Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 maja 2011 r. w sprawie uznania projektu dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (KOM(2011) 121 wersja ostateczna) za niezgodny z zasadą pomocniczości

Elektronicznie

podpisany przez

Jaroslaw Deminet

Data: 2011.06.13

20:45:38 +02'00'

— 2523 —

Poz. 491

491

w.

rcl

.go

v.p

l

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 13 maja 2011 r.

w sprawie uznania projektu dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy

opodatkowania osób prawnych (KOM(2011) 121 wersja ostateczna) za niezgodny z zasadą pomocniczości

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie

art. 148cc Regulaminu Sejmu, stwierdza, że projekt

dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej

podstawy opodatkowania osób prawnych (KOM(2011)

121 wersja ostateczna) nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii

Europejskiej. Projekt ten narusza zasadę pomocniczości

ze względu na brak kompetencji Unii Europejskiej do

przyjmowania aktów prawnych dotyczących podatków

bezpośrednich. Uzasadniona opinia zawierająca powody, dla których Sejm uznaje, że projekt nie jest zgodny

z zasadą pomocniczości, stanowi załącznik do uchwały.

Marszałek Sejmu: G. Schetyna

Załącznik do uchwały Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej z dnia 13 maja 2011 r. (poz. 491)

Uzasadniona opinia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

z dnia 13 maja 2011 r. zawierająca powody, dla których Sejm uznaje,

że projekt dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania

osób prawnych (KOM(2011) 121 wersja ostateczna) nie jest zgodny z zasadą pomocniczości

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpatrzeniu

projektu dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych

(KOM(2011) 121 wersja ostateczna) stwierdza, że projekt ten nie jest zgodny z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej

(TUE). Projekt ten narusza zasadę pomocniczości ze

względu na brak kompetencji Unii Europejskiej do

przyjmowania aktów prawnych dotyczących podatków

bezpośrednich.

ww

Zgodnie z art. 5 ust. 2 TUE, Unia Europejska działa

wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej

przez państwa członkowskie w Traktatach dla osiągnięcia określonych w nich celów. Wszelkie kompetencje

nieprzyznane Unii w Traktatach należą do państw członkowskich. W ocenie Sejmu Unia Europejska nie ma

kompetencji do przyjmowania przepisów, które dotyczą

zasad ustalania podstawy opodatkowania podatkiem

dochodowym od osób prawnych. Sejm stoi na stanowisku, że Komisja Europejska, przyjmując projekt dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, wykroczyła zatem

poza kompetencje przyznane Unii Europejskiej i podjęła działania w dziedzinie należącej do wyłącznej kompetencji państw członkowskich.

Jako podstawę prawną projektowanej dyrektywy

Komisja Europejska wskazała art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TfUE). Zgodnie z tym

przepisem, bez uszczerbku dla art. 114 TfUE, Rada,

stanowiąc jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Parlamentem

Europejskim i Komitetem Ekonomiczno-Społecznym

uchwala dyrektywy w celu zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają bezpośredni wpływ na ustanowienie lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Dla

ustalenia, jakie przepisy Unia Europejska może przyjmować na podstawie art. 115 TfUE, konieczne jest sięgnięcie do innych przepisów traktatowych.

Rynek wewnętrzny, o którym mowa w art. 115 TfUE,

obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym

jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób,

usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami TUE i TfUE

(art. 26 ust. 2 TfUE). Przywołany w art. 115 TfUE przepis

art. 114 TfUE w ust. 1 stanowi, iż do urzeczywistniania

celów, jakimi są ustanowienie i funkcjonowanie rynku

wewnętrznego, stosuje się następujące postanowienia

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze

zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, przyjmują środki

dotyczące zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które

mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku

wewnętrznego. Natomiast przepis ust. 2 stanowi, że

przepis art. 114 ust. 1 TfUE nie ma zastosowania do

przepisów podatkowych.

Niezależnie od art. 115 TfUE, przywołanego przez

Komisję dla uzasadnienia przyjęcia projektu dyrektywy,

należy odnotować, że zgodnie z art. 113 TfUE Rada,

stanowiąc jednomyślnie, zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Parlamentem

Europejskim oraz Komitetem Ekonomiczno-Społecznym

uchwala przepisy dotyczące harmonizacji ustawodawstw odnoszących się do podatków obrotowych,

akcyzy i innych podatków pośrednich w zakresie, w jakim harmonizacja ta jest niezbędna do zapewnienia

ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego

oraz uniknięcia zakłóceń konkurencji. Oznacza to, że

zakres kompetencji Unii Europejskiej w zakresie podatków wyznacza art. 113 TfUE, który zezwala jedynie na

stanowienie prawa w obszarze podatków pośrednich.

Projektowana dyrektywa dotyczy natomiast wspólnej

ków bezpośrednich stanowi obejście prawa, a w szczególności art. 113 TfUE, który przyznaje Unii kompetencje w odniesieniu do podatków pośrednich. W związku

z tym, zgodnie z art. 5 ust. 2 TUE, wyłączne kompetencje dotyczące podatków bezpośrednich należą do

państw członkowskich.

w.

rcl

.go

v.p

l

skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych podatkiem dochodowym. Ponieważ podatek dochodowy nie jest podatkiem pośrednim, nie dotyczy go

art. 113 TfUE.

Poz. 491

ww

Niezależnie od faktu, że ani przepisy art. 114 TfUE,

ani art. 115 TfUE wskazywanego jako podstawa projektowanej dyrektywy nie mogą stanowić podstawy do

przyjmowania przez Unię Europejską jakichkolwiek

przepisów podatkowych, należy uznać, że próba wykorzystania art. 115 TfUE jako podstawy przyjmowania

aktów prawnych Unii Europejskiej dotyczących podat-

Ponieważ, zgodnie z art. 5 ust. 1 TUE, wykonywanie

kompetencji przyznanych Unii Europejskiej podlega

zasadzie pomocniczości, przekroczenie przez nią przyznanych jej kompetencji należy uznać za naruszenie

zasady pomocniczości.