Zarządzenie Prokuratora Generalnego z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów oraz innych działów administracji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury

§ 1. 1. Zarządzenie określa organizację i zakres

działania sekretariatów oraz innych działów administracji w wojskowych jednostkach organizacyjnych

prokuratury, zwanych dalej „prokuraturami”.

§ 2. 1. W każdej prokuraturze działa sekretariat do

wykonywania prac kancelaryjno-biurowych i pomocniczych w sprawach załatwianych przez prokuratorów

w ramach ich ustawowych kompetencji.

2. Sekretariat w zakresie zleconym przez prokuratora wykonuje czynności formalno-prawne przewidziane w ustawach, jeżeli do ich wykonania nie jest

uprawniony wyłącznie prokurator.

2. Użyte w przepisach zarządzenia skróty oznaczają

— k.k. — ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks

karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.2)),

— k.p.k. — ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks

postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555,

z późn. zm.3)),

— k.k.s. — ustawę z dnia 10 września 1999 r. — Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. Nr 111,

poz. 765, z późn. zm.4)),

§ 3. 1. Czynności przewidziane w § 2 wykonują wyznaczeni urzędnicy i inni pracownicy, zwani dalej

„pracownikami”.

2. Czynności z zakresu administracji Naczelnego

Prokuratora Wojskowego, wojskowego prokuratora

okręgowego i wojskowego prokuratora garnizonowego, zwanych dalej „kierownikami jednostek”, wykonują wyznaczeni pracownicy.

1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 26, poz. 156 i 157,

ww

Nr 56, poz. 459, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz. 1474, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz

z 2011 r. Nr 53, poz. 273.

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83,

poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,

Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93,

poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479

i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123,

poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080

i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201,

poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127,

poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602 oraz z 2011 r. Nr 17, poz. 78,

Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202 i Nr 48, poz. 245.

3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717,

Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,

poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405

i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr 143,

poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659,

Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz. 116, Nr 64,

poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r.

Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz. 648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr 214, poz. 1344,

Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68,

poz. 585, Nr 85, poz. 716, Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz. 1474

i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz. 669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182,

poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246 i Nr 53, poz. 273.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 766, z 2008 r. Nr 66, poz. 410,

Nr 215, poz. 1355 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 8, poz. 39, Nr 157, poz. 1241, Nr 168, poz. 1323, Nr 201, poz. 1540

i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 88, poz. 583, Nr 127, poz. 858 i Nr 151, poz. 1013 oraz z 2011 r. Nr 48, poz. 245.

5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 106, poz. 672, Nr 152, poz. 1017

i 1018, Nr 217, poz. 1427 i Nr 225, poz. 1466.

6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 214, poz. 1344 i Nr 237, poz. 1651,

z 2009 r. Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228, Nr 197, poz. 1307 i Nr 225,

poz. 1466.

2) wojskowej prokuraturze okręgowej — nad wyodrębnionymi częściami sekretariatu w wydziałach;

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 4. Kontrolę biurowości w Naczelnej Prokuraturze

Wojskowej, wojskowych prokuraturach okręgowych

i wojskowych prokuraturach garnizonowych wykonują kierownik sekretariatu lub inspektor do spraw biurowości.

Poz. 259

§ 5. Organizację ochrony informacji niejawnych oraz

organizację i funkcjonowanie kancelarii tajnych regulują przepisy ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie

informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631,

z późn. zm.7)), a także wydane na jej podstawie akty wykonawcze, z zastrzeżeniem § 57—62.

Rozdział 2

Organizacja sekretariatów i innych działów

administracji

§ 6. 1. W oddziałach, wydziałach i działach wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury mogą

być wyodrębnione części sekretariatu.

2. W skład sekretariatu mogą wchodzić: archiwum

wyodrębnione, biblioteka, biuro podawcze oraz hala

maszyn.

§ 7. 1. Kierownik sekretariatu Naczelnej Prokuratury Wojskowej oraz pozostali pracownicy tego sekretariatu podlegają szefowi Oddziału Prezydialnego.

W wojskowej prokuraturze okręgowej i wojskowej

prokuraturze garnizonowej kierownicy sekretariatów

i pozostali pracownicy tych sekretariatów podlegają

odpowiednio wojskowemu prokuratorowi okręgowemu i wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu.

2. Jeżeli wyodrębniono części sekretariatów w oddziałach, wydziałach lub działach, podlegają one —

w zakresie obsługi administracyjnej prowadzonych

spraw — szefom oddziałów i wydziałów, naczelnikom

wydziałów lub kierownikom działów, a w pozostałym

zakresie w sposób określony w ust. 1.

§ 8. 1. Kierownik sekretariatu odpowiada przed

swoim przełożonym za sprawną organizację pracy

podległych mu pracowników.

ww

2. Kierownik sekretariatu kieruje całością prac sekretariatu, sprawuje nadzór nad prawidłowością i terminowością ich wykonywania, jest zwierzchnikiem

zatrudnionych w nim pracowników i zgodnie z zarządzeniem o podziale czynności przysługują mu uprawnienia przełożonego.

3. Na polecenie przełożonego kierownik sekretariatu sprawuje nadzór w szczególności w

1) Naczelnej Prokuraturze Wojskowej — nad wyodrębnionymi częściami sekretariatu w oddziałach

i wydziałach;

7) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 149,

poz. 1078, Nr 218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r.

Nr 25, poz. 162, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 oraz z 2009 r.

Nr 178, poz. 1375.

3) w wojskowej prokuraturze garnizonowej — nad

wyodrębnionymi częściami sekretariatu w działach.

4. W skład sekretariatu wchodzą także pracownicy

obsługujący system informatyczny prokuratury.

Rozdział 3

Zakres działania sekretariatów

§ 9. 1. Zadaniem sekretariatu jest wykonywanie

czynności kancelaryjno-biurowych i pomocniczych

zgodnie z przepisami ustaw oraz innymi przepisami

prawa, a także zarządzeniami i poleceniami Naczelnego Prokuratora Wojskowego i prokuratorów przełożonych.

2. Pracownicy zobowiązani są do: wykonywania

powierzonych im zadań terminowo, sumiennie i starannie, wykazywania życzliwości i bezstronności wobec obywateli, przestrzegania tajemnicy państwowej

i służbowej, a także dbałości o kulturę urzędowania

i powierzony sprzęt.

§ 10. W szczególności do zadań sekretariatu nale-

ży

1) zapewnienie sprawnego obiegu wpływających

i sporządzanych w prokuraturze dokumentów procesowych i innych pism oraz ich ewidencjonowanie i rejestrowanie;

2) prowadzenie repertoriów, rejestrów, wykazów

kontrolnych i innych urządzeń ewidencyjnych oraz

wpisywanie w nich aktualnych danych dotyczących biegu spraw i sposobu ich merytorycznego

zakończenia;

3) prowadzenie korespondencji, sporządzanie projektów pism i dokumentów z zakresu administracji

kierownika jednostki;

4) prowadzenie terminarzy zapewniających podejmowanie przez prokuratorów decyzji procesowych

lub innych czynności w terminach przewidzianych

prawem lub wskazanych przez prokuratorów;

5) informowanie stron procesowych i ich pełnomocników o biegu spraw zawisłych w prokuraturze

w zakresie przewidzianym przepisami prawa lub

wskazanym przez prokuratorów;

6) protokołowanie czynności procesowych wykonywanych przez prokuratorów;

7) wykonywanie czynności biurowych i technicznych

w toku opracowywania dokumentów;

8) udostępnianie akt spraw, umożliwianie sporządzenia z nich odpisów i kserokopii oraz sporządzanie

i wydawanie odpłatnie — za zgodą prokuratora —

uwierzytelnionych odpisów dokumentów lub kserokopii;

Rozdział 4

Czynności sekretariatu w sprawach karnych

i o wykroczenia

w.

rcl

.go

v.p

l

9) porządkowanie materiału aktowego, zszywanie akt

głównych i nadzoru zakończonych postępowań,

z uwzględnieniem wymogów w zakresie załączania materiałów do właściwych akt, ich numerowanie i umieszczanie odpowiednich adnotacji na aktach;

Poz. 259

10) prowadzenie ewidencji dowodów rzeczowych,

przyjmowanie ich i przechowywanie w prokuraturze oraz przekazywanie, zgodnie z decyzją prokuratora, do dyspozycji właściwych organów

i uprawnionych osób;

11) wykonywanie czynności związanych z zadaniami

wynikającymi z ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 153,

Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 229,

poz. 1497);

12) wykonywanie zadań związanych z przekazywaniem i uzyskiwaniem informacji z Krajowego Rejestru Karnego, w tym informacji o osobie i o podmiocie zbiorowym;

13) wykonywanie czynności związanych z obsługą systemu informatycznego Naczelnej Prokuratury

Wojskowej — ProkStat.;

14) przygotowywanie okresowych sprawozdań statystycznych oraz w oparciu o wynikające z nich dane

projektów innych informacji o wynikach działalności prokuratury;

15) wypełnianie formularzy sprawozdawczych dla potrzeb statystyki oraz innych formularzy przeznaczonych do przekazywania informacji źródłowych

dla systemów informatycznych w formie elektronicznej;

16) wykonywanie czynności związanych z archiwizowaniem akt, prowadzenie archiwum wyodrębnionego, sporządzanie dokumentacji związanej z przekazywaniem akt do archiwum wojskowego oraz

przygotowywanie wniosków o zezwolenie na zniszczenie akt i materiałów niearchiwalnych po upływie

okresu ich przechowywania w prokuraturze;

§ 12. 1. Po wydaniu przez prokuratora postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, bądź o odmowie jego wszczęcia, sekretariat zawiadamia o tym

podmioty wymienione w art. 305 § 4 k.p.k., z pouczeniem o przysługujących im uprawnieniach.

2. Po wydaniu przez prokuratora postanowienia

o wszczęciu postępowania przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu, o którym mowa w art. 115 § 13

k.k., sekretariat zawiadamia o tym przełożonego tego

funkcjonariusza, a o wszczęciu postępowania przeciwko innym osobom, o których mowa w art. 21 § 1

k.p.k., wysyła takie zawiadomienie na polecenie prokuratora.

§ 13. 1. Stronom procesowym oraz ich obrońcom,

pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym w toku postępowania przygotowawczego sekretariat

udziela informacji o sygnaturze akt sprawy, kwalifikacji prawnej czynu będącego przedmiotem postępowania, zastosowaniu wobec podejrzanego środka zapobiegawczego, a w przypadku zastosowania przez sąd

tymczasowego aresztowania — o miejscu osadzenia

podejrzanego i czasie, na który ten środek zastosowano, oraz o sposobie załatwienia sprawy.

2. Osobom, o których mowa w ust. 1, sekretariat

udziela — w uzgodnieniu z prokuratorem prowadzącym lub nadzorującym postępowanie — także informacji o przewidywanych terminach czynności procesowych, jeżeli osoby te uprawnione są do uczestnictwa w takich czynnościach.

3. Informacje telefoniczne mogą być udzielane

w zakresie wskazanym w ust. 1 i 2 wyłącznie osobom

uprawnionym, co do których tożsamości pracownik

nie ma wątpliwości.

18) wykonywanie innych czynności na polecenie przełożonego lub uprawnionego prokuratora.

2. Przed udostępnieniem akt sprawy do wglądu

należy sprawdzić tożsamość osoby uprawnionej.

ww

17) wykonywanie czynności związanych z zapewnieniem niezbędnych w pracy prokuratury materiałów

piśmiennych, druków, repertoriów, rejestrów i formularzy urzędowych oraz sprawdzanie, czy są one

zgodne z obowiązującymi wykazami i wzorami;

§ 14. 1. Przeglądanie akt sprawy w toku postępowania przygotowawczego przez osoby uprawnione

(art. 156 § 5 k.p.k.) odbywa się w sekretariacie pod

kontrolą wyznaczonego pracownika, przy czym informację o skorzystaniu z wymienionych w tym przepisie

uprawnień, w określonym czasie i przez wskazane

osoby, pracownik ten odnotowuje w aktach nadzoru.

§ 11. 1. Pracownicy wykonują zadania zgodnie

z podziałem czynności, określonym w zarządzeniu

o podziale czynności prokuratorów, urzędników i innych pracowników, wydanym na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 listopada

2008 r. — Regulamin wewnętrznego urzędowania

wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury

(Dz. U. Nr 221, poz. 1446).

2. Na pracownikach spoczywa obowiązek niezwłocznego wykonywania zarządzeń i poleceń prokuratora wydanych na piśmie oraz umieszczania pod

tekstem takiej decyzji zapisu „wykonano”, opatrzonego imienną pieczątką lub czytelnym podpisem pracownika i datą.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do przeglądania akt spraw o wykroczenia.

§ 15. 1. Po wydaniu przez prokuratora postanowienia o przedstawieniu zarzutów lub przesłuchaniu podejrzanego sekretariat — wykonując zarządzenie prokuratora — przekazuje niezwłocznie zapytanie do Krajowego Rejestru Karnego o udzielenie informacji

o podejrzanym.

2. Zapytanie, o którym mowa w ust. 1, sekretariat

przekazuje także wówczas, gdy w zakończonym śledztwie lub dochodzeniu oraz w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, prowadzonych przez Żandarmerię Wojskową, zwaną dalej „ŻW”, lub inny organ

3) przekazuje za pokwitowaniem — zgodnie z zarządzeniem prokuratora — akta sprawy, materiały tej

instytucji albo osobie godnej zaufania;

w.

rcl

.go

v.p

l

uprawniony do prowadzenia postępowania, brak jest

danych dotyczących karalności podejrzanego, a z przekazanych prokuratorowi akt sprawy nie wynika, że takich danych zażądano.

Poz. 259

§ 16. 1. Przed skierowaniem sprawy do sądu z aktem oskarżenia, z wnioskiem o warunkowe umorzenie

postępowania karnego lub umorzenie postępowania

i zastosowanie środka zabezpieczającego, bądź przed

skierowaniem wniosku o ukaranie w sprawach o wykroczenia lub wniosku o wymierzenie kary w postępowaniu dyscyplinarnym, sporządza się zestawienie

opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu, którego oryginał załącza się do akt głównych,

a jego kserokopię do akt nadzoru, sprawdzając przy

tym, czy do akt głównych dołączone zostały wszystkie

dokumenty dotyczące kosztów.

2. Dokumenty dotyczące opłat i wydatków otrzymane po skierowaniu akt sprawy do sądu przesyła się

sądowi w ślad za sprawą po zatwierdzeniu wynikających z nich należności przez prokuratora i po uregulowaniu tych należności.

§ 17. Wysyłając akta sprawy do sądu, w wypadkach określonych w § 16 ust. 1, sekretariat ustala, czy

1) w aktach nadzoru nie pozostawiono dokumentów,

które należało dołączyć do akt głównych;

2) sporządzono odpowiednią liczbę odpisów aktu

oskarżenia wraz ze składanymi z nim wnioskami,

odpisów wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego oraz wniosku o umorzenie postępowania i zastosowanie środka zabezpieczającego, wniosku o ukaranie w sprawach o wykroczenia i wniosku o wymierzenie kary w postępowaniu

dyscyplinarnym;

3) wysłano zawiadomienie o skierowaniu aktu oskarżenia i o treści art. 335 i art. 387 k.p.k. oraz wniosków wymienionych w pkt 2 do oskarżonego (obwinionego) i jego obrońcy oraz ujawnionego w toku

postępowania pokrzywdzonego i jego pełnomocnika wraz z pouczeniem, o którym mowa w art. 334

§ 2 k.p.k., a także w art. 26 § 1 k.p.w. oraz do osoby

lub instytucji, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, a także do osoby, o której mowa

w art. 54 § 2 k.p.w. oraz w sytuacji określonej

w art. 56a k.p.w.;

4) prokurator wydał postanowienie w odniesieniu do

wszystkich dowodów rzeczowych w sprawie;

ww

5) zawiadomiono o ukończeniu postępowania przygotowawczego toczącego się z urzędu przeciwko

osobom, o których mowa w art. 21 § 1 k.p.k. —

przełożonych tych osób.

§ 18. W sprawach, w których prokurator kieruje

sprawę do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu

przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, sekretariat

4) po zakończeniu postępowania mediacyjnego odnotowuje datę zwrotu akt sprawy lub materiałów

wraz ze sprawozdaniem i załącza do akt zestawienie wydatków związanych z jego przeprowadzeniem oraz doręczeniem wezwań i pism w tym postępowaniu.

§ 19. 1. W sprawach, w których śledztwo lub dochodzenie zawieszono z uwagi na długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą ich prowadzenie (art. 22 § 1

k.p.k.), sekretariat, wykonując zarządzenie prokuratora, nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy, sprawdza czy

przyczyny zawieszenia nadal trwają. W szczególności

sekretariat przekazuje zapytanie do Krajowego Rejestru Karnego i wniosek o udostępnienie danych ze

zbioru PESEL, a jeżeli zarządzono poszukiwania podejrzanego, ustala stan tych poszukiwań. Zapytanie do

Straży Granicznej wysyła się tylko w przypadku zarządzenia poszukiwań, bez konieczności ponaglania.

2. W sprawach, w których postępowanie zawieszono na podstawie art. 11 § 2 k.p.k., sekretariat —

wykonując zarządzenie prokuratora — ustala datę

wydania orzeczenia i jego uprawomocnienia się

w sprawie o inne przestępstwo, o którym mowa

w art. 11 § 1 k.p.k., a następnie przedkłada prokuratorowi akta zawieszonego postępowania w terminie

umożliwiającym podjęcie decyzji przed upływem

3 miesięcy od daty uprawomocnienia się wymienionego orzeczenia.

3. W sprawach, w których postępowanie umorzono na podstawie art. 11 § 1 k.p.k., sekretariat — wykonując zarządzenie prokuratora — ustala datę uchylenia lub zmiany treści prawomocnego wyroku, orzeczonego w sprawie o inne przestępstwo, o którym

mowa w tym przepisie, a następnie przedkłada akta

umorzonego postępowania prokuratorowi, celem

podjęcia przez niego decyzji o nadaniu biegu sprawie,

zgodnie z art. 11 § 3 k.p.k.

4. W postępowaniach, które zawieszono na podstawie art. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym (Dz. U. z 2007 r. Nr 36, poz. 232, z 2009 r.

Nr 178, poz. 1375 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857

i Nr 182, poz. 1228), sekretariat — wykonując zarządzenie prokuratora — ustala datę uprawomocnienia

się orzeczenia kończącego postępowanie przeciwko

pozostałym sprawcom i niezwłocznie przedkłada prokuratorowi akta zawieszonego postępowania.

5. W razie zawieszenia postępowania na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179,

poz. 1485, z późn. zm.8)), sekretariat ustala datę zakończenia leczenia, a następnie wykonuje czynności wskazane w ust. 4.

1) wpisuje sprawę do wykazu kontrolnego „Pm” —

dla spraw skierowanych do instytucji lub osoby

godnej zaufania w celu przeprowadzenia takiego

postępowania;

8) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

2) odnotowuje datę wydania przez prokuratora postanowienia o skierowaniu sprawy do instytucji

lub osoby, o których mowa w pkt 1, oraz termin

zakreślony przez prokuratora;

z 2006 r. Nr 66, poz. 469 i Nr 120, poz. 826, z 2007 r. Nr 7,

poz. 48 i Nr 82, poz. 558, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 63,

poz. 520, Nr 92, poz. 753 i Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 28,

poz. 146, Nr 143, poz. 962, Nr 213, poz. 1396 i Nr 228,

poz. 1486 oraz z 2011 r. Nr 63, poz. 322.

2. W przypadku gdy stosowano inny środek zapobiegawczy, po sporządzeniu aktu oskarżenia sekretariat przesyła niezwłocznie zawiadomienia właściwym

organom określonym w § 21.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 20. W wypadku wydania przez prokuratora postanowienia o nałożeniu kary pieniężnej lub ukaraniu

grzywną (art. 285 § 1 k.p.k.), a także obciążeniu kosztami postępowania (art. 289 § 1 k.p.k.), sekretariat — po

uprawomocnieniu się tego postanowienia — przesyła

je w celu przeprowadzenia postępowania wykonawczego do właściwego sądu.

Poz. 259

§ 24. Kopie zawiadomień wymienionych w niniejszym rozdziale załącza się do akt głównych i akt nadzoru sprawy.

Rozdział 5

Czynności sekretariatu w związku ze stosowaniem

środków zapobiegawczych

§ 21. 1. W razie zastosowania lub uchylenia przez

prokuratora środka zapobiegawczego innego niż tymczasowe aresztowanie, sekretariat — wykonując jego

zarządzenie — zawiadamia o tym osoby wskazane

w postanowieniu, a także właściwy organ uprawniony

do wykonywania tego środka lub zobowiązany do podejmowania działań w związku z jego stosowaniem.

§ 25. Czynności w sprawach, w których sąd zastosował tymczasowe aresztowanie, należy wykonywać

w pierwszej kolejności i niezwłocznie.

CZĘŚĆ II

Biur ow ość w spr a w a ch pr ok ur a t or sk i c h

Rozdział 1

Przepisy ogólne

2. W razie zastosowania środka zapobiegawczego

w postaci zakazu opuszczania kraju, zakazu opuszczania kraju połączonego z zatrzymaniem paszportu lub

innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia

granicy albo z zakazem wydania takiego dokumentu,

odpis postanowienia w tym przedmiocie przesyła się

organowi, który wydał paszport lub inny dokument,

o którym mowa wyżej, bądź jest uprawniony do ich

wydania.

§ 26. Na pismach wpływających, sporządzanych

w prokuraturze oraz wysyłanych do innych organów

i osób umieszcza się sygnaturę akt sprawy, której one

dotyczą.

3. Zatrzymany paszport lub inny dokument określony w ust. 2, po jego zarejestrowaniu — zgodnie

z wymogami wynikającymi z § 112 ust. 8 i 9 — przesyła się organowi, który wydał ten dokument.

§ 28. W pismach kierowanych do jednostek wojskowych należy oznaczyć adresata przez podanie numeru jednostki wojskowej albo jej jawnej nazwy

i miejsca postoju.

4. Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 2,

dotyczącego cudzoziemca przesyła się wraz z zatrzymanym dokumentem urzędowi konsularnemu państwa obcego, którego obywatelem jest cudzoziemiec.

§ 29. 1. Pisma w sprawach osób tymczasowo

aresztowanych kierowane do sądów, organów prowadzących postępowanie przygotowawcze i Krajowego

Rejestru Karnego oznacza się napisem „Areszt”.

5. Odpis postanowienia, o którym mowa w ust. 2

i 4, należy również przesłać Komendzie Głównej Straży Granicznej.

2. Pisma w sprawach niecierpiących zwłoki oznacza się napisem „Pilne”, a w sprawach terminowych

— „Terminowe”.

6. W przypadku uchylenia lub zmiany na inny środka zapobiegawczego, określonego w art. 277 § 1 k.p.k.,

odpis postanowienia w tym przedmiocie należy przesłać organom wymienionym w ust. 2, 4 i 5.

ww

§ 22. 1. W razie uchylenia przez prokuratora tymczasowego aresztowania lub zmiany tego środka zapobiegawczego na inny, sekretariat — wykonując zarządzenie prokuratora — zawiadamia podmioty wskazane w art. 253 § 3 k.p.k., chyba że pokrzywdzony zrezygnował z takiego uprawnienia.

2. O uchyleniu tymczasowego aresztowania sekretariat zawiadamia ponadto Krajowy Rejestr Karny.

§ 27. Przekazywanie korespondencji między komórkami organizacyjnymi tej samej prokuratury odbywa się na podstawie dekretacji przekazującego, bez

pism przewodnich.

§ 30. 1. W piśmie wysyłanym przez prokuraturę

podaje się nazwę prokuratury, sygnaturę akt sprawy,

datę podpisania pisma, stanowisko służbowe, stopień

oraz imię i nazwisko podpisującego.

2. W nagłówku pisma podaje się, w miarę potrzeby, określenie przedmiotu sprawy.

3. W odpowiedzi na otrzymane pismo powołuje

się datę i sygnaturę pisma, którego odpowiedź dotyczy.

3. Czynności określone w ust. 1 i 2 sekretariat realizuje zgodnie z zarządzeniem prokuratora.

4. Jeżeli sprawa, której dotyczy pismo, pozostaje

w ewidencji innego organu uprawnionego do prowadzenia postępowań, należy również wskazać numer

sprawy w tej ewidencji.

§ 23. 1. Po sporządzeniu aktu oskarżenia sekretariat przesyła niezwłocznie dyrektorowi aresztu śledczego (zakładu karnego) zawiadomienie o przekazaniu

tymczasowo aresztowanego do dyspozycji sądu.

5. Pod tekstem pisma z lewej strony należy podać

liczbę załączników, jeżeli się je załącza. Na oryginale

i na kopii pisma należy ponadto umieścić inicjały autora pisma oraz osoby sporządzającej maszynopis.

5. Zasady postępowania z przesyłkami urzędowymi oznaczonymi klauzulą: „Ściśle tajne”, „Tajne”,

„Poufne” i „Zastrzeżone” określone są w części II rozdział 4 oraz w § 5 zarządzenia.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 31. Pieczęć urzędową okrągłą odciska się między

innymi

Poz. 259

1) na postanowieniach prokuratora: o zastosowaniu

środka zapobiegawczego, o uchyleniu tymczasowego aresztowania i innych środków zapobiegawczych, o poszukiwaniu podejrzanego listem gończym i odwołaniu listu gończego, o zabezpieczeniu

majątkowym, zatrzymaniu rzeczy, przeszukaniu,

o żądaniu wydania rzeczy oraz przyznaniu należności świadkom i biegłym;

2) na zarządzeniach prokuratora o wyrażeniu zgody

na jednorazowe widzenie z osobą tymczasowo

aresztowaną, nakazach doprowadzenia, wydania

i zwolnienia osoby tymczasowo aresztowanej oraz

piśmie dotyczącym przekazania tymczasowo

aresztowanych do dyspozycji sądu, przekazania

ścigania za granicę i na wniosku o zagraniczną pomoc prawną, a także na uwierzytelnionym dokumencie wydawanym stronom procesowym;

3) na pismach przewodnich kierowanych do organów państw obcych, a także na decyzjach Ministra

Sprawiedliwości w sprawach dotyczących ekstradycji oraz przekazania ścigania;

4) w sprawach osobowych — na legitymacji służbowej, świadectwie pracy oraz innym dokumencie

dotyczącym stosunku służbowego lub pracy.

§ 32. 1. O potrzebie odciśnięcia pieczęci urzędowej

okrągłej na innych dokumentach decyduje kierownik

jednostki.

2. W razie wydawania uwierzytelnionego odpisu

dokumentu pieczęć urzędową okrągłą należy odciskać

na każdej stronie uwierzytelnianego odpisu i poświadczać zgodność tej strony z oryginałem.

3. Odcisk pieczęci urzędowej okrągłej umieszcza

się na piśmie uprzednio podpisanym przez osobę

upoważnioną po lewej stronie podpisu.

Rozdział 2

Przyjmowanie i wysyłanie korespondencji

ww

§ 33. 1. Nadsyłane przesyłki jawne przyjmuje wyznaczony pracownik, który sprawdza właściwość adresata i stan opakowania, a po otwarciu przesyłki (nie

naruszając stempla pocztowego) — zgodność zawartości z danymi uwidocznionymi na opakowaniu. Występowanie jakichkolwiek usterek pracownik zgłasza

przełożonemu.

2. Do pisma załącza się kopertę, chyba że prokurator zarządzi inaczej.

3. Pracownicy otwierają wpływające do prokuratury przesyłki urzędowe, z wyjątkiem przesyłek oznaczonych klauzulą: „Ściśle tajne”, „Tajne”, „Poufne” i „Zastrzeżone”, a także przesyłek adresowanych imiennie

oraz z napisem „do rąk własnych”.

4. O otwarciu przesyłki urzędowej adresowanej

imiennie lub „do rąk własnych”, przeznaczonej dla

osoby nieobecnej, decyduje kierownik jednostki.

§ 34. 1. Na każdym piśmie wpływającym do prokuratury umieszcza się adnotację (prezentatę) zawierającą nazwę prokuratury, datę otrzymania pisma i liczbę

załączników oraz imienną pieczątkę lub czytelny podpis pracownika przyjmującego pismo.

2. Każde pismo wpływające lub wysyłane w sprawach zarejestrowanych w repertoriach i innych księgach wymienionych w § 63 otrzymuje sygnaturę sprawy, której dotyczy, albo liczbę porządkową, pod którą

sprawa była wpisana.

3. Jeżeli otwarcie przesyłki jest wyłączone z kompetencji sekretariatu, adnotację, o której mowa

w ust. 1, umieszcza się na adresowanej stronie opakowania, nie naruszając stempla pocztowego.

4. W przypadku korespondencji oznaczonej klauzulą tajności adnotację (prezentatę) umieszcza się na

zewnętrznej kopercie.

5. Na żądanie osoby składającej pismo pracownik

wydaje pokwitowanie lub potwierdza na kopii odbiór

pisma, podając datę przyjęcia oraz odciska stempel

z nazwą prokuratury i składa podpis.

§ 35. 1. Po wykonaniu czynności określonych

w § 33 i 34 otrzymane akta i dokumenty w tym samym

dniu przedstawia się kierownikowi jednostki lub doręcza się bezpośrednio prokuratorom lub pracownikom,

zgodnie z ustalonymi w rozkazie organizacyjnym zasadami organizacji pracy w prokuraturze i zakresami

kompetencji poszczególnych pracowników. Do korespondencji w sprawach już zarejestrowanych w prokuraturze dołącza się posiadane materiały lub informacje o miejscu ich przechowywania.

2. Kierownikowi jednostki przedstawia się wszelkie pisma prokuratorów nadrzędnych, ponaglenia załatwienia doręczonych pism, skargi i zażalenia dotyczące podległych prokuratorów, asesorów i aplikantów oraz pracowników.

3. Akta główne i akta nadzoru spraw karnych,

w których nie zakończono postępowania oraz niektóre

ważniejsze dokumenty, doręcza się prokuratorom za

pokwitowaniem w książce doręczeń. Przekazywanie

akt i dokumentów między prokuratorami może odbywać się wyłącznie za pośrednictwem sekretariatu.

§ 36. 1. Akta główne i akta nadzoru spraw zarejestrowanych w repertoriach oraz akta sądowe wpisuje się do

książki doręczeń i doręcza za pokwitowaniem właściwym komórkom organizacyjnym lub pracownikom.

2. Pisma i przesyłki powinny być doręczone adresatowi w dniu ich wpływu, a najpóźniej w godzinach

rannych następnego dnia roboczego.

§ 37. 1. Przy pismach wpływających za pośrednictwem poczty koperty pozostawia się tylko dla udokumentowania zachowania terminu. Jeżeli w kopercie

przesłano kilka pism (akt), kopertę dołącza się do jednego z tych pism, zaznaczając na pozostałych pismach, gdzie znajduje się ta koperta.

2. Do akt głównych spraw karnych przedstawianych prokuratorom nadrzędnym załącza się akta nadzoru.

§ 38. 1. Akta spraw, akty oskarżenia, wnioski o warunkowe umorzenie postępowania karnego lub

o umorzenie postępowania i zastosowanie środka zabezpieczającego, wnioski o ukaranie w sprawach

o wykroczenia i wnioski o ukaranie w postępowaniu

dyscyplinarnym oraz zarządzenia, wytyczne, polecenia o charakterze ogólnym, kasacje, apelacje, zażalenia, sprzeciwy, wystąpienia, dokumenty osobiste i inne pisma wskazane przez ich autora jako ważne, jeżeli

nie są dostarczane przez pracownika przesyła się przesyłkami poleconymi, a postanowienia podlegające zaskarżeniu i odpisy postanowień o uchyleniu tymczasowego aresztowania — listami poleconymi za zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

3. W razie sporządzenia i wydania odpisu (wyciągu) dokumentu znajdującego się w aktach sprawy karnej lub dotyczącego tej sprawy zaświadczenia — na

oryginale dokumentu lub na kopii — zamieszcza się

adnotację o poleceniu wydania i potwierdzenie odbioru przez zainteresowanego.

w.

rcl

.go

v.p

l

2. Prokurator prowadzący sprawę decyduje, czy koperta stanowi dowód mający znaczenie dla toczącego

się postępowania i podlega włączeniu do akt sprawy.

2. Nakaz zwolnienia doręcza się aresztowi śledczemu w dniu jego wydania. Jeżeli areszt śledczy znajduje się poza miejscowością będącą siedzibą prokuratury, nakaz zwolnienia doręcza się niezwłocznie w sposób wcześniej uzgodniony z dyrektorem aresztu,

w tym również za pośrednictwem pracownika.

3. Akta spraw kierowanych z aktami oskarżenia lub

wnioskami, o których mowa w ust. 1, do sądu mającego siedzibę w miejscowości, w której siedzibę ma prokuratura, dostarcza się za pokwitowaniem na kopiach

pism przewodnich.

4. Dowody rzeczowe wartościowe oraz przedmioty, substancje i materiały wymienione w art. 232a § 1

k.p.k., a także przedmioty stanowiące poręczenie majątkowe, przekazuje się przez uprawnionego pracownika i przy zapewnieniu niezbędnych środków ostrożności. Inne dowody rzeczowe przekazuje się przez pracownika lub przesyła za pośrednictwem poczty, przesyłką poleconą za zwrotnym pokwitowaniem odbioru.

5. Wezwania, zawiadomienia i odpisy postanowień innych niż wymienione w ust. 1 przesyła się jako

przesyłki polecone za zwrotnym pokwitowaniem odbioru, a pozostałe pisma doręczane przez pocztę — jako przesyłki polecone, na zasadach określonych przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie szczegółowych

zasad i trybu doręczania pism sądowych w postępowaniu karnym (Dz. U. Nr 108, poz. 1022).

ww

6. Wnioski prokuratora o zastosowanie tymczasowego aresztowania wraz z aktami sprawy przekazuje

się do sądu w sposób zapewniający terminowe doręczenie, w tym również za pośrednictwem pracownika.

7. W sposób wskazany w ust. 6 należy przekazywać do sądu wnioski prokuratora o wydanie europejskich nakazów aresztowania na podstawie art. 607a

k.p.k. oraz europejskie nakazy aresztowania wystawione przez organy innych państw członkowskich Unii

Europejskiej (UE) wraz ze stosownymi materiałami

w tych sprawach.

§ 39. 1. Pracownicy obowiązani są sprawdzać, czy

wysłane (wydawane) pisma i inne dokumenty mają

właściwą formę, oznaczenia (pieczęć nagłówkową, datę, sygnaturę akt, podpis itp.) oraz wszystkie załączniki.

§ 40. Przekazywanie akt i dokumentów pomiędzy

oddziałami, wydziałami i działami, w których funkcjonują części sekretariatu, oraz innymi wydzielonymi komórkami organizacyjnymi — odpowiednio w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, wojskowych prokuraturach okręgowych i wojskowych prokuraturach garnizonowych, odbywa się za pokwitowaniem w książce

doręczeń.

Rozdział 3

Zakładanie i prowadzenie akt

§ 41. Pisma dotyczące tej samej sprawy łączy się

w akta w porządku chronologicznym. W wyjątkowych,

szczególnie uzasadnionych przypadkach, można odstąpić od tej zasady. Decyzję w tym przedmiocie podejmuje prokurator.

§ 42. 1. Jeden tom akt sprawy nie może zawierać

więcej niż 200 kart. Odstąpienie od tej zasady możliwe

jest tylko w razie konieczności.

2. Kolejne tomy akt oznacza się numeracją rzymską, zachowując ciągłość numeracji kart.

3. W przypadku określonym w § 41, gdy przyjęto

inny niż chronologiczny system układania pism w aktach sprawy, ciągłość numeracji kart należy zachować

w obrębie tego samego wątku osobowego lub przedmiotowego, a jeżeli liczba tomów akt w poszczególnych wątkach jest większa niż jeden, należy je oznaczać dodatkowo wielkimi literami alfabetu.

§ 43. 1. Akta główne oraz akta nadzoru śledztw,

dochodzeń, wykroczeń, postępowania dyscyplinarnego, apelacyjne, nadzoru, odszkodowawcze i unieważnieniowe zarejestrowane w odpowiednich repertoriach, a także akta nadzoru i materiały spraw przekazanych według właściwości umieszcza się w oddzielnej okładce (obwolucie) oznaczonej sygnaturą w prawym górnym i lewym dolnym rogu pierwszej strony

okładki.

2. Materiały dotyczące europejskich nakazów

aresztowania, wydawanych na podstawie art. 607a

k.p.k., gromadzone są w aktach głównych i aktach

nadzoru spraw rejestrowanych w repertoriach, z adnotacją „ENA-P” na okładkach akt nadzoru tych spraw.

Natomiast materiały dotyczące europejskich nakazów

aresztowania, wystawionych przez organy innych

państw członkowskich Unii Europejskiej, gromadzone

są w aktach założonych w tym celu w sprawach zarejestrowanych w rejestrze „Oz”, z adnotacją „ENA-UE”

na okładkach tych akt.

h) „Postępowanie zawieszono (art. 72 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii)” — gdy postępowanie zawieszono na mocy przepisów tej

ustawy,

w.

rcl

.go

v.p

l

3. Materiały w sprawach wpisanych do rejestrów

„Oz” i „ENA-UE” po załatwieniu umieszcza się w teczkach zbiorczych dla każdego z tych rejestrów, zakładanych oddzielnie na każdy rok kalendarzowy, chyba że

liczba zgromadzonych dokumentów uzasadnia przechowywanie w oddzielnych obwolutach oznaczonych

sygnaturą.

Poz. 259

§ 44. 1. Akta główne i akta nadzoru w tej samej

sprawie otrzymują jednakową sygnaturę.

2. Sygnatura składa się z

1) początkowych liter dwóch wyrazów nazwy wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury (np.

Pg., Po.);

2) oznaczenia literowego nazwy repertorium (np.

Śl.; D.);

3) liczby porządkowej repertorium;

4) dwóch ostatnich cyfr arabskich roku założenia akt,

poprzedzonych znakiem „/” — np. Pg.Śl. 14/00.

§ 45. 1. Na okładkach akt głównych i akt nadzoru,

poza oznaczeniem sprawy, zamieszcza się w sposób

trwały

1) nazwę prokuratury (w postaci odcisku pieczęci nagłówkowej w lewym górnym rogu), imiona i nazwiska wszystkich lub niektórych podejrzanych,

imiona ich ojców, kwalifikację prawną wszystkich

lub najpoważniejszych zarzucanych im przestępstw;

2) napisy wykonane ręcznie kolorem czerwonym

albo pieczęciami pomocniczymi

a) „Areszt” — jeżeli chociaż jeden z podejrzanych

w sprawie jest tymczasowo aresztowany, wskazując liczbę osób tymczasowo aresztowanych

w sprawie,

b) „ENA-P” — jeżeli wobec podejrzanego w sprawie został wydany na podstawie art. 607a k.p.k.

europejski nakaz aresztowania,

c) „Dozór przełożonego wojskowego”, „Dozór Policji”, „Poręczenie majątkowe”, „Poręczenie

osobiste” — jeżeli stosowano inne środki zapobiegawcze w sprawie,

ww

d) „Zabezpieczenie majątkowe” — gdy wydano

w sprawie postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym,

e) „Postępowanie zawieszono (art. 22 § 1 k.p.k.)”

