Obwieszczenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 10 listopada 2020 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z tkanin" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 25 listopada 2020 r.

Poz. 1076

OBWIESZCZENIE

MINISTRA ROZWOJU, PRACY I TECHNOLOGII 1)

z dnia 10 listopada 2020 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia

odzieży z tkanin” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2020 r. poz. 226) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji rynkowej

„Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z tkanin” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii: J. Gowin

1)

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju, Pracy

i Technologii (Dz. U. poz. 1718).

Załącznik do obwieszczenia Ministra Rozwoju, Pracy

i Technologii z dnia 10 listopada 2020 r. (poz. 1076)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „ZARZĄDZANIE PROCESAMI TECHNOLOGICZNYMI

PRZEMYSŁOWEGO SZYCIA ODZIEŻY Z TKANIN” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z tkanin

2.

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Certyfikat

3.

Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Bezterminowo

4.

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

5.

Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikacje jest przygotowana do zarządzania procesami technologicznymi, w tym pracą zespołów

ludzi w produkcji odzieży z tkanin w przedsiębiorstwach. Posługuje się wiedzą z zakresu materiałoznawstwa, technologii

szycia pozwalającą na poprawne zarządzanie procesami technologicznymi produkcji odzieży z tkanin. Zarządza etapami

produkcji odzieży z tkanin, identyfikuje węzły technologiczne oraz metody ich szycia. Użytkuje maszyny, urządzenia

i akcesoria stosowane w produkcji odzieży z tkanin. Posługuje się dokumentacją produkcyjną pod kątem kompletowania

maszyn, urządzeń i akcesoriów niezbędnych do produkcji danego typu odzieży, wprowadza korekty w dokumentacji

w celu dostosowania projektów do możliwości szwalni oraz kompletuje wykroje i prefabrykaty. Osoba posiadająca kwalifikacje organizuje linie produkcyjne, uwzględniając podział obowiązków w zespole. Rozdziela zadania pomiędzy

członków zespołu i prowadzi instruktaż w zakresie przydzielonych zadań. Kontroluje postęp procesu produkcji, wprowadzając korekty do wykonywanych czynności oraz reagując w sytuacjach zagrażających ciągłości procesu produkcji. Zleca

sprawdzenie zgodności wyrobu z dokumentacją w czasie produkcji i uczestniczy w ramach końcowej kontroli jakości

oraz proponuje ewentualne działania naprawcze. Podejmowane zadania wykonuje zgodnie z zasadami bezpieczeństwa

i higieny pracy (BHP) obowiązującymi na stanowisku pracy, na podstawie aktualnej wiedzy branżowej. Przyjmuje odpowiedzialność związaną ze skutkami prowadzonej działalności – zarówno swojej, jak i podległego zespołu pracowniczego.

Zestaw 1. Charakteryzowanie zagadnień związanych z procesem produkcji odzieży z tkanin

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Charakteryzuje zasady

BHP obowiązujące

na stanowiskach pracy

– omawia zasady organizacji stanowisk pracy: swojego oraz podległego zespołu zgodnie

z przepisami BHP, wymogami ergonomii, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska,

– omawia zasady bezpiecznej eksploatacji maszyn, urządzeń i akcesoriów wykorzystywanych

w produkcji odzieży z tkanin,

– omawia zasady pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach

zagrożenia zdrowia i życia.

Charakteryzuje maszyny,

urządzenia i akcesoria

stosowane w produkcji

odzieży z tkanin

– identyfikuje maszyny, urządzenia i akcesoria,

– omawia i uzasadnia zastosowanie poszczególnych rodzajów maszyn, urządzeń i akcesoriów,

– omawia możliwości zastępowania maszyn, urządzeń i akcesoriów,

– omawia zasady doboru maszyn i urządzeń pomocniczych do wykonania odzieży z tkanin.

Charakteryzuje rodzaje

prefabrykatów używanych w produkcji

odzieży z tkanin

– rozróżnia i charakteryzuje rodzaje tkanin,

– rozróżnia i charakteryzuje wkłady klejowe, wkłady i poduszki barkowe, nici oraz dodatki

krawieckie występujące w produkcji odzieży z tkanin.

Charakteryzuje proces

produkcji odzieży

z tkanin

– identyfikuje węzły technologiczne w procesie produkcji odzieży z tkanin,

– omawia kolejność operacji w procesie produkcji odzieży z tkanin.

