Obwieszczenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 12 października 2018 r. w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej "Stolarz - dyplom mistrzowski" do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Dokument

podpisany przez

Marek Głuch

Data: 2018.11.02

15:02:12 CET

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 2 listopada 2018 r.

Poz. 1076

OBWIESZCZENIE

MINISTRA PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I TECHNOLOGII 1)

z dnia 12 października 2018 r.

w sprawie włączenia kwalifikacji rynkowej „Stolarz – dyplom mistrzowski” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji

Na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U.

z 2017 r. poz. 986 i 1475 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1669) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia informacje

o włączeniu kwalifikacji rynkowej „Stolarz – dyplom mistrzowski” do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji.

Minister Przedsiębiorczości i Technologii: J. Emilewicz

1)

Minister Przedsiębiorczości i Technologii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii (Dz. U. poz. 93).

Załącznik do obwieszczenia Ministra Przedsiębiorczości

i Technologii z dnia 12 października 2018 r. (poz. 1076)

INFORMACJE O WŁĄCZENIU KWALIFIKACJI RYNKOWEJ „STOLARZ – DYPLOM MISTRZOWSKI”

DO ZINTEGROWANEGO SYSTEMU KWALIFIKACJI

1.

Nazwa kwalifikacji rynkowej

Stolarz – dyplom mistrzowski

2.

Nazwa dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Dyplom mistrzowski

3.

Okres ważności dokumentu potwierdzającego nadanie kwalifikacji rynkowej

Bezterminowy

4.

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji przypisany do kwalifikacji rynkowej

5 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji

5.

Efekty uczenia się wymagane dla kwalifikacji rynkowej

Syntetyczna charakterystyka efektów uczenia się

Osoba posiadająca kwalifikację „Stolarz – dyplom mistrzowski” jest przygotowana do samodzielnego wykonywania

wyrobów stolarskich z drewna i materiałów drewnopodobnych. Stolarz-mistrz naprawia, poddaje renowacji i konserwacji wyroby stolarskie, z uwzględnieniem wyrobów stylowych i stylizowanych. Organizuje stanowisko pracy własne

i podległego zespołu, w tym dobiera oraz przygotowuje narzędzia i materiały niezbędne do wykonywania zadań. Samodzielnie użytkuje i konserwuje maszyny, aparaty, narzędzia stolarskie oraz samodzielnie posługuje się dokumentacją

technologiczną, jak również instrukcjami obsługi maszyn i urządzeń stolarskich. Sporządza szkice elementów i wyrobów

stolarskich, dobiera materiały, prowadzi ich obróbkę. Ustala zakres napraw i renowacji wyrobów stolarskich, sporządza

projekty rekonstrukcji oraz kalkulację kosztów z wykorzystaniem wiedzy dotyczącej historycznych konstrukcji oraz zastosowanych specjalistycznych zdobień. Użytkuje i konserwuje narzędzia, maszyny i urządzenia stosowane w stolarstwie. Stolarz-mistrz jest przygotowany do samodzielnego wykonywania zadań zawodowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej, w tym stosowania odpowiednich przepisów prawa, planowania i wdrażania działań marketingowych,

wdrażania usprawnień technicznych i organizacyjnych, prowadzenia dokumentacji firmy. Odpowiada za podlegający mu

personel i za organizację pracy w zespole, tj. przede wszystkim planuje i nadzoruje pracę zespołu oraz ocenia jakość zadań wykonywanych przez poszczególnych pracowników. Dba o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy

oraz stosuje przepisy prawa dotyczące ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska. Stolarz-mistrz jest także przygotowany do udzielania instruktażu i doradztwa związanego z doskonaleniem zawodowym współpracowników.

Zestaw 1. Planowanie wykonania klasycznych, stylowych i stylizowanych wyrobów stolarskich oraz realizacji usług

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Omawia materiały

i urządzenia potrzebne

do wykonania wyrobów

stolarskich

– rozróżnia gatunki drewna, określa jakość surowca i ocenia jego przydatność do wykonania

konkretnego wyrobu stolarskiego; – omawia cechy gatunków drewna i wyrobów drzewnych;

– omawia rodzaje wyrobów drzewnych; – charakteryzuje narzędzia ręczne (np. strugi, młotki,

dłuta), maszyny (np. pilarki, szlifierki, wiertarki), przyrządy pomiarowe i kontrolne (np. miernik do wilgotności drewna) oraz materiały (np. kleje, kołki, papiery ścierne, pędzle, materiały

lakiernicze) niezbędne do wykonania obróbki, naprawy i konserwacji wyrobów stolarskich.

Określa sposób

wykonania wyrobów

stolarskich i realizacji

usługi

– wykonuje pomiary, sporządza szkice i rysunki wykonawcze wyrobów stolarskich; – posługuje się przyrządami pomiarowymi i kontrolnymi; – posługuje się dokumentacją techniczną

(np. dotyczącą miejsca wykonania usługi); – dobiera technologię produkcji wyrobów stolarskich; – sporządza kalkulację kosztów wykonania, naprawy, renowacji i konserwacji wyrobów stolarskich i innych usług stolarskich.

Organizuje stanowisko

pracy własne

i podległego zespołu

– 3 –

Poz. 1076

– gromadzi materiały drzewne, uwzględniając jakość surowca oraz materiały montażowe

i okuciowe; – ocenia stan techniczny maszyn i narzędzi stosowanych w procesach produkcyjnych wyrobów stolarskich w zakresie bezpieczeństwa pracy; – konserwuje narzędzia,

maszyny i urządzenia stosowane do wykonywania wyrobów stolarskich.

Zestaw 2. Wykonywanie klasycznych, stylowych i stylizowanych wyrobów stolarskich

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Przygotowuje drewno

i wyroby drzewne do

dalszej obróbki

– wykonuje trasowanie materiału potrzebnego do wykonania wyrobu stolarskiego zgodnie

z ekonomią wykorzystania surowca; – wykonuje przerzynanie materiału; – planuje układ rysunku słojów drewna; – stosuje techniki postarzania drewna; – posługuje się narzędziami

i urządzeniami, takimi jak rysiki, punktaki, pilarki, strugarki.

Obrabia drewno

i wyroby drzewne

– wykonuje ręczną i maszynową obróbkę drewna i tworzyw drzewnych (w tym przerzynanie,

struganie, szlifowanie międzyoperacyjne, frezowanie); – wykonuje hydrotermiczną i plastyczną obróbkę drewna; – wykonuje elementy konstrukcyjne oraz ich połączenia; – wykonuje elementy specyficzne dla danego typu wyrobu, np. trepy, tralki, poręcze, stopnie, podstopnie, wangi; – wykańcza powierzchnie drewna, tworzyw drzewnych i gotowych wyrobów

stolarskich (np. szlifowanie, matowanie, polerowanie, utwardzanie, uszlachetnianie, nakładanie powłok malarskich, lakierniczych i substancji zabezpieczających – olejów, wosków).

Montuje gotowe

elementy i nadzoruje

montaż zestawów

stolarskich

– sporządza roztwory, kleje zgodnie z recepturą lub instrukcją producenta; – wykonuje klejenie drewna; – stosuje systemy montażu i okuwania specyficzne dla typów wyrobów stolarskich; – wymienia kryteria oceny montażu zestawów i zabudowy meblowej (ustawiania,

wieszania, poziomowania) w miejscu wykonania usługi z wykorzystaniem elementów montażu i okuwania.

Dokonuje oceny

realizacji wykonanego

wyrobu stolarskiego

– wymienia przykłady najczęściej popełnianych błędów w trakcie wykonywania wyrobów

stolarskich i realizacji usługi stolarskiej; – wskazuje elementy wykonanego wyrobu stolarskiego wymagające dokonania poprawek i ustala przyczyny powstania tych niedoskonałości; – określa sposoby poprawy wykonanego wyrobu stolarskiego i realizacji usługi; – wykonuje poprawki wykonanego wyrobu stolarskiego.

Ustala zakres prac

związanych

z pakowaniem,

magazynowaniem

i transportem elementów,

podzespołów i gotowych

wyrobów stolarskich

– ocenia sposoby zabezpieczania i transportu elementów, podzespołów, gotowych wyrobów

stolarskich; – wyznacza dla zespołów stolarskich standard pakowania i oznakowywania elementów, podzespołów lub gotowych wyrobów stolarskich; – proponuje sposoby magazynowania elementów, podzespołów lub gotowych wyrobów stolarskich; – dobiera środki transportu przewidziane dla określonych typów wyrobów stolarskich.

Zestaw 3. Naprawa, renowacja i konserwacja wyrobów stolarskich

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Przygotowuje wyroby

stolarskie do renowacji

i konserwacji

– oczyszcza powierzchnię mebla ze starych powłok malarsko-lakierniczych i przezroczystych; – opisuje konstrukcję wyrobu stolarskiego (np. okna, drzwi, schodów) zgodnie ze

stylem, w którym został wykonany; – rozpoznaje specjalistyczne rodzaje zdobień stosowanych w wyrobach stolarskich, takie jak intarsje, inkrustacje, złocenia, okładziny; – ustala

przyczyny i rodzaje uszkodzeń wyrobów stolarskich oraz określa sposób ich naprawy, renowacji i konserwacji; – określa parametry technologiczne naprawy, renowacji i konserwacji

wyrobów stolarskich; – sporządza projekty rekonstrukcji brakujących elementów w uszkodzonym wyrobie stolarskim.

Przeprowadza renowację

stylowych

i stylizowanych

wyrobów stolarskich

– wykonuje szkice i szablony wyrobu stolarskiego; – demontuje wyrób stolarski zgodnie

z zachowaniem kolejności odłączania elementów; – restauruje specjalistyczne zdobienia, takie jak intarsje, inkrustacje, złocenia, okładziny zgodnie z techniką ich wykonania; – rekonstruuje uszkodzone lub brakujące elementy wyrobu stolarskiego, w tym elementy toczone;

– wymienia uszkodzone elementy wyrobu stolarskiego z zachowaniem stylu wyrobu

(np. wykonuje wstawki); – wymienia lub regeneruje uszkodzone powierzchnie drewna

i okleiny, w tym wypełnia powstałe ubytki, np. szpachlą lub woskiem kolorystycznym

– montuje elementy wyrobu stolarskiego zgodnie z zachowaniem oryginalnych rodzajów

połączeń; – zabezpiecza wyroby drewniane przed czynnikami zewnętrznymi, w tym grzybami i szkodnikami; – odnawia powłoki malarsko-lakiernicze i przezroczyste; – odświeża okucia i akcesoria stolarskie.

Dokonuje oceny wyrobu

stolarskiego poddanego

renowacji

– podaje przykłady najczęściej popełnianych błędów w trakcie renowacji wyrobów stolarskich;

– wskazuje elementy wyrobu stolarskiego poddanego renowacji wymagające dokonania poprawek i ustala przyczyny powstania niedoskonałości wyrobu; – omawia sposoby poprawy

wyrobu stolarskiego poddanego renowacji w odniesieniu do projektu wyrobu oraz wymagań

klienta; – wykonuje poprawki wyrobu stolarskiego, który został poddany renowacji.

Zestaw 4. Prowadzenie działań związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa

Poszczególne efekty

uczenia się

Kryteria weryfikacji ich osiągnięcia

Nadzoruje przestrzeganie

zasad BHP oraz

przepisów prawa

dotyczących ochrony

przeciwpożarowej

i ochrony środowiska

– wyjaśnia pojęcia związane z BHP, ochroną przeciwpożarową, ochroną środowiska i ergonomią stosowane podczas wykonywanych zadań zawodowych; – objaśnia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska

w Polsce; – omawia prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie BHP;

– wskazuje przykładowe zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka oraz mienia i środowiska

związane z niewłaściwym wykonywaniem zadań zawodowych oraz z występowaniem

szkodliwych czynników w środowisku pracy; – omawia skutki oddziaływania czynników

szkodliwych na organizm człowieka; – organizuje stanowiska pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami BHP, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska; – organizuje proces technologiczny zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami BHP, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska; – wyjaśnia

zasady stosowania środków ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych; – wskazuje zasady udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach zagrożenia zdrowia i życia.

Stosuje zasady

prowadzenia działalności

gospodarczej

– wyjaśnia pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki rynkowej; – omawia przepisy prawa pracy, przepisy prawa dotyczące ochrony danych osobowych oraz przepisy prawa podatkowego i prawa autorskiego w zakresie wykonywanych zadań zawodowych; – wskazuje

przedsiębiorstwa i instytucje występujące w branży związanej z wykonywanymi zadaniami

zawodowymi oraz omawia powiązania między nimi; – wskazuje metody analizy skuteczności działań prowadzonych przez przedsiębiorstwa funkcjonujące w branży; – uzasadnia znaczenie inicjowania wspólnych przedsięwzięć z różnymi przedsiębiorstwami z branży; – wyjaśnia zasady przygotowywania dokumentacji niezbędnej do uruchomienia i prowadzenia

działalności gospodarczej i ilustruje je przykładami; – wyjaśnia zasady prowadzenia korespondencji związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej i ilustruje je przykładami;

– wskazuje urządzenia biurowe oraz programy komputerowe wspomagające prowadzenie

działalności gospodarczej; – uzasadnia znaczenie podejmowania działań marketingowych

prowadzonej działalności gospodarczej; – objaśnia zależności w kosztach i przychodach

prowadzonej działalności gospodarczej; – charakteryzuje sposoby monitorowania stanu zasobów materialnych (materiałów i urządzeń) oraz zasobów personalnych niezbędnych do

wykonania produktów i świadczenia usług.

Zestaw 5. Organizowanie pracy w zespole i doskonalenie zawodowe współpracowników

Organizuje instruktaż

i doradztwo związane

z doskonaleniem

wewnątrzzakładowym

– wyjaśnia zagadnienia z obszaru psychologii i pedagogiki dotyczące uczenia się w procesie

pracy, motywowania współpracowników i uczniów do nauki oraz rozwiązywania problemów dydaktycznych i interpersonalnych; – określa cele kształcenia w procesie praktycznej

nauki zawodu zgodnie z podstawą programową i programem nauczania; – określa zakres

doskonalenia zawodowego; – omawia zasady doboru metod nauczania do treści nauczania;

– dobiera środki dydaktyczne do treści nauczania; – omawia możliwe do zastosowania narzędzia pomiaru dydaktycznego oraz kryteria oceniania uczącego się; – wyjaśnia zasady prowadzenia dokumentacji niezbędnej do szkolenia zawodowego.

Organizuje pracę zespołu

6.

– 5 –

Poz. 1076

– uzasadnia znaczenie planowania i nadzorowania pracy zespołu w celu wykonania przydzielonych zadań, odwołując się do własnych doświadczeń; – omawia zasady doboru osób

do wykonania przydzielonych zadań; – podaje przykłady właściwego i niewłaściwego kierowania wykonywaniem przydzielonych zadań; – omawia role osoby organizującej pracę

w zespole (takie jak ocena jakości wykonania przydzielonych zadań, dążenie do poprawy

warunków i jakości pracy); – wyjaśnia zasady komunikowania się ze współpracownikami

oraz uzasadnia znaczenie przestrzegania zasad kultury i etyki.

Wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację

Szczegółowe wymagania dotyczące walidacji i podmiotów przeprowadzających walidację są określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz. U. poz. 89

i 1607) oraz w standardzie wymagań egzaminacyjnych.

Metody stosowane w walidacji

Weryfikacja efektów uczenia się wymaganych dla kwalifikacji jest przeprowadzana w dwóch etapach. Etap praktyczny

polega na samodzielnym wykonaniu przez kandydata zadań egzaminacyjnych sprawdzających umiejętności ujęte w zestawach efektów uczenia się 01–03. Etap teoretyczny (składający się z części pisemnej i ustnej) polega na udzieleniu

odpowiedzi na pytania sprawdzające umiejętności określone we wszystkich zestawach efektów uczenia się.

Zasoby kadrowe – kompetencje osób przeprowadzających walidację

W skład komisji przeprowadzającej egzamin mistrzowski wchodzi, co najmniej pięć osób: przewodniczący komisji lub

jego zastępca, co najmniej trzech członków komisji oraz sekretarz, który sprawuje obsługę administracyjno-biurową komisji egzaminacyjnej i nie uczestniczy w przeprowadzaniu egzaminu oraz ocenianiu i ustalaniu jego wyniku. Przewodniczący komisji i jego zastępcy posiadają wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu,

którego dotyczy egzamin. W przypadku braku możliwości powołania przewodniczącego komisji lub zastępcy, którzy

posiadaliby wykształcenie wyższe oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin,

w szczególności w przypadku egzaminu przeprowadzanego w zawodzie unikatowym, przewodniczący komisji lub zastępcy przewodniczącego komisji posiadają: wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł mistrza w zawodzie,

którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza,

albo

wykształcenie średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub w zawodzie

wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy egzamin, lub

zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika, albo

wykształcenie zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie unikatowym, którego dotyczy

egzamin, oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza.

Członkowie komisji posiadają

wykształcenie co najmniej zasadnicze zawodowe lub zasadnicze branżowe i tytuł mistrza w zawodzie, którego dotyczy

egzamin, lub w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, oraz co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, którego

dotyczy egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu mistrza, albo

wykształcenie, co najmniej średnie lub średnie branżowe i tytuł technika w zawodzie, którego dotyczy egzamin, lub

w zawodzie wchodzącym w zakres tego zawodu oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, którego dotyczy

egzamin, lub zawodu wchodzącego w zakres tego zawodu, po uzyskaniu tytułu technika.

Przewodniczący komisji, jego zastępcy oraz członkowie komisji posiadają przygotowanie pedagogiczne wymagane od

nauczycieli, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967), lub ukończyli kurs pedagogiczny wymagany od instruktorów praktycznej nauki

zawodu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie

oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560 i 1669), obowiązujących przed dniem 1 września 2017 r., oraz art. 120 ust. 4

ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, 1000, 1290 i 1669). Przewodniczącym

komisji, zastępcami przewodniczącego komisji oraz członkami komisji mogą być także osoby, które są wpisane do ewidencji egzaminatorów, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w zakresie przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje

w zawodzie. Sekretarze komisji są wyznaczani spośród pracowników organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła,

posiadających minimum wykształcenie średnie lub średnie branżowe i minimum 2-letni staż pracy w organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła. Osoby wchodzące w skład komisji są obowiązane ukończyć szkolenie zorganizowane

przez izbę rzemieślniczą.

Sposób prowadzenia walidacji oraz warunki organizacyjne i materialne niezbędne do prawidłowego prowadzenia

walidacji

etap praktyczny przeprowadza się u pracodawców lub w warsztatach szkoleniowych, posiadających warunki organizacyjne i techniczne niezbędne do wykonania zadań egzaminacyjnych;

czas etapu praktycznego nie może być krótszy niż 120 minut i nie dłuższy niż 24 godziny, łącznie w ciągu 3 dni;

czas części pisemnej nie może być krótszy niż 45 minut i nie dłuższy niż 210 minut;

w trakcie przeprowadzania etapu praktycznego egzaminu każdy zdający pracuje przy osobnym stanowisku pracy; nadzór

nad wykonywaniem przez zdającego zadań egzaminacyjnych etapu praktycznego egzaminu sprawuje co najmniej dwóch

członków zespołu egzaminacyjnego wyznaczonych przez przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego;

czas części ustnej etapu teoretycznego nie może być dłuższy niż 30 minut.

Warunki, jakie musi spełniać osoba przystępująca do walidacji

Dyplom mistrzowski w zawodzie stolarz mogą uzyskać osoby, które z wynikiem pozytywnym zdały egzamin mistrzowski. Ogólne wymagania i warunki uzyskania kwalifikacji określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia

10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych. Do egzaminu mistrzowskiego może być dopuszczona

osoba, która spełnia jeden z następujących warunków

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz tytuł czeladnika lub równorzędny

w zawodzie, w którym zdaje egzamin, a także: a) co najmniej 3-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego, albo b) co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, łącznie przed uzyskaniem i po uzyskaniu tytułu zawodowego;

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz co najmniej 6-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, w ramach samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej;

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r., oraz tytuł czeladnika lub równorzędny

w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej 3-letni okres wykonywania

zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego;

posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz tytuł mistrza w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym

zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu mistrza; posiada świadectwo ukończenia szkoły ponadpodstawowej, dotychczasowej

szkoły ponadgimnazjalnej albo szkoły ponadpodstawowej działającej w systemie oświaty przed dniem 1 stycznia 1999 r.,

dających wykształcenie średnie albo średnie branżowe i kształcących w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, oraz tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu, w którym zdaje egzamin, a także

co najmniej 2-letni okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu tytułu zawodowego;

posiada dyplom ukończenia szkoły wyższej na kierunku lub w specjalności w zakresie wchodzącym w zakres zawodu,

w którym zdaje egzamin, oraz co najmniej roczny okres wykonywania zawodu, w którym zdaje egzamin, po uzyskaniu

tytułu zawodowego.

7.

Termin dokonywania przeglądu kwalifikacji

Nie rzadziej niż raz na 10 lat.