Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 maja 2004 r. nr Z. 110-16-2004 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej

post´powania, w szczególnoÊci w post´powaniu

przygotowawczym oraz wyjaÊniajàcym, a tak˝e

w trakcie odbywania kary pozbawienia wolnoÊci.

Wymaga to stworzenia odpowiednich warunków

dla prowadzenia mediacji, w szczególnoÊci organizowania oÊrodków mediacyjnych, wspieranych

przez w∏adze centralne i lokalne, oraz obowiàzkowego szkolenia mediatorów. Konieczne jest tak˝e

ustawowe zagwarantowanie poufnoÊci post´powania mediacyjnego.

4. Preferowanie kar nieizolacyjnych oraz Êrodków probacyjnych, jako skuteczniejszych, a przy tym taƒszych instrumentów przeciwdzia∏ania przest´pczoÊci i naprawiania jej skutków, nie oznacza negowania potrzeby stosowania bezwzgl´dnej kary pozbawienia wolnoÊci. Kara ta powinna byç jednak stosowana tylko wobec sprawców przest´pstw, których

izolacja jest konieczna dla dobra spo∏eczeƒstwa lub

ich samych, oraz wykonywana z poszanowaniem

godnoÊci i praw cz∏owieka.

Ca∏kowicie nieracjonalne jest stosowanie bezwzgl´dnej kary pozbawienia wolnoÊci wobec osób

skazanych za uchylanie si´ od obowiàzku alimentacyjnego oraz zbyt cz´ste stosowanie zast´pczej kary pozbawienia wolnoÊci za nieuiszczonà grzywn´.

Wskazane jest stworzenie prawnej mo˝liwoÊci odstàpienia przez sàd od obligatoryjnego zarzàdzania

wykonania kary pozbawienia wolnoÊci.

Wszystkie w∏adze publiczne powinny wzmóc

dzia∏ania zmierzajàce do zapewnienia miejsc pracy

osadzonym oraz skazanym na kar´ ograniczenia

wolnoÊci. Nale˝y stosowaç wszystkie dopuszczalne

prawem preferencje dla przywi´ziennych zak∏adów

pracy przy lokowaniu zamówieƒ publicznych.

Poz. 431 i 432

5. Konieczne jest równie˝ podj´cie skutecznych dzia∏aƒ w celu rozwiàzania problemu wielkiej liczby skazanych na kar´ pozbawienia wolnoÊci, oczekujàcych na jej wykonanie. W szczególnoÊci nale˝y rozwa˝yç szersze ni˝ dotychczas stosowanie rozwiàzaƒ

prawnych przewidzianych w art. 152 Kodeksu karnego wykonawczego. Wymaga to uprzedniego zbadania przyczyn niewykonywania tych kar.

Senat zwraca si´ do Rady Ministrów, w szczególnoÊci do Ministra SprawiedliwoÊci, o przeprowadzenie takiego badania i przygotowanie na tej

podstawie propozycji rozwiàzania tego problemu

oraz przedstawienie ich Sejmowi oraz Senatowi.

6. Konieczne jest podj´cie i systematyczne prowadzenie, adresowanych do szerokiego kr´gu odbiorców,

intensywnych dzia∏aƒ informacyjnych majàcych na

celu prze∏amanie stereotypowych przekonaƒ spo∏eczeƒstwa, ˝e skuteczne zwalczanie przest´pczoÊci

wymaga

zwi´kszenia

represyjnoÊci

karania,

a w szczególnoÊci szerokiego stosowania tymczasowego aresztowania i d∏ugoterminowych kar pozbawienia wolnoÊci. Nale˝y propagowaç w nich ide´

sprawiedliwoÊci naprawczej i system Êrodków probacyjnych. Senat zwraca si´ przede wszystkim do

osób kierujàcych publicznymi Êrodkami masowego

przekazu oraz do wszystkich dziennikarzy, którym

le˝y na sercu dobro publiczne, o udzia∏ w tych dzia∏aniach.

7. Uchwa∏a podlega og∏oszeniu w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marsza∏ek Senatu: w z. J. Danielak

432

POSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 26 maja 2004 r.

nr Z. 110-16-2004

w sprawie odwo∏ania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U.

Nr 78, poz. 483) odwo∏uj´, z dniem 31 lipca 2004 r.,

Pana Henryka SZLAJFERA ze stanowiska Ambasadora Nadzwyczajnego i Pe∏nomocnego — Sta∏ego Przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej przy Biurze Narodów Zjednoczonych i Organizacjach Mi´dzynarodowych w Wiedniu oraz Ambasadora Nadzwyczajnego

i Pe∏nomocnego — Sta∏ego Przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej przy Organizacji Bezpieczeƒstwa

i Wspó∏pracy w Europie (OBWE) w Wiedniu.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

A. KwaÊniewski

Prezes Rady Ministrów

M. Belka