na rzecz zwiększenia udziału dostosowanych do potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

programów

telewizyjnych

i audiowizualnych

usług medialnych na żądanie89). Dokonując oceny regulacji obowiązującej

w stosunku do nadawców programów telewizyjnych na podstawie art. 4

ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji,

KRRiT rozważy wprowadzenie uregulowań na poziomie ustawowym;

określających

każdego

odrębne

rodzaju

minimalne

udogodnień

procenty

dla

w zakresie

osób

w programach o charakterze uniwersalnym

zapewniania

z niepełnosprawnościami

90)

. Udogodnienia te

będą

polegać w szczególności na zapewnieniu napisów, tłumaczenia na język

migowy

oraz

audiodeskrypcji.

Ponadto

działanie

zakłada

również

upowszechnienie w ramach programów informacyjnych i publicystycznych

tzw. napisów na żywo oraz przeprowadzenie analizy możliwości wdrożenia

zasady, że każda audycja produkcji własnej emitowana z napisami dla

osób niesłyszących, audiodeskrypcją lub tłumaczeniem na język migowy

w telewizji

będzie

zamieszczana

w Internecie

z wykorzystaniem

89)

Zgodnie z dyrektywą 2018/1808 (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych),

zgodnie z którą państwa członkowskie mają zapewniać, aby usługi medialne „stawały się,

z zastosowaniem proporcjonalnych środków stopniowo i w sposób ciągły coraz bardziej

dostępne dla osób z niepełnosprawnościami” oraz w związku ze zmieniającym się rynkiem

w rzeczywistości obowiązek zapewnienia dostosowań osobom z niepełnosprawnościami

należy stopniowo rozszerzać na podmioty dostarczające audiowizualne usługi medialne na

żądanie (tj. dostawców VOD).

90)

W przypadku wprowadzenia takich regulacji, w odniesieniu do programów

specjalistycznych zostanie utrzymana delegacja ustawowa dla KRRiT do wydania

rozporządzenia określającego procenty poszczególnych dostosowań dla określonych

typów programów, przy utrzymaniu, na poziomie ustawowym, obecnej zasady, że

sumaryczny poziom dostosowań nie może być niższy niż sumaryczny poziom dostosowań

dla programów o charakterze uniwersalnym. Odpowiednio niższy poziom poszczególnych

dostosowań zostanie utrzymany dla programów o ograniczonym zasięgu, w szczególności

regionalnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

opracowanych dostosowań w myśl działania „reuse and repurpose” na

stronach WWW – w sposób zgodny z wymaganiami ustawy o zapewnianiu

dostępności

dla

osób

ze

szczególnymi

potrzebami

(tj.

aktualnymi

wytycznymi WCAG na poziomie AA)91).

Analogicznie jak w przypadku programów telewizyjnych, na dostawców

audiowizualnych usług medialnych na żądanie (tzw. VoD, „video on

demand”)

nałożone

zostaną

obowiązki

w zakresie

zapewniania

dostępności dla osób z niepełnosprawnościami, w szczególności

•

zapewniania,

by

świadczone

przez

nich

usługi

stawały

się,

z zastosowaniem proporcjonalnych środków, stopniowo i w sposób ciągły

coraz bardziej dostępne dla osób z niepełnosprawnościami (w oparciu

o ustawową kwotę udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami, która

będzie podlegała okresowemu przeglądowi dokonywanemu przez KRRiT

oraz MKDNiS);

• sprawozdawczości do KRRiT;

• informowania odbiorców o stosowanych udogodnieniach.

Działanie zakłada także opracowanie i wdrożenie wspólnych standardów,

obowiązujących

wszystkich

nadawców,

dla

napisów,

audiodeskrypcji

i tłumaczeń (w tym ich nadawania) na język migowy oraz standardu

technicznego

nadawania

i odbioru

przez

urządzenia

końcowe

u użytkowników napisów i audiodeskrypcji. Działanie przewiduje również

prowadzenie badań jakości napisów, audiodeskrypcji i tłumaczeń na język

migowy,

udział

użytkowników

w społecznej

kontroli

napisów,

audiodeskrypcji, tłumaczeń na język migowy, oraz dostępne informacje

o programach

z napisami,

audiodeskrypcją,

tłumaczeniami

na

język

migowy zgodnie z rozporządzeniem KRRiT z dnia 15 listopada 2018 r.

w sprawie udogodnień dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji

91)

Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.

Priorytety i działania

narządu wzroku i osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu

słuchu w programach telewizyjnych.

Wprowadzony

zostanie

dostępny

osób

dla

również

obowiązek

przekazywania

z niepełnosprawnościami

wszystkich

w sposób

informacji

o charakterze nadzwyczajnym, w tym publicznych komunikatów i ogłoszeń

w sytuacji klęski żywiołowej, podawanych do publicznej wiadomości za

pomocą audiowizualnych usług medialnych.

Ponadto, jako organ właściwy w kwestiach informacyjnych i skargowych

dot.

dostępności

audiowizualnych

usług

medialnych

(tzw.

audiowizualnych

usług

punkt

kontaktowy) zostanie wyznaczona KRRiT.

Zwiększenie

dostępności

medialnych dla osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MKDNiS

Podmioty

KRRiT, MFiPR

współpracujące

Finansowanie

II. 4.

Budżet państwa

Uczestnictwo w życiu kulturalnym oraz aktywność

sportowa

II. 4.1. Zwiększenie

dostępu

do

materiałów

audiowizualnych oraz druków

Działanie będzie obejmowało wspieranie dostępu do książek i nowości

wydawniczych oraz materiałów drukowanych, przez wspieranie i rozwój

projektów

skierowanych

w szczególności

osób

do

osób

niewidomych,

161

z niepełnosprawnościami,

słabowidzących,

głuchych

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

i głuchoniewidomych. Realizacja działań będzie obejmowała utrzymanie

i rozwój Platformy internetowej Ibuk Libra Light92). Przewiduje się także

wsparcie

przez

zapewnienie

zdalnego

dostępu

osobom

z niepełnosprawnościami mającym trudności z czytaniem wydrukowanego

tekstu do Cyfrowej Biblioteki Narodowej POLONA w taki sposób, aby

mogły one z nich korzystać bezpośrednio z własnych urządzeń, w miejscu

zamieszkania.

Wspierane będą także projekty wydawnicze w formatach dostępnych,

których zastosowanie będzie najbardziej adekwatne ekonomicznie oraz

działania bibliotek publicznych zmierzające do zapewnienia dostępności

książek dla osób z niepełnosprawnościami.

Zwiększenie dostępu do materiałów audiowizualnych

oraz druków

Okres

wdrażania do 2023

działania

92)

Koordynator

MKDNiS

Podmioty

KPRM (cyfryzacja), Instytut Książki

współpracujące

w Krakowie, Biblioteka Narodowa

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

IBUK Libra Light to platforma udostępniająca publikacje osobom niewidomym,

słabowidzącym oraz z niepełnosprawnością ruchową (które nie mogą czytać książek

drukowanych).

Priorytety i działania

II. 4.2. Udostępnienie

dóbr

kultury

osobom

z niepełnosprawnościami przez digitalizację

Zakłada się poprawę dostępności do zasobów kultury przez digitalizację

dóbr kultury oraz udostępnianie ich w Internecie w formatach dostępnych

dla osób z niepełnosprawnościami, w tym przede wszystkim dostosowanie

do najbardziej aktualnych wytycznych WCAG93).

Działania

obejmować

będą

przede

wszystkim

wsparcie

projektów

digitalizacyjnych prowadzonych w sposób systemowy, upowszechnianie

aktualnych

standardów

WCAG

w ramach

przedsięwzięć

dofinansowywanych ze środków publicznych.

Udostępnienie

dóbr

kultury

osobom

z niepełnosprawnościami przez digitalizację

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MKDNiS

Podmioty

KPRM (cyfryzacja)

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS

II. 4.3. Zwiększenie

dostępności

publicznych

instytucji

kultury

W

ramach

działania

modernizowanie

o zapewnienie

przewiduje

istniejącej

warunków

się

stopniowe,

infrastruktury

dostępności

kultury

systematyczne

oraz

dbałość

w nowopowstających

obiektach

kulturalnych, także przez wykorzystanie nowych technologii. Wspierane

będzie stosowanie standardów dostępności w ramach dofinansowywanej

93)

Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

ze środków publicznych modernizacji infrastruktury (np. bibliotek, domów

kultury, galerii sztuki, muzeów, kin, teatrów i sal koncertowych). Oprócz

zwiększania

dostępności

systematyczne

i cyfrowej

architektonicznej

zwiększanie

instytucji

dostępności

kultury,

m.in.

działanie

zakłada

również

informacyjno-komunikacyjnej

przez

wdrażanie

odpowiednich

standardów i wymianę dobrych praktyk.

Przewiduje się ponadto podnoszenie kompetencji kadr instytucji kultury

i dziedzictwa narodowego oraz przeprowadzenie praktycznych szkoleń dla

pracowników

wojewódzkich

urzędów

ochrony

zabytków

i jednostek

samorządu terytorialnego, którzy wydają pozwolenia na prowadzenie prac

konserwatorskich, restauratorskich lub prac budowlanych w obiektach

wpisanych

do

rejestru

zabytków,

w celu

zapewnienia

dostępności

publicznych instytucji kultury.

Zwiększenie

dostępności

publicznych

instytucji

kultury

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MKDNiS

Podmioty

MRPiT, MFiPR, jednostki samorządu

współpracujące

terytorialnego

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

EFRR, Budżet jednostek samorządu

terytorialnego

II. 4.4. Zwiększenie dostępności infrastruktury, wydarzeń

sportowych

oraz

sportu

dla

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami

Działanie

obejmuje

pogłębioną

analizę

dostępności

infrastruktury,

obiektów, wydarzeń sportowych oraz sportu zarówno powszechnego, jak

i wyczynowego, jak również regulacji ich dotyczących, dla osób z różnymi

niepełnosprawnościami, w tym dzieci z niepełnosprawnościami. Działanie

Priorytety i działania

ma

na

celu

likwidację

projektowania oraz

barier

związanych

z brakiem

odpowiednich dostosowań.

uniwersalnego

Analiza ma wskazać

potrzebne zmiany regulacji w zakresie zapewnienia większej dostępności

obiektów, wydarzeń sportowych oraz sportu, jak również potrzeby

wdrożenia rozwiązań pozaprawnych w tym obszarze.

W ramach działania przeprowadzona zostanie również pogłębiona analiza

dostępności obiektów sportowych dla osób z niepełnosprawnościami,

zarówno pod kątem sportowców i osób czynnie uprawiających sport, jak

i osób odwiedzających te miejsca w charakterze kibiców lub widzów.

Na podstawie przeprowadzonych analiz wdrożone zostaną działania

poprawiające dostępność infrastruktury, obiektów, wydarzeń sportowych

oraz

sportu

powszechnego

i wyczynowego

dla

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami.

Działanie ma również na celu wyłonienie oraz upowszechnienie dobrych

praktyk wśród zarządców obiektów sportowych, klubów sportowych oraz

organizatorów wydarzeń sportowych, jak również potrzeby wdrożenia

rozwiązań pozaprawnych w tym obszarze. Działanie ma również na celu

wyłonienie oraz upowszechnienie dobrych praktyk wśród szkół, klubów

sportowych oraz organizatorów wydarzeń sportowych.

Działanie obejmuje także organizację imprez ogólnopolskich, regionalnych

i lokalnych, w tym Mistrzostw Polski i Pucharów Polski, adresowanych do

osób w różnych grupach wiekowych oraz o różnym poziomie sprawności

fizycznej i różnym rodzaju niepełnosprawności.

Przewiduje się również organizację wydarzeń promujących sport osób

z niepełnosprawnościami, tj. wystawy i pokazy, publikacje, spoty i filmy

reklamowe

oraz

realizację

kampanii

z wykorzystaniem mediów.

165

społecznych

o tej

tematyce

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zwiększenie

dostępności

sportowych

oraz

infrastruktury,

sportu

wydarzeń

dla

osób

z różnymi

MFiPR,

MEiN,

jednostki

niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MKDNiS

Podmioty

MI,

współpracujące

samorządu terytorialnego

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

EFRR, Budżet jednostek samorządu

terytorialnego

Tabela 8. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w ramach priorytetu II. Dostępność

Nazwa

Projektu/Programu

Dostępność Plus

Opis

Program „Dostępność+” służy poprawie

dostępności do obiektów użyteczności

publicznej oraz budynków mieszkalnych,

produktów i usług w zakresie projektowania

architektonicznego, planowania przestrzennego,

jak również produktów i usług w aspekcie

architektonicznym, informacyjnym

i komunikacyjnym.

Dostosowanie

Dostosowanie funkcjonowania wymiaru

funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości do potrzeb osób

sprawiedliwości do

z niepełnosprawnościami przez podniesienie

potrzeb osób

kompetencji kadr sektora sprawiedliwości

z niepełnosprawnościami w zakresie praw osób niepełnosprawnych

i kontaktu z osobami z niepełnosprawnościami

oraz wdrażanie usprawnień z zakresu

dostępności.

Wdrożenie standardów

Realizacja projektu PO WER pn. Wdrożenie

i procedur obsługi

standardów i procedur obsługi interesanta

Priorytety i działania

Nazwa

Projektu/Programu

interesanta

w sądownictwie

powszechnym

Program „Portal RP”

Dostępny GOV.PL

Program MKDNiS

„Literatura”

Narodowy Program

Rozwoju Czytelnictwa

2016–2020

Program „Kultura

Cyfrowa”

Projekt Kronik@

Opis

w sądownictwie powszechnym jest kontynuacją

zakończonego projektu koncepcyjnego PO WER

pn. Opracowanie standardów obsługi

interesanta w sądownictwie powszechnym.

Budowa centralnej bramy do udostępniania

informacji i usług państwa dostosowanej do

wymogów dostępności.

Zbiór programów skierowanych do osób

z niepełnosprawnościami mający na celu

zoptymalizowane prezentowanie informacji

i usług oraz agregujący informacje adresowane

do tych odbiorców.

Program zakłada podnoszenie poziomu

świadomości literackiej oraz publikację utworów

literackich w formach dostępnych dla osób

z niepełnosprawnościami.

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa

zaprojektowany na lata 2016–2020. Został

stworzony w celu poprawy stanu czytelnictwa

w Polsce przez wzmacnianie roli bibliotek

publicznych, szkolnych i pedagogicznych jako

lokalnych ośrodków życia społecznego

stanowiących centrum dostępu do kultury

i wiedzy. W 2019 r. MKiDN, we współpracy z

Ministerstwem Edukacji Narodowej oraz przy

zaangażowaniu Biblioteki Narodowej, Instytutu

Książki i Narodowego Centrum Kultury,

rozpoczęło pracę nad przygotowaniem nowej

edycji Narodowego Programu Rozwoju

Czytelnictwa na lata 2021–2025.

Strategicznym celem programu jest

opracowanie i digitalizacja zasobów dziedzictwa

kulturowego oraz ich udostępnianie.

Budowa ogólnokrajowego katalogu o dobrach

kultury dostosowanego do udostępniania

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Nazwa

Projektu/Programu

Program „Edukacja

kulturalna”

Program „Kultura

Dostępna”

Program „Infrastruktura

domów kultury”

Program „Infrastruktura

kultury”

Program

Upowszechniania Sportu

Osób

Niepełnosprawnych

Opis

informacji w sposób zoptymalizowany pod

kątem potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Strategicznym celem programu jest wspieranie

zadań z zakresu edukacji kulturalnej, ważnych

dla rozwoju kapitału społecznego.

Program obejmuje wspieranie zadań służących

ułatwieniu dostępu do kultury, skierowanych do

szerokiego grona odbiorców i sprzyjających

integracji społecznej.

Program zakłada zapewnienie optymalnych

warunków dla działalności domów i ośrodków

kultury oraz centrów kultury i sztuki w zakresie

edukacji kulturalnej i animacji kultury przez

modernizację i rozbudowę ich infrastruktury.

Strategicznym celem programu jest stworzenie

optymalnych warunków dla prowadzenia

działalności kulturalnej, przez modernizację

i rozbudowę infrastruktury instytucji kultury,

a także innych podmiotów działających w tym

obszarze.

Głównym celem Programu jest tworzenie

optymalnych warunków umożliwiających

osobom niepełnosprawnym zwiększanie

uczestnictwa w różnych formach aktywności

sportowej, włączenie w główne nurty życia

społecznego oraz wyrównanie szans w dostępie

do przestrzeni publicznej w obszarze sportu.

Priorytety i działania

Oczekiwane

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

Priorytetu II

Poprawa

dostępności

przestrzeni

publicznej

dla

osób

z niepełnosprawnościami,

Poprawa

sytuacji

osób

z niepełnosprawnościami

w zakresie

mobilności,

Poprawa dostępu dla osób z niepełnosprawnościami do usług,

informacji, wiedzy i komunikacji,

Zwiększenie uczestnictwa osób z niepełnosprawnościami w życiu

kulturowym i sportowym.

Główne

źródła

finansowania

działań

zaplanowanych

w ramach Priorytetu II

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Środki Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Fundusz Dostępności,

Środki

Państwowego

Funduszu

Niepełnosprawnych.

Rehabilitacji

Osób

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Priorytet III.

EDUKACJA

Celem działań w obszarze Edukacji jest rozwijanie zdolności systemu

edukacyjnego

do

odpowiadania

na

potrzeby

osób

uczących

się

z niepełnosprawnościami w sposób, który zapewni ich przygotowanie do

samodzielnego funkcjonowania i włączenia w społeczeństwie.

Do najważniejszych priorytetów będzie należało rozwijanie włączającego

systemu edukacji na wszystkich poziomach kształcenia tak, by w coraz

większym stopniu odpowiadał na zróżnicowane potrzeby dzieci i uczniów

uwarunkowane m.in. różnym poziomem sprawności, stanem zdrowia,

pochodzeniem etnicznym i kulturowym, uzdolnieniami. Celem jest dążenie

do

zapewnienia

możliwości

wspólnej

nauki

jak

najbliżej

miejsca

zamieszkania, w sposób zapewniający wszystkim dzieciom integralny

rozwój,

postępy

w nabywaniu

wiedzy

i umiejętności,

rozwijanie

kompetencji kluczowych oraz włączenie społeczne. Realizacja tego celu

będzie się odbywać przy zachowaniu nadrzędnego prawa rodziców dziecka

do wyboru miejsca i sposobu kształcenia oraz uwzględniania w procesie

oceny

potrzeb,

planowania

rodzaju

zakresu

wsparcia

oraz

oceny

skuteczności tego wsparcia, głosu każdego ucznia/słuchacza, w tym

z niepełnosprawnością, w sposób dostosowany do wieku i indywidualnych

możliwości psychofizycznych.

Będzie się to wiązało z systematycznym likwidowaniem barier w zakresie

dostępności w przedszkolach i szkołach oraz placówkach systemu oświaty,

a także rozwijaniem kompetencji nauczycieli, specjalistów oraz kadr

zarządzających

w oświacie.

odpowiedniego

wsparcia

Szczególnie

nauczycielom

istotne

w trakcie

jest

ich

zapewnienie

bieżącej

pracy

z uczniami ze strony odpowiednio przygotowanych do tego kadr (m.in.

pedagogów specjalnych, psychologów), asystentów uczniów, pomocy

nauczyciela oraz współpraca z rodzicami, tak by wspierali oni rozwój

autonomii i samodzielności swoich dzieci. Aby zapewnić dostępność do

Priorytety i działania

pomocy specjalistycznej na poziomie lokalnym, planuje się wykorzystanie

zasobów

placówek

i skoordynowanie

sektora

współpracy

specjalnego

na

rzecz

oraz

usprawnienie

zaspokajania

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami z podmiotami działającymi w innych sektorach,

w szczególności w sektorze ochrony zdrowia, pomocy rodzinie, pomocy

społecznej oraz zabezpieczenia społecznego.

Działania w tym obszarze służyć będą wdrożeniu postanowień art. 24

Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych,

który

wskazuje

na

obowiązek realizacji prawa osób z niepełnosprawnościami do edukacji bez

dyskryminacji, na zasadach równych szans, z zapewnieniem włączającego

systemu kształcenia, umożliwiającego integrację na wszystkich poziomach

edukacji i w kształceniu ustawicznym. System ten ma umożliwić pełny

rozwój dzieci i młodzieży oraz dorosłych osób z niepełnosprawnościami

(m.in. w zakresie osobowości i kreatywności).

Edukacja włączająca, począwszy od najniższego poziomu edukacji, jeśli

jest

zorganizowana

i zaspokojenie

szybszego

w sposób

zróżnicowanych

i pełniejszego

zapewniający

potrzeb

rozwoju

uczniów,

bezpieczny

przyczynia

możliwości

pobyt

się

do

i urzeczywistniania

potencjału rozwojowego zarówno dzieci z niepełnosprawnością, jak i ich

rówieśników bez niepełnosprawności.

Istotne znaczenie dla rozwoju osobowego i możliwości utrzymania się na

rynku pracy odgrywa również kształcenie ustawiczne. Ważnym celem

będzie

więc

rozwój

kształcenia

ustawicznego

dla

dorosłych

osób

z niepełnosprawnościami, w tym różnych ścieżek podnoszenia kwalifikacji

oraz przekwalifikowania. Odpowiednio wysoki poziom wykształcenia osób

z niepełnosprawnościami

jest

warunkiem

ich

aktywności

społecznej

i zawodowej, w szczególności znalezienia pracy bądź samozatrudnienia.

Zdobycie odpowiednich kwalifikacji zawodowych, adekwatnych do popytu

na pracę, nabycie niezbędnych umiejętności umożliwiających znalezienie

pracy, a także możliwość skorzystania w razie potrzeby ze wsparcia

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

instytucjonalnego,

decyduje

o dalszej

aktywności

osób

z niepełnosprawnościami.

Na dalszym etapie edukacji, biorąc pod uwagę zdolności oraz umiejętności

zawodowe

nabywane

przez

osoby

z niepełnosprawnościami

kształcenia,

należy

też

rozwijać

współpracę

w toku

z potencjalnymi

pracodawcami, budować sieci partnerstwa z pracodawcami. Nieocenioną

pomocą będą tu staże i praktyki zawodowe. Ważnym aspektem jest

korzystanie/rozwijanie

pozarządowych

działalności

w praktycznym

i doświadczeń

wsparciu

osób

organizacji

z niepełnosprawnością

w rozwoju ich kompetencji, poszukiwaniu pracy i utrzymaniu zatrudnienia

oraz promowanie dobrych praktyk w tym obszarze. Edukacja włączająca

o wysokiej jakości stanowi niezbędny element przygotowania młodych

osób

z niepełnosprawnościami

do

wejścia

w dorosłe

życie

jako

autonomicznych osób i jednocześnie włączonych w nurt życia społecznego.

Pozwala również na rozwijanie świadomości społecznej w zakresie potrzeb

wynikających z niepełnosprawności i potencjalnych barier ograniczających

funkcjonowanie,

innych

osób

akceptacji

oraz

zróżnicowania

umiejętności

w sposobie

udzielania

wsparcia

funkcjonowania

w codziennych

sytuacjach. Jest tym samym konieczna do budowania włączającego

społeczeństwa.

Schemat 6. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu III. Edukacja

Wzrost kwalifikacji osób

z niepełnosprawnościami w wieku

produkcyjnym*

Wartość bazowa (2018): 76,6%

Wartość docelowa (2030): 85%

* Udział osób z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym posiadających wykształcenie

zasadnicze zawodowe, zasadnicze branżowe, średnie, średnie branżowe i wyższe.

Priorytety i działania

DZIAŁANIA

III. 1.

Wczesna pomoc

III. 1.1.

Standardy prowadzenia oceny funkcjonalnej

Celem działania jest określenie standardów oceny potrzeb rozwojowych

i edukacyjnych

oraz

możliwości

z niepełnosprawnościami

efektywności

oddziaływań

biopsychospołeczny

Ocena

ta

i trudności

oraz

94)

oddziałujących

wykorzystaniem

monitorowania

i oceny

planowania,

postdiagnostycznych

wieloaspektowy

uczących

na

osób

w oparciu

o model

rozpoznawania

zasobów

.

stanowi

osób

psychofizycznych

niego,

się

proces

oraz

czynników

uwzględniając

klasyfikacji

ICF

analizę

i wiedzy

środowiskowych

funkcjonowania

o kamieniach

(z

milowych

w rozwoju dziecka), diagnozę kryterialną (opartą na Międzynarodowej

Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD), jeśli

została postawiona, oraz adekwatny, podlegający stałej ewaluacji plan

wsparcia. Podejście funkcjonalne uwzględnia

holistyczne

ujęcie

charakterystykę

w obszarach

przywiązania),

funkcjonowania

funkcji

człowieka,

psychicznych

fizyczno-motorycznym,

społecznym,

oraz

obejmujące

funkcjonowanie

emocjonalnym

moralnym,

(w

tym

osobowościowym,

poznawczym oraz rozwoju mowy, języka i komunikacji, a także

funkcjonowanie

człowieka

w różnych

sytuacjach

i kontekstach

(szkoła, dom, środowisko pozaszkolne);

wykorzystanie

(nauczyciele,

94)

informacji

pochodzących

rodzice/opiekunowie

prawni,

z różnych

źródeł

specjaliści

szkolni,

Model ten, zgodny jest z Międzynarodową Klasyfikacją Funkcjonowania,

Niepełnosprawności i Zdrowia (ICF). Zakłada holistyczną ocenę stanu fizycznego

i psychicznego człowieka.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

terapeuci,

pracownicy

poradni

psychologiczno-pedagogicznych,

a także samo dziecko/uczeń w zakresie odpowiednim do wieku

i poziomu

rozwoju)

do

uzyskania

optymalnego,

obiektywnego

obrazu funkcjonowania dziecka/ucznia i jego sytuacji życiowej;

skorelowanie

działań

poszczególnych

podmiotów

udzielających

wsparcia;

połączenie wiedzy z zakresu klinicznego obrazu problemu oraz

funkcjonowania osoby w codziennych sytuacjach;

wpływ na funkcjonowanie dziecka/ucznia czynników kontekstowych,

w tym zasobów i barier w środowisku (rodzina, szkoła, środowisko

lokalne itp.);

ocenę

potrzeb

i realizowania

działań

dziecka/ucznia,

lub likwidacji

jako

w tym

barier

bazę

do

planowania,

wspierających

rozwój

i funkcjonowanie

na

minimalizowaniu

polegających

w środowisku

organizowania

oraz

uruchamianiu

zasobów

wspierających.

Działanie obejmuje opracowanie standardów oceny funkcjonalnej, która

dokonywana jest w przedszkolu i szkole (przez nauczycieli i specjalistów)

oraz – w zależności od potrzeb – we współpracy z placówką specjalistyczną

(poradnią

psychologiczno-pedagogiczną)

lub

pracownikami

innych

sektorów spoza systemu oświaty (w szczególności resortu zdrowia oraz

resortu rodziny i polityki społecznej). Standardy będą próbą konsolidacji

i usystematyzowania oddziaływań w zakresie planowania, organizowania

i udzielania efektywnej pomocy dzieciom i młodzieży.

Wdrożenie będzie obejmowało uwzględnienie standardów w przepisach

prawa oświatowego, a także opracowanie modelu szkolenia i doradztwa

dla pracowników systemu oświaty zaangażowanych w proces oceny

funkcjonalnej na różnych poziomach oraz zapewnienie stałego dostępu do

bezpłatnych

narzędzi

diagnostycznych

biopsychospołecznym.

zgodnych

z modelem

Priorytety i działania

Planuje

się

stworzenie

przestrzeni

technologicznej

(platformy)

wspierającej proces oceny funkcjonalnej. Platforma zapewni dostęp

zarówno

do

narzędzi

postdiagnostycznych.

diagnostycznych,

Niezbędne

jest

także

jak

i materiałów

wypracowanie

procedur

i mechanizmów umożliwiających prowadzenie monitorowania wdrażania

standardów, potrzeby ich weryfikacji oraz wdrożenia systemu ewaluacji

pracy placówek specjalistycznych wspierających pracę szkoły.

Oczekiwanym rezultatem działania będzie wzrost jakości oddziaływań

ukierunkowanych na wyrównywanie szans edukacyjnych i rozwojowych

wszystkich dzieci i młodzieży, w tym z niepełnosprawnościami.

Standardy prowadzenia oceny funkcjonalnej

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MZ, MRiPS/PON, ORE, przedszkola,

współpracujące

szkoły,

poradnie

psychologiczno-

pedagogiczne

Finansowanie

III. 2.

Budżet państwa, EFS

Edukacja włączająca

III. 2.1.

Opracowanie

organizacyjnych

rozwiązań

ukierunkowanych

legislacyjnona

zapewnianie

dostępności i podnoszenie jakości edukacji włączającej

Działanie obejmie opracowanie projektu zmian legislacyjnych oraz działań

wdrożeniowych

ukierunkowanych

na

poprawę

dostępności

procesu

nauczania-uczenia się oraz podnoszenie jakości kształcenia dla wszystkich

osób uczących się w każdym wieku, uwarunkowanych różnymi potrzebami

rozwojowymi i edukacyjnymi, w tym wynikającymi z niepełnosprawności.

Ww. projekt zostanie opracowany w oparciu o wyniki pogłębionej analizy

przepisów prawa oświatowego oraz rekomendacje wynikające z prac

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zespołu do spraw opracowania modelu kształcenia uczniów ze specjalnymi

potrzebami edukacyjnymi powołanego przez Ministra Edukacji Narodowej

oraz projektu pn. Wspieranie podnoszenia jakości edukacji włączającej

w Polsce, realizowanym przez Ministerstwo Edukacji i Nauki w ramach

Programu Wspierania Reform Strukturalnych Komisji Europejskiej we

współpracy z Europejską Agencją ds. Specjalnych Potrzeb i Edukacji

Włączającej.

Rozwiązania będą ukierunkowane na urzeczywistnianie

w codziennej

praktyce praw osób uczących się, w tym osób z niepełnosprawnościami.

W ramach działania planuje się promowanie dobrych praktyk dotyczących

realizacji

założeń

edukacji

włączającej,

opracowywanie

materiałów

informacyjnych, metodycznych oraz dydaktycznych, uwzględniających

różne potrzeby edukacyjne osób uczących się oraz uwarunkowania

efektywnej nauki w klasie zróżnicowanej pod względem tych potrzeb

edukacyjnych.

Elementem działania będzie opracowanie, w oparciu o analizy i symulacje

finansowe,

mechanizmów

wykorzystanie

środków

na

finansowania

rzecz

umożliwiających

zaspokajania

potrzeb

efektywne

wszystkich

dzieci/uczniów, z uwzględnieniem współpracy międzysektorowej w tym

zakresie.

Opracowanie rozwiązań legislacyjno-organizacyjnych

ukierunkowanych

na

zapewnianie

dostępności

i podnoszenie jakości edukacji włączającej

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MZ, MRiPS/PON, MFiPR

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

Priorytety i działania

III. 2.2.

Dostępność

przedszkoli,

szkół

i placówek

w zakresie

dostępności

edukacyjnych

Celem

działania

jest

eliminowanie

barier

w jednostkach systemu oświaty. Działanie będzie polegało na opracowaniu

i wdrożeniu

standardów

w zakresie

szeroko

rozumianej

dostępności

przedszkoli, szkół i placówek systemu oświaty w wymiarze fizycznym

(dostępność architektoniczna budynku, boiska, placu zabaw, oznaczenie

i wyposażenie

społeczne)

sal),

oraz

społecznym

(klimat

pedagogicznym

szkoły,

procedury,

i programy

(metody

życie

nauczania,

podręczniki, materiały edukacyjne i ćwiczeniowe, pomoce dydaktyczne).

Wspierane

będzie

rozwijanie

wśród

personelu

szkoły

i rodziców

umiejętności współpracy oraz dostrzegania i likwidowania barier ze strony

szeroko

rozumianego

środowiska

(zarówno

w zakresie

trudności

w dostępie do pomieszczeń/informacji, jak i metod nauczania, postaw

wobec niepełnosprawności, postaw wychowawczych), które ograniczają

rozwój

uczniów

i utrudniają

im

codzienne

funkcjonowanie

w szkole

i postępy w uczeniu się.

Osiągnięciu tego celu będzie służyła realizacja szeregu projektów, których

efekty zostaną wykorzystane do określenia zarówno wymogów, jakie

będzie musiała spełnić placówka oświatowa pod względem dostępności,

jak i narzędzi wspierających w likwidowaniu barier w tym zakresie, co

przyczyni się do ciągłej poprawy dostępności procesu nauczania-uczenia

się.

Jednym

z projektów

jest

opracowanie

modelu

dostępnej

szkoły,

a następnie jego pilotaż w szkołach wyłonionych w drodze konkursu.

Szkoły te zostaną ocenione pod względem zapewniania dostępności,

a następnie – w przypadku zbyt małej dostępności – podjęte zostaną

w nich działania zwiększające jej poziom. Planuje się, że w ramach tego

działania

poddanych

w pierwszym

etapie

kompleksowym

architektonicznym,

200 zainteresowanych

audytom

dostępności

komunikacyjno-informacyjnym,

177

szkół

zostanie

w wymiarze

organizacyjnym

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

i proceduralnym. W oparciu o analizę uwarunkowań i potrzeb wybranych

jednostek, opracowane zostaną plany poprawy ich dostępności.

Następnym etapem będzie doskonalenie kadry oraz przeprowadzenie

niezbędnych inwestycji zapewniających poprawę dostępności budynków,

transportu,

wyposażenia,

terapeutycznej

i organizacji

pomocy

w formach

pracy

dydaktycznych, oferty

dostosowanych

ukierunkowanej

na

edukacyjno-

do indywidualnych

potrzeby

potrzeb

wszystkich

dzieci

i młodzieży, a także rodziców i nauczycieli z niepełnosprawnościami.

Wypracowany

model

dostępnej

szkoły

zostanie

stopniowo

rozpowszechniany na kolejne placówki oświatowe w całym kraju, w celu

zapewniania

jak

najpowszechniejszej

dostępności

szkół

dla

dzieci

i nauczycieli z niepełnosprawnościami.

W

ramach

działania

upowszechniane

będą

programy

nauczania,

scenariusze zajęć, poradniki metodyczne oraz materiały edukacyjne

i ćwiczeniowe,

opracowywane

w sposób

uwzględniający

zróżnicowane

potrzeby edukacyjne uczniów. Równolegle prowadzone będą badania

praktyki przedszkoli i szkół, w ramach których będą zbierane przykłady

wypracowywanych,

efektywnych

dostępności

procesu

naukowych

oraz

rozwiązań

kształcenia.

dobrych

w zakresie

Upowszechnianiu

praktyk

służyć

będzie

zapewniania

wyników

badań

systematycznie

powiększana i aktualizowana baza zasobów, dostępna na Zintegrowanej

Platformie Edukacyjnej.

Priorytety i działania

Dostępność

przedszkoli,

szkół

i placówek

edukacyjnych

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MFiPR,

współpracujące

samorządu

ORE,

PFRON,

jednostki

terytorialnego,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

EFRR, Budżet jednostek samorządu

terytorialnego

III. 2.3.

Przygotowanie kadr do wdrażania edukacji

włączającej

Zwiększenie

kompetencji,

i zmiana

umiejętności

postaw

kadry

zarządzającej, nauczycieli, specjalistów i innych pracowników systemu

oświaty wobec zróżnicowania potrzeb edukacyjnych uczniów to warunek

kluczowy dla rozwoju i upowszechniania włączających form edukacji.

W działaniu zaplanowano przygotowanie materiałów metodycznych oraz

przeprowadzenie szkoleń dla nauczycieli

placówek

doskonalenia

nauczycieli,

i specjalistów,

personelu

pracowników

pomocniczego,

kadry

zarządzającej oraz pracowników nadzoru pedagogicznego prowadzących

między innymi do refleksji nad dotychczasowym sposobem postrzegania

zróżnicowanych

potrzeb,

w tym

niepełnosprawności,

oraz

strategii

podejmowanych działań na rzecz zwiększania szans edukacyjnych osób

z różnymi

potrzebami

edukacyjnymi,

w tym

uwarunkowanymi

niepełnosprawnością.

Szkolenia dla nauczycieli i specjalistów będą obejmowały m.in. tematykę

projektowania uniwersalnego oraz skutecznych metod pracy z grupą

uczniów

zróżnicowaną

pod

względem

potrzeb

rozwojowych

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

i edukacyjnych. Przewidziano również działania szkoleniowe, których

celem

będzie

przygotowanie

kadr

poradnictwa

psychologiczno-

pedagogicznego do skutecznego wspierania dzieci, uczniów, rodziców

i nauczycieli w edukacji włączającej. Zaplanowane działania mają na celu

zbudowanie

nowoczesnego,

skutecznego

modelu

doskonalenia

zawodowego nauczycieli oraz specjalistycznych kadr w systemie oświaty,

odpowiadającego na potrzeby edukacji włączającej.

Instytucje mające wpływ na sprawny przebieg wdrażania zmian, takie jak

placówki

doskonalenia

samorządu

nauczycieli,

terytorialnego,

kuratoria

zostaną

objęte

oświaty

i jednostki

szkoleniami

z zakresu

budowania środowiska włączającego oraz wspierania przedszkoli, szkół

i poradni psychologiczno-pedagogicznych w tym zakresie. W działaniach

zaplanowano również opracowanie standardów kształcenia przyszłych

nauczycieli,

tak

(kierunkowego)

z zakresu

by

w programach

uwzględnione

problematyki

były

kształcenia

moduły

koncentrującej

się

lub

na

podstawowego

treści

programowe

szeroko

rozumianym

zagadnieniu edukacji włączającej oraz działania wspierające uczelnie w ich

realizacji.

Przygotowanie

kadr

do

wdrażania

edukacji

włączającej

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

ORE,

IBE,

placówki

doskonalenia

współpracujące

nauczycieli,

uczelnie,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

Priorytety i działania

III. 2.4.

Wsparcie systemu wspomagania przedszkoli

i szkół ogólnodostępnych

Celem

działania

jest

stworzenie

systemu

wsparcia

dla

nauczycieli

przedszkoli i szkół ogólnodostępnych – tak by zapewnić wysoką jakość

kształcenia

dla

zróżnicowania

wszystkich

ich

potrzeb

dzieci

i uczniów,

edukacyjnych

z uwzględnieniem

i rozwojowych,

w tym

uwarunkowanych niepełnosprawnością.

Nauczycielom i dyrektorom przedszkoli i szkół na poziomie lokalnym

zapewniony

zostanie

dostęp

do

profesjonalnego

zaplecza

w postaci

Specjalistycznych Centrów Wspierania Edukacji Włączającej (SCWEW).

Zakłada

się

przeprowadzenie

pilotażu

ww.

rozwiązań,

a następnie

wykorzystanie

potencjału

kadrowego,

wdrożenie wypracowanego modelu.

W

tym

celu

zakłada

się

specjalistycznego sprzętu i dostosowanych materiałów

dydaktycznych

placówek specjalnych: przedszkoli, szkół i ośrodków, w tym specjalnych

ośrodków szkolno-wychowawczych (SOSW), ośrodków rewalidacyjnowychowawczych

(MOW),

(ORW),

młodzieżowych

doświadczeń

placówek

młodzieżowych

ośrodków

ośrodków

socjoterapii

ogólnodostępnych

w pracy

wychowawczych

(MOS),

a także

z uczniem

ze

specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Na poziomie krajowym planuje się

utworzenie

w Ośrodku

Rozwoju

Edukacji

Krajowego

Centrum

Koordynującego (KCK).

Podnoszeniu jakości kształcenia uczniów z niepełnosprawnościami służyć

będzie upowszechnienie stosowania w edukacji najnowszych osiągnięć

w zakresie technologii wspomagających. Opracowany zostanie system

udostępniania szkołom i uczniom niezbędnego wsparcia technologicznego

z zakresu technologii asystujących, który zostanie włączony w działalność

KCK

i SCWEW.

Promowanie

tych

rozwiązań

odbędzie

się

dzięki

zaangażowaniu w działanie Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wsparcie systemu wspomagania przedszkoli i szkół

ogólnodostępnych

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

ORE, PFRON

współpracujące

Finansowanie

III. 2.5.

Budżet państwa, PFRON, EFS

Zapewnienie

wsparcia

dzieci

i młodzieży

z niepełnosprawnościami w rozwoju ich potencjału

Zrealizowane zostaną działania mające na celu udostępnienie w formie ezasobów

uczniom

niesłyszącym

i niewidomym

lektur

szkolnych

w odpowiednich formatach, dostosowanych do ich potrzeb. Zapewniony

zostanie dostęp do podręczników w formie cyfrowej, tzw. e-podręczników,

w tym książek pomocniczych do nauki polskiego języka migowego (PJM),

w odpowiednim terminie, umożliwiającym korzystanie

z podręczników

w czasie zajęć w roku szkolnym. Podręczniki będą dostępne zarówno

w formie

elektronicznej,

jak

iw

alfabecie

Braille’a

oraz

druku

powiększonym. Osoby głuche, zarówno uczniowie, jak i dorośli, będą

miały

możliwość

kształcenia

korzystania

w szkole

z e-podręczników

podstawowej,

aż

w PJM

od

początku

do

ukończenia

szkoły

ponadpodstawowej.

Szczególnie

ważnym

elementem

wdrażanego

rozwiązania

będzie

zapewnienie

w ramach

systemu

edukacyjnego,

wszelkich

działań

o charakterze

rehabilitacyjnym

i usprawniającym,

nakierowanych

na

podnoszenie niezależności uczniów z niepełnosprawnościami. Działanie to

obejmie więc naukę czynności życia codziennego, umiejętności w zakresie

komunikacji,

poruszania

się

oraz

z niepełnosprawnościami itp.

182

tematyki

seksualności

osób

Priorytety i działania

Niezbędne

jest

zapewnienie

o zróżnicowanych

indywidualnego

wsparcia

potrzebach

edukacyjnych,

którzy

do

z niepełnosprawnościami,

uczęszczając

uczniom

w tym

przedszkoli

i szkół

ogólnodostępnych, napotykają na trudności w funkcjonowaniu znacznie

ograniczające ich możliwości aktywnego uczestnictwa w życiu przedszkola

lub szkoły. Oprócz innych działań możliwe to będzie dzięki wdrożeniu

kompleksowego programu przeciwdziałania wykluczeniom i stereotypom,

polegającego

na

stałym

podnoszeniu

wiedzy

i świadomości

kadry

pedagogicznej i pozapedagogicznej oraz dzieci bez niepełnosprawności.

W

przedszkolach

i szkołach

ogólnodostępnych

zostanie

zapewniona

odpowiednio przygotowana kadra – asystentów uczniów ze specjalnymi

potrzebami edukacyjnymi, realizująca zadania opiekuńcze i pielęgnacyjne.

Planuje się, że wprowadzenie tego rozwiązania pozwoli na włączenie

społeczne

na

etapie

z niepełnosprawnościami,

edukacji

którzy

znacznej

dotychczas

liczby

objęci

byli

uczniów

nauczaniem

indywidualnym.

Zapewnienie

wsparcia

dzieci

i młodzieży

z niepełnosprawnościami w rozwoju ich potencjału

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MZ,

współpracujące

PFRON,

KPRM

(cyfryzacja),

ORE,

prowadzące

MKDNiS,

IBE,

organy

i dyrektorzy

szkół,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet

Budżet

państwa,

jednostek

terytorialnego

183

PFRON,

EFS,

samorządu

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

III. 2.6.

Cyfryzacja szkół

Wspierany i kontynuowany będzie rozwój szkolnej infrastruktury oraz

kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie technologii informacyjnokomunikacyjnych. Dzięki Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej szkoły zyskają

dostęp do szybkiego, bezpłatnego i bezpiecznego Internetu, co pozwoli na

wykorzystywanie

technologii

informacyjno-komunikacyjnych

podczas

pracy z każdym uczniem.

Planowane jest rozwijanie Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej dostępnej

pod adresem epodreczniki.pl. Platforma pełni dwie podstawowe funkcje

repozytorium sprawdzonych i wartościowych materiałów dydaktycznych

oraz narzędzia do wykorzystania w zdalnym nauczeniu i uczeniu się.

Platforma

oferuje

materiały

edukacyjne

(w

tym

e-materiały

i e-

podręczniki) przeznaczone dla wszystkich etapów kształcenia, zarówno

ogólnego, jak i zawodowego. Niemal każdy materiał dydaktyczny zawiera

pytania otwarte lub ćwiczenia interaktywne.

Wszystkie treści zamieszczone na platformie są bezpłatne, dostępne przez

przeglądarkę internetową i nie wymagają instalacji ani dodatkowego

oprogramowania.

Zintegrowana

Platforma

prowadzenia

zdalnej

Edukacyjna

edukacji,

może

przez

być

wykorzystywana

zapewnienie

do

bezpośredniego

kontaktu ucznia z nauczycielem.

Platforma umożliwia zamieszczanie materiałów edukacyjnych o wysokich

standardach funkcjonalnych oraz dużej różnorodności (filmy edukacyjne,

animacje, w tym 3D, audiobooki, interaktywne), spełniających aktualne

wytyczne Web Content Accesibility Guidelines (WCAG)95) co najmniej na

poziomie AA.

95)

Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.

Priorytety i działania

Podejmowane będą ponadto szerokie działania promujące wykorzystanie

technologii asystujących oraz informacyjno-komunikacyjnych w procesie

nauczania.

Cyfryzacja szkół

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

KPRM (cyfryzacja), PFRON, ORE, CIE

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

III. 2.7.

Zapewnienie warunków do pełnego udziału

w edukacji na poziomie szkolnictwa wyższego oraz

badaniach naukowych

Działanie

polega

na

zapewnieniu

osobom

z niepełnosprawnościami

warunków do pełnego udziału w procesie przyjmowania na uczelnię,

kształcenia,

w tym

na

studiach

podyplomowych

oraz

prowadzenia

działalności naukowej i dydaktycznej oraz awansu naukowego, a także

pełnego udziału w życiu społeczności akademickiej.

Wsparcie będzie obejmowało wdrażanie uniwersalnego projektowania oraz

racjonalnych usprawnień, w tym m.in. przez zapewnienie stałego wsparcia

tłumaczy

języka

migowego,

asystentów

notujących

lub

technologii

tworzących napisy na żywo (także przy jednoczesnym korzystaniu

z więcej niż jednego rodzaju wsparcia) dla studentów, doktorantów oraz

dla

pracowników

uczelni

(niezależnie

od

formy

ich

zatrudnienia),

specjalistyczne szkolenia, w tym umożliwiające orientację przestrzenną na

terenie uczelni studentom i doktorantom z niepełnosprawnościami, zakup

sprzętu

i urządzeń

specjalistycznych

wspomagających

proces

dydaktyczny, zakup literatury specjalistycznej i naukowej do uczelnianych

bibliotek

kształcenia

dla

potrzeb

będzie

osób

z niepełnosprawnościami.

zapewniana

osobom

Dostępność

z niepełnosprawnościami

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

posiadającym orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz osobom,

które go nie posiadają, ale zostaną zakwalifikowane przez uczelnię do

otrzymania wsparcia.

Realizacja działania w tym zakresie wiąże się z koniecznością dokonania

zmian

na

poziomie

ustawowym,

gdyż

na

podstawie

obecnie

obowiązujących przepisów brak jest możliwości finansowania takiego

wsparcia w ramach studiów podyplomowych.

W ramach rządowego Programu Dostępność Plus przeprowadzony zostanie

konkurs, w ramach którego co najmniej 100 uczelni otrzyma środki na

likwidację

barier

w dostępie

architektonicznej,

internetowych,

do

edukacji

komunikacyjnej,

narzędzi

i zwiększenie

dostępności

administrowanych

informatycznych

oraz

procedur

stron

kształcenia.

Działanie będzie polegało na zorganizowaniu konkursu, w ramach którego

100 uczelni otrzyma środki na likwidację barier w dostępie do edukacji.

Ponadto uczelnie te będą mogły wprowadzić do swoich programów

nauczania

narzędzia

i doktorantów

służące

wyrównywaniu

z niepełnosprawnościami

(wykłady

szans

studentów

i egzaminy

on-line,

załatwianie spraw studenckich przez Internet). Wypracowane rozwiązania

będą rozpowszechniane w ramach działań informacyjno-promocyjnych, co

przyczyni

się

do

wdrażania

standardów

dostępności

na

kolejnych

uczelniach. Efektem będzie także zwiększenie świadomości społeczności

akademickiej, w tym wykładowców oraz pozostałych pracowników uczelni

na temat potrzeb osób z niepełnosprawnościami w zakresie dostępności.

Działanie będzie obejmowało również wdrożenie przez Polską Komisję

Akredytacyjną

i stosowanie

w ramach

procedur

oceny

uczelni

obligatoryjnych kryteriów związanych z zapewnianiem dostępności dla

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami,

tak

przez

projektowanie, jak i zapewnienie racjonalnych usprawnień.

uniwersalne

Priorytety i działania

Zapewnienie

warunków

do

pełnego

udziału

w edukacji na poziomie szkolnictwa wyższego oraz

badaniach naukowych

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MFiPR, NCBiR

współpracujące

Finansowanie

III. 3.

Budżet państwa, PFRON, EFS

Przygotowanie do wejścia na rynek pracy

III. 3.1.

Doradztwo

zawodowe

dla

młodzieży

z niepełnosprawnościami

W

ramach

działania

przewiduje

się

włączenie

młodych

osób

z niepełnosprawnościami w istniejący system doradztwa zawodowego na

wszystkich

szczeblach

edukacji.

Doradcy

zawodowi

w szkołach

i uczelniach, a także poradniach psychologiczno-pedagogicznych, przez

dedykowane szkolenia, zostaną wyposażeni w niezbędne kompetencje,

również

w umiejętności

Wprowadzone

eksperckie

ze

prowadzenia

diagnozy

zostaną

także

rozwiązania

strony

PFRON,

w tym

funkcjonalnej.

zapewniające

wsparcie

w szczególności

oddziałów

wojewódzkich, instytucji rynku pracy (PUP, OHP, organizacje pozarządowe

działające

w obszarze

aktywizacji

zawodowej)

oraz

poradni

psychologiczno-pedagogicznych. Jako szczególnie istotne wskazuje się

zaangażowanie osób z niepełnosprawnościami w proces wyboru ścieżki

kariery, nabywanie praktycznych umiejętności przez udział w praktykach

i stażach zawodowych oraz zdobycie praktycznych informacji na temat

dostępnych

instrumentów

wsparcia

wraz

z przysługującymi

prawami

i obowiązkami.

Działanie to realizowane będzie w szkołach i uczelniach przy współpracy

z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi i instytucjami rynku pracy.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Doradztwo

zawodowe

dla

młodzieży

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MRiPS/PON, MRPiT, PFRON, urzędy

współpracujące

pracy,

ochotnicze

hufce

pracy,

organizacje pozarządowe, poradnie

psychologiczno-pedagogiczne,

organy

prowadzące

i dyrektorzy

szkół, uczelnie

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS,

Budżet

jednostek

samorządu

terytorialnego

III. 3.2.

etapami

Wsparcie

procesu

edukacyjnymi

oraz

przejścia

pomiędzy

przejścia

z systemu

edukacji na rynek pracy

Działanie

przewiduje

opracowanie

nowych

rozwiązań

wspierających

przejście dzieci, uczniów oraz absolwentów pomiędzy różnymi etapami

kształcenia i przygotowanie młodych ludzi w przygotowaniu do pełnienia

ról zawodowych odpowiadających ich predyspozycjom i umiejętnościom

oraz wsparcie w procesie przejścia na rynek pracy.

Zaplanowano m.in. pilotaż wsparcia zapewnianego uczniom i absolwentom

z niepełnosprawnościami

przed

i po

ukończeniu

szkoły.

Dzięki

skoordynowanym działaniom placówek działających w różnych sektorach

możliwe będzie usuwanie barier w podejmowaniu pracy (np. trudności

w znalezieniu miejsca pracy, trudności w dopasowaniu stanowiska pracy

do możliwości absolwenta, podjęcie pracy poza miejscem zamieszkania,

brak posiadania kompetencji oczekiwanych przez pracodawcę, brak

przygotowania pracodawcy, brak pracy w miejscu zamieszkania). Pozwoli

Priorytety i działania

to

na

minimalizowanie

ryzyka

doświadczania

przez

osobę

z niepełnosprawnością sytuacji osoby bezrobotnej, co utrudnia jej wejście

na rynek pracy.

Przygotowane zostaną także rozwiązania wspierające szkoły w ewaluacji

efektywności realizowanych programów nauczania (w zakresie kształcenia

ogólnego

i zawodowego),

co

będzie

pozwalało

szkołom

na

dostosowywanie programów nauczania do aktualnych i przewidywanych

potrzeb pracodawców, a także podnoszenie jakości kształcenia.

W ramach działania wspierana będzie również budowa i rozwój sieci

partnerstwa

szkół

prowadzących

przysposabiających

(w szczególności

do

pracy

podmiotami

kształcenie

i uczelni

na

zawodowe,

z lokalnymi

otwartym

rynku

szkół

pracodawcami

pracy,

a także

podmiotami ekonomii społecznej) oraz instytucjami rynku pracy.

Wydaje się także wskazane poszerzenie ofert pracy o przedsiębiorstwa,

w których realizowane jest zatrudnienie wspomagane, opisane szerzej

w działaniu IV.1.3.

Wsparcie

procesu

przejścia

pomiędzy

etapami

edukacyjnymi oraz przejścia z systemu edukacji na

rynek pracy

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MRiPS/PON,

współpracujące

PFRON,

MRPiT,

MZ,

ORE,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

III. 3.3.

Edukacja

ustawiczna

dla

osób

z niepełnosprawnościami

W ramach działania upowszechniane będzie tworzenie oferty kształcenia,

szkolenia

i

doskonalenia

zawodowego

dla

osób

dorosłych

z

niepełnosprawnościami zarówno na poziomie poszczególnych resortów,

jak i w ramach działalności organizacji pozarządowych.

Niezbędne

jest

przy

tym

szersze

włączenie

osób

dorosłych

z

niepełnosprawnościami w różne formy uczenia się przez całe życie (także

te realizowane poza systemem oświaty), a nie tylko w formy edukacji

ustawicznej.

Zapewniona zostanie ogólnodostępna informacja o ofercie kursów i

szkoleń organizowanych przez instytucje rynku pracy (PUP, OHP, agencje

zatrudnienia,

organizacje

pozarządowe

zajmujące

się

aktywizacją

zawodową osób z niepełnosprawnościami), instytucje systemu oświaty

(centra kształcenia zawodowego i placówki kształcenia ustawicznego,

prowadzące kształcenie w formach pozaszkolnych) oraz przez inne

podmioty prowadzące działania na rzecz osób niepełnosprawnych.

Edukacja

ustawiczna

dla

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MEiN, ORE, MRPiT

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

Priorytety i działania

III. 4.

Rozwój oraz zapewnienie uczniom i studentom

z niepełnosprawnościami form komunikacji zgodnych z ich

potrzebami

III. 4.1.

Wdrożenie

i upowszechnienie

edukacji

dwujęzycznej dla osób głuchych

Działanie przewiduje pogłębioną analizę w zakresie zapewnienia edukacji

dwujęzycznej dla osób głuchych oraz wypracowanie rekomendacji dla

zmian

prawnych

i działań

pozaprawnych

w tym

obszarze.

Edukacja

dwujęzyczna zostanie wprowadzona w ramach szkół dla osób głuchych lub

w przypadku co najmniej kilkuosobowych grup osób głuchych w szkołach

integracyjnych i ogólnodostępnych.

Zaproponowane zostaną zmiany w podstawie programowej zmierzające do

wyodrębnienia

przedmiotu

język

polski

dla

uczniów

głuchych

i słabosłyszących oraz przedmiotu język migowy, a także stworzenie

podstawy programowej dla kształcenia dwujęzycznego dzieci głuchych.

Działanie

zakłada

również

podjęcie

prac

w kierunku

wprowadzenia

sprawdzania kompetencji komunikacyjnych i językowych w języku polskim

i migowym

dla

dzieci

głuchych

i słabosłyszących

w procedurach

ujednoliconego orzekania systemu orzekania o niepełnosprawności.

Wdrożenie i upowszechnienie edukacji dwujęzycznej

dla osób głuchych

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MRiPS/PON, ORE

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

III. 4.2.

Upowszechnienie

korzystania

w edukacji

z alternatywnych

możliwości

i wspomagających

sposobów komunikacji (AAC)

W ramach działania zakłada się zwiększenie dostępu dla uczniów oraz

studentów

do

komunikacji

różnych

(AAC,

alternatywnych

Augmentative

and

i wspomagających

Alternative

sposobów

Communication),

w szczególności w szkołach ogólnodostępnych oraz szkołach na terenach

wiejskich.

Działanie przewiduje pogłębioną analizę regulacji prawnych w ramach

systemu

edukacji

oraz

sformułowanie

propozycji

zmiany

przepisów

w zakresie możliwości korzystania i efektywnego porozumiewania się,

korzystając z alternatywnych i wspomagających sposobów komunikacji

(AAC) oraz ich upowszechnienia w edukacji. Analiza powinna objąć

również możliwości efektywnego korzystania z AAC w ramach procedur

oceny, w tym procedur egzaminacyjnych.

Działanie zakłada możliwość wykształcenia i przeszkolenia specjalistów,

którzy będą mogli pełnić funkcję doradców metodycznych w zakresie

stosowania alternatywnych i wspomagających sposobów komunikacji.

Nauczyciele oraz kadra wspierająca w obrębie wszystkich typów szkół oraz

na wszystkich poziomach edukacji powinna mieć zapewniony dostęp do

wysokiej jakości szkoleń oraz doradztwa w zakresie stosowania AAC.

Upowszechnienie w edukacji możliwości korzystania

z alternatywnych

i wspomagających

sposobów

komunikacji (AAC)

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

ORE, PFRON

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Priorytety i działania

III. 4.3.

uczniów

Zapewnienie możliwości korzystania przez

i studentów

z alfabetu

Braille’a,

alfabetu

Lorma, tekstu łatwego do czytania oraz technologii

i narzędzi

wspomagających

komunikowanie

się

i technologii asystujących

W ramach działania przewiduje się zapewnienie wszystkim niewidomym

uczniom i studentom możliwości nauki oraz efektywnego korzystania

z materiałów cyfrowych oraz alfabetu Braille’a, jak również zapewnienie

zgodnie

z potrzebami

dostępności

materiałów

edukacyjnych

i dydaktycznych w pełni dostępnych, w tym także w alfabecie Braille’a, na

urządzeniach przenośnych lub w wersji papierowej.

Przez realizację działania głuchoniewidomi uczniowie i studenci będą mieli

zapewnioną możliwość komunikowania się w ramach systemu edukacji

przez wykorzystywanie SKOGN (w tym m.in. alfabetu Lorma) oraz

otrzymywania stałego wsparcia tłumacza-przewodnika SKOGN zgodnie

z indywidualnymi potrzebami.

Działanie

zakłada

z niepełnosprawnością

również

zapewnienie

intelektualną

lub

uczniom

trudnościami

i studentom

w uczeniu

się

dostępu do materiałów, w tym edukacyjnych i dydaktycznych w formie

tekstu łatwego do czytania (Easy to Read, ETR), jak również wsparcia ze

strony indywidualnego asystenta zgodnie z potrzebami osoby.

W zakresie działania planowane jest także przeprowadzenie analizy

możliwości wspierania rozwoju oraz wykorzystania nowych technologii

i narzędzi

wspomagających

komunikowanie

edukacji.

193

się

w ramach

systemu

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zapewnienie możliwości korzystania przez uczniów

i studentów

tekstu

z alfabetu

łatwego

asystujących

do

Braille’a,

alfabetu

czytania

oraz

i narzędzi

Lorma,

technologii

wspomagających

komunikowanie się i technologii asystujących

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MFiPR, MRiPS, KPRM (cyfryzacja),

współpracujące

PFRON

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Tabela 9. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie III. Edukacja

Nazwa

Opis

Projektu/Programu

Przestrzeń Dostępnej Konkurs „Przestrzeń dostępnej szkoły” w ramach

Szkoły

PO WER (Oś IV) to pilotaż Działania 200 szkół

bez barier z Programu Dostępność Plus. Konkurs

dedykowany jest dla szkół podstawowych, a w

jego ramach planowane jest wsparcie 150 szkół

podstawowych.

Studia bez barier (w

Realizacja projektu w ramach PO WER (Oś III)

ramach programu

„Uczelnia dostępna”, którego celem jest

Dostępność Plus)

zwiększenie dostępności kształcenia na poziomie

wyższym.

Dostępność

Realizacja projektu w ramach PO WER (Oś III)

w programach

„Projektowanie uniwersalne”, którego celem jest

nauczania (w ramach wdrożenie do realizowanych przez uczelnie

programu Dostępność studiów – modułów zajęć o tematyce

Plus)

projektowania uniwersalnego.

Wypracowanie

Realizacja projektu w ramach PO WER (Oś II),

rozwiązań na rzecz

działania 2.10 „Wysoka jakość systemu

uruchomienia

oświaty”. Celem projektu jest wypracowanie

Priorytety i działania

Nazwa

Projektu/Programu

w szkołach usług

asystenckich dla

uczniów ze

specjalnymi

potrzebami

edukacyjnymi

Pilotażowe wdrożenie

modelu

Specjalistycznych

Centrów

Wspierających

Edukację Włączającą

Tworzenie emateriałów

dydaktycznych do

kształcenia ogólnego

Opis

rozwiązań na rzecz uruchomienia w szkołach

usług asystenckich dla uczniów ze specjalnymi

potrzebami edukacyjnymi, w tym

z niepełnosprawnościami.

