Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 maja 2020 r. w sprawie zatwierdzenia "Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej"

§ 1. Zatwierdzam „Strategię Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej”, stanowiącą załącznik do postanowienia.

§ 2. Postanowienie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Duda

Prezes Rady Ministrów: M. Morawiecki

Dokument

podpisany przez

Krzysztof Madej

Data: 2020.05.12

20:35:34 CEST

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 12 maja 2020 r.

Poz. 413

POSTANOWIENIE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 12 maja 2020 r.

w sprawie zatwierdzenia „Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej”

Na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1541 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 374), na wniosek Prezesa Rady Ministrów, postanawiam,

co następuje

Załącznik do postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej z dnia 12 maja 2020 r. (poz. 413)

STRATEGIA BEZPIECZEŃSTWA NARODOWEGO

Warszawa 2020

Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej została

zatwierdzona w dniu 12 maja 2020 roku przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

Z dniem zatwierdzenia niniejszej Strategii przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej traci moc Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej

Polskiej wydana w 2014 roku.

str. 2

Spis treści

Wstęp

Środowisko bezpieczeństwa

Wartości, interesy narodowe i cele strategiczne w dziedzinie

bezpieczeństwa narodowego ok. 2 str.)

Filar I Bezpieczeństwo państwa i obywateli

Zarządzanie bezpieczeństwem narodowym

Odporność państwa i obrona powszechna

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej

Cyberbezpieczeństwo

Przestrzeń informacyjna

Filar II Polska w systemie bezpieczeństwa międzynarodowego

Sojusz Północnoatlantycki i Unia Europejska

Współpraca bilateralna, regionalna i w wymiarze globalnym

Filar III Tożsamość i dziedzictwo narodowe

Tożsamość narodowa Rzeczypospolitej Polskiej

Tworzenie pozytywnego wizerunku Polski

Filar IV Rozwój społeczny i gospodarczy. Ochrona środowiska

Zdrowie i ochrona rodziny

Polityka migracyjna

Bezpieczeństwo ekonomiczne

Bezpieczeństwo energetyczne

Ochrona środowiska naturalnego

Potencjał naukowy i technologiczny

Zakończenie

str. 3

Wstęp

Współczesne środowisko bezpieczeństwa jest coraz bardziej złożone i niepewne.

Rosną interakcje polityczne, militarne, gospodarcze i społeczne w skali krajowej,

regionalnej i globalnej. Wywiera to znaczący wpływ zarówno na strategię, jak

i główne

kierunki

Opracowanie

i

transformacji

realizacja

systemu

niniejszej

bezpieczeństwa

narodowego.

Bezpieczeństwa

Narodowego

Strategii

Rzeczypospolitej Polskiej wynika z potrzeby zapewnienia zdolności państwa do

przeciwdziałania

zagrożeniom

i

sprostania

wyzwaniom,

wynikającym

ze

zmieniających się uwarunkowań bezpieczeństwa Polski. Ma również na celu

wykorzystanie szans, dzięki którym możliwa będzie poprawa bezpieczeństwa

państwa i obywateli, zapewnienie jego dalszego rozwoju oraz wzmacnianie

pozycji Rzeczypospolitej Polskiej na arenie międzynarodowej.

Strategia określa kompleksową wizję kształtowania bezpieczeństwa narodowego

Rzeczypospolitej Polskiej we wszystkich jego wymiarach. Uwzględnia aspekt

podmiotowy (wymiar wewnętrzny bezpieczeństwa narodowego oraz środowisko

międzynarodowe – stosunki bilateralne, współpracę regionalną, w skali globalnej

oraz współpracę na forach organizacji międzynarodowych) oraz przedmiotowy

(uwzględnia

wszystkie

narodowego).

Interesy

wymiary

funkcjonowania

narodowe

oraz

cele

systemu

strategiczne

bezpieczeństwa

w

dziedzinie

bezpieczeństwa narodowego zostały sformułowane w zgodzie z wartościami

narodowymi określonymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Zapisy

zawarte

w

niniejszym

dokumencie

powinny

i odzwierciedlenie

w

krajowych

dokumentach

strategicznych

bezpieczeństwa

narodowego

i

rozwoju

Polski.

znaleźć

Strategia

w

rozwinięcie

dziedzinie

Bezpieczeństwa

Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej uwzględnia kontekst obecności Polski

w Sojuszu Północnoatlantyckim i Unii Europejskiej.

str. 4

Środowisko bezpieczeństwa

Postępująca dekompozycja porządku międzynarodowego w sposób niekorzystny

wpływa na środowisko bezpieczeństwa Polski, utrudniając realizację interesów

narodowych i osiąganie celów strategicznych. W wyniku tych zmian kształtuje się

środowisko bezpieczeństwa, które cechuje niepewność i nieprzewidywalność,

będące

wynikiem

i niewypełniania

m.in.

braku

zobowiązań

poszanowania

prawa

międzynarodowych.

Rośnie

międzynarodowego

liczba

zagrożeń

i wyzwań dla bezpieczeństwa o różnym charakterze.

Najpoważniejsze zagrożenie stanowi neoimperialna polityka władz Federacji

Rosyjskiej, realizowana również przy użyciu siły militarnej. Agresja na Gruzję,

nielegalna aneksja Krymu oraz działania we wschodniej Ukrainie naruszyły

podstawowe zasady prawa międzynarodowego i podważyły filary systemu

bezpieczeństwa europejskiego.

Federacja Rosyjska intensywnie rozbudowuje ofensywny potencjał wojskowy

(w tym na zachodnim kierunku strategicznym), rozwija systemy antydostępowe

m.in. w regionie Morza Bałtyckiego, w tym w obwodzie kaliningradzkim, oraz

prowadzi ćwiczenia wojskowe na dużą skalę, w oparciu o scenariusze zakładające

konflikt z państwami Sojuszu Północnoatlantyckiego, szybki przerzut dużych

zgrupowań wojsk, a nawet użycie broni jądrowej.

Federacja

Rosyjska

(o charakterze

prowadzi

hybrydowym),

również

niosące

działania

ryzyko

poniżej

wybuchu

progu

konfliktu

wojny

(w

tym

niezamierzonego, wynikającego z gwałtownej eskalacji w rezultacie incydentu,

szczególnie militarnego), a także podejmuje wszechstronne i kompleksowe

działania

za

pomocą

środków

pozamilitarnych

(w

tym

cyberataki,

dezinformacja) celem destabilizacji struktur państw i społeczeństw zachodnich

oraz wywoływania podziałów wśród państw sojuszniczych. Należy przyjąć, że

Federacja Rosyjska będzie kontynuowała politykę podważania obecnego ładu

międzynarodowego, opartego na prawie międzynarodowym, w celu odbudowy

pozycji mocarstwowej i stref wpływów.

str. 5

Podstawowym czynnikiem kształtującym bezpieczeństwo Polski jest jej silne

osadzenie w strukturach transatlantyckich i europejskich, a także rozwój

współpracy dwustronnej i regionalnej z najważniejszymi partnerami. W ostatnich

latach stosunki transatlantyckie, jak i proces integracji europejskiej zostały

poddane próbom. Strategiczne więzi między Stanami Zjednoczonymi Ameryki

a europejskimi sojusznikami przechodzą ewolucję. W ramach Unii Europejskiej

pojawiają się rozbieżne koncepcje dalszego jej rozwoju. Zauważalne jest również

ryzyko osłabienia spójności stanowiska i działań państw członkowskich Sojuszu

Północnoatlantyckiego

i

Unii

Europejskiej,

wskutek

rosnących

napięć

wewnętrznych oraz w wyniku działań podmiotów zewnętrznych.

Zagrożenie stanowią również utrzymujące się konflikty regionalne i wewnętrzne

w południowym sąsiedztwie Europy. W ich efekcie, a także wskutek gwałtownego

przyrostu naturalnego oraz różnic w poziomie życia nasiliła się presja migracyjna,

która pozostaje wyzwaniem dla bezpieczeństwa Europy.

W

skali globalnej

ważnym

zjawiskiem

jest

zaostrzająca się

strategiczna

rywalizacja między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Chińską Republiką Ludową

oraz Federacją Rosyjską, która wywiera wpływ na cały system międzynarodowy.

W ostatnich latach mamy do czynienia z szerokim spektrum form konfliktów

zbrojnych, różniących się m.in. skalą, intensywnością, złożonością i czasem

trwania oraz zacieraniem się granic między wojną a pokojem. Globalnej

niepewności

sprzyja

rozbrojeniowych,

też

m.in.

proliferacja

broni

podważanie

traktatów

i

porozumień

masowego

rażenia

oraz

zagrożenie

terroryzmem i przestępczością zorganizowaną.

Działania poniżej progu wojny, w tym działania o charakterze hybrydowym,

w dalszym ciągu będą pozostawać istotnym środkiem polityki, służącym zarówno

podmiotom państwowym, jak i pozapaństwowym do osiągania ich celów. Można

spodziewać się dalszego rozwoju zdolności do prowadzenia działań w wielu

wymiarach, w tym w cyberprzestrzeni i w przestrzeni kosmicznej.

Rozwój nowych technologii – zarówno cywilnych, jak i wojskowych – sprawia,

że istotnie wzrasta wykorzystanie bezzałogowych i autonomicznych systemów,

zautomatyzowanych i zrobotyzowanych platform uzbrojenia wykorzystujących

sztuczną inteligencję, a także systemów broni precyzyjnego rażenia na dalekie

str. 6

odległości,

w

tym

rakiet

balistycznych

Poz. 413

i manewrujących.

Za

szczególnie

niebezpieczny uznaje się wzrost prawdopodobieństwa użycia taktycznej broni

jądrowej w klasycznej operacji zbrojnej, w tym jako elementu deeskalacji

konfliktu.

Następuje szybki postęp w dziedzinie technologii cyfrowych. Powoduje to

konieczność

rozwiązań

efektywnego

opartych

na

wykorzystania

najnowszych

szerokopasmowych

sieciach

technologii.

łączności

Rozwój

stacjonarnej

i mobilnej (5G i kolejnych generacji), Internecie Rzeczy, chmurze obliczeniowej,

technologii

kwantowych,

automatyzacji

usług,

uczeniu

maszynowym,

nanotechnologii i sztucznej inteligencji stwarza nowe możliwości rozwojowe dla

Polski, równocześnie generując nieznane wcześniej zagrożenia. Wyzwaniem dla

państwa jest włączenie się w wyścig technologiczny w tym obszarze, dającym

Polsce możliwość wyjścia z roli wyłącznie użytkownika i dołączenie do grona

krajów o

efektywnie funkcjonującej

gospodarce

cyfrowej, dostarczających

rozwiązania i współtworzących międzynarodowe standardy.

Sieci łączności stacjonarnej i mobilnej są podstawą wymiany informacji.

Obejmują one łączność głosową, transmisję danych, wideo i szeroko pojęty

dostęp do Internetu dla wszystkich innych kluczowych sektorów gospodarki. Jako

takie, systemy łączności są kluczowym elementem zasobów bezpieczeństwa

narodowego i gotowości na wypadek sytuacji kryzysowych, a zatem stanowią

ważny element krajowej infrastruktury krytycznej. W tym zakresie kluczowym

wyzwaniem

jest

telekomunikacyjnych

rozbudowa

bezpiecznych

zdolnych obsłużyć

i

nowoczesnych

coraz większą

ilość

sieci

użytkowników

końcowych i systemów.

W

kontekście

rewolucji

cyfrowej

należy

uwzględnić

szczególną

rolę

cyberprzestrzeni oraz przestrzeni informacyjnej. Stwarza to również pole do

dezinformacji i manipulacji informacją, co wymaga prowadzenia skutecznych

działań z zakresu komunikacji strategicznej.

Kluczowe dla Polski jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego. Rynki

Polski oraz innych państw regionu Europy Środkowej i Bałkanów są zdominowane

przez dostawy gazu i ropy naftowej z Federacji Rosyjskiej. Nowe projekty,

zwłaszcza Nord Stream 2, wzmocnią zależność państw tych regionów od surowca

str. 7

ze Wschodu oraz stworzą ryzyko wykorzystywania wybiórczych dostaw gazu jako

instrumentu nacisku politycznego. Odrębnym wyzwaniem jest zachowanie

konkurencyjności produkcji energii elektrycznej w Polsce z uwagi na politykę

klimatyczno-energetyczną

Unii

Europejskiej,

zmierzającą

do

znaczącego

ograniczenia wykorzystania węgla w produkcji energii elektrycznej. Istotnym

problemem w kontekście bezpieczeństwa energetycznego pozostaje stan polskiej

infrastruktury: elektrowni, niedostatecznie rozwiniętych sieci przesyłowych,

zwłaszcza sieci elektroenergetycznych i gazowych oraz magazynów gazu.

Niewystarczająca

jest

dotychczasowa

rozbudowa

sieci

przesyłowych

i magazynowych ropy naftowej i paliw.

W zakresie bezpieczeństwa finansowego państwa i stabilności gospodarki

państwa wyzwaniem dla bezpieczeństwa narodowego jest zapewnienie wysokiej

skuteczności i efektywności instrumentów nadzoru nad rynkami finansowymi,

w szczególności nadzoru bankowego i nad rynkami kapitałowymi. Zasadne są

dalsze działania w oparciu o nowoczesne rozwiązania w obszarze technologii

finansowych,

przy

jednoczesnej

implementacji

rozwiązań

optymalizujących

ryzyka ich funkcjonowania.

Utrzymujący się w Polsce brak zastępowalności pokoleń, zmieniająca się

struktura wiekowa społeczeństwa, w tym znaczący wzrost liczby osób starszych,

stanowi coraz większe wyzwanie dla finansów publicznych, w szczególności

w zakresie realizacji zadań w obszarze systemu emerytalnego oraz opieki

zdrowotnej i instytucjonalnej.

W zakresie systemu ochrony zdrowia kluczowe jest przeciwdziałanie skutkom

chorób cywilizacyjnych, niwelowanie społecznych nierówności w dostępie do

opieki zdrowotnej i zwiększenie świadomości zdrowotnej obywateli. Istotnym

problemem

jest

zapotrzebowaniu

narastający

na

deficyt

świadczenia

kadry

zdrowotne.

medycznej,

Równocześnie

przy

rosnącym

społeczeństwo

oczekuje łatwej dostępności do nowoczesnych metod diagnostyki i leczenia.

Globalizacja i nieograniczone możliwości szybkiego przemieszczania się ludności

po całym świecie stwarzają szereg zagrożeń dla zdrowia i życia ludzi, w tym dla

polskich obywateli. Ich źródłem mogą być m.in. lekoodporne bakterie i wirusy,

skutkujące znaczącymi negatywnymi następstwami zdrowotnymi, gospodarczymi

i społecznymi, czego przykładem jest pandemia koronawirusa SARS-CoV-2.

str. 8

Wyzwaniem w tym obszarze jest sprawne, adekwatne do potrzeb, działanie

organów państwa w zwalczaniu zagrożeń epidemicznych i ich następstw oraz

odpowiednie przygotowanie procedur postępowania, a także dysponowanie

właściwą ilością personelu medycznego oraz środków ochronnych.

Zagrożenie dla bezpieczeństwa w obszarze ochrony środowiska naturalnego

stanowią również postępujące zmiany klimatu, które mogą powodować groźne

i wcześniej

niewystępujące

na

terenie

Polski

anomalie

pogodowe

(np.

długotrwałe susze), obejmujące duże obszary kraju, a także zanieczyszczenia

oraz emisje szkodliwych substancji, w tym powodujące smog. Przekłada się to na

pogorszenie stanu zdrowia mieszkańców Polski, może negatywnie wpływać na

bezpieczeństwo żywnościowe kraju i dostępność zasobów wodnych dobrej

jakości. Wyzwaniem jest zachowanie wszystkich funkcji lasów, jako jednego

z kluczowych elementów bezpieczeństwa ekologicznego kraju.

Konieczna jest poprawa zarządzania bezpieczeństwem narodowym (adekwatnie

do współczesnych wyzwań i zagrożeń) poprzez m.in. zintegrowanie wielu

rozproszonych, funkcjonujących obok siebie rozwiązań. Obecny stan utrudnia

elastyczne i szybkie reagowanie na zaistniałe sytuacje. Wymaga to spójnych

i kompleksowych

zmierzających

rozwiązań

do

organizacyjno-prawnych

stworzenia

zintegrowanego

w

tym

zakresie,

systemu

zarządzania

bezpieczeństwa

narodowego

bezpieczeństwem narodowym.

Polska

wykorzystuje

szanse

do

wzmocnienia

i rozwoju państwa. Polityka gospodarcza sprzyja rozwojowi przedsiębiorczości

poprzez zwiększanie konkurencyjności i innowacyjności rodzimych podmiotów

gospodarczych.

Wzrost

potencjału

ekonomicznego

przekłada

się

na

stałe

zwiększanie aktywności naszych przedsiębiorstw w handlu międzynarodowym

i atrakcyjności Polski dla zagranicznych inwestorów. Pomimo obserwowanego

globalnego spowolnienia koniunktury Polska utrzymuje wysokie tempo wzrostu

gospodarczego.

W obliczu postępującej globalizacji polska gospodarka musi się mierzyć z coraz

silniejszą konkurencją na rynkach zagranicznych. Aby sprostać temu wyzwaniu,

prowadzone są działania polityki gospodarczej i strukturalnej, skupione na

innowacjach, znajdowaniu nisz, adaptacji i rozwoju nowych technologii, a także

str. 9

budowaniu światowych marek. Siła polskiej gospodarki przekłada się na siłę

potencjału obronnego państwa. Stale podejmowane są działania na rzecz

zwiększenia odporności państwa i społeczeństwa na współczesne zagrożenia.

Jednocześnie Polska zabiega również o wzmacnianie zewnętrznych filarów

bezpieczeństwa m.in. poprzez członkostwo w Sojuszu Północnoatlantyckim i Unii

Europejskiej, partnerstwo strategiczne ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki,

a także współpracę regionalną na rzecz bezpieczeństwa. Proces adaptacji

strategicznej

Sojuszu

sojuszniczej

polityki

sojuszniczych

na

Północnoatlantyckiego

odstraszania

polskim

i obrony,

terytorium.

doprowadził

w

tym

do wzmocnienia

poprzez

Bezpieczeństwo

obecność

Polski

jest

sił

także

wzmacniane poprzez rozwój współpracy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki

w wymiarze bezpieczeństwa i obrony, energetyki, wymiany handlowej, inwestycji

oraz badań i rozwoju. Czynnikiem wzmacniającym potencjał obronny staje się

zacieśnianie

współpracy

politycznej,

wojskowej

i

przemysłowo-obronnej

z najważniejszymi partnerami europejskimi w formule bilateralnej, a także

w ramach Wspólnej

zaangażowanie

Europejskiej

Polityki Bezpieczeństwa i Obrony UE, m.in. poprzez

w wybrane

oraz

udział

projekty Stałej

polskich

Współpracy

podmiotów

Strukturalnej

w projektach

Unii

finansowanych

z Europejskiego Funduszu Obronnego. Polska przywiązuje również dużą wagę do

rozwoju współpracy regionalnej, m.in. w ramach Dziewiątki Bukaresztańskiej,

Grupy Wyszehradzkiej, Trójkąta Weimarskiego, Inicjatywy Trójmorza oraz

współpracy z państwami regionu Morza Bałtyckiego. Istotnym instrumentem jest

zaangażowanie Polski w misje i operacje Sojuszu Północnoatlantyckiego, Unii

Europejskiej, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Organizacji Bezpieczeństwa

i Współpracy w Europie, a także o charakterze koalicyjnym.

str. 10

Wartości, interesy narodowe i cele strategiczne

w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego

Rzeczpospolita Polska tworzy warunki do realizacji interesów narodowych

i osiągania

celów strategicznych

w

dziedzinie

bezpieczeństwa narodowego

w zgodzie z wartościami, które obejmują: niepodległość i suwerenność państwa,

bezpieczeństwo obywateli, wolności i prawa człowieka i obywatela, godność

człowieka, sprawiedliwość, tożsamość i dziedzictwo narodowe, demokratyczne

państwo prawa, solidarność, ład międzynarodowy oparty na zasadach prawa

międzynarodowego oraz ochronę środowiska.

Interesy narodowe w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego obejmują

1.

Strzeżenie niepodległości, nienaruszalności terytorialnej, suwerenności

oraz zapewnienie bezpieczeństwa państwa i obywateli.

2.

Kształtowanie

współpracy

porządku

i

międzynarodowego,

poszanowaniu

prawa

opartego

na

solidarnej

międzynarodowego,

dającego

gwarancje bezpiecznego rozwoju Polski.

3.

Umacnianie tożsamości narodowej i strzeżenie dziedzictwa narodowego.

4.

Zapewnienie

warunków

do

trwałego

i

zrównoważonego

rozwoju

społecznego i gospodarczego oraz ochronę środowiska naturalnego.

Powyższe

interesy

narodowe

Rzeczypospolitej

Polskiej.

wynikających

nich

z

Ich

celów

tworzą

filary

realizacja

bezpieczeństwa

odbywa

strategicznych,

się

narodowego

poprzez

wymagających

osiąganie

zaplanowania

i wdrożenia określonych zadań oraz posiadania i wykorzystania odpowiednich sił,

środków

oraz

zdolności.

Obejmują

one,

niżej

wymienione,

kluczowe

przygotowania i działania strategiczne.

str. 11

Filar I

Bezpieczeństwo państwa i obywateli

Strzeżenie niepodległości, nienaruszalności terytorialnej, suwerenności

oraz zapewnienie bezpieczeństwa państwa i obywateli będzie realizowane

poprzez osiąganie następujących celów strategicznych i realizację wynikających

z nich zadań oraz działań.

Zarządzanie bezpieczeństwem narodowym

1. Zintegrowanie zarządzania bezpieczeństwem narodowym, w tym

kierowania

obroną

państwa

oraz

budowanie

zdolności

adaptacyjnych

1.1.

Zintegrować

system zarządzania bezpieczeństwem narodowym,

w tym kierowania obroną państwa, umożliwiając połączenie procesów,

procedur i praktyk działania, poprzez scalenie dotychczas funkcjonujących

systemów,

w

szczególności

kierowania

bezpieczeństwem

narodowym,

zarządzania kryzysowego oraz cyberbezpieczeństwa. Zapewnić zdolność do

szybkiej adaptacji wobec pojawiających się nowych wyzwań i zagrożeń oraz

identyfikacji szans.

1.2.

Stworzyć

ponadresortowy

mechanizm

koordynacji

zarządzania

bezpieczeństwem narodowym poprzez utworzenie komitetu Rady Ministrów,

odpowiedzialnego

z zakresu

na

polityk,

bezpieczeństwem

i konsekwentną

ich

poziomie

strategii

i

strategicznym

za

rozpatrywanie

programów

w

obszarze

narodowym,

w

sposób

realizację

oraz

jego

zapewniający

powiązanie

z

spraw

zarządzania

spójność

nową

rolą

i kompetencjami Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego i Rządowego

Centrum Bezpieczeństwa.

str. 12

1.3.

Włączyć

Marszałków

Sejmu

Poz. 413

Rzeczypospolitej

Polskiej

i

Senatu

Rzeczypospolitej Polskiej w przygotowania do zarządzania bezpieczeństwem

narodowym.

1.4.

Dostosować

mechanizmy

i

instrumenty

wspierające

Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie zmian dotyczących bezpieczeństwa

i obronności, w tym kierowania obroną państwa.

1.5. Dostosować krajowy system zarządzania kryzysowego do systemu

reagowania kryzysowego Sojuszu Północnoatlantyckiego tak, aby obejmował

również

obszar

konfliktu

polityczno-militarnego

i

umożliwiał

płynne

przechodzenie od stanu pokoju do stanu kryzysu i stanu wojny, a także

tworzył skuteczne narzędzia do przeciwdziałania i zwalczania zagrożeń,

w tym o charakterze hybrydowym.

1.6.

Dokonać

przeglądu,

ustalić

hierarchię

oraz

wzajemne

zależności

dokumentów strategicznych i planistycznych, a także mechanizmów je

implementujących, w zakresie bezpieczeństwa narodowego i obrony państwa

oraz rozwoju społeczno-gospodarczego kraju.

1.7. Przygotować i wdrożyć system łączności na potrzeby zarządzania

systemem bezpieczeństwa narodowego, w tym kierowania obroną państwa.

1.8.

Zapewnić,

bezpieczeństwa

w

ramach

narodowego,

kompleksowego

na

i zintegrowanego

wszystkich

poziomach

systemu

administracji

rządowej i samorządowej, spójność planowania cywilnego oraz planowania

obronnego, a także możliwość selektywnej realizacji zadań, stosownie do

potrzeb.

Do realizacji powyższych działań zostanie opracowana ustawa o zarządzaniu

bezpieczeństwem narodowym.

str. 13

Odporność państwa i obrona powszechna

2. Podniesienie odporności państwa na zagrożenia, poprzez tworzenie

systemu obrony powszechnej, opartego na wysiłku całego narodu

oraz budowanie zrozumienia dla rozwoju odporności i zdolności

obronnych Rzeczypospolitej Polskiej

2.1. Budować system obrony powszechnej w pełni wykorzystujący potencjał

instytucji państwowych i samorządowych, podmiotów systemu edukacji

i szkolnictwa wyższego, społeczności lokalnych, podmiotów gospodarczych,

organizacji

pozarządowych

oraz

obywateli,

który

będzie

stanowił

kompleksową odporność państwa na zagrożenia niemilitarne i militarne.

2.2. Budować odporność państwa na zagrożenia, w tym o charakterze

hybrydowym, zapewniać powszechny charakter obrony cywilnej i ochrony

ludności oraz gromadzić i utrzymywać zdolności do odtwarzania niezbędnych

zasobów.

2.3. Rozwijać zdolności systemu ochrony zdrowia oraz struktur administracji

publicznej do zwalczania zagrożeń epidemicznych, zwłaszcza chorób wysoce

zakaźnych

i

szczególnie

niebezpiecznych.

Należy

podjąć

działania

ukierunkowane na rozbudowę zaplecza diagnostycznego, w tym zwłaszcza

budowę zdolności do szybkiego wykrywania zagrożeń epidemicznych, a także

analizy

i

prognozy

ich

rozprzestrzeniania

w

czasie

rzeczywistym.

Odpowiednie środki ochrony i sprzęt medyczny powinny zostać włączone do

programu

rezerw

strategicznych.

Państwo

powinno

wspierać

rozwój

usytuowanych w Polsce zdolności produkcyjnych branży medycznej.

2.4.

Budować

wiedzę

i

zdolności

do

kształtowania

bezpieczeństwa

narodowego, oparte na szerokim zaangażowaniu organów władzy publicznej,

w

tym

samorządowej,

jednostek

tworzących

systemy

edukacji

oraz

szkolnictwa wyższego i nauki, gospodarki, organizacji pozarządowych oraz

obywateli dla dostosowania do stale zmieniających się potrzeb, w powiązaniu

z promowaniem

postaw

patriotycznych,

powinności

obywatelskich

oraz

zachowań prospołecznych.

str. 14

2.5.

Budować

kapitał

społeczny

Poz. 413

poprzez

kształtowanie

umiejętności

współpracy, sieci formalnych i pozaformalnych organizacji społecznych oraz

kształtowanie wspólnoty wartości w polskim społeczeństwie.

2.6. Zredefiniować system obrony cywilnej i ochrony ludności, nadając mu

powszechny charakter, zarówno na terenie aglomeracji miejskich, jak

i w obszarach wiejskich, z położeniem nacisku na budowanie zdolności do

stałej adaptacji systemu wobec zmieniających się wyzwań i zagrożeń.

Opracować ustawę kompleksowo regulującą problematykę obrony cywilnej.

2.7. Zwiększyć odporność na zagrożenia przede wszystkim w zakresie

ciągłości rządzenia i funkcjonowania państwa, skutecznych dostaw energii,

niekontrolowanego przepływu osób i relokacji ludności, gromadzenia, ochrony

oraz zagospodarowania zasobów żywności i wody, zdolności do postępowania

w przypadku wystąpienia zdarzeń o charakterze masowym, odpornych

sieci

telekomunikacyjnych

i

systemów

teleinformatycznych,

systemów

informowania i ostrzegania ludności oraz wydolnego systemu transportowego.

2.8. Wdrożyć model ochrony infrastruktury krytycznej, polegający na

zapewnieniu jej ciągłości działania oraz świadczonych przez nią usług.

2.9. Wprowadzić jednolity system zarządzania zasobami osobowymi, w tym

administrowania zasobami rezerw osobowych na potrzeby bezpieczeństwa

narodowego, uwzględniając priorytet dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

2.10. Rozwijać zdolności państwa w zakresie zapobiegania i reagowania na

zagrożenia o charakterze terrorystycznym oraz zwalczania przestępczości

zorganizowanej, z uwzględnieniem działalności przestępczej w cyberprzestrzeni.

2.11. Wzmocnić pewność obrotu prawnego poprzez: zapewnienie skutecznej

ochrony

prawnej

obywatelom,

sprawnie

funkcjonującego

sądownictwa

i właściwego wykonywania orzeczeń sądowych.

2.12.

Kontynuować

wzmocnienie

kontrwywiadowczego

zabezpieczenia

organów państwowych i infrastruktury krytycznej, adekwatnie do nasilającej

się aktywności obcych służb wywiadowczych – zarówno w sferze wojskowej,

jak i cywilnej.

str. 15

2.13. Rozwijać zdolności służb specjalnych państwa na rzecz wczesnej

identyfikacji zagrożeń.

2.14. Realizować działania w zakresie planowania i zagospodarowania

przestrzennego kraju, w tym na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

tj. wód wewnętrznych, morza terytorialnego, strefy przyległej i wyłącznej

strefy ekonomicznej, w ramach inwestycji celu publicznego, z uwzględnieniem

wymogów bezpieczeństwa i obronności państwa oraz wynikających z tego

potrzeb w zakresie ich finansowania.

2.15. Stworzyć w obszarze planowania i zagospodarowania przestrzennego

warunki do skutecznego i sprawnego uwzględniania potrzeb bezpieczeństwa

narodowego.

2.16.

Stworzyć

w

obszarze

pozamilitarnych

przygotowań

optymalne warunki prawne i organizacyjne do

obronnych

elastycznego działania

w warunkach zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa w czasie

pokoju, kryzysu i w czasie wojny.

2.17. Wzmocnić koordynację międzyresortową na rzecz rozwoju zdolności

krajowej

bazy

przemysłowej

z potrzebami bezpieczeństwa

i

technologicznej

państwa,

w

obronności,

obejmującymi m.in.

zgodnie

selektywne

uruchamianie działań na rzecz mobilizacji gospodarki i potrzeb Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej.

2.18.

Uwzględnić

w

ramach

systemu

rezerw

strategicznych

potrzeby

wynikające ze zmian środowiska bezpieczeństwa.

2.19. Zwiększać zdolności w zakresie kryptologii, wytwarzania urządzeń

telekomunikacyjnych

wyposażonych

w

moduły

kryptograficzne

złożone

z produkowanych w Polsce podzespołów mikroelektronicznych i własnego

oprogramowania.

2.20. Zbudować zdolności do rozwoju technologii oraz do produkcji zasobów

strategicznych w czasie pokoju, kryzysu i wojny.

str. 16

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej

3. Wzmocnienie zdolności operacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

do

odstraszania

bezpieczeństwa,

ze

i obrony

szczególnym

przed

uwzględnieniem

zagrożeniami

podniesienia

poziomu mobilności i modernizacji technicznej

3.1. Podjąć wysiłek na rzecz przyspieszenia rozwoju zdolności operacyjnych

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zwiększenie dynamiki wzrostu

wydatków na obronę, osiągając poziom 2,5 proc. PKB w 2024 roku.

3.2.

Kontynuować

adaptację

struktury

dowodzenia

Sił

Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej czasu pokoju i wojny do potrzeb wynikających ze

zmian w środowisku bezpieczeństwa.

3.3. Wzmacniać zdolności operacyjne Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

poprzez uzupełnienie ich stanów osobowych i sprzętowych do zakładanych

poziomów,

a

także

w szczególności

dostosować

wyzwania

programy

współczesnego

szkolenia

uwzględniające

wielodomenowego

środowiska

operacyjnego, zdolności do asymetrycznego prowadzenia działań, budowania

systemów antydostępowych (izolacji pola walki) oraz manewrowy charakter

działań i zdolność do długotrwałego przebywania poza miejscem stałej

dyslokacji.

3.4. Zwiększyć zdolności mobilne wojsk oraz efektywność systemu ich

wsparcia i zabezpieczenia logistycznego poprzez położenie nacisku na

inwestycje w niezbędną infrastrukturę i środki transportu.

3.5.

Doskonalić

Rzeczypospolitej

zarządzanie

Polskiej,

zasobami

uwzględniając

w

osobowymi

szczególności

Sił

Zbrojnych

usprawnienie

procesów kwalifikacji i naboru do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

systemu kształcenia i doskonalenia zawodowego żołnierzy oraz pozyskiwania

i wykorzystania rezerw osobowych.

str. 17

3.6. Zbudować narodowy, zintegrowany system świadomości sytuacyjnej,

oparty na różnych rodzajach środków rozpoznania, łączności, dowodzenia,

w tym krajowych systemach satelitarnej obserwacji Ziemi i systemach

bezzałogowych statków powietrznych działających w strukturach sieciocentrycznych, przy zachowaniu pełnego bezpieczeństwa kryptograficznego.

Budować narodowe zdolności w zakresie komunikacji satelitarnej.

3.7. Zapewnić zdolność państwa do skutecznej obrony powietrznej, w tym

przeciwrakietowej.

3.8. Zbudować zdolności operacyjne Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

do

precyzyjnego

rażenia

celów

na dalekie

odległości

oraz

obrony

przeciwlotniczej i przeciwpancernej.

3.9. Rozwijać zdolności operacyjne Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

w szczególności

Wojsk

Specjalnych,

do

zwalczania

zagrożeń,

w

tym

o charakterze hybrydowym i działań kontrterrorystycznych, we wszystkich

stanach nadzwyczajnych i stanach gotowości obronnej państwa.

3.10. Uzyskać zdolności operacyjne do prowadzenia pełnego spektrum

działań militarnych w cyberprzestrzeni, rozwijać wojska obrony cyberprzestrzeni

oraz zbudować zdolności do prowadzenia działań w przestrzeni kosmicznej,

jak również do działań informacyjnych.

3.11. Usprawnić system mobilizacyjny, w tym system szkolenia rezerw

osobowych.

3.12. Dążyć do budowy zdolności do pełnej ochrony i obrony interesów

morskich państwa, zwłaszcza zdolności operacyjnych Marynarki Wojennej,

oraz wzmocnienia jej współdziałania w układzie sojuszniczym i regionalnym.

3.13. Realizować program budowy Wojsk Obrony Terytorialnej, tworząc warunki

do rozbudowy powszechnej gotowości obronnej na całym terytorium kraju.

3.14. Stworzyć warunki, aby polski przemysł obronny, niezależnie od formy

własności, realizował długofalowe potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej, w tym poprzez wdrożenie wyników prac badawczo-rozwojowych.

str. 18

Cyberbezpieczeństwo

4. Podniesienie

poziomu

odporności

na

cyberzagrożenia

oraz

zwiększenie poziomu ochrony informacji w sektorze publicznym,

militarnym, prywatnym oraz promowanie wiedzy i dobrych praktyk

umożliwiających obywatelom lepszą ochronę ich informacji

4.1.

Zwiększać

poziom

odporności

systemów

informacyjnych

wykorzystywanych w sferze publicznej i prywatnej oraz militarnej i cywilnej

oraz osiągnąć zdolność do skutecznego zapobiegania, zwalczania oraz

reagowania na cyberzagrożenia.

4.2. Wzmacniać defensywny potencjał państwa poprzez zapewnienie ciągłego

rozwoju krajowego systemu cyberbezpieczeństwa.

4.3. Uzyskać zdolności do prowadzenia pełnego spektrum działań militarnych

w cyberprzestrzeni.

4.4. Rozwijać krajowe zdolności w obszarze testowania, badania, oceny

i certyfikacji rozwiązań i usług z obszaru cyberbezpieczeństwa.

4.5. Rozwijać kompetencje, wiedzę oraz świadomość zagrożeń i wyzwań

wśród kadr administracji publicznej oraz w społeczeństwie w obszarze

cyberbezpieczeństwa.

4.6. Wzmacniać i rozbudowywać potencjał państwa m.in. poprzez rozwój

rodzimych rozwiązań w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz prowadzenie

finansowanych przez państwo prac badawczo-rozwojowych w obszarze

nowoczesnych technologii, m.in. uczenia maszynowego, Internetu Rzeczy,

szerokopasmowych sieci łączności stacjonarnej i mobilnej (5G i kolejnych

generacji), w tym także współpracę z uczelniami i instytucjami naukowymi

oraz przedsiębiorstwami – zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego.

str. 19

Przestrzeń informacyjna

5. Zapewnienie bezpiecznego funkcjonowania państwa i obywateli

i przestrzeni informacyjnej

5.1. Na poziomie strategicznym zbudować zdolności do ochrony przestrzeni

informacyjnej (w tym do systemowego zwalczania dezinformacji), rozumianej

jako przenikające się warstwy przestrzeni: wirtualnej (warstwa systemów,

oprogramowania i aplikacji), fizycznej (infrastruktury i sprzętu) i poznawczej

(kognitywnej).

5.2. Stworzyć jednolity system komunikacji strategicznej państwa, którego

zadaniem powinno być prognozowanie, planowanie i realizowanie spójnych

działań komunikacyjnych, przy wykorzystaniu szerokiej gamy kanałów

komunikacji i mediów oraz wykorzystywać narzędzia rozpoznania oraz

oddziaływania w różnych obszarach bezpieczeństwa narodowego.

5.3.

Aktywnie

i stworzenie

przeciwdziałać

procedur

społecznościowymi,

dezinformacji

współpracy

przy

z

poprzez

mediami

zaangażowaniu

budowę

zdolności

informacyjnymi

obywateli

i

oraz

organizacji

pozarządowych.

5.4.

Dążyć

związanych

do

z

zwiększenia

manipulacją

świadomości

informacją

społecznej

poprzez

o

edukację

zagrożeniach

w

zakresie

bezpieczeństwa informacyjnego.

str. 20

Filar II

Polska w systemie bezpieczeństwa

międzynarodowego

Kształtowanie porządku międzynarodowego, opartego na solidarnej

współpracy

i poszanowaniu

prawa

międzynarodowego,

dającego

gwarancje bezpiecznego rozwoju Polski będą realizowane poprzez osiąganie

następujących celów strategicznych i realizację wynikających z nich zadań oraz

działań.

Sojusz Północnoatlantycki i Unia Europejska

1. Wzmocnienie

zdolności

Sojuszu

Północnoatlantyckiego

i

Unii

Europejskiej do zapewniania bezpieczeństwa Polski oraz całego

obszaru euroatlantyckiego

1.1.

Działać

politycznej,

na

rzecz

wzmacniania

solidarności,

więzi

transatlantyckiej,

spójności

wiarygodności

i skuteczności

Sojuszu

Północnoatlantyckiego oraz umacniać pozycję Polski w jego strukturach.

1.2.

Zabiegać

o

Północnoatlantyckiego

wzmacnianie

i

odstraszania

zapewnienie

jego

i

zdolności

obrony

do

Sojuszu

prowadzenia

najbardziej wymagających operacji kolektywnej obrony, w tym poprzez

podnoszenie gotowości i dostępności sił na jej potrzeby, wzmacnianie

sojuszniczego planowania obronnego i operacyjnego, dostosowanego do

współczesnych wyzwań i zagrożeń.

1.3.

Działać

na

rzecz

Północnoatlantyckiego,

w

przyspieszenia

tym

zapewnić

procesów

większą

decyzyjnych

swobodę

Sojuszu

operacyjną

Naczelnemu Dowódcy Sił Sojuszniczych w Europie.

1.4. Dążyć do zwiększenia i utrwalenia obecności wojskowej Sojuszu

Północnoatlantyckiego na jego wschodniej flance.

str. 21

1.5. Doskonalić system wsparcia państwa-gospodarza zarówno w militarnej,

jak i w pozamilitarnej części systemu obronnego państwa.

1.6. Aktywnie uczestniczyć w kształtowaniu polityki odstraszania nuklearnego

Sojuszu Północnoatlantyckiego.

1.7. Uczestniczyć w procesie adaptacji Sojuszu Północnoatlantyckiego do

współczesnych wyzwań i zagrożeń, zgodnie z optyką „360 stopni”.

1.8. Utrzymać dwutorową politykę wobec Federacji Rosyjskiej w ramach

Sojuszu Północnoatlantyckiego, polegającą na wzmacnianiu odstraszania

i obrony przy jednoczesnej gotowości do prowadzenia uwarunkowanego

dialogu.

1.9. Zabiegać o rozwój relacji Sojuszu Północnoatlantyckiego z Republiką

Finlandii

i

Królestwem

Szwecji

jako

najbliższymi

partnerami

Sojuszu

Północnoatlantyckiego, z uwzględnieniem ich znaczenia dla bezpieczeństwa

Polski oraz całego regionu Morza Bałtyckiego.

1.10. Rozwijać sojuszniczą politykę partnerstw oraz działać na rzecz

kontynuacji polityki „otwartych drzwi” Sojuszu Północnoatlantyckiego.

1.11. Współdziałać na rzecz rozwoju współpracy NATO–UE, m.in. w zakresie

ujednolicenia standardów i poprawy infrastruktury umożliwiających przerzut

wojsk do Europy oraz mobilność wojskową na terenie Europy, mając na

uwadze synergię działań obu organizacji.

1.12.

Pragmatycznie

angażować

się

w

rozwój

Wspólnej

Polityki

Bezpieczeństwa i Obrony Unii Europejskiej, w tym w ramach Stałej

Współpracy Strukturalnej Unii Europejskiej oraz Europejskiego Funduszu

Obrony, dążąc do zapewnienia jej komplementarnego charakteru względem

Sojuszu Północnoatlantyckiego.

1.13. Zabiegać o zwiększenie zaangażowania Unii Europejskiej w działania na

rzecz

bezpieczeństwa

we

wschodnim

sąsiedztwie,

w

tym

w

ramach

Partnerstwa Wschodniego, oraz aktywnie w nich uczestniczyć. Zabiegać

o utrzymanie polityki rozszerzenia w ramach Unii Europejskiej.

str. 22

1.14. Zapobiegać narastaniu podziałów pomiędzy państwami członkowskimi

Unii Europejskiej i konstruktywnie angażować się w proces integracji

europejskiej,

aktywnie

uczestnicząc

w

kształtowaniu

polityk

unijnych,

zgodnie z polskimi interesami.

Współpraca bilateralna, regionalna i w wymiarze globalnym

2. Rozwinięcie współpracy w formule bilateralnej, regionalnej oraz

w wymiarze globalnym na rzecz wzmocnienia pozycji Polski jako

istotnego elementu systemu bezpieczeństwa międzynarodowego

2.1. Rozwijać współpracę strategiczną ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki,

szczególnie w obszarach bezpieczeństwa i obronności (w tym w formie stałej

obecności

sił

zbrojnych

Stanów

Zjednoczonych

Ameryki

w

Polsce),

technologii, handlu i energetyki.

2.2. Pogłębiać współpracę bilateralną i regionalną z kluczowymi partnerami

europejskimi

zwłaszcza

w

ramach

Bukaresztańskiej

Dziewiątki,

Grupy

Wyszehradzkiej i Trójkąta Weimarskiego, a także w innych formatach

współpracy wielostronnej.

2.3. Podejmować działania na rzecz umacniania niepodległości, suwerenności

i integralności terytorialnej Ukrainy, Gruzji i Republiki Mołdawii, w tym

wspierać ich dążenia do realizacji aspiracji europejskich i euroatlantyckich

oraz angażować się w działania stabilizacyjne we wschodnim otoczeniu

Polski, w tym w ramach Partnerstwa Wschodniego.

2.4. Podejmować działania na rzecz wzmocnienia skuteczności Organizacji

Narodów

Zjednoczonych

i bezpieczeństwa

odpowiedzialnej

międzynarodowego

oraz

za

utrzymanie

Organizacji

pokoju

Bezpieczeństwa

i Współpracy w Europie jako istotnego elementu systemu bezpieczeństwa

kooperatywnego w Europie.

str. 23

2.5. Działać na rzecz wzmacniania prawa międzynarodowego, a także

reżimów kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nieproliferacji broni masowego rażenia.

2.6.

Realizować

z sojusznikami

narodowe

i partnerami

interesy

oraz

uczestniczyć

w

w

poczuciu

misjach

solidarności

i

operacjach

prowadzonych przez organizacje międzynarodowe (w tym Organizację

Narodów

Zjednoczonych,

Sojusz

Północnoatlantycki,

Unię

Europejską

i Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie) oraz w formule

koalicyjnej, z uwzględnieniem zobowiązań wynikających z rezolucji Rady

Bezpieczeństwa NZ1325 „Kobiety, pokój i bezpieczeństwo”.

2.7. Wykorzystać położenie geograficzne do rozwoju kraju (tranzytowe

położenie na szlakach północ–południe i wschód–zachód, potencjał Bałtyku

i regionu Trójmorza).

2.8. Rozbudowywać sieć transportową zapewniającą równomierne nasycenie

infrastrukturą zwłaszcza obszarów o ograniczonej dostępności transportowej

do sieci bazowej i kompleksowej TEN-T, w tym budować polski odcinek Via

Carpatia, oraz poprawić dostęp do przejść granicznych na wschodniej granicy

Unii Europejskiej.

2.9.

Selektywnie

komunikacyjnych,

uczestniczyć

zgodnie

z

w

interesami

geostrategicznych

narodowymi,

projektach

a w szczególności

bezpieczeństwem narodowym Rzeczypospolitej Polskiej.

2.10.

Wykorzystywać

potencjał

i

szanse

wynikające

z

nadmorskiego

położenia Polski.

2.11. Rozbudować porty morskie mające status portów w sieci bazowej TEN-T

oraz porty o charakterze regionalnym.

2.12. Realizować program rozwoju śródlądowych dróg wodnych o szczególnym

znaczeniu transportowym, w tym służących m.in. poprawie dostępu do portów

morskich oraz włączenie ich do sieci TEN-T.

2.13. Zbudować Centralny Port Komunikacyjny i włączyć go do krajowego

systemu transportowego.

str. 24

Filar III

Tożsamość i dziedzictwo narodowe

Umacnianie

tożsamości

narodowego

będzie

narodowej

realizowane

dzięki

oraz

strzeżenie

osiąganiu

dziedzictwa

następujących

celów

strategicznych i realizacji wynikających z nich zadań oraz działań.

Tożsamość narodowa Rzeczypospolitej Polskiej

1. Wzmocnienie tożsamości narodowej, zakorzenionej w chrześcijańskim

dziedzictwie i uniwersalnych wartościach

1.1. Kształtować i rozwijać postawy patriotyczne jako niezbędny czynnik

budowania

wspólnoty

i

tożsamości

narodowej,

zakorzenionej

w chrześcijańskim dziedzictwie i ogólnoludzkich wartościach.

1.2. Doskonalić instrumenty i procedury ochrony dziedzictwa kultury na

wypadek zagrożenia wojennego i kryzysowego, z uwzględnieniem podmiotów

i służb realizujących zadania na rzecz bezpieczeństwa państwa.

1.3. Wykorzystywać aktywność Polski na arenie międzynarodowej do

promowania rozwoju i ochrony tradycyjnych wartości rodziny, polskiej

tożsamości narodowej, kultury i tradycji.

1.4. Wzmacniać związki diaspory polskiej z krajem oraz dążyć do zwiększenia

jej zaangażowania w działania związane z promocją Polski.

str. 25

Tworzenie pozytywnego wizerunku Polski

2. Wzmacnianie pozytywnego wizerunku Rzeczypospolitej Polskiej oraz

jej atrakcyjności kulturowej i gospodarczej

2.1. Dążyć do wzmocnienia pozycji państwa przy wykorzystaniu dyplomacji

publicznej

i

uwzględniając

kulturalnej

cele

oraz

wynikające

technologii

m.in.

z

komunikacji

polityki

społecznej,

historycznej

państwa.

Budować pozytywny wizerunek Rzeczypospolitej Polskiej m.in. poprzez

promowanie polskiego języka, kultury (w tym kultury masowej), nauki

i historii oraz chrześcijańskiego dziedzictwa Narodu.

2.2. Wzmacniać, we współpracy z polskimi przedsiębiorcami, markę polskiej

gospodarki oraz wspierać polskie firmy w procesie umiędzynarodowienia, ze

szczególnym uwzględnieniem producentów innowacyjnych towarów i usług.

2.3. Wzmocnić działania dyplomacji publicznej oraz poprawić współpracę

z polonijnymi

organizacjami

społecznymi

celem

promowania

kultury

i gospodarki polskiej.

str. 26

Filar IV

Rozwój społeczny i gospodarczy. Ochrona

środowiska

Warunki

do

trwałego

i

zrównoważonego

rozwoju

społecznego

i gospodarczego oraz ochrona środowiska naturalnego będą zapewnione

poprzez osiąganie następujących celów strategicznych i realizację wynikających

z nich zadań oraz działań.

Zdrowie i ochrona rodziny

1. Poprawa warunków do ochrony i rozwoju rodziny; zwiększanie

poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli

1.1. Wzmacniać działania na rzecz poprawy sytuacji demograficznej, w tym

przyrostu

naturalnego

m.in. poprzez

poprawę

zapewniającego

sytuacji

zastępowalność

materialnej

rodzin

oraz

pokoleniową,

wspieranie

wypełniania przez nie funkcji opiekuńczej i socjalizacyjnej. Realizować

politykę senioralną zapewniającą osobom starszym bezpieczeństwo socjalne

i zdrowotne oraz aktywizować tę grupę do pozostawania jak najdłużej

aktywnymi i czynnymi zawodowo.

1.2. Poprawić koordynację, ciągłość i kompleksowość opieki nad pacjentem

w systemie ochrony zdrowia oraz podnieść jakość i dostępność świadczeń

zdrowotnych, m.in. poprzez zwiększenie dostępu do infrastruktury ochrony

zdrowia,

produktów

leczniczych

o

udowodnionej

skuteczności,

jakości

i bezpieczeństwie, a także szersze zastosowanie telemedycyny.

1.3. Podejmować działania z zakresu profilaktyki i edukacji zdrowotnej,

wczesnej

diagnozy

i

rehabilitacji.

Rozszerzyć

wsparcie

dla

osób

niepełnosprawnych i niesamodzielnych. Rozwijać zdolności przeciwdziałania

zagrożeniom epidemiologicznym.

str. 27

1.4. Zwiększyć liczbę i poszerzyć kompetencje personelu medycznego oraz

przeciwdziałać migracji pracowników ochrony zdrowia poza granice kraju,

m.in. poprzez poprawę warunków zatrudnienia oraz jakości i dostępności

kształcenia.

1.5.

Kontynuować

działania

na

rzecz

rozwoju

kultury

fizycznej,

a w szczególności: kształtować potrzebę utrzymywania sprawności fizycznej

w celu

ogólnej

poprawy

stanu

zdrowia

społeczeństwa,

na

wszystkich

szczeblach edukacji stosować nowatorskie metody i sposoby szkolenia

sportowego,

zapewnić

ofertę

wsparcia

dla

wszystkich

podmiotów

realizujących zadania z obszaru kultury fizycznej oraz zapewnić powszechny

dostęp do uprawiania sportu poprzez finansowanie modernizacji istniejącej

oraz budowę nowej infrastruktury sportowej i sportowo-rekreacyjnej.

Polityka migracyjna

2. Skoordynowanie

polityki

migracyjnej

z

polityką

gospodarczą,

społeczną i polityką bezpieczeństwa

Opracować i prowadzić kompleksową politykę migracyjną, skoordynowaną

z polityką bezpieczeństwa, polityką gospodarczą i społeczną, uwzględniającą

zarówno bieżące, jak i prognozowane potrzeby rynku pracy, integrację

migrantów ze społeczeństwem polskim, zapewniającą zachowanie spójności

społecznej,

jak

i

przeciwdziałanie

możliwym

zagrożeniom

porządku

i bezpieczeństwa publicznego związanym z procesami migracyjnymi.

Bezpieczeństwo ekonomiczne

3. Wzmocnienie bezpieczeństwa ekonomicznego, w tym finansowego

3.1. Wspierać działania zwiększające odporność na międzynarodowe kryzysy

finansowe,

finansów

w

szczególności

publicznych,

przy

poprzez

wzmacnianie

jednoczesnym

stabilności

zapewnieniu

systemu

warunków

do

stabilnego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego.

str. 28

3.2. Działać na rzecz dalszej zmiany struktury wydatków publicznych w celu

zwiększenia środków na działania prorozwojowe.

3.3. Kontynuować działania niwelujące lukę rozwojową względem wyżej

rozwiniętych gospodarek, przy równoczesnym zachowaniu zdolności do

elastycznej reakcji na wyzwania zewnętrzne i wewnętrzne.

3.4. Zapewnić sprawny system przepływu pieniądza w okresie zakłócenia

funkcjonowania systemu bankowego.

3.5. Wzmacniać zdolności i kompetencje nadzoru w zakresie zwalczania

zagrożeń związanych z destabilizacją rynków finansowych, spekulacyjnym

atakiem na polską walutę czy drenażem kapitału.

3.6. Wzmacniać instrumenty nadzoru nad rynkami finansowymi, w tym

rozszerzać i intensyfikować współpracę instytucji nadzorczych i organów

ścigania.

Bezpieczeństwo energetyczne

4. Zapewnienie

bezpieczeństwa

energetycznego

państwa,

opartego

o tradycyjne źródła energii, poprzez tworzenie warunków do rozwoju

ich alternatyw

4.1. Rozbudować i zmodernizować moce wytwórcze oraz sieci przesyłu

i dystrybucji energii elektrycznej na rzecz zapewnienia ciągłości dostaw,

w tym zapobiegania nieoczekiwanym przerwom w dostawach. Rozwijać

rozproszone

źródła

energii

elektrycznej,

w

sposób

zrównoważony,

z dostosowaniem Krajowego Systemu Elektroenergetycznego do charakterystyki

pracy tych źródeł.

4.2. Zwiększyć dywersyfikację źródeł dostaw ropy naftowej i gazu ziemnego.

Rozbudować istniejące zdolności importu gazu ziemnego (m.in. podniesienie

zdolności odbiorczych terminala LNG w Świnoujściu) i budować nowe punkty

wejścia do polskiego systemu przesyłowego (budowa gazociągu Baltic Pipe,

str. 29

budowa terminala LNG w Zatoce Gdańskiej). Kontynuować prace nad

projektami dywersyfikującymi dostawy paliwa gazowego do państw regionu,

w tym Trójmorza. Kontynuować prace związane z rozbudową systemów

przesyłowego oraz magazynowania gazu ziemnego, w tym zakończyć budowę

szlaku

Północ–Południe,

umożliwiając

stworzenie

w Polsce

podstaw

do

funkcjonowania hubu gazowego.

4.3. Zwiększyć przepustowość, bezpieczeństwo pracy i zasięg rurociągów

naftowych i paliwowych, a także pojemności baz paliw i ropy.

4.4. Kontynuować działania dyplomatyczne, prawne i administracyjne na

rzecz

powstrzymania

uzależnienie

regionu

budowy

Europy

infrastruktury

Środkowej

od

przesyłowej

dostaw

gazu

zwiększającej

z

Federacji

Rosyjskiej, wzmacniać odporność tego regionu na ryzyko wykorzystywania

dostaw gazu jako instrumentu nacisku politycznego.

Ochrona środowiska naturalnego

5. Zapewnienie bezpieczeństwa ekologicznego państwa

5.1. Stworzyć warunki do skutecznego egzekwowania przepisów w zakresie

ochrony środowiska.

5.2. Stworzyć spójną politykę ochrony, odbudowy i zagospodarowania

zasobów wodnych z uwzględnieniem bezpieczeństwa żywnościowego kraju.

5.3.

Zintensyfikować

działania

na

rzecz

walki

ze

smogiem,

rozwijać

elektromobilność i wykorzystanie paliw alternatywnych, wspierać rozwój

energetyki opartej na wykorzystaniu bezemisyjnych źródeł energii oraz

usprawnić gospodarkę odpadami.

5.4. Dostosować polityki i działania państwa do celów klimatycznych,

uzgodnionych

na

forum

organizacji

z transformacją

energetyczną

i

międzynarodowych,

osiągnięciem

neutralności

związanych

klimatycznej,

str. 30

w sposób

uwzględniający

specyfikę

Poz. 413

kraju

oraz

maksymalizujący

ich

pozytywny wpływ na poziom życia obywateli, rozwój gospodarczy kraju

i konkurencyjność gospodarki, z wykorzystywaniem szans wynikających

z wdrażania nowych technologii produkcji energii.

5.5. Dążyć do zachowania wszystkich funkcji środowiska naturalnego, w tym

lasów jako jednego z kluczowych elementów bezpieczeństwa ekologicznego

kraju.

Potencjał naukowy i technologiczny

6. Zagospodarowanie kapitału ludzkiego oraz potencjału naukowego

i technologicznego do rozwoju gospodarczego kraju

6.1. Zapewnić warunki sprzyjające rozwojowi innowacyjności, m.in. przez

pomoc

państwa

w

i umiędzynarodowienia,

finansowaniu

a

także

projektów,

przeciwdziałanie

ich

komercjalizacji

odpływowi

kapitału

ludzkiego oraz przedsięwzięć za granicę.

6.2. Promować nauki ścisłe w celu zwiększenia kompetencji technologicznych,

zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa, w tym obronności, oraz kierunki

kształcenia szczególnie pożądane dla rozwoju kraju.

6.3.

Promować

rozwój

i

wdrażanie

nowoczesnych

technologii

oraz

wykorzystywanie ich efektów na rzecz bezpieczeństwa narodowego.

6.4. Zwiększać nakłady na badania i rozwój do poziomu średniej europejskiej

oraz

podnieść

efektywność

wykorzystania

wyników

tych

prac

i

ich

komercjalizacji.

str. 31

Zakończenie

Mechanizmy

realizacji

postanowień

niniejszej

Strategii

zostaną

określone

w ustawie o zarządzaniu bezpieczeństwem narodowym. Do czasu jej przyjęcia

Strategia będzie wdrażana w ramach obowiązujących przepisów prawa.

Za

realizację

postanowień

zawartych

w

niniejszej

Strategii

odpowiadają

ministrowie kierujący działami administracji rządowej, kierownicy urzędów

centralnych, wojewodowie, organy samorządu terytorialnego oraz inne podmioty,

we właściwościach których pozostają kompetencje w dziedzinie bezpieczeństwa

narodowego. Są oni zobowiązani do uwzględnienia interesów narodowych i celów

strategicznych w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego, ujętych w niniejszej

Strategii we wszystkich planowanych do realizacji przedsięwzięciach oraz

działalności bieżącej.

Weryfikacja realizacji zadań określonych w niniejszej Strategii oraz wypracowanie

propozycji

jej

aktualizacji

odbywać

się

może

w

ramach

strategicznych

przeglądów w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego.

str. 32