Obwieszczenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 20 sierpnia 2018 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Kosmetyczka - świadectwo czeladnicze" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Krzysztof Madej

Data: 2018.09.07

14:55:21 CEST

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 7 września 2018 r.

Poz. 853

OBWIESZCZENIE

MINISTRA PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I TECHNOLOGII 1)

z dnia 20 sierpnia 2018 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Kosmetyczka – świadectwo czeladnicze”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2017 r. poz. 986 i 1475 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1669) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje

o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Kosmetyczka – świadectwo czeladnicze” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Przedsiębiorczości i Technologii: J. Emilewicz

1)

Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii (Dz. U. poz. 93).

Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii z dnia

20 sierpnia 2018 r.(poz…..)

Monitor Polski

–2–

Poz. 853

Załącznik

do obwieszczenia Ministra Przedsiębiorczości

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ

„KOSMETYCZKA

–

i Technologii z dnia 20 sierpnia 2018 r. (poz. 853)

ŚWIADECTWO CZELADNICZE” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU

KWALIFIKACJI

INFORMACJE

O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „KOSMETYCZKA – ŚWIADECTWO CZELADNICZE”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1. Nazwa kwalifikacji rynkowej

Kosmetyczka – świadectwo czeladnicze

2. Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Świadectwo czeladnicze

3. Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Bezterminowy

4. Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

4 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

5. Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca świadectwo czeladnicze w zawodzie kosmetyczka jest gotowa do

wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych i upiększających twarzy, ciała, dłoni i stóp.

Przeprowadza diagnozę kosmetyczną przy użyciu podstawowych technik, narzędzi i aparatów

kosmetycznych. Jej wyniki pogłębia informacjami pozyskanymi od klienta. Doradza

i wykonuje zabiegi pielęgnacyjne: twarzy, szyi i dekoltu (m.in. powierzchowne oczyszczanie

skóry, masaż klasyczny, drenaż limfatyczny, nakładanie maseczek), ciała (m.in. depilacja

woskiem, masaż klasyczny), dłoni i stóp (m.in. manicure i pedicure). Dobiera i wykonuje

makijaż profesjonalny zgodnie z potrzebami i preferencjami klientów. Rozpoznaje przeciwwskazania do wykonania określonych zabiegów pielęgnacyjnych, wynikające np. ze zmian

chorobowych skóry i jej przydatków. Przestrzega zaleceń lekarzy określonych specjalności,

Poz. 853

np. endokrynologów, dermatologów, chirurgów plastycznych. Udziela porad w zakresie

prowadzonej w warunkach domowych pielęgnacji twarzy, ciała, dłoni i stóp. Czeladnik

w zawodzie kosmetyczka jest przygotowany do samodzielnego wykonywania zadań

zawodowych oraz umiarkowanie złożonych czynności związanych z prowadzeniem

działalności gospodarczej, w tym inicjowania prostych działań marketingowych i stosowania

kluczowych przepisów prawa gospodarczego oraz prawa pracy. Potrafi współpracować

w zespole, samodzielnie organizować własne stanowisko pracy, a także wspierać innych

w tym zakresie. Osoba posiadająca świadectwo czeladnicze w zawodzie kosmetyczka

w trakcie wykonywania swoich zadań dba o jak najwyższą jakość produktu lub świadczonych

usług. Przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej

i ochrony środowiska oraz stosuje przepisy prawa w tym zakresie.

Zestaw 1. Przeprowadzanie diagnozy kosmetycznej

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia metody rozpoznawania stanu skóry i przydatków za

pomocą

podstawowych

narzędzi

(wzrok,

lampa-lupa,

dotyk,

dermatoskop); – charakteryzuje rodzaje cery (twarz) i skóry (ciało);

Określa stan skóry

i przydatków

– rozróżnia zmiany chorobowe skóry i przydatków (np. trądzik

różowaty, trądzik pospolity, łuszczyca, drożdżyca); – wskazuje

przeciwwskazania do

wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych

i upiększających wynikające ze stanu skóry i przydatków; – omawia

zmiany chorobowe skóry i przydatków świadczące o niewłaściwym

odżywianiu się i stosowaniu złej pielęgnacji.

– przeprowadza wywiad z klientem dotyczący sposobu odżywiania,

Udziela porad

stylu życia, alergii, chorób wewnętrznych, przyjmowanych leków itp.;

z zakresu doboru

– proponuje pakiet zabiegów z uwzględnieniem wyników diagnozy

zabiegów oraz

kosmetycznej

kosmetyków

rekomendowanych zabiegów na stan skóry; – podaje przykłady

pielęgnacyjnych

zabiegów nieodpowiednich dla klienta; – rekomenduje preparaty

i upiększających

kosmetyczne możliwe do stosowania w domu; – objaśnia zasady

i

rozmowy

z

klientem;

–

omawia

i techniki wykonywania zabiegów w warunkach domowych.

wpływ

Poz. 853

Zestaw 2. Korygowanie i kamuflowanie niedoskonałości cery i urody

Poszczególne

efekty uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– wskazuje najczęściej spotykane rodzaje niedoskonałości cery i urody;

– rozpoznaje kształty twarzy; – wskazuje metody modelowania

Dobiera kamuflaż

różnych kształtów twarzy zgodnie z klasycznym kanonem urody;

do typu cery

– wskazuje metody kamuflowania niedoskonałości cery i urody;

i urody

– charakteryzuje kosmetyki niezbędne do wykonania makijażu

korygującego ze względu na ich skład, stopień krycia i konsystencję;

– omawia zasady doboru kosmetyków do korekcji cery i urody.

– organizuje stanowisko pracy (m.in. oświetlenie, lustro); – dokonuje

oceny niedoskonałości cery i urody; – przedstawia propozycję

Wykonuje makijaż

dotyczącą korekty rozpoznanych niedoskonałości cery i urody;

korygujący

– wykonuje demakijaż twarzy i oczu; – reguluje kształt brwi; – dobiera

i kamuflujący

kosmetyki i przybory niezbędne do wykonania makijażu korygującego

oraz uzasadnia ich wybór; – dopasowuje technikę i metodę wykonania

makijażu korygującego i kamuflującego.

Zestaw 3. Wykonywanie makijażu profesjonalnego dobranego indywidualnie do osoby

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– wskazuje różnice między typami makijażu i zasadami doboru

Charakteryzuje

kosmetyków kolorowych i technik wykonania; – omawia sposób

rodzaje makijażu

wykonania makijażu profesjonalnego ze względu na wiek klienta

i okoliczność.

– wskazuje etapy wykonywania makijażu (wywiad z klientem,

szacunek kosztu i czasu wykonania usługi, dobór kosmetyków,

Planuje wykonanie

kolejność nakładania kosmetyków, demakijaż); – podaje przykłady

makijażu

najczęściej popełnianych błędów podczas doboru makijażu do wieku

i typu

urody,

okoliczności;

–

podaje

przykłady

najczęściej

popełnianych błędów podczas wykonywania makijażu dziennego.

Poz. 853

– organizuje własne stanowisko pracy (m.in. oświetlenie, lustro);

– dobiera kosmetyki kolorowe i technikę wykonania do makijażu;

Wykonuje makijaż

– dobiera sposób przygotowania skóry do wybranego makijażu;

– wskazuje możliwe sposoby utrwalenia makijażu; – udziela porad

z zakresu demakijażu twarzy i dekoltu z kosmetyków zmywalnych

i wodoodpornych.

Zestaw 4. Wykonywanie zabiegów pielęgnacyjno-upiększających skórę

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– omawia zasady pielęgnacji poszczególnych rodzajów cery, skóry

i jej przydatków; – omawia zasady doboru zabiegów i kosmetyków;

– podaje przykłady niewłaściwej pielęgnacji; – wskazuje rodzaje

preparatów kosmetycznych oraz omawia ich zastosowanie (np.

zapoznaje się ze składem kosmetyku i weryfikuje jego możliwości

użycia w określonym przypadku); – podaje przykłady zabiegów

Charakteryzuje

pielęgnacyjnych odpowiednich dla różnych stanów chorobowych

rodzaje zabiegów

skóry, takich jak np.: trądzik pospolity, łuszczyca, drożdżyca;

– dobiera aparaturę, preparaty kosmetyczne i przybory niezbędne do

wykonania podstawowych zabiegów, takich jak np.: powierzchowne

oczyszczanie skóry, powierzchowne złuszczanie naskórka, masaż

klasyczny, nakładanie maseczek, depilacja (np. woskowanie), pedicure

i manicure, farbowanie brwi i rzęs z regulacją; – omawia metody

i techniki wykonania podstawowych zabiegów.

– wskazuje etapy wykonywania określonego zabiegu (wywiad

z klientem, szacunek kosztu i czasu wykonania usługi, dobór: zabiegu,

aparatury, narzędzi i preparatów, przygotowanie skóry do wykonania

Planuje wykonanie

zabiegu); – wskazuje rodzaje zabiegów ważne dla poprawy

zabiegów

właściwości i jędrności skóry; – podaje przykłady najczęściej

popełnianych błędów podczas doboru zabiegów; – objaśnia zasady

doboru metod i środków dezynfekcji i sterylizacji przed planowanym

zabiegiem.

Poz. 853

– organizuje miejsce pracy, uwzględniając kolejność zaplanowanych

czynności (m.in. oświetlenie, fotel); – dobiera aparaturę, narzędzia

Wykonuje zabiegi

i przybory niezbędne do wykonania zabiegu; – dobiera sposób

przygotowania skóry do wybranego zabiegu; – dobiera preparaty

kosmetyczne do wybranego zabiegu; – wykonuje poszczególne

czynności zgodnie z planem i procedurą zabiegu.

Zestaw 5. Funkcjonowanie w przedsiębiorstwie

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

– wskazuje pojęcia związane z BHP, ochroną przeciwpożarową,

ochroną środowiska i ergonomią stosowane podczas wykonywanych

zadań zawodowych; – omawia zadania i uprawnienia instytucji oraz

służb działających w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska

w Polsce; – wskazuje prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy

w zakresie BHP; – przytacza przykłady zagrożeń dla zdrowia i życia

Stosuje zasady BHP

człowieka oraz mienia i środowiska związane z niewłaściwym

oraz przepisy prawa

wykonywaniem

dotyczące ochrony

szkodliwych czynników w środowisku pracy; – wskazuje skutki

przeciwpożarowej

oddziaływania czynników szkodliwych na organizm człowieka;

i ochrony środowiska

– organizuje własne stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi

zadań

zawodowych

oraz

z

występowaniem

wymaganiami ergonomii, przepisami BHP, ochrony przeciwpożarowej

i ochrony środowiska; – wymienia zasady stosowania środków

ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań

zawodowych; – wskazuje zasady udzielania pierwszej pomocy

poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach zagrożenia

zdrowia i życia.

Stosuje zasady

prowadzenia

działalności

gospodarczej

– wyjaśnia wybrane pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki

rynkowej; – wskazuje przepisy prawa pracy, przepisy prawa

dotyczące ochrony danych osobowych oraz przepisy prawa

podatkowego i prawa autorskiego w zakresie wykonywanych zadań

zawodowych; – wskazuje przedsiębiorstwa i instytucje występujące

Poz. 853

w branży związanej z wykonywanymi zadaniami zawodowymi oraz

omawia powiązania między nimi; – wskazuje przykładowe metody

analizy skuteczności działań prowadzonych przez przedsiębiorstwa

funkcjonujące w branży; – uzasadnia znaczenie inicjowania

wspólnych przedsięwzięć z różnymi przedsiębiorstwami z branży;

– wskazuje zasady przygotowywania dokumentacji niezbędnej do

uruchomienia i prowadzenia działalności gospodarczej; – wskazuje

zasady prowadzenia korespondencji związanej z prowadzeniem

działalności gospodarczej; – wskazuje urządzenia biurowe oraz

programy komputerowe wspomagające prowadzenie działalności

gospodarczej;

–

uzasadnia

znaczenie

podejmowania

działań

marketingowych prowadzonej działalności gospodarczej; – podaje

przykłady metod optymalizacji kosztów i przychodów prowadzonej

działalności gospodarczej; – charakteryzuje sposoby monitorowania

stanu zasobów materialnych (materiałów i urządzeń) oraz zasobów

personalnych niezbędnych do wykonania produktów i świadczenia

usług.

6. Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Szczegółowe wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację są

określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r.

w sprawie

egzaminu

czeladniczego,

egzaminu

mistrzowskiego

oraz

egzaminu

sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych

(Dz. U. poz. 89, z późn. zm.) oraz w standardzie wymagań egzaminacyjnych.

Metody stosowane w walidacji

Weryfikacja efektów uczenia się wymaganych dla kwalifikacji jest przeprowadzana w dwóch

etapach. Etap praktyczny polega na samodzielnym wykonaniu przez kandydata zadań

egzaminacyjnych sprawdzających umiejętności ujęte w zestawach efektów uczenia się 01–05.

Etap teoretyczny (składający się z części pisemnej i ustnej) polega na udzieleniu odpowiedzi

na pytania sprawdzające umiejętności określone we wszystkich zestawach efektów uczenia

się.

Poz. 853

Zasoby kadrowe – kompetencje osób przeprowadzających walidację

W skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin czeladniczy wchodzą co

najmniej cztery osoby: przewodniczący komisji lub jego zastępca, co najmniej dwóch

członków komisji oraz sekretarz, który sprawuje obsługę administracyjno-biurową komisji

egzaminacyjnej i nie uczestniczy w przeprowadzaniu egzaminu oraz ocenianiu i ustalaniu

jego wyniku. Przewodniczący komisji i jego zastępcy posiadają wykształcenie wyższe oraz

co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin. W przypadku

braku możliwości powołania przewodniczącego komisji lub zastępcy, którzy posiadaliby

wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy

egzamin, w szczególności w przypadku egzaminu przeprowadzanego w zawodzie

unikatowym, przewodniczący komisji lub zastępcy przewodniczącego komisji posiadają

wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy

egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 3-letni okres

wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego

zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza, albo

wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy

egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres

wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego

zawodu, po uzyskaniu tytułu technika, albo

wykształcenie zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie

unikatowym, którego dotyczy egzamin, oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu,

po uzyskaniu tytułu mistrza.

Członkowie komisji posiadają

wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza

w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, oraz

co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu

wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza, albo

wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego

dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej

6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego

w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika.

Przewodniczący komisji, jego zastępcy oraz członkowie komisji posiadają przygotowanie

pedagogiczne wymagane od nauczycieli, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9

Poz. 853

ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967), lub

ukończyli kurs pedagogiczny wymagany od instruktorów praktycznej nauki zawodu, o którym

mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r.

o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, z późn. zm.), obowiązujących przed dniem

1 września 2017 r., oraz art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2018 r. poz. 996, z późn. zm.). Przewodniczącym komisji, zastępcami

przewodniczącego komisji oraz członkami komisji mogą być także osoby, które są wpisane do

ewidencji egzaminatorów, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r.

o systemie oświaty, w zakresie przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje

zawodowe lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie. Sekretarze komisji są

wyznaczani

spośród

pracowników

organizacji

samorządu

gospodarczego

rzemiosła,

posiadających minimum wykształcenie średnie lub średnie branżowe i minimum 2-letni staż

pracy w organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła. Osoby wchodzące w skład komisji są

obowiązane ukończyć szkolenie zorganizowane przez izbę rzemieślniczą.

Sposób prowadzenia walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do

prawidłowego prowadzenia walidacji

etap praktyczny przeprowadza się u pracodawców lub w warsztatach szkoleniowych,

posiadających warunki organizacyjne i techniczne niezbędne do wykonania zadań

egzaminacyjnych;

czas etapu praktycznego nie może być krótszy niż 120 minut i nie dłuższy niż 24 godziny,

łącznie w ciągu 3 dni;

czas części pisemnej nie może być krótszy niż 45 minut i nie dłuższy niż 210 minut;

czas części ustnej etapu teoretycznego nie może być dłuższy niż 30 minut.

Warunki organizacyjne i materialne niezbędne do przeprowadzenia egzaminu praktycznego

modelka, fotel kosmetyczny, krzesełko dla kosmetyczki, stolik zabiegowy, lampa

oświetlająca pole pracy, odpowiednie środki kosmetyczne i środki czystości oraz aparatura

(w zależności od wskazanego zabiegu).

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Świadectwo czeladnicze w zawodzie kosmetyczka mogą uzyskać osoby, które z wynikiem

Poz. 853

pozytywnym zdały egzamin czeladniczy. Ogólne wymagania i warunki uzyskania

kwalifikacji określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r.

w

sprawie

egzaminu

czeladniczego,

egzaminu

mistrzowskiego

oraz

egzaminu

sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych. Do

egzaminu czeladniczego może przystąpić osoba, która spełnia jeden z następujących

warunków

ukończyła naukę zawodu u rzemieślnika jako młodociany pracownik oraz dokształcanie

teoretyczne młodocianych pracowników w formach pozaszkolnych;

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo 8-letniej szkoły podstawowej oraz

ukończyła kształcenie ustawiczne w formie pozaszkolnej, dotyczące umiejętności

zawodowych wchodzących w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin;

jest uczestnikiem praktycznej nauki zawodu dorosłych, o której mowa w art. 53c ustawy

z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U.

z 2018 r. poz. 1265, z późn. zm.); posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo 8-letniej

szkoły podstawowej i co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje

egzamin;

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły

ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed

dniem 1 stycznia 1999 r., prowadzących kształcenie zawodowe o kierunku związanym

z zawodem, w którym zdaje egzamin;

posiada tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje

egzamin, oraz co najmniej półroczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin;

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo 8-letniej szkoły podstawowej oraz

zaświadczenie o zdaniu egzaminu sprawdzającego lub świadectwo potwierdzające

kwalifikację w zawodzie, a także co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym

zdaje egzamin, po uzyskaniu zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego lub

świadectwa potwierdzającego kwalifikację w zawodzie.

7. Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat.