Obwieszczenie Ministra Gospodarki z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie ogłoszenia raportu dla Komisji Europejskiej dotyczącego wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych za 2011 r.

Elektronicznie

podpisany przez

Grzegorz Paczowski

Data: 2013.07.29

15:28:08 +02'00'

MONITOR POLSKI

v.p

l

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 29 lipca 2013 r.

Poz. 598

OBWIESZCZENIE

MINISTRA GOSPODARKI 1)

.go

z dnia 3 lipca 2013 r.

w sprawie ogłoszenia raportu dla Komisji Europejskiej dotyczącego wspierania użycia w transporcie biopaliw

lub innych paliw odnawialnych za 2011 r.

Na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169,

poz. 1199, z późn. zm.2)) ogłasza się raport dla Komisji Europejskiej dotyczący wspierania użycia w transporcie biopaliw

lub innych paliw odnawialnych za 2011 r., stanowiący załącznik do obwieszczenia.

ww

w.

rcl

Minister Gospodarki: wz. J. Pietrewicz

1)

2)

Minister Gospodarki kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 248, poz. 1478).

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666, z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z 2010 r.

Nr 21, poz. 104, Nr 229, poz. 1496 i Nr 238, poz. 1578 oraz z 2011 r. Nr 153, poz. 902, Nr 205, poz. 1208 i Nr 234, poz. 1392.

Załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki

z dnia 3 lipca 2013 r. (poz. 598)

v.p

l

Załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki

z dnia ……….….. (poz. …..)

Raport dla Komisji Europejskiej

.go

dotyczący wspierania użycia w transporcie biopaliw

w.

rcl

lub innych paliw odnawialnych za 2011 r.

Opracowano w Ministerstwie Gospodarki we współpracy z Ministerstwem

Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwem Finansów, Ministerstwem Nauki

i Szkolnictwa Wyższego, Ministerstwem Rozwoju Regionalnego,

ww

Ministerstwem Środowiska i Ministerstwem Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej

Rzeczpospolita Polska, 12 października 2012 r.

Podstawą ogłoszenia przedmiotowego raportu jest art. 32 ust. 2 ustawy z dnia

v.p

l

25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199,

z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych”, która wdraża

dyrektywę 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspierania użycia w

transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych (Dz. Urz. UE L 123 z 17.05.2003, str.

42, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 188, z późn.

zm.) do polskiego porządku prawnego.

Raport obejmuje następujące zagadnienia

I.

Działania podjęte dla promocji użycia biopaliw ciekłych lub innych paliw

II.

Środki krajowe przeznaczone na produkcję biomasy do wykorzystania energetycznego

innego niż transport;

III.

.go

odnawialnych w transporcie;

Ilości i rodzaje: paliw ciekłych i biopaliw ciekłych wprowadzonych do obrotu oraz

biopaliw ciekłych wytworzonych przez rolników na własny użytek;

Poziom i realizacja Narodowych Celów Wskaźnikowych.

I.

Działania podjęte dla promocji użycia biopaliw lub innych paliw odnawialnych

w.

rcl

IV.

w transporcie

I. 1.

Regulacje prawne dotyczące funkcjonowania rynku biokomponentów i biopaliw

ciekłych

Organizacyjne, prawne i ekonomiczne warunki produkcji biokomponentów i biopaliw

ciekłych określa ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz ustawa z dnia

25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169,

poz. 1200 z późn. zm.), zwana dalej „ustawą o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw”. Wspólnym celem obydwu ustaw jest tworzenie korzystnych warunków dla

dynamicznego rozwoju rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych.

ww

Ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wprowadziła m.in.

1) Obowiązek zapewnienia określonego udziału biokomponentów w rynku paliw

transportowych.

Powyższy obowiązek nałożony został na przedsiębiorców wykonujących działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw

ciekłych lub biopaliw ciekłych, którzy, w ciągu roku kalendarzowego, sprzedają je lub

zużywają na własne potrzeby.

2) Rozwiązania umożliwiające generowanie środków finansowych na wsparcie

v.p

l

produkcji biokomponentów i biopaliw ciekłych.

Zgodnie z art. 33 ust. 11 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, jak

również stosownie do art. 401 ust. 7 pkt 6 i art. 401c ust. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

– Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.) oraz art. 17 ust.

5 ustawy z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 215, poz. 1664), wpływy z kar pieniężnych

wymierzanych na podstawie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, stanowią

przychody Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanego dalej

.go

„NFOŚiGW”. Powyższe przychody wyznaczają minimalną wysokość zobowiązania

wieloletniego, związanego z przeznaczaniem środków NFOŚiGW na wspieranie działalności

związanej z wytwarzaniem biokomponentów i biopaliw ciekłych lub innych paliw

odnawialnych, a także promocję ich wykorzystania.

3) Możliwość wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek.

Rolnicy mogą wytwarzać na własny użytek wszystkie rodzaje biopaliw ciekłych

samoistne

paliwo.

Zgodnie

z

ustawą

o

w.

rcl

stanowiących

systemie

monitorowania

i kontrolowania jakości paliw, biopaliwa ciekłe wytwarzane przez rolników na własny użytek

powinny spełniać jedynie minimalne wymagania jakościowe istotne ze względu na ochronę

środowiska, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 22 stycznia

2007 r. w sprawie wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych stosowanych w wybranych

flotach oraz wytwarzanych przez rolników na własny użytek (Dz. U. Nr 24, poz. 149).

Roczny limit dozwolonej produkcji na własny użytek wynosi 100 litrów na hektar

powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika.

W art. 2 ust. 1 pkt 23 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw

zostało zdefiniowane pojęcie „wybranej floty”, które oznacza grupę co najmniej 10 pojazdów,

ww

ciągników rolniczych lub maszyn nieporuszających się po drogach albo grupę lokomotyw lub

statków, wyposażonych w silniki przystosowane do spalania biopaliwa ciekłego, będącą

własnością lub użytkowaną przez osobę fizyczną wykonującą działalność gospodarczą, osobę

prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Wprowadzenie w/w

pojęcia umożliwiło zastosowanie w pojazdach i maszynach należących do „wybranych flot”

biopaliw innych niż dopuszczone do powszechnego obrotu.

4) Poszerzenie katalogu biopaliw ciekłych

v.p

l

W Polsce stopniowo zwiększają się możliwości wprowadzania na rynek

biokomponentów. W nieobowiązującym już rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 8

września 2006 r. w sprawie wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 166,

poz. 1182), określone zostały wymagania jakościowe dla dwóch rodzajów biopaliw ciekłych

1) estru metylowego stanowiącego samoistne paliwo;

2) oleju napędowego zawierającego 20% estrów.

Następnie, rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 22 stycznia 2009 r. w sprawie

wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 18, poz. 98), unormowało również

(tzw. mieszankę E85).

.go

wymagania, dotyczące benzyny silnikowej zawierającej od 70% do 85% bioetanolu

Ponadto, przepisy ustawy z dnia 27 maja 2011 r. o zmianie ustawy o systemie

monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 153,

poz. 902 i Nr 234, poz. 1392) wprowadziły możliwość stosowania oleju napędowego z

zawartością do 7% estrów metylowych kwasów tłuszczowych (tzw. paliwo B7) oraz

wprowadziły rozwiązanie w zakresie współczynników redukcyjnych.

w.

rcl

Nowelizacja jest odpowiedzią na podnoszone przez branżę paliwową postulaty

dotyczące przeprowadzenia działań sprzyjających zmniejszeniu kosztów związanych z

realizacją

Narodowego

Celu

Wskaźnikowego

(NCW)

czyli

minimalnego

udziału

biokomponentów i innych paliw odnawialnych w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych zużywanych w ciągu roku kalendarzowego w transporcie, liczonego według wartości

opałowej. Proponowane w ww. nowelizacji rozwiązania prawne, w tym m.in. wprowadzenie

możliwości dodawania do oleju napędowego większej ilości biokomponentów (estrów

metylowych wyższych kwasów tłuszczowych) wychodzi tym postulatom naprzeciw.

W Ministerstwie Gospodarki trwają również prace nad projektem założeń projektu

ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych

ww

ustaw. Nowelizacja ustawy ma na celu wdrożenie do polskiego porządku prawnego

przepisów dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł

odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz

2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16), zwanej dalej „dyrektywą

2009/28/WE”, w szczególności dotyczących kryteriów zrównoważonego rozwoju. Ponadto, w

założeniach przewidziano wprowadzenie m.in. zmiany w sposobie rozliczania Narodowych

biopaliw.

I. 2.

v.p

l

Celów Wskaźnikowych oraz możliwość zaliczania do realizacji NCW nowych rodzajów

Wspieranie zastosowania biokomponentów w paliwach ciekłych i biopaliwach

ciekłych

Od dnia 15 października 2009 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r. promocja stosowania

biokomponentów odbywała się m.in. poprzez zachęty ekonomiczne o charakterze

podatkowym.

Zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r.

.go

Nr 108, poz. 626, późn. zm.), dla wyrobów powstałych ze zmieszania benzyn

z biokomponentami stawka podatku akcyzowego została obniżona o 1,565 zł od każdego litra

biokomponentów dodanych do tej benzyny. Dla wyrobów powstałych ze zmieszania olejów

napędowych z biokomponentami stawka podatku akcyzowego została obniżona o 1,048 zł od

każdego litra biokomponentów dodanych do tych olejów napędowych. Z kolei stawka

podatku akcyzowego dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwa została określona

na poziomie 10 zł/1000 l.

w.

rcl

Podkreślić należy, iż kwota wynikająca z obniżonych stawek w podatku akcyzowym

z tytułu stosowania biokomponentów w paliwach wyniosła w pierwszych czterech miesiącach

2011 r. około 357 mln zł, a dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwa około 121

mln zł.

Biokomponenty stanowiące samoistne paliwa zostały zwolnione z obowiązku

uiszczania opłaty paliwowej, o której mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r.

o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256,

poz. 2571, z późn. zm.).

Z uwagi na fakt, że obniżone stawki podatku akcyzowego i zwolnienia z obowiązku

ww

uiszczenia opłaty paliwowej, które zostały notyfikowane Komisji Europejskiej (Program

pomocowy N57/2008 – Polska – Pomoc operacyjna w zakresie biopaliw), były stosowane

jedynie do dnia 30 kwietnia 2011 r., obecnie trwają prace nad nowymi mechanizmami

wsparcia rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych.

W celu zapewnienia wsparcia dla produkcji biokomponentów i biopaliw ciekłych, na

podstawie art. 37 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, uchwałą Nr 134/2007

z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie „Wieloletniego programu promocji biopaliw lub innych

paliw odnawialnych na lata 2008 –2014” (M.P. Nr 53, poz. 607), Rada Ministrów przyjęła

v.p

l

program promocji, zwany dalej „Wieloletnim programem”.

Wdrożenie rozwiązań zawartych w Wieloletnim programie ma na celu poprawę

opłacalności ekonomicznej całego procesu - począwszy od pozyskiwania biomasy (w tym

surowców rolniczych), poprzez wytwarzanie biokomponentów, produkcję biopaliw ciekłych i

paliw ciekłych z dodatkiem biokomponentów, a kończąc na wykorzystaniu tego paliwa w

transporcie. Powyższe rozwiązania powinny również gwarantować stabilność warunków

funkcjonowania dla wszystkich podmiotów związanych z rynkiem biokomponentów i

biopaliw ciekłych, co jest niezbędne do tworzenia długookresowych planów gospodarczych

.go

oraz pozyskania przez przedsiębiorców finansowania dla nowych inwestycji.

Działania zawarte w Wieloletnim programie zostały podzielone na dwie kategorie

działania dotyczące produkcji biokomponentów i biopaliw ciekłych (mające na celu

oddziaływanie na podaż biokomponentów i biopaliw ciekłych) oraz działania zmierzające do

zwiększenia popytu na biopaliwa ciekłe.

W zakresie pierwszej z powyższych kategorii, w okresie od 1 stycznia 2011 r.

w.

rcl

do 30 kwietnia 2011 r. kluczowe znaczenie miały w/w rozwiązania podatkowe, mające na

celu poprawę opłacalności wytwarzania biokomponentów i biopaliw ciekłych w stosunku do

paliw kopalnych.

W Wieloletnim programie zakłada się finansowe wsparcie inwestycji w zakresie

wytwarzania biokomponentów i biopaliw ciekłych z krajowych środków publicznych oraz

funduszy Unii Europejskiej. Powyższe wsparcie jest realizowane w ramach

1) Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

Program wspiera projekty inwestycyjne dotyczące m.in. budowy zakładów

wytwarzających biokomponenty lub biopaliwa ciekłe. Powyższe projekty mogą uzyskać

wsparcie w ramach działania 9.5. Wytwarzanie biopaliw ze źródeł odnawialnych, którego

ww

głównym celem jest zwiększenie ilości wytwarzanych biokomponentów i biopaliw. W w/w

działaniu określono minimalną wartość projektu na poziomie 20 mln złotych, natomiast

maksymalna wartość dofinansowania tego rodzaju inwestycji wynosi 30 mln zł (Program

pomocowy N 434/2008 – Polska – Program pomocy na budowę instalacji do wytarzania

biokomponentów i biopaliw ciekłych).

W ramach ww. programu w 2011 roku przyznano dofinansowane na konstrukcję

budynku do produkcji estrów metylowych kwasów tłuszczowych wraz z instalacją i

kwasów tłuszczowych (ok. 25,5 mln zł).

v.p

l

urządzeniami towarzyszącymi (ok. 11,5 mln zł) oraz na produkcję estrów metylowych

2) Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka

Projekty związane z wdrażaniem innowacji technologicznych w produkcji energii

mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach działania 4.4. Nowe inwestycje

o wysokim potencjale innowacyjnym. Minimalną wartość projektu w tym działaniu określono

na poziomie 8 mln zł, natomiast maksymalną wartość dotacji – na poziomie 40 mln zł

(Program pomocowy nie wymagał notyfikacji Komisji Europejskiej).

.go

3) Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich

W ramach w/w programu zapewnione jest wsparcie dla inwestycji związanych

z produkcją biokomponentów w ramach działania 123. Zwiększenie wartości dodanej

podstawowej produkcji rolnej i leśnej. W ramach przedmiotowego działania wspierane są

m.in. inwestycje w zakresie przetwarzania produktów rolnych na cele energetyczne. Pomoc

ma formę refundacji części kosztów kwalifikowalnych projektu. Maksymalna wysokość

pomocy przyznana jednemu beneficjentowi w okresie realizacji programu, wynosi 20 mln zł.

w.

rcl

Wielkość pomocy przyznanej na realizację jednego projektu nie może być niższa niż 100 tys.

zł (CCI2007PL06RPO001 – program rozwoju obszarów wiejskich w Rzeczpospolitej Polskiej

w okresie programowania 2007-2013).

Kolejną kategorią działań zawartych w Wieloletnim programie są przedsięwzięcia

mające na celu zwiększenie popytu na biopaliwa ciekłe, w tym

1)

możliwość wprowadzenia stref dla ekologicznego transportu publicznego, w których

działanie transportu publicznego może być oparte wyłącznie o pojazdy zużywające

paliwa ekologiczne - biopaliwa ciekłe, a także gaz skroplony LPG i sprężony gaz

ziemny CNG - lub napędzane silnikami elektrycznymi lub hybrydowymi;

opracowanie systemu zwolnień z opłat za parkowanie dla pojazdów zasilanych

ww

2)

paliwami ekologicznymi – przy założeniu, że czas trwania zwolnienia będzie

proporcjonalny do łącznej ilości biokomponentów zawartych w zużytym biopaliwie

ciekłym.

Na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony

środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 215, poz. 1664) oraz ustawy z dnia 8

stycznia 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U.

Nr 21, poz. 104), wprowadzone zostały regulacje umożliwiające przeznaczanie środków

v.p

l

NFOŚiGW w wysokości nie mniejszej niż kwota przychodów z kar pieniężnych

wymierzanych na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

na wspieranie działalności związanej z wytwarzaniem biokomponentów i biopaliw ciekłych

lub innych paliw odnawialnych, a także promocję ich wykorzystania.

Jednym z istotnych elementów Wieloletniego programu jest działalność informacyjno-

edukacyjna w zakresie biopaliw ciekłych, za realizację której odpowiada Minister Edukacji

Narodowej. Problematyka biopaliw ciekłych została uwzględniona w podstawach

programowych, programach nauczania i podręcznikach, w szczególności na IV etapie

.go

edukacyjnym (szkoły ponadgimnazjalne). Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji

Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania

przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2009 r.

Nr 4, poz. 17), problematyka dotycząca biokomponentów i biopaliw ciekłych została

uwzględniona w podstawie programowej chemii na IV etapie edukacyjnym. Ponadto,

powyższa problematyka została uwzględniona w podstawach programowych kształcenia w

w.

rcl

zawodach związanych z naprawą i eksploatacją pojazdów silnikowych.

Jednocześnie, od 2009 r. Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej, realizując działanie VI pkt. 1 A i D Wieloletniego programu promocji biopaliw lub

innych paliw odnawialnych na lata 2008-2014 zamieszcza na stronie internetowej materiały

dotyczące biopaliw w celu zapoznanie opinii publicznej z podstawowymi informacjami w

tym zakresie.

Ponadto, w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13 i Nr 228, poz. 1368) oraz w rozporządzeniu Prezesa Rady

Ministrów z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie innych niż cena obowiązkowych kryteriów oceny

ofert w odniesieniu do niektórych rodzajów zamówień publicznych (Dz. U. z 2011 Nr 96,

poz. 559), określającym inne niż cena, obowiązkowe kryteria oceny ofert w odniesieniu do

ww

zamówień publicznych na zakup pojazdów samochodowych, wydanym na podstawie art. 91

ust. 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr

113, poz. 759, z późn. zm.) znajdują się przepisy implementujące dyrektywę 2009/33/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania

ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Dz. Urz. UE L

120 z 15.05.2009, str. 5). Celem regulacji jest uwzględnienie kwestii środowiskowych przy

zakupie pojazdów przez operatorów publicznego transportu zbiorowego, jak również

podmioty stosujące zamówienia publiczne. Większość przepisów przedmiotowej ustawy

v.p

l

weszła w życie z dniem 1 marca 2011 r., natomiast ww. rozporządzenie 25 maja 2011 r.

Powyższe regulacje umożliwiają promocję m.in. pojazdów o mniejszej uciążliwości

w zakresie emisji zanieczyszczeń toksycznych, w szczególności dwutlenku węgla. Ponadto

zachęcają operatorów publicznego transportu zbiorowego oraz podmioty stosujące

zamówienia publiczne do zakupu pojazdów zasilanych biopaliwami ciekłymi.

Jednym z rozwiązań przyczyniających się do promocji użycia w transporcie biopaliw

ciekłych i innych paliw odnawialnych jest możliwość uwzględnienia w zamówieniach

.go

publicznych aspektów środowiskowych na etapie opisu przedmiotu zamówienia oraz w

ramach kryteriów oceny ofert. Zgodnie z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo

zamówień publicznych zamawiający ma możliwość zastosowania oprócz ceny również

innych kryteriów, w tym kryterium zastosowania najlepszych dostępnych technologii w

zakresie oddziaływania na środowisko. Urząd Zamówień Publicznych, realizując Krajowy

Plan Działań w zakresie zielonych zamówień publicznych na lata 2007-2009, prowadził

działania informacyjno-szkoleniowe zachęcające zamawiających do uwzględniania aspektów

w.

rcl

środowiskowych w prowadzonych przez nich postępowaniach o udzielenie zamówienia

publicznego. Popularyzacja „zielonych zamówień publicznych” jest kontynuowana w ramach

nowego dokumentu planistycznego opracowanego przez Urząd Zamówień Publicznych.

Wieloletni program nakłada na administrację rządową obowiązek sukcesywnej

wymiany posiadanego parku samochodowego na pojazdy przystosowane do spalania biopaliw

ciekłych. Minister właściwy do spraw administracji sporządza coroczne sprawozdanie

z realizacji powyższego obowiązku. Ze sprawozdania wynika, iż w 2011 r. w urzędach

administracji rządowej podjęto szereg działań w w/w zakresie, w tym

1)

wytypowano pojazdy, które mogą być zasilane biopaliwami ciekłymi;

2)

dostawca paliw stosowanych w pojazdach wykorzystywanych w Ministerstwie

ww

Gospodarki rozszerzył możliwość zakupu o dostępne gatunki biopaliw ciekłych;

3)

do

warunków

przygotowania

specyfikacji

istotnych

warunków

zamówienia

obejmującej zakup nowych samochodów wprowadzono postanowienie, dotyczące

potrzeby przystosowania silnika kupowanego samochodu do spalania biopaliw

ciekłych.

Ponadto, w Ministerstwie Gospodarki opracowano szczegółowe wytyczne w zakresie

v.p

l

sposobu oznakowania pojazdów wykorzystywanych przez administrację rządową zasilanych

biopaliwami ciekłymi, które zostały rozesłane przez Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji do poszczególnych ministerstw, urzędów wojewódzkich i innych urzędów

centralnych.

Z przeprowadzonych analiz wynika, iż dla realizacji celów związanych z rozwojem

rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych w Polsce, niezbędne jest wypracowanie zupełnie

nowego dokumentu, który będzie obejmował znacznie dłuższą perspektywę czasową, niż

aktualnie obowiązujący program. Okres obowiązywania nowego programu powinien być

.go

skorelowany z perspektywą czasową wynikającą z celów i obowiązków określonych w

dyrektywie 2009/28/WE, jak również kolejnym okresem finansowania w ramach funduszy

europejskich.

Konieczność opracowania nowego programu wynika przede wszystkim z faktu, iż

znaczącej zmianie uległy regulacje prawa unijnego w zakresie biopaliw ciekłych

i, w konsekwencji, modyfikacji ulegnie także ustawodawstwo krajowe. W wyniku tych

zmian, podmioty działające na rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych będą

w.

rcl

funkcjonowały w zupełnie nowych warunkach prawnych i ekonomicznych.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż obecnie funkcjonujący Wieloletni program w dużej

mierze uległ dezaktualizacji. Część zadań w nim zapisanych została zrealizowana, inne są w

trakcie realizacji, natomiast pozostałe prawdopodobnie nie zostaną wdrożone, przede

wszystkim z powodu braku jasno określonych źródeł ich finansowania.

I. 3.

Wspieranie finansowe badań związanych z tematyką biopaliw

W 2011 r. ze środków budżetowych, których dysponentem było Narodowe Centrum

Badań i Rozwoju (zwane dalej „NCBiR”) oraz Narodowe Centrum Nauki (zwane dalej

„NCN”), na prace rozwojowe i badania naukowe związane z tematyką biokomponentów i

ww

biopaliw ciekłych przeznaczono kwotę ok. 27,5 mln zł, którą wydatkowano na

1. 3 projekty z dofinansowaniem UE realizowanych przez NCBiR w ramach Programu

Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (ok. 3,3 mln zł);

2. 6 projektów realizowanych przez NCBiR w ramach programów międzynarodowych

- 2 ENIAC, 1 EUREKA, 3 EUREKA 2 (ok. 1,6 mln zł);

3. 10 projektów realizowanych przez NCBiR w ramach programów krajowych (ok. 21,3

mln zł);

4. 11 projektów przekazanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego do

v.p

l

realizacji NCN (ok. 1,2 mln zł);

5. 3 projekty finansowane przez NCN (ok. 0,09 mln zł).

Ponadto, w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej (działanie 1.3

Wsparcie innowacji) wsparcie uzyskał projekt pt. Środowiskowe Laboratorium Energii

Odnawialnej. Przedmiotem projektu jest kompleksowe wyposażenie Środowiskowego

Laboratorium Energii Odnawialnej w niezbędną infrastrukturę badawczą pozwalającą na

prowadzenie kompleksowych badań w obszarze wytwarzania i przetwarzania biomasy na cele

.go

energetyczne. Jednym z celów realizacji ww. przedsięwzięcia jest stworzenie infrastruktury

do badań nad biopaliwami drugiej i trzeciej generacji, m.in. z wykorzystaniem biomasy z alg.

Dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wynosi ok. 22 mln zł.

II.

Środki krajowe przeznaczone na produkcję biomasy do wykorzystania

energetycznego innego niż transport

Priorytet dla spraw związanych z energetyką odnawialną znalazł wyraz w przyjętej

w.

rcl

w dniu 10 listopada 2009 r. Polityce energetycznej Polski do 2030 roku, która stanowi

załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2009 r. w sprawie polityki

energetycznej państwa do 2030 r. (M. P. z 2010 r. Nr 2, poz. 11). Zgodnie z powyższym

dokumentem, rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii, zwanych dalej „OZE”,

określono jako jeden z sześciu podstawowych kierunków polskiej polityki energetycznej.

Główne cele w tym obszarze obejmują: wzrost udziału odnawialnych źródeł energii

w finalnym zużyciu energii do poziomu 15% w 2020 r. oraz osiągnięcie w 2020 r. 10%

udziału biopaliw w rynku paliw transportowych, zwiększenie wykorzystania biopaliw

II generacji, ochronę lasów przed nadmiernym eksploatowaniem oraz zrównoważone

wykorzystanie obszarów rolniczych na cele OZE tak, aby nie doprowadzić do konkurencji

ww

pomiędzy energetyką odnawialną i rolnictwem.

Podstawowym

aktem

prawnym,

regulującym

działania

przedsiębiorstw

energetycznych zmierzające do wzrostu wykorzystania OZE, jest ustawa z dnia 10 kwietnia

1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), zwana dalej

„ustawą – Prawo energetyczne”, która określa główny mechanizm wsparcia, jakim jest system

tzw. „kolorowych certyfikatów”. Powyższe rozwiązanie jest mechanizmem rynkowym

sprzyjającym rozwojowi energetyki odnawialnej, którego istotą jest nałożony na

m. in. przedsiębiorstwa energetyczne, zajmujące się sprzedażą energii elektrycznej odbiorcom

v.p

l

końcowym, obowiązek uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji

Energetyki określonej ilości świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej

w odnawialnych źródłach energii, bądź uiszczenia opłaty zastępczej. Rozdzielenie świadectw

pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii od fizycznej

energii umożliwiło obrót na giełdzie towarowej prawami majątkowymi wynikającymi z tych

świadectw.

Uzupełnieniem w/w mechanizmu jest określony w art. 9a ust. 6 ustawy – Prawo

energetyczne obowiązek zakupu przez przedsiębiorstwa energetyczne, pełniące rolę

.go

sprzedawcy z urzędu, całej energii elektrycznej wytworzonej w źródłach odnawialnych

przyłączonych do sieci znajdujących się w obszarze działania danego sprzedawcy z urzędu,

po średniej cenie rynkowej z poprzedniego roku kalendarzowego. W rezultacie wytwórca

energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych uzyskuje dwa źródła dochodów: ze sprzedaży

praw majątkowych, wynikających ze świadectw pochodzenia oraz z faktu dokonania

fizycznej sprzedaży energii elektrycznej.

mechanizm

jest

wspierany

przez

system

kar

nakładanych

na

w.

rcl

Powyższy

przedsiębiorstwa energetyczne za niewypełnienie w/w obowiązku, przy czym środki

uzyskane z opłat zastępczych, o których mowa w ustawie - Prawo energetyczne, oraz kar

pieniężnych wymierzonych na podstawie tej ustawy, stanowią przychody NFOŚiGW,

wyznaczające minimalną wysokość zobowiązania wieloletniego, o którym mowa w art. 401c

ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, w ramach którego

wsparcie uzyskują inwestycje w odnawialne źródła energii i obiekty wysokosprawnej

kogeneracji.

Zgodnie z Planem Stabilności i Rozwoju, NFOŚiGW opracował Program wsparcia

przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źródeł energii i obiektów wysokosprawnej

ww

kogeneracji, zwany dalej „Programem wsparcia”.

W ramach programu wsparcia możemy wyróżnić dwa programy związane

z dofinansowaniem OZE (w tym wytwarzających energię z biomasy)

1)

Program dla przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źródeł energii i obiektów

wysokosprawnej kogeneracji - Cz. 1) - realizowany bezpośrednio przez NFOŚiGW.

Budżet programu, który wdrażany będzie do 2015 r., wynosi 1,5 mld zł. Program

v.p

l

skierowany jest do wszystkich inwestorów podejmujących się budowy OZE

i obiektów wysokosprawnej kogeneracji o koszcie całkowitym powyżej 10 mln zł.

2)

Program dla przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źródeł energii i obiektów

wysokosprawnej kogeneracji - Cz. 2) – realizowany przez Wojewódzkie Fundusze

Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwane dalej „WFOŚiGW”.

Budżet programu, który wdrażany będzie do końca 2014 r., wynosi 330 mln zł.

Konkursy ogłaszane są przez WFOŚiGW z uwzględnieniem własnych zasad

mln zł.

.go

i kryteriów. Dofinansowanie jest możliwe w zakresie wartości inwestycji od 0,5 do 10

W ramach obydwu w/w programów przewidziano m.in. wsparcie wytwarzania

a)

energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu przy użyciu biomasy (źródła rozproszone

o mocy poniżej 3 MWe),

b)

energii elektrycznej i/lub ciepła z wykorzystaniem biogazu powstałego w procesach

odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu szczątek roślinnych

w.

rcl

i zwierzęcych.

Równolegle z Programem wsparcia realizowane są programy z zakresu zarządzania

energią i wykorzystaniem OZE w ramach Krajowego Systemu Zielonych Inwestycji,

z których następujące są związane ze wsparciem OZE (w tym wytwarzających energię

z biomasy)

1)

System Zielonych Inwestycji - Część 2 – biogazownie rolnicze.

Program jest skierowany do podmiotów (osoby fizyczne, prawne lub jednostki

organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność

prawną) podejmujących realizację przedsięwzięć w zakresie wytwarzania energii

ww

elektrycznej lub cieplnej z wykorzystaniem biogazu powstałego w procesach rozkładu

szczątek roślinnych i zwierzęcych oraz wytwarzania biogazu rolniczego celem

wprowadzenia go do sieci dystrybucyjnej gazowej.

2)

System Zielonych Inwestycji - Część 3 – elektrociepłownie i ciepłownie na biomasę.

Program jest skierowany do podmiotów (osoby fizyczne, prawne lub jednostki

organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność

prawną) podejmujących realizację przedsięwzięć w zakresie OZE i obiektów

kogeneracji z wyłącznym zastosowaniem biomasy (źródła rozproszone o nominalnej

v.p

l

mocy cieplnej poniżej 20 MWt ).

Ponadto, istnieje także bezpośrednie wsparcie finansowe dla realizacji inwestycji

związanych z energetyką odnawialną, w tym związaną z energetycznym wykorzystaniem

biomasy. Wsparcie ze środków unijnych realizowane jest przede wszystkim w ramach

Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko - w szczególności w ramach Priorytetu

IX Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna. Powyższy

program zakłada zmniejszenie oddziaływania sektora energetyki na środowisko, a także

podwyższenie sprawności wytwarzania, przesyłania i dystrybucji energii, poprawy

.go

efektywności energetycznej w procesie użytkowania energii oraz wzrost wykorzystania

energii ze źródeł odnawialnych. W ramach powyższego priorytetu, działaniem o największym

znaczeniu dla rozwoju odnawialnych źródeł energii są działania: 9.4. Wytwarzanie energii ze

źródeł odnawialnych oraz 9.6. Sieci ułatwiające odbiór energii ze źródeł odnawialnych.

Dodatkowo

istnieje

możliwość

udzielenia

wsparcia

na

rozwój

przemysłu

produkującego urządzenia dla energetyki odnawialnej, w oparciu o Priorytet X

w.

rcl

Bezpieczeństwo energetyczne, w tym dywersyfikacja źródeł energii, w szczególności

w ramach działania 10.3. Rozwój przemysłu dla odnawialnych źródeł energii. Wsparcie jest

kierowane na budowę nowoczesnych linii technologicznych wytwarzających urządzenia

wykorzystywane do produkcji energii elektrycznej i ciepła ze źródeł odnawialnych.

Należy również zaznaczyć, iż środki związane z rozwojem OZE są dostępne w ramach

następujących osi priorytetowych Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka

1. Badanie i rozwój nowoczesnych technologii;

2. Infrastruktura sfery B+R;

3. Kapitał dla innowacji;

ww

4. Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia;

5. Dyfuzja Innowacji.

Ponadto współfinansowanie inwestycji dotyczących OZE jest możliwe w ramach

następujących działań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich

121. Modernizacja gospodarstw rolnych;

123. Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej;

311. Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej;

v.p

l

312. Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw;

321. Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej.

Wsparcie finansowe ze środków unijnych można także otrzymać w ramach

regionalnych programów operacyjnych, za które odpowiedzialne są zarządy poszczególnych

województw. Dofinansowanie mogą uzyskać projekty związane z budową jednostek

wykorzystujących wszystkie znane rodzaje energii odnawialnej. Regiony stosują konkursową

III.

.go

procedurę wyłaniania dofinansowania wspomnianych projektów.

Ilość i rodzaje: paliw ciekłych i biopaliw ciekłych wprowadzonych do obrotu oraz

biopaliw ciekłych wytworzonych przez rolników na własny użytek

III. 1. Ilość paliw ciekłych i biokomponentów wprowadzonych na rynek w latach

2000-20111)

Z analizy danych Głównego Urzędu Statystycznego, Ministerstwa Finansów, Urzędu

w.

rcl

Regulacji Energetyki, zwanego dalej „URE”, oraz Agencji Rynku Energii, dotyczących

zużycia benzyn silnikowych i olejów napędowych wynika, że wskaźniki udziału

biokomponentów w paliwach zużytych w transporcie w latach 2000-2011 kształtowały się

następująco

Rok

Zużycie w transporcie (w tys. ton)

Benzyny

Oleje

Wskaźnik wg

wartości

opałowej

Bioetanol

Estry

2343

40,6

0,0

0,35%

napędowe

4841

ww

2000

2001

4484

2562

52,4

0,0

0,46%

2002

4109

2940

65,3

0,0

0,57%

2003

3941

3606

60,1

0,0

0,49%

2004

4011

4303

38,3

2005

3915

5075

42,8

2006

4048

6042

84,3

2007

3997

7212

70,8

2008

4109

10069

185,6

2009

4125

10387

232,2

635,8

4,63%

2010

3885

10903

238,0

893,1

5,94%

2011

3647

11437

238,3

972,7

6,24%

v.p

l

0,29%

0,47%

44,9

0,92%

37,3

0,68%

479,9

3,66%

.go

17,1

Dane dotyczące ilości biokomponentów, paliw i biopaliw ciekłych przeliczono w oparciu o średnie wartości

w.

rcl

1)

0,0

gęstości zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie wartości

opałowej poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych (Dz. U. z 2008 r. Nr 3, poz. 12). Dane za 2010 r.

pochodzą z Kwartalnych Raportów Prezesa URE.

III. 2. Liczba zarejestrowanych przedsiębiorców wytwarzających, magazynujących lub

wprowadzających do obrotu biokomponenty

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, działalność

gospodarcza w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu

biokomponentów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów o swobodzie

ww

działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru wytwórców, prowadzonego przez

Prezesa Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej „ARR”.

Z danych ARR wynika, że na dzień 31 grudnia 2011 r. w rejestrze wytwórców było

wpisanych

1)

13 wytwórców bioetanolu – deklarujących roczne, łączne zdolności produkcyjne

w wysokości około 745 mln litrów bioetanolu;

2)

Poz. 598

19 wytwórców estrów metylowych – deklarujących roczne, łączne zdolności

v.p

l

produkcyjne w wysokości około 941 mln litrów.

III. 3. Liczba zarejestrowanych rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

użytek oraz rodzaje i ilość wytworzonych przez nich biopaliw ciekłych

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, rolnicy

mogą wytwarzać biopaliwa ciekłe, na własny użytek, po uzyskaniu wpisu do rejestru

ARR.

.go

rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, prowadzonego przez Prezesa

Z danych ARR wynika, że na dzień 31 grudnia 2011 r. w rejestrze rolników

wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek było wpisanych 4 rolników

wytwarzających estry metylowe na użytek własny, którzy w 2011 r. wytworzyli około

25,3 tys. litrów estrów metylowych.

w.

rcl

III. 4. Produkcja bioetanolu

Z danych przekazanych przez Prezesa URE wynika, że w 2011 r. wytwórcy

biokomponentów wytworzyli około 132 tys. ton bioetanolu. Na rynek paliwowy trafiło około

238 tys. ton bioetanolu. Wykorzystanie bioetanolu w benzynach silnikowych w latach 19942011 przedstawiono poniżej.

Zużycie benzyn

– w tys. m3

W tym bioetanol

- w tys. m3

Udział % objętości

1994

7 325

27,0

0,37

1995

8 332

63,0

0,76

1996

6 174

100,9

1,63

1997

6 691

110,6

1,65

1998

6 672

99,8

1,50

1999

7 770

83,2

1,07

2000

6 808

51,4

0,75

2001

6 233

66,4

1,07

ww

Rok

5 645

82,8

1,47

2003

5 453

2004

5 564

2005

5 151

2006

5 326

2007

5 434

2008

5 742

2009

5 806

293,3

5,05

2010

5 495

301,0

5,48

2011

5 176

301,3

5,82

v.p

l

2002

1,40

48,5

0,87

54,2

1,05

106,8

2,01

89,6

1,65

234,6

4,08

.go

76,2

W 2011 r. wytwórcy sprzedali krajowym producentom paliw ciekłych około 87 tys.

ton bioetanolu, czyli o 151 tys. ton mniej niż trafiło na rynek w paliwach ciekłych i

w.

rcl

biopaliwach ciekłych. Różnica została pozyskana w ramach importu lub nabycia

wewnątrzwspólnotowego. Przedstawione dane wskazują na wyraźny wzrost udziału

ww

bioetanolu pozyskiwanego z importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego.

III. 5. Produkcja estrów

v.p

l

Z danych przekazanych przez Prezesa URE wynika, że w 2011 r. wytwórcy

biokomponentów wytworzyli około 364 tys. ton estrów. Na rynek paliwowy trafiło około 973

tys. ton. Wykorzystanie estrów metylowych w olejach napędowych oraz, jako samoistne

paliwo w latach 2005-2011 przedstawiono poniżej.

Rok

Zużycie olejów

napędowych i estrów

stanowiących

samoistne paliwo

- w tys. m3

W tym estry metylowe

- w tys. m3

2005

6 092

19,40

0,32

2006

7 253

51,00

0,70

2007

8 700

42,50

0,49

2008

12 513

544,00

4,35

2009

13 105

723,00

4,85

2010

14 104

1 015,00

7,10

2011

14 835

1 105,37

7,45

w.

rcl

.go

Udział % objętości

W 2011 r. wytwórcy sprzedali producentom krajowym ok. 356 tys. ton estrów, czyli

o ok. 617 tys. ton mniej niż trafiło na rynek paliwowy w paliwach ciekłych i biopaliwach

Różnica

została

pozyskana

w

ramach

importu

lub

nabycia

ww

ciekłych.

wewnątrzwspólnotowego.

Poziom i realizacja Narodowych Celów Wskaźnikowych

v.p

l

IV.

– 21 –

IV. 1. Poziom Narodowych Celów Wskaźnikowych

Do dnia wejścia w życie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych,

Narodowe Cele Wskaźnikowe, zwane dalej „NCW”, były ustalane (na podstawie art. 3 ust. 1

lit. a dyrektywy 2003/30/WE) przez Ministra Gospodarki po przeprowadzeniu uzgodnień

z zainteresowanymi ministrami.

Zgodnie z powyższym, na lata 2005-2007 ustalono NCW w następującej wysokości

1)

0,50% na 2005 r.;

2)

1,50% na 2006 r.;

3)

2,30% na 2007 r.

.go

(wg wartości opałowej paliw zużywanych w transporcie)

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, Rada

Ministrów, co trzy lata, do dnia 15 czerwca danego roku, określa, w drodze rozporządzenia,

w.

rcl

NCW na kolejne 6 lat, biorąc pod uwagę możliwości surowcowe i wytwórcze, możliwości

branży paliwowej oraz przepisy Unii Europejskiej w tym zakresie.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 2007 r. w sprawie Narodowych

Celów Wskaźnikowych na lata 2008-2013 (Dz. U. Nr 110, poz. 757), zostały ustalone

następujące wysokości NCW

3,45% na 2008 r.;

2)

4,60% na 2009 r.;

3)

5,75% na 2010 r.;

4)

6,20% na 2011 r.;

5)

6,65% na 2012 r.;

6)

7,10% na 2013 r.

ww

1)

Przedstawione wysokości NCW są związane ze zobowiązaniami wynikającymi

z członkostwa Polski w Unii Europejskiej. Wysokości NCW rosną w latach 2008-2010

w sposób liniowy - od ustalonego na 2007 r. wskaźnika na poziomie 2,3% do określonego

w dyrektywie 2003/30/WE poziomu 5,75% w 2010 r. W latach 2011-2013 wysokości NCW

nadal rosną liniowo, jednak w niższym tempie – co ma umożliwić równomierne dochodzenie

v.p

l

do poziomu 10% w 2020 r. i pozostaje w zgodzie z dyrektywą 2009/28/WE.

IV. 2. Realizacja Narodowego Celu Wskaźnikowego

Podkreślić należy, iż regulacje dotyczące funkcjonowania rynku biokomponentów

i

biopaliw

ciekłych,

w

szczególności

wprowadzenie

wynikającego

z

ustawy

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych obowiązku zapewnienia określonego udziału

biokomponentów

w

rynku

paliw

transportowych,

spowodowały

znaczny

wzrost

.go

wykorzystania biokomponentów w transporcie. Świadczy o tym choćby fakt, że udział

biokomponentów w rynku paliw wykorzystywanych w transporcie w 2011 r. wyniósł 6,24%,

ww

w.

rcl

czyli był nieznacznie większy od założonego (6,2%).