Wypracowanie w trakcie pilotażu rozwiązań na

rzecz wprowadzenia do systemu oświaty

instytucji Specjalistycznych Centrów

Wspierających Edukację Włączającą, których

głównym zadaniem będzie wspieranie szkół

ogólnodostępnych w pracy z uczniami

o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych.

Realizacja projektu w ramach Osi Priorytetowej

II Działanie 2.10 POWER Wysoka jakość systemu

oświaty. Celem projektu jest zwiększenie

możliwości wykorzystania technologii

informacyjno-komunikacyjnych w nauczaniu

przedmiotowym oraz w zindywidualizowanym

podejściu do pracy z uczniem, w tym z uczniem

ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, przez

opracowanie koncepcji modułowych

e‑ podręczników, przykładowych map modułów

oraz udostępnienie na publicznej platformie

bezpłatnych i wystandaryzowanych e-materiałów

dydaktycznych do kształcenia ogólnego.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Oczekiwane

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

osób

z niepełnosprawnościami

w zakresie

osób

z niepełnosprawnościami

w zakresie

Priorytetu III

Poprawa

sytuacji

wczesnej pomocy,

Poprawa

sytuacji

edukacji włączającej,

Przygotowanie osób z niepełnosprawnościami do wejścia na

rynek pracy,

Rozwój

oraz

zapewnienie

z niepełnosprawnościami

form

uczniom

i studentom

komunikacji

zgodnych

z ich

potrzebami.

Główne

źródła

finansowania

działań

zaplanowanych

w ramach Priorytetu III

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Środki Funduszu Pracy,

Środki

Państwowego

Funduszu

Niepełnosprawnych.

Rehabilitacji

Osób

Priorytety i działania

Priorytet IV.

PRACA

Zgodnie z art. 27 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych pt. Praca

i zatrudnienie

„Państwa

z niepełnosprawnościami

do

Strony

pracy,

na

uznają

prawo

osób

zasadzie

równości

z innymi

osobami; obejmuje to prawo do możliwości zarabiania na życie poprzez

pracę swobodnie wybraną lub przyjętą na rynku pracy oraz w otwartym,

włączającym i dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami środowisku

pracy”.

Głównym

celem

działań

obszaru

z niepełnosprawnościami

możliwości

Konwencji

osób

o prawach

odpowiadającego

ich

Praca

jest

zapewnienie

osobom

realizacji

wynikającego

z treści

niepełnosprawnych

zdolnościom

prawa

i umiejętnościom,

do

pracy

gwarantującego

godne życie i szansę samorealizacji, w szczególności na otwartym rynku

pracy, zgodnie z art. 27 Konwencji oraz rekomendacjami dla Polski

Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych. Strategia na rzecz

Odpowiedzialnego

Rozwoju

(SOR)

wskazuje

także

na

konieczność

zaktywizowania i zaangażowania niewykorzystanych dotychczas zasobów

pracy, wyznaczając wzrost zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami

jako

jeden

z głównych

celów

Strategii

na rzecz

Osób

z Niepełnosprawnościami. Pozwoli to na poprawę spójności społecznej

oraz włączenie społeczne. W tym kontekście niezwykle istotne jest, aby

potencjał

osób

z niepełnosprawnościami

był

właściwie

i efektywnie

wykorzystywany.

Jak wskazują przeprowadzone badania pracodawców z otwartego rynku

pracy w Polsce96), niski poziom zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami

wynika z szeregu przyczyn, począwszy od przeszkód administracyjnych,

96)

B. Gąciarz, S. Rudnicki (red.), Polscy (Nie)pełnosprawni: od kompleksowej diagnozy do

nowego modelu polityki społecznej, Wydawnictwo AGH, Kraków 2014, s. 165.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

związanych

z częstymi

zmianami

prawa,

wątpliwościami

w jego

interpretacji, sprawności obsługi dofinansowań z Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), stereotypów i uprzedzeń

zarówno

pracodawców,

z niepełnosprawnościami,

jak

barier

i pracowników

finansowych

wobec

związanych

osób

z wyższymi

kosztami pracy ze względu na niższą wydajność i uprawnienia pracownicze

osób z niepełnosprawnościami, przez obciążenia organizacyjne, związane

z dostosowaniem

pozostałych

miejsca

pracy

oraz

dodatkowym

pracowników,

brak

odpowiednich

obciążeniem

kwalifikacji

osób

z niepełnosprawnościami, kończąc na braku informacji o możliwościach

uzyskania wsparcia w zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami, braku

wsparcia ze strony władz lokalnych, instytucji rynku pracy i organizacji

pozarządowych oraz niedostępnej infrastrukturze lokalnej.

Bierność zawodowa osób z niepełnosprawnościami ma różne podłoże97).

Wynika ona między innymi ze złego stanu zdrowia, gwarancji uzyskania

świadczeń i obawy przed ich ewentualną utratą, lęku przed podjęciem

pracy oraz bezskutecznymi próbami jej poszukiwania, niewystarczających

kwalifikacji zawodowych, negatywnych doświadczeń, a także nielicznych

ofert pracy dla osób z niepełnosprawnościami o wyższych kwalifikacjach.

Zwraca

się

również

uwagę

na

istniejący

brak

dostępności

architektonicznej, ograniczenia mobilności oraz obojętne lub negatywne

nastawienie

rodziny

do

poszukiwania

pracy

przez

osobę

z niepełnosprawnością ze względu na obawę utraty świadczeń.

Przezwyciężenie

tak

licznych

barier

wymaga

wdrożenia

spójnych

i kompleksowych rozwiązań nie tylko w samym obszarze zatrudnienia,

lecz również w ramach pozostałych polityk publicznych obejmujących

zdrowie i edukację. Niezbędne są także działania zwiększające szeroko

97)

D. Kobus-Ostrowska, Bierność zawodowa osób niepełnosprawnych w Polsce, Gospodarka

w Praktyce i Teorii, nr 4(41) 2015, s. 33–34.

Priorytety i działania

rozumianą dostępność oraz budujące świadomość społeczną w kwestii

praw

osób

z niepełnosprawnościami,

kierowane

zarówno

do

osób

sprawnych, jak i z niepełnosprawnościami. Kierunek zmian wyznacza

Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych. Konwencja, pozostając

w spójności ze Strategią na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, wskazuje na

konieczność

dokonania

ewolucji

wsparcia

z niepełnosprawnościami.

Strategia

będzie

modyfikacji

instrumentów

z niepełnosprawnościami

wspierania

w kierunku

większej

zatrudnienia

uwzględniała

potrzebę

zatrudnienia

zgodności

osób

osób

z Konwencją

o prawach osób niepełnosprawnych. Strategia zakłada również wdrożenie

nowych instrumentów

wspierających

zatrudnienie,

a także

realizację

prawa do równości szans i niedyskryminacji osób z niepełnosprawnościami

na szeroko pojętym rynku pracy.

Polityka państwa w obszarze zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami,

zgodnie z art. 27 Konwencji, powinna być ukierunkowana na maksymalne

umożliwienie zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami na otwartym

rynku

pracy.

Bardzo

ważnym

zadaniem

jest

również

poprawa

funkcjonowania instrumentów rehabilitacji zawodowej. Przede wszystkim

konieczna

jest

poprawa

efektywności

działania

warsztatów

terapii

zajęciowej, a także systemowe wprowadzenie nowego instrumentu, jakim

jest zatrudnienie wspomagane.

Schemat 7. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu IV. Praca

Wskaźnik zatrudnienia osób

niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym

Wartość bazowa (2018): 26,2%

Wartość docelowa (2030): 40,0%

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

DZIAŁANIA

IV. 1.

Modyfikacja

zatrudnienia

i uzupełnienie

oraz

systemu

aktywizacji

wsparcia

zawodowej

osób

z niepełnosprawnościami

IV. 1.1. Narodowy

Program

Zatrudnienia

Osób

Niepełnosprawnych

Zgodnie z zapisami SOR, zostanie opracowany i wdrożony Narodowy

Program Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych (NPZ ON). Będzie on

stanowił

narzędzie

wdrażania

Strategii

na

rzecz

z Niepełnosprawnościami,

w szczególności

w zakresie

priorytetu

z zobowiązaniami

wynikającymi

Praca.

Zgodnie

Osób

dotyczącym

z art.

27

Konwencji oraz brzmieniem Rekomendacji dla Polski Komitetu ONZ ds.

Praw Osób Niepełnosprawnych NPZ ON będzie dążył do znaczącego

zwiększenia zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami na otwartym

rynku pracy. Zostaną w nim zapisane szczegółowe rozwiązania dotyczące

realizacji

działań

w poszczególnych

latach,

przy

jednoczesnym

uwzględnieniu już istniejących instrumentów wspierających zatrudnienie

osób z niepełnosprawnościami.

NPZ ON będzie wdrażany przy współpracy z agencjami zatrudnienia,

organizacjami

pozarządowymi

z niepełnosprawnościami.

W jego

i aktywizującymi

realizację

zostaną

osoby

zaangażowane

również instytucje rynku pracy (powiatowe urzędy pracy (PUP), ochotnicze

hufce

pracy

(OHP))

organizujące

szkolenia

i proces

nabywania

odpowiednich kwalifikacji niezbędnych do rozpoczęcia pracy przez osobę

z niepełnosprawnością, wraz ze wsparciem przy znalezieniu pracy.

NPZ

ON

będzie

ukierunkowany

na

zatrudnienie

osób

z niepełnosprawnościami w formie umowy o pracę oraz samozatrudnienie,

przy

jednoczesnym

z niepełnosprawnościami,

wsparciu

także

aktywizacji

w ramach

zawodowej

osób

innych form zatrudnienia.

Narodowy Program Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych będzie zawierał

Priorytety i działania

rozwiązania wspierające zarówno pracowników z niepełnosprawnościami,

pracujących w siedzibie pracodawcy, jak i pracujących w oparciu o system

pracy zdalnej (np. analitycy, graficy komputerowi, PR), uwzględniających

wykorzystanie innowacji technologicznych i informatycznych. Szczególny

nacisk

kłaść

należy

nie

tylko

na

przygotowanie

osób

z niepełnosprawnością do pracy, ale także na przygotowanie pracodawcy

i jego zespołu do ich przyjęcia.

Narodowy

Program

Zatrudnienia

Osób

Niepełnosprawnych

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT,

współpracujące

zatrudnienia,

PFRON,

pozarządowe,

agencje

organizacje

powiatowe

urzędy

pracy, ochotnicze hufce pracy

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

IV. 1.2. Modyfikacja

i uzupełnienie

instrumentów

wspierania zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami

Przewiduje się wprowadzenie stopniowych zmian modelu wspierania osób

z niepełnosprawnościami

świadczeń

pieniężnych

w zatrudnieniu

na

rynku

zostanie

poszczególnych

pracy.

powiązany

osób

System

bezpośrednich

z dodatkowymi

kosztami

z niepełnosprawnościami

oraz

uzupełniony przez instrumenty na rzecz wspierania zatrudnienia osób

z niepełnosprawnościami, takie jak np. trener pracy, tłumacz PJM lub

tłumacz-przewodnik SKOGN, wyposażenie lub przystosowanie stanowiska

pracy, kursy i szkolenia oraz doradztwo zawodowe. W ramach działania

przewidywana

jest

również

analiza

odnośnie

do

objęcia

małych

przedsiębiorstw (zatrudniających co najmniej 10 osób) obowiązkiem

zatrudniania osób z niepełnosprawnościami.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Przygotowane

oraz

wdrożone

zostaną

zmiany

w systemach

informatycznych administrowanych przez PFRON zapewniające sprawne

składanie wniosków, ich weryfikację oraz przyznawanie wsparcia.

Modyfikacja i uzupełnienie instrumentów wspierania

zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania

do 2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT, PFRON

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

IV. 1.3. Zatrudnienie wspomagane

Rozwiązaniem

uzupełniającym

dotychczas

funkcjonujący

system

wspierania zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami w Polsce będzie

zatrudnienie wspomagane, kierowane do osób mających szczególne

trudności

w samodzielnym

znalezieniu

i utrzymaniu

zatrudnienia

na

otwartym rynku pracy. Dla osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych

na otwartym rynku pracy w wyniku metody zatrudnienia wspomaganego,

których proces wspomagania w miejscu pracy nie został zakończony,

będzie wsparciem w utrzymaniu zatrudnienia.

Wdrożenie indywidualnej metody pracy z osobą z niepełnosprawnością

nieaktywną

zawodowo

będzie

istotnym

wsparciem

w znalezieniu

i utrzymaniu zatrudnienia. Usługa będzie realizowana przy udziale trenera

pracy,

z włączeniem

decyzyjnego

jej

osoby

z niepełnosprawnością

dotyczącego.

Zatrudnienie

w całość

procesu

wspomagane

będzie

realizowane przez podmioty publiczne lub organizacje pozarządowe.

Osoba,

która

ma

prawo

skorzystać

z tej

formy,

wybiera

podmiot

świadczący tę formę wsparcia zgodnie z zasadą „pieniądz idzie za osobą”.

Priorytety i działania

Zatrudnienie wspomagane

Okres

wdrażania

działania

Koordynator

2021–2023

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT, organizacje pozarządowe

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

IV. 1.4. Poprawa

funkcjonowania

warsztatów

terapii

zajęciowej

Działanie

przewiduje

poprawę

zajęciowej

(WTZ)

i wypracowanie

rehabilitacji

społecznej

społeczną

funkcjonowania

nowych

i zawodowej,

i zawodową

ich

warsztatów

terapii

rozwiązań

w zakresie

umożliwiających

aktywizację

uczestników

oraz

zapewnienie

wsparcia

adekwatnego do ich potrzeb i oczekiwań. Działanie to posłuży do

wypracowania

nowego

modelu

rehabilitacji

społecznej

i zawodowej.

Zakłada się funkcjonowanie WTZ według nowo opracowanych standardów

i otwartych w większym stopniu na aktywizację społeczną połączoną

z aktywizacją zawodową do czasu przejęcia zadań aktywizacyjnych WTZ

wobec osób z niepełnosprawnościami przez przedsiębiorstwa ekonomii

społecznej.

W ramach działania planuje się podniesienie jakości i efektywności

wsparcia

zapewnianego

opracowanie

zostanie

i wdrożenie

możliwość

zawodowej

przez

warsztaty

standardów

podejmowania

uczestników

warsztatów

terapii

zajęciowej

ich funkcjonowania.

działań

terapii

w zakresie

zajęciowej

przez

Ułatwiona

aktywizacji

przez

lepszą

współpracę z pracodawcami (w tym podmiotami ekonomii społecznej

i solidarnej) oraz instytucjami rynku pracy. Zakłada się zaangażowanie

instytucji

trenera

pracy,

wykorzystanie

instrumentu

zatrudnienia

wspomaganego oraz umożliwienie uczestnikom WTZ odbywania staży

zawodowych

i próbne

podjęcie

zatrudnienia.

Ponadto

wprowadzona

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

zostanie możliwość łatwego powrotu osoby do WTZ, w sytuacji dużych

trudności

w funkcjonowaniu

na

rynku

pracy

(tzw.

poduszka

bezpieczeństwa). Działanie będzie także ukierunkowane na zapewnienie

lepszej współpracy pomiędzy samorządami oraz koordynacji działań na

rzecz osób wymagających wsparcia.

Poprawa

funkcjonowania

warsztatów

terapii

zajęciowej

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT,

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

PFRON, EFS, budżet jst

IV. 2.

Aktywizacja

PFRON,

organizacje

zawodowa

osób

z niepełnosprawnościami

IV. 2.1. Ograniczenie barier w podejmowaniu aktywności

zawodowej

Działanie

przewiduje

stopniowe

zmniejszanie

dysproporcji

pomiędzy

wysokością świadczeń pobieranych przez osoby z niepełnosprawnościami

a wysokością możliwego do uzyskania wynagrodzenia za pracę, w celu

usunięcia

bariery

do

aktywizacji

zawodowej

osób

z niepełnosprawnościami.

Wśród

barier

dla

zwiększenia

aktywności

zawodowej

osób

z niepełnosprawnościami należy wskazać również tzw. pułapkę rentową,

szczególnie dotkliwą w stosunku do osób pobierających rentę socjalną.

Obecne

rozwiązania

w systemie

rentowym

zostaną

zastąpione

mechanizmami, które nie będą powodowały ujemnych skutków podjęcia

zatrudnienia dla łącznego dochodu osoby z niepełnosprawnością.

Priorytety i działania

Działanie

ma

na

celu

również

ograniczenie

wpływu

tzw.

pułapki

świadczeniowej, sytuacji, w której podjęcie zatrudnienia przez osobę

z niepełnosprawnością powoduje obawę o uzyskanie orzeczenia o niższym

stopniu niepełnosprawności podczas kolejnej procedury orzeczniczej.

Obawa ta może dotyczyć zarówno samej osoby z niepełnosprawnością, jak

i osoby pobierającej świadczenie pielęgnacyjne w celu wsparcia danej

osoby z niepełnosprawnością.

Działanie przewiduje pogłębioną analizę oraz wypracowanie propozycji

rozwiązań, które pozwolą na ograniczenie negatywnych efektów tzw.

pułapki świadczeniowej na podejmowanie aktywności zawodowej przez

osoby z niepełnosprawnościami.

Działanie zakłada również zmianę terminologii stosowanej w ramach

systemu orzecznictwa, w rodzaju: „niezdolny do pracy”, „niezdolny do

samodzielnej egzystencji”, „niesamodzielny”. Wyeliminowane mają zostać

terminy, które mogą być mylnie rozumiane oraz być stygmatyzujące

zarówno

z perspektywy

pracodawców,

jak

i samych

osób

z niepełnosprawnościami, a przez to mogące mieć negatywny wpływ na

aktywność zawodową osób z niepełnosprawnościami.

Ograniczenie

barier

w podejmowaniu

zawodowej

Okres

wdrażania

działania

Koordynator

Podmioty

współpracujące

Finansowanie

2021–2025

MRiPS/PON

MRPiT

Budżet państwa

aktywizacji

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

IV. 2.2. Aktywizacja

zawodowa

z niepełnosprawnościami

osób

w podmiotach

ekonomii

społecznej i solidarnej

Wspierane będzie zatrudnienie w podmiotach ekonomii społecznej, a w

szczególności w przedsiębiorstwach społecznych (PS)98).

Przygotowany zostanie projekt ustawy o ekonomii społecznej i solidarnej,

wprowadzający m.in. status przedsiębiorstwa społecznego. Ponadto wśród

pracowników przedsiębiorstwa społecznego określony udział mieć będą

osoby zagrożone wykluczeniem społecznym. Pracownicy będą mieć

również

wpływ

na

kierunek

działalności

przedsiębiorstwa,

a zyski

przeznaczane będą na reintegrację lub realizację celów społecznych.

Przewiduje

społecznych,

stopniowo

się

utworzenie

różnorodnych

wspomaganych

uzupełniających

finansowo

albo

form

ze środków

zastępujących

przedsiębiorstw

publicznych,

istniejący

system

aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami.

Przygotowane i wdrażane będą modele przedsiębiorstw społecznych, m.in.

o charakterze usługowym, świadczących tzw. „wiązki” usług społecznych

użyteczności

publicznej99),

i zindywidualizowany

społecznym,

na

odpowiadające

potrzeby

osób

w szczególności

osób

w sposób

kompleksowy

zagrożonych

wykluczeniem

z niepełnosprawnościami

i potrzebujących wsparcia w codziennym funkcjonowaniu oraz ich rodzin.

98)

Podmioty ekonomii społecznej prowadzące działalność gospodarczą lub odpłatną pożytku

publicznego, aktywizujące zawodowo osoby trudno zatrudnialne, nieprywatyzujące zysku

lub nadwyżki bilansowej i są zarządzane w sposób partycypacyjny, mogą otrzymać status

przedsiębiorstwa społecznego – Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej do 2023

roku. Ekonomia Solidarności Społecznej, Departament Ekonomii Społecznej i Solidarnej

Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, Biblioteka Ekonomii Społecznej i Solidarnej,

Warszawa 2019, s. 13 Monitor Polski z 2019 r.

99)

„Wiązki” usług społecznych użyteczności publicznej oznaczają zintegrowany system usług

społecznych użyteczności publicznej, komplementarny wobec różnego rodzaju

poszczególnych usług i adekwatny do potrzeb odbiorców.

Priorytety i działania

W upowszechnianiu i wdrażaniu tych modeli zostaną włączone m.in.

Regionalne

Ośrodki

Ekonomii

Społecznej

Polityki

Społecznej

(ROPS),

Ośrodki

podmioty

ekonomii

społecznej

(OWES),

Wsparcia

(PES)

działające na rzecz ON przy współpracy z samorządami.

Przygotowane zostaną również rozwiązania upowszechniające włączanie

przedsiębiorstw

ekonomii

w niezależnym

życiu,

społecznej

w tym

(PES)

w proces

samodzielnym

wsparcia

zamieszkaniu

osób

z niepełnosprawnościami.

Realizacja tego działania nie przyczyni się do ograniczenia pozytywnej

tendencji

obserwowanej

od

kilku

lat

na

rynku

pracy

osób

z niepełnosprawnościami – relatywnego wzrostu zatrudnienia na otwartym

rynku pracy w stosunku do rynku chronionego.

Aktywizacja

zawodowa

osób

w podmiotach

z niepełnosprawnościami

ekonomii

społecznej i solidarnej

Okres

wdrażania

działania

Koordynator

2021–2030

MRiPS

Podmioty

MRPiT, MFiPR, PFRON

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

IV. 2.3. Wsparcie na rzecz włączenia zawodowego osób

z niepełnosprawnościami

Działanie

przewiduje

uruchomienie

i prowadzenie

systemu

kursów,

szkoleń i grup wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich

otoczenia.

Celem

będzie

osiągnięcie

jak

najwyższego

poziomu

samodzielności oraz przygotowania do wejścia na rynek pracy przy

jednoczesnym wsparciu tego procesu ze strony najbliższych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Szkolenia będą dotyczyły przygotowania do niezależnego funkcjonowania,

korzystania

z wdrożonych

rozwiązań

w ramach

uniwersalnego

projektowania100) oraz racjonalnych usprawnień101) dedykowanych zgodnie

z potrzebami

osoby

z niepełnosprawnością

z niepełnosprawnością

uzyska

także

i prawa

kompleksowe

pracy.

Osoba

wsparcie

i wiedzę

w zakresie swoich praw i obowiązków jako pracownik, a także możliwości

doskonalenia zawodowego lub przekwalifikowania w zależności od potrzeb.

Osoby z niepełnosprawnościami i ich najbliżsi będą mogli skorzystać

z doświadczeń pracujących osób z niepełnosprawnościami, którzy zostaną

zaangażowani jako współprowadzący szkolenia, kursy i grupy wsparcia.

Wsparcie

na

rzecz

włączenia

zawodowego

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania

działania

do 2030

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT, MRPiT, MEiN, MFiPR, PFRON,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

100)

Uniwersalne projektowanie – zgodnie z art. 2 Konwencji o prawach osób

niepełnosprawnych – oznacza projektowanie produktów, środowiska, programów i usług

w taki sposób, by były użyteczne dla wszystkich, w możliwie największym stopniu, bez

potrzeby adaptacji lub specjalistycznego projektowania. Nie wyklucza pomocy

technicznych dla szczególnych grup osób z niepełnosprawnościami, jeżeli jest to

potrzebne.

101)

Racjonalne usprawnienie – zgodnie z art. 2 Konwencji o prawach osób

niepełnosprawnych – oznacza konieczne i odpowiednie zmiany i dostosowania,

nienakładające nieproporcjonalnego lub nadmiernego obciążenia, jeśli jest to potrzebne

w konkretnym przypadku, w celu zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami

możliwości korzystania z wszelkich praw człowieka i podstawowych wolności oraz ich

wykonywania na zasadzie równości z innymi osobami.

Priorytety i działania

IV. 3.

Środowisko

pracy

przyjazne

pracownikom

z niepełnosprawnościami

IV. 3.1. Model

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami

w środowisku pracy

Wypracowany zostanie model wsparcia osób z niepełnosprawnościami

w środowisku pracy, rozumiany jako zestaw technik i metod, tj. zasad

postępowania

w zakresie

z niepełnosprawnością

umożliwiającym

stworzenia

środowiska

pracy.

pracodawcy

z niepełnosprawnością

optymalnego

Model

przyjazne

w środowisko

pracy

dla

pracownika

będzie

narzędziem

wdrożenie

osoby

z wykorzystaniem

jej

potencjału.

Model

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami

w środowisku pracy

Okres

wdrażania

działania

2021–2025

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT, CIOP, PFRON, organizacje

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

IV. 3.2. Osoba

z niepełnosprawnością

jako

pracownik

administracji publicznej

Podjęte zostaną starania mające na celu zwiększenie udziału osób

z niepełnosprawnościami

zatrudnionych

w administracji

publicznej.

Przewiduje się prowadzenie działań proświadomościowych, skierowanych

zarówno

do

potencjalnych,

przyszłych

pracowników

z niepełnosprawnościami, jak i ich pracodawców. Dodatkowo zostaną

wyeliminowane

bariery

architektoniczne,

które

stanowią

istotną

przeszkodę w zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami w instytucjach

administracji publicznej. Jednym z istotnych elementów będzie także,

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

realizowany

przez

Państwowy

Niepełnosprawnych,

program

Fundusz

Stabilne

Rehabilitacji

Zatrudnienie

–

Osób

osoby

niepełnosprawne w administracji i służbie publicznej.

Działanie zakłada, że jednostki administracji publicznej zatrudniające co

najmniej

15

osób

stworzą

plany

zwiększenia

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami, które będą przedstawiane do PFRON. Realizacja

planu będzie podlegać corocznej sprawozdawczości do PFRON.

Osoba

z niepełnosprawnością

jako

pracownik

administracji publicznej

Okres

wdrażania

działania

Koordynator

do 2025

PFRON

KPRM, MRPiT, MSWiA, MRiPS/PON,

Podmioty

MRPiT,

współpracujące

jednostki

samorządu

terytorialnego

Finansowanie

Budżet

państwa,

PFRON,

Budżet

jednostek samorządu terytorialnego

IV. 3.3. Wsparcie

osoby

z niepełnosprawnością

u zatrudniającego ją pracodawcy

Przygotowanie i wdrożenie instrumentu wsparcia dla pracowników oraz

pracodawców,

w przypadku

gdy

pracownik

stał

się

osobą

z niepełnosprawnością lub jest osobą z niepełnosprawnością i ze względu

na

zwiększającą

dotychczasowym

się

potrzebę

stanowisku

wsparcia

pracy.

napotyka

Instrument

na

bariery

na

będzie

polegał

na

wsparciu w utrzymaniu osoby z niepełnosprawnością na dotychczasowym

stanowisku

pracy

oraz,

w przypadku

braku

takiej

możliwości,

przeniesieniu jej na inne stanowisko u dotychczasowego pracodawcy.

Opracowane rozwiązanie będzie uwzględniało aspekty takie jak: pomoc

w zaplanowaniu

i wprowadzeniu

odpowiednich

zmian

obejmujących

dostosowanie i adaptację środowiska pracy, zmiany organizacyjne lub

Priorytety i działania

zmiany sposobu wykonywania pracy, analizę konieczności wprowadzenia

asystenta

pracy,

przeszkolenie

pracownika,

pracodawcy

lub

współpracowników osoby z niepełnosprawnością.

Wsparcie

osoby

z niepełnosprawnością

u zatrudniającego ją pracodawcy

Okres

wdrażania

działania

do 2025

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT, CIOP, PFRON, organizacje

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

IV. 3.4. Zwiększenie elastyczności zatrudnienia

Ze względu na trudną sytuację osób z niepełnosprawnościami, a w

szczególności osób z problemami zdrowia psychicznego na rynku pracy,

wprowadzone zostanie rozwiązanie sprzyjające aktywności zawodowej tej

grupy w postaci zatrudnienia przejściowego. Będzie ono polegało na

dzieleniu jednego etatu zamiennie przez kilku pracowników. Ta forma

zatrudnienia jest szczególnie ważna dla osób z problemami zdrowia

psychicznego, które często mają trudności z zatrudnieniem na etat, na

zasadach

ogólnych,

(naprzemienne

w związku

okresy

ze

zmiennym

wysokiego

przebiegiem

i niskiego

funkcjonowania),

a jednocześnie nie wymagają bardziej intensywnego wsparcia.

Zwiększenie elastyczności zatrudnienia

Okres

wdrażania

działania

Koordynator

Podmioty

współpracujące

Finansowanie

do 2025

MRiPS

MRPiT, PFRON

Budżet państwa, PFRON

choroby

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

IV. 4.

Tworzenie

otoczenia

sprzyjającego

skutecznej

aktywizacji zawodowej

IV. 4.1. Obsługa

klienta

z niepełnosprawnością

i pracodawcy przez instytucje rynku pracy

Instytucje rynku pracy odgrywają znaczącą rolę we wprowadzaniu osób

z niepełnosprawnościami na rynek pracy, udzielając im różnego rodzaju

wsparcia.

Dostarczają

także

informacji

pracodawcom

w zakresie

konieczności przystosowania stanowisk pracy do potrzeb pracowników

z niepełnosprawnościami. Aby wzmocnić potencjał kadr instytucji rynku

pracy, przeprowadzone zostaną dedykowane szkolenia (urzędy pracy,

agencje

zatrudnienia,

organizacje

pozarządowe

działające

w tym

obszarze) z zakresu obsługi osób z niepełnosprawnościami oraz udzielania

informacji

dla

pracodawców

w zakresie

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami. Przewiduje się wykorzystanie dotychczasowych

opracowań

w tym

zakresie

z niepełnosprawnościami

oraz

w pracy

modelu

wsparcia

przygotowanego

przez

realizacji

zostaną

osób

Centralny

Instytut Ochrony Pracy (CIOP).

Ponadto

przewiduje

się,

że

do

szkoleń

również

zatrudnione osoby z niepełnosprawnościami. Podczas szkoleń zostaną

wykorzystane najnowsze dostępne rozwiązania w formule pracy zdalnej.

Obsługa klienta z niepełnosprawnością i pracodawcy

przez instytucje rynku pracy

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MRiPS

Podmioty

MRPiT,

PFRON,

współpracujące

agencje

zatrudnienia,

urzędy

pracy,

organizacje

pozarządowe, CIOP

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FP, EFS

Priorytety i działania

IV. 4.2. Podnoszenie kompetencji lekarzy medycyny pracy

Do programu specjalizacji z medycyny pracy wprowadzone zostaną

zagadnienia

dotyczące

niepełnosprawności

oraz

nowego

systemu

orzekania o niepełnosprawności, opartego o Konwencję o prawach osób

niepełnosprawnych, a zatem koncentrującego się na określaniu możliwości

w zakresie podejmowania kształcenia zawodowego oraz funkcjonowania

na rynku pracy, a także potrzebnego wsparcia, a nie stopnia dysfunkcji

(orzecznictwo

lekarskie,

rekrutacja,

ocena

kompetencji

zawodowych

i zatrudnienie). Ponadto planuje się podjęcie działań na rzecz zapewnienia

lekarzom medycyny pracy pełnej informacji z kompleksowej diagnozy

funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością, włączenia ich w działania

wspierające uczniów z niepełnosprawnościami w podejmowaniu dotyczącej

wyboru kierunku kształcenia i zawodu, jak również podniesienia ich

kompetencji w zakresie możliwych dostosowań stanowiska pracy do

potrzeb

osób

podejmowanie

z różnymi

bardziej

kierunku

kształcenia

i sposobów

wsparcia

niepełnosprawnościami.

kompetentnych

zawodowego

osoby

decyzji

oraz

Pozwoli

w zakresie

możliwości

z niepełnosprawnością

na

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

MRPiT, MEiN, MRiPS/PON, MRPiT

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

213

wyboru

konkretnym

Podnoszenie kompetencji lekarzy medycyny pracy

współpracujące

na

zatrudnienia

stanowisku pracy.

Okres

to

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

IV. 4.3. Ośrodki opiniująco-doradcze

W ramach działania przewiduje się zapewnienie wyspecjalizowanego

doradztwa w zakresie dostępnych instrumentów aktywizacji zawodowej

osób

z niepełnosprawnościami

oraz

obowiązków

pracodawców

wynikających z ich zatrudniania dla instytucji rynku pracy. Wdrożenie

działania

nastąpi

przez

wykorzystanie

i odpowiednie

przygotowanie

Państwowego

Funduszu

Rehabilitacji

Osób

Niepełnosprawnych,

w szczególności

oddziałów

wojewódzkich,

jako

pomiotów

aktualnie

istniejących

w systemie

wspierania

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami.

Ośrodki opiniująco-doradcze

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

PFRON

Podmioty

MRiPS,

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON

MRPiT,

organizacje

Priorytety i działania

Tabela 10. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie IV. Praca

Nazwa

Projektu/Programu

Włączenie

wyłączonych –

aktywne instrumenty

wsparcia osób

niepełnosprawnych

na rynku pracy

Krajowy Program

Rozwoju Ekonomii

Społecznej (KPRES)

na lata 2014–2023.

Ekonomia

Solidarności

Społecznej102)

Narodowy Program

Zatrudnienia Osób

Niepełnosprawnych

102)

Opis

Projekt polegający na przygotowaniu

kompleksowej propozycji wdrożenia do systemu

prawnego nowych i zmodyfikowanych

instrumentów wspierania aktywności zawodowej

osób z niepełnosprawnościami.

Celem KPRES jest m.in. zwiększenie liczby

wysokiej jakości miejsc pracy

w przedsiębiorstwach społecznych dla osób

zagrożonych wykluczeniem społecznym, w tym

osób z niepełnosprawnościami.

Program będzie stanowił uszczegółowienie

zapisów Strategii na rzecz Osób

z Niepełnosprawnościami na lata 2021–2030

w obszarze Praca.

Jest to projekt strategiczny SRKL.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Oczekiwane

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

Priorytetu IV

Modyfikacja

systemu

wsparcia

zatrudnienia

oraz

aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami,

Środowisko

pracy

przyjazne

pracownikom

z niepełnosprawnościami,

Tworzenie otoczenia sprzyjającego skutecznej aktywizacji

zawodowej osób z niepełnosprawnościami.

Główne

źródła

finansowania

działań

zaplanowanych

w ramach Priorytetu IV

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Budżet innych Jednostek Sektora Finansów Publicznych,

Środki

Państwowego

Funduszu

Niepełnosprawnych,

Fundusz Pracy.

Rehabilitacji

Osób

Priorytety i działania

Priorytet V. WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA

Głównym celem działań w ramach priorytetu Warunki życia i ochrona

socjalna,

zgodnie

z treścią

art.

28

Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych, jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami

i ich rodzinom odpowiednich warunków życia, włączając w to zaspokojenie

podstawowych potrzeb bytowych i materialnych oraz niezbędną ochronę

socjalną. Działania w ramach priorytetu Warunki życia i ochrona socjalna

obejmują zwalczanie ubóstwa osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin,

a także zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych.

Schemat 8. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu V. Warunki życia i ochrona

socjalna

Poziom zagrożenia ubóstwem skrajnym

w gospodarstwach z co najmniej jedną osobą

niepełnosprawną

Wartość bazowa (2018): 7,8%

Wartość docelowa (2030): 5%

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

DZIAŁANIA

V. 1. System

wsparcia

finansowego

osób

z niepełnosprawnościami

V. 1.1. Modyfikacja

systemu

wsparcia

finansowego

adekwatnego do potrzeb i poziomu niepełnosprawności

Przeprowadzona zostanie pogłębiona analiza obecnego systemu wsparcia

finansowego, w tym systemu świadczeń pieniężnych, systemu ulg oraz

systemu rentowego. Analiza obejmować będzie m.in. kwestie zwiększenia

efektywności oraz uproszczenia systemu, zwiększenia jego spójności, jak

również obejmowania wszystkich osób z niepełnosprawnościami oraz

zapewniania adekwatnego wsparcia.

Przeanalizowane zostaną także relacje między systemem świadczeń

finansowych a systemem wsparcia.

Analiza obejmować będzie także możliwe rozwiązania mające na celu

eliminację negatywnych zjawisk dla aktywności zawodowej oraz włączenia

społecznego osób z niepełnosprawnościami, w szczególności tzw. pułapki

świadczeniowej. Ponadto wprowadzone zostaną rozwiązania legislacyjne,

które wyeliminują tzw. pułapkę rentową.

Zmiany

te

muszą

być

powiązane

z systemową

reformą

orzekania

o niepełnosprawności i ujednolicenia orzecznictwa o niepełnosprawności

z systemami

orzecznictwa

do

celów

rentowych.

W ramach

reformy

orzecznictwa zostaną opracowane i wprowadzone kompleksowe zasady

ustalania

oraz

niepełnosprawności

zgodnie

wypłaty

świadczenia

w oparciu

o ocenę

z Międzynarodową

Niepełnosprawności

i Zdrowia

kompensacyjnego

funkcjonowania

Klasyfikacją

(ICF-International

z tytułu

danej

osoby

Funkcjonowania

Classification

of

Functioning, Disability and Health). Planuje się, że stopniowo zastąpią one

dotychczasowy system świadczeń dla osób z niepełnosprawnościami.

Priorytety i działania

Modyfikacja systemu wsparcia finansowego adekwatnego do potrzeb i

poziomu niepełnosprawności będzie kształtowana w taki sposób, aby

ograniczała ubóstwo i w jak największym stopniu zapewniała osobom

z niepełnosprawnościami warunki do godnego życia.

Modyfikacja

systemu

adekwatnego

wsparcia

finansowego

potrzeb

i poziomu

do

niepełnosprawności

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Finansowanie

Budżet państwa, FS

V. 1.2. Modyfikacja systemu świadczeń dla opiekunów

osób z niepełnosprawnościami

Wsparcie osób z niepełnosprawnościami w większości jest realizowane

przez

najbliższą

rodzinę

z niepełnosprawnościami,

(rodziców

w przypadku

małżonków/partnerów

dzieci

w przypadku

osób

z niepełnosprawnościami pozostających w związkach lub dzieci samotnych

osób

z niepełnosprawnościami).

Świadczenia

dla

opiekunów

osób

z niepełnosprawnościami potrzebujących intensywnego wsparcia są ważne

zarówno ze względu na aspekt społeczny (wsparcie ze strony rodziny jest

zdecydowanie bardziej preferowane przez osoby z niepełnosprawnościami

niż wsparcie instytucjonalne), jak i finansowy (koszty funkcjonowania

instytucji opieki).

Przygotowana

zostanie

świadczeń

opiekunów

dla

zatem

zmiana

osób

dotychczasowego

systemu

z niepełnosprawnościami.

Wysokość

środków dedykowanych na wsparcie zostanie uzależniona od stopnia

wsparcia potrzebnego osobie z niepełnosprawnością ze strony opiekuna.

Należy przy tym zaznaczyć równoczesne systemowe uruchomienie usługi

asystenta

osobistego

opisanego

w priorytecie

„Niezależne

życie”.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Finansowanie obydwu tych form wsparcia zostanie ze sobą powiązane.

Polityka świadczeń będzie ukierunkowana na upodmiotowienie osoby

z niepełnosprawnością, tak aby wsparcie było kierowane do samej osoby.

Osoba

z niepełnosprawnością

ma

być

podmiotem

rozstrzygającym

odnośnie do tego, jak wykorzystywane ma być otrzymywane wsparcie.

W związku z powyższym nowy system wsparcia spowoduje usunięcie

stanu

zakwestionowanego

przez

wyrok

Trybunału

Konstytucyjnego

o sygnaturze K38/13. Jednocześnie przewiduje się stopniowe usunięcie

ograniczeń

w aktywności

z niepełnosprawnościami.

zawodowej

Planowane

jest

opiekunów

również

osób

dokonanie

zmian

umożliwiających samodzielne decydowanie osoby z niepełnosprawnością

o wyborze opiekuna.

Modyfikacja systemu świadczeń dla opiekunów osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Finansowanie

Budżet państwa, FS

V. 1.3. Mechanizmy wspierające zapewnienie bezpiecznej

przyszłości finansowej i majątkowej

Działanie zakłada pogłębioną analizę i wypracowanie oraz wdrożenie

rekomendacji

prawnych

i pozaprawnych

wspierających

bezpieczną

przyszłość

w zakresie

(m.in.

narzędzi

finansową,

prawną,

organizacyjną) osób z niepełnosprawnościami – funduszów, trustów,

fundacji, działających z udziałem i monitoringiem państwa, stworzonych

dla konkretnych osób, także w sytuacji, gdy jej najbliższa rodzina nie

będzie już miała możliwości udzielać jej wsparcia.

Rozwiązania typu fundusze, trusty, fundacje osobiste, zorganizowane dla

poszczególnych

osób

z niepełnosprawnością

funkcjonują

powszechnie

w krajach anglosaskich i są powiązane również z systemami świadczeń

Priorytety i działania

oraz w niektórych krajach (np. Kanada) zawierają również dotacje

państwowe

dla

zwiększenia

bezpieczeństwa

w przyszłości

osób

z niepełnosprawnościami.

Mechanizmy

wspierające zapewnienie bezpiecznej

przyszłości finansowej i majątkowej

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MFiPR, MEiN, jednostki samorządu

współpracujące

terytorialnego,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

V. 2. Mieszkalnictwo

V. 2.1. Rozwój

rynku

mieszkań

z uwzględnieniem

na

wynajem

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

Działanie zakłada rozwój rynku mieszkań na wynajem, przy uwzględnieniu

uniwersalnego projektowania i racjonalnych usprawnień, szczególnych

potrzeb osób

z niepełnosprawnościami oraz

eliminowania barier

we

włączaniu osób z niepełnosprawnościami w społeczność lokalną.

Przewiduje się kontynuację programu dopłat do czynszu, zakładającego

bezzwrotne wsparcie z budżetu państwa na pokrycie części wydatków

mieszkaniowych ponoszonych przez najemców nowych mieszkań objętych

współpracą inwestorów z gminami.

Ponadto

w ramach

zintegrowanego

działania

programu

kontynuowana

społecznego

będzie

budownictwa

realizacja

czynszowego,

w ramach którego udzielane jest wsparcie na przedsięwzięcia, w wyniku

których

powstają

lokale

mieszkalne

221

na

wynajem

o umiarkowanym

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

czynszu, również z uwzględnieniem potrzeb osób z niepełnosprawnościami

i ich rodzin, wybudowane w ramach

– programu preferencyjnego finansowania zwrotnego skierowanego do

społecznych

inicjatyw

mieszkaniowych,

spółdzielni

mieszkaniowych

i

spółek gminnych realizujących mieszkania dla osób o średnich dochodach;

–

programu

bezzwrotnego

dofinansowania

budownictwa

socjalnego

i komunalnego skierowanego do samorządów gminnych.

Rozwój

rynku

mieszkań

z uwzględnieniem

na

wynajem

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MRPiT

Podmioty

MFiPR,

współpracujące

S.A., samorządy gminne

Finansowanie

Budżet państwa, Budżet jednostek

BGK,

PFR

Nieruchomości

samorządu terytorialnego, Fundusz

Sektora

FIZAN

103)

Mieszkań

dla

Rozwoju

103)

Zarządzany przez PFRN (bez angażowania środków budżetu państwa).

Priorytety i działania

Tabela 11. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię,

w priorytecie V. Warunki życia i ochrona socjalna

Nazwa

Projektu/Programu

Mieszkanie +104)

Opis

Program obejmuje budowę powszechnie

dostępnych mieszkań na wynajem

o umiarkowanym czynszu, wsparcie

przedsięwzięć społecznego budownictwa

czynszowego, a także wsparcie najemców

nowych mieszkań w postaci dopłat do czynszu.

104)

Jest to projekt strategiczny dla SRKL.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Oczekiwane

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

Priorytetu V

Modyfikacja systemu wsparcia finansowego adekwatnego do

potrzeb i poziomu niepełnosprawności,

Modyfikacja

systemu

świadczeń

dla

opiekunów

osób

z niepełnosprawnościami,

Poprawa

sytuacji

osób

z niepełnosprawnościami

w zakresie

mieszkalnictwa.

Główne źródła finansowania działań zaplanowanych w ramach

Priorytetu V

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Budżet innych Jednostek Sektora Finansów Publicznych,

Środki

Państwowego

Funduszu

Niepełnosprawnych,

Fundusz Solidarnościowy,

Fundusz Dostępności.

Rehabilitacji

Osób

Priorytety i działania

Priorytet VI.

ZDROWIE

Zgodnie z art. 25 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych „Państwa

Strony uznają, że osoby niepełnosprawne mają prawo do osiągnięcia

najwyższego możliwego poziomu stanu zdrowia, bez dyskryminacji ze

względu na niepełnosprawność. Państwa Strony podejmą wszelkie

odpowiednie środki w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym

dostępu do usług opieki zdrowotnej biorących pod uwagę szczególnie

wymogi związane z płcią, w tym rehabilitacji zdrowotnej.”.

Konwencja

w obszarze

Zdrowia

nakłada

szereg

zobowiązań,

„w

szczególności, Państwa Strony

(b)

zapewnią te usługi zdrowotne, które są potrzebne osobom

niepełnosprawnym, szczególnie ze względu na ich niepełnosprawność,

w tym wczesne rozpoznawanie i leczenie, o ile konieczne, a także

usługi mające na celu ograniczenie i zapobieganie pogłębianiu się

niepełnosprawności, w tym u dzieci i osób starszych,

(c)

zapewnią świadczenie usług opieki zdrowotnej możliwie blisko

społeczności,

w których

żyją

osoby

niepełnosprawne,

w tym

na

obszarach wiejskich,

(d)

zobowiążą osoby wykonujące zawody medyczne do zapewniania

osobom

niepełnosprawnym,

na

podstawie

swobodnie

przez

nie

wyrażonej i świadomej zgody, opieki takiej samej jakości jak innym

osobom poprzez, między innymi, podnoszenie świadomości w zakresie

praw

człowieka,

godności,

niezależności

i potrzeb

osób

niepełnosprawnych w drodze szkoleń i upowszechniania standardów

etycznych w publicznej i prywatnej opiece zdrowotnej.”.

Działania zawarte w obszarze Zdrowie będą służyły realizacji przez Polskę

zobowiązań

wynikających

z Konwencji,

w szczególności

w zakresie

zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami opieki zdrowotnej, dostępu

do usług i programów zdrowotnych biorących pod uwagę ich szczególne

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

wymogi

i potrzeby

wtórnym

w zakresie

powikłaniom

profilaktyki

i pogorszeniu

zdrowotnej,

stanu

zapobiegania

zdrowia,

rehabilitacji

medycznej oraz optymalizacji jakości funkcjonowania.

Duże

znaczenie

pogłębiających

odgrywa

profilaktyka

niepełnosprawność.

schorzeń

Niezbędne

powodujących

jest

także

lub

wdrożenie

nowoczesnych rozwiązań, które umożliwią realny postęp w ich leczeniu.

Ponadto bardzo istotna jest kompleksowość usług medycznych oraz

odpowiednio wczesna interwencja.

Przewiduje się, że istotną rolę odegrają szkolenia dla służb medycznych

i ratunkowych

w obszarze

dotyczącym

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami, ze względu na konieczność zapewnienia przez

szpitale i placówki zdrowia przyjmujące osoby z niepełnosprawnościami

dobrej komunikacji z pacjentami niezależnie od tego, jakiej alternatywnej

formy komunikowania się potrzebują. Szczególny nacisk zostanie również

położony

na

przestrzeganie

praw

pacjentów

z problemami

zdrowia

psychicznego, w szczególności przez zmiany systemowe, ukierunkowane

na przejście z psychiatrycznej opieki instytucjonalnej do holistycznego

wsparcia świadczonego w społeczności lokalnej.

Schemat 9. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VI. Zdrowie

Osoby z niepełnosprawnościami objęte

preferencyjnym dostępem do świadczeń z

zakresu rehabilitacji*

Wartość bazowa (2018): 329 osób

Wartość docelowa (2030): 476 osób

*Liczba

osób

z zakresu

z niepełnosprawnościami

rehabilitacji

(na

podstawie

z preferencyjnym

ustawy

dostępem

o świadczeniach

do

świadczeń

opieki

zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych albo na podstawie innych programów lub

wyodrębnionych

środków

finansowych)

w przeliczeniu

z niepełnosprawnościami w wieku 16 lat i więcej.

226

na

tys.

osób

Priorytety i działania

DZIAŁANIA

VI. 1.

Zapobieganie

powstawaniu

i pogłębianiu

się

niepełnosprawności

VI. 1.1. Pogłębiona analiza obecnego systemu i diagnoza

potrzeb

W ramach przedmiotowego działania przeprowadzona zostanie pogłębiona

analiza mająca na celu ustalenie zasadności zintensyfikowania bądź

podjęcia dodatkowych działań o charakterze profilaktycznym i leczniczym,

przeprowadzanych w ramach programów polityki zdrowotnej, a także

zadań z zakresu zdrowia publicznego, które w zamierzeniu mają wspierać

zapobieganie

sprawności.

ustalenie,

powstawaniu

Kluczowym

w jakim

i pogłębianiu

elementem

zakresie

się

trwałych

przedmiotowego

obecnie

prowadzone

ograniczeń

działania

programy

jest

polityki

zdrowotnej oraz prowadzone zadania z zakresu zdrowia publicznego nie

wypełniają przedmiotowego celu oraz w jakim zakresie należy poprawić

ich

dostosowanie

zagrożonych

do

potrzeb

wystąpieniem

osób

z niepełnosprawnościami

niepełnosprawności

powstałej

bądź

w wyniku

określonej jednostki chorobowej.

Dodatkowo przeprowadzona zostanie analiza odnośnie do potrzebnych

zmian w systemie ochrony zdrowia pod kątem łatwego uzyskiwania

zanonimizowanych

świadczeniach

informacji

o rzeczywistej

liczbie

uzyskiwanych

przez

osoby

niepełnosprawnościami,

w tym

danych

osób

oraz

z różnymi

zdezagregowanych

w podziale

m.in. na wiek, płeć, rodzaj miejsca zamieszkania, zgodnie z art. 31

Konwencji oraz rekomendacjami/zaleceniami dla Polski Komitetu ONZ ds.

Praw Osób Niepełnosprawnych.

Po

uzyskaniu

przedmiotowych

problematyczne

w dostępie

danych

określone

zostaną

obszary

do

świadczeń

dla

osób

z niepełnosprawnościami, a następnie opracowane zostaną rozwiązania

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

zwiększające dostępność do świadczeń opieki zdrowotnej dla osób

z niepełnosprawnościami.

Pogłębiona

analiza

obecnego

systemu

i diagnoza

potrzeb

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

Jednostki samorządu terytorialnego,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa

VI. 1.2. Objęcie

działaniami

specjalistyczną

opieką

lekarską

profilaktycznymi

z niepełnosprawnościami

lub

zagrożonych

oraz

dzieci

trwałymi

ograniczeniami sprawności

Działanie obejmuje poszerzenie grona odbiorców koordynowanej opieki

zdrowotnej, z uwzględnieniem opieki neonatologicznej lub pediatrycznej,

o dzieci z niepełnosprawnościami lub zagrożone trwałymi ograniczeniami

sprawności.

Podejmowane będą działania profilaktyczne polegające na wykonywaniu

badań przesiewowych noworodków, w pierwszych dobach ich życia, w celu

wykrycia choroby wrodzonej i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia przed

pojawieniem się objawów klinicznych choroby. Równocześnie przewiduje

się prowadzenie działań profilaktycznych przez zastosowanie diagnostyki

i wewnątrzmacicznej terapii płodu, która stwarza nowy system opieki nad

ciężarną i płodem, tak aby oznaką prawidłowego leczenia było zabranie do

domu zdrowego dziecka – home taken baby.

Priorytety i działania

Objęcie

specjalistyczną

działaniami

opieką

lekarską

profilaktycznymi

oraz

dzieci

z niepełnosprawnościami lub zagrożonych trwałymi

ograniczeniami sprawności

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

NFZ

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ

VI. 1.3. Profilaktyka trwałych ograniczeń sprawności oraz

wczesna i efektywna rehabilitacja

Działanie zakłada rozwój profilaktyki w zakresie wczesnego rozpoznawania

i leczenia, ukierunkowanego na przeciwdziałanie schorzeniom będącym

najczęstszą przyczyną dezaktywizacji zawodowej z powodu stanu zdrowia,

tj.: choroby układu krążenia, choroby nowotworowe, problemy zdrowia

psychicznego i zaburzenia zachowania, choroby układu kostno-stawowego

i mięśniowego, choroby układu oddechowego.

Profilaktyka trwałych ograniczeń sprawności oraz

wczesna i efektywna rehabilitacja

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MZ

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

VI. 1.4. Wypracowanie modelu kompleksowej rehabilitacji

Działanie

zakłada

opracowanie

kompleksowej rehabilitacji

i stopniowe

wdrażanie

modelu

105)

. Etapy działania to: opracowanie wstępnego

modelu kompleksowej rehabilitacji, jego pilotaż w czterech ośrodkach

wybranych

w drodze

przetargu

(ośrodki

zlokalizowane

w czterech

makroregionach) oraz opracowanie ostatecznego modelu i rekomendacji

dotyczących jego wdrożenia do szerokiej praktyki. W ramach pilotażu,

w każdym

z 4-ech

ośrodków

kompleksową

rehabilitacją

ma

zostać

objętych 150 osób – łącznie 600 osób.

Rekomendacje dotyczące wdrożenia modelu kompleksowej rehabilitacji

mają zostać opracowane po 2022 r., po zakończeniu realizacji pilotaży.

Następnie wypracowany model zostanie stopniowo wprowadzony na

terenie kraju, tak aby kompleksowa rehabilitacja stała się powszechnie

dostępna dla osób z niepełnosprawnościami, mogła być realizowana blisko

miejsca zamieszkania danej osoby oraz nie powodowała oddzielenia od

społeczności lokalnej.

Wypracowanie modelu kompleksowej rehabilitacji

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

MRiPS/PON,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, NFZ, EFS

105)

ZUS,

PFRON,

NFZ,

Kompleksowa rehabilitacja zakłada skoordynowane działania zespołu lekarzy

specjalistów, pedagogów i psychologów w zakresie rehabilitacji leczniczej, społecznej

i zawodowej, mające na celu przywrócenie jak największej sprawności i możliwości

samodzielnego funkcjonowania. Nawiązuje do polskiej szkoły rehabilitacji, której

inicjatorami byli W. Dega i M. Weiss. Cechuje ją wczesność podejmowanej interwencji,

kompleksowość i ciągłość działań rehabilitacyjnych.

Priorytety i działania

VI. 2.

Dostęp do usług zdrowotnych oraz zwiększenie

efektywności procesu leczenia

VI. 2.1. Poprawa

dostępności

zdrowotnych

dla

osób

i jakości

świadczeń

z niepełnosprawnościami.

Dostępność Plus dla Zdrowia

Działanie zakłada systemową poprawę dostępności i jakości świadczeń

zdrowotnych

dla

osób

z niepełnosprawnościami,

zaczynając

od

wypracowania kompleksowych rozwiązań w formie projektowej, przez ich

pilotażowe wdrożenie, ewaluację i następnie wdrożenie w ramach całego

systemu ochrony zdrowia.

Od 2019 r. realizowany jest projekt Dostępność Plus dla Zdrowia106), którego

celem głównym jest opracowanie i wdrożenie standardu Dostępność Plus dla

szpitali

i POZ,

co

przyczyni

się

do

poprawy

dostępności

świadczeń

zdrowotnych dla osób z niepełnosprawnościami oraz zwiększenia jakości

realizowanych przez nie świadczeń. Projekt przyczyni się do opracowania

m.in.

rozwiązań

systemowych

związanych

w ramach

z niepełnosprawnościami

ze

wsparciem

pacjentów

systemu

ochrony

zdrowia;

zniwelowania barier architektonicznych utrudniających dostęp pacjentów

z niepełnosprawnościami

do

placówek

medycznych;

stworzenia

lub

zoptymalizowania systemów IT w obszarze obsługi pacjenta, ze szczególnym

uwzględnieniem pacjentów z niepełnosprawnościami; podniesienia poziomu

świadomości kadry medycznej i niemedycznej placówek zdrowotnych

związanej

kompetencji

z

potrzebami

osób

interpersonalnych

z niepełnosprawnościami;

personelu

medycznego,

poprawę

związanych

z komunikacją z pacjentami z niepełnosprawnościami; poprawę procedur

i innych aspektów organizacyjnych w placówkach medycznych w zakresie

obsługi pacjentów z niepełnosprawnościami.

106)

Jest to projekt strategiczny SRKL, realizowany w ramach Osi V Programu Operacyjnego

Wiedza Edukacja Rozwój. Finansowanie z EFS projektu.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Przewiduje

się,

że

rozpowszechnione

wypracowane

oraz

standardy

wykorzystane

do

zostaną

opracowania

następnie

minimalnych

standardów dostępności świadczeń zdrowotnych dla osób z różnymi

niepełnosprawnościami,

aby zagwarantować

dostępność

wszystkich

świadczeń zdrowotnych współfinansowanych ze środków publicznych.

Poprawa

dostępności

zdrowotnych

dla

i jakości

osób

świadczeń

z niepełnosprawnościami

Dostępność Plus dla Zdrowia

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

NFZ,

współpracujące

terytorialnego,

jednostki

samorządu

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ, EFS, EFRR

VI. 2.2. Wprowadzenie nowych form koordynowanej opieki

zdrowotnej

Organizacja

opieki

koordynowanej

ma

na

celu

ułatwić

dostęp

do

niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług zdrowotnych na poziomie

podstawowej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

i świadczeń z zakresu leczenia szpitalnego, w tym również dla osób

z niepełnosprawnościami. W tym celu zostały opracowane trzy modele

opieki koordynowanej – model POZ PLUS107), model AOS108) i model

107)

Model opieki koordynowanej, celem projektu jest: poprawa jakości usług medycznych

świadczonych na poziomie podstawowej opieki medycznej; zwiększenie ilości świadczeń

medycznych świadczonych na poziomie podstawowej opieki medycznej; poprawa

koordynacji usług medycznych świadczonych na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej.

108)

Model opieki koordynowanej oparty o daleko idąca integrację Podstawowej Opieki

Zdrowotnej i Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej z wykorzystaniem sprecyzowanych

standardów medycznych i organizacyjnych określających sposób postępowania

z pacjentami chorymi przewlekle w różnym stadium zaawansowania choroby.

Priorytety i działania

szpitalny109). Każdy z tych modeli będzie posługiwał się uniwersalnym

językiem zapisywania informacji zgodnie z biopsychospołecznym modelem

funkcjonowania, tak aby każdy interesariusz działań komunikował się tym

samym systemem pojęciowym, co zdecydowanie ułatwi proces koordynacji

wsparcia.

Wprowadzenie nowych form koordynowanej opieki

zdrowotnej

Okres

wdrażania 2021

działania

Koordynator

MZ

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ, EFS

VI. 2.3. Poprawa

dostępu

do

usług

rehabilitacyjnych

i wyrobów medycznych najwyższej jakości

Działanie ma na celu wprowadzenie zmian umożliwiających osobom

z niepełnosprawnościami korzystanie z rehabilitacji w takim zakresie, jak

jest to konieczne, i w sposób ciągły.

W

zakresie

wyrobów

medycznych

konieczne

jest

zagwarantowanie

pacjentom w ramach świadczeń zdrowotnych dostępu do niezbędnych

wyrobów z uwzględnieniem możliwości finansowych płatnika publicznego.

W dalszej perspektywie czasowej zakłada się wprowadzenie monitoringu

obciążenia systemu opieki zdrowotnej pod kątem rehabilitacji leczniczej,

w poszczególnych regionach i mniejszych lokalizacjach, dla zapewnienia

stałej płynności procesu rehabilitacji osób z niepełnosprawnościami.

109)

Model opieki koordynowanej obejmujący zarówno opiekę ambulatoryjną, jak i szpitalną

oraz domową.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Poprawa

dostępu

do

usług

rehabilitacyjnych

i wyrobów medycznych najwyższej jakości

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

NFZ, MRiPS, PFRON

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ

VI. 2.4. Wypracowanie systemowych rozwiązań w zakresie

zapewnienia

dostępności

usług

ginekologiczno-

-położniczych dla kobiet z niepełnosprawnościami

Działanie ma na celu wypracowanie i wdrożenie standardów (w rozumieniu

wzorca

postępowania)

usług

ginekologicznych

oraz

położniczych

dostępnych dla kobiet z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Standardy

będą obejmować kwestie zapewniania dostępności na wszystkich etapach

realizacji danego świadczenia, aż do procedury wypisu. Zostaną podjęte

działania

ukierunkowane

na

stworzenie

możliwości

skorzystania

z dostępnych gabinetów ginekologicznych oraz placówek opieki położniczej

na obszarze całego kraju do 2023 r. W ramach działania zanalizowane

zostaną również możliwości przeprowadzania badań specjalistycznych

w domu pacjentki.

Priorytety i działania

Wypracowanie systemowych rozwiązań w zakresie

zapewnienia

dostępności

usług

ginekologiczno-

-położniczych dla kobiet z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

NFZ

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ, EFS

VI. 2.5. Podnoszenie

kompetencji

lekarzy,

pielęgniarek

i położnych, a także przedstawicieli innych zawodów

medycznych

w zakresie

opieki

zdrowotnej

osób

z niepełnosprawnościami

Działanie

będzie

polegało

na

podnoszeniu

jakości

kształcenia

na

kierunkach medycyna, stomatologia, pielęgniarstwo i położnictwo, w tym

w zakresie

profilaktyki

i promocji

zdrowia

(edukacji

zdrowotnej)

i wspierania włączenia społecznego. Przewiduje się także uwzględnienie

zagadnień

z zakresu

udzielania

z niepełnosprawnościami

świadczeń

w ramach

zdrowotnych

realizowanych

form

osobom

kształcenia

ustawicznego dedykowanych dla lekarzy, pielęgniarek i położnych oraz

przedstawicieli innych zawodów medycznych.

Szczególna uwaga w zakresie kształcenia zostanie zwrócona na potrzeby

oraz

wynikające

z nich

dostosowania

m.in.

dla

kobiet

z niepełnosprawnościami, osób mających trudności w komunikacji, osób

w spektrum autyzmu, osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz osób

wymagających intensywnego wsparcia, a także na godność pacjenta

z niepełnosprawnością.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Podnoszenie

kompetencji

lekarzy,

pielęgniarek

i położnych, a także przedstawicieli innych zawodów

medycznych

w zakresie

opieki

zdrowotnej

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MZ

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ, EFS

VI. 2.6. Upowszechnianie

telemedycznych

nowoczesnych

w opiece

uwzględniających

m.in.

rozwiązań

zdrowotnej,

wymóg

uniwersalnego

projektowania

Działanie zakłada stopniowe dostosowywanie przepisów dotyczących

telemedycznej opieki zdrowotnej na szerszy obszar niż ten, który jest

obecnie stosowany i finansowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Planuje się wprowadzenie działań pilotażowych w tym zakresie.

Upowszechnianie

nowoczesnych

telemedycznych

uwzględniających

rozwiązań

w opiece

m.in.

wymóg

zdrowotnej,

uniwersalnego

projektowania

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MZ

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ

Priorytety i działania

VI. 2.7. Leczenie

osób

z niepełnosprawnościami

z chorobami rzadkimi

Celem

działania

zdrowotnej

jest

i zwiększanie

zwiększenie

dostępności

świadomości

osób

leczenia,

edukacji

z niepełnosprawnościami,

chorym na choroby rzadkie, w ramach Narodowego Planu dla Chorób

Rzadkich. Przewiduje się ułatwienie dostępu do leków, wprowadzenie

systemowych

a także

rozwiązań

innych

w obszarze

stosowania

terapii

i procedur

eksperymentalnych,

wraz

z opracowaniem

zaimplementowania

ich

do

systemu

nowych

technologii,

terapeutycznych,

zasad

refundacji

w tym

niezwłocznego

w uzasadnionych

przypadkach.

Leczenie osób z niepełnosprawnościami z chorobami

rzadkimi

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MZ

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ

VI. 3.

Profilaktyka

i leczenie

w obszarze

zdrowia

psychicznego oraz środowiskowy system wsparcia osób

z problemami zdrowia psychicznego

VI. 3.1. Profilaktyka

w obszarze

zdrowia

psychicznego

dzieci i młodzieży

Działanie zakłada podjęcie systematycznych działań z zakresu ochrony

i wspierania zdrowia psychicznego uczniów i wychowanków, ich rodziców

oraz

szkoły

nauczycieli

i pomocy

w ramach

programu

wychowawczo-profilaktycznego

psychologiczno-pedagogicznej.

Planowane

jest

wzmacnianie czynników chroniących, w tym kształtowanie pozytywnego

klimatu szkoły i placówki oraz ograniczanie czynników ryzyka wystąpienia

problemów zdrowia psychicznego w środowisku szkoły/placówki.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zakłada się podejmowanie działań wyprzedzających z zakresu ochrony

i wspierania zdrowia psychicznego we współpracy wielosektorowej – np.

przez

współpracę

z środowiskowymi

centrami

zdrowia

psychicznego

tworzonymi przez Ministerstwo Zdrowia.

Do dodatkowych działań można zaliczyć również rozwój specjalizacji

z zakresu psychoterapii dzieci i młodzieży oraz przygotowanie kadr, a w

szczególności

terapeutów

środowiskowych,

co

wpisuje

się

w model

środowiskowej opieki psychiatrycznej.

Profilaktyka w obszarze zdrowia psychicznego dzieci

i młodzieży

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MZ, MRiPS/PON, organy prowadzące

współpracujące

i dyrektorzy

szkół,

poradnie

psychologiczno-pedagogiczne,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ, EFS, EFRR

Priorytety i działania

VI. 3.2. Profilaktyka

w obszarze

zdrowia

psychicznego

osób dorosłych

Działanie obejmie również promowanie profilaktyki problemów zdrowia

psychicznego wśród pracodawców, ze szczególnym uwzględnieniem tych

zawodów, które ze względu na ich specyfikę szczególnie narażają

pracowników na wystąpienie problemów zdrowia psychicznego.

Profilaktyka w obszarze zdrowia psychicznego osób

dorosłych

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

MRiPS/PON

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa

VI. 3.3. Reforma systemu ochrony zdrowia psychicznego

osób

dorosłych

ukierunkowana

na

przejście

z psychiatrycznej opieki instytucjonalnej do wsparcia

w społeczności lokalnej

Działanie przewiduje wprowadzenie środowiskowej opieki psychiatrycznej,

której celami są: poprawa jakości leczenia psychiatrycznego – jego

dostępności,

ciągłości,

kompleksowości,

dostosowania

do

potrzeb,

możliwej do osiągnięcia skuteczności i godziwości warunków świadczenia

pomocy; pomoc chorym w odzyskiwaniu zdrowia, pozycji społecznej,

oczekiwanej jakości życia; tworzenie warunków do włączenia społecznego

osób

z problemami

stygmatyzacji

skutków

zdrowia

i wykluczeniu;

hospitalizacji;

psychicznego

ograniczenie

uruchomienie

oraz

przeciwdziałanie

rozmiarów

i negatywnych

inicjatyw

społeczności na rzecz ochrony zdrowia psychicznego.

i zasobów

lokalnej

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W ramach programu pilotażowego psychiatrii środowiskowej przewiduje

się zapewnienie przez centrum zdrowia psychicznego kompleksowej opieki

psychiatrycznej

(doraźnej,

ambulatoryjnej,

środowiskowej,

dziennej

i całodobowej) dla dorosłej ludności zamieszkałej na obszarze jego

działania.

Istotnym

elementem

działania

będzie

również

zwiększenie

liczby

kształconych psychiatrów, w szczególności pracujących z dziećmi.

Reforma

osób

systemu

ochrony

dorosłych

zdrowia

ukierunkowana

psychicznego

na

przejście

z psychiatrycznej opieki instytucjonalnej do wsparcia

w społeczności lokalnej

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MZ

Podmioty

NFZ

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, NFZ, EFS, EFRR

VI. 3.4. Wsparcie

dla

osób

z problemami

zdrowia

psychicznego w środowisku lokalnym

Działanie

zakłada

zaangażowanie

organizacji

pozarządowych

osób

z problemami zdrowia psychicznego lub działających na ich rzecz w celu

budowy i rozwoju sieci wsparcia w środowisku lokalnym, szczególnie

w mniejszych

miastach

oraz

zapewnienie

dedykowanych

doświadczeń

i dobrych

w gminach

szkoleń

praktyk

wiejskich.

oraz

Przewiduje

możliwości

w organizacjach

się

wymiany

pozarządowych

zrzeszających osoby z problemami zdrowia psychicznego lub działających

na ich rzecz. W ten sposób lokalna społeczność zostanie przygotowana do

świadczenia usług dla osób z problemami zdrowia psychicznego w ramach

procesu deinstytucjonalizacji.

Priorytety i działania

Wsparcie

dla

osób

z problemami

zdrowia

psychicznego w środowisku lokalnym

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MZ, samorządy gminne

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

Tabela 12. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie VI. Zdrowie

Nazwa Projektu/Programu

Opis

Narodowy Program Ochrony

Celem programu jest zapewnienie

Zdrowia Psychicznego na lata wielostronnej opieki oraz zapobieganie

2017–2022

stygmatyzacji i dyskryminacji wobec osób

chorujących psychicznie.

Program kompleksowego

W obszarze zdrowia program obejmuje

wsparcia dla rodzin „Za

przede wszystkim koordynację opieki

życiem”

neonatologiczno-pediatrycznej na rzecz

dzieci oraz odżywianie mlekiem kobiecym

noworodków i niemowląt.

Wypracowanie i pilotażowe

Realizacja projektu w ramach Osi

wdrożenie modelu

Priorytetowej II. Działanie 2.6 PO WER

kompleksowej rehabilitacji

Wysoka jakość polityki na rzecz włączenia

umożliwiającej podjęcie lub

społecznego i zawodowego osób

powrót do pracy

niepełnosprawnych.

Dostępność Plus dla Zdrowia

Realizacja projektu w ramach Osi

Priorytetowej V. PO WER ukierunkowana

jest na wdrożenie działań projakościowych

związanych z dostosowaniem placówek

medycznych do potrzeb osób

z niepełnosprawnościami oraz osób

starszych.

Przygotowanie,

Celem projektu jest poprawa jakości i

przetestowanie i wdrożenie

efektywności opieki zdrowotnej w Polsce

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Nazwa Projektu/Programu

do systemu opieki zdrowotnej

organizacji opieki

koordynowanej (OOK) – Etap

I Opracowanie modeli

zintegrowanej/koordynowanej

opieki zdrowotnej dla Polski.

Program Badań

Przesiewowych Noworodków

w Polsce na lata 2015–2018

i kontynuacja na lata 2019–

2022110)

Program kompleksowej

diagnostyki i terapii

wewnątrzmacicznej

w profilaktyce następstw

i powikłań wad rozwojowych

i chorób płodu111)

110)

Jest to projekt strategiczny SRKL.

111)

Jw.

Opis

przez wprowadzenie standardów

organizacyjnych i medycznych, a także

modelu finansowania świadczeń, które

doprowadzą do koordynacji

poszczególnych etapów diagnostyki,

terapii i rehabilitacji.

W ramach programu podejmowane są

działania profilaktyczne polegające na

wykonywaniu badań przesiewowych

noworodków, w pierwszych dobach ich

życia.

Celem programu jest poprawa stanu

zdrowia noworodków przez zlikwidowanie

powikłań okresu noworodkowego oraz

zmniejszenie liczby zgonów dzieci

nienarodzonych i noworodków z powodu

wad wrodzonych.

Priorytety i działania

Oczekiwane

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

z niepełnosprawnościami

w zakresie

Priorytetu VI

Poprawa

sytuacji

osób

powstawania lub pogłębiania się niepełnosprawności,

Zwiększenie dostępu do usług zdrowotnych oraz efektywności

procesu leczenia,

Poprawa

sytuacji

psychicznego

oraz

w obszarze

profilaktyki

środowiskowy

i leczenia

system

zdrowia

wsparcia

osób

z problemami zdrowia psychicznego.

Główne źródła finansowania działań zaplanowanych w ramach

Priorytetu VI

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Środki

Państwowego

Funduszu

Niepełnosprawnych,

Narodowy Fundusz Zdrowia.

Rehabilitacji

Osób

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Priorytet VII.

BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI

Artykuł 8 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych zobowiązuje do

podjęcia przez państwo natychmiastowych, skutecznych i odpowiednich

działań mających na celu podniesienie świadomości społeczeństwa, w tym

na poziomie rodziny. Działania mają odnosić się do spraw dotyczących

osób

z niepełnosprawnościami,

wzmocnienia

poszanowania

z niepełnosprawnościami.

stereotypów,

mają

Ich

uprzedzeń

z niepełnosprawnościami,

to

być

praw

efektem

ma

i szkodliwych

w tym

związanych

być

działania

na

rzecz

i godności

osób

również

zwalczanie

praktyk

z płcią

wobec

osób

i wiekiem,

we

wszystkich dziedzinach życia, a także promowanie wiedzy o zdolnościach

i wkładzie osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwo.

Konieczne są działania w zakresie budowy wiedzy społecznej dotyczącej

niepełnosprawności, w tym poszanowania godności oraz integralności osób

z niepełnosprawnościami, na zasadzie równości z innymi osobami, a także

prawa do niezależnego życia. Bez poszerzenia świadomości społeczeństwa

w zakresie praw osób z niepełnosprawnościami, jak również ich potrzeb

i koniecznego wsparcia nie będzie możliwe pełne wdrożenie Konwencji

o prawach osób niepełnosprawnych.

Działania kładą także nacisk na zwiększanie wiedzy samych osób

z niepełnosprawnościami w zakresie swoich praw. Bez wiedzy na temat

własnych

praw

czy

dodatkowych

możliwości

osoby

z niepełnosprawnościami nie będą w stanie wykorzystać w pełni swojego

potencjału.

Priorytety i działania

Schemat 10.

świadomości

Wskaźnik

realizacji

dla

Priorytetu

VII.

Budowanie

Pracownicy instytucji i bezpieczeństwa

publicznego objęci szkoleniami z obsługi osób

z niepełnosprawnościami

Wartość bazowa (2018): 0 osób

Wartość docelowa (2030): 13 tys. osób

*Liczba

pracowników

instytucji

publicznych,

objętych

szkoleniami

z obsługi

osób

z niepełnosprawnościami, w tym: kadra instytucji kultury, policjanci i pracownicy policji,

strażacy, pracownicy wymiaru sprawiedliwości, straż miejska i graniczna, służba cywilna,

straż graniczna.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

DZIAŁANIA

VII. 1.

Zwiększanie

jakości

informacji

o niepełnosprawności w dyskursie publicznym

VII. 1.1.

Działania

na

rzecz

włączania

osób

z niepełnosprawnościami do głównego nurtu przekazu

medialnego

W ramach działania zostanie zrealizowana pogłębiona analiza dyskursu

medialnego odnośnie do osób z różnymi niepełnosprawnościami oraz

udziału osób z różnymi niepełnosprawnościami w dyskursie medialnym,

w tym w tematach dotyczących innych tematów niż niepełnosprawność.

Działanie

zakłada

także

przeprowadzanie

badań

opinii

publicznej

w zakresie postrzegania, stereotypów, uprzedzeń i postaw odnośnie do

osób z różnymi niepełnosprawnościami, dla lepszego zrozumienia poziomu

włączenia osób z niepełnosprawnościami w społeczeństwo.

W wyniku badań opinii publicznej oraz analizy udziału oraz dyskursu

medialnego zainicjowane zostanie opracowanie standardu dla sektora

medialnego w zakresie włączania osób z niepełnosprawnościami w dyskurs

medialny, w tym w charakterze dziennikarzy, wydawców i ekspertów.

Standard obejmował będzie m.in. kwestie zapewniania dostępności oraz

relacjonowania kwestii związanych z niepełnosprawnością.

Działania

na

rzecz

z niepełnosprawnościami

włączania

osób

głównego

nurtu

do

przekazu medialnego

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

PFRON,

CBOS,

KPRM,

współpracujące

MFiPR,

KRRiT,

RMN,

MKDNiS,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Priorytety i działania

VII. 1.2.

Kampanie na rzecz zmiany wizerunku osób

z różnymi niepełnosprawnościami

Działanie zakłada realizację projektów oddziaływujących na świadomość

społeczną, promujących model niepełnosprawności oparty na prawach

człowieka oraz uświadamiających w zakresie równego traktowania osób

z niepełnosprawnościami. Działanie będzie służyło eliminacji niewłaściwych

postaw,

uprzedzeń,

stereotypów

odnośnie

do

postrzegania

osób

z niepełnosprawnościami jako osób innych, „gorszych”, o ograniczonych

możliwościach funkcjonowania, eliminacji zachowań dyskryminacyjnych.

Projekty realizowane będą w ramach jednej, skoordynowanej kampanii.

Przystąpić do projektów będą mogły zarówno instytucje publiczne,

organizacje osób z niepełnosprawnościami, jak i podmioty prywatne.

Ponadto w opracowywanie i realizację planowanych kampanii włączone

będą

osoby

z niepełnosprawnościami

i organizacje

osób

z niepełnosprawnościami.

W ramach kampanii zakłada się organizację konferencji tematycznych,

pikników, wystaw, pokazów, koncertów. Dodatkowo planowana jest

kampania medialna (z zaangażowaniem osób znanych publicznie) oraz

wykorzystanie portalu RP www.gov.pl i innych stron resortów na rzecz

promocji

dobrych

praktyk,

a także

upowszechniania

informacji

o funkcjonowaniu osób z różnymi niepełnosprawnościami z perspektywy

tych osób, jak również o uczestnictwie osób z niepełnosprawnościami

w różnych dziedzinach życia (np. sport, nauka, muzyka, świat biznesu).

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wielotorowe działania na rzecz zmiany wizerunku

oraz

obecności

osób

z niepełnosprawnościami

w dyskursie medialnym

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

KPRM, MEiN, MZ, MKDNiS, MRPiT,

współpracujące

MFiPR, ZUS, KRUS, PFRON, KRRiT,

RMN,

organizacje

pozarządowe,

jednostki samorządu terytorialnego

Finansowanie

VII. 1.3.

Budżet państwa, PFRON, EFS

Zwiększanie świadomości w zakresie edukacji

włączającej osób z niepełnosprawnościami

W ramach działania przewidziano organizację kampanii oraz działań

informacyjnych

i edukacyjnych

poświęconych

tematyce

potrzeb,

funkcjonowania i możliwości rozwoju osób ze zróżnicowanymi potrzebami,

w tym z niepełnosprawnością, i promujących ideę włączenia społecznego

i prawa do edukacji włączającej, które prowadzone będą zarówno na

poziomie centralnym (administracja rządowa, Ośrodek Rozwoju Edukacji

w Warszawie), jak i lokalnym (w tym kuratorzy oświaty, jednostki

samorządu terytorialnego, jednostki systemu oświaty, placówki ochrony

zdrowia, ośrodki pomocy społecznej). W kampanię zostaną włączone

osoby z niepełnosprawnościami i ich rodzice, którzy będą dzielić się

swoimi doświadczeniami w obszarze dostępu do edukacji. Przewiduje się

także prowadzenie kampanii promującej edukację włączającą wśród dzieci

przez gry i zabawy edukacyjne.

Priorytety i działania

Zwiększanie

świadomości

w zakresie

edukacji

włączającej osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MEiN

Podmioty

MFiPR, MRiPS/PON, ORE, podmioty

współpracujące

prowadzące i nadzorujące szkoły,

kuratoria oświaty

Finansowanie

VII. 1.4.

Budżet państwa, PFRON, EFS

Niepelnosprawni.gov.pl – stworzenie portalu

informacyjno-usługowego

dla

osób

z niepełnosprawnościami

W

ramach

działania

planuje

się

stworzenie

na

bazie

strony

niepełnosprawni.gov.pl, w infrastrukturze gov.pl i zgodnie ze standardami

gov.pl,

portalu

informacyjno-usługowego

z niepełnosprawnościami

i ich

otoczenia.

Portal

dla

będzie

osób

na bieżąco

uaktualniany przy udziale pracowników właściwych urzędów i resortów,

którzy będą pełnili rolę redaktorów strony. Osoby wyznaczone do funkcji

redaktorów zostaną odpowiednio przeszkolone. Ponadto przewiduje się

zaangażowanie

przekazywały

jednostek

dane

samorządu

dotyczące

terytorialnego,

oferowanego

wsparcia

które

będą

w środowisku

lokalnym, współfinansowanego ze środków publicznych.

Portal będzie zawierał niezbędne informacje o prawach i uprawnieniach

osób z niepełnosprawnościami z różnych obszarów (np. warunki życia

i ochrona socjalna, uprawnienia pracownicze, leczenie i rehabilitacja).

Portal będzie zawierał także informacje dotyczące dostępnego wsparcia,

rehabilitacji, pomocy.

Portal

będzie

zbiorem

informacji

związanych

z osobami

z niepełnosprawnościami – zarówno dorosłymi, dziećmi, rodzicami, jak

i pracodawcami. Będzie zawierał także informacje dotyczące dostępnego

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

wsparcia, rehabilitacji, pomocy. Formularze, wnioski, wzory dokumentów

oraz kontakty do instytucji publicznych odpowiedzialnych za wsparcie osób

z niepełnosprawnościami

i organizacji

zostaną

zaprezentowane

w przyjaznej formie. Dzięki pełnieniu roli bramy do e-usług świadczonych

w ramach portalu www.gov.pl oraz obowiązującego Systemu Obsługi

Dofinansowań

i Refundacji

SODiR

PFRON

będzie

także

możliwość

wypełnienia i wysłania wniosków drogą elektroniczną za pośrednictwem

portalu.

Dzięki skupieniu różnych informacji i usług w ramach portalu (platformy

cyfrowej – strony internetowej razem z wersją mobilną), będzie on

umożliwiał

skorzystanie

w jednym

miejscu

przez

osoby

z niepełnosprawnościami i ich rodziny z kompleksowej informacji według

ich potrzeb i uzyskanie wsparcia. Odnośniki do portalu będą znajdowały

się na różnych stronach internetowych instytucji publicznych.

Zakłada się także, że jednym z elementów portalu będzie zakładka

statystyczno-analityczna, gdzie będą dostępne wskaźniki, wyniki badań

naukowych i ewaluacji, dobre praktyki oraz różnego rodzaju sprawozdania

w obszarze niepełnosprawności.

Działanie zakłada przygotowanie portalu przez Ministra Cyfryzacji112)

w ścisłej

współpracy

a następnie

z Ministerstwem

zachęcenie

organizacji

Rodziny

społecznych

i Polityki

Społecznej,

zrzeszających

osoby

z poszczególnymi rodzajami niepełnosprawności lub działających na ich

rzecz do otwartej współpracy w budowaniu zasobów serwisu, aktualizacji

strony i kontroli zamieszczanych informacji.

112)

Działanie będzie realizowane przez dział informatyzacji w ramach struktur KPRM.

Priorytety i działania

Niepelnosprawni.gov.pl

–

stworzenie

informacyjno-usługowego

portalu

dla

osób

organizacje

pozarządowe,

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2023

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

KPRM,

współpracujące

jednostki samorządu terytorialnego

Finansowanie

Budżet państwa

VII. 2.

Edukacja pracowników instytucji publicznych

VII. 2.1.

Wprowadzenie

standardów

obsługi

i upowszechnienie

osób

z różnymi

rodzajami

niepełnosprawności

Działanie ma na celu wprowadzenie i upowszechnienie standardów obsługi

osób

o różnych

potrzebach

wynikających

z niepełnosprawności

przy

wsparciu organizacji społecznych. Jest to kluczowe dla poprawienia jakości

usług publicznych oraz funkcjonowania osób z niepełnosprawnościami

na rynku pracy. Przewiduje się opracowanie i wdrożenie nowych rozwiązań

prawnych w zakresie rehabilitacji społecznej, zawodowej oraz zatrudniania

osób

z niepełnosprawnościami.

w wymienionym

zakresie,

Tym

a następnie

samym

zakłada

upowszechnienie

się

zmiany

standardów

obsługi osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności w instytucjach

publicznych na szeroką skalę.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wprowadzenie

obsługi

i upowszechnienie

osób

standardów

z różnymi

rodzajami

niepełnosprawności

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

organizacje pozarządowe

współpracujące

Finansowanie

VII. 2.2.

Budżet państwa, EFS

Szkolenia kadr kultury w zakresie obsługi

i współpracy z osobami z niepełnosprawnościami

Szkolenia

skierowane

do

kadr

kultury,

w tym

m.in.

bibliotekarzy,

animatorów kultury, muzealników, edukatorów kultury, realizowane przez

organizacje pozarządowe, państwowe instytucje kultury oraz podmioty

działające w sektorze kultury na rzecz zwiększania dostępności i likwidacji

barier w dostępie do kultury dla osób z niepełnosprawnościami (np.

Biblioteka

Narodowa

w Warszawie,

w Warszawie,

Narodowy

Instytut

Narodowe

Centrum

Kultury

Muzealnictwa

i Ochrony

Zbiorów

w Warszawie instytucje kultury, dla których organizatorem są jednostki

samorządu

terytorialnego).

Szkolenia

powinny

również

obejmować

umiejętność współpracy kadr kultury z osobami z niepełnosprawnościami

jako twórcami.

Priorytety i działania

Szkolenia

kadr

kultury

w zakresie

obsługi

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MKDNiS

Podmioty

organizacje pozarządowe, jednostki

współpracujące

samorządu terytorialnego, podmioty

sektora kultury

Finansowanie

VII. 2.3.

Budżet państwa, EFS

Szkolenia

Policji

dla

policjantów

i pracowników

kontaktów

z osobami

w zakresie

z niepełnosprawnościami,

i pracowników

a także

funkcjonariuszy

Straży

Granicznej

oraz

działań

szkoleniowych

służb

straży

miejskiej

Przewiduje

się

podjęcie

opracowaniu

programu

poprzedzonego

rozpoznaniem

organizacyjnych

Policji,

realizowanego

na

zawodowego

lokalnego,

w poszczególnych

jednostkach

doskonalenia

potrzeb

polegających

we

współpracy

z terenowymi

oddziałami Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

i organizacjami pozarządowymi działającymi terytorialnie na rzecz praw

osób z niepełnosprawnościami.

Przedsięwzięcia

edukacyjne

do policjantów

i pracowników

z niepełnosprawnościami,

będą

np.

w pierwszej

Policji

mających

do służby

kolejności

kierowane

kontakt

z osobami

dyżurnej,

patrolowo-

interwencyjnej, dzielnicowych, służby ruchu drogowego.

Szkolenia dotyczyć będą m.in. kwestii identyfikowania sytuacji zagrożenia

przemocą i ochrony przed przemocą osób z niepełnosprawnościami, w tym

w szczególności kobiet z niepełnosprawnościami.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Działaniami

edukacyjnymi

zawodowego

lokalnego

realizowanymi

będą

objęci

również

w ramach

doskonalenia

redaktorzy

policyjnych

serwisów internetowych w zakresie poprawności zamieszczania informacji

na policyjnych witrynach internetowych, zgodnie z wymogami aktualnych

WCAG113),

wytycznych

oraz

w celu

wykształcenia

u redaktorów

pozytywnych nawyków w zakresie przygotowania i publikacji informacji na

policyjnych

stronach

internetowych,

w formie

dostępnej

osobom

z niepełnosprawnościami.

Podobne działania szkoleniowe jak te przeznaczone dla służb Policji

obejmą funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej, jak również

służb straży miejskiej.

Szkolenia

dla

w zakresie

policjantów

i pracowników

kontaktów

z niepełnosprawnościami,

a także

Policji

z osobami

funkcjonariuszy

Straży Granicznej i służb straży miejskiej

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MSWiA,

jednostki

samorządu

terytorialnego

Finansowanie

VII. 2.4.

Budżet państwa, EFS

Szkolenia Państwowej Straży Pożarnej oraz

ochotniczych straży pożarnych w zakresie kontaktów

z osobami z niepełnosprawnościami

W ramach działania nastąpi dokonanie przeglądu programów szkoleń

Państwowej Straży Pożarnej oraz ochotniczych straży pożarnych pod

kątem potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Zostaną one zweryfikowane

113)

Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.

Priorytety i działania

w zakresie ich adekwatności i możliwości wykorzystania w praktyce przez

służby ustawowo powołane do niesienia pomocy w kontaktach z osobami

z niepełnosprawnościami.

Dokonanie przeglądu programów szkoleń zostanie przeprowadzone przez

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Komendę Główną

Państwowej

Straży

Pożarnej,

Szkołę

Główną

Służby

Pożarniczej

w Warszawie, Szkoły Aspirantów PSP w Krakowie i Poznaniu, Centralną

Szkołę

PSP

w Częstochowie,

Centrum

Naukowo-Badawcze

Ochrony

Przeciwpożarowej – PIB, Zarząd Ochotniczych Straży Pożarnych RP oraz

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa w celu oceny ich przydatności oraz

wypracowania

nowych

lub

zmodyfikowania

istniejących

programów

szkoleń mających na celu

zwiększenie dostępności do usług ratowniczych;

zwiększenie dostępności do systemów ostrzegania i alarmowania

o zagrożeniach;

zwiększenie dostępności do numerów alarmowych, aplikacji

ratowniczych (np. Regionalnego Systemu Ostrzegania).

Szkolenia

Państwowej

Straży

Pożarnej

oraz

ochotniczych straży pożarnych w zakresie kontaktów

z osobami z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MSWiA

Podmioty

RCB, ZOSP RP, KG PSP

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

VII. 2.5.

Szkolenia

z zakresu

praw

kadr

osób

wymiaru

sprawiedliwości

z niepełnosprawnościami

oraz

kontaktu z osobami z niepełnosprawnościami

Szkolenia z zakresu praw osób z niepełnosprawnościami oraz kontaktu

z osobami

z niepełnosprawnościami

dla

sędziów,

prokuratorów,

aplikantów, asystentów sędziów i prokuratorów, referendarzy, urzędników

sądów i prokuratur będą organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa

i Prokuratury i prowadzone przez jej wykładowców, w tym także osoby

z niepełnosprawnościami

i osoby

posiadające

bogate

doświadczenie

w pracy z osobami z niepełnosprawnościami.

Oferta szkoleniowa skierowana do funkcjonariuszy i pracowników służby

więziennej realizowana będzie przez pracowników Biura Pełnomocnika

Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, wojewódzkich zespołów do

spraw

orzekania

o niepełnosprawności,

PFRON,

w tym

psychologów

i pedagogów specjalnych posiadających wiedzę w zakresie praw oraz

potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

W ramach działania przewiduje się stworzenie mapy potrzeb osób

z niepełnosprawnościami, która zostanie wykorzystana przy wprowadzaniu

usprawnień i udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami w obszarze

wymiaru sprawiedliwości.

Działanie zakłada również opracowanie Modelu Dostępnego Sądu. Model

ten będzie w szczególności uwzględniał zagadnienia takie jak: dostępność

budynków;

dostosowanie

form

informacji

z niepełnosprawnościami;

działania

na

z niepełnosprawnościami

w instytucji;

rzecz

do

potrzeb

osób

zatrudnienia

osób

działania

informacyjne

ukierunkowane na zwalczanie stereotypów; podnoszenie świadomości

dotyczącej praw i godności osób z niepełnosprawnościami; kompetencje

pracowników;

wypełnianie

obowiązków

ogólnych

wynikających

z Konwencji; racjonalne usprawnienia w procedurze obiegu dokumentów

w postępowaniu sądowym, diagnoza obowiązującego prawa do zapisów

Konwencji i zaproponowanie właściwych rozwiązań.

Priorytety i działania

Szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości z zakresu

praw osób z niepełnosprawnościami oraz kontaktu

z osobami z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MSPR

Podmioty

MRiPS/PON,

współpracujące

wojewódzkie

PFRON,

zespoły

RPO,

do

spraw

orzekania o niepełnosprawności

Finansowanie

VII. 3.

Budżet państwa, PFRON, EFS

Wdrożenie zmian prawnych na rzecz budowania

świadomości

VII. 3.1.

Ujednolicenie

w polskim

prawie

i dostosowanie

do

Konwencji

terminologii

o prawach

osób

niepełnosprawnych

W

ramach

działania

zakłada

się

przegląd

terminologii

stosowanej

w różnych aktach prawnych, odnoszącej się do niepełnosprawności lub jej

rodzajów, pod kątem spójności i zgodności z Konwencją o prawach osób

niepełnosprawnych.

prawnych

Przygotowane

ujednolicające

z powyższym

ustawy,

w wyniku

zapewniona

i dostosowujące

ustawa

z niepełnosprawnościami

będzie

których

spójność

zostaną

propozycje

terminologię.

o wyrównywaniu

zawierała

w systemie

stosowanej

zmian

W związku

szans

osób

przepisy zmieniające

ustawodawczym

terminologii

oraz

jej

aktów

inne

zostanie

zgodność

z Konwencją. Na podstawie powyższego zostanie dokonany również

przegląd

rozporządzeń

i przygotowane

zostaną

rekomendacje

mieszczących się w poszczególnych działach administracji rządowej.

zmian

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Ujednolicenie i dostosowanie terminologii w polskim

prawie

do

Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

KPRM, MFiPR, MEiN, MZ, MSPR

współpracujące

Finansowanie

Oczekiwane

Budżet państwa, EFS

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

Priorytetu VII

Zwiększanie jakości informacji o niepełnosprawności w dyskursie

publicznym,

Zwiększenie kompetencji pracowników instytucji publicznych

w zakresie obsługi osób z niepełnosprawnościami,

Wdrożenie zmian prawnych na rzecz budowania świadomości.

Główne

źródła

finansowania

działań

zaplanowanych

w ramach Priorytetu VII

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Środki

Państwowego

Niepełnosprawnych.

258

Funduszu

Rehabilitacji

Osób

Priorytety i działania

Priorytet VIII.

Wdrożenie

nowej

KOORDYNACJA

polityki

państwa

na

rzecz

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami wymaga odpowiedniej reformy instytucjonalnej

służącej naprawie zdiagnozowanych problemów systemowych. Celem

działań

zaprojektowanych

w ramach

priorytetu

Koordynacja

jest

stworzenie ram zapewniających spójność systemu i rozwój współdziałania

instytucji zajmujących się problematyką osób z niepełnosprawnościami.

Pozwoli to na osiągnięcie efektu synergii działań realizowanych w ramach

poszczególnych priorytetów, co przyczyni się znacząco do osiągnięcia

głównego celu Strategii.

Jako konieczne wskazuje się także zastosowanie rozwiązań, które stworzą

system umożliwiający dalsze diagnozowanie problemów, projektowanie

efektywnej polityki na rzecz realizacji praw osób z niepełnosprawnościami

oraz skuteczny monitoring i kontrolę wprowadzanych rozwiązań.

Schemat 11. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VIII. Koordynacja

Funkcjonujące systemy orzekania

o niepełnosprawności

Wartość bazowa (2018): 6

Wartość docelowa (2030): 1

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

DZIAŁANIA

VIII. 1.

Spójny

z Konwencją

o prawach

osób

niepełnosprawnych system koordynacji realizacji praw

osób z niepełnosprawnościami

VIII. 1.1.

Pełnomocnik

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych koordynatorem nowej polityki na

rzecz osób z niepełnosprawnościami

Koordynacja nowej, spójnej i interdyscyplinarnej polityki na rzecz osób

z niepełnosprawnościami na poziomie administracji centralnej wymaga

przeniesienia

urzędu

Pełnomocnika

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Działanie

przewiduje także dokonanie modyfikacji dotychczasowych zadań m.in.

wzmocnienie

i rozszerzenie

kompetencji

Pełnomocnika

w zakresie

koordynacji i monitoringu w obszarach i kwestiach dotyczących osób

z niepełnosprawnościami.

Pełnomocnik

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych będzie odpowiedzialny za koordynację polityki na

rzecz osób z niepełnosprawnościami, współpracę z innymi ministerstwami

w obszarze

działań

przygotowywanie

opracowywanie

dotyczących

i opiniowanie

programów

osób

z niepełnosprawnościami,

projektów

i projektów

aktów

prawnych,

horyzontalnych

o charakterze

strategicznym oraz nadzór nad ich realizacją, a także prowadzenie analiz

na

potrzeby

prowadzenia

z niepełnosprawnościami.

polityki

W kompetencjach

dotyczącej

Pełnomocnika

osób

Rządu

do

Spraw Osób Niepełnosprawnych będzie zawarta również realizacja zadań

z zakresu

systemu

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami,

w tym

udzielanie informacji, oraz nadzór nad orzekaniem o niepełnosprawności,

nad Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz

nad zadaniami dotyczącymi osób z niepełnosprawnościami w ramach

Funduszu Solidarnościowego. Dokonana zostanie również pogłębiona

analiza

możliwości

włączenia

niektórych

zadań

Funduszu

Solidarnościowego do zmodyfikowanej formuły Państwowego Funduszu

Priorytety i działania

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i tym samym przekształcenie go

w szerszy niż dotychczas fundusz wsparcia osób z niepełnosprawnościami.

Pełnomocnik

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych koordynatorem nowej polityki na

rzecz osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

KPRM

współpracujące

Finansowanie

VIII. 1.2.

Budżet państwa, EFS

Ustawa

o wyrównywaniu

szans

osób

z niepełnosprawnościami

Ustawa o wyrównywaniu szans osób z niepełnosprawnościami będzie

zawierała regulacje związane z niepełnosprawnością, nieznajdujące się

w innych aktach prawnych. Celem nowej ustawy będzie zapewnienie

mechanizmów

wsparcia

niepełnosprawnych.

zgodnych

Zostaną

podjęte

z Konwencją

działania

o prawach

osób

legislacyjne

w celu

przyjęcia odrębnej ustawy regulującej orzecznictwo o niepełnosprawności.

Równocześnie

zostanie

legislacyjne

w zakresie

podjęta

analiza

przeniesienia

i podjęte

regulacji

zostaną

aktualnie

działania

zawartych

w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych

dotyczących

kwestii

regulujących prawo pracy.

261

zatrudnienia

do

ustaw

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Ustawa

o wyrównywaniu

szans

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

KPRM

współpracujące

Finansowanie

VIII. 1.3.

Budżet państwa, EFS

Reforma

systemu

orzekania

o niepełnosprawności

Działanie przewiduje stworzenie w pełni kompleksowego i zintegrowanego

systemu orzekania o niepełnosprawności, zgodnego z postanowieniami

Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. System ma być jednolity,

tzn.

łączyć

orzecznictwo

do

celów

rentowych,

pozarentowych

i edukacyjnych.

Kompleksową ocenę funkcjonowania danej osoby, z wykorzystaniem

narzędzia, jakim jest skala ICF, będzie przeprowadzał interdyscyplinarny

zespół specjalistów, w skład którego wejdą w zależności od potrzeb

lekarz (odpowiedniej specjalizacji), psycholog, fizjoterapeuta, doradca

zawodowy, pedagog, pracownik socjalny.

Orzeczenie będzie zawierało informacje na temat indywidualnych potrzeb

wsparcia, wynikających z niepełnosprawności, a nie dysfunkcji. System

orzecznictwa

określeń,

np.

nie

będzie

zawierał

stygmatyzujących

niezdolność

do

niezdolność

pracy,

i pejoratywnych

do

samodzielnej

egzystencji, niesamodzielność.

Indywidualny plan wsparcia opracowywany na podstawie dokonanej oceny

i wyrażonej woli osoby z niepełnosprawnością będzie określał konkretny

zakres potrzebnego wsparcia w różnych obszarach (w szczególności

Priorytety i działania

niezależne życie, zdrowie, warunki życia i ochrona socjalna, edukacja,

praca).

Wszyscy specjaliści zasiadający w komisjach orzekających oraz komisjach

odwoławczych,

przygotowani

a także

przez

pracownicy

dedykowane

organów

szkolenia

nadzorczych

zostaną

stosowania

modelu

do

niepełnosprawności opartego o prawa człowieka w procesie orzekania,

w tym prowadzone przez osoby z niepełnosprawnościami.

W wyniku przeprowadzonej reformy, orzekanie o niepełnosprawności

będzie prowadzone w trybie dwuinstancyjnym przez niezależną instytucję

– Krajową Agencję do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, nad którą

nadzór

będzie

sprawował

Pełnomocnik

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych. Przewiduje się, że będzie ona posiadała oddziały

powiatowe (komisje orzekające) oraz wojewódzkie (komisje odwoławcze),

a cały

proces

orzekania

będzie

dostępny

i transparentny

dla

osób

z niepełnosprawnościami.

Dzięki

powołaniu

oddzielnego

organu

od

płatników świadczeń (ZUS, KRUS, MSWiA, MON, MEiN), zagwarantowana

zostanie bezstronność procesu orzekania.

Kolejnym skutkiem przewidzianej reformy będzie utworzenie centralnego

rejestru wydanych orzeczeń o niepełnosprawności, zdezagregowanych

m.in. przez wiek, płeć, rodzaj niepełnosprawności, zakres potrzebnego

wsparcia. Rejestr będzie zawierał również dane odnośnie do sposobu

realizacji procedur orzeczniczych, m.in. czas oczekiwania na posiedzenie

komisji, składy orzecznicze, odwołania. Rejestr będzie umożliwiał łatwy

dostęp do zanonimizowanych danych, w celu bieżącego monitorowania

działania systemu i przeprowadzania analiz.

Nowy

system

będzie

o niepełnosprawności.

Będą

oparty

mu

o jednolite

podlegały

zasady

osoby

orzekania

ubiegające

się

o uzyskanie lub przedłużenie dotychczasowego prawnego statusu osoby

z niepełnosprawnością. Dotychczasowe dokumenty stwierdzające prawną

niepełnosprawność

systemu

wraz

zostaną

włączone

z zachowaniem

do

nabytych

263

nowego,

uprawnień

zintegrowanego

przez

osoby

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnościami.

W

okresie

przejściowym

zakłada

się

funkcjonowanie orzeczeń o niepełnosprawności wydanych zarówno na

nowych, jak i starych zasadach.

Reforma systemu orzekania o niepełnosprawności

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MSWiA, MON, MEiN, ZUS, KRUS

współpracujące

Finansowanie

VIII. 1.4.

Budżet państwa, EFS

Kompleksowa

Krajowej

Rady

zmiana

Konsultacyjnej

funkcjonowania

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych

Działanie zakłada wprowadzenie w ramach ustawy o wyrównywaniu szans

osób z niepełnosprawnościami nowej formuły funkcjonowania Krajowej

Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych. Członków Rady

będzie wybierać szereg podmiotów, aby zagwarantować jej pluralizm,

niezależność oraz jak największą reprezentatywność środowiska osób

z niepełnosprawnościami. Szczegółowe zasady zostaną ustalone w ramach

prac nad ustawą o wyrównywaniu szans osób z niepełnosprawnościami.

Wprowadzone zostaną regulacje zakładające, że ponad 70% członków

Rady będą stanowić przedstawiciele organizacji pozarządowych osób

z niepełnosprawnościami lub działających na ich rzecz, lub wojewódzkich

lub powiatowych rad osób z niepełnosprawnościami, lub uczelni lub

przedstawicieli ruchów nieformalnych osób z niepełnosprawnościami, lub

rodziców

lub

niemogących

osób

się

wspierających

samodzielnie

osób

z niepełnosprawnościami

reprezentować.

Członkowie

zostaną

wyłonieni w sposób gwarantujący, że ponad 60% członków Rady będą

stanowić osoby z niepełnosprawnościami, a ponad 10% rodzice lub osoby

wspierające osób z niepełnosprawnościami niemogących się samodzielnie

Priorytety i działania

reprezentować. Wśród członków Rady powinny znaleźć się osoby ze

wszystkimi głównymi rodzajami niepełnosprawności.

W

ramach

prac

nad

z niepełnosprawnościami

ustawą

o wyrównywaniu

zanalizowana

zostanie

szans

możliwość

osób

uzyskania

przez Radę wyodrębnionego budżetu dla celów jej funkcjonowania, w tym

zlecania analiz i ekspertyz, opracowywania propozycji zmian prawnych

i działań pozaprawnych. Proponowana jest także zmiana nazwy Rady na

Krajową Radę do Spraw Osób z Niepełnosprawnościami.

Kompleksowa zmiana funkcjonowania Krajowej Rady

Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

VIII. 1.5.

Zmiana

sposobu

funkcjonowania

Wojewódzkich oraz Powiatowych Społecznych Rad do

Spraw Osób Niepełnosprawnych

W ramach działania założona jest zmiana sposobu funkcjonowania

Wojewódzkich oraz

Powiatowych Społecznych Rad do Spraw Osób

Niepełnosprawnych, aby ponad 50% członków Rad stanowiły osoby

z niepełnosprawnościami, a ponad 10% rodzice lub osoby wspierające

osób

z niepełnosprawnościami

reprezentować.

Wśród

członków

niemogących

się

Rad

znaleźć

powinny

samodzielnie

się

osoby

szans

osób

reprezentujące różne rodzaje niepełnosprawności.

W

ramach

prac

nad

z niepełnosprawnościami

ustawą

zanalizowana

o wyrównywaniu

zostanie

możliwość

uzyskania

przez Rady wyodrębnionych budżetów dla celów ich funkcjonowania,

w tym zlecania analiz i ekspertyz, opracowywania propozycji zmian prawa

miejscowego i działań pozaprawnych w obrębie obszaru ich kompetencji.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Proponowana jest zmiana nazwy Rad na Wojewódzkie oraz Powiatowe

Społeczne Rady do Spraw Osób z Niepełnosprawnościami.

Zmiana sposobu funkcjonowania Wojewódzkich oraz

Powiatowych

Społecznych

Rad

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

samorządy wojewódzkie i powiatowe

współpracujące

VIII. 1.6.

Uregulowanie

Obywatelskich

jako

roli

Rzecznika

Praw

niezależnego

organu

monitorującego wdrażanie Konwencji

Działanie zakłada nowelizację ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku

Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2020 r. poz. 627), w celu wpisania do niej

zadań w zakresie pełnienia roli niezależnego organu monitorującego

wdrażanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych. W ramach

zakresu działań związanych z wykonywaniem przez RPO tej funkcji

zostanie przewidziane analizowanie i monitorowanie wdrażania Konwencji

w różnych sferach, inicjowanie i wspieranie działań w zakresie wdrażania

Konwencji, prowadzenie niezależnych badań dotyczących różnych obszarów

życia osób z niepełnosprawnościami, monitorowanie przestrzegania praw

człowieka

i jakości

życia

osób

z niepełnosprawnościami

w związku

z przebywaniem przez nich w instytucjach lub korzystaniem z usług

społecznych, opracowywanie i wydawanie sprawozdań i zaleceń w zakresie

wdrażania Konwencji. W zakresie przeciwdziałania dyskryminacji wzmocni

to dotychczasowe kompetencje Rzecznika wynikające z pełnienia przez

niego niezależnego organu do spraw równego traktowania. Wzmocni to

realizację ww. zadań w działalności Rzecznika Praw Obywatelskich.

Priorytety i działania

Uregulowanie roli Rzecznika

Praw

Obywatelskich

jako niezależnego organu monitorującego wdrażanie

Konwencji

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

RPO

współpracujące

Finansowanie

VIII. 1.7.

Budżet państwa, EFS

Zwiększenie

ochrony

z niepełnosprawnościami

osób

przed

nierównym

traktowaniem

Działanie

przewiduje

perspektywy

przegląd

niepełnosprawności,

regulacji

pod

szczególnie

kątem

uwzględniania

w kontekście

przepisów

w obszarze równego traktowania. Następnie zakłada się włączenie do

polskiego porządku prawnego rozwiązań, które zapewnią objęcie osób

z niepełnosprawnościami pełną ochroną przed nierównym traktowaniem

we wszystkich obszarach życia, tj. w życiu społecznym, zawodowym

i kulturalnym. Działanie to zatem będzie wymagać przeglądu ustawy

o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego

traktowania pod kątem potrzeby jej nowelizacji oraz ewentualnej jej

nowelizacji.

Zwiększenie ochrony osób z niepełnosprawnościami

przed nierównym traktowaniem

Okres

wdrażania 2021–2023

działania

Koordynator

MRiPS/PRT/PON

Podmioty

KPRM, MFiPR, MEiN, MZ, MSPR

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

VIII. 1.8.

Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych

u dzieci oraz wczesna pomoc dziecku i rodzinie

Działanie polega na przygotowaniu i wdrożeniu rozwiązań służących

wczesnemu

wykrywaniu

zaburzeń

rozwojowych

u dzieci

oraz

uruchamianiu na tej podstawie działań pomocowych skierowanych do

dzieci i rodzin oraz środowiska wychowania i nauczania. Celem działania

jest opracowanie i wdrożenie spójnego, zintegrowanego międzysektorowo,

systemu wspomagania rozwoju dzieci w wieku od urodzenia do podjęcia

nauki w szkole oraz wsparcia ich rodzin, opartego na holistycznym

rozumieniu

funkcjonowania

biopsychospołecznym

dziecka

oraz

i rodziny

podejściu

w modelu

interdyscyplinarnym,

skoncentrowanym na rodzinie. Rozwiązania zostaną opracowane we

współpracy trzech resortów – edukacji, zdrowia oraz rodziny i polityki

społecznej oraz uwzględniać będą istniejącą praktykę i dorobek w tym

zakresie, w szczególności wczesnej interwencji, wczesnego wspomagania

rozwoju, wsparcia społecznego.

Zapewnienie

dostępu

do

wysokiej

jakości

świadczeń

w ramach

wspomagania rozwoju dzieci i wspierania rodzin na poziomie lokalnym,

dzięki eliminowaniu lub minimalizowaniu skutków opóźnień lub zaburzeń

rozwojowych we wczesnym okresie życia dziecka, służy w perspektywie

długoterminowej

dobrostanu

dzieci,

poprawie

kondycji

zmniejszaniu

psychofizycznej

zjawiska

i wspieraniu

niepełnosprawności,

dzięki

czemu wpłynie na poprawę jakości życia rodziny oraz stanowi pierwszy

krok na drodze do edukacji włączającej i włączenia społecznego.

Przez wspomaganie rozwoju dzieci i wspieranie ich rodzin rozumie się

każde działanie podjęte w sytuacji, gdy dziecko potrzebuje dodatkowego

wsparcia

medycznego

psychospołecznego

i edukacji,

a rodzina

wzmocnienia umiejętności i możliwości wspierania jego rozwoju, nie tylko

w sytuacji

stwierdzonej

niepełnosprawności

dziecka

czy

zagrożenia

niepełnosprawnością. Jednym z celów działań jest wspieranie włączenia

społecznego dziecka i jego rodziny.

Priorytety i działania

Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych dzieci w wieku 0–6 lat oraz

7–9 lat (klasy I–III szkoły podstawowej) może nastąpić podczas badań

bilansowych, badań przesiewowych noworodka. Działania te inicjowane

będą w jednostkach ochrony zdrowia w zakresie wstępnej oceny rozwoju

dziecka, a następnie będą rozwijane w ramach obserwacji dzieci w

żłobkach, klubach dziecięcych oraz innych instytucjach opieki nad dziećmi

w wieku do lat 3 (zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad

dziećmi w wieku do lat 3 – Dz. U. z 2021 r. poz. 75) oraz w ramach oceny

potrzeb

rozwojowych

systemu

oświaty

i

edukacyjnych

(przedszkolach,

prowadzonych

innych

w

jednostkach

formach

wychowania

przedszkolnego, poradniach psychologiczno-pedagogicznych). Działanie

będzie

ukierunkowane

na

poszerzenie

dostępu

do

zintegrowanego

międzysektorowo systemu wspomagania rozwoju dzieciom i ich rodzinom,

obejmującego placówki medyczne, placówki systemu oświaty, placówki

opieki nad małym dzieckiem do lat 3 oraz pomocy społecznej, na poziomie

lokalnym, szczególnie na obszarach wiejskich. Wsparcie powinno być

udzielane jak najbliżej miejsca zamieszkania i w zakresie odpowiadającym

potrzebom dziecka i rodziny. Przeprowadzona zostanie analiza możliwości

wprowadzenia zmian, w wyniku których świadczenia w ramach wczesnej

pomocy dziecku i rodzinie docelowo będą świadczone dzieciom i ich

rodzinom,

które

skierowań

do

potrzebują

poradni

pomocy,

bez

specjalistycznych

konieczności

wystawiania

dla

stwierdzenia

dzieci,

niepełnosprawności lub postawienia rozpoznania medycznego według

klasyfikacji ICD oraz opinii lub orzeczeń aktualnie wydawanych przez

zespół

orzekający

działający

w publicznej

poradni

psychologiczno-

-pedagogicznej.

Zaproponowane rozwiązania obejmą kwestie przygotowania i kwalifikacji

personelu, metod i form wspierania dziecka i rodziny uwzględniających

zasadę interdyscyplinarności i zespołowości pracy oraz indywidualizacji

wsparcia

dla

dziecka

i rodziny,

a także

włączanie

rodziny

zgodnie

z modelem pracy skoncentrowanym na rodzinie. Podnoszeniu jakości

będzie służyć

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

1) opracowanie i wdrożenie programu profilaktycznego Wczesnego

wykrywania

zaburzeń

w podmiotach

rozwojowych

medycznych

i

u dzieci

realizowanego

inicjowanego

w

podmiotach

edukacyjnych i opieki nad małym dzieckiem,

2) opracowanie procedur i narzędzi do prowadzenia oceny potrzeb

dziecka

i rodziny

i planowania,

monitorowania

i ewaluacji

udzielanego wsparcia,

3) dookreślenie warunków prowadzenia działań w zakresie wczesnego

systemu

wspomagania

opracowanie

zasad

rozwoju

i form

dziecka

i wsparcia

współpracy,

integracji

rodziny,

podmiotów

wczesnej interwencji, wczesnego wspomagania rozwoju dziecka oraz

opieki

nad

małym

dzieckiem

i pomocy

społecznej

w systemie

wspomagania rozwoju dziecka i wsparcia rodziny,

4) zapewnienie dostępu do szkoleń dla profesjonalistów pracujących

z dziećmi i rodzinami,

5) upowszechnianie

informacji

przez

zintegrowaną

o możliwościach

uzyskania

wsparcia

wśród

bazę

wiedzy

rodziców

oraz

pracowników instytucji na co dzień stykających się z dzieckiem

i rodziną.

Elementem

działania

będzie

wypracowanie

rozwiązań

w zakresie

wspierania rozwoju dziecka oraz wspierania rodziny również w placówkach

i instytucjach pozaoświatowych, w tym w szczególności w instytucjach

opieki nad dziećmi w wieku do lat 3.

Nowy model Wczesnego wykrywania zaburzeń rozwojowych u dzieci oraz

wczesnej pomocy dziecku i rodzinie realizowanego w ścisłej współpracy

pomiędzy

podmiotami

wdrożenia

nowego

działającymi

modelu

w różnych

resortach

wymaga

finansowania.

Działanie

zakłada

przeprowadzenie pogłębionej analizy oraz wypracowanie rekomendacji

w zakresie

finansowania

pomocy

udzielanej

w ramach

systemu

wspomagania rozwoju dziecka oraz wsparcia rodziny realizowanego przez

podmioty działające w resortach zdrowia, edukacji, polityki społecznej.

Priorytety i działania

Wczesne wykrywanie zaburzeń rozwojowych u dzieci

oraz wczesna pomoc dziecku i rodzinie

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MEiN/MZ114)

Podmioty

NFZ,

współpracujące

samorządu

MRiPS/PON,

ORE,

jednostki

terytorialnego,

organizacje pozarządowe, uczelnie,

podmioty

publiczne

i niepubliczne

realizujące

zadania

w ramach

wczesnego

wspomagania

rozwoju

dziecka

i wsparcia

rodziny

oraz

wczesnej interwencji

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, NFZ, EFS,

budżet

jednostek

samorządu

terytorialnego

VIII. 1.9.

Koordynacja

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami w sytuacjach zagrożenia

Działanie zakłada przeprowadzenie pogłębionej analizy regulacji oraz

praktyk

w zakresie

z niepełnosprawnościami

zapewnienia

we

i koordynacji

wszystkich

wsparcia

potencjalnych

osób

sytuacjach

zagrożenia, tak o charakterze lokalnym, regionalnym, jak i krajowym,

w szczególności

konstytucyjnych

stanów

nadzwyczajnych

(stanu

wojennego, stanu wyjątkowego, stanu klęski żywiołowej) oraz innych

uregulowanych ustawowo stanów (m.in. stanu zagrożenia epidemicznego,

stanu epidemicznego, powodziowych stanów alarmowych).

114)

Koordynacja w zakresie ochrony zdrowia – w zakresie MZ, koordynacja w zakresie

systemu oświaty – w zakresie MEiN.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W wyniku analizy opracowane zostaną propozycje zmian w zakresie aktów

prawnych oraz działań, uwzględniając w nich potrzeby oraz możliwości

wsparcia

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami,

tak

na

terenach

miejskich, jak i wiejskich115).

Analiza i propozycje zmian będą dotyczyć m.in. pełnej dostępności

systemu powiadamiania ratunkowego dla osób z niepełnosprawnościami,

możliwości

efektywnego

skontaktowania

i porozumienia

się

z odpowiednimi służbami alarmowymi, porządkowymi i informacyjnymi

(np. infolinie lub wideoinfolinie 24h/7) oraz uwzględniania we wszelkich

planach zarządzania kryzysowego i działaniach antykryzysowych potrzeb

osób

z różnymi

poszczególnych

niepełnosprawnościami.

poziomach

administracji

Zarządzanie

musi

kryzysowe

uwzględniać

na

osoby

z niepełnosprawnościami.

Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego

i Rady (UE) nr 2018/1808 o audiowizualnych usługach medialnych z dnia

14 listopada 2018 r. informacje o charakterze nadzwyczajnym, w tym

publiczne komunikaty i ogłoszenia w sytuacji klęski żywiołowej, podawane

do wiadomości publicznej za pomocą audiowizualnych usług medialnych

będą przekazywane w sposób dostępny dla osób z niepełnosprawnościami.

115)

W związku z wdrażaniem Europejskiego Kodeksu Łączności Elektronicznej konieczne

będzie wprowadzenie do polskiego prawa telekom. nowych przepisów regulujących

kwestię dostępu do usług dla osób z niepełnosprawnościami. Artykuł 109 pkt 5 kodeksu

zatytułowany „Łączność alarmowa i jednolity europejski numer alarmowy” stanowi, że

państwa członkowskie zapewniają, aby użytkownicy końcowi z niepełnosprawnościami

mieli dostęp do służb ratunkowych za pośrednictwem łączności alarmowej i były

równoważne z dostępem, z którego korzystają inni użytkownicy końcowi, zgodnie

z prawem Unii harmonizującym wymogi dostępności dla produktów i usług.

Priorytety i działania

Koordynacja wsparcia osób z niepełnosprawnościami

w sytuacjach zagrożenia

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MSWiA

Podmioty

KPRM, MRiPS/PON, MZ, MON, RCB,

współpracujące

GIS

PFRON

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

VIII. 2.

Budżet państwa

Powiązanie

działań

niepełnosprawności

z innymi

w obszarze

działaniami

polityki

niepełnosprawności

w różne

społecznej

VIII. 2.1.

Włączanie

obszary polityki społecznej

Działanie polega na dokonaniu analizy zadań realizowanych przez MRiPS

oraz

PFRON

po

wprowadzeniu

zmian

systemowych

wynikających

z zapisów niniejszej Strategii dla poszczególnych priorytetów. Następnie

na tej podstawie zostaną przygotowane i wdrożone usprawnienia służące

stopniowemu włączaniu kwestii niepełnosprawności, w ramach zadań

realizowanych przez PFRON, w poszczególne obszary polityki społecznej,

pozostające w kompetencjach urzędu obsługującego ministra właściwego

do spraw zabezpieczenia społecznego.

Włączanie

niepełnosprawności

polityki społecznej

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

Podmioty

współpracujące

MRiPS/PON

PFRON

w różne

obszary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

VIII. 2.2.

Współdziałanie. Sieci współpracy

W ramach działania planuje się wypracowanie sieci współpracy, wspólnoty

praktyków

–

pracowników

różnych

instytucji

rządowych,

jak

i samorządowych oraz pozarządowych – mającej na celu wymianę

doświadczeń

i wypracowanie

propozycji

działań

usprawniających

koordynację systemu wsparcia osób z niepełnosprawnościami.

Punktem wyjścia dla zawiązania określonej wspólnoty praktyków będą

„węzły krytyczne” w systemie wsparcia, związane z sektorowością polityki,

objawiające się m.in. w poniższych sytuacjach

zakończenie leczenia powypadkowego (szpitalnego) danej osoby;

uzyskanie pełnoletności przez dziecko z niepełnosprawnością;

zakończenie

edukacji,

w tym

studiów,

przez

osoby

z niepełnosprawnościami;

zakończenie uczestnictwa w warsztacie terapii zajęciowej;

zakończenie

przez

osobę

z niepełnosprawnością

stażu

lub

szkolenia, realizowanego przez powiatowe urzędy pracy;

rezygnacja z pracy zarobkowej związana z pogorszeniem stanu

zdrowia.

Zespoły

składające

wypracowaniem

zagwarantowania

się

z praktyków

optymalnego

osobom

w danym

systemu

obszarze

zajmą

współpracy

z niepełnosprawnościami

ciągłości

się

celem

działań

włączających (również w wymiarze społecznym i zawodowym). W prace

zespołów

będą

od

z niepełnosprawnościami

początku

lub

rodzice

aktywnie

włączone

osoby

lub

wspierające

osób

osoby

z niepełnosprawnościami niemogących się samodzielnie reprezentować,

będącymi ekspertami w danych obszarach.

Zawiązane w ten sposób „wspólnoty praktyków” stworzą następnie sieć

współpracy wzajemnej (międzyzespołowej), zapewniając w ten sposób

Priorytety i działania

spójność

całego

systemu,

ram polityki

z niepełnosprawnościami.

275

państwa

na

rzecz

osób

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Współdziałanie. Sieci współpracy

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRPiT,

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, EFS

VIII. 2.3.

MZ,

MEiN,

organizacje

Spójne planowanie polityki społecznej, w tym

ekonomii społecznej i solidarnej, na poziomie lokalnym

W projekcie ustawy o ekonomii społecznej i solidarnej zaproponowane

zostaną

rozwiązania

społecznej

na

Programu

Rozwoju

uspójniające

poziomie

programowanie

lokalnym

Społecznego

przez

dotyczące

wprowadzenie

integrującego

obecne

sfery

Lokalnego

programy

dotyczące kwestii społecznych (przeciwdziałanie alkoholizmowi, pomoc

społeczna, wspieranie rodziny, osoby z niepełnosprawnościami).

Wprowadzone zostaną również rozwiązania służące szerszemu włączeniu

podmiotów

ekonomii

społecznej

w programowanie

i realizację

usług

społecznych użyteczności publicznej. Zasady kontraktowania tych usług

zostaną zmodyfikowane, tak aby preferować, jako partnerów samorządu,

podmioty ekonomii społecznej.

Spójne

planowanie

ekonomii

polityki

społecznej

społecznej,

i solidarnej,

na

lokalnym

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

Podmioty

współpracujące

Finansowanie

MRiPS

JST

Budżet państwa, EFS

w tym

poziomie

Priorytety i działania

VIII. 3.

System

zbierania

danych

i współpraca

międzynarodowa

VIII. 3.1.

Kompleksowy

system

zbierania

danych

w obszarze niepełnosprawności

W ramach działania zrealizowana zostanie pogłębiona analiza danych

potrzebnych

ewaluacji

do

kompleksowego

i oceny

skuteczności

przygotowywania,

oferowanego

monitorowania,

wsparcia

w ramach

wszystkich obszarów życia dotyczących osób z niepełnosprawnościami,

w szczególności

niezależnego

życia,

dostępności,

edukacji,

pracy,

zabezpieczenia społecznego, zdrowia. Analiza będzie dotyczyć również

zjawiska dyskryminacji krzyżowej, np. ze względu na niepełnosprawność,

wiek i płeć. Analiza będzie obejmować dane potrzebne na wszystkich

poziomach

planowania

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami,

tj.

gminnym, powiatowym, wojewódzkim i krajowym.

Analiza porówna zakres potrzebnych danych, częstotliwości ich zbierania,

ich

dostępności

dla

administracji

publicznej

i obywateli

z aktualnie

zbieranymi i dostępnymi danymi.

Wypracowane, a następnie wdrożone zostaną rekomendacje odnośnie do

kompleksowych zmian systemu zbierania, przesyłania oraz udostępniania

danych

odnośnie

do

z niepełnosprawnościami

wszystkich

na

obszarów

poszczególnych

wsparcia

poziomach

osób

planowania.

Zmiany powinny zapewnić, że dane będą publicznie i łatwo dostępne (np.

przez biuletyny informacji publicznej jednostek samorządu terytorialnego),

zdezagregowane116), zanonimizowane117), aktualne, przejrzyste i możliwe

116)

W podziale m.in. na wiek, płeć, rodzaj niepełnosprawności, zakres potrzebnego wsparcia.

117)

Zanonimizowanie danych oznacza podjęcie działań w celu zagwarantowania, że

niemożliwe będzie zidentyfikowanie na ich podstawie osoby fizycznej. Szczególnie ważne

będzie to w przypadku danych na poziomie małych gmin, w sytuacji, gdy liczba osób

z niepełnosprawnościami na ich terenie będzie niska.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

do

wykorzystania

m.in.

przez

samorządy

wszystkich

szczebli

oraz

obywateli, w tym szczególnie z niepełnosprawnościami.

Zarezerwowanie

i przeznaczenie

partycypacyjne)

na

poszczególnych

grup

temat

osób

środków

sytuacji

na

badania

społecznej

z niepełnosprawnościami

(w

tym

i ekonomicznej

(w

tym

kobiet

i dziewcząt) oraz gromadzenie zdezagregowanych danych w tych tematach

i obszarach.

Kompleksowy system zbierania danych w obszarze

niepełnosprawności

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

GUS

Podmioty

MRiPS/PON, MRPiT, MSWiA, MSPR,

współpracujące

MON,

MZ,

MEiN,

ZUS,

KRUS,

PFRON, organizacje pozarządowe

Finansowanie

VIII. 3.2.

Budżet państwa, PFRON, EFS

System

monitorowania

sytuacji

osób

z niepełnosprawnościami w Polsce

W ramach działania przewiduje się stworzenie bazy danych o osobach

z niepełnosprawnościami

zarządzanej

przez

Niepełnosprawnych.

z aktualnie

w Polsce,

integrującej

Pełnomocnika

Rządu

Baza zasilana

funkcjonujących

będzie

systemów

obecne

do

danymi

systemy,

Spraw

Osób

administracyjnymi

orzeczniczych

i powiązana

z Powszechnym Elektronicznym Systemem Ewidencji Ludności PESEL.

Baza danych zostanie przygotowana w taki sposób, aby było możliwe

generowanie

statystyk

dotyczących

osób

z niepełnosprawnościami

w oparciu o zdefiniowane i sklasyfikowane dane administracyjne. Baza

danych będzie umożliwiała analizowanie danych na poziomie każdej

jednostki samorządu terytorialnego i w wersji zanonimizowanej będzie

publicznie dostępna i przejrzysta w korzystaniu.

Priorytety i działania

Stworzenie efektywnego i szeroko dostępnego systemu monitorowania

sytuacji osób z niepełnosprawnościami jest niezbędne dla możliwości

adekwatnego planowania, realizacji, ewaluacji i monitorowania polityki

społecznej, tak na poziomie lokalnym, regionalnym jak i krajowym,

zgodnie z potrzebami osób z niepełnosprawnościami. Dane w ramach

systemu będą przydatne zarówno dla jednostek administracji publicznej,

organizacji pozarządowych jak i samych osób z niepełnosprawnościami.

System zbierania danych o osobach z niepełnosprawnościami obejmujący

różne

podmioty

wypracowany

gromadzące

we

dane

o niepełnosprawności

współpracy

z niepełnosprawnościami

w szczególności

zostanie

z osobami

oraz organizacjami

osób

z niepełnosprawnościami.

W ramach działania planuje się również wprowadzenie na stronie

internetowej

GUS

nowej

zakładki

„Osoby

z niepełnosprawnościami”

w ramach zakładki „Obszary tematyczne” w celu zebrania wszystkich

statystyk i opracowań na temat niepełnosprawności w jednym miejscu.

Dodatkowo planuje się wypracowanie i publiczne udostępnienie bazy

wskaźników

służących

do

monitorowania

sytuacji

osób

z niepełnosprawnościami, a także polityk do nich skierowanych oraz

potencjalne powiązanie tej bazy z Systemem STRATEG GUS, gdzie będą

dostępne dla szerszego odbiorcy.

System

monitorowania

sytuacji

osób

z niepełnosprawnościami w Polsce

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS

Podmioty

GUS, MRPiT, MSWiA, MON, ZUS,

współpracujące

KRUS,

PFRON,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

VIII. 3.3.

Współpraca międzynarodowa

Działanie zakłada zbieranie najlepszych doświadczeń z innych krajów,

przydatnych dla efektywniejszego wdrażania Konwencji o prawach osób

niepełnosprawnych w Polsce oraz opracowywania i wprowadzania zmian

prawnych

i pozaprawnych.

Będzie

to

szczególnie

ważne

na

etapie

transpozycji dyrektyw Unii Europejskiej do prawodawstwa krajowego, np.

Europejskiego Aktu Dostępności.

Jednocześnie

działanie

przewiduje

również

promocję

na

arenie

międzynarodowej wzorcowych rozwiązań wdrożonych w Polsce w zakresie

wsparcia

osób

z niepełnosprawnościami,

np.

ustawy

o zapewnianiu

dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami czy rozwiązań w zakresie

edukacji włączającej.

Wymiana doświadczeń będzie realizowana przez udział w wydarzeniach

międzynarodowych, w szczególności w Unii Europejskiej, jak również

organizowanie

współpracę

międzynarodowych

z uznanymi

wydarzeń

organizacjami

w Polsce

pozarządowymi

oraz

stałą

i ekspertami

w różnych obszarach realizacji praw osób z niepełnosprawnościami.

Wspierana będzie także międzynarodowa wymiana doświadczeń w ramach

tych obszarów na polu akademickim i pozarządowym.

Współpraca międzynarodowa

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MRiPS

Podmioty

KPRM (w tym cyfryzacja), MRPiT,

współpracujące

MFiPR,

MSZ,

MEiN,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

PFRON,

Priorytety i działania

Oczekiwane

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

Priorytetu VIII

Spójny z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych system

koordynacji realizacji praw osób z niepełnosprawnościami,

Powiązanie

działań

w obszarze

niepełnosprawności

z innymi

działaniami polityki społecznej,

System zbierania danych w obszarze niepełnosprawności oraz

zacieśnienie współpracy międzynarodowej.

Główne

źródła

finansowania

działań

zaplanowanych

w ramach Priorytetu VIII

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Środki

Państwowego

Niepełnosprawnych.

281

Funduszu

Rehabilitacji

Osób

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

ŹRÓDŁA FINANSOWANIA

Stworzenie

ram

nowej,

spójnej

polityki

społecznej

w obszarze

niepełnosprawności, zawierającej efektywne instrumenty wsparcia na

rzecz włączenia zawodowego i społecznego osób z niepełnosprawnościami,

wymaga

poniesienia

wymiernych

nakładów

finansowych.

Środki

przeznaczone na realizację działań zawartych w Strategii na rzecz Osób

z Niepełnosprawnościami

umożliwią

osobom

z niepełnosprawnościami

niezależne życie i pełny udział we wszystkich jego sferach, w taki sposób,

aby mogły funkcjonować w społeczeństwie na zasadzie równości z innymi

osobami. Przyczyni się to do znaczącego wzrostu aktywności zawodowej

osób z niepełnosprawnościami, a także poprawi sytuację rodzin z osobami

z niepełnosprawnościami, wspomagając tym samym osiągnięcie celów

zapisanych w SOR.

Finansowanie działań zaplanowanych w Strategii będzie realizowane przez

odpowiednią

alokację

w dyspozycji

dostępnych

jednostek

z uwzględnieniem

środków

sektora

celów

finansowych,

finansów

ustanowionych

będących

publicznych118),

w dokumencie,

oraz

przeorganizowanie dostępnych zasobów ludzkich i zadań poszczególnych

jednostek sektora finansów publicznych. W wyniku wdrożenia działań

zaplanowanych

w Strategii

obecne

środki

przeznaczone

na

system

wsparcia osób z niepełnosprawnościami będą wykorzystywane w sposób

zdecydowanie bardziej efektywny.

Ostateczna

wysokość

środków

przewidzianych

do

realizacji

poszczególnych projektów będzie ustalana corocznie przez Radę Ministrów

w trakcie

prac

nad

ustawą

budżetową.

118)

Jednostki

i inne

podmioty

Zgodnie z postanowieniami Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, rozwiązania

w obszarze polityki społeczno-gospodarczej będą wdrażane w sposób, który nie naruszy

stabilności finansów publicznych.

Źródła finansowania

wskazane do realizacji działań ujętych w Strategii będą mogły korzystać

także ze środków UE, w szczególności w ramach realizowanych projektów.

Ponadto

w perspektywie

czasowej

zakłada

się

zwiększenie

udziału

środków z budżetu państwa przeznaczanych całościowo na wsparcie osób

z niepełnosprawnościami, tak aby została urealniona konstytucyjna zasada

równych praw dla wszystkich obywateli.

Poniżej przedstawiono źródła finansowania dla poszczególnych działań

ujętych w Strategii.

Schemat 12. Źródła finansowania polityki państwa na rzecz osób z

niepełnosprawnościami

Finansowanie

wsparcia

Budżet

państwa

Budżety

JST

Budżety

innych

JSFP

Fundusze

Budżety

resortów

PFRON

FS

NFZ

Fundusz

Pracy

Fundusz

Dostępności

283

ZUS

KRUS

Środki UE

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ze

środków Funduszu Pracy finansowane są instrumenty lub usługi rynku

pracy wskazane w art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o rehabilitacji (…), określone

w ustawie

z dnia

20

kwietnia

2004

r.

o promocji

zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1482, z późn. zm.), dla

osób niepełnosprawnych zarejestrowanych jako bezrobotne. Ponadto

osobom niepełnosprawnym zarejestrowanym jako

osoby bezrobotne

pobierające zasiłek finansowane są ze środków Funduszu Pracy składki na

ubezpieczenie zdrowotne.

System wdrażania i monitorowania Strategii

SYSTEM WDRAŻANIA I MONITOROWANIA

Schemat 13. System wdrażania i monitorowania

Koordynacja i wdrażanie

• koordynacja: Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób

Niepełnosprawnych; jednostka obsługująca Pełnomocnika

Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych

• plany realizacji poszczególnych działań Strategii

Monitoring

• pełne sprawozdanie roczne

• cykliczny przegląd działań (co 3 lata)

Ocena

• ocena realizacji celów na podstawie danych

sprawozdawczych

• aktualizacja działań na podstawie wyników przeglądu

Wdrażanie

Pełnomocnik

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych

jest

odpowiedzialny za koordynację działań ujętych w niniejszej Strategii.

Koordynacja obejmuje ogół działań podejmowanych na rzecz realizacji

celu

głównego

SON,

realizacji

poszczególnych

działań

założonych

w Strategii oraz ich wskaźników oraz zapewnienia spójności polityk

publicznych skierowanych do osób z niepełnosprawnościami w Polsce.

Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, umiejscowiony

w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, będzie koordynował i nadzorował

przez Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych

współpracę resortów w ramach działań ujętych w Strategii.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wdrażanie Strategii będzie odbywało się również za pomocą planów

realizacji poszczególnych działań Strategii, przyjmowanych przez resorty

koordynujące dane działania. Plany realizacji będą zawierały dokładny

zakres i harmonogram prac w obrębie danego działania, alokację środków

finansowych

dla

realizacji

działania,

współpracujących

oraz

formę

z niepełnosprawnościami

i organizacji

określenie

ról

podmiotów

zaangażowania

osób

osób

z niepełnosprawnościami,

określone w sposób umożliwiający osiągnięcie założonych dla danego

działania celów i wskaźników, w określonych w Strategii terminach.

Monitoring realizacji SON

Realizacja celów i działań ujętych w Strategii będzie podlegała stałemu

monitoringowi

przez

Pełnomocnika

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych. Będzie on prowadzony w następujący sposób

Roczna, pełna sprawozdawczość z realizacji, obejmująca opis

realizowanych działań, zgodność realizacji z harmonogramem,

sposób

i poziom

finansowania

działań

oraz

wnioski

i rekomendacje;

Cykliczny (co 3 lata) przegląd działań składających się na

realizację poszczególnych celów, z możliwością ich aktualizacji

oraz dodawania nowych propozycji.

Monitoring będzie odbywał także na poziomie poszczególnych ministerstw

oraz innych jednostek sektora finansów publicznych, odpowiedzialnych za

realizację poszczególnych działań ujętych w SON.

Monitoring będzie realizowany w szczególności za pomocą corocznych

sprawozdań

z przyjętych

planów

realizacji

poszczególnych

działań

w ramach Strategii, zawierających szczegółowe informacje o postępach

w ich

realizacji,

w szczególności

w zakresie

zbierania

odpowiednich

danych, opracowywania analiz, wypracowywania rozwiązań, podjętych

i planowanych prac legislacyjnych, działań podmiotów współpracujących

System wdrażania i monitorowania Strategii

oraz

zakresie

włączenia

z niepełnosprawnościami.

w realizację

działania

Pełnomocnik

Rządu

środowiska

do

Spraw

osób

Osób

Niepełnosprawnych określi wzór i terminy sprawozdań.

W przypadku działań międzyresortowych sprawozdania będą sporządzane

w konsultacji ze wszystkimi ministerstwami współpracującymi w danym

zadaniu.

Proces monitorowania realizacji Strategii, zgodnie z wymogami Konwencji,

zakłada

ścisłe

konsultowanie

i aktywne

włączanie

organizacji

osób

z niepełnosprawnościami, innych organizacji pozarządowych działających

w obszarze niepełnosprawności oraz ekspertów z niepełnosprawnościami.

Monitorowanie z udziałem strony społecznej będzie realizowane m.in.

w ramach prac Zespołu do spraw wykonywania postanowień Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych,

z Niepełnosprawnościami,

Polskiej

Rady

Krajowej

Języka

Rady

ds.

Osób

Migowego

i Rady

Dostępności.

Ocena skuteczności i efektywności działań

Na podstawie danych sprawozdawczych rokrocznie będzie sporządzana

ocena realizacji celów oraz lista potencjalnych zagrożeń (ryzyk) mających

wpływ na realizację celu głównego. Ocena będzie dokonywana przez

Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych na podstawie

informacji od poszczególnych realizatorów działań.

Cel

Wskaźnik

I.1

-120)

500

Wartość

pośrednia

(2025)119)

1000

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

– 288 –

288

Brak podania wskaźnika bazowego (zastosowanie myślnika) wynika z dotychczasowo niejednolitego i niekompleksowego

sposobu zbierania danych i raportowania ww. wskaźnika.

120)

Źródło/

Gestor

danych

BON,

PFRON

Wartości pośrednie (2025) oraz wartości docelowe (2030) poszczególnych wskaźników, o ile nie wskazano inaczej, odnoszą

się do wartości uzyskiwanych w danym roku kalendarzowym, odpowiednio w roku 2025 i roku 2030. Wskaźniki te, co do

zasady, zakładają stały wzrost wartości w poszczególnych latach, w tym pomiędzy latami 2018, 2025 i 2030. W przypadku

zastosowania wskaźnika o charakterze sumarycznym (w którym wartości z poszczególnych lat sumują się) odpowiednia

informacja jest zawarta w części Uszczegółowienie wybranych wskaźników.

Liczba osób

z niepełnosprawnościami

uczestniczących

w szkoleniach z self-adwokatury

Osoby

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

119)

Wsparcie

samostanowienia oraz

self-adwokatury

osób

z niepełnosprawnościami

Priorytet I. Niezależne życie

Lp.

Jednostka

miary

Tabela 13. Wykaz wskaźników monitorujących realizację Strategii

WSKAŹNIKI MONITORUJĄCE REALIZACJĘ STRATEGII

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

I.4

Wsparcie

rodziców

z niepełnosprawnościami

I.3

Liczba rodziców

z niepełnosprawnościami

otrzymująca usługi

wspierające

sprawowanie przez nich Osoby

funkcji rodzicielskich

Wskaźnik

-

0

-

289

Wartość

bazowa

(2018)

40

3

6,9 tys.

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

7

17,5 tys.

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Procent gmin

zapewniających osobie

z niepełnosprawnością,

wymagającej wsparcia

w codziennym

funkcjonowaniu, w tym

MRiPS

MRiPS,

PFRON

Liczba rodziców

z niepełnosprawnościami

otrzymująca usługi

wspierające

MRiPS,

sprawowanie przez nich

BON

funkcji rodzicielskich

(np. asystent rodziny,

asystent osobisty osoby

z niepełnosprawnością)

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

Przeprowadzenie

kampanii społecznej

ukierunkowanej na

zwiększenie świadomości

Szt.

społeczeństwa odnośnie

do perspektywy

rodziców

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie Procent gmin

możliwości

zapewniających osobie

realizacji

z niepełnosprawnością,

Procent

niezależnego wymagającej wsparcia

życia przez

w codziennym

osoby

funkcjonowaniu,

Wsparcie

rodziców

z niepełnosprawnościami

Cel

I.2

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

I.6

alternatywne formy

wsparcia w społeczności

lokalnej wobec pobytu

w domu pomocy

społecznej lub stałego

pobytu w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym.

Wskaźnik

Podwyższenie Liczba dostępnych

jakości

ośrodków prowadzących

wsparcia

kompleksową

osób

rehabilitację dla osób

z niepełnoz niepełnosprawnościami

Szt.

sprawnościami na

rzecz

niezależnego

życia

Zwiększenie Osoby

możliwości

z niepełnosprawnościami

Osoby

niezależnego oraz dzieci

z orzeczeniem

życia przez

z niepełnosprawnościami

Cel

0

0

290

Wartość

bazowa

(2018)

8 tys.

10

Wartość

pośrednia

(2025)119)

10 tys.

25

Wartość

docelowa

(2030)

wymagającej wsparcia

całodobowego,

alternatywne formy

wsparcia w społeczności

lokalnej wobec pobytu

w domu pomocy

społecznej lub stałego

pobytu w zakładzie

opiekuńczo-leczniczym

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MRiPS,

BON

MRiPS,

BON

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

I.5

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Cel

Procent gmin

realizujących systemową

usługę asystenta

osobistego osoby

z niepełnosprawnością

Procent

Liczba osób

z niepełnosprawnościami

korzystająca stale

z systemowej usługi

asystenta osobistego

Osoby

osoby

z niepełnosprawnością

o niepełnosprawności

objęte opieką

wytchnieniową

Wskaźnik

0

0

291

Wartość

bazowa

(2018)

100

20 tys.

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

40 tys.

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MRiPS,

BON

MRiPS,

BON

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

I.8

I.7

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

I.11

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

Cel

Szt.

Liczba mieszkań

wspomaganych

Szt.

wspieranych (stałego

pobytu) dla osób

z niepełnosprawnościami

Liczba miejsc

w mieszkaniach

wspomaganych

treningowych dla osób

z niepełnosprawnościami Szt.

Liczba mieszkań

wspomaganych

treningowych dla osób

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

-

-

-

292

Wartość

bazowa

(2018)

1000

2100

600

Wartość

pośrednia

(2025)119)

3000

2700

750

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MRiPS,

MFiPR

MRiPS,

MFiPR

MRiPS,

MFiPR

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

I.10

I.9

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Cel

Procent gmin

zapewniających usługę

mieszkania

wspomaganego dla osób

z niepełnosprawnościami Procent

Liczba miejsc

w mieszkaniach

wspomaganych

wspieranych (stałego

pobytu) dla osób

Szt.

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

0

-

293

Wartość

bazowa

(2018)

40

3200

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

10000

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MRiPS,

FFiPR

MRiPS,

MFiPR

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

I.13

I.12

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

I.16

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

realizacji

niezależnego

życia przez

Cel

Liczba funkcjonujących

centrów kręgów

wsparcia

Liczba samorządów,

w których funkcjonują

kręgi wsparcia

Liczba osób

z niepełnosprawnościami

korzystających z kręgów

wsparcia

Wskaźnik

Szt.

Szt.

Osoba

0

0

0

294

Wartość

bazowa

(2018)

100

100

1 tys.

Wartość

pośrednia

(2025)119)

400

400

4,5 tys.

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MRiPS

MRiPS

MRiPS

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

I.15

I.14

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

I.17

Lp.

Wskaźnik

Wsparcie osób

z niepełnosprawnościami

przez instrumenty

rehabilitacji społecznej

Cel

osoby

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

możliwości

niezależnego

życia przez

osoby

z niepełnosprawnościami

Osoby

Jednostka

miary

445 tys.

Wartość

pośrednia

(2025)119)

460 tys.

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Liczba osób objętych

wsparciem z zakresu

rehabilitacji społecznej

(na podstawie

sprawozdań PFRON

uczestnictwo

w turnusach

rehabilitacyjnych,

likwidacja barier,

MRiPS,

dofinansowanie

PFRON

zaopatrzenia w sprzęt

rehabilitacyjny,

przedmioty

ortopedyczne i środki

pomocnicze

przyznawane osobom

z niepełnosprawnościami

na podstawie odrębnych

przepisów, liczba

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

– 295 –

295

440

tys.

Wartość

bazowa

(2018)

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Cel

Zwiększenie Dostępność

dostępności infrastruktury wymiaru

infrastruktury sprawiedliwości

wymiaru

sprawiedliwości

II.2

Procent

Wsparcie osób

z niepełnosprawnościami

w likwidacji barier

architektonicznych

w mieszkaniach

Osoby

w budownictwie

wielorodzinnym

Poprawa

dostępności

mieszkań

Wskaźnik

-

296

5729

Wartość

bazowa

(2018)

40

7608

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

10259

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Liczba osób

z niepełnosprawnościami, która otrzymała

dofinansowanie na

likwidację barier

PFRON

architektonicznych

w mieszkaniach

budownictwa

wielorodzinnego

Udział obiektów

infrastruktury wymiaru

sprawiedliwości

MSPR

dostępnej dla osób

z niepełnosprawnościami

uczestników WTZ,

dofinansowanie usług

tłumacza języka

migowego lub tłumacza-przewodnika)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

II.1

Priorytet II. Dostępność

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

II.3

Lp.

Wskaźnik

Zwiększenie Dostępność placów

dostępności zabaw dla dzieci

przestrzeni

z niepełnosprawnościami

publicznej dla

Procent

dzieci

z niepełnosprawnościami

Cel

Jednostka

miary

-

297

Wartość

bazowa

(2018)

25

Wartość

pośrednia

(2025)119)

60

Wartość

docelowa

(2030)

Udział placów zabaw

dostępnych dla dzieci

z niepełnosprawnościami

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MFiPR

Źródło/

Gestor

danych

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Wskaźnik

-

-

1000

12

Wartość

pośrednia

(2025)119)

3500

22121)

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Liczba pomieszczeń

dostosowanych do

MSPR

Liczba pomieszczeń

dostosowanych do

potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

z przeznaczeniem dla

– osób zatrzymanych,

MSWiA

– osób doprowadzonych

w celu wytrzeźwienia,

– dzieci w policyjnych

izbach dziecka

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

– 298 –

298

Wartość zostanie zaktualizowana na podstawie analizy potrzeb w zakresie liczby pomieszczeń przeznaczonych dla osób

zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia (PdOZ) i policyjnych izb dziecka (PID), które powinny być

dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Jednocześnie dostosowanie pomieszczeń będzie możliwe w

następstwie dokonania zmian legislacyjnych przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca

2012 r. w sprawie pomieszczeń przeznaczonych dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoi

przejściowych, tymczasowych pomieszczeń przejściowych i policyjnych izb dziecka, regulaminu pobytu w tych

pomieszczeniach, pokojach i izbach oraz sposobu postępowania z zapisami obrazu z tych pomieszczeń, pokoi i izb (Dz. U.

poz. 638, z późn. zm.).

121)

Zwiększenie Zwiększenie dostępności

dostępności pomieszczeń

infrastruktury przeznaczonych dla osób

policji

zatrzymanych lub

doprowadzonych w celu

wytrzeźwienia, pokoi

Szt.

przejściowych,

tymczasowych

pomieszczeń

przejściowych

i policyjnych izb dziecka

Zwiększenie Zwiększenie dostępności

Szt.

dostępności pomieszczeń dla osób

Cel

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

II.5

II.4

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wskaźnik

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

II.7

Dostosowanie środków

dalekobieżnego

i ponadgminnego

Dostosowanie środków

miejskiego transportu

publicznego do potrzeb

osób z niepełnosprawnościami

infrastruktury – osadzonych

penitencjar- w jednostkach

nej

penitencjarnych,

– osadzonych

w jednostkach

penitencjarnych

poddawanych leczeniu

w zlokalizowanych tam

podmiotach leczniczych

Cel

Procent

Procent

-

299

73,4

Wartość

bazowa

(2018)

50

80,0

Wartość

pośrednia

(2025)119)

80

90,0

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

z przeznaczeniem dla

– osadzonych

w jednostkach

penitencjarnych,

– osadzonych

w jednostkach

penitencjarnych

poddawanych leczeniu

w zlokalizowanych tam

podmiotach leczniczych

Udział środków

transportu miejskiego

publicznego (autobusów,

tramwajów komunikacji

MI, GUS

miejskiej)

dostosowanych do

potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

Udział środków

dalekobieżnego

MI, GUS

i ponadgminnego

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

II.6

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

II.10

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnościami

Cel

Szt.

Stacje i przystanki

kolejowe dostępne dla

osób z niepełnoProcent

sprawnościami

(obejmujące perony

kolejowe)

Dworce kolejowe

dostępne dla osób

z niepełnosprawnościami

Procent

Stacje i przystanki

kolejowe dostępne dla

osób z niepełnosprawnościami

autobusowego

transportu publicznego

do potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

60

63

1802

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

100

2855

Wartość

docelowa

(2030)

autobusowego

transportu publicznego

dostosowanych do

potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MI, UTK,

GUS

MI, UTK,

GUS

MI, UTK,

GUS

Źródło/

Gestor

danych

– 300 –

300

17,2

47

1252

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

II.9

II.8

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

II.11

II.12

Cel

Lp.

Regulacja skracająca

minimalny czas

zgłoszenia potrzeby

uzyskania pomocy

w ramach transportu

kolejowego

Odsetek pociągów

dostępnych dla osób

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

Szt.

Procent

Jednostka

miary

0

-

301

Wartość

bazowa

(2018)

1

100

Wartość

pośrednia

(2025)119)

1

100

Wartość

docelowa

(2030)

MI, UTK,

GUS

Źródło/

Gestor

danych

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym.

Skrócenie minimalnego

czasu zgłoszenia

potrzeby uzyskania

pomocy w ramach

transportu kolejowego

do 12 godzin

w przypadku stacji

MI, UTK

kolejowych

obsługujących do 2000

pasażerów dziennie, do

3 godzin w przypadku

stacji kolejowych

obsługujących pomiędzy

2000 a 10 000

pasażerów dziennie oraz

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Cel

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Lp.

II.13

II.14

Procent samorządów

gminnych oferujących

usługę transportu na

życzenie

Procent

Szt.

-

-

302

Wartość

bazowa

(2018)

10

248

Wartość

pośrednia

(2025)119)

20

496

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Liczba JST, które

uruchomiły usługę

indywidualnego

MFiPR,

transportu door-to-door

PFRON

dla osób o ograniczonej

mobilności dzięki

wsparciu FS

Liczba JST, które

uruchomiły usługę

indywidualnego

MFiPR,

transportu door-to-door

PFRON

dla osób o ograniczonej

mobilności dzięki

wsparciu FS

braku konieczności

wcześniejszego

zgłoszenia potrzeby

uzyskania pomocy

w przypadku stacji

kolejowych obsługujących ponad 10 tys.

pasażerów dziennie

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

Liczba samorządów

gminnych oferujących

usługę transportu na

życzenie

Wskaźnik

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

II.15

II.16

II.17

Liczba pracujących psów

przewodników

Szt.

Funkcjonowanie ośrodka

kompleksowego

wspomagania osób

z różnymi niepełnoSzt.

sprawnościami

w zakresie uzyskania

prawa jazdy

Dofinansowanie lub

pokrycie kosztów

przystosowania pojazdu

lub uzyskania pojazdu, Szt.

w tym szczególnie

pojazdu

przystosowanego

Dofinansowanie lub

pokrycie kosztów kursów

prawa jazdy dla osób

Szt.

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

250

1,5 tys.

3 tys.

1

Wartość

pośrednia

(2025)119)

400

5 tys.

10 tys.

1

Wartość

docelowa

(2030)

MI,

PFRON

MI,

PFRON

MI

Źródło/

Gestor

danych

Liczba pracujących psów

przewodników, których PFRON

szkolenie zostało

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

– 303 –

303

120

384

862

0

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

II.18

Cel

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Liczba pracujących psów

asystujących

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami

Szt.

Poprawa

Funkcjonujące regulacje

dostępności dotyczące

komunikacyj- alternatywnych

Szt.

no-informa- i wspomagających

cyjnej usług sposobów komunikacji

publicznych (AAC)

Wskaźnik

Cel

0

304

125

Wartość

bazowa

(2018)

1

250

Wartość

pośrednia

(2025)119)

1

400

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

MFiPR,

MRiPS

Liczba pracujących psów

asystujących, których

szkolenie zostało

dofinansowane ze

środków publicznych,

liczonych jako suma

– psów asystentów

PFRON

osoby niepełnosprawnej

ruchowo,

– psów sygnalizujących

osoby głuchej

i niedosłyszącej,

– psów sygnalizujących

atak choroby

dofinansowane ze

środków publicznych

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

II.20

II.19

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

II.24

Poprawa

dostępności

komunikacyjno-informacyjnej

usług

publicznych

Poprawa

dostępności

komunikacyjno-informacyjnej

usług

publicznych

Poprawa

dostępności

komunikacyjno-informacyjnej

usług

publicznych

Poprawa

dostępności

Cel

Osoby

Dostępność stron

internetowych organów

Procent

Dostępność usług

oferowanych w ramach

portalu GOV.pl dla osób

z niepełnosprawnościami Procent

Jednostki sektora

publicznego przesyłające

dane o ofertach pracy do

centralnego punktu

Szt.

dostępu do informacji

Dostępność

certyfikowanych

tłumaczy języka

migowego

Wskaźnik

100

100

18000

80

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

100

20000

150

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

KPRM

(cyfry-

KPRM

(cyfryzacja)

KPRM

(cyfryzacja)

MRiPS

Źródło/

Gestor

danych

– 305 –

305

60

50

14500

0

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

II.23

II.22

II.21

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Pracownicy instytucji

publicznych

uczestniczący

w szkoleniach

prowadzonych przez

Osoby

Ministra Cyfryzacji

z zakresu tworzenia

i publikowania

dostępnych treści

Udział dostępnych usług

audiowizualnych dla

Procent

osób z niepełnosprawnościami w formie

administracji rządowej

Wskaźnik

12

0

40

5000

Wartość

pośrednia

(2025)119)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Liczba pracowników

instytucji publicznych

uczestniczących

w szkoleniach

10000

prowadzonych przez

Ministra Cyfryzacji

z zakresu tworzenia

i publikowania

dostępnych treści

Udział programów

o charakterze

50–90122)

uniwersalnym

z zapewnionymi

Wartość

docelowa

(2030)

MKDNiS,

KRRiT

KPRM

zacja)

Źródło/

Gestor

danych

– 306 –

306

Ostateczna wartość wskaźnika zostanie przyjęta w nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. Wartość wskaźnika dla

poszczególnych programów może być uzależniona np. od zasięgu programu lub sposobu jego dostarczania.

122)

Wzrost

dostępności

usług audiowizualnych

komunikacyjno-informacyjnej

usług

publicznych

Poprawa

dostępności

komunikacyjno-informacyjnej

usług

publicznych

Cel

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

II.26

II.25

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Udział dostępnych usług

audiowizualnych dla

osób z niepełnoProcent

sprawnościami w formie

tłumaczenia na język

Udział dostępnych usług

audiowizualnych dla

osób z niepełnosprawnościami w formie

Procent

audiodeskrypcji

napisów dla osób

niesłyszących

Wskaźnik

0,9

2,1

3

7

Wartość

pośrednia

(2025)119)

napisami dla osób

niesłyszących w rocznym

czasie nadawania

programów

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

6–20124)

Udział programów

o charakterze

uniwersalnym

z zapewnioną

audiodeskrypcją

Udział programów

o charakterze

uniwersalnym

123)

z zapewnioną

10–20

audiodeskrypcją

w rocznym czasie

nadawania programów

Wartość

docelowa

(2030)

124)

Jw.

307

Ostateczna wartość wskaźnika zostanie przyjęta w nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. Wartość wskaźnika dla

poszczególnych programów może być uzależniona np. od zasięgu programu lub sposobu jego dostarczania.

123)

dla osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

dostępności

usług audiowizualnych

dla osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

dostępności

usług audiowizualnych

dla osób

Cel

Wartość

bazowa

(2018)

MKDNiS,

KRRiT

MKDNiS,

KRRiT

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

II.28

II.27

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

2,4

30126)

Jw.

2,1

20125)

Ostateczna wartość wskaźnika zostanie przyjęta w nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji.

2,0

0

Wartość

docelowa

(2030)

126)

Dostępność instytucji

kultury dla osób

Szt.

z niepełnosprawnościami

Minimalny udział audycji

z udogodnieniami dla

osób z niepełnosprawnościami

w audiowizualnych

usługach medialnych na Procent

żądanie

migowy

Wskaźnik

Wartość

pośrednia

(2025)119)

125)

z niepełnosprawnościami

Wzrost

dostępności

audiowizualnych usług

medialnych

na żądanie

(VOD) dla

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

dostępności

zasobów

kultury

Cel

Wartość

bazowa

(2018)

Źródło/

Gestor

danych

Liczba dostępnych

instytucji kultury (teatry

GUS

i instytucje muzyczne,

muzea i oddziały

Udział audycji

z zapewnionymi

udogodnieniami dla osób

z niepełnosprawnościami

w katalogu audycji

MKDNiS,

publicznie

KRRiT

udostępnianych

w ramach

audiowizualnej usługi

medialnej na żądanie

w rocznym czasie

nadawania programów

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

II.30

II.29

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Cel

Zwiększanie

uczestnictwa

osób

z niepełnosprawnościami

w różnych

formach

aktywności

sportowej,

włączenie

w główne

nurty życia

społecznego

oraz

Lp.

II.31

Osoby

Wartość

pośrednia

(2025)119)

55 000

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

muzealne, galerie sztuki,

centra kultury, domy

kultury, ośrodki kultury,

kluby i świetlice, kina

stałe) w przeliczeniu na

1 tys. osób

z niepełnosprawnościami

w wieku 16 lat i więcej

Liczba zawodników

z niepełnosprawnościami

uczestniczących

w zajęciach sekcji,

imprezach i obozach

sportowych

dofinansowanych przez

MKDNiS

MKDNiS

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

– 309 –

309

52 069 53 500

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

Zawodnicy

z niepełnosprawnościami

w zajęciach sekcji,

imprezach i obozach

sportowych

dofinansowanych przez

MKDNiS

Wskaźnik

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

wyrównanie

szans

w dostępie do

przestrzeni

publicznej

w obszarze

sportu

Cel

III.1

Poprawa

Dostępność szkół dla

dostępności osób ze specjalnymi

placówek

potrzebami

edukacyjnych edukacyjnymi

dla osób

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

Szt.

0

310

Wartość

bazowa

(2018)

500

Wartość

pośrednia

(2025)119)

2000

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Liczba szkół

ogólnodostępnych, które

spełniają standardy

dostępności

MEiN,

wypracowane

GUS

w projekcie „Przestrzeń

dostępnej szkoły”, co

najmniej na poziomie

podstawowym

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

Priorytet III. Edukacja

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wskaźnik

80 tys.

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym

311

Jw.

40 tys.

75

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane z uwagi na niepełnosprawność.

-

65

Wartość

docelowa

(2030)

128)

Szt.

Procent

Wartość

pośrednia

(2025)119)

127)

Udział dzieci i uczniów

z niepełnosprawnościami127),

uczęszczających do

ogólnodostępnych

placówek wychowania

przedszkolnego oraz

szkół w ogólnej liczbie

dzieci i uczniów z niepełnosprawnościami128)

objętych wychowaniem

przedszkolnym

i edukacją szkolną

Poprawa

Liczba nauczycieli,

dostępności specjalistów, personelu

placówek

pomocniczego, kadry

edukacyjnych zarządzającej oraz

dla osób

pracowników nadzoru

Zwiększenie

włączenia

społecznego

osób

z niepełnosprawnościami

Cel

Wartość

bazowa

(2018)

MEiN

MEiN,

GUS

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

III.3

III.2

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Wskaźnik

pedagogicznego

uczestniczących

w szkoleniach

dotyczących edukacji

włączającej uczniów

z niepełnosprawnościami

Poprawa

Liczba funkcjonujących

dostępności specjalistycznych

placówek

centrów wspierania

edukacyjnych edukacji włączającej

Szt.

dla osób

z niepełnosprawnościami

Poprawa

Liczba uczelni, w których

dostępności kompleksowo

uczelni dla

zlikwidowano bariery

w dostępie do edukacji

osób

osób z niepełnoSzt.

z niepełnosprawnośsprawnościami

ciami

z niepełnosprawnościami

Cel

0

0

312

Wartość

bazowa

(2018)

50

17

Wartość

pośrednia

(2025)119)

100

380

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym dotyczący

uczelni wyłonionych w

konkursie, o którym

mowa w działaniu III.2.7 MEiN

– Zapewnienie

warunków do pełnego

udziału w edukacji na

poziomie szkolnictwa

Docelowo jedno

specjalistyczne centrum

wspierania edukacji

włączającej w każdym

MEiN

powiecie

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

III.5

III.4

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Podwyższenie Rozwój kwalifikacji osób

kwalifikacji

z niepełnosprawnościami

osób

w wieku produkcyjnym

Procent

z niepełnosprawnościami

Procent

III.8

Dzieci objęte wczesnym

wspomaganiem rozwoju

Szt.

80

2,5

24 tys.

Wartość

pośrednia

(2025)119)

85

6,0

30 tys.

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Udział dzieci objętych

wczesnym

wspomaganiem rozwoju

MEiN

w ogólnej liczbie dzieci

w wieku od urodzenia do

osiągnięcia wieku

szkolnego

Udział osób z

niepełnosprawnościami

w wieku produkcyjnym GUS

posiadających

wykształcenie

zasadnicze zawodowe,

wyższego oraz

badaniach naukowych”

Liczba studentów

z niepełnosprawnościami

na uczelniach (łącznie

MEiN,

z cudzoziemcami)

GUS

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

– 313 –

313

76,6

1,6

22,0

tys.

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

III.7

Doradztwo zawodowe

uczniów i studentów

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

Lepsze

przygotowanie osób

z niepełnosprawnościami do

wejścia na

rynek pracy

Wspomaganie rozwoju

dzieci

i wsparcie

rodzin

Cel

III.6

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Cel

IV.3

Wzrost

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

aktywności

zawodowej

osób

z niepełnosprawnościami

Ograniczenie

barier

w wejściu

na rynek

pracy

Procent

Zatrudnienie osób

z niepełnosprawnościami

na otwartym rynku

Procent

pracy

Współczynnik

aktywności zawodowej

osób niepełnosprawnych

w wieku produkcyjnym Procent

Wskaźnik zatrudnienia

osób niepełnosprawnych

w wieku produkcyjnym

Wskaźnik

69,0

35

32,5

Wartość

pośrednia

(2025)119)

75,0

45

40

Wartość

docelowa

(2030)

zasadnicze branżowe,

średnie, średnie

branżowe i wyższe”

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

BON

BON,

GUS

BON,

GUS

Źródło/

Gestor

danych

– 314 –

314

67,6

28,3

26,2

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

IV.2

IV.1

Priorytet IV. Praca

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wzrost

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

IV.5

IV.6

Cel

IV.4

Lp.

Procent jednostek

administracji publicznej

zatrudniających co

najmniej 15 osób, które

Procent

stworzą plany

zwiększenia zatrudnienia

osób z niepełnosprawnościami

Udział jednostek

administracji rządowej

zwolnionych z wpłat na

PFRON do liczby

Procent

jednostek administracji

rządowej składających

deklaracje/informacje

miesięczne

Udział jednostek

administracji publicznej

zwolnionych z wpłat na

PFRON do liczby

Procent

jednostek administracji

publicznej składających

deklaracje/informacje

Wskaźnik

Jednostka

miary

-

315

25

30

100

Wartość

pośrednia

(2025)119)

70

80

100

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

BON,

PFRON

BON,

PFRON

BON,

PFRON

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

-

-

Wartość

bazowa

(2018)

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

IV.

IV.9

miesięczne

Zatrudnienie osób

z niepełnosprawnościami

w przedsiębiorstwach

społecznych

Osoby

Wskaźnik

Zwiększenie

aktywności

zawodowej

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie Udział pracodawców

aktywności

zwolnionych z wpłat do

zawodowej

liczby pracodawców

osób

składających

Procent

z niepełnodeklaracje/informacje

sprawnośmiesięczne

ciami

Wzrost

Zatrudnienie osób

zatrudnienia z niepełnosprawnościami

w ramach zatrudnienia Osoby

osób

z niepełnospr wspomaganego

awnościami

Wzrost

Procent uczestników

zatrudnienia warsztatów terapii

Procent

osób

zajęciowej

Cel

2

0

316

46,3

1828

Wartość

bazowa

(2018)

5

7 tys.

46,4

3440

Wartość

pośrednia

(2025)119)

10

10 tys.

47,0

6920

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MRiPS,

PFRON

MRiPS

PFRON

MRiPS,

BON

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

IV.8

IV.7

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

IV.

Wzrost

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

stabilności

zatrudnienia

z niepełnosprawnościami

Wzrost

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

Cel

Osoby

Osoby niepełnosprawne

zarejestrowane

w urzędach pracy jako

Osoby

poszukujący pracy

i niepozostający

w zatrudnieniu

Wsparcie osób

z niepełnosprawnościami Osoby

w utrzymaniu

Ubezpieczenie

emerytalne i rentowe

osób niepełnosprawnych

z tytułu zatrudnienia

podejmujących

zatrudnienie

Wskaźnik

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Źródło/

Gestor

danych

8500

328 000

5000

PFRON

MRPiT

GUS

– 317 –

317

Wartość

docelowa

(2030)

Liczba osób

z niepełnosprawnościami

zgłoszonych do

ubezpieczenia dla

poszczególnych kodów

ZUS

483,4 tys. 469,4 tys. z tytułu ubezpieczenia

(pracownicy, umowa

agencyjna zlecenie lub

umowa o świadczenie

usług, pozarolnicza

działalność)

Wartość

pośrednia

(2025)119)

320 732 324 000

10328

485,8

tys.

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

IV.

12

IV.

11

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

stabilności

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami

Cel

Wykorzystanie

instrumentów

rehabilitacji zawodowej

finansowanych ze

środków PFRON przez

osoby niepełnosprawne

zatrudnienia w postaci

dofinansowania

wynagrodzeń

Wskaźnik

Osoby

V.2

V.1

Poprawa

Relacja wydatków do

sytuacji

przeciętnego

ekonomicznej miesięcznego dochodu

gospodarstw rozporządzalnego

domowych

w gospodarstwach

z osobami

domowych z osobami

niepełnoniepełnosprawnymi

sprawnymi

Poprawa

Relacja przeciętnego

sytuacji

miesięcznego dochodu

Procent

Procent

Wartość

docelowa

(2030)

84,1

60,7

86,5

51,6

256,9 tys. 261 tys.

Wartość

pośrednia

(2025)119)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

GUS,

MRiPS

GUS,

MRiPS

PFRON

Źródło/

Gestor

danych

– 318 –

318

81,7

71,3

254,9

tys.

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

Priorytet V. Warunki życia i ochrona socjalna

IV.

14

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

VI.1

Wskaźnik

ekonomicznej rozporządzalnego

gospodarstw w gospodarstwach

domowych

domowych z osobami

z osobami

niepełnosprawnymi do

niepełnogospodarstw domowych

sprawnymi

bez osób

niepełnosprawnych

Poprawa

Stopa ubóstwa

sytuacji

skrajnego

ekonomicznej w gospodarstwach

gospodarstw domowych z co najmniej

Procent

domowych

jedną osobą

z osobami

niepełnosprawną

niepełnoprawnie

sprawnymi

Cel

Wzmocnienie

profilaktyki

występowania

i pogłębiania

się schorzeń

Programy profilaktyczne

realizowane na poziomie

krajowym finansowane

Szt.

ze środków publicznych

10

6,6

Wartość

pośrednia

(2025)119)

10

5

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MZ

GUS,

MRiPS

Źródło/

Gestor

danych

– 319 –

319

10

7,8

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

Priorytet VI. Zdrowie

V.3

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

VI.4

powodujących trwałe

ograniczenia

organizmu

Zwiększenie

dostępności

służby

zdrowia dla

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

dostępności

służby

zdrowia dla

osób

z niepełnosprawnościami

Zwiększenie

dostępności

służby

Cel

Liczba dostępnych

gabinetów

Szt.

ginekologicznych (w tym

Liczba POZ, w których

zlikwidowano bariery

w zakresie dostępności

(w tym dostępności

Szt.

usług) dla osób

z niepełnosprawnościami

Liczba szpitali, w których

zlikwidowano bariery

w zakresie dostępności

(w tym usług) dla osób

Szt.

z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

-

-

-

320

Wartość

bazowa

(2018)

120

350

70

Wartość

pośrednia

(2025)119)

410

700

140

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MZ

MZ

MZ

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

VI.3

VI.2

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wskaźnik

z zamontowanymi

fotelami z regulacją

wysokości

i podnośników/urządzeń

transportujących) dla

kobiet z niepełnosprawnościami

Zwiększenie Liczba zespołów

ochrony

oferujących wsparcie

zdrowia

środowiskowe w ramach

psychicznego I poziomu

dzieci,

referencyjnego –

sztuk

młodzieży

ośrodek opieki

i osób

psychologicznej

dorosłych

i psychoterapeutycznej

dla dzieci i młodzieży

Poprawa

Procent populacji osób

wsparcia

dorosłych objętych

w zakresie

wsparciem

zdrowia

i skoordynowaną opieką Procent

psychicznego z zakresu zdrowia

osób

psychicznego

dorosłych

zdrowia dla

osób

z niepełnosprawnościami

Cel

-

-

321

Wartość

bazowa

(2018)

25

300

Wartość

pośrednia

(2025)119)

50

400

Wartość

docelowa

(2030)

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MZ

MZ

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

VI.6

VI.5

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Wskaźnik

4700129) 5300130)

Wartość

pośrednia

(2025)119)

476

6500

Wartość

docelowa

(2030)

130)

Jw.

322

Źródło/

Gestor

danych

Liczba psychiatrów,

psychiatrów dzieci

i młodzieży oraz

psychologów klinicznych

dzieci i młodzieży,

MZ

psychoterapeutów dzieci

i młodzieży oraz

terapeutów

środowiskowych dzieci

i młodzieży

Liczba osób z niepełnosprawnościami

z preferencyjnym

dostępem do świadczeń MZ

z zakresu rehabilitacji

(na podstawie ustawy

o świadczeniach opieki

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Dane nie obejmują psychologów klinicznych dzieci i młodzieży, psychoterapeutów dzieci i młodzieży oraz terapeutów

środowiskowych dzieci i młodzieży.

129)

Zwiększenie Dostępność psychiatrów,

ochrony

psychiatrów dzieci

zdrowia

i młodzieży oraz

psychicznego psychologów klinicznych

dzieci,

dzieci i młodzieży,

Osoby

młodzieży

psychoterapeutów dzieci

i osób

i młodzieży oraz

dorosłych

terapeutów

środowiskowych dzieci

i młodzieży

Zwiększenie Osoby

dostępności z niepełnosprawnościami

objęte preferencyjnym

świadczeń

zdrowotnych dostępem do świadczeń Osoby

z zakresu rehabilitacji

Cel

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

VI.8

VI.7

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wskaźnik

Podwyższenie Świadczenie usług

kompetencji ochrony zdrowia przez

pracowników wysoko wykwalifikowaną

ochrony

kadrę służby zdrowia

zdrowia

Szt.

w pracy

z osobami

z niepełnosprawnościami

Cel

50000

Wartość

pośrednia

(2025)119)

55000

Wartość

docelowa

(2030)

zdrowotnej

finansowanych ze

środków publicznych

albo na podstawie

innych programów lub

wyodrębnionych

środków finansowych)

w przeliczeniu na 1 tys.

osób z niepełnosprawnościami w wieku

16 lat i więcej

Liczba personelu

medycznego,

przeszkolonego

w zakresie specyfiki

udzielania świadczeń

osobom z niepełnosprawnościami

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MZ

Źródło/

Gestor

danych

– 323 –

323

45000

Wartość

bazowa

(2018)

Monitor Polski

VI.9

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Cel

Wskaźnik

VII.3

Liczba

przeprowadzonych

badań opinii publicznej

w zakresie postrzegania,

Szt.

stereotypów, uprzedzeń

i postaw odnośnie do

osób z różnymi

niepełnosprawnościami

Liczba projektów

oddziaływających na

świadomość społeczną,

promujących model

niepełnosprawności

Szt.

oparty na prawach

człowieka oraz

uświadamiających

w zakresie równego

traktowania osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

Liczba kampanii

Szt.

świadomości informacyjnych

Badanie

świadomości

społeczeństwa na

temat osób

z niepełnosprawnościami

Wzrost

świadomości

społeczeństwa na

temat osób

z niepełnosprawnościami

-

0

0

324

Wartość

bazowa

(2018)

2

2

6

Wartość

pośrednia

(2025)119)

5

5

12

Wartość

docelowa

(2030)

BON,

PFRON

CBOS,

GUS

Źródło/

Gestor

danych

Wskaźnik o charakterze

MEiN

sumarycznym

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

VII.2

VII.1

Priorytet VII. Budowanie świadomości

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

VII.5

Wskaźnik

i edukacyjnych oraz

działań informacyjnych

poświęconych tematyce

potrzeb i funkcjonowania

osób ze specjalnymi

potrzebami

edukacyjnymi, w tym

z niepełnosprawnością

i promujących ideę

włączenia społecznego

i prawa do edukacji

włączającej

Wzrost

Odwiedziny portalu

świadomości niepełnosprawni.gov.pl

społeczeństwa na

Szt.

temat osób

z niepełnosprawnościami

Wzmocnienie Pracownicy instytucji

kompetencji publicznych, w tym

Osoby

kadr

instytucji kultury,

społeczeństwa na

temat osób

z niepełnosprawnościami

Cel

Wartość

pośrednia

(2025)119)

0

325

8 tys.

48 tys. 62 tys.

Wartość

bazowa

(2018)

13 tys.

82 tys.

Wartość

docelowa

(2030)

Liczba pracowników

instytucji publicznych,

objętych szkoleniami

Liczba odsłon

średnioroczna portalu

niepełnosprawni.gov.pl

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MFiPR

BON

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

VII.4

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Wzmocnienie

kompetencji

kadr

instytucji

publicznych

w zakresie

obsługi osób

z niepełnosprawnościami

instytucji

publicznych

w zakresie

obsługi osób

z niepełnosprawnościami

Cel

Urzędy, które

dostosowały procedury

do potrzeb osób

z niepełnosprawnościami

sprawiedliwości

i bezpieczeństwa

publicznego objęci

szkoleniami z obsługi

osób z niepełnosprawnościami

Wskaźnik

Szt.

0

326

Wartość

bazowa

(2018)

90

Wartość

pośrednia

(2025)119)

110

Wartość

docelowa

(2030)

z obsługi osób

z niepełnosprawnościami,

w tym: kadra instytucji

kultury, policjanci

i pracownicy policji,

strażacy, pracownicy

wymiaru

sprawiedliwości, straż

miejska, służba cywilna,

funkcjonariusze

i pracownicy Straży

Granicznej

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

MFiPR

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

VII.6

Lp.

Jednostka

miary

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Cel

Wskaźnik

VIII.1 Zapewnienie

mechanizmów

wsparcia

zgodnych

z Konwencją

o prawach

osób

niepełnosprawnych

VIII.2 Poprawa

koordynacji

polityki na

rzecz osób

z niepełnosprawnościami

VIII.3 Poprawa

koordynacji

polityki na

rzecz osób

Pracownicy komisji

orzekających

i odwoławczych

z zakresu nowego

Osoby

Szt.

Szt.

0

6

0

327

Wartość

bazowa

(2018)

10 tys.

1

1

Wartość

pośrednia

(2025)119)

10 tys.

1

1

Wartość

docelowa

(2030)

Liczba pracowników

komisji orzekających,

odwoławczych nowego

systemu orzekania

Wskaźnik o charakterze

sumarycznym

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

BON

BON

BON

Źródło/

Gestor

danych

Monitor Polski

Funkcjonujące systemy

orzekania o niepełnosprawności

Przyjęcie ustawy

o wyrównywaniu szans

osób z niepełnosprawnościami

Priorytet VIII. Koordynacja

Lp.

Jednostka

miary

Wskaźniki monitorujące realizację Strategii

Cel

z niepełnosprawnościami

VIII.4 Poprawa

koordynacji

polityki na

rzecz osób

z niepełnosprawnościami

Lp.

Odwołania do organu II

instancji systemu

orzekania

systemu orzekania

Wskaźnik

Procent

Jednostka

miary

10

Wartość

pośrednia

(2025)119)

5

Wartość

docelowa

(2030)

Źródło/

Gestor

danych

Udział odwołań do

organu II instancji

(wojewódzkiego zespołu

do spraw orzekania

o niepełnosprawności)

od decyzji organów

I instancji (powiatowych

i miejskich zespołów do

spraw orzekania

BON

o niepełnosprawności)

w stosunku do orzeczeń

o niepełnosprawności lub

stopniu

niepełnosprawności

wydanych przez

powiatowe zespoły ds.

orzekania o

niepełnosprawności

Uszczegółowienie

wybranych

wskaźników

Monitor Polski

– 328 –

328

10

Wartość

bazowa

(2018)

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

SPIS WYKRESÓW

Wykres 1. Struktura osób niepełnosprawnych w 2018 r. według grup

wieku ............................................................................................ 22

Wykres 2. Liczba beneficjentów dofinansowania likwidacji barier w 2018 r.

według ich typu .............................................................................. 25

Wykres

3.

Udział

taboru

dostosowanego

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami w transporcie publicznym w wybranych latach 34

Wykres 4. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych i sprawnych

w wieku 16 lat i więcej w 2018 r. ...................................................... 40

Wykres 5. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w wieku

produkcyjnym w 2018 r. według miejsca zamieszkania ........................ 41

Wykres 6. Studenci w 2017 r. według posiadania orzeczenia o stopniu

niepełnosprawności ......................................................................... 42

Wykres

7.

Aktywność

zawodowa

osób

niepełnosprawnych

w wieku

produkcyjnym w latach 2008–2018 ................................................... 43

Wykres 8. Aktywność zawodowa osób sprawnych oraz niepełnosprawnych

w wieku produkcyjnym w 2018 r. ..................................................... 44

Wykres

9.

Stopa

bezrobocia

wśród

osób

sprawnych

oraz

niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym w latach 2008–2018 ........... 45

Wykres 10. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w wieku

produkcyjnym w 2018 r. według płci i miejsca zamieszkania ................ 46

Wykres 11. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.

zamieszkałych na wsi według związku z gospodarstwem rolnym ........... 47

Wykres 12. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.

według wieku ................................................................................. 48

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wykres

13.

gospodarstw

Dochód

rozporządzalny

domowych

z osobami

w Polsce

i bez

w 2018

osób

r.

według

z orzeczeniem

o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności .......................... 58

Wykres 14. Zasięg ubóstwa skrajnego w gospodarstwach domowych

z osobami i bez osób z orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu

niepełnosprawności w latach 2017–2018 ........................................... 60

Wykres

15.

Występowanie

długotrwałych

problemów

zdrowotnych

w 2016 r. według grup wieku ........................................................... 62

Wykres 16. Występowanie ograniczeń codziennej aktywności w 2016 r.

według grup wieku .......................................................................... 63

Wykres 17. Postrzeganie dyskryminacji ze względu na wybrane przyczyny

w 2015 r. ....................................................................................... 67

Wykres

18.

Bariery

dostępności

wskazywane

przez

osoby

z niepełnosprawnościami w 2012 r. w wybranych dziedzinach .............. 70

Wykres

19.

Liczba

dzieci

z

orzeczeniem

o

niepełnosprawności

adoptowanych w 2019 r................................................................... 89

SPIS TABEL

Tabela 1. Wykaz stosowanych skrótów .............................................. 16

Tabela 2. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w 2018 r.

według grup wieku (w procentach) .................................................... 41

Tabela 3. Zatrudnienie w zakładach pracy chronionej w grudniu 2018 r.

z podziałem na województwa ........................................................... 50

Tabela 4. Zatrudnienie w zakładach aktywności zawodowej w grudniu

2018 r. z podziałem na województwa ................................................ 53

Tabela 5. Liczba warsztatów terapii zajęciowej oraz ich uczestników

w latach 2016–2018 ........................................................................ 54

Tabela 6. Warsztaty terapii zajęciowej działające w 2018 r. z podziałem na

województwa ................................................................................. 56

Tabela 7. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie I. Niezależne życie ..................................................... 125

Tabela 8. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w ramach priorytetu II. Dostępność ................................................ 166

Tabela 9. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie III. Edukacja ............................................................. 194

Tabela 10. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie IV. Praca .................................................................. 215

Tabela 11. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię,

w priorytecie V. Warunki życia i ochrona socjalna ............................. 223

Tabela 12. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie VI. Zdrowie ............................................................... 241

Tabela 13. Wykaz wskaźników monitorujących realizację Strategii ...... 288

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

SPIS SCHEMATÓW

Schemat 1. Niepełnosprawność biologiczna i prawna ........................... 20

Schemat 2. Instytucje w ramach systemów orzeczniczych w Polsce....... 71

Schemat 3. Cel główny, wskaźnik realizacji ........................................ 94

Schemat 4. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu I. Niezależne Życie. ........ 96

Schemat 5. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu II. Dostępność. ............ 129

Schemat 6. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu III. Edukacja ................ 172

Schemat 7. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu IV. Praca ..................... 199

Schemat 8. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu V. Warunki życia i ochrona

socjalna ....................................................................................... 217

Schemat 9. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VI. Zdrowie .................. 226

Schemat

10.

Wskaźnik

realizacji

dla

Priorytetu

VII.

Budowanie

świadomości................................................................................. 245

Schemat 11. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu VIII. Koordynacja ....... 259

Schemat 12. Źródła finansowania polityki państwa

na rzecz osób

z niepełnosprawnościami ............................................................... 283

Schemat 13. System wdrażania i monitorowania .............................. 285

SPIS MAP

Mapa 1. Liczba zakładów pracy chronionej w 2018 r. ........................... 49

Mapa 2. Liczba zakładów aktywności zawodowej w 2018 r. .................. 52

Mapa 3. Liczba warsztatów terapii zajęciowej w 2018 r. ....................... 55

M.P. 2021 poz. 218 inForce

§ 2. Strategia ustanawia całościowe ramy polityki krajowej na rzecz osób z niepełnosprawnościami.

M.P. 2021 poz. 218 inForce

§ 3. Strategia zawiera kierunki rozwoju polityki społecznej wobec osób z niepełnosprawnościami, a także stanowi element

Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, koordynowanej przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

M.P. 2021 poz. 218 inForce

§ 4. Strategia uwzględnia postanowienia Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku

dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217).

M.P. 2021 poz. 218 inForce

§ 5. Monitorowanie realizacji Strategii powierza się Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.

M.P. 2021 poz. 218 inForce

§ 6. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki

M.P. 2021 poz. 218 inForce

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 25 lutego 2021 r.

Poz. 218

UCHWAŁA NR 27

RADY MINISTRÓW

z dnia 16 lutego 2021 r.

w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021–2030

Rada Ministrów uchwala, co następuje

M.P. 2021 poz. 218 inForce

Załącznik do uchwały nr 27 Rady Ministrów

z dnia 16 lutego 2021 r. (poz. 218)

Załącznik

do uchwały nr 27

Rady Ministrów

z dnia 16 lutego 2021 r.

(poz. …)

STRATEGIA

NA RZECZ

OSÓB

z

NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

2021–2030

Spis treści

WPROWADZENIE................................................................................... 7

WYKAZ SKRÓTÓW ............................................................................... 16

DIAGNOZA SYTUACJI OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI .................................. 20

NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ W POLSCE – SKALA ZJAWISKA ................................... 20

NIEZALEŻNE ŻYCIE............................................................................ 24

DOSTĘPNOŚĆ .................................................................................. 30

EDUKACJA ..................................................................................... 38

PRACA .......................................................................................... 43

WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA .................................................... 57

ZDROWIE ...................................................................................... 62

BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI ................................................................. 66

KOORDYNACJA ................................................................................ 70

SYTUACJA KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI .......................................... 73

SYTUACJA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI ........................................... 80

WNIOSKI....................................................................................... 90

WIZJA, CEL I OBSZARY WSPARCIA ............................................................ 93

PRIORYTET I. NIEZALEŻNE ŻYCIE ......................................................... 95

I. 1.

Zapewnienie możliwości samostanowienia i wypowiadania się

we własnym imieniu ................................................................... 97

I. 2.

Zapewnienie

osobom

z niepełnosprawnościami

możliwości

pełnego udziału w życiu społecznym, publicznym i politycznym ..... 100

I. 3.

Przeprowadzenie

procesu

deinstytucjonalizacji

oraz

wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie usług społecznych

wspierających niezależne życie .................................................. 105

I. 4.

Mechanizmy monitorowania zapewniania możliwości realizacji

praw osób z niepełnosprawnościami ........................................... 121

PRIORYTET II. DOSTĘPNOŚĆ ............................................................ 128

II. 1.

Dostępna przestrzeń publiczna ..................................... 130

II. 2.

Mobilność ................................................................... 141

II. 3.

Dostęp do usług, informacji oraz wiedzy i komunikacji ..... 147

II. 4.

Uczestnictwo w życiu kulturalnym oraz aktywność sportowa . 161

PRIORYTET III. EDUKACJA ............................................................... 170

III. 1.

Wczesna pomoc .......................................................... 173

III. 2.

Edukacja włączająca .................................................... 175

III. 3.

Przygotowanie do wejścia na rynek pracy....................... 187

III. 4.

Rozwój oraz zapewnienie uczniom i studentom z niepełno-

sprawnościami form komunikacji zgodnych z ich potrzebami ......... 191

PRIORYTET IV. PRACA .................................................................... 197

IV. 1.

Modyfikacja i uzupełnienie systemu wsparcia zatrudnienia

oraz aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami ........... 200

IV. 2.

Aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnościami ..... 204

IV. 3.

Środowisko

pracy

przyjazne

pracownikom

z

niepełno-

sprawnościami......................................................................... 209

IV. 4.

Tworzenie otoczenia sprzyjającego skutecznej aktywizacji

zawodowej .............................................................................. 212

PRIORYTET V. WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA ............................... 217

V. 1.

System wsparcia finansowego osób z niepełnosprawnościami .

................................................................................ 218

V. 2.

Mieszkalnictwo............................................................ 221

PRIORYTET VI. ZDROWIE ................................................................ 225

VI. 1.

Zapobieganie

powstawaniu

i

pogłębianiu

się

niepełno-

sprawności .............................................................................. 227

VI. 2.

Dostęp do usług zdrowotnych oraz zwiększenie efektywności

procesu leczenia ...................................................................... 231

VI. 3.

Poz. 218

Profilaktyka i leczenie w obszarze zdrowia psychicznego oraz

środowiskowy

system

wsparcia

osób

z problemami

zdrowia

psychicznego........................................................................... 237

PRIORYTET VII. BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI .......................................... 244

VII. 1.

Zwiększanie

jakości

informacji

o

niepełnosprawności

w dyskursie publicznym ............................................................ 246

VII. 2.

Edukacja pracowników instytucji publicznych .................. 251

VII. 3.

Wdrożenie zmian prawnych na rzecz budowania świadomości .

................................................................................ 257

PRIORYTET VIII. KOORDYNACJA ........................................................ 259

VIII. 1. Spójny

z Konwencją

o prawach

osób

niepełnosprawnych

system koordynacji realizacji praw osób z niepełnosprawnościami ... 260

VIII. 2. Powiązanie działań w obszarze niepełnosprawności z innymi

działaniami polityki społecznej ................................................... 273

VIII. 3. System zbierania danych i współpraca międzynarodowa .. 277

ŹRÓDŁA FINANSOWANIA ................................................................... 282

SYSTEM WDRAŻANIA I MONITOROWANIA................................................. 285

WSKAŹNIKI MONITORUJĄCE REALIZACJĘ STRATEGII.................................... 288

Priorytet I. Niezależne życie ...................................................... 288

Priorytet II. Dostępność ............................................................ 296

Priorytet III. Edukacja .............................................................. 310

Priorytet IV. Praca ................................................................... 314

Priorytet V. Warunki życia i ochrona socjalna .............................. 318

Priorytet VI. Zdrowie ................................................................ 319

Priorytet VII. Budowanie świadomości ........................................ 324

Priorytet VIII. Koordynacja ....................................................... 327

SPIS WYKRESÓW .............................................................................. 329

SPIS TABEL ..................................................................................... 331

SPIS SCHEMATÓW ............................................................................. 332

SPIS MAP ....................................................................................... 333

Wprowadzenie

WPROWADZENIE

Od lat 90. ubiegłego stulecia zostało podjętych w naszym kraju wiele

działań legislacyjnych i pozalegislacyjnych służących poprawie sytuacji

osób z niepełnosprawnościami oraz stworzeniu spójnego systemu ich

wsparcia,

który

zapewniłby

im

możliwość

pełnego

udziału

w życiu

społecznym. Jednak działania prowadzone w tym zakresie dotknięte

zostały również jedną z pułapek rozwojowych polegających na niskiej

efektywności instytucji państwa i braku skutecznej koordynacji polityk

publicznych.

Obecny rząd, dla którego wsparcie osób z niepełnosprawnościami oraz

osób udzielających im bezpośredniego wsparcia to jeden z priorytetów,

podjął intensywne działania na rzecz zmiany dotychczasowej polityki

w tym zakresie. Wychodząc naprzeciw postulatom środowiska osób

z niepełnosprawnościami, wdrożono szereg rozwiązań mających na celu

poprawę warunków ich życia oraz uczestnictwa w życiu społecznym.

Choć wprowadzane zmiany wpływają pozytywnie na jakość życia osób

z niepełnosprawnościami, istnieje potrzeba ustanowienia całościowych ram

polityki krajowej na rzecz tej grupy. Polityka państwa na rzecz osób

z niepełnosprawnościami

wymaga

kompleksowego,

ponadsektorowego

podejścia, przełamującego dotychczasowe schematy. Taką właśnie rolę

ma

pełnić

pierwsza

z Niepełnosprawnościami,

polska

Strategia

przewidziana

na

rzecz

Osób

na

rzecz

w Strategii

Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR) do roku 2021 (z perspektywą do

2030 r.), przyjętej uchwałą nr 8 Rady Ministrów 14 lutego 2017 r.,

w której

zaprezentowany

został

model

zrównoważonego

społecznie

rozwoju, uwzględniający potencjał wszystkich grup społecznych oraz

dostępność

w znaczeniu

horyzontalnym.

Dostępność

i mobilność

są

podstawą funkcjonowania osób z niepełnosprawnościami. Ustawa z dnia

19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi

potrzebami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1062), jak również ustawa z dnia 4

kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

mobilnych podmiotów publicznych (Dz. U. poz. 848, z późn. zm.), razem

z programem rządowym Dostępność Plus, wytyczają drogę do poprawy

funkcjonowania

społecznego

osób

z różnymi

rodzajami

niepełnosprawności.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami jest strategią rozwoju

w rozumieniu art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach

prowadzenia polityki rozwoju i spełnia wymogi określone w tym zakresie.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami stanowi wypełnienie

wymogów

tzw.

warunkowości

podstawowej.

Szczegółowy

zakres

wypełniania wymogu związanego z krajowymi ramami zapewniającymi

wdrażanie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych został zawarty

w dalszych częściach Strategii.

Implementacja i monitoring Strategii będą realizowane z umożliwieniem

aktywnego i pełnego zaangażowania i konsultacji z różnymi organizacjami

osób

z

niepełnosprawnościami,

w tym

reprezentujących

kobiety

z niepełnosprawnościami.

Należy podkreślić, że Strategia przewiduje działania, które spowodują

wzmocnienie koordynacji polityki państwa w obszarze niepełnosprawności.

Ze względu na kompleksowy charakter Strategia zawiera kierunki rozwoju

polityki

społecznej

wobec

osób

z niepełnosprawnościami.

Strategia

stanowi również jedno z narzędzi realizacji celu szczegółowego SOR pt.

„Rozwój

społecznie

wrażliwy

i terytorialnie

zrównoważony”,

przede

wszystkim celów i działań zawartych w obszarze „Spójność społeczna”.

Działania przewidziane w Strategii, w tym w priorytecie Koordynacja,

stanowią zaś odpowiedź

na wyzwanie

ustanowione

w ramach celu

szczegółowego SOR: „Skuteczne państwo i instytucje służące wzrostowi

oraz włączeniu społecznemu i gospodarczemu” i m.in. obszarów „Prawo

w służbie

obywatelom

i gospodarce”,

„Instytucje

prorozwojowe

i strategiczne zarządzanie rozwojem” oraz „Efektywność wykorzystania

środków UE”.

Wprowadzenie

Poprawa dostępności oraz działania przewidziane w obszarze edukacji

i pracy pozwolą na uzyskanie lepszego poziomu wykształcenia oraz

umiejętności

potrzebnych

z niepełnosprawnościami

do

znalezienia

zatrudnienia.

przez

Wykorzystanie

osoby

potencjału

i zdolności drzemiących w tej grupie społecznej przyczyni się do trwałego

wzrostu gospodarczego, wskazanego w pierwszym celu szczegółowym

Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Zwiększenie zatrudnienia

wraz

z działaniami

w kierunku

takiego

konstruowania

mechanizmów

zabezpieczenia społecznego, by oba te systemy elastycznie tworzyły

warunki

dla

osiągnięcia

głównego

celu

Strategii

na

rzecz

Odpowiedzialnego Rozwoju, jakim jest „tworzenie warunków dla wzrostu

dochodów mieszkańców Polski przy jednoczesnym wzroście spójności

w wymiarze społecznym, ekonomicznym, środowiskowym i terytorialnym”.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami obejmuje obszary

państwa istotne dla prowadzenia polityki na rzecz tej grupy społecznej

w sposób horyzontalny. Ze względu na swój międzysektorowy charakter

jest komplementarna wobec zintegrowanych strategii rozwoju, w tym

Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego 20301), z którą pozostaje spójna

i jest jednym ze strategicznych projektów.

Strategia

odpowiada

również

na

wyzwania,

które

zostały

opisane

w Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego 20302) m.in. w zakresie

zapewniania

dostępności

oraz

zwiększania

zatrudnienia

osób

z niepełnosprawnościami.

Prace nad Strategią na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami zostały

zapoczątkowane pod koniec 2016 r. Zobrazowały one skalę problemów,

z którymi należało się zmierzyć przy tworzeniu całościowych ram polityki.

Rozproszenie kompetencyjne organów odpowiedzialnych za sprawy osób

1)

Strategia Rozwoju Kapitału Ludzkiego 2030, Warszawa 2020.

2)

Krajowa Strategia Rozwoju Regionalnego 2030, Warszawa 2019.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnościami

we

wszystkich

obszarach

ich

życia,

zdiagnozowanie najistotniejszych problemów tych osób czy w końcu

ustalanie

odpowiednich

rekomendacji

i rozwiązań

wymagało

zaangażowania czasu oraz pracy wielu przedstawicieli różnych instytucji.

Jednocześnie okazało się szansą na zbudowanie systemu współpracy i pola

do współdziałania różnych środowisk na rzecz poprawy sytuacji osób

z niepełnosprawnościami w Polsce.

Przy tworzeniu Strategii wzięto pod uwagę wyniki szeregu raportów

i badań, które były podstawą dokonania uprzedniej ewaluacji Strategii,

pozwalającej

na

weryfikację,

na

ile

uzasadnione

jest

podjęcie

planowanych interwencji oraz czy zakładane rezultaty mają szansę zostać

osiągnięte. Są to m.in. „Ubóstwo i wykluczenie społeczne w Polsce i innych

krajach Unii Europejskiej w latach 2008–2016” (Ministerstwo Rodziny,

Pracy i Polityki Społecznej, 2016), „Jakość życia i kapitał społeczny

w Polsce. Wyniki badania spójności społecznej w Polsce” (Główny Urząd

Statystyczny,

2018),

„Badanie

potrzeb

(Państwowy

Fundusz

Rehabilitacji

Osób

„Instytucjonalne,

zdrowotne

osób

niepełnosprawnych”

Niepełnosprawnych,

i społeczne

2017),

determinanty

niepełnosprawności” pod red. S. Golinowskiej (Instytut Pracy i Spraw

Socjalnych, 2012), „Aktywność ekonomiczna ludności Polski” – dane

Głównego Urzędu Statystycznego, Raporty Rzecznika Praw Obywatelskich

w cyklu

„Zasada

równego

traktowania

–

prawo

i praktyka”

m.in.

„Gwarancje korzystania z czynnego prawa wyborczego przez osoby

starsze i osoby z niepełnosprawnościami. Analiza i zalecenia” (2012),

„Obsługa osób głuchych i głuchoniewidomych w urzędach administracji

publicznej. Analiza i zalecenia” (2014), „Wsparcie osób chorujących

psychicznie na rynku pracy. Analiza i zalecenia” (2014), „Dostęp osób

z niepełnosprawnościami do wymiaru sprawiedliwości. Analiza i zalecenia”

(2016),

„Asystent

zapotrzebowanie

osobisty

na

osoby

miarę

z niepełnosprawnością

Konwencji

z niepełnosprawnościami. Analiza i zalecenia” (2017).

10

o prawach

–

osób

Wprowadzenie

Analizie

poddano

również

Sprawozdanie

Rzeczypospolitej

Polskiej

z wykonywania Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych (2014),

Realizacja przez Polskę zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach

osób niepełnosprawnych – sprawozdanie Rzecznika Praw Obywatelskich

(2015) oraz

Społeczny Raport Alternatywny

z wdrażania Konwencji

o prawach osób niepełnosprawnych (2015).

Istotne znaczenie w pracach nad Strategią miały również komentarze

generalne

do

poszczególnych

artykułów

Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych sporządzone przez Komitet ONZ ds. Praw Osób

Niepełnosprawnych oraz rekomendacje Komitetu dla Polski z 2018 r.

W toku tworzenia Strategii analizie w zakresie możliwości implementacji

przez

Strategię

Europejskiej,

poddano

również

w szczególności

akty

prawne

Europejską

i dokumenty

Strategię

Unii

w sprawie

niepełnosprawności na lata 2010–2020, dyrektywę 2016/2102 z dnia 26

października

2016

r.

w sprawie

dostępności

stron

internetowych

i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego3), dyrektywę 2019/882

z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie wymogów dostępności produktów

i usług4), dyrektywę o audiowizualnych usługach medialnych5), dyrektywę

w sprawie interoperacyjności systemu kolei w Unii Europejskiej6) oraz

Traktat z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów

3)

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016L2102&from=PL

4)

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32019L0882&from=PL

5)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r.

w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych

i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych

usług medialnych; https://eur-lex.europa.eu/legalcontent/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32010L0013&from=pl

6)

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016L0797&from=PL

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

osobom niewidomym, słabowidzącym i osobom z niepełnosprawnościami

uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem7).

Strategię poddano bardzo szerokim konsultacjom społecznym. W ich

trakcie

zgłoszono

ponad

1500

uwag.

Pochodziły

one

zarówno

od

organizacji osób z niepełnosprawnościami, jak i działających na ich rzecz,

o charakterze ogólnopolskim, regionalnym, jak i lokalnym, jak również od

ruchów nieformalnych, związków zawodowych, organizacji pracodawców

i osób fizycznych. Wywarły one bardzo istotny wpływ na ostateczny kształt

Strategii.

Dynamiczny rozwój gospodarczy Polski (w szczególności rozwój nowych

technologii, informatyzacji, inwestycji i innowacji w sektorze produkcji

i usług) połączony z inwestowaniem w kapitał ludzki stwarza warunki do

skutecznego włączenia osób z niepełnosprawnościami w życie społeczne

i zawodowe na niespotykaną dotąd skalę. Stanowi to główny cel niniejszej

Strategii.

Celem Strategii jest również wdrażanie w Polsce postanowień Konwencji

o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13

grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169, z późn. zm.). Konwencja

weszła do

polskiego

porządku prawnego

Ratyfikując

Konwencję,

Polska

25

zobowiązała

października 2012 r.

się

do

wdrażania

jej

postanowień. W Konwencji przewidziano bardzo istotną zmianę podejścia

do niepełnosprawności polegającą na przejściu z medycznego modelu

niepełnosprawności na model oparty na prawach człowieka. Medyczny

model niepełnosprawności zakłada, że niepełnosprawność jest wynikiem

fizycznego czy psychicznego ograniczenia, natomiast model oparty na

prawach

człowieka

zakłada

zapewnienie

pełni

praw

dla

osób

z niepełnosprawnościami, na równi z innymi. Takie przejście wymaga

7)

https://eur-lex.europa.eu/legalcontent/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:22018A0221(01)&from=FR

Wprowadzenie

głębokich zmian zarówno prawnych, jak i pozaprawnych, które zostały

przewidziane

w Strategii.

Konwencja

przewiduje

mechanizmy

zapewniające osobom z niepełnosprawnościami możliwość korzystania ze

wszystkich powszechnie uznanych wolności i praw człowieka. W Strategii

przewidziano

wprowadzenie

i uszczegółowienie

takich

mechanizmów

w prawie polskim. Należy też zaznaczyć, że Konwencja wymaga przyjęcia

ze strony państwa zintegrowanego podejścia do niepełnosprawności oraz

włączania

problematyki

niepełnosprawności

w główny

nurt

polityki

realizowanej w różnych obszarach i na różnych szczeblach zarządzania

państwem.

Wdrażaniu Konwencji służyć ma przyjęcie ustawy o wyrównywaniu szans

osób z niepełnosprawnościami, która będzie zawierała regulacje związane

z niepełnosprawnością, nieznajdujące się w innych aktach prawnych.

Celem

nowej

ustawy

zgodnych

z Konwencją

podjęte

działania

będzie

zapewnienie

o prawach

legislacyjne

mechanizmów

wsparcia

niepełnosprawnych.

Zostaną

przyjęcia

ustawy

osób

w celu

odrębnej

regulującej orzecznictwo o niepełnosprawności. Równocześnie zostanie

podjęta

analiza

i podjęte

zostaną

przeniesienia

regulacji

aktualnie

zawodowej

i społecznej

oraz

działania

zawartych

zatrudnianiu

legislacyjne

w ustawie

osób

w zakresie

o rehabilitacji

niepełnosprawnych

dotyczących kwestii zatrudnienia do ustaw regulujących prawo pracy.

Istotą

zaproponowanych

z niepełnosprawnościami

zmian

na

rynku

jest

pracy

traktowanie

na

równi

osób

z osobami

bez

niepełnosprawności.

Ważnym elementem Strategii są działania mające na celu zapewnienie

możliwości

otrzymania

adekwatnego

wsparcia

przez

osoby

z niepełnosprawnościami żyjące w różnych częściach Polski, zarówno

w dużych

aglomeracjach,

jak

i mniejszych

miastach

oraz

na

wsi.

W szczególności ważne jest zapewnienie stosownego wsparcia osobom

mieszkających na obszarach wiejskich.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Należy też zauważyć, że zobowiązanie do podejmowania działań na rzecz

wyrównywania szans i włączenia osób z niepełnosprawnościami w życie

społeczne

i zawodowe,

realizowane

przez

Polskę,

zostało

zawarte

w szeregu dokumentów o charakterze międzynarodowym. Jednym z nich

jest Europejska Karta Społeczna Rady Europy, ratyfikowana w 1997 r.

W ramach art. 15 tej Karty Rady Europy zostało uznane prawo do

szkolenia zawodowego oraz readaptacji zawodowej i społecznej osób

z niepełnosprawnościami. Deklaracje w tym zakresie znajdują również

odzwierciedlenie w Konwencji nr 159 Międzynarodowej Organizacji Pracy

dotyczącej

rehabilitacji

zawodowej

i zatrudniania

osób

z niepełnosprawnościami, ratyfikowanej przez Polskę 25 października

2012 r. Zatrudnienie jest także jednym z obszarów działań przewidzianych

w Europejskiej

Strategii

w sprawie

niepełnosprawności

2010–2020.

Pozostałe obszary to: równość, uczestnictwo, dostępność, kształcenie

i szkolenie, ochrona socjalna, zdrowie i działania zewnętrzne, w tym

budowanie świadomości otoczenia osób z niepełnosprawnościami.

Strategia

na

rzecz

Osób

z Niepełnosprawnościami,

podobnie

jak

Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych, dotyczy wielu obszarów

tematycznych, dlatego do jej skutecznej realizacji konieczne jest aktywne

zaangażowanie nie tylko administracji na poziomie centralnym, ale także

samorządu

terytorialnego

oraz

organizacji

pozarządowych8).

W szczególności chodzi tu o organizacje osób z niepełnosprawnościami

(zarządzane

8)

w większości

przez

osoby

z niepełnosprawnościami

lub

Ilekroć w Strategii wskazywane są organizacje pozarządowe jako podmioty

współpracujące lub odbiorcy działań, w pierwszej kolejności, zgodnie z Komentarzem

generalnym nr 7 Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych, powinno to dotyczyć

w pierwszej kolejności organizacji osób z niepełnosprawnościami, kolejno organizacji

działających na rzecz osób z niepełnosprawnościami, a następnie innych organizacji

pozarządowych.

Wprowadzenie

rodziców

lub

osoby

wspierające9)

osoby

niemogące samodzielnie się reprezentować)

z niepełnosprawnościami

10)

. Planowana zmiana nie

może się dokonać także bez udziału podmiotów prywatnych, w tym

przedsiębiorców i organizacji gospodarczych. Niniejsza Strategia stanowi

zatem także wezwanie do wspólnych działań na rzecz realizacji wizji

równych szans i praw dla osób z niepełnosprawnościami na równi z innymi

osobami.

9)

Osoby, które albo mając obowiązek ustawowy (np. opiekun prawny) w sposób stały

wspierają daną osobę z niepełnosprawnością, albo wspierają daną osobę w sposób stały

i nieodpłatny, nie mając obowiązku ustawowego. Wsparcie to powinno być realizowane na

zasadach podobnych do tych funkcjonujących w rodzinie.

10)

Zgodnie z Komentarzem generalnym nr 7 Komitetu ONZ ds. Praw Osób

Niepełnosprawnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

WYKAZ SKRÓTÓW

Tabela 1. Wykaz stosowanych skrótów

Skrót

Rozwinięcie

AAC

Wspomagająca

i Alternatywna

Komunikacja

(Augmentative and Alternative Communication)

AOON

Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością

AOS

Ambulatoryjna Opieka Specjalistyczna

BAEL

Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności

BGK

Bank Gospodarstwa Krajowego

BON

Biuro

Pełnomocnika

Rządu

do

Spraw

Osób

Niepełnosprawnych

CIE

Centrum Informatyczne Edukacji

CIOP

Centralny Instytut Ochrony Pracy

DPS

Dom pomocy społecznej

EAA

Europejski Akt o Dostępności

EFS

Europejski Fundusz Społeczny

EFRR

Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

EKSMOoN

Elektroniczny Krajowy System Monitoringu Orzekania

o Niepełnosprawności

EHIS

Europejskie

Ankietowe

Badanie

Zdrowia

(European

Health Interview Survey)

FD

Fundusz Dostępności

FP

Fundusz Pracy

FS

Fundusz Solidarnościowy

GUS

Główny Urząd Statystyczny

IBE

Instytut Badań Edukacyjnych

ICD-10

International Statistical Classification of Diseases and

Related Health Problems / Międzynarodowa Statystyczna

Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych

ICF

International Classification of Functioning, Disability and

Wykaz stosowanych skrótów

Skrót

Rozwinięcie

Health / Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania,

Niepełnosprawności i Zdrowia

JST

Jednostki Samorządu Terytorialnego

KCK

Krajowe Centrum Koordynujące (w Ośrodku Rozwoju

Edukacji)

KE

Komisja Europejska

Konwencja

Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych

KPRES

Krajowy Program Rozwoju Ekonomii Społecznej na lata

2014–2023. Ekonomia Solidarności Społecznej

KPRM

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

KRRiT

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji

KRUS

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

MEiN

Ministerstwo Edukacji i Nauki

MI

Ministerstwo Infrastruktury

MFiPR

Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej

MKDNiS

Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu

MON

Ministerstwo Obrony Narodowej

MOS

Młodzieżowe Ośrodki Socjoterapii

MOW

Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze

MRPiT

Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii

MRiRW

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

MRiPS

Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej

MSPR

Ministerstwo Sprawiedliwości

MSWiA

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

MKiŚ

Ministerstwo Klimatu i Środowiska

MZ

Ministerstwo Zdrowia

NFZ

Narodowy Fundusz Zdrowia

NPZ ON

Narodowy

Program

Zatrudnienia

Niepełnosprawnych

NSP

Narodowy Spis Powszechny Ludności

Osób

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Skrót

Rozwinięcie

OHP

Ochotnicze Hufce Pracy

ORE

Ośrodek Rozwoju Edukacji

ORW

Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy

PES

Podmioty ekonomii społecznej i solidarnej

PFRON

Państwowy

Fundusz

Rehabilitacji

Osób

Niepełnosprawnych

PGL LP

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

PON

Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych

PRT

Pełnomocnik Rządu do Spraw Równego Traktowania

PJM

Polski język migowy

PKB

Produkt Krajowy Brutto

PO WER

Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój

POT

Polska Organizacja Turystyczna

POZ

Podstawowa Opieka Zdrowotna

PSP

Państwowa Straż Pożarna

PUP

Powiatowe Urzędy Pracy

RCB

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa

RM

Rada Ministrów

RMN

Rada Mediów Narodowych

RPO

Rzecznik Praw Obywatelskich

RPP

Rzecznik Praw Pacjenta

SCWEW

Specjalistyczne Centrum Wspierania Edukacji Włączającej

SKOGN

Sposoby Komunikacji Osób Głuchoniewidomych

SODiR

System Obsługi Dofinansowań i Refundacji PFRON

SON

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

SOR

Strategia na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju

SOSW

Specjalne Ośrodki Szkolno-Wychowawcze

ŚDS

Środowiskowy Dom Samopomocy

TSI PRM

Techniczne Specyfikacje Interoperacyjności odnoszące

się

do

dostępności

18

systemu

kolei

UE

dla

osób

Wykaz stosowanych skrótów

Skrót

Rozwinięcie

z niepełnosprawnościami

i osób

o ograniczonej

możliwości poruszania się

UE

Unia Europejska

WCAG

Web Content Accessibility Guidelines

WTZ

Warsztat terapii zajęciowej

WWRD

Wczesne Wspomaganie Rozwoju Dziecka

ZAZ

Zakład aktywności zawodowej

ZOL

Zakład opiekuńczo-leczniczy

ZOSP RP

Związek Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej

Polskiej

ZPCh

Zakład pracy chronionej

ZPO

Zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy

ZUS

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

DIAGNOZA SYTUACJI OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ W POLSCE – SKALA ZJAWISKA

Ostatnie pełne dane dotyczące zjawiska niepełnosprawności w Polsce

pochodzą z Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2011.

W ramach spisu zbiorowość osób z niepełnosprawnościami podzielono na

dwie podstawowe grupy, do których zaliczono

osoby,

które

posiadały

aktualne

orzeczenie

wydane

przez

uprawniony organ – niepełnosprawni prawnie,

osoby nieposiadające orzeczenia o niepełnosprawności (do 16.

roku życia) lub o stopniu niepełnosprawności, które miały, bądź

odczuwały całkowicie lub poważnie ograniczoną zdolność do

wykonywania podstawowych czynności życiowych stosownych dla

danego wieku – niepełnosprawni biologicznie.

Scharakteryzowaną powyżej klasyfikację przedstawia schemat 1.

Schemat 1. Niepełnosprawność biologiczna i prawna

Niepełnosprawność

Niepełnosprawność

prawna

biologiczna

Źródło: opracowanie BON na podstawie Narodowego Spisu Powszechnego 2011.

Według wyników spisu liczba osób z niepełnosprawnościami ogółem

wynosiła na koniec marca 2011 r. niemal 4,7 mln (dokładnie 4 697,0

tys.). Tym samym liczba osób z niepełnosprawnościami w Polsce stanowiła

12,2% ludności kraju wobec 14,3% w 2002 r. (blisko 5,5 mln osób

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnościami w 2002 r.)11). Udział mężczyzn wśród osób

z niepełnosprawnościami wynosił 46,1% wobec 53,9% dla kobiet.

Innego

rodzaju

statystyk

dostarczają

wyniki

kwartalnego

reprezentacyjnego Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL) 12)

realizowanego w ramach działalności Głównego Urzędu Statystycznego.

Dane te wskazują, że populacja osób niepełnosprawnych prawnie13)

w wieku 16 lat i więcej w Polsce w 2018 r.14) liczyła 3 040 tys., co

stanowiło 10,0% ogółu populacji osób w tym wieku objętej zakresem

BAEL15). Mężczyźni stanowili 50,4% populacji osób z potwierdzoną prawnie

niepełnosprawnością (1 532 tys. osób), a kobiety 49,6% (1 508 tys.

osób). 62,3% osób niepełnosprawnych (1 894 tys.) mieszkało w miastach,

a 37,7%

(1 146

niepełnosprawnych

11)

tys.)

na

prawnie

obszarach

w wieku

wiejskich.

Liczba

osób

produkcyjnym

według

tzw.

Dane z Narodowego Spisu Powszechnego w 2002 i 2011 były zbierane różnymi

metodami. W 2002 r. informacje o osobach z niepełnosprawnościami były zbierane

w badaniu pełnym (obejmującym cały kraj) jako pytania obowiązkowe. Natomiast

w 2011 r. – informacje o osobach z niepełnosprawnościami zbierane były w badaniu

reprezentacyjnym na próbie losowej ok. 20% uogólnianej do poziomu kraju, a ich

pozyskiwanie odbywało się na zasadzie dobrowolności.

W związku z tym, w 2011 r. zostało odnotowanych 1 mln 314 tys. odmów odpowiedzi na

wszystkie pytania związane z niepełnosprawnością. Można zatem przypuszczać, że wśród

tych osób były również osoby z niepełnosprawnościami.

12)

Analizując dane BAEL, należy mieć na uwadze jego reprezentacyjny charakter i

wynikające z tego faktu obciążenie danych błędem losowym próby oraz to, że

informacje pochodzą od gospodarstw domowych.

13)

Do zbiorowości osób niepełnosprawnych prawnie zaliczono osoby, które ukończyły 16. rok

życia i stosownie do postanowień ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 426, z późn. zm.) posiadają orzeczenie o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie

równoważne.

14)

Ilekroć w Strategii podawane są dane z BAEL, są to dane średnioroczne.

15)

Zgodnie z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności Polski,

przeprowadzanego kwartalnie przez Główny Urząd Statystyczny, poza zakresem badania

pozostają osoby bezdomne oraz przebywające poza gospodarstwem domowym, tj. za

granicą lub w gospodarstwach zbiorowego zakwaterowania w Polsce, 12 miesięcy lub

więcej.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

ekonomicznych grup wieku (18–59 dla kobiet i 18–64 dla mężczyzn)

wynosiła 1 625 tys., co stanowiło 7,6%16) ludności Polski w tej grupie.

Największą

grupę

wśród

osób

z prawnie

potwierdzoną

niepełnosprawnością stanowiły osoby w wieku

65 lat i więcej – 1 190 tys.,

55–64 lata – 921 tys.,

45–54 lat – 382 tys.,

35–44 lat – 263 tys.

Najmniej liczne w tej zbiorowości były najmłodsze grupy wiekowe

16–24 lata – 93 tys.,

25–34 lat – 191 tys.

Analizując

populację

osób

niepełnosprawnych

pod

względem

zróżnicowania wieku, warto również zaznaczyć, że osoby w wieku 55 lat

i więcej stanowiły aż 69,4% ogółu osób niepełnosprawnych (2 111 tys.

osób), zaś osoby w wieku od 16 do 54 lat stanowiły 30,6% ogółu osób

niepełnosprawnych (929 tys. osób).

Wykres 1. Struktura osób niepełnosprawnych w 2018 r. według grup

wieku

3% 6,3% 8,7%

16-24

12,6%

25-34

30,3%

35-44

39,1%

45-54

55-64

65 i więcej

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

16)

Według danych za 2019 rok populacja osób z niepełnosprawnością prawną w wieku 16 lat

i więcej w Polsce w 2019 r. liczyła 3 038 tys.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Wśród osób niepełnosprawnych prawnie w wieku 16 lat i więcej można

było wyróżnić osoby posiadające orzeczenie o

znacznym stopniu niepełnosprawności – 26,7% (813 tys. osób),

umiarkowanym stopniu niepełnosprawności – 47,8% (1 451 tys.

osób),

lekkim stopniu niepełnosprawności – 25,5% (776 tys. osób).

Liczba osób niepełnosprawnych prawnie w wieku produkcyjnym według

tzw. ekonomicznych grup wieku na koniec 2018 r. wynosiła 1 625 tys.

Uwzględniając orzeczony stopień niepełnosprawności, struktura osób

z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym wynosiła

24,1%

(394

tys.

osób)

ze

znacznym

stopniem

osób)

z umiarkowanym

stopniem

niepełnosprawności,

48,9%

(794

tys.

niepełnosprawności,

27,0% (438 tys. osób) z lekkim stopniem niepełnosprawności.

Danych dotyczących liczby orzeczeń o niepełnosprawności (dot. osób

poniżej 16. r.ż.) oraz stopniu niepełnosprawności (od 16. r.ż.) wydanych

przez powiatowe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności dostarcza

nam EKSMOoN – Elektroniczny Krajowy System Monitoringu Orzekania

o Niepełnosprawności. Zgodnie z tymi danymi na koniec IV kw. 2019 r.

orzeczenie o niepełnosprawności (do 16. r.ż.) posiadało 298 065 osób,

natomiast w kolejnych kwartałach liczba się zmienia – na koniec I kw.

2020 r. wynosi 296 576, a na koniec II kw. 2020 r. – 291 676 osób17).

17)

http://niepelnosprawni.gov.pl/p,164,orzekanie-o-niepelnosprawnosci-i-stopniuniepelnosprawnosci-statystyki

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

NIEZALEŻNE ŻYCIE

Określone

w ustawie

o rehabilitacji

zawodowej

zatrudnianiu

osób

niepełnosprawnych

i społecznej

instrumenty

oraz

rehabilitacji

społecznej mają zapewnić osobom z niepełnosprawnościami aktywne

i pełne

uczestnictwo

w życiu

społecznym.

Rehabilitacja

społeczna

realizowana jest przede wszystkim przez

wyrabianie zaradności osobistej i pobudzanie aktywności społecznej

osoby z niepełnosprawnością;

wyrabianie

umiejętności

samodzielnego

wypełniania

ról

społecznych;

likwidację

barier,

w szczególności

architektonicznych,

urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu

się i dostępie do informacji;

kształtowanie

w społeczeństwie

właściwych

postaw

i zachowań

sprzyjających integracji z osobami z niepełnosprawnościami.

Niestety,

mimo

podejmowanych

ww.

działań,

niepełnosprawność

w dalszym ciągu jest czynnikiem wpływającym na osłabienie relacji

społecznych, a więc izolację osób z niepełnosprawnościami.

Formą wsparcia skierowaną do osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin

jest dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych

uczestnictwa

osób

z niepełnosprawnościami

i ich

opiekunów w turnusach rehabilitacyjnych. W 2018 r. o dofinansowanie

turnusu rehabilitacyjnego ubiegało się 134 015 osób, z tego 93 417 osób

z niepełnosprawnościami

oraz

40 598

opiekunów

osób

z niepełnosprawnościami. Dofinansowanie zostało przyznane dla 68 747

osób na łączną kwotę 70 970 924 zł.

Osoby

z niepełnosprawnościami

o dofinansowanie

do

mogą

likwidacji

również

barier

ubiegać

się

architektonicznych,

w komunikowaniu się i technicznych. W 2018 r. złożono 30 957

wniosków

na

łączną

kwotę

209 709 344

24

zł.

Wartość

wypłaconego

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

dofinansowania wynosiła 62 262 924 zł i dotyczyła 17 224 beneficjentów.

Najczęstszą

formą

wsparcia

w zakresie

likwidacji

barier

było

dofinasowanie do likwidacji barier technicznych.

Wykres 2. Liczba beneficjentów dofinansowania likwidacji barier w 2018 r.

według ich typu

8 000

5 729

6 000

6 099

5 396

4 000

2 000

0

architektoniczne

komunikacyjne

techniczne

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON.

Osoba

z niepełnosprawnością

o dofinansowanie

W 2018 r.

do

indywidualnych

może

zaopatrzenia

złożyć

wpłynęło

na

kwotę

235 116

270 345 520

wniosek

rehabilitacyjny18).

w sprzęt

samorządów

łączną

ponadto

wniosków

zł.

Po

od

osób

rozpatrzeniu

samorządy wypłaciły kwotę 151 417 728 zł na rzecz 179 624 osób.

Na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej

z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu,

które

mogą

być

finansowane

ze

środków

Państwowego

Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 926, z późn.

zm.)

18)

osoby

z niepełnosprawnościami,

jeżeli

jest

to

uzasadnione

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów

medycznych wydawanych na zlecenie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1267, z późn. zm.).

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności, mogą także uzyskać

wsparcie ze środków PFRON w zakresie dostępu do usług tłumacza

języka migowego lub tłumacza-przewodnika. Powyższe wsparcie

następuje na pisemny wniosek, złożony we właściwym ze względu na

miejsce zamieszkania powiatowym centrum pomocy rodzinie. W 2018 r.

osoby z niepełnosprawnościami,

ubiegające

się

o to

dofinansowanie,

złożyły 45 wniosków na łączną kwotę 204 965 zł. Starostowie 13 powiatów

przyznali

dofinansowanie

43

beneficjentom

na

kwotę

140 976

zł.

W ramach tego zadania została wypłacona kwota w wysokości 99 142 zł

na dofinansowanie usług tłumacza języka migowego, z których skorzystało

41 osób z niepełnosprawnościami.

Problem

niepełnosprawności

nie

dotyczy

wyłącznie

samych

osób

z niepełnosprawnościami, ale również ich rodzin i osób wspierających.

Wsparcie osoby z niepełnosprawnością, w zależności od wieku tej osoby,

rodzaju jej niepełnosprawności, w różnym stopniu absorbuje rodzinę oraz

inne osoby wspierające, które często rezygnują z własnej aktywności

zawodowej, by zatroszczyć się o bliską osobę. Konieczność świadczenia

całodobowego wsparcia jest zadaniem niezwykle wyczerpującym nie tylko

fizycznie, ale też psychicznie. W związku z tym podjęto szereg działań

o charakterze programowym i legislacyjnym. Na podstawie przyjętej

w 2016 r. ustawy o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”19)

opracowano Program kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem”20).

W 2019

r.

utworzono

Solidarnościowy

Fundusz

Wsparcia

Osób

Niepełnosprawnych (SFWON) zgodnie z ustawą z dnia 23 października

2018

r.

(Dz.

U.

poz.

2192,

z późn.

zm.)21),

obecnie

Fundusz

19)

Ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz. U.

z 2020 r. poz. 1329).

20)

Uchwała nr 160 Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie programu

kompleksowego wsparcia dla rodzin „Za życiem” (M.P. poz. 1250).

21)

Ustawa z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Solidarnościowym (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1787).

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Solidarnościowy (FS). Programem w ramach Funduszu Solidarnościowego,

który

jest

aktualnie

realizowany

i ukierunkowany

na

wsparcie

w szczególności opiekunów osób z niepełnosprawnościami, jest „Opieka

wytchnieniowa”.

Głównym

celem

Programu

„Opieka

wytchnieniowa”

edycja 2020 jest wsparcie członków rodzin lub opiekunów sprawujących

bezpośrednią opiekę nad: 1) dziećmi z orzeczeniem o niepełnosprawności,

2) osobami ze znacznym stopniem niepełnosprawności oraz orzeczeniami

równoważnymi zgodnie z art. 5 i art. 62 ww. ustawy o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – przez

możliwość uzyskania doraźnej, czasowej pomocy w formie usługi opieki

wytchnieniowej. Jednym z jego celów jest wzmocnienie dotychczasowego

systemu wsparcia przez zapewnienie uczestnikom Programu usług opieki

wytchnieniowej w ramach pobytu dziennego w miejscu zamieszkania

osoby niepełnosprawnej, ośrodku wsparcia i innym miejscu wskazanym

przez uczestnika Programu lub jego opiekuna prawnego, które otrzyma

pozytywną opinię gminy/powiatu realizującego Program. Celem Programu

jest także świadczenie usługi opieki wytchnieniowej, w ramach pobytu

całodobowego w ośrodku wsparcia, w ośrodku/placówce zapewniającej

całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym wpisaną do rejestru

właściwego wojewody lub w innym miejscu wskazanym przez uczestnika

Programu lub jego opiekuna prawnego, które otrzyma pozytywną opinię

gminy/powiatu realizującego Program.

Program dotyczy wsparcia członków rodziny lub opiekunów sprawujących

bezpośrednią opiekę nad dziećmi z orzeczeniem o niepełnosprawności oraz

osobami

z orzeczeniami

o znacznym

stopniu

niepełnosprawności

lub

orzeczeniami równoważnymi.

Następną formą wsparcia kierowanego do osób z niepełnosprawnościami

jest Program „Usługi opiekuńcze dla osób niepełnosprawnych”. Celem

Programu jest

zapewnienie wsparcia osobom niepełnosprawnym w formie usług

opiekuńczych, w tym specjalistycznych usług opiekuńczych;

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

poprawa jakości oraz dostępności do usług opiekuńczych, w tym

specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób niepełnosprawnych

w wieku do 75. roku życia ze znacznym stopniem niepełnoprawności

oraz

dla

dzieci

do

16.

roku

życia

z orzeczeniem

związaną

z trudnościami

o niepełnosprawności.

W

odpowiedzi

na

istniejącą

potrzebę,

w funkcjonowaniu osób z niepełnosprawnościami w codziennym życiu,

w ramach

Funduszu

Solidarnościowego

realizowany

jest

Program

„Asystent osobisty osoby niepełnosprawnej”.

Program

zapewnia

usługę

asystenta

w wykonywaniu

codziennych

czynności oraz funkcjonowaniu w życiu społecznym, dedykowaną osobom

z niepełnosprawnościami

posiadającym

orzeczenie

o znacznym

lub

umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, wydawane na podstawie

ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej

oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, albo orzeczenie równoważne

do wyżej wymienionych. Osoby z niepełnosprawnościami będą mogły

skorzystać z pomocy asystenta przy wykonywaniu codziennych czynności

oraz funkcjonowaniu w życiu społecznym. Jednym z celów Programu jest

ograniczenie

skutków

z niepełnosprawnością

realizowania prawa do

dyskryminacji

ze

społecznemu

osób

niepełnosprawności

oraz

do

aktywności

podejmowania

niezależnego

względu

na

życia,

stymulowanie

a także

niepełnosprawność

z niepełnosprawnościami,

osoby

i umożliwienie

przeciwdziałanie

oraz

wykluczeniu

umożliwienie

osobom

z niepełnosprawnościami uczestnictwa w życiu lokalnej społeczności np.

przez udział w wydarzeniach społecznych, kulturalnych, rozrywkowych czy

też sportowych.

Mieszkania osób z niepełnosprawnościami powinny być dostosowane do

ich indywidualnych potrzeb wynikających z ograniczonej sprawności.

Tymczasem otrzymanie kompleksowej pomocy wymaga umiejętności

poruszania się między systemami wsparcia. Co więcej, ze względu na

długi

czas

oczekiwania

na

28

pomoc

systemową,

osoby

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnościami często zmuszone są korzystać z usług sektora

prywatnego. Obecnie w Polsce osoba potrzebująca wsparcia w codziennym

funkcjonowaniu może otrzymać wsparcie w formie całodobowej, dziennej

lub środowiskowej.

Odpowiedzią

na

potrzebę

z niepełnosprawnościami

uzupełnienia

o dodatkowe

systemu

usługi

wsparcia

w postaci

osób

zapewnienia

możliwości zamieszkiwania w formie pobytu dziennego lub całodobowego

jest program pn. „Centra opiekuńczo-mieszkalne”.

Program zmierza do stworzenia warunków dla jednostek samorządu

terytorialnego

szczebla

gminnego/powiatowego,

pozwalających

na

tworzenie i utrzymanie placówek pobytu osób z niepełnosprawnościami.

Centra

opiekuńczo-mieszkalne

z niepełnosprawnościami

przeznaczone

o znacznym

lub

są

dla

dorosłych

umiarkowanym

osób

stopniu

niepełnosprawności, o których mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Osoby

z niepełnosprawnościami

wsparcie

(np.

pielęgnacyjnych,

i rozwijania

otrzymają

w Centrum

różnorodne

potrzeb

zdrowotnych,

powikłaniom,

stymulowania

w zakresie

zaspokojenia

zapobiegania

wtórnym

sprawności

ruchowej,

kompetencji

poznawczych

oraz

społecznych), będą miały również stworzone warunki do niezależnego,

samodzielnego i godnego funkcjonowania na miarę swoich możliwości

i potrzeb.

Niezależne życie to nie tylko likwidowanie barier czy odpowiednie usługi

opiekuńcze,

ale

również

W odniesieniu

do

sportu

aktywność

osób

rekreacyjna

i sportowa.

z niepełnosprawnościami

warto

jest

przytoczyć statystyki związane z realizacją Programu Upowszechniania

Sportu

Osób

Ministerstwo

Niepełnosprawnych

Kultury,

Dziedzictwa

koordynowanego

Narodowego

i

obecnie

Sportu.

przez

W ramach

programu udzielono dofinansowania do 89 projektów zgłoszonych przez

42 organizacje pozarządowe, w tym 13 organizacji ogólnopolskich, 4

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

polskie związki sportowe oraz 25 organizacji regionalnych i lokalnych

klubów sportowych.

Wsparciem

objęte

zostały

zajęcia

sekcji

sportowych

osób

z niepełnosprawnościami w różnym wieku, prowadzone w 208 ośrodkach,

oddziałach

i klubach

sportowych

w całej

Polsce.

W zajęciach

sekcji

sportowych uczestniczyło łącznie 12 657 osób22).

Problemem jest brak regulacji prawnych zapewniających funkcjonowanie

powyższych rozwiązań w każdej gminie. W związku z tym dużo zależy od

aktywności samorządu. Należy zauważyć, że znacznie trudniej zapewnić

ich funkcjonowanie

na obszarach

wiejskich. Powoduje

to

potrzebę

przyjęcia rozwiązań zapewniających ich powszechną dostępność.

DOSTĘPNOŚĆ

Dostęp do przestrzeni publicznej stanowi gwarancję korzystania z pełni

praw

obywatelskich

dostępności

każdej

w odniesieniu

do

osoby

z niepełnosprawnością.

Pojęcie

osób

z niepełnosprawnościami

należy

rozumieć bardzo szeroko. Zakres i kierunek podejmowanych działań na

rzecz osób z niepełnosprawnościami, również w kontekście dostępności,

wyznacza Konwencja [Organizacji Narodów Zjednoczonych] o prawach

osób niepełnosprawnych (w art. 9).

Wyniki Badania potrzeb osób niepełnosprawnych przeprowadzonego przez

PFRON w 2017 r. wskazują na najczęściej spotykane przez poszczególne

grupy osób z niepełnosprawnościami bariery w obszarze dostępności23)

Osoby niewidome i słabowidzące

22)

Dane Ministerstwa Sportu i Turystyki – edycja 2017.

23)

Badanie potrzeb osób z niepełnosprawnościami (styczeń–kwiecień 2017), Państwowy

Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Warszawa 2018.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Za najmniej dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnością wzroku,

w tym osób słabowidzących i niewidomych uznano obiekty sportowe

i rekreacyjne oraz inne obiekty użyteczności publicznej (np. sklepy,

poczta,

banki)

–

odpowiednio

49%

oraz

54%

badanych

z niepełnosprawnością wzroku uznało, że jeżeli są one dostosowane, to

tylko w niewielkiej części.

Osoby niesłyszące

Opinie osób z niepełnosprawnością narządu słuchu i posługujących się

językiem migowym na temat dostosowania przestrzeni publicznej do ich

potrzeb są bardziej krytyczne niż w grupie osób z niepełnosprawnością

narządu wzroku. W każdym typie ocenianych obiektów użyteczności

publicznej uznawano, że w dużej części lub nawet wszystkich obiektach

tego typu nie ma możliwości posługiwania się językiem migowym.

Najgorzej wypadły pod tym względem obiekty kultury (72%), obiekty

służby zdrowia (72%), inne obiekty użyteczności publicznej, jak sklepy,

poczta, banki (72%), oraz obiekty sportowe i rekreacyjne (71%).

Osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu

Opinie

osób

z niepełnosprawnością

narządu

ruchu

wskazują

na

utrzymywanie się problemu niedostosowania przestrzeni publicznej pod

względem architektonicznym do potrzeb osób z niepełnosprawnościami

ruchowo, mimo że część obiektów jest już odpowiednio dostosowana.

Najmniej

barier

architektonicznych

dostrzegano

w obiektach

służby

zdrowia – 42% osób z niepełnosprawnością narządu ruchu przyznało, że

napotyka na bariery architektoniczne tylko w niewielkiej części tego

rodzaju obiektów lub wcale. Badani dość dobrze postrzegali dostosowanie

urzędów

(38%),

obiektów

kultury,

komunikacji

czy

sportowych

i rekreacyjnych (po 36%).

W obszarze przyjaznej dla osób z niepełnosprawnościami przestrzeni

fizycznej

podstawowe

zagadnienie

stanowią

kwestie

dotyczące

dostosowania obiektów budowlanych. Wiele budynków mieszkalnych –

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

zwłaszcza tych budowanych przed 1995 r., nie jest dostępnych dla osób

starszych i z niepełnosprawnościami, przez np. brak wind i odpowiednich

dojść do budynków. Niestety również wiele budynków o charakterze

publicznym

(w

tym

urzędów

obsługujących

również

osoby

z niepełnosprawnościami) nie jest dostępnych. Nawet w teoretycznie

dostosowanych

budynkach

dostępność

często

jest

ograniczona

ze

względów organizacyjnych (np. zamknięte na klucz toalety dla osób

z niepełnosprawnościami,

wejścia,

dojścia

do

windy),

a osoby

z niepełnosprawnościami skazane są na konieczność przedostawania się

korytarzami od zaplecza czy podwórka. Istotnym problemem jest również

niepełne i niewystarczające dostosowanie zmodernizowanych w ostatnich

latach budynków.

Szczególne znaczenie dla osób z niepełnosprawnościami ma dostępność

infrastruktury transportowej i komunikacyjnej, w tym równy dostęp osób

z niepełnosprawnościami do środków transportu publicznego.

Istotną

kwestią

dla

osiągnięcia

pełnej

mobilności

osób

z niepełnosprawnościami jest swobodny dostęp do obiektów i środków

transportu kolejowego. Kolej umożliwia przemieszczanie się pomiędzy

głównymi

ośrodkami

miejskimi

nie

tylko

w celach

zawodowych

i turystycznych, ale i również rehabilitacyjnych. Utrudnieniem, na jakie

napotykają

osoby

z niepełnosprawnością,

są

wciąż

w większości

niezmodernizowane dworce kolejowe oraz utrudnione dotarcie do nich.

Brakuje pochylni, ramp, wind (istotne z punktu widzenia

osób z

niepełnosprawnością ruchu), pomieszczeń do wyciszeń i samoregulacji

(dla osób w spektrum autyzmu) komunikatów głosowych, tekstowych,

wizualnych, pętli indukcyjnych w kasach, poczekalniach, na peronach czy

rozkładów jazdy w formie dostępnej dla osób niewidomych oraz głuchych.

Wiele

kas

niedostępnych

biletowych

dla

osób

i punktów

informacyjnych

z niepełnosprawnościami,

jest

również

np.

z powodu

wysokości, na jakiej usytuowano okienka, braku informacji tekstowych,

czy w języku migowym, braku pętli indukcyjnych. Z punktu widzenia osób

z niepełnosprawnościami problemy może sprawiać także zróżnicowany

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

sposób montażu systemów fakturowych oznaczeń na ciągach pieszych,

które różnią się od siebie na poszczególnych dworcach, a także częste ich

zastępowanie nowszymi i jednocześnie innymi wersjami. Utrudnione bądź

wręcz niemożliwe bywa również samo dojście z dworca kolejowego na

peron, np. w przypadku braku wind lub oddalenia peronu od dworca.

Problemem

pozostaje

wciąż

niezadowalająca

liczba

taboru

w pełni

dostosowanego do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Aktualne tempo

wymiany i modernizacji taboru kolejowego wciąż nie pozwoliło takim

osobom na pokonanie barier i swobodne korzystanie z pociągu, chociażby

ze względu na zbyt wysokie wejścia bez podnośników, wąskie korytarze

czy też ograniczoną możliwość korzystania z toalet. Odnawianie taboru

przez modernizację lub zakup nowych składów jest jednak uzależnione od

dostępności środków finansowych przewoźników. W odniesieniu do ustawy

z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z

2020 r. poz. 1944, z późn. zm.) można wykazać, że problemem

związanym

z organizacją

publicznego

transportu

zbiorowego

dostosowanego do potrzeb osób z niepełnosprawnościami jest m.in.

kwestia niewystarczającej liczby odpowiedniego taboru dostosowanego do

potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz kwestia udzielania zamówienia

na wykonywanie przewozów24). Zgodnie z art. 21 wyżej wymienionej

ustawy w specyfikacji istotnych warunków zamówienia można uwzględnić

w szczególności normy jakości i powszechną dostępność świadczonych

usług, w tym rozwiązania techniczne zastosowane w środkach transportu

24)

W kontekście rynku kolejowych przewozów pasażerskich warto zauważyć, że

w przyszłości obowiązkowe stanie się otwarcie tego rynku na konkurencję

i przeprowadzanie przetargów. Dają one nawet większą szansę wyboru przewoźnika,

który dysponuje taborem dla potrzeb osób z ograniczoną zdolnością poruszania się

zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1300/2014 z dnia 18 listopada 2014

r. w sprawie technicznych specyfikacji interoperacyjności odnoszących się do dostępności

systemu kolei Unii dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości

poruszania się (Dz. Urz. UE L 356 z 12.12.2014, str. 110), tak zwane „TSI PRM”

(Techniczna Specyfikacja Interoperacyjności).

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

służące

osobom

z niepełnosprawnościami

i osobom

o ograniczonej

zdolności ruchowej. Mimo wielu problemów wynikających z szeregu

elementów

związanych

z zapewnieniem

dostępności

transportu

zbiorowego dla potrzeb osób z niepełnosprawnościami w ostatnich latach

można zauważyć pozytywny trend w kwestii dostosowania transportu

publicznego

(autobusów

i tramwajów)

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami.

Wykres

3.

Udział

taboru

dostosowanego

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami w transporcie publicznym w wybranych latach

25,9

50,6

73,4

0%

20%

40%

2005

2010

60%

80%

2017

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Transport drogowy w Polsce.

Dostępność

informacyjno-komunikacyjna,

cyfrowa

i

architektoniczna

Istotny

jest

o charakterze

także

dostęp

elektronicznym.

do

informacji

Osoby

z wykorzystaniem

usług

z niepełnosprawnościami

mają

problem z samodzielnym korzystaniem z zasobów zarówno ze źródeł

internetowych, jak i innych urządzeń interaktywnych. Zdaniem osób

tworzących i publikujących zasoby wynika to przede wszystkim z faktu, że

osoby tworzące i publikujące zasoby

nie są świadome, że brak dostępności zasobów jest problemem

dla ewentualnych ich odbiorców (klientów, wnioskodawców,

uczestników kwalifikacji i szkoleń),

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

nie znają standardów WCAG25), które pozwalają tworzyć zasoby

dostępne dla wszystkich,

nie wiedzą, jak zastosować te standardy,

nie widzą korzyści z podjęcia działań w tym zakresie.

Tymczasem

poziom

istniejących

rozwiązań

technicznych

umożliwia

wytworzenie zasobów, które będą w pełni dostępne dla wszystkich

odbiorców (w tym dla osób z niepełnosprawnościami narządu wzroku,

ruchu czy słuchu).

Brak

dostępności

załatwianiu

stron

spraw

internetowych

w różnych

prowadzi

do

instytucjach,

trudności

ponieważ

przy

osoby

z niepełnosprawnościami nie mają dostępu do odpowiednich informacji

umożliwiających im orientację pod względem merytorycznego załatwienia

danej sprawy oraz orientacji co do fizycznej dostępności budynku oraz

jego otoczenia. Podmioty realizujące zadania publiczne sukcesywnie

starają

się

wprowadzać

zalecane

zmiany,

jednak

według

badania

przeprowadzonego przez Fundację Widzialni pod patronatem Rzecznika

Praw Obywatelskich26), proces ten przebiega zbyt wolno.

Według danych opublikowanych przez Fundację Widzialni zajmującej się

badaniem

dostępności

serwisów

internetowych

dla

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami, w 2013 r. w Raporcie Otwarcia zaledwie 1,7%

25)

Wytyczne dotyczące dostępności stron internetowych (ang. Web Content Accessibility

Guidelines), rekomendacje dotyczące dostępności, sposobu tworzenia i rozwoju stron

internetowych z myślą o zapewnieniu jak najwyższej czytelności dla jak największej ilości

grup odbiorców – przede wszystkim osób niepełnosprawnych.

26)

Badanie dostępności stron www. Raport Otwarcia 2013, Fundacja Widzialni, 2013

(http://widzialni.org/raport-otwarcia,new,mg,6,39 – dostęp 17.04.2019). Od 2015 r.

publikowane jako Raporty Dostępności.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

przebadanych serwisów spełniało minimalne wymagania rozporządzenia27).

Wyniki Raportów z kolejnych lat ukazują stopniowy progres.

W 2015 r. poziom dostępności wynosił niecałe 13%. W 2016 r. dostępność

wzrosła do 22,9%, a w 2017 r. poziom dostępnych serwisów administracji

publicznej wzrósł dwukrotnie do 47,8%.

Sejm RP 4 kwietnia 2019 r. przyjął ustawę o dostępności cyfrowej stron

internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, wdrażającą

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 w sprawie

dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora

publicznego (Dz. Urz. UE L 327 z 02.12.2016, str. 1). Ustawa określa

m.in. wymagania dotyczące treści, przeglądu i aktualizacji deklaracji

dostępności

stron

internetowych

i aplikacji

mobilnych

podmiotów

publicznych oraz ich publikacji.

Przepisy wdrażające Europejski Akt o Dostępności (EAA)28), które będą

obowiązywały w polskim porządku prawnym od 28 czerwca 2025 r.,

nałożą obowiązek dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych

także

na

podmioty

prywatne

w sektorze

usług

transportowych,

indywidualnej bankowości i handlu elektronicznego.

27)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram

Interoperacyjności, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji

w postaci elektronicznej oraz minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 2247).

28)

W czerwcu 2019 r. weszła w życie dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2019/882 (z 17 kwietnia 2019 r.) w sprawie wymogów dostępności produktów i usług

EAA, która reguluje problematykę dostępności w sposób horyzontalny i kompleksowy,

tworząc normy prawa Unii Europejskiej harmonizujące wymogi dostępności dla produktów

i usług. Termin na transpozycję dyrektywy do prawa krajowego wynosi 3 lata od dnia jej

wejścia w życie, tj. do dnia 28 czerwca 2022 r. W tym czasie Polska jest zobowiązana do

przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do

wykonania dyrektywy. Wdrożone przepisy EAA mają być stosowane od dnia 28 czerwca

2025 r. – od tego momentu podmioty gospodarcze (publiczne i prywatne) muszą

produkować wyroby i świadczyć usługi zgodnie z wymogami EAA.

Zakres EAA obejmuje produkty i usługi uznane za najistotniejsze w codziennym życiu

osób z niepełnosprawnościami.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Nie można jednak zapominać o wciąż aktualnej potrzebie pracy nad

pozostałymi serwisami oraz usuwaniem błędów w istniejących, które

uniemożliwiają

skorzystanie

z nich

określonym

grupom

osób

z niepełnosprawnościami.

Innym istotnym obszarem życia społecznego jest uczestnictwo osób

z niepełnosprawnościami w kulturze. Zgodnie z danymi GUS w 2018 r.

w Polsce

działało

9406

bibliotek

oraz

placówek

biblioteczno-

-informacyjnych, w tym 7925 bibliotek publicznych.

Biblioteki coraz częściej podejmują działania mające na celu ułatwienie

dostępu osobom z niepełnosprawnościami do zasobów zgromadzonych

w swoich placówkach i tym samym stwarzają możliwość wyrównania

szans edukacyjnych. Działania te polegają m.in. na ułatwieniu dostępu do

placówki, wyposażeniu czytelni w specjalny sprzęt komputerowy dla osób

z różnymi

rodzajami

w powiększalniki

niedowidzącym

niepełnosprawności,

elektroniczne

oraz

urządzenia

zaopatrywaniu

ułatwiające

do

odtwarzania

się

czytanie

osobom

książki

mówionej

zapisanej cyfrowo itp.

W 2018 r. wejście do budynku przystosowane dla osób poruszających się

na wózkach inwalidzkich posiadało 46,4% (4,4 tys.) bibliotek oraz

placówek biblioteczno-informacyjnych (wzrost w stosunku do 2017 r.

w ujęciu względnym o 1,7 pkt proc.). Dostosowaniami wewnątrz budynku

dysponowało natomiast 29,9% bibliotek (o 1,2 pkt proc. więcej niż

w 2017 r.). Wśród wszystkich typów bibliotek, najlepiej przystosowane do

obsługi specjalnych grup użytkowników były biblioteki naukowe. Na 873

biblioteki naukowe

– 645 (73,9%) posiadało

wejście

do

budynku

przystosowane dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich,

a dostosowania wewnątrz budynku posiadały 582 biblioteki (66,7%),

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

natomiast 188 (21,5%) było przystosowanych dla osób niewidomych

i słabowidzących29).

Mając na względzie codzienne trudności, z którymi zmagają się osoby

z niepełnosprawnościami,

19 lipca

2019

r.

Sejm

przyjął

ustawę

o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zgodnie

z przepisami

tej

ustawy

podmiot

publiczny

będzie

miał

obowiązek

zapewnić dostępność przez stosowanie uniwersalnego projektowania,

nowych rozwiązań i usprawnień w usuwaniu istniejących barier.

Przestrzeń

publiczna

i zasoby

mieszkaniowe

dla

osób

z niepełnosprawnościami niewątpliwie wymagają intensywnych działań na

rzecz zwiększenia poziomu jej dostępności. Niewielki stopień dostosowania

przestrzeni

publicznej

wykluczenie

osób

i zasobów

mieszkaniowych

z niepełnosprawnościami

powoduje

z życia

m.in.

społecznego

i kulturalnego.

Ważne jest, by wypracowane przez różne środowiska, różne państwa,

dobre praktyki czy postęp technologiczny wspomagający samodzielność

były

udostępniane

–

zarówno

w zakresie

wiedzy,

jak

i faktycznej

dostępności, w tym cenowej, lub możliwości wypożyczania/współdzielenia,

o ile jest to możliwe, rodzajem sprzętu i poziomu jego indywidualizacji.

EDUKACJA

System edukacji pełni zasadniczą rolę w procesie aktywizacji społecznej

osób

z niepełnosprawnościami

oraz

przygotowania

do

podjęcia

w przyszłości zatrudnienia i prowadzenia niezależnego życia. Dlatego

niezmiernie

ważne

jest,

aby

–

mimo

różnego

rodzaju

ograniczeń

funkcjonalnych – osoby z niepełnosprawnościami miały szansę na rozwój

swojego potencjału, aktywność i uczestnictwo w edukacji razem z osobami

29)

Publikacja: Kultura w 2018 r., Główny Urząd Statystyczny, s. 44.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

sprawnymi (założenia edukacji włączającej, o której mowa w art. 24

Konwencji), jak i możliwości do kontynuowania nauki na kolejnych

poziomach edukacji oraz korzystania z możliwości uczenia się przez całe

życie.

W 2017 r. w systemie oświaty funkcjonowało 35 078 szkół różnego typu

i rodzaju, w tym najwięcej – 30 273 szkół ogólnodostępnych, 2895 szkół

specjalnych

oraz

1554

szkoły

ogólnodostępne

z oddziałami

integracyjnymi, 175 szkół integracyjnych, 110 szkół ogólnodostępnych

z oddziałami specjalnymi i 71 szkół ogólnodostępnych integracyjnych.

Naukę

w ww.

szkołach

z niepełnosprawnościami,

kształcenia specjalnego

pobierało

239 438

posiadających

orzeczenie

uczniów

o potrzebie

30)

.

Warto również podkreślić, że według danych statystycznych Głównego

Urzędu Statystycznego w roku szkolnym 2018/2019 4,8 tys. dzieci

uczęszczało

do

przedszkoli

specjalnych,

niepełnosprawnych

przebywało

w innych

a 28,2

placówkach

tys.

dzieci

wychowania

przedszkolnego. Natomiast na dalszym etapie edukacji kształciło się 169,3

tys. dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (bez szkół

dla dorosłych), które stanowiły 3,7% ogólnej liczby uczniów.

Mimo podejmowanych działań osoby z niepełnosprawnościami w Polsce są

przeciętnie gorzej wykształcone od osób bez niepełnosprawności. W 2018

r. niemal jedna trzecia osób z niepełnosprawnościami miała wykształcenie

nie wyższe niż gimnazjalne, a 60,3% nie miała wykształcenia wyższego

niż zasadnicze zawodowe. Wykształcenie wyższe posiadało 9,4% osób

niepełnosprawnych, podczas gdy w tym samym okresie udział osób

30)

Dane Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

z wykształceniem wyższym wśród osób bez niepełnosprawności wyniósł

26,0%31).

Wykres 4. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych i sprawnych

w wieku 16 lat i więcej w 2018 r.

40%

32,2

30%

28,1

26,0

22,4

24,2

23,2

20%

10%

16,4

9,4

0%

7,9

wyższe

policealne i

średnie

zawodowe

10,2

średnie

ogólnokształcące

zasadnicze

zawodowe

gimnazjalne i

niższe

niepełnosprawni

sprawni

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy jest ogólne zjawisko niższego poziomu

wykształcenia wśród starszych roczników. Osoby w wieku 55 lat i więcej

stanowiły

niemal

70%

wszystkich

osób

z niepełnosprawnościami.

Stosunkowo niski poziom wykształcenia odnotowano także wśród osób

w wieku 16–24 lat, co z kolei wynika z kontynuacji nauki w tym wieku.

Poziom wykształcenia osób niepełnosprawnych jest skorelowany również

z ich miejscem zamieszkania. W grupie osób niepełnosprawnych w wieku

produkcyjnym mieszkających w miastach wykształcenie wyższe posiadało

12,2%, a zamieszkujących tereny wiejskie 3,9%. Policealne i średnie

31)

Według danych z Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności Polski przeprowadzanego

kwartalnie przez Główny Urząd Statystyczny.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

zawodowe

wykształcenie

posiadało

24,2%

osób

niepełnosprawnych

mieszkających w miastach oraz 17,9% niepełnosprawnych mieszkańców

wsi.

Wykształcenie

średnie

ogólnokształcące

posiadało

8,6%

niepełnosprawnych mieszkańców miast oraz 5,2% niepełnosprawnych

mieszkańców

wsi.

Na

terenach

miejskich

natomiast

udział

osób

niepełnosprawnych z wykształceniem zasadniczym zawodowym wynosił

36,6%, a na terenach wiejskich – 43,1%. Udział osób z wykształceniem

gimnazjalnym

i niższym

wśród

niepełnosprawnych

mieszkańców

wsi

wyniósł aż 30,0%, a miast – 18,4%.

Tabela 2. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w 2018 r.

według grup wieku (w procentach)

Grupa wiekowa/

16–24

25–

35–

45–

55–

65

lat

Poziom wykształcenia

lata

34

44

54

64

i więcej

wyższe

.*

15,2

14,6

8,7

5,9

10,8

policealne i średnie zawodowe

9,9

17,8

19,9

20,2

25,8

22,6

średnie ogólnokształcące

16,5

12,6

6,5

8,1

5,4

8,6

zasadnicze zawodowe

8,8

18,8

31,0

44,9

44,0

23,4

18,9

34,6

gimnazjalne,

podstawowe,

60,4 35,6

28,0

18,1

niepełne

podstawowe,

bez

wykształcenia

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

* Wartość wskaźnika dla tej grupy nie może być zaprezentowana. Podanie wartości wskaźnika dla

tej grupy jest niemożliwe ze względów statystycznych.

Wykres 5. Struktura wykształcenia osób niepełnosprawnych w wieku

produkcyjnym w 2018 r. według miejsca zamieszkania

12,2

miasto

wieś

3,9

0%

24,2

17,8

8,6

5,2

20%

36,6

43,1

40%

30,0

60%

wyższe

średnie ogólnokształcące

18,4

80%

policealne i średnie zawodowe

zasadnicze zawodowe

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

100%

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W roku akademickim 2017/2018 na polskich uczelniach nauki pobierało

23 828 osób z niepełnosprawnościami32) (1,8% studiujących)33), z czego

14 754

studiowało

w trybie

stacjonarnym,

a 9 074

w trybie

niestacjonarnym.

Wykres 6. Studenci w 2017 r. według posiadania orzeczenia o stopniu

niepełnosprawności

23 828

1 268 042

0

200 000

400 000

600 000

800 000

1 000 000 1 200 000 1 400 000

studenci niepełnosprawni

studenci sprawni

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Szkoły wyższe i ich finanse

w 2017 r.

Wśród

studentów

z niepełnosprawnościami

osoby

niesłyszące

lub

słabosłyszące stanowiły 7,4%, studenci niewidomi lub słabowidzący 8,4%,

natomiast osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu stanowiły 30,5%.

Z kolei ponad połowę studentów z niepełnosprawnościami stanowiły osoby

z innymi rodzajami niepełnosprawności (53,7%)34).

Poziom wykształcenia osób z niepełnosprawnościami przekłada się na

aktywność

zawodową

wykształcenia,

tym

tej

wyższy

grupy

poziom

społecznej.

aktywności

Im

wyższy

poziom

zawodowej.

W celu

aktywizacji osób z niepełnosprawnościami należy zadbać o realizację

32)

Łącznie z cudzoziemcami.

33)

Liczba studiujących ogółem w roku akademickim 2017/2018 wyniosła 1 291 870 osób.

34)

Źródło: Szkoły wyższe i ich finanse w 2017 r., GUS 2018. Według stanu na dzień

30.11.2017 r.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

zaleceń

z orzeczeń

o potrzebie

kształcenia

specjalnego

uczniów

na

każdym etapie edukacyjnych wraz ze szczególnym uwzględnieniem

indywidualizacji toku edukacji. Spójność i kompatybilność oddziaływań

mających

na

celu

dostosowanie

edukacyjne

dla

osób

z niepełnosprawnościami usprawni zdobywanie wykształcenia i kwalifikacji

zgodnych z jej możliwościami i potrzebami.

PRACA

Dane

z ostatnich

w zakresie

dziesięciu

aktywności

lat

świadczą

ekonomicznej

osób

o pozytywnym

trendzie

z potwierdzoną

prawnie

niepełnosprawnością, zwłaszcza tych w wieku produkcyjnym.

Wykres 7. Aktywność zawodowa

produkcyjnym w latach 2008–2018*

30%

29%

28%

27%

26%

25%

24%

23%

22%

21%

20%

osób

niepełnosprawnych

28,9

27,5

25,8

23,9

20,8

2008

27,3

26,3

27,1

25,9

24,6

21,4

2009

21,8

2010

22,2

2011

23,0

2012

22,4

2013

26,8

w wieku

28,3

26,3

26,2

2017

2018

23,7

22,8

22,5

2014

2015

2016

Współczynnik aktywności zawodowej

Wskaźnik zatrudnienia

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

* Dane sprzed 2010 r. nie są w pełni porównywalne z uwagi na zmiany w metodologii

badania. W 2019 r. współczynnik aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych

w wieku produkcyjnym wyniósł 28,8% a wskaźnik zatrudnienia 26,8%.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W latach

2008–201835)

współczynnik

niepełnosprawnych (prawnie)

36)

aktywności

zawodowej

osób

w wieku produkcyjnym wzrósł o 4,4 pkt

proc., wskaźnik zatrudnienia37) o 5,4 pkt proc., a stopa bezrobocia38)

spadła o 5,9 pkt proc. Niestety, mimo optymistycznego trendu, poziom

aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych pozostaje znacząco niższy

w stosunku do osób sprawnych. Oznacza to, że obecne działania na rzecz

aktywizowania osób z niepełnosprawnościami są niewystarczające.

Wykres 8. Aktywność zawodowa osób sprawnych oraz niepełnosprawnych

w wieku produkcyjnym w 2018 r.

100%

80,5

80%

77,4

60%

40%

28,3

26,2

20%

0%

7,2

3,9

Współczynnik aktywności Wskaźnik zatrudnienia

Stopa bezrobocia

zawodowej

Osoby niepełnosprawne

Osoby sprawne

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

35)

Dane sprzed 2010 r. nie są w pełni porównywalne z uwagi na zmiany w metodologii

badania.

36)

Współczynnik aktywności ekonomicznej (zawodowej) danej grupy ludności, wyróżnianej

ze względu na wiek, określoną kategorię lub rodzaj zbiorowości, to udział osób aktywnych

zawodowo, tj. pracujących i bezrobotnych aktywnie poszukujących pracy w tej grupie

(zgodnie z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności realizowanego przez

GUS), do ogółu ludności w tej grupie.

37)

Wskaźnik zatrudnienia danej grupy ludności, wyróżnianej ze względu na wiek, określoną

kategorię lub rodzaj zbiorowości, to udział osób pracujących w tej grupie (zgodnie

z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności realizowanego przez GUS), do

ogółu ludności w tej grupie.

38)

Stopa bezrobocia danej grupy ludności, wyróżnianej ze względu na wiek, określoną

kategorię lub rodzaj zbiorowości danej grupy ludności, to udział osób bezrobotnych w tej

grupie (zgodnie z metodologią Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności realizowanego

przez GUS), do aktywnych zawodowo (tj. pracujących i bezrobotnych) w tej grupie.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Dla porównania aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych w wieku

produkcyjnym w 2019 r. wynosiła: 28,8% (współczynnik aktywności

zawodowej), 26,8% (wskaźnik zatrudnienia), 7,2% (stopa bezrobocia).

Natomiast dla osób sprawnych wskaźniki te w tym samym okresie

wynosiły: 81,0% (współczynnik aktywności zawodowej), 78,4% (wskaźnik

zatrudnienia), 3,3% (stopa bezrobocia).

W

2018

r.

liczba

pracujących

osób

z potwierdzoną

prawnie

niepełnosprawnością wynosiła 426 tys. osób, w tym 365 tys. pracowników

najemnych. Liczba niepełnosprawnych pracodawców i osób pracujących

na własny rachunek wynosiła 48 tys. osób. Obecnie, obok wzrostu

poziomu zatrudnienia, obserwuje się rekordowy spadek bezrobocia wśród

osób niepełnosprawnych, co wynika z sytuacji gospodarczej w kraju.

Pozytywne jest, że dynamika spadku od 2013 r. jest porównywalna jak

w przypadku osób sprawnych (65% wobec 63%). Wyzwaniem pozostaje

zaktywizowanie licznej grupy osób niepełnosprawnych biernych zawodowo

w wieku produkcyjnym – 1 166 tys. w 2018 r. – mogących podjąć

zatrudnienie.

Wykres

9.

Stopa

bezrobocia

wśród

osób

sprawnych

niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym w latach 2008–2018

20%

15%

13,1

15,4

15,5

0%

7,0

2008

17,9

16,1

13,0

12,8

10%

5%

16,2

8,2

2009

9,6

2010

9,7

2011

10,1

2012

10,3

2013

Osoby niepełnosprawne

9,0

7,5

2014

2015

11,6

6,2

2016

Osoby sprawne

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

45

oraz

9,3

4,9

2017

7,2

3,9

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W 2019 r. stopa bezrobocia osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym pozostała na

takim samym poziomie jak w 2018 r.

Na przestrzeni lat 2008–2018 zauważa się też pozytywne zmiany w samej

strukturze osób niepełnosprawnych aktywnych zawodowo. W 2018 r.

pracujące osoby niepełnosprawne stanowiły niemal 92% wszystkich osób

niepełnosprawnych aktywnych zawodowo, podczas gdy jeszcze w 2013 r.

udział ten wynosił jedynie 82%.

Należy również zaznaczyć, że poziom aktywności zawodowej

osób

niepełnosprawnych jest skorelowany zarówno z miejscem zamieszkania,

płcią, jak i z wiekiem tych osób.

Wykres 10. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w wieku

produkcyjnym w 2018 r. według płci i miejsca zamieszkania

40%

31,9

30%

26,1

32,8

29,7

30,2

24,1

22,3 20,9

20%

10%

0%

7,6

Mężczyźni

7,9

7,1

Kobiety

Miasta

6,4

Wieś

Współczynnik aktywności zawodowej

Wskaźnik zatrudnienia

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

W 2019 r. współczynniki aktywności zawodowej dla kobiet w wieku

produkcyjnym wynosiły: 34,1% (współczynnik aktywności zawodowej),

31,8% (wskaźnik zatrudnienia), 6,7% (stopa bezrobocia), natomiast dla

mężczyzn

25,6%

(współczynnik

aktywności

(wskaźnik zatrudnienia), 7,6% (stopa bezrobocia).

zawodowej),

23,6%

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

W 2019 r. większą aktywność ekonomiczną odnotowano wśród osób

niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym zamieszkałych w miastach

współczynnik aktywności zawodowej – 33,8%, wskaźnik zatrudnienia –

31,2%, stopa bezrobocia – 7,5%. Na wsi w tym samym okresie czasowym

wskaźniki

wynosiły

współczynnik

aktywności

zawodowej

–

22,4%,

wskaźnik zatrudnienia – 20,9%, stopa bezrobocia – 6,5.

Osoby niepełnosprawne mieszkające w miastach są bardziej aktywne

zawodowo od osób zamieszkałych na obszarach wiejskich. Poziom

aktywności zawodowej kobiet z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności

jest wyższy niż mężczyzn. Warto zwrócić uwagę na różnice występujące

w przypadku osób niepełnosprawnych zamieszkałych na wsi w zależności

od tego czy są związane z gospodarstwem rolnym.

Podobne

różnice

występowały

w zależności

od

wieku

osób

z niepełnosprawnościami, co zostało przedstawione na wykresie 12.

Wykres 11. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.

zamieszkałych na wsi według związku z gospodarstwem rolnym

20%

22,0

21,3

15%

12,5

10%

11,5

8,0

5%

0%

związane z gospodarstwem rolnym*

Współczynnik aktywności zawodowej

Stopa bezrobocia

niezwiązane z gospodarstwem rolnym

Wskaźnik zatrudnienia

* Stopa bezrobocia dla tej grupy nie może być zaprezentowana. Podanie wartości wskaźnika dla

tej grupy jest niemożliwe ze względów statystycznych.

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wykres 12. Aktywność ekonomiczna osób niepełnosprawnych w 2018 r.

według wieku

40%

35,6

35%

35,1

32,4

31,4

32,2

30,4

30%

25%

20%

20,119,1

19,4

15,1

15%

11,8

7,6

10%

4,9

5%

0%

16-24 lata

25-34

35-44

45-54

Współczynnik aktywności zawodowej

4,3

55-64

Wskaźnik zatrudnienia

3,4 3,4

65 lat i

więcej*

Stopa bezrobocia

* Stopa bezrobocia dla grup wieku 16–24 oraz 65 lat i więcej nie może być zaprezentowana.

Podanie wartości wskaźnika dla tych grup wieku jest niemożliwe ze względów statystycznych.

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych BAEL GUS.

W 2019 r. najbardziej aktywne zawodowo były osoby niepełnosprawne

w przedziale wiekowym między 35. a 44. rokiem życia; współczynnik

aktywności

zawodowej

tej

grupy

wyniósł

35,4%.

W najtrudniejszej

sytuacji wydawały się być młode osoby niepełnosprawne (między 15.

a 24. rokiem życia), u których wskaźnik zatrudnienia wynosił zaledwie

10,9%.

W 2018 r. najbardziej aktywne zawodowo były osoby niepełnosprawne

w przedziale wiekowym między 25. a 34. rokiem życia. Współczynnik

aktywności

zawodowej

tej

grupy

wyniósł

35,6%.

W najtrudniejszej

sytuacji znajdują się młode osoby niepełnosprawne (między 16. a 24.

rokiem życia), u których wskaźnik zatrudnienia wynosił zaledwie 15,1%.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że w tej grupie wieku osoby poniżej 18.

roku życia najczęściej kontynuują naukę szkolną.

W odniesieniu do zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami wyróżnia się

otwarty i chroniony rynek pracy. W skład chronionego rynku pracy

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

wchodzą: zakłady pracy chronionej (ZPCh) oraz zakłady aktywności

zawodowej (ZAZ)39).

W 2018 r. wzrosła liczba podmiotów wnioskujących o dofinansowanie do

wynagrodzeń ze środków PFRON. Odnotowano wzrost liczby pracodawców

na otwartym rynku pracy oraz spadek liczby pracodawców posiadających

status zakładu pracy chronionej. W 2018 r. wypłaty dofinansowania do

wynagrodzeń pracowników z niepełnosprawnościami40) wyniosły 3,3 mld

zł, gdzie 1,7 mld zł przekazano zakładom innym niż zakłady pracy

chronionej (tzw. rynek otwarty), 1,6 mld zł zakładom pracy chronionej.

Mapa 1. Liczba zakładów pracy chronionej w 2018 r.

Źródło: opracowanie BON.

39)

Zakłady aktywności zawodowej i zakłady pracy chronionej, zgodnie z ustawą

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tworzą

miejsca pracy dla osób z niepełnosprawnościami, które z różnych powodów mają problem

z uzyskaniem i utrzymaniem zatrudnienia na otwartym rynku pracy.

40)

Realizowanych na podstawie art. 26a-c ustawy o rehabilitacji […].

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W 2018 r. funkcjonowały 922 zakłady pracy chronionej, zatrudniające

145,9

tys.

osób

(138,3

tys.

etatów),

w tym

113,8

tys.

osób

z niepełnosprawnościami (109,5 tys. etatów).

Najwięcej zakładów pracy chronionej funkcjonowało w województwie

wielkopolskim (138 zakładów pracy chronionej zatrudniających 11 773

osoby z niepełnosprawnościami) i województwie śląskim (106 zakładów

pracy chronionej zatrudniających 11 690 osób z niepełnosprawnościami).

Najmniej zakładów pracy chronionej odnotowano

w województwach

podlaskim (13 zakładów pracy chronionej zatrudniających 1 001 osób

z niepełnosprawnościami),

chronionej

zachodniopomorskim

zatrudniających

725

osób

(14

zakładów

pracy

z niepełnosprawnościami)

i województwie opolskim (14 zakładów pracy chronionej zatrudniających

1573 osoby z niepełnosprawnościami).

Tabela 3. Zatrudnienie w zakładach pracy chronionej w grudniu 2018 r.

z podziałem na województwa

Liczba zatrudnionych osób

Województwo

Liczba ZPCh

dolnośląskie

77

13 929

kujawsko-pomorskie

70

5 719

lubelskie

18

1 395

lubuskie

49

5 222

łódzkie

70

8 166

małopolskie

51

9 080

mazowieckie

82

17 727

opolskie

14

1 573

podkarpackie

73

10 592

podlaskie

13

1 001

z niepełnosprawnościami

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

pomorskie

68

7 808

śląskie

106

11 690

świętokrzyskie

36

3 168

warmińsko-mazurskie

43

4 196

wielkopolskie

138

11 773

zachodniopomorskie

14

725

ogółem

922

13 929

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON

Dla

porównania

w 2019

r.

867

zakładach

pracy

chronionej

było

zatrudnionych 107 903 osoby niepełnosprawne.

Według sprawozdań od wojewodów na chronionym rynku pracy w 2018 r.

funkcjonowało 116 zakładów aktywności zawodowej, które zatrudniały

ogółem 6,7 tys. osób, w tym 5,1 tys. osób z niepełnosprawnościami.

Zatrudnienie

osób

z niepełnosprawnościami

w stosunku

do

ogółu

41)

pracowników zatrudnionych w ZAZ wynosiło 76,1%

41)

.

Na podstawie sprawozdań INF-ZPCH-ZAZ, przesyłanych przez wojewodów. Dla

porównania w 2019 r. w końcu czerwca 2019 r. funkcjonowały 124 zakłady aktywności

zawodowej, w których zatrudnienie znalazło 5492 osób z niepełnosprawnościami.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Mapa 2. Liczba zakładów aktywności zawodowej w 2018 r.

Źródło: opracowanie BON na podstawie sprawozdania wojewodów INF – ZPCh ZAZ –

w II półroczu 2018 r.

Pod

koniec

funkcjonowało

aktywności

2018

na

r.

najwięcej

terenach

zawodowej

zakładów

województwa

aktywności

śląskiego

zatrudniających

zawodowej

(14

zakładów

660

osób

z niepełnosprawnościami) i województwa podkarpackiego (12 zakładów

aktywności

zawodowej

zatrudniających

668

osób

z niepełnosprawnościami). Najmniej zakładów tego typu odnotowano

w województwach

lubuskim,

opolskim

i pomorskim

(po

2

zakłady

aktywności zawodowej zatrudniające: 42 osoby niepełnosprawne – woj.

lubuskie, 112 osób z niepełnosprawnościami – woj. opolskie, 115 osób

z niepełnosprawnościami – woj. pomorskie).

Dla porównania na koniec grudnia 2019 r. w kraju funkcjonowały 124

zakłady

aktywności

zawodowej,

52

z czego

najwięcej

również

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

w województwach śląskim i podkarpackim (14 i 13 zakładów aktywności

zawodowej, a najmniej w województwach: lubuskim i pomorskim (po 2

zakłady aktywności zawodowej)42).

Tabela 4. Zatrudnienie w zakładach aktywności zawodowej w grudniu

2018 r. z podziałem na województwa

Liczba zatrudnionych osób

Województwo

Liczba ZAZ

dolnośląskie

6

299

kujawsko-pomorskie

9

388

lubelskie

8

296

lubuskie

2

42

łódzkie

7

217

małopolskie

10

377

mazowieckie

8

245

opolskie

2

112

podkarpackie

12

668

podlaskie

5

152

pomorskie

2

115

śląskie

14

660

świętokrzyskie

4

200

warmińsko-mazurskie

9

295

42)

z niepełnosprawnościami

Dane statystyczne zgromadzone w ramach na podstawie sprawozdania wojewodów INF –

ZPCh ZAZ – w I półroczu 2019 r.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

wielkopolskie

9

472

zachodniopomorskie

9

531

ogółem

116

5069

Źródło: opracowanie BON na podstawie sprawozdania wojewodów INF – ZPCh ZAZ– w II

półroczu 2018 r.

Wpływ na poziom aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych ma

również stopień ich wykształcenia omówiony w obszarze Edukacja. Wpływ

ma także rodzaj niepełnosprawności.

Jedną z form wspierających proces rehabilitacji społeczno-zawodowej osób

z niepełnosprawnościami są warsztaty terapii zajęciowej (WTZ)43).

Głównym

celem

warsztatów

terapii

zajęciowej,

społeczną,

jest

aktywizacja

zawodowa

poza

w zakresie

rehabilitacją

pozyskania

lub

przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia przez

osoby

z niepełnosprawnościami.

warsztatów,

do

W

których

2018

r.

funkcjonowało

718

27 450

osób

uczęszczało

z niepełnosprawnościami.

Tabela 5. Liczba warsztatów terapii zajęciowej oraz ich uczestników

w latach 2016–2018

Rok

43)

Liczba

Liczba

warsztatów

uczestników

terapii

WTZ

zajęciowej

Liczba

uczestników,

którzy podjęli

zatrudnienie

Procent

uczestników

WTZ,

którzy

podjęli

zatrudnienie

Zgodnie z ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych, warsztat jest wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówką

stwarzającą osobom z niepełnosprawnościami niezdolnym do podjęcia pracy możliwość

rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności

niezbędnych do podjęcia zatrudnienia.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

2016 708

26 501

390

1,4%

2017 715

27 097

452

1,6%

2018 718

27 450

459

1,6%

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON.

Dla porównania w 2017 r. działało 715 warsztatów z liczbą 27 097

uczestników (w stosunku do 2016 r. liczba działających WTZ wzrosła o 7

warsztatów, a liczba samych uczestników wzrosła o 596 osób).

Mapa 3. Liczba warsztatów terapii zajęciowej w 2018 r.

Źródło: opracowanie BON.

Najwięcej warsztatów odnotowano w województwach: wielkopolskim (87

warsztatów, do których uczęszczało 3057 osób z niepełnosprawnościami)

i mazowieckim

(83

warsztaty,

do

z niepełnosprawnościami).

55

których

uczęszczało

osób

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Tabela 6. Warsztaty terapii zajęciowej działające w 2018 r. z podziałem na

województwa

Województwo

Liczba WTZ

Liczba uczestników

WTZ

dolnośląskie

47

1 695

kujawsko-pomorskie

36

1 330

lubelskie

59

2 126

lubuskie

19

677

łódzkie

41

1 508

małopolskie

67

2 654

mazowieckie

83

2 805

opolskie

15

452

podkarpackie

37

1 780

podlaskie

25

897

pomorskie

48

1 528

śląskie

58

2 801

świętokrzyskie

32

1 543

warmińsko-mazurskie

35

1 463

wielkopolskie

87

3 057

zachodniopomorskie

29

1 134

Ogółem

718

27 450

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych PFRON.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA

Populacja osób z niepełnosprawnościami jest zróżnicowana (ze względu na

wiek, rodzaj schorzeń, miejsce zamieszkania, poziom wykształcenia,

sytuację rodzinną i ekonomiczną itp.). Diagnozę potrzeb tych osób należy

przeprowadzić z uwzględnieniem tej różnorodności oraz biorąc pod uwagę

funkcjonujący obecnie system. Konieczne jest uwzględnienie kwestii

takich jak świadczenia materialne i niematerialne stanowiące podstawę

systemu zabezpieczenia społecznego.

Sytuacja materialna osób z niepełnosprawnościami jest trudna. W celu

poprawy

ich

sytuacji

podjęto

działania

ukierunkowane

na

wzrost

świadczeń wspierających osoby znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji.

Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy o rencie socjalnej (Dz. U.

poz. 933) podniosła świadczenie do kwoty 1100,00 zł brutto 44). Wzrosło

również wsparcie w postaci zasiłku pielęgnacyjnego do kwoty 215,84 zł.

Natomiast specjalny zasiłek opiekuńczy oraz zasiłek dla opiekuna wzrósł

od listopada 2018 r. do 620 zł. Nastąpił również wzrost wysokości

świadczenia

pielęgnacyjnego

dla

opiekunów

dzieci

z niepełnosprawnościami do kwoty 1830 zł.

Od 2019 r. uruchomiono ponadto Fundusz Solidarnościowy, który będzie

finansowany z tzw. daniny solidarnościowej, o której mowa w rozdziale 6a

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.), w wysokości 4% podstawy jej

obliczenia, składki na Fundusz Solidarnościowy, która trafia na wsparcie

osób z niepełnosprawnościami.

W 2020 r. składka na FS, wyodrębniona ze składki na Fundusz Pracy,

wynosiła 0,45% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i

44)

Kwota świadczenia uwzględnia waloryzację z marca 2019 r.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

rentowe, a składka na FP wynosiła 2,0%.45) Środki z wymienionego

Funduszu przeznaczone są także m.in. na finansowanie świadczenia

uzupełniającego

dla

osób

niezdolnych

do

samodzielnej

egzystencji

w kwocie do 500 zł miesięcznie46).

Niepełnosprawność

wpływa

z niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnością

na

dobrobyt

i ich

rodzin.

w gospodarstwie

i warunki

życia

Obecność

domowym

wyraźnie

osób

osoby

koreluje

z gorszą sytuacją finansową tych gospodarstw, o czym świadczą badania

realizowane przez Główny Urząd Statystyczny. Przeciętny miesięczny

dochód rozporządzalny na osobę w 2018 r. w gospodarstwach domowych

z osobą niepełnosprawną wyniósł 1 431 zł i był niższy o 15,5% niż

przeciętnie w kraju (w 2017 r. o 14,4%).

Wykres 13. Dochód rozporządzalny w Polsce w 2018 r. według

gospodarstw

domowych

z osobami

i bez

osób

z orzeczeniem

o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności

2000 zł

1 693

1600 zł

1 751

1 431

1200 zł

800 zł

400 zł

0 zł

Ogółem

Gospodarstwa domowe z Gospodarstwa domowe

osobami

bez osób

niepełnosprawnymi

niepełnosprawnych

45)

W 2021 r. wysokość składki na FS została określona na poziomie 1,45% podstawy

wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przy równoczesnym

obniżeniu wysokości składki na FP do poziomu 1% podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenia emerytalne i rentowe (stosownie do zapisów art. 26 i art. 27 ustawy

budżetowej na rok 2021).

46)

Ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do

samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622, z późn. zm.)

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS.

*Kryterium zastosowanym dla tego wskaźnika jest obecność w gospodarstwie osób

z orzeczeniem o niepełnosprawności (a nie ogólnie obecność osoby niepełnosprawnej

biologicznie)

W 2018 r. w gospodarstwach z co najmniej jedną osobą niepełnosprawną

stopa

ubóstwa

w gospodarstwach

zagrożenia

skrajnego

bez

ubóstwem

osób

wyniosła

7,8%47),

z niepełnosprawnościami

gospodarstw

z co

najmniej

podczas

gdy

4,8%.

Poziom

jedną

osobą

niepełnosprawną jak i bez osób z niepełnosprawnościami od 2017 r.

wzrósł o 1,1 pkt proc. Natomiast dynamika tego wzrostu w przypadku

gospodarstw domowych z co najmniej jedną osobą niepełnosprawną była

niższa

niż

w gospodarstwach

bez

osób

z niepełnosprawnościami

–

odpowiednio 29,7% i 16,4%.

47)

Dla porównania w 2019 r. stopa ubóstwa skrajnego w gospodarstwach domowych z co

najmniej jedną osobą uznaną za niepełnosprawną prawnie wyniosła 6,5% (na

podstawie opracowania: Zasięg ubóstwa ekonomicznego w Polsce w 2019 r., Główny

Urząd Statystyczny, Warszawa 2020.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wykres 14. Zasięg ubóstwa skrajnego w gospodarstwach domowych

z osobami i bez osób z orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu

niepełnosprawności w latach 2017–2018

10%

8,0

8%

6%

6,7

6,3

5,7

4,9

4,8

7,8

3,7

4%

2%

0%

bez osób

z przynajmniej 1

niepełnosprawnych dzieckiem do lat 16

posiadającym

orzeczenie

o

niepełnosprawności

2017 r.

z niepełnosprawną

głową

gospodarstwa

domowego

z co najmniej 1

osobą

niepełnosprawną

2018 r.

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS.

Warto wskazać, że w 2019 r. wartości wskaźnika wynosiły: 3,7% dla gospodarstw

domowych

bez

osób

niepełnosprawnych,

5,5%

dla

gospodarstw

domowych

z

przynajmniej 1 dzieckiem do lat 16 posiadających orzeczenie o niepełnosprawności, 5,0%

dla gospodarstw domowych z niepełnosprawną głową gospodarstwa domowego, 6,5% w

gospodarstwach domowych z co najmniej 1 osobą z niepełnosprawnością.

W ramach systemu opieki zdrowotnej podmioty lecznicze zajmują się

leczeniem i rehabilitacją zdrowotną, a system pomocy społecznej oferuje

usługi

opiekuńcze

jako

pomoc

w zaspokajaniu

codziennych

potrzeb

życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz,

w miarę możliwości, zapewnia kontakty społeczne (jednakże np. osoby

głuche mają utrudnione kontakty społeczne ze względu na barierę

komunikacyjną). Zapewnia też wsparcie finansowe i rzeczowe, pomoc

środowiskową i instytucjonalną, zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2004 r.

o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1876, z późn. zm.).

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

System opieki zdrowotnej i system pomocy społecznej w odniesieniu do

osób potrzebujących wsparcia w codziennym funkcjonowaniu nie są

zintegrowane, co więcej, odpowiedzialność za ich funkcjonowanie leży

w gestii różnych resortów – Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej,

Ministerstwa Zdrowia oraz Ministerstwa Edukacji i Nauki. Rozproszenie

zadań i niejednoznaczność w zakresie odpowiedzialności systemu pomocy

społecznej i ochrony zdrowia w zapewnianiu wsparcia tej grupie stanowi

duże wyzwanie, zwłaszcza że osoba z niepełnosprawnością bardzo często

potrzebuje

wsparcia

zarówno

medycznego,

jak

i społecznego.

Dotychczasowe doświadczenia wskazują na potrzebę koordynacji. Należy

zauważyć, że często obowiązek wsparcia osoby z niepełnosprawnością

spoczywa na członkach najbliższej rodziny, co utrudnia lub uniemożliwia

im

aktywność

społeczną,

jak

i podejmowanie

oraz

utrzymanie

zatrudnienia. Dostępność usług opiekuńczych jest nieadekwatna do

potrzeb, a liczba placówek aktywności dziennej, dla osób niemogących

podjąć pracy czy rehabilitacji zawodowej, jest zbyt mała.

W związku z prognozowanymi zmianami demograficznymi (starzeniem się

społeczeństwa), nieodzownym procesem jest rozwój usług opiekuńczych

świadczonych

dotychczas

na

rzecz

osób

z niepełnosprawnościami.

świadczonych

usług

posiada

określone

Większość

standardy,

ale

zmieniająca się sytuacja demograficzna wymaga zwiększenia palety usług

i wprowadzenia nowych standardów, w tym standardów dotyczących

szkolenia

pracowników,

standardów

dotyczących

usług

asystencji

osobistej, opiekuńczych. W celu podwyższenia świadczonego poziomu

nowych usług, konieczne jest stworzenie standardów ich świadczenia,

a także standardów kształcenia osób odpowiedzialnych za realizację tych

usług. W chwili obecnej, zakres i poziom usług świadczonych na rzecz

osób z niepełnosprawnościami jest niewystarczający, stąd konieczność

dostosowania zakresu oferty wsparcia do zindywidualizowanych potrzeb

osoby potrzebującej wsparcia w codziennym funkcjonowaniu.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

ZDROWIE

Dla osób z niepełnosprawnościami, niezależnie od okresu powstania

niepełnosprawności, szczególne znaczenie ma adekwatny dostęp do

świadczeń

opieki

zdrowotnej.

Od

tego

bowiem

zależy,

czy

osoba

z niepełnosprawnością będzie mogła cieszyć się możliwie najlepszym

stanem zdrowia.

Zgodnie z wynikami Europejskiego Badania Warunków Życia Ludności

(EU-SILC) z 2016 r.48) 35% ludności w wieku 16 lat i więcej deklarowało

długotrwałe problemy zdrowotne, a 22% osób występowanie ograniczeń

codziennej

aktywności.

aktywność

jest

6,7%

bardzo

osób

deklarowało,

że

ich

poważnie

ograniczona,

a 15,6%

codzienna

że

jest

ograniczona niezbyt poważnie.

Wykres 15. Występowanie

w 2016 r. według grup wieku

0%

20%

długotrwałych

40%

problemów

60%

zdrowotnych

80%

100%

występują

nie występują

16-29

30-44

45-59

60-74

75 lat i więcej

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Dochody i warunki życia ludności

w Polsce.

48)

Źródło: Dochody i warunki życia ludności Polski (raport z badania EU-SILC 2016), GUS,

Warszawa 2017.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Częstość

występowania

długotrwałych

problemów

zdrowotnych,

jak

i ograniczeń codziennej aktywności rośnie wraz z wiekiem. Podczas gdy

posiadanie długotrwałych problemów zdrowotnych deklaruje co dziesiąta

osoba w wieku 16–29 lat – w gronie osób w wieku 75 lat i więcej jedynie

co piąta osoba nie posiada tych problemów.

Ograniczeń codziennej aktywności nie odczuwa prawie 95% osób w wieku

16–29 lat, podczas gdy w przypadku osób w wieku 75 lat i więcej odsetek

ten wyniósł 37%.

Biorąc pod uwagę liczną grupę osób deklarujących długotrwałe problemy

zdrowotne oraz ograniczenia codziennej aktywności, konieczne wydaje się

zapewnienie odpowiedniego dostępu do usług zdrowotnych

zarówno

profilaktyki

przeciwdziałania

w celu

niepełnosprawności,

jak

i ograniczenia jej pogłębiania.

Wykres 16. Występowanie ograniczeń codziennej aktywności w 2016 r.

według grup wieku

0%

20%

40%

60%

80%

100%

bardzo poważnie ograniczona

ograniczona ale niezbyt

poważnie

bez ograniczeń

16-29

30-44

45-59

60-74

75 lat i więcej

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Dochody i warunki życia ludności

w Polsce.

W świetle badania EU-SILC 2016 r. z opieki zdrowotnej, rozumianej jako

wszystkie usługi, których celem jest poprawa, utrzymanie i zapobieganie

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

pogarszaniu się stanu zdrowia osób oraz zmniejszenie konsekwencji złego

stanu

zdrowia49),

korzystało

90,2%

jednoosobowych

gospodarstw

domowych w wieku 65 lat i więcej, 77,8% jednoosobowych gospodarstw

domowych w wieku poniżej 65 lat, 91,4% gospodarstw z dziećmi na

utrzymaniu oraz 91,9% gospodarstw bez dzieci na utrzymaniu. Co istotne,

wśród

gospodarstw

domowych

z przynajmniej

jedną

osobą

niepełnosprawną50) 6,5% stanowiły gospodarstwa niekorzystające z usług

opieki zdrowotnej.

Istotnych informacji na temat stanu zdrowia ludności Polski dostarcza

Europejskie Ankietowe Badanie Zdrowia (EHIS) przeprowadzane przez

GUS51). Według ostatnich danych z tego badania w 2014 r. co czwarte

dziecko miało długotrwałe dolegliwości zdrowotne lub choroby przewlekłe.

Częściej dotykały one chłopców niż dziewczynek (odpowiednio 29%

i 23%). Częstość występowania dolegliwości czy chorób przewlekłych

wzrastała wraz z wiekiem, szczególnie gwałtownie po ukończeniu 50. roku

życia. Ponad 80% osób pięćdziesięcioletnich i starszych potwierdzało

występowanie co najmniej 1 choroby przewlekłej lub dolegliwości, podczas

gdy w grupie młodszej (40–49 lat) co druga.

W zależności od przyjętego kryterium niepełnosprawności biologicznej

(poziomu ograniczeń) populacja osób z niepełnosprawnościami w Polsce

mogła liczyć od 4,952) do 7,7 mln osób (w 2014 r.). Liczba ta obejmuje

49)

Zarówno prywatna, jak i publiczna obejmująca: konsultacje, leczenie ambulatoryjne,

hospitalizację, przepisane leki oraz opiekę stomatologiczną.

50)

Osoba niepełnosprawna – na podstawie deklaracji posiadania ważnego orzeczenia

ustalającego niepełnosprawność, niezdolność do pracy lub inwalidztwo, zgodnie z ustawą

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

(definicja GUS z 2014 r.).

51)

Badanie EHIS objęte było regulacją prawną UE – w 2014 r. po raz pierwszy wszystkie

kraje członkowskie miały obowiązek je zrealizować, zgodnie z wytycznymi Eurostatu.

W Polsce badanie przeprowadzono w latach 1996, 2004, 2009 i 2014 przez GUS. EHIS

jest reprezentatywnym badaniem ankietowym.

52)

Badanie EHIS, 2014.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

wszystkie osoby z niepełnosprawnościami prawną, jak również te, które

miały poważne ograniczenia w wykonywaniu codziennych czynności. Co

piąta osoba z niepełnosprawnością nie posiadała orzeczenia, a więc nie

miała prawnego statusu osoby z niepełnosprawnością.

Dorosłe osoby z niepełnosprawnościami gorzej oceniały swoje zdrowie niż

osoby

sprawne,

zdrowotne

częściej

występowały

u nich

choroby

przewlekłe.

Co

czy

długotrwałe

druga

problemy

dorosła

osoba

z niepełnosprawnością miała problemy w wykonaniu prostych codziennych

czynności związanych z samoobsługą (jedzenie, wstanie z łóżka, ubranie

się,

umycie

się,

korzystanie

z toalety

itp.),

a prawie

3/4

osób

z niepełnosprawnościami miało także problemy z prowadzeniem własnego

gospodarstwa domowego. Znaczna część tej populacji musiała korzystać

z pomocy innych osób.

Niepełnosprawność

korzystania

z porad

lub

choroby

lekarskich.

przewlekłe

W ciągu

determinują

roku

9

na

potrzebę

10

osób

z niepełnosprawnościami przynajmniej raz odwiedziło lekarza rodzinnego,

a w przypadku osób sprawnych 7 na 10 osób. Prawie co czwarty

mieszkaniec Polski potrzebujący opieki zdrowotnej doświadczył opóźnień

w dostępie do niej z powodu zbyt długiego okresu oczekiwania na

wizytę53).

Wobec powyższych danych warto przyjrzeć się strukturze osób, które

rezygnują z wizyt u lekarzy. Najczęściej rezygnują osoby, które swój stan

zdrowia oceniają jako bardzo zły i zły. Ponadto zdecydowanie częściej

rezygnują z wizyt u lekarza osoby deklarujące posiadanie długotrwałych

problemów zdrowotnych (20,3% tej grupy osób) niż osoby, które tych

problemów nie posiadają (7,6% tej grupy rezygnuje z wizyt u lekarza).

Podobnie

53)

wygląda

sytuacja

wśród

osób

deklarujących

poważne

Źródło: Zdrowie i zachowania zdrowotne mieszkańców Polski w świetle badania EHIS

2014. Notatka informacyjna, GUS, Warszawa 2015.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

ograniczenia codziennej aktywności. Wśród osób z bardzo poważnie

ograniczoną aktywnością, aż co czwarta rezygnuje z wizyt u lekarzy,

podczas gdy wśród osób bez ograniczeń odsetek ten wynosi 9,4%. Inną

ważną

kwestią

wynikającą

z powyższego

zestawienia

jest

sytuacja

finansowa gospodarstw domowych – ten jednak temat został opisany

szerzej w obszarze Zabezpieczenie społeczne.

Wyniki

omówionych

niedostateczną

badań

dostępność

(EU-SILC

usług

oraz

EHIS)

zdrowotnych,

wskazują

na

z uwagi

na

która

zachodzące w Polsce procesy demograficzne (starzenie się społeczeństwa)

stanowić będzie coraz większe wyzwanie. Dane statystyczne potwierdzają

znaczenie profilaktyki w zakresie przeciwdziałania niepełnosprawności

u dzieci i dorosłych oraz konieczności skoordynowanego systemu wsparcia

osób z niepełnosprawnościami, którzy są często uzależnieni od pomocy

innych osób.

BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI

Wyniki badania Spójność Społeczna z 2015 r.54) wskazują, , że około 23%

mieszkańców

Polski

w wieku

16

lat

i więcej

wyraziło

opinię,

że

wykluczenie społeczne istnieje a niepełnosprawność stanowi jeden z jego

powodów.

Biorąc

pod

styczności

z przejawami

uwagę

deklaracje

dyskryminacji,

dotyczące

bezpośredniej

zaobserwowano,

że

11%

badanych osób było świadkami zdarzenia, gdy dyskryminowane były

osoby z niepełnosprawnościami.

Około 4 na 10 mieszkańców Polski w wieku 16 lat i więcej wyraziło opinię,

że niepełnosprawność była w Polsce powodem gorszego traktowania,

natomiast 11% osób przyznało, że zetknęło się bezpośrednio lub było

świadkami

54)

przejawów

dyskryminacji

wobec

osób

Źródło: Jakość życia w Polsce w 2015 roku. Wyniki badania spójności społecznej, GUS,

Warszawa 2017.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

z niepełnosprawnościami, takich jak np. obraźliwe komentarze, pobicia czy

złe

traktowanie.

Świadkami

z niepełnosprawnościami

była

co

dyskryminacji

ósma

kobieta

wobec

oraz

co

osób

dziesiąty

mężczyzna.

Wykres 17. Postrzeganie dyskryminacji ze względu na wybrane przyczyny

w 2015 r.

39,6

11,4

0%

10%

20%

30%

40%

50%

osoby twierdzące, że przynależność do danej grupy jest powodem gorszego

traktowania (dyskryminacji)

osoby, które bezpośrednio zetknęły się lub były świadkami dyskryminacji z powodu

przynależności do danej grupy

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych GUS – Jakość życia w Polsce […].

Nieco bardziej aktualnych informacji na temat zjawiska dyskryminacji

osób z niepełnosprawnościami dostarczają wyniki Badania Spójności

Społecznej z 2018 r. opublikowane przez Główny Urząd Statystyczny w

raporcie pod tytułem: „Jakość życia i kapitał społeczny w Polsce. Wyniki

Badania

spójności

społecznej

2018.”

Zgodnie

z

raportem

niepełnosprawność, według subiektywnych ocen mieszkańców Polski w

wieku co najmniej 16 lat, znalazła się na czwartym miejscu wśród

najczęstszych powodów gorszego traktowania – dyskryminacji w Polsce

(35% osób uznało niepełnosprawność za powód dyskryminacji). Według

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

badanych częstszymi powodami dyskryminacji niż niepełnosprawność były

tylko55)

• bezdomność – sytuację tę jako przyczynę dyskryminacji wskazało 58%

objętych badaniem osób,

• homoseksualizm, biseksualizm lub transseksualizm wskazany został jako

przyczyna dyskryminacji przez 48% badanych,

• inny kolor skóry wskazany został jako przyczyna dyskryminacji przez

38% osób.

Niestety wśród społeczeństwa pokutuje brak świadomości szczególnych

potrzeb wynikających z niepełnosprawności, a odmienność w zakresie

funkcjonowania

występujące

zbyt

w każdej

rzadko

uważana

populacji.

Taki

jest

za

zjawisko

stan

rzeczy

naturalne,

dotyczy

także

nauczycieli, podmiotów realizujących zadania publiczne na rzecz osób

z niepełnosprawnościami oraz opiekunów i pracodawców tych osób. Jest to

jedną

z przyczyn

trudności

w rozwijaniu

pełnego

potencjału

osób

z niepełnosprawnościami, nieporozumień, braku płynności w realizacji

zadań publicznych i załatwiania spraw klientów z niepełnosprawnościami.

Skutkuje to niewykorzystaniem przez osoby z niepełnosprawnościami

pełni szans na udział w życiu społecznym i rozwój zawodowy. Osoby te,

przewidując uciążliwość w kontaktach z urzędem lub pracodawcą, często

nie korzystają ze swoich praw lub rezygnują z załatwiania spraw. Jest to

ze szkodą zarówno dla tych osób, jak i dla jakości usług finansowanych ze

środków

publicznych.

Ważną

rolę

ma

tu

system

oświaty,

który

przygotowuje młodych ludzi z niepełnosprawnościami do samodzielności

55)

Wyniki badania Spójności Społecznej z 2018 r. opublikowane w raporcie pod tytułem

„Jakość życia i kapitał społeczny w Polsce. Wyniki Badania spójności społecznej

2018.”, str. 221–223, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 2020.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

w życiu dorosłym, a także ich rówieśników do budowania dostępnego

społeczeństwa.

Budowanie

świadomości

społecznej

problematyki

dotyczącej

osób

z niepełnosprawnościami zapobiega nierównemu traktowaniu tych osób,

a tym samym zwiększa ich szanse na niezależne życie w społeczeństwie.

Najczęstszą przyczyną dyskryminacji osób z niepełnosprawnościami są

stereotypy i uprzedzenia, a także brak odpowiedniej wiedzy.

W tym kontekście ważnym elementem działań przeciw dyskryminacji są

działania

o charakterze

świadomościowym.

Świadome

działanie

podnoszące wiedzę ma bezpośredni wpływ na postawy społeczne.

W

odniesieniu

do

problemu

dyskryminacji

wobec

osób

z niepełnosprawnościami ważne jest również określenie, czy problem ten

jest w podobny sposób postrzegany przez osoby bez niepełnosprawności

oraz osoby z niepełnosprawnościami. Okazuje się, że różnica pomiędzy

obiema

grupami

była

stosunkowo

niewielka,

gdyż

opinię,

że

niepełnosprawność jest powodem gorszego traktowania, wyraziło 43%

osób z niepełnosprawnościami, podczas gdy wśród osób

sprawnych

odsetek ten wyniósł 39%.

Same osoby z niepełnosprawnościami dostrzegają również sporo barier

w swoim otoczeniu. Z Europejskiej ankiety na temat zdrowia i integracji

społecznej (EHSIS)56) wynika, że osoby z niepełnosprawnościami widzą

zarówno bariery w zakresie szeroko rozumianej dostępności, wyrażonej

56)

European health and social integration survey, Eurostat

(https://ec.europa.eu/eurostat/statisticsexplained/index.php/Disability_statistics_background__European_health_and_social_integration_survey), dostęp: 30.11.2020 r.

Należy jednocześnie zauważyć, że ankieta była przeprowadzana jedynie w języku

polskim, a zatem brak tłumaczenia na polski język migowy i możliwości udzielenia

odpowiedzi w tym języku mógł skutkować niewystarczającym odnotowaniem kwestii

związanych z barierami komunikacyjnymi napotykanymi przez użytkowników języka

migowego. Analogiczne zastrzeżenie dotyczy osób głuchoniewidomych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

zarówno jako ograniczenia w mobilności, fizycznej dostępności (dostęp do

budynków) oraz w transporcie, jak i w obszarze związanym z dostępem do

pracy

i zatrudnienia.

Ponadto

bardzo

dużo

osób

ma

problemy

z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych (bariery związane

z płaceniem

za

podstawowe

produkty).

Liczne

grono

osób

z niepełnosprawnościami w Polsce wskazuje barierę dotyczącą odpoczynku

i rekreacji.

Może

mieć

to

związek

zarówno

z brakiem

możliwości

zaspokojenia takiej potrzeby, ze względów zdrowotnych czy finansowych,

jak i barier w zakresie dostępności w tym aspekcie.

Wykres

18.

Bariery

dostępności

wskazywane

przez

z niepełnosprawnościami w 2012 r. w wybranych dziedzinach

Mobilność

osoby

2960

Czas wolny

2840

Zatrudnienie

2524

Dostęp do budynków

2236

Płacenie za podstawowe produkty

2161

Transport

2080

Edukacja i szkolenia

1655

Odczuwanie dyskryminacji

1007

Korzystanie z Internetu

153

0

500 1 000 1 500 2 000 2 500 3 000 3 500

Źródło: opracowanie BON na podstawie danych Eurostat – EHIS.

KOORDYNACJA

W Polsce obecnie funkcjonuje równolegle sześć systemów orzeczniczych.

Instytucjami

je realizującymi

w kraju

są

Zakład

Ubezpieczeń

Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Ministerstwo

Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwo Obrony Narodowej,

zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (system oświaty)oraz powiatowe i wojewódzkie zespoły

do spraw orzekania o niepełnosprawności. Nadzór pedagogiczny nad pracą

poradni

psychologiczno-pedagogicznych

70

sprawują

kuratorzy

oświaty,

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

natomiast

merytoryczny

nadzór

i kontrolę

nad

zespołami

sprawuje

Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.

Schemat 2. Instytucje w ramach systemów orzeczniczych w Polsce

Zakład Ubezpieczeń

Społecznych

Wojewódzkie i

powiatowe zespoły

ds. orzekania o

niepełnosprawności

Kasa Rolniczego

Ubezpieczenia

Społecznego

Zespoły orzekające

w poradniach

psychologiczno-pedagogicznych

Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych

i Administracji

Ministerstwo

Obrony Narodowej

Źródło: opracowanie BON.

Pierwsze cztery wymienione instytucje ustalają uprawnienia do świadczeń

rentowych, a ostatnia do celów pozarentowych. Ukształtowany przez lata

system jest skomplikowany, przede wszystkim dla osób, które z przyczyn

zdrowotnych mają z nim styczność. Osoba ubiegająca się o orzeczenie

musi poddawać się weryfikacji przed komisjami różnych instytucji,

ponieważ każda orzeka dla innych celów. Jest to sytuacja uciążliwa dla

tych osób. Skutkiem takiego kształtu systemu orzeczniczego w Polsce jest

brak centralnego rejestru wydanych orzeczeń. Brak jest zintegrowania,

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

łączności pomiędzy równolegle funkcjonującymi systemami orzeczniczymi.

Sytuacja

taka

stanowi

barierę

ogólnokrajowych

spójnych

rozwiązań

z niepełnosprawnościami.

w projektowaniu

i wdrażaniu

legislacyjnych

rzecz

Problematyczna

jest

na

koordynacja

osób

polityki

społecznej skierowanej do tych osób na poziomie centralnym.

Upodmiotowienie osób z niepełnosprawnościami to zasada naczelna. Jedną

z podstawowych

zasad

zapisanych

w Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych, przyjętej w 2006 r. i ratyfikowanej przez Polskę

w 2012 r., jest podmiotowość

osób z niepełnosprawnościami. Przez

ratyfikację umowy międzynarodowej jaką jest Konwencja, Państwa-Strony

zobowiązały się do wdrażania jej zapisów do swoich systemów prawnych.

Obowiązek wdrażania tych przepisów oznacza jednocześnie konieczność

podjęcia wszelkich odpowiednich środków, w tym ustawodawczych, w celu

zmiany lub uchylenia obowiązujących przepisów, które są niezgodne

z zapisami Konwencji, zgodnie z zasadą hierarchiczności źródeł prawa.

Konwencja wskazuje m.in. na konieczność stworzenia systemu opartego

na orzekaniu o potrzebie wsparcia i jego intensywności. Zmiana i dążenie

do jednego systemu orzeczniczego o niepełnosprawności w Polsce będzie

wyzwaniem na kolejne lata.

Rozwiązania w zakresie obecnie funkcjonujących systemów rehabilitacji

społecznej,

zawodowej

i leczniczej

powodują

problemy

związane

z równoległym i kompleksowym stosowaniem instrumentów w ich ramach.

Istnieje

potrzeba

Zakłada

on

wprowadzenia

skoordynowane

modelu

działania

kompleksowej

zespołu

lekarzy

rehabilitacji.

specjalistów,

pedagogów i psychologów w zakresie rehabilitacji leczniczej, społecznej,

edukacyjnej i zawodowej, mające na celu przywrócenie jak największej

sprawności i możliwości samodzielnego funkcjonowania.

Polityka publiczna skierowana do osób z niepełnosprawnościami wymaga

horyzontalnego planowania. Wielosektorowość i wielotorowość działań dla

osiągnięcia maksymalnego efektu i zasięgu wymaga koordynacji. Obecnie

polityki publiczne zarówno na szczeblu rządowym i samorządowym są

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

często

prowadzone

niezależnie

od

siebie,

nie

uwzględniając

wzajemnego ich wpływu. Powoduje to, że nie jest osiągana maksymalna

efektywność podejmowanych działań. Wzmocnienie roli Pełnomocnika

Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych jako organu koordynującego

politykę publiczną w obszarze niepełnosprawności posłuży uzyskaniu

efektu synergii.

SYTUACJA KOBIET Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

Zgodnie z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych Strategia zwraca

szczególną uwagę na sytuację kobiet z niepełnosprawnościami. Kobiety

z niepełnosprawnościami napotykają na specyficzne, dodatkowe bariery

w pełnym włączeniu w życie publiczne, społeczne, a także zawodowe.

Wskazane aspekty są uwzględnione we wszystkich działaniach Strategii.

Ponadto, tak jak wskazano wcześniej, w ramach Strategii realizowane

będą także działania na rzecz kobiet z niepełnosprawnościami.

Sytuacja kobiet z niepełnosprawnościami w art. 6 Konwencji o prawach

osób niepełnosprawnych została wskazana jako szczególnie trudna

„niepełnosprawne kobiety i dziewczęta są narażone na wieloaspektową

dyskryminację”.

Pozycja

kobiet

z niepełnosprawnościami

jest

przedmiotem

Rezolucji

Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji

kobiet z niepełnosprawnościami (2018/2685(RSP)), w której mowa m.in.,

że

34%

kobiet

dotkniętych

problemami

zdrowotnymi

lub

niepełnosprawnością doświadczyło w swoim życiu przemocy fizycznej lub

seksualnej ze strony partnera, a poziom wynagrodzenia za pracę kobiet

z niepełnosprawnościami

jest

niższy

niż

mężczyzn

z niepełnosprawnościami. W Rezolucji zaznaczono również, że około dwie

trzecie opiekunów osób z niepełnosprawnościami w Europie to kobiety.

Istotne jest również podkreślenie innych problemów, choćby dostępu do

usług

zdrowotnych

w Rezolucji

wymagają

i profilaktyki.

również

Zakresy

w polskiej

73

problemowe

wskazane

rzeczywistości

szczególnej

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

refleksji,

analizy

i wprowadzenia

odpowiednich

rozwiązań

prawnych

i faktycznych.

W przytaczanej Rezolucji wskazano, że wskaźniki zachorowalności na raka

piersi

u kobiet

z niepełnosprawnościami

są

znacznie

wyższe

niż

w przypadku ogólnej populacji kobiet, ze względu na brak dostosowanego

sprzętu do badań przesiewowych i diagnostyki57). Zauważyć należy, że

według raportu NIK z 2019 r. „pacjenci coraz więcej dopłacają do

wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie”, szczególnie dotyczy to

pacjentów korzystających ze środków chłonnych użytkowanych codziennie

– tu za wzrostem limitów miesięcznych nie nastąpił wzrost limitu środków

z NFZ58). Kobiety mają w tym względzie niekorzystną sytuację, bowiem

poniesionego wydatku nie mogą rozliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej

(mężczyźni z niepełnosprawnościami na wydatki dotyczące zaopatrzenia

w środki chłonne taką możliwość mają).

Należy podkreślić, że sytuacja kobiet z niepełnosprawnościami na rynku

pracy jest radykalnie trudniejsza niż kobiet bez niepełnosprawności.

Zgodnie z danymi z Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL)

w 2018

r.59)

współczynnik

aktywności

zawodowej

kobiet

w wieku

produkcyjnym bez niepełnosprawności prawnej wynosił 72,3% podczas

gdy kobiet w tym wieku z prawnie potwierdzoną niepełnosprawnością

jedynie

31,9%.

w przypadku

Podobnie

kobiet

niepełnosprawności

jest

w wieku

prawnej

ze

wskaźnikiem

produkcyjnym

wynosił

69,8%,

zatrudnienia,

bez

podczas

który

potwierdzonej

gdy

u kobiet

z niepełnosprawnością potwierdzoną prawnie wynosił tylko 31,2%. Stopa

57)

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie sytuacji kobiet

niepełnosprawnych (2018/2685(RSP), str. 4, lit. Y, link

https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-8-2018-0484_PL.html

58)

Źródło internetowe: https://www.nik.gov.pl/aktualnosci/portfel-pacjenta-w-opalachrosna-doplaty-pacjentow-do-wyrobow-medycznych.html

59)

Dane BAEL GUS; definicje wskaźników podano w przypisach do obszaru priorytetowego

„Praca”.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

bezrobocia

wśród

kobiet

w wieku

produkcyjnym

bez

prawnie

potwierdzonej niepełnosprawności za ten okres osiągnęła 3,3%, podczas

gdy u kobiet z potwierdzoną prawnie niepełnosprawnością wynosiła ona

6,3%.

Pozytywną

tendencją

jest

wyraźna

zmiana

sytuacji

kobiet

z niepełnosprawnościami na rynku pracy, jaka dokonała się w ciągu

ostatnich kilku lat – w kierunku wzrostu aktywności zawodowej kobiet

z niepełnosprawnościami i to zarówno z uwzględnieniem współczynnika

aktywności

zawodowej,

jak

i wskaźnika

zatrudnienia.

Według

WHO

niepełnosprawność występuje częściej wśród kobiet, które są na nią

szczególnie narażone ze względu na dłuższe średnie trwanie życia. Istotne

z perspektywy starzejącego się społeczeństwa polskiego jest to, że coraz

powszechniej kobiety z niepełnosprawnościami w wieku senioralnym są

jedynymi opiekunami swoich członków rodzin z niepełnosprawnością,

w tym dorosłych dzieci (i to zarówno ze znaczną niepełnosprawnością

fizyczną, jak i niepełnosprawnością intelektualną), co sprzyja ich ubóstwu

i marginalizacji. Wynika to m.in. z procesów społecznych (zanikają więzi

rodzinne), emigracji, wyludniania się terenów wiejskich, specyfiki dużych

miast (samotność w wielkich osiedlach). Brakuje systemowych możliwości

całodobowego wsparcia w społeczności lokalnej.

W

Społecznym

o prawach

raporcie

osób

alternatywnym

z realizacji

Konwencji

ONZ

z niepełnosprawnościami

w Polsce

sytuacja

kobiet

oddzielnie

(nie

z niepełnosprawnościami

opisana

została

wszystkie

artykuły Konwencji rozpatrywano w raporcie osobno). Czytamy tam m.in.,

że

„W

obszarze

reprodukcyjnych

opieki

kobiety

zdrowotnej,

również

edukacji

podlegają

seksualnej

i praw

dyskryminacji.

Brakuje

sprofilowanej i dopasowanej do potrzeb kobiet informacji medycznej

dostępnej

m.in.

dla

kobiet

niewidomych

czy

z niepełnosprawnością

intelektualną. Od lat utrzymuje się niski poziom wiedzy o potrzebach

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

kobiet z niepełnosprawnościami – w zależności od ich stopnia i rodzaju

niepełnosprawności – wśród personelu medycznego i pomocniczego”60).

Kwestie ograniczonego dostępu do usług medycznych, w tym profilaktyki,

doświadczają osoby z różnymi niepełnosprawnościami, ale szczególnie

kobiety

(w

tym

kobiety

ze

znaczną

niepełnosprawnością

fizyczną,

niskorosłe, z niepełnosprawnością intelektualną, wzrokową, słuchową).

Szczególność

polega

na

konieczności

korzystania

np.

z badań

ginekologicznych, co przy braku dostosowanych gabinetów (podnośniki,

dodatkowa pomoc fizyczna) lub ich braku w ogóle (obszary wiejskie),

okazuje się rzeczą niemożliwą. Lekarze również nie znają specyficznych

potrzeb kobiet z niepełnosprawnościami (np. z góry uznają, że nie

prowadzą

one

życia

seksualnego).

Stereotypy

dotyczące

kobiet

z niepełnosprawnościami są szczególne dotkliwe w obszarze profilaktyki

(przedmiotowe traktowanie kobiet z niepełnosprawnościami zniechęca je

do badań profilaktycznych).

Ważnym w kontekście realizacji KPON są Rekomendacje dla Polski

Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych61).

W dokumencie tym znajdują się wskazania odnoszące się m.in. do sytuacji

kobiet

z niepełnosprawnościami,

m.in.

„Zapewnienie

aktywnego

zaangażowania w projektowanie nowych przepisów oraz odpowiednich

konsultacji z różnymi organizacjami osób z niepełnosprawnościami, w tym

m.in.

z kobietami,

psychospołeczną

i dziewczęta

dziećmi,

żyjącymi

na

(...)

,

wsi.

z niepełnosprawnościami

osobami

Jednak

miały

z niepełnosprawnością

zalecenie,

aby

„kobiety

dostęp

do

pomocy

w podejmowaniu decyzji życiowych i nie były poddawane sterylizacji bez

ich

pełnej,

swobodnej

i świadomej

zgody”

nie

mają

faktycznego

60)

link do raportu: http://konwencja.org/download/spoleczny-raport-alternatywny-pdf/#,

str. 15–16.

61)

https://www.rpo.gov.pl/pl/content/rekomendacje-dla-polski-komitetu-onz-komitetu-dspraw-osob-z-niepe%C5%82nosprawnosciami

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

odzwierciedlenia w sytuacji prawnej i faktycznej, ponieważ sterylizacja bez

zgody osoby jest w Polsce karalna. W Art. 156. § 1 pkt 1 KK czytamy, że

„Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci pozbawienia

człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia podlega karze

pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3” 62). Jednocześnie istotną

rekomendacją jest wprowadzenie przepisów w celu zapewnienia ochrony

osób

z niepełnosprawnościami

przed

dyskryminacją

we

wszystkich

dziedzinach życia, w tym kompleksowego dochodzenia roszczeń oraz

zakazanie

tzw.

dyskryminacji

krzyżowej

ze

względu

na

niepełnosprawność, płeć, wiek, pochodzenie etniczne, tożsamość płciową

i orientację seksualną.

Kolejną istotną kwestią w odniesieniu do opisywanej szczególnej sytuacji

kobiet

z niepełnosprawnością

z cytowanym

jest

Społecznym

zjawisko

raportem

przemocy.

Zgodnie

(...)

„Kobiety

z niepełnosprawnościami są trzykrotnie bardziej narażone na przemoc

(psychiczną,

fizyczną,

jak

również

ekonomiczną)

niż

kobiety

pełnosprawne. (...). W Polsce brak jest statystyk nt. przemocy wobec

kobiet z niepełnosprawnościami”. Kwestia braku statystyk wynika m.in.

z braku odpowiedniego pola w formularzu niebieskiej karty.

Przemoc

wobec

kobiet,

w tym

kobiet

starszych

i kobiet

z niepełnosprawnościami była przedmiotem opracowania Rzecznika Praw

Obywatelskich z 2013 r.63). W publikacji czytamy m.in., że „zjawisko

przemocy

wobec

kobiet

starszych

i niepełnosprawnych,

szczególnie

narażonych na dyskryminację wielokrotną, jest niedostrzegane, trudne do

wykrycia oraz zbadane w niewielkim tylko obszarze” (str. 5), a art. 16

KPON zobowiązuje państwa-strony Konwencji do podjęcia wszelkich

odpowiednich środków ustawodawczych, administracyjnych i społecznych

62)

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200001444/O/D20201444.pdf

63)

https://www.brpo.gov.pl/sites/default/files/Biuletyn_Rzecznika_Praw_Obywatelskich_201

3_Nr_7.pdf

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

w celu ochrony osób niepełnosprawnych, zarówno w domu, jak i poza nim,

przed wszelkimi formami wykorzystywania, przemocy i nadużyć, w tym

związanych z płcią. Opracowanie odwołuje się do preambuły Rezolucji PE

z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie sytuacji kobiet niepełnosprawnych

w Unii

Europejskiej

mówiącej,

że

„W

życiu

kobiet

z niepełnosprawnościami przemoc jest nie tylko częstym zjawiskiem, lecz

nierzadko bywa wręcz przyczyną ich niepełnosprawności. Blisko 80%

kobiet

z niepełnosprawnościami

pada

ofiarą

przemocy

psychicznej

i fizycznej. Ponadto kobiety z niepełnosprawnościami są bardziej narażone

na przemoc seksualną niż pozostałe kobiety, są ofiarami dyskryminacji

wielokrotnej (z powodu płci, rasy, wieku i niepełnosprawności) oraz są

bardziej narażone na ubóstwo i wykluczenie społeczne64).

W

raporcie

z badania

ogólnopolskiego

2015

r.

oraz

badania

porównawczego z lat 2009–2015 prof. dr hab. Krzysztofa Korzeniowskiego

i dr hab. Piotra Radkiewicza pt.: Przemoc w rodzinie wobec osób starszych

i niepełnosprawnych (PAN, Instytut Psychologii) czytamy m.in. na str. 6

że: „Przemoc w rodzinie wobec osób starszych i niepełnosprawnych jest

zjawiskiem

znacznie

słabiej

poznanym,

aczkolwiek

także

szeroko

rozpowszechnionym (zob. Cooper i in., 2008, Hardin i in., 2005, Hugues

i in.,

2011).

Na

dodatek

okazuje

się,

że

niepełnosprawność

jest

czynnikiem zwiększającym przemoc w rodzinie wobec osób narażonych na

nią

z innych

powodów.

Stwierdzono

na

przykład,

że

kobiety

niepełnosprawne doznają więcej przemocy niż kobiety sprawne (Hague

i in., 2011). Zaobserwowano również, iż częściej krzywdzone starsze

ofiary przemocy są także niepełnosprawne fizycznie lub umysłowo

(Herzberger, 2002). Zwróćmy uwagę, że oszacowanie rzeczywistych

rozmiarów przemocy wobec osób starszych i niepełnosprawnych napotyka

jeszcze

64)

jedną,

w pewien

sposób

swoistą

barierę.

Osoby

i starsze,

Preambuła lit. i Rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie

sytuacji kobiet niepełnosprawnych w Unii Europejskiej P6_TA(2007)0160.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

i niepełnosprawne są mniej mobilne fizycznie i społecznie, co sprawia, że

mają mniej możliwości ujawniania skierowanych przeciwko nim aktów

przemocy.”.

Jednak – co ciekawe – „wskaźniki obojętności na przemoc wobec osób

niepełnosprawnych były większe wśród mężczyzn niż wśród kobiet” (str.

89).

Biorąc

pod

uwagę

międzynarodowych,

przegląd

wydaje

wybranych

się,

że

publikacji

stwierdzenie

i dokumentów

jednoznacznie,

że

w Polsce przemoc wobec kobiet z niepełnosprawnościami jest zjawiskiem

częstszym

oraz

bardziej

z niepełnosprawnościami,

akceptowalnym

wymaga

niż

przeprowadzenia

wobec

mężczyzn

badań,

a przede

wszystkim umieszczenia w formularzu niebieskiej karty informacji –

pytania o niepełnosprawność w stosunku do osoby doznającej przemocy,

jak i osoby stosującej przemoc.

W

sprawozdaniu

Ministerstwa

Rodziny,

Pracy

i

Polityki

Społecznej

z Realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na

lata 2014–2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 r. znajdujemy

informacje, że w 2018 r. funkcjonowało w gminach 2 521 zespołów

interdyscyplinarnych.

Liczba

osób

objętych

pomocą

zespołów

interdyscyplinarnych wyniosła 206 424, w tym 82 110 kobiet (4668

niepełnosprawnych i 10 080 starszych) oraz 72 975 mężczyzn (3259

niepełnosprawnych i 6501 starszych), a także 51 157 dzieci, w tym 1650

niepełnosprawnych65).

i opracowania,

Biorąc

należy

pod

generalnie

uwagę

przytoczone

stwierdzić,

że

dokumenty

sytuacja

kobiet

z niepełnosprawnościami, ich ewentualnej dyskryminacji krzyżowej (ze

względu na niepełnosprawność, wiek i płeć) czy w zakresie równego

dostępu

65)

do

wszystkich

sfer

życia

pozostają

kwestią

wymagającą

https://www.gov.pl/web/rodzina/sprawozdania-z-krajowego-programu-przeciwdzialaniaprzemocy-w-rodzinie

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

pogłębionych badań. Brakuje danych dotyczących oceny poziomu udziału

kobiet

z niepełnosprawnościami

w różnych

sferach

życia,

np.

sfery

rodzinnej (związki formalne i nieformalne, posiadanie dzieci).

W kontekście planowanej deinstytucjonalizacji ważne jest tworzenie

możliwości

wspierania formalnych

i nieformalnych

wspólnot

kobiet

z niepełnosprawnościami, które będąc osobami bez rodzin (samotnymi),

stanowią dla siebie grupę wsparcia. Taką możliwość mogą stanowić

mieszkania wspomagane wtopione w lokalną społeczność, będące jedną

z form wdrażania deinstytucjonalizacji, czy choćby miksy społeczne (miksy

lokatorskie, klastry mieszkaniowe)66).

SYTUACJA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

W

szczególnej

sytuacji

znajdują

się

rodziny

z dziećmi

z niepełnosprawnościami. Artykuł 7 ust. 1 Konwencji o prawach osób

niepełnosprawnych wskazuje, że „Państwa Strony podejmą wszelkie

niezbędne

środki

w celu

zapewnienia

pełnego

korzystania

przez

niepełnosprawne dzieci ze wszystkich praw człowieka i podstawowych

wolności, na zasadzie równości z innymi dziećmi.”.

Kwestia

również

praw

dzieci

w innych

z niepełnosprawnościami

częściach

Konwencji

została

uwzględniona

o prawach

osób

niepełnosprawnych. Problematyka ta pojawia się w artykułach Konwencji

poruszających

kwestie

związane

ze

świadomością,

wolnością

od

wykorzystywania, przemocy i nadużyć, poszanowania domu i rodziny czy

– co istotne – edukacji, co świadczy o horyzontalnym podejściu Konwencji

do kwestii dzieci z niepełnosprawnościami.

66)

Miks lokatorski – ludzie zamieszkujący jeden budynek mieszkalny, w różnym wieku,

różnej płci, na różnym etapie życia, o różnej sprawności psychofizycznej, różnych

zainteresowaniach i różnych możliwościach finansowych.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Niezwykle istotne zapisy znajdują się w art. 24 poświęconym edukacji.

Zawiera on zobowiązania do np.: niewykluczania osób (w tym dzieci)

z niepełnosprawnościami z powszechnego systemu edukacji ze względu na

niepełnosprawność czy zapewnienia dzieciom z niepełnosprawnościami

dostępu w ich lokalnych społecznościach i wspólnie z rówieśnikami, na

zasadzie równości z innymi dziećmi, do udziału w zabawie, rekreacji

i wypoczynku oraz działalności sportowej, włączając taką działalność

w ramy systemu szkolnego.

Artykuł

ten

zobowiązuje

również

do

zapewnienia

edukacji

dzieci

z niepełnosprawnościami od najwcześniejszego etapu, w szczególności

dzieci

niewidomych,

głuchych

lub

głuchoniewidomych

w najodpowiedniejszych językach i przy pomocy zindywidualizowanych

sposobów

i środków

komunikacji,

rodzaju

niepełnosprawności,

najodpowiedniejszych

jak

również

dla

danego

w środowisku,

które

maksymalizuje rozwój edukacyjny i społeczny.

W kontekście tych zapisów Konwencji niezwykle ważne jest prowadzenie

zajęć

zapewniających

rozwój

funkcjonalny

związany

z rodzajem

niepełnosprawności, np.

–

orientację

przestrzenną dla dzieci

z niepełnosprawnością narządu

wzroku,

– umiejętność funkcjonowania dziecka poruszającego się na wózku

w sposób zapewniający mu maksymalne bezpieczeństwo i samodzielność,

samoobsługę,

– naukę alternatywnych i wspomagających metod komunikacji (AAC) dla

dzieci tego wymagających (przykład niezastosowania tego rodzaju metod

przedstawiono w filmie „Jak motyl”67)).

67)

https://vod.tvp.pl/video/jak-motyl,jak-motyl,4288355

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

W procesie edukacji wszechstronne podejście do rozwoju funkcjonalnego

– z wykorzystaniem potencjału każdego dziecka i wiedzy o możliwych

w danym

rodzaju

niepełnosprawności

i na

danym

etapie

rozwoju

możliwości usamodzielniania – jest niezwykle istotna. Im wcześniej

dziecko nauczy się sposobów funkcjonowania w życiu codziennym ze

swoją niepełnosprawnością, tym lepiej będzie przechodziło przez kolejne

procesy edukacji i aktywizacji zawodowej, jak również znalezienia swojego

miejsca w społeczeństwie (w tym założenia rodziny, posiadania dzieci,

podejmowania różnych ról zawodowych i społecznych). Niezwykle istotna

jest kwestia wsparcia rodziny w zakresie instruowania, co dane dziecko

może

i powinno

wykonywać

samodzielnie,

jak

również

poszerzania

świadomości związanej z wpływem nadopiekuńczości na funkcjonowanie

dziecka w późniejszych okresach rozwoju. Niezastąpiona jest tu rola

organizacji pozarządowych, które wspierają dzieci, jak również ich

rodziny.

Podkreślenia

wymaga

też

rola

PFRON

w dofinansowaniu

projektów tych organizacji.

Nauczenie

radzenia

niepełnosprawnością,

sobie

można

z niepełnosprawnością,

wprowadzać

od

jak

zarządzania

najwcześniejszego

okresu rozwoju dziecka – na tyle, na ile pozwala rodzaj, poziom

niepełnosprawności i indywidualny potencjał, który każde dziecko posiada.

Bardzo dużym wsparciem jest tutaj rozwój nowoczesnych technologii

wspierających

funkcjonowanie

niepełnosprawności.

Warunkiem

osób

z różnymi

korzystania

rodzajami

z rozwijających

się

technologii jest dostęp do tych technologii i świadomość możliwości ich

wykorzystania przez same osoby/dzieci z niepełnosprawnościami, jak i ich

rodziny/opiekunów.

Dla

pełnego

urzeczywistnienia

praw

dzieci

i młodzieży

z niepełnosprawnościami konieczne jest również zintensyfikowanie działań

mających na celu podnoszenie jakości edukacji włączającej na wszystkich

etapach

kształcenia,

zgodnie

z art.

24

Konwencji

o prawach

osób

niepełnosprawnych. Edukacja włączająca o wysokiej jakości to zarówno

zapewnienie możliwości wspólnej nauki uczniów z niepełnosprawnościami

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

z ich rówieśnikami w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych (odsetek

ten rośnie w Polsce w ostatnich latach), ale również taka organizacja

kształcenia, która zapewnia uczestnictwo i włączenie społeczne oraz

postępy i rozwijanie indywidualnego potencjału każdego ucznia.

Niezwykle istotne jest także zobowiązanie państwa do zapewnienia usług

zdrowotnych, które są potrzebne

dzieciom

z niepełnosprawnościami,

uwzględniających rodzaj i poziom niepełnosprawności, z dostępem do

nowoczesnych technik diagnozowania, leczenia, czy rehabilitacji, w tym

wczesnej interwencji, a także usług mających na celu ograniczenie

i zapobieganie

postępowi niepełnosprawności,

jeżeli rodzaj jednostki

chorobowej na to pozwala.

Ważne jest, by wypracowane przez różne środowiska, różne państwa,

dobre praktyki czy postęp technologiczny wspomagający samodzielność

były

udostępniane

dostępności,

–

w tym

zarówno

cenowej.

w zakresie

Patrząc

na

wiedzy,

jak

i faktycznej

przykład

innych

państw,

zwłaszcza państw członkowskich Unii Europejskiej, należy rozważyć

wprowadzenie

w Polsce

sprawdzonych

rozwiązań

polegających

na

wypożyczaniu/najmie/ współdzieleniu (jeśli to możliwe) specjalistycznego

oraz

zindywidualizowanego

sprzętu,

jak

ponownego

wykorzystania,

po

użytkownika,

czy

polityki

wdrażaniu

również

dostosowaniu

państwa

do

możliwości

potrzeb

dotyczącej

jego

nowego

recyclingu

i utylizacji wyeksploatowanego sprzętu.

Jednym z problemów dotyczących ciągłości wsparcia w poszczególnych

systemach – od edukacji do zatrudnienia bądź kontynuacji terapii, tak by

nie następował regres rozwoju uzyskanego na etapie edukacji, jest

spójność systemów zarówno na etapie diagnozy osoby, jak również

konsekwencji widzenia jej potrzeb i możliwości w różnych systemach.

System

diagnozy

potrzeb

osoby

z niepełnosprawnością

jest

inny

w systemie edukacji i systemie orzekania o niepełnosprawności. Ta sama

osoba jest inaczej określana, a zakres wsparcia w różnych systemach jest

często niespójny i mało elastyczny na zmieniające się potrzeby. Wskazuje

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

to na potrzebę przyjęcia wspólnego podejścia i koordynacji zarówno

działań diagnostycznych, jak i post-diagnostycznych, tak by dawały pełny

obraz

potrzeb

osoby

z niepełnosprawnością

oraz

wskazywały,

jakie

działania należy podjąć w środowisku, aby usunąć lub zminimalizować

bariery jej otoczenia. Część osób z niepełnosprawnościami potrzebuje

intensywnej pomocy w trakcie całego życia, a z wiekiem ten zakres ulega

zwiększaniu z uwagi na postęp choroby, który skorelowany jest ze

starzeniem się organizmu.

Pewnego rodzaju odpowiedzią na możliwość uzyskiwania wsparcia po

okresie korzystania z systemu edukacji jest program PFRON pod nazwą

„Rehabilitacja 25 plus”. Celem pilotażu tego programu jest zebranie

doświadczeń

służących

wypracowaniu

absolwentom

różnego

rodzaju

rozwiązań

placówek

zapewniających

ciągłość

oddziaływań

terapeutycznych w zakresie utrzymania samodzielności i niezależności

w życiu społecznym, a także w zakresie dotyczącym ich aktywności

zawodowej.

Zamierzeniem

programu

będących

absolwentami

tych

jest

objęcie

placówek

wsparciem

osób

z niepełnosprawnością

intelektualną (w stopniu głębokim i umiarkowanym), którzy nie są

zatrudnieni i nie są objęci rehabilitacją społeczną w placówkach dziennej

aktywności (np. środowiskowych domach samopomocy czy warsztatach

terapii zajęciowej). Program jest pomostem dla osób, które po ukończeniu

edukacji, z różnych przyczyn, nie znalazły miejsca kontynuacji i rozwoju

aktywności, i daje tym osobom lub ich opiekunom prawnym czas na

znalezienie placówki, w której mogłyby uzyskać docelowe wsparcie.

Adresatem

programu

są

podmioty

prowadzące

ORW

(ośrodki

rewalidacyjno-wychowawcze), SPdP (szkoły specjalne przysposabiające do

pracy) oraz inne placówki edukacyjne.

Kwestia nakierowania szczególnej uwagi państwa na wsparcie rodzin

z osobą/dzieckiem z niepełnosprawnością podkreślona została również

w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Wskazano w niej, że

rodziny z osobą/dzieckiem z niepełnosprawnością cechuje niska aktywność

zawodowa i społeczna rodziców/opiekunów oraz wysokie ryzyko ubóstwa

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

ekonomicznego. Niepełnosprawność wpływa na wiele obszarów życia

rodziny, tj. na jej sytuację materialną, społeczną czy też zdrowotną.

Poszczególne programy i rozwiązania systemowe mające na celu wsparcie

rodzin,

jak

również

umożliwienie

niezależnego

życia

osób

z niepełnosprawnościami, zgodnie z ich indywidualnym potencjałem, są

ciągle

niewystarczające.

Konieczne

jest,

by

w większym

zakresie

uwzględniały różnice wynikające z możliwości dostępnych w miejscu życia

OzN i jej rodziny. Wsparcie musi być adresowane proporcjonalnie do tej

sytuacji.

Konwencja

wskazuje

wspierania

więzi

również

rodzicielskich,

z niepełnosprawnościami,

Zgodnie

z artykułem

zobowiązania

jak

23

tak

Państw-Stron

w zakresie

w kontekście

dzieci

i rodziców

z niepełnosprawnościami.

4

o prawach

ust.

Konwencji

osób

niepełnosprawnych „(…) W żadnym przypadku nie można odłączać dziecka

od rodziców z powodu jego niepełnosprawności lub niepełnosprawności

jednego lub obojga rodziców”. Zgodnie z ww. zobowiązaniem, zadaniem

państwa jest wspieranie więzi rodzinnych, zarówno w sytuacji, gdy

niepełnosprawność dotyczy dziecka, jak i sytuacji, gdy dotyczy rodzica.

Państwo powinno wspierać rodziców z niepełnosprawnością w tworzeniu

rodzin zastępczych oraz adopcji.

W szczególnej sytuacji są dzieci z niepełnosprawnościami przebywające

w pieczy zastępczej.

W obecnych unormowaniach prawnych, zgodnie z ustawą dnia 9 czerwca

2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, dziecko

z niepełnosprawnością umieszczone w pieczy zastępczej ma stworzone

odpowiednie warunki opieki i wychowania zarówno w pieczy rodzinnej, jak

i instytucjonalnej. Specjalnie dla dzieci z niepełnosprawnością w systemie

funkcjonują rodziny zastępcze specjalistyczne, które w ramach procesu

szkoleń i kwalifikacji przygotowywane są do pełnienia takiej funkcji.

Wsparciem dla takich rodzin jest organizator rodzinnej pieczy zastępczej

wraz z koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, którzy winni nie tylko

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

osobiście wesprzeć taką rodzinę, ale także pomóc w zorganizowaniu

dostępu do sytemu instytucji i specjalistów, w tym rehabilitacji, leczenia

oraz oświaty.

Dzieci z niepełnosprawnościami umieszczane są przez sąd również, zwykle

ze względów medycznych, w placówkach opiekuńczo-wychowawczych lub

też instytucjach podległych resortowi zdrowia (np. zakłady opiekuńczo-lecznicze). Zgodnie z ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy

zastępczej samorządy szczebla powiatowego mogą tworzyć i prowadzić

placówki specjalistyczno-terapeutyczne, które winny sprawować opiekę

nad dzieckiem o indywidualnych potrzebach, w szczególności

legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności;

albo

orzeczeniem

o umiarkowanym

lub

znacznym

stopniu

niepełnosprawności (dziecko powyżej 16 roku życia);

wymagającym

stosowania

specjalnych

metod

wychowawczych

opóźnień

rozwojowych

i specjalistycznej terapii;

wymagającym

wyrównywania

i edukacyjnych.

Ponadto samorząd województwa może prowadzić wysokospecjalistyczne

placówki

regionalną

placówkę

opiekuńczo-terapeutyczną

oraz

interwencyjny ośrodek preadopcyjny. W pierwszej umieszczane są dzieci

w wieku od 0 do 18 lat, wymagające szczególnej opieki, które ze względu

na

stan

zdrowia

wymagający

stosowania

specjalistycznej

opieki

i rehabilitacji nie mogą zostać umieszczone w rodzinnej pieczy zastępczej

lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a w drugiej dzieci do 1. roku

życia, które wymagają specjalistycznej opieki i w okresie oczekiwania na

przysposobienie

nie

mogą

zostać

zastępczej.

86

umieszczone

w rodzinnej

pieczy

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Na

koniec

2018

r.

w pieczy

zastępczej

przebywało

8673

dzieci

z orzeczeniem o niepełnosprawności, co stanowi 11,99% wszystkich dzieci

przebywających w pieczy zastępczej; 6491 dzieci przebywało w rodzinnej

pieczy zastępczej, a 2182 dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej68).

Dla porównania na koniec 2019 r. w pieczy zastępczej przebywało 8480

dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności, co stanowi 11,7% wszystkich

dzieci przebywających w pieczy zastępczej; 6400 dzieci przebywało

w rodzinnej pieczy zastępczej (o 91 mniej niż na koniec 2018 r.), a 2080

dzieci w instytucjonalnej pieczy zastępczej (o 102 mniej niż na koniec

2018 r.)69).

Największy odsetek dzieci z niepełnosprawnością na koniec 2018 r.

znajdował się w grupie dzieci w wieku 7–13 lat (13,46%), najmniejszy

natomiast w grupie dzieci poniżej 1. roku życia (5,3%).

Na koniec 2019 r. sytuacja jest podobna – największy odsetek dzieci

z niepełnosprawnością znajdował się w grupie dzieci w wieku 7–13 lat

(13,27%), najmniejszy znacznie mniej niż w grupie dzieci poniżej 1. roku

życia (2,78%).

Wśród

przyczyn

lekarskich

niepełnosprawności

w latach

2018

i 2019

wymienianych

największą

w orzeczeniach

grupę

stanowią

niepełnosprawność intelektualna (18%), zaburzenia psychiczne (15%)

i choroby neurologiczne (13%). Ponadto w ramach zbierania danych

statystycznych

zastępczej,

dotyczących

ze

względu

liczby

dzieci

przebywających

na

przyczynę

wydania

w pieczy

orzeczenia

o niepełnosprawności, zgromadzono dane o liczbie dzieci ze Spektrum

68)

Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2018 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1111, z późn.

zm.), str. 41–44.

69)

Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2018 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.

o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Płodowych Zaburzeń Alkoholowych (FASD). Bardzo często zdarza się, iż

dla takich dzieci nie jest sporządzona diagnoza lub to spektrum zaburzeń

kwalifikowane jest do innych przyczyn niepełnosprawności.

Szczególnego

podkreślenia

w kontekście

Strategii

na

rzecz

Osób

z Niepełnosprawnościami na lata 2021–2030 wymaga sytuacja dzieci ze

Spektrum Płodowych Zaburzeń Alkoholowych (FASD). Dzieci te, z uwagi

na brak tego zespołu chorobowego w przyczynach niepełnosprawności,

niejednokrotnie

są

pozostawione

bez

fachowej

pomocy,

a rodzice

zastępczy czy adopcyjni zbyt późno mają szansę na skuteczną pomoc

swoim podopiecznym.

Dzieci

z pieczy

zastępczej

w przypadku

unormowania

ich

sytuacji

opiekuńczo-wychowawczej mogą być kierowane do adopcji. Wśród dzieci

przysposobionych

w 2018

r.

106

dzieci

posiadało

orzeczenie

o niepełnosprawności, z czego 95 zostało przysposobionych w adopcji

krajowej,

a 11

przysposobionych

dzieci

w 2019

w adopcji

r.

120

zagranicznej.

dzieci

Wśród

posiadało

dzieci

orzeczenie

o niepełnosprawności, z czego 110 zostało przysposobionych w adopcji

krajowej, a 10 dzieci w adopcji zagranicznej.

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

Wykres 19. Liczba dzieci

adoptowanych w 2019 r.

z

orzeczeniem

o

niepełnosprawności

Liczba dzieci adoptowanych, które posiadały o

orzeczenie o niepełnosprawności

50

47

45

39

40

35

30

25

20

15

15

10

10

7

5

0

poniżej 1

roku

od 1 roku

do 3 lat

4-6 lat

7-9 lat

10-13 lat

1

1

14-15 lat

16-17 lat

Źródło: Opracowanie MRiPS na Informacja Rady Ministrów o realizacji w roku 2019

ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Liczba

dzieci

z orzeczoną

niepełnosprawnością,

które

zostały

przysposobione w ostatnich latach, oscyluje na zbliżonym poziomie.

W 2016

r.

przysposobiono

105

dzieci

z niepełnosprawnością,

zaś

w 2017 r. – 98 dzieci. W świetle spadku ogólnej liczby adopcji, adopcja

dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności utrzymuje się na stałym niskim

poziomie – tj. ok. 1,2% liczby tych dzieci w pieczy zastępczej.

Można uznać, że wyżej wymienione działania wpisują się w politykę

państwa w zakresie wspierania rodziny i dzieci z niepełnosprawnościami,

jednakże

w związku

ze

specyfiką

niepełnosprawności

i możliwymi

barierami potrzebne jest szczególne podejście, uwzględniające rodzaj

niepełnosprawności.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

WNIOSKI

Zakres wyzwań, jakie stoją wobec polityki społecznej, aby odpowiadała na

potrzeby

osób

z niepełnosprawnościami,

jest

bardzo

szeroki.

Bez

wątpienia obecnie istnieje w nim szereg mechanizmów ustawowych, jak

i innego rodzaju działań, które są systematycznie rozwijane i wzbogacane.

Jednakże

niezbędne

jest

wprowadzenie

większej

koordynacji

oraz

wyraźniejsze określenie celów polityki państwa w tym obszarze.

Zgodnie z Konwencją o prawach osób niepełnosprawnych nadrzędnym

celem

musi

być

zapewnienie

osobom

z niepełnosprawnościami

niezależnego życia oraz możliwości udziału we wszystkich aspektach życia

społecznego

na

zasadzie

przeformułowania

publicznych,

wielu

równości

z innymi

instrumentów

skutkującego

odejściem

osobami.

prawnych,

od

Wymaga

działań

to

i instytucji

medyczno-charytatywnego

modelu pojmowania niepełnosprawności na rzecz poszanowania pełnej

podmiotowości osób z niepełnosprawnościami.

Trzeba zauważyć nierównomierność rozwoju działań państwa w różnych

obszarach wsparcia osób z niepełnosprawnościami. O ile na przykład

w edukacji

i pracy

systemowym

wprowadzono

(jednak

szereg

wymagających

instrumentów

jeszcze

o charakterze

udoskonalenia

lub

zastąpienia innymi), o tyle w kwestii niezależnego życia najważniejsze

instrumenty mają jedynie charakter fragmentaryczny i wdraża się je na

zasadzie realizacji projektów. Prowadzenie tego typu działań w ramach

projektów oznacza ich ograniczenie w czasie oraz sprawia, że osoba

z niepełnosprawnością po zakończeniu projektu nie może dalej korzystać

z danej formy wsparcia, chociaż ciągle go bardzo potrzebuje. Kolejnym

minusem systemu projektowego jest nierównomierny dostęp do wsparcia

w różnych regionach Polski. Przy czym niezależnie od części kraju zawsze

łatwiej uzyskać pomoc w dużych miastach niż w miejscowościach średniej

wielkości czy małych, a zwłaszcza na wsi.

Bardzo

duży

problem

stanowi

nieprzeprowadzenie

procesu

deinstytucjonalizacji, czyli odejścia od opieki instytucjonalnej do wsparcia

Diagnoza sytuacji osób z niepełnosprawnościami

na poziomie społeczności lokalnych. Wiele osób z niepełnosprawnościami

jest zmuszanych do przebywania w instytucjach opiekuńczych, w których

są narażone na znaczne ograniczanie swoich praw.

Istotnym

wyzwaniem

wsparcia

osób

jest

poprawa

funkcjonowania

z niepełnosprawnościami

instrumentów

w aktywności

zawodowej,

szczególnie odnoszących się do osób z największymi potrzebami w tym

zakresie. Przede wszystkim należy tu wskazać konieczność systemowego

wprowadzenia

zatrudnienia

wspomaganego

oraz

głębokiej

reformy

funkcjonowania warsztatów terapii zajęciowej.

Istotnym sukcesem jest wprowadzenie rządowego programu Dostępność

Plus wyznaczającego klarowną i ambitną drogę działań w tym zakresie.

Program

ten

rozumie

dostępność

bardzo

szeroko,

ponieważ

jest

skierowany nie tylko do osób z niepełnosprawnościami, lecz także do

wszystkich innych grup osób ze szczególnymi potrzebami. Należy jednak

podejmować

dalsze

działania

zmierzające

do

budowy

środowiska

przyjaznego wszystkim.

Nowej

polityki

zbudować

państwa

bez

dotyczącej

przyjęcia

niepełnosprawności

nowego

systemu

nie

da

się

orzecznictwa

o niepełnosprawności. Po pierwsze, należy ujednolicić systemy orzekania

do różnych celów, po drugie, konieczna jest rezygnacja ze sposobu

orzekania od strony negatywnej – „niezdolność do pracy”, „niezdolność do

samodzielnej egzystencji” – na rzecz wskazywania rodzaju i zakresu

wsparcia, jakiego dana osoba potrzebuje.

Osoby z niepełnosprawnościami stanowią jedną z tych grup społecznych,

której zagraża wykluczenie społeczne, zawodowe czy edukacyjne. Co

więcej, ich stopień zintegrowania społecznego i sytuacja ekonomiczno-zawodowa są bardzo często od nich mało zależne, gdyż są one

bezpośrednio powiązane ze stanem zdrowia. Działania państwa na rzecz

osób

z niepełnosprawnościami

wymagają

zatem

kompleksowego

i skoordynowanego podejścia, które przełamie dotychczasowe stereotypy

i pozwoli na budowanie nowej, bardziej korzystnej świadomości zjawiska

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

niepełnosprawności w społeczeństwie. Wobec powyższego Strategia na

rzecz Osób z Niepełnosprawnościami stanowi narzędzie do wprowadzenia

horyzontalnej polityki wobec osób z niepełnosprawnościami, wynikającej

z diagnozy ich sytuacji i potrzeb.

Wizja i cel Strategii

WIZJA, CEL I OBSZARY WSPARCIA

Nowa wizja polityki państwa, budowana zgodnie z modelem opartym na

prawach człowieka, zakłada skoordynowane, kompleksowe wsparcie,

dostosowane do indywidualnych potrzeb, wykraczające poza sektorowość

polityk

publicznych.

elastycznego

Zastosowanie

podejścia

wymaga

horyzontalnego

i jednocześnie

wypracowania

odpowiedniego

fundamentu dla funkcjonujących obecnie instrumentów, jak i nowych

działań. Zostanie

on utworzony przez realizację działań zawartych

w następujących priorytetach

-

NIEZALEŻNE ŻYCIE

-

DOSTĘPNOŚĆ

-

EDUKACJA

-

PRACA

-

WARUNKI ŻYCIA I OCHRONA SOCJALNA

-

ZDROWIE

-

BUDOWANIE ŚWIADOMOŚCI

-

KOORDYNACJA

Zdefiniowana wyżej lista priorytetów i wynikających z nich działań pozwoli

na realizację celów zawartych w niniejszej Strategii oraz na dalszy rozwój

polityki społecznej wobec osób z niepełnosprawnościami w kolejnych

latach.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Schemat 3. Cel główny, wskaźnik realizacji

Celem głównym Strategii jest włączenie społeczne

i zawodowe osób z niepełnosprawnościami

wskaźnik

realizacji

Współczynnik aktywności zawodowej osób

niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym

Wartość docelowa

Wartość bazowa

2018

2030

28,3%

45%

Zakładany jest stopniowy wzrost wskaźnika, jakim jest współczynnik

aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych, przy czym znaczny

wzrost planowany jest w okresie w pełni efektywnej realizacji Strategii, tj.

od 2023 r. do 2030 r.70).

Działania zaprojektowane aktualnie będą cyklicznie aktualizowane, tak aby

można było podejmować określone czynności w zależności od poziomu

wykonania założonych celów i określonych realiów nowej rzeczywistości.

70)

Źródło: Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności (dane średnioroczne), GUS.

Priorytety i działania

PRIORYTETY

Realizacja celu głównego Strategii będzie możliwa dzięki wyznaczeniu

kierunków polityki państwa w poszczególnych obszarach priorytetowych.

Ich odzwierciedleniem są cele szczegółowe przewidziane do osiągnięcia

w wyniku wdrażania działań zaplanowanych w Strategii. Zostały one

przygotowane w taki sposób, aby działania zmierzające do poprawy

jakości

życia

osób

z niepełnosprawnościami

i ich

rodzin

stopniowo

tworzyły jednocześnie spójną i kompleksową politykę ukierunkowaną na

zapewnienie realizacji pełni praw osób z niepełnosprawnościami zgodnie

z Konwencją, w tym prawa do pracy, edukacji, uczestnictwa w życiu

społecznym i rodzinnym.

Priorytet I. NIEZALEŻNE ŻYCIE

Zgodnie z art. 3 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych jedną z jej

podstawowych zasad jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami

pełnego i skutecznego udziału w społeczeństwie i włączenia społecznego.

Zasada ta jest rozwijana przez kolejne przepisy Konwencji.

Art. 12 Konwencji nakłada obowiązek zagwarantowania, że wszelkie środki

związane

z korzystaniem

ze

zdolności

prawnej

obejmować

będą

odpowiednie i skuteczne zabezpieczenia w celu zapobiegania nadużyciom,

zgodnie z międzynarodowym prawem praw człowieka.

Art.

19

Konwencji

gwarantuje

prawo

wszystkich

osób

z niepełnosprawnościami do życia w społeczności lokalnej, wraz z prawem

dokonywania takich samych wyborów, na równi z innymi osobami, w tym

możliwość wyboru miejsca zamieszkania i podjęcia decyzji co do tego,

gdzie i z kim będą mieszkać, a także, że nie będą zobowiązywane do

mieszkania w szczególnych warunkach. Artykuł ten zobowiązuje również

państwa-strony do podjęcia efektywnych i odpowiednich środków w celu

ułatwienia pełnego korzystania przez osoby z niepełnosprawnościami

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

z tego prawa oraz ich pełnego włączenia i pełnego udziału w życiu

społeczności lokalnych.

Z kolei w art. 23 Konwencji przewidziano likwidację dyskryminacji osób

z niepełnosprawnościami

we

wszystkich

sprawach

dotyczących

małżeństwa, rodziny, rodzicielstwa i związków.

Natomiast art. 29 Konwencji nakłada obowiązek zapewnienia możliwości

pełnego

funkcjonowania

osób

z niepełnosprawnościami

w życiu

publicznym i społecznym.

Priorytet Niezależne życie obejmuje zatem szereg obszarów w życia

społecznego i ma na celu zapewnienie realizacji tego fundamentalnego dla

osób z niepełnosprawnościami prawa. Wymaga to wdrożenia wielu zmian

w polskim prawie, obejmujących m.in. Kodeks cywilny i Kodeks rodzinny

i opiekuńczy.

Niezbędne

jest

przeprowadzanie

procesu

deinstytucjonalizacji, czyli przejścia od opieki instytucjonalnej do wsparcia

w społeczności lokalnej. Konieczne jest do tego stworzenie systemu usług

środowiskowych takich, jak asystencja osobista i opieka wytchnieniowa.

Schemat 4. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu I. Niezależne Życie.

Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością*

Wartość bazowa (2018): 0 osób

Wartość docelowa (2030): 40 tysięcy osób

*Liczba osób z niepełnosprawnościami korzystająca stale z systemowej usługi asystenta

osobistego osoby z niepełnosprawnością.

Priorytety i działania

DZIAŁANIA

I. 1. Zapewnienie

możliwości

samostanowienia

i wypowiadania się we własnym imieniu

I. 1.1.

Zapewnienie aktywnego i pełnego udziału osób

z niepełnosprawnościami w procesach tworzenia oraz

wdrażania aktów prawnych i polityk publicznych

Działanie

zakłada,

że

osoby

z niepełnosprawnościami

będą

ściśle

konsultowane i aktywnie włączane w procesy tworzenia i wdrażania aktów

prawnych i polityk publicznych oraz w inne procesy podejmowania decyzji

w zakresie spraw dotyczących tej grupy osób. Wymagania te dotyczą

wszystkich organów administracji publicznej, od szczebla krajowego, przez

regionalny, aż do szczebla lokalnego.

Zapewnienie aktywnego włączenia w procesy tworzenia i wdrażania aktów

prawnych i polityk publicznych wymaga wdrożenia regulacji nakładających

obowiązek prezentowania niezbędnych informacji w sposób dostępny dla

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami,

w tym

w polskim

języku

migowym, tekście łatwym do czytania i w formach dostępnych dla osób

niewidomych,

słabowidzących

i głuchoniewidomych,

w zgodzie

71)

z najbardziej aktualnymi wytycznymi WCAG

.

W toku działania zostanie przeprowadzona analiza oraz wypracowane

zostaną rekomendacje w zakresie możliwych zmian prawnych i wdrożenia

instrumentów pozaprawnych wspierających realizację ww. zobowiązań

przez administrację publiczną.

Działanie to ma charakter horyzontalny, tak dla polityk publicznych

w Polsce,

jak

i wdrażania

z Niepełnosprawnościami.

71)

Strategii

Właściwa

realizacja

na

rzecz

Osób

niniejszego

działania

Na chwilę obecną najbardziej aktualną wersją wytycznych WCAG jest wersja 2.1.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

wymaga, aby każde z działań zawartych w Strategii zapewniało ścisłą

konsultację i aktywne włączanie osób z niepełnosprawnościami w procesy

tworzenia i wdrażania aktów prawnych i polityk publicznych oraz w inne

procesy podejmowania decyzji w toku realizacji danego działania.

Należy podkreślić, że projektowanie działań i aktów prawnych z udziałem

osób

z niepełnosprawnościami

zapewnienie

większej

od

samego

adekwatności

do

początku

potrzeb

tej

pozwala

grupy,

na

w tym

uniknięcia ryzyka sytuacji pomijania poszczególnych grup osób.

Działanie

zakłada

również

niepełnosprawnościami,

w tym

umożliwienie

na

obszarach

osobom

z różnymi

wiejskich,

zwiększania

kompetencji i umiejętności w zakresie procesów tworzenia prawa i polityk

publicznych oraz aktywnego w nich udziału, w tym mainstreaming praw

kobiet

i dziewcząt

z niepełnosprawnościami

w programach

na

równości płci i niepełnosprawności.

Zapewnienie

aktywnego

i pełnego

udziału

osób

z niepełnosprawnościami w procesach tworzenia oraz

wdrażania aktów prawnych i polityk publicznych

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

RPO,

współpracujące

jednostki samorządu terytorialnego,

administracja

społeczne

rady

rządowa,

ds.

osób

z niepełnosprawnościami,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet

Budżet

państwa,

jednostek

terytorialnego

98

PFRON,

EFS,

samorządu

rzecz

Priorytety i działania

I. 1.2.

Wspieranie możliwości samostanowienia oraz self-

adwokatury osób z różnymi niepełnosprawnościami

Działanie

zakłada

taką

modyfikację

polityki

państwa

w obszarze

niepełnosprawności, w wyniku której jednym z jej podstawowych celów

będzie

zapewnienie

osobom

z niepełnosprawnościami

możliwości

samostanowienia i wypowiadania się we własnym imieniu.

Działanie

przewiduje

promowanie

wypowiadania

się

osób

z niepełnosprawnościami w swoim imieniu, zarówno indywidualnie, jak i w

ramach organizacji osób z niepełnosprawnościami72).

Działanie zakłada również zniesienie barier prawnych i organizacyjnych

w zakresie

możliwości

intelektualną,

osób

zrzeszania

z problemami

się

osób

zdrowia

z niepełnosprawnością

psychicznego

oraz

osób

w spektrum autyzmu.

Instytucje publiczne na różnych szczeblach będą prowadzić działania

mające na celu zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami możliwości

samostanowienia.

publicznych

naruszających

samostanowienia.

rozwoju

Jednocześnie

Istotnym

ruchu

dokonany

prawo

osób

elementem

zostanie

przegląd

działań

z niepełnosprawnościami

działania

self-adwokatury,

będzie

do

wspieranie

w szczególności

osób

z niepełnosprawnością intelektualną, osób w spektrum autyzmu, osób

z problemami

zdrowia

psychicznego,

osób

głuchych,

osób

głuchoniewidomych oraz osób korzystających z AAC.

Szczególnie

istotnym

zadaniem

jest

wspieranie

i budowanie

samoświadomości, samoakceptacji i niezależności u dzieci i młodzieży

z niepełnosprawnościami, tak aby odpowiednio rozwijać kompetencje do

72)

Organizacji zarządzanych przez osoby z niepełnosprawnościami lub rodziców lub osoby

wspierające osób z niepełnosprawnościami niemogących samodzielnie się reprezentować,

zgodnie z Komentarzem Generalnym nr 7 Komitetu ONZ ds. Praw Osób

Niepełnosprawnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

samostanowienia,

wypowiadania

się

we

własnym

imieniu

oraz

przygotować do aktywności w życiu publicznym i angażowania się w ruchy

self-adwokatury na miarę swoich możliwości.

Wspieranie możliwości samostanowienia oraz selfadwokatury osób z różnymi niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MRiPS/PRT, RPO, PFRON, jednostki

współpracujące

samorządu

terytorialnego,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet

państwa,

Budżet

PFRON,

jednostek

EFS,

samorządu

terytorialnego

I. 2. Zapewnienie

możliwości

osobom

pełnego

z niepełnosprawnościami

udziału

w życiu

społecznym,

publicznym i politycznym

I. 2.1. Zapewnienie możliwości pełnego udziału czynnego

i biernego w wyborach i referendach osobom z różnymi

rodzajami niepełnosprawności

Działanie przewiduje szereg zmian potrzebnych do pełnego udziału osób

z niepełnosprawnościami

w wyborach

w szczególności

z niepełnosprawnością

osób

oraz

referendach,

w tym

intelektualną,

osób

z problemami zdrowia psychicznego oraz osób w spektrum autyzmu.

Działanie zakłada modyfikacje regulacji prawa wyborczego wynikające

z Działania

I.2.2

w zakresie

uzyskania

czynnego

i biernego

prawa

wyborczego.

Elementem działania jest również przeprowadzenie zmian w procesie

wyborczym i referendalnym zwiększających możliwość samodzielnego

Priorytety i działania

i tajnego

oddania

głosu

przez

osoby

z niepełnosprawnościami,

w szczególności z niepełnosprawnością ruchową i osób niewidomych oraz

umożliwiających

samodzielne

i tajne

oddanie

głosu

przez

osoby

z niepełnosprawnością manualną lub niepełnosprawnościami sprzężonymi.

Zapewnienie realnego dostępu do wyborów i referendów wymaga także

wprowadzenia

regulacji

nakładających

obowiązek

prezentowania

informacji o wyborach oraz informacji i programów komitetów wyborczych

w sposób dostępny dla osób z różnymi niepełnosprawnościami, w tym

w polskim języku migowym, tekście łatwym do czytania i w formach

dostępnych dla osób niewidomych i słabowidzących.

Obecnie w polskim prawie istnieje obowiązek dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami co najmniej 50% lokali wyborczych w każdej

gminie. Zakłada się wprowadzenie dalszego stopniowego zwiększania

liczby lokali wyborczych dostępnych dla osób z niepełnosprawnościami,

jak

również

stworzenie

i skutecznego

efektywnego

mechanizmu

monitorowania realizacji tego obowiązku przez poszczególne gminy.

Przewiduje

się

zmianę

przepisów

Kodeksu

wyborczego

w zakresie

możliwości sprawowania funkcji wójta (burmistrza, prezydenta miasta)

przez osobę z orzeczeniem o niezdolności do pracy. W wyniku zmian

osoba

z takim

lub

podobnym

(w

wyniku

reformy

orzecznictwa)

orzeczeniem będzie mogła być wybierana oraz pełnić funkcję wójta

(burmistrza, prezydenta miasta).

Zapewnienie możliwości udziału czynnego i biernego

w wyborach

i referendach

osobom

z różnymi

rodzajami niepełnosprawności

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MSWiA

Podmioty

MSPR,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, Budżet jednostek

PKW,

samorządy

gminne,

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

samorządu terytorialnego

I. 2.2. Zastąpienie

instytucji

ubezwłasnowolnienia

modelem wspieranego podejmowania decyzji

Działanie zakłada wprowadzenie w miejsce instytucji ubezwłasnowolnienia

modelu wspieranego podejmowania decyzji, zapewniającego każdej osobie

możliwość podejmowania decyzji we własnych sprawach w maksymalnie

możliwym zakresie. W sytuacjach, kiedy będzie to potrzebne, osobie

zapewnione zostanie adekwatne wsparcie przy podejmowaniu decyzji.

W wyniku tego formy zastępczego podejmowania decyzji będą stosowane

jedynie w przypadkach całkowitego braku możliwości ustalenia (w tym

interpretacji) woli danej osoby. Dziać się to jednak będzie w zmienionej

formie prawnej, przy zapewnieniu transparentności oraz sprawności

podejmowanych działań w takich sytuacjach.

W wypracowaniu nowego modelu uwzględnione zostaną doświadczenia

innych

krajów

europejskich

w zakresie

zastąpienia

instytucji

ubezwłasnowolnienia wspieranym podejmowaniem decyzji. Wprowadzenie

nowego

systemu

spowoduje

odstąpienie

od

Oświadczenia

interpretacyjnego do art. 12 Konwencji.

Zastąpienie instytucji ubezwłasnowolnienia modelem

wspieranego podejmowania decyzji

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MSPR

Podmioty

MRiPS/PON/PRT, MZ, MSWiA, RPO,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

Priorytety i działania

I. 2.3. Zastąpienie zakazu zawierania małżeństw osób

z niepełnosprawnością

z problemami

intelektualną

zdrowia

i osób

psychicznego

regulacjami

odnośnie do świadomości oświadczenia woli

Działanie zakłada przeprowadzenie zmian w zakresie regulacji kodeksu

rodzinnego i opiekuńczego dotyczącej zawierania małżeństw przez osoby

z niepełnosprawnością intelektualną oraz osoby z problemami zdrowia

psychicznego. Obecnie art. 11 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks

rodzinny

i opiekuńczy

bezwzględny

zakaz

(Dz.

U.

z 2020

zawierania

r.

poz.

1359)

małżeństw

przewiduje

przez

osoby

ubezwłasnowolnione całkowicie. Natomiast art. 12 Kodeksu rodzinnego

i opiekuńczego ustanawia względny zakaz zawierania małżeństwa przez

inne osoby z niepełnosprawnością intelektualną lub problemami zdrowia

psychicznego (w pewnych okolicznościach sąd może wyrazić zgodę na

zawarcie małżeństwa).

Przewiduje się zniesienie tej regulacji i zastąpienie jej możliwością

zwrócenia się przez kierownika urzędu stanu cywilnego do sądu jedynie

wówczas, gdy występują istotne przesłanki wskazujące, że oświadczenie

woli o wstąpienie w związek małżeński którejkolwiek z osób zostanie

złożone w stanie wyłączającym możliwość świadomego podjęcia decyzji.

Wprowadzenie

nowych

regulacji

spowoduje

wycofanie

zastrzeżenia

złożonego do art. 23 ust. 1 lit. a Konwencji.

Zastąpienie

zakazu

zawierania

z niepełnosprawnością

z problemami

małżeństw

intelektualną

zdrowia

psychicznego

osób

i osób

regulacjami

odnośnie do świadomości oświadczenia woli

Okres

wdrażania

działania

2021–2025

Koordynator

MSPR

Podmioty

MRiPS/PON/PRT, RPO, organizacje

współpracujące

pozarządowe

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Finansowanie

Budżet państwa

I. 2.4. Wsparcie rodziców z niepełnosprawnościami

Działanie zakłada przeprowadzenie analizy możliwych sposobów wsparcia

rodziców

z różnymi

rekomendacji

niepełnosprawnościami

prawnych

i pozaprawnych,

oraz

wypracowanie

w tym

efektywniejszego wykorzystania usługi asystenta rodziny

możliwości

i asystenta

osobistego. Analiza oraz wypracowanie rekomendacji powinno dotyczyć

różnych sfer życia rodziców z niepełnosprawnościami i ich dzieci, w tym

sprawowania przez rodziców z niepełnosprawnościami opieki nad dziećmi

i wychowywania ich. Działania powinny uwzględniać potrzeby edukacyjne,

zdrowotne, społeczne i zawodowe, jak również działania adresowane do

kobiet

z niepełnosprawnościami,

planujących

założenie

rodziny

i posiadanie dzieci.

W ramach działania planowane jest również przeprowadzenie kampanii

społecznej ukierunkowanej na zwiększenie świadomości społeczeństwa

odnośnie do perspektywy rodziców z niepełnosprawnościami.

Wsparcie rodziców z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania

działania

do 2025

Koordynator

MRiPS

Podmioty

MEiN,

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FS, EFS

MZ,

PFRON,

organizacje

Priorytety i działania

I. 3. Przeprowadzenie

procesu

deinstytucjonalizacji

oraz

wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie usług

społecznych wspierających niezależne życie

I. 3.1. Realizacja procesu deinstytucjonalizacji

Proces deinstytucjonalizacji, zgodnie z Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi

ds. przejścia od opieki instytucjonalnej do wsparcia świadczonego na

poziomie lokalnych społeczności73) (dalej również: Ogólnoeuropejskie

Wytyczne), odnosi się do „procesu rozwoju usług świadczonych na

poziomie lokalnych społeczności (również usług profilaktycznych), które

mają wyeliminować konieczność opieki instytucjonalnej74).”

Proces ten, zgodnie z Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi, składa się z trzech

elementów.

Pierwszym

z nich

jest

„rozwój

w obrębie

społeczności

zindywidualizowanych usług o wysokiej jakości, w tym zapobiegających

umieszczaniu dzieci i osób dorosłych w instytucjach, oraz przeniesienie

zasobów ze stacjonarnych zakładów opieki długoterminowej do miejsc

zapewniających zasady niezależnego życia, w celu świadczenia nowych

usług, aby zapewnić długoterminową trwałość wdrożonych rozwiązań”.

Drugim

elementem

procesu

deinstytucjonalizacji

jest

„planowane

zamknięcie stacjonarnych zakładów opieki długoterminowej, w których

dzieci, osoby z niepełnosprawnościami (w tym mające problemy ze

zdrowiem psychicznym) i starsze są odizolowane od społeczeństwa, nie

zapewnia się im odpowiedniej opieki i wsparcia oraz często nie szanuje się

ich praw”. Trzecim elementem procesu jest „zapewnienie powszechnej

dostępności podstawowych usług w dziedzinach, takich jak edukacja

i szkolenia, zatrudnienie, mieszkalnictwo, opieka zdrowotna oraz transport

wszystkim dzieciom i osobom dorosłym potrzebującym wsparcia”.

73)

https://www.power.gov.pl/media/70778/ogolnoeuropejskie_wytyczne_deinstytucjonaliza

cja.pdf

74)

Opieka instytucjonalna i cechy charakterystyczne instytucji rozumiane zgodnie

z Komentarzem Generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Jakkolwiek

zasadne

jest

początkowe

ukierunkowanie

na

realizację

pierwszego i trzeciego elementu deinstytucjonalizacji, niezbędne jest

również rozpoczęcie realizacji elementu drugiego, w szczególności przez

umożliwienie przejścia osób z niepełnosprawnościami przebywających

w instytucjach do wsparcia w społecznościach lokalnych, realizowane przy

wykorzystaniu indywidualnych planów deinstytucjonalizacji i zapewnienia

niezależnego życia.

Proces deinstytucjonalizacji jest procesem długotrwałym

prowadzony

w sposób

precyzyjnie

zaplanowany,

i musi być

skoordynowany

i niezwykle przemyślany, tak aby żadna osoba z niepełnosprawnością nie

pozostała bez wsparcia, a jednocześnie udało się wykorzystać zasoby

pracowników oraz personelu zarządzającego opieki instytucjonalnej.

Należy jednocześnie podkreślić, że proces deinstytucjonalizacji będzie

szczególnie brać pod uwagę osoby z niepełnosprawnościami, w tym

sprzężonymi, wymagające intensywnego wsparcia, w tym o charakterze

całodobowym. Niezbędne jest zapewnienie, aby adekwatny zakres i skala

wsparcia

w zakresie

deinstytucjonalizacji

dotyczyły

także

osób

z niepełnosprawnościami, które nie mają rodzin, w tym również seniorów

z niepełnosprawnościami.

w szczególności

także

Proces

dzieci

deinstytucjonalizacji

z niepełnosprawnościami,

uwzględni

przebywające

w pieczy zastępczej, tak aby ta szczególnie narażona na wykluczenie

grupa75) miała zagwarantowaną możliwość życia i rozwoju w warunkach

rodzinnych, a nie instytucjonalnych76).

75)

Zgodnie z Komentarzem Generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób

Niepełnosprawnych: „Duże i małe instytucje są szczególnie niebezpieczne dla dzieci,

w których przypadku nie ma dobrego rozwiązania, które mogłoby zastąpić dorastanie

w rodzinie. Instytucje „wzorowane na rodzinie” pozostają w dalszym ciągu instytucjami

i nie są w stanie zastąpić opieki członków rodziny.”.

76)

Zgodnie z Komentarzem Generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób

Niepełnosprawnych oraz Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi ds. przejścia od opieki

instytucjonalnej do wsparcia świadczonego na poziomie lokalnych społeczności każda

forma wsparcia dzieci i młodzieży niebędąca środowiskiem rodzinnym jest rozumiana jako

forma instytucjonalna.

Priorytety i działania

Jednocześnie ważne jest także, aby proces deinstytucjonalizacji przebiegał

przy

odpowiednim

szczególnie

ekonomii

zaangażowaniu

organizacji

społecznej

osób

społeczności

lokalnej,

z niepełnosprawnościami

i solidarnej

(PES).

w tym

i podmiotów

Zbieżnym

z procesem

deinstytucjonalizacji będzie proces reformy podmiotów zajmujących się

usługami społecznymi, co realizowane jest m.in. przez tworzenie Centrów

Usług Społecznych. W tym zakresie ważne będzie także ułatwienie

osobom

z niepełnosprawnościami

dostępu

do

informacji

o ofercie

wsparcia, które te osoby mogłyby uzyskać, tak aby kompleksowa, rzetelna

i aktualna informacja na ten temat była przekazywana przez pracowników

podmiotów zajmujących się usługami społecznymi.

W

ramach

działania

przewidywany

jest

zdeinstytucjonalizowanych,

zapobiegających

instytucjonalizacji

wspierających

przejście

z instytucji

do

wsparcia

rozwój

usług

oraz

w społecznościach

lokalnych, zarówno przed przyjęciem działań systemowych, jak i będących

komplementarnymi

(np.

usług

finansowanych

w ramach

EFS),

do

rozwiązań systemowych.

Podpriorytet

„Przeprowadzenie

procesu

deinstytucjonalizacji

oraz

wprowadzenie systemowych rozwiązań w zakresie usług społecznych

wspierających niezależne życie” i jego poszczególne działania mają na celu

realizację

procesu

z niepełnosprawnościami

kompleksowe

deinstytucjonalizacji

w perspektywie

i szczegółowe

działania,

wobec

osób

roku

2030,

jednakże

wdrażające

całość

procesu

do

deinstytucjonalizacji, wraz z dokładnym harmonogramem i wskaźnikami,

w tym wobec osób z niepełnosprawnościami, będącymi jednocześnie

członkami innych grup społecznych (np. osób starszych, dzieci i młodzieży

w pieczy zastępczej, osób w kryzysie bezdomności), zostaną zawarte

w osobnych, krajowych ramach strategicznych deinstytucjonalizacji77).

77)

Zgodnie m.in. z rekomendacjami Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych,

Ogólnoeuropejskimi Wytycznymi oraz warunkowością podstawową.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Działanie

zakłada

podjęcie

niezwłocznych,

priorytetowych

kroków

przeprowadzenie pogłębionej analizy w zakresie sposobu przeprowadzenia

procesu

deinstytucjonalizacji

oraz

wypracowanie

i wdrożenie

szczegółowych planów działań, harmonogramów i planów finansowych

w tym obszarze, zarówno w zakresie krajowych ram strategicznych

deinstytucjonalizacji,

jak

i regionalnych

planów

deinstytucjonalizacji.

Niezbędne jest również stałe i aktywne monitorowanie realizacji procesu

deinstytucjonalizacji,

i przeciwdziałania

dla

jego

zapewnienia

niewłaściwej

odpowiedniej

realizacji,

wraz

jego

jakości

z zapewnieniem

odpowiedniego finansowania na ten cel. Wszystkie działania w zakresie

deinstytucjonalizacji osób z niepełnosprawnościami muszą być realizowane

w ścisłej

konsultacji

i przy

aktywnym

włączeniu

z niepełnosprawnościami i organizacji osób z niepełnosprawnościami.

Realizacja procesu deinstytucjonalizacji

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MRiPS

MZ,

MFiPR,

MEiN,

MRiPS/PON,

jednostki

samorządu

Podmioty

PFRON,

współpracujące

terytorialnego,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FS, EFS,

EFRR, EFRROW, Budżet jednostek

samorządu terytorialnego

osób

Priorytety i działania

I. 3.2. Wprowadzenie

systemowej

usługi

asystencji

osobistej dla osób z różnymi niepełnosprawnościami

Asystencja

osobista,

jako

kluczowa

usługa

zawarta

w Konwencji

o prawach osób niepełnosprawnych, wymaga systemowego uregulowania

na poziomie ustawowym oraz zapewnienia jej powszechności i stałości dla

osób z różnymi niepełnosprawnościami.

Zakres usług asystencji osobistej jest ściśle dostosowany do potrzeb,

a sama usługa kierowana przez osobę z niepełnosprawnością. Asystent

osobisty może wspierać osobę z niepełnosprawnością we wszystkich

sferach życia, w tym przez wsparcie w wykonywaniu podstawowych

codziennych czynności życiowych (np. mycie, ubranie się, przenoszenie

z łóżka,

pomoc

w czynnościach

fizjologicznych

i higienicznych),

w obszarze społecznym (np. wsparcie w przemieszczaniu się m.in. do

lekarza, do punktów usługowych i innych miejsc publicznych oraz asysta

w tych miejscach, spędzanie czasu wolnego, w tym wsparcie podczas

zajęć kulturalnych, sportowych i rekreacyjnych), w życiu zawodowym (np.

wsparcie w przemieszczaniu się do pracy, urzędów pracy, podmiotów

aktywizujących zawodowo oraz asysta w tych miejscach i zajęciach),

w sferze edukacyjnej (np. wsparcie w przemieszczaniu się do szkół

i placówek

oświatowych,

wsparcie

podczas

zajęć

edukacyjnych

iw

procesie uczenia, gromadzenia materiałów, korzystania z biblioteki).

Działanie zakłada pogłębioną analizę rozwiązań stosowanych w innych

krajach oraz wszystkich działań realizowanych w Polsce w zakresie usług

asystenckich

i opiekuńczych.

rekomendacje

dla

Następnie

ujednolicenia

aktualnych

opracowane

usług

zostaną

opiekuńczych

i asystenckich dla osób z niepełnosprawnościami i uregulowania usługi

asystenta osobistego osoby z niepełnosprawnością (AOON) na poziomie

ustawowym.

Jednocześnie

usługi

obecnie

świadczone

w ramach

programów z Funduszu Solidarnościowego rozwijane będą w kierunku

przyjęcia rozwiązań o charakterze systemowym.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Osoba z niepełnosprawnością będzie miała zapewniony wybór asystenta

osobistego według swojej preferencji przez wskazanie własnego asystenta

lub wybór spośród kilku kandydatów. Osoba z niepełnosprawnością będzie

miała swobodę decydowania o tym, gdzie, kiedy i w jaki sposób wybrany

asystent będzie świadczył jej wsparcie. Zarówno liczba godzin świadczonej

usługi, jak również liczba asystentów wspierających daną osobę będzie

adekwatna do potrzeb. Wsparcie asystenta osobistego będzie kierowane

również do osób z niepełnosprawnością sprzężoną, w tym wymagających

intensywnego wsparcia, również o charakterze całodobowym. Umożliwi to

zapewnienie

odpowiedniej

jakości

usług,

realizację

potrzeb

osoby

z niepełnosprawnością oraz wypełnienia wymogów Konwencji.

Usługa asystencji osobistej jest bezpłatna oraz nie zależy od dochodów

danej osoby.

Asystencja

może

być

również

świadczona

dla

dzieci

i młodzieży

z niepełnosprawnościami.

W ramach asystencji osobistej możliwe będzie również wsparcie tłumaczaprzewodnika

wsparcie

osób

głuchoniewidomych

asystenckie

dla

tych

–

osób

jako

wysokospecjalistyczne

wymagające

jednoczesnych

kompetencji tłumacza i przewodnika78).

Gmina

będzie

miała

obowiązek

zapewnienia

usług,

jednak

będzie

możliwość wyboru przez osobę z niepełnosprawnością innego usługodawcy

(organizacji

pozarządowej

lub

podmiotu

ekonomii

społecznej)

lub

samodzielnego zatrudnienia asystenta/asystentów (tzw. formuła „budżetu

osobistego”).

78)

Zawarcie usługi tłumacza-przewodnika osób głuchoniewidomych w ramach asystencji

osobistej wynika z faktu łączenia przez tą usługę cech asystencji osobistej z cechami

usług tłumaczeniowych, przewidzianych w Priorytecie II Dostępność.

Priorytety i działania

Wprowadzenie

systemowej

usługi

asystencji

osobistej dla osób z różnymi niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

PFRON,

Podmioty

MFiPR,

samorządu

współpracujące

jednostki

MEiN,

terytorialnego,

organizacje pozarządowe

Finansowanie

FS

I. 3.3. Zapewnienie

systemowej

usługi

opieki

członków

rodzin

wytchnieniowej

Opieka

wytchnieniowa

sprawujących

przeznaczona

bezpośrednią

o niepełnosprawności

lub

opiekę

jest

nad

osobami

ze

dla

dzieckiem

z orzeczeniem

znacznym

stopniem

niepełnosprawności oraz orzeczeniami równoważnymi, które wymagają

intensywnego wsparcia. Usługa ta może także być świadczona dla osób

z niepełnosprawnościami

w sytuacjach

rodziny,

nagłej

konieczności

(niewymagających

nieobecności

planowej

stale

lub

intensywnego

wspierających

nagłej

wsparcia)

ich

hospitalizacji

członków

opiekunów,

nagłych zdarzeń losowych. Członkowie rodzin lub opiekunowie sprawujący

opiekę nad dziećmi lub dorosłymi osobami z niepełnosprawnościami

wymagają wsparcia w postaci doraźnej, czasowej przerwy w sprawowaniu

opieki oraz podniesienia swoich umiejętności i wiedzy w zakresie wsparcia

tych osób.

Należy jednakże zauważyć, że opieka wytchnieniowa ma charakter

uzupełniający wobec usługi asystencji osobistej oraz innych usług stałego

wsparcia.

Docelowo

opieka

wytchnieniowa

powinna

mieć

charakter

sporadyczny, z racji, że asystencja osobista w wielu sytuacjach pełni

automatycznie również funkcję wytchnieniową.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Opieka wytchnieniowa może być świadczona w formie długoterminowej

lub krótkoterminowej i realizowana jest przede wszystkim w miejscu

zamieszkania osoby potrzebującej opieki wytchnieniowej, alternatywnie

przy

braku

innej

możliwości

–

lub

dziennego.

Opieka

całodobowego

realizowana

zgodnie

z zasadami

również

w innym

miejscu

wytchnieniowa

deinstytucjonalizacji

pobytu

powinna

być

i przeciwdziałać

uzyskiwaniu w praktyce cech instytucjonalnych zgodnie z Komentarzem

generalnym nr 5 Komitetu ONZ ds. Praw Osób Niepełnosprawnych79).

Alternatywą dla opieki wytchnieniowej może być zapewnienie asystencji

osobistej podczas turnusu rehabilitacyjnego.

Usługa opieki wytchnieniowej, obecnie świadczona w ramach Funduszu

Solidarnościowego

rozwijana

będzie

w kierunku

przyjęcia

rozwiązań

o charakterze systemowym.

Zapewnienie

systemowej

usługi

opieki

wytchnieniowej

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

Podmioty

współpracujące

Finansowanie

79)

MRiPS/PON

PFRON, MFiPR, jednostki samorządu

terytorialnego,

organizacje

pozarządowe

FS

https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/15/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=C

RPD/C/GC/5&Lang=en

Priorytety i działania

I. 3.4. Wdrożenie

systemowej

usługi

,

dla

80)

wspomaganego

w tym

mieszkalnictwa

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami

Działanie zakłada uregulowanie usługi mieszkalnictwa wspomaganego na

poziomie

ustawowym

i ujednolicenia

jej

z usługą

mieszkalnictwa

chronionego (zawartą w art. 53 ustawy o pomoc społecznej). Ujednoliconą

formułę docelową stanowić będzie mieszkalnictwo wspomagane, dzielące

się na typ treningowy (pobyt czasowy) oraz wspierany (pobyt na czas

nieokreślony, docelowy). Mieszkalnictwo wspomagane musi uwzględniać

potrzeby osób wymagających intensywnego wsparcia, w tym wsparcia

całodobowego. Docelowo typ mieszkania wspomaganego wspieranego

powinien być kierowany przede wszystkim do osób wymagających

intensywnego, całodobowego wsparcia.

Dla efektywnego wdrażania deinstytucjonalizacji niezbędny jest znaczący

wzrost

liczby

tworzonych

mieszkań

wspomaganych,

w szczególności

o charakterze wspieranym. Usługa mieszkania wspomaganego powinna

zostać uregulowane jako domyślna forma zapewnienia wsparcia dla osób,

które nie mają możliwości otrzymać go we własnym lub przydzielonym

standardowym mieszkaniu przy wsparciu asystenta osobistego. Oznacza

to

m.in.

konieczność

w zakresie

tworzenia

wprowadzenia

jak

zmian

i wsparcia

ustawowych,

funkcjonowania

zarówno

mieszkań

wspomaganych, tak aby stały się one domyślną formą wsparcia wobec

aktualnych form instytucjonalnych.

Systemowa usługa mieszkalnictwa wspomaganego będzie zorganizowana

w taki sposób, aby w pełni wdrażać ideę deinstytucjonalizacji oraz

80)

Mieszkalnictwo wspomagane – usługa społeczna świadczona w społeczności lokalnej

w postaci mieszkania lub domu, przygotowującego osoby w nim przebywające, przy

wsparciu specjalistów, do prowadzenia niezależnego i możliwie samodzielnego życia

(mieszkanie treningowe) lub zapewniającego wsparcie w prowadzeniu niezależnego życia

(mieszkanie wspierane).

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

zapewniania

możliwości

realizacji

niezależnego

życia

w społeczności

lokalnej, jak również przeciwdziałać ryzyku uzyskiwania w praktyce przez

mieszkania wspomagane cech instytucjonalnych (np. nakładanie licznych

ograniczeń

regulaminowych

czy

tworzenie

dużej

liczby

mieszkań

w ramach jednego budynku), zgodnie z Komentarzem generalnym nr 5

Komitetu

ONZ

mieszkalnictwa

ds.

Praw

Osób

wspomaganego

Niepełnosprawnych81).

będzie

realizowana

Usługa

w sposób

komplementarny z systemową usługą asystencji osobistej, aby zapewnić

osobom

z niepełnosprawnościami

jak

największą

możliwość

samostanowienia oraz wyboru sposobu i miejsca otrzymywania wsparcia.

Jednocześnie należy zauważyć, że trwa wypracowywanie rozwiązań

w zakresie usług mieszkalnictwa wspomaganego dla osób z różnymi

rodzajami niepełnosprawności (w tym niepełnosprawności intelektualnej,

ruchowej i sprzężonej), osób z problemami zdrowia psychicznego i osób

starszych, z uwzględnieniem szczegółowych możliwości finansowania tych

rozwiązań (tak w zakresie tworzenia mieszkań jak i ich utrzymania).

Zgodnie z zasadą deinstytucjonalizacji pozwoli to na świadczenie dobrej

jakości usług w ich społeczności lokalnej.

Działanie

zakłada

również

wprowadzenie

regulacji

ustawowych

i instrumentów finansowych wspierających systemowy rozwój mieszkań

wspomaganych w każdej gminie, tak aby stanowiły one wraz z asystencją

osobistą, realną alternatywę dla umieszczenia w instytucjach typu DPS

i długoterminowego pobytu w ZOL i ZPO.

81)

https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/15/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=C

RPD/C/GC/5&Lang=en

Priorytety i działania

Wdrożenie

systemowej

wspomaganego,

usługi

w tym

dla

mieszkalnictwa

osób

z różnymi

jednostki

samorządu

niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS

MFiPR,

Podmioty

terytorialnego,

współpracujące

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, FS, EFS, EFRR,

Budżet

jednostek

samorządu

terytorialnego

I. 3.5. Centra

Opiekuńczo-Mieszkalne

–

Wspomagane

Społeczności Mieszkaniowe

Obecnie istniejąca forma jest traktowana jako forma pilotażowa i na jej

podstawie

będą

tworzone

nowe

formy

bardziej

ukierunkowane

na

realizację postanowień Konwencji (m.in. zmniejszona zostanie liczba

mieszkańców) oraz na upodmiotowienie osób z niepełnosprawnościami,

łącznie z wprowadzeniem bardziej adekwatnej nazwy – Wspomagane

Społeczności Mieszkaniowe. Mieszkańcy, niezależnie od zamieszkiwania

w ramach Społeczności będą mogli, zgodnie ze swoimi potrzebami,

korzystać z asystencji osobistej, różnych form wsparcia dziennego lub

pracować.

Zakłada się, że gminy i powiaty zorganizują usługi zamieszkiwania

w formie

pobytu

Wspólnoty

dziennego

przeznaczone

lub

całodobowego

będą

dla

osób

ze

w

Społecznościach.

znacznym

stopniem

niepełnosprawności, wymagających intensywnego wsparcia.

Forma ta będzie uzupełnieniem wsparcia oferowanego w ramach mieszkań

wspomaganych. Ważnym elementem będzie ukierunkowanie na tworzenie

Społeczności

z przestrzeganiem

115

zasad

wynikających

z idei

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

deinstytucjonalizacji

i zapewniania

możliwości

realizacji

niezależnego

życia.

Społeczności, przez wspólny pobyt uczestników i zapewnienie włączenia

w społeczność

lokalną,

będą

pozytywnie

wpływać

na

proces

ich

uspołecznienia. Usługi w tej formie będą mogły realizować gminy, powiaty

oraz organizacje pozarządowe, a finansowane one będą ze środków

Funduszu Solidarnościowego.

Centra

Opiekuńczo-Mieszkalne

–

Wspomagane

Społeczności Mieszkaniowe

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

jednostki samorządu terytorialnego,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

FS

I. 3.6. Poprawa funkcjonowania środowiskowych domów

samopomocy

Działanie przewiduje analizę oraz przyjęcie rozwiązań w zakresie poprawy

funkcjonowania środowiskowych domów samopomocy (ŚDS). Zostaną

podjęte działania w zakresie rozwoju ŚDS w regionach w których ich

wsparcie jest niewystarczające. Przyjęte zostaną przepisy gwarantujące

środowiskową

formę

ŚDS

oraz

maksymalne

wspieranie

możliwości

niezależnego życia uczestników, przy stałym włączeniu w społeczność

lokalną.

Działanie zakłada pogłębioną analizę jakości i efektywności wsparcia oraz

realizacji celów ustawowych ŚDS, jak również stworzenie standardów

pracy ŚDS, mających na celu poprawę ich funkcjonowania. Praca ŚDSów

zostanie ukierunkowana na maksymalne wykorzystywanie potencjału

osoby

i jej

środowiska

w celu

umożliwienia

116

osobie

jak

najbardziej

Priorytety i działania

niezależnego życia (m.in. z wykorzystaniem kręgów wsparcia). Nacisk

w pracy ŚDSów zostanie również położony na nabywanie przez osoby

umiejętności

i kompetencji

pozwalających

im

pozostać

lub

zacząć

funkcjonować w społeczności lokalnej.

Działanie

zakłada

wdrożenie

w ramach

pracy

ŚDS

planowania

skoncentrowanego na osobie (person-centered-planning), w celu m.in.

indywidualizacji wsparcia, holistycznego podejścia do potrzeb osoby oraz

zwiększenia samostanowienia.

W celu realizacji idei deinstytucjonalizacji działanie zakłada dążenie do

zmniejszenia średniej liczby uczestników jednego ŚDS, w tym przez

zmniejszenie

maksymalnej

liczby

uczestników

jednego

ŚDS

oraz

zlikwidowania dolnego limitu uczestników.

Działanie przewiduje podniesienie kompetencji personelu pracującego

w ŚDS, zapewnienie specjalistycznych szkoleń, superwizji kadry oraz

stworzenie wielodyscyplinarnych zespołów w ramach ŚDS (obejmujących

m.in.

obszar

AAC,

edukacji

psychoseksualnej,

pogłębionej

pracy

psychologicznej, edukacji prawnej).

Działanie ma na celu również dostosowanie oferty i wsparcia w ramach

ŚDS

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

wymagających

intensywnego wsparcia, w tym mających niepełnosprawność sprzężoną

lub będących w spektrum autyzmu. Zakładane jest zwiększenie dotacji

indywidualnej

dla

osób

z niepełnosprawnościami

wymagających

intensywnego wsparcia.

Działanie zakłada również wsparcie adaptacji pomieszczeń ŚDS do potrzeb

osób wymagających intensywnego

wsparcia oraz

wyposażenie

ŚDS

w niezbędny specjalistyczny sprzęt do terapii, rehabilitacji i czynności

pielęgnacyjnych umożliwiający adekwatne wsparcie tych osób.

Kluczowe

jest

powiązanie

realizacji

działania

z innymi

działaniami

założonymi w Strategii, w szczególności w zakresie kręgów wsparcia,

asystencji osobistej i mieszkalnictwa wspomaganego.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Priorytety i działania

Poprawa

funkcjonowania

środowiskowych domów

samopomocy

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS

Podmioty

jednostki samorządu terytorialnego,

współpracujące

organizacje pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS, EFRR

I. 3.7. Kręgi wsparcia

Kręgi wsparcia (ang. Circles of support) to stosowane międzynarodowo

(m.in. Kanada, Irlandia, Szkocja, Austria, Czechy) rozwiązanie mające na

celu

zapewnienie

w szczególności

pełnego

włączenia

z niepełnosprawnością

osób

z niepełnosprawnościami,

intelektualną,

w społeczność

lokalną.

Kręgi wsparcia zakładają stworzenie wokół osoby z niepełnosprawnością,

zgodnie z jej potrzebami, kręgu osób wspierających, łączących wsparcie

formalne (np. asystent osobisty, pracownik pomocy społecznej, terapeuta,

prawnik)

i nieformalne

(rodzina,

przyjaciele,

znajomi,

sąsiedzi,

sprzedawca w lokalnym sklepie). Ta forma wsparcia jest szczególnie

często

wykorzystywana

w przypadku

osób

z niepełnosprawnością

intelektualną, których dotyka największy zakres wykluczenia oraz izolacja

lub segregacja od życia w społeczności lokalnej.

Wsparcie

jest

ściśle

z niepełnosprawnością,

skoncentrowane

zgodnie

z jej

na

potrzebach

indywidualnymi

osoby

preferencjami

i zakłada w pełni włączający charakter. Celem wsparcia jest, aby osoba

mogła pozostać w wybranym przez siebie miejscu zamieszkania, przy

zapewnieniu niezbędnych usług wspierających, także w sytuacji, gdy jej

najbliższa rodzina nie będzie już miała możliwości udzielać jej wsparcia (z

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

racji np. choroby, śmierci, stanu epidemii bądź pandemii lub z powodu

wyboru samej osoby z niepełnosprawnością).

Kręgi wsparcia wdrażają w praktyce ideę deinstytucjonalizacji i wsparcia

w społeczności lokalnej i mogą mieć zarówno charakter prewencyjny

(planowanie długoterminowe, zapewnienie bezpiecznej przyszłości poza

instytucjami), interwencyjny (reagowanie w sytuacjach nagłych) oraz

wspierający przejście z instytucji do wsparcia w społeczności lokalnej.

Konieczna jest również praca w społeczności i ze społecznością lokalną

w celu włączenia osób z niepełnosprawnościami w lokalne środowisko,

umożliwiając

im

aktywność

i życie

na

równi

z innymi

członkami

społeczności. Zbieżnym z procesem deinstytucjonalizacji oraz rozwojem

kręgów wsparcia będzie proces reformy podmiotów zajmujących się

usługami społecznymi, co realizowane jest m.in. przez tworzenie Centrów

Usług Społecznych.

Kręgi wsparcia

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PON

Podmioty

MFiPR, MEiN, jednostki samorządu

współpracujące

terytorialnego,

organizacje

pozarządowe

Finansowanie

Budżet

Budżet

państwa,

jednostek

terytorialnego

120

PFRON,

EFS,

samorządu

Priorytety i działania

I. 4. Mechanizmy monitorowania zapewniania możliwości

realizacji praw osób z niepełnosprawnościami

I. 4.1. Przeciwdziałanie i ochrona przed przemocą

Działanie zakłada diagnozowanie i monitorowanie występowania przemocy

(fizycznej,

psychicznej,

ekonomicznej

z niepełnosprawnościami,

i seksualnej)

w szczególności

wobec

wobec

osób

kobiet

z niepełnosprawnościami, zarówno w wymiarze przemocy domowej, jak

i instytucjonalnej.

Utworzenie mechanizmów przeciwdziałania i ochrony przed przemocą

zapewniających

a) Wyznaczenie Pełnomocnika do Spraw Równego Traktowania jako

odpowiedzialnego

przemocą

za

osób

koordynowanie

kwestie

przeciwdziałania

z niepełnosprawnościami.

przeciwdziałania

przemocy

i ochrony

przed

Celem

będzie

oraz

mechanizmów

reagowania na nią,

b) Dostępność i inkluzyjność obowiązujących procedur (w tym m.in.

formularza „niebieskiej karty”),

c) Stworzenie i zapewnienie mechanizmów egzekwowania procedur

ochrony

przed

przemocą

w instytucjach

medycznych,

rehabilitacyjnych oraz opieki długoterminowej,

d) Zapewnienie na poziomie samorządu jednostek odpowiedzialnych za

wdrażanie

procedur

reagowania

z niepełnosprawnościami,

w tym

na

przemoc

wobec

szczególności

osób

kobiet

z niepełnosprawnościami,

e) Zwiększanie

świadomości

osób

z niepełnosprawnościami,

w szczególności kobiet, w kwestii możliwości otrzymywania wsparcia

w przypadkach przemocy domowej, w społeczności lokalnej oraz

w instytucjach.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Przeciwdziałanie i ochrona przed przemocą

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS/PRT

Podmioty

MSWiA, MSPR

współpracujące

Finansowanie

Budżet

Budżet

państwa,

PFRON,

jednostek

EFS,

samorządu

terytorialnego

I. 4.2. Wypracowanie

złożenie

mechanizmów

skargi

przez

umożliwiających

osoby

z różnymi

niepełnosprawnościami

Działanie ma na celu pogłębioną analizę oraz wypracowanie rekomendacji

prawnych i pozaprawnych w zakresie zapewniania osobom z różnymi

niepełnosprawnościami, w tym mających niepełnosprawność intelektualną,

problemy zdrowia psychicznego, autyzm, korzystających z AAC, osobom

głuchym, głuchoniewidomym lub wymagających intensywnego wsparcia,

możliwości efektywnego i niezależnego zgłaszania skarg na nieadekwatne

traktowanie,

brak

zapewnienia

dostępności

(w

tym

racjonalnych

dostosowań), łamanie praw człowieka i doświadczanie przemocy. Działanie

to dotyczy zapewnienia ww. możliwości w szczególności wobec osób

korzystających z form całodobowych (m.in. Domy Pomocy Społecznej,

Zakłady

Opiekuńczo-Lecznicze,

szpitale

psychiatryczne,

mieszkania

wspomagane), form wsparcia dziennego i aktywizacji (m.in. domy pobytu

dziennego, ŚDS, WTZ), form edukacyjnych (m.in. Specjalnych Ośrodków

Szkolno-Wychowawczych, ORW, Młodzieżowych Ośrodków Socjoterapii)

oraz klientów usług społecznych (m.in. asystencja osobista, usługi

opiekuńcze, opieka wytchnieniowa).

Działanie zakłada wdrożenie wypracowanych rekomendacji, szczególnie

w zakresie

efektywnego

informowania

osób

z różnymi

Priorytety i działania

niepełnosprawnościami

(np.

w formie

tekstu

łatwego

do

czytania

w polskim języku migowym lub SKOGN) o ich prawach i możliwościach

zgłaszania skarg (w różnej formie, np. w polskim języku migowym,

SKOGN lub przy pomocy AAC), które będą rozpatrywane w ramach

niezależnego mechanizmu kontroli. Działanie zakłada również adekwatne

szkolenia

w tym

obszarze

dla

pracowników

nadzoru

i pracowników

placówek.

Stworzone mechanizmy skargowe muszą umożliwiać zbieranie rodzajów

skarg na poziomie krajowym, w celu bieżącej ewaluacji sytuacji osób

z niepełnosprawnościami, korzystających z różnych typów usług.

Wypracowanie

złożenie

mechanizmów

skargi

przez

umożliwiających

osoby

z różnymi

niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MRiPS

Podmioty

MZ, MEiN, MSPR, RPO, RPP

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, EFS

I. 4.3. System

monitorowania

instytucji

odbiorców

oraz

sytuacji

usług

mieszkańców

społecznych

oraz

prewencji i interwencji

Działanie zakłada stworzenie interdyscyplinarnego systemu monitorowania

sytuacji,

jakości

życia

oraz

przestrzegania

praw

człowieka

osób

z niepełnosprawnościami przebywających w instytucjach oraz będących

odbiorcami usług społecznych.

Wypracowany system korzystał będzie z publicznie dostępnych źródeł

informacji (w tym raportów, doniesień odnośnie do przestrzegania praw

człowieka

oraz

danych

zastanych),

123

z informacji

zbieranych

przez

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

mechanizmy umożliwiające złożenie skargi oraz prowadzonego aktywnego

monitoringu (np. wizyty kontrolne, pisma). Zbierane informacje będą

publikowane w formie zanonimizowanej w sposób publicznie dostępny.

System będzie umożliwiał przeprowadzanie działań prewencyjnych oraz

interwencyjnych opartych na pozyskanych danych odnośnie do sytuacji

mających wpływ na pogorszenie jakości życia oraz sytuacji łamania praw

człowieka osób z niepełnosprawnościami.

System

monitorowania

sytuacji

mieszkańców

instytucji oraz odbiorców usług społecznych oraz

prewencji i interwencji

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MRiPS

Podmioty

MZ,

współpracujące

jednostki samorządu terytorialnego

Finansowanie

Budżet

MEiN,

Budżet

państwa,

jednostek

terytorialnego

124

MSPR,

RPO,

PFRON,

RPP,

EFS,

samorządu

Priorytety i działania

Tabela 7. Zestawienie programów i projektów realizujących Strategię

w priorytecie I. Niezależne życie

Nazwa

Projektu/Programu

Projekt Aktywni

niepełnosprawni –

narzędzia wsparcia

samodzielności osób

niepełnosprawnych

Środowiskowy system

wsparcia osób

dorosłych

z zaburzeniami

psychicznymi

Program

kompleksowego

wsparcia dla rodzin

„Za życiem”

Program „Opieka

wytchnieniowa”

Program „Usługi

opiekuńcze”

Opis

W ramach projektu zostaną wypracowane

instrumenty wsparcia uwzględniające

indywidualne potrzeby wynikające

z niepełnosprawności.

Rozwój sieci środowiskowych domów

samopomocy dla osób z zaburzeniami

psychicznymi, a także działania polegające na

standaryzacji takich jednostek.

Działania dotyczące dofinansowania tworzenia

nowych jednostek albo poprawy funkcjonowania

domów dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet

w ciąży; rozwoju ŚDS, w tym rozwój bazy

całodobowej w jednostkach już funkcjonujących

i rozszerzenie typów ŚDS; tworzenia mieszkań

chronionych i mieszkań wspomaganych dla osób

z niepełnosprawnościami

Z Programu mogą korzystać członkowie rodzin

lub opiekunowie sprawujący bezpośrednią opiekę

nad dzieckiem z orzeczeniem

o niepełnosprawności, a także nad osobami ze

znacznym stopniem niepełnosprawności.

Program ma na celu zwiększenie dostępności do

usług opiekuńczych dla osób

z niepełnosprawnościami w wieku do 75. roku

życia ze znacznym stopniem niepełnoprawności

oraz dla dzieci do 16. roku życia z orzeczeniem

o niepełnosprawności

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Wypracowanie

standardów

i przeprowadzenie

pilotaży w zakresie

usług mieszkalnictwa

wspomaganego dla

osób o specyficznych

potrzebach,

z uwzględnieniem

możliwości

finansowania tych

rozwiązań

Program „Asystent

osobisty osoby

niepełnosprawnej”

Program ”Centra

opiekuńczo-mieszkalne”

Kręgi Wsparcia –

Bezpieczna przyszłość

Osób

z Niepełnosprawnością

Intelektualną –

testowanie modelu

System nieodpłatnej

pomocy prawnej

i nieodpłatnego

poradnictwa

obywatelskiego

Konkurs w ramach Osi 2.8 PO WER służy

wyłonieniu sześciu projektów, a celem każdego

z nich będzie opracowanie jednego modelowego

rozwiązania/standardu z zakresu

deinstytucjonalizacji, skierowanego do osób

o specyficznych potrzebach i dotyczącego

różnych form usług świadczonych w społeczności

lokalnej.

Program pozwala na skorzystanie z usługi

asystenta osobistego.

Celem utworzenia Centrów opiekuńczo-mieszkalnych jest uzupełnienie systemu

wsparcia osób z niepełnosprawnościami, przez

stworzenie dodatkowej usługi w postaci

zapewnienia możliwości zamieszkiwania w formie

pobytu dziennego lub całodobowego.

Bezpieczna przyszłość Osób

z Niepełnosprawnością Intelektualną –

testowanie modelu

System nieodpłatnej pomocy prawnej

i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego

zawarty w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r.

o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym

poradnictwie obywatelskim oraz edukacji

prawnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2232, z późn.

zm.) i realizowany we współpracy z jednostkami

samorządu terytorialnego.

Priorytety i działania

Krajowy Program

Rozwoju Ekonomii

Społecznej na lata

2014–2023. Ekonomia

Solidarności

Społecznej

Oczekiwane

Program będzie służył rozwojowi usług

społecznych użyteczności publicznej na rzecz

rodzin osób z niepełnosprawnościami, osób

potrzebujących wsparcia w codziennym

funkcjonowaniu oraz osób starszych. Elementem

KPRES jest także przygotowanie do aktywizacji

zawodowej uczestników warsztatów terapii

zajęciowej.

rezultaty

działań

zaplanowanych

w ramach

Priorytetu I

Zwiększenie możliwości samostanowienia i wypowiadania się

osób z niepełnosprawnościami,

Zwiększenie

udziału

osób

z niepełnosprawnościami

w życiu

społecznym, publicznym i politycznym,

Wprowadzenie

społecznych

systemowych

wspierających

rozwiązań

osoby

w obszarze

usług

z niepełnosprawnościami

w oparciu o proces deinstytucjonalizacji.

Główne

źródła

finansowania

działań

zaplanowanych

w ramach Priorytetu I

Budżet państwa,

Środki Europejskiego Funduszu Społecznego,

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,

Środki Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich,

Budżet jednostek samorządu terytorialnego,

Fundusz Solidarnościowy,

Środki

Państwowego

Funduszu

Rehabilitacji

Osób

Funduszu

Rehabilitacji

Osób

Niepełnosprawnych,

Środki

Państwowego

Niepełnosprawnych.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Priorytet II. DOSTĘPNOŚĆ

Dostępność znalazła się wśród priorytetów strategicznych ze względu na

to, że jej zapewnienie umożliwia niezależne życie i pełny udział we

wszystkich sferach życia oraz warunkuje mobilność. Aby było to możliwe,

zgodnie

z art.

9

Konwencji,

konieczne

jest

„zapewnienie

osobom

z niepełnosprawnościami, na zasadzie równości z innymi osobami, dostępu

do środowiska fizycznego, środków transportu, informacji i komunikacji,

w tym technologii i systemów informacyjno-komunikacyjnych a także do

innych

urządzeń

i usług,

powszechnie

dostępnych

lub

powszechnie

zapewnianych, zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich”. Działania

w obrębie tego priorytetu stanowią również wypełnienie zobowiązań Polski

wynikających z art. 20, art. 21 i art. 30 Konwencji o prawach osób

niepełnosprawnych.

Artykuł 9 Konwencji nakłada na Polskę zobowiązania m.in. w zakresie

opracowywania,

ogłaszania

i monitorowania

wdrażania

minimalnych

standardów i wytycznych w zakresie dostępności urządzeń i usług, w tym

tych świadczonych przez podmioty prywatne, zapewniania wsparcia ze

strony przewodników, tłumaczy języka migowego, psów przewodników,

jak również zapewniania informacji w sposób dostępny, w tym w formie

tekstu

łatwego

dostępności

do

czytania

i zrozumienia.

dotyczą

także

technologii

Zobowiązania

i systemów

w zakresie

informacyjno-

komunikacyjnych, jak również kwestii zapewnienia odpowiednich szkoleń.

Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych gwarantuje w ramach art.

20 (Mobilność), że „Państwa Strony podejmą skuteczne środki celem

umożliwienia osobom niepełnosprawnym mobilności osobistej i możliwie

największej samodzielności w tym zakresie”.

Z kolei artykuł 21 Konwencji wskazuje, że należy zapewnić osobom

z niepełnosprawnościami

możliwość

128

dostępu

do

informacji,

przez

Priorytety i działania

zagwarantowanie ich dostępnej formy, m.in. w języku migowym oraz

z wykorzystaniem komunikacji wspomagającej i alternatywnej.

Artykuł 30 Konwencji nakłada na Polskę zobowiązanie do zapewnienia

osobom z niepełnosprawnościami możliwości udziału, na równi z innymi

osobami w życiu kulturalnym, rekreacji, wypoczynku i sporcie.

Szereg działań przewidzianych w ramach tego priorytetu realizowanych

będzie

przez

Program

Dostępność

Plus82).

Niezmiernie

istotne

są

uchwalone ustawy: o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi

potrzebami oraz o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji

mobilnych

podmiotów

publicznych,

które

wyznaczają

standardy

dostępności i stanowią horyzontalne dokumenty prawne obligujące do

zapewnienia dostępności przez podmioty publiczne w aspekcie cyfrowym,

architektonicznym i informacyjno-komunikacyjnym.

Schemat 5. Wskaźnik realizacji dla Priorytetu II. Dostępność.

Wsparcie osób z niepełnosprawnościami w

likwidacji barier architektonicznych w

mieszkaniach w budownictwie wielorodzinnym

Wartość bazowa (2018): 5729 osoby

Wartość docelowa (2030): 10259 osób

82)

Program „Dostępność Plus” jest projektem strategicznym SRKL.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

DZIAŁANIA

II. 1.

Dostępna przestrzeń publiczna

II. 1.1. Wdrożenie

i jednolitych

uniwersalnego

standardów

projektowania

dostępności

obiektów

przestrzeni publicznej

W ramach działania planowane jest dostosowanie procesu inwestycyjno-budowlanego

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami,

przez

uwzględnienie – na poszczególnych etapach planowania i realizacji –

zasad projektowania uniwersalnego, stosowanie standardów dostępności,

wprowadzanie katalogu obowiązkowych oraz opcjonalnych rozwiązań

przyjaznych dla przyszłych użytkowników, projektantów i inwestorów

stosujących się do standardów dostępności. Dostosowanie uwzględniać

będzie obowiązek stosowania przez inwestorów zestawu koniecznych

zasad dostępności na poszczególnych etapach procesu inwestycyjno-budowlanego.

Działanie obejmuje wprowadzenie na poziomie odpowiednich aktów

prawnych obowiązku sporządzenia inwentaryzacji i audytów dotyczących

występowania w przestrzeni publicznej barier ograniczających dostępność

obiektów dla osób ze szczególnymi potrzebami. Ponadto, w ramach

ustanowienia

standardów,

określone

zostaną

wymagania

dostępności dla obiektów znajdujących się w pasie

w zakresie

drogowym, dla

obiektów infrastruktury kolejowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz

dla innych obiektów w szeroko rozumianej przestrzeni publicznej. Podczas

opracowywania standardów zostaną uwzględnione te elementy, które

mogą

stwarzać

bariery

dla

osoby

z poszczególnymi

rodzajami

niepełnosprawności (m.in. ruchową, wzrokową, słuchową, intelektualną),

wzięte zostaną również pod uwagę dotychczas wypracowane (m.in. przez

jednostki samorządu terytorialnego czy spółki kolejowe) standardy dla

osób ze szczególnymi potrzebami.

Priorytety i działania

Działanie weźmie pod uwagę wymogi EAA w kontekście możliwości jego

jak

najszerszej

transpozycji

i wdrożenia

w celu

maksymalnego

zagwarantowania realizacji praw osób z niepełnosprawnościami i innych

osób o szczególnych potrzebach.

Działanie przewiduje stosowanie jednolitych standardów dostępności na

poziomie

krajowym.

Proces

kontroli

realizacji

zasad

projektowania

uniwersalnego oraz zasad dostępności zostanie przydzielony Inspekcji

Budowlanej oraz Inwestorom zobowiązanym do ich wprowadzania.

Wdrożenie uniwersalnego projektowania i jednolitych

standardów

dostępności

obiektów

przestrzeni

publicznej

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

MI, MRPiT, MEiN

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

EFRR, EFRROW, Budżet jednostek

samorządu terytorialnego

II. 1.2. Usprawnienie działań w zakresie likwidacji barier

architektonicznych, technicznych i komunikacyjnych

Działanie

zakłada

umożliwienie

przeznaczenia

środków

dostępnych

w ramach Funduszu Dostępności na zadanie dotyczące likwidacji barier

architektonicznych, technicznych i komunikacyjnych, również na dopłatę

do

zamiany

dotychczasowego

mieszkania

na mieszkanie,

w którym

zniesienie barier nie jest konieczne lub może się odbyć po niskich

kosztach. Dotyczy to głównie zamiany mieszkań znajdujących się na

wyższych kondygnacjach w blokach bez windy na mieszkania na parterze,

które znacznie łatwiej i skuteczniej można przystosować do potrzeb osób

z niepełnosprawnościami.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Przewiduje się także realizację programu dla samorządów terytorialnych,

wspólnot

mieszkaniowych

umożliwiałby

oraz

dofinansowanie

spółdzielni

likwidacji

mieszkaniowych,

barier

który

architektonicznych

(w szczególności przez dobudowę szybu windowego i montaż windy)

w budynkach

wielopiętrowych

zamieszkiwanych

przez

osoby

z niepełnosprawnościami. Nie wyklucza się także innych form wsparcia

mających

na

celu

zwiększenie

z niepełnosprawnościami

i osób

dostępności

starszych

dla osób

z ograniczeniami

w przemieszczaniu się zamieszkujących lokale mieszkalne na wyższych

piętrach. Planowane są także inne formy wsparcia w zakresie likwidacji

barier

komunikacyjnych

(w

tym

barier

napotykanych

przez

osoby

z niepełnosprawnością sensoryczną, intelektualną, korzystające z AAC lub

będące w spektrum autyzmu).

Działanie zakłada uproszczenie oraz koordynację polityki w zakresie

dofinansowania

likwidacji

barier

architektonicznych,

technicznych

i komunikacyjnych, ze środków PFRON oraz Funduszu Dostępności.

Usprawnienie działań w zakresie likwidacji barier

architektonicznych,

technicznych

i komunikacyjnych

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

PFRON,

współpracujące

samorządu terytorialnego

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD

MRiPS,

jednostki

Priorytety i działania

II. 1.3. Dostosowanie

do

z niepełnosprawnościami

potrzeb

osób

obiektów

użyteczności

zamieszkania

zbiorowego,

publicznej,

budynków

budynków

mieszkalnictwa

wielorodzinnego

i ich

otoczenia

Dnia 19 lipca 2019 r. przyjęto ustawę o zapewnianiu dostępności osobom

ze

szczególnymi

potrzebami,

która

określa

obowiązki

podmiotów

publicznych w tym zakresie. Ustawa wprowadza obowiązek uwzględniania

potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami83) w planowanej i prowadzonej

przez podmioty działalności oraz usuwania barier, a także zapobiegania

ich

powstawaniu.

Ustawa

określa

minimalne

wymagania

służące

zapewnieniu dostępności podmiotów publicznych.

W ramach działania planowana jest kompleksowa analiza sposobów

wprowadzenia systemowego tworzenia mieszkań dostępnych i mieszkań

adaptowalnych oraz wdrożenie odpowiednich rekomendacji prawnych

i pozaprawnych. Celem działania jest zagwarantowanie, aby w ramach

różnego typu inwestycji (m.in. budowa, przebudowa, modernizacja)

wszystkie

obiekty

użyteczności

publicznej

spełniały

wymagania

dostępności dla osób o szczególnych potrzebach, a budynki zamieszkania

zbiorowego

i mieszkalnictwa

wielorodzinnego

zawierały

odpowiedni

procent mieszkań dostępnych oraz aby mieszkania w ramach nich były

adaptowalne.

Ministerstwo

Finansów,

Funduszy

i Polityki

Regionalnej

koordynuje

zapewnianie dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

83)

Zgodnie z ustawą osobą ze szczególnymi potrzebami jest każdy kto ze względu na swoje

cechy zewnętrzne lub wewnętrzne, albo ze względu na okoliczności, w których się

znajduje, musi podjąć dodatkowe działania lub zastosować dodatkowe środki w celu

przezwyciężenia bariery, aby uczestniczyć w różnych sferach życia na zasadzie równości

z innymi osobami.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Dostosowanie

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami obiektów użyteczności

publicznej,

budynków

zamieszkania

zbiorowego,

budynków

mieszkalnictwa

wielorodzinnego i ich otoczenia

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

MRPiT, BGK, PFRON, Jednostki

współpracujące

samorządu terytorialnego,

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD,

EFS, EFRR, Budżet jednostek

samorządu terytorialnego

II. 1.4. Dostosowanie

wymiaru

infrastruktury

sprawiedliwości

do

i funkcjonowania

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

Działanie obejmuje pogłębioną analizę regulacji dotyczących zapewniania

dostępności infrastruktury oraz funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości

dla osób z niepełnosprawnościami na wszystkich etapach każdego rodzaju

postępowań. W wyniku analizy zostaną zaproponowane rekomendacje

w zakresie zmian prawnych oraz działań pozaprawnych, w tym działań

mających na celu likwidację barier architektonicznych i technicznych

w dostępnie do wymiaru sprawiedliwości.

W ramach działania zrealizowane zostaną m.in. praktyczne wytyczne

w zakresie zapewniania dostępności dla osób z niepełnosprawnościami dla

wszystkich rodzajów kadr sektora sprawiedliwości – na wzór prac

prowadzonych w Ministerstwie Sprawiedliwości nad zmianą Regulaminu

urzędowania

sądów

powszechnych

w kontekście

wypracowania

praktycznych wytycznych w zakresie zapewniania dostępności dla osób

z niepełnosprawnościami

dla

wszystkich

134

rodzajów

kadr

sektora

Priorytety i działania

sprawiedliwości.

w zakresie

Działanie

praw

osób

przewiduje

również

z niepełnosprawnościami

realizację

oraz

szkoleń

zapewniania

dostępności dla osób z niepełnosprawnościami.

Dostosowanie infrastruktury

wymiaru

sprawiedliwości

i funkcjonowania

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MSPR

Podmioty

MFiPR, MRiPS/PON/PRT

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, EFS, EFRR

II. 1.5. Dostosowanie przestrzeni publicznych do potrzeb

dzieci z niepełnosprawnościami

Działanie

obejmuje

pogłębioną

analizę

regulacji

oraz

zapewniania

dostępności dzieciom z niepełnosprawnościami do przestrzeni publicznych,

w szczególności

edukacyjnych,

kulturalnych

i rekreacyjnych,

m.in.

przedszkoli, szkół, teatrów, muzeów, bibliotek, placów zabaw, parków

rozrywki,

boisk.

Szczególna

uwaga

zostanie

zwrócona

na

kwestie

dostępności przestrzeni sanitarnych, w tym miejsc do przebrania się.

Wypracowane

zostaną

pozaprawnych

oraz

propozycje

działań

zmian

wspierających

prawnych,

instrumentów

zapewnienie

dostępności

przestrzeni rekreacyjnych. Upowszechniane będą także dobre praktyki

w tym zakresie, tak realizowane przez podmioty publiczne, jak i prywatne.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Dostosowanie

przestrzeni

publicznych

do

potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2025

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

Jednostki

współpracujące

terytorialnego, MRPIT, MEiN

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD,

EFRR,

samorządu

Budżet

jednostek

samorządu terytorialnego

II. 1.6. Dostosowanie

schronisk

dla

zakładów

poprawczych

nieletnich

do

potrzeb

oraz

osób

z niepełnosprawnościami

Działanie

przewiduje

nowelizację

przepisów

w zakresie

zakładów

poprawczych oraz schronisk dla nieletnich w celu lepszego uwzględniania

potrzeb osób z niepełnosprawnościami. W kolejnym etapie wypracowany

zostanie

katalog

rozwiązań

w zakresie

dostosowania

zakładów

poprawczych oraz schronisk dla nieletnich, gwarantujących uwzględnianie

potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym m.in. dzieci z problemami

zdrowia

psychicznego,

w spektrum

autyzmu.

dostosowywanie

z niepełnosprawnością

Następnie

infrastruktury

planowane

i elementów

instytucji.

136

intelektualną

jest

lub

systematyczne

funkcjonowania

ww.

Priorytety i działania

Dostosowanie zakładów poprawczych oraz schronisk

dla

nieletnich

do

potrzeb

osób

z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MSPR

Podmioty

MFiPR

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD

II. 1.7. Dostosowanie

osób

wytypowanych

zatrzymanych

lub

pomieszczeń

doprowadzonych

dla

w celu

wytrzeźwienia oraz policyjnych izb dziecka do potrzeb

osób z niepełnosprawnościami

Działanie

przewiduje

nowelizację

przepisów

odnoszących

się

do

pomieszczeń przeznaczonych dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych

w celu wytrzeźwienia, pokoi przejściowych, tymczasowych pomieszczeń

przejściowych i policyjnych izb dziecka. W kolejnym etapie wypracowany

zostanie katalog rozwiązań w zakresie dostosowania pomieszczeń dla osób

zatrzymanych

i policyjnych

i bezpieczne

wykonywanie

izb

dziecka,

zadań

gwarantujących

służbowych

prawidłowe

funkcjonariuszom

i pracownikom cywilnym Policji oraz zapewniających bezpieczeństwo osób

tam przebywających. Następnie planowane jest właściwe dostosowanie

wytypowanych pomieszczeń.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Dostosowanie wytypowanych pomieszczeń dla osób

zatrzymanych

lub

wytrzeźwienia

oraz

doprowadzonych

policyjnych

izb

w celu

dziecka

do

potrzeb osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MSWiA

Podmioty

MFiPR

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, Budżet

jednostek samorządu terytorialnego

II. 1.8. Dostosowanie

jednostek

penitencjarnych

do

potrzeb osób z niepełnosprawnościami

Realizacja zadań inwestycyjno-remontowych mających na celu likwidację

barier architektonicznych, cyfrowych i komunikacyjno-informacyjnych dla

osób z niepełnosprawnościami osadzonych w istniejących jednostkach

penitencjarnych oraz osób ubiegających się o wstęp na teren jednostek

organizacyjnych

Służby

Więziennej

(interesantów,

rodzin

osób

osadzonych), m.in. poruszających się na wózkach inwalidzkich czy

mających niepełnosprawność sensoryczną. Działanie przewiduje również

uwzględnienie miejsc zakwaterowania dla osób z niepełnosprawnościami

przy

budowie

w adaptacji

nowych

(np.

pawilonów

zajęcia

penitencjarnych

z orientacji

oraz

przestrzennej

wsparcie

zapoznające

z topografią budynku) dla osób z niepełnosprawnościami osadzonych

w jednostkach penitencjarnych.

Zakłada się także modernizację podmiotów leczniczych funkcjonujących

w jednostkach penitencjarnych uwzględniającą potrzeby dostosowania

pomieszczeń

szpitali,

ambulatoriów

z niepełnosprawnościami.

138

i izb

chorych

dla

potrzeb

osób

Priorytety i działania

Dostosowanie jednostek penitencjarnych do potrzeb

osób z niepełnosprawnościami

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MSPR

Podmioty

Służba więzienna

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD

II. 1.9. Dostępność turystyki, rekreacji i wypoczynku

W ramach działania zaplanowane jest zwiększenie dostępności turystyki,

rekreacji

i wypoczynku

dla

osób

z różnymi

niepełnosprawnościami.

Zostanie przeprowadzona analiza aktów prawnych regulujących obszar

turystyki, rekreacji i wypoczynku, w szczególności ustawy z dnia 29

sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2211) oraz ustawy

z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2139). W wyniku analizy

zostaną

zaproponowane

rekomendacje

dla

zwiększenia

dostępności

turystyki, rekreacji i wypoczynku dla osób z niepełnosprawnościami.

Działanie zakłada również zebranie oraz upowszechnienie dobrych praktyk

w obszarze zapewniania dostępności turystyki, rekreacji i wypoczynku dla

osób

z niepełnosprawnościami,

obywatelami,

tak

w zakresie

na

zasadzie

uniwersalnego

i racjonalnych usprawnień.

139

równości

z innymi

projektowania,

jak

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Dostępność turystyki, rekreacji i wypoczynku

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MRPIT

Podmioty

MFiPR, MKDNiS, POT

współpracujące

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

EFRR, Budżet jednostek samorządu

terytorialnego

II. 1.10.

Dostępność lasów i parków narodowych

W ramach działania przeprowadzona zostanie pogłębiona analiza ustawy

z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55,

z późn. zm.), ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1463, z późn. zm.) oraz aktów wykonawczych do nich pod kątem

potrzeby zmian w zakresie zapewniania dostępności dla osób z różnymi

niepełnosprawnościami.

W

ramach

działania

promowane

będą

dobre

praktyki

dotyczące

przystosowania obiektów turystycznych i edukacyjnych dla potrzeb osób

z niepełnosprawnościami wśród pracowników parków narodowych, parków

krajobrazowych, Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

(PGL LP) odpowiedzialnych za budowę i remonty budynków, budowli, jak

i koordynację działań z zakresu udostępniania parków, lasów, w tym

turystyki oraz edukacji przyrodniczo-leśnej.

Ponadto

planowane

przyrodniczej

jest

w zakresie

podnoszenie

edukacji

kompetencji

osób

liderów

edukacji

z niepełnosprawnościami.

Przygotowane zostaną materiały dydaktyczne w formatach dostępnych dla

osób

z niepełnosprawnościami

z zakresu

edukacji

przyrodniczej,

Priorytety i działania

z wykorzystaniem których przeprowadzone zostaną zajęcia edukacyjne dla

różnych grup osób z niepełnosprawnościami.

Dostępność lasów i parków narodowych

Okres

wdrażania 2021–2030

działania

Koordynator

MKiŚ

Podmioty

Państwowe

współpracujące

Lasy Państwowe, Parki Narodowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

Gospodarstwo

Leśne

EFRR, Budżet jednostek samorządu

terytorialnego

II. 2.

Mobilność

II. 2.1. Transport „na życzenie”

Działanie

zakłada

kierowanego

do

systemowy

osób,

które

rozwój

ze

transportu

względu

na

„na

rodzaj

życzenie”

lub

stopień

niepełnosprawności nie są w stanie korzystać z komunikacji publicznej lub

z transportu indywidualnego na danym obszarze. Transport ten będzie

realizowany zarówno dla dzieci objętych obowiązkiem szkolnym, osób

pracujących jak również niepracujących. Działanie będzie polegało na

możliwości zgłaszania potrzeby skorzystania z transportu przez: formularz

zgłoszeniowy udostępniony na stronie internetowej, zgłoszenie osobiste,

telefoniczne,

Podmiot

mailowe,

realizujący

w systemie

„door

SMS-owe

będzie

to

door”

w podmiocie

zobligowany

(po

do

polsku

realizującym

zapewnienia

„od

drzwi

usługę.

transportu

do

drzwi”),

z umożliwieniem korzystania ze specjalnych miejsc parkingowych dla osób

z niepełnosprawnościami.

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

Transport „na życzenie”

Okres

wdrażania do 2030

działania

Koordynator

MFiPR

Podmioty

Samorządy gminne, PFRON

współpracujące

Finansowanie

Budżet

państwa,

Budżet

PFRON,

jednostek

EFS,

samorządu

terytorialnego

II. 2.2. Zwiększenie

dostępności

z niepełnosprawnościami

transportu

realizowanego

ze

osób

środków

publicznych

Działanie będzie polegało na zwiększeniu dostępności systemu kolei

w Polsce

przez

kontynuację

dostosowywania

go

do

wymagań

rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 1300/2014 z dnia 18 listopada

2014

r.

w sprawie

technicznych

się

dostępności

odnoszących

do

specyfikacji

systemu

interoperacyjności

kolei

Unii

dla

osób

z niepełnosprawnościami i osób o ograniczonej możliwości poruszania się

(TSI PRM).

Ponadto planuje się dostosowanie dworców kolejowych do TSI PRM

w zakresie

określonym

z uwzględnieniem

infrastruktury

w Krajowym

kategoryzacji

kolejowej

Planie

dworców,

w zakresie

Wdrażania

a także

określonym

TSI

PRM

modernizację

w Krajowym

Planie

Wdrażania TSI PRM.

Celem

działania

jest

również

z niepełnosprawnościami

samodzielnego

przylegającej

lub

do

stacji

umożliwienie

dotarcia

przystanku

(eksploatowany) peron.

142

osobom

z drogi

kolejowego

na

publicznej

dowolny

Priorytety i działania

Działanie zakłada skrócenie minimalnego czasu zgłoszenia potrzeby

uzyskania

pomocy

do

12

godzin

w przypadku

stacji

kolejowych

obsługujących do 2 tys. pasażerów dziennie, do 3 godzin w przypadku

stacji kolejowych obsługujących pomiędzy 2 tys. a 10 tys. pasażerów

dziennie oraz braku konieczności wcześniejszego zgłoszenia potrzeby

uzyskania pomocy w przypadku stacji kolejowych obsługujących ponad 10

tys. pasażerów dziennie.

W zakresie transportu lotniczego będzie wprowadzony system kontroli

oparty na wytycznych Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego przez

Komisję

Ochrony

Praw

osobom

z niepełnosprawnościami

planowane

jest

Lotnictwa

Cywilnego,

Pasażerów,

zwiększenie

co pozwoli

standardów

współpracy

na

dostępności.

między

a organizacjami

zagwarantowanie

Ponadto

Prezesem

Urzędu

zrzeszającymi

osoby

z niepełnosprawnościami.

Działanie zakłada prowadzenie systemowych działań ukierunkowanych na

zwiększenie dostępności dla osób z niepełnosprawnościami transportu

zbiorowego (autobusowego, szynowego), w tym o charakterze gminnym

(w tym miejskim), międzygminnym, jak i dalekobieżnym. W szczególności

należy

zwrócić

uwagę

na

systematyczne

zwiększanie

dostępności

autobusowego transportu zbiorowego na terenach wiejskich i w małych

miastach. Programy rządowe wspierające transport gminny i ponadgminny

będą uwzględniały wymogi w zakresie dostępności.

Działanie

przewiduje

także

systematyczny

wzrost

dostępności

dalekobieżnego transportu autobusowego. Zostanie to osiągnięte przez

stopniowo wzrastające wymogi dla przewoźników w zakresie dostępności.

Dostosowanie

równomiernie

infrastruktury

transportowej

z przystosowywaniem

będzie

infrastruktury

następować

dworców,

węzłów,

centrów przesiadkowych oraz wiat przystankowych, które będą spełniać

wypracowane

regulacje

w zakresie

projektowania

uniwersalnego.

Dodatkowo w ramach działania planowane są szkolenia dla pracowników

Strategia na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami

sektora transportu zbiorowego w zakresie potrzeb osób o szczególnych

potrzebach, w tym osób z niepełnosprawnościami.

Zwiększenie

dostępności

transportu

osób

z niepełnosprawnościami realizowanego ze środków

publicznych

Okres

wdrażania do 2025

działania

Koordynator

MI

Podmioty

MFiPR,

współpracujące

pozarządowe

Finansowanie

Budżet państwa, PFRON, FD, EFS,

PFRON,

organizacje

EFRR, Budżet jednostek samorządu

terytorialnego

II. 2.3. Kompleksowe wsparcie indywidualnej mobilności

osób z niepełnosprawnościami

W ramach działania zostanie przeprowadzona pogłębiona analiza ustawy

z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r.

poz. 110, z późn. zm.), ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących

pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268, z późn. zm.), ustawy z dnia 21

marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 470, z późn.

zm.), ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360,

z późn. zm.), ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1175) oraz aktów wykonawczych do nich pod kątem

dokonania

zmian

w zakresie

zapewnienia

dostępności

dla

osób

z niepełnosprawnościami, w tym m.in. rozporządzenie Ministra Zdrowia

z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających

się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2020 r.

poz. 2213), rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia

20

maja

2016

r.

w sprawie

wzorów

dokumentów

stwierdzających

uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. poz. 702, z późn. zm.) –

Priorytety i działania

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →