Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 października 2008 r. w sprawie uczczenia 30. rocznicy wyboru Kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową

720

UCHWA¸A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 16 paêdziernika 2008 r.

w sprawie uczczenia 30. rocznicy wyboru Kardyna∏a Karola Wojty∏y na Stolic´ Piotrowà

Mija 30 lat od chwili, w której radosne „Habemus

Papam” oznajmi∏o Êwiatu wybór Kardyna∏a z Krakowa Karola Wojty∏y na Stolic´ Piotrowà i poczàtek pontyfikatu S∏ugi Bo˝ego Papie˝a Jana Paw∏a II, pontyfikatu, który zmieni∏ oblicze ziemi, „tej ziemi”. Znaczenie tego pontyfikatu podkreÊlajà doskonale s∏owa

Andr¯ Frossarda: „DowiedzieliÊmy si´, ˝e przyszed∏

z Polski, ale ja odnosz´ wra˝enie, ˝e przyszed∏ wprost

z Galilei, krok w krok za Aposto∏em Piotrem”.

OtrzymaliÊmy wyjàtkowy dar, dar ˝ycia w tych samych czasach, w których ˝y∏ Jan Pawe∏ II, dar s∏uchania Jego s∏ów i czerpania z Jego nauk. OtrzymaliÊmy

Papie˝a, który by∏ prawdziwie cz∏owiekiem wiary, nadziei i mi∏oÊci. Cz∏owieka, który wskazywa∏ ca∏emu

Êwiatu, jak czyniç ˝ycie bardziej ludzkim.

U podstaw Jego nauczania znajdowa∏o si´ zawsze

wielkie umi∏owanie cz∏owieka, podkreÊlanie jego niezbywalnej godnoÊci i wynikajàcych z tego praw osoby

ludzkiej.

Powtarza∏ nam, ˝e jedynie na fundamencie prawdy i wolnoÊci, cywilizacji mi∏oÊci, obrony godnoÊci

ka˝dego cz∏owieka i ka˝dego ˝ycia mo˝e istnieç trwa∏y pokój wewn´trzny i zewn´trzny.

Przypomina∏, ˝e w Êwiecie, w którym ludzie stajà

si´ coraz bardziej od siebie zale˝ni, ludzkoÊç powinna

stawaç si´ coraz bardziej wspólnotà.

Pokaza∏ nam, jak mo˝na budowaç wspólnot´, nie

wyrzekajàc si´ w∏asnej wiary, mi∏oÊci do w∏asnego

narodu, nie rezygnujàc z obrony w∏asnego systemu

wartoÊci, a jednoczeÊnie obdarzajàc szacunkiem wyznawców innych religii, przedstawicieli innych narodów i kultur.

Uczy∏ nas, ˝e ˝adna wspólnota nie mo˝e przetrwaç

bez prawdziwej solidarnoÊci. Pami´tamy jego s∏owa

„SolidarnoÊç to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemi´, to brzemi´ niesione razem, we wspólnocie. Nie

mo˝e byç walka silniejsza ni˝ solidarnoÊç”.

Zwracajàc si´ do nas polityków, na których cià˝y

szczególna odpowiedzialnoÊç za wolnoÊç i niepodleg∏oÊç Ojczyzny, upomina∏, ˝e jedynym celem naszych

dzia∏aƒ powinno byç dobro cz∏owieka i dobro wspólne, a nie grupowe czy indywidualne korzyÊci. Przypomina∏ zasady, na jakich powinno opieraç si´ odrodzone niepodleg∏e paƒstwo polskie.

Przenikliwy Papie˝ z „dalekiego kraju” przestrzega∏ wolnego cz∏owieka przed zast´powaniem cywilizacji mi∏oÊci konsumpcyjnà cywilizacjà Êmierci. Niezapomniane sà jego s∏owa, ˝e demokracja sprowadzona

do regu∏y rzàdów wi´kszoÊci mo˝e si´ zamieniç

w jawny lub ukryty totalitaryzm.

Postawie S∏ugi Bo˝ego Papie˝a Jana Paw∏a II zawdzi´czamy w ogromnej mierze upadek muru dzielàcego Europ´ i powrót Polski do rodziny wolnych narodów zjednoczonej Europy. To w Parlamencie niepodleg∏ej Polski w czerwcu 1999 roku powiedzia∏

„Wydarzenia w Polsce sprzed dziesi´ciu lat stworzy∏y

historycznà szans´, by kontynent europejski, porzuciwszy ostatecznie ideologiczne bariery, odnalaz∏ drog´ ku jednoÊci. Mówi∏em o tym wielokrotnie, rozwijajàc metafor´ „dwóch p∏uc”, którymi winna oddychaç

Europa, zespalajàc w sobie tradycje Wschodu i Zachodu”.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej oddaje ho∏d wielkiemu Polakowi, Ojcu Âwi´temu Janowi Paw∏owi II,

oraz wyra˝a wdzi´cznoÊç za Êwiadectwo ˝ycia i wartoÊci, które przekaza∏ w swoim nauczaniu.

Pami´tajàc, ˝e dalsza realizacja tego przes∏ania

ciàgle przed nami, wyra˝amy nadziej´, ˝e spe∏nià si´

proÊby wiernych — „Santo subito” — ponawiane od

dnia Jego odejÊcia do domu Ojca i S∏uga Bo˝y Papie˝

Jan Pawe∏ II zostanie wkrótce wyniesiony na o∏tarze.

Uchwa∏a podlega og∏oszeniu w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marsza∏ek Senatu: B. Borusewicz