Uchwała Rady Polityki Pieniężnej z dnia 30 września 2003 r. w sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2004

§ 1. Ustala si´ za∏o˝enia polityki pieni´˝nej na rok

2004, stanowiàce za∏àcznik do uchwa∏y.

§ 2. Uchwa∏a wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia

2004 r.

Przewodniczàcy Rady Polityki Pieni´˝nej

L. Balcerowicz

Cz∏onkowie Rady Polityki Pieni´˝nej: J. Czekaj, M. Dàbrowski, B. Grabowski, C. Józefiak, W. ¸àczkowski, J. Pruski, G. Wójtowicz, W. Zió∏kowska

Za∏àcznik do uchwa∏y Rady Polityki Pieni´˝nej

z dnia 30 wrzeÊnia 2003 r. (poz. 736)

ZA¸O˚ENIA POLITYKI PIENI¢˚NEJ NA ROK 2004

I. Polityka pieni´˝na w 2004 r.

W 2003 r. zostanie zakoƒczona realizacja Âredniookresowej strategii polityki pieni´˝nej na lata

1999—2003. Wed∏ug wszelkich dost´pnych prognoz

osiàgni´ty zostanie Êredniookresowy cel polityki pieni´˝nej wyznaczony przez Rad´ Polityki Pieni´˝nej

w 1998 r. — stopa inflacji mierzona indeksem cen towarów i us∏ug konsumpcyjnych ukszta∏tuje si´ poni˝ej 4 %.

W lutym 2003 r. Rada Polityki Pieni´˝nej przyj´∏a

Strategi´ polityki pieni´˝nej po 2003 roku, w której

przedstawi∏a koncepcj´ prowadzenia polityki pieni´˝nej

w najbli˝szych latach. Polityka pieni´˝na b´dzie prowadzona nadal w oparciu o strategi´ bezpoÊredniego celu inflacyjnego. Wed∏ug tej strategii od stycznia 2004 r.

b´dzie realizowany ciàg∏y cel inflacyjny na poziomie

2,5 % w uj´ciu rok do roku, z dopuszczalnym przedzia∏em wahaƒ ±1 punkt procentowy. Oznacza to, i˝ od poczàtku 2004 r. realizacja celu inflacyjnego nie b´dzie, jak

dotychczas, weryfikowana w grudniu, lecz w ciàgu

2004 r. i kolejnych lat. Wyznaczenie celu ciàg∏ego by∏o

mo˝liwe dzi´ki obni˝eniu inflacji i oznacza prowadzenie

polityki stabilizowania inflacji na niskim poziomie.

Strategia bezpoÊredniego celu inflacyjnego, do

momentu wejÊcia do mechanizmu ERM II, b´dzie prowadzona w warunkach p∏ynnego kursu walutowego.

System kursu p∏ynnego pozwala na elastyczne reagowanie na pojawiajàce si´ w gospodarce nieoczekiwane wstrzàsy. DoÊwiadczenia mi´dzynarodowe pokazujà ponadto, ˝e taki system kursowy zmniejsza ryzyko

wystàpienia kryzysu walutowego. Tak jak w poprzednich latach, Rada zastrzega sobie jednak mo˝liwoÊç

interweniowania na rynku walutowym, gdyby okaza∏o

si´ to niezb´dne do realizacji celu inflacyjnego.

W przypadku ukszta∏towania si´ inflacji poza przedzia∏em dopuszczalnych wahaƒ polityka pieni´˝na b´dzie

kszta∏towana tak, aby powrót inflacji do poziomu

zgodnego z wyznaczonym celem nastàpi∏ w Êrednim

horyzoncie czasowym, co powinno sprzyjaç ograniczeniu wahaƒ produkcji.

Polityka pieni´˝na w 2004 r. b´dzie prowadzona

w sposób umo˝liwiajàcy jak najszybsze przystàpienie

Polski do strefy euro. W 2004 r. wskazane by∏oby rozpocz´cie negocjacji mi´dzy Rzàdem Rzeczypospolitej

Polskiej i Narodowym Bankiem Polskim (zwanym dalej

„NBP”) a przedstawicielami Komisji Europejskiej i Europejskiego Banku Centralnego na temat przystàpienia

Polski do mechanizmu kursowego ERM II. Rada Polityki Pieni´˝nej stoi na stanowisku, ˝e przedzia∏ wahaƒ

kursowych powinien byç mo˝liwie szeroki (±15 %)

i wprowadzony na najkrótszy mo˝liwy okres, co

w przypadku ERM II oznacza okres dwóch lat. Jak pokaza∏y doÊwiadczenia wielu krajów, ograniczanie przedzia∏u wahaƒ kursu walutowego jest cz´sto przyczynà

ataków spekulacyjnych i kryzysów walutowych.

Przystàpienie do ERM II powinno zatem nastàpiç

w takim momencie, aby ju˝ w drugim roku uczestnictwa w tym mechanizmie mo˝liwe by∏o spe∏nienie pozosta∏ych kryteriów konwergencji, tj. kryteriów inflacji,

d∏ugoterminowej stopy procentowej, deficytu finansów publicznych i d∏ugu publicznego. Spe∏nienie kryterium deficytu finansów publicznych wymaga przeprowadzenia kompleksowej reformy finansów publicznych, która jest równie˝ niezb´dna do stworzenia

podstaw do d∏ugofalowego rozwoju gospodarczego.

Reforma ta jest tak˝e konieczna ze wzgl´du na trwa∏e

spe∏nianie kryterium d∏ugu publicznego.

W interesie Polski jest jak najszybsze wype∏nienie

kryteriów konwergencji, które nie tylko warunkujà

przystàpienie do strefy euro, lecz równie˝ sà spójne

z wysokim i stabilnym wzrostem gospodarczym.

Cz∏onkostwo w strefie euro pozwoli uzyskaç istotne korzyÊci gospodarcze, zwiàzane ze zmniejszeniem ryzyka

makroekonomicznego, obni˝eniem kosztów pozyskania kapita∏u, o˝ywieniem wymiany handlowej ze strefà

euro, wyeliminowaniem cz´Êci kosztów transakcyjnych, zwi´kszeniem porównywalnoÊci cen i wzmocnieniem konkurencji.

II. Warunki realizacji celu polityki pieni´˝nej

Polityka pieni´˝na jest realizowana w warunkach

determinowanych równie˝ przez czynniki, na które

bank centralny nie ma wp∏ywu.

Czynniki zewn´trzne

Koniunktura zewn´trzna mo˝e istotnie wp∏ywaç na

inflacj´ poprzez kana∏ popytowy, a sytuacja w Êwiecie

mo˝e spowodowaç wahania poda˝y i cen na rynkach

surowców.

Bie˝àce prognozy rozwoju gospodarki Êwiatowej

w 2004 r. wskazujà na stopniowà popraw´ koniunktury.

Wed∏ug prognoz dost´pnych w sierpniu 2003 r., wzrost

gospodarczy w 2004 r. ma byç wy˝szy od tegorocznego

zarówno w strefie euro, gdzie oczekiwane jest zwi´kszenie PKB o oko∏o 2,0 % (wobec przewidywanego

w 2003 r. 0,8 %), jak i w Stanach Zjednoczonych, gdzie

prognozowany wzrost wynosi oko∏o 3,7 % (wobec

2,5 % w 2003 r.). Ostatnie lata pokaza∏y jednak, ˝e prognozy wzrostu gospodarczego mogà byç obcià˝one

du˝ym b∏´dem, a zatem nale˝y podchodziç do nich

z ostro˝noÊcià.

Czynniki popytowe nie powinny w 2004 r. powodowaç istotnego wzrostu cen na Êwiatowych rynkach surowcowych. Jednak nie mo˝na wykluczyç okresowych

zaburzeƒ poda˝owych, spowodowanych w g∏ównej

mierze zaostrzeniem ryzyka geopolitycznego, co w konsekwencji mo˝e zwi´kszyç wahania cen na rynkach surowców, w tym przede wszystkim cen ropy naftowej.

Ceny ˝ywnoÊci, ceny kontrolowane*

Zmiany cen ˝ywnoÊci i napojów bezalkoholowych

w znacznym stopniu wp∏ywajà na wahania inflacji,

gdy˝ majà one du˝y udzia∏ w koszyku towarów i us∏ug

konsumpcyjnych (obecnie 28,2 %).

Przewiduje si´, ˝e w 2004 r. Êrednioroczne tempo

wzrostu cen ˝ywnoÊci i napojów bezalkoholowych wyniesie oko∏o 2 %. Ze wst´pnych ocen wynika, ˝e tegoroczne zbiory ukszta∏tujà si´ na poziomie ni˝szym od

przeci´tnego z ostatnich dwóch lat. Natomiast co do

przysz∏orocznych zbiorów przyjmuje si´, ˝e b´dà zbli˝one do Êredniej wieloletniej. W odniesieniu do cen

artyku∏ów ˝ywnoÊciowych pochodzenia zwierz´cego

———————

* Ceny kontrolowane obejmujà ceny napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych, paliw, energii elektrycznej,

gazu, ciep∏ej wody, centralnego ogrzewania, zbiorowego

transportu kolejowego, przewozu miejskà komunikacjà

zbiorowà, us∏ug pocztowych, us∏ug telekomunikacyjnych,

abonamentów RTV, us∏ug administracji paƒstwowej,

us∏ug sàdowych i adwokackich.

Poz. 736

zak∏ada si´ stopniowe wyhamowywanie tendencji

spadkowej w 2003 r. i ich wzrost w 2004 r.

Istotny wp∏yw na poziom inflacji mogà mieç równie˝ zmiany cen kontrolowanych, których ∏àczny

udzia∏ w koszyku towarów i us∏ug konsumpcyjnych

wynosi obecnie 27,2 %.

Prognozy sytuacji na Êwiatowym rynku paliw

z sierpnia 2003 r. zak∏adajà powolne obni˝anie si´ cen

ropy naftowej. Czynniki zewn´trzne powinny w 2004 r.

sprzyjaç obni˝aniu si´ cen paliw w kraju. Niewielkie

przyspieszenie wzrostu krajowych cen paliw mo˝e

jednak wystàpiç na skutek oddzia∏ywania czynników

wewn´trznych, tj. ewentualnej podwy˝ki stawki podatku akcyzowego oraz wprowadzenia op∏aty paliwowej, a tak˝e polityki krajowych producentów i dystrybutorów paliw. Na kszta∏towanie si´ krajowych cen

paliw b´dà równie˝ wp∏ywa∏y zmiany kursu z∏otego

do dolara amerykaƒskiego.

NBP ocenia obecnie, i˝ w 2004 r. Êrednioroczny

wzrost cen kontrolowanych wyniesie oko∏o 2 %.

Rozwój gospodarczy, uwarunkowania

systemowe

Po okresie spowolnienia gospodarczego w latach

2001—2002 nastàpi∏a poprawa koniunktury w 2003 r.,

g∏ównie na skutek szybkiego wzrostu eksportu oraz

stopniowej poprawy aktywnoÊci inwestycyjnej. Spadek inflacji do poziomu krajów rozwini´tych oraz zdecydowane zmniejszenie deficytu w rachunku obrotów

bie˝àcych bilansu p∏atniczego umo˝liwi∏y stopniowe

zmniejszenie restrykcyjnoÊci polityki pieni´˝nej.

W efekcie, w okresie od marca 2001 r., kiedy zosta∏ zainicjowany cykl obni˝ek, do czerwca 2003 r. Narodowy

Bank Polski obni˝y∏ stop´ referencyjnà NBP o 13,75

punktów procentowych z 19 % do 5,25 %. Realna stopa referencyjna, deflowana bie˝àcym wskaênikiem

cen towarów i us∏ug konsumpcyjnych, spad∏a w tym

okresie o ponad 7 punktów procentowych.

NBP szacuje, ˝e w 2003 r. PKB zwi´kszy si´ realnie

o 3—3,5 %. Dalsza poprawa koniunktury, zwiàzana

mi´dzy innymi z ujawnieniem skutków dotychczasowych obni˝ek stóp procentowych, sprawi, ˝e w 2004 r.

polityka pieni´˝na b´dzie realizowana w warunkach

wzrostu PKB o oko∏o 4 %— 5 %. O˝ywieniu gospodarczemu sprzyjaç b´dzie stopniowa poprawa sytuacji gospodarczej g∏ównych partnerów handlowych Polski.

Przyspieszeniu gospodarczemu towarzyszy szybsze

domykanie luki popytowej.

W d∏ugim okresie polityka pieni´˝na przyczynia si´

do zwi´kszenia wzrostu gospodarczego poprzez utrzymywanie niskiej, stabilnej inflacji. Trwale szybszy rozwój wymaga jednak równie˝ okreÊlonych reform

strukturalnych, które usun´∏yby liczne s∏aboÊci polskiej gospodarki, w tym m. in.

— ustawowo zdeterminowane wysokie wydatki socjalne, destabilizujàce bud˝et paƒstwa,

— deformacje rynku pracy (np. wysokie narzuty na

p∏ace netto, brak terytorialnego zró˝nicowania

p∏acy minimalnej),

— ograniczenia mechanizmu rynkowego w niektórych sferach (sektor energetyczny, us∏ugi zwiàzane

z u˝ytkowaniem mieszkaƒ), blokujàce elastyczne

dostosowania poda˝y,

— utrzymywanie si´ znacznego zakresu w∏asnoÊci

paƒstwa w wielu wa˝nych ga∏´ziach gospodarki

(np. górnictwo, sektor paliwowy, transport kolejowy),

— niskà sprawnoÊç administracji (np. du˝y stopieƒ

uznaniowoÊci decyzji b´dàcy wynikiem niskiej jakoÊci regulacji, d∏ugotrwa∏e procedury w sàdach

gospodarczych).

Wykorzystanie szansy rozwojowej, wynikajàcej

z przystàpienia Polski do Unii Europejskiej, wymaga

m.in. w∏aÊciwego zagospodarowania Êrodków unijnych, tak aby jak najwi´ksza ich cz´Êç zosta∏a wykorzystana na inwestycje prorozwojowe. Spe∏nienie powy˝szego warunku oraz usuni´cie wymienionych barier

rozwoju pozwoli∏oby nie tylko na przyspieszenie likwidacji luki rozwojowej, ale przyczyni∏oby si´ tak˝e do

trwa∏ego spadku bezrobocia i u∏atwi∏oby przeprowadzenie reformy finansów publicznych. Uzdrowienie

strony poda˝owej b´dzie sprzyjaç stabilizacji inflacji

na niskim poziomie w warunkach szybszego, d∏ugofalowego wzrostu gospodarczego.

Polityka fiskalna

Z dost´pnych informacji wynika, ˝e w 2004 r. zdecydowanie pog∏´bi si´ nierównowaga sektora finansów publicznych. W stosunku do 2003 r. nastàpi

wzrost deficytu o oko∏o 2 % PKB. Dokonuje si´ to

w warunkach wy˝szego wzrostu gospodarczego. Tym

samym jeszcze szybciej roÊnie deficyt strukturalny,

który — z definicji — jest oczyszczony z wp∏ywu czynników cyklicznych.

Wzrost deficytu bud˝etowego wynika z wysokiej

dynamiki wydatków oraz zobowiàzaƒ paƒstwa i jednostek samorzàdu terytorialnego, tylko w cz´Êci b´dàcych konsekwencjà akcesji Polski do Unii Europejskiej.

Wysoki poziom