Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 grudnia 2020 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Prowadzenie ogólnodostępnego poradnictwa obywatelskiego niezależnego od systemu regulowanego przepisami" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 17 grudnia 2020 r.

Poz. 1194

OBWIESZCZENIE

MINISTRA sprawiedliwości

z dnia 3 grudnia 2020 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie ogólnodostępnego poradnictwa obywatelskiego

niezależnego od systemu regulowanego przepisami” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U. z 2020 r.

poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie

ogólnodostępnego poradnictwa obywatelskiego niezależnego od systemu regulowanego przepisami” do Zintegrowanego

Systemu Kwalifikacji.

Minister Sprawiedliwości: Z. Ziobro

Załącznik do obwieszczenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 3 grudnia 2020 r. (poz. 1194)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „PROWADZENIE OGÓLNODOSTĘPNEGO

PORADNICTWA OBYWATELSKIEGO NIEZALEŻNEGO OD SYSTEMU REGULOWANEGO PRZEPISAMI”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Prowadzenie ogólnodostępnego poradnictwa obywatelskiego niezależnego od systemu regulowanego przepisami

2.

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Certyfikat

3. Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

5 lat

4. Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

5

5. Efekty ucz enia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację jest gotowa do samodzielnego udzielania porad obywatelskich. W swoich działaniach

wykorzystuje wiedzę z obszaru metodyki poradnictwa obywatelskiego, zapobiegania problemom społecznym i ich rozwiązywania oraz ustaw i rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego z zakresu przede wszystkim zadłużenia, spraw

mieszkaniowych oraz zabezpieczenia społecznego i wsparcia rodziny. Jest przygotowana do przeprowadzenia całego

procesu poradnictwa obywatelskiego, począwszy od zawarcia wstępnego kontraktu z klientem poprzez identyfikację

potrzeb i oczekiwań do zamknięcia sprawy. Opracowuje wspólnie z klientem sposoby rozwiązania problemu oraz wypracowuje możliwe strategie i harmonogram działania, oraz prowadzi dokumentację porady. Stosuje techniki komunikacyjne w rozmowie z klientem i wskazuje instytucje, organy i osoby kompetentne do udzielenia pomocy wyspecjalizowanej.

Zestaw 1. Podstawy teoretyczne poradnictwa obywatelskiego

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Posługuje się wiedzą

z obszaru poradnictwa

obywatelskiego

– wyjaśnia różnicę pomiędzy poradnictwem prawnym a obywatelskim;

– omawia historię kształtowania się poradnictwa obywatelskiego w Polsce;

– omawia formy aktywizacji i partycypacji obywatelskiej;

– omawia źródła prawa i określa ich hierarchię;

– omawia źródła rzetelnej i aktualnej informacji prawnej;

– wskazuje instytucje, organy i osoby kompetentne do udzielenia pomocy wyspecjalizowanej;

– omawia kwestie regulowane prawem miejscowym i przepisami szczególnymi;

– wymienia obowiązujące akty prawne regulujące kwestie związane między innymi

z zadłużeniem, sprawami mieszkaniowymi, zabezpieczeniem społecznym, wsparciem

rodziny.

Charakteryzuje obszar

działalności zawodowej

doradcy obywatelskiego

–3–

Poz. 1194

– omawia etapy porady obywatelskiej;

– omawia zasady i standardy poradnictwa obywatelskiego, wskazując na nieodpłatność,

szeroki dostęp do usługi, rzetelność udzielanych porad, zapewnienie jakości świadczonych usług, poufność, mobilizowanie klienta do samodzielnego działania, formę świadczonej pomocy;

– omawia znaczenie wsparcia doradcy w procesie rozwiązywania sytuacji problemowej

objętej poradą;

– wskazuje sytuacje problemowe, jakie mogą wystąpić w pracy doradcy obywatelskiego;

– omawia sposoby reagowania na sytuacje problemowe;

– wskazuje sytuacje, w których doradca może odmówić udzielenia porady.

Zestaw 2. Świadczenie porady obywatelskiej

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Zawiera wstępny

kontrakt z klientem

– informuje o zasadach udzielania porad obywatelskich;

Identyfikuje potrzeby

i oczekiwania klienta

– wymienia rodzaj informacji, które należy uzyskać od klienta;

– przedstawia warunki udzielenia porady.

– uzyskuje informacje od klienta o jego problemach, zasobach, deficytach i sytuacji społeczno-ekonomicznej;

– diagnozuje problemy;

– ustala oczekiwania klienta;

– wskazuje uprawnienia i obowiązki klienta, ustala stan faktyczny sytuacji klienta;

– ustala wraz z klientem priorytety i obszary problemowe wymagające wsparcia.

Udziela porady

obywatelskiej

– podaje możliwe sposoby rozwiązania problemu oraz jego skutki (np. negatywne i pozytywne następstwa);

– wyjaśnia treść dokumentów, z jakimi przychodzi klient;

– przygotowuje wraz z klientem pisma/dokumenty (np. pismo do urzędu);

– edukuje w zakresie obowiązków i praw przysługujących klientowi, a także w zakresie

sposobów, terminów i skutków działań lub zaniechań w zakresie ich realizacji;

– aktywizuje klienta do samodzielnego działania poprzez zapewnienie jego udziału w wyborze celu i sposobu postępowania;

– wskazuje instytucje, organy i osoby kompetentne do udzielenia pomocy wyspecjalizowanej;

– podsumowuje rozmowę.

Opracowuje z klientem

możliwe sposoby

rozwiązania problemu

i wypracowuje możliwe

strategie i harmonogram

działania

– omawia cel i zasady opracowywania możliwych sposobów rozwiązania problemu i wypracowania możliwych strategii i harmonogramu działania;

– korzysta z baz danych aktów prawnych;

– opracowuje z klientem możliwe rozwiązania problemu i wypracowuje strategie działania,

w tym

– wskazuje podstawę prawną propozycji rozwiązań,

– terminy, harmonogram,

– obszary problemowe (spriorytetyzowane),

– propozycje rozwiązań i ich konsekwencje,

– sposoby monitorowania efektów,

– inne zasoby wsparcia.

Prowadzi dokumentację

udzielonej porady

obywatelskiej

– wyjaśnia cele tworzenia dokumentacji;

– omawia elementy karty sprawy klienta;

– wypełnia kartę sprawy klienta w zakresie obejmującym opis problemu i opis udzielanej

porady;

– kategoryzuje poradę zgodnie z aktualnie obowiązującym systemem rejestracji danych

(np. bazą spraw klientów zgodnie z wymogami wynikającymi z aktualnie obowiązujących

regulacji dotyczących ochrony danych osobowych);

– dokonuje anonimizacji danych;

– omawia przepisy o ochronie danych osobowych.

Stosuje techniki

komunikacyjne

w rozmowie z klientem

– wita i żegna się z klientem;

– w rozmowie z klientem stosuje techniki komunikacji interpersonalnej (np. parafrazowanie,

pytania otwarte, pytania zamknięte, uzyskiwanie informacji zwrotnej, zachęty);

– dostosowuje przekaz do klienta;

– wyjaśnia rolę komunikacji niewerbalnej.

6. Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Metody weryfikacji

Efekt uczenia weryfikuje się z wykorzystaniem następujących metod

– test teoretyczny;

– obserwacja w warunkach symulowanych;

– rozmowa z komisją.

Zasoby kadrowe

Weryfikację efektów uczenia się dla kwalifikacji przeprowadza komisja weryfikacyjna składająca się z minimum trzech osób.

Każdy z członków komisji musi spełniać następujące wymagania

– posiadać wykształcenie wyższe magisterskie;

– posiadać 500 godz. udokumentowanego doświadczenia w obszarze poradnictwa obywatelskiego zdobytego w ciągu

ostatnich 5 lat lub minimum 5-letnie doświadczenie w superwizji lub wprowadzaniu pracowników lub stażystów do

pracy z wykorzystaniem metodyki pracy stosowanej w doradztwie obywatelskim;

– posiadać pełną zdolność do czynności prawnych.

Sposób organizacji walidacji oraz warunki przeprowadzenia weryfikacji

Podczas walidacji instytucja certyfikująca ma obowiązek zapewnić warunki do przeprowadzenia walidacji. Weryfikacja

efektów uczenia się składa się z dwóch części: pierwszej – teoretycznej i drugiej – praktycznej. Warunkiem podejścia do

części drugiej jest pozytywny wynik części pierwszej. W części pierwszej wykorzystywana jest metoda testu teoretycznego, a sprawdzeniu podlegają efekty uczenia się w zakresie posługiwania się wiedzą z obszaru poradnictwa obywatelskiego i działalności zawodowej doradcy obywatelskiego.

W części drugiej wykorzystywana jest metoda obserwacji w warunkach symulowanych (symulacja rozmowy z klientem,

następnie przygotowanie zindywidualizowanego planu działania), a sprawdzeniu podlegają efekty uczenia się w zakresie

zawierania wstępnego kontraktu z klientem, identyfikowania potrzeb i oczekiwań klienta, udzielania porady obywatelskiej oraz umiejętności opracowania z klientem możliwych sposobów rozwiązania problemu i wypracowania możliwej

strategii i harmonogramu działania.

Rozmowa z komisją jest stosowana komplementarnie do innych metod. Instytucja certyfikująca musi zapewnić

– dostęp dla uczestników walidacji do aktów prawnych;

– osobę przygotowaną do odegrania scenek, np. aktora, statystę, członka komisji;

– wzory kart spraw klienta;

– urządzenie rejestrujące dźwięk i obraz do utrwalenia praktycznej części weryfikacji.

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Osoba przystępująca do walidacji musi posiadać kwalifikację pełną z minimum 6 poziomem PRK zgodnie z art. 8 ustawy o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji. Kwalifikacje na 6 poziomie PRK posiadają osoby, które ukończyły studia

pierwszego stopnia.

7.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 5 lat.