Obwieszczenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 1 lipca 2019 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z dzianin" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Krzysztof Madej

Data: 2019.07.18

16:05:37 CEST

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 18 lipca 2019 r.

Poz. 699

OBWIESZCZENIE

MINISTRA PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I TECHNOLOGII 1)

z dnia 1 lipca 2019 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia

odzieży z dzianin” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2153 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 534 i 1287) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje

o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z dzianin” do

Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Przedsiębiorczości i Technologii: J. Emilewicz

1)

Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii (Dz. U. poz. 93).

Załącznik do obwieszczenia Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii z dnia 1 lipca 2019 r. (poz. 699)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ

„ZARZĄDZANIE PROCESAMI TECHNOLOGICZNYMI PRZEMYSŁOWEGO SZYCIA ODZIEŻY Z DZIANIN”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z dzianin

2.

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Certyfikat

3.

Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Bezterminowy

4.

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

5.

Efekty ucz enia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację rynkową „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży

z dzianin” jest przygotowana do zarządzania procesami technologicznymi, w tym pracą zespołów ludzi w produkcji

odzieży z dzianin w szwalniach. Posiada wiedzę z zakresu materiałoznawstwa, maszynoznawstwa i technologii szycia

pozwalającą na poprawne szycie odzieży z dzianin. Zna etapy produkcji odzieży z dzianin, specyfikę obróbki dzianin,

powszechnie występujące w odzieży z dzianin węzły technologiczne oraz metody ich szycia. Użytkuje maszyny, urządzenia i akcesoria stosowane w produkcji odzieży z dzianin. Posługuje się dokumentacją techniczno-technologiczną

w celu skompletowania maszyn, urządzeń i akcesoriów niezbędnych do produkcji danego typu odzieży oraz skompletowania wykrojów i prefabrykatów. Współpracuje z technologiem odzieży. Osoba posiadająca kwalifikację rynkową „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z dzianin” ustala działanie linii produkcyjnej,

uwzględniając podział obowiązków w zespole. Rozdziela zadania pomiędzy członków zespołu i prowadzi instruktaż

w zakresie przydzielonych zadań. Kontroluje postęp procesu produkcji, wprowadzając korekty do wykonywanych czynności oraz reagując na zakłócenia w procesie produkcyjnym. Sprawdza zgodność wyrobu z dokumentacją oraz proponuje ewentualne działania naprawcze. Podejmowane zadania wykonuje zgodnie z zasadami BHP obowiązującymi na stanowisku pracy, na podstawie aktualnej wiedzy branżowej. Przyjmuje odpowiedzialność związaną ze skutkami prowadzonej

działalności – zarówno swojej, jak i podległego zespołu pracowniczego.

Zestaw 1. Charakteryzowanie zagadnień związanych z procesem produkcji odzieży z dzianin

Poszczególne efekty

uczenia się

Charakteryzuje zasady

BHP obowiązujące na

stanowiskach pracy

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

− omawia zasady organizacji stanowisk pracy zgodnie z przepisami BHP, wymaganiami

ergonomii, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska,

− omawia zasady bezpiecznej eksploatacji maszyn, urządzeń i akcesoriów,

− omawia zasady używania środków ochrony indywidualnej i zbiorowej,

− omawia zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy

oraz w stanach zagrożenia zdrowia i życia.

Charakteryzuje maszyny,

urządzenia i akcesoria

stosowane w produkcji

odzieży z dzianin

− wymienia i omawia działanie maszyn, urządzeń i akcesoriów,

− omawia i uzasadnia zastosowanie poszczególnych rodzajów maszyn, urządzeń i akcesoriów do produkcji odzieży z dzianin,

− omawia możliwości zastępowania maszyn, urządzeń i akcesoriów,

− omawia zasady doboru maszyn i urządzeń pomocniczych do wykonania odzieży z dzianin.

Charakteryzuje techniki

i technologie stosowane

w produkcji odzieży

z dzianin

− rozróżnia i charakteryzuje rodzaje dzianin,

− omawia cechy charakterystyczne obróbki dzianin,

− omawia budowę wybranych węzłów technologicznych i metody ich szycia,

− omawia zastosowanie klejonek w produkcji odzieży z dzianin,

− wskazuje możliwe ryzyka wpływające na zakłócenia procesu produkcji,

− proponuje działania naprawcze w przypadku zakłóceń procesu produkcji.

Zestaw 2. Przygotowanie modelu odzieży do produkcji

Poszczególne efekty

uczenia się

Posługuje się

dokumentacją

techniczno-technologiczną

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

− sprawdza możliwości techniczne szwalni pod kątem wykonania modelu,

− kompletuje maszyny, urządzenia i akcesoria niezbędne do produkcji danego modelu

odzieży,

− kompletuje wykroje potrzebne do uszycia wyrobu,

− kompletuje prefabrykaty: nici, napy, wkłady klejowe, guziki i inne według wskazań dokumentacji.

Zestaw 3. Ustalanie technologii produkcji i dostosowanie linii produkcyjnej do wymagań modelu

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Planuje działanie linii

produkcyjnej

z uwzględnieniem

podziału zadań w zespole

− planuje proces technologiczny wykonania dziewiarskiego wyrobu odzieżowego z zastosowaniem zasad optymalizacji i bezpieczeństwa i higieny pracy,

− wykonuje badania chronometrażowe dla poszczególnych operacji,

− podaje szacowane czasy pracy dla poszczególnych operacji,

− organizuje produkcję z uwzględnieniem chronologicznego ułożenia zabiegów, chronometrażu, wiedzy o zasobach ludzkich i możliwościach technicznych szwalni.

Organizuje pracę zespołu

− informuje członków zespołu o poszczególnych etapach produkcji,

− rozdziela zadania pomiędzy członków zespołu,

− instruuje członków zespołu w zakresie przydzielonych zadań,

− wykorzystuje terminologię zawodową w komunikacji z członkami zespołu.

Zestaw 4. Realizacja i nadzorowanie produkcji

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Kontroluje przebieg

produkcji

− kontroluje postęp procesu produkcji,

− reaguje na zakłócenia procesu produkcji, także na te zgłaszane przez członków zespołu,

− wprowadza optymalizację procesu produkcji.

Kontroluje jakość

produkowanej odzieży

− kontroluje zgodność wyrobu z dokumentacją,

− proponuje rozwiązania w przypadku, gdy produkt końcowy nie spełnia wymagań zawartych w dokumentacji.

6.

Poz. 699

Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Metody stosowane w walidacji

Weryfikacja składa się z dwóch etapów: egzaminu teoretycznego (test) i egzaminu praktycznego (symulacja – wykonanie czynności wskazanych w efektach uczenia się i kryteriach weryfikacji).

Egzamin teoretyczny obejmuje weryfikację efektów uczenia się zawartych w: zestawie 1 „Charakteryzowanie zagadnień

związanych z procesem produkcji odzieży z dzianin”.

W części teoretycznej dopuszcza się zastosowanie metody analizy dowodów przy weryfikacji efektu uczenia się – „Charakteryzuje zasady BHP obowiązujące na stanowiskach pracy”. Dowodem jest dokument potwierdzający efekty uczenia

się związane z zasadami BHP obowiązującymi na stanowisku pracy z obszaru wytwarzania i produkcji odzieży.

Warunkiem przystąpienia do egzaminu praktycznego jest zaliczenie etapu teoretycznego.

Część praktyczna obejmuje weryfikację efektów uczenia się wskazanych w zestawach 2–4.

W części praktycznej stosuje się metodę obserwacji w warunkach symulowanych. Osoba przystępująca do walidacji, na

podstawie wylosowanej z przedstawionej przez komisję puli dokumentacji techniczno-technologicznych, przeprowadza

symulowany proces realizacji i nadzoru procesu produkcji odzieży z dzianin.

Zasoby kadrowe – kompetencje osób przeprowadzających walidację

Weryfikację efektów uczenia się prowadzi komisja walidacyjna, w której skład wchodzą minimum 2 osoby, w tym przewodniczący komisji i członek komisji – asesor.

Przewodniczący komisji musi spełniać jeden z następujących warunków

− posiada dyplom ukończenia studiów wyższych z tytułem inżyniera lub magistra inżyniera lub studiów podyplomowych na kierunku włókiennictwo lub włókiennictwo i przemysł mody lub

− posiada tytuł technika technologii odzieży lub technika przemysłu mody, lub

− legitymuje się certyfikatem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z dzianin”.

Członek komisji – asesor musi spełniać następujące warunki

− posiada minimum trzyletnie doświadczenie zawodowe (poświadczone umowami o pracę) w prowadzeniu zajęć dydaktycznych dotyczących wytwarzania i produkcji odzieży z dzianin. W przypadku wykonywania tych zadań w ramach

umów cywilnoprawnych należy udokumentować 500 dni w okresie 3 lat poprzedzających powołanie na członka komisji,

− brał udział – jako egzaminator lub członek komisji – w minimum 5 egzaminach dotyczących wytwarzania i produkcji

odzieży z dzianin lub przygotowywał zadania egzaminacyjne z rozwiązaniami na potrzeby minimum 5 takich egzaminów, w okresie 3 lat przed powołaniem na członka komisji weryfikującej,

− posiada minimum czteroletnie sumaryczne doświadczenie zawodowe na stanowiskach produkcyjnych, takich jak

kierownik szwalni, technolog odzieży, brygadzista lub minimum 4 lata prowadził produkcję odzieży lub wykonywał

usługowe odszywanie wzorcowych sztuk odzieży w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej

lub/i wykonywania umów cywilnoprawnych związanych z odszywaniem odzieży,

− posiada dyplom ukończenia studiów wyższych z tytułem inżyniera lub magistra inżyniera lub studiów podyplomowych na kierunku włókiennictwo lub włókiennictwo i przemysł mody lub

− posiada tytuł technika technologii odzieży lub technika przemysłu mody, lub

− legitymuje się certyfikatem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji „Zarządzanie procesami technologicznymi przemysłowego szycia odzieży z dzianin”.

Sposób organizacji walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do prawidłowego prowadzenia walidacji

Instytucja prowadząca walidację w części praktycznej musi zapewnić

− pulę minimum 10 dokumentacji opisujących zasoby szwalni (liczba dostępnych pracowników oraz wykaz maszyn

i narzędzi dostępnych w szwalni),

− dokumentację techniczno-technologiczną (minimum 10 zestawów) zawierającą rysunek modelowy, do każdej dokumentacji musi być przygotowany zestaw dzianin, klejonek i wszelkich dodatków niezbędnych do uszycia modelu,

w ilości wystarczającej na 2 sztuki wyrobu,

− pracowników linii produkcyjnej (minimum 2 osoby),

− pomieszczenia zapewniające: stoły krojcze, maszyny specjalistyczne, w tym: maszynę ściegu łańcuszkowego, stebnówkę płaską, overlock, renderkę (maszyna dwuigłowa łańcuszkowa z przeplotem dolnym), autolap, dziurkarkę, napownicę, lamowarkę łańcuszkową,

− narzędzia i akcesoria krawieckie: nożyce krawieckie, nożyczki precyzyjne, igły ręczne, igły maszynowe, kredy krawieckie, tekturę, ołówki i gumki, miary krawieckie, żelazko przemysłowe ze stacją parową, szpilki, prujki,

− materiały: nici, gumy, klejonki, dzianiny, guziki, napy, zamki, gotowe taśmy i lamówki.

Instytucja prowadząca walidację musi zapewnić każdej osobie przystępującej do egzaminu praktycznego dostęp do

skryptu zawierającego przepisy BHP zawodów branży odzieżowej.

Etapy identyfikowania i dokumentowania

Instytucja prowadząca walidację ma obowiązek zapewnić wsparcie doradcy walidacyjnego w zakresie identyfikowania

i dokumentowania posiadania efektów uczenia się wskazanych dla kwalifikacji.

Doradca walidacyjny

− posiada udokumentowane doświadczenie w obszarze produkcji odzieży,

− posiada udokumentowane wykształcenie lub minimum trzyletnie doświadczenie doradcze w zakresie zawodowym

i personalnym, w obszarze związanym z przemysłem mody,

− posługuje się metodami identyfikowania efektów uczenia się,

− posiada dostęp do informacji odnośnie do treści dokumentów, które są podstawą kształcenia i walidowania w obszarze

wytwarzania i produkcji odzieży (tj.: podstawy programowe dla krawca i technika przemysłu mody, standardy egzaminacyjne obowiązujące w rzemiośle dla zawodu „krawiec” na poziomie czeladnika i mistrza, standardy kompetencji

zawodowych związanych z odzieżownictwem i branżami pokrewnymi opisane w obowiązujących rejestrach, aktualne

przewodniki po zawodach oraz aktualne karty charakterystyk zagrożeń zawodowych),

− zna treść kwalifikacji z obszaru wytwarzania i produkcji odzieży funkcjonujących w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji i potrafi wskazywać różnice między nimi.

Nie określa się wymagań w zakresie metod identyfikowania i dokumentowania efektów uczenia się.

Instytucja prowadząca walidację ma obowiązek zapewnić miejsce do pracy doradcy z kandydatem.

7.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat.