Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 czerwca 2006 r. w sprawie uczczenia przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej 30. rocznicy Radomskiego Czerwca

458

UCHWA¸A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 21 czerwca 2006 r.

w sprawie uczczenia przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej 30. rocznicy Radomskiego Czerwca

Przed 30 laty, 25 czerwca 1976 roku, spo∏eczeƒstwo

polskie podnios∏o godny sprzeciw wobec narastajàcych trudnoÊci ekonomicznych, podwy˝ek, braków zaopatrzenia, okreÊlany mianem Radomskiego Czerwca.

Ówczesny komunistyczny rzàd i re˝imowe Êrodki

masowego przekazu nazwa∏y te wydarzenia chuligaƒskimi wybrykami, choç zdawano sobie spraw´ z wagi

zdarzeƒ. Mobilizowano si∏y, nag∏aÊniano nieprawdziwe informacje i pi´tnowano „wichrzycieli spo∏ecznego

porzàdku”. System ju˝ wtedy pokaza∏ swojà s∏aboÊç.

Protesty zosta∏y brutalnie st∏umione. Konsekwencjà wydarzeƒ by∏a bezprecedensowa reakcja w∏adz,

które z ca∏à surowoÊcià pragn´∏y ukaraç „radomskich

warcho∏ów”. Masowe aresztowania, „Êcie˝ki zdrowia”, brutalne pobicia, pokazowe procesy to typowe

dzia∏ania komunistycznych funkcjonariuszy. Jednak

represje by∏y skierowane nie tylko przeciw poszczególnym jednostkom, grupom spo∏ecznym czy zawodowym, ale po raz pierwszy i jedyny w dziejach Polski

— przeciwko miastu. Rozwój Radomia by∏ celowo

wstrzymywany, ograniczano konieczne inwestycje.

Dzia∏ania te do dziÊ odbijajà si´ negatywnie na sytuacji spo∏eczno-gospodarczej miasta z wyrokiem.

Najwi´ksza eskalacja zdarzeƒ mia∏a miejsce w Radomiu, Ursusie i P∏ocku. Prawda o tamtych dniach nie

zosta∏a jeszcze w pe∏ni odkryta. Winni represji nie ponieÊli zas∏u˝onej kary, a ofiary nie otrzyma∏y satysfakcjonujàcego zadoÊçuczynienia.

skim spo∏eczeƒstwie — wbrew oficjalnej propagandzie i przymusowym wiecom poparcia dla partii, a pogardy dla „warcho∏ów” z Radomia — odruch solidarnoÊci z radomskimi robotnikami. Ju˝ we wrzeÊniu tego samego — 1976 roku — powsta∏ Komitet Obrony

Robotników, a kilka miesi´cy póêniej Ruch Obrony

Praw Cz∏owieka i Obywatela, Wolne Zwiàzki Zawodowe. Te wa˝ne i cementujàce walk´ podziemnà dzia∏ania prowadzi∏y w szybkim tempie do powstania polskiej „SolidarnoÊci”.

Suwerenna i niepodleg∏a Rzeczpospolita odnalaz∏a swoje miejsce w Europie. WolnoÊç jednak — jak

uczy∏ nasz Wielki Rodak — nie jest dana raz na zawsze, ale zadana, dlatego chcemy jà nieustannie zdobywaç i utrwalaç. Jest to nasz obowiàzek i honor,

a tak˝e zobowiàzanie wobec tych, którzy nie godzili

si´ w powojennej rzeczywistoÊci na bezprawie, na

dyktat w∏adzy.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej, w 30. rocznic´

wydarzeƒ Radomskiego Czerwca, sk∏ada ho∏d zmar∏ym i pokrzywdzonym w wyniku represji oraz ich rodzinom. Senat wyra˝a uznanie dla solidarnoÊci ró˝nych Êrodowisk spo∏ecznych i miasta, które by∏o

przyk∏adem odwagi wykazanej w odpowiedzi na

dzia∏ania ówczesnych w∏adz, b´dàce zbrodnià komunistycznà.

Uchwa∏a podlega og∏oszeniu w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Brutalnie st∏umiony Radomski Czerwiec nie pozosta∏ bez echa. Protesty w Radomiu wywo∏a∏y w pol-

Marsza∏ek Senatu: B. Borusewicz

459

Rej. 36/2006

POSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 28 kwietnia 2006 r.

o nadaniu odznaczeƒ

Na podstawie art. 138 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz ustawy

z dnia 16 paêdziernika 1992 r. o orderach i odznaczeniach (Dz. U. Nr 90, poz. 450, z 1999 r. Nr 101,

poz. 1177, z 2000 r. Nr 62, poz. 718, z 2002 r. Nr 74,

poz. 676 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711) odznaczeni zostajà

na wniosek Ministra Zdrowia

za wzorowe, wyjàtkowo sumienne wykonywanie obowiàzków wynikajàcych z pracy zawodowej

Z¸OTYM KRZY˚EM ZAS¸UGI

1. Grubek-Jaworska Hanna Barbara,