Obwieszczenie Ministra Rozwoju z dnia 1 czerwca 2020 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Jagoda Wiecheć

Data: 2020.06.24

16:05:03 CEST

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 24 czerwca 2020 r.

Poz. 559

OBWIESZCZENIE

MINISTRA ROZWOJU 1)

z dnia 1 czerwca 2020 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych

w sytuacjach kryzysu wizerunkowego” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2020 r. poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej

„Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego” do Zintegrowanego Systemu

Kwalifikacji.

Minister Rozwoju: J. Emilewicz

1)

Minister Rozwoju kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju (Dz. U. poz. 2261).

Załącznik do obwieszczenia Ministra Rozwoju

z dnia 1 czerwca 2020 r. (poz. 559)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „PLANOWANIE I PROWADZENIE

DZIAŁAŃ KOMUNIKACYJNYCH W SYTUACJACH KRYZYSU WIZERUNKOWEGO”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego

2.

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Certyfikat

3.

Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Bezterminowo

4.

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

6 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

5.

Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację rynkową „Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu

wizerunkowego” jest gotowa do samodzielnego podejmowania działań związanych z planowaniem, prowadzeniem

i monitorowaniem działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego, zwanego dalej „kryzysem”. Anali­

zuje organizację pod kątem możliwości wystąpienia kryzysu oraz opracowuje podręcznik na wypadek sytuacji kryzyso­

wych. Posługując się wiedzą na temat rodzajów i symptomów kryzysu, przeprowadza diagnozę sytuacji kryzysowej oraz

dobiera i wdraża działania komunikacyjne skierowane zarówno na zewnątrz, jak i do wewnątrz organizacji. Prowadzi

efektywną współpracę z mediami w warunkach kryzysu. Sporządza raport dotyczący reputacji organizacji po zaistniałej

sytuacji kryzysowej oraz planuje działania naprawcze po kryzysie mające na celu poprawę wizerunku organizacji.

Zestaw 1. Zapobieganie sytuacjom kryzysowym w kontekście reputacji przedsiębiorstwa

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Analizuje organizację

pod kątem możliwości

wystąpienia kryzysu

− identyfikuje zagrożenia zewnętrzne sprzyjające wystąpieniu kryzysu (np. zjawiska atmo­

sferyczne),

− identyfikuje zagrożenia wewnętrzne sprzyjające wystąpieniu kryzysu (np. konflikty pra­

cownicze),

− identyfikuje interesariuszy, w tym grupy nacisku,

− identyfikuje grupy docelowe w otoczeniu zewnętrznym i wewnętrznym organizacji,

− identyfikuje decydentów w otoczeniu organizacji,

− wskazuje ekspertów i autorytety, które mogą wspierać organizację w komunikacji kryzy­

sowej,

− wskazuje narzędzia monitorowania obecności organizacji w mediach, w tym w mediach

społecznościowych,

− identyfikuje środki i kanały komunikacji wewnętrznej w organizacji.

Opracowuje podręcznik

działań antykryzysowych

− omawia elementy procedury zarządzania problemem,

− omawia elementy procedury zarządzania kryzysem,

− charakteryzuje zasady komunikacji organizacji w sytuacji nieszczęśliwego wypadku ze

skutkiem śmiertelnym lub ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu,

− wskazuje działy, zespoły oraz specjalistów w organizacji, od których pozyskuje informacje

na temat potencjalnych sytuacji kryzysowych,

− określa skład sztabu antykryzysowego,

− charakteryzuje role poszczególnych członków sztabu antykryzysowego, w tym rzecznika

prasowego,

− wymienia narzędzia komunikacji kryzysowej,

− sporządza oświadczenie na wypadek sytuacji kryzysowej,

− przygotowuje przykładowy scenariusz sytuacji kryzysowej,

− przygotowuje zlecenie badań reputacyjnych organizacji dla firmy badawczej,

− sporządza plan warsztatów antykryzysowych dla pracowników organizacji.

Posługuje się wiedzą

na temat sytuacji kryzysu

w organizacjach

− wskazuje różnice między kryzysem a problemem,

− omawia pojęcie kryzysu w organizacji,

− charakteryzuje fazy kryzysu,

− wymienia rodzaje i źródła kryzysów,

− omawia możliwe skutki kryzysu dla organizacji (biznesowe, wizerunkowe),

− wymienia strategie wychodzenia z kryzysu.

Zestaw 2. Prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacji kryzysowej

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Przeprowadza analizę

genezy kryzysu i planuje

działania komunikacyjne

w sytuacji kryzysowej

− identyfikuje symptomy kryzysu,

− wskazuje strony konfliktu,

− sporządza harmonogram działań komunikacyjnych w sytuacji kryzysowej oraz określa

priorytety dla poszczególnych działań.

Realizuje działania

z zakresu komunikacji

wewnętrznej

w warunkach kryzysu

− dobiera kanały oraz narzędzia komunikacji do wewnętrznych grup w konkretnej sytuacji

kryzysowej,

− identyfikuje liderów komunikacji wewnętrznej,

− sporządza plan szkolenia dla liderów komunikacji wewnętrznej,

− określa kluczowe treści, które powinny być zawarte w komunikatach osób zarządzają­

cych skierowanych do pracowników,

− omawia zasady udzielania wypowiedzi dotyczących sytuacji kryzysowej przez pracowni­

ków organizacji,

− wskazuje przepisy prawa dotyczące obowiązku zachowania poufności,

− wymienia elementy instrukcji dla pracowników w celu prowadzenia komunikacji kryzy­

sowej z klientem i kontrahentem.

Realizuje działania

z zakresu komunikacji

zewnętrznej

w warunkach kryzysu

− omawia zasady współpracy z mediami w warunkach kryzysu,

− określa kluczowe rodzaje mediów do współpracy w warunkach kryzysu,

− omawia przepisy prawa prasowego, w szczególności prawo do sprostowania, prawo do

autoryzacji wypowiedzi,

− omawia przepisy dotyczące ochrony wizerunku, w szczególności prawo do ochrony dóbr

osobistych,

− przygotowuje i wygłasza oświadczenie reaktywne skierowane do mediów (holding

statement),

− sporządza plan konferencji prasowej lub briefingu prasowego oraz określa prelegentów,

− podaje przykłady technik odpowiadania na trudne pytania dziennikarzy,

− omawia znaczenie mediów społecznościowych w komunikowaniu kryzysowym,

− przygotowuje wpis związany z kryzysem do mediów społecznościowych dostosowany do

specyfiki danej platformy internetowej,

− dobiera kanały oraz narzędzia komunikacji do zewnętrznych grup w konkretnej sytuacji

kryzysowej,

− określa kluczowe treści, które powinny być zawarte w komunikatach skierowanych do

klientów lub kontrahentów.

Zestaw 3. Wdrażanie działań naprawczych po kryzysie

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Opracowuje raport

z sytuacji kryzysowej

− wymienia elementy raportu z sytuacji kryzysowej,

− formułuje kluczowe dla zarządzania kryzysem wnioski do podsumowania raportu,

− wskazuje ewentualne błędy sztabu kryzysowego w komunikowaniu się w sytuacji kryzysu,

− określa obszary do poprawy w komunikowaniu kryzysowym,

− wskazuje procedury do modyfikacji w celu usprawnienia procesu komunikowania w trakcie

kryzysu,

− opracowuje streszczenie sytuacji kryzysowej na potrzeby przygotowania zlecenia do

przeprowadzenia badań reputacyjnych po kryzysie przez firmę zewnętrzną.

Planuje kampanię

naprawczą

− określa cele kampanii według kryteriów jej skonkretyzowania, mierzalności, osiągalności,

realności i terminowości (SMART – Specific, Measurable, Achievable, Relevant, Time­

-bound),

− określa grupy docelowe kampanii,

− dobiera działania i narzędzia komunikacyjne do celów i grup docelowych,

− przygotowuje harmonogram kampanii,

− opracowuje budżet kampanii,

− określa wskaźniki efektywności zaplanowanych działań.

6.

Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Metody

W weryfikacji efektów uczenia się stosuje się następujące metody: test teoretyczny, obserwacja w warunkach symulowanych

(case study), analiza dowodów i deklaracji (próbek pracy), wywiad ustrukturyzowany (rozmowa z komisją walidacyjną).

Weryfikacja składa się z części: teoretycznej i praktycznej.

W części teoretycznej wykorzystuje się metodę testu teoretycznego.

W części praktycznej wykorzystuje się wybrane metody spośród następujących: obserwację w warunkach symulowa­

nych (case study), analizę dowodów i deklaracji (próbek pracy) oraz wywiad ustrukturyzowany (rozmowa z komisją

walidacyjną).

Zasoby kadrowe

W procesie weryfikacji biorą udział

− w przypadku gdy test teoretyczny jest przeprowadzany w systemie elektronicznym − operator systemu egzaminacyj­

nego, który organizuje zaplecze techniczne do przeprowadzenia weryfikacji i nadzoruje przebieg testu teoretycznego,

− w przypadku gdy test teoretyczny jest przeprowadzany poza systemem elektronicznym − osoba zapewniająca nadzór

nad prawidłowym przebiegiem tej części walidacji,

− komisja walidacyjna – składająca się z 2 członków, która przeprowadza część praktyczną walidacji.

Osoba będąca członkiem komisji walidacyjnej może być jednocześnie operatorem systemu egzaminacyjnego i osobą

nadzorującą przebieg testu teoretycznego prowadzonego poza systemem elektronicznym. Operator systemu egzamina­

cyjnego musi posiadać

− wykształcenie minimum średnie,

− znajomość obsługi komputera w zakresie uruchamiania oraz podstawowej obsługi systemu egzaminacyjnego i zain­

stalowanych aplikacji,

− umiejętność rozwiązywania problemów w sytuacji trudności z nawiązaniem lub zanikiem połączenia internetowego

lub obsługą przeglądarki w zakresie kompatybilności z platformą egzaminacyjną.

Weryfikację efektów uczenia się w części praktycznej prowadzi komisja walidacyjna. Każdy z członków komisji walida­

cyjnej musi posiadać

− kwalifikację pełną z poziomem 7 Polskiej Ramy Kwalifikacji,

− udokumentowane minimum 5 lat doświadczenia w pracy w public relations na samodzielnym stanowisku, w tym

w projektowaniu i realizowaniu działań z zakresu komunikowania kryzysowego.

Do zadań członków komisji walidacyjnej należy m.in.

− stosowanie kryteriów weryfikacji przypisanych do efektów uczenia się dla kwalifikacji rynkowej „Planowanie i pro­

wadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego” oraz kryteriów oceny formalnej i meryto­

rycznej dowodów na posiadanie efektów uczenia się właściwych dla tej kwalifikacji rynkowej,

− stosowanie zasad prowadzenia weryfikacji, a także różnych metod weryfikacji efektów uczenia się, zgodnie z celami

walidacji i zasadami Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne

Instytucja certyfikująca, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwa­

lifikacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 226), zwana dalej „instytucją certyfikującą”, musi stosować rozwiązania zapewniające

rozdzielenie procesów kształcenia i szkolenia od walidacji. W szczególności istotne jest zapewnienie bezstronności osób

przeprowadzających walidację m.in. poprzez rozdział osobowy mający na celu zapobieganie konfliktowi interesów osób

przeprowadzających walidację. Osoby te nie mogą weryfikować efektów uczenia się osób, które były przez nie przygo­

towywane do uzyskania kwalifikacji rynkowej „Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kry­

zysu wizerunkowego”.

Instytucja certyfikująca musi zapewnić

− w przypadku gdy test teoretyczny jest przeprowadzany w systemie elektronicznym – stanowisko komputerowe dla

kandydata ubiegającego się o nadanie kwalifikacji rynkowej (jedno stanowisko dla jednego kandydata), wyposażone

w przeglądarkę internetową z dostępem do Internetu) do realizacji części teoretycznej walidacji,

− w przypadku gdy test teoretyczny jest przeprowadzany poza systemem elektronicznym – arkusz testu teoretycznego

oraz miejsce pozwalające na jego samodzielne wypełnienie,

− stolik, krzesła, kamerę lub aparat z funkcją nagrywania wideo, zestaw case study, niezbędne do weryfikacji efektów

uczenia się wskazanych dla kwalifikacji rynkowej,

− komputer z edytorem tekstu oraz arkuszem kalkulacyjnym,

− bezstronną i niezależną procedurę odwoławczą, w ramach której osoby uczestniczące w procesie walidacji i certyfika­

cji mają możliwość odwołania się od decyzji dotyczących spełnienia wymogów formalnych, przebiegu walidacji

samych egzaminów, a także decyzji kończącej walidację.

W przypadku negatywnego wyniku walidacji instytucja certyfikująca jest obowiązana przedstawić uzasadnienie decyzji.

Etapy identyfikowania i dokumentowania

Instytucja certyfikująca zapewnia wsparcie doradcy walidacyjnego na etapie identyfikowania i na etapie dokumentowa­

nia posiadanych efektów uczenia się.

Doradca walidacyjny

− stosuje metody i narzędzia pomocne przy identyfikowaniu i dokumentowaniu wiedzy, umiejętności i kompetencji

społecznych, które zostały osiągnięte,

− zna kryteria weryfikacji dowodów na osiągnięcie efektów uczenia się,

− zna wymagane efekty uczenia się oraz kryteria weryfikacji ustalone dla kwalifikacji rynkowej „Planowanie i prowa­

dzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego”,

− zna metody i narzędzia stosowane w celu zweryfikowania wymaganych efektów uczenia się dla kwalifikacji rynkowej

„Planowanie i prowadzenie działań komunikacyjnych w sytuacjach kryzysu wizerunkowego”.

7.

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Kwalifikacja pełna z poziomem 6 Polskiej Ramy Kwalifikacji

8.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat