Obwieszczenie Ministra Sportu z dnia 17 stycznia 2020 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Prowadzenie procesu treningowego z kiteboardingu" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Marek Głuch

Data: 2020.02.07

15:15:28 CET

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 7 lutego 2020 r.

Poz. 160

OBWIESZCZENIE

MINISTRA SPORTU 1)

z dnia 17 stycznia 2020 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie procesu treningowego z kiteboardingu”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2153 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 534 i 1287) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje

o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie procesu treningowego z kiteboardingu” do Zintegrowanego Systemu

Kwalifikacji.

Minister Sportu: D. Dmowska-Andrzejuk

1)

Minister Sportu kieruje działem administracji rządowej – kultura fizyczna, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 10 grudnia 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu (Dz. U. poz. 2380).

Nazwa kwali fik acji rynk owej

Nazwa dok umen tu potwierd zającego nadan ie k walifikacji rynkowej

Okres ważności d okumentu potwierd zającego nad anie kwalifikacji rynkowej i warunki pr z e dłuż e nia j e go w aż nośc i

Poziom Pols kiej Ramy Kwali fik acji p rzyp isany d o kwalifikacji rynkowej oraz odniesie nie do poz iom u Se kt or ow e j R am y Kw alif ikac j i

E fekty u czen ia się wymagan e d la k walifikacji ryn kowej

–2–

Osoba posiadająca kwalifikację „Prowadzenie procesu treningowego z kiteboardingu” jest przygotowana do samodzielnego planowania, organizowania, realizowania i monitorowania zajęć z kiteboardingu, w tym prowadzenia zaawansowanych zajęć w różnych klasach kiteboardingu (w tym w klasach „Formula Kite” i „Twin Tip Racing”). Jest

również przygotowana do planowania, prowadzenia i oceny procesu szkoleniowo-treningowego obejmującego przygotowanie sportowców do zawodów kiteboardingowych

o randze pucharu Polski oraz pucharu świata. Selekcjonuje i wykorzystuje elementy gotowych planów szkoleniowych, uwzględniając zainteresowania, możliwości i potrzeby

uczestników procesu szkoleniowo-treningowego. Posługuje się wybranymi przez siebie metodami i narzędziami pracy, dostosowując je do uwarunkowań rozwoju ontogenetycznego sportowców, celów i postępów treningowych. W odniesieniu do ramowego cyklu szkoleniowego przygotowuje konspekty jednostek treningowych, dobierając ćwiczenia do tematu zajęć i poziomu umiejętności sportowców oraz uwzględniając zmienność warunków atmosferycznych. Demonstruje i objaśnia ćwiczenia, nauczając zgodnie

z zasadami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, stosując zasady teorii i metodyki sportu dla wszystkich oraz wykorzystując narzędzia komunikacji i motywacji. Nadzoruje

technikę i sposób wykonywania ćwiczeń przez zawodników. Wykorzystuje jednostkę asekuracyjną z silnikiem z napędem powyżej 10 kW do prowadzenia asekuracji, szkoleń

oraz akcji ratunkowej.

5.

4 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji, 4 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w Sporcie

4.

Certyfikat ważny jest 3 lata. Warunkiem przedłużenia certyfikatu jest przeprowadzenie procesu szkoleniowo-treningowego dla minimum 30 osób w ciągu 3 lat oraz zaliczenie

zestawu 1

3.

Certyfikat

2.

Prowadzenie procesu treningowego z kiteboardingu

1.

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „PROWADZENIE PROCESU TRENINGOWEGO Z KITEBOARDINGU”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Sportu

z dnia 17 stycznia 2020 r. (poz. 160)

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– opisuje narządy i układy człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem aparatu ruchu;

– opisuje ćwiczenia, nazywając ruchy w stawach oraz identyfikując zaangażowane mięśnie;

– identyfikuje sekwencje pozycja – ruch – siła człowieka i latawca występujące w czasie uprawiania kiteboardingu;

– wyjaśnia pojęcie sprawności fizycznej i poszczególnych zdolności motorycznych człowieka;

– wyjaśnia podstawowe zmiany zachodzące w układach człowieka pod wpływem wysiłku fizycznego, w szczególności w układzie krążeniowo-oddechowym;

– omawia krzywą intensywności zajęć;

– opisuje pojęcia i procesy z zakresu fizjologii wysiłku fizycznego człowieka;

– wyjaśnia zasady planowania i korygowania planu treningowego;

– opisuje budowę i funkcjonowanie organizmu człowieka w ontogenezie;

– opisuje znaczenie rejestrowania parametrów motoryczności zawodnika i wskazuje okoliczności, w których należy dokonać modyfikacji planu

jednostek treningowych i procesu treningowego, m.in. w odniesieniu do zmiany środków lub zmiany celu.

– omawia niezbędne elementy wstępnego wywiadu z zawodnikami przed rozpoczęciem jednostki treningowej;

– wymienia rodzaje informacji, które należy uzyskiwać od zawodników w trakcie realizacji zajęć jednostki treningowej, m.in. samopoczucie w trakcie realizacji zajęć, opinia o zajęciach;

– omawia korzyści z uczestnictwa w treningu w kontekście psychospołecznego funkcjonowania człowieka;

– omawia wpływ cech indywidualnych (np. poziom lęku, impulsywność, zapotrzebowanie na stymulację, motywację) na wybrane kategorie ćwiczeń.

– wymienia przeciwwskazania do uczestnictwa w jednostkach treningowych i w procesie treningowym;

– wymienia najczęściej występujące urazy i zagrożenia specyficzne dla uczestnictwa w różnych klasach kiteboardingu;

– wymienia sposoby prawidłowego zabezpieczania sportowców przed urazami i wypadkami (np. kask, kamizelka, rozgrzewka);

– omawia problematykę stosowania używek i środków dopingujących, suplementacji w sporcie oraz prowadzenia zdrowego trybu życia;

– identyfikuje zagrożenia dla zdrowia i życia zawodnika wynikające z niewłaściwego wykorzystania przestrzeni i sprzętu, a także niewłaściwego

prowadzenia jednostek treningowych i procesu treningowego (m.in. doboru intensywności i trudności ćwiczeń, techniki ćwiczeń);

– omawia zakres odpowiedzialności prawnej trenera;

– wymienia elementy wyposażenia trenera i zawodników oraz miejsca prowadzenia jednostki treningowej, które mają wpływ na bezpieczeństwo.

– charakteryzuje obszar zawodowy trenera sportu;

– omawia komponenty jednostek treningowych z kiteboardingu (m.in. treść, intensywność, objętość, częstotliwość) oraz uzasadnia ich dobór do

zróżnicowanych potrzeb, możliwości i zainteresowań zawodników, jak również innych warunków (np. pogodowych, infrastruktury);

– charakteryzuje strukturę jednostek treningowych oraz rozróżnia cele i zadania dla ich poszczególnych części;

– omawia metody stosowane w realizacji jednostek treningowych w sporcie (m.in. metody nauczania ruchu, metody prowadzenia zajęć sportowych);

Poszczególne efekty

uczenia się

Omawia biologiczne

podstawy planowania

jednostek treningowych

i procesu treningowego

w kiteboardingu

Omawia zagadnienia

psychospołeczne

dotyczące uczestnictwa

w jednostkach

treningowych i procesie

treningowym

w kiteboardingu

Omawia zasady

bezpieczeństwa

i ochrony zdrowia

w prowadzeniu jednostek

treningowych i procesu

treningowego

w kiteboardingu

Omawia zasady teorii

i metodykę planowania

jednostek treningowych

i procesu treningowego

w różnych klasach

kiteboardingu

Zestaw 1. Podstawy procesu treningowego w różnych klasach kiteboardingu

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia polski system i standard procesu szkolenia sportowców w klasach FK i TTR;

– ocenia poziom umiejętności zawodników w klasach FK i TTR na podstawie przeprowadzonego wywiadu (cele, doświadczenie, sprawność motoryczna);

– przystosowuje plan jednostek treningowych do umiejętności zawodników i warunków atmosferycznych.

