Uchwała nr 173 Rady Ministrów z dnia 22 września 2015 r. w sprawie ustanowienia "Programu Wsparcia Bezpieczeństwa Regionu 2022"

§ 1. Ustanawia się „Program Wsparcia Bezpieczeństwa Regionu 2022”, zwany dalej „Programem ReSAP”, który jest

określony w załączniku do uchwały.

w.

rcl

§ 2. Program ReSAP został utworzony w celu realizacji Strategii Rozwoju Systemu Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej 2022.

§ 3. Program ReSAP realizowany jest przez organy i podmioty w nim wymienione.

§ 4. Koordynowanie i nadzorowanie realizacji Programu ReSAP powierza się Ministrowi Obrony Narodowej.

ww

§ 5. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1)

Prezes Rady Ministrów: E. Kopacz

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 349, 1240 i 1358

Dokument podpisany

przez Marek Głuch

Data: 2015.10.20

16:51:15 CEST

MONITOR POLSKI

v.p

l

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 20 października 2015 r.

Poz. 1019

UCHWAŁA Nr 173

RADY MINISTRÓW

.go

z dnia 22 września 2015 r.

w sprawie ustanowienia „Programu Wsparcia Bezpieczeństwa Regionu 2022”

Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r.

poz. 1649, z późn. zm.1)) Rada Ministrów uchwala, co następuje

Załącznik do uchwały nr 173 Rady Ministrów

v.p

l

Załącznik

z dnia 22 września 2015 r. (poz. 1019)

do uchwały nr 173

Rady Ministrów

dnia 22 września 2015 r.

.go

Program Wsparcia Bezpieczeństwa

Regionu 2022

ww

w.

rcl

Program wykonawczy

do Strategii Rozwoju Systemu Bezpieczeństwa

Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej 2022

Warszawa, wrzesień 2015 r.

Spis treści

v.p

l

Wykaz skrótów

1.

Wstęp

2.

Aktualny system promocji obronności i wsparcia eksportu polskiego przemysłu

obronnego przez administrację rządową

2.1. Ministerstwo Gospodarki

2.2. Ministerstwo Spraw Zagranicznych

2.3. Ministerstwo Finansów

2.4. Ministerstwo Obrony Narodowej

Aktualny system finansowego wsparcia eksportu z Polski

4.

Eksport sprzętu wojskowego

5.

Założenia, cele i mierniki Programu ReSAP

.go

3.

5.1. Główne założenia Programu ReSAP

5.2. Cele i mierniki Programu ReSAP

6.

Wdrożenie Programu ReSAP

6.1. Ministerstwo Obrony Narodowej

w.

rcl

6.1.1. Edukacja i szkolenie

6.1.2. Promocja SZ RP i przemysłu obronnego

6.1.3. Odsprzedaż lub nieodpłatne przekazywanie SpW

6.2. Ministerstwo Gospodarki

6.3. Ministerstwo Spraw Zagranicznych

6.4. Ministerstwo Finansów

6.5. Ministerstwo Skarbu Państwa

6.6. Bank Gospodarstwa Krajowego

6.7. Polska Grupa Zbrojeniowa S.A.

7.

8.

Zgodność Programu ReSAP z celami Strategii

Plan finansowy Programu ReSAP

ww

9.

System monitorowania realizacji zadań

10. Potencjalne zagrożenie realizacji Programu ReSAP

B3 – państwa Bałtyckie (Litwa, Łotwa, Estonia)

BGK – Bank Gospodarstwa Krajowego

v.p

l

Wykaz skrótów

KUKE S.A. – Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A.

MF – Ministerstwo Finansów

MG – Ministerstwo Gospodarki

MON – Ministerstwo Obrony Narodowej

MSP – Ministerstwo Skarbu Państwa

MSZ – Ministerstwo Spraw Zagranicznych

.go

MW RP – Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej

NATO – Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego

OECD – Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju

PGZ S.A. – Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. z siedzibą w Radomiu

PKB – Produkt Krajowy Brutto

POIG – Program Operacyjny „Innowacyjna Gospodarka”

SpW – sprzęt wojskowy

w.

rcl

SZ RP – Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej

TFUE – Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

UE – Unia Europejska

ww

V4 – państwa Grupy Wyszehradzkiej (Polska, Czechy, Słowacja, Węgry)

1. Wstęp

v.p

l

Współczesne środowisko bezpieczeństwa jest bardziej niż kiedykolwiek w historii

złożone i niesie ze sobą szereg wyzwań i zagrożeń. Dzisiaj jesteśmy świadkami

dynamicznego rozwoju cywilizacyjnego, a z drugiej strony pogłębiających się różnic

rozwojowych pomiędzy państwami. Zmiany te prowadzą do narastającej niepewności

i nieprzewidywalności dalszego rozwoju sytuacji w wymiarze regionalnym, kontynentalnym

i globalnym.

W międzynarodowej polityce bezpieczeństwa systematycznie rośnie znaczenie

współpracy regionalnej. Dla Polski kluczowymi ugrupowaniami w tym zakresie są Trójkąt

.go

Weimarski i Grupa Wyszehradzka. W ich ramach dobrze rozwijają się także dwustronne

relacje polityczno-wojskowe z tworzącymi je państwami. Poszukiwane są nowe płaszczyzny

współdziałania między innymi z Litwą, Łotwą, Estonią, Rumunią oraz Bułgarią, a także

w innych rejonach Europy.

Kryzys gospodarczy ostatnich lat istotnie wpływa na globalną sytuację w sferze

bezpieczeństwa. Występuje konieczność wyciągnięcia wniosków z kryzysu finansowego

i potraktowanie kryzysu jako szansy na solidarną realizację bardziej odważnych

projektów

służących

rozwojowi

zdolności

w.

rcl

i nieszablonowych

i

wzmocnieniu

interoperacyjności sił zbrojnych, poprawie systemu planowania, wzmocnieniu synergii

cywilno-wojskowej, współpracy z partnerami oraz redukowaniu ryzyka powielania tych

samych inicjatyw w Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) i Unii Europejskiej

(UE). Inicjatywa smart defence w okresie ograniczania budżetów obronnych państw

członkowskich NATO jest propozycją współpracy w zakresie optymalizowania wydatków na

rozwój zdolności obronnych, przy jednoczesnym poszanowaniu suwerennych interesów

poszczególnych państw. Ważne jest aby prace nad rozwojem inicjatyw NATO, których

przykładem jest przywołana inicjatywa, były prowadzone z uwzględnieniem działań

podjętych przez UE w ramach inicjatywy pooling and sharing.

Polska dysponuje znaczącym potencjałem w zakresie rozwoju oraz produkcji

ww

wybranych rodzajów uzbrojenia, na który składa się kilkadziesiąt podmiotów wytwarzających

wyroby finalne, porównywalna liczba firm pełniących funkcję głównych kooperantów oraz

znaczące i efektywne zaplecze w formie instytutów badawczych działających na rzecz

obronności i bezpieczeństwa państwa. W kilku obszarach techniki wojskowej oraz

technologii podwójnego przeznaczenia możemy pochwalić się znaczącymi dokonaniami

i jesteśmy postrzegani jako atrakcyjny i perspektywiczny partner we współpracy.

Zainteresowanie wzbudzają zarówno wyroby nowe, jak i technologie opracowane

v.p

l

w celu modernizacji, modyfikacji lub przedłużenia eksploatacji sprzętu wojskowego.

Zainteresowanie to najczęściej jednak nie prowadzi do ulokowania zamówień w polskim

przemyśle. Główną przyczynę takiego stanu rzeczy stanowią ograniczenia budżetowe

poszczególnych państw, co jest szczególnie mocno widoczne w czasie kryzysu

gospodarczego ostatnich lat. Na przykładzie państw Unii Europejskiej szukanie oszczędności

rozpoczyna się od redukcji budżetów obronnych (wobec zalecanego przez NATO 2%

produktu krajowego brutto (PKB) na obronność państwa V4 przeznaczają ok. 1% PKB).

Ograniczenia budżetów obronnych przekładają się bezpośrednio na zdolności

.go

przemysłowo-obronne. Niemniej o ile np. potencjał obronny Francji wskutek cięć

budżetowych ucierpiał raczej w obszarze rozwoju nowych typów uzbrojenia, to dla partnerów

z Grupy Wyszehradzkiej (V4) cięcia budżetowe oznaczały utratę (często nieodwracalną)

kluczowych zdolności związanych z bojowym wykorzystaniem techniki lotniczej, pancernej

i pojazdów wojskowych oraz wielu innych obszarów. Geopolityczne uwarunkowania

położenia Państw Grupy Wyszehradzkiej (V4), Państw Bałtyckich (B3), Bułgarii oraz

Rumunii – określanych łącznie jako V4+ – nie powinny pozwolić na utratę kluczowych

w.

rcl

z punktu widzenia regionu zdolności obronnych. Z tego powodu w strategicznym interesie

Polski leży wsparcie dla partnerów V4+ w utrzymaniu i rozwijaniu zdolności obronnych oraz

zwiększeniu zakresu współpracy wojskowo-przemysłowej.

Ograniczenia budżetów obronnych państw V4+ można postrzegać również jako

szanse na ekspansję polskiej techniki wojskowej, pod warunkiem że wraz z propozycją

handlową przedstawi się atrakcyjny dla potencjalnych odbiorców pakiet finansowy mający na

celu sfinansowanie wydatków związanych z przyszłymi zamówieniami. Należy przy tym

mieć na uwadze fakt nasycenia rynków danym produktem i potrzebę poszukiwania

(rozszerzania) tego mechanizmu na kolejne państwa (np. Bałkany, Europa Wschodnia).

Celem Programu Wsparcia Bezpieczeństwa Regionu 2022 (ReSAP) (zwanego dalej

„Programem ReSAP”) jest pogłębienie relacji polityczno-wojskowych i przemysłowych

ww

z państwami Grupy Wyszehradzkiej (Czechy, Słowacja i Węgry), bałtyckimi (Litwa, Łotwa,

Estonia) oraz Rumunią i Bułgarią oraz udzielenie pomocy krajom objętym programem

w osiąganiu zdolności bojowych poprzez zapewnienie możliwości kształcenia w krajowych

uczelniach wojskowych, centrach i ośrodkach szkolenia oraz wyposażenia w sprzęt wojskowy

(produkowany w Polsce).

W efekcie wdrożenia Programu ReSAP powinno nastąpić ściślejsze powiązanie

v.p

l

potencjałów obronnych w naszym regionie – wykorzystywanie tych samych typów

uzbrojenia, wyspecjalizowane ośrodki serwisowo-remontowe, ujednolicone procesy szkolenia

i wspólne ćwiczenia – co powinno przełożyć się na wzmocnienie polskiego przemysłu

obronnego.

Przyjęte w dokumencie cele i działania zgodne są ze Strategią Rozwoju Systemu

Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej 20221) i stanowią instrument ich

realizacji, w powiązaniu ze Strategią Innowacyjności i Efektywności Gospodarki

„Dynamiczna Polska 2020”2) i Programem Rozwoju Przedsiębiorstw do 2020 r.3). Cele

.go

i działania wpisują się również w obszar strategiczny „konkurencyjna gospodarka” Strategii

Rozwoju Kraju 20204).

2. Aktualny system promocji obronności i wsparcia eksportu polskiego przemysłu

obronnego przez administrację rządową

Promocja eksportu sprzętu wojskowego każdego państwa jest wypadkową czynników

geopolitycznych, wojskowych, ekonomicznych oraz marketingowych. W krajach znaczących

pod względem produkcji i eksportu sprzętu wojskowego funkcjonują instytucje i agencje

w.

rcl

o różnym statusie wyspecjalizowane w promocji i eksporcie tego sprzętu. Najczęściej są to

departamenty bądź komórki rządu, umiejscowione w ministerstwach obrony, które prezentują

sprzęt wojskowy, negocjują sprzedaż i organizują dostawy. W wielu krajach problematyką tą

zajmują się również organizacje pozarządowe zrzeszające producentów broni, np. w Stanach

Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii czy Izraelu. Specyfiką wielu krajów jest również istnienie

instytucji lub organizacji zajmujących się promocją małych i średnich przedsiębiorstw

w dziedzinie eksportu wyrobów o charakterze militarnym.

Istnieje

potrzeba

dokonania

analizy położenia

ekonomicznego

i

otoczenia

biznesowego polskich firm przemysłu obronnego, która byłaby prowadzona w sposób

zorganizowany, prowadzący do wskazywania nowych możliwości promocji lub kooperacji

ww

przemysłowej.

W promocję sprzętu wojskowego zaangażowane są następujące organa administracji

rządowej

1) Ministerstwo Gospodarki;

2) Ministerstwo Spraw Zagranicznych;

1)

Przyjęta uchwałą nr 62 Rady Ministrów z dnia 9 kwietnia 2013 r. (M.P. poz. 377).

Przyjęta uchwałą nr 7 Rady Ministrów z dnia 15 stycznia 2013 r. (M.P. poz. 73).

3)

Przyjęty uchwałą nr 42/2015 Rady Ministrów z dnia 8 kwietnia 2014 r. – uchwała niepublikowana.

4)

Przyjęta uchwałą nr 157 Rady Ministrów z dnia 25 września 2012 r. (M.P. poz. 882).

2)

3) Ministerstwo Finansów;

v.p

l

4) Ministerstwo Obrony Narodowej.

2.1. Ministerstwo Gospodarki – odpowiada za promocję polskiej gospodarki oraz

umacnianie polskiej marki na rynku międzynarodowym.

Przemysł obronny został uznany za jedną z piętnastu branż priorytetowych

wspieranych w ramach projektu systemowego pn. Promocja polskiej gospodarki na rynkach

międzynarodowych, poddziałanie 6.5.1 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka

(PO IG).

.go

Dla branży przemysłu obronnego został przygotowany program promocji, który

zrealizowano w okresie od maja 2012 r. do połowy grudnia 2014 r. Realizatorem programu

było konsorcjum pod przewodnictwem Polskiej Izby Producentów na Rzecz Obronności

Kraju.

Działania promujące dla przemysłu obronnego były prowadzone na terenie Indii,

Indonezji, Malezji, Czech, Kazachstanu, Libanu, Jordanii, Ukrainy, Algierii, Armenii oraz

Egiptu i obejmowały dwa rodzaje przedsięwzięć

w.

rcl

− działania promujące produkty i usługi przedsiębiorców z branży przemysłu obronnego,

− działania promujące całą branżę przemysłu obronnego.

Przedsiębiorcy uczestniczący w programie promocji mogli wziąć udział w wybranych

zagranicznych i krajowych imprezach targowo-wystawienniczych, w misjach gospodarczych,

w szkoleniach i seminariach, a także mogli uzyskać pomoc doradczą w zakresie procedur

związanych z importem wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

Ponadto przygotowywane były dla nich materiały promocyjne oraz spoty reklamowe.

W targach krajowych i zagranicznych oraz w misjach wyjazdowych wzięło udział

ponad 60 polskich przedsiębiorców.

W ramach działań promujących całą branżę wydawane były informatory o polskim

przemyśle

obronnym

oraz

różnego

rodzaju

materiały

promocyjno-informacyjne,

ww

przygotowywane były spoty reklamowe promujące polski przemysł. Podczas targów

krajowych i zagranicznych organizowane były stoiska informacyjne. Organizowane były

także seminaria i konferencje krajowe i za granicą prezentujące ofertę produktową polskiego

przemysłu obronnego. Ponadto zorganizowane zostały misje przyjazdowe do Polski dla

dziennikarzy i urzędników oraz potencjalnych kontrahentów.

Na realizację programu promocji wydano ok. 6,2 mln zł.

Przedsiębiorcy uczestniczący w programie promocji mogli otrzymać wsparcie

v.p

l

finansowe stanowiące pomoc de minimis w ramach poddziałania 6.5.2 PO IG. Wsparcie

otrzymało 10 przedsiębiorców z branży obronnej na kwotę dofinansowania w wysokości

ok. 7,4 mln zł.

2.2. Ministerstwo Spraw Zagranicznych – wspiera polskich producentów oraz eksporterów

sprzętu wojskowego poprzez prezentowanie i promowanie polskiej oferty w zakresie

wyrobów obronnych w kontaktach dyplomatycznych.

Działania Ministerstwa Spraw Zagranicznych, w tym podległych mu placówek

w szczególności na

.go

dyplomatycznych, z zakresu promocji współpracy przemysłów obronnych polegają

− inicjowaniu wizyt międzypaństwowych oraz misji gospodarczych w celu wspierania

kontaktów handlowych,

− umieszczaniu kwestii współpracy przemysłów obronnych

w agendzie rozmów

dwustronnych podczas spotkań politycznych wyższego szczebla,

− analizowaniu miejscowych rynków pod kątem możliwości zbytu sprzętu wojskowego oraz

uwarunkowań prawnych i finansowych mających istotne znaczenie dla postrzegania oferty

w.

rcl

polskiego przemysłu obronnego na tych rynkach,

− uczestniczeniu w instytucjonalnych formach współpracy dwustronnej (grupy robocze,

komisje) dotyczących produkcji oraz handlu wyrobami obronnymi,

− działaniach wspierających i promujących konkretne projekty dotyczące dostaw uzbrojenia

i sprzętu wojskowego (w tym udział w imprezach wystawienniczych i towarzyszących im

konferencjach),

− wspieraniu projektów współpracy wojskowo-technicznej,

− analizie międzynarodowych uwarunkowań bezpieczeństwa i ocenie strategicznych

kierunków eksportu uzbrojenia.

Polskie placówki dyplomatyczne, w tym Wydziały Polityczno-Ekonomiczne

ww

i Wydziały Promocji Handlu i Inwestycji podległe pod Ministra Gospodarki, odpowiadają za

prowadzenie całościowej polityki wobec państwa, w tym za promocję współpracy

przemysłów obronnych. Działania te obejmują m.in.

− lobbing polityczny na rzecz polskich firm zbrojeniowych ze strony szefów placówek

i personelu dyplomatycznego,

− oprawę protokolarną i medialną wydarzeń związanych z promocją uzbrojenia i sprzętu

wojskowego,

− monitorowanie rozwoju sytuacji na lokalnych rynkach broni, w tym planowanych

v.p

l

przetargów na dostawy uzbrojenia i sprzętu wojskowego,

− wspieranie krajowych producentów w organizacji spotkań biznesowych i politycznych,

przygotowaniach do udziału w przetargach oraz udziale w wystawach i salonach

przemysłu obronnego.

2.3. Ministerstwo Finansów – jest właściwym resortem w zakresie tworzenia i rozwijania

systemu finansowego wspierania eksportu. Zadania związane z tą tematyką wykonuje

Departament Gwarancji i Poręczeń.

.go

2.4. Ministerstwo Obrony Narodowej – udziela pomocy krajowym przedsiębiorcom sektora

obronnego w przedsięwzięciach promocyjnych skierowanych na rynki zagraniczne. Reguluje

to Kodeks etycznego postępowania pracowników i żołnierzy, stanowiący załącznik do decyzji

Nr 125/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 kwietnia 2011 r. w sprawie

wprowadzenia kodeksu etycznego postępowania pracowników i żołnierzy (Dz. Urz. Min. Obr.

Nar. Nr 8, poz. 100). W oparciu o przepisy tego dokumentu SZ RP organizują na terenie

Polski pokazy sprzętu będącego na wyposażeniu SZ RP dla przedstawicieli innych państw.

w.

rcl

Demonstrowanie działania sprzętu wojskowego w warunkach poligonowych odbywa się przy

okazji prowadzonych na poligonach ćwiczeń i szkoleń.

Ministerstwo Obrony Narodowej realizuje zadania w zakresie kształtowania, w kraju

i za granicą, pozytywnego wizerunku żołnierza polskiego, SZ RP oraz Ministerstwa Obrony

Narodowej.

Jednym z zadań w obszarze promocji obronności jest organizacja stoisk promocyjnych

Ministerstwa Obrony Narodowej podczas międzynarodowych targów przemysłu obronnego.

Brak udziału przedstawicieli Ministerstwa Obrony Narodowej w działaniach

promujących wyroby polskiego przemysłu obronnego zasadniczo zmniejsza szanse

powodzenia tego typu przedsięwzięć. Jednym ze sposobów skutecznego kreowania

zainteresowania ze strony innych państw produkowanym w Polsce SpW jest udział w targach

ww

międzynarodowych i towarzyszących im imprezach (np. konferencjach) kierownictwa MON

i organizowanie na nich stoisk promocyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej w sąsiedztwie

krajowych podmiotów przemysłu obronnego. Taki sposób prezentacji oferty eksportowej

polskiego przemysłu obronnego umożliwi udzielenie bardziej efektywnego wsparcia

promocyjnego krajowym producentom uzbrojenia, wzmocni wiarygodność polskiego

przemysłu obronnego oraz zwróci uwagę licznych delegacji zagranicznych przybyłych na

spotkania z kierownictwem Ministerstwa Obrony Narodowej.

Dotychczas stoiska promocyjne MON organizowane były podczas Międzynarodowej

v.p

l

Wystawy Przemysłu Obronnego IDEB w Bratysławie, Międzynarodowych Targów

Obronności i Technik Ochrony IDET w Brnie, Międzynarodowych Targów Przemysłu

Obronnego IDEF w Stambule, Targów Przemysłu Obronnego EUROSATORY w Paryżu,

Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego MSPO w Kielcach oraz Bałtyckich

Targów Militarnych BALT MILITARY EXPO w Gdańsku. Powyższe stoiska były

finansowane w ramach planu priorytetowych przedsięwzięć promocyjnych resortu obrony

narodowej.

Kształcenie przedstawicieli innych armii odbywa się na podstawie listów

.go

intencyjnych, umów dwustronnych między Rządami lub Ministerstwami Obrony Narodowej

obu stron oraz kontraktów szkoleniowych podpisywanych przed rozpoczęciem szkolenia,

określających m.in. status oficerów innych państw podczas ich pobytu na terytorium RP,

sposób przeprowadzenia szkolenia oraz tryb regulowania odpłatności za szkolenie.

W przypadku braku takich umów decyzję o kształceniu może podjąć Minister Obrony

Narodowej (zgodnie z art. 43 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.)).

koordynującą

przygotowanie

i

organizację

w.

rcl

Instytucją

procesu

kształcenia

cudzoziemców w uczelniach wojskowych na studiach pierwszego i drugiego stopnia, studiach

doktoranckich i podyplomowych oraz kursach kwalifikacyjnych i doskonalących, w tym

rocznych kursach przygotowawczych do podjęcia nauki w języku polskim, decyzją

Nr 70/MON Ministra z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie koordynacji procesu kształcenia

cudzoziemców podejmujących studia bądź uczestniczących w kursach i stażach na podstawie

umów międzynarodowych i kontraktów szkoleniowych oraz systemu stypendialnego dla

cudzoziemców będących stypendystami strony polskiej5) jest Dyrektor Departamentu Nauki

i Szkolnictwa Wojskowego.

W celu zapoznania partnerów zagranicznych z ofertą uczelni wojskowych

Departament Nauki i Szkolnictwa Wojskowego opracował informator „Military Higher

ww

Education System. Outline of Trainings for International Students” zawierający informacje nt.

polskich uczelni wojskowych oraz organizowanych przez nie studiów i kursów.

Informator ten, poprzez Departament Wojskowych Spraw Zagranicznych, jest

cyklicznie przekazywany attache obrony akredytowanym w Polsce, celem jego dystrybucji

w poszczególnych państwach.

5)

Decyzja niepublikowana.

SZ RP posiadają w swoim składzie 10 centrów szkolenia przeznaczonych głównie do

v.p

l

realizacji przygotowania specjalistycznego żołnierzy określonych specjalności wojskowych.

Zakres tego przygotowania dotyczy przede wszystkim budowy, eksploatacji i bojowego

użycia sprzętu wojskowego będącego na wyposażeniu SZ RP. Centra szkolenia prowadzą

również szereg kursów, których zadaniem jest wyposażenie szkolonych w konkretną wiedzę

i umiejętności niezbędne do wykonywania obowiązków na określonych stanowiskach

służbowych. W centrach szkolenia przeszkalanych jest rocznie ponad 35 tys. żołnierzy.

3. Aktualny system finansowego wsparcia eksportu z Polski

formach

.go

Wsparcie polskich produktów przemysłu obronnego realizowane jest w następujących

1) kredyty międzyrządowe, udzielane rządom państw zainteresowanych takimi kredytami,

z przeznaczeniem

na

wojskowego,

a także

sfinansowanie

zakupów

wytwarzanego

w

Polsce

sprzętu

2) kredyty eksportowe udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK) dla

zagranicznych podmiotów zainteresowanych nabyciem wytwarzanych w Polsce towarów

w.

rcl

i usług;

3) ubezpieczenia eksportowe realizowane przez Korporację Ubezpieczeń Kredytów

Eksportowych S.A. (KUKE) prowadzącą działalność w tym zakresie na mocy ustawy

z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach

eksportowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 489).

Wsparcie eksportu w formie finansowania i ubezpieczenia kredytów średnio-

i długoterminowych odbywa się w oparciu o zasady ujęte w dokumencie OECD

pt. Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych (Arrangement on

Officially Supported Export Credits – Konsensus OECD).

Konsensus OECD

1) tworzy ramy dla uporządkowanego, niezakłócającego konkurencji kredytowania eksportu,

ww

tak aby eksporterzy konkurowali ceną i jakością produktów, a nie oferowanymi

importerowi warunkami finansowania;

2) nie reguluje jednak kwestii związanych z udzielaniem kredytów eksportowych na

finansowanie sprzętu obronnego oraz artykułów rolnych. W tym zakresie kraj

(kredytodawca) posiada swobodę określania warunków finansowych udzielanego kredytu.

Ad 1) Kredyty międzyrządowe

v.p

l

Zasady zawierania umów o udzielaniu kredytów rządowych oparte są o przepisy

ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (Dz. U. Nr 39, poz. 443,

z późn. zm.). Umowy negocjowane są w oparciu o instrukcje zatwierdzane przez Prezesa

Rady Ministrów. Zgoda na zawarcie umowy wydawana jest przez Radę Ministrów w formie

uchwały.

Kredyty te są udzielane ze środków budżetu państwa przeznaczonych na udzielanie

kredytów i pożyczek rządom innych państw. W budżecie państwa na rok 2014 przewidziano

na ten cel kwotę 930 mln zł, natomiast kwota planowana na 2015 r. to 1 500 mln zł. Kwota ta

.go

planowana jest w części 98 budżetu państwa dotyczącej finansowania zagranicznego.

W 2013 r. do Ministerstwa Finansów nie wpłynął żaden wniosek innego państwa

o udzielenie kredytu międzyrządowego na finansowanie dostaw sprzętu obronnego z Polski.

W 2014 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek Republiki Ugandy

o udzielenie kredytu międzyrządowego na finansowanie dostaw sprzętu obronnego z Polski

(śmigłowce), który jest w chwili obecnej rozpatrywany.

Ad 2) Kredyty eksportowe

w.

rcl

Podstawę instrumentu finansowego wsparcia eksportu stanowi rządowy program pn.

„Wspieranie polskiego eksportu poprzez udzielanie przez Bank Gospodarstwa Krajowego

kredytów dla zagranicznych nabywców polskich towarów i usług lub ich banków z ochroną

ubezpieczeniową Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A.” (zwany dalej

„Program BGK”), przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 28 lipca 2009 r. i następnie

zmodyfikowany w dniu 12 grudnia 2012 r. na program pt. „Finansowe Wspieranie Eksportu”.

Jednocześnie w ramach własnego mandatu BGK może oferować kredyty komercyjne

wybranym państwom i podmiotom prywatnym bez konieczności ubezpieczenia ich przez

Korporację Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A. Przy czym wartość udzielonych

kredytów bez polisy ubezpieczeniowej nie może przekraczać limitów wyznaczanych na dany

kraj zgodnie z wewnętrznymi procedurami oceny ryzyka kredytowego. Warunkiem

ww

udzielenia finansowania bez polisy ubezpieczeniowej jest również pełna odpowiedzialność

rządu danego kraju za zobowiązania kredytobiorcy (np. poprzez gwarancję rządową lub

zaciągnięcie zobowiązania bezpośrednio w imieniu Skarbu Państwa).

Na mocy ww. Programu BGK oraz mandatu własnego BGK udziela zagranicznym

nabywcom (bezpośrednio lub poprzez bank nabywcy) kredytów finansujących zakup polskich

towarów i usług. Środki z kredytów wypłacane są bezpośrednio krajowym eksporterom,

a zagraniczni nabywcy po dostawie towaru/usługi dokonują spłaty kredytów.

Finansowanie udzielane zagranicznym kredytobiorcom w ramach Programu BGK

Dla

transakcji

.go

v.p

l

objęte jest ochroną ubezpieczeniową Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A.

ubezpieczanych

przez

Korporację

Ubezpieczeń

Kredytów

Eksportowych S.A. BGK jest gotowy rozważyć wsparcie nawet bardzo dużych kontraktów

(przekraczających 100 mln EUR). Możliwość finansowania bez potrzeby uzyskania polisy

w.

rcl

ubezpieczeniowej (w oparciu o mandat własny BGK) jest nakierowana na mniejsze kontrakty

i zależy od dostępności limitu kredytowego na dany kraj, który jest wyznaczany zgodnie

z wewnętrznymi procedurami Banku.

Według stanu na 30 czerwca 2015 r. zaangażowanie BGK z tytułu kredytów

udzielonych w ramach bezpośredniego wspierania eksportu polskich dóbr i usług wynosiło

łącznie 1 733 mln zł, w tym: finansowanie w ramach Programu Rządowego FWE (Finansowe

Wspieranie Eksportu) 1 168 mln zł i finansowanie w ramach działalności własnej 565 mln zł.

W ramach ww. kwot nie odnotowuje się zaangażowania dotyczącego dostaw przemysłu

obronnego.

Ad 3) Ubezpieczenia eksportowe

ww

KUKE S.A. w ramach ubezpieczeń i gwarancji gwarantowanych przez Skarb Państwa

oferuje

−

ubezpieczenia kontraktów eksportowych realizowanych w kredycie poniżej 2 lat (ryzyko

nierynkowe), w tym: polisy obrotowe, polisy indywidualne oraz ubezpieczenia

faktoringu eksportowego,

−

gwarancje zapłaty należności związanych z akredytywami,

−

Poz. 1019

ubezpieczenia kredytów i kontraktów eksportowych o okresie spłaty 2 lata i więcej,

v.p

l

w tym ubezpieczenia: kredytu dostawcy, kredytu dla nabywcy, forfaitingu eksportowego

oraz leasingu finansowego w eksporcie,

−

gwarancje kontraktowe, w tym: przetargowe, zwrotu zaliczki, wykonania kontraktu,

dobrego wykonania kontraktu eksportowego oraz regwarancje,

−

ubezpieczenia inwestycji bezpośrednich za granicą,

−

gwarancje dotyczące spłaty krótkoterminowych kredytów finansujących kontrakty

eksportowe.

Według stanu na 30 marca 2015 r. zaangażowanie KUKE S.A. z tytułu ubezpieczeń

.go

i gwarancji eksportowych udzielonych w ramach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych wynosiło łącznie

7 436,96 mln zł, w tym z tytułu: ubezpieczeń średnio i długoterminowych 5 671,06 mln zł,

ubezpieczeń krótkoterminowych 1 454,64 mln zł i udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych

307,59 mln zł. Zaangażowanie Korporacji z tytułu dostaw specjalnych wynosi obecnie

18,5 mln USD i dotyczy udzielonej regwarancji do bankowej gwarancji wykonania kontraktu.

Wszystkie przedstawione możliwości finansowania polskiego eksportu wpisują się

w.

rcl

w ideę Programu ReSAP, jednak nie są w pełni wykorzystywane.

4. Eksport sprzętu wojskowego

W 2013 roku Ministerstwo Gospodarki wydało 648 licencji na eksport sprzętu

wojskowego, o łącznej wartości nieco ponad 858 mln EUR (3,6 mld zł). Wartość

rzeczywistego eksportu wyniosła 336,5 mln EUR (1,4 mld zł), co stanowiło 39,2% wartości

wydanych zezwoleń.

Tab. 1. Polski eksport ogółem w latach 2010–2013

Rok 2011

Rok 2012

Rok 2013

457 109 577

849 167 475

633 003 667

858 001 551

Brak danych

Brak danych

Brak danych

336 436 763

ww

Wartość licencji

razem (w EUR)

Rzeczywisty

eksport (w EUR)

Rok 2010

*opracowano na podstawie danych MSZ zawartych w „Eksport Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego z Polski –

Raport za rok 2013”

Najistotniejszą pozycję eksportu stanowi kategoria LU106), której wartość wynosząca

v.p

l

prawie 268 mln EUR (1,12 mld zł) stanowi 80% całkowitej wartości rzeczywistego eksportu.

Jest to wynik eksportu kooperacyjnego przedsiębiorstw współpracujących z koncernami

zagranicznymi lub też będących ich firmami zależnymi. Przedsiębiorstwa te, produkujące

podzespoły do samolotów, śmigłowców i pojazdów lądowych, nadal pozostają głównymi

polskimi eksporterami sprzętu, a ich wyniki rzutują na łączny wynik eksportu firm sektora

przemysłu obronnego. De facto jednak nie są one producentami i eksporterami finalnych

produktów, a ich zezwolenia eksportowe obejmują schemat przekazania wyrobu od

spółki-córki – spółce-matce. Ta zaś dopiero jest ostatecznym podmiotem ewentualnej

.go

właściwej transakcji eksportowej poza systemem rejestracyjnym naszego kraju.

Krajowy przemysł obronny, działający w obszarach niezwiązanych z sektorem

lotniczym, pobrał w 2013 roku zezwolenia eksportowe na kwotę 191,9 mln EUR. Wartość

eksportu wyniosła 68,8 mln EUR. Część tej kwoty uzyskano nie z eksportu nowych wyrobów

krajowego przemysłu, ale z wyprzedaży zbędnego sprzętu z magazynów wojskowych, a także

z reeksportu.

6)

ww

w.

rcl

LU 1. Broń gładkolufowa o kalibrze mniejszym niż 20 mm, inne uzbrojenie i broń automatyczna o kalibrze

12,7 mm (0,50 cala) lub mniejszym oraz wyposażenie i specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 2.

Broń gładkolufowa o kalibrze 20 mm lub większym, inna broń i uzbrojenie o kalibrze większym niż 12,7 mm

(0,50 cala), miotacze oraz wyposażenie i specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 3. Amunicja

i zapalniki nastawcze oraz specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 4. Bomby, torpedy, rakiety,

pociski rakietowe, inne urządzenia i ładunki wybuchowe oraz związane z nimi wyposażenie i akcesoria

specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych oraz specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 5.

Sprzęt kierowania ogniem oraz związany z nim sprzęt ostrzegania i alarmowania, a także powiązane z nimi

systemy oraz sprzęt do testowania, strojenia i zakłócania specjalnie zaprojektowany do celów wojskowych,

a także specjalnie zaprojektowane do nich komponenty i wyposażenie, LU 6. Pojazdy lądowe i ich komponenty,

LU 7. Chemiczne lub biologiczne środki trujące, „środki rozpraszania tłumu”, materiały radioaktywne oraz

związany z nimi sprzęt, komponenty i materiały, LU 8. „Materiały wysokoenergetyczne” oraz substancje

pokrewne, LU 9. Wojenne jednostki pływające, specjalny sprzęt morski i wyposażenie oraz komponenty do nich

specjalnie zaprojektowane do celów wojskowych, LU 10. „Statki powietrzne”, „statki powietrzne lżejsze od

powietrza”, bezzałogowe statki powietrzne, silniki lotnicze i wyposażenie „statków powietrznych”, pokrewne

wyposażenie i komponenty specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów wojskowych, LU 11. Sprzęt

elektroniczny niewyszczególniony w innym miejscu Wykazu uzbrojenia oraz specjalnie zaprojektowane do

niego komponenty, LU 12. Systemy broni opartej na energii kinetycznej dużych prędkości oraz sprzęt pokrewny

i specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 13. Sprzęt opancerzony lub ochronny, konstrukcje oraz ich

komponenty, LU 14. „Sprzęt specjalistyczny do szkolenia wojskowego” lub do symulacji gier wojennych,

symulatory specjalnie zaprojektowane do treningu użytkowania jakiejkolwiek broni palnej lub uzbrojenia

wymienionego w pozycjach LU1 lub LU2 oraz specjalnie zaprojektowane do nich komponenty i akcesoria,

LU 15. Sprzęt do zobrazowywania lub przeciwdziałania, specjalnie zaprojektowany do celów wojskowych, oraz

specjalnie zaprojektowane do niego komponenty i akcesoria, LU 16. Odkuwki, odlewy i inne półfabrykaty,

których wykorzystanie w produkcie objętym wykazem jest możliwe do zidentyfikowania na podstawie składu

materiału, geometrii lub funkcji, a które zostały specjalnie zaprojektowane dla któregokolwiek z produktów

określonych w pozycjach od LU1 do LU4, LU6, LU9, LU10, LU12 lub LU19, LU17. Różnorodny sprzęt,

materiały i „biblioteki” oraz specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 18. Sprzęt i komponenty do

produkcji uzbrojenia wymienianego w Wykazie, LU 19. Systemy broni o ukierunkowanej energii, sprzęt

pokrewny lub przeciwdziałania, modele badawcze oraz specjalnie zaprojektowane do nich komponenty, LU 20.

Sprzęt kriogeniczny i „nadprzewodzący” oraz specjalnie zaprojektowane do niego komponenty i akcesoria,

LU 21. „Oprogramowanie”, LU 22. „Technologia”.

Wartość wydanych

zezwoleń (w EUR)

30 036 313

4 217 086

31 144 000

1 467 173

6 672 167

23 072 578

230 105

335 819

993 483

666 117 240

588 339

0

45 299 949

1 817 457

766 372

6 985 759

328 469

4 054 602

0

0

4 211 536

29 663 104

858 001 551

Rzeczywisty eksport

% całkowitego eksportu

4 713 851

1 808 653

13 637 115

102 883

6 154 269

13 897 030

178 473

141 869

841 603

267 665 970

295 966

0

14 236 795

941 548

612 886

1 408 559

2 484 555

1 691 970

0

0

3 066 700

2 556 068

336 438 763

w.

rcl

LU 1

LU 2

LU 3

LU 4

LU 5

LU 6

LU 7

LU 8

LU 9

LU 10

LU 11

LU 12

LU 13

LU 14

LU 15

LU 16

LU 17

LU 18

LU 19

LU 20

LU 21

LU 22

RAZEM

(w EUR)

.go

Numer

kategorii Listy

v.p

l

Tab. 2. Zestawienie danych o eksporcie w 2013 r. w poszczególnych kategoriach Listy

Uzbrojenia

1,40

0,53

4,05

0,03

1,83

4,13

0,05

0,04

0,26

79,56

0,09

0,00

4,23

0,28

0,18

0,42

0,74

0,50

0,00

0,00

0,91

0,76

100,00

* opracowano na podstawie danych MSZ zawartych w „Eksport Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego z Polski –

Raport za rok 2013”

Powyższe zestawienie pokazuje również, iż praktycznie we wszystkich kategoriach

eksporterzy wnioskowali o wydanie zezwoleń na kwoty znacząco wyższe, niż udało im się

faktycznie wyeksportować. Różnice mogą do pewnego stopnia wynikać z przeniesienia

realizacji kontraktów na kolejny rok kalendarzowy.

Dominującym obszarem wydanych w 2013 r. zezwoleń eksportowych jest Ameryka

Północna. Wartość rzeczywistego eksportu do krajów z tego regionu wyniosła w ubiegłym

ww

roku ponad 240 mln EUR (1 mld zł). Główne kategorie to, oprócz wspomnianej już kategorii

LU10, także LU22 (technologia), LU1 (broń gładkolufowa o kalibrze mniejszym niż 20 mm,

inne uzbrojenie o kalibrze 12,7 mm lub mniejszym wraz z wyposażeniem) i LU16 (odkuwki,

odlewy i inne półfabrykaty).

Na drugim miejscu uplasowała się Azja Południowo-Wschodnia. Rzeczywisty eksport

polskiego sprzętu wojskowego do tego regionu ma wartość ponad 23 mln EUR (96 mln zł).

Trzecie miejsce zajmuje Afryka Północna, z eksportem ponad 19 mln EUR (79 mln zł).

Do krajów członkowskich Unii Europejskiej wywieziono sprzęt wojskowy o wartości

v.p

l

ok. 12 mln EUR (50 mln zł) – co stanowi ok. 3,5% całkowitej wartości rzeczywistego

eksportu, z kategorii LU10, LU3 (amunicja i zapalniki nastawcze oraz komponenty), LU13

(sprzęt opancerzony lub ochronny, konstrukcje oraz ich komponenty), LU22, LU16, LU1

i LU2 (broń gładkolufowa o kalibrze 20 mm lub większym, inna broń i uzbrojenie o kalibrze

większym niż 12,7 mm, miotacze oraz wyposażenie). Jest to wartość o ponad 1 mln EUR

(4 mln zł) mniejsza niż wartość eksportu do innych krajów europejskich.

Tab. 3. Eksport uzbrojenia i sprzętu wojskowego z Polski w 2013 r. wg regionów

Ameryka Środkowa i Karaiby

Azja Północno-Wschodnia

Oceania

RAZEM

217 888

183 460

0

858 001 551

Wartość rzeczywistego

eksportu

EUR

%

240 406 103

71,45

23 344 975

6,94

19 227 192

5,71

13 059 904

3,88

11 889 502

3,53

7 707 635

2,29

7 395 302

2,20

6 520 014

1,94

3 229 894

9,96

2 165 710

0,64

Główne kategorie sprzętu

wg Listy Uzbrojenia

.go

Ameryka Północna

Azja Południowo-Wschodnia

Afryka Północna

Inne państwa europejskie

Unia Europejska

Azja Południowa

Bliski Wschód

Ameryka Południowa

Afryka Subsaharyjska

Azja Środkowa

Wartość

wydanych

licencji w EUR

549 697 742

18 640 095

81 412 132

36 599 279

141 591 467

13 572 224

11 365 950

1 202 296

3 519 018

0

1 399 650

85 162

5 720

336 436 763

0,42

0,02

0,00

100

w.

rcl

Region

10, 1, 6, 22

6, 5, 21

10, 6

13, 14, 1, 3

10, 3, 13, 22, 16, 1, 2

6, 18, 10

3, 1, 4

13

3, 15, 2

17

10

6, 7

6

* opracowano na podstawie danych MSZ zawartych w „Eksport Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego z Polski –

Raport za rok 2013”

Największym importerem polskich wyrobów są Stany Zjednoczone Ameryki

Północnej, które pozyskały sprzęt wojskowy o wartości nieco ponad 222,4 mln EUR

(928 mln zł). Kolejne rynki zbytu polskich wyrobów to Algieria (19,2 mln EUR, czyli

80 mln zł), Kanada (18 mln EUR, czyli 75 mln zł), Norwegia (11,2 mln EUR, czyli 47 mln zł)

i Filipiny (10,8 mln EUR, czyli 43 mln zł).

ww

Tab. 4. Importerzy uzbrojenia z Polski wg wartości wydanych licencji w 2013 r.

Lp.

1

2

3

4

5

6

Państwo

Stany Zjednoczone

Algieria

Kanada

Norwegia

Filipiny

Indie

Wartość licencji

(w EUR)

418 624 807

81 398 253

131 072 935

26 203 845

225 000

13 224 218

17

Wartość

rzeczywistego

eksportu (w EUR)

222 356 581,00

19 213 313

18 049 522

11 194 085

10 812 003

7 684 605

Kategorie Listy

Uzbrojenia

10, 22, 1, 16

10, 6

10, 6, 22

13, 3

6, 18, 10

7 102 000

7 415 016

8 479 231

8 508 911

1 202 296

19 120 112

2 631 689

0

0

1 265 302

0

10 674 340

1 438 274

1 983 025

1 186 955

6 323 414

737 419

3 826 676

0

61 326 965

2 184 253

1 963 512

160 006

5 181 332

149 910

116 430

403 051

83 460

65 572

80 455

24 644 504

90 887

1 225 866

339 284

0

13 879

394 716

17 753

0

15 872

100 000

0

5 999 900

217 888

184 457

133 000

96 472

50 915

47 619

6 460 460

6 071 384

5 996 564

4 262 749

4 097 054

2 760 110

2 625 201

2 422 960

2 165 710

2 131 261

1 399 650

955 088

770 991

757 663

723 746

690 427

454 033

380 987

255 580

237 265

177 179

164 024

160 006

151 885

149 910

116 430

99 384

83 429

67 504

66 555

63 742

56 668

27 572

23 030

18 028

13 879

10 250

6 535

5 720

3 552

1 733

750

0

0

0

0

0

0

0

ww

3

21, 5, 22

1, 10, 2, 6

6, 5

13

3, 2

3

v.p

l

Arabia Saudyjska

Wietnam

Republika Czeska

Malezja

Chile

Bułgaria

Mali

Wenezuela

Kazachstan

Singapur

Gwatemala

Niemcy

Turcja

Egipt

Francja

Szwajcaria

Etiopia

Belgia

Węgry

Wielka Brytania

Izrael

Rosja

Austria

Szwecja

Nigeria

Armenia

Ukraina

Republika Korei

Finlandia

Chorwacja

Włochy

Rumunia

Indonezja

Bangladesz

Białoruś

Libia

Holandia

Serbia

Australia

Łotwa

Japonia

Kenia

Dania

Meksyk

Słowacja

Azerbejdżan

Kuwejt

Portugalia

Grecja

Poz. 1019

w.

rcl

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

– 19 –

6, 16

22, 10, 13, 16

14

6, 1

6, 10

13

15, 2

16

.go

Monitor Polski

18

10, 22

1

1

1, 2

13

2, 3

5, 14, 17, 13

7, 5, 3, 13

6, 7

6, 11

13, 6

10

8, 13

2

11, 10, 6

13, 4

13, 14, 10

13

13

22

13

10

13

6

Estonia

Hiszpania

Sri Lanka

– 20 –

44 788

16 165

8 922

Poz. 1019

0

0

0

13, 18

13

10

v.p

l

Monitor Polski

* opracowano na podstawie danych MSZ zawartych w „Eksport Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego z Polski –

Raport za rok 2013”

W odniesieniu do siedmiu państw objętych Programem ReSAP największymi

importerami polskich wyrobów są: Republika Czeska, która pozyskała sprzęt wojskowy

o wartości ok. 6 mln EUR (24 mln zł), oraz Bułgaria z importem sprzętu wojskowego na

poziomie 2,8 mln EUR, czyli 11,5 mln zł. Natomiast wywóz sprzętu wojskowego do Węgier,

.go

Rumunii i Łotwy, wynoszący odpowiednio: 0,25 mln EUR – 1,1 mln zł, 0,06 mln EUR –

0,2 mln zł oraz 57 tys. EUR – 220 tys. zł, jest na bardzo niskim poziomie. Nie odnotowano

natomiast wywozu sprzętu wojskowego do Estonii oraz Słowacji.

Dysponowanie przez Polskę potencjałem umożliwiającym produkcję określonych

systemów uzbrojenia stanowi jeden z wyznaczników suwerenności państwa oraz gotowości

mobilizacyjnej jego struktur. Przemysł krajowy pozostaje kluczowym źródłem zaopatrzenia

sił zbrojnych w sprzęt wojskowy, a polskie placówki naukowo-badawcze są znaczącym

w.

rcl

dostawcą technologii i myśli technicznej w zakresie technologii obronnych. Za utrzymaniem

i wspieraniem przemysłowego potencjału obronnego przemawia również interes polskiej

gospodarki (postęp technologiczny, miejsca pracy, wymiana handlowa z partnerami

zagranicznymi, zasilanie budżetu państwa w przychody z tytułu podatków i opłat).

Ciągłe unowocześnianie wyrobów oferowanych przez polskich producentów przy

obecnym poziomie specjalizacji i konsolidacji firm światowych nie jest możliwe bez

nawiązywania aktywnej współpracy, z czym wiąże się dostęp do „know how” i technologii

będących własnością zagranicznego producenta.

Posiadane przez Polskę wieloletnie doświadczenie w transformacji SZ RP, jak

również duże doświadczenie i osiągnięcia polskich podmiotów sektora obronnego

w produkcji, remontach i modernizacji sprzętu wojskowego powoduje, że polscy

ww

przedsiębiorcy są wiarygodnym partnerem do nawiązania wzajemnej współpracy w obszarze

przemysłowo-obronnym. Sprzęt wojskowy polskiej produkcji jest z powodzeniem

wykorzystywany w bieżących działaniach operacyjnych tak w kraju, jak i podczas misji

zagranicznych i skutecznie zapewnia ochronę żołnierzy podczas wykonywanych zadań

bojowych.

5. Założenia, cele i mierniki Programu ReSAP

v.p

l

Państwa, do których adresowany jest Program ReSAP, posiadają często większe niż

Polska potrzeby związane z pozyskaniem nowoczesnego sprzętu wojskowego dla swoich

armii. W związku z tym istnieje możliwość ekspansji polskiego sprzętu wojskowego do tych

krajów. Warunkiem jest jednak przedstawienie atrakcyjnej oferty, tzn. takiej, która spełni

oczekiwania pod względem jakości produktu, jak również będzie korzystna (konkurencyjna)

cenowo. W wielu obszarach Polska może zaproponować więcej niż inni ze względu na bliskie

sąsiedztwo, czyli łatwy dostęp do serwisu, części zamiennych, bazy szkoleniowej i zbieżne

.go

interesy w regionie.

5.1. Główne założenia Programu ReSAP

1) Stworzenie efektywnego mechanizmu wykorzystania istniejących instrumentów wsparcia

finansowego w celu nabycia wyrobów lub usług polskiego przemysłu obronnego,

z zachowaniem odpowiedniej skali i możliwości Polski w tym zakresie;

2) Uspójnienie działań administracji publicznej w obszarze promocji oferty polskiego

przemysłu obronnego na wybranych rynkach;

w.

rcl

3) Przyznanie Ministrowi Obrony Narodowej uprawnień do wsparcia promocji przemysłu

obronnego;

4) Upoważnienie Ministra Obrony Narodowej do pełnienia wiodącej roli w procesie

realizacji przedstawionego Programu;

5) Program

dotyczy państw sojuszniczych

(roboczo

nazywanych

V4+), których

wzmocnienie potencjału obronnego leży w interesie strategicznym Polski

a) Państwa Grupy Wyszehradzkiej (Czechy, Słowacja i Węgry),

b) Państwa Bałtyckie (Litwa, Łotwa, Estonia),

c) Rumunia oraz Bułgaria;

6) Pomoc dotyczy finansowania

a) zakupów wyrobów przemysłu zbrojeniowego dokonywanych w polskich

ww

podmiotach przemysłowych w ramach kredytów,

b) studiów i szkoleń w uczelniach wojskowych, centrach i ośrodkach szkoleniowych

Rodzajów Sił Zbrojnych,

c) promocji sił zbrojnych i polskiego sprzętu wojskowego,

d) przekazywania nieodpłatnego siłom zbrojnym państw sprzętu wojskowego

(uznany w resorcie obrony narodowej za zbędny, podlegający rotacji lub

wskazany w odrębnej decyzji Ministra Obrony Narodowej);

7) Wsparcie ma być oparte na umowach zawieranych przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej

v.p

l

z rządami wymienionych krajów;

8) Efektywne wdrożenie Programu Wsparcia Bezpieczeństwa Regionu 2022 wymaga

zapewnienia odpowiednich mechanizmów w obszarze organizacyjnym i finansowania.

Umowy przewidywać będą, że zakupy realizowane będą w firmach polskich w oparciu o

a) kredyty rządowe, eksportowe, bankowe na zakup sprzętu wojskowego,

b) fundusz specjalny utworzony przez Polską Grupę Zbrojeniową S.A. z siedzibą

w Radomiu dający możliwość leasingu sprzętu wojskowego;

9) Program nie zakłada bezpośredniego transferu środków finansowych do państw

.go

beneficjentów;

10) Programem objęte są podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie,

o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu

działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub

policyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1017 oraz z 2013 r. poz. 1650), z miejscem

zamieszkania albo siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

w.

rcl

Szczegółowy plan działań w obszarze Programu ReSAP opracowany zostanie przez

Ministra Obrony Narodowej po ustanowieniu Programu przez Radę Ministrów.

5.2. Cele i mierniki Programu ReSAP

Wskazane

w

Programie

ReSAP

instrumenty dotyczące

budowania

relacji

politycznych z sąsiadami i pomoc w zwiększeniu ich potencjału obronnego w powiązaniu

z interesem ekonomiczno-przemysłowym Polski zwiększą bezpieczeństwo w regionie, jak

również przyczynią się do podniesienia rangi naszego kraju na arenie międzynarodowej.

Wprowadzenie Programu ReSAP należy postrzegać również jako ważny element

polityki zagranicznej Polski, mający na celu zwiększenie bezpieczeństwa państwa. Ściślejsza

ww

współpraca sojusznicza państw regionu leży w dobrze rozumianym interesie Polski i pozwoli

na ponadnarodową współpracę militarno-polityczną. Wzmocni to współpracę przy innego

rodzaju inicjatywach i przedsięwzięciach, zarówno militarno-politycznych (np. wspólne misje

zagraniczne), jak i czysto politycznych.

Uwzględniając powyższe, przyjęto, iż

v.p

l

Celem głównym Programu ReSAP jest pogłębianie relacji polityczno-wojskowych

i przemysłowych z państwami Grupy Wyszehradzkiej (Czechy, Słowacja i Węgry),

bałtyckimi (Litwa, Łotwa, Estonia) oraz Rumunią i Bułgarią

− Liczba zainicjowanych wspólnych programów uzbrojenia

2015 r.: 0; cel do 2022 r: 3,

− liczba wspólnych inicjatyw wojskowych, wojskowo-przemysłowych (np. Smart

Defence, Pooling&Sharing)

.go

2015 r.: 0; cel do 2022 r.: 3.

Celami szczegółowymi ustanowiono

1.

Zwiększenie efektywności wykorzystania mechanizmów finansowych wparcia

eksportu wytwarzanego w Polsce sprzętu wojskowego.

− Liczba udzielonych kredytów

2015 r.: 0; cel do 2022 r.: 4.

Wzmacnianie zdolności przemysłowego potencjału obronnego do wspierania

w.

rcl

2.

obronności w państwach V4+.

Szerszy krąg odbiorców wyrobów krajowego przemysłu obronnego pozwoliłby na

zmniejszenie kosztów jednostkowych produkcji/usługi danego rodzaju SpW, co wpłynie

na zmniejszenie kosztów zakupu dla SZ RP.

− Udział przychodów z eksportu SpW w łącznej wartości przychodów podmiotów

przemysłowego potencjału obronnego ze sprzedaży 2015 r.: 3%; cel do 2022 r.: 6%

w skali roku.

3.

Wzmocnienie działań w obszarze promocji obronności.

Promocja rodzimego przemysłu obronnego pozwoli wejść na rynki, na których udział

polskiego przemysłu obronnego jest niewielki i będzie istotnym wsparciem polskiego

ww

potencjału obronnego.

− Liczba stoisk promocyjnych zorganizowanych przez MON i przemysł w ciągu roku

2015 r.: 3; cel do 2022 r.: 6.

4.

Zwiększenie aktywności w obszarze międzynarodowej wojskowej współpracy

dydaktycznej i szkoleniowej.

Elementem zamówienia nowego sprzętu lub technologii przez zainteresowane państwa

v.p

l

jest również prowadzenie szkoleń z zakresu ich użytkowania. Szkolenia takie mogłyby

odbywać się częściowo wspólnie z polskim wojskiem, co jest kolejną zaletą programu.

Liczba słuchaczy/kursantów zagranicznych szkolonych w uczelniach wojskowych innych

ośrodkach szkoleniowych w ciągu roku: 2015 r. – 63 słuchaczy, 2022 r. –

100 słuchaczy/kursantów.

Realizacja Programu ReSAP wpłynie na zapewnienie podstawowych interesów

bezpieczeństwa państwa, uczestnictwo przedsiębiorstw w rozwoju potencjału obronnego

przemysłu

obronnego,

.go

Rzeczypospolitej Polskiej, zdolności obronnych SZ RP. Wpłynie również na przedsiębiorstwa

przedsiębiorstwa

związane

z

przemysłem

obronnym

oraz

przedsiębiorstwa z nimi współpracujące.

Przyczyni się do zwiększenia zamówień w polskim przemyśle, zmniejszenia kosztów

przemysłowych związanych z kwalifikacją i certyfikacją wyrobów, napływu środków na

stymulację dalszych badań i prac rozwojowych oraz utrzymania dobrych wskaźników

społeczno-ekonomicznych dla branży zbrojeniowej, co wpłynie na poprawę i wzmocnienie

w.

rcl

konkurencyjności polskiego przemysłu sektora obronnego.

Realizacja Programu ReSAP wpłynie pozytywnie na rozwój Polski w aspektach

związanych z bezpieczeństwem. Jest to zgodne z art. 174 Traktatu o funkcjonowaniu Unii

Europejskiej7) (TFUE), w którym jest mowa o wspieraniu harmonijnego rozwoju całej Unii

Europejskiej oraz wzmocnieniu jej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Należy

podkreślić, iż w tych województwach, w których przedsiębiorstwa przemysłu obronnego mają

swoją siedzibę lub z którymi są związane, rozwój ww. przedsiębiorstw może się przyczynić

do rozwoju danego województwa.

6. Wdrożenie Programu ReSAP

Dzisiaj, aby efektywnie budować bezpieczeństwo kraju, należy położyć duży nacisk

ww

na promocję narodowych rozwiązań na kilku płaszczyznach: dyplomatycznej, wojskowej

i przemysłowej. Doświadczenie wskazuje jednak, że decydujący jest tu dialog na poziomie

Ministerstw Obrony Narodowej, które to mogą łączyć wiedzę ekspercką w dziedzinie potrzeb

i wymagań operacyjnych z potrzebami wsparcia logistycznego i potencjału przemysłu

obronnego.

7)

Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2, z późn. zm.

Działania w obszarze Programu ReSAP związane są również z budową i utrzymaniem

−

zapewnienia

wzrostu

krajowych

zdolności

v.p

l

zdolności krajowego naukowo-przemysłowego potencjału obronnego i przyczynią się do

przemysłowych

oraz

pobudzenia

innowacyjności, kooperacji i współpracy dla zaspokojenia wymagań Sił Zbrojnych RP,

−

zwiększenia stopnia produktywności potencjału naukowo-badawczego na rzecz

obronności,

−

zwiększenia efektywności polskich podmiotów sektora obronnego na międzynarodowym

rynku uzbrojenia,

zapewnienia ciągłości i bezpieczeństwa dostaw wyrobów i usług dla Sił Zbrojnych RP,

−

włączenia polskich podmiotów do tworzenia innowacyjnej i konkurencyjnej europejskiej

.go

−

bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego,

−

osiągnięcia i utrzymania przez polski przemysł obronny dominującej roli w regionie

Europy Środkowo-Wschodniej w zakresie opracowywania, wdrażania i produkcji

wybranych rodzajów SpW, z ukierunkowaniem na harmonizację i kompatybilność SpW

państw tego regionu.

w.

rcl

6.1. Ministerstwo Obrony Narodowej

Zakłada się, że w ramach Programu ReSAP Ministerstwo Obrony Narodowej będzie

koordynatorem działań strony polskiej w kontaktach z przedstawicielami państw V 4+

w zakresie zbierania informacji, przygotowania ofert, negocjowania warunków umów

i podpisywania umów: finansowych, technicznych (dostawa sprzętu, serwisowanie, części

zamienne, odbiór i transport), szkoleniowych (edukacja, szkolenie) oraz innych, jak

ww

np. dotyczących przekazania sprzętu wojskowego.

Działania Ministerstwa Obrony Narodowej będą obejmowały przygotowywanie dla

ministerstwa obrony lub rządu innego państwa, w uzgodnieniu z Ministerstwem Finansów,

Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Ministerstwem Gospodarki, Ministerstwem Skarbu

Państwa, Bankiem Gospodarstwa Krajowego, Polską Grupą Zbrojeniową S.A. z siedzibą

w Radomiu, krajowym przemysłem oraz SZ RP, propozycji ofert zawierających

−

właściwy katalog proponowanego sprzętu, terminarz dostaw oraz możliwe formy

v.p

l

płatności,

−

możliwości odsprzedaży lub bezpłatnego przekazania z zasobów SZ RP sprzętu

wojskowego,

kształcenie w krajowych uczelniach wojskowych, centrach i ośrodkach szkolenia.

w.

rcl

.go

−

Poz. 1019

Dlatego też, podstawowym warunkiem udanego wdrożenia Programu ReSAP jest

1) upoważnienie Ministra Obrony Narodowej do odgrywania wiodącej roli w ramach

administracji rządowej w zakresie realizacji Programu ReSAP;

2) odpowiednie zmiany w prawie, w tym w ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie

Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 189 i 852 oraz z 2014 r. poz. 932),

stwarzające podstawę do zaangażowania Ministerstwa Obrony Narodowej we

wsparcie promocji eksportu przemysłu sektora obronnego.

6.1.1. Edukacja i szkolenie

ww

Zacieśnienie współpracy w zakresie edukacji wojskowej będzie w perspektywie

długoterminowej skutkować zwiększonym zaufaniem do jakości polskiego sprzętu

wojskowego, a tym samym powinno przełożyć się na zwiększone zainteresowanie jego

pozyskaniem. Doświadczenia wskazują, że żołnierz jest zwolennikiem i promotorem SpW, na

którym został wyszkolony. Wykorzystanie tego mechanizmu pozwoli w długoterminowej

perspektywie pozyskać zwolenników polskiego SpW w krajach objętych Programem ReSAP.

Jako główne w tym obszarze proponuje się w ramach Programu ReSAP

− sfinansowanie studiów i szkoleń dla żołnierzy wojsk lądowych – np. stworzenie

v.p

l

międzynarodowej grupy szkoleniowej w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych.

Pozwoli to na promocję SpW produkcji polskiej. Efektem takiego działania może być

również w przyszłości łatwiejsze tworzenie pododdziałów i oddziałów międzynarodowych

wyposażonych w SpW produkcji polskiej,

− zaproszenie i sfinansowanie studiów w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych

w Dęblinie po jednym (lub dwóch) podchorążych z Litwy, Łotwy i Estonii. Celem takiego

działania może być przygotowanie pilotów z ww. krajów do tego, aby za kilka lat, po

dalszym szkoleniu zaawansowanym na typie samolotu bojowego, mogli oni wziąć udział

.go

w misji Air Policing. W wymiarze politycznym Polska może zyskać większą przychylność

tych krajów, co w przyszłości może skutkować tym, że kraje zdecydują się na zakup lub

leasing samolotów, które mogą być serwisowane w Polsce.

Propozycje studiów i szkoleń w polskich uczelniach wojskowych powinny być również

częścią oferty dla pozostałych krajów objętych Programem ReSAP. W polskim interesie jest

nie tylko sprzedaż sprzętu wojskowego produkowanego w kraju, ale również to, aby kraje

objęte Programem ReSAP, niezależnie od Programu pozyskiwały SpW (niekoniecznie

w.

rcl

produkcji polskiej), dla którego w Polsce istnieje baza serwisowo-remontowa. Dla mniejszych

krajów sąsiadujących z Polską, mając odpowiednie moce technologiczne, możemy

przedstawić korzystną ofertę w zakresie eksploatacji, utrzymania i remontów takiego SpW.

Atrakcyjną ofertą dla krajów objętych Programem ReSAP jest również zaproszenie do

podjęcia studiów w Akademii Marynarki Wojennej. Nawet kraje nieposiadające dostępu do

morza, ze względów politycznych i prestiżowych, mogą być zainteresowane delegowaniem

kilku oficerów do np. wymiany załóg, praktyk. Oferta Programu dotyczyć może również

remontów i serwisowania okrętów w polskich stoczniach.

Biorąc pod uwagę doświadczenia Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wojskowego

w omawianym zakresie oraz zapotrzebowanie innych państw na kształcenie w polskich

uczelniach wojskowych, głównymi formami szkolenia i kształcenia dla obcokrajowców są w

ww

a) Akademii Obrony Narodowej

− Postgraduate Studies on Defence Policy organizowane cyklicznie od września do

końca czerwca kolejnego roku,

− Advanced Operational Strategic Course organizowany cyklicznie od lutego do końca

czerwca każdego roku,

− Advanced Tactical Operational Course organizowany cyklicznie od marca do końca

czerwca,

− kurs języka polskiego organizowany cyklicznie od października do końca czerwca

v.p

l

kolejnego roku,

− kursy języka angielskiego poziomu SPJ 2222 i 3333 organizowane cyklicznie od

lutego do lipca oraz od września do końca stycznia kolejnego roku,

b) Wojskowej Akademii Technicznej

− studia trzeciego stopnia w obszarze nauk technicznych,

c) Wojskowym Studium Nauczania Języków Obcych w Łodzi

− kursy języka angielskiego poziomu SPJ 2222 i 3333 organizowane cyklicznie od

.go

lutego do lipca oraz od września do końca stycznia kolejnego roku.

Odpłatność za szkolenie przedstawicieli innych armii określana będzie w umowach

dwustronnych między Rządami lub Ministerstwami Obrony Narodowej obu stron oraz

kontraktach szkoleniowych podpisywanych przed rozpoczęciem szkolenia, precyzujących

m.in. status oficerów innych państw podczas ich pobytu na terytorium RP, sposób

przeprowadzenia szkolenia oraz tryb regulowania należności. Szczegółowe warunki realizacji

poszczególnych przedsięwzięć uzgadniane będą z zachowaniem zasady wzajemności, zgodnie

w.

rcl

z obowiązującymi w resorcie obrony narodowej zasadami w obszarze planowania współpracy

międzynarodowej.

W przypadku braku takich umów decyzję o kształceniu podejmować będzie Minister

Obrony Narodowej, zgodnie z art. 43 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym.

W przypadkach gdy regulacje finansowe obowiązujące w państwach kierujących na

naukę w polskich uczelniach wojskowych nie zapewniają możliwości funkcjonowania

studenta (słuchacza) w warunkach polskich (głównie państwa rozwijające się), istnieje

możliwość przyznania takiemu studentowi (słuchaczowi) stypendium na podstawie

rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r.

ww

w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich

uczestnictwa w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. Nr 190, poz. 1406,

z 2009 r. Nr 176, poz. 1365 oraz z 2015 r. poz. 1112).

Centra szkolenia podległe Dowódcy Generalnemu Rodzajów Sił Zbrojnych, z racji

swojego przeznaczenia, przede wszystkim do szkolenia z budowy i użycia sprzętu

wojskowego występującego na wyposażeniu SZ RP, mogą prowadzić szereg innych kursów,

takich samych typów i wersji sprzętu wojskowego.

v.p

l

jednak ich realizacja warunkowana jest posiadaniem przez stronę delegującą szkolonych

Podział zadań szkoleniowych pomiędzy poszczególne centra szkolenia jest następujący

− Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych im. Hetmana Polnego Koronnego Stefana

Czarnieckiego w Poznaniu – prowadzi głównie kursy przeznaczone dla żołnierzy Wojsk

Pancernych i Zmechanizowanych z zakresu eksploatacji i bojowego użycia bojowych

wozów piechoty, transporterów opancerzonych, czołgów oraz broni będącej na

wyposażeniu indywidualnym żołnierzy (karabiny maszynowe, granatniki). Centrum jest

również głównym ośrodkiem w SZ RP realizującym kursy z zakresu S.E.R.E. (Survival,

.go

Evasion, Resistance, Escape) na poziomie „C” i przygotowującym instruktorów z tego

zakresu dla innych jednostek wojskowych. W CSWL realizowany jest także proces

przygotowania personelu dla komórek kadrowych jednostek wojskowych SZ RP,

− Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia im. gen. Józefa Bema w Toruniu – jest

przeznaczone do szkolenia żołnierzy dla pododdziałów artylerii lufowej i rakietowej. Jest

również jedynym centrum realizującym kursy przygotowujące strzelców wyborowych,

− Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych im. gen. Jakuba Jasińskiego we

w.

rcl

Wrocławiu – realizuje zadania szkolenia specjalistycznego żołnierzy dla jednostek

inżynieryjnych, przygotowuje specjalistów minowania i rozminowania, w tym prowadzi

kursy dla patroli rozminowania improwizowanych ładunków wybuchowych (EOD).

Drugim obszarem działalności Centrum jest prowadzenie szkolenia personelu obrony

przed bronią masowego rażenia,

− Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki im. gen. Helidora Cepy w Zegrzu – szkoli

łącznościowców dla całych SZ RP, prowadzi kursy w zakresie łączności pola walki oraz

łączności utajnionej, a także rozpoznania i zakłócania systemów łączności. Realizuje

również kursy w zakresie systemów informatycznych użytkowanych w SZ RP,

− Centrum Szkolenia Sił Powietrznych im. Romualda Traugutta w Koszalinie – prowadzi

szkolenie żołnierzy na potrzeby pododdziałów przeciwlotniczych wyposażonych w środki

ww

artyleryjskie i rakietowe, przygotowuje specjalistów dla jednostek radiotechnicznych oraz

w zakresie rozpoznania i zakłócania systemów radiolokacyjnych.

Oferta szkoleniowa w centrach i ośrodkach szkolenia na potrzeby Programu ReSAP

obejmuje

1. Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych – Kurs przeciwdziałania

− liczba uczestników – do 16 szkolonych,

− czas trwania – 4 dni szkoleniowe,

− częstotliwość – max. 2 razy w roku.

v.p

l

improwizowanym urządzeniom wybuchowym – poziom podstawowy (C-IED)

2. Centrum Szkolenia Sił Powietrznych w Koszalinie – Szkolenie podstawowe z zakresu

ppzr GROM

− liczba uczestników – 4/8 szkolonych,

− czas trwania – 2/4 tygodnie,

.go

− częstotliwość – 2–3 razy w roku.

3. Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu – Kurs S.E.R.E. (Survival, Evasion,

Resistance, Escape) poziom „C”

− liczba uczestników – do 2 szkolonych,

− czas trwania – 3 tygodnie,

− częstotliwość – 2 razy w roku.

4. Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia w Toruniu – Kurs strzelców wyborowych

w.

rcl

− liczba uczestników – 2 szkolonych,

− czas trwania – 2 miesiące,

− częstotliwość – max. 3 razy w roku.

5. Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Zegrzu – Kurs „Przepisy korespondencji

według wymogów NATO”

− liczba uczestników – do 15 szkolonych,

− czas trwania – 3 dni.

Koszt

poszczególnych

kursów

będzie

ustalany

każdorazowo,

ponieważ

determinowany jest szeregiem czynników, w tym między innymi liczebnością grupy

szkoleniowej, faktem prowadzenia osobnej grupy lub włączenia do składu grupy polskiej,

ww

wyborem zakwaterowania, sposobu wyżywienia, zawartych umów ze strona delegującą.

6.1.2. Promocja SZ RP i przemysłu obronnego

Organizacja, podczas międzynarodowych wystaw i salonów przemysłu obronnego,

stoiska promocyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej w bezpośrednim sąsiedztwie stoisk

promocyjnych krajowych przedstawicieli sektora obronnego jest w pełni uzasadniona.

Usytuowanie sektora promocyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej w sąsiedztwie

ekspozycji promujących sprzęt wojskowy krajowych producentów, będący niejednokrotnie na

wyposażeniu SZ RP, nada ekspozycji charakter narodowy, podobnie jak to jest w przypadku

v.p

l

innych państw organizujących wspólne sektory (narodowe) podczas międzynarodowych

wystaw i salonów przemysłu obronnego.

Kolorystyka ewentualnego sektora narodowego (stoisko Ministerstwa Obrony

Narodowej i stoisk podmiotów sektora obronnego) powinna być w całości utrzymana

w barwach narodowych, tak jak podczas organizowanych dotychczas przedsięwzięć

zagranicznych (np. IDEB w Bratysławie, IDET w Brnie, IDEF w Stambule, EUROSATORY

w Paryżu).

Taki sposób prezentacji nowoczesnych osiągnięć krajowych przedsiębiorstw sektora

.go

obronnego wzmocni wiarygodność polskiego przemysłu obronnego, a także zwróci uwagę

delegacji zagranicznych przybyłych na spotkania z kierownictwem Ministerstwa Obrony

Narodowej oraz szerokiej rzeszy gości zwiedzających międzynarodowe targi sprzętu

wojskowego.

Analizując kwestię dotyczącą finansowania wspólnego stoiska Ministerstwa Obrony

Narodowej i krajowych podmiotów przemysłu obronnego na międzynarodowych targach,

zgodnie z dotychczasową praktyką, należy przyjąć zasadę „każdy płaci za siebie”. Tym

w.

rcl

samym oznacza to, że każdy ze współorganizatorów stoiska narodowego (MON i PPO) wnosi

opłaty zgodnie z uprzednio wynegocjowanymi stawkami tak w zakresie wielkości

powierzchni wystawienniczej, jak i prac związanych z organizacją danego stoiska, tj. wnosi

opłaty za

− najem przydzielonej mu powierzchni wystawienniczej na podstawie wystawionej przez

organizatora targów faktury,

− wykonanie projektu i zabudowy wraz z wyposażeniem stoiska wystawienniczego na

podstawie wystawionej przez wykonawcę faktury.

Taki sposób prezentacji oferty eksportowej polskiego przemysłu obronnego, oprócz

wzmocnienia jego wiarygodności, pomoże

− zaktywizować środowiska polskich producentów SpW do wzięcia udziału na

ww

międzynarodowych salonach przemysłu obronnego,

− wykorzystać szeroką wiedzę przebywających na targach przedstawicieli SZ RP na temat

walorów bojowych i eksploatacyjnych oferowanego SpW podczas rozmów krajowych

producentów uzbrojenia z delegacjami zagranicznymi,

− ograniczyć koszty poszczególnych wystawców, związane z organizacją stoiska (możliwość

wynegocjowania niższych stawek najmu powierzchni wystawienniczej).

6.1.3. Odsprzedaż lub nieodpłatne przekazywanie SpW

v.p

l

Przepisy ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami

mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z 2013 r. poz. 712 oraz

z 2014 r. poz. 1146) wskazują, że SZ RP sprzęt wojskowy zbywają poprzez Agencję Mienia

Wojskowego w drodze przetargu, z zastrzeżeniem niektórych wyłączeń. Przepis art. 4c tejże

ustawy zezwala Ministrowi Obrony Narodowej, na podstawie umów międzynarodowych,

przekazywać nieodpłatnie siłom zbrojnym państw będących stronami tych umów uzbrojenie

i produkty podwójnego zastosowania, określone w art. 3 pkt 1 i 28) ustawy z dnia 29 listopada

2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym

.go

dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju

i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 194).

Powyższe dotyczy sprzętu wojskowego uznanego w resorcie obrony narodowej za

zbędny, podlegający rotacji lub wskazanego w odrębnej decyzji Ministra Obrony Narodowej.

Typ i ilość przekazywanego sprzętu wynikać będzie z potrzeb zgłoszonych przez

poszczególne państwa i posiadanych zasobów mienia zbędnego.

Możliwości w zakresie wykorzystania sprzętu wojskowego na potrzeby realizacji

w.

rcl

Programu ReSAP będą określane na bazie dokumentów normatywnych opracowanych

stosownie do przedsięwzięć ujętych w zatwierdzonej przez Szefa Sztabu Generalnego WP

i pozytywnie zaakceptowanej przez Ministra Obrony Narodowej „Koncepcji zarządzania

zasadniczym sprzętem nadwyżkowym w Siłach Zbrojnych RP”.

W aktualnie procedowanym projekcie ustawy o Agencji Mienia Wojskowego9), która

ma zastąpić ustawę o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz

o Agencji Mienia Wojskowego, zakłada się, że Agencja Mienia Wojskowego dodatkowo

uzyska uprawnienia do realizacji zadań w zakresie obrotu towarami, technologiami i usługami

o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy z dnia

29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu

ww

strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego

pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw.

Powyższe wprowadzono w związku z zakładaną realizacją przez Agencję Mienia

Wojskowego zadań

8)

1) Produkty podwójnego zastosowania – produkty podwójnego zastosowania w rozumieniu art. 2 pkt 1

rozporządzenia nr 428/2009; 2) Uzbrojenie – broń, amunicję, materiały wybuchowe, wyroby, ich części

i technologie, wskazane w wykazie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 6a ust. 3.

9)

Zachowane zostają przepisy zawarte w ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi

składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego dotyczące odsprzedaży oraz

nieodpłatnego przekazywania mienia.

1) w ramach zadań własnych – na rzecz przedsiębiorców wykonujących zadania

v.p

l

w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa;

2) w ramach zadań zleconych przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra

właściwego do spraw wewnętrznych, w zakresie

− zagospodarowywania mienia, w tym sprzętu wojskowego (policyjnego)

zbędnego jednostkom organizacyjnym obu resortów i przekazanego Agencji,

− realizacji postępowań o udzielenie zamówień na rzecz jednostek resortu

obrony narodowej,

− realizacji obrotu „towarami o znaczeniu strategicznym” na podstawie decyzji

Obrony

Narodowej

w

związku

z

realizacją

.go

Ministra

umów

międzynarodowych.

Nowo utworzona Agencja Mienia Wojskowego będzie swego rodzaju „organem

wykonawczym” Ministra Obrony Narodowej w zakresie obrotu materiałami wybuchowymi,

bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

Podobne rozwiązania prawno-organizacyjne wprowadzone są w USA, Wielkiej Brytanii,

Niemczech, Francji i Włoszech i umożliwiają aktywne uczestnictwo administracji rządowej

w.

rcl

we wspieraniu eksportu sprzętu wojskowego. Powyższe uprawnienie nie narusza obowiązków

określonych w ww. ustawie z dnia 29 listopada 2000 r.

6.2. Ministerstwo Gospodarki

Ministerstwo Gospodarki będzie kontynuowało działania mające na celu promocję

Marki Polskiej Gospodarki oraz polskich marek produktowych za granicą w ramach

projektów dotyczących internacjonalizacji przedsiębiorstw w ramach Programu Operacyjnego

Inteligentny Rozwój (PO IR).

Informacje na temat mechanizmów wsparcia promocji udostępniane będą na bieżąco

za pomocą administrowanej przez Ministerstwo Gospodarki witryny pn. Portal Promocji

Eksportu (www.eksporter.gov.pl).

ww

Wydziały Promocji Handlu i Inwestycji działające na Węgrzech, w Czechach, Litwie,

Bułgarii i Rumuni wspierać będą działania polskich podmiotów w zakresie eksportu wyrobów

polskiego sektora obronnego. Za realizację działań Wydziałów Promocji Handlu i Inwestycji

odpowiedzialne jest Ministerstwo Gospodarki. Jednocześnie, w uzasadnionych przypadkach,

tematyka współpracy w zakresie obszaru przemysłu obronnego będzie nadal uwzględniana

w trakcie bilateralnych spotkań z partnerami zagranicznymi na szczeblu Kierownictwa

Ministerstwa

Gospodarki,

zarówno

w

formie

Poz. 1019

dwustronnych

Komisji

Mieszanych

v.p

l

ds. Współpracy Gospodarczej, jak też konsultacji i rozmów gospodarczych.

Ponadto Ministerstwo Gospodarki oferuje przedsiębiorcom cztery instrumenty

promocji eksportu finansowane ze środków krajowych realizowane jako pomoc de minimis,

z których

mogą

także

korzystać

przedsiębiorcy z

Przedsiębiorcy mogą ubiegać się o dotacje m.in.

−

branży przemysłu

obronnego.

na realizację branżowych projektów promocyjnych realizowanych przez grupę co

najmniej czterech przedsiębiorców obejmujących co najmniej dwie formy działań

promocyjnych, takich jak: pokazy, degustacje, wystawy, prezentacje, demonstracje,

.go

spotkania branżowe, konferencje prasowe, szkolenia, seminaria i warsztaty,

−

na uzyskanie certyfikatu wyrobu wymaganego na rynkach zagranicznych,

−

na pokrycie części kosztów związanych z organizacją przedsięwzięć promocyjnych

służących podniesieniu stopnia konkurencyjności i umiędzynarodowienia działalności

przedsiębiorców (m.in. organizacji seminariów, konferencji, zbiorowych pokazów),

−

na realizację przedsięwzięć wydawniczych promujących eksport lub sprzedaż na rynku

wewnętrznym

Unii

Europejskiej.

W

ramach

przedsięwzięć

wydawniczych

w.

rcl

dofinansowaniu podlegają publikacje o charakterze zbiorowym (np. dotyczące branży),

nie zaś indywidualnym (tj. dotyczące pojedynczego przedsiębiorstwa).

6.3. Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Ministerstwo Spraw Zagranicznych będzie wspierało polskich producentów oraz

eksporterów sprzętu wojskowego poprzez prezentowanie i promowanie polskiej oferty

w zakresie wyrobów obronnych w kontaktach dyplomatycznych, jak również poprzez

inicjowanie i wspieranie bezpośrednich kontaktów dwustronnych z zagranicznymi

podmiotami odpowiedzialnymi za politykę zbrojeniową oraz zakupy wyposażenia dla sił

zbrojnych w celu rozwoju współpracy handlowej i produkcyjno-technologicznej.

W miarę możliwości Ministerstwo Spraw Zagranicznych będzie starało się włączać

ww

tematykę współpracy przemysłów obronnych w agendę rozmów w trakcie wizyt

zagranicznych przedstawicieli resortu spraw zagranicznych i spotkań z delegacjami innych

państw w kraju.

Kluczową rolę w implementacji Programu będą odgrywały placówki zagraniczne RP,

w szczególności Wydziały Polityczno-Ekonomiczne, Wydziały Promocji Handlu i Inwestycji

oraz Attachaty Obrony. Informacja na temat Programu ReSAP i jego implementacji zostanie

włączona w panel na temat współpracy przemysłów obronnych w trakcie corocznej narady

ambasadorów, a także do agendy ewentualnych narad regionalnych. Dodatkowo

v.p

l

obowiązkowe szkolenia dla osób wyjeżdżających na stanowiska ds. ekonomicznych z zakresu

współpracy przemysłów obronnych zostaną wzbogacone o komponent dotyczący Programu

ReSAP.

Działania Ministerstwa Spraw Zagranicznych, w tym placówek zagranicznych,

z zakresu promocji wyrobów polskiego sektora obronnego będą polegały w szczególności na

−

wspieraniu projektów współpracy wojskowo-technicznej,

−

inicjowaniu wizyt międzypaństwowych oraz misji gospodarczych w celu wspierania

kontaktów handlowych,

analizowaniu miejscowych rynków pod kątem możliwości zbytu sprzętu wojskowego

.go

−

oraz uwarunkowań prawnych i finansowych mających istotne znaczenie dla postrzegania

oferty polskiego przemysłu obronnego na tych rynkach,

−

uczestnictwie w instytucjonalnych formach współpracy dwustronnej (grupy robocze,

komisje) dotyczących produkcji oraz handlu wyrobami obronnymi,

−

działaniach wspierających i promujących konkretne projekty dotyczące dostaw sprzętu

wojskowego (w tym udział w imprezach wystawienniczych i towarzyszących im

−

w.

rcl

wydarzeniach),

oprawie protokolarnej i medialnej wydarzeń związanych z promocją sprzętu

wojskowego,

−

lobbingu politycznym na rzecz polskich firm zbrojeniowych ze strony szefów placówek

i personelu dyplomatycznego,

−

monitorowaniu i ocenie przebiegu procesu wdrażania Programu ReSAP oraz

sygnalizowaniu ewentualnych wyzwań związanych z jego implementacją.

6.4. Ministerstwo Finansów

Umożliwia stosowanie mechanizmów finansowych w ramach kredytów rządowych

udzielanych rządom innych państw z przeznaczeniem na sfinansowanie zakupów

ww

wytwarzanego w Polsce sprzętu wojskowego.

Umowy o udzielaniu kredytów rządowych zawierane będą w oparciu o przepisy

ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych. Umowy negocjowane są

w oparciu o instrukcje zatwierdzane przez Prezesa Rady Ministrów. Zgoda na zawarcie

umowy wydawana jest przez Radę Ministrów w formie uchwały.

Zgodnie z procedurami zawierania umów międzynarodowych, Ministerstwo

Finansów, na wniosek zainteresowanego kraju-kredytobiorcy o udzielenie takiego

finansowania skierowany do organów władzy Rzeczypospolitej Polskiej obejmujący między

v.p

l

innymi kwotę i walutę kredytu oraz przeznaczenie i zakres finansowania dostaw,

przygotowuje projekt międzyrządowej umowy kredytowej oraz instrukcję do jej negocjacji,

która jest akceptowana przez Prezesa Rady Ministrów. Kolejne etapy to negocjacje zapisów

umowy kredytowej i jej parafowanie, a następnie przyjęcie uchwały przez Radę Ministrów

o związaniu umową i podpisanie umowy. Etap uzgadniania instrukcji negocjacyjnej oraz

akceptacji przez Radę Ministrów projektu umowy w formie uchwały dopuszczającej do

podpisania wymaga dodatkowo uzgodnień międzyresortowych. Ponadto ewentualna

państwa.

.go

możliwość udzielenia kredytu rządowego jest uzależniona od sytuacji finansowej budżetu

W przypadku gdy udzielenie kredytu związane będzie ze znacznym obciążeniem

państwa pod względem finansowym, zawarcie stosownej umowy międzynarodowej odbywać

się będzie w drodze ratyfikacji, za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie – stosownie do

przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W ramach udzielanych kredytów rządowych kontrakty po stronie polskiej powinny

być zawierane przez przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

w.

rcl

Polskiej, przy czym strona polska zawsze dąży do ustalenia jak najwyższego procentowego

udziału w dostawach składników polskiego pochodzenia. Ponadto, w celu zapewnienia

skutecznej i rzetelnej realizacji kontraktów finansowanych polskim kredytem rządowym,

Ministerstwo Finansów weryfikuje polskie przedsiębiorstwa, które zamierzają finansować

swoje kontrakty w ramach kredytu, w zakresie spełnienia następujących kryteriów

−

przedsiębiorstwo powinno legitymować się doświadczeniem w realizacji projektów

z danej dziedziny, potwierdzonym referencjami od zamawiających oraz posiadać

stosowne pozwolenia i certyfikaty;

−

przedsiębiorstwo powinno prowadzić działalność gospodarczą na terenie kraju przez

okres minimum 3 lat;

−

przedsiębiorstwo powinno wykazywać dodatni wynik finansowy w okresie ostatnich

ww

3 lat, a także załączyć sprawozdania finansowe za te okresy;

−

przedsiębiorstwo powinno przedstawić zaświadczenie o niezaleganiu z podatkami oraz

składkami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

W szczególnych przypadkach Ministerstwo Finansów, na uzasadniony wniosek

przedsiębiorcy, może odstąpić od zastosowania powyższych kryteriów.

Wybór konkretnych projektów realizowanych w ramach kredytu rządowego, jak

również wybór firm realizujących te projekty, dokonywany jest przez importera kraju

kredytobiorcy. Płatności z tytułu realizacji kontraktów dokonywane są ze środków budżetu

v.p

l

państwa za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego (upoważnionego do obsługi

międzyrządowych umów kredytowych) bezpośrednio na rzecz polskich eksporterów. Wypłata

dla polskiego przedsiębiorstwa następuje w złotych polskich po kursie kupna NBP

obowiązującym w dniu wypłaty, na podstawie dokumentów przyjętych w kontrakcie

(niezależnie od waluty kontraktu), uprzednio zaakceptowanych przez importera oraz jego

bank.

Dla zwiększenia możliwości pozyskiwania przez podmioty krajowego przemysłu

obronnego zamówień eksportowych, Ministerstwo Finansów – na wniosek właściwych władz

.go

kraju zainteresowanego uzyskaniem polskiego kredytu rządowego przeznaczonego na

sfinansowanie zakupów wytwarzanego w Polsce SpW lub też na wniosek polskiego

eksportera – będzie udzielać informacji w sprawie zainteresowania organów władzy RP

możliwością finansowania dostaw w ramach polskiego kredytu rządowego. Termin ważności

informacji nie powinien być dłuższy niż 6 miesięcy, a jej wystawienie i przekazanie

adresatowi będzie uzależnione od uzyskania w kwestii zasadności przyznania polskiego

kredytu rządowego pozytywnej opinii Ministra Gospodarki i Ministra Spraw Zagranicznych.

w.

rcl

6.5. Ministerstwo Skarbu Państwa

Ministerstwo Skarbu Państwa będzie wspierało polskich producentów, zwłaszcza

spółki z udziałem Skarbu Państwa w kontaktach dwustronnych z zagranicznymi instytucjami

i podmiotami odpowiedzialnymi za politykę zbrojeniową oraz zakupy wyposażenia dla sił

zbrojnych w celu rozwoju współpracy handlowej i produkcyjno-technologicznej.

Zapewni, aby pracownicy odpowiednich komórek nadzoru w ramach definiowania

celów długo- i krótkookresowych dla spółek z udziałem Skarbu Państwa uwzględniali m.in.

następujące kategorie

1) optymalizację wyniku finansowego;

2) umocnienie/utrzymanie pozycji rynkowej spółki, w tym pozyskanie nowych rynków

ww

zbytu;

3) intensyfikację działań marketingowych, w tym promowanie spółki za pośrednictwem

m.in. wystaw i targów.

W odniesieniu do Spółki Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. z siedzibą w Radomiu –

dodatkowo zaangażowanie w finansowanie wsparcia eksportu podmiotów Grupy, w tym

m.in. utworzenie funduszu celowego (kapitału rezerwowego) związanego z obsługą jej

uczestnictwa w Programie ReSAP.

6.6. Bank Gospodarstwa Krajowego

v.p

l

Realizować będzie przedsięwzięcia związane z zapewnieniem mechanizmów

finansowych w ramach kredytów eksportowych i komercyjnych udzielanych przez Bank dla

zagranicznych podmiotów zainteresowanych nabyciem wytwarzanego w Polsce sprzętu

wojskowego.

Na potrzeby Programu ReSAP możliwe będą do wykorzystania instrumenty

finansowania średnioterminowego i długoterminowego (okres kredytowania powyżej 2 lat)

polskiego eksportu.

Instrumenty finansowania długoterminowego obejmują

kredyt dla nabywcy w ramach limitów ustalonych dla poszczególnych kredytobiorców

.go

−

ubezpieczony w KUKE S.A. lub/i zabezpieczony gwarancją rządową kraju dłużnika,

−

kredyt dla banku nabywcy ubezpieczony w KUKE S.A. lub/i zabezpieczony gwarancją

rządową kraju dłużnika,

−

kredyt dla nabywcy udzielany na zasadach indywidualnej oceny kredytobiorcy

ubezpieczony w KUKE S.A. lub/i zabezpieczony gwarancją rządową kraju dłużnika,

−

współfinansowanie przez BGK w ramach konsorcjum banków kredytu dla nabywcy

−

w.

rcl

ubezpieczonego w KUKE S.A. lub/i zabezpieczony gwarancją rządową kraju dłużnika,

refinansowanie

średnioterminowego

i

długoterminowego

kredytu

dostawcy

z wykorzystaniem ubezpieczenia KUKE S.A. lub/i zabezpieczony gwarancją rządową

kraju dłużnika.

Dodatkowo Program BGK umożliwia udzielanie przez BGK kredytu na

prefinansowanie eksportu z gwarancją KUKE S.A.

Niezależnie, w przypadku krajów ryzyka rynkowego, BGK może zaproponować

klientom standardowe produkty wspierania eksportu

−

−

akredytywy eksportowe (potwierdzone i niepotwierdzone),

dyskonto i postfinansowanie akredytyw eksportowych,

ww

−

gwarancje eksportowe (przetargowe, zwrotu zaliczki, dobrego wykonania kontraktu),

−

inkaso eksportowe,

−

wykup wierzytelności eksportowych z polisą ubezpieczeniową lub na ryzyko własne.

W ramach przyjętej strategii, BGK udziela bezpośredniego wsparcia polskim

podmiotom sektora obronnego (w tym podmiotom należącym do PGZ S.A.). Współpraca ta

obejmuje m.in.

−

kredyty obrotowe na finansowanie bieżącej działalności,

−

poręczenia i gwarancje,

−

transakcje terminowe typu forward,

−

walutowe transakcje opcyjne.

Poz. 1019

v.p

l

Monitor Polski

6.7. Polska Grupa Zbrojeniowa S.A.

W dniu 5 grudnia 2013 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym została zarejestrowana

nowa spółka pod nazwą Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. z siedzibą w Radomiu. Podmiot ten

połączył w ramach jednej grupy część firm sektora obronnego, w tym 11 wojskowych

przedsiębiorstw remontowo-produkcyjnych, Hutę Stalowa Wola S.A., Ośrodek Badawczo-

.go

-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej S.A., WSK „PZL-KALISZ” S.A., spółki10) Agencji

Rozwoju Przemysłu S.A. oraz spółki Polskiego Holdingu Obronnego Sp. z o.o. (dawnego

Bumaru).

Głównym celem działalności PGZ S.A. jest zaspokajanie potrzeb bezpieczeństwa

i obronności państwa w zakresie badań naukowych, prac rozwojowych, produkcji,

serwisowania, obsługiwania oraz napraw sprzętu wojskowego, a także jego promocja i obrót.

Mając na względzie powyższe, przy sporządzaniu strategicznego planu wieloletniego

w.

rcl

PGZ S.A., rozważony będzie, z uwzględnieniem prowadzonej przez tę Spółkę działalności,

sposób oraz zakres uczestnictwa PGZ S.A. w realizacji Programu ReSAP. Statut PGZ S.A.

przewiduje, iż przyjęcie strategicznych planów wieloletnich Spółki wymaga uzyskania

pozytywnej opinii Ministra Obrony Narodowej, który jako podmiot inicjujący Program

ReSAP jest zainteresowany możliwie szerokim udziałem w jego realizacji PGZ S.A.

7. System monitorowania realizacji zadań

Monitoring realizacji Programu ReSAP będzie prowadzić Ministerstwo Obrony

Narodowej w cyklu rocznym. W związku z tym Minister Obrony Narodowej będzie

corocznie – w okresie do końca kwietnia każdego roku za ubiegły rok kalendarzowy –

przedkładał Radzie Ministrów sprawozdanie z procesu wdrażania Programu ReSAP,

ww

przygotowane z wykorzystaniem informacji od organów (MSP, MON, MSZ, MF) oraz

wybranych instytucji i przedsiębiorców włączonych w realizację zadań wynikających

z Programu ReSAP. Informacje te obejmować będą również dane pokazujące kształtowanie

się wskaźników mierzących stopień realizacji poszczególnych celów Programu ReSAP.

Pierwsze sprawozdanie dla Rady Ministrów zostanie przygotowane w 2016 r. i będzie

obejmowało okres od przyjęcia Programu ReSAP przez Radę Ministrów do końca 2015 r.

10)

W tym: Morska Stocznia Remontowa GRYFIA S.A. oraz Stocznia Remontowa NAUTA S.A.

W ramach wspomnianych wyżej sprawozdań dokonywane będą także przeglądy

istotnych

zmian

w

środowisku

v.p

l

Programu ReSAP pod kątem jego ewentualnej aktualizacji w konsekwencji wystąpienia

polityczno-wojskowym,

ekonomiczno-finansowym,

technologicznym i prawnym, w jakim funkcjonuje krajowy przemysł obronny.

8. Zgodność Programu ReSAP z celami Strategii

Strategia Innowacyjności i Efektywności

Gospodarki „Dynamiczna Polska 2020”

Nr celu

Nr celu

Priorytet i kierunek

interwencji

1.1.3. Pogłębianie

współpracy z

partnerami z Europy

Wschodniej w

ramach UE i NATO

1.2.4. Pogłębianie

współpracy w

formule Grupy

Wyszehradzkiej

1.2.5. Pogłębianie

współpracy w

formule Współpracy

Bałtyckiej

2.1.1 Zapewnienie

zdolności państwa

do obrony oraz

przeciwstawienia się

agresji w ramach

zobowiązań

sojuszniczych

2.4.2. Wzmacnianie

przemysłowego

potencjału

obronnego

Kierunek działań

4. Wzrost umiędzynarodowienia

polskiej gospodarki

.go

2.7.2. Intensyfikacja

działań

zmierzających do

aktywnego

uczestnictwa

polskich ośrodków

naukowych i

przemysłowych w

międzynarodowych

programach

zbrojeniowych

39

1. Dostosowanie otoczenia

regulacyjnego i finansowego do

potrzeb innowacyjnej i

efektywnej gospodarki

2. Stymulowanie

innowacyjności poprzez

wzrost efektywności wiedzy

i pracy

2. Umocnienie zdolności państwa do obrony

Wzmacnianie zdolności

przemysłowego potencjału

obronnego do wspierania

obronności w państwach

ww

2.

Zwiększenie efektywności

wykorzystania

mechanizmów

finansowych wparcia

eksportu wytwarzanego w

Polsce sprzętu wojskowego

Strategia Rozwoju Systemu

Bezpieczeństwa Narodowego RP

2022

w.

rcl

1.

Nazwa celu Programu

1. Kształtowanie stabilnego

międzynarodowego środowiska

bezpieczeństwa

w wymiarze regionalnym i

globalnym

Lp.

4.1. Wspieranie polskiego

eksportu oraz polskich

inwestycji za granicą

1.2. Koncentracja

wydatków publicznych na

działaniach

prorozwojowych i

innowacyjnych

2.1. Podniesienie poziomu

i efektywności nauki

w Polsce, wzmocnienie jej

powiązań z gospodarką

oraz wzrost jej

międzynarodowej

konkurencyjności

2.3. Wspieranie

współpracy w tworzeniu

i wdrażaniu innowacji

v.p

l

4.1.5. Wspieranie

zatrudnienia i

przeciwdziałanie

bezrobociu w

sektorze

bezpieczeństwa

2.6. Skuteczna

promocja

obronności

4. Wzrost

umiędzynarodowienia

polskiej gospodarki

Zwiększenie aktywności w

obszarze międzynarodowej

wojskowej współpracy

dydaktycznej i

szkoleniowej

4.1.3. Wspieranie

rozwoju

infrastruktury przez

sektor

bezpieczeństwa

4.3. Promowanie

gospodarki polskiej,

polskich przedsiębiorstw

oraz wizerunku Polski na

arenie międzynarodowej

.go

4.

4. Zwiększenie integracji

polityk publicznych z polityką

bezpieczeństwa

Wzmocnienie działań w

obszarze promocji

obronności

Poz. 1019

4.1.6. Podnoszenie

jakości edukacji

sektora

bezpieczeństwa oraz

integracja

szkolnictwa

wyższego sektora

bezpieczeństwa z

krajowym i

europejskim

systemem

edukacyjnym

w.

rcl

3.

2. Umocnienie

zdolności państwa do

obrony

4. Zwiększenie integracji polityk

publicznych z polityką

bezpieczeństwa

Monitor Polski

9. Plan finansowy Pogramu ReSAP

Program ReSAP nie jest programem wieloletnim w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.).

Realizacja Programu ReSAP finansowana będzie głównie ze środków budżetowych

instytucji/podmiotów wykonujących poszczególne zadania/działania

ww

1. Ministerstwo Finansów – kredyty rządowe do wysokości ustalonej w ustawie budżetowej

na dany rok.

2. Bank Gospodarstwa Krajowego – kredyty eksportowe i komercyjne.

3. Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. – finansowanie sprzedaży wytworzonego przez spółki

Grupy sprzętu ze środków własnych, a także z innych ogólnodostępnych środków

(np. z przyjętych przez rząd RP programów wspierania eksportu). Sprzedaż sprzętu może

na zakup sprzętu i usług.

v.p

l

odbywać się w formie leasingu. PGZ S.A. może udzielać kredytu kupieckiego i pożyczek

4. Ministerstwo Finansów i KUKE S.A. – gwarancje Skarbu Państwa na zakup wyrobów lub

usług w polskim przemyśle oraz gwarantowane przez Skarb Państwa ubezpieczenia

eksportowe – do wysokości ustalonej w ustawie budżetowej na dany rok.

5. Ministerstwo Obrony Narodowej

5.1. Finansowanie nieodpłatnego przekazywania SpW w wysokości do 30 mln zł rocznie

(bez skutków finansowych dla Ministerstwa Obrony Narodowej) – ustalane

indywidualnie w zależności od zgłoszonych potrzeb przez zainteresowane państwo

.go

i posiadanych zasobów mienia zbędnego.

5.2. Finansowanie edukacji i szkolenia w wysokości do 5 mln zł rocznie.

5.3. Finansowanie promocji SZ RP i przemysłu w wysokości do 5 mln zł rocznie.

6. Ministerstwo Gospodarki – środki własne na funkcjonowanie placówek zagranicznych.

7. Ministerstwo Spraw Zagranicznych – środki własne na funkcjonowanie placówek

zagranicznych.

Realizacja zadań i działań możliwa jest również przy wsparciu finansowym

w.

rcl

uzyskanym w ramach funduszy Unii Europejskiej.

Środki finansowe na realizacje zadań objętych Programem ReSAP wydatkowane będą

przez ministerstwa i inne podmioty je wykonujące.

Nie przewiduje się wydatkowania środków na ewentualne dodatkowe stanowiska dla

spraw realizacji Programu ReSAP.

10. Potencjalne zagrożenie realizacji Programu ReSAP

1.

Opóźnienia w realizacji zadań i działań wynikające z nieplanowanych w momencie

przyjmowania Programu ReSAP reorganizacji i zmian funkcjonalnych instytucji za nie

odpowiedzialnych.

Niewystarczające środki finansowe na realizację zadań lub działań wynikające z sytuacji

finansów publicznych.

ww

2.

ANALIZA SWOT UWARUNKOWAŃ DLA

v.p

l

Programu Wsparcia Bezpieczeństwa Regionu 2022 – ReSAP

Słabe strony (–)

 dotychczasowy słaby charakter eksportu

polskich rozwiązań do państw V4+;

 relacje dwustronne poszczególnych państw

V4+ oraz z podmiotami spoza grupy;

 konieczność dokonania zmian w polskim

prawie (np. promocja eksportu w MON);

 moce przerobowe polskiego przemysłu;

 ceny wyrobów polskiego przemysłu;

 kraje planowane do objęcia Programem są

obecnie w kręgu zainteresowania USA,

Niemiec i Francji, które to kraje proponują

im elementy uzbrojenia w drodze

darowizny, leasingu lub sprzedaży;

 mała pula na działalność Programu.

.go

Mocne strony (+)

 promocja relacji dwustronnych i

wielostronnych z państwami regionu

i zwiększenie roli Polski w regionie, dające

w przyszłości uzasadnienie do posiadania

pozycji lidera polityczno-wojskowego;

 zwiększenie zdolności obronnych V4+

w ramach NATO;

 wizja osiągnięcia interoperacyjności wobec

potrzeb wynikających z uwarunkowań

geopolitycznych;

 pokreślenie znaczenia promocji eksportu

wyrobów w międzynarodowych zakupach

UiSW;

 aktualna sytuacja bezpieczeństwa w

regionie i zwiększanie wydatków na

zbrojenia przez szereg państw.

Szanse (!)

 większa synergia w osiąganiu zdolności

wojskowych i przemysłowych;

 zwiększenie zamówień w polskim

przemyśle;

 zmniejszenie kosztów przemysłowych

związanych z kwalifikacją i certyfikacją;

 napływ środków na stymulację dalszych

badań i prac rozwojowych;

 utrzymanie dobrych wskaźników

społeczno-ekonomicznych dla branży

zbrojeniowej;

 ograniczenie kosztów szkolenia wojsk

w użyciu i serwisowaniu.

ww

w.

rcl

Zagrożenia (?)

 w dalszej perspektywie nasycenie rynków

V4+;

 wnikliwe badanie przez KE działań

eksportowo-zakupowych z prawem

unijnym;

 konieczność udzielania transferu

technologii.