Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 maja 2005 r. w 60. rocznicę zakończenia II wojny światowej w Europie

DZIENNIK URZ¢DOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Nr 27

Warszawa, dnia 11 maja 2005 r.

TREÂå

Poz.

UCHWA¸A SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

371 — z dnia 4 maja 2005 r. w 60. rocznic´ zakoƒczenia II wojny Êwiatowej w Europie

.

.

.

677

.

.

.

679

.

.

.

679

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

680

681

683

683

684

688

688

689

690

384 — Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 15 kwietnia 2005 r. w sprawie utworzenia Zespo∏u

do Spraw Ârodków Taryfowych . . . . . . . . . . . . . . . . .

690

UCHWA¸A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

372 — z dnia 28 kwietnia 2005 r. w 60. rocznic´ zakoƒczenia II wojny Êwiatowej

.

.

POSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

373 — z dnia 6 maja 2005 r. o odmowie przyj´cia dymisji Rady Ministrów .

.

.

.

POSTANOWIENIA PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

374 — z dnia 24 stycznia 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeƒ

375 — z dnia 24 stycznia 2005 r. o nadaniu odznaczeƒ . . . .

376 — z dnia 26 stycznia 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeƒ

377 — z dnia 15 lutego 2005 r. o nadaniu orderu . . . . .

378 — z dnia 15 lutego 2005 r. o nadaniu odznaczeƒ . . . .

379 i 380 — z dnia 16 lutego 2005 r. o nadaniu orderu

. . .

381 — z dnia 16 lutego 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeƒ .

382 — z dnia 17 lutego 2005 r. o nadaniu odznaczenia

. . .

383 — z dnia 18 lutego 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeƒ .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ZARZÑDZENIE

OBWIESZCZENIA

385 — Ministra Finansów z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie stawki odsetek za zw∏ok´

od zaleg∏oÊci podatkowych

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

386 — Ministra Ârodowiska z dnia 2 maja 2005 r. w sprawie Êredniej krajowej przychodów gminnych i powiatowych funduszy ochrony Êrodowiska i gospodarki wodnej w 2004 r. przypadajàcych na jednego mieszkaƒca . . . . . . . . . . . . . . . . .

691

691

371

UCHWA¸A SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 4 maja 2005 r.

w 60. rocznic´ zakoƒczenia II wojny Êwiatowej w Europie

W szeÊçdziesiàtà rocznic´ zakoƒczenia II wojny

Êwiatowej w Europie Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

wyra˝a najg∏´bszy szacunek i wdzi´cznoÊç wszystkim,

których ofiara ˝ycia, krwi i wojennych cierpieƒ doprowadzi∏a w maju 1945 r. do kl´ski hitlerowskich Niemiec i ich sojuszników.

By∏a to najkrwawsza i najbardziej bezwzgl´dna

wojna w historii ludzkoÊci. Przynios∏a okrutnà Êmierç

dziesiàtkom milionów ludzi, haƒb´ Holocaustu, niszczy∏a rodziny i ca∏e narody, unicestwi∏a dorobek materialny i kulturalny wielu pokoleƒ, wype∏ni∏a serca ludz-

kie bolesnym uczuciem krzywdy i nienawiÊci. Jej

straszne ˝niwo odczuwaliÊmy przez dziesi´ciolecia.

Polska napadni´ta z bezwzgl´dnà brutalnoÊcià

1 wrzeÊnia 1939 r. pierwsza przeciwstawi∏a si´ zbrojnie hitlerowskiej agresji. 17 wrzeÊnia nó˝ w plecy wbi∏

jej sprzymierzony z Niemcami Zwiàzek Radziecki.

Mimo bohaterskiego oporu uleg∏a przyt∏aczajàcej

przewadze obu agresorów. Nigdy jednak nie pogodzi∏a si´ z kl´skà i nie splami∏a haƒbà kolaboracji. Polski

˝o∏nierz nadal walczy∏ na wszystkich frontach II wojny

Êwiatowej. Na zachodzie: pod niebem Londynu, pod

Falaise i Arnhem, na wschodzie: pod Lenino, Ko∏obrzegiem i o Berlin, na pó∏nocy: pod Narwikiem

i w konwojach do Murmaƒska, na po∏udniu: pod Tobrukiem i Monte Cassino — wsz´dzie tam, zaÊwiadczajàc, ˝e Rzeczpospolita nie zgin´∏a „póki my ˝yjemy”. W czasie II wojny Êwiatowej Polska wystawi∏a

czwartà co do wielkoÊci, po radzieckiej, amerykaƒskiej

i angielskiej, armi´ regularnà zmagajàcà si´ z wrogiem na làdzie, morzu i w powietrzu. W warunkach

okrutnego okupacyjnego terroru Polacy odtworzyli

w podziemiu struktury paƒstwowe. Utworzyli najliczniejszà konspiracyjnà armi´, która stoczy∏a setki bitew

w tej liczbie bitw´ bezprecedensowà, jakà by∏o Powstanie Warszawskie, okupione setkami tysi´cy ofiar.

Zwyci´stwo Sprzymierzonych w II wojnie Êwiatowej nie zwróci∏o naszym ojcom i dziadom wymarzonej niepodleg∏oÊci, lecz przynios∏o nowe uzale˝nienie

i komunistyczne zniewolenie. W wyniku ja∏taƒskich

porozumieƒ Polska zosta∏a wydana na ∏ask´ i nie∏ask´

Stalina i radzieckiej Rosji. Od wkroczenia w 1944 r.

Armii Czerwonej na ziemie polskie rozpocz´∏y si´

przeÊladowania ˝o∏nierzy Armii Krajowej walczàcych

z bronià w r´ku z niemieckim okupantem.

W marcu 1945 r. NKWD podst´pnie pojma∏o i wywioz∏o do Moskwy przywódców Polskiego Paƒstwa

Podziemnego. Tych krajowych przedstawicieli legalnych w∏adz Rzeczypospolitej bezpodstawnie skazano

na wi´zienie, a niektórych zam´czono. W kraju zapanowa∏ terror, rozpocz´∏y si´ mordy, aresztowania,

wi´zienia i zsy∏ki polskich patriotów, którzy przelewali

krew w walce o niepodleg∏à Ojczyzn´. Tysiàce ˝o∏nierzy Polskich Si∏ Zbrojnych i ich rodzin zosta∏o skazanych na wygnanie.

W szeÊçdziesiàtà rocznic´ pokonania hitlerowskich

Niemiec, obok najg∏´bszego ho∏du, winni jesteÊmy

tym, którzy polegli, i tym, którzy prze˝yli, ale tak˝e

tym, którzy dramatyczne wydarzenia II wojny Êwiatowej znajà tylko z kart historii, mówienie prawdy

o przesz∏oÊci.

Przypominamy, ˝e ta najkrwawsza w dziejach ludzkoÊci wojna rozp´tana zosta∏a przez ob∏´dnà polityk´

hitlerowskich Niemiec. Przypominamy, ˝e agresywne

i zaborcze zamiary Hitlera Europa próbowa∏a ob∏askawiç oddaniem mu Austrii i Czechos∏owacji. Ale s∏aboÊç europejskich demokracji rozzuchwala∏a dyktatora i podsyca∏a ˝àdz´ kolejnych zdobyczy, majàcych zapewniç III Rzeszy panowanie nad Êwiatem.

Drogà do realizacji tych zamys∏ów by∏ zawarty

23 sierpnia 1939 r. pakt Ribbentrop—Mo∏otow. Polska

sta∏a si´ pierwszà ofiarà dwu sprzymierzonych agresorów: Niemiec i ZSRR.

Zmowa agresorów trwa∏a przez blisko dwa lata.

Nazistowski i komunistyczny totalitaryzm chcia∏ wyniszczyç Polsk´ poprzez eksterminacj´ najbardziej

wartoÊciowych i patriotycznych warstw narodu. Tragicznym Êwiadectwem tych zbrodniczych koncepcji sà

podwarszawskie Palmiry, pomorska PiaÊnica i wiele

im podobnych masowych mogi∏ na terenie ca∏ej okupacji niemieckiej, a z drugiej strony Katyƒ, Twer

i Charków oraz inne miejsca, gdzie wymordowano

dziesiàtki tysi´cy przedstawicieli polskich elit, najbardziej oddanych sprawie wolnoÊci i niepodleg∏oÊci.

Poz. 371

Stalin lojalnie wspiera∏ Hitlera, kiedy ten podbija∏

Francj´, Belgi´, Holandi´, Luksemburg, Dani´ i Norwegi´, oraz szykowa∏ si´ do inwazji na Wielkà Brytani´. W zamian móg∏ bezkarnie zaatakowaç Finlandi´

oraz zajàç Estoni´, ¸otw´, Litw´ i cz´Êç Rumunii.

Tego haniebnego wspó∏dzia∏ania dwu totalitaryzmów nic nie wyma˝e z historii Europy. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyra˝a nadziej´, ˝e dzisiejsza Rosja

odetnie si´ od niechlubnego dziedzictwa totalitarnych

dyktatur i uczyni zadoÊç pami´ci ich ofiar.

Szacunek dla prawdy i historii wymaga jednak,

aby barbarzyƒstwo i zbrodnie stalinizmu nie przes∏oni∏y ogromnych ofiar, jakie narody zamieszkujàce

ZSRR, w pierwszej kolejnoÊci narody: rosyjski, ukraiƒski i bia∏oruski, ponios∏y, poczynajàc od czerwca

1941 r., w walce z hitlerowskimi Niemcami. Front

wschodni szybko sta∏ si´ szczególnie wa˝nym frontem

II wojny Êwiatowej. Ka˝de odniesione na nim zwyci´stwo przybli˝a∏o ostatecznà kl´sk´ Hitlera. Sprawia∏o,

˝e krócej dymi∏y krematoria Auschwitz, Majdanka

i Treblinki.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyra˝a szacunek

milionom ˝o∏nierzy Armii Czerwonej, tak˝e tym poleg∏ym w 1944 i 1945 r. na ziemiach polskich w czasie

ich zwyci´skiego marszu na Berlin. Bez ich walki i ofiary ˝ycia nie by∏oby kl´ski III Rzeszy.

Wyrazy szacunku i wdzi´cznoÊci Sejm Rzeczypospolitej Polskiej kieruje do ˝o∏nierzy wszystkich armii

antyhitlerowskiej koalicji. Dzi´ki ofierze ich krwi pokonane zosta∏y hitlerowskie Niemcy i do du˝ej cz´Êci Europy powróci∏a wolnoÊç i demokracja.

Porzàdek powojenny ustanowiony w Ja∏cie sprawi∏, ˝e w Europie Ârodkowo-Wschodniej zapanowa∏

system komunistyczny, a demokracja mog∏a zawitaç

dopiero w czterdzieÊci pi´ç lat po zakoƒczeniu wojny.

Jednak˝e aspiracje wolnoÊciowe nigdy tu nie zgas∏y,

czego wymownym Êwiadectwem by∏y wielkie zrywy

w´gierski w 1956 r. i czechos∏owacki w 1968 r.

Równie˝ Polskà drog´ do wolnoÊci i niepodleg∏oÊci znaczy∏y kolejne zrywy i ofiary z Czerwca 1956,

Grudnia 1970 i Grudnia 1981. Wydarzeniem prze∏omowym okaza∏o si´, zainspirowane nauczaniem polskiego papie˝a Jana Paw∏a II, powstanie wielomilionowego ruchu „SolidarnoÊç”. Doprowadzi∏ on do erozji i upadku systemu komunistycznego, a w konsekwencji obalenia ja∏taƒskich podzia∏ów w Europie.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej sk∏ada ho∏d

wszystkim osobom walczàcym o niepodleg∏oÊç Polski

i wolnoÊç obywateli, czci pami´ç ludzi, którzy nie wahali si´ poÊwi´ciç w imi´ suwerennoÊci i wolnoÊci

swojego ˝ycia i zdrowia.

Pos∏owie na Sejm III Rzeczypospolitej z najwy˝szà

czcià przywo∏ujà pami´ç swoich poprzedników, pos∏ów II Rzeczypospolitej, z których a˝ trzystu odda∏o

w latach II wojny Êwiatowej ˝ycie za wolnà i demokratycznà Polsk´, dajàc Êwiadectwo jednoÊci idei i czynu

niepodleg∏oÊciowego w Polsce.

Marsza∏ek Sejmu: W. Cimoszewicz