– omawia klasy kiteboardingu;

– charakteryzuje zakres działania światowych organizacji kiteboardingu (w tym: World Sailing, IKA);

– omawia obowiązujące procedury startowe dla klas FK i TTR;

– omawia pojęcia dotyczące sprzętu stosowanego w klasach FK i TTR;

– omawia predyspozycje do uprawiania kiteboardingu w klasach FK i TTR;

– omawia zasady zachowania bezpieczeństwa związane z uprawianiem kiteboardingu w klasach FK i TTR;

– omawia podstawowe przepisy regatowe stosowane w czasie zawodów sportowych;

– omawia podstawowe warianty tras regatowych oraz ich ustawień w trakcie treningu, z uwzględnieniem reakcji na zmiany warunków pogodowych;

– omawia strategię i taktykę regatową w odniesieniu do zmienności warunków meteorologicznych, różnych lokalizacji akwenów i różnego rozstawienia tras do wyścigów;

– omawia zagadnienia związane z aerodynamiką oraz hydrodynamiką pozwalające wyjaśnić działanie sprzętu regatowego;

– omawia zasady serwisowania sprzętu wykorzystywanego w klasach FK i TTR;

– omawia dostępne regulacje sprzętu wykorzystywanego w klasach FK i TTR oraz potrafi wskazać, na jakie elementy wpłyną ich zmiany.

– uwzględnia metodyczne, biologiczne i psychospołeczne podstawy planowania jednostek treningowych oraz zasady bezpieczeństwa i ochrony

zdrowia;

– dobiera sprzęt, miejsce i ćwiczenia, uwzględniając rodzaj akwenu, możliwości zawodników i warunki meteorologiczne (m.in. rodzaj, siła i kierunek wiatru, zmienność pogody);

– planuje przebieg jednostek treningowych, uwzględniając elementy takie, jak: treści zajęć, dozowanie ćwiczeń, chronologia ćwiczeń, wykorzystanie miejsca ćwiczeń, ustawienie zawodników;

– planuje zajęcia samodzielne oraz z udziałem pomocnika asystenta trenera;

– zapewnia zawodnikowi czas do samooceny.

Poszczególne efekty

uczenia się

Dostosowuje plan

jednostek treningowych

w klasach FK i TTR do

umiejętności

zawodników oraz

warunków

atmosferycznych

Omawia zagadnienia

związane z klasami FK

i TTR

Przygotowuje konspekt

jednostek treningowych

w klasach FK i TTR

Zestaw 2. Planowanie jednostek treningowych z kiteboardingu w klasach „Formula Kite (FK)” i „Twin Tip Racing (TTR)”

– charakteryzuje mezocykle, makrocykle, mikrocykle w procesie szkoleniowym;

– charakteryzuje środki stosowane w sporcie (m.in. ćwiczenia, środki metodyczne, w tym nowości technologiczne wspierające uczestnictwo w sporcie);

– wyjaśnia potrzebę stosowania zasad etycznych przy wykonywaniu zadań trenera kiteboardingu.

– demonstruje akcję „self-rescue” z deską wyposażoną w hydroskrzydło i z latawcem komorowym;

– odzyskuje utraconą na wodzie deskę wyposażoną w hydroskrzydło;

– przeprowadza restart latawca komorowego na głębokiej wodzie;

– przeprowadza symulację wykonania akcji ratunkowej na jednostce asekuracyjnej wyposażonej w napęd powyżej 10 kW;

– demonstruje, w jaki sposób zwijać linki i latawiec komorowy po użyciu systemu bezpieczeństwa;

– demonstruje, jak należy zachowywać się na łodzi asekuracyjnej, wyposażonej w napęd powyżej 10 kW, w czasie sytuacji awaryjnych;

– opisuje postępowanie w sytuacji nagłych zmian warunków atmosferycznych, zagrażających bezpieczeństwu zawodników.

– demonstruje i objaśnia sposób wykonywania ćwiczeń;

– instruuje werbalnie i niewerbalnie, posługując się uniwersalnym systemem znaków;

– pyta zawodników o ich odczucia;

– podaje zawodnikom wskazówki w celu poprawy efektów ćwiczenia;

– przeprowadza zajęcia z udziałem asystenta trenera.

– omawia zasady wchodzenia w lewitację;

– wykonuje poprawny start na desce w obu kierunkach;

– pływa bez lewitacji na desce;

– przyjmuje poprawną pozycję podczas pływania;

– wprowadza w lewitację (żabkowanie) deskę;

– wykazuje się umiejętnością stałego, bezproblemowego pływania w lewitacji minimum przez 200 metrów, na wiatr i z wiatrem;

– wykonuje zwroty (sztag i rufa – w lewitacji lub gdy deska dotyka powierzchni wody);

– obsługuje latawiec komorowy (start, lądowanie).

Naucza reagowania

w sytuacjach awaryjnych

podczas pływania

w klasach FK i TTR

Prowadzi ćwiczenia

z technik stosowanych

w klasach FK i TTR,

stosując zasady teorii

i metodyki sportu

Pływa na desce

z hydroskrzydłem (FK)

z masztem dłuższym niż

45 cm

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia sposoby przeprowadzania trymowania baru i ustawień latawca;

– omawia sposoby naprawiania latawca i deski;

– wymienia sposoby naprawy i wymiany niedziałających elementów baru i linek;

– omawia sposoby przygotowania powierzchni hydroskrzydła do treningu;

– wskazuje sytuacje, w których sprzęt wymaga profesjonalnej naprawy.

Poszczególne efekty

uczenia się

Omawia sposoby

ustawienia i konserwacji

sprzętu

Zestaw 4. Realizowanie procesu treningowego w oparciu o gotowe plany szkoleniowe we wszystkich klasach kiteboardingu

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 3. Prowadzenie zajęć z kiteboardingu w klasach FK i TTR

– ocenia możliwość przeprowadzenia jednostki treningowej w danym miejscu i w panujących warunkach meteorologicznych;

– przygotowuje miejsce do prowadzenia jednostki treningowej, uwzględniając możliwości zawodników;

– zabezpiecza akwen treningowy, wykorzystując flagi, boje oraz jednostkę asekuracyjną;

– rozstawia trasę w różnych wariantach;

– dobiera sprzęt do warunków atmosferycznych oraz osobniczych (m.in. dopasowuje sprzęt do wagi i wzrostu zawodnika);

– sprawdza stan techniczny sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia jednostek treningowych;

– sprawdza przygotowanie uczestników do udziału w jednostce treningowej;

– opisuje dostępne narzędzia teleinformatyczne (np. aplikacje komputerowe, mobilne) wspierające komunikację z zawodnikami i ułatwiające ich

motywację do udziału w procesie treningowym;

– przygotowuje narzędzia do analizowania postępów w procesie treningowym w oparciu o informacje uzyskiwane z bieżącej i okresowej oceny

sportowca zawodnika, m.in. stosuje dziennik treningowy.

– sporządza tabelę analizy błędów;

– ustawia się względem grupy tak, aby umożliwić wszystkim zawodnikom dobrą widoczność prezentowanych ćwiczeń;

– egzekwuje prawidłowe ustawienie zawodników podczas wykonywania ćwiczeń;

– monitoruje samopoczucie zawodników, uwzględniając posiadane informacje dotyczące ich stanu zdrowia;

– monitoruje i w razie potrzeby modyfikuje intensywność ćwiczeń;

– monitoruje technikę wykonywania ćwiczeń i w razie potrzeby reaguje, stosując zmiany stopnia trudności lub zmieniając ćwiczenie;

– nadzoruje bezpieczne korzystanie ze sprzętu w czasie prowadzenia jednostki treningowej;

– reaguje w sytuacji zmiany warunków prowadzenia jednostki treningowej, np. przerywa prowadzenie lub zmienia sposób prowadzenia jednostki

treningowej;

– systematycznie kontroluje liczbę zawodników na akwenie w czasie trwania jednostki treningowej.

– omawia założenia procesu treningowego;

– analizuje stan zdrowia i sprawność motoryczną zawodników na podstawie m.in. oceny postawy ciała, składu ciała, pomiaru tętna, wyników

testów sprawnościowych i wydolnościowych, umiejętności w zakresie pływania;

– dostosowuje gotowy plan szkoleniowy w perspektywie długoterminowej do potrzeb zawodników i warunków prowadzenia jednostek treningowych;

– dostosowuje gotowy plan szkoleniowy w perspektywie krótkoterminowej do warunków oraz potrzeb i możliwości zawodników;

– periodyzuje proces treningowy;

– rozpisuje rozkład obciążeń treningowych;

– identyfikuje sytuacje wymagające konsultacji ze specjalistami z innych dziedzin;

– planuje okresową kontrolę i ocenę postępów zawodników w procesie treningowym.

Organizuje proces

treningowy w oparciu

o gotowe plany

szkoleniowe we

wszystkich klasach

kiteboardingu

Prowadzi proces

treningowy w oparciu

o gotowe plany

szkoleniowe we

wszystkich klasach

kiteboardingu

Przygotowuje proces

treningowy w oparciu

o gotowe plany

szkoleniowe we

wszystkich klasach

kiteboardingu

– informuje o postępach w wykonywaniu ćwiczeń;

– mobilizuje do aktywności, m.in. stosuje zachęty słowne, pochwały, zmiany intonacji głosu oraz podkreśla korzyści wynikające z ćwiczeń;

– podsumowuje jednostkę treningową, podkreśla zrealizowane cele oraz motywuje do udziału w treningu.

Wykorzystuje narzędzia

komunikacji i motywacji

– wskazuje sposoby upowszechniania kiteboardingu jako sportu dla wszystkich (dla różnych grup wiekowych, rodzin, amatorów itp.);

– przygotowuje przykładowe oferty promocyjne programu treningu wstępnego kiteboardingu jako sportu dla wszystkich;

– omawia zasady zachęcania do podejmowania współzawodnictwa w kiteboardingu.

Charakteryzuje

zagadnienia związane

z promowaniem

kiteboardingu jako

sportu dla wszystkich

oraz sportu

ukierunkowanego na

uzyskanie poziomu

sportowego

–7–

1. Etap weryfikacji

1.1. Metody

Walidacja składa się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej.

Część teoretyczna – służy weryfikacji wiedzy dotyczącej uwarunkowań planowania i realizacji jednostek treningowych i procesu szkoleniowo-treningowego w różnych klasach

kiteboardingu; z zakresu obsługi i doboru sprzętu, bezpieczeństwa; wyboru akwenu; znajomości ramowego cyklu szkoleniowego. Wiedza ma być weryfikowana w trakcie testu

teoretycznego i rozmowy z komisją.

Wymagani a d otyczące walid acji i p odmiotów przeprowadzających walidację

– omawia zasady etyki pracy z grupą szkoleniową;

– omawia rolę otoczenia grupy szkoleniowej w procesie treningowym (m.in. rodzice i opiekunowie, klub sportowy);

– omawia metody naboru i selekcji uczestników do grupy szkoleniowej;

– omawia sposoby identyfikacji talentów wśród uczestników grupy szkoleniowej;

– omawia sposoby rozwijania talentów uczestników grupy szkoleniowej.

Charakteryzuje

zagadnienia związane

z organizowaniem grupy

szkoleniowej w obszarze

kiteboardingu

6.

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 5. Organizacja grupy szkoleniowej i promocja kiteboardingu

– prowadzi jednostkę asekuracyjną;

– przed użyciem jednostki asekuracyjnej sprawdza jej wyposażenie oraz stan techniczny;

– przed wejściem zawodników do wody ustala awaryjne sygnały ostrzegawcze (flaga, gwizdek, sygnały wizualne) oraz znaczenie tych sygnałów;

– zachowuje bezpieczną odległość pomiędzy łodzią a zawodnikami;

– kontroluje na bieżąco bezpieczeństwo zawodników w wyznaczonej strefie;

– przeprowadza procedurę startowania i lądowania latawca z pokładu jednostki asekuracyjnej.

Wykorzystuje motorową

jednostkę asekuracyjną

do prowadzenia

asekuracji, treningu oraz

akcji ratunkowej

– łódź motorową lub ponton typu „Rib” o minimalnej długości 5 m wyposażone w jednostkę napędową nie mniejszą niż 10 kW;

– kursantów, minimalna liczba: 1 kursant na 3 osoby przystępujące do walidacji;

– dostęp do akwenu około 600 m x 400 m;

Do przeprowadzenia części praktycznej weryfikacji instytucja certyfikująca musi zapewnić

Instytucja certyfikująca zapewnia salę, której organizacja musi umożliwiać każdej osobie przystępującej do walidacji samodzielną pracę, komputer z dostępem do Internetu,

tablicę whiteboard – dużą.

1.3. Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne

– jest autorem lub współautorem minimum jednego opublikowanego programu szkolenia w kiteboardingu.

– posiada minimum 5-letnie doświadczenie w organizowaniu pracy instruktorów kiteboardingu;

– posiada minimum 8-letnie doświadczenie w zakresie prowadzenia szkoleń grupowych i indywidualnych z kiteboardingu;

Trzeci członek komisji łącznie spełnia następujące wymagania

– jest autorem lub współautorem minimum 1 opublikowanego programu szkolenia w kiteboardingu.

– posiada minimum 3-letnie doświadczenie w sędziowaniu zawodów w kiteboardingu lub posiada doświadczenie na zawodach mistrzostw świata lub pucharu świata w kiteboardingu;

– posiada minimum 8-letnie doświadczenie w zakresie prowadzenia szkoleń grupowych i indywidualnych z kiteboardingu;

Drugi członek komisji łącznie spełnia następujące wymagania

– jest autorem lub współautorem minimum 1 opublikowanej publikacji z zakresu kiteboardingu.

– posiada co najmniej 5-letnie doświadczenie w pracy dydaktycznej (w tym egzaminowania) w zakresie szkolenia kadr w kiteboardingu w Polsce;

– posiada tytuł doktora nauk o kulturze fizycznej;

Pierwszy członek komisji łącznie spełnia następujące wymagania

Weryfikację przeprowadza komisja walidacyjna. W skład komisji wchodzą 3 osoby, w tym przewodniczący komisji.

1.2. Zasoby kadrowe

Warunkiem przystąpienia do części praktycznej jest zaliczenie części teoretycznej. Część praktyczna musi nastąpić bezpośrednio po części teoretycznej. Dopuszcza się możliwość przeprowadzenia procesu walidacji, w trakcie którego weryfikowane będą efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji „Prowadzenie zajęć z kiteboardingu” oraz „Prowadzenie procesu treningowego z kiteboardingu”.

Dopuszcza się stosowanie analizy dowodów i deklaracji. Dowodem na osiągnięcie efektów uczenia się związanych z planowaniem procesu szkoleniowo-treningowego są konspekty prowadzone dla potrzeb procesu szkoleniowo-treningowego w kiteboardingu. Dowodem na osiągnięcie efektów uczenia się walidowanych w części praktycznej jest licencja trenera Polskiego Związku Kiteboardingu wydana nie później niż trzy lata przed przystąpieniem kandydata do procesu walidacji. Efekt uczenia się „Pływa na desce

z hydroskrzydłem (FK) z masztem dłuższym niż 45 cm” może być zaliczony, jeśli kandydat wylegitymuje się wynikami z zawodów pucharu krajowego lub międzynarodowego

świadczącymi o ukończeniu przez niego co najmniej jednego wyścigu w klasie FK i jednego w klasie TTR.

Część praktyczna – ma na celu weryfikację umiejętności pływania na desce z hydroskrzydłem „foil”, obsługi sprzętu stosowanego w nauczaniu kiteboardingu, obsługi i wykorzystania systemów bezpieczeństwa, stosowania metod „self-rescue” oraz umiejętności związanych z planowaniem i prowadzeniem jednostek treningowych oraz procesu treningowego. W części praktycznej stosuje się metodę obserwacji w warunkach symulowanych lub rzeczywistych połączoną z wywiadem swobodnym.

Waru nk i, jakie mu si sp eł niać osoba p rzys tępująca do walidacji

Termin dok onywania p rzeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat

8.

Do walidacji może przystąpić osoba, która

– posiada certyfikat kwalifikacji „Prowadzenie zajęć z kiteboardingu”;

– przedstawi oświadczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do uprawiania sportów wodnych;

– legitymuje się poświadczeniem ukończenia kursu pierwszej pomocy.

Kurs musi obejmować: – kurs pierwszej pomocy z opatrywaniem poszkodowanego w warunkach akwenów wodnych; – reagowanie w przypadku omdlenia, napadu drgawkowego, złamania, zranienia; – resuscytację krążeniowo-oddechową w warunkach morskich; – transport poszkodowanego do brzegu; – wiedzę związaną z aspektami prawnymi

dotyczącymi postępowania z osobami poszkodowanymi w wieku od 0 do 18 lat; – zagadnienia dotyczące procedur SAR (Search and Rescue) związanych z koordynacją ratownictwa wodnego (procedury SAR obejmują: – prawidłowe wzywanie służb ratownictwa wodnego, współpracę z wyżej wymienionymi służbami; – stosowanie kanałów

ratunkowych i numerów ratunkowych używanych nad wodą; – używanie środków pirotechnicznych; – stosowanie sygnałów dźwiękowych i świetlnych na wodzie; – sposoby

zachowywania się osoby poszkodowanej przed wydobywaniem z wody);

– legitymuje się uprawnieniami pozwalającymi prowadzić jednostkę wodną z napędem powyżej 10 kW;

– nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwa, o których mowa w art. 46–49 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1468,

1495 i 2251), lub określone w rozdziale XIX i XXIII, z wyjątkiem art. 192 i art. 193, rozdziale XXV i XXVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1950 i 2128);

– posiada aktualną polisę OC i NNW na czas trwania walidacji.

7.

– latawce pompowane w rozmiarach: 5–8 m; 9–12 m, nie mniejszy niż 13 m (minimum dwukrotnie więcej latawców niż osób przystępujących do walidacji);

– latawiec komorowy 12 m lub większy;

– latawce treningowe;

– deski (długość ok. 140), minimalna liczba: 1 deska na 2 kandydatów;

– deski z hydroskrzydłem (wysokość masztu nie mniejsza niż 0,8 cm);

– pianki, kamizelki asekuracyjne, trapezy, kaski;

– flagi i boje do oznaczenia akwenu.

Sprzęt kiteboardingowy nie może być starszy niż dwuletni. Instytucja certyfikująca zapewnia bezstronną i niezależną procedurę odwoławczą, w ramach której osoby uczestniczące w procesie walidacji i certyfikacji mają możliwość odwołania się od decyzji dotyczących przebiegu walidacji, w szczególności decyzji kończącej walidację. W przypadku

negatywnego wyniku walidacji instytucja prowadząca walidację jest zobowiązana przedstawić uzasadnienie decyzji.

2. Etapy identyfikowania i dokumentowania

Nie określa się wymagań.