— gdy wydano postanowienie o zawieszeniu

postępowania przygotowawczego z uwagi na

długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą jego

prowadzenie,

f) „Postępowanie zawieszono (art. 11 § 2 k.p.k.)”

— gdy wydano postanowienie o zawieszeniu

postępowania przygotowawczego do czasu

uprawomocnienia się orzeczenia w innej sprawie,

g) „Postępowanie zawieszono (art. 7 ustawy

o świadku koronnym)” — gdy wydano postanowienie o zawieszeniu postępowania przygotowawczego na tej podstawie,

i) „Postępowanie mediacyjne” — gdy sprawę

skierowano do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania

mediacyjnego,

j) „Materiały wyłączono” — gdy z akt wyłączono

materiały do odrębnego prowadzenia postępowania przygotowawczego lub postępowania

w sprawach o wykroczenia,

k) „Drz” — gdy zabezpieczone w sprawie przedmioty wpisano do książki przechowywanych

przedmiotów,

l) „Drz/p” — gdy zabezpieczono przedmioty stanowiące poręczenie majątkowe oraz dokumenty uprawniające do prowadzenia pojazdów mechanicznych, zatrzymano paszporty lub inne

dokumenty uprawniające do przekroczenia granicy,

m) „Kks” — gdy postępowanie toczy się w sprawie

karnej skarbowej,

n) inne, jeżeli przyczynią się do sprawniejszego

obiegu akt.

2. Napisy na okładkach akt sprawy należy uaktualniać w miarę zachodzących zmian w toczącym się postępowaniu.

3. Karty w aktach numeruje się na bieżąco cyframi

arabskimi w prawym górnym rogu kolorem czerwonym. Numeruje się również koperty i okładki innych

wszytych akt. Nieaktualne numery kart przekreśla się.

Obowiązek numerowania kart dotyczy również akt,

w których nie zakłada się kart przeglądowych.

§ 46. 1. Dokumenty w aktach należy kompletować,

numerować i zszywać w kolejności wpływu lub sporządzenia, chyba że ze względu na charakter sprawy

konieczne jest zastosowanie innego układu.

2. Karty w aktach sprawy powinny być ponumerowane, wpisane do karty przeglądowej i zszyte, zwłaszcza po zakończeniu postępowania w sprawie lub w razie wysyłania akt z prokuratury. Pod ostatnim wpisem

na karcie przeglądowej pracownik odnotowuje liczbę

kart w aktach, składając swój czytelny podpis i wskazując datę dokonania czynności.

§ 47. Dokumenty, pisma lub przedmioty, o których

wiadomo, że po zakończeniu postępowania nie pozostaną w aktach sprawy — umieszcza się w kopercie

wszytej do akt, jeżeli ich wartość lub znaczenie nie

przemawiają za przechowywaniem w inny sposób. Na

kopercie oznacza się dokładnie jej zawartość. W razie

potrzeby kopertę tę zabezpiecza się poprzez opieczętowanie miejsca sklejenia pieczęcią „do pakietów”

i nałożenie taśmy samoklejącej, albo — poprzez przeszycie i nałożenie pieczęci lakowych lub w inny sposób uniemożliwiający otwarcie koperty.

8. Nie zakłada się karty przeglądowej w aktach

sprawy, w której odmówiono wszczęcia postępowania karnego, oraz w aktach nadzoru, chyba że jest to

wskazane ze względu na szczególny charakter sprawy

lub dużą liczbę dokumentów. Kartę przeglądową

umieszcza się w tych aktach również w razie zarządzenia wysłania (wydania) ich poza prokuraturę.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 48. 1. O wydaniu z akt sprawy kopii uwierzytelnionych odpisów dokumentów, wypisów, zaświadczeń i innych pism pracownik sporządza wzmiankę

w odrębnych notatkach urzędowych, załączonych do

akt nadzoru, podając imię i nazwisko oraz serię i numer dowodu tożsamości osoby odbierającej lub nazwę i numer innego dokumentu okazanego przez taką

osobę, a także datę ich odbioru.

Poz. 259

2. Osoba otrzymująca uwierzytelniony odpis dokumentu lub innego pisma potwierdza ich odbiór swoim

podpisem umieszczonym pod adnotacją pracownika

o ich wydaniu.

3. Na wydanych uwierzytelnionych odpisach dokumentów należy zaznaczyć, w aktach jakich spraw

znajdują się oryginały.

§ 49. 1. Dla spraw zarejestrowanych w repertoriach (Śl.-D. i Wr.) zakłada się akta główne i akta nadzoru.

2. W aktach głównych spraw zarejestrowanych

w repertoriach (Śl.-D. i Wr.) zakłada się kartę przeglądową, w razie potrzeby — kilkustronicową, ponumerowaną cyframi rzymskimi w prawym górnym rogu

kolorem czerwonym. Do karty przeglądowej wpisuje

się informacje o wszystkich zawartych w tomie akt dokumentach, w kolejności zgodnej z numeracją kart.

Jeżeli akta zawierają więcej tomów, kartę przeglądową zakłada się dla każdego z nich.

3. W aktach nadzoru spraw, o których mowa

w ust. 2, zamieszcza się wykaz stron procesowych i innych uczestników postępowania, z podaniem ich

imion i nazwisk oraz adresów i adresata dla doręczeń

w kraju, a także ze wskazaniem tomu i numerów kart

w aktach głównych sprawy, na których znajdują się te

dane.

4. W aktach nadzoru zamieszcza się również wykaz

podejrzanych, wobec których zastosowano środki zapobiegawcze, z podaniem rodzaju zastosowanego

środka i okresu, na jaki został zastosowany.

5. Akta nadzoru spraw zarejestrowanych w repertoriach (Śl.-D. i Wr.) powinny zawierać kartę wewnętrznego nadzoru służbowego, sprawowanego przez prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem prowadzącym śledztwo, dochodzenie lub czynności wyjaśniające w sprawach o wykroczenia.

ww

6. Akta nadzoru mogą także zawierać inne materiały, wskazane przez prokuratora sprawującego nadzór nad śledztwem lub dochodzeniem, o którym mowa w ust. 5, oraz czynności wyjaśniające w sprawach

o wykroczenia. Akta nadzoru powinny zawierać materiały niezbędne w postępowaniu sądowym i dla celów

kontrolnych.

7. Kartę przeglądową, o której mowa w ust. 2, zamyka się w skompletowanym tomie akt (dowodów

rzeczowych), a w tomie ostatnim — przed wysłaniem

akt do sądu lub poza prokuraturę, np. do archiwum

wojskowego. Zamknięcie polega na podkreśleniu

ostatniego wpisu, podpisaniu i umieszczeniu daty.

Dane o później wpływających dokumentach wpisuje

się bezpośrednio po tej adnotacji.

§ 50. 1. Do akt głównych spraw zarejestrowanych

w repertoriach (Śl.-D. i Wr.) poza dokumentami sporządzonymi w toku postępowania, bądź przed ich

wszczęciem, załącza się odpisy skierowanych zawiadomień, adnotacje urzędowe, zwrotne pokwitowania

odbioru pism, stanowiące dowód przestrzegania przepisów procesowych przewidzianych w art. 21, art. 140,

art. 305 § 4, art. 317, art. 318, art. 321 i art. 334 oraz

w art. 336 § 4 k.p.k., a także — w zależności od decyzji

prokuratora — pisma nadsyłane w sprawie przez strony procesowe i innych uczestników postępowania.

2. Do akt głównych wskazanych w ust. 1 załącza

się zestawienie opłat i innych wydatków poniesionych

w postępowaniu przygotowawczym, a także kopie rachunków oraz pozostałe dokumenty dotyczące opłat

i wydatków poniesionych w tym postępowaniu.

§ 51. 1. Akta nadzoru spraw zarejestrowanych

w repertorium (Śl.-D.) powinny zawierać odpisy: postanowień wydanych w toku śledztwa lub dochodzenia, bądź przed ich wszczęciem, protokołów zajęcia

mienia na poczet roszczeń odszkodowawczych i kar

majątkowych, pism o charakterze profilaktycznym, aktu oskarżenia oraz dołączonych do niego wniosków,

a także wniosków o warunkowe umorzenie postępowania karnego oraz o umorzenie postępowania i zastosowanie środka zabezpieczającego, środków odwoławczych, dokumentów dotyczących dowodów

rzeczowych i pism skierowanych do sądu.

2. Do akt nadzoru załącza się również pisma ŻW

i innych organów uprawnionych do prowadzenia postępowania, kierowane do prokuratora, aprobowane

przez przełożonego rękopisy oraz kopie pism procesowych, kopie decyzji instancyjnych podejmowanych

przez sąd i prokuratora nadrzędnego, a także pisma

prokuratora nadzorującego.

3. Akta nadzoru udostępnia się tylko prokuratorom, chyba że kierownik jednostki każdorazowo zarządzi inaczej.

4. Akta nadzoru powinny zawierać kopię zestawienia opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu przygotowawczym, o których mowa w § 50

ust. 2.

5. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do akt nadzoru spraw zarejestrowanych

w repertorium (Wr.), z uwzględnieniem terminologii

zawartej w przepisach dotyczących postępowania

w sprawach o wykroczenia.

§ 52. W aktach nadzoru nie przechowuje się nadesłanych przez strony lub przez osoby zainteresowane

petycji, skarg, wniosków, podań i zażaleń, dotyczących również podejrzanego oraz jakichkolwiek materiałów uzyskanych w wyniku prowadzonego lub nadzorowanego postępowania przygotowawczego albo

w związku z tym postępowaniem.

5. Czynności polegające na numerowaniu, wypełnianiu kart przeglądowych i zszywaniu akt wykonuje

pracownik. Kartę przeglądową podpisuje prokurator.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 53. 1. Akta główne spraw, w których prokurator

umorzył wszczęte przez siebie bądź przejęte do prowadzenia śledztwo lub dochodzenie — wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa, przechowuje się w prokuraturze, po uprzednim zakwalifikowaniu ich do odpowiedniej kategorii archiwalnej oraz wskazaniu okresu

ich przechowywania w archiwum wyodrębnionym.

Poz. 259

2. Akta główne spraw, w których prokurator zatwierdził postanowienie o umorzeniu śledztwa lub dochodzenia prowadzonego przez ŻW lub inny organ

uprawniony do jego prowadzenia — z powodu niewykrycia sprawcy, przechowuje się w prokuraturze, po

ich zakwalifikowaniu, o którym mowa w ust. 1, chyba

że w następstwie uzgodnień z jednostką prowadzącą

wymienione postępowanie zachodzi potrzeba przekazania ich tej jednostce w celu wykonywania dalszych

czynności dowodowych lub wykrywczych.

3. W sytuacji wskazanej w ust. 2 w archiwum wyodrębnionym przechowuje się — zgodnie z przyjętą

kwalifikacją archiwalną — akta nadzoru, do których

dołącza się akta główne po ich zwrocie z wymienionej

jednostki.

4. Dalszy sposób ewidencjonowania spraw, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz zakwalifikowanie ich do

odpowiedniej kategorii archiwalnej i ustalenie okresu

ich przechowywania w archiwum wyodrębnionym

uzależnione są od wyników czynności przeprowadzonych po prawomocnym umorzeniu postępowania

i podjętej w związku z nimi decyzji prokuratora.

6. Do akt podszywa się w układzie chronologicznym dokumenty, które wpłynęły i zostały załatwione

po zakończeniu postępowania przygotowawczego.

Przed wysłaniem akt z prokuratury wykonuje się również czynności określone w ust. 5.

§ 56. 1. W sekretariacie przechowuje się zbiór aktualnie obowiązujących zarządzeń, wytycznych, pism

okólnych, poleceń, decyzji, instrukcji itp.

2. W Naczelnej Prokuraturze Wojskowej wykaz zarządzeń i pism okólnych wydanych przez Naczelnego

Prokuratora Wojskowego prowadzi się w Wydziale

Prawnym.

3. Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, zostały całkowicie lub częściowo uchylone albo zmienione, należy w nich dokonać odpowiednich adnotacji,

podając podstawę prawną wprowadzenia zmian (numer, data).

4. Pozostające w prokuraturze materiały dotyczące

spraw zarejestrowanych w repertoriach: pomocy

prawnej, badania prawomocnych wyroków i spraw

o odszkodowanie podszywa się do teczki, oddzielnej

dla każdego repertorium.

Rozdział 4

§ 54. 1. Zakłada się również pojedyncze akta każdej

sprawy wpisanej do

1) repertorium spraw nadzorowanych (Akta nadzoru);

2) repertorium apelacyjnego (Akta apelacyjne);

3) repertorium kasacyjnego (Akta kasacyjne);

4) repertorium spraw o ułaskawienie (Akta ułaskawieniowe);

5) rejestru wniosków o wyjaśnienie zagadnień prawnych.

ww

2. Do akt, o których mowa w ust. 1, wszywa się odpisy orzeczeń, notatki, arkusze referatowe, arkusze

nadzoru, kopie wniosków i inną korespondencję. Akta

prowadzi się zgodnie z przepisami dotyczącymi akt

nadzoru śledztw i dochodzeń.

§ 55. 1. Akta znajdujące się w prokuraturze powinny być posegregowane przez pracownika według rodzaju spraw, stadium postępowania i ułożone kolejno

według numerów ich sygnatur.

2. Wokandy rozpraw i posiedzeń sądowych gromadzi się w aktach nadzoru spraw.

3. W miarę potrzeby mogą być zakładane i prowadzone teczki dla innych dokumentów dotyczących tego samego przedmiotu.

4. Ułożenie dokumentów w aktach w trakcie postępowania przygotowawczego i w związku z jego zakończeniem należy do obowiązków prokuratora.

Postępowanie z niejawnymi dokumentami i aktami

spraw karnych

§ 57. 1. Do jawnych akt spraw karnych nie dołącza

się dokumentów oznaczonych klauzulą tajności.

2. Z dokumentami określonymi w ust. 1 postępuje

się zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

3. Dokumenty oznaczone klauzulą tajności właściwa kancelaria tajna przechowuje oddzielnie dla każdej sprawy karnej, zakładając tom niejawny z zastosowaniem zasad, o których mowa w § 41 i 42 ust. 3.

Na tytułowej stronie każdego dokumentu wpisuje się

sygnaturę sprawy oraz pozycję dziennika korespondencji.

§ 58. 1. W miejscu dokumentów, o których mowa

w § 57, do akt sprawy wszywa się notatkę kierownika

kancelarii lub pracownika o przyjęciu i przechowywaniu dokumentów. W notatce podaje się datę i numer

pisma oraz pozycję dziennika korespondencji, pod

którą dokument zarejestrowano i pozycję rejestru niejawnych akt spraw karnych. Na okładce akt zamieszcza się odcisk pieczęci pomocniczej „Dokumenty wydzielone — karta ...” i wpisuje się numer, którym oznaczono notatkę w aktach.

2. W razie przesłania akt głównych do sądu lub

przekazania sprawy do prowadzenia innej prokuraturze, wydzielone dokumenty niejawne przesyła się oddzielnie w ślad za aktami, chyba że stanowią one wraz

z aktami załączniki do pisma niejawnego lub pisma

Rozdział 5

Prowadzenie urządzeń ewidencyjnych

w.

rcl

.go

v.p

l

jawnego z niejawnymi załącznikami, w takiej sytuacji

całą przesyłkę traktuje się jako niejawną. W razie udostępniania akt innym organom, kierownik jednostki

decyduje o potrzebie udostępnienia również materiałów wydzielonych.

Poz. 259

§ 63. 1. W prokuraturach prowadzi się

3. Wydzielone dokumenty niejawne pozostające

w prokuraturze po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego (sądowego) podszywa się do teczki

„Dokumenty do spraw karnych”.

1) repertorium śledztw — dochodzeń (Śl.-D.);

§ 59. 1. Jeżeli akta główne lub akta nadzoru w sprawie karnej składają się wyłącznie lub w części z dokumentów niejawnych, to akta w tym zakresie oznacza

się właściwą klauzulą tajności i niezależnie od rejestracji w repertorium — ewidencjonuje się je w „Rejestrze niejawnych akt spraw karnych”, a po zakończeniu postępowania przechowuje się w kancelarii tajnej.

4) wykaz osób, wobec których zastosowano środek

zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, zwany dalej „wykazem aresztowanych” (A);

2. Wpływające i wysyłane niejawne pisma dotyczące sprawy określonej w ust. 1 rejestruje się w dzienniku korespondencji i po załatwieniu podszywa się do

akt tej sprawy. W szczególności w dzienniku korespondencji wpisuje się sygnaturę akt, pozycję rejestru niejawnych akt spraw karnych i numer karty, którym

oznaczono pismo w aktach. Adnotację podpisuje kierownik kancelarii tajnej. Do akt sprawy karnej dołącza

się również załatwione dokumenty jawne odnoszące

się do tej sprawy.

7) wykaz listów gończych;

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli prokurator uzna, że nie jest wskazane wyłączanie

dokumentów niejawnych z akt głównych lub z akt

nadzoru, zgodnie z § 58.

§ 60. Czynności: zaznajomienia podejrzanego

z niejawnymi aktami lub z wydzielonymi dokumentami niejawnymi i udostępnianie ich osobom korzystającym z prawa przejrzenia akt — poprzedza się informacją o zakazie sporządzania odpisów i notatek z dokumentów niejawnych oraz pouczeniem o obowiązku

zachowania tajemnicy. Przeglądanie niejawnych akt

i dokumentów powinno odbywać się w osobnym pomieszczeniu i tylko w obecności prokuratora lub wyznaczonej osoby, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.

ww

§ 61. Opieczętowanie teczek i zamieszczenie w nich

adnotacji po skompletowaniu materiałów stosuje się

odpowiednio do akt głównych i akt nadzoru przechowywanych w kancelarii tajnej, z tym że równocześnie

zamyka się karty przeglądowe, założone również w aktach nadzoru. Czynności tych dokonuje się przed każdym wysłaniem (wydaniem) akt z prokuratury oraz

w końcu roku, w którym zakończono prawomocnie

postępowanie karne (sądowe) i w końcu każdego następnego roku, jeżeli w tym okresie dołączono do akt

dalsze dokumenty.

§ 62. Dokumentom, które po przeklasyfikowaniu

zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych uważa się za jawne, nadaje się właściwy bieg,

a w „uwagach” dziennika korespondencji czyni się adnotację o przeklasyfikowaniu, zarejestrowaniu w innej

księdze lub o sygnaturze akt, do których dokumenty

dołączono; również w „uwagach” pracownik potwierdza odbiór przeklasyfikowanego dokumentu.

2) repertorium wykroczeń (Wr.);

3) repertorium pomocy prawnej (Cp.);

5) wykaz osób, wobec których zastosowano inne

środki zapobiegawcze;

6) wykaz osób, wobec których sąd zastosował środki

zabezpieczające;

8) książkę przechowywanych przedmiotów;

9) księgę depozytów rzeczowych;

10) księgę ewidencji wizytacji i lustracji przeprowadzonych przez prokuratury nadrzędne;

11) księgę ewidencji czynności z zakresu kontroli przestrzegania prawa i profilaktyki, skarg, próśb, wniosków i zażaleń (PK);

12) rejestr niejawnych akt spraw karnych;

13) skorowidze;

14) książki doręczeń;

15) książkę uwag i zażaleń na czynności ŻW i innych

organów prowadzących postępowanie;

16) dziennik korespondencji ogólnej (Og.);

17) rejestr dokumentacji;

18) ewidencję formularzy związanych z obsługą Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych;

19) wykaz kart rejestracyjnych i zapytań do Krajowego

Centrum Informacji Kryminalnych;

20) ewidencję wniosków o zajęcie przez prokuratora

stanowiska co do zamiaru pobrania komórek, tkanek, narządów ze zwłok osób, których zgon mógł

być następstwem czynu zabronionego;

21) wykaz biegłych, tłumaczy i specjalistów;

22) wykaz postępowań dyscyplinarnych;

23) wykaz postępowań powypadkowych.

2. W wojskowej prokuraturze okręgowej prowadzi

się również

1) repertorium spraw nadzorowanych (Nadz.);

2) repertorium apelacyjne (Apl.);

3) repertorium spraw o odszkodowanie i unieważnienie orzeczeń (Żo./Un.);

śledztw

oznaczone

symbolem

Poz. 259

8. Kierownicy jednostek mogą zarządzić stałe lub

okresowe prowadzenie wykazów i ewidencji, innych

niż wymienione w ust. 4, jeżeli przyczyni się to do

usprawnienia kierowania prokuraturą.

w.

rcl

.go

v.p

l

4) repertorium

„Po.Śl.PZ.”;

— 1064 —

5) repertorium dochodzeń oznaczone symbolem

„Po.D.PZ.”.

3. W Naczelnej Prokuraturze Wojskowej prowadzi

się również

1) repertorium spraw nadzorowanych (Nadz.);

2) repertorium spraw nadzorowanych przez Oddział

do Spraw Przestępczości Zorganizowanej (Nadz.

OPZ);

3) repertorium pomocy prawnej (Cp.OPZ);

4) repertorium apelacyjne (Apl.);

5) repertorium kasacyjne (Kas.);

6) repertorium ułaskawień (U);

7) repertorium Sądu Dyscyplinarnego (SD.NPW);

8) repertorium Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego (SDO.NPW);

9) repertorium rzecznika dyscyplinarnego (RD.NPW);

10) rejestr wniosków o wyjaśnienie zagadnień prawnych (ZP);

11) ewidencję wystawionych legitymacji służbowych.

4. W prokuraturach można ponadto prowadzić

również — w zależności od potrzeb — następujące

książki i wykazy

9. Dla ułatwienia opracowania sprawozdań statystycznych sekretariaty prowadzić mogą pomocnicze

wykazy statystyczne.

§ 64. Dla spraw rejestrowanych w repertoriach

wskazanych w § 63 prowadzi się skorowidze. Dla

spraw rejestrowanych w innych rejestrach może być

prowadzony skorowidz.

§ 65. 1. Repertoria i rejestry zakłada się dla każdego roku kalendarzowego, zachowując w ciągu roku

kolejność wpisów. Numerację rozpoczyna się co roku

od liczby „1”. Niewykorzystane karty repertoriów i rejestrów należy wykorzystywać w roku następnym, jeżeli przewiduje się, że wystarczy miejsca na zapisy

w ciągu całego roku. W celu oddzielenia kolejnych

części, jedną kartę między nimi pozostawia się bez

wpisów.

2. Karty repertoriów i rejestrów powinny być przed

rozpoczęciem wpisów ponumerowane, a liczba kart

odnotowana na ostatniej stronie urządzenia ewidencyjnego, z podaniem daty tej czynności i czytelnym

podpisem osoby ją wykonującej.

3. Na okładce każdego repertorium i rejestru należy umieścić nazwę prokuratury, nazwę księgi i podać

rok lub lata, których dotyczy.

1) Oz — dla korespondencji z zakresu obrotu prawnego z zagranicą;

4. Na tytułowej karcie repertorium i rejestru, poza

danymi określonymi w ust. 1, podaje się: liczbę kart

w księdze, daty rozpoczęcia i zakończenia wpisów

w każdym roku oraz pozycję w rejestrze dokumentacji.

2) ENA-P — dla osób, wobec których skierowano do

sądu wniosek na podstawie art. 607a k.p.k. o wydanie europejskiego nakazu aresztowania;

5. Na pierwszej stronie repertorium i rejestru zakładanego na rok następny wypisuje się numery

spraw niezakończonych w latach ubiegłych.

3) ENA-UE — dla osób, wobec których europejskie

nakazy aresztowania wystawiły i skierowały do

Polski właściwe organy innych państw członkowskich UE.

6. Sprawy wpisuje się do odpowiedniego repertorium lub rejestru z datą i w kolejności, w jakiej wpływają pisma stanowiące podstawę wpisu. Każdą sprawę wpisuje się pod jedną pozycją, oddzielając ją od

poprzednich spraw poziomą linią koloru czarnego.

5. W odpowiednich komórkach organizacyjnych

prokuratury prowadzi się wykazy kontrolne

ww

1) Pm — dla spraw skierowanych do instytucji lub

osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia

postępowania mediacyjnego;

2) Wz — dla spraw, w których postępowanie zawieszono.

6. W wykazach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5,

zamieszcza się w szczególności informacje co do terminu ich zastosowania.

7. Niezależnie od wykazów i ewidencji wskazanych

w ust. 4, w prokuraturach mogą być prowadzone ewidencje aresztów ekstradycyjnych i wniosków o wydanie europejskich nakazów aresztowania.

7. Liczba porządkowa, którą sprawa otrzymuje przy

wpisie, wchodzi w skład sygnatury akt rejestrowanych

w repertoriach albo jest numerem sprawy zarejestrowanej w innej księdze.

8. Ze względu na wymogi dotyczące materiałów

archiwalnych zaliczanych do kategorii „A”, określone

w części III zarządzenia, repertoria i rejestry prowadzi

się do zakreślenia ostatniego wpisu.

9. Zamknięcie repertorium lub rejestru dokonuje

się w ostatnim dniu upływającego roku poprzez podkreślenie ostatniej pozycji wpisu i odnotowanie danych dotyczących liczby pozycji w wymienionym urządzeniu ewidencyjnym oraz opatrzenie tej adnotacji

datą i czytelnym podpisem sporządzającego ją pracownika.

3. Dane o przestępstwie ewidencjonuje się przez

wpisanie artykułu Kodeksu karnego lub innej ustawy

karnej (kwalifikacja prawna). W sprawach bezosobowych (w których nie przedstawiono zarzutu popełnienia przestępstwa) zamieszcza się krótkie słowne określenie przestępstwa (zdarzenia), np. rozbój, kradzież

rozbójnicza, pożar, wypadek drogowy.

w.

rcl

.go

v.p

l

10. W sytuacjach tego wymagających, np. zmiany

zakresu i sposobu zapisów w repertoriach i rejestrach,

prowadzi się je tylko do końca roku kalendarzowego,

niezależnie od liczby zarejestrowanych w nich spraw.

Poz. 259

11. Repertorium i rejestr należy ponumerować,

przesznurować i opieczętować. Adnotacje o ilości kart

w księdze podpisuje kierownik sekretariatu. Obok

podpisu umieszcza się odcisk pieczęci urzędowej.

12. Repertorium i rejestry ewidencjonowane są

w „Rejestrze dokumentacji”.

§ 66. 1. Sprawy merytorycznie zakończone należy

zakreślić w repertorium lub rejestrze, stawiając obok

numeru sprawy znak „L”, z lewej strony liczby porządkowej. Rubryki bez wpisów przekreśla się poziomą

kreską koloru czarnego.

2. Wszelkie stałe wpisy w repertorium i rejestrze

powinny być staranne, czytelne oraz wykonane kolorem czarnym. Skreśleń i poprawek dokonuje się kolorem czerwonym.

3. Omyłkowy wpis sprawy przekreśla się, nie zmieniając liczb porządkowych dalszych wpisów. W rubryce „uwagi” podaje się przyczynę skreślenia, miejsce

zarejestrowania sprawy lub adnotację komu ją przekazano. W takim przypadku wpisu nie uwzględnia się

w sprawozdaniach statystycznych w danym roku kalendarzowym.

4. Omyłkowe lub nieaktualne wpisy w poszczególnych rubrykach należy przekreślić i podać prawidłowe

dane.

5. Wszelkie skreślenia i poprawki nie mogą utrudniać odczytania pierwotnych wpisów. Wpisy nie mogą być zaklejane, wycierane lub usuwane w inny sposób.

§ 67. 1. Urządzenia ewidencyjne powinny odzwierciedlać aktualny stan wykonanych czynności oraz zawierać inne niezbędne informacje odpowiadające nazwom rubryk, niniejszym przepisom oraz bieżącym

uzasadnionym potrzebom. Informacje, które nie są

związane z nazwami rubryk, zamieszcza się w rubryce

„uwagi”, a w razie braku miejsca, również w sąsiednich niewykorzystanych rubrykach.

ww

2. Wpis do urządzenia ewidencyjnego powinien

obejmować wszystkie rubryki, których wypełnienie

jest możliwe na podstawie otrzymanego dokumentu

lub akt. Dalszych adnotacji dokonuje się w miarę toku

postępowania. Podanie sekretariatowi niezbędnych

danych ze spraw pozostających w biegu należy do

obowiązku prokuratora.

§ 68. 1. Nazwisko podejrzanego wpisuje się do repertorium i rejestru dużymi (drukowanymi) literami.

2. W wąskich rubrykach daty należy pisać w formie ułamka, uwidaczniając w liczniku dzień, a w mianowniku miesiąc. Jeżeli zdarzenie lub czynność miały

miejsce w innym roku kalendarzowym niż ten, którego dotyczy księga — do daty dodaje się dwie końcowe

cyfry roku.

§ 69. 1. Jeżeli w jednej sprawie występuje więcej

podejrzanych lub skazanych, wpisy ich dotyczące

oznacza się kolejno cyframi od „1)” (przed nazwiskiem) i oddziela poziomą, ciemną linią (od rubryki

z danymi personalnymi).

2. W razie braku miejsca wpisy w tej samej sprawie (np. dane o osobie, której później przedstawiono

zarzut popełnienia przestępstwa) zamieszcza się

w najbliższym wolnym miejscu księgi, przy czym

zamiast kolejnej liczby porządkowej wpisuje się „do

poz. ...k.”, a w „uwagach” właściwej pozycji „dalszy

ciąg na k....”.

3. Jeżeli nastąpiło połączenie dwóch lub więcej

prowadzonych spraw wpisanych w tym samym repertorium i rejestrze, prowadzi się je dalej pod pozycją

najwcześniejszą z nich. Liczby porządkowe pozostałych spraw przekreśla się, a w rubrykach „uwagi” dotyczących każdej z tych spraw odnotowuje się, z jaką

pozycją ją połączono.

4. Jeżeli wśród połączonych spraw karnych jest

sprawa, w której zastosowano tymczasowe aresztowanie, dołącza się do niej wszystkie pozostałe sprawy,

bez względu na czas wpisania ich do księgi.

§ 70. 1. Wpisu spraw do repertorium śledztw —

dochodzeń (Śl.-D.) dokonuje się na pisemne polecenie

prokuratora w formie dekretacji umieszczonej na dokumencie stanowiącym podstawę wpisu. Dokumentem tym może być w szczególności

1) zawiadomienie o przestępstwie ściganym z urzędu;

2) wniosek lub skarga pokrzywdzonego o ściganie

sprawcy przestępstwa;

3) wniosek dowódcy jednostki wojskowej o wszczęcie postępowania karnego w sprawie o przestępstwa z art. 338 § 1 i 2, art. 341 § 2, art. 343 § 1 i 3,

art. 347 § 1, art. 350 § 1, art. 356 § 1, art. 357 § 1

oraz art. 363 § 1 k.k.;

4) postanowienie o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia;

5) postanowienie innego prokuratora o przekazaniu

sprawy według właściwości.

2. Sprawy, w których zwrócono się o uzupełnienie

danych zawartych w zawiadomieniu o przestępstwie

lub zlecono organom przeprowadzenie dochodzenia,

rejestruje się niezwłocznie w repertorium, o ile nie

uczyniono tego wcześniej, zgodnie z ust. 1.

3. Zawiadomienia, skargi i wnioski, co do których

przewiduje się wydanie postanowienia o odmowie

wszczęcia śledztwa lub dochodzenia, należy rejestrować również w repertorium śledztw — dochodzeń.

10) zawiadomienia o zdarzeniach, co do których można przypuszczać, że zostały spowodowane przestępstwem ściganym z urzędu;

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 71. 1. Do repertorium śledztw — dochodzeń

(Śl.-D.) należy wpisywać

Poz. 259

1) śledztwa i dochodzenia wszczęte przez prokuratora lub dochodzenia przejęte przez niego do prowadzenia;

2) dochodzenia wszczęte przez ŻW i inne organy

uprawnione do prowadzenia tych postępowań;

11) sprawy o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, w których prokurator wszczął postępowanie albo wstąpił do postępowania już wszczętego (art. 60 § 1 k.p.k.).

3) sprawy, w których prokurator właściwy do sprawowania nadzoru nad dochodzeniem uchylił na

podstawie art. 325e § 4 k.p.k. postanowienie

o umorzeniu dochodzenia i wpisaniu sprawy do

rejestru przestępstw oraz polecił przeprowadzenie

w nich dochodzenia, a także sprawy, w których postanowienia w tym przedmiocie uchylił sąd;

2. Do repertorium śledztw — dochodzeń (Śl.-D.)

należy ponadto wpisywać pod dotychczasowym numerem pisma i sprawy, o których mowa w § 192 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 listopada 2008 r. — Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

4) sprawy, w których prokurator podejmuje czynności w toku dochodzeń prowadzonych przez ŻW lub

inne organy uprawnione do prowadzenia tych postępowań;

§ 72. 1. W repertorium śledztw — dochodzeń

(Śl.-D.) wpisuje się w odniesieniu do każdej sprawy

w szczególności

5) postępowania sprawdzające prowadzone przez

prokuratora bądź przekazane ŻW lub innym organom uprawnionym do ich prowadzenia, a także

postępowania sprawdzające, w toku których prokurator podejmuje czynności (art. 307 § 1 k.p.k.);

6) postępowania w niezbędnym zakresie (art. 308 § 1

i 2 k.p.k.);

7) sprawy, w których wznowiono postępowanie na

podstawie art. 11 § 3 k.p.k., oraz sprawy, w których

wznowiono lub podjęto postępowanie na podstawie art. 327 § 1 lub 2 k.p.k., a także sprawy, w których Naczelny Prokurator Wojskowy na podstawie

art. 328 k.p.k. uchylił postanowienie o umorzeniu

postępowania;

8) sprawy karne skarbowe, w tym

1) dane podejrzanego po wydaniu postanowienia

o przedstawieniu zarzutu (rubryka 4);

2) informacje o pokrzywdzonym, poprzedzone podkreślonym wyrazem „Pokrzywdzony” (dane te zamieszcza się pod danymi o podejrzanym; w pobliżu poziomej linii oddzielającej dalsze wpisy); jeżeli

w sprawie występuje kilku podejrzanych, dane

o pokrzywdzonym podaje się pod wpisem dotyczącym pierwszego z podejrzanych; wpisy dotyczące kilku pokrzywdzonych oznacza się kolejnymi

małymi literami;

3) w rubryce 5 — kwalifikację prawną czynu(ów)

przyjętą w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów, numerując kolejno poszczególne czyny

(w sprawach bezosobowych zamieszcza się krótkie słowne określenie zdarzenia);

a) sprawy przejęte do prowadzenia przez prokuratora (art. 122 § 3 k.k.s.),

4) w rubryce 7 datę przedstawienia zarzutu(ów) (np.

zarzut 15.05.);

b) sprawy objęte nadzorem przez prokuratora

z mocy prawa (art. 122 § 2 zdanie drugie k.k.s.),

5) w rubryce 10 datę rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania); również w sprawach przekazanych według właściwości przez inne prokuratury;

c) sprawy, w których finansowy organ postępowania przygotowawczego przesłał prokuratorowi

odpis postanowienia o wszczęciu śledztwa

(art. 151 b § 2a k.k.s.),

ww

d) sprawy o przestępstwa skarbowe, w tym również takie, w których prokurator zatwierdził

i wniósł akt oskarżenia (art. 155 § 2 k.k.s.),

e) postępowania przygotowawcze prowadzone

przez niefinansowy organ (art. 113 § 1 k.k.s.),

f) sprawy o wykroczenia skarbowe prowadzone

przez niefinansowy organ, postępowania przygotowawcze, w których prokurator zatwierdził

postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego, bądź o jego umorzeniu lub zawieszeniu;

9) sprawy o wykroczenia, w których

a) prokurator podjął

(art. 54 i 56 k.p.w.),

czynności

wyjaśniające

b) wniósł do sądu wniosek o ukaranie (art. 18 § 1

k.p.w.);

6) w rubryce 11 datę zwolnienia tymczasowo aresztowanego w toku postępowania przygotowawczego lub w związku z umorzeniem tego postępowania; w sprawach skierowanych do sądu lub przekazanych według właściwości rubrykę tę przekreśla się poziomą kreską koloru czarnego.

2. Rubryki 12 i 13 dotyczą tylko zażaleń na postanowienia o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego aresztowania.

3. Przy liczbie porządkowej sprawy, w której prokurator wydał postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, umieszcza się na marginesie znak „Z”,

a w rubryce 15 oprócz daty postanowienia oraz rodzaju i sposobu zabezpieczenia podaje się również,

czego dotyczy postanowienie (zabezpieczenie grzywny, przepadku przedmiotów, obowiązku naprawienia

szkody, nawiązki) oraz dane o wykonaniu postanowienia.

3. Przy łączeniu spraw wpisanych do innych repertoriów i rejestrów stosuje się odpowiednio zasady

określone w ust. 1.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 73. 1. Jeżeli postępowanie przygotowawcze

o kilka czynów popełnionych przez jedną osobę zakończono w różny sposób, w rubrykach 16, 17 oraz

19—24 w repertorium wykazuje się zakończenie postępowania tylko jeden raz (o najpoważniejszy czyn),

a o pozostałych decyzjach czyni się wzmiankę w rubryce „uwagi”.

Poz. 259

2. W rubryce 17, 18 i 21 pod datą wniesienia aktu

oskarżenia lub skierowania wniosku o warunkowe

umorzenie podaje się w skrócie nazwę sądu (np. WSG

Szczecin), a niżej kwalifikację prawną czynu(ów).

3. W rubryce 22 obok daty podaje się podstawę

prawną umorzenia postępowania.

4. Rubryka 25 dotyczy: podjęcia lub wznowienia

postępowania na podstawie art. 327 § 1 i 2 k.p.k.,

uchylenia postanowienia o umorzeniu postępowania

na podstawie art. 328 k.p.k. oraz podjęcia zawieszonego postępowania.

§ 74. 1. Sprawę zwróconą przez sąd do uzupełnienia postępowania prowadzi się pod pierwotną dla tej

sprawy liczbą porządkową, a sposób ponownego jej

załatwienia wykazuje się po przekreśleniu poprzednich wpisów o załatwieniu.

2. Kwalifikację prawną przyjętą w akcie oskarżenia

wpisuje się tylko wówczas, jeżeli jest ona inna niż poprzednio wpisane.

§ 75. 1. Kwalifikację prawną czynów przyjętą

w orzeczeniu sądu pierwszej instancji wpisuje się

w rubryce 29, gdy jest inna niż w akcie oskarżenia

(rubryka 17).

2. W rubryce 30, poza datą i określeniem wnoszącego środek odwoławczy, podaje się rodzaj tego środka oraz wpisuje się wszystkie istotne dane z sentencji

orzeczenia sądu drugiej instancji, wydanego również

w następstwie kasacji; dane o kwalifikacji prawnej

czynów zamieszcza się tylko wtedy, gdy jest ona inna

od przyjętej w orzeczeniu sądu pierwszej instancji.

3. Informacje o treści orzeczeń zapadłych w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy wpisuje się pod

przekreślonymi pierwotnymi wpisami. Jeżeli sprawę

rozpatrzył inny sąd, niż wymieniony w rubryce 17, jego skróconą nazwę podaje się przy wpisie o treści

orzeczenia.

ww

4. Wpisy dotyczące zmian orzeczeń w rezultacie

zastosowania prawa łaski lub amnestii, a także o orzeczeniach zapadłych w postępowaniu wykonawczym

— zamieszcza się w rubryce 33.

§ 76. 1. Jeżeli połączono dwie lub więcej spraw

prowadzonych w formie śledztwa lub dochodzenia,

wpisanych do repertorium, należy je prowadzić dalej

pod sygnaturą sprawy najwcześniej zarejestrowanej,

wpisując w rubryce „uwagi” sygnatury akt tych spraw.

Dołączone do niej sprawy należy zakreślić, dokonując

w rubryce „uwagi” wzmianki o włączeniu ich do innej

sprawy, z podaniem sygnatury.

2. Niezależnie od kryteriów przyjętych w ust. 1,

materiały dochodzenia dołącza się do akt śledztwa,

a materiały dotyczące innych postępowań — do akt

śledztwa wszczętego przez prokuratora.

§ 77. 1. Do spraw nowych, poza wpływającymi po

raz pierwszy, zalicza się

1) sprawy wyłączone ze spraw wcześniej zarejestrowanych;

2) sprawy, które uprzednio były zakończone, a następnie z jakichkolwiek powodów powinny być

ponownie prowadzone.

2. Nie wpisuje się jako nowe spraw wyłączonych,

przekazywanych według właściwości innym jednostkom lub innym organom oraz spraw ponownie podjętych, podlegających połączeniu z innymi, zarejestrowanymi uprzednio sprawami będącymi w toku.

3. Ponowne zarejestrowanie sprawy powinno być

odnotowane w rubryce „uwagi”, z uwzględnieniem

dotychczasowej i nowej pozycji repertorium lub rejestru.

§ 78. 1. Sprawę uważa się za zakończoną po wypełnieniu rubryk 17—24.

2. Jako zakończone zakreśla się w repertorium lub

rejestrze sprawy, w których

1) skierowano do sądu: akt oskarżenia, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania karnego, wniosek o umorzenie postępowania i zastosowanie

środków zabezpieczających, wniosek o zastosowanie amnestii, wniosek o ukaranie lub inny środek prawny o rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu sądowym;

2) przekazano sprawę właściwemu dowódcy z wnioskiem o wymierzenie kary przewidzianej w wojskowych przepisach dyscyplinarnych;

3) przekazano sądowi materiały z czynności zleconych w trybie art. 397 § 1 k.p.k.;

4) umorzono śledztwo lub dochodzenie albo poinformowano zainteresowane strony o braku podstaw

do wniesienia do właściwego sądu wniosku o ukaranie w sprawach o wykroczenia;

5) umorzono postępowanie na podstawie art. 11 § 1

k.p.k.;

6) postępowanie przekazano według właściwości innej prokuraturze;

7) wydano postanowienie o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 11 § 2 k.p.k. lub art. 22 § 1

k.p.k., a także art. 7 ustawy o świadku koronnym

i art. 72 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;

8) odmówiono wszczęcia śledztwa lub dochodzenia;

9) dochodzenie przekazano do śledztwa;

3. W rubrykach 8 i 9 wpisuje się także oznaczenie

dowódcy jednostki wojskowej, sądu wojskowego lub

innego organu, któremu przekazano sprawę.

w.

rcl

.go

v.p

l

10) sąd odmówił wydania europejskiego nakazu aresztowania lub uzyskano informację o jego realizacji

przez państwo wezwane („ENA-P”), uzyskano informację o przekazaniu osoby objętej europejskim

nakazem aresztowania państwa obcego albo o innym wykonaniu tego nakazu („ENA-UE”).

Poz. 259

3. Zakreślenie sprawy w repertorium lub rejestrze

jako zakończonej, skierowanej do sądu z aktem oskarżenia, wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania karnego, wnioskiem o umorzenie postępowania i zastosowanie środków zabezpieczających, przekazanej właściwemu dowódcy z wnioskiem o wymierzenie kary przewidzianej w wojskowych przepisach

dyscyplinarnych, wnioskiem o zastosowanie amnestii

lub innym środkiem prawnym o rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu sądowym, następuje z datą pokwitowania przez sąd przyjęcia takiej sprawy lub datą

nadania jej w urzędzie pocztowym.

4. Zakreślenie sprawy w repertorium lub rejestrze

jako zakończonej, przekazanej innej prokuraturze celem dalszego prowadzenia postępowania, następuje

z datą zawiadomienia o przyjęciu jej przez tę prokuraturę lub z datą rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego przez prokuratora nadrzędnego.

5. Zakreślenie sprawy jako zakończonej, innej niż

wymienione w ust. 2 i 3, następuje z datą podpisania

przez prokuratora decyzji kończącej postępowanie

w formie wymaganej dla doręczeń stronom procesowym.

6. Wykonanie wszystkich czynności związanych

z decyzją, o której mowa w ust. 4, w tym zawiadomienie stron procesowych i innych osób uprawnionych

o jej wydaniu (art. 305 § 4 k.p.k.), a także przesłanie

odpisu tej decyzji stronom, ich obrońcom i pełnomocnikom oraz innym osobom uprawnionym do jej otrzymania, wskazanym w zarządzeniu prokuratora o doręczeniu, powinno nastąpić niezwłocznie, nie później

jednak niż w ciągu trzech dni od daty podpisania tej

decyzji.

7. Zakreślenie w repertorium lub rejestrze pozostałych spraw, o których mowa w ust. 2, następuje na

podstawie pisemnego zarządzenia prokuratora.

ww

§ 79. Wpisu spraw do repertorium wykroczeń (Wr.)

dokonuje się na pisemne polecenie prokuratora w formie dekretacji umieszczonej na dokumencie stanowiącym podstawę wpisu.

§ 80. 1. Prowadzenie repertorium wykroczeń (Wr.)

odbywa się na zasadach odnoszących się do prowadzenia repertorium (Śl.-D.) — z uwzględnieniem odpowiednio terminologii zawartej w przepisach proceduralnych postępowania w sprawach o wykroczenia.

Dotyczy to w szczególności wpisów dotyczących osoby, przeciwko której skierowano zawiadomienie o popełnionym wykroczeniu, oraz pokrzywdzonego (rubryki 4 i 5).

2. W rubryce 6 wpisuje się kwalifikację prawną wykroczenia przyjętą w protokole przesłuchania obwinionego, numerując kolejno poszczególne czyny.

4. Jeżeli postępowanie o kilka czynów popełnionych przez jedną osobę zakończono w różny sposób,

w rubrykach 8—10 wykazuje się zakończenie postępowania tylko jeden raz o najpoważniejszy czyn, a o pozostałych decyzjach czyni się wzmiankę w rubryce

„uwagi”.

§ 81. 1. Sprawę uważa się za zakończoną po wypełnieniu rubryk 8—10.

2. Jako zakończone oznacza się również wpisy dotyczące sprawy przekazanej do śledztwa lub dochodzenia (adnotacja w rubryce 10).

§ 82. 1. Do repertorium pomocy prawnej (Cp.) wpisuje się sprawy, w których prokurator dokonuje w drodze pomocy prawnej czynności postępowania karnego.

2. Jeżeli w sprawie określonej w ust. 1 sąd zastosował tymczasowe aresztowanie, należy to uwidocznić w „uwagach” (rubryka 9).

§ 83. 1. W wykazie aresztowanych ewidencjonuje

się wszystkich tymczasowo aresztowanych, pozostających do dyspozycji prokuratury w sprawach zarejestrowanych w repertoriach śledztw—dochodzeń i pomocy prawnej. Dotyczy to również tymczasowo aresztowanych w sprawach przejętych do prowadzenia

z innej prokuratury oraz w sprawach zwróconych przez

sąd do uzupełnienia lub rozszerzenia postępowania

(ponowny wpis).

2. W rubryce 7 „uwagi” wpisuje się datę upływu

podanego w postanowieniu okresu tymczasowego

aresztowania. Na 15 dni przed tą datą pracownik informuje prokuratora, który prowadzi lub nadzoruje

postępowanie przygotowawcze.

3. Wpis przekreśla się w razie zwolnienia, ucieczki

lub śmierci tymczasowo aresztowanego albo przekazania go do dyspozycji innego prokuratora lub sądu.

4. Na początku każdego roku do wykazu przenosi

się wpisy niewykreślone w wykazie za poprzedni rok.

5. Przepisy ust. 1—4 stosuje się odpowiednio do

wykazów, o których mowa w § 63 ust. 1 pkt 5 i 6.

§ 84. 1. Do wykazu listów gończych wpisuje się dane dotyczące wszystkich wysłanych przez prokuraturę

listów gończych oraz aktualnych listów gończych

w sprawach przekazanych przez inną prokuraturę lub

sąd.

2. Na początku wykazu zamieszcza się wpisy niewykreślone w poprzednim roku.

3. Wpis przekreśla się w razie odwołania listu gończego lub przekazania sprawy innemu prokuratorowi

do dalszego prowadzenia. Odpowiednią adnotację zamieszcza się w „uwagach”.

3. W Naczelnej Prokuraturze Wojskowej i wojskowych prokuraturach okręgowych prowadzi się wykazy

pomocnicze do rejestru (Nadz.)

1) dowody rzeczowe — niezależnie od ich rodzaju,

wartości i miejsca przechowywania;

1) w zakresie sprawowanego zwierzchniego nadzoru

służbowego, zleconego odpowiednio przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego i wojskowego prokuratora okręgowego nad śledztwami i dochodzeniami prowadzonymi w podległych prokuraturach;

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 85. 1. Do książki przechowywanych przedmiotów

— na zarządzenie prokuratora — wpisuje się będące

w dyspozycji prokuratury

2) krajowe i zagraniczne środki płatnicze oraz przedmioty ruchome (papiery wartościowe) stanowiące

poręczenie majątkowe;

3) inne przedmioty (np. należące do podejrzanego)

— do czasu przekazania wskazanej osobie.

2. W opisie przedmiotów (rubryka 5) należy między innymi określić cechy charakteryzujące każdy

przedmiot, w sposób umożliwiający identyfikację.

§ 86. Księgę depozytów rzeczowych prowadzi się

według wzoru określonego w przepisach określających postępowanie z depozytami rzeczowymi.

§ 87. 1. Księga ewidencji czynności z zakresu kontroli przestrzegania prawa i profilaktyki (PK) spełnia

funkcję rejestracyjno-dokumentacyjną wszystkich

czynności wykonywanych na podstawie przepisów

określających szczegółowy tryb postępowania prokuratorów wojskowych przy wnoszeniu sprzeciwów

i wystąpień oraz przeprowadzaniu kontroli przestrzegania prawa.

2. Wpisów do księgi dokonuje wyznaczony pracownik na polecenie prokuratora wykonującego daną

czynność (bezpośrednio po jej wykonaniu).

3. Księga, o której mowa w ust. 1, dzieli się na cztery działy

2) nadzoru instancyjnego w przedmiocie środków odwoławczych rozpoznawanych przez prokuratora

nadrzędnego, a w razie potrzeby również inne urządzenia ewidencyjne, zawierające adnotacje dotyczące biegu sprawy oraz rodzaju i terminu decyzji

podejmowanych przez prokuratora nadrzędnego.

4. Pisma i wnioski w przedmiocie przekazania

sprawy karnej do dalszego prowadzenia innej prokuraturze, bądź ustalenia prokuratury właściwej do jej

prowadzenia, rozpoznawane są pod numerem (Nadz.)

tylko wówczas, gdy sprawa została uprzednio zarejestrowana w tym rejestrze w związku z wdrożeniem

zwierzchniego nadzoru służbowego lub nadzoru instancyjnego.

5. Sprawy przejęte z innych prokuratur wpisuje się

do rejestru (Nadz.) tylko wówczas, gdy nadzorowane

przez prokuratora nadrzędnego postępowanie przygotowawcze pozostaje w toku lub dokonywane są dalsze czynności procesowe po jego zakończeniu. W przeciwnym wypadku wpisuje się je do dziennika (Og.).

6. Sprawy wpisane do rejestru (Nadz.) w związku

ze sprawowanym przez prokuratora zwierzchnim nadzorem służbowym lub nadzorem instancyjnym, w zakresie wskazanym w ust. 2, zakreśla się z datą otrzymania informacji o

1) Kontrola przestrzegania prawa;

2) Profilaktyka;

3) Nauczanie i popularyzacja prawa;

4) Skargi, prośby, zażalenia.

1) zakończeniu śledztwa lub dochodzenia i skierowaniu do sądu aktu oskarżenia, wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego albo wniosku o umorzenie postępowania i zastosowanie

środków zabezpieczających;

2) uprawomocnieniu się decyzji o umorzeniu śledztwa lub dochodzenia bądź decyzji o odmowie

wszczęcia śledztwa lub dochodzenia;

2. Wpisów do księgi, o której mowa w ust. 1, dokonuje uprawniony prokurator.

3) uprawomocnieniu się decyzji o zawieszeniu postępowania w sprawie nadzorowanej.

§ 89. Rejestr niejawnych akt spraw karnych służy

do ewidencjonowania spraw o charakterze niejawnym, przechowywanych w kancelarii tajnej.

7. Do odrębnego rejestru wpisuje się sprawy niepodlegające wpisowi do rejestru (Nadz.) i dziennika

(Og.), w których prokurator nadrzędny dokonał analizy

akt sprawy i zajął pisemne stanowisko w przedmiocie

ww

§ 88. 1. Księgę ewidencji wizytacji i lustracji przechowuje kierownik sekretariatu.

§ 90. 1. W repertorium spraw nadzorowanych

(Nadz.) ewidencjonuje się — w wykonaniu pisemnego polecenia (dekretacji) prokuratora — sprawy karne

objęte zwierzchnim nadzorem służbowym, oraz w których prokurator nadrzędny rozpoznaje środki odwoławcze od decyzji prowadzących postępowanie przygotowawcze. W repertorium tym rejestruje się ponadto sprawy, w których prokuratorzy i strony wnieśli

zażalenia na orzeczenia sądów niekończące postępowania.

2. Dane o treści zażalenia wpisuje się w rubryce 4,

a o sposobie jego załatwienia w rubryce 11.

1) prawidłowości prowadzonego postępowania przygotowawczego;

2) podjęcia na nowo lub wznowienia postępowania

przygotowawczego;

3) skierowania do Naczelnego Prokuratora Wojskowego wniosku w trybie art. 328 § 1 k.p.k.;

4) przekazania sprawy karnej do dalszego prowadzenia innej prokuraturze bądź ustalenia prokuratury

właściwej do jej prowadzenia (spory kompetencyjne).

§ 99. 1. Do rejestru „ENA-P” wpisuje się informacje dotyczące wniosków o wydanie przez sąd na podstawie art. 607a k.p.k. europejskich nakazów aresztowania oraz dane dotyczące ich realizacji.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 91. Do repertorium apelacyjnego (Apl.) wpisuje

się wpływające sprawy, w których wniesiono środki

odwoławcze od nieprawomocnych orzeczeń sądów

kończących postępowanie sądowe, a w wojskowych

prokuraturach okręgowych ponadto wnioski o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

orzeczeniem wojskowego sądu garnizonowego.

Poz. 259

§ 92. Do repertorium kasacyjnego (Kas.) wpisuje

się sprawy, w których wniesiono do Izby Wojskowej

Sądu Najwyższego

1) kasacje od wyroków sądów odwoławczych oraz

kasacje na podstawie art. 521 k.p.k. od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie sądowe;

2) wnioski o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wojskowego sądu

okręgowego lub Izby Wojskowej Sądu Najwyższego.

§ 93. W repertorium spraw o odszkodowanie

i unieważnienie orzeczeń (Żo./Un.) ewidencjonuje się

dane o sprawach w związku z wniesionymi do wojskowych sądów okręgowych żądaniami odszkodowania

za niesłuszne skazanie, aresztowanie lub zatrzymanie,

a także wnioskami o stwierdzenie nieważności orzeczeń na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r.

o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec

osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34,

poz. 149, z późn. zm.9)).

§ 94. W repertorium spraw o ułaskawienie (U) ewidencjonuje się sprawy, w których Naczelny Prokurator

Wojskowy zajął stanowisko w kwestii ułaskawienia.

§ 95. W rejestrze wniosków o wyjaśnienie zagadnień prawnych (ZP) obok treści tych wniosków zamieszcza się treść uchwały Sądu Najwyższego zawierającej wyjaśnienia przepisów prawnych, które budzą

wątpliwości albo których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie.

§ 96. Dziennik korespondencji ogólnej (Og.) przeznaczony jest do rejestrowania wpływających i wysyłanych pism ( korespondencji) jawnych, które nie posiadają charakteru procesowego.

ww

§ 97. Skorowidze prowadzi się oddzielnie dla każdego repertorium. W razie potrzeby można prowadzić

skorowidze do innych ksiąg. Na okładce skorowidza

podaje się nazwę i rocznik księgi, której dotyczy.

§ 98. Do skorowidza wpisuje się nazwiska, imiona

podejrzanych oraz pokrzywdzonych (dodając w nawiasie wyraz „pokrzywdzony”) oraz liczbę porządkową księgi. W razie braku danych o podejrzanym i pokrzywdzonym — pod literą „Y” wpisuje się krótkie

określenie zdarzenia, np. zabór broni służbowej

w JW 3516.

9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1993 r. Nr 36, poz. 159, z 1995 r. Nr 28, poz. 143, z 1998 r.

Nr 97, poz. 604, z 2002 r. Nr 240, poz. 2055 i Nr 273,

poz. 2703, z 2007 r. Nr 191, poz. 1372, z 2009 r. Nr 14,

poz. 74 oraz z 2011 r. Nr 53, poz. 277.

2. Do rejestru „ENA-UE” wpisuje się informacje

dotyczące europejskich nakazów aresztowania wystawionych i skierowanych do Polski przez właściwe organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej

oraz dane o sposobie ich rozpoznania i wykonania

w Polsce.

§ 100. 1. Odrębnej rejestracji w urządzeniach ewidencyjnych kancelarii tajnej podlegają

1) pisma uprawnionych organów skierowane do Naczelnego Prokuratora Wojskowego i do wojskowych prokuratorów okręgowych w celu uzyskania

pisemnej zgody na wystąpienie z wnioskiem do

sądu o zarządzenie kontroli operacyjnej;

2) przekazane prokuratorowi przez ŻW i inne uprawnione organy materiały zgromadzone podczas

stosowania kontroli operacyjnej z wnioskiem

o wszczęcie postępowania.

2. Rejestracja materiałów, o których mowa w ust. 1

pkt 2, w repertorium i innych urządzeniach ewidencyjnych odbywa się na podstawie pisemnej decyzji kierownika jednostki lub prokuratora prowadzącego postępowanie. Przy ich wpisie należy umieścić adnotację

o miejscu przechowywania materiałów w sprawie zawierających informacje niejawne.

§ 101. W celu zapewnienia terminowego wykonywania czynności pracownicy odnotowują daty zaplanowanych czynności w terminarzach bądź układają

chronologicznie akta według terminów. O czynnościach, których nie wykonano w określonym terminie,

zawiadamia się niezwłocznie przełożonego lub

zwierzchnika.

§ 102. Poza systemem rejestracji spraw, określonym w niniejszym rozdziale, w prokuraturze może być

prowadzony elektroniczny system rejestracji spraw

i przetwarzania danych o prowadzonych postępowaniach oraz o innych podejmowanych czynnościach

dla celów sprawozdawczości, statystyki, analizy kryminalistycznej i kryminologicznej lub kontroli przestrzegania prawa i profilaktyki.

Rozdział 6

Dowody rzeczowe oraz przedmioty poręczenia

majątkowego i innych środków zapobiegawczych

lub zabezpieczających

§ 103. Zasady postępowania z dowodami rzeczowymi określają Kodeks postępowania karnego i przepisy innych ustaw, przepisy niniejszego rozdziału oraz

przepisy dotyczące postępowania z depozytami rzeczowymi i inne przepisy szczególne, których zastosowanie, z uwagi na charakter przedmiotu stanowiącego

dowód rzeczowy, okaże się potrzebne.

§ 104. 1. Do książki przechowywanych przedmiotów wpisuje się odpowiednio na podstawie postanowienia lub zarządzenia prokuratora

6) inne przedmioty niewymienione w pkt 1—5, jeżeli

prokurator tak postanowi.

w.

rcl

.go

v.p

l

1) dowody rzeczowe w śledztwach i dochodzeniach

wszczętych przez prokuratora lub dochodzeniach

przejętych przez niego do prowadzenia, bądź

w których prokurator umorzył postępowanie lub

zatwierdził postanowienie o umorzeniu postępowania wydane przez inny uprawniony organ, a akta tych spraw przekazano do prokuratury po wykonaniu czynności dochodzeniowo-wykrywczych;

Poz. 259

2) kwoty pieniężne uzyskane ze sprzedaży przedmiotów stanowiących dowody rzeczowe w sprawach

wskazanych w pkt 1.

2. Do księgi depozytów rzeczowych wpisuje się na

wskazanej w ust. 1 podstawie

1) pieniądze obiegowe polskie i zagraniczne, papiery

wartościowe i inne środki płatnicze oraz przedmioty ruchome stanowiące poręczenie majątkowe;

2) dokumenty uprawniające do prowadzenia pojazdów mechanicznych, zatrzymane w związku z popełnieniem przestępstwa.

3. Do księgi depozytów rzeczowych wpisuje się

ponadto paszporty i dokumenty uprawniające do

przekroczenia granicy, co do których prokurator wydał

postanowienie na podstawie art. 277 § 1 k.p.k. lub których zatrzymanie nastąpiło na podstawie art. 277 § 2

k.p.k., choćby postanowienia jeszcze nie wydano.

§ 105. 1. Do książki przechowywanych przedmiotów wpisuje się na mocy zarządzenia prokuratora dowody rzeczowe w postępowaniach przygotowawczych

przejętych przez niego do dalszego ich prowadzenia

z innych prokuratur lub innych organów uprawnionych do prowadzenia tych postępowań, a także

w sprawach, w których prokurator zatwierdził wydane

przez te organy postanowienie o umorzeniu postępowania i akta tych spraw przejął do prokuratury wraz

z dowodami rzeczowymi niezbędnymi dla ewentualnego podjęcia lub wznowienia postępowania.

2. W wypadku gdy przed rejestracją pieniądze

przekazano do banku emisyjnego w celu zbadania autentyczności, w rejestrze należy zamieścić informację

o liczbie przekazanych banknotów i ich nominale oraz

o oznaczeniu pisma, przy którym zostały przesłane.

3. Przedmioty w sprawach z zakresu prawa autorskiego i praw pokrewnych tego samego rodzaju

i o identycznej zawartości nośników (np. kasety wideo, dyskietki, płyty CD, DVD i inne) wpisuje się

w książce przechowywanych przedmiotów zbiorczo,

z podaniem ich łącznej liczby, określeniem rodzaju

i nazwy tych przedmiotów, a także wskazaniem cech

pozwalających na ich identyfikację w razie przekazania odpowiednim organom lub wydania uprawnionym osobom.

4. Zbiorczo należy wpisywać do książki przechowywanych przedmiotów także przedmioty inne niż

wymienione w ust. 3, jeżeli są wielokrotnością egzemplarzy tego samego rodzaju. Należy wówczas podać

liczbę egzemplarzy i cechy, o których mowa w ust. 3.

5. Wykazy przedmiotów, o których mowa

w ust. 1—4, sporządzone przez ŻW lub inne organy

uprawnione do prowadzenia postępowań, załącza się

do akt głównych sprawy.

§ 107. 1. Dowody rzeczowe oraz dokumenty wymienione w § 104 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 przyjmuje się za

pokwitowaniem odbioru. W pokwitowaniu odbioru

wymienia się: oznaczenie sprawy, nazwisko i imię

osoby, której dotyczą, oraz wskazuje dokładny opis

przedmiotów, a także numer pozycji w książce przechowywanych przedmiotów i księdze depozytów rzeczowych, pod jakim zostały wpisane. Pokwitowanie

podpisują przekazujący i przyjmujący te przedmioty.

2. Pokwitowanie odbioru sporządza się

2. W śledztwach prowadzonych przez prokuratora

w sprawach dotyczących żołnierzy ŻW lub innych organów uprawnionych do prowadzenia postępowań,

miejscem przechowywania dowodów rzeczowych,

pozostających do jego wyłącznej dyspozycji, są siedziby prokuratur, względnie inne wyznaczone przez prokuratora pomieszczenia poza siedzibą tych organów.

ww

§ 106. 1. Pod jedną pozycją w książce przechowywanych przedmiotów i księdze depozytów rzeczowych

wpisuje się przedmioty dotyczące jednej osoby (sprawy), a spośród przedmiotów dotyczących tej samej

osoby wpisuje się oddzielnie

1) pieniądze obiegowe polskie;

2) pieniądze zagraniczne i złote monety;

3) kamienie i metale szlachetne oraz wyroby z tych

kamieni i metali;

4) zagraniczne i krajowe papiery wartościowe;

5) weksle, skrypty dłużne, listy gwarancyjne, książeczki oszczędnościowe i czekowe oraz karty płatnicze;

1) w czterech egzemplarzach, jeżeli dotyczy przedmiotów wartościowych lub dowodów z dokumentów (w tym — jeden celem umieszczenia wewnątrz

opakowania, drugi dla przekazującego przedmioty, a trzeci i czwarty z przeznaczeniem do dołączenia do akt głównych i akt nadzoru);

2) w trzech egzemplarzach, jeżeli dotyczy innych

przedmiotów (z przeznaczeniem do dołączenia do

akt głównych i nadzoru oraz doręczenia przekazującemu przedmioty).

3. Odbiór dowodów rzeczowych może być dokonany na sporządzonych przez ŻW lub inne organy

uprawnione do prowadzenia postępowań wykazach,

jeżeli odpowiadają one warunkom określonym

w ust. 1 i 2.

4. W odniesieniu do przedmiotów wartościowych

i stanowiących dokument w toczącym się postępowaniu, szczegółowy opis przedmiotów w kwicie depozytowym powinien być zgodny z zapisem w książce

przechowywanych przedmiotów, a także w księdze

depozytów rzeczowych.

2. Znajdujące się czasowo w prokuraturze przedmioty zaliczane do wartościowych i do dowodów

z dokumentów oraz pieniądze obiegowe polskie i zagraniczne powinny być przechowywane w szafie metalowej.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 108. O wydaniu postanowienia w przedmiocie

dowodu rzeczowego, przyjęciu poręczenia, a także

o wydaniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w odniesieniu do książeczki oszczędnościowej

bądź innego dokumentu uprawniającego do dysponowania kontami lub depozytami bankowymi, zawiadamia się niezwłocznie właściwy oddział banku.

Poz. 259

§ 109. 1. Opakowywanie i otwieranie opakowania

przedmiotów wartościowych, składanych i podejmowanych z banku, odbywa się komisyjnie z udziałem

pracownika i kierownika jednostki lub wyznaczonego

prokuratora.

2. Pracownik prowadzący agendy dowodów rzeczowych wydaje upoważnionym pracownikom dowody rzeczowe za pokwitowaniem. Do jego obowiązków

należy przestrzeganie terminowego zwrotu dowodów

rzeczowych wydanych do wykorzystania w toku czynności procesowych.

3. Po wykorzystaniu w toku czynności procesowych dowodu rzeczowego podjętego z banku, pracownik prowadzący agendy dowodów rzeczowych

ponownie składa go do banku.

§ 110. Na opakowaniu przedmiotów przechowywanych w prokuraturze oznacza się nazwę prokuratury, sygnaturę akt sprawy oraz pozycję w książce przechowywanych przedmiotów lub w księdze depozytów

rzeczowych.

§ 111. 1. Przedmioty stanowiące dowody rzeczowe

mogą być przechowywane w aktach sprawy we wszytej do akt kopercie, jeżeli ich rodzaj, rozmiar i wartość

oraz znaczenie dla sprawy na to pozwalają.

2. Przy przesyłaniu akt sprawy innej prokuraturze

lub innemu organowi przedmioty wymienione w ust. 1

mogą być na podstawie zarządzenia prokuratora wyłączone z akt, a następnie załączone do akt po ich

zwrocie.

3. W sprawach przekazywanych przez ŻW lub inny

organ uprawniony do prowadzenia postępowania

z wnioskiem o skierowanie do sądu aktu oskarżenia,

wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania

karnego lub innym wnioskiem — przejmuje się dowody rzeczowe wskazane w zarządzeniu prokuratora i wpisuje się je do książki przechowywanych przedmiotów.

ww

4. Przy przekazywaniu sprawy sądowi lub innemu

uprawnionemu organowi należy przekazać zabezpieczone w formie dowodów rzeczowych przedmioty

znajdujące się w prokuraturze oraz przedmioty będące

na przechowaniu poza prokuraturą, wykazane w książce przechowywanych przedmiotów, a także przelać

sumy depozytowe znajdujące się na koncie sum depozytowych wojskowej prokuratury garnizonowej lub

wojskowej prokuratury okręgowej.

5. Dowód rzeczowy przekazuje się do dyspozycji

sądu także w sprawie umorzonej w prokuraturze,

w której złożono wniosek o orzeczenie przepadku

przedmiotu.

§ 112. 1. Pieniądze, które powinny być zachowane

w konkretnych egzemplarzach, należy przechowywać

w banku jako depozyt zamknięty.

3. Broń, amunicję, materiały wybuchowe lub łatwopalne, materiały radioaktywne, substancje trujące,

duszące lub parzące, środki odurzające, substancje

psychotropowe lub prekursory przechowuje się

w sposób i miejscu określonym w przepisach w sprawie szczegółowych zasad i miejsca przechowywania

tych przedmiotów, substancji, materiałów i prekursorów oraz warunków i sposobu ich zniszczenia, wydanych na podstawie art. 232a § 4 k.p.k.

4. Pieniądze obiegowe, jeżeli nie muszą być zachowane w konkretnych egzemplarzach, a także pieniądze

uzyskane ze sprzedaży przedmiotów stanowiących

dowody rzeczowe, wpłaca się na rachunek pomocniczy sum depozytowych wojskowego sądu garnizonowego właściwego do rozpoznania sprawy bądź na

konto depozytowe wojskowej prokuratury okręgowej

w pozostałych sprawach.

5. Zatrzymane prawo jazdy po zarejestrowaniu

i uprawomocnieniu się postanowienia w tym przedmiocie niezwłocznie przekazuje się do właściwego

wydziału komunikacji.

6. Pozwolenia na prowadzenie pojazdów wydane

w państwach obcych, należących do UE, przekazuje

się do organów wymienionych w załączniku nr 5 do

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 24, poz. 215 i Nr 286,

poz. 2884, z 2006 r. Nr 73, poz. 514 oraz z 2009 r. Nr 9,

poz. 46).

7. W odniesieniu do pozostałych państw obcych,

w stosunku do których obowiązują przepisy Konwencji o Ruchu Drogowym, sporządzonej w dniu 8 listopada 1968 r. w Wiedniu, pozwolenia na prowadzenie

pojazdów przekazuje się za pośrednictwem właściwego departamentu (biura) Prokuratury Generalnej.

8. Zatrzymany paszport i inny dokument uprawniający do przekroczenia granicy, po zarejestrowaniu

i uprawomocnieniu się postanowienia w tym przedmiocie, niezwłocznie przekazuje się organowi, który

wydał ten dokument.

9. W sprawach dotyczących cudzoziemców zatrzymany dokument uprawniający do przekroczenia granicy po zarejestrowaniu i uprawomocnieniu się postanowienia, niezwłocznie przekazuje się urzędowi konsularnemu państwa obcego, którego obywatelem jest

cudzoziemiec.

§ 113. 1. Jeżeli na polecenie prokuratora przedmioty wpisane pod jedną pozycją w książce przechowywanych przedmiotów i księdze depozytów rzeczowych ulegają podzieleniu, ich wyłączoną część zapisuje się pod odrębną pozycją w książce przechowywanych przedmiotów i księdze depozytów rzeczowych,

czyniąc o tym wzmiankę w rubryce „uwagi” pod pozycją pierwotnego wpisu.

pisami o biurowości, stosuje się również odpowiednio

przepisy o postępowaniu z depozytami rzeczowymi,

o likwidacji niepodjętych i nieodebranych rzeczy, oraz

o orzekaniu o przejściu depozytów na własność państwa.

w.

rcl

.go

v.p

l

2. Dowody rzeczowe w sprawach umorzonych wobec niewykrycia sprawców przestępstwa oraz w sprawach, w których postępowanie zawieszono, należy

przechowywać do czasu przedawnienia karalności.

Poz. 259

§ 114. Przedmioty uznane za dowody rzeczowe

i wpisane do książki przechowywanych przedmiotów

i księgi depozytów rzeczowych przekazuje się i wydaje

odpowiednim organom lub uprawnionym osobom

tylko na podstawie postanowienia prokuratora i we

wskazanym przez niego terminie.

§ 115. Zakreślenie sprawy w książce przechowywanych przedmiotów następuje z datą

1) wydania uprawnionej osobie przedmiotów przechowywanych w prokuraturze lub dokumentów

upoważniających do odebrania przedmiotów przechowywanych poza prokuraturą;

2) doręczenia sądowi lub innemu organowi przedmiotów przechowywanych w prokuraturze;

3) przekazania sądowi przedmiotów przechowywanych poza prokuraturą, w tym także kwot pozostających na rachunku pomocniczym sum depozytowych wojskowego sądu garnizonowego;

4) otrzymania zawiadomienia o dokonaniu przelewu,

na rachunek pomocniczy sum depozytowych sądu, kwot pozostających na koncie sum depozytowych wojskowej prokuratury okręgowej lub wojskowej prokuratury garnizonowej;

5) zarejestrowania rozdzielonego dowodu rzeczowego pod nowymi pozycjami w książce przechowywanych przedmiotów;

6) umorzenia postępowania o fałszowanie znaków

pieniężnych w przypadku, gdy z ekspertyzy Narodowego Banku Polskiego wynika, że przekazane

do badań banknoty lub monety zostały tam zatrzymane jako fałszywe;

7) zniszczenia dowodu rzeczowego z przyczyn losowych, potwierdzonego stosownym protokołem;

8) zniszczenia dowodu rzeczowego, po uzyskaniu zezwolenia na brakowanie dokumentacji niearchiwalnej wobec upływu okresu jego przechowywania w archiwum wyodrębnionym.

§ 116. Zakreślenie sprawy w księdze depozytów

rzeczowych następuje z datą

ww

1) uchylenia środka zapobiegawczego;

2) przekazania aktu oskarżenia do sądu w sprawie,

w której środek został zastosowany;

3) przesłania właściwemu organowi dokumentów

wskazanych w § 112 ust. 5—9.

§ 117. O wydaniu dokumentów upoważniających

do odebrania przedmiotów przechowywanych poza

prokuraturą zawiadamia się za zwrotnym pokwitowaniem odbioru osobę lub instytucję przechowującą te

przedmioty.

§ 118. W postępowaniu z dowodami rzeczowymi,

przedmiotami stanowiącymi poręczenie majątkowe

i innymi przechowywanymi przedmiotami, poza prze-

§ 119. Obowiązek prowadzenia książki przechowywanych przedmiotów, księgi depozytów rzeczowych

oraz odpowiedzialność za przechowywanie przedmiotów pozostających w prokuraturze (poza aktami) powierza się kierownikowi sekretariatu lub wyznaczonemu pracownikowi. Przyjęcie i przekazanie obowiązków

w tym zakresie następuje na podstawie protokołu

zdawczo-odbiorczego.

§ 120. 1. Przedmioty wartościowe i stanowiące dokument w toczącym się postępowaniu, a także krajowe środki płatnicze, które powinny być zachowane

w konkretnych egzemplarzach, przechowuje się w depozycie banku, jako depozyt zamknięty.

2. Przedmioty określone w ust. 1 podlegają dodatkowemu ewidencjonowaniu w księdze depozytów

rzeczowych.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli przewiduje się krótkotrwałe (do 15 dni) przechowywanie

w prokuraturze przedmiotów o niewielkiej wartości.

4. Opakowywanie i otwieranie opakowania przedmiotów wartościowych, składanych i podejmowanych

z banku, odbywa się komisyjnie z udziałem pracownika sekretariatu i kierownika jednostki lub wyznaczonego prokuratora.

§ 121. W razie przewożenia lub przenoszenia poza

siedzibę prokuratury przedmiotów wartościowych lub

dowodów rzeczowych o wyjątkowym charakterze

i znaczeniu dla sprawy zapewnia się im należytą

ochronę, a w razie potrzeby występuje się o wyznaczenie odpowiedniego konwoju ŻW lub innego uprawnionego organu.

§ 122. Przedmioty stanowiące dowód lub mogące

stanowić dowód rzeczowy niedołączone do akt sprawy i nieprzekazane innemu organowi przechowuje się

w prokuraturze (w metalowej szafie) w odpowiednio

zabezpieczonym miejscu lub pomieszczeniu.

§ 123. 1. Przepis § 122 oraz przepisy poprzednie

stosuje się odpowiednio w razie przechowywania

nośników informacji, na których utrwalono obraz lub

dźwięk z przebiegu czynności procesowych (stanowiące załączniki do odpowiednich protokołów).

2. Przedmioty stanowiące dowody rzeczowe, zawierające informacje niejawne, przechowywane są

w kancelariach tajnych prokuratur prowadzących lub

nadzorujących postępowanie karne.

§ 124. 1. Niezależnie od obowiązków kierownika

sekretariatu, pracownik prowadzący księgi powiadamia kierownika jednostki o przechowywaniu w prokuraturze lub w innym miejscu przedmiotów odnoszących się do spraw, w których zakończono już postępowanie, a zwłaszcza o braku w orzeczeniu rozstrzygnięcia co do dowodów rzeczowych lub innego przechowywanego przedmiotu.

2. Zasady i sposób dołączenia do akt głównych dokumentów, o których mowa w ust. 1, oraz przesyłania

ich w ślad za sprawą regulują przepisy części I — rozdziału 4.

w.

rcl

.go

v.p

l

2. Prawidłowość ewidencji, jej zgodność z rzeczywistym stanem przechowywanych przedmiotów oraz

warunki przechowywania podlegają zbadaniu podczas każdej wewnętrznej kontroli sekretariatu, wizytacji lub lustracji.

Poz. 259

Rozdział 7

Czynności związane z doprowadzaniem

podejrzanych do prokuratury

§ 125. Zlecenie konwojowania dostarcza się właściwemu organowi ŻW lub innym uprawnionym organom, najpóźniej na dwa dni przed terminem konwojowania.

§ 126. Prokurator, kierownik sekretariatu lub inna

upoważniona osoba odnotowuje w nakazie konwojowania datę i godzinę przybycia i odejścia konwoju.

Rozdział 8

Czynności sekretariatu w sprawie opłat i innych

wydatków poniesionych w postępowaniu

§ 127. W sprawach zarejestrowanych w repertorium sporządza się zestawienie opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu, którego oryginał

załącza się do akt głównych, a jego kserokopię do akt

nadzoru.

§ 128. Opłaty i inne wydatki poniesione w toku

postępowania i w związku z jego prowadzeniem nanosi się na formularzu zestawienia wskazanego

w § 127 sukcesywnie, wraz z wpływem rachunków

oraz innych dokumentów będących podstawą naliczania kosztów tego postępowania i po zatwierdzeniu

przez prokuratora wynikających z nich należności do

wypłaty.

§ 129. 1. W zestawieniu, o którym mowa w § 127,

dolicza się ponadto wydatki wynikające z dokumentów wpływających do prokuratury po zakończeniu postępowania (faktur i rachunków), a także ryczałt z tytułu doręczenia odpisów końcowej decyzji merytorycznej i innych pism podmiotom uprawnionym do ich

otrzymania.

ww

2. W sytuacji, w której zestawienie opłat i innych

wydatków w postępowaniu, sporządzone przez ŻW

lub inny organ uprawniony do prowadzenia postępowania, nie nasuwa uwag merytorycznych i formalnych, a koszty tego postępowania w prokuraturze

ograniczają się tylko do doręczenia odpisów decyzji

merytorycznej kończącej postępowanie podmiotom

uprawnionym do ich otrzymania, można poprzestać

na załączeniu do akt głównych i nadzoru wymienionego zestawienia, z dodaniem jednakże kosztów poniesionych przez prokuraturę.

§ 130. 1. Akta główne sprawy powinny zawierać

wszystkie dokumenty będące podstawą naliczenia

opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu.

§ 131. 1. W sprawach zakończonych aktem oskarżenia, wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania karnego, wnioskiem o umorzenie postępowania i zastosowanie środka zabezpieczającego lub inną

końcową decyzją merytoryczną kierowaną do sądu

sporządza się zestawienie opłat i innych wydatków

poniesionych w postępowaniu, z podaniem łącznej

ich sumy oraz wskazaniem, na podstawie posiadanych dokumentów, wysokości wydatków poniesionych przez sąd w tym postępowaniu.

2. W sytuacji, w której rachunki i inne dokumenty

nie mogły być uwzględnione w zestawieniu opłat i innych wydatków przesłanych wraz z aktami sprawy do

sądu, wykazuje się w zestawieniu uzupełniającym,

przekazanym z wymienionymi dokumentami w ślad

za aktami sprawy.

§ 132. 1. W sprawach zakończonych inną decyzją

niż wymieniona w § 131 ust. 1 sporządza się zestawienie opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu, bez sumowania łącznych kosztów tego postępowania.

2. W przypadku dokonania w sprawach wymienionych w ust. 1 dalszych czynności procesowych bądź

podjęcia na nowo lub wznowienia postępowania,

w sporządzonym uprzednio zestawieniu opłat i innych

wydatków poniesionych w tym postępowaniu nanosi

się pozostałe koszty wynikające z dokonania określonych wyżej czynności.

3. W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, nanosi

się odrębnie opłaty i wydatki poniesione w nim przez

prokuraturę, a zatwierdzane przez prokuratora do wypłaty, oraz opłaty i wydatki poniesione przez ŻW lub

inny organ prowadzący postępowanie, wraz z adnotacją o numerach kart w aktach sprawy, na których znajdują się rachunki i inne dokumenty potwierdzające

poniesione koszty postępowania w tej sprawie.

§ 133. 1. Należności z tytułu powołania biegłych,

kosztów czynności związanych z podejrzeniem przestępnego spowodowania śmierci, wydatki z tytułu wykonania

1) postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym;

2) należności świadków;

3) wynagrodzenia tłumaczy;

4) opłaty za parkingi i holowanie zabezpieczonych

pojazdów ponoszone przez prokuraturę, wykazuje

się wyłącznie na podstawie przedstawionych rachunków i faktur, zatwierdzonych do wypłaty przez

prokuratora.

2. Należności, o których mowa w ust. 1, ponoszone przez ŻW i inne organy uprawnione do prowadzenia postępowań wykazuje się na podstawie zestawień

sporządzonych przez te organy oraz załączonej do akt

sprawy dokumentacji.

4. O wydaniu dokumentów, uwierzytelnionych ich

odpisów lub kserokopii z akt sprawy oraz o wysokości

pobranych opłat sporządza się adnotację w aktach

nadzoru lub notatkę urzędową, którą załącza się do

tych akt.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 134. Koszty przechowywania zajętych i zabezpieczonych przedmiotów wykazuje się w zestawieniu

w wysokościach uzależnionych od miejsca przechowywania takich przedmiotów

Poz. 259

1) jako ryczałt — w przypadku przechowywania ich

w składnicy organu prowadzącego postępowanie,

który uwzględnia się przy zasądzeniu kosztów procesu (art. 626 k.p.k.);

§ 140. 1. W prokuraturach prowadzi się wykaz kontrolny dotyczący ponoszonych przez prokuraturę kosztów postępowań przygotowawczych.

2) według rachunku — w razie przechowywania ich

poza składnicą organu prowadzącego takie postępowanie.

2. W wykazie wskazanym w ust. 1 sumuje się w systemie półrocznym i rocznym poszczególne koszty takich postępowań ponoszone przez prokuraturę.

§ 135. Koszty konwojowania osób wykazuje się

w zestawieniu w wysokościach uzależnionych od liczby osób konwojowanych i warunków dokonywania

takiej czynności — jako ryczałt w przypadku konwojowania jednej osoby w granicach jednej miejscowości

lub jako wydatki obliczane według wzoru wynikającego z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. Nr 108, poz. 1026 oraz z 2004 r.

Nr 4, poz. 25) w związku z konwojowaniem wzmocnionym lub do innej miejscowości.

3. W przypadku kosztów doręczenia wezwań i innych pism, w wykazie kontrolnym odnotowuje się

w odrębnych kolumnach zarówno naliczoną sumę ryczałtu w poszczególnych sprawach, jak i koszty z tytułu doręczenia pism tej prokuratury naliczane przez pocztę.

§ 136. W odniesieniu do kosztów postępowania

mediacyjnego uwzględnia się zarówno ryczałt za doręczenie wezwań i pism w tym postępowaniu, jak i ryczałt

za jego przeprowadzenie, w wysokości wynikającej

z § 4 ust. 2 rozporządzenia wymienionego w § 135.

§ 137. Opłaty za uzyskanie informacji o osobie

z Krajowego Rejestru Karnego wykazuje się w wysokości wynikającej z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie określenia wysokości opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. Nr 151, poz. 1468).

§ 138. W zestawieniu, o którym mowa w § 129, wykazuje się również ryczałt za doręczenie wezwań i pism

w postępowaniu w sposób i w wysokościach określonych w § 1 rozporządzenia wymienionego w § 135

oraz pozostałe koszty poniesione w związku z jego

prowadzeniem.

ww

§ 139. 1. Za wydanie na wniosek osób uprawnionych oraz za zgodą prokuratora uwierzytelnionych odpisów, zaświadczeń oraz innych dokumentów sporządzonych na podstawie akt sprawy sekretariat pobiera

opłaty kancelaryjne na zasadach określonych przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

2 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości opłaty za wydanie kserokopii dokumentów oraz uwierzytelnionych

odpisów z akt sprawy (Dz. U. Nr 107, poz. 1006).

2. Za wydanie na wniosek osób uprawnionych

oraz za zgodą prokuratora kserokopii dokumentów

z akt sprawy pobiera się opłaty kancelaryjne w wysokości określonej przepisami rozporządzenia, o którym

mowa w ust. 1.

3. Opłaty kancelaryjnej nie pobiera się od osoby,

której należy z urzędu doręczyć odpis postanowienia

lub zarządzenia (art. 100 § 2 w zw. z art. 16 k.p.k.), oraz

od podejrzanego, któremu na jego żądanie wydano

odpis postanowienia (art. 157 § 1 k.p.k.).

Rozdział 9

Sprawozdawczość i statystyka

§ 141. 1. W prokuraturach sporządza się w systemie półrocznym i rocznym sprawozdania z działalności

tych jednostek ujęte w formularzach MS-P1Kwojsk.

2. Niezależnie od sprawozdań, o których mowa

w ust. 1, prokuratury mogą sporządzać informacje

i zestawienia statystyczne dla potrzeb kierownictwa

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz dowódców właściwych jednostek wojskowych, w tym

w oparciu o dane statystyczne ujęte w formularzach

statystycznych systemu informatycznego Naczelnej

Prokuratury Wojskowej — ProkStat.

§ 142. 1. Sprawozdanie MS-P1Kwojsk. z działalności prokuratury, dotyczące ewidencji spraw i czynności procesowych prokuratora w sprawach karnych

wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe, wypełniają odrębnie w zakresie

swojej właściwości rzeczowej.

2. Formularze statystyczne systemu informatycznego Naczelnej Prokuratury Wojskowej — ProkStat

wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe, wypełniają odrębnie w zakresie

swej właściwości rzeczowej.

§ 143. Sposób, tryb i termin wypełnienia formularzy sprawozdawczych, o których mowa w § 141 ust. 1,

jest określany zgodnie z wydanym na podstawie

art. 18 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce

publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.10)) —

rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie programu

badań statystyki publicznej na określony rok.

10) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121,

poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668,

z 2001 r. Nr 100, poz. 1080, z 2003 r. Nr 217, poz. 2125,

z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362,

z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 166, poz. 1172,

z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz

z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 76, poz. 489.

Rozdział 2

Biblioteki

Akta i teczki aktowe

§ 144. Przy prowadzeniu bibliotek mają zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. Nr 85, poz. 539,

z późn. zm.11)) i wydane na ich podstawie przepisy

wykonawcze Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie zasad i ewidencji materiałów bibliotecznych, a także przepisy rozporządzenia Ministra

Obrony Narodowej z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie

zasad organizacji obsługi bibliotecznej w jednostkach

organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej

oraz zasad współdziałania bibliotek publicznych

w wykonywaniu tej obsługi (Dz. U. Nr 35, poz. 297).

§ 149. 1. Materiały spraw ostatecznie załatwionych, objętych wspólnym hasłem klasyfikacyjnym,

zgodnie z rzeczowym wykazem akt, przechowuje się

w „teczce aktowej”, oznaczonej na zewnętrznej stronie okładki słownie i cyfrowo hasłem klasyfikacyjnym

przyjętym dla danego rodzaju spraw.

w.

rcl

.go

v.p

l

Rozdział 10

§ 145. W prokuraturach można prowadzić biblioteki podręczne.

§ 146. 1. Księgozbiory bibliotek podręcznych powinny być ujęte w odpowiedniej księdze inwentarzowej biblioteki.

2. Książki i czasopisma oznacza się kolejnymi numerami księgi inwentarzowej.

§ 147. Biblioteki podręczne wypożyczają książki

i czasopisma za pokwitowaniem.

CZĘŚĆ III

2. Teczki aktowe przechowuje się w sekretariacie

przez okres dwóch lat, licząc od roku następnego po

roku, w którym teczkę założono, a następnie przekazuje się je do archiwum wyodrębnionego na podstawie

spisu zdawczo-odbiorczego.

§ 150. 1. W wypadku gdy po dwuletnim okresie od

założenia teczki aktowej nie zostały załatwione wszystkie sprawy objętej właściwym dla niej „spisem spraw”,

przed przekazaniem teczki do archiwum wyodrębnionego sprawy niezałatwione wpisuje się do założonego

na rok bieżący „spisu spraw”, czyniąc o tym wzmiankę

w odpowiednich pozycjach poprzedniego „spisu

spraw” i z podaniem nowego znaku sprawy.

2. Poza przypadkiem, o którym mowa w ust. 1,

sprawy niezałatwione ostatecznie w ciągu roku kalendarzowego są załatwiane w latach następnych bez

zmiany znaków dotychczasowych i bez ponownego

ich rejestrowania w nowych „spisach spraw”.

Rozdział 1

3. „Spisy spraw” przechowywane są w prokuraturach przez okres 15 lat, po czym przekazywane są do

archiwum wyodrębnionego.

Ogólne zasady archiwizacji

Rozdział 3

§ 148. 1. Sprawy z zakresu archiwizacji w prokuraturach prowadzone są na podstawie jednolitych rzeczowych wykazów akt, ustalonych w uzgodnieniu

z dyrektorem Centralnego Archiwum Wojskowego,

przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego — w odniesieniu do akt Naczelnej Prokuratury Wojskowej,

a przez wojskowego prokuratora okręgowego —

w odniesieniu do akt wojskowej prokuratury okręgowej i podległych mu wojskowych prokuratur garnizonowych.

Organizacja archiwów zakładowych

Arch i wi zacj a

ww

2. Wykazy, o których mowa w ust. 1, określają

słownie i cyfrowo hasła klasyfikacyjne wszystkich rodzajów spraw prowadzonych w prokuraturach oraz

ich kwalifikacje do kategorii materiałów archiwalnych

lub dokumentacji niearchiwalnej, stosownie do przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97,

poz. 673, z późn. zm.12)) oraz wydanych na jej podstawie zarządzeń Ministra Obrony Narodowej.

11) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2001 r. Nr 129, poz. 1440,

z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2004 r. Nr 238, poz. 2390 oraz

z 2006 r. Nr 220, poz. 1600.

12) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały

ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708, Nr 170,

poz. 1217 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r. Nr 64, poz. 426,

z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 39, poz. 307

i Nr 166, poz. 1317 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 47,

poz. 278 i Nr 182, poz. 1228.

§ 151. Dokumentację powstającą w wyniku działalności prokuratur przechowuje się po jej wykorzystaniu

w archiwach zakładowych.

§ 152. Do zakresu działania archiwum wyodrębnionego, kierowanego przez wyznaczonego pracownika, należy w szczególności

1) przyjmowanie dokumentacji z poszczególnych komórek organizacyjnych prokuratury;

2) przechowywanie i zabezpieczenie przejętej dokumentacji oraz prowadzenie jej ewidencji;

3) udostępnianie przechowywanej

osobom upoważnionym;

dokumentacji

4) przygotowywanie i przekazywanie dokumentacji

stanowiącej materiały archiwalne zaliczane do kategorii „A” do właściwego archiwum wojskowego;

5) inicjowanie brakowania dokumentacji niearchiwalnej zaliczanej do kategorii „B” i udział w jej komisyjnym brakowaniu oraz przekazywanie wybrakowanych materiałów (w stanie uniemożliwiającym ich odtworzenie) na makulaturę;

6) utrzymywanie stałych kontaktów z Centralnym Archiwum Wojskowym.

Rozdział 4

§ 158. Jeżeli zachodzi potrzeba łączenia w jednej

teczce akt kategorii „A” z aktami kategorii „B”, całą

zawartość teczki zalicza się do kategorii „A”. W przypadku połączenia akt w jednej teczce kategorii „B”

o różnych okresach przechowywania — całą zawartość teczki zalicza się do najdłuższego z ustalonych

okresów przechowywania.

w.

rcl

.go

v.p

l

Podział zasobu archiwum wyodrębnionego

Poz. 259

§ 153. Dokumentacja podlegająca przechowaniu

w archiwum wyodrębnionym dzieli się na kategorie

oznaczone symbolami A i B. Dokumentację niearchiwalną ze względu na okresy przechowywania oznacza

się

1) symbolem B z dodaniem cyfry arabskiej określającej liczbę lat przechowywania podlegającą ekspertyzie kwalifikacji i brakowaniu po upływie okresu

przechowywania;

2) symbolem BE z dodaniem cyfry arabskiej określającej liczbę lat przechowywania podlegającą ponownej kwalifikacji po przeprowadzeniu ekspertyzy archiwalnej po upływie okresu przechowywania;

3) symbolem Bc dokumentację mającą wyłącznie

przydatność praktyczną podlegającą ekspertyzie

kwalifikacji po ustaniu jej przydatności.

§ 154. Podział dokumentacji na kategorie określony jest

1) w rozdziale 6 niniejszej części w odniesieniu do akt

prokuratora i urządzeń ewidencyjnych tych akt;

2) w rzeczowych wykazach akt, o których mowa

w § 148, w odniesieniu do akt z zakresu administracji kierowników jednostek.

§ 155. Naczelny Prokurator Wojskowy i wojskowy

prokurator okręgowy, w porozumieniu z dyrektorem

Centralnego Archiwum Wojskowego, może uzupełnić

— stosownie do zmieniających się potrzeb — jednolity rzeczowy wykaz akt, oznaczając dla poszczególnych

akt kategorie i okresy przechowywania lub zaliczyć

część dokumentacji kategorii „B” do kategorii „A” lub

zmienić okresy przechowywania dokumentacji kategorii „B”.

§ 156. 1. Materiały archiwalne zaliczane do kategorii „A”, określone w rzeczowych wykazach akt, przechowywane są w archiwum wyodrębnionym przez

25 lat. Okresy przechowywania innych materiałów archiwalnych określa § 174.

ww

2. Po upływie okresów przechowywania, o których

mowa w ust. 1, materiały archiwalne przekazuje się

do Centralnego Archiwum Wojskowego.

3. Okresy przechowywania dokumentacji kategorii

„B” są oznaczone cyframi arabskimi umieszczonymi

obok symbolu „B”, np.: B5. Po upływie tych okresów

akta podlegają brakowaniu.

§ 159. 1. Dokumentacja przejmowana przez archiwum wyodrębnione powinna być uporządkowana

przez przekazujące komórki organizacyjne prokuratury.

2. Uporządkowanie dokumentacji polega na

1) ułożeniu pism w poszczególnych aktach spraw

oraz ułożeniu akt w teczkach, w kolejności zgodnej

z numeracją zapisów we właściwym urządzeniu

ewidencyjnym (repertorium, rejestrze itp.);

2) opisaniu teczek na tytułowej stronie;

3) zszyciu lub trwałym złączeniu w inny sposób pism

znajdujących się w teczkach akt kategorii „A” i ponumerowaniu zapisanych stron w tych aktach;

4) usunięciu z akt części metalowych (zszywki, spinacze, złącza skoroszytowe);

5) zagięciu arkuszy o wymiarach większych od formatu „A-4”, równolegle do brzegów pozostałych

kart.

§ 160. Klauzulę o zakwalifikowaniu akt znajdujących się w teczce do odpowiedniej kategorii w odniesieniu do dokumentacji określonej rzeczowym wykazem akt podpisuje kierownik jednostki lub komórki

organizacyjnej, w której akta powstały. Podpisywanie

klauzul na aktach prokuratora regulują przepisy części IV niniejszego zarządzenia.

§ 161. Prokuratury i ich komórki organizacyjne

przekazują uporządkowane akta na podstawie spisu

zdawczo-odbiorczego. Spisy zdawczo-odbiorcze sporządza się osobno dla każdej kategorii akt.

§ 162. Po sprawdzeniu prawidłowości uporządkowania akt i sporządzenia spisu zdawczo-odbiorczego

wyznaczony pracownik sekretariatu archiwum potwierdza swoim podpisem odbiór akt, po czym rejestruje spis w wykazie spisów zdawczo-odbiorczych

w kolejności wpływu i nadaje im numery bieżące wykazu.

§ 163. 1. Materiały archiwalne zaliczone do kategorii „A” przechowuje się na oddzielnych regałach.

2. Układ teczek (akt) i ich segregacja na poszczególnych półkach powinny zapewnić sprawne wyszukiwanie akt i sukcesywne ich brakowanie.

Rozdział 5

Przyjmowanie i ewidencjonowanie dokumentacji

archiwalnej

§ 157. Archiwum wyodrębnione przyjmuje dokumentację zgromadzoną w teczkach aktowych, zakładanych odrębnie dla kategorii „A” oraz dla akt kategorii „B” z jednakowym okresem przechowywania.

3. W razie potrzeby dokumentację poddaje się zabiegom konserwacyjnym.

4. Pomieszczenia archiwum wyodrębnionego powinny odpowiadać kryteriom zapewniającym warunki właściwego przechowywania dokumentacji i jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych.

5) załatwieniem sprawy w inny sposób.

§ 168. 1. Prokurator wykonujący końcowe czynności w sprawie zalicza akta do odpowiedniej kategorii

i ustala okresy ich przechowywania w archiwum wyodrębnionym.

w.

rcl

.go

v.p

l

§ 164. 1. Dokumentacja przechowywana w archiwum wyodrębnionym objęta jest prowadzoną na bieżąco ewidencją.

Poz. 259

2. Ewidencję zasobu archiwum wyodrębnionego

stanowią

1) spisy zdawczo-odbiorcze materiałów przekazanych

do archiwum;

2) wykazy spisów zdawczo-odbiorczych;

3) kartoteka udostępnienia akt;

2. Kategorie i okres przechowywania urządzeń

ewidencyjnych i innych urządzeń biurowych określa

wyznaczony prokurator w porozumieniu z kierownikiem sekretariatu prokuratury.

4) spisy zdawczo-odbiorcze materiałów archiwalnych

przekazanych do Centralnego Archiwum Wojskowego;

§ 169. Zarządzenia o przekazaniu akt do archiwum

wojskowego lub przekazaniu ich do zniszczenia wydaje kierownik jednostki.

5) spisy akt wybrakowanych i przekazanych do zniszczenia wraz z protokołami brakowania akt kategorii „B” i wydanymi przez Centralne Archiwum

Wojskowe zezwoleniami na zniszczenie akt.

§ 170. Nie przekazuje się do Centralnego Archiwum Wojskowego lub do zniszczenia akt spraw,

w których nie ukończono wszystkich czynności związanych z wykonaniem orzeczenia (zarządzenia),

a w przypadku umorzonych spraw karnych — przed

upływem okresu przedawnienia karalności.

3. Karty udostępnienia akt przechowywane są

w archiwum przez okres dwóch lat. Pozostałe urządzenia ewidencyjne wymienione w ust. 2 stanowią dokumentację kategorii „A”.

§ 171. W sprawach karnych do kategorii „A” zalicza się

§ 165. Spisy zdawczo-odbiorcze dokumentacji

przyjętej na przechowanie prowadzi się w oddzielnych

teczkach dla kategorii „A” i kategorii „B” w dwóch

zbiorach.

1) akta główne i nadzoru umorzonych śledztw lub

dochodzeń w sprawach

Rozdział 6

b) o przestępstwa wymienione w rozdziale XVII,

XXIV i XXXI oraz w art. 253, 256—258 i 265 k.k.,

Okresy przechowywania, warunki niszczenia

i przekazywania do archiwum akt spraw

§ 166. 1. Akta spraw i urządzenia ewidencyjne

dzieli się na materiały archiwalne zaliczane do kategorii „A” i dokumentację niearchiwalną zaliczaną do kategorii „B” oraz ustala okres ich przechowywania.

2. Po upływie okresów przechowywania w prokuraturze akta kategorii „A” przekazuje się do Centralnego Archiwum Wojskowego lub innego archiwum wojskowego wskazanego przez Centralne Archiwum Wojskowe, a akta kategorii „B” do zniszczenia.

§ 167. Okres przechowywania akt w prokuraturze

liczy się od początku roku kalendarzowego następującego po roku, w którym ukończono czynności procesowe lub związane z

ww

1) wykonaniem postanowienia lub zarządzenia kończącego postępowanie, a gdy nie zachodzi potrzeba wykonania, od uprawomocnienia się postanowienia lub zarządzenia;

2) uprawomocnieniem się orzeczenia sądowego

w sprawach skierowanych przez prokuratora do

sądu lub w sprawach, w których prokurator zgłosił

swój udział w postępowaniu przed sądem;

3) rozpatrzeniem przez uprawnione organy sprzeciwu lub innego środka prawnego wniesionego

przez prokuratora;

4) odmową wniesienia nadzwyczajnego środka prawnego, wniosku o ułaskawienie lub wniosku o wznowienie postępowania;

a) o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości oraz

zbrodnie wojenne,

c) o przestępstwa wymienione w dekrecie Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia

23 września 1944 r. Kodeks Karny Wojska Polskiego (Dz. U. Nr 6, poz. 27, z późn. zm.13)) oraz

w dekrecie Rady Ministrów z dnia 13 czerwca

1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz. U.

Nr 30, poz. 192, z późn. zm.14)),

d) o przestępstwa wymienione w art. 46 ust. 1—6,

art. 47 ust. 1, art. 48 ust. 1—4 dekretu z dnia

12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U.

Nr 29, poz. 154, z 1982 r. Nr 3, poz. 18, z 1989 r.

Nr 34, poz. 178 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554),

e) o wyjątkowym znaczeniu ze względu na zebrany materiał w śledztwie lub dochodzeniu bądź

występujące w sprawie osoby;

2) akta nadzoru

a) nad wykonaniem kary w sprawach o zbrodnie

wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości oraz

w sprawach, w których prawomocnie orzeczono karę śmierci lub karę dożywotniego pozbawienia wolności,

13) Zmiany wymienionego dekretu zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1947 r. Nr 65, poz. 390, z 1949 r. Nr 55, poz. 437, z 1950 r.

Nr 6, poz. 46, z 1951 r. Nr 22, poz. 172 i Nr 58, poz. 399,

z 1953 r. Nr 27, poz. 104 oraz z 1957 r. Nr 1, poz. 2.

14) Zmiany wymienionego dekretu zostały ogłoszone w Dz. U.

z 1947 r. Nr 65, poz. 390, z 1949 r. Nr 32, poz. 238 i Nr 45,

poz. 334, z 1955 r. Nr 46, poz. 310 oraz z 1958 r. Nr 18,

poz. 76.

b) w sprawach, w których Prokurator Generalny

wą wszczęcia postępowania o zdarzenia ze skutkiem śmiertelnym, w których prokurator przekazał informację o pobraniu ze zwłok komórek,

tkanek i narządów,

w.

rcl

.go

v.p

l

— wystąpił do organów państw obcych o ściganie zbrodni wojennych lub zbrodni przeciwko

ludzkości popełnionych na szkodę Narodu

Polskiego albo o wydanie sprawców takich

przestępstw, przeciwko którym prowadzi się

postępowanie w Polsce,

Poz. 259

— wniósł rewizję nadzwyczajną lub kasację, żądając rehabilitacji osób niesłusznie skazanych

za przestępstwa popełnione z pobudek politycznych.

§ 172. Do kategorii „A” zalicza się również

b) akt nadzoru w sprawach, w których prokurator

— uczestniczył w postępowaniu przed sądem ze

względu na wyjątkową potrzebę ochrony interesu społecznego lub praworządności,

— kierował skargę do ministra oraz skargę do

wojewódzkiego sądu administracyjnego lub

Naczelnego Sądu Administracyjnego,

1) urządzenia ewidencyjne (repertoria i rejestry) przeznaczone do ewidencjonowania akt spraw;

— podejmował czynności w ochronie praworządności na wniosek Sejmu, Senatu i ich organów, Prezydenta RP i Prezesa Rady Ministrów,

2) akta spraw, w których Prokurator Generalny wystąpił do Prezesa Rady Ministrów lub ministrów

z wnioskiem o usunięcie stwierdzonych uchybień

lub usprawnienie działalności administracji lub

gospodarki.

c) akt głównych i nadzoru spraw, w których prokurator podejmował czynności lub skierował wniosek do sądu o pociągnięcie podmiotu zbiorowego do odpowiedzialności za czyny zabronione

pod groźbą kary;

§ 173. Akta spraw niewymienione w § 171 i 172 zalicza się do kategorii „B”.

6) 5 lat dla

§ 174. Ustala się następujące okresy przechowywania akt spraw zaliczanych do kategorii „B”

a) akt głównych i nadzoru śledztw i dochodzeń

umorzonych na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 2

k.p.k., z wyłączeniem spraw o zdarzenia ze skutkiem śmiertelnym,

1) dla akt głównych i nadzoru śledztw umorzonych

z innych przyczyn niż określone w art. 17 § 1 pkt 1

i 2 k.p.k.

b) akt głównych i nadzoru śledztw i dochodzeń

umorzonych na podstawie art. 17 § 1 pkt 3

k.p.k.,

a) 35 lat w sprawach o zbrodnie zabójstwa, gdy

postępowanie przygotowawcze toczyło się

w sprawie, a — 40 lat, gdy postępowanie

wszczęto przeciwko osobie,

c) akt spraw zakończonych odmową wszczęcia

śledztwa lub dochodzenia, z wyjątkiem spraw

o zdarzenia ze skutkiem śmiertelnym, o których

mowa w pkt 5 lit. a,

b) 25 lat w sprawach o inne zbrodnie, gdy postępowanie przygotowawcze toczyło się w sprawie, a — 30 lat, gdy postępowanie wszczęto

przeciwko osobie;

d) akt nadzoru śledztw i dochodzeń, z wyłączeniem

spraw umorzonych z powodu niewykrycia

sprawców, które przechowuje się w okresach

przewidzianych w pkt 1—5,

2) 20 lat dla akt głównych i nadzoru spraw umorzonych z innych przyczyn niż określone w art. 17 § 1

pkt 1 i 2 k.p.k., gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności powyżej 5 lat,

gdy postępowanie przygotowawcze toczyło się

w sprawie, a — 25 lat, gdy postępowanie wszczęto

przeciwko osobie;

e) akt nadzoru prokuratora nadrzędnego nad prowadzonymi w podległych prokuraturach postępowaniami w sprawach karnych, administracyjnych oraz w sprawach związanych z wykonaniem wyroków,

ww

3) 15 lat dla akt głównych i nadzoru spraw umorzonych z innych przyczyn niż określone w art. 17 § 1

pkt 1 i 2 k.p.k., gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności powyżej 3 lat,

gdy postępowanie przygotowawcze toczyło się

w sprawie, a — 20 lat, gdy postępowanie wszczęto

przeciwko osobie;

4) 10 lat dla akt głównych i nadzoru spraw umorzonych z innych przyczyn niż określone w art. 17 § 1

pkt 1 i 2 k.p.k. o pozostałe występki;

5) 10 lat dla

a) akt głównych i nadzoru śledztw i dochodzeń

umorzonych warunkowo przed 1 września

1998 r. oraz umorzonych na podstawie art. 17

§ 1 pkt 1 i 2 k.p.k. w sprawach o zdarzenia ze

skutkiem śmiertelnym, akt zakończonych odmo-

f) akt dotyczących

— rozpatrzonych wniosków o kasację (rewizję

nadzwyczajną) oraz udziału prokuratora

w postępowaniu kasacyjnym,

— udziału prokuratora w postępowaniu apelacyjnym (rewizyjnym),

— rozpatrzonych wniosków o wydanie przez

prokuratora postanowienia o wyznaczeniu

cudzoziemcowi miejsca przymusowego pobytu,

— zastosowaniu przez sąd aresztu w celu wydalenia,

— postępowania ułaskawieniowego,

— akt nadzoru w sprawach, w których prokurator podejmował czynności w celu ochrony

praworządności, z wyłączeniem spraw wymienionych w pkt 5 lit. b,

g) spraw wpisanych w rejestrze „Oz”;

7) 2 lata dla

6. Zarządzenie o odmowie udostępnienia materiałów archiwalnych wymaga uzasadnienia i pouczenia

osoby wskazanej we wniosku o możliwości, trybie

i terminie jego zaskarżenia. Środki zaskarżenia na odmowę udostępnienia materiałów archiwalnych w zakresie wskazanym w ust. 1 i 2 wnosi się na zasadach

ogólnych, a w wypadku odmowy wcześniejszego udostępnienia materiałów archiwalnych — w trybie wskazanym w § 6 ust. 2 rozporządzenia wymienionego

w ust. 3.

w.

rcl

.go

v.p

l

a) akt spraw niewymienionych w § 170, 171 i 172

pkt 2 oraz w pkt 1—4 niniejszego przepisu,

Poz. 259

b) pomocniczych

urządzeń

ewidencyjnych

(np. pocztowe książki nadawcze),

c) zbiory wokand, zbiory wyroków, postanowień,

d) formularzy rejestracyjnych i formularzy zapytań

Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych,

przechowywanych na stanowiskach dostępowych do KCIK,

e) kontrolek oraz wykazów kart rejestracyjnych

i zapytań do Krajowego Centrum Informacji

Kryminalnych.

§ 175. Zaliczane do kategorii „A” repertoria i rejestry, po zakończeniu w nich wpisów zgodnie z wymogami wynikającymi z części III zarządzenia, nie wcześniej niż po upływie 5 lat od daty dokonania ostatniego

z nich, przekazuje się do archiwum wyodrębnionego,

w którym przechowuje się je przez okres 50 lat, a akta

spraw — przez 30 lat. Po tych okresach wymienione

urządzenia ewidencyjne i akta przekazywane są do

właściwego archiwum wojskowego.

7. Udostępnienie materiałów archiwalnych odnotowuje się w kartach udostępnienia, sporządzanych

przez wyznaczonego pracownika prowadzącego archiwum wyodrębnione.

8. Akta nadzoru udostępnia się tylko prokuratorom, chyba że kierownik jednostki każdorazowo zarządzi inaczej.

§ 177. W razie zagubienia, stwierdzenia braków

lub uszkodzenia materiałów archiwalnych, wypożyczonych poza archiwum wyodrębnione, sporządza się

protokół w trzech egzemplarzach, który podpisują

wypożyczający materiały, jego bezpośredni przełożony i pracownik odpowiedzialny za archiwum wyodrębnione.

Rozdział 7

Udostępnianie dokumentacji archiwalnej

§ 176. 1. Dokumentacja dla celów służbowych i naukowo-badawczych może być udostępniana w zasadzie w pomieszczeniach archiwum wyodrębnionego,

a poza to archiwum może być wypożyczona tylko

w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

§ 178. W styczniu i lipcu każdego roku wyznaczony

pracownik odpowiedzialny za archiwum wyodrębnione przedstawia kierownikowi jednostki wykaz wypożyczonych materiałów archiwalnych, niezwróconych

w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, z przygotowanymi ponagleniami o zwrot wypożyczonych materiałów.

Rozdział 8

2. Materiały archiwalne dla celów innych niż służbowe i naukowo-badawcze udostępnia się — zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach — po upływie

30 lat od ich wytworzenia, jeżeli nie narusza to prawnie chronionych interesów państwa i obywateli.

3. Warunki wcześniejszego udostępnienia materiałów archiwalnych regulują przepisy rozporządzenia

Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2008 r. w sprawie

trybu i sposobu udostępnienia materiałów archiwalnych znajdujących się w archiwach wyodrębnionych

(Dz. U. Nr 107, poz. 679).

ww

4. Osoby ubiegające się o udostępnienie materiałów archiwalnych, w wypadkach wskazanych w ust. 1,

powinny złożyć we właściwej prokuraturze wniosek

z podaniem swego imienia i nazwiska oraz wskazaniem nazwy jednostki organizacyjnej ubiegającej się

o udostępnienie dokumentacji archiwalnej, a także typu materiału archiwalnego bądź tematu, którego on

dotyczy, oraz celu i przewidywanego sposobu wykorzystania tego materiału.

5. Zarządzenie w przedmiocie udostępnienia materiałów archiwalnych w wypadkach wskazanych

w ust. 1—3 wydaje kierownik jednostki, w której przechowywane są wymienione materiały. Zarządzenie

powinno określać rodzaj i zakres materiałów archiwalnych, które mają być udostępnione, oraz sposób ich

udostępnienia osobie wskazanej w ust. 4.

Brakowanie akt oraz przekazywanie akt do

archiwum

§ 179. 1. Brakowanie akt odbywa się komisyjnie.

Komisji powołanej do brakowania akt przewodniczy

wyznaczony prokurator. W skład komisji wchodzą

kierownik sekretariatu oraz dwóch wyznaczonych

przez niego pracowników.

2. Do zadań komisji należy

1) zakwalifikowanie do zniszczenia wydzielonych akt

kategorii „B”, w przypadku których minął okres

ich przechowywania;

2) sporządzenie protokołu brakowania akt oraz spisu

tych akt.

3. Komisja może dokonać zmiany kwalifikacji akt

kategorii „B” na kategorię „A” lub przedłużyć okres

przechowywania akt kategorii „B”.

§ 180. 1. Po uzyskaniu zezwolenia na brakowanie

dokumentacji niearchiwalnej

1) wyłącza się z akt przeznaczonych do zniszczenia

oryginały dokumentów osobistych (metryki, świadectwa, umowy, akty notarialne itp.);

2) doprowadza się akta do stanu uniemożliwiającego

ich odtworzenie.

CZĘŚĆ IV

Pr ze pisy pr ze jściow e i k ońcow e

w.

rcl

.go

v.p

l

2. Makulaturę uzyskaną w sposób, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, przekazuje się do odpowiedniej składnicy surowców wtórnych wraz z jednym egzemplarzem

zezwolenia archiwum wojskowego na zniszczenie akt.

Poz. 259

3. Wyłączone z akt dokumenty, o których mowa

w ust. 1 pkt 1, przechowuje się w archiwum wyodrębnionym i zwraca za pokwitowaniem osobom uprawnionym do ich odbioru.

§ 181. Materiały archiwalne w postaci akt zaliczonych do kategorii „A”, po upływie okresu ich przechowywania w archiwum wyodrębnionym, przekazuje się

do Centralnego Archiwum Wojskowego lub innego

archiwum wojskowego wskazanego przez Centralne

Archiwum Wojskowe, w uzgodnionym z tym archiwum terminie. Materiały archiwalne przekazuje się do

archiwum wojskowego na podstawie spisu zdawczo-odbiorczego.

ww

§ 182. Szczegółowe zasady postępowania przy przekazywaniu akt i brakowaniu akt określają przepisy zarządzenia nr 3/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia

2 lutego 2005 r. w sprawie zasad i trybu postępowania

z materiałami archiwalnymi i inną dokumentacją w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON nr 2, poz. 4).

§ 183. Do czynności w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie zarządzenia stosuje się przepisy niniejszego zarządzenia.

§ 184. 1. Akta spraw zakończonych przed dniem

wejścia w życie zarządzenia kwalifikuje się według dotychczasowych przepisów, z wyjątkiem spraw, w których bieg przedawnienia określa § 174 pkt 1—4.

2. Do czasu ustalenia przez dyrektora Centralnego

Archiwum Wojskowego, w porozumieniu z właściwym kierownikiem jednostki, rzeczowych wykazów

akt, obowiązują dotychczasowe wykazy, nie dłużej

jednak niż 12 miesięcy.

§ 185. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 31 marca 2010 r.

Prokurator Generalny: A. Seremet

Elektronicznie

podpisany przez

Jaroslaw Deminet

Data: 2011.03.31

21:02:35 +02'00'

Poz. 259

259

w.

rcl

.go

v.p

l

ZARZĄDZENIE PROKURATORA GENERALNEGO

z dnia 15 grudnia 2010 r.

w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów oraz innych działów administracji w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury

Na podstawie art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39,

z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje

— k.w. — ustawę z dnia 20 maja 1971 r. — Kodeks

wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275, z późn.

zm.5)),

CZĘŚĆ I

— k.p.w. — ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. — Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848, z późn. zm.6)).

Or ga niz acj a i zakres d zi ał an i a

sekretari ató w

Rozdział 1

Przepisy ogólne