Obwieszczenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 września 2019 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Obsługa w turystyce zdrowotnej" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Krzysztof Madej

Data: 2019.09.24

15:57:12 CEST

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 24 września 2019 r.

Poz. 869

OBWIESZCZENIE

MINISTRA SPORTU I TURYSTYKI 1)

z dnia 9 września 2019 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Obsługa w turystyce zdrowotnej” do Zintegrowanego

Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2153 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 534 i 1287) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje

o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Obsługa w turystyce zdrowotnej” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Sportu i Turystyki: W. Bańka

1)

Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej – turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa

Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki (Dz. U. poz. 2318).

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– wymienia i charakteryzuje rodzaje świadczeń zdrowotnych w obszarach turystyki: medycznej, uzdrowiskowej oraz SPA&Wellness;

– wymienia źródła informacji o zasadach finansowania świadczeń zdrowotnych w obszarach turystyki: medycznej, uzdrowiskowej oraz SPA&Wellness;

– omawia podstawowe zasady refundacji świadczeń zdrowotnych na terenie Polski (w tym refundacji dotyczących turystów zagranicznych);

– wymienia i charakteryzuje instytucje, z którymi może być potrzebne nawiązanie współpracy w ramach usług świadczonych turyście zdrowotnemu;

– wskazuje przykładowe źródła informacji o trendach rozwoju turystyki zdrowotnej.

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje wybrane

elementy organizacji

systemu opieki

zdrowotnej związane

z turystyką zdrowotną

Zestaw 1. Wybrane informacje dotyczące świadczenia usług w obszarze turystyki zdrowotnej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację jest przygotowana do obsługi turysty zdrowotnego: dobiera, prezentuje i organizuje usługi dopasowane do potrzeb i oczekiwań turysty zdrowotnego (z wyłączeniem usług medycznych), monitoruje ich realizację.

W czasie dobierania oferty uwzględnia specyfikę terapii, której poddawany jest turysta zdrowotny, a także możliwości, które stwarzają dostępne obiekty świadczące usługi turystyki zdrowotnej. Osoba z daną kwalifikacją jest także gotowa do modyfikowania oferty w odpowiedzi na potrzeby turysty zdrowotnego, które pojawiają się w trakcie realizacji

usługi. Utrzymuje kontakt po zakończeniu pobytu turystycznego. Posiada wiedzę z zakresu organizacji turystyki zdrowotnej, podstawową wiedzę na temat systemu świadczeń

zdrowotnych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad refundacji świadczeń dotyczących turystów zagranicznych.

Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Monitor Polski

5.

4 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji, 4 poziom Sektorowej Ramy Kwalifikacji w sektorze turystyka

4.

5 lat

3.

Certyfikat

2.

Obsługa w turystyce zdrowotnej

1.

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „OBSŁUGA W TURYSTYCE ZDROWOTNEJ” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

Załącznik do obwieszczenia Ministra Sportu i Turystyki

z dnia 9 września 2019 r. (poz. 869)

– omawia aktualnie obowiązujące wybrane regulacje prawne świadczenia usług turystycznych, np. ustawę z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach

turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych;

– omawia podstawowe regulacje prawne dotyczące ochrony danych osobowych;

– wymienia podstawowe regulacje prawne dotyczące ubezpieczeń w turystyce.

Omawia wybrane

regulacje prawne

świadczenia usług

turystycznych

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia zasady skutecznej komunikacji z turystą zdrowotnym (zasada aktywnego i biernego słuchania, milczenie, intonacja głosu, refleksja, parafraza, aktywne słuchanie, utrzymywanie kontaktu wzrokowego);

– podaje przykłady dostosowania sposobu komunikowania się do rozmówcy (np. posługiwanie się językiem zrozumiałym dla turysty zdrowotnego,

omawia sposoby reagowania na bardzo różne pytania turysty zdrowotnego, w tym cierpliwość, empatia, towarzyszenie);

– omawia rolę komunikacji niewerbalnej w porozumiewaniu się z turystą zdrowotnym;

– wymienia i omawia podstawowe kryteria rozpoznawania sytuacji kryzysowej u turysty zdrowotnego;

– podaje przykłady sytuacji, w których potrzebne może być motywowanie turysty zdrowotnego do troski o siebie i do współpracy z zespołem leczącym;

– omawia przykładowe sposoby motywowania turysty zdrowotnego do troski o siebie i współpracy z zespołem leczącym.

– wymienia sposoby budowania relacji z turystą zdrowotnym;

– omawia sposoby oraz podstawowe zasady nawiązywania relacji z turystami zdrowotnymi;

– formułuje odpowiedź na wylosowany z katalogu przykładowy e-mail od turysty zdrowotnego lub prowadzi przykładową rozmowę telefoniczną

z turystą zdrowotnym.

– podaje przykłady sytuacji potencjalnie nieetycznych w obsłudze turysty zdrowotnego;

– omawia przykładowe dylematy etyczne związane ze świadczeniem usług w obszarze turystyki zdrowotnej.

Poszczególne efekty

uczenia się

Posługuje się wiedzą

o zasadach skutecznej

komunikacji z turystą

zdrowotnym

Buduje relacje z turystą

zdrowotnym

Posługuje się wiedzą

o zasadach etyki

zawodowej dotyczących

świadczenia usług

w obszarze turystyki

zdrowotnej

Zestaw 2. Zasady oraz metody komunikacji i współpracy z turystą zdrowotnym

– wymienia i charakteryzuje elementy programu pobytu turysty zdrowotnego organizowanego w czasie wolnym od świadczeń zdrowotnych;

– omawia ograniczenia w korzystaniu z elementów programu pobytu w instytucji świadczącej usługi dla turystów zdrowotnych, związane ze stanem zdrowia oraz przebytymi i planowanymi zabiegami;

– omawia elementy oferty turystyki zdrowotnej (zakres, cena, termin, miejsce, dostosowanie do potrzeb turysty), wyjaśniając różnice pomiędzy

turystyką medyczną, uzdrowiskową oraz SPA&Wellness.

Charakteryzuje elementy

programu pobytu

w instytucji świadczącej

usługi dla turystów

zdrowotnych

– charakteryzuje produkt turystyki zdrowotnej i wymienia jego podstawowe elementy, wymienia świadczenia w pakiecie podstawowym i dodatkowym

dostosowane do wylosowanego profilu oraz potrzeb turysty zdrowotnego;

– omawia ofertę podróży turysty zdrowotnego przed skorzystaniem z usług i po ich zakończeniu;

– planuje koordynację wszystkich dodatkowych usług w trakcie trwania zabiegów;

– przedstawia oferty zakwaterowania i wyżywienia, dostosowane do potrzeb i preferencji turysty zdrowotnego;

– wymienia podstawowe przeciwwskazania do różnego typu usług zdrowotnych oraz ograniczenia w korzystaniu z produktów dodatkowych po

zabiegach;

– tworzy i prezentuje przykładowy scenariusz pobytu turysty zdrowotnego, z uwzględnieniem różnych jego wariantów, specyfiki regionu, w którym

turysta ma przebywać, a także standardowych wskazań i przeciwwskazań względem terapii lub zabiegu;

– odpowiada na wylosowane przykładowe pytania turysty zdrowotnego dotyczące oferty;

– wymienia elementy kosztorysu usługi dostosowanej do potrzeb turysty zdrowotnego.

Dobiera i prezentuje

ofertę dostosowaną do

potrzeb turysty

zdrowotnego

–4–

Metody stosowane w walidacji

– test teoretyczny;

– rozmowa kwalifikacyjna;

– obserwacja w warunkach symulowanych;

– wywiad swobodny.

Weryfikacja musi składać się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej. Weryfikowana musi być wiedza ze wszystkich trzech zestawów efektów uczenia się, poprzez test i rozmowę z komisją. Warunkiem przystąpienia do części praktycznej jest zaliczenie części teoretycznej. Zaliczenie to jest ważne przez okres 12 miesięcy. W części praktycznej

weryfikowane muszą być umiejętności z zestawów 2 i 3, z wykorzystaniem symulacji i wywiadu swobodnego.

Zasoby kadrowe

Komisja walidacyjna składa się z co najmniej trzech członków. Każdy z członków komisji musi spełniać następujące warunki

1.

posiadać co najmniej wykształcenie wyższe na poziomie magistra;

2.

posiadać kompetencje minimum z jednego z trzech zakresów: turystyki medycznej, uzdrowiskowej, SPA&Wellness, których weryfikacja następuje przez spełnianie jednego z poniższych warunków

a) posiadać 5-letnie doświadczenie w realizacji usług z obszaru turystyki zdrowotnej;

Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

– wymienia niezbędne elementy treści wywiadu z turystą zdrowotnym i krótko uzasadnia je;

– przeprowadza wywiad z turystą zdrowotnym zgodnie z określonym kwestionariuszem.

Identyfikuje i analizuje

potrzeby turysty

zdrowotnego

Monitor Polski

6.

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Poszczególne efekty

uczenia się

Zestaw 3. Zasady współpracy z turystą zdrowotnym i jego otoczeniem

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat.

8.

Kwalifikacja pełna 4 PRK – świadectwo dojrzałości.

7.

posiadać 5-letnie doświadczenie pracy w obiekcie turystyki medycznej, uzdrowiskowej lub SPA&Wellness (w tym minimum 3-letnie doświadczenie na stanowisku

kierowniczym);

c) posiadać min. 5 lat doświadczenia i min. 5 publikacji naukowych z zakresu turystyki zdrowotnej.

Sposób prowadzenia walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do prawidłowego prowadzenia walidacji

W części teoretycznej postępowania walidacyjnego musi być zapewniona możliwość samodzielnej pracy z dostępem do komputera i Internetu oraz tradycyjnych arkuszy papierowych. Część praktyczna musi odbywać się w obiekcie świadczącym usługi z zakresu turystyki zdrowotnej, obiekt taki musi zatrudnić min. 5 osób. Musi być zapewniona procedura odwoławcza. Nie określa się wymogów dla etapu identyfikowania i dokumentowania efektów uczenia się.

b)