Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 lipca 2020 r. w 100. rocznicę śmierci wielkiego polskiego chirurga Ludwika Rydygiera

Dokument

podpisany przez

Jagoda Wiecheć

Data

2020.07.16

16:11:54 CEST

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 16 lipca 2020 r.

Poz. 623

UCH WAŁA

SENATU RZECZYPO SPO LI TEJ PO LSK IEJ

z dnia 1 lipca 2020 r.

w 100. rocznicę śmierci wielkiego polskiego chirurga Ludwika Rydygiera

W tym roku obchodzimy 170. rocznicę urodzin i 100. rocznicę śmierci wielkiego syna ziemi pomorskiej. Urodzony

w Dusocinie koło Grudziądza, kształcił się w Pelplinie i Chełmnie. Studiował medycynę w Krakowie i Greifswaldzie.

W trakcie studiów z pobudek patriotycznych zmienił nazwisko z Riediger na spolszczone Rydygier. W 1873 roku uzyskał

dyplom lekarza.

W 1874 roku został doktorem nauk medycznych w zakresie chirurgii i położnictwa. Habilitację otrzymał w 1878 roku

w Jenie. Dr Ludwik Rydygier wrócił do Chełmna, gdzie utworzył jedną z najnowocześniejszych na ziemiach polskich

klinikę. Dziesięć lat pracy profesora Rydygiera w klinice w Chełmnie należało do najbardziej twórczych w jego medycznej

biografii. W 1881 roku jako pierwszy chirurg na świecie odważył się wykonać resekcję żołądka z powodu choroby wrzodowej.

Profesor Witold Rudowski, wybitny polski chirurg, pisał o Rydygierze jako „prawdziwym ambasadorze polskiej

chirurgii w najtrudniejszych czasach naszej historii”. Ludwik Rydygier był autorem oryginalnych technik chirurgicznych.

Niektóre stosowane przez niego metody są nadal wykorzystywane.

Ludwik Rydygier, znakomity chirurg, erudyta i naukowiec, zasłynął też jako talent organizacyjny. W październiku

1889 roku zaprosił na zjazd do Krakowa chirurgów pochodzenia polskiego z trzech zaborów – był to pierwszy Zjazd

Chirurgów Polskich. Od tego czasu tradycyjnie Zjazdy Towarzystwa Chirurgów Polskich odbywały się corocznie w Krakowie.

Dożywotnio pełnił funkcję Prezesa Towarzystwa Chirurgów Polskich.

Ludwik Rydygier to postać pełna energii, innowator, znakomity chirurg, świetny naukowiec i organizator. Jego zaangażowanie i zapał doprowadziły do powstania Towarzystwa, które w obecnym roku obchodzi 130-lecie istnienia. Patriotyzm połączony z wielorakimi przymiotami ducha, perfekcją chirurgiczną i myśleniem strategicznym sprawił, iż Ludwik

Rydygier jest postacią wybitną, a wyrazem uznania jego roli jest fakt, iż szpitale Collegium Medicum UMK oraz ulice

wielu miast noszą z dumą jego nazwisko.

W latach 1887–1897 został powołany na Katedrę Chirurgii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1897 roku przyjął stanowisko kierownika Katedry i Kliniki Uniwersytetu Lwowskiego. W czasie I wojny światowej kierował szpitalem wojskowym w Brnie. Walczył w obronie Lwowa w 1918 roku. W tym czasie stworzył służby medyczno-sanitarne Wojska Polskiego. W 1920 roku został konsultantem i naczelnym chirurgiem Dowództwa Wschód. Został zweryfikowany jako generał

brygady. Zmarł nagle 25 czerwca 1920 roku. Został pochowany w kwaterze dowódców na Cmentarzu Obrońców Lwowa.

W 100. rocznicę śmierci Ludwika Rydygiera Senat Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd temu wybitnemu chirurgowi,

naukowcowi i wielkiemu patriocie.

Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marszałek Senatu: T. Grodzki