PL
Uchwała nr 209 Rady Ministrów z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą "Uniwersytet Warszawski 2016-2025"
Table of Provisions (10)
Statutory Text (10 Articles)
§ 1. Ustanawia się program wieloletni pod nazwą „Uniwersytet Warszawski 2016–2025”, zwany dalej „Programem”,
stanowiący załącznik do uchwały.
Załącznik nr 1. ŹRÓDŁA I HARMONOGRAM PROGRAMU WIELOLETNIEGO
POD NAZWĄ „UNIWERSYTET WARSZAWSKI 2016–2025”………………………….56
v.p
l
WPROWADZENIE
W roku 2016 Uniwersytet Warszawski obchodzić będzie dwusetną rocznicę swojego
powstania. To ważny jubileusz, okazja do świętowania osiągnięć i ożywienia najlepszych
uniwersyteckich wartości. Rocznica utworzenia Uniwersytetu stanowi impuls do pytania o
cele uczelni na przyszłość i o działania potrzebne do ich osiągnięcia.
.go
Pozycja lidera w regionie, wejście do grupy 20 najlepszych uczelni w UE i włączenie się w
animowanie przemian w Polsce są w zasięgu Uniwersytetu Warszawskiego. Uczelnia
dokonała zmian w kulturze organizacyjnej i w zarządzaniu, przełamując bariery we
współpracy i pokonując niemożności. Uniwersytet dysponuje unikalnym potencjałem
naukowcami, którzy otrzymali największą w Polsce liczbę prestiżowych grantów European
Research Council; siedem wydziałów UW – spośród 37 w całym kraju – uzyskało najwyższą
możliwą kategorię naukową A+. Międzynarodowe rankingi potwierdzają, że uczeni należą do
światowej czołówki w wielu dyscyplinach – od matematyki po archeologię. Na światowym
poziomie uczelnia kształci zarówno fizyków, jak i filozofów1).
w.
rcl
A właśnie unikalna zdolność łączenia różnorodnych nauk sprawia, że Uniwersytet stał się
pionierem w tworzeniu najcenniejszych przedsięwzięć – transdyscyplinarnych projektów
kształcenia i badań przez inne uczelnie traktowanych jako inspiracja czy wręcz model
działania2). Docenili ją również partnerzy. Firma Google przekazała Uniwersytetowi, jako
czwartej uczelni na świecie3), kilkumilionowy grant na stworzenie centrum badań gospodarki
cyfrowej. Osiemnaście uczelni i instytutów naukowych powierzyło Uniwersytetowi rolę lidera
polskiego konsorcjum humanistyki cyfrowej i wprowadzenia Polski do europejskiej
infrastruktury badawczej DARIAH ERIC.
ww
Urzeczywistnienie ambitnych planów Uniwersytetu warte jest śmiałej inwestycji ze strony
władz publicznych. Uczelnia liczy na ustanowienie wieloletniego programu wspierającego
finansowo strategiczny plan Uniwersytetu, wzorowanego na programach dla Uniwersytetu
Jagiellońskiego i Uniwersytetu im. A. Mickiewicza4).
1)
W rankingu jakości kształcenia QS World University Ranking w 2014 roku wśród najwyżej ocenionych kierunków znalazło się 7
prowadzonych na Uniwersytecie. We wszystkich istotnych międzynarodowych rankingach szkół wyższych UW zajmuje 1. miejsce wśród
polskich uczelni. Uwzględniając ogólną liczbę uniwersytetów na świecie, którą szacuje się na 20 tys., UW zajmuje miejsce w 2% najlepszych
z nich. Najważniejszym wskaźnikiem jakości kształcenia na UW są jednak badania losów absolwentów. UW przeprowadził pierwsze tego
typu badania oparte na danych z ZUS. Z raportu opublikowanego w 2014 roku wynika, że 94% osób z tytułem magistra zdobytym na UW w
latach 2009-2011 miało doświadczenie w pracy. 86% pracowało na etacie.
2)
UW stworzył – przejętą przez inne uczelnie – koncepcję indywidualnego kształcenia: Międzyobszarowe Indywidualne Studia
Matematyczno-Przyrodnicze i Międzyobszarowe Indywidualne Studia Humanistyczno-Społeczne. Natomiast transdycyplinarne badania
prowadzą m.in. Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych, Centrum Nowych Technologii, Interdyscyplinarne Centrum Modelowania
Matematycznego i Komputerowego.
3)
Po Uniwersytecie Harvarda, Uniwersytecie Oxfordzkim i Uniwersytecie Humboldta w Berlinie.
4)
Ustawa z dnia 23 maja 2001 r. o ustanowieniu programu wieloletniego „Budowa Kampusu 600-lecia Odnowienia Uniwersytetu
Jagiellońskiego” (Dz. U. Nr 67, poz. 677, z późn. zm.) – kwota 946 mln zł oraz ustawa z dnia 22 lipca 2004 r. o ustanowieniu programu
wieloletniego „Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 2004–2015” (Dz. U. Nr 192, poz. 1962, z późn. zm.) – kwota 500 mln zł.
I. CELE REALIZACJI PROGRAMU
v.p
l
Wsparcie Uniwersytetu to będzie dobra inwestycja, która przełoży się na pozycję Polski za
granicą. Współgra także z aspiracjami władz publicznych, jakimi są pełne wykorzystanie
potencjału intelektualnego oraz zajęcie przez Polskę właściwego miejsca wśród najbardziej
rozwiniętych społeczeństw Unii Europejskiej.
ww
w.
rcl
.go
Logika interwencji Programu Wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego jest bezpośrednio
związana z dokonaną analizą otoczenia społeczno-ekonomicznego i wynika wprost z założeń
Strategii Rozwoju Kraju 2020, Programu Rozwoju Szkolnictwa Wyższego i Nauki na lata
2015–2030, Programu Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza
Szkolnictwa Wyższego, a także z dokumentów programowych i strategii szczebla
regionalnego oraz wdrażanej obecnie Strategii UW.
Zaplanowany do realizacji wieloletni program wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego
obejmuje swoim zakresem lata 2016–2025. Czas realizacji Programu wynika z dokumentów
strategicznych i programowych opracowanych na szczeblu UE, kraju, regionu oraz własnych
planów UW.
Jedną z podstaw planowania stanowią najbardziej aktualne dokumenty resortowe
wyznaczające cele i obszary rozwoju szkolnictwa wyższego i nauki, które swym zakresem
wykraczają poza okres objęty Strategią Rozwoju Kraju 2020. Polityka szkół wyższych w
zakresie planowania inwestycji i rozwoju powinna uwzględniać w szczególności Program
Rozwoju Szkolnictwa Wyższego i Nauki na lata 2015–2030, a także uwarunkowania
programów polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014–2020 (fundusze
strukturalne UE), które z założenia (reguła n+3) umożliwiają finansowanie przedsięwzięć
rozwojowych w naszym kraju po 2020 r. Uniwersytet Warszawski dostosowuje swoją
politykę rozwoju również do celów i założeń dokumentów strategicznych szczebla
regionalnego – w szczególności Strategii Rozwoju Województwa Mazowieckiego do
2030 roku. Innowacyjne Mazowsze.
Zaplanowany szeroki zakres przedsięwzięć rozwojowych i inwestycyjnych UW wymaga
sekwencyjności działań, z uwagi na ograniczenia funkcjonalne, powierzchniowe (konieczność
prowadzenia bieżących badań i dydaktyki), jak również wymaga pewnej sekwencyjności
kolejnych prac ze względu na zintegrowany charakter Programu.
Należy również brać pod uwagę znaczną wartość finansową Programu UW i źródło jego
wsparcia – budżet państwa, które również uzasadniają rozłożenie realizacji Programu w
okresie do 2025 r.
Wyznaczone poniżej cele Programu mają ścisły związek z diagnozą głównych problemów,
które dotyczą kraju, regionu oraz sektora nauki.
v.p
l
I.1. Cel główny
Celem głównym Programu Wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego jest ożywienie
potencjału nauk humanistycznych i społecznych oraz włączenie ich do innowacyjnych,
eksperymentalnych programów, a także wzmocnienie międzynarodowej pozycji
Uniwersytetu Warszawskiego oraz zwiększenie roli uczelni w animowaniu przemian
społecznych i gospodarczych, co przyczyni się do poprawy zdolności uczelni wyższych do
wdrażania zmian i zarządzania zmianą tak, aby uczelnie stały się bardziej innowacyjne oraz
aby mogły kreować innowacje. Cel główny zostanie osiągnięty poprzez
.go
– stworzenie odpowiednich warunków do prowadzenia badań humanistycznych i
społecznych, w szczególności poprzez przemodelowanie i modernizację infrastruktury
wykorzystywanej przez nauki humanistyczno-społeczne, która wciąż odzwierciedla
tradycyjne podziały na dziedziny,
w.
rcl
– oraz dostosowanie infrastruktury do wymogów transdyscyplinarności i współpracy
(dzisiaj również i humaniści posługują się językami programowania, zaś nauki
humanistyczno-społeczne korzystają z najnowszych technologii nie mniej intensywnie niż przyrodnicy).
Realizacja celu głównego Programu Wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego przyczyni się
do osiągnięcia celu strategicznego Polski: „Wzmocnienie i wykorzystanie gospodarczych,
społecznych i instytucjonalnych potencjałów zapewniających szybszy i zrównoważony rozwój
kraju oraz poprawę jakości życia ludności” (Strategia Rozwoju Kraju 2020).
I.2. Cele szczegółowe
Cel szczegółowy 1. Rozwój transdyscyplinarnych centrów badawczych poprzez
poprawę i rozbudowę infrastruktury dla nauk humanistycznych i społecznych, w tym w
szczególności w zakresie humanistyki cyfrowej, zaawansowanych metod ilościowych
analizy wielkich zbiorów danych, nauk ekonomicznych, kognitywistyki i psychologii,
badań lingwistycznych i pokrewnych;
ww
•
•
Cel szczegółowy 2. Wdrożenie zmian wspierających umiędzynarodowienie poprzez
m.in. rozbudowę i modernizację domów studenckich, stworzenie międzynarodowego,
opiniotwórczego centrum podejmującego takie intelektualne wyzwania współczesności
jak rola demokracji czy wyzwania ekonomiczno-demograficzne;
Cel szczegółowy 3. Rozwój nowoczesnego, elastycznie odpowiadającego na potrzeby
społeczeństwa i gospodarki programu uczenia się przez całe życie (Life Long Learning)
poprzez adaptację, modernizację i rozbudowę infrastruktury w tym obszarze: m.in.
uruchomienie Centrum Kompetencji Cyfrowych oraz Centrum Analiz Ekonomicznych dla
małych i średnich przedsiębiorstw, wspierające ich zdolność do wykorzystania
nowoczesnych technologii w działaniach gospodarczych;
•
Cel szczegółowy 4. Wsparcie innowacyjności i przedsiębiorczości akademickiej poprzez
rozbudowę infrastruktury, która umożliwi uruchomienie specjalnych programów dla
studentów, Centrum Współpracy z Biznesem i świadczenie usług dla przedsiębiorców,
wsparcie dla start-upów studenckich i pracowniczych;
•
Cel szczegółowy 5. Rozwój innowacji w kształceniu poprzez stworzenie
eksperymentalnego centrum łączącego zespoły z Uniwersytetu z partnerami
zewnętrznymi (szkołami, organizacjami pozarządowymi, instytucjami edukacji
pozaformalnej), dostarczającego zaawansowane rozwiązania w sferze kształcenia
nauczycieli, nowoczesne metody i rozwiązania dydaktyczne w kształceniu na różnych
poziomach i w różnych formach;
•
Cel szczegółowy 6. Podnoszenie jakości życia publicznego poprzez realizację m.in.
programu udostępniania uniwersyteckich zasobów wiedzy i narzędzi badawczych
szerokiemu gronu odbiorców, stworzenie odpowiednich warunków do prowadzenia
debat publicznych online, rozbudowę zaplecza dla obserwatoriów: Językowego,
Sondażowego i Statystycznego.
w.
rcl
.go
v.p
l
•
I.3. Oddziaływanie Programu – rezultaty
Oddziaływanie Programu w zakresie celu szczegółowego 1
ww
• Inwestycja w tę infrastrukturę umożliwi identyfikowanie oraz podejmowanie działań
prorozwojowych w ramach oraz na zewnątrz Uniwersytetu, co pozwoli na
prowadzenie prawidłowej oraz wieloaspektowej analizy szeroko pojętego otoczenia.
• Stworzenie nowoczesnych transdyscyplinarnych centrów badawczych usprawni
komunikację międzywydziałową (powstanie mechanizm ułatwiania współpracy
różnych dziedzin nauki), co przyczyni się do podejmowania przez Wydziały wspólnych
działań. W konsekwencji zostanie wzmocniona synergia, a ograniczona wewnętrzna
konkurencja. Przełoży się to na poprawę jakości kształcenia (w tym jego
•
w.
rcl
•
uelastycznienie) oraz aktywność, a tym samym i pozycję polskich grup
interdyscyplinarnych na arenie międzynarodowej.
Zwiększy się wewnętrzna mobilność, a tym samym możliwa będzie aktywizacja
społeczności UW, co włączy szersze grupy do prac nad rozwojem.
Dalsze dążenie do konsolidacji przestrzeni wydziałowych.
W dłuższej perspektywie czasu możliwość stworzenia stałego dostępu do wszystkich
danych badawczych.
Koszty braku wsparcia dla inwestycji z zakresu infrastruktury dla transdyscyplinarnych
centrów badawczych są dla Polski dużo wyższe. Brak odpowiedniej infrastruktury
uniemożliwi wybitnym polskim naukowcom osiągnięcie rezultatów wynikających z
kooperacji na arenie międzynarodowej.
Dokonanie stosownych inwestycji pozwoli na kontynuowanie naukowej współpracy
międzynarodowej z cenionymi ośrodkami badawczymi. Praca w międzynarodowych
interdyscyplinarnych zespołach owocuje nie tylko korzyściami w postaci wymiany
wiedzy, standaryzowania metod badawczych czy weryfikacji rezultatów badań, ale
także w postaci tzw. umiejętności miękkich, jakimi są kompetencje komunikacyjne,
coraz bardziej cenne w nowoczesnej gospodarce. Są to doświadczenia nie do
przecenienia dla polskich badaczy, rozwijających naukę w kraju i podnoszących ją do
najlepszych standardów europejskich. Te inwestycje przyczynią się także do
upowszechnienia polskich osiągnięć za granicą.
v.p
l
•
•
Poz. 1124
.go
•
– 9 –
Oddziaływanie Programu w zakresie celu szczegółowego 2
ww
• Strategiczne kształtowanie oferty edukacyjnej UW dla zagranicy – ofertę dla
studentów-obcokrajowców należy traktować kompleksowo, także w obszarze
wsparcia socjalnego; powstanie nowoczesnego osiedla akademickiego pozwoli na
ułatwienie codziennego funkcjonowania studentów z zagranicy.
• Wsparcie bazy kulturalno-sportowej umożliwi aktywizację społeczności
akademickiej, co może przyczynić się do ożywienia etosu pracownika, studenta czy
doktoranta, co będzie podstawą do poszerzenia wewnątrzuniwersyteckiego dialogu o
miasto czy społeczności lokalne.
• Kultura akademicka jako nieodłączny element szkół wyższych wymaga
dofinansowania, szczególnie w kontekście coraz mniejszej aktywności młodzieży w
tym obszarze życia społecznego. Poprzez kulturę czy sport młodzi ludzie kształtują
swoje postawy prospołeczne. Uniwersytet musi być miejscem, które umożliwi im –
albo niejednokrotnie da w ogóle taką możliwość – rozwój własnych pasji i talentów.
• Uniwersytet stanie się istotnym punktem na mapie regionu – Polski, ale i tej części
Europy.
Oddziaływanie Programu w zakresie celu szczegółowego 3
v.p
l
• Przyjęcie modelu społeczeństw wysokorozwiniętych, w których program uczenia się
przez całe życie stanowi podstawę funkcjonowania całego społeczeństwa.
• Budowanie społeczeństwa odpowiedzialnego, przystosowanego do otaczającej
rzeczywistości krajowej oraz międzynarodowej, umiejącego adaptować się do
zachodzących zmian.
• Uniwersytet musi spełniać misję, której oczekuje od niego społeczeństwo.
Oddziaływanie Programu w zakresie celu szczegółowego 4
w.
rcl
.go
• Wsparcie studentów na rynku pracy poprzez stworzenie im odpowiedniej bazy
(praktycznej) już na etapie kształcenia oraz zapewnienie im udziału w zajęciach z
przedsiębiorczości.
• Aktywna współpraca z instytucjami rynku pracy i otoczeniem zewnętrznym
(co-working, wspólne projekty) pozwolą wypracować Uniwersytetowi markę
świadczącą o kształceniu studentów odpowiednio przygotowanych do pracy
zawodowej.
• Współpraca z podmiotami zewnętrznymi przy tworzeniu i analizie programów
studiów.
• Wzmocnienie pozycji UW jako jednostki kształtującej opinię społeczeństwa –
jednostka wiarygodna, dysponująca ekspertami najwyższej jakości.
Oddziaływanie programu w zakresie celu szczegółowego 5
• Wprowadzenie nowoczesnych form pracy ze studentami (w tym ich szersze włączanie
w prowadzone prace badawcze) zwiększy satysfakcję studentów (w tym tych z
zagranicy) ze studiowania na UW.
• Możliwość świadczenia usług eksperckich.
ww
Oddziaływanie Programu w zakresie celu szczegółowego 6
• Uniwersytet jako instytucja autorytet, kształtująca opinie społeczeństwa polskiego,
współpracująca z szeregiem jednostek państwowych oraz samorządowych.
• Popularyzacja standardów akademickich w życiu publicznym.
II. PODSTAWY PRAWNE
− art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.
z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.),
v.p
l
− art. 15 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki
rozwoju (Dz. U. z 2014 r. poz. 1649, z późn. zm.),
− art. 94 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym
(Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.).
III.
INFORMACJE O STOPNIU ZAAWANSOWANIA REALIZACJI PROGRAMU
w.
rcl
.go
Uniwersytet Warszawski z uwagi na swój potencjał może dostarczyć impulsu do skokowej
zmiany i to nie tylko w skali Warszawy, Mazowsza i Polski, ale również w skali
międzynarodowej. W ostatnich latach Uniwersytet Warszawski zbudował kapitał naukowy,
dydaktyczny, organizacyjny i społeczny. Należy zaznaczyć, że przedkładany wieloletni
program wsparcia dla UW wyrasta ze strategii przyjętej przez Senat Uniwersytetu
Warszawskiego i jest realizowany w tempie, na jakie pozwalają środki finansowe, baza
lokalowa oraz infrastruktura. UW dysponuje już elementami wnioskowanego planu
inwestycyjnego, m.in. w postaci opracowanych projektów architektonicznych do niektórych
inwestycji. Wsparcie ze środków publicznych umożliwi zwiększenie skali oddziaływania i
rezultatów. Realizacja zaplanowanych przedsięwzięć nie będzie możliwa bez zapewnienia
warunków będących przedmiotem planu wieloletniego UW.
O potencjale naukowym UW świadczą
• Najwyższa pozycja w rankingach międzynarodowych spośród polskich uczelni.
• Siedem jednostek naukowych z kategorią A+, we wszystkich obszarach nauki –
przyrodnicze, humanistyczne, społeczne – co umożliwia rozwijanie na najwyższym
poziomie transdyscyplinarnych dziedzin (humanistyka cyfrowa, kognitywistyka, nauki
sądowe).
• Najwięcej prestiżowych grantów międzynarodowych (w tym 9 grantów ERC na 17 w
całej Polsce), we wszystkich obszarach nauki.
ww
O potencjale dydaktycznym UW świadczą
• Wybitne osiągnięcia studentów – zwycięstwa w prestiżowych konkursach
międzynarodowych, nagrody i wyróżnienia za prace dyplomowe, granty.
• Pięć wydziałów lokujących się wysoko w międzynarodowym rankingu QS, również we
wszystkich obszarach nauki, dzięki czemu możliwe jest rozwijanie na najwyższym
poziomie międzyobszarowych kierunków studiów.
• Najwyższa w Polsce liczba studentów zagranicznych.
• Innowacyjny program kształcenia nauczycieli, rozwijany w partnerstwie z PolskoAmerykańską Fundacją Wolności, na bazie i we współpracy z Columbia University.
.go
v.p
l
O potencjale organizacyjnym UW świadczą
• Innowacyjne, elastyczne rozwiązania umożliwiające współpracę wewnętrzną,
tworzenie projektów zespołowych, mobilizację zasobów wokół interdyscyplinarnych
badań (Digital Economy Lab – DELab, humanistyka cyfrowa, Centrum Nauk
Biologiczno-Chemicznych – CNBCh, Centrum Nowych Technologii – CeNT) i dydaktyki
(Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów MatematycznoPrzyrodniczych – MISMaP, Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów
Społeczno-Humanistycznych – MISSH).
• Tworzenie sieci poziomych, integrujących jednostki UW wokół wspólnych zadań
(komercjalizacja, planowanie strategiczne, obchody 200-lecia Uniwersytetu).
• Usprawnienie zarządzania poprzez wdrażanie nowoczesnych systemów
informatycznych.
• Budowanie nowoczesnej kultury organizacyjnej: program komunikacji wewnętrznej,
międzyjednostkowe programy integracyjne, nowe narzędzia rozwoju pracowników
administracji.
w.
rcl
O potencjale społecznym UW świadczy
• utworzenie centrów dedykowanych do współpracy z otoczeniem społecznym,
gospodarczym, instytucjami publicznymi i organizacjami pozarządowymi
(Uniwersyteckie Centrum Wolontariatu, Strefa Działania DELab, Centrum Otwartej i
Multimedialnej Edukacji – COME, Centrum Deliberacji, Centrum Wyzwań
Społecznych).
Uniwersytet Warszawski jest dobrze przygotowany do podjęcia zadań i wyzwań o kluczowym
znaczeniu dla rozwoju kraju oraz włączenia się do działań prorozwojowych, szczególnie w
następujących dziedzinach
ww
• Wykorzystanie rewolucji cyfrowej dla kreowania nowych wartości i rozwoju
gospodarki, społeczeństwa, kultury i sfery publicznej. UW dysponuje w tej sferze nie
tylko najlepszym w Polsce, wysoko notowanym na świecie, potencjałem naukowo-dydaktycznym (Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki, współtworzący
KNOW) oraz dostępem do zasobów obliczeniowych (Interdyscyplinarne Centrum
Modelowania Matematycznego i Komputerowego – ICM), ale również centrami
badawczo-rozwojowymi oraz programami dedykowanymi przedsiębiorcom,
organizacjom pozarządowym i administracji publicznej
o Digital Economy Lab – transdyscyplinarny zespół badawczo-rozwojowy
(ekonomiści, socjologowie, informatycy i matematycy, prawnicy) dedykowany
nowoczesnym technologiom, którego misją jest tworzenie rekomendacji dla
polityk publicznych i rozwijanie nowych modeli biznesowych
(www.delab.uw.edu.pl);
ww
w.
rcl
.go
v.p
l
o Laboratorium Cyfrowej Humanistyki – łączące badaczy z lingwistyki,
neofilologii, polonistyki, orientalistyki, filozofii, historii, archeologii,
informatyki, dziennikarstwa, stosujących narzędzia cyfrowe. Aktualnie LaCH
nie posiada swojej siedziby;
o Uniwersytet Warszawski jest liderem i koordynatorem polskiego konsorcjum
DARIAH-PL (18 instytucji akademickich i naukowo-badawczych),
przystępującego do europejskiego konsorcjum DARIAH-ERIC (Digital Research
Infrastructure for the Arts and Humanities);
o Przygotowywane jest Centrum Kompetencji Cyfrowych, we współpracy z
partnerami zewnętrznymi, oferujące szkolenia i warsztaty rozwijające
kompetencje cyfrowe dla przedsiębiorców, co-solving w celu znajdowania dla
nich rozwiązań informatycznych i komunikacyjnych; w planie są też szkolenia
dla NGO’s i grup obywateli zagrożonych wykluczeniem; dla Centrum nie ma
lokalu ani infrastruktury technicznej;
o We współpracy z Fundacją Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego (sieć 4 tys.
bibliotek publicznych wyposażonych w najnowocześniejszy sprzęt i
szerokopasmowy Internet z programu Global Libraries) przygotowany został
program edukacyjny dla dzieci i młodzieży z obszarów wiejskich i
małomiasteczkowych,
rozwijający
kompetencje
cyfrowe
(lekcje
programowania) oraz wspierający edukację matematyczną i techniczną;
projekt złożony został do Horyzontu 2020;
o Gotowy jest program SETonline dla przedsiębiorców: na wspólnej platformie
mają być zgromadzone bazy danych (demografia, gospodarka itp.) i narzędzia
do prowadzenia analizy danych dla przedsiębiorców, we współpracy z
ekonomistami, socjologami, specjalistami od marketingu i zarządzania;
prowadzone mają być warsztaty, oferowana pomoc przy analizach rynku,
prowadzeniu symulacji, tworzeniu modeli ekonometrycznych; UW poszukuje
środków na realizację, brakuje pomieszczeń dla tego programu;
o Centrum Deliberacji, które jako pierwsze w Polsce przeprowadziło sondaż
deliberatywny, prowadziło innowacyjne warsztaty społeczne dla Kancelarii
Prezydenta, dysponuje narzędziami i skryptami do prowadzenia online
szkoleń dla samorządu z dialogu społecznego, a aktualnie w ramach grantu
innowacje społeczne NCBiR, rozwija we współpracy z Politechniką
Warszawską platformę i narzędzia do prowadzenia konsultacji społecznych
e-administracja;
o Skończony program e-usługi dla Mazowsza, dostarczający „chmurę” oraz
narzędzia IT dla instytucji publicznych; UW poszukuje środków na zwiększenie
zasięgu oddziaływania.
Zwiększenie innowacyjności i tworzenie kultury sprzyjającej innowacyjności na
uczelni i w otoczeniu
o UW dysponuje tu zarówno inter-, a nawet transdyscyplinarną infrastrukturą
B+R w dziedzinie „twardych” technologii (Centrum Nowych Technologii,
Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych), jak i programami dedykowanymi
innowacjom nietechnologicznym oraz innowacjom społecznym (Otwarta
Przestrzeń Innowacji, Sfera Działania DELab);
o Uniwersytet Warszawski prowadzi specjalne programy animujące kreatywne
myślenie i innowacje dla studentów: Platforma Pomysłów, warsztaty i
mentoring dla zespołów wolontariackich.
v.p
l
•
– 14 –
ww
w.
rcl
.go
• Wzmocnienie przedsiębiorczości akademickiej (budowanie postaw i kompetencji
sprzyjających przedsiębiorczości, tworzenie przestrzeni do eksperymentowania)
o Spółka celowa UWRC sp. z o.o. oraz na jej bazie 6 spin-offów (UW nie
dysponuje powierzchnią do tworzenia nowych);
o Transdyscyplinarne centra innowacji technologicznych: CeNT, CNBCh, DELab,
które mają silne zespoły badawcze wspierane przez brokerów innowacji;
o Transdyscyplinarne centrum innowacji nietechnologicznych: Sfera Działania
DELab, w której powstają projekty i start-upy na bazie innowacji
organizacyjnych bądź w sferze świadczenia usług; UW nie dysponuje
powierzchnią i infrastrukturą;
o Centrum Innowacji Społecznych: na razie jako mała inicjatywa przy Wydziale
Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji;
o Platforma Pomysłów: program opracowany przez Uniwersyteckie Centrum
Wolontariatu w celu wspierania innowacyjności studentów; UW poszukuje
finansowania i partnerów;
o Programy dydaktyczne i edukacyjne zorientowane na wzmacnianie
przedsiębiorczości akademickiej (budowanie postaw i kompetencji
sprzyjających
przedsiębiorczości,
tworzenie
przestrzeni
do
eksperymentowania): wykłady ogólnouniwersyteckie i mentoring dla
studentów, prowadzone we współpracy z partnerami z biznesu,
przełamywanie barier nauka – biznes: warsztaty z przedsiębiorcami z klastra
technologicznego, do którego należy UW, w celu wypracowania wspólnej
agendy badawczej, poznania potrzeb przedsiębiorców i budowania lepszego
wzajemnego zrozumienia; partnerstwo z MIT Enterprise Forum; partnerstwo
ze Startup Grind Warsaw.
Lepsze kształcenie: kształcenie nauczycieli
o Rozwijany na doświadczeniach Columbia University Teachers’ College
program kształcenia nauczycieli, we współpracy z Polsko-Amerykańską
Fundacją Wolności i Columbia University.
v.p
l
•
– 15 –
.go
• Bardziej efektywny transfer wiedzy i idei, sieciowanie zasobów uczelni z
otoczeniem, animacja rozwoju
o Współpraca międzysektorowa: z przedsiębiorcami i biznesem (Google), z
instytucjami publicznymi (Warszawa, Centrum Nauki Kopernik, Ministerstwa,
Kancelaria Prezydenta), z organizacjami pozarządowymi;
o Współpraca międzyuczelniana: Politechnika Warszawska, Warszawski
Uniwersytet Medyczny i inne;
o Współpraca międzynarodowa;
o Program pisania prac dyplomowych w odpowiedzi na potrzeby otoczenia
aktualnie z grantu Norweskiego realizujemy ECoSolving (prace dyplomowe z
zakresu zrównoważonego rozwoju dla przedsiębiorców z różnych branż).
ww
w.
rcl
• Zwiększenie kultury życia publicznego, świadomego obywatelstwa, wzmocnienie
demokracji
o Kultura debaty publicznej: UW ma doświadczenia (pierwszy sondaż
deliberatywny w Polsce we współpracy ze Stanford University;
zaprojektowanie i przeprowadzenie Debat Prezydenckich; wspieranie
samorządów w realizowaniu konsultacji; prowadzenie procesów uzgadniania
lokalnych strategii rozwoju;
o Śledzenie trendów i tworzenie/pilnowanie standardów – Obserwatoria UW
Obserwatorium Językowe,
Obserwatorium Sondaży (monitorowanie zachowywania standardów),
Obserwatorium Statystyczne (w planie);
o Program Społecznej Odpowiedzialności UW przygotowany w szerokiej
współpracy kilku wydziałów i administracji uczelnianej.
v.p
l
IV. PODSTAWY PROGRAMOWE
WIELOLETNI PROGRAM WSPARCIA DLA UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO JEST
ZGODNY Z GŁÓWNYMI DOKUMENTAMI STRATEGICZNYMI NA POZIOMIE EUROPY,
KRAJU I WOJEWÓDZTWA MAZOWIECKIEGO.
IV.1. Zgodność Programu Wsparcia dla UW z unijnymi dokumentami strategicznymi
Strategia Europa 2020: Unia Innowacji
w.
rcl
.go
Strategia Europa 2020 obejmuje trzy wzajemnie ze sobą powiązane priorytety
• rozwój inteligentny: rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacji;
• rozwój zrównoważony: wspieranie gospodarki efektywniej korzystającej z zasobów,
bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej;
• rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu: wspieranie gospodarki o wysokim
poziomie zatrudnienia zapewniającej spójność społeczną i terytorialną.
Program wieloletni UW wpisuje się przede wszystkim w pierwszy z nich, tj. rozwój
inteligentny: rozwój gospodarki opartej na wiedzy. Zgodnie ze Strategią liczbę osób
przedwcześnie kończących naukę szkolną należy ograniczyć do 10%, a co najmniej 40% osób
z młodego pokolenia powinno zdobywać wyższe wykształcenie. Aby umożliwić osiągniecie
tych wskaźników oraz zagwarantować wysoki standard procesów dydaktycznych, należy
podnosić jakość bazy dydaktycznej, co jest przedmiotem proponowanych inwestycji UW.
Zgodnie z zaleceniami Strategii analizowany Program przyczyni się do promowania
„inteligentnego rozwoju” oznaczającego zwiększenie roli wiedzy i innowacji jako sił
napędowych rozwoju gospodarczego. Dydaktyczno-badawczy charakter inwestycji UW
wpłynie pozytywnie na podniesienie jakości edukacji, poprawę wyników działalności
badawczej, wspierania transferu innowacji i wiedzy w Unii, pełnego wykorzystania
technologii informacyjno-komunikacyjnych, a także wykorzystania innowacyjnych pomysłów
do tworzenia nowych produktów i usług, które przyczyniałyby się do zwiększenia wzrostu,
tworzenia nowych miejsc pracy i rozwiązywania problemów społecznych w Polsce
i w Europie.
ww
Zgodność Programu Wsparcia dla UW z prawem UE
Wieloletni program UW jest zgodny z następującymi dokumentami legislacyjnymi i paralegislacyjnymi UE
• Komunikat Komisji „Rola uniwersytetów w Europie opartej na wiedzy”, Bruksela
05.02.2003, odpowiadając m.in. na postulat tworzenia elastycznych, nowoczesnych
programów nauczania na wszystkich poziomach kształcenia (interdyscyplinarność),
które odpowiadają potrzebom rynku pracy; a także będzie pozytywnie wpływał na
partnerstwo ze środowiskiem przemysłu.
w.
rcl
.go
v.p
l
• Komunikat Komisji „Mobilizowanie potencjału umysłowego Europy: Umożliwianie
uniwersytetom wniesienia pełnego wkładu do Strategii Lizbońskiej”, Bruksela,
20.04.2005, zgodnie z którym Program jest elementem rozwijania wykwalifikowanej i
przedsiębiorczej kadry pracowniczej. Wspiera rozwój innowacji i wiedzy, która
uznawana jest za czynnik decydujący o przewadze konkurencyjnej, a także za
usuwanie przeszkód w swobodnym przepływie osób, pracowników i kadry
akademickiej.
• Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Realizacja programu
modernizacji dla uniwersytetów: Edukacja, badania naukowe i innowacje”,
Bruksela, 10.05.2006. Zakres Programu UW odpowiada na postulat Komunikatu
tworzenia programów uniwersyteckich z myślą o zwiększaniu możliwości
zatrudnienia absolwentów. Zgodnie z programami uniwersytety powinny być zdolne
do wprowadzenia zmian dotyczących programów kształcenia, powinny też
informować społeczeństwo o znaczeniu swoich działań, zwłaszcza badań naukowych.
Program rozwoju dydaktyki i badań w oparciu o nową i zmodernizowaną
infrastrukturę UW zakłada takie działania.
• Rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca
2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i
uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999. Program Wsparcia dla UW w sposób
bezpośredni wiąże się z art. 5 („Konwergencja”) ww. rozporządzenia poprzez
podkreślanie kluczowej roli, jaką dla spójnego rozwoju regionalnego stanowią
inwestycje w edukację, w tym w kształcenie zawodowe przyczyniające się do
podwyższenia atrakcyjności i jakości życia. Jest także w pełni spójny z art. 6
(„Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie”). Spójność wynika także z dostosowania
projektu do art. 16 rozporządzenia („Równość kobiet i mężczyzn oraz
niedyskryminacja”), a na poziomie zarządzania dużymi projektami należy zaznaczyć,
że niniejszy Program jest też w pełni spójny z nakreślonymi w rozporządzeniu
zasadami odnoszącymi się do takich kwestii jak przygotowanie i realizacja dużych
projektów uwzględniających zasadę dodatkowości i zrównoważonego rozwoju.
ww
IV.2. Dokumenty krajowe
1. Średniookresowa Strategia Rozwoju Kraju 2020 – Aktywne Społeczeństwo,
Konkurencyjna Gospodarka, Sprawne Państwo (SSRK), 2012
25 września 2012 r. rząd przyjął średniookresową strategię rozwoju kraju, która określa cele
rozwojowe Polski do roku 2020. Duże znaczenie w ujęciu założeń strategicznych nadano
rozwojowi konkurencyjnej gospodarki i wzrostowi jej innowacyjności, stąd też Program
wpisuje się w następujące cele dokumentu
– W Obszarze strategicznym II Konkurencyjna gospodarka Program jest spójny z
v.p
l
− Celem II.3. „Zwiększenie innowacyjności gospodarki” – ponieważ Program przyczyni
się do tworzenia innowacji i rozprzestrzeniania ich do różnych regionów, będzie mieć
wpływ na wzmocnienie potencjału UW i wpłynie na ścisłą współpracę z najlepszymi
krajowymi uczelniami i instytutami badawczymi;
.go
− Celem II.3.1. „Wzrost popytu na wyniki badań naukowych” – obecnie podstawową
barierą uniemożliwiającą większe wykorzystanie innowacji przez przedsiębiorstwa są
wysokie koszty ich opracowania i wdrożenia, realizacja Programu natomiast ułatwi
współpracę innowacyjnych firm i organizacji z UW, np. w ramach projektów celowych
i zamawianych, co znacząco ułatwi transfer rozwiązań i wiedzy do sektora
przedsiębiorstw i organizacji. Będzie to mieć także wpływ na osiągnięcie kolejnego z
celów Strategii, jakim jest cel II.3.2. „Podwyższenie stopnia komercjalizacji badań”;
nastąpi także poprawa transferu wiedzy poprzez realizowanie badań na zlecenie i w
ramach współpracy z sektorem gospodarczym;
− Celem II.3.3. „Zapewnienie kadr dla B+R” – wieloletni program wpłynie na wzrost
możliwości uczestnictwa studentów i doktorantów w projektach badawczych, ułatwi
procesy kształcenia poprzez dostęp do wysokiej jakości aparatury, pozwoli na
realizację przedsięwzięć w kontekście przyszłej współpracy z przedsiębiorstwami.
Tym samym przyczyni się również do realizacji celu II.4. „Rozwój kapitału ludzkiego”.
w.
rcl
2. Strategia Innowacyjności i Efektywności Gospodarki, SIEG, 2013
Zgodnie z zasadami prowadzenia polityki rozwoju, Strategia Innowacyjności i Efektywności
Gospodarki „Dynamiczna Polska 2020” (SIEG) jest jedną z dziewięciu strategii
zintegrowanych, które realizują zapisy średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju 2020.
Koordynatorem Strategii przyjętej przez Radę Ministrów 15 stycznia 2013 r. jest Minister
Gospodarki. W dokumencie tym stwierdza się, że stworzenie wysoce konkurencyjnej
gospodarki (innowacyjnej i efektywnej) opartej na wiedzy i współpracy to cel główny SIEG.
Będzie on realizowany m.in. w oparciu o cel szczegółowy
− stymulowanie innowacyjności poprzez wzrost efektywności wiedzy i pracy.
ww
Program UW jest spójny z tym celem, a w jego obrębie z celami szczegółowymi
zdefiniowanymi jako
− Cel 2.1. „Podniesienie poziomu i efektywności nauki w Polsce, wzmocnienie jej
powiązań z gospodarką oraz wzrost jej międzynarodowej konkurencyjności”;
− Cel 2.3. „Wspieranie współpracy w tworzeniu i wdrażaniu innowacji”;
− Cel 2.5. „Wspieranie rozwoju kadr dla innowacyjnej i efektywnej gospodarki”.
3. Strategia Rozwoju Szkolnictwa Wyższego
Program Wsparcia dla UW jest zgodny z celami głównymi sformułowanymi przez MNiSW
następująco
v.p
l
1. Wzrost jakości kształcenia w szkolnictwie wyższym i dopasowanie go do potrzeb
społecznych i gospodarczych;
2. Poprawa jakości badań prowadzonych w polskich instytucjach naukowych;
3. Poprawa funkcjonowania systemu szkolnictwa wyższego i nauki w Polsce poprzez zmiany
w obszarach organizacji, zarządzania i finansowania;
4. Zwiększenie oddziaływania na otoczenie społeczne, gospodarcze i międzynarodowe.
.go
IV.3. Zgodność Programu Wsparcia dla UW z dokumentami strategicznymi dla rozwoju
Województwa Mazowieckiego
1. Strategia Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 roku. Innowacyjne
Mazowsze, załącznik do uchwały nr 158/13 Sejmiku Województwa Mazowieckiego
z dnia 28 października 2013 r.
Program Wsparcia dla UW jest zgodny ze Strategią Rozwoju Województwa Mazowieckiego
do 2030 r. oraz jej głównymi celami rozwojowymi zdefiniowanymi jako
− „Wzrost konkurencyjności regionu poprzez rozwój działalności gospodarczej oraz
transfer i wykorzystanie nowych technologii”,
w.
rcl
− „Poprawa jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego do
tworzenia nowoczesnej gospodarki”.
W obszarze działań „Gospodarka” Program jest spójny z celem rozwojowym „Wzrost
konkurencyjności regionu poprzez rozwój działalności gospodarczej oraz transfer i
wykorzystanie nowych technologii", a zwłaszcza z następującymi kierunkami działań
- Działanie 7.1. Wspieranie rozwoju parków naukowo-technologicznych i inkubatorów
przedsiębiorczości, w tym budowa i modernizacja infrastruktury naukowo-badawczej,
-
Działanie 7.2. Rozwój współpracy i transferu technologii między instytucjami
naukowymi a przedsiębiorcami.
ww
W obszarze działań „Społeczeństwo” Program jest spójny z celem rozwojowym „Poprawa
jakości życia oraz wykorzystanie kapitału ludzkiego i społecznego do tworzenia nowoczesnej
gospodarki”, a przede wszystkim z kierunkami rozwoju określonymi jako „Rozwój kapitału
ludzkiego i społecznego”.
2. Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Mazowieckiego – przyjęty
uchwałą Sejmiku Województwa Mazowieckiego w dn. 7 czerwca 2004 r.
Zawarta w Planie Zagospodarowania analiza SWOT Mazowsza wskazuje jako słabe strony
województwa – niski poziom innowacyjności gospodarki regionu w obszarach poza
Warszawą oraz niewystarczający poziom powiązań pomiędzy sferą B+R a praktyką
.go
v.p
l
gospodarczą. Realizacja Programu przyczyni się do wzmocnienia tych powiązań. Ustalenia
Planu w stosunku do Warszawy dotyczą przede wszystkim rozwoju wyspecjalizowanych
funkcji metropolitalnych (naukowo-badawczych, innowacyjnej gospodarki oraz usług
wyższego rzędu).
Funkcje te mają być realizowane m.in. poprzez
− Tworzenie i rozwój placówek naukowo-badawczych oraz rozbudowę infrastruktury
badawczej, szczególnie w zakresie nowych technologii;
− Wspomaganie rozwoju obszarów innowacji w Warszawie w oparciu o uczelnie i
powstające wokół nich „ośrodki wiedzy”, szczególnie na osi: Szkoła Główna
Handlowa – Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego – Uniwersytet Warszawski –
Warszawski Uniwersytet Medyczny – Politechnika Warszawska – Wojskowa
Akademia Techniczna;
− Wykorzystanie potencjału jednostek naukowych do rozwoju przemysłu
zaawansowanych technologii;
− Tworzenie warunków do wdrażania innowacji i nowych technologii;
− Tworzenie warunków do lokalizacji międzynarodowych instytucji i organizacji
związanych z rozwojem nauki i gospodarki.
ww
w.
rcl
Na bardziej szczegółowym poziomie analizowany Program bezpośrednio jest spójny z celem
3 Planu brzmiącym „Zwiększenie konkurencyjności regionu i poprawa warunków życia”, a w
szczególności z celem „Wykorzystanie dużego potencjału badawczo-rozwojowego Warszawy
dla innowacyjności gospodarki”. W odniesieniu do tych celów, autorzy Planu podkreślają
znaczenie istniejącej w Warszawie bazy badawczej, naukowej i dydaktycznej (a zwłaszcza
ośrodków o wysokim potencjale badawczym, do których zalicza się UW) dla wsparcia
subregionów województwa mazowieckiego, które cechują się niską konkurencyjnością i
słabym poziomem rozwoju gospodarki.
Program UW przyczyni się także do utrzymania tzw. spójności ekonomicznej, społecznej i
przestrzennej Mazowsza. Przedsięwzięcie będzie realizowane na Obszarze Metropolitalnym
Warszawy (OMW) stanowiącym obszar problemowy wyznaczony w Planie
Zagospodarowania. Dla OMW Plan ustala m.in.
• zasadę restrukturyzacji funkcjonalnej polegającą na porządkowaniu i kształtowaniu
stref funkcjonalnych (funkcji centralnych, zaplecza mieszkaniowego Warszawy,
zaplecza przyrodniczego, klimatycznego i rekreacyjnego Warszawy, obszarów
przemysłowo-gospodarczych oraz koncentracji rozwoju technologicznego);
• koncentrację struktur zurbanizowanych w oparciu o lokalne centra osadnicze z
wykształconym poziomem usług podstawowych i występowaniem wykształconych
przestrzeni publicznych.
Program dobrze wpisuje się w obie zasady. Miejsca planowanych inwestycji na terenie
warszawskich kampusów UW określane są bowiem jako obszary przeznaczone na
zagospodarowanie m.in. w zakresie infrastruktury usług naukowych. Jest to również zgodne
ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego m.st. Warszawy.
3. Strategia Rozwoju Miasta Stołecznego Warszawy do 2020 roku
v.p
l
Dokument przyjęty decyzją Rady miasta stołecznego Warszawy dnia 24 listopada 2005 r.
definiuje misję miasta jako dążenie do „osiągnięcia najwyższego poziomu zaspokojenia
potrzeb mieszkańców oraz zajęcie przez Warszawę znaczącego miejsca wśród
najważniejszych metropolii europejskich. Program Wsparcia dla UW jest zgodny z
− Celem strategicznym 3. „Rozwijanie funkcji metropolitalnych wzmacniających pozycję
Warszawy w wymiarze regionalnym, krajowym i europejskim”,
− Z celem operacyjnym 3.2. „Wzmocnienie roli Warszawy jako ważnego europejskiego
centrum gospodarczo-finansowego i naukowego oraz ośrodka decyzji politycznych”.
w.
rcl
.go
Warszawa ze swoim ogromnym potencjałem ludzkim, intelektualnym i gospodarczym
aspiruje do roli znaczącego ośrodka wymiany handlowej, naukowej i gospodarczej. Zgodnie z
zapisami Strategii, w celu stworzenia wizerunku Warszawy jako atrakcyjnego miejsca dla
siedzib zarządów korporacji i firm, władze miasta deklarują wsparcie dla kształcenia rodzimej
kadry na potrzeby napływających instytucji gospodarczo-finansowych. Realizacja Programu
UW przyczyni się do wypełniania powyższych celów poprzez tworzenie warunków do
rozwoju potencjału naukowo-badawczego i dydaktycznego. Program będzie realizowany w
obrębie kampusów UW na Powiślu, Ochocie i Służewcu, w ramach których powstały już
wielkie inwestycje dydaktyczne, naukowe i badawczo-rozwojowe Uniwersytetu.
Ponadto Program jest zgodny z
− Celem strategicznym 4: Rozwój nowoczesnej gospodarki opartej na wiedzy i
badaniach naukowych,
− Celem operacyjnym 4.1.: Wykorzystanie potencjału naukowego Warszawy do
rozwoju gospodarki opartej na zaawansowanych technologiach,
− Programem 4.1.1.: Stworzenie warunków dla rozwoju potencjału naukowobadawczego.
IV.4. Zgodność programu z dokumentami strategicznymi Uniwersytetu Warszawskiego
Strategia średnioterminowa Uniwersytetu Warszawskiego na lata 2014–2018
ww
Inwestycje UW ujęte w Programie to przedsięwzięcia o znaczeniu kluczowym dla wzrostu
poziomu nauczania i kształcenia kadr oraz rozwoju współpracy na poziomie
ponadregionalnym, krajowym i międzynarodowym. Idea programu związanego z obchodami
200-lecia UW w sposób bezpośredni i naturalny wypływa ze „Strategii średnioterminowej
Uniwersytetu Warszawskiego na lata 2014–2018” przyjętej przez Senat UW w dniu
25 czerwca 2014 r. Program jest wyrazem konsekwentnej polityki rozwojowej i inwestycyjnej
uczelni wynikającej z długofalowego planu rozwijania nowoczesnej infrastruktury
dydaktyczno-naukowej w celu budowania kompetencji własnych oraz relacji z otoczeniem.
Jako główne cele Strategii spójne z założeniami realizowanego Programu należy wskazać
.go
v.p
l
2.1. Wzmocnienie jakości kształcenia;
2.2. Inicjowanie współpracy między wydziałami, poszerzanie i uelastycznianie oferty
kształcenia;
2.3. Strategiczne kształtowanie oferty edukacyjnej Uniwersytetu;
2.5. Life long learning: szeroka i nowoczesna oferta kształcenia ustawicznego, szkoleń oraz
kursów;
3.1. Wzmocnienie działań w zakresie transferu technologii i wiedzy;
3.2. Współpraca z podmiotami zewnętrznymi przy tworzeniu i analizie programów studiów;
3.4. Stworzenie atrakcyjnej oferty współpracy dla miasta;
4.1. Realizacja planu inwestycji i dalsza poprawa warunków kształcenia i prowadzenia badań
na Uniwersytecie.
V. SYTUACJA, POZYCJA I ROLA UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO –
DIAGNOZA SYTUACJI SPOŁECZNO-GOSPODARCZEJ W OKRESIE OBJĘTYM
PROGRAMOWANIEM
oraz
pozycja
i
rola
w.
rcl
V.1. Diagnoza sytuacji społeczno-gospodarczej
Uniwersytetu Warszawskiego
ww
Szkolnictwo wyższe i nauka są w centrum zachodzących w Europie i Polsce przemian; muszą
je wspierać, napędzać i przewidywać5). Podjęcie przez uczelnie roli kreatora i uczestnika
prorozwojowych zmian wymagało znaczących reform systemowych z jednej strony i zmian w
samych instytucjach szkolnictwa wyższego z drugiej strony. Uczelnie zyskały większą ̨
autonomię w zakresie elastycznego kształtowania własnych programów nauczania,
autorskich programów badawczych i platform współpracy z otoczeniem. Jednocześnie
uczelnie cały czas włączają się w międzynarodową współpracę i konkurencję, intensyfikują
współpracę z otoczeniem gospodarczym i społecznym, podnoszą jakość kształcenia oraz
kształcą z uwzględnieniem rynków pracy w przyszłości. W okresie ostatnich 25 lat uczelnie
musiały dodatkowo przyjąć i wykształcić rosnącą liczbę studentów (od 404 tys. w 1990 r. do
szczytowej liczby 1954 tys. w 2005 r.), powiększyć i zmodernizować bazę lokalową oraz
infrastrukturę laboratoryjno-techniczną, przystosować programy nauczania do nowych
zasad wynikających z Procesu Bolońskiego i Krajowych Ram Kwalifikacji, udoskonalić
zarządzanie i sprawność organizacyjną.
Choć zmiany w sferze funkcjonowania szkół wyższych są zauważalne, wciąż wskazać można
obszary wymagające ciągłego doskonalenia.
Do takich obszarów należy dalsze podnoszenie jakości kształcenia, w tym również w
5)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego i Nauki na lata 2015–2030, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wrzesień 2015 r.
v.p
l
kontekście dopasowania do potrzeb kraju. Dane pokazują utrzymującą się w Polsce
dominację kształcenia specjalistycznego w trybie studiów jednolitych, narastającą separację i
zawężanie kierunków studiów, niski odsetek osób kształcących się w trybie ustawicznym
(LLL), niewystarczający nacisk kładziony w procesie kształcenia na kompetencje miękkie –
najbardziej cenione przez pracodawców.
.go
Drugim ważnym obszarem jest jakość badań naukowych szczególnie w aspekcie ich
zdolności do generowania innowacji lub/i potencjału aplikacyjnego, a także włączenie ich w
proces dydaktyczny. Polskie uczelnie zwiększają co prawda udział badań w swojej
działalności, ale – poza trzema o największej liczbie pozyskiwanych grantów, odległe są od
„uczelni badawczych”, a stopień komercjalizacji badań, liczba patentów czy udział funduszy
prywatnych w finansowaniu badań jest niski. Niewielki jest też udział badań o charakterze
inter- czy transdyscyplinarnym, szczególnie we współpracy międzynarodowej.
Obszarem trzecim jest umiędzynarodowienie znacząco odbiegające od przeciętnej dla
krajów UE, zarówno w sferze przyciągania studentów i wykładowców z innych krajów, jak i w
sferze wyjazdów i wspólnych publikacji uczonych polskich z zagranicznymi.
w.
rcl
Bez znaczących zmian w tych obszarach uczelnie w niewielkim tylko stopniu odegrają rolę
współkreatorów rozwoju kraju. Dlatego konieczne jest pełne uruchomienie potencjału szkół
wyższych. Wzmocnienia wymagają przede wszystkim dopasowanie kształcenia do potrzeb
społecznych i gospodarczych, jakość i innowacyjność prowadzonych badań, zdolność
dostarczania prorozwojowych impulsów w sferze społecznej i gospodarczej oraz zwiększenie
międzynarodowej pozycji polskiego szkolnictwa i nauki. Potrzebne są uczelnie i programy,
które zainicjują skokową zmianę w sferze szkolnictwa wyższego i nauki.
Sytuacja społeczno-gospodarcza i szkolnictwo wyższe
ww
W latach 2005–2012 publiczne nakłady na szkolnictwo wyższe zmalały, czemu towarzyszył
okresowy spadek realnej ich wysokości w latach 2008–2012 6 ). Obniżenie publicznych
nakładów na kształcenie pogarszało i tak niską pozycję polskiego szkolnictwa w stosunku do
innych państw OECD. Koszt jednostkowy kształcenia studenta finansowany ze źródeł
publicznych sięgał zaledwie 49,7% średniej OECD. Wzrost nakładów na badania nie
skompensował ubytku nakładów na kształcenie.
W przypadku współpracy międzynarodowej uczelni akademickich przede wszystkim dotyczy
ona badań naukowych, natomiast w obszarze kształcenia związana jest z mobilnością kadry i
studentów. W 2014 roku na polskich uczelniach studiowało 36 tys. obcokrajowców na
studiach licencjackich bądź magisterskich. Najwięcej z nich – blisko 1,7 tys. – wybrało
Uniwersytet Warszawski. Zgodnie z raportem Studenci zagraniczni w Polsce 2014 to właśnie
UW od lat cieszy się największą popularnością wśród zagranicznych kandydatów7). Pożądany
6)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego, Fundacja Rektorów Polskich, red. Jarosław
Górniak, Warszawa, 2015 r., s. 14 oraz 145–146.
7)
http://www.uw.edu.pl/uw-najpopularniejszy-wsrod-obcokrajowcow/, dostęp: 25.10.2015 r.
v.p
l
dalszy wzrost liczby studentów z zagranicy zdążać będzie nie tylko do oferowania im
możliwości studiowania w językach obcych, ale także do stworzenia przyjaznego otoczenia
dydaktycznego i socjalnego.
.go
Innowacyjność polskiej gospodarki, pomimo poprawy notowanej w ostatnim czasie,
oceniana jest stosunkowo nisko. Zgodnie z Innovation Union Scoreboard w 2014 roku nasz
kraj po raz pierwszy otrzymał ocenę „umiarkowanego innowatora” (kraje nieco poniżej
średniej UE), awansując z grupy skromnych innowatorów. Innovation Union Scoreboard
lokuje Polskę pod względem ogólnego wskaźnika innowacyjności na czwartym od końca
miejscu wśród krajów członkowskich Unii Europejskiej i wskazuje na niskie tempo wzrostu
innowacyjności!8)
w.
rcl
W ciągu ostatnich 25 lat Polska stała się świadkiem bezprecedensowej rewolucji zarówno
ilościowej, jak i jakościowej w edukacji wyższej. W przeciągu 20 lat wskaźnik skolaryzacji
wzrósł ponad czterokrotnie, jednak powszechność kształcenia wyższego w ostatnich latach
zmniejsza się – zauważalnie spada liczba studentów. Warto odnotować też, że choć 4/10
młodych mieszka na wsi, odsetek tych osób na uczelniach wynosi jedynie 27,4%.
Odnotowano, że poprawił się średni wskaźnik liczby studentów przypadających na jednego
nauczyciela akademickiego. Wynika to głównie ze zjawisk demograficznych, ale należy
wykorzystać to do poprawy jakości dydaktyki uczelni.
Na kierunkach społecznych i humanistycznych uczelni wyższych nastąpiła bardzo silna
koncentracja na dydaktyce. Ze względu na masową skalę tych kierunków dydaktykę
zdominowały metody podawcze połączone z upowszechnianiem egzaminów
skoncentrowanych na sprawdzaniu wiedzy z pominięciem umiejętności, zwłaszcza
kompetencji miękkich i społecznych 9). Ze zmianami demograficznymi (mniejsza liczba
kandydatów na studia) pojawia się szansa na bardziej zindywidualizowane, więc
jakościowo lepsze, kształcenie. Większe znaczenie zyskają też prace badawczo-rozwojowe
szczególnie te łączące różne dziedziny nauki i wymagające podjęcia współpracy przez
badaczy z wydziałów i jednostek dotychczas ze sobą niewspółpracujących. Tę szansę należy
wykorzystać.
ww
Tymczasem Polska ma bardzo niski udział pracowników badań i rozwoju w stosunku do
całkowitego zatrudnienia zarówno na poziomie ogólnym, jak i na samych uczelniach.
Przedsiębiorcy chcą współpracować z uczelniami w tym zakresie – jednak ciągle ta
współpraca jest na stosunkowo niewysokim poziomie. Na ogół współpraca z pracodawcami
8)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego, Fundacja Rektorów Polskich, red. Jarosław
Górniak, Warszawa, 2015 r., s. 24 i 106.
9)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego, Fundacja Rektorów Polskich, red. Jarosław
Górniak, Warszawa, 2015 r., s. 28.
w.
rcl
.go
v.p
l
ogranicza się do biura karier, a należy sięgnąć do konsultowania programów, zaangażowania
pracodawców w proces dydaktyczny (prowadzenie zajęć)10).
Wykres – forma współpracy uczelni z pracodawcami
w: Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego, Fundacja
Rektorów Polskich, red. Jarosław Górniak, Warszawa, 2015 r., s. 134.
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego
wskazuje, że do najważniejszych barier współpracy uczelni z otoczeniem gospodarczym
należy zaliczyć: brak bodźców systemowych dla uczelni i ich pracowników do realizacji
trzeciej misji, brak odpowiedniej komunikacji i sieci kontaktów pomiędzy uczelniami a
przedsiębiorcami oraz bariery prawne. Jednocześnie szkoły wyższe należą do tych instytucji,
z którymi współpracę innowacyjni przedsiębiorcy oceniają jako najkorzystniejszą dla ich
działalności innowacyjnej (GUS 2013).
ww
Nowoczesne, skuteczne metody kształcenia są oparte w znacznym stopniu na
rozwiązywaniu problemów lub realizacji projektów (problem/project based learning) –
pierwsze to zdobywanie wiedzy, drugie stosowanie jej, co ma ścisły związek z koncepcją
kształcenia opartego na badaniach (research based education). Wdrożenie idei kształcenia w
oparciu o takie moduły wymaga
– przeznaczenia odpowiednich środków finansowych związanych z
„oprzyrządowaniem” realizacji projektów,
10)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego, Fundacja Rektorów Polskich, red. Jarosław
Górniak, Warszawa, 2015 r., s. 14 i 133–134.
v.p
l
– dobrej współpracy z instytucjami zewnętrznymi (tematy projektów powinny
odnosić się do sytuacji praktycznych),
– zmiany w sposobie rozliczania pensum – odejście od ściśle zdefiniowanych form
prowadzenia zajęć,
– zmiany w infrastrukturze „lokalowej” (zwiększenie zasobu miejsc przeznaczonych
do pracy w małych grupach kosztem części sal audytoryjnych),
– właściwego przygotowania nauczycieli akademickich – w zakresie organizacji i
prowadzenia zajęć.
.go
Brakuje odpowiednich instrumentów finansowych wspierających zaangażowanie uczelni
wyższych w realizację strategii uczenia się przez całe życie11). Kształcenie osób dorosłych
(studia niestacjonarne, podyplomowe, kursy związane z profesjonalnym rozwojem kariery
zawodowej) finansowane jest przede wszystkim ze środków prywatnych bądź
dofinansowywane z Europejskiego Funduszu Społecznego.
w.
rcl
UW poprzez realizację wieloletniego programu wsparcia chce być aktywnym uczestnikiem
działań na rzecz redukowania niekorzystnych, zarysowanych wyżej trendów oraz na rzecz
doskonalenia warunków studiowania, badań i współpracy z otoczeniem, które przyczynią się
do wzmocnienia potencjału UW, regionu oraz kraju.
Podstawy społeczno-demograficzne wykorzystania przez UW infrastruktury sfinansowanej
w ramach wieloletniego programu wsparcia UW
Obecnie realizacja zamierzeń programowych i celów, które stawia sobie UW do 2025 r., w
zakładanym zakresie jest niemożliwa przede wszystkim z powodu ograniczeń
infrastrukturalnych – brak nowoczesnych powierzchni dydaktycznych, laboratoryjnych oraz
zaplecza socjalnego, co w istotny sposób wpływa na obniżenie konkurencyjności
Uniwersytetu Warszawskiego jako wiodącego ośrodka w dziedzinie kształcenia i badań. Tego
rodzaju program nie może być obecnie realizowany z uwagi na deficyt dotychczasowej bazy
lokalowej w zakresie powierzchni dydaktycznej i laboratoryjnej.
ww
Pomimo spadkowych trendów demograficznych dotyczących populacji studentów problem
ten nie dotyczy w istotnym stopniu UW jako najlepszej uczelni w kraju. Problem ten nie
dotyka studiów prowadzonych przez UW w trybie stacjonarnym. Dostrzegalny jest wśród
studentów studiujących w trybie niestacjonarnym. UW wprowadza od wielu lat
rozwiązania, które skutecznie uelastyczniają system edukacji i mają pozytywny wpływ na
liczbę osób studiujących i korzystających z innych form kształcenia oferowanych przez UW.
Zgodnie z dokumentem Perspektywa uczenia się przez całe życie, przyjętym przez Radę
11)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego do 2020 r. Część III. Diagnoza Szkolnictwa Wyższego, Fundacja Rektorów Polskich, red. Jarosław
Górniak, Warszawa, 2015 r., s. 213.
.go
v.p
l
Ministrów w 2013 r., Uniwersytet wzmacnia misję rozwoju edukacji dla osób dorosłych.
Odbywa się to poprzez bardzo dynamiczny rozwój edukacji pozaformalnej i nieformalnej
oraz poprzez zaawansowane wdrażanie założeń Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa
Wyższego, które kładą nacisk na efekty kształcenia. UW był m.in. liderem projektu o
charakterze systemowym „Szkoły wyższe w roli integratora uczenia się przez całe życie”, co
potwierdza eksperckie przygotowanie UW i doświadczenie do modelowego rozwoju
edukacji typu LLL i RPL. Tym samym Uniwersytet rozwija warunki i zwiększa nabór
studentów „nowego typu” – np. rekrutując ich spośród grup osób dorosłych – studenci
programów LLL i RPL. Tym samym aspiruje do grupy uczelni w państwach
wysokorozwiniętych o najwyższych wskaźnikach uczestnictwa w edukacji pozaformalnej i
nieformalnej osób dorosłych (np. w Szwecji ok. 30% studentów dorosłych powyżej 40. roku
życia).
w.
rcl
UW od wielu lat przykłada dużą wagę do przyciągania studentów, a także młodych
doktorów z zagranicy, czego przejawem są dynamicznie rosnące wskaźniki w tym obszarze.
Uniwersytet Warszawski jest najczęściej wybieraną przez cudzoziemców uczelnią w Polsce –
w 2014 r. było to blisko 1,7 tys. osób; z dużą dynamiką wzrostu. Tendencja ta będzie
podtrzymana w związku z realizacją przez UW projektów mobilnościowych, a także
podejmowaniem szeregu działań zmierzających do przyciągania studentów z Europy
Wschodniej, co stanowi jeden z ważnych celów strategii średniookresowej UW.
Ponadto realizacja Programu przyczyni się do nawiązania nowych form współpracy z
sektorem przedsiębiorstw w regionie dla celów transferu wiedzy i wyników badań,
spowoduje wzrost liczby przedsiębiorstw współpracujących z UW. Dwa czynniki: potencjał
naukowo-dydaktyczny stolicy, która jest jednym z głównych centrów badawczych i
naukowych nie tylko województwa mazowieckiego, oraz ogromny naukowy i aplikacyjny
potencjał, jaki tkwi w programach dydaktycznych i badawczych, które będą wdrażane w
wyniku realizacji wieloletniego programu rozwoju UW, pozwalają stwierdzić, że
oddziaływanie projektu w tym zakresie będzie długofalowe i wpłynie zarówno na sferę
naukową, jak i ekonomiczno-społeczną.
ww
Dążenie do dalszego rozwoju dydaktyki i badań na UW zorientowanych interdyscyplinarnie i
preferujących dydaktykę powiązaną z badaniami daje gwarancję optymalnego wykorzystania
infrastruktury będącej przedmiotem realizacji Programu UW. Nastąpi zwiększenie włączenia
studentów w realizację projektów badawczych, które mają związek z rozwojem gospodarki
opartej na wiedzy oraz nowymi technologiami, co przyczyni się do podniesienia atrakcyjności
studiów z punktu widzenia kandydatów i powinno znaleźć odzwierciedlenie w zwiększeniu
ich liczby w procesie rekrutacji. UW dążyć będzie do tego, aby kształcenie oraz badania przez
niego prowadzone odpowiadały najnowszym trendom w zakresie współczesnej dydaktyki i w
pełni odpowiadały obecnym wyzwaniom społecznym, gospodarczym oraz kulturowym.
Tworząc niniejszy Program, brano zatem pod uwagę obecne tendencje w obszarze
kształcenia, a więc m.in. dążenie do zwiększenia liczby studentów zagranicznych oraz
Sektor B+R w województwie mazowieckim
v.p
l
wzmocnienia mobilności kadry akademickiej. Istotną rolę ma pełnić również mobilność
międzysektorowa, tj. między sektorem edukacyjnym a sektorem przedsiębiorstw, także w
drugą stronę, tj. mierzona jako obecność sektora przedsiębiorstw/sektora prywatnego na
uczelniach w ramach współpracy, gościnnych zajęć i warsztatów.
w.
rcl
.go
Wśród jednostek prowadzących działalność w zakresie badań i rozwoju oraz instytucji
wspierających działalność badawczą i innowacyjną na Mazowszu wyróżnić można: jednostki
naukowe, do których zalicza się instytuty badawcze, instytuty Polskiej Akademii Nauk oraz
jednostki organizacyjne uczelni (zarówno publicznych, jak i niepublicznych); centra
doskonałości; akredytowane laboratoria badawcze; inkubatory przedsiębiorczości; centra
transferu technologii; parki technologiczne; akademickie inkubatory przedsiębiorczości. W
sumie na Mazowszu działa 212 jednostek naukowych12) sprawozdających się z działalności
naukowej i badawczej oraz podlegających kategoryzacji i ubiegających się o dofinansowanie
z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wśród tych jednostek najliczniejszą grupę
stanowią jednostki uczelni publicznych (89 podmiotów). Nieznacznie mniej (78 podmiotów)
jest instytutów badawczych. W regionie zlokalizowane są również 32 instytuty PAN oraz 13
jednostek organizacyjnych uczelni niepublicznych. Co więcej, ponad połowa (78 z 136)
instytutów badawczych w Polsce oraz niemal połowa instytutów PAN zlokalizowanych jest na
Mazowszu. Województwo mazowieckie jest wiodącym regionem w Polsce pod względem
liczby jednostek naukowych.
ww
Według klasyfikacji Regional Innovation Scoreboard województwo mazowieckie jest
zaliczane do umiarkowanych innowatorów i pozostaje poza grupą regionów, które należą
do tzw. naśladowców i liderów innowacji, odgrywających znaczące role na arenie
międzynarodowej13). Analiza danych dostępnych w regionie wskazuje, że średnie nakłady
inwestycyjne mazowieckich jednostek naukowych na aparaturę naukowo-badawczą wynoszą
ponad 1,1 mln zł, podczas gdy średnie krajowe nakłady inwestycyjne na aparaturę badawczą
oscylują wokół 970 tys. zł. Najwyższe średnie nakłady na aparaturę badawczą ponoszą
instytuty badawcze – ponad 1,5 mln zł, równie wysokie nakłady inwestycyjne charakteryzują
jednostki PAN, najniższe zaś – jednostki uczelni wyższych (około 767 tys. zł). Z uwagi na silną
koncentrację instytucji naukowo-badawczych Mazowsze stanowi region o silnym
potencjale współpracy między sferą nauki a biznesu. Wyniki przeprowadzonych wśród
przedsiębiorców badań świadczą jednak o niewykorzystaniu tego potencjału dla rozwoju
innowacyjności gospodarki – jedynie 4% przedsiębiorstw w województwie mazowieckim
podejmuje współpracę z jednostkami sfery B+R14).
12)
13)
14)
GUS 2013.
Wg http://ris.mazovia.pl/sites/default/files/2015_02_10_ris_mazovia_2020.pdf.
Determinanty innowacyjności na Mazowszu, Marta Mackiewicz, Anna Dąbrowska (w:) Mazowsze. Studia Regionalne, Warszawa, 2012.
v.p
l
Współczesne role uniwersytetu w świetle badania opinii interesariuszy wewnętrznych i
zewnętrznych Uniwersytetu Warszawskiego
ww
w.
rcl
.go
Wyniki badania przeprowadzonego przez Uniwersytet Warszawski w 2015 r. na temat
oczekiwań interesariuszy wobec społecznej odpowiedzialności UW15) wskazują, że w opinii
środowiska akademickiego oraz otoczenia wśród oczekiwanych dziś ról społecznie
odpowiedzialnego uniwersytetu są: 1) rola elitotwórcza 2) promocja rozumu
3) kształtowanie postaw 4) centrum rozwoju i współpracy.
15)
Raport z badania „Społeczna odpowiedzialność Uniwersytetu Warszawskiego – stan, oczekiwania interesariuszy, perspektywy”,
Uniwersytet Warszawski, 15.09.2015 r.
2. PROMOCJA ROZUMU
Myśl krytyczna (niezależność,
uczelnia
jako
krytyk
społeczeństwa,
elit);
rola
opiniotwórcza – inicjowanie i
merytoryczny wkład w debatę
publiczną (poprzez naukowców,
absolwentów)
Promocja rozumu (dbanie o to,
żeby ludzie myśleli, dbanie o
promocję myślenia)
Ciekawość (potrzeba wiedzy,
zrozumienia,
rozbudzenia
ciekawości)
3. KSZTAŁTOWANIE POSTAW
Kształtowanie postaw etycznych,
obywatelskich
Etos,
kształtowanie
odpowiedzialności pracy, zadań
Łączenie
się
(spotkania),
sieciowanie (przestrzeń kontaktu
ludzkiego, nie tylko wirtualnego),
tworzenie
przestrzeni
do
spotkań ludzi i idei
4. CENTRUM ROZWOJU
I WSPÓŁPRACY
Integracja z otoczeniem
Otwartość
(wyniki
badań
powinny wychodzić poza UW)
Służenie pomocą, dzielenie się
wiedzą (nie tylko ekspercko) w
sensie
służby
społecznej,
kształtowanie
postaw
prospołecznych
Rozwój społeczny
Rola lidera zmian społecznych –
innowacyjność i uniwersytet jako
pozytywny przykład
Pełnienie roli centrum lokalnego
Ikona miasta
Ośrodek kultury
ww
w.
rcl
.go
v.p
l
1. ROLA ELITOTWÓRCZA
Kształcenie elit (kompetencji,
przekazywanie wiedzy dobrej
jakości)
Rozwój studentów,
przygotowanie do dalszego
funkcjonowania w
społeczeństwie, rozwój miękkich
umiejętności
Wyrównywanie szans
Badania (nauka)
Przedstawianie wartości nauki,
popularyzacja wyników badań
naukowych
Dbałość o autorytet i wizerunek
naukowca
w
powszechnym
odbiorze społecznym
Wg badania przeprowadzonego przez UW w 2015 r. nt. społecznie odpowiedzialnej uczelni,
środowisko akademickie i otoczenie uczelni wskazuje, że bardzo ważna jest dziś edukacja
oparta o zindywidualizowany tryb nauczania i elastyczny tryb kształcenia, zorientowana na
rozwijanie tzw. umiejętności tranzytywnych pozwalających sensownie działać, dobrze
pracować (i współpracować), adaptować się do zmian w otoczeniu w ciągu całego życia
zawodowego, wywierająca formujący wpływ na jednostkę i oparta o metody aktywizujące
studenta (edukacja odpowiedzialna społecznie). Społecznie odpowiedzialna edukacja to
tworzenie przez uniwersytet warunków do szerokiego rozwoju intelektualnego jednostek,
wyposażanie w zróżnicowane kompetencje poprzez edukację wysokiej jakości i promocję
v.p
l
uczciwych nawyków studiowania, ale i nacisk na kreatywne uczenie się, abyśmy zdobytą
wiedzę samodzielnie potrafili wykorzystać do zrozumienia otaczającego świata, relacji,
mechanizmów.
.go
Podnoszenie jakości życia publicznego to również uprawianie nauki odpowiedzialnej
społecznie – prowadzenie badań odwołujących się do ważnych problemów społecznych, z
myślą o ich praktycznym wykorzystaniu, z przyzwoleniem na ich komercjalizowanie i z
zachowaniem dbałości o wysokie standardy etyczne. Do odpowiedzialnego prowadzenia
nauki, badań i analiz kluczowy jest etos. Nauka uprawiana z misją społeczną to również
popularyzacja nauki, ochrona jej rangi, ale także kontakt z ludźmi, od których uczelnia
również mogłaby się uczyć. Uczelnia jako instytucja ucząca się zyskuje szacunek i
wiarygodność. Szczególnie mocno uczelni potrzebuje otoczenie zagubione w masowości
informacji, spragnione inspiracji, osobowości intelektualnych, korzystania z dorobku
uniwersytetu.
w.
rcl
Uniwersytet, wypełniając rolę społeczną wobec otoczenia, przyjmuje na siebie rolę
jednostki zaufania publicznego, stojącej na straży wiedzy i wartości, aktywnie uczestniczącej
w życiu społecznym i gospodarczym kraju, inicjującej debatę publiczną i wywierającej
formujący wpływ na otoczenie, edukujący je do ról, służący swoim dorobkiem
strategicznemu rozwojowi państwa, bo uniwersytet to miejsce szczególne, ze względu na
swój autorytet.
Oczekuje się, że misja społeczna Uniwersytetu w obszarze edukacji będzie dotyczyć również
kształtowania postaw, w tym obywatelskich i współpracy, aby jednostki były gotowe do
tworzenia wspólnot, aby z kształcenia korzystała nie tylko sama jednostka poprzez rozwój
swojego potencjału, ale i społeczeństwo poprzez przygotowanie jednostek do życia w nim.
Kształcenie elastyczne i partycypacyjne jest ważnym elementem społecznie
odpowiedzialnego uniwersytetu.
ww
Dokumenty strategiczne i diagnozy krajowe potwierdzają, że szkolnictwo wyższe musi wyjść
naprzeciw, a nawet krok przed oczekiwania gospodarki16). Absolwenci nie tylko powinni
zasilać oczekujące na nich stanowiska pracy, lecz muszą też tworzyć nowe, oparte na swojej
inicjatywie i kreatywności.
16)
Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego i Nauki na lata 2015-2030, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wrzesień 2015 r., s. 26.
ANEKS STATYSTYCZNY
w.
rcl
.go
v.p
l
Wykres – Liczba absolwentów studiów I i II stopnia w roku akademickim 2011/2012
ww
Wykres – Odsetek cudzoziemców studiujących na polskich uczelniach
.go
v.p
l
Wykres – Liczba studentów z danego kraju studiujących za granicą, wyrażona
jako procent całkowitej liczby studentów w tym kraju (rok 2012)
ww
w.
rcl
Wykres – Uczenie się dorosłych w krajach UE, 2011 r., wskaźniki uwzględniające
uczestnictwo w edukacji formalnej i pozaformalnej w ostatnich 12 miesiącach
ANALIZA SWOT
Zagrożenia
– realne możliwości budżetu państwa w danym
okresie rozliczeniowym,
– wzrost dysparytetu wynagrodzeń naukowców
w Polsce w porównaniu do zagranicy,
zachęcający do podejmowania pracy za granicą i
zniechęcający do podejmowania pracy w Polsce,
– słabo rozwinięty polski system pomocy
materialnej
obniżający
atrakcyjność
podejmowania studiów w Polsce przez
studentów zagranicznych, zwłaszcza w sytuacji
rozbudowy systemów zagranicznych,
–
wyrównywanie
kosztów
utrzymania
w przekroju Polska – kraje rozwinięte, obniżający
atrakcyjność studiów w Polsce,
– nastawienie na skuteczność w życiu osobistym
i zawodowym, co wpływa np. na utrwalanie się
niskich standardów etycznych zachowań
studentów – np. ściąganie na egzaminach;
przyczyną jest także presja zewnętrzna np.
resortu pracy na „produkowanie” przez uczelnie
pracowników,
– zmienne oczekiwania badawcze otoczenia
wobec prac aplikacyjnych uczonych,
– zniechęcająca kultura wskaźników pracy
akademickiej
promowana
przez
system
szkolnictwa wyższego (według pracowników
naukowych „wyobraźnia ginie w punktach”,
główna przyczyna – nowa ustawa o szkolnictwie
wyższym
nastawiona
na
wydajność,
efektywność) – może i tu odstraszać,
– kryzys wartości, w tym autorytetu naukowca,
kryzys relacji mistrz – uczeń (przyczyną „wysyp
habilitacji” po nowelizacji ustawy o szkolnictwie
wyższym), etosu („każdy gra do swojej bramki” –
indywidualizacja),
–
zróżnicowanie
kultur
organizacyjnych
pomiędzy
uczelniami
a
podmiotami
współpracującymi z uczelniami,
ww
w.
rcl
.go
Szanse
– ustanowienie strategicznych ram UE w zakresie
celu 5 SRKL: Podniesienie poziomu kompetencji i
kwalifikacji obywateli,
– stały wzrost liczby zajęć oferowanych w języku
angielskim na UW umożliwiających wysoki
poziom umiędzynarodowienia studiów,
–
współpraca
z
władzami
miasta
w diagnozowaniu i rozwiązywaniu problemów
społecznych i zarządczych,
–
zainteresowanie
władz
miasta
w propagowaniu wiedzy (np. Festiwal Nauki)
oraz szkół ponadgimnazjalnych (np. warsztaty
dla licealistów) w doborze właściwych kierunków
studiów,
–
pozytywne
oddziaływanie
społeczne
w rejonach miasta z ośrodkami uczelnianymi,
– zainteresowanie mieszkańców i władz miasta
tworzeniem pozytywnego wizerunku i klimatu
miasta akademickiego w Warszawie (z „dzielnicą
łacińską” na Powiślu) przyciągającego młodzież
akademicką z Polski i turystów,
– presja ekonomiczna na przedsiębiorców
skłaniająca ich do poszukiwań nowych rozwiązań
technologicznych,
zarządczych
oraz
do
zainteresowania budowaniem nowoczesnych
kompetencji
zatrudnionych
i nowo
zatrudnianych pracowników,
– zmniejszenie dysparytetu warunków życia
między Warszawą a innymi miastami
europejskimi, rozwój połączeń transportowych
itp. skutkujące wzrostem zainteresowania
studiami i pracą w Polsce,
– rozwój programów i środków wspomagających
mobilność kadr naukowych w obrębie UE i
wewnątrz kraju,
– społeczeństwo wiedzy/masowość kształcenia i
szczególna potrzeba rozwoju kompetencji
studentów, w tym społecznych/miękkich; poza
tym grupą, do której kierowana jest oferta
dydaktyczna uczelni nie są już bowiem wyłącznie
maturzyści i uczący się na niej studenci, ale także
absolwenci
oraz
(szeroko
rozumiana)
społeczność lokalna → stąd potrzeba rozwoju
programów LLL,
– presja na innowacyjność uczelni (UW jako lider
zmiany),
v.p
l
– OCENA MOŻLIWOŚCI REALIZACJI CELÓW PROGRAMU
WIELOLETNIEGO
Słabe strony
– możliwość wystąpienia opóźnień w procesach
przetargowych (protesty, odwołania),
– możliwość wystąpienia opóźnień w realizacji
inwestycji (zagrożenia atmosferyczne, problemy
z podwykonawcami),
– wymagające stałego doskonalenia narzędzia do
efektywnej
komunikacji
wewnętrznej
i
zewnętrznej UW,
– trudności w koordynacji programów na tak
dużą skalę przy tak złożonej strukturze
organizacji – konieczność sprawnego zarządzania
i koordynacji,
– wciąż niepełne wykorzystywanie potencjału
UW, wynikającego ze współpracy z otoczeniem,
– wzrost kosztów utrzymania na poziomie 3 mln
zł/m-c finansowany z budżetu uczelni i
przychodów zewnętrznych,
ww
w.
rcl
.go
– potrzeba roli formującej ze strony
uniwersytetu (objaśnianie świata w związku z
zanikaniem
samodzielnego
myślenia,
„sformatowaniem”; nauczanie poszukiwania,
zadawania
pytań,
kwestionowania
rzeczywistości, dociekliwości, jest społeczne
zapotrzebowanie na „azymut” (uniwersytet od
zawsze pełnił rolę drogowskazu, zdaniem
respondentów
badania
„Społecznej
Odpowiedzialności UW” społeczeństwo nadal
tego oczekuje),
– potrzeba aplikacyjności prac naukowych,
– konkurencja zewnętrznych podmiotów i UW w
obszarze transferu wiedzy
Mocne strony
– bardzo wysokie kwalifikacje kadry naukowej
potwierdzone mierzalnymi wynikami: naukowcy
UW otrzymali największą w Polsce liczbę
prestiżowych grantów European Research
Council, największą liczbę grantów NCN-u, a
siedem wydziałów Uniwersytetu – spośród 37 w
całym kraju – uzyskało najwyższą możliwą
kategorię naukową A+,
– ogromne doświadczenie kadry dydaktycznej
poświadczone wyróżnieniem wielu kierunków
przez Polską Komisję Akredytacyjną,
– wysoka atrakcyjność studiów na Uniwersytecie
Warszawskim, o czym świadczy ogromna liczba
kandydatów na niektóre kierunki (ponad 20 osób
na miejsce), duża liczba olimpijczyków
podejmujących studia na UW oraz stabilizacja
liczby studentów pomimo niżu demograficznego
w Polsce ,
– wysoka motywacja studentów do pogłębiania
wiedzy, potwierdzona wysokimi efektami
nauczania, wyróżnieniami, nagrodami,
– współpraca z wiodącymi krajowymi
i zagranicznymi
ośrodkami
naukowo-badawczymi, potwierdzona licznymi umowami
międzynarodowymi i aktywnym udziałem w
zakończonych programach ramowych UE, a teraz
w Horyzoncie 2020 – wzrost liczby studentów
zagranicznych na UW (źródło przychodów),
– bardzo duża dynamika przyrostu liczby i
wartości projektów badawczych finansowanych
z zewnątrz (źródło przychodów),
– doświadczenia i eksperckość w dziedzinie LLL i
RPL (przewaga konkurencyjna),
– silny rozwój współpracy z otoczeniem (sektor
przedsiębiorstw i NGO),
– aktywizacja przedsiębiorczości akademickiej
Poz. 1124
v.p
l
w.
rcl
.go
(wzrost liczby przedsięwzięć typu spin-off,
wdrożeń, etc. jako źródło przychodów),
– funkcjonowanie Uniwersytetu Otwartego UW,
oferującego bardzo zróżnicowane i interesujące
wykłady otwarte,
– własna działalność wydawnicza Wydawnictwa
UW i wydawnictw wydziałowych w roli
propagatora efektów naukowych; doświadczenie
prowadzenia wydawnictw „open source”,
doświadczenie w kształceniu na odległość,
– ogromny potencjał dydaktyczny i naukowy
Biblioteki
UW,
jednej
z
największych
i najnowocześniejszych w Polsce – precyzyjne
sformułowanie celów i zadań Programu oraz
wskaźników do monitorowania ich realizacji,
– duże doświadczenie w realizacji inwestycji
infrastrukturalnych
oraz
w
realizacji
strategicznych
systemowych
projektów
rozwojowych,
– dobrze zdiagnozowane potrzeby rozwojowe
UW – kilka strategicznych wewnętrznych badań
przeprowadzonych
przez
UW
(opinia
pracowników i studentów) np. badanie
„Społeczna odpowiedzialność Uniwersytetu
Warszawskiego
–
stan,
oczekiwania
interesariuszy,
perspektywy”,
Uniwersytet
Warszawski, 15.09.2015 r., badanie „Drop out na
UW – rezygnacja studentów ze studiów na UW”
2015 r., badanie „Wizerunek UW”, monitoring
mediów, badanie pt. „Realizacja Postanowień
Europejskiej Karty Naukowca Na Uniwersytecie
Warszawskim”, luty 2015 r.,
– udostępnianie obiektów uniwersyteckich dla
mieszkańców Warszawy,
– przyrost nowoczesnej, w wymaganym
standardzie, powierzchni dydaktyczno-naukowej
o 180,5 tys. m2 (163,3 tys.m2 – powierzchnia
nowa + 17,2 tys.m2 – powierzchnia gruntownie
zmodernizowana)
Poz. 1124
v.p
l
Monitor Polski
ww
V.2 Problemy i potrzeby, na które odpowiada Program Wsparcia dla
Uniwersytetu Warszawskiego
Program Wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego odpowiada na potrzebę
skokowej zmiany. Wskazane w Programie cele są zbieżne z celami określonymi w
strategicznych dokumentach, takich jak: Średniookresowa Strategia Rozwoju Kraju, Strategia
Rozwoju Kapitału Ludzkiego, Program Rozwoju Szkolnictwa Wyższego i Nauki, Strategia
Rozwoju Mazowsza, a tym samym są zgodne z dokumentami Unii Europejskiej. Trzeba też
v.p
l
podkreślić, że Uniwersytet Warszawski realizuje przyjęty przez Senat Uniwersytetu
Warszawskiego program rozwoju. Działania prowadzone są jednak w niewystarczającej
skali, wyznaczonej przez możliwości infrastrukturalne i finansowe uczelni. Finansowe
wsparcie publiczne pozwoli UW na zwiększenie skali tych działań, przekładając się na
skokowy przyrost ich oddziaływania i efektów.
.go
Odpowiadając na zapotrzebowanie społeczne, w połowie lat 90. XX wieku,
trzykrotnie zwiększył liczbę studentów do ponad 60 tys. na wszystkich rodzajach studiów. W
tym samym okresie zmobilizowano kadrę dydaktyczno-naukową, ale niestety nie było w
tym czasie warunków materialnych ani możliwości logistycznych, aby dostosować
infrastrukturę na odpowiednim poziomie.
w.
rcl
Mimo to UW przeprowadził budowę nowej biblioteki na Powiślu, m.in. zaciągając
kredyt w wysokości 22 mln USD, zrewitalizował kilkanaście budynków na historycznym
kampusie, korzystając ze środków Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju
Regionalnego, zmodernizował budynek dawnej biblioteki za pomocą finansowania z kredytu
Europejskiego Banku Rozwoju, przeznaczając go na cele dydaktyczne, a ostatnio dzięki
inicjatywie Jessica rewitalizacji został poddany Pałac Tyszkiewiczów-Potockich przy ul.
Krakowskie Przedmieście oraz gmach d. Łaźni Teodozji Majewskiej dla Instytutu
Dziennikarstwa. Przez cały wspomniany okres z własnych środków prowadzono niezbędne
remonty, przeznaczając na te cele ok. 10 mln zł rocznie. Wyżej wspomniane działania miały
charakter doraźny, a nie strukturalny, i nie mogły w sposób zasadniczy przynieść poprawy
warunków dydaktyczno-naukowych.
W ostatnich paru latach ta sytuacja zaczęła się zmieniać kiedy na skutek wygranych
konkursów UW zrealizował ze środków europejskich I etap budynku dla wydziałów
lingwistycznych UW na Powiślu, budynek Centrum Nowych Technologii, budynek Wydziału
Fizyki oraz Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych na Ochocie, a także Europejskie
Centrum Edukacji Geologicznej w Chęcinach.
ww
Poprawa sytuacji dotyczyła części wydziałów przyrodniczych, niestety
niedostateczne warunki do prowadzenia zajęć nadal występują w przypadku dziedzin
humanistycznych (m.in. nadal niewystarczająca infrastruktura wydziałów lingwistycznych)
oraz nauk społecznych – np. ekonomii, socjologii czy też psychologii. Podobne braki UW
odczuwa dotkliwie w zakresie bazy sportowej oraz socjalnej dla studentów (rozbudowa i
modernizacja domów studenckich).
.go
v.p
l
Jak stwierdzają autorzy Średniookresowej Strategii Rozwoju Kraju do roku 2020,
dotychczas podejmowane działania mające na celu zbudowanie potencjału innowacyjnego
polskiej gospodarki nie przyniosły satysfakcjonujących rezultatów. Mimo pewnego postępu,
nadal – w porównaniu z innymi krajami – Polska ma do nadrobienia znaczny dystans.
Największymi problemami są wielkość i struktura finansowania działalności badawczo-rozwojowej, zwłaszcza w zakresie prywatnych nakładów na działalność badawczo-rozwojową, a także słaba współpraca między sferą nauki a przedsiębiorcami. Na badania i
rozwój w Polsce wydaje się rocznie około 0,7% PKB, co stanowi ok. 1/3 średniej wszystkich
krajów UE. Jedynie niewielki odsetek przedsiębiorstw prowadzi działalność innowacyjną
oraz korzysta z ochrony własności intelektualnej (mała liczba patentów). Ten podstawowy
zdiagnozowany problem potwierdza analiza powyższych danych, zestawień statystycznych,
diagnozy sytuacji regionu Mazowsza zawartej m.in. w dokumentach strategicznych.
W tym kontekście w wyniku przeprowadzonych analiz za najważniejsze problemy, do
których odnoszą się cele Programu UW, należy uznać
w.
rcl
– Niską mobilność studentów i młodych doktorów: ograniczone możliwości konkurowania z
ośrodkami zagranicznymi – pomimo zbliżonych standardów kształcenia i niższych kosztów
utrzymania się studenta w Polsce niż na zachodzie, brak odpowiedniej infrastruktury
dydaktycznej i socjalnej UW nie sprzyja i nie zachęca studentów oraz doktorantów do
mobilności. Dotyczy to przede wszystkim studentów i młodych pracowników nauki z krajów
zachodnich (stosunkowo najwięcej cudzoziemców na UW – ok. 1/3 – stanowią osoby z
Europy Wschodniej). Słaby stan infrastruktury dydaktycznej i socjalnej UW jest jednym z
głównych elementów zmniejszających konkurencyjność Uniwersytetu w pozyskiwaniu
bardziej wymagających studentów i młodych doktorów z krajów zachodnich;
ww
– Brak wystarczających warunków infrastrukturalnych i organizacyjnych do
wykorzystywania posiadanych przez kadrę UW kompetencji cyfrowych w zakresie
kształcenia, badań oraz współpracy z otoczeniem. W ramach Programu możliwe stanie się
stworzenie infrastruktury, w tym infrastruktury ICT, oraz stworzenie przestrzeni współpracy
międzydyscyplinarnej łączącej różnorodne kompetencje pracowników UW. Pozwoli to m.in.
na upowszechnianie procesu włączania w dydaktykę i badania nowych technik cyfrowych
(np. e-learning, wizualizacja treści dydaktycznych, etc.), jak również na dostarczanie
instrumentarium do opracowania wyników i monitorowania postępu poszczególnych badań,
w tym z udziałem studentów, a także umożliwi digitalizowanie oraz udostępnianie zasobów
wiedzy partnerom naukowym, jak i gospodarczym i społecznym. Istotne z tego punktu
widzenia stanie się również wyposażenie planowanej infrastruktury w oprzyrządowanie
umożliwiające włączenie się UW w tworzenie tzw. e-campusów, które będą pozwalać na
realizowanie specjalistycznych zagadnień badawczych, związanych z nowymi technologiami,
szczególnie w ramach współpracy pomiędzy jednostkami uniwersyteckimi oraz innymi
organizacjami naukowo-badawczymi.
v.p
l
Odpowiednie wyposażenie techniczne sprawi, że oferta dydaktyczna UW wzbogaci się o
nowe metody i treści powiązane z nowoczesnymi technologiami informatycznymi, mediami
cyfrowymi, a także zagadnienia z zakresu przedsiębiorczości w kontekście rewolucji
internetowej i technologii ICT;
.go
− Brak rozbudowanego systemu współpracy między środowiskiem przedsiębiorców a sferą
nauki – jak wskazują dane zebrane przez Urząd Marszałkowski Województwa
Mazowieckiego, to głównie instytuty badawcze są wiodącymi jednostkami we współpracy z
sektorem przedsiębiorstw, a nie uczelnie. Biorąc pod uwagę duży potencjał kadrowy i coraz
częściej – infrastrukturalny – uczelni, niezbędne jest, aby również sektor szkolnictwa
wyższego rozpoczął aktywną działalność w obszarze komercjalizacji wyników badań
naukowych;
w.
rcl
− Niska konkurencyjność w stosunku do najlepiej rozwiniętych i wiodących ośrodków
naukowych na terenie UE i na świecie, która często wynika z braku odpowiednio dostępnej
i rozwiniętej infrastruktury laboratoryjnej, transdycyplinarnej oraz skierowanej na
współpracę z otoczeniem. Powoduje to ograniczenie możliwości współpracy w ramach
istniejących sieci naukowych, konsorcjów i partnerstwa programowego, czego efektem jest
niskie wykorzystanie wyników badań naukowych w działalności innowacyjnej
przedsiębiorstw, a w samym UW – niesatysfakcjonujący stopień rozwoju kultury
przedsiębiorczości;
ww
– Niewystarczające kompetencje miękkie studentów i absolwentów UW. Absolwenci UW
charakteryzują się bardzo wysoką wiedzą merytoryczną, umiejętnościami analitycznymi i
zdolnościami do rozwiązywania problemów. Niemniej na podstawie przeprowadzonych
badań wewnętrznych, w których brali udział studenci, absolwenci UW, a także
przedstawiciele pracodawców, stwierdzono, że jednym z poważniejszych braków w
kształceniu są ograniczone umiejętności pracy w zespole. Dotychczas UW słabiej
koncentrował się na rozwijaniu tego rodzaju kompetencji, co wynika przede wszystkim z
ograniczonych możliwości powierzchniowych oraz sprzętowych posiadanej obecnie
infrastruktury (m.in. niedostosowanie przestrzeni do prac w małych grupach
warsztatowych). Szereg inwestycji zaplanowanych w ramach wieloletniego Programu UW
(np. Eksperymentalne Centrum Innowacji w Kształceniu) umożliwi rozwijanie umiejętności
miękkich, m.in. zdolności kreatywnych, współpracy w grupie, zarządzania grupą oraz metod i
sposobów realizacji przedsięwzięć projektowych, a także sposobów rozwiązywania
konfliktów, prowadzenia argumentacji czy też prezentowania problematyki i zagadnień
związanych z realizowanymi zadaniami edukacyjnymi i badawczymi.
– Niewystarczające wykorzystanie potencjału eksperckiego UW w zakresie kształtowania
jakości dyskursu publicznego w naszym kraju, a także brak możliwości udostępniania
zasobów wiedzy i badawczych szerokiemu gronu odbiorców, partnerom oraz instytucjom
v.p
l
zewnętrznym. Realizacja zaplanowanych działań w programie wieloletnim UW – stworzenie
Centrum Współpracy i Dialogu – pozwoli na zorganizowanie opiniotwórczego ośrodka
łączącego badaczy z różnych krajów i reprezentujących różne dyscypliny naukowe, a tym
samym wzmocni istniejące programy podnoszenia jakości życia publicznego oraz pozwoli
rozwinąć nowe.
w.
rcl
.go
Podsumowując, opisywany Program w swoich założeniach może przyczynić się do
rozwiązania powyższych problemów i do zapobiegania negatywnym efektom, jakimi są
ograniczone możliwości, na skutek braku odpowiedniej infrastruktury i aparatury
badawczej, prowadzenia zaawansowanych prac naukowo-badawczych o wysokim
potencjale aplikacyjnym i innowacyjnym. Sytuacja taka jest poważną barierą utrudniającą
wzrost konkurencyjności polskiej gospodarki oraz przekształcenie przemysłu opartego na
zasobach w przemysł oparty na wiedzy. Realizacja Programu przyczyni się do
zminimalizowania powyżej wymienionych problemów. Pozwoli także zrealizować przyjęte
w dokumentach strategicznych prognozy rozwoju przedsiębiorczości i innowacyjności oraz
wynikającej stąd konkurencyjności regionu.
VI. STRUKTURA PROGRAMU
O wieloletni program wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego „Dobra Inwestycja” –
wnioskuje Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Funkcję Głównego wykonawcy i
Koordynatora będzie pełnił Uniwersytet Warszawski.
ww
Program zakłada podjęcie zadań w zakresie rozbudowy infrastruktury oraz intensyfikację
innowacyjnych metod kształcenia. Priorytetowe w obszarze infrastrukturalnym jest jej
dostosowanie do wymogów transdyscyplinarności oraz współpracy. Pomoże to ożywić
potencjał nauk humanistycznych i społecznych, przyczyniając się jednocześnie do
wzmocnienia umiędzynarodowienia Uniwersytetu Warszawskiego. Zadania realizowane w
zakresie kształcenia innowacyjnego przyczynią się do wzmocnienia roli Uniwersytetu
Warszawskiego w obszarze kształtowania przemian społecznych i gospodarczych. Stanowią
one ponadto sposób na wzmocnienie dotychczasowych działań uczelni w zakresie dążenia
do osiągnięcia celu strategicznego Polski: „Wzmocnienie i wykorzystanie gospodarczych,
społecznych i instytucjonalnych potencjałów zapewniających szybszy i zrównoważony
rozwój kraju oraz poprawę jakości życia ludności”.
Tematyka zaplanowana do realizacji w ramach Programu została określona na podstawie
wielomiesięcznych prac władz Uniwersytetu, w tym przedstawicieli jednostek
v.p
l
organizacyjnych uczelni. W procesie wypracowywania Programu uwzględniono szereg opinii
i głosów społeczności akademickiej, które były przekazywane władzom Uniwersytetu
Warszawskiego podczas spotkań z jej przedstawicielami. Stawiając cele do realizacji w
ramach Programu, priorytetowo traktowano również założenia, które przedłożono w
Strategii Rozwoju Kraju 2020.
.go
Zadania będą realizowane w podziale na 6 grup zadań, wyznaczonych celami
szczegółowymi, tj.
1) Rozwój transdyscyplinarnych centrów badawczych;
2) Wdrożenie zmian wspierających umiędzynarodowienie;
3) Rozwój nowoczesnego elastycznie odpowiadającego na potrzeby społeczeństwa i
gospodarki programu uczenia się przez całe życie (Life Long Learning);
4) Wsparcie innowacyjności i przedsiębiorczości akademickiej poprzez rozbudowę
infrastruktury;
5) Rozwój innowacji w kształceniu;
6) Podnoszenie jakości życia publicznego.
w.
rcl
Problematyka w zakresie wyżej wskazanych grup zadań będzie realizowana przez Głównego
Wykonawcę Programu. Przewiduje się współdziałanie, odpowiednio do zakresu danej grupy
zadaniowej, z organami administracji samorządowej, organizacjami pozarządowymi,
przedstawicielami biznesu.
VII.
CHARAKTERYSTYKA ZAKRESU TEMATYCZNEGO PROGRAMU
ŁĄCZNY KOSZT WYMIENIONYCH NIŻEJ INWESTYCJI SZACOWANY JEST NA
970 110 500 ZŁOTYCH
1. INFRASTRUKTURA DLA TRANSDYSCYPLINARNYCH CENTRÓW BADAWCZYCH
ww
1.1.
Dyscypliny
lingwistyka stosowana,
lingwistyka komputerowa,
humanistyka cyfrowa,
translacja i przekład audiowizualny,
socjolingwistyka,
komunikacja,
nowe media
Jednostki odpowiedzialne
Wydział Neofilologii, Wydział Lingwistyki
Stosowanej, Centrum Humanistyki Cyfrowej
Inwestycja: budynek naukowo-dydaktyczny
Lokalizacja: ul. Dobra 55
Powierzchnia: 25,2 tys. m²
Czas realizacji: 2016–2019
ww
w.
rcl
.go
v.p
l
Umiejętność posługiwania się językami obcymi i rozumienie różnic kulturowych jest dziś dla każdego
warunkiem udanego uczestnictwa w gospodarce globalnej i procesach integracyjnych. Zaplanowana
w ramach przedsięwzięcia infrastruktura i wyposażenie pozwolą na kształcenie studentów UW
i prowadzenie badań przez pracowników uczelni na podstawie najnowocześniejszych metod
językoznawstwa korpusowego, dydaktyki translacji i przekładu audiowizualnego, socjolingwistyki,
lingwistyki komputerowej, a także w zakresie komunikacji i nowych mediów. Umożliwią również
wypracowanie nowych koncepcji oraz narzędzi badawczych i edukacyjnych, które pozwolą na
wykorzystywanie wielkich ilości informacji i danych (np. analiza Big Data, dokumentacja 3D,
lingwistyka korpusowa i translatoryka komputerowa, metody wizualizacyjne itp.) w ramach
planowanego tutaj Centrum Humanistyki Cyfrowej. Są to techniki i technologie przyszłości rozwijane
przez najbardziej zaawansowane ośrodki naukowe i firmy na świecie (np. rozwój tłumaczenia
automatycznego i powiązane z tym badania nad rozpoznawaniem mowy), które w nadchodzących
dekadach przyczynią się do znacznego ułatwienia komunikacji (po zrealizowaniu tej inwestycji
opuszczony zostanie budynek przy ul. Szturmowej 4, którego generalny remont i modernizacja
opisane są w punkcie 1.3.).
1.2.
Dyscypliny
psychologia poznawcza,
kognitywistyka,
antropologia, etyka,
medycyna, farmacja,
chemia, biologia,
matematyka i informatyka
Poz. 1124
v.p
l
Jednostka odpowiedzialna: Wydział
Psychologii
Inwestycja: budynek naukowo-dydaktyczny
Lokalizacja: Ochota
Powierzchnia: cztery obiekty o powierzchni
26,6 tys. m²
Czas realizacji: 2017–2021
Budynek ma powstać w bezpośrednim sąsiedztwie już istniejących gmachów, z których korzystają
wydziały matematyczno-przyrodnicze UW, oraz w pobliżu głównego kampusu Warszawskiego
.go
Uniwersytetu Medycznego. Lokalizacja ta nie jest przypadkowa. Naukowcy z UW prowadzić tu będą
wybitnie interdyscyplinarne badania, które wymagają zaangażowania przedstawicieli różnych
dziedzin. Ich prace będą koncentrowały się głównie wokół powiązania dynamicznych zmian
technologicznych z osiągnieciami neurofizjologii oraz z naturalnymi predyspozycjami i potrzebami
człowieka, a także z kontekstem społecznym.
w.
rcl
1.3.
Dyscypliny: ekonomia i nauki pokrewne, ekonomia internetu, przedsiębiorczość, nowe technologie,
matematyka, informatyka
Jednostka odpowiedzialna: Wydział Nauk Ekonomicznych
Inwestycja: budynek
naukowo-dydaktyczny
Lokalizacja: ul. Karowa
Powierzchnia: 14,2 tys. m²
Czas realizacji: 2018–2021
Inwestycja: modernizacja
budynku naukowo-dydaktycznego
Lokalizacja: ul. Szturmowa 4
Powierzchnia: 5 tys. m²
Czas realizacji: 2020–2023
Zaplanowana w ramach przedsięwzięcia infrastruktura ma służyć tworzeniu programów
edukacyjnych i naukowych poświęconych przedsiębiorczości, innowacyjności oraz zdolnościom
adaptacyjnym w kontekście nowych technologii, globalizacji, konkurencji i nowych modeli
ww
biznesowych, w szczególności programom z zakresu zastosowania metod i narzędzi informatycznych
w organizacjach gospodarczych, ekonomii internetu, badaniach przedsiębiorczości w kontekście ICT,
a także przedsięwzięciach typu start-up. Rozwijane będą jednoczesne studia ekonomiczno-matematyczne prowadzone we współpracy z uniwersyteckimi matematykami i informatykami.
Rozbudowane zostaną także programy multidyscyplinarne i partnerskie w języku angielskim, m.in.
prowadzone we współpracy z uniwersytetami belgijskimi Leuven i Namour.
1.4.
Inwestycja: budynek naukowo-dydaktyczny
Dyscypliny: językoznawstwo,
kulturoznawstwo,
nauki polityczne,
historia, socjologia,
nowoczesne technologie,
media cyfrowe
Poz. 1124
Jednostka odpowiedzialna
Wydział Orientalistyczny
Lokalizacja: Powiśle
Powierzchnia: 12 tys. m²
Czas realizacji: 2022–2025
v.p
l
Monitor Polski
.go
Powstanie budynku planowane jest na Powiślu, w bliskim sąsiedztwie wydziałów Neofilologii
i Lingwistyki Stosowanej. To podkreślenie obecności Uniwersytetu w tej części miasta. W środku
znajdą się sale dydaktyczne, pomieszczenia dla pracowników naukowych i przestrzenie studenckie,
służące integracji. Będą tu prowadzone zajęcia interdyscyplinarne z zakresu językoznawstwa
specjalistycznego, uwzględniające dynamiczne procesy zachodzące w społeczeństwach, kontekst
historyczny i polityczny, a także kulturę krajów Bliskiego i Dalekiego Wschodu oraz państw
afrykańskich.
2. ZMIANY WSPIERAJĄCE UMIĘDZYNARODOWIENIE
o łącznej powierzchni 14 tys. m²,
modernizacja dwóch istniejących
gmachów o powierzchni 8 tys. m²
w.
rcl
2.1.
Inwestycja: osiedle akademickie
Lokalizacja: kampus Służewiec
Czas realizacji: 2021–2025
Powierzchnia: dwa nowe obiekty
Stale wzrasta liczba obcokrajowców studiujących na UW zarówno na studiach licencjackich,
magisterskich i doktoranckich, jak i stypendystów programów europejskich, innych programów
rządowych, w tym CEEPUS i DAAD, a także przyjeżdżających w ramach umów o bezpośredniej
współpracy akademickiej. Odsetek obcokrajowców studiujących na UW na studiach pełnych wzrósł
w 2014 roku w porównaniu z rokiem poprzednim z 3% do 3,6%. Uniwersytet aktywnie angażuje się
także w program wymiany Erasmus (obecnie Erasmus+). W roku 2013 dyrekcja generalna ds.
edukacji i kultury Komisji Europejskiej wybrała − spośród ponad 3 tys. szkół wyższych z różnych
krajów − sto uczelni, które sprawnie poradziły sobie z wymianą studencką. W tym zestawieniu UW
ww
zajął 7. pozycję pod względem liczby studentów wyjeżdżających. Rośnie także liczba studentów
przyjeżdzających w ramach programu Erasmus. W 2014 roku na UW przyjechało ponad 1600
stypendystów. Uczelnia oferuje 2 tys. zajęć w językach obcych i 30 programów nauczania na studiach
licencjackich i magisterskich. Przyciąganie kolejnych studentów z zagranicy nie będzie jednak
możliwe bez ułatwienia im codziennego funkcjonowania na uczelni. Jednym z najpilniejszych zadań
w tym zakresie jest budowa nowoczesnego osiedla akademickiego spełniającego standardy XXI
wieku. Z osiedla korzystać będą także utalentowane osoby z Polski pochodzące z miejsc oddalonych
od Warszawy.
Inwestycja: adaptacja podziemi
Centrum Sportu i Rekreacji
BUW na cele sportowe
Dyscypliny: sport i rekreacja
Dyscypliny: sport i rekreacja
Jednostka odpowiedzialna
Jednostka odpowiedzialna
Centrum Sportu i Rekreacji
administracja centralna
Lokalizacja: kampus Ochota
Lokalizacja: Powiśle
Powierzchnia: 16 tys. m²
Powierzchnia: 5,1 tys. m²
Czas realizacji: 2021–2024
Czas realizacji: 2016–2018
v.p
l
2.2.
Inwestycja: rozbudowa
.go
W 2007 roku Uniwersytet Warszawski oddał do użytku Centrum Sportu i Rekreacji. W budynku
znajduje się hala sportowa, ścianka wspinaczkowa oraz basen. Prowadzone są tam obowiązkowe
zajęcia z wychowania fizycznego przewidziane w czasie studiów oraz zawody sportowe rozgrywane
na szczeblu krajowym i międzynarodowym. Obecnie Centrum wykorzystywane jest 7 dni w tygodniu
od rana do późnych godzin wieczornych. Planowana jest rozbudowa obiektu, która pozwoli na
rozszerzenie programu sportowego i uczestnictwo w zajęciach większej liczby studentów uczących
się w okolicach kampusu Ochota. Hala mogłaby też służyć integracji międzyuczelnianej i promocji
w.
rcl
sportu.
W planach jest również adaptacja podziemi Biblioteki Uniwersyteckiej do celów sportowych. Gmach
Biblioteki to nie tylko jeden z największych księgozbiorów akademickich w kraju, ale również miejsce
wystaw, spotkań i konferencji. Dziennie odwiedza ją około 3,5 tys. osób. Po modernizacji
powierzchni na poziomie -1 mogłaby służyć również jako hala sportowa, z której korzystaliby
studenci wydziałów położonych w okolicach kampusu głównego i Powiśla.
2.3.
Inwestycja: budowa
Centrum Kultury Studenckiej
Jednostka odpowiedzialna
administracja centralna
Lokalizacja: kampus Ochota
Czas realizacji: 2022–2025
Powierzchnia: 3,1 tys. m²
ww
Na Uniwersytecie Warszawskim istnieje wiele organizacji kulturalnych i artystycznych. Największe z
nich to Chór Akademicki, Teatr Hybrydy czy Zespół Pieśni i Tańca „Warszawianka”. Obecnie ich
działalność prowadzona jest głównie w wynajętych pomieszczeniach rozproszonych na terenie
Warszawy. W planach jest stworzenie Centrum Kultury Studenckiej, z którego korzystać będą
studenci i doktoranci z Polski i zagranicy. Centrum powstanie na kampusie Ochota, w bliskim
sąsiedztwie dwóch największych akademików Uniwersytetu Warszawskiego oraz Centrum Sportu i
Rekreacji. Będzie miejscem spotkań studentów reprezentujących różne dziedziny wiedzy, umożliwi
v.p
l
integrację międzywydziałową i międzykulturową. W tej chwili Uniwersytet nie dysponuje
odpowiednim miejscem, w którym mogłaby być prowadzona działalność kulturalna i artystyczna.
2.4.
Dyscypliny: językoznawstwo, kulturoznawstwo, nauki polityczne, historia, socjologia, prawo,
ekonomia, przedsiębiorczość, nowoczesne technologie, media cyfrowe
Jednostka odpowiedzialna: Wydział Orientalistyczny
Lokalizacja: kampus główny
Powierzchnia: 1,1 tys. m²
Czas realizacji: 2018–2020
Inwestycja: przebudowa i modernizacja
budynku naukowo-dydaktycznego
Lokalizacja: kampus główny
Powierzchnia: 2,2 tys. m²
Czas realizacji: 2018–2020
.go
Inwestycja: budynek naukowo-dydaktyczny
Wzrost znaczenia gospodarczego Azji otwiera nowe, dobre perspektywy dla osób kształcących się
w specjalnościach związanych z tym regionem. Jednak bez poprawy infrastruktury UW niemożliwy
będzie dalszy rozwój kierunków kształcenia oraz badań w tym zakresie.
W tej chwili nauczanie języków i kultury tej części świata odbywa się w wielu rozproszonych
budynkach, co uniemożliwia organizację zajęć i pracę w liczniejszych grupach. Utrudnia też
powiązanie nauczania na tych kierunkach z innymi dyscyplinami, takimi jak: prawo, ekonomia, nauki
w.
rcl
polityczne i socjologia. Realizacja dwóch powyższych celów inwestycyjnych pozwoli rozwinąć na UW
nowoczesny program kształcenia interdyscyplinarnego związany z nauczaniem języków i kultury tego
regionu. W ramach planowanych przebudów i modernizacji uwzględnione zostanie m.in. nowe
wyposażenie umożliwiające prowadzenie zajęć dydaktycznych z wykorzystaniem technik
audiowizualnych i komputerowych.
Lokalizacja: kampus główny,
do celów biurowych
Powierzchnia: 1,3 tys. m²
Jednostka odpowiedzialna
administracja centralna
Czas realizacji: 2023–2025
ww
2.5.
Inwestycje: adaptacja poddasza
W planach jest adaptacja poddasza Pałacu Kazimierzowskiego, który jest siedzibą władz rektorskich
oraz wielu biur obsługujących studentów. Dzięki remontowi powstałoby więcej przestrzeni biurowej
przeznaczonej do obsługi studentów, również zagranicznych. Możliwe byłoby stworzenie „Welcome
Center”, czyli punktu informacyjnego dedykowanego studentom zagranicznym, którzy rozpoczynają
naukę na UW oraz kandydatom na studia odwiedzającym uczelnię.
Inwestycja: modernizacja
i rozbudowa budynku
Jednostki odpowiedzialne
Uniwersytet Otwarty, Centrum Otwartej
v.p
l
3. PROGRAM UCZENIA SIĘ PRZEZ CAŁE ŻYCIE
i Multimedialnej Edukacji
Lokalizacja: ul. Hoża 69
Powierzchnia: 4,8 tys. m²
Czas realizacji: 2018–2021
Dzięki modernizacji i zakupowi wyposażenia umożliwiającego prowadzenie warsztatów czy tutoriali
obiekt stanie się pełnowartościowym centrum kształcenia przez całe życie (Life Long Learning).
Będzie się w nim mieścić siedziba Uniwersytetu Otwartego – jednostki będącej jednym z
prekursorów edukacji otwartej w kraju, a także centra Kompetencji Cyfrowych oraz Analiz
kształcenia tej grupy osób.
.go
Ekonomicznych dla małych i średnich przedsiębiorstw z pracowniami wyposażonymi na potrzeby
4. WSPARCIE INNOWACYJNOŚCI I PRZEDSIĘBIORCZOŚCI AKADEMICKIEJ
Jednostki odpowiedzialne
Centrum Współpracy z Biznesem,
Centrum Innowacji Społecznych
Inwestycja: budynek naukowo–dydaktyczny
Lokalizacja: ul. Furmańska
Powierzchnia: 19,5 tys. m²
Czas realizacji: 2019–2022
w.
rcl
Dyscypliny
przedsiębiorczość,
prawo, biznes, gospodarka,
ekonomia, statystyka,
doradztwo technologiczne,
nowe technologie, informatyka,
polityka społeczna, socjologia,
psychologia, medioznawstwo
Centrum Współpracy z Biznesem (CWB) będzie prowadzić specjalne programy dla studentów
związane z przekazywaniem wiedzy, doświadczeń oraz promowaniem postaw przedsiębiorczych.
Świadczone tu będą także usługi dla przedsiębiorców przede wszystkim eksperckie, doradcze
(w kwestiach prawnych, biznesowych, organizacyjnych, w zakresie doradztwa technologicznego,
wymiany know-how itp.). W CWB będą gromadzone i udostępniane informacje o partnerach,
konkurentach, klientach i rynkach. Przedsiębiorcy będą mieli dostęp do międzynarodowych baz
ww
danych dotyczących świata biznesu i podmiotów gospodarczych, analiz przepisów prawa polskiego
i zagranicznego, analiz wyników badań naukowych i udokumentowanych prac nad technologiami na
świecie, które nie są dostępne za pośrednictwem ogólnodostępnych zasobów internetowych. W
CWB znajdzie się również zaplecze materialne i eksperckie dla start-upów studenckich i
pracowniczych.
Celem Centrum Innowacji Społecznych (CIS) będzie stymulowanie edukacji i badań w kierunku
rozwoju społecznego oraz poprawy jakości życia społeczeństwa. W CIS pracować będą socjologowie,
psychologowie, medioznawcy, statystycy, ekonomiści, osoby naukowo zajmujące się polityką
v.p
l
społeczną. Dzięki takiej organizacji możliwe będzie interdyscyplinarne podejście do badania
problemów społecznych. Korzystając z zaplecza eksperckiego UW, CIS stworzy ofertę skierowaną do
organizacji pozarządowych, jak również do administracji i władz miejskich, samorządowych,
państwowych. Adresatami usług CIS mogłyby być również inne organizacje działające w sektorze
polityki społecznej, środowiska i osoby działające na płaszczyźnie rozwiązywania problemów
społecznych. CIS ma świadczyć przede wszystkim usługi w zakresie: badań społecznych, konsultacji
programowych, konsultacji merytorycznych, szkoleń, warsztatów. Pozwoli to podmiotom, które nie
mają stosownych środków finansowych, na uzyskanie kompetentnej wiedzy dotyczącej optymalnego
sposobu działania, stawiania trafnych diagnoz, trafnego opisywania warunków wyjściowych swojej
.go
działalności.
5. EKSPERYMENTALNE CENTRUM INNOWACJI W KSZTAŁCENIU
Jednostki odpowiedzialne: Wydział
Dziennikarstwa i Nauk Politycznych
Inwestycja: budynek naukowo-dydaktyczny
Lokalizacja: ul. Bednarska 2/4
Powierzchnia: 15,5 tys. m²
Czas realizacji: 2020–2023
w.
rcl
5.1.
Dyscypliny
przedsiębiorczość, ekonomia,
stosunki międzynarodowe,
nauki polityczne, polityka społeczna,
stosowane nauki społeczne, socjologia,
dziennikarstwo, medioznawstwo, media
cyfrowe, nowe technologie, informatyka
Zajęcia dla studentów Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych odbywają się w tej chwili w
ośmiu różnych budynkach rozproszonych na terenie Warszawy. Co oczywiste, w tych lokalizacjach
pracują też naukowcy zatrudnieni na tym wydziale. W takich warunkach trudno jest realizować
ambitne cele dydaktyczne i naukowe. Nowa inwestycja umożliwi UW bardzo szerokie włączenie się
w krajowe i międzynarodowe inicjatywy naukowe i społeczne, rozwijanie współpracy z
kilkudziesięcioma placówkami naukowymi głównie z Europy, a także Azji i Ameryki. W szczególności
przez własne Centra Badań: nad Rosją i państwami byłego ZSRR, nad współczesnymi Indiami, nad
współczesnym Izraelem, współczesnymi Chinami oraz Centrum obu Ameryk. Odpowiednie
wyposażenie techniczne sprawi, że oferta dydaktyczna UW wzbogaci się i rozwinie o nowe metody i
ww
treści powiązane z nowoczesnymi technologiami informatycznymi, mediami cyfrowymi, a także
zagadnienia z zakresu rozwoju przedsiębiorczości w kontekście rewolucji internetowej i technologii
ICT oraz organizacji start-upów szczególnie w branży nowych mediów. Zaplanowano, że w obiekcie
odbywać się będą ogólnodostępne seminaria, konferencje, wykłady związane z planowaną tematyką
dydaktyki i badań.
5.2.
Dyscypliny
pedagogika, nauki społeczne,
nauki eksperymentalne,
zarządzanie
(w tym zarządzanie wiedzą),
rozwój kompetencji biznesowych,
komunikacja interpersonalna,
technologie informatyczne
Poz. 1124
Jednostka odpowiedzialna
Wydział Pedagogiczny
Inwestycja: modernizacja i wyposażenie
budynku naukowo-dydaktycznego
Lokalizacja: ul. Mokotowska 16/20
Powierzchnia: 4,3 tys. m²
Czas realizacji: 2017–2019
v.p
l
Monitor Polski
Uniwersytet Warszawski chce być postrzegany jako instytucja innowacyjna w zakresie edukacji.
Dotyczy to również, a może przede wszystkim, kształcenia przyszłych nauczycieli, którzy będą
.go
pracować w szkołach różnych szczebli. Uczelnia planuje inwestycję związaną z powołaniem
eksperymentalnego centrum innowacji w kształceniu łączącego zespoły UW z partnerami
zewnętrznymi, szkołami, organizacjami pozarządowymi, instytucjami edukacji pozaformalnej.
W zmodernizowanym budynku UW prowadzone będą badania nad rozwojem takich form
kształcenia, jak: blended learning, praca zespołowa, nowe sposoby pracy ze studentami i uczniami, a
także w zakresie rozwoju kompetencji biznesowych i umiejętności miękkich. Oczekujemy, że
zarówno z udziałem studentów Uniwersytetu, jak i uczestniczących w zajęciach nauczycieli różnych
poziomów, doskonalone będą umiejętności w zakresie funkcjonowania w zespole, zarządzania
w.
rcl
zespołami, kreatywności, zarządzania wiedzą i komunikacji interpersonalnej, a także znajomość i
umiejętność wykorzystania do celów kształcenia technologii informatycznych i komunikacyjnych, w
tym mobilnych.
6. PROGRAMY PODNOSZĄCE JAKOŚĆ ŻYCIA PUBLICZNEGO
ww
6.1.
Dyscypliny
językoznawstwo, socjologia,
statystyka, ekonomia,
nowe technologie, komunikacja
Jednostka odpowiedzialna
Centrum Współpracy i Dialogu
Inwestycja: rewitalizacja
i modernizacja budynku
Lokalizacja: Aleje Ujazdowskie 4
Powierzchnia: 0,87 tys. m²
Czas realizacji: 2023–2025
W celu wzmacniania istniejących i budowania nowych programów podnoszenia jakości życia
publicznego w naszym kraju Uniwersytet planuje stworzenie Centrum Współpracy i Dialogu,
w ramach którego zakładane jest udostępnienie uniwersyteckich zasobów wiedzy i zasobów
badawczych szerokiemu gronu odbiorców, partnerom oraz instytucjom zewnętrznym. Inwestycja ta
umożliwi zorganizowanie opiniotwórczego ośrodka łączącego badaczy z różnych krajów i dyscyplin,
a także stworzy warunki do prowadzenia debat publicznych online. Stanie się również materialną
bazą do organizacji i rozbudowy uniwersyteckich Obserwatoriów: Językowego, Sondażowego
zaplanowanej działalności naukowej i eksperckiej.
6.2.
Inwestycja: budowa Oficyny Wydawniczej
Jednostka odpowiedzialna: Zakład Graficzny
Lokalizacja: kampus Służewiec
v.p
l
i Statystycznego. Przedsięwzięcie obejmie również zakup niezbędnego wyposażenia do prowadzenia
Powierzchnia: 1,5 tys. m²
Czas realizacji: 2017–2019
Pracownicy UW realizują rocznie około 3,5 tys. tematów badawczych. Uniwersytet jest najbardziej
aktywną polską uczelnią pod względem zdobywania grantów na prowadzenie badań. Oficyna
Wydawnicza umożliwi popularyzację publikacji naukowych powstających na Uniwersytecie
.go
Warszawskim. Budynek usytuowany będzie w dobudowanym skrzydle do domu studenckiego
przy ul. Smyczkowej 5/7 w Warszawie. Położenie budynku jest zgodne z obowiązującym planem
zagospodarowania miejscowego dla tej części miasta.
VIII. ZAŁOŻENIA SYSTEMU REALIZACJI I MONITOROWANIA PROGRAMU
w.
rcl
VIII.1. Założenia systemu realizacji Programu
Wieloletni program wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego będzie realizowany siłami
własnymi uczelni przy wsparciu zewnętrznych podmiotów gospodarczych wyłonionych w
drodze postępowania zgodnie z ustawą o zamówieniach publicznych.
Pion techniczny w administracji centralnej (w tym Biuro Techniczne) odpowiedzialny m.in.
za bieżące remonty oraz Biuro Pełnomocnika Rektora ds. Inwestycji (współuczestniczące w
realizacji dotychczasowych inwestycji ze środków europejskich) nie dysponują
wystarczającym potencjałem ludzkim dla przeprowadzenia programu wieloletniego, dlatego
uczelnia przewiduje zatrudnienie wyspecjalizowanych firm sprawujących funkcje inwestora
zastępczego.
ww
Istniejące w strukturze administracji centralnej Biuro Techniczne (BT UW) przygotuje we
współpracy z właściwym użytkownikiem (wydział, inna jednostka organizacyjna, samorząd
studencki) założenia do programów funkcjonalnych dla poszczególnych inwestycji. Założenia
te będą podstawą do opracowania wspólnie z Działem Zamówień Publicznych UW (DZP UW)
specyfikacji istotnych warunków zamówienia.
W dalszej kolejności DZP UW przygotuje wymagane dokumenty przetargowe, zostaną
powołane komisje przetargowe i ogłoszone postępowania na wybór pracowni projektowych
w celu zlecenia dokumentacji technicznej.
v.p
l
Dokumentacje techniczne dla inwestycji stanowią podstawowe dokumenty do określenia
warunków wyłonienia inwestorów zastępczych, którzy będą odpowiedzialni za bieżący
nadzór nad robotami budowlanymi we wszystkich branżach oraz rozliczenie inwestycji.
Przewiduje się bezpośrednią sprawozdawczość
Pełnomocnika Rektora ds. Inwestycji.
inwestora
zastępczego
do
Biura
Korzystając z doradztwa inwestora zastępczego, BT UW we współpracy z Pełnomocnikiem
Rektora ds. Inwestycji i DZP UW przygotują wytyczne i dokumenty do przetargu na
generalnych wykonawców poszczególnych inwestycji.
.go
Uniwersytet Warszawski nie wyklucza wyłonienia inwestora zastępczego i generalnego
wykonawcy dla więcej niż jednej inwestycji, jeżeli logistyka wykonawstwa wskaże na takie
rozwiązanie.
Na każdym etapie przygotowania, realizacji i rozliczenia inwestycji przewiduje się ścisłą
współpracę wszystkich zainteresowanych jednostek uczelni, w tym ich reprezentacje w
komisjach przetargowych przy wsparciu Senackiej Komisji ds. Organizacji i Rozwoju
Przestrzennego Uniwersytetu Warszawskiego UW.
ww
w.
rcl
W wewnątrzuczelniane konsultacje związane z przygotowaniem procesów inwestycyjnych
będą zaangażowane, jako merytorycznie wiodące, następujące jednostki organizacyjne
Uniwersytetu
– dla bloku 1 – Infrastruktura dla transdyscyplinarnych centrów badawczych: Wydział
Neofilologii i Wydział Lingwistyki Stosowanej, Wydział Nauk Ekonomicznych, Wydział
Psychologii;
– dla bloku 2 – Zmiany wspierające umiędzynarodowienie: Biuro Współpracy z Zagranicą
UW, Wydział Orientalistyczny, Zarządy Samorządu Studentów i Doktorantów UW, Biuro
Spraw Socjalnych UW;
– dla bloku 3 – Program uczenia się przez całe życie: Uniwersytet Otwarty UW;
– dla bloku 4 – Wsparcie innowacyjności i przedsiębiorczości akademickiej: Wydział
Zarządzania, Wydział Nauk Ekonomicznych, Wydział Filozofii i Socjologii;
– dla bloku 5 – Eksperymentalne centrum innowacji w kształceniu: Wydziały Dziennikarstwa
i Nauk Politycznych oraz Wydział Pedagogiczny;
– dla bloku 6 – Programy podnoszące jakość życia publicznego: Centrum Współpracy i
Dialogu, Wydawnictwa UW.
W wyniku realizacji programu wieloletniego, po 10 latach, przybędzie uczelni 180,5 tys. m2
powierzchni.
Lp.
1.
2.
3.
4.
5.
v.p
l
Szacunkowe koszty utrzymania powierzchni wybudowanej w ramach programu
wieloletniego.
Numer inwestycji z
harmonogramu
Suma
powierzchni
w tys. m2
1.2
26,6
1.1;1.3/1;1.4;2.4/1;4;5.1;6.2
89,0
2.1;2.2/1;2.3
41,1
1.3/1;2.2/2;2.4/2;3
17,1
2.5;5.2;6.1
6,7
180,5
Koszt
utrzymania
m2/m-c w zł
27
19
15
2
1
Łączny koszt
utrzymania
w tys. zł./m-c
718,0
1690,0
616,5
34,2
6,7
3065,4
.go
Podane szacunki kwot opracowano przy założeniu, że najbardziej kosztochłonną
eksploatację należy założyć dla budynku Wydziału Psychologii z Lp. 1, natomiast budynki z
Lp. 2 i 3 będą wyposażone w standardowe instalacje i nie powinny generować wyższych
kosztów niż to określono.
Dla budynków z grup Lp. 4 i 5 przyrost kosztów utrzymania oscyluje w granicach 1–2
zł/m2/m-c.
Wspomniany poziom kosztów utrzymania jest zbliżony do obserwowanych obecnie i będzie
sfinansowany z budżetu uczelni (skumulowany zysk za ostatnie trzy lata wynosi 27 mln zł),
w.
rcl
kosztów pośrednich grantów (w ostatnich latach następuje dynamiczny wzrost liczby
projektów badawczych: 2010 r. – 961 grantów badawczych, w 2013 r. – 1367, w 2014 r. –
1473), przychodów z odpłatnych
form
kształcenia
(kursy,
szkolenia, programy
specjalistyczne, np. Centrum Kompetencji Cyfrowych – przedsiębiorcy jako sponsorzy) oraz z
ograniczonych wynajmów komercyjnych (bary studenckie, bankomaty, automaty itp.). Coraz
większe źródło przychodów stanowić będą również studenci zagraniczni – Uniwersytet
Warszawski jest najczęściej wybieraną przez cudzoziemców uczelnią w Polsce (w 2014 r.
było to blisko 1,7 tys. osób; z dużą dynamiką wzrostu).
Korzyści polegają także na zniwelowaniu 20-letnich zaległości w dostosowaniu infrastruktury
uczelni do potrzeb wynikających z liczby studentów.
ww
Należy również wskazać, że część obiektów objętych Programem – wymagających daleko
posuniętych prac modernizacyjnych, nie przyczyni się do zwiększenia kosztów operacyjnych
ich funkcjonowania. Realizacja Programu w tym zakresie umożliwi natomiast istotne
obniżenie kosztów zużycia energii elektrycznej i cieplnej w porównaniu z obecnym stanem
(potwierdzają to ekspertyzy energetyczne wykonane dla UW).
v.p
l
VIII.2. Założenia systemu monitorowania Programu
Nadzór nad realizacją wieloletniego programu wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego
będzie sprawował Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W schemacie organizacyjnym
uczelni do bieżącego monitorowania poprawności realizacji Programu przewiduje się
współpracę Biura Pełnomocnika Rektora ds. Inwestycji z Biurem Projektów Strukturalnych
UW i Kwesturą UW.
Pełnomocnik Rektora ds. Inwestycji jest odpowiedzialny za całość zagadnień
związanych z prowadzeniem i rozliczeniem Programu i sprawozdaje do Rektora UW, który w
okresach rocznych przekazuje do MNiSW raport o stanie zaawansowania.
.go
Ponadto przewiduje się dodatkową, kontrolną sprawozdawczość w połowie okresu trwania
programu wieloletniego – na koniec roku 2020, a także po zakończeniu realizacji w roku
2025.
w.
rcl
Inwestor – Uniwersytet Warszawski monitoruje przebieg realizacji Programu. Ewentualne
wnioski o zmiany w Programie, spowodowane m.in. wydłużeniem procesów przetargowych
(protesty i odwołania), wydłużeniem prac budowlanych (czynniki pogodowe, problemy z
podwykonawcami) itp., Rektor UW kieruje do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
niezwłocznie po ich wystąpieniu.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w okresach sprawozdawczych przesyła Rektorowi
UW ewentualne uwagi do sposobu realizacji Programu.
Wspomniane wyżej sprawozdania, tj. roczne, w połowie okresu oraz po zakończeniu
realizacji Programu Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego składać będzie Radzie Ministrów.
IX. PRZEWIDYWANE WSKAŹNIKI REALIZACJI CELÓW SZCZEGÓŁOWYCH
DZIAŁAŃ PODEJMOWANYCH DLA ICH OSIĄGNIĘCIA
ww
Ustala się następujące skuteczne mierniki postępu prac realizacyjnych: procentowy wskaźnik
zaawansowania finansowego, wskaźnik przyrostu powierzchni całkowitej budynków
(miernik główny) oraz wskaźnik związany z oddaniem obiektu do użytku.
• Procentowy wskaźnik finansowego zaawansowania Programu będzie ustalany dla
okresów rocznych narastająco.
• Wskaźnik przyrostu powierzchni całkowitej budynków będzie ustalany po
zakończeniu pojedynczej inwestycji, narastająco.
MIERNIK GŁÓWNY: PRZYROST POWIERZCHNI
Rocznie
I rok
realizacji
(2016)
II rok
realizacji
(2017)
Narastająco
v.p
l
• Wskaźnik związany z oddaniem do użytku obiektu będzie ustalany po zakończeniu
danej inwestycji, narastająco.
III rok
realizacji
(2018)
IV rok
realizacji
(2019)
V rok
realizacji
(2020)
VI rok
realizacji
(2021)
VII rok
realizacji
(2022)
VIII rok
realizacji
(2023)
IX rok
realizacji
(2024)
X rok
realizacji
(2025)
5 100
36 100
39 400
85 000
104 500
125 000
141 000
180 470
5 100
31 000
3 300
45 600
19 500
20 500
16 000
39 470
.go
Na poziomie rezultatu UW oczekuje, że projekt przyczyni się do osiągnięcia następujących
wskaźników
– liczba studentów korzystających ze wspartej infrastruktury (jednostka miary: osoby);
– liczba naukowców wykorzystujących wspartą infrastrukturę badawczą (jednostka miary
osoby);
– liczba projektów badawczych, rozwojowych i celowych zrealizowanych przy wykorzystaniu
wspartej infrastruktury (jednostka miary: sztuki).
w.
rcl
Wartość bazowa wskaźników rezultatu Programu UW oszacowana zostanie dla roku 2016
(rok „0”). Wartości docelowe mierzone będą w pierwszym pełnym roku po zakończeniu
inwestycji wchodzącej w skład programu wieloletniego UW. Z uwagi na harmonogram
realizacji poszczególnych inwestycji objętych Programem, zakłada się coroczne
monitorowanie i sprawozdawanie stopnia postępu realizacji inwestycji i osiągnięcia
wskaźników rezultatu na podstawie raportów cząstkowych kierowników jednostek objętych
inwestycjami programu wieloletniego.
Dla potrzeb projektu przyjmuje się ostrożne założenia, bazując między innymi na szacunkach
dotyczących niżu demograficznego. Wzrost liczby użytkowników infrastruktury szacowany
jest na podstawie korelacji pomiędzy dotychczasową liczbą korzystających a prognozą
wzrostu liczby studentów, naukowców (na podstawie Sprawozdań kierowników jednostek i
Sprawozdania rocznego Rektora).
ww
Analiza SWOT dotycząca realizacji programu wieloletniego wskazuje na realną perspektywę
osiągnięcia założonych celów.
X. ZESTAWIENIE PLANOWANYCH NAKŁADÓW NA REALIZACJĘ PROGRAMU
Finansowanie programu wieloletniego przewiduje się ze środków budżetu państwa, ujętych
w kolejnych ustawach budżetowych na lata 2016–2025, będących w dyspozycji Ministra
Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz środków własnych Uniwersytetu Warszawskiego. Środki
na 2016 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego zabezpieczy w ramach dostępnego limitu
w części 38.
Nakłady w latach przedstawia poniższa tabela.
2018
2019
2020
2021
2022
2023
2024
2025
Ogółem
Ministerstwo Nauki i
Szkolnictwa
wyższego
3 100 000
38 855 000
125 625 500
125 880 000
127 030 000
126 580 000
126 400 000
126 040 000
118 300 000
27 300 000
945 110 500 zł
Uniwersytet
Warszawski
v.p
l
Program w kolejnych
latach
Poz. 1124
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
25 000 000 zł
.go
Monitor Polski
Łączne nakłady budżetu MNiSW wyniosą 945 110 500 zł, a UW 25 000 000 zł, razem
970 110 500 zł.
w.
rcl
Należy zaznaczyć, do 2015 r. UW poniósł nakłady w kwocie 10 405 400 zł, przez co łączne
koszty inwestycji można oszacować na kwotę 980 515 900 zł.
ww
Priorytety realizacji programu wieloletniego dla Uniwersytetu Warszawskiego zostały
określone w harmonogramie, który stanowi załącznik.
Załącznik nr 1
Źródła i harmonogram programu wieloletniego pod nazwą „Uniwersytet Warszawski 2016–2025”
v.p
l
w złotych
Nakłady do sfinansowania z budżetu państwa w poszczególnych latach programu
wieloletniego w zł
Lp.
Nakłady do sfinansowania ze środków własnych
Inwestycja
I rok
realizacji
(2016)
1.
1.1.
1.2.
II rok
realizacji
(2017)
III rok
realizacji
(2018)
IV rok
realizacji
(2019)
V rok
realizacji
(2020)
VI rok
realizacji
(2021)
Budynek naukowo-dydaktyczny
Kampus Ochota (psychologia,
kognitywistyka, psychofizjologia)
1 500 000
32 940 000
71 540 000
28 360 000
1 300 000
1 500 000
1 000 000
500 000
_
135 000
37 500 000
45 500 000
29 000 000
20 500 000
500 000
1 000 000
500 000
500 000
3 950 000
17 750 000
30 000 000
21 500 000
250 000
250 000
_
_
_
_
1.3.
Modernizacja budynku Szturmowa 4 na
potrzeby dydaktyczne
_
_
_
_
_
Rozbudowa i modernizacja Osiedla
Akademickiego Kampus Służewiec
_
_
_
_
500 000
1 650 000
7 750 000
BUW (podziemie) adaptacja na cele
zajęć sportowych
Przebudowa i modernizacja budynku
Porektorskiego
3.
4.
4.
5.
5.2.
6.2.
_
5 000 000
3 750 000
1 200 000
1 000 000
250 000
_
_
_
Adaptacja poddasza Pałacu
Kazimierzowskiego na potrzeby
dydaktyczno-biurowe
_
_
_
_
_
_
73 200 000
_
74 200 000
1 000 000,00
10 500 000
9 000 000
28 900 000
3 960 000
18 400 000
33 500 000
11 600 000
500 000
1 000 000
1 000 000
28 400 000
33 500 000
44 500 000
11 100 000
500 000
1 000 000
1 000 000
1 000 000
8 600 000
14 400 000
15 500 000
29 150 000
250 000,00
67 460 000
69 960 000
2 500 000,00
_
_
_
_
4 840 000
2 340 000
122 340 000
540 000
205 500
_
125 840 000
3 500 000,00
40 840 000
41 340 000
500 000,00
10 350 000
_
_
_
1 440 000
9 600 000
3 100 000
12 000 000
2 100 000
6 870 000
10 180 000
250 000
500 000
_
_
_
_
210 000
25 140 000
300 000
5 900 000
12 800 000
2 450 000,00
25 440 000
300 000,00
9 540 000
9 540 000
0,00
17 255 500
18 005 500
750 000,00
3 000 000
500 000
3 710 000
3 710 000
0,00
PROGRAM UCZENIA SIĘ PRZEZ CAŁE ŻYCIE
Modernizacja i rozbudowa budynku
ul. Hoża 69 dla Uniwersytetu Otwartego
_
_
1 790 000
12 400 000
10 500 000
250 000
200 000
500 000
10 400 000
35 090 000
36 040 000
950 000,00
WSPARCIE INNOWACYJNOŚCI I PRZEDSIĘBIORCZOŚCI AKADEMICKIEJ
Budynek naukowo-dydaktyczny
ul. Furmańska (nauki społeczne,
współpraca z biznesem, centrum
innowacji społecznych)
_
_
_
4 650 000
39 500 000
45 500 000
45 000 000
150 000
1 000 000
1 000 000
1 000 000
134 650 000
137 800 000,00
3 150 000,00
EKSPERYMENTALNE CENTRUM INNOWACJI W KSZTAŁCENIU
Budynek naukowo-dydaktyczny
ul. Bednarska 2/4
Modernizacja i wyposażenie budynku
naukowo-dydaktycznego
ul. Mokotowska 16/20
_
_
6.
6.1.
_
1 600 000
_
ww
5.1.
_
135 135 000
2 500 000,00
w.
rcl
Budowa Centrum Kultury Studenckiej
na Kampusie Ochota
Budynek naukowo-dydaktyczny na
Kampusie Centralnym (górny
dziedziniec)
3.
132 635 000
500 000
2.2.
2.5.
_
138 640 000
4 300 000,00
ZMIANY WSPIERAJĄCE UMIĘDZYNARODOWIENIE
Rozbudowa Centrum Sportu i Rekreacji
na potrzeby zajęć dydaktycznych –
Ochota
2.4.
X rok
realizacji
(2025)
.go
Budynek naukowo-dydaktyczny
(językoznawstwo, socjologia, media
cyfrowe)
2.
2.3.
IX rok
realizacji
(2024)
134 340 000
250 000
2.1.
VIII rok
realizacji
(2023)
Wartość
Programu
ogółem
INFRASTRUKTURA DLA TRANSDYSCYPLINARNYCH CENTRÓW BADAWCZYCH
Budynek naukowo-dydaktyczny
ul. Dobra 55 (filologie i lingwistyka);
II etap
Budynek naukowo-dydaktyczny dla
ekonomii i nauk pokrewnych
1.4.
VII rok
realizacji
(2022)
Łącznie
nakłady do
Łącznie środki
sfinansowania
własne
z budżetu
państwa
Rewitalizacja i modernizacja budynku
Obserwatorium Astronomicznego Aleje
Ujazdowskie 4 dla Centrum Współpracy
i Dialogu
_
420 000
_
_
2 950 000
4 650 000
250 000
150 000
300 000
13 750 000
28 500 000
40 500 000
250 000
1 000 000
1 000 000
83 050 000
85 300 000
2 250 000,00
8 020 000
8 420 000
400 000,00
PROGRAMY PODNOSZĄCE JAKOŚĆ ŻYCIA PUBLICZNEGO
_
_
_
_
_
_
430 000
9 800 000
2 000 000
12 230 000
200 000
Budowa Oficyny Wydawniczej na
Kampusie Służewiec
_
360 000
3 400 000
2 600 000
PODSUMOWANIE BUDŻET
PAŃSTWA
3 100 000
38 855 000
125 625 500
125 880 000
127 030 000
126 580 000
126 400 000
126 040 000
118 300 000
27 300 000
PODSUMOWANIE ŚRODKI
WŁASNE UW
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
2 500 000
OGÓŁEM 5 600 000
41 355 000
128 125 500
128 380 000
129 530 000
129 080 000
128 900 000
128 540 000
120 800 000
29 800 000
12 430 000
200 000,00
6 360 000
6 360 000
945 110 500
25 000 000,00
970 110 500
§ 2. Nadzór nad realizacją Programu sprawuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego.
w.
rcl
§ 3. Program realizuje Uniwersytet Warszawski, jako inwestor.
§ 4. Okres realizacji Programu ustala się na lata 2016–2025.
§ 5. 1. Wartość kosztorysowa Programu wynosi 970 110 500 zł, w tym nakłady z budżetu państwa wynoszą 945 110 500 zł
i ze środków własnych 25 000 000 zł.
2. Nakłady z budżetu państwa, o których mowa w ust. 1, w poszczególnych latach wyniosą
1)
2)
3)
4)
5)
6)
7)
2017 – 38 855 000 zł;
2018 – 125 625 500 zł;
2019 – 125 880 000 zł;
2020 – 127 030 000 zł;
2021 – 126 580 000 zł;
2022 – 126 400 000 zł;
2023 – 126 040 000 zł;
ww
8)
2016 – 3 100 000 zł;
9)
2024 – 118 300 000 zł;
10) 2025 – 27 300 000 zł.
§ 6. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
1)
Prezes Rady Ministrów: E. Kopacz
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 938 i 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146,
1626 i 1877 oraz z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854 i 1890.
Dokument
podpisany przez
Marek Głuch
Data: 2015.11.25
13:17:04 CET
MONITOR POLSKI
v.p
l
DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 25 listopada 2015 r.
Poz. 1124
UCHWAŁA NR 209
RADY MINISTRÓW
.go
z dnia 3 listopada 2015 r.
w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą „Uniwersytet Warszawski 2016–2025”
Na podstawie art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885,
z późn. zm.1)) Rada Ministrów uchwala, co następuje
Załącznik
Załącznik donr
uchwały
do uchwały
209 nr 209 Rady Ministrów
z dnia 3 listopada 2015 r. (poz. 1124)
Rady Ministrów
z dnia 3 listopada 2015 r.
.go
v.p
l
Monitor Polski
Program wieloletni pod nazwą „Uniwersytet
Warszawski 2016–2025”
Uniwersytet Warszawski jest jedną z kilku polskich instytucji
znanych i rozpoznawalnych na świecie. Za sprawą swoich wielkich
ww
w.
rcl
uczonych, tysięcy rozproszonych po świecie absolwentów, stacji
badawczych i naukowych odkryć – współtworzy wizerunek naszego
kraju za granicą. Ten potencjał warto wykorzystać.
Okres realizacji Programu Wsparcia dla Uniwersytetu Warszawskiego
w latach 2016–2025.
Wnioskodawca: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Główny Wykonawca i Koordynator: Uniwersytet Warszawski
Warszawa, listopad 2015 r.
v.p
l
Spis treści
WPROWADZENIE…………………………………………………………………………………........5
I. CELE REALIZACJI PROGRAMU………………………………………………………………….6
I.1. CEL GŁÓWNY…………………………………………………………………………………….7
I.2. CELE SZCZEGÓŁOWE…………………………………………………………………….…..7
I.3. ODDZIAŁYWANIE PROGRAMU – REZULTATY…………………………………….8
.go
II. PODSTAWY PRAWNE…………………………………………..……………………………….10
III. INFORMACJE O STOPNIU ZAAWANSOWANIA REALIZACJI
PROGRAMU…………………………………………………………………………………….11
IV. PODSTAWY PROGRAMOWE…………………………………………………………….……16
IV.1. ZGODNOŚĆ PROGRAMU WSPARCIA DLA UW Z UNIJNYMI
DOKUMENTAMI STRATEGICZNYMI………………………………………………….……16
w.
rcl
IV.2. DOKUMENTY KRAJOWE…………………………………………………….…….……17
IV.3. ZGODNOŚĆ PROGRAMU WSPARCIA DLA UW Z DOKUMENTAMI
STRATEGICZNYMI DLA ROZWOJU WOJEWÓDZTWA MAZOWIECKIEGO…19
IV.4. ZGODNOŚĆ PROGRAMU Z DOKUMENTAMI STRATEGICZNYMI
UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO………………………………………………………21
V. SYTUACJA, POZYCJA I ROLA UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO –
DIAGNOZA SYTUACJI SPOŁECZNO-GOSPODARCZEJ W OKRESIE OBJĘTYM
PROGRAMOWANIEM……………………………………………………………………………22
ww
V.1. DIAGNOZA SYTUACJI SPOŁECZNO-GOSPODARCZEJ ORAZ POZYCJA I
ROLA UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO……………………………………………..22
V.2. PROBLEMY I POTRZEBY, NA KTÓRE ODPOWIADA PROGRAM
WSPARCIA DLA UNIWERSYTETU WARSZAWSKIEGO……………………………..36
VI. STRUKTURA PROGRAMU……………………………………………………………….….…40
VII.
CHARAKTERYSTYKA ZAKRESU TEMATYCZNEGO PROGRAMU…………..41
VIII.
Poz. 1124
ZAŁOŻENIA SYSTEMU REALIZACJI I MONITOROWANIA PROGRAMU..50
v.p
l
VIII.1. ZAŁOŻENIA SYSTEMU REALIZACJI PROGRAMU.……………………..50
VIII.2. ZAŁOŻENIA SYSTEMU MONITOROWANIA PROGRAMU.…………53
IX. PRZEWIDYWANE WSKAŹNIKI REALIZACJI CELÓW SZCZEGÓŁOWYCH
DZIAŁAŃ PODEJMOWANYCH DLA ICH OSIĄGNIĘCIA……………………..…53
X. ZESTAWIENIE PLANOWANYCH NAKŁADÓW NA REALIZACJĘ
PROGRAMU…………………………………………………………………………………….54
ww
w.
rcl
.go