Obwieszczenie Ministra Gospodarki z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie ogłoszenia raportu dla Komisji Europejskiej dotyczącego wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych za 2010 r.

Elektronicznie podpisany

przez Jaroslaw Deminet

Data: 2012.04.16

15:31:28 +02'00'

MONITOR POLSKI

w.

rcl

.go

v.p

l

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 16 kwietnia 2012 r.

Poz. 224

OBWIESZCZENIE

MINISTRA GOSPODARKI 1)

z dnia 29 marca 2012 r.

w sprawie ogłoszenia raportu dla Komisji Europejskiej dotyczącego wspierania użycia w transporcie biopaliw

lub innych paliw odnawialnych za 2010 r.

Na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169,

poz. 1199, z późn. zm.2)) ogłasza się raport dla Komisji Europejskiej dotyczący wspierania użycia w transporcie biopaliw

lub innych paliw odnawialnych za 2010 r., stanowiący załącznik do obwieszczenia.

ww

Minister Gospodarki: W. Pawlak

 inister Gospodarki kieruje działem administracji rządowej − gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady MiniM

strów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 248, poz. 1478).

2)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666, z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z 2010 r.

Nr 21, poz. 104, Nr 229, poz. 1496 i Nr 238, poz. 1578 oraz z 2011 r. Nr 153, poz. 902, Nr 205, poz. 1208 i Nr 234, poz. 1392.

1)

Załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki

z dnia

–2–

Poz. 224

w.

rcl

.go

v.p

l

Załącznik do obwieszczenia Ministra Gospodarki

z dnia 29 marca 2012 r. (poz. 224)

RAPORT ZA 2010 R. DLA KOMISJI EUROPEJSKIEJ

WYNIKAJĄCY Z ARTYKUŁU 4 UST. 1 DYREKTYWY

2003/30/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

Z DNIA 8 MAJA 2003 R. W SPRAWIE WSPIERANIA

UŻYCIA W TRANSPORCIE BIOPALIW

LUB INNYCH PALIW ODNAWIALNYCH

Opracowano w Ministerstwie Gospodarki we współpracy z Ministerstwem

Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwem Finansów, Ministerstwem Nauki

i Szkolnictwa Wyższego, Ministerstwem Rozwoju Regionalnego,

ww

Ministerstwem Środowiska i Ministerstwem Infrastruktury

Polska, 24 października 2011 r.

Raport za 2010 r. dla Komisji Europejskiej wynikający z artykułu 4 ust. 1

w.

rcl

.go

v.p

l

dyrektywy 2003/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r.

w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych

Raport został opracowany w celu realizacji przez Polskę obowiązku nałożonego na

Państwa Członkowskie przepisem artykułu 4 ust. 1 dyrektywy 2003/30/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wspierania użycia w transporcie

biopaliw lub innych paliw odnawialnych (Dz. Urz. UE L 123 z 17.05.2003, str. 42, Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 188).

Przedmiotowy raport wydany jest na podstawie art. 32 ustawy z dnia 25 sierpnia

2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.),

która wdraża postanowienia wyżej wymienionej dyrektywy do polskiego porządku prawnego.

Raport obejmuje następujące zagadnienia

I.

Działania podjęte dla promocji użycia biopaliw ciekłych lub innych paliw

odnawialnych w transporcie

II.

Środki krajowe przeznaczone na produkcję biomasy do wykorzystania energetycznego

innego niż transport

III.

Ilości i rodzaje: paliw ciekłych i biopaliw ciekłych wprowadzonych do obrotu oraz

biopaliw ciekłych wytworzonych przez rolników na własny użytek

Poziom i realizacja Narodowych Celów Wskaźnikowych

ww

IV.

Działania podjęte dla promocji użycia biopaliw ciekłych lub innych paliw odnawialnych

w.

rcl

.go

v.p

l

w transporcie

I. 1.

Regulacje

prawne

dotyczące

funkcjonowania

rynku

biokomponentów

i biopaliw ciekłych

Głównymi regulacjami, które określają organizacyjne, prawne i ekonomiczne warunki

produkcji biokomponentów i biopaliw ciekłych w Polsce, są: ustawa z dnia 25 sierpnia

2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.)

oraz ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z późn. zm.). Wspólnym mianownikiem obu ustaw jest

tworzenie korzystnych warunków dla dynamicznego rozwoju tego rynku.

Ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wprowadziła do polskiego prawa

szereg zmian, w tym trzy niezwykle istotne

•

Obowiązek zapewnienia określonego udziału biokomponentów w rynku paliw

transportowych. Nałożony on został na przedsiębiorców wykonujących działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego

paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych, którzy sprzedają je lub zużywają na własne

potrzeby.

•

Rozwiązania umożliwiające generowanie środków finansowych na wsparcie produkcji

biokomponentów i biopaliw ciekłych. Zgodnie z art. 33 ust. 11 ustawy

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, jak również stosownie do zapisów art. 401

ust. 7 pkt 6 i art. 401c ust. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony

środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.) oraz art. 17 ust. 5 ustawy

z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 215, poz. 1664) wpływy z kar pieniężnych

wymierzanych na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach

stanowią

ww

ciekłych

i Gospodarki

przychody

Wodnej,

Narodowego

wyznaczające

Funduszu

minimalną

Ochrony

wysokość

Środowiska

zobowiązania

wieloletniego, związanego z przeznaczaniem środków NFOŚiGW na wspieranie

działalności związanej z wytwarzaniem biokomponentów i biopaliw ciekłych lub

innych paliw odnawialnych, a także promocją ich wykorzystania.

•

Możliwość wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek. Rolnicy

mogą wytwarzać na własny użytek wszystkie rodzaje biopaliw ciekłych stanowiących

samoistne paliwo. Zgodnie z przepisami ustawy o systemie monitorowania

w.

rcl

.go

v.p

l

i kontrolowania jakości paliw biopaliwa ciekłe wytwarzane przez rolników na własny

użytek powinny spełniać jedynie minimalne wymagania jakościowe istotne ze

względu na ochronę środowiska, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra

Gospodarki z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie wymagań jakościowych dla biopaliw

ciekłych stosowanych w wybranych flotach oraz wytwarzanych przez rolników na

własny użytek (Dz. U. Nr 24, poz. 149). Roczny limit dozwolonej produkcji na własny

użytek wynosi 100 litrów na hektar powierzchni użytków rolnych będących

w posiadaniu rolnika.

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 23 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania

jakości paliw zostało wprowadzone pojęcie „wybranej floty”. „Wybrana flota” to grupa

co najmniej 10 pojazdów, ciągników rolniczych lub maszyn nieporuszających się po drogach

albo grupa lokomotyw lub statków, wyposażonych w silniki przystosowane do spalania

biopaliwa ciekłego, będąca własnością lub użytkowana przez osobę fizyczną wykonującą

działalność gospodarczą, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej. Wprowadzenie tego pojęcia umożliwiło zastosowanie w pojazdach

i maszynach należących do „wybranych flot” biopaliw innych niż dopuszczone do

powszechnego obrotu.

W Polsce stopniowo poszerzają się możliwości w zakresie wprowadzania na rynek

biokomponentów. Już w 2005 r. nie było żadnych przeszkód w stosowaniu do 5% dodatku

estrów metylowych kwasów tłuszczowych do olejów napędowych (bioetanol jako dodatek do

benzyn silnikowych stosuje się od 1994 r.). W roku 2006, w związku z wejściem w życie

rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 września 2006 r. w sprawie wymagań

jakościowych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 166, poz. 1182), umożliwiono wprowadzenie

do obrotu dwóch rodzajów biopaliw ciekłych

ww

− estru metylowego stanowiącego samoistne paliwo,

− oleju napędowego zawierającego 20% ww. estrów.

W dniu 22 stycznia 2009 r. Minister Gospodarki podpisał rozporządzenie w sprawie

wymagań jakościowych dla biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 18, poz. 98), które wprowadziło do

obrotu kolejny rodzaj biopaliwa ciekłego − benzynę silnikową zawierającą od 70% do 85%

bioetanolu – tzw. mieszankę E85.

I. 2.

Poz. 224

Wspieranie zastosowania biokomponentów w paliwach ciekłych i biopaliwach

w.

rcl

.go

v.p

l

ciekłych

Od 15 października 2009 r. promocja stosowania biokomponentów odbywa się

w drodze zachęt ekonomicznych, przede wszystkim poprzez system zwolnień i ulg

podatkowych.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z późn. zm.) dla wyrobów powstałych ze zmieszania benzyn

z biokomponentami stawka akcyzy została obniżona o 1,565 zł od każdego litra

biokomponentów dodanych do tej benzyny, natomiast dla wyrobów powstałych ze

zmieszania olejów napędowych z biokomponentami stawka akcyzy została obniżona

o 1,048 zł od każdego litra biokomponentów dodanych do tych olejów napędowych. Z kolei

stawka podatku akcyzowego dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwa została

określona na poziomie 10 zł/1000 l.

Należy podkreślić, że w 2010 r. kwota opisanych powyżej ulg w podatku akcyzowym

z tytułu stosowania biokomponentów w paliwach wyniosła około 1 227 mln zł, natomiast dla

biokomponentów stanowiących samoistne paliwa około 273 mln zł.

Jednocześnie biokomponenty stanowiące samoistne paliwa zostały wyłączone z grupy

wyrobów podlegających opłacie paliwowej, o której mowa w ustawie z dnia 27 października

1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2571, z późn. zm.).

Jednocześnie na podstawie art. 19a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku

dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 23 sierpnia 2007 r.

o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 165, poz. 1169),

która weszła w życie z dniem 14 września 2007 r., wytwórcy biokomponentów mogli w roku

2010 odliczać od podatku kwotę stanowiącą 19% nadwyżki kosztów wytworzenia

ww

biokomponentów nad kosztami wytworzenia paliw ciekłych o takiej samej wartości opałowej

(w razie braku w danym roku podatkowym możliwości dokonania takiego odliczenia

nieodliczoną kwotę odlicza się w następnych latach podatkowych).

Z uwagi na fakt, że ulgi w podatku akcyzowym, opłacie paliwowej i odliczenia

w podatku dochodowym, które zostały notyfikowane Komisji Europejskiej (Program

pomocowy N57/2008 – Polska – Pomoc operacyjna w zakresie biopaliw), były stosowane

jedynie do dnia 30 kwietnia 2011 r., w chwili obecnej trwają prace nad opracowaniem innych

w.

rcl

.go

v.p

l

mechanizmów wsparcia rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych.

Ponadto, w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia dla produkcji biokomponentów

i biopaliw ciekłych Rada Ministrów podjęła uchwałę nr 134/2007 z dnia 24 lipca 2007 r.

w sprawie „Wieloletniego programu promocji biopaliw lub innych paliw odnawialnych na

lata 2008–2014” (M.P. Nr 53, poz. 607), który stanowi wykonanie art. 37 ustawy

o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Wdrożenie zawartych w nim rozwiązań ma na

celu poprawę opłacalności ekonomicznej całego procesu − począwszy od pozyskiwania

surowców rolniczych, poprzez wytwarzanie biokomponentów, produkcję biopaliw ciekłych

i paliw ciekłych z dodatkiem biokomponentów, a kończąc na użyciu tego paliwa.

Rozwiązania te powinny również gwarantować stabilność warunków funkcjonowania dla

wszystkich podmiotów związanych z rynkiem biokomponentów i biopaliw ciekłych, co jest

niezbędne do tworzenia długookresowych planów gospodarczych oraz pozyskania przez

przedsiębiorców finansowania dla nowych inwestycji.

Działania zawarte w Wieloletnim programie zostały podzielone na dwie kategorie

działania dotyczące produkcji biokomponentów i biopaliw ciekłych (mające na celu

oddziaływanie na podaż biokomponentów i biopaliw ciekłych) oraz działania nakierowane na

stronę popytową.

Po stronie „podażowej” w 2010 roku kluczowe znaczenie miały rozwiązania

podatkowe, które mają na celu poprawę opłacalności produkcji biokomponentów i biopaliw

ciekłych w stosunku do paliw kopalnych. W programie znajdują się zapisy dotyczące

opisanych powyżej rozwiązań w zakresie: ulg w podatku akcyzowym, zwolnień z opłaty

paliwowej oraz odliczenia od podatku dochodowego od osób prawnych.

Zakłada się także w programie wsparcie inwestycji (w zakresie wytwarzania

biokomponentów i biopaliw ciekłych) z krajowych środków publicznych oraz funduszy Unii

ww

Europejskiej. Jest ono realizowane w ramach

−

Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko

W ramach tego programu wspierane są projekty inwestycyjne dotyczące m.in. budowy

zakładów wytwarzających biokomponenty lub biopaliwa ciekłe. Tego typu projekty

mogą uzyskać wsparcie w ramach działania 9.5 Wytwarzanie biopaliw ze źródeł

odnawialnych,

którego

głównym

celem

jest

zwiększenie

wytwarzania

biokomponentów i biopaliw. W działaniu 9.5 określono minimalną wartość projektu

na poziomie 20 mln złotych, natomiast maksymalna wartość dofinansowania tego typu

w.

rcl

.go

v.p

l

inwestycji wynosi 30 mln złotych (Program pomocowy N 434/2008 – Polska –

Program pomocy na budowę instalacji do wytarzania biokomponentów i biopaliw

ciekłych).

−

Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka

Projekty związane z wdrażaniem innowacji technologicznych w produkcji energii

mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach działania 4.4 Programu Operacyjnego

„Innowacyjna Gospodarka”. Minimalną wartość projektu w tym działaniu określono

na poziomie 8 mln złotych, natomiast maksymalną wartość dotacji – na poziomie

40 mln złotych (Program pomocowy nie wymagał notyfikacji KE).

−

Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013

W ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 (PROW)

wsparcie dla inwestycji związanych z produkcją biokomponentów jest zapewnione

w ramach działania o kodzie 123 „Zwiększenie wartości dodanej podstawowej

produkcji rolnej i leśnej”. W ramach tego działania wspierane są m.in. inwestycje

w zakresie przetwarzania produktów rolnych na cele energetyczne. Pomoc ma formę

refundacji części kosztów kwalifikowalnych projektu. Maksymalna wysokość

pomocy, przyznana w okresie realizacji PROW jednemu beneficjentowi, wynosi

20 mln złotych. Wielkość pomocy przyznanej na realizację jednego projektu nie może

być niższa niż 100 tys. złotych (CCI2007PL06RPO001 – program rozwoju obszarów

wiejskich w Rzeczpospolitej Polskiej w okresie programowania 2007−2013).

Kolejna kategoria działań zapisanych w programie to przedsięwzięcia mające na celu

zwiększenie popytu na biopaliwa ciekłe. Wśród tego typu działań wymienić należy

m.in. możliwość wprowadzenia stref dla ekologicznego transportu publicznego (w których

działanie transportu publicznego może być oparte wyłącznie o pojazdy zużywające paliwa

ww

ekologiczne − biopaliwa ciekłe, a także gaz skroplony LPG i sprężony gaz ziemny CNG − lub

napędzane silnikami elektrycznymi lub hybrydowymi) oraz opracowanie systemu zwolnień

z opłat za parkowanie dla pojazdów zasilanych tymi paliwami. Założeniem jest, aby czas

parkowania, na jaki pojazd jest zwolniony z opłat, był proporcjonalny do łącznej ilości

biokomponentów zawartych w zużytym biopaliwie ciekłym.

W ustawie z dnia 20 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska

oraz niektórych innych ustaw oraz w ustawie z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy –

Prawo energetyczne oraz o zmianie innych ustaw zawarto zapisy umożliwiające

w.

rcl

.go

v.p

l

przeznaczenie przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej środków

finansowych – w wysokości nie mniejszej niż kwota przychodów z kar pieniężnych

wymierzanych na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

− na wspieranie działalności związanej z wytwarzaniem biokomponentów i biopaliw ciekłych

lub innych paliw odnawialnych, a także promocją ich wykorzystania.

Ponadto Ministerstwo Gospodarki aktywnie uczestniczyło w przygotowaniu

rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 2008 r. w sprawie opłat za

korzystanie ze środowiska, w wyniku czego w rozporządzeniu uwzględniono ulgę w opłatach

za korzystanie ze środowiska z tytułu spalania paliw z udziałem biokomponentów. Wysokość

jednostkowej stawki opłaty za gazy lub pyły wprowadzane do powietrza z procesów spalania

paliw w silnikach spalinowych, w przypadku stosowania paliw zawierających biokomponenty

lub biopaliw stanowiących samoistne paliwa, uzależniona jest od zawartości tych

biokomponentów w paliwie lub stosowania biopaliwa stanowiącego samoistne paliwo.

Jednym z istotnych elementów Wieloletniego programu jest działalność informacyjno-

-edukacyjna w zakresie biopaliw ciekłych. Zgodnie z informacją przekazaną w tym zakresie

przez Ministra Edukacji Narodowej (wymienionego w Wieloletnim programie jako organ

odpowiedzialny za realizację tych działań) problematyka biopaliw ciekłych jest uwzględniana

w podstawach programowych, programach nauczania i podręcznikach (szczególnie na

IV etapie edukacyjnym – szkoły ponadgimnazjalne). W 2009 r. ukazało się rozporządzenie

Ministra Edukacji Narodowej w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego

oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół, w którym problematyka biopaliw

pojawia się w podstawie programowej chemii na IV etapie edukacyjnym. Tematyka biopaliw

jest ponadto uwzględniana w podstawach programowych kształcenia w zawodach związanych

z naprawą i eksploatacją pojazdów silnikowych.

Jednocześnie

na

stronie

internetowej

Ministerstwa

Infrastruktury

w

dziale

ww

Zrównoważony Transport umieszczane są informacje o biopaliwach i przepisach z nimi

związanych w celu zapoznania opinii publicznej z podstawowymi informacjami w tym

zakresie. Ponadto projekt ustawy o publicznym transporcie zbiorowym implementuje przepisy

dyrektywy 2009/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r.

w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu

drogowego. Implementacja tej dyrektywy umożliwi promocję m.in. pojazdów o mniejszej

uciążliwości w zakresie emisji zanieczyszczeń toksycznych, w szczególności emisji

dwutlenku węgla. Przy dzisiejszej dostępności w Polsce alternatywnych paliw i napędów

w.

rcl

.go

v.p

l

powinno to skłaniać do sięgania po pojazdy zasilane biopaliwami.

Ponadto w projekcie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie innych niż

cena obowiązkowych kryteriów oceny ofert w odniesieniu do niektórych rodzajów zamówień

publicznych (określającego inne niż cena obowiązkowe kryteria oceny ofert w odniesieniu do

zamówień publicznych na zakup pojazdów samochodowych, na podstawie art. 91 ust. 8

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych − Dz. U. z 2010 r. Nr 113,

poz. 759, z późn. zm.) znajdują się przepisy implementujące dyrektywę 2009/33/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania

ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego, co może

zachęcić operatorów publicznego transportu zbiorowego oraz podmioty stosujące zamówienia

publiczne do zakupu pojazdów zasilanych biopaliwami.

Również w obszarze działalności naukowo-badawczej podjęto kroki zmierzające do

nadania (w ramach planu działań ukierunkowanego na rozwój agrobiotechnologii

i biotechnologii przemysłowej opracowanego przez interdyscyplinarny Zespół ds. Rozwoju

Biogospodarki) priorytetu badaniom dotyczącym zaawansowanych technologii produkcji

biopaliw. Jednocześnie należy podkreślić, że została utworzona Polska Platforma

Technologiczna Biopaliw i Biokomponentów, a koordynacja jej działań została powierzona

Instytutowi Paliw i Energii Odnawialnej (obecnie połączonego z Przemysłowym Instytutem

Motoryzacji), nad którym nadzór sprawuje Minister Gospodarki. Celem Platformy jest

między innymi wspieranie inicjatyw związanych z rozwojem nowych technologii produkcji

biopaliw.

Jednym z rozwiązań przyczyniających się do promocji użycia w transporcie biopaliw

i innych paliw odnawialnych jest możliwość uwzględnienia w zamówieniach publicznych

aspektów środowiskowych na etapie opisu przedmiotu zamówienia oraz w ramach kryteriów

oceny ofert. Zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych zamawiający ma możliwość

ww

zastosowania oprócz ceny również innych kryteriów, w tym m.in. kryterium zastosowania

najlepszych dostępnych technologii w zakresie oddziaływania na środowisko. Urząd

Zamówień Publicznych, realizując Krajowy Plan Działań w zakresie zielonych zamówień

publicznych na lata 2007−2009, prowadził działania informacyjno-szkoleniowe zachęcające

zamawiających do uwzględniania aspektów środowiskowych w prowadzonych przez nich

postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego. Popularyzacja zielonych zamówień

publicznych kontynuowana jest w ramach nowego dokumentu planistycznego opracowanego

w.

rcl

.go

v.p

l

przez Urząd.

Wieloletni program nakłada na administrację rządową obowiązek sukcesywnej

wymiany posiadanego parku samochodowego na pojazdy przystosowane do spalania

biopaliw ciekłych. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji sporządza coroczne

sprawozdanie z realizacji powyższego obowiązku. Ze sprawozdania wynika, iż w 2010 roku

w urzędach administracji rządowej podjęto szereg działań w tym zakresie, w tym m.in.

wytypowano pojazdy, które mogą być zasilane biopaliwami; dostawca paliw stosowanych

w pojazdach wykorzystywanych przez resort gospodarki rozszerzył możliwość zakupu

o dostępne gatunki biopaliwa; do warunków przygotowania specyfikacji istotnych warunków

zamówienia obejmującej zakup nowych samochodów wprowadzono zapis o potrzebie

przystosowania silnika kupowanego samochodu do spalania biopaliw ciekłych.

Ponadto w Ministerstwie Gospodarki opracowano szczegółowe Wytyczne w zakresie

sposobu oznakowania pojazdów wykorzystywanych przez administrację rządową zasilanych

biopaliwami ciekłymi, które zostały rozesłane przez Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji do poszczególnych ministerstw, urzędów wojewódzkich i innych urzędów

centralnych. Zgodnie z zapisami zawartymi w powyższych wytycznych pojazdy

wykorzystywane obecnie przez administrację rządową zasilane biopaliwami ciekłymi

powinny zostać oznakowane w określony sposób.

Na zakończenie podkreślenia wymaga fakt, że Rada Ministrów w dniu 26 stycznia

przyjęła Kompleksową informację na temat realizacji Wieloletniego programu promocji

biopaliw lub innych paliw odnawialnych na lata 2008−2014. Informacja zawierająca ocenę

programu uwzględnia jego wpływ na realizację zakładanych oraz pożądanych celów

gospodarczych i społecznych, w tym tworzenie nowych miejsc pracy i zagospodarowywanie

dostępnych surowców rolnych.

ww

Zgodnie ze szczegółowymi zapisami przedmiotowej informacji przeprowadzona

zostanie analiza obowiązujących mechanizmów wsparcia dla rynku biokomponentów

i biopaliw ciekłych oraz wprowadzone zostaną ewentualne zmiany do Wieloletniego

programu i obowiązujących przepisów prawnych, których celem będzie poprawa warunków

funkcjonowania rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych.

I. 3.

Poz. 224

Wspieranie finansowe badań związanych z tematyką biopaliw

w.

rcl

.go

v.p

l

W 2010 r. ze środków budżetowych przyznano na badania naukowe i prace

rozwojowe związane z tematyką biopaliw ok. 34,5 mln zł, którą wydatkowano w ramach

trzech następujących strumieni finansowania

1. 18 projektów badawczych własnych realizowanych przez jednostki naukowe, głównie

szkoły wyższe – ogólna wartość projektów wyniosła 6,5 mln zł;

2. 2 projekty w ramach funduszy strukturalnych realizowanych przez 2 przedsiębiorstwa –

ogólna wartość projektów wyniosła 20,3 mln zł;

3. 7 projektów rozwojowych realizowanych przez jednostki naukowe (całkowicie

dofinansowane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju) – ogólna wartość projektów

ww

wyniosła 7,7 mln zł.

II.

Środki

krajowe

przeznaczone

na

Poz. 224

produkcję

biomasy

do

wykorzystania

w.

rcl

.go

v.p

l

energetycznego innego niż transport

Priorytet dla spraw związanych z energetyką odnawialną znalazł wyraz w przyjętej

w dniu 10 listopada 2009 r. „Polityce energetycznej Polski do 2030 roku”, gdzie rozwój

wykorzystania OZE określono jako jeden z sześciu podstawowych kierunków polskiej

polityki energetycznej.

Główne cele w tym obszarze obejmują: wzrost udziału odnawialnych źródeł energii

w finalnym zużyciu energii do poziomu 15% w 2020 roku oraz osiągnięcie w 2020 roku 10%

udziału biopaliw w rynku paliw transportowych, zwiększenie wykorzystania biopaliw

II generacji, ochronę lasów przed nadmiernym eksploatowaniem oraz zrównoważone

wykorzystanie obszarów rolniczych na cele OZE tak, aby nie doprowadzić do konkurencji

pomiędzy energetyką odnawialną i rolnictwem.

Podstawowym

aktem

prawnym,

regulującym

działania

przedsiębiorstw

energetycznych zmierzające do wzrostu wykorzystania odnawialnych źródeł energii, jest

ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. − Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625,

z późn.

zm.).

Ustawa

określa

główny mechanizm

wsparcia,

jakim

jest

system

tzw. „kolorowych certyfikatów”. Rozwiązanie to jest mechanizmem rynkowym sprzyjającym

rozwojowi energetyki odnawialnej. Jego istotą jest nałożony na przedsiębiorstwa

energetyczne, które zajmują się sprzedażą energii elektrycznej odbiorcom końcowym,

obowiązek uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

określonej ilości świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych

źródłach energii bądź uiszczenia opłaty zastępczej. Rozdzielenie świadectw pochodzenia

energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii od fizycznej energii

umożliwiło obrót na giełdzie towarowej prawami majątkowymi wynikającymi z tych

świadectw.

ww

Uzupełnieniem tego mechanizmu jest obowiązek zakupu przez przedsiębiorstwa

energetyczne pełniące rolę sprzedawcy z urzędu całej energii elektrycznej wytworzonej

w źródłach odnawialnych, przyłączonych do sieci znajdujących się w obszarze działania

danego sprzedawcy z urzędu, po średniej cenie rynkowej. W rezultacie wytwórca energii

elektrycznej ze źródeł odnawialnych uzyskuje dwa źródła dochodów: ze sprzedaży praw

majątkowych, które wynikają ze świadectw pochodzenia, oraz ze sprzedaży fizycznej energii

elektrycznej.

Powyższe

mechanizmy

wzmocnione

Poz. 224

są

systemem

kar

nakładanych

na

w.

rcl

.go

v.p

l

przedsiębiorstwa energetyczne za niewypełnienie ww. obowiązków, przy czym środki

uzyskane z opłat zastępczych, o których mowa w ustawie − Prawo energetyczne, i kar

pieniężnych wymierzonych na podstawie tej ustawy stanowią przychody Narodowego

Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wyznaczające minimalną wysokość

zobowiązania wieloletniego, o którym mowa w art. 401c ust. 5 ustawy – Prawo ochrony

środowiska, w ramach którego wsparcie uzyskują inwestycje w odnawialne źródła energii

i obiekty wysokosprawnej kogeneracji.

W ślad za rekomendacją Rządu Rzeczypospolitej Polskiej z 2009 r., przedstawioną

w Planie Stabilności i Rozwoju, NFOŚiGW opracował Program wsparcia przedsięwzięć

w zakresie odnawialnych źródeł energii i obiektów wysokosprawnej kogeneracji.

Program został podzielony na trzy części, z czego dwie są m.in. związane

z dofinansowaniem źródeł typu OZE, w tym wytwarzających energię z biomasy

•

Program dla przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źródeł energii i obiektów

wysokosprawnej Kogeneracji − Cz. 1 realizowany bezpośrednio przez NFOŚiGW.

Budżet programu wynosi 1,5 mld zł. Program wdrażany będzie do 2015 roku.

Program skierowany jest do wszystkich inwestorów podejmujących się budowy

odnawialnych źródeł energii i obiektów wysokosprawnej kogeneracji o koszcie całkowitym

powyżej 10 mln zł.

W ramach programu przewidziano m.in. wsparcie następujących przedsięwzięć

− wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu przy użyciu biomasy (źródła

rozproszone o mocy poniżej 3 MWe);

− wytwarzanie energii elektrycznej i/lub ciepła z wykorzystaniem biogazu powstałego

w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu szczątków

ww

roślinnych i zwierzęcych.

• Program dla przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źródeł energii i obiektów

wysokosprawnej kogeneracji − Cz. 2 − wdrażany przez wojewódzkie fundusze ochrony

środowiska i gospodarki wodnej (WFOŚiGW).

Budżet programu wynosi 330 mln zł, a okres wdrażania do końca 2014 r. Konkursy

ogłaszane są przez WFOŚiGW z uwzględnieniem własnych zasad i kryteriów.

Dofinansowanie jest możliwe w zakresie wartości inwestycji od 0,5 do 10 mln zł.

W ramach programu przewidziano m.in. wsparcie następujących przedsięwzięć

w.

rcl

.go

v.p

l

− wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu przy użyciu biomasy (źródła

rozproszone o mocy poniżej 3 MWe);

− wytwarzanie energii elektrycznej i/lub ciepła z wykorzystaniem biogazu powstałego

w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu szczątków

roślinnych i zwierzęcych.

Równolegle z powyższym programem realizowane są programy z zakresu zarządzania

energią i wykorzystaniem OZE w ramach Krajowego Systemu Zielonych Inwestycji,

z których następujące są związane ze wsparciem źródeł typu OZE wytwarzających energię

z biomasy

1) System Zielonych Inwestycji − Część 2 – biogazownie rolnicze.

Program został skierowany do podmiotów (osoby fizyczne, prawne lub jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność

prawną) podejmujących realizację przedsięwzięć w zakresie wytwarzania energii

elektrycznej lub cieplnej z wykorzystaniem biogazu powstałego w procesach rozkładu

szczątków roślinnych i zwierzęcych oraz wytwarzania biogazu rolniczego celem

wprowadzenia go do sieci dystrybucyjnej gazowej.

2) System Zielonych Inwestycji − Część 3 – elektrociepłownie i ciepłownie na biomasę.

Program został skierowany do podmiotów (osoby fizyczne, prawne lub jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność

prawną) podejmujących realizację przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źródeł

energii i obiektów kogeneracji z wyłącznym zastosowaniem biomasy (źródła

rozproszone o nominalnej mocy cieplnej poniżej 20 MWt).

Ponadto istnieje także bezpośrednie wsparcie finansowe dla realizacji inwestycji

ww

związanych z energetyką odnawialną, w tym związaną z energetycznym wykorzystaniem

biomasy, m.in. ze środków unijnych. Wsparcie realizowane jest przede wszystkim w ramach

Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko”, w tym w szczególności w ramach

Priorytetu

IX

„Infrastruktura

energetyczna

przyjazna

środowisku

i

efektywność

energetyczna”. Zgodnie z ww. Programem nastąpić ma zmniejszenie oddziaływania sektora

energetyki na środowisko, a także podwyższenie sprawności wytwarzania, przesyłania

i dystrybucji energii, poprawy efektywności energetycznej w procesie użytkowania energii

oraz wzrost wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych. W ramach powyższego priorytetu

w.

rcl

.go

v.p

l

działaniem o największym znaczeniu dla rozwoju odnawialnych źródeł energii jest działanie

9.4 „Wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych” oraz działanie 9.6 „Sieci ułatwiające

odbiór energii ze źródeł odnawialnych”.

Dodatkowo

istnieje

możliwość

udzielenia

wsparcia

na

rozwój

przemysłu

produkującego urządzenia dla energetyki odnawialnej, w oparciu o Priorytet X

„Bezpieczeństwo

energetyczne,

w

tym

dywersyfikacja

źródeł

energii”,

w

tym,

w szczególności w ramach działania 10.3 „Rozwój przemysłu dla odnawialnych źródeł

energii”. Wsparcie jest kierowane na budowę nowoczesnych linii technologicznych

wytwarzających urządzenia wykorzystywane do produkcji energii elektrycznej i ciepła

ze źródeł odnawialnych.

Należy również zaznaczyć, iż środki związane z rozwojem odnawialnych źródeł

energii dostępne są zarówno w ramach Programu Operacyjnego „Innowacyjna Gospodarka”

(PO IG), w tym przede wszystkim w ramach następujących osi priorytetowych

1 − Badanie i rozwój nowoczesnych technologii, osi priorytetowej,

2 − Infrastruktura sfery B+R, osi priorytetowej,

3 – Kapitał dla innowacji, osi priorytetowej,

4 − Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia oraz osi priorytetowej,

5 – Dyfuzja Innowacji.

Ponadto współfinansowanie inwestycji dot. odnawialnych źródeł energii możliwe jest

w ramach środków finansowych dostępnych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich

2007−2013, w szczególności w ramach następujących działań

121. Modernizacja gospodarstw rolnych,

ww

123. Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej,

311. Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej,

312. Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw,

321. Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej.

Wsparcie finansowe ze środków unijnych można także otrzymać w ramach

Regionalnych Programów Operacyjnych (RPO), za które odpowiedzialne są zarządy

poszczególnych województw. Dofinansowanie mogą uzyskać projekty związane z budową

jednostek wykorzystujących wszystkie znane rodzaje energii odnawialnej. Regiony stosują

w.

rcl

.go

v.p

l

konkursową procedurę wyłaniania dofinansowania wspomnianych projektów.

III.

Ilość i rodzaje: paliw ciekłych i biopaliw ciekłych wprowadzonych do obrotu oraz

biopaliw ciekłych wytworzonych przez rolników na własny użytek1

III. 1.

Ilość paliw ciekłych i biokomponentów wprowadzonych na rynek w latach

2000−2010

Z analizy danych Głównego Urzędu Statystycznego, Ministerstwa Finansów, Urzędu

Regulacji Energetyki oraz Agencji Rynku Energii dotyczących zużycia benzyn silnikowych

i olejów napędowych wynika, że wskaźniki udziału biokomponentów w paliwach zużytych

w transporcie w latach 2000−2010 kształtowały się w następujących wielkościach

Zużycie w transporcie (w tys. ton)

Rok

Benzyny

Oleje

napędowe

Bioetanol

Estry

Wskaźnik wg

wartości

opałowej

4841

2343

40,6

0

0,35%

2001

4484

2562

52,4

0

0,46%

2002

4109

2940

65,3

0

0,57%

2003

3941

3606

60,1

0

0,49%

2004

4011

4303

38,3

0

0,29%

2005

3915

5075

42,8

17,1

0,47%

ww

2000

1

Przedstawione w niniejszym rozdziale dane dotyczące ilości biokomponentów, paliw i biopaliw ciekłych

przeliczono w oparciu o średnie wartości gęstości zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia

27 grudnia 2007 r. w sprawie wartości opałowej poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych (Dz. U.

z 2008 r. Nr 3, poz. 12). Dane za rok 2010 pochodzą z Kwartalnych Raportów Prezesa Urzędu Regulacji

Energetyki.

6042

84,3

44,9

0,92%

w.

rcl

.go

v.p

l

2006

Poz. 224

2007

3997

7212

70,8

37,3

0,68%

2008

4109

10069

185,6

479,9

3,66%

2009

4125

10387

232,2

635,8

4,63%

2010

3885

10903

238,0

893,1

5,94%

III. 2. Liczba zarejestrowanych przedsiębiorców wytwarzających, magazynujących

lub wprowadzających do obrotu biokomponenty

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych działalność

gospodarcza w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu

biokomponentów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów o swobodzie

działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru wytwórców prowadzonego przez

Prezesa Agencji Rynku Rolnego (ARR).

Z danych ARR wynika, że na dzień 31 grudnia 2010 r. w rejestrze wytwórców było

wpisanych

1.

13 wytwórców bioetanolu – deklarujących roczne łączne zdolności produkcyjne

w wysokości około 745 mln litrów bioetanolu.

2.

19 wytwórców estrów metylowych – deklarujących roczne łączne zdolności

produkcyjne w wysokości około 941 mln litrów.

III. 3.

Liczba zarejestrowanych rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny

ww

użytek oraz rodzaje i ilość wytworzonych przez nich biopaliw ciekłych

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych rolnicy

mogą wytwarzać biopaliwa ciekłe na własny użytek po uzyskaniu wpisu do rejestru rolników

wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek prowadzonego przez Prezesa Agencji

Rynku Rolnego.

Z danych ARR wynika, że na dzień 31 grudnia 2010 r. w rejestrze rolników

wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek było wpisanych 4 rolników

wytwarzających estry metylowe na użytek własny, którzy w 2010 r. wytworzyli ok. 16,9 tys.

w.

rcl

.go

v.p

l

litrów estrów metylowych.

III. 4.

Produkcja bioetanolu

Z danych przekazanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wynika,

że w 2010 r. wytwórcy biokomponentów wytworzyli ok. 204,4 mln litrów bioetanolu

(161,7 tys. ton). Na rynek paliwowy trafiło około 301 mln litrów bioetanolu (238 tys. ton).

Wykorzystanie bioetanolu w benzynach silnikowych w latach 1994−2010 przedstawiono

poniżej.

Zużycie benzyn –

w tys. m3

W tym bioetanol −

w tys. m3

Udział % objętości

1994

7 325

27,0

0,37

1995

8 332

63,0

0,76

1996

6 174

100,9

1,63

1997

6 691

110,6

1,65

1998

6 672

99,8

1,50

1999

7 770

83,2

1,07

2000

6 808

51,4

0,75

2001

6 233

66,4

1,07

2002

5 645

82,8

1,47

2003

5 453

76,2

1,40

2004

5 564

48,5

0,87

2005

5 151

54,2

1,05

2006

5 326

106,8

2,01

2007

5 434

89,6

1,65

2008

5 742

234,6

4,08

2009

5 806

293,3

5,05

2010

5 495

301,0

5,48

ww

Rok

W roku 2010 wytwórcy sprzedali producentom krajowym ok. 64,8 mln litrów

w.

rcl

.go

v.p

l

(51,3 tys. ton) bioetanolu, czyli o 236,2 mln litrów (186,7 tys. ton) mniej niż trafiło na rynek

paliwowy w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych. Różnica została pozyskana w ramach

importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego. Przedstawione dane wskazują na wyraźny

wzrost udziału bioetanolu pozyskiwanego z importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego.

III. 5.

Produkcja estrów

Z danych przekazanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wynika, że

w 2010 r. wytwórcy biokomponentów wytworzyli ok. 421 mln litrów estrów (370,6 tys. ton).

Na rynek paliwowy trafiło około 1015 mln litrów (893 tys. ton). Wykorzystanie estrów

metylowych w olejach napędowych oraz jako samoistne paliwo w latach 2005−2010

przedstawiono poniżej.

W tym estry metylowe

− w tys. m3

Udział % objętości

2005

6 092

19,40

0,32

2006

7 253

51,00

0,70

2007

8 700

42,50

0,49

2008

12 513

544,00

4,35

2009

13 105

723,00

4,85

2010

14 104

1 015,00

7,10

ww

Rok

Zużycie olejów

napędowych i estrów

stanowiących

samoistne paliwo

− w tys. m3

W roku 2010 wytwórcy sprzedali producentom krajowym ok. 410,6 mln litrów

(361,3 tys. ton) estrów, czyli o 604,4 mln litrów (531,7 tys. ton) mniej niż trafiło na rynek

paliwowy w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych. Różnica została pozyskana w ramach

importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego.

IV.

Poziom i realizacja Narodowych Celów Wskaźnikowych.

Poziom Narodowych Celów Wskaźnikowych

w.

rcl

.go

v.p

l

IV. 1.

– 21 –

Do dnia wejścia w życie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych Narodowe

Cele Wskaźnikowe (NCW) były ustanawiane (na podstawie art. 3 ust. 1 lit. a dyrektywy

2003/30/WE w sprawie wspierania użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw

odnawialnych)

przez

Ministra

Gospodarki

po

przeprowadzeniu

uzgodnień

z zainteresowanymi ministrami.

Wysokość tak ustalonego NCW (wg wartości opałowej paliw zużywanych

w transporcie) wyniosła

− 2005 r. – 0,50%,

− 2006 r. – 1,50%,

− 2007 r. – 2,30%.

Wejście w życie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych zmieniło tryb

określania NCW. Zgodnie z art. 24 ust. 1 tej ustawy Rada Ministrów, co trzy lata, do dnia

15 czerwca danego roku, określa, w drodze rozporządzenia, NCW na kolejne 6 lat, biorąc pod

uwagę możliwości surowcowe i wytwórcze, możliwości branży paliwowej oraz przepisy Unii

Europejskiej w tym zakresie.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 2007 r. w sprawie Narodowych

Celów Wskaźnikowych na lata 2008−2013 (Dz. U. Nr 110, poz. 757) ustalono następujące

wysokości NCW

− 2008 r. – 3,45%,

− 2009 r. – 4,60%,

− 2010 r. – 5,75%,

ww

− 2011 r. – 6,20%,

− 2012 r. – 6,65%,

− 2013 r. – 7,10%.

Przedstawione wielkości NCW są związane z zobowiązaniami wynikającymi

w.

rcl

.go

v.p

l

z członkostwa Polski w Unii Europejskiej. W latach 2008–2010 w sposób liniowy prowadzą

od ustalonego na rok 2007 wskaźnika na poziomie 2,3% do określonego w dyrektywie

2003/30/WE poziomu 5,75% w 2010 r. Następnie w latach 2011–2013 NCW nadal rosną

liniowo, jednak w niższym tempie. Przyjęto, że tempo wzrostu wysokości NCW w tym

okresie (jak również do roku 2020) powinno umożliwić równomierne dochodzenie do

poziomu 10% w 2020 r. Przedmiotowe założenie zgodne jest z dyrektywą Parlamentu

Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania

stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej

dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16).

IV.2.

Realizacja Narodowego Celu Wskaźnikowego

Wymaga podkreślenia

fakt,

że regulacje

dotyczące funkcjonowania rynku

biokomponentów i biopaliw ciekłych, a w szczególności wprowadzenie wynikającego

z ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych obowiązku zapewnienia określonego

udziału biokomponentów w rynku paliw transportowych, spowodowały znaczny wzrost

wykorzystania biokomponentów w transporcie. Świadczy o tym choćby fakt, że udział

biokomponentów w rynku paliw wykorzystywanych w transporcie w 2010 r. był powyżej

ww

założonego poziomu 5,75% i wyniósł 5,94%.