Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2007 r. w sprawie zmiany Regulaminu Senatu

Art. 1. W uchwale Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 listopada 1990 r. — Regulamin Senatu

(M. P. z 2002 r. Nr 54, poz. 741, z 2004 r. Nr 15, poz. 232

i Nr 18, poz. 302, z 2005 r. Nr 65, poz. 894, Nr 71,

poz. 975 i Nr 84, poz. 1201 oraz z 2006 r. Nr 21,

poz. 232, Nr 36, poz. 392 i Nr 85, poz. 859) wprowadza

si´ nast´pujàce zmiany

1) w art. 92 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Senat wybiera i odwo∏uje

1) dwóch senatorów do sk∏adu Krajowej Rady

Sàdownictwa,

2) dwóch cz∏onków Kolegium Instytutu Pami´ci Narodowej — Komisji Âcigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu.”;

2) w art. 93 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„2. Senator mo˝e udzieliç poparcia co najwy˝ej

jednemu kandydatowi do Krajowej Rady Ra-

diofonii i Telewizji, dwóm kandydatom do Krajowej Rady Sàdownictwa, dwóm kandydatom

do Kolegium Instytutu Pami´ci Narodowej —

Komisji Âcigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu oraz trzem kandydatom do Rady

Polityki Pieni´˝nej.”;

3) w art. 96 ust. 1 i 2 otrzymujà brzmienie

„1. Odwo∏anie cz∏onków organu paƒstwowego,

o którym mowa w art. 92 ust. 1 pkt 1, mo˝e nastàpiç na z∏o˝ony do Marsza∏ka wniosek grupy

co najmniej 7 senatorów. Do wniosku do∏àcza

si´ uzasadnienie.

2. Odwo∏anie cz∏onków organów paƒstwowych,

o których mowa w art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 2,

nast´puje wy∏àcznie w przypadkach okreÊlonych w odpowiednich ustawach. Marsza∏ek

Senatu przedstawia Senatowi projekt uchwa∏y

w tej sprawie.”.

Art. 2. Niezw∏ocznie po og∏oszeniu ustawy z dnia

14 lutego 2007 r. o zmianie ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeƒstwa paƒstwa z lat 1944—1990 oraz treÊci tych dokumentów

i ustawy o Instytucie Pami´ci Narodowej — Komisji

Âcigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 25, poz. 162) Marsza∏ek Senatu ustali i poda

do wiadomoÊci senatorów poczàtek i koniec terminu

na sk∏adanie wniosków w sprawie wyboru poszczególnych osób w sk∏ad Kolegium Instytutu Pami´ci Narodowej — Komisji Âcigania Zbrodni przeciwko Naro-

Poz. 156 i 157

dowi Polskiemu, tak aby okres sk∏adania wniosków

by∏ nie krótszy ni˝ 14 dni.

Art. 3. Uchwa∏a wchodzi w ˝ycie z dniem podj´cia,

z tym ˝e przepisy art. 92 ust. 1 oraz art. 96 ust. 1 i 2

uchwa∏y, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszà uchwa∏à, stosuje si´ od dnia wejÊcia

w ˝ycie ustawy, o której mowa w art. 2.

Marsza∏ek Senatu: w z. M. P∏a˝yƒski

157

UCHWA¸A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 22 lutego 2007 r.

o potrzebie budowy atmosfery wychowawczej w Polsce

Wydarzenia ostatnich miesi´cy z dramatyzmem

i mocà uwydatni∏y potrzeb´ refleksji nad problemami

wychowawczymi, dotykajàcymi m∏ode pokolenie. Dotyczà one najcz´Êciej m∏odzie˝y gimnazjalnej i zapewne z tego powodu ca∏a uwaga spo∏eczna koncentruje

si´ wokó∏ spraw szko∏y.

Jako Senat Rzeczypospolitej Polskiej przypominamy, ˝e wychowanie m∏odego pokolenia jest obowiàzkiem ca∏ego spo∏eczeƒstwa, wszystkich obywateli,

wszystkich instytucji paƒstwa. Wychowanie jest zintegrowanym i wszechobecnym procesem, który odbywa si´ przede wszystkim w domu, szkole i koÊciele,

ale tak˝e na ulicy i w autobusie, w sklepie i miejscu

pracy.

Aby dobrze wychowaç m∏ode pokolenie potrzebna

jest atmosfera wychowawcza w paƒstwie, czyli zgoda

spo∏eczna na dobre wychowanie, na priorytet tego zadania w spo∏eczeƒstwie i paƒstwie.

Nale˝y zwróciç uwag´ na ogromnà rol´ mediów

i ich wp∏yw na dzieci i m∏odzie˝. Konieczne jest bardziej odpowiedzialne dobieranie emitowanych treÊci,

szczególnie filmów, w których obecnie tak du˝o jest

przemocy i braku moralnoÊci. Pozytywne przyk∏ady

nie majà nale˝ytego miejsca i szacunku. Elementy te

tworzà spo∏eczny wzór do naÊladowania, szczególnie

przez ludzi m∏odych. Kolejnym bardzo wa˝nym czynnikiem jest przyk∏ad osobisty, w tym przede wszystkim rodziców, nauczycieli i ksi´˝y, ale tak˝e polityków

i wszystkich innych obywateli.

Dopiero w tym miejscu nale˝y wymieniç szko∏´ jako bardzo wa˝ne ogniwo, obok rodziny i koÊcio∏a.

W szkole, podobnie jak w domu, wszystko ma wp∏yw

na wychowanie: nauczyciele i woêni, wyglàd klasy

i stan pomocy naukowych, ale przede wszystkim przy-

k∏ad osobisty nauczycieli. Bardzo wa˝na w szkole jest

obecnoÊç ksi´dza, nie tylko na katechezie.

Jest dziÊ ogromna potrzeba zrozumienia ludzi

m∏odych — ca∏ego pokolenia i ka˝dego z osobna. Nale˝y pochyliç si´ nad ich problemami, nad radoÊciami

i smutkami, zapytaç o ich szans´ na dziÊ i na jutro. Zapytaç, czy majà propozycj´ zaj´ç po zakoƒczeniu lekcji, czy majà z kim porozmawiaç, czy ich agresja nie

jest krzykiem rozpaczy i samotnoÊci?

W dziecku jest du˝o dobra, a dorastajàc, coraz cz´Êciej styka si´ ze z∏ym przyk∏adem swego otoczenia.

JeÊli spróbujemy to otoczenie zmieniç, jeÊli zbudujemy atmosfer´ wychowania w spo∏eczeƒstwie, wówczas na pewno dobre wychowanie naszego czasu b´dzie na miar´ pokolenia Jana Paw∏a II.

Zwracamy si´ z goràcym apelem do ca∏ego spo∏eczeƒstwa: do rodziców i wychowawców, do nauczycieli i ksi´˝y, do polityków i pozosta∏ych obywateli —

bàdêcie dobrzy dla m∏odzie˝y, dostrze˝cie jà i jej problemy, próbujcie zrozumieç, dajcie dobry przyk∏ad!

Jako Senat Rzeczypospolitej Polskiej w swoich

dzia∏aniach legislacyjnych b´dziemy podejmowali

sprawy m∏odego pokolenia, w tym szczególnie rozwiàzania wspierajàce rodziny i dobrà edukacj´, przyjazne

media i aktywnych wychowawców oraz miejsca pracy

dla m∏odzie˝y.

Zbudujmy wspólnie w Polsce atmosfer´ wychowawczà, na dziÊ i dla przysz∏ych pokoleƒ!

Uchwa∏a podlega og∏oszeniu w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marsza∏ek Senatu: w z. M. P∏a˝yƒski

155

REZOLUCJA SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 21 lutego 2007 r.

w sprawie uwolnienia Aleksandra Kazulina

Senat Rzeczypospolitej Polskiej domaga si´ uwolnienia bia∏oruskiego opozycjonisty i kandydata na

prezydenta w ostatnich wyborach — Aleksandra Kazulina.

Od marca 2006 r. przebywa on w wi´zieniu, skazany na 5,5 roku pozbawienia wolnoÊci za „chuligaƒstwo” i „organizowanie zgromadzeƒ, które ∏amià porzàdek publiczny”. Niezale˝nie od rodzaju

stawianych mu zarzutów Senat Rzeczypospolitej

Polskiej traktuje Aleksandra Kazulina jako wi´ênia

sumienia. Bardzo surowy wyrok oraz warunki, w jakich przebywa uwi´ziony, stanowià kolejny dowód

represyjnoÊci bia∏oruskiego wymiaru sprawiedliwoÊci, szczególnie wobec Êrodowisk demokratycznej

opozycji, oraz ∏amania podstawowych praw cz∏owieka.

Aleksander Kazulin nie mo˝e regularnie widywaç

si´ z najbli˝szà rodzinà. Mimo z∏ego stanu zdrowia

uwi´zionego w∏adze nie dopuszczajà do niego przed-

stawicieli Mi´dzynarodowego Czerwonego Krzy˝a ani

wybranego przez niego lekarza.

Aleksander Kazulin prowadzi∏ od 20 paêdziernika

2006 r. do 11 grudnia 2006 r., czyli przez 53 dni, g∏odówk´ protestacyjnà, pragnàc zwróciç uwag´ spo∏ecznoÊci mi´dzynarodowej na sytuacj´ na Bia∏orusi.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej, podtrzymujàc

swoje stanowisko wyra˝one w uchwale z dnia

30 stycznia 2006 r. w sprawie sytuacji Polaków na Bia∏orusi, a tak˝e przy∏àczajàc si´ do wszystkich apeli rzàdów oraz mi´dzynarodowej opinii publicznej na rzecz

poszanowania praw cz∏owieka, zwraca si´ do w∏adz

bia∏oruskich o niezw∏oczne uwolnienie Aleksandra Kazulina i innych wi´êniów politycznych.

Rezolucja podlega og∏oszeniu w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marsza∏ek Senatu: B. Borusewicz

156

UCHWA¸A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 22 lutego 2007 r.

w sprawie zmiany Regulaminu Senatu