Zestaw 2. Przygotowanie modelu odzieży do produkcji

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Posługuje się

dokumentacją

techniczno-technologiczną

– sprawdza możliwości techniczne szwalni pod kątem wykonania modelu,

– kompletuje maszyny, urządzenia i akcesoria niezbędne do produkcji danego modelu

odzieży,

– kompletuje wykroje potrzebne do uszycia wyrobu,

– kompletuje prefabrykaty: nici, napy, guziki, wkłady klejowe i inne według wskazań dokumentacji.

Nadzoruje odszycia

pierwowzoru wyrobu

na podstawie

dokumentacji

– ustala kolejność operacji dla wykonania pierwowzoru wyrobu,

– analizuje proces odszycia pierwowzoru wyrobu,

– na podstawie odszycia pierwowzoru wprowadza do dokumentacji wskazówki dotyczące

procesu produkcji.

Zestaw 3. Ustalanie technologii produkcji i dostosowanie linii produkcyjnej do wymagań modelu

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Planuje działania linii

produkcyjnej

z uwzględnieniem

podziału obowiązków

w zespole

– wykonuje badania chronometrażowe dla poszczególnych operacji,

– podaje szacowane czasy pracy dla poszczególnych operacji w linii produkcyjnej,

– ustala organizację produkcji, w tym zadania członków zespołu w ustalonej linii produkcyjnej, na podstawie chronologicznego ułożenia zabiegów, dokumentacji czasu pracy,

wiedzy o dostępnej kadrze i możliwościach technicznych szwalni.

Organizuje pracę zespołu

– informuje członków zespołu o poszczególnych etapach produkcji,

– rozdziela zadania pomiędzy członków zespołu,

– instruuje członków zespołu w zakresie przydzielonych zadań,

– wykorzystuje terminologię zawodową w komunikacji z członkami zespołu.

Zestaw 4. Realizacja i nadzorowanie produkcji

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Kontroluje przebieg

produkcji

– analizuje postęp procesu produkcji w oparciu o dokumentację, obserwacje własne i informacje od pracowników,

– analizuje komunikaty od członków zespołu informujące o sytuacjach zagrażających ciągłości procesu produkcji,

– wdraża działania naprawcze w procesie produkcyjnym w sytuacjach zagrażających jakości

produktu i ciągłości linii produkcyjnej.

Zamyka i rozlicza linię

produkcyjną

– sprawdza zgodność produkcji wyrobu z dokumentacją,

– wprowadza do dokumentacji uwagi dotyczące przebiegu procesu produkcji,

– rozlicza pozostałe po procesie produkcyjnym prefabrykaty.

6.

Poz. 1076

Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Metody stosowane w walidacji

Weryfikacja składa się z dwóch etapów: egzaminu teoretycznego (test) i egzaminu praktycznego (symulacja – wykonanie czynności wskazanych w efektach uczenia się i kryteriach weryfikacji).

Egzamin teoretyczny obejmuje weryfikację efektów uczenia się zawartych w: zestawie 1 „Charakteryzowanie zagadnień

związanych z procesem produkcji odzieży z tkanin” oraz zestawie 2 „Przygotowanie modelu odzieży do produkcji”.

W części teoretycznej dopuszcza się zastosowanie metody analizy dowodów przy weryfikacji efektu uczenia się – „Charakteryzuje zasady BHP obowiązujące na stanowiskach pracy”. Dowodem jest dokument potwierdzający efekty uczenia się

związane z zasadami BHP obowiązującymi na stanowisku pracy z obszaru wytwarzania i produkcji odzieży.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu praktycznego jest zaliczenie etapu teoretycznego.

Część praktyczna obejmuje weryfikację efektów uczenia się wskazanych w zestawach 2–4.

W części praktycznej stosuje się metodę obserwacji w warunkach symulowanych. Osoba przystępująca do walidacji, na

podstawie wylosowanej z przedstawionej przez komisję puli dokumentacji techniczno-technologicznych, przeprowadza

symulowany proces realizacji i nadzoru procesu produkcji odzieży z tkanin poprzez zarządzanie podległym zespołem.

Zasoby kadrowe – kompetencje osób przeprowadzających walidację

Weryfikację efektów uczenia się prowadzi komisja walidacyjna, w której skład wchodzą minimum 2 osoby, w tym przewodniczący komisji i członek komisji – asesor.

Przewodniczący komisji musi spełniać przynajmniej jeden z następujących warunków

– posiada dyplom ukończenia studiów wyższych z tytułem inżyniera lub magistra inżyniera lub studiów podyplomowych na kierunku włókiennictwo lub włókiennictwo i przemysł mody lub

– posiada tytuł technika technologii odzieży lub technika przemysłu mody, lub

– legitymuje się certyfikatem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z tkanin”.

Członek komisji – asesor musi spełniać następujące warunki

– posiada minimum trzyletnie doświadczenie zawodowe (poświadczone umowami o pracę) w prowadzeniu zajęć dydaktycznych dotyczących procesów technologicznych w produkcji odzieży z tkanin. W przypadku wykonywania tych

zadań w ramach umów cywilnoprawnych należy udokumentować 500 dni w okresie 3 lat poprzedzających powołanie

na członka komisji,

– brał udział – jako egzaminator lub członek komisji – w minimum 5 egzaminach dotyczących procesów technologicznych w produkcji odzieży z tkanin lub przygotowywał zadania egzaminacyjne z rozwiązaniami na potrzeby minimum

5 takich egzaminów, w okresie 3 lat przed powołaniem na członka komisji weryfikującej,

– posiada minimum czteroletnie sumaryczne doświadczenie zawodowe na stanowiskach produkcyjnych takich jak: kierownik szwalni, technolog odzieży, brygadzista lub minimum 4 lata prowadził produkcję odzieży lub wykonywał

usługowe odszywanie wzorcowych sztuk odzieży w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej lub

wykonywania umów cywilnoprawnych związanych z odszywaniem odzieży,

– posiada dyplom ukończenia studiów wyższych z tytułem inżyniera lub magistra inżyniera lub studiów podyplomowych na kierunku włókiennictwo lub włókiennictwo i przemysł mody lub

– posiada tytuł technika technologii odzieży lub technika przemysłu mody, lub

– legitymuje się certyfikatem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z tkanin”.

Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do prawidłowego prowadzenia

walidacji

Instytucja prowadząca walidację w części praktycznej musi zapewnić

– pulę minimum 10 dokumentacji opisujących zasoby szwalni (liczba dostępnych pracowników oraz wykaz maszyn

i narzędzi dostępnych w szwalni),

– dokumentację techniczno-technologiczną (minimum 10 zestawów) zawierającą szczegółowy rysunek modelowy, do

każdej dokumentacji musi być przygotowany zestaw tkanin, klejonek i wszelkich dodatków niezbędnych do uszycia

modelu, w ilości wystarczającej na 2 sztuki wyrobu,

– pracowników linii produkcyjnej (minimum 2 osoby), którzy posiadają doświadczenie,

– pomieszczenia zapewniające: stoły krojcze, maszyny specjalistyczne, w tym: maszynę stebnówkę płaską, overlock,

dziurkarkę, napownicę,

– narzędzia i akcesoria krawieckie: nożyce krawieckie, nożyczki precyzyjne, igły ręczne, igły maszynowe, kredy krawieckie, tekturę, ołówki i gumki, miary krawieckie, żelazko przemysłowe ze stacją parową, szpilki, prujki,

– materiały: nici, gumy, klejonki, tkaniny, guziki, napy, zamki, gotowe taśmy i lamówki.

Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić każdej osobie przystępującej do egzaminu praktycznego dostęp do

skryptu zawierającego przepisy BHP zawodów branży odzieżowej.

Etapy identyfikowania i dokumentowania

Instytucja prowadząca walidację zapewnia wsparcie doradcy walidacyjnego w zakresie identyfikowania i dokumentowania posiadania efektów uczenia się wskazanych dla kwalifikacji.

Doradca walidacyjny

– posiada udokumentowane doświadczenie w obszarze produkcji odzieży,

– posiada udokumentowane wykształcenie lub minimum trzyletnie doświadczenie doradcze w zakresie zawodowym

i personalnym, w obszarze związanym z przemysłem mody,

– posługuje się metodami identyfikowania efektów uczenia się,

– posiada dostęp do informacji odnośnie do treści dokumentów, które są podstawą kształcenia i walidowania w obszarze

wytwarzania i produkcji odzieży (tj.: podstawy programowe dla krawca i technika przemysłu mody, standardy egzaminacyjne obowiązujące w rzemiośle dla zawodu „krawiec” na poziomie czeladnika i mistrza, standardy kompetencji

zawodowych związanych z odzieżownictwem i branżami pokrewnymi opisane w obowiązujących rejestrach, aktualne

przewodniki po zawodach oraz aktualne karty charakterystyk zagrożeń zawodowych),

– zna treść kwalifikacji z obszaru wytwarzania i produkcji odzieży funkcjonujących w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji i potrafi wskazywać różnice między nimi.

Nie określa się wymagań w zakresie metod identyfikowania i dokumentowania efektów uczenia się.

Instytucja prowadząca walidację ma obowiązek zapewnić miejsce do pracy doradcy z kandydatem.

7.

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Brak wymagań

8.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat