Obwieszczenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 12 października 2018 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Stolarz meblowy - świadectwo czeladnicze" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Krzysztof Madej

Data: 2018.11.05

14:05:39 CET

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 5 listopada 2018 r.

Poz. 1078

OBWIESZCZENIE

MINISTRA PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I TECHNOLOGII 1)

z dnia 12 października 2018 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Stolarz meblowy – świadectwo czeladnicze”

do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2017 r. poz. 986 i 1475 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1669) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje

o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Stolarz meblowy – świadectwo czeladnicze” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Przedsiębiorczości i Technologii: J. Emilewicz

1)

Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii (Dz. U. poz. 93).

Załącznik do obwieszczenia Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii z dnia 12 października 2018 r. (poz. 1078)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „STOLARZ MEBLOWY

– ŚWIADECTWO CZELADNICZE” DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Stolarz meblowy – świadectwo czeladnicze

2.

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Świadectwo czeladnicze

3.

Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Bezterminowy

4.

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

3 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

5.

Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację „Stolarz meblowy – świadectwo czeladnicze” jest gotowa do samodzielnego wykonywania i montażu prostych wyrobów stolarstwa meblowego (wykonanych z drewna lub z tworzyw drzewnych, także z gotowych elementów – wyciętych i oklejonych, o niskiej liczbie profili, pozbawionych specjalistycznych zdobień, takich jak

intarsje, inkrustacje, złocenia, np. taboret, półka, szafka nocna, skrzynia, stół itp.) oraz elementów wyposażenia wnętrz

(takich jak: skrzynie zegarowe, wieszaki, osłony meblowe). Czeladnik w zawodzie stolarz meblowy odnawia i konserwuje proste wyroby stolarstwa meblowego. Organizuje stanowisko swojej pracy, w tym dobiera oraz przygotowuje narzędzia i materiały niezbędne do wykonywania zadań. Samodzielnie użytkuje i konserwuje maszyny, aparaty, urządzenia

i narzędzia stosowane w stolarstwie meblowym oraz samodzielnie posługuje się dokumentacją technologiczną, instrukcjami obsługi maszyn i urządzeń stolarskich. Sporządza szkice elementów i wyrobów stolarskich. Dobiera materiały

drzewne i materiały pomocnicze stosowane w stolarstwie meblowym. Prowadzi obróbkę materiałów i tworzyw drzewnych, stosując narzędzia ręczne i zmechanizowane za pomocą różnych technik. Wykonuje montaż oraz kosmetykę wyrobów. Odnawia i konserwuje proste wyroby stolarstwa meblowego. Czeladnik w zawodzie stolarz meblowy jest przygotowany do samodzielnego wykonywania zadań zawodowych oraz umiarkowanie złożonych czynności związanych

z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym inicjowania prostych działań marketingowych i stosowania kluczowych przepisów prawa gospodarczego oraz prawa pracy. Potrafi współpracować w zespole, samodzielnie organizować

własne stanowisko pracy, a także wspierać innych w tym zakresie. Osoba posiadająca świadectwo czeladnicze w zawodzie stolarz meblowy w trakcie wykonywania zadań dba o jak najwyższą jakość produktu lub świadczonych usług. Przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska oraz stosuje przepisy

prawa w tym zakresie.

Zestaw 1. Planowanie wykonania prostych wyrobów stolarstwa meblowego oraz realizacji usług

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Identyfikuje materiały

i urządzenia potrzebne

do wykonania wyrobów

stolarstwa meblowego

– rozróżnia gatunki drewna i określa jakość surowca; – wymienia cechy gatunków drewna

i wyrobów drzewnych; – rozróżnia rodzaje wyrobów drzewnych; – charakteryzuje narzędzia

ręczne (np. strugi, młotki, dłuta), maszyny (np. pilarki, szlifierki, wiertarki), przyrządy pomiarowe i kontrolne (np. miernik do wilgotności drewna) oraz materiały (np. kleje, kołki,

papiery ścierne, pędzle, materiały lakiernicze) niezbędne do wykonania obróbki, naprawy

i konserwacji wyrobów stolarstwa meblowego.

Określa sposób

wykonania wyrobów

i usługi stolarstwa

meblowego

– wykonuje pomiary, sporządza szkice i rysunki wykonawcze konstrukcji i wyrobów stolarstwa meblowego; – posługuje się przyrządami pomiarowymi i kontrolnymi; – posługuje się

podstawową dokumentacją techniczną (np. dotyczącą miejsca wykonania usługi z zakresu

stolarstwa meblowego); – dopasowuje techniki, materiały i narzędzia do wykonania, naprawy i konserwacji wyrobów stolarstwa meblowego; – ustala przyczyny uszkodzeń prostych

wyrobów stolarstwa meblowego oraz określa sposób ich naprawy i konserwacji; – kalkuluje

koszty wykonania robót stolarstwa meblowego.

Organizuje własne

stanowisko pracy

– gromadzi materiały drzewne, uwzględniając jakość surowca, oraz materiały montażowe

i okuciowe; – omawia sposób przygotowania i sprawdzenia powierzchni pod montaż wyrobów stolarskich; – omawia zasady obsługi narzędzi, maszyn i urządzeń stosowanych do wykonywania wyrobów stolarstwa meblowego; – utrzymuje porządek na stanowisku pracy.

Zestaw 2. Wykonywanie prostych wyrobów stolarstwa meblowego

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Przygotowuje drewno

i wyroby drzewne do

dalszej obróbki

– wykonuje trasowanie materiału potrzebnego do wykonania wyrobu stolarstwa meblowego

zgodnie z ekonomią wykorzystania surowca; – posługuje się narzędziami i urządzeniami,

takimi jak rysiki, punktaki, pilarki, strugarki.

Obrabia drewno

i wyroby drzewne

– wykonuje ręczną i maszynową obróbkę drewna i tworzyw drzewnych, w tym wykonuje

przerzynanie materiału; – wykonuje wybrane elementy konstrukcyjne oraz ich połączenia;

– wykańcza powierzchnie drewna, tworzyw drzewnych i gotowych wyrobów stolarstwa

meblowego (np. szlifowanie, matowanie, uszlachetnianie).

Montuje gotowe

elementy i zestawy

wyrobów stolarstwa

meblowego

Dokonuje oceny

wykonanego wyrobu

stolarstwa meblowego

Omawia czynności

związane z pakowaniem,

magazynowaniem

i transportem elementów,

podzespołów i gotowych

wyrobów stolarstwa

meblowego

– wykonuje klejenie drewna; – stosuje systemy montażu i okuwania wyrobów stolarstwa

meblowego; – stosuje techniki montowania gotowych elementów i zestawów wyrobów stolarstwa meblowego (ustawia, wiesza, poziomuje).

– wymienia przykłady najczęściej popełnianych błędów w trakcie realizacji usługi stolarstwa meblowego; – wskazuje elementy wykonanego wyrobu stolarstwa meblowego wymagające dokonania poprawek i ustala przyczyny powstania tych niedoskonałości; – określa

sposoby poprawy wykonanego wyrobu stolarstwa meblowego; – wykonuje poprawki wyrobu stolarstwa meblowego.

– pakuje i oznakowuje elementy, podzespoły lub gotowe wyroby stolarstwa meblowego;

– omawia sposoby magazynowania elementów, podzespołów lub gotowych wyrobów stolarstwa meblowego; – dobiera środki transportu przewidziane dla określonych typów wyrobów

stolarstwa meblowego.

Zestaw 3. Naprawa i konserwacja prostych wyrobów stolarstwa meblowego

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Przygotowuje wyroby

stolarstwa meblowego

do naprawy

i konserwacji

– oczyszcza powierzchnię mebla ze starych powłok malarsko-lakierniczych i przezroczystych; – rozpoznaje wady oraz uszkodzenia materiałów i wyrobów stolarstwa meblowego,

takie jak: pęknięcia, wyszczerbienia, ubytki w spoiwie, wyszarpania na sęczkach, wypaczenia, siniznę drewna.

Naprawia i konserwuje

wyroby stolarstwa

meblowego

– wymienia lub regeneruje uszkodzone powierzchnie drewna i okleiny; – skleja pęknięcia

płyt; – likwiduje uszkodzenia połączeń stolarskich; – rekonstruuje uszkodzone lub brakujące

elementy wyrobu stolarstwa meblowego w podstawowym zakresie; – zabezpiecza wyroby

drewniane przed czynnikami zewnętrznymi, w tym grzybami i szkodnikami; – odnawia powłoki malarsko-lakiernicze i przezroczyste; – odświeża okucia i akcesoria stolarskie.

Dokonuje oceny

odnowionego wyrobu

stolarstwa meblowego

– 4 –

Poz. 1078

– podaje przykłady najczęściej popełnianych błędów w trakcie konserwacji wyrobów stolarstwa meblowego; – wskazuje elementy odnowionego wyrobu stolarstwa meblowego wymagające dokonania poprawek i ustala przyczyny ich powstania; – omawia sposoby poprawy

odnowionego wyrobu stolarstwa meblowego w odniesieniu do projektu oraz wymagań

klienta; – wykonuje poprawki odnowionego wyrobu stolarstwa meblowego.

Zestaw 4. Funkcjonowanie w przedsiębiorstwie

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Stosuje zasady BHP oraz

przepisy prawa

dotyczące ochrony

przeciwpożarowej

i ochrony środowiska

– wskazuje pojęcia związane z BHP, ochroną przeciwpożarową, ochroną środowiska i ergonomią stosowane podczas wykonywanych zadań zawodowych; – omawia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska

w Polsce; – wskazuje prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie BHP;

– przytacza przykłady zagrożeń dla zdrowia i życia człowieka oraz mienia i środowiska

związane z niewłaściwym wykonywaniem zadań zawodowych oraz z występowaniem

szkodliwych czynników w środowisku pracy; – wskazuje skutki oddziaływania czynników

szkodliwych na organizm człowieka; – organizuje własne stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami BHP, ochrony przeciwpożarowej

i ochrony środowiska; – wymienia zasady stosowania środków ochrony indywidualnej

i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych; – wskazuje zasady udzielania

pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach zagrożenia

zdrowia i życia.

Stosuje zasady

prowadzenia działalności

gospodarczej

– wyjaśnia wybrane pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki rynkowej; – wskazuje

przepisy prawa pracy, przepisy prawa dotyczące ochrony danych osobowych oraz przepisy

prawa podatkowego i prawa autorskiego w zakresie wykonywanych zadań zawodowych;

– wskazuje przedsiębiorstwa i instytucje występujące w branży związanej z wykonywanymi zadaniami zawodowymi oraz omawia powiązania między nimi; – wskazuje przykładowe metody analizy skuteczności działań prowadzonych przez przedsiębiorstwa funkcjonujące w branży; – uzasadnia znaczenie inicjowania wspólnych przedsięwzięć z różnymi

przedsiębiorstwami z branży; – wskazuje zasady przygotowywania dokumentacji niezbędnej do uruchomienia i prowadzenia działalności gospodarczej; – wskazuje zasady prowadzenia korespondencji związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej; – wskazuje

urządzenia biurowe oraz programy komputerowe wspomagające prowadzenie działalności

gospodarczej; – uzasadnia znaczenie podejmowania działań marketingowych prowadzonej

działalności gospodarczej; – podaje przykłady metod optymalizacji kosztów i przychodów

prowadzonej działalności gospodarczej; – charakteryzuje sposoby monitorowania stanu zasobów materialnych (materiałów i urządzeń) oraz zasobów personalnych niezbędnych do

wykonania produktów i świadczenia usług.

6.

Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Szczegółowe wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację są określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz. U. poz. 89

i 1607) oraz w standardzie wymagań egzaminacyjnych.

Metody stosowane w walidacji

Weryfikacja efektów uczenia się wymaganych dla kwalifikacji jest przeprowadzana w dwóch etapach. Etap praktyczny

polega na samodzielnym wykonaniu przez kandydata zadań egzaminacyjnych sprawdzających umiejętności ujęte w zestawach efektów uczenia się 01–05. Etap teoretyczny (składający się z części pisemnej i ustnej) polega na udzieleniu

odpowiedzi na pytania sprawdzające umiejętności określone we wszystkich zestawach efektów uczenia się.

Zasoby kadrowe – kompetencje osób przeprowadzających walidację

W skład komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin czeladniczy wchodzą co najmniej cztery osoby: przewodniczący komisji lub jego zastępca, co najmniej dwóch członków komisji oraz sekretarz, który sprawuje obsługę administracyjno-biurową komisji egzaminacyjnej i nie uczestniczy ani w przeprowadzaniu egzaminu oraz ocenianiu i ustalaniu

jego wyniku. Przewodniczący komisji i jego zastępcy posiadają wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres

wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin. W przypadku braku możliwości powołania przewodniczącego komisji

lub zastępcy, którzy posiadaliby wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego

dotyczy egzamin, w szczególności w przypadku egzaminu przeprowadzanego w zawodzie unikatowym, przewodniczący

komisji lub zastępcy przewodniczącego komisji posiadają

wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza, albo

wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie

wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub

zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika, albo wykształcenie zasadnicze zawodowe lub

zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie unikatowym, którego dotyczy egzamin, oraz co najmniej 6-letni okres

wykonywania zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza.

Członkowie komisji posiadają

wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy

egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, oraz co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego

dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza, albo

wykształcenie co najmniej średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika.

Przewodniczący komisji, jego zastępcy oraz członkowie komisji posiadają przygotowanie pedagogiczne wymagane od

nauczycieli, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967), lub ukończyli kurs pedagogiczny wymagany od instruktorów praktycznej nauki

zawodu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie

oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560 i 1669), obowiązujących przed dniem 1 września 2017 r., oraz art. 120 ust. 4

ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, 1000, 1290 i 1669). Przewodniczącym

komisji, zastępcami przewodniczącego komisji oraz członkami komisji mogą być także osoby, które są wpisane do ewidencji egzaminatorów, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w zakresie przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje

w zawodzie. Sekretarze komisji są wyznaczani spośród pracowników organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła,

posiadających minimum wykształcenie średnie lub średnie branżowe i minimum 2-letni staż pracy w organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła. Osoby wchodzące w skład komisji są obowiązane ukończyć szkolenie zorganizowane

przez izbę rzemieślniczą.

Sposób prowadzenia walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do prawidłowego prowadzenia walidacji

etap praktyczny przeprowadza się u pracodawców lub w warsztatach szkoleniowych, posiadających warunki organizacyjne i techniczne niezbędne do wykonania zadań egzaminacyjnych;

czas trwania etapu praktycznego nie może być krótszy niż 120 minut i nie dłuższy niż 24 godziny łącznie w ciągu 3 dni;

czas części pisemnej nie może być krótszy niż 45 minut i nie dłuższy niż 210 minut;

czas części ustnej etapu teoretycznego nie może być dłuższy niż 30 minut.

Warunki organizacyjne i materialne niezbędne do przeprowadzenia egzaminu praktycznego

Pomieszczenia egzaminacyjne spełniające wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej,

ergonomii i ochrony środowiska, przystosowane do wykonywania ręcznej i maszynowej obróbki skrawaniem, klejenia

i oklejania, montażu i okuwania wyrobów stolarskich, a także wykonywania napraw, renowacji i konserwacji. Maszyny

i urządzenia: różne typy pilarek, strugarek, frezarek i wiertarek stosowanych do obróbki drewna, urządzenia do oklejania.

Narzędzia i sprzęt: komplet narzędzi i przyrządów do ręcznej i maszynowej obróbki drewna oraz wykonywania wyrobów

galanterii drzewnej, urządzenia i narzędzia do nanoszenia materiałów lakierniczych, szafki narzędziowe, kalkulatory.

Materiały: niezbędne do wykonania zadań zawodowych oraz utrzymania czystości na stanowisku. Komplet dokumentacji technicznej. Instrukcje obsługi maszyn i urządzeń. Środki ochrony indywidualnej. Apteczka.

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Świadectwo czeladnicze w zawodzie stolarz meblowy mogą uzyskać osoby, które z wynikiem pozytywnym zdały egzamin czeladniczy. Ogólne wymagania i warunki uzyskania kwalifikacji określa rozporządzenie Ministra Edukacji Naro-

dowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych. Do egzaminu czeladniczego może

przystąpić osoba, która spełnia jeden z następujących warunków

ukończyła naukę zawodu u rzemieślnika, jako młodociany pracownik oraz dokształcanie teoretyczne młodocianych pracowników w formach pozaszkolnych;

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo 8-letniej szkoły podstawowej oraz ukończyła kształcenie ustawiczne

w formie pozaszkolnej, dotyczące umiejętności zawodowych wchodzących w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin;

jest uczestnikiem praktycznej nauki zawodu dorosłych, o której mowa w art. 53c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1265, z późn. zm.);

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo 8-letniej szkoły podstawowej i co najmniej 3-letni okres wykonywania

zawodu, w którym zdaje egzamin;

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r., prowadzących kształcenie zawodowe

o kierunku związanym z zawodem, w którym zdaje egzamin;

posiada tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, oraz co najmniej półroczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin;

posiada świadectwo ukończenia gimnazjum albo 8-letniej szkoły podstawowej oraz zaświadczenie o zdaniu egzaminu

sprawdzającego lub świadectwo potwierdzające kwalifikację w zawodzie, a także co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu zaświadczenia o zdaniu egzaminu sprawdzającego lub świadectwa

potwierdzającego kwalifikację w zawodzie.

7.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat.