Obwieszczenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Optyk okularowy - dyplom mistrzowski" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji
Statutory Text (1 Articles)
Dokument
podpisany przez
Marek Głuch
Data: 2018.12.29
17:18:34 CET
MONITOR POLSKI
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 29 grudnia 2018 r.
Poz. 1276
OBWIESZCZENIE
MINISTRA PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I TECHNOLOGII 1)
z dnia 19 grudnia 2018 r.
w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Optyk okularowy – dyplom mistrzowski”
do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji
Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.
z 2018 r. poz. 2153 i 2245) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje o włączeniu kwalifikacji
rynkowej „Optyk okularowy – dyplom mistrzowski” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.
Minister Przedsiębiorczości i Technologii: J. Emilewicz
1)
Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości
i Technologii (Dz. U. poz. 93).
Załącznik do obwieszczenia Ministra Przedsiębiorczości
i Technologii z dnia 19 grudnia 2018 r. (poz. 1276)
INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „OPTYK OKULAROWY
– DYPLOM MISTRZOWSKI” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI
1.
Nazwa kwalifikacji rynkowej
Optyk okularowy – dyplom mistrzowski
2.
Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej
Dyplom mistrzowski
3.
Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej
Bezterminowy
4.
Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej
5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji
5.
Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej
Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się
Osoba posiadająca kwalifikację rynkową „Optyk okularowy – dyplom mistrzowski” jest gotowa do samodzielnego wykonania i naprawy okularów oraz pomocy wzrokowych, pomiarów ostrości widzenia, dobierania mocy optycznej soczewek. Posługuje się sprzętem niezbędnym do wykonania pomiarów oftalmicznych, ustala parametry okularów i pomocy
wzrokowych, biorąc pod uwagę zlecenie specjalisty oraz preferencje klienta. W ramach swoich działań zawodowych
osoba ta jest gotowa do wykonania zarówno okularów korekcyjnych, wieloogniskowych (m.in. progresywnych, wspierających akomodację, trójogniskowych), przeciwsłonecznych, ochronnych, jak i pomocy wzrokowych. Udziela wskazówek klientowi oraz dopasowuje wykonane okulary i pomoce wzrokowe do jego potrzeb. Mistrz w kwalifikacji rynkowej
„Optyk okularowy – dyplom mistrzowski” jest gotowy do samodzielnego wykonywania zadań zawodowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej, w tym stosowania odpowiednich przepisów prawa, planowania i wdrażania działań
marketingowych, wdrażania usprawnień technicznych i organizacyjnych, prowadzenia dokumentacji firmy. Odpowiada
za podlegający mu personel i za organizację pracy w zespole, planuje i nadzoruje pracę zespołu oraz ocenia jakość zadań
wykonywanych przez poszczególnych pracowników. Dba o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (BHP)
oraz stosuje przepisy prawa dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska. Osoba posiadająca kwalifikację
rynkową „Optyk okularowy – dyplom mistrzowski” jest także gotowa do udzielania wskazówek i doradztwa związanego
z doskonaleniem zawodowym współpracowników. Stosuje zróżnicowane metody nauczania zgodne z podstawą programową i programami nauczania.
Zestaw 1. Wykonywanie i naprawa okularów korekcyjnych, ochronnych i przeciwsłonecznych oraz dobieranie mocy
optycznej soczewek
Poszczególne efekty
uczenia się
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Określa wady wzroku
i sposoby ich korekty
na podstawie pomiaru
refrakcji oczu
– omawia nieprawidłowości anatomiczne i fizjologiczne układu wzrokowego, wpływ nieprawidłowości układu wzrokowego na jakość widzenia oraz rodzaje wad wzroku,
– charakteryzuje budowę narządu wzroku,
– omawia funkcje poszczególnych części oka, cechy oka miarowego oraz wady wzroku,
– przeprowadza pomiary ostrości widzenia, a także refrakcji oczu przy pomocy metody
obiektywnej (np. autorefraktrometr) i subiektywnej (kaseta okulistyczna, oprawa próbna, foropter, tablica z optotypami),
– interpretuje oraz weryfikuje zapisy korekcji (np. przeliczenie mocy ze względu na zmianę
odległości wierzchołkowej),
– na podstawie przeprowadzonych pomiarów i zapisów zlecenia dobiera parametry soczewek okularowych (indeks, średnica i wypukłość) oraz odpowiednie oprawy okularów
uwzględniając parametry soczewek okularowych.
Dokonuje pomiarów
oftalmicznych okularów
– rozpoznaje symbole i oznaczenia stosowane w oftalmice,
– kontroluje parametry fizyczne soczewek okularowych i kontaktowych,
– przestrzega zasad tworzenia zapisu równoważnego soczewek sfero-cylindrycznych,
– wykorzystuje prawa optyki geometrycznej do obliczania wielkości charakterystycznych soczewek,
– dobiera przyrządy i urządzenia do wykonywania pomiarów oftalmicznych,
– wykonuje pomiary mocy soczewek, wyznacza osie cylindra i środki optyczne soczewek,
kierunek i moc pryzmy, rozstaw źrenic, kąt pantoskopowy, kąt nachylenia tarcz oprawy,
odległość wierzchołkową,
– oblicza wartości decentracji pryzmatycznej w soczewkach okularowych na podstawie recepty i wyznacza położenie głównego punktu refrakcyjnego,
– wykonuje pomiary oftalmiczne okularów za pomocą: sferometru, oftalmometru, dioptriomierza lunetowego i elektronicznego, grubościomierza, kasety okulistycznej, tablic testowych,
– wykorzystuje systemy wideocentracji w celu ustalenia parametrów dla soczewek wieloogniskowych (np. progresywnych).
Dokonuje pomiarów
parametrów wzroku
– dokonuje pomiaru krzywizny rogówki za pomocą autorefraktokeratometru lub oftalmometru Javala,
– dokonuje pomiaru pola widzenia za pomocą perymetru komputerowego,
– dokonuje pomiaru ciśnienia śródgałkowego za pomocą tonometru bezdotykowego,
– dokonuje pomiaru widzenia stereoskopowego za pomocą stereometru i testów, np. testu
muchy, testu motyla.
Wykonuje okulary
korekcyjne,
wieloogniskowe
(dwuogniskowe,
trójogniskowe, biurowe,
progresywne,
wspierające akomodację)
ochronne
i przeciwsłoneczne
– rozpoznaje rodzaje soczewek okularowych oraz określa ich zastosowanie,
– omawia typy i konstrukcje soczewek wieloogniskowych (dwuogniskowych, trójogniskowych, biurowych, progresywnych, wspierających akomodację),
– rozróżnia materiały konstrukcyjne i rodzaje opraw okularowych,
– dobiera oprawy okularowe zgodnie z zasadami optyki, fizjologii widzenia i estetyki,
– omawia zasady obróbki cieplnej opraw okularowych i jej wpływ na właściwości zastosowanych materiałów,
– optymalizuje soczewki okularowe poprzez dobór minimalnej średnicy, materiału lub konstrukcji soczewki,
– dobiera rodzaje uszlachetnień soczewek okularowych (bezbarwnych, barwionych i fotochromatycznych) oraz narzędzia, urządzenia i maszyny potrzebne do wykonania okularów,
– przestrzega zasad oznakowania soczewek okularowych podczas wykonywania okularów oraz
zasad centrowania soczewek okularowych z uwzględnieniem decentracji poziomej i pionowej,
– wykonuje obróbkę soczewek okularowych z zastosowaniem maszyn, urządzeń i narzędzi,
– osadza soczewki okularowe z zastosowaniem narzędzi do montażu,
– stosuje i kontroluje wartości odchyleń dopuszczalne w procesie wykonywania okularów.
Sprawdza i dopasowuje
okulary oraz udziela
wskazówek w zakresie
korzystania z okularów
i soczewek
kontaktowych
– reguluje i modeluje okulary,
– ocenia i weryfikuje jakość wykonania okularów,
– udziela klientowi wskazówek w zakresie korzystania z okularów,
– omawia zasady higieny i bezpiecznego użytkowania soczewek kontaktowych.
Naprawia okulary
korekcyjne, ochronne
i przeciwsłoneczne
– rozpoznaje typ usterki,
– dobiera narzędzia i technologie do naprawy okularów,
– wykonuje czynności związane z naprawą okularów (klejenie, lutowanie, spawanie, zgrzewanie) oraz ich regulacją i konserwacją,
– dokonuje wymiany elementów opraw okularowych (nanośniki, zauszniki, fronty opraw).
Zestaw 2. Wykonywanie i naprawa pomocy wzrokowych
Poszczególne efekty
uczenia się
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Dokonuje oceny potrzeb
klienta w zakresie
pomocy wzrokowych
– omawia różne rodzaje pomocy wzrokowych,
– przeprowadza wywiad z klientem mający na celu rozpoznanie potrzeb klienta, dotyczący
np. sytuacji zdrowotnej klienta, wykonywanego zawodu lub hobby,
– odczytuje zapisy zlecenia i na ich podstawie proponuje pomoce wzrokowe z uwzględnieniem potrzeb i możliwości klienta (np. finansowych),
– zamawia pomoce wzrokowe.
Dokonuje pomiarów
oftalmicznych pomocy
wzrokowych
– wykonuje przeliczenia parametrów układów optycznych w pomocach wzrokowych,
– omawia symbole i oznaczenia stosowane w układach optycznych,
– oblicza wielkości charakterystycznych soczewek, wykorzystując prawa optyki geometrycznej (np. ogniskową),
– przygotowuje rysunek w celu wyznaczenia położenia i wielkości obrazów tworzonych
przez układy optyczne,
– ustawia punkty optyczne zgodnie z osią widzenia,
– dokonuje pomiarów oftalmicznych pomocy wzrokowych za pomocą: sferometru, oftalmometru, dioptriomierza lunetowego i elektronicznego, tablic testowych.
Wykonuje pomoce
wzrokowe (lupa, okulary
lupowe, lornetkowe
i stenopeiczne)
– rozróżnia materiały konstrukcyjne i rodzaje pomocy wzrokowych,
– rozpoznaje rodzaje soczewek stosowane w przygotowaniu pomocy wzrokowych,
– dobiera oprawy okularowe konieczne do stworzenia pomocy wzrokowej (okulary lupowe
i lornetkowe),
– dobiera rodzaje soczewek w celu stworzenia układów optycznych wolnych od aberracji
sferycznych i chromatycznych,
– wykonuje obróbkę soczewek z zastosowaniem maszyn, urządzeń i narzędzi,
– osadza soczewki z zastosowaniem narzędzi do montażu,
– wykonuje centrowanie soczewek z uwzględnieniem decentracji poziomej i pionowej,
– stosuje i kontroluje wartości odchyleń dopuszczalne w procesie wykonywania pomocy
wzrokowych.
Sprawdza i dopasowuje
pomoce wzrokowe oraz
udziela wskazówek
w zakresie korzystania
z nich
– dopasowuje i reguluje ustawienia pomocy wzrokowej,
– ocenia jakość wykonania pomocy wzrokowej,
– udziela klientowi wskazówek w zakresie korzystania z pomocy wzrokowych.
Naprawia pomoce
wzrokowe (lupa, okulary
lupowe, lornetkowe
i stenopeiczne)
– rozpoznaje typ usterki pomocy wzrokowej,
– dobiera narzędzia i technologie do naprawy pomocy wzrokowych,
– wykonuje czynności związane z naprawą pomocy wzrokowych (klejenie, lutowanie, spawanie, zgrzewanie) oraz ich regulacją i konserwacją.
Zestaw 3. Prowadzenie działań związanych z funkcjonowaniem w przedsiębiorstwie
Poszczególne efekty
uczenia się
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Nadzoruje przestrzeganie
zasad BHP oraz
przepisów prawa
dotyczących ochrony
przeciwpożarowej
i ochrony środowiska
– wyjaśnia pojęcia związane z BHP, ochroną przeciwpożarową, ochroną środowiska i ergonomią oraz zasady stosowania środków ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych,
– objaśnia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy
i ochrony środowiska w Polsce,
– omawia prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie BHP oraz skutki oddziaływania czynników szkodliwych na organizm człowieka,
– wskazuje przykładowe zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka oraz mienia i środowiska
związane z niewłaściwym wykonywaniem zadań zawodowych, z występowaniem szkodliwych czynników w środowisku pracy,
– wskazuje zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy
oraz w stanach zagrożenia zdrowia i życia,
– organizuje stanowiska pracy oraz proces technologiczny zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami BHP, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska.
Stosuje zasady
prowadzenia działalności
gospodarczej
– wyjaśnia pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki rynkowej,
– omawia przepisy prawa pracy, przepisy prawa dotyczące ochrony danych osobowych oraz
przepisy prawa podatkowego i prawa autorskiego w zakresie wykonywanych zadań zawodowych,
– wskazuje przedsiębiorstwa i instytucje występujące w branży związanej z wykonywanymi
zadaniami zawodowymi, omawia występujące między nimi powiązania oraz metody analizy
skuteczności działań prowadzonych przez te przedsiębiorstwa,
– uzasadnia znaczenie inicjowania wspólnych przedsięwzięć z różnymi przedsiębiorstwami
z branży oraz podejmowania działań marketingowych prowadzonej działalności gospodarczej,
– wyjaśnia zasady przygotowywania dokumentacji i prowadzenia korespondencji niezbędnej do uruchomienia i prowadzenia działalności gospodarczej i ilustruje je przykładami,
– wskazuje urządzenia biurowe oraz programy komputerowe wspomagające prowadzenie
działalności gospodarczej,
– objaśnia zależności w kosztach i przychodach prowadzonej działalności gospodarczej,
– monitoruje stan zasobów materialnych (materiałów i urządzeń) oraz zasobów personalnych niezbędnych do wykonania produktów i usług.
Zestaw 4. Organizowanie pracy w zespole i doskonalenie zawodowe pracowników
Poszczególne efekty
uczenia się
Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia
Organizuje instruktaż
i doradztwo związane
z doskonaleniem
wewnątrzzakładowym
– wyjaśnia zagadnienia z obszaru psychologii i pedagogiki dotyczące uczenia się w procesie
pracy, motywowania współpracowników i uczniów do nauki oraz rozwiązywania problemów dydaktycznych i interpersonalnych,
– określa cele kształcenia w procesie praktycznej nauki zawodu zgodnie z podstawą programową i programem nauczania oraz zakres doskonalenia zawodowego,
– omawia zasady doboru metod nauczania do treści nauczania, możliwe do zastosowania
narzędzia pomiaru dydaktycznego oraz kryteria oceniania uczącego się;
– dobiera środki dydaktyczne do treści nauczania,
– wyjaśnia zasady prowadzenia dokumentacji niezbędnej do szkolenia zawodowego.
Organizuje pracę zespołu
– uzasadnia znaczenie planowania i nadzorowania pracy zespołu w celu wykonania przydzielonych zadań, odwołując się do własnych doświadczeń,
– omawia zasady doboru osób do wykonania przydzielonych zadań oraz rolę osoby organizującej pracę w zespole (takie jak ocena jakości wykonania przydzielonych zadań, dążenie
do poprawy warunków i jakości pracy),
– podaje przykłady właściwego i niewłaściwego kierowania wykonywaniem przydzielonych
zadań,
– wyjaśnia zasady komunikowania się ze współpracownikami oraz uzasadnia znaczenie
przestrzegania zasad kultury i etyki.
6.
Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację
Szczegółowe wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację są określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz. U. poz. 89
i 1607) oraz w standardzie wymagań egzaminacyjnych Związku Rzemiosła Polskiego.
Metody stosowane w walidacji
Weryfikacja efektów uczenia się wymaganych dla kwalifikacji jest przeprowadzana w dwóch etapach. Etap praktyczny
polega na samodzielnym wykonaniu przez kandydata zadań egzaminacyjnych sprawdzających umiejętności ujęte w zestawach efektów uczenia się 1 i 2. Etap teoretyczny (składający się z części pisemnej i ustnej) polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania sprawdzające umiejętności określone we wszystkich zestawach efektów uczenia się.
Zasoby kadrowe – kompetencje osób przeprowadzających walidację
W skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin mistrzowski wchodzi co najmniej pięć osób: przewodniczący komisji lub jego zastępca, co najmniej trzech członków komisji oraz sekretarz, który sprawuje obsługę administracyjno-biurową komisji egzaminacyjnej i nie uczestniczy ani w przeprowadzaniu egzaminu, ani w ocenianiu i ustalaniu
wyniku egzaminu.
Przewodniczący komisji i jego zastępcy posiadają wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania
zawodu, którego dotyczy egzamin.
W przypadku braku możliwości powołania przewodniczącego komisji lub zastępcy przewodniczącego komisji, którzy
posiadaliby wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin,
w szczególności w przypadku egzaminu przeprowadzanego w zawodzie unikatowym, przewodniczący komisji lub zastępcy przewodniczącego komisji posiadają
wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza albo
wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie
wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub
zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika, albo
wykształcenie zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie unikatowym, którego dotyczy
egzamin, oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza.
Członkowie komisji posiadają
wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy
egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza albo
wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika.
Przewodniczący komisji, zastępcy przewodniczącego komisji oraz członkowie komisji posiadają przygotowanie pedagogiczne wymagane od nauczycieli, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia
1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967 i 2245), lub ukończony kurs pedagogiczny wymagany od instruktorów praktycznej nauki zawodu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia
7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560, 1669 i 2245), obowiązujących przed dniem
1 września 2017 r., oraz art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996,
1000, 1290, 1669 i 2245). Przewodniczącym komisji, zastępcami przewodniczącego komisji oraz członkami komisji
mogą być także osoby, które są wpisane do ewidencji egzaminatorów, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia
7 września 1991 r. o systemie oświaty, w zakresie przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe
lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie.
Sekretarze komisji są wyznaczani spośród pracowników organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, posiadających
co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz co najmniej 2-letni staż pracy w organizacji samorządu
gospodarczego rzemiosła. Osoby wchodzące w skład komisji są obowiązane ukończyć szkolenie zorganizowane przez
izbę rzemieślniczą.
Sposób prowadzenia walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do prawidłowego prowadzenia walidacji
– etap praktyczny egzaminu mistrzowskiego przeprowadza się u pracodawców w salonach optycznych zapewniających
warunki organizacyjne i techniczne niezbędne do wykonania przez zdającego zadań egzaminacyjnych,
– w trakcie przeprowadzania etapu praktycznego egzaminu każdy zdający pracuje przy osobnym stanowisku pracy; nadzór nad wykonywaniem przez zdającego zadań egzaminacyjnych etapu praktycznego egzaminu sprawuje co najmniej
dwóch członków zespołu egzaminacyjnego wyznaczonych przez przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego,
– czas etapu praktycznego nie może być krótszy niż 120 minut i nie dłuższy niż 24 godziny, łącznie w ciągu 3 dni,
– czas części pisemnej nie może być krótszy niż 45 minut i nie dłuższy niż 210 minut,
– czas części ustnej etapu teoretycznego nie może być dłuższy niż 30 minut.
Warunki organizacyjne i materialne niezbędne do przeprowadzenia egzaminu praktycznego
Stanowiska egzaminacyjne etapu praktycznego muszą spełniać warunki bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony
przeciwpożarowej oraz być wyposażone w: systemy szlifierskie (szablonowy lub bezszablonowy oraz szlifierka ręczna),
urządzenia pomiarowe (dioptriomierz, pupilometr elektroniczny, przyrządy i urządzenia oftalmiczne), polaryskop, podgrzewacz do opraw, zestaw narzędzi ręcznych do profilowania opraw i obłamywania szkieł, źrenicówkę, skalę Tabo, pisaki wodoodporne, zestaw do lutowania, wiertarkę z zestawem wierteł i frezów, polerkę z zestawem past polerskich,
materiały do czyszczenia szkieł, instrukcje obsługi maszyn i urządzeń, środki ochrony indywidualnej, apteczkę.
7.
Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji
Kwalifikację rynkową „Optyk okularowy – dyplom mistrzowski” mogą uzyskać osoby, które z wynikiem pozytywnym
zdały egzamin mistrzowski. Ogólne wymagania i warunki uzyskania kwalifikacji określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu
sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych. Do egzaminu mistrzowskiego
izba rzemieślnicza dopuszcza osobę, która spełnia jeden z następujących warunków
– posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły
ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz tytuł czeladnika lub równorzędny
w zawodzie, w którym zdaje egzamin, a także
– – co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego albo
– – co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, łącznie przed uzyskaniem i po uzyskaniu
tytułu zawodowego,
– posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły
ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, w ramach samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej,
– posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły
ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz tytuł czeladnika lub równorzędny
w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej 3-letni okres wykonywania
zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego,
– posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły
ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz tytuł mistrza w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym
zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu mistrza,
– posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły
ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r., dających wykształcenie średnie albo
średnie branżowe i kształcących w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, oraz tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej 2-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego,
– posiada dyplom ukończenia szkoły wyższej na kierunku lub w specjalności w zakresie wchodzącym w zakres zawodu,
w którym zdaje egzamin, oraz co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu
tytułu zawodowego.
8.
Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji rynkowej
Nie rzadziej niż raz na 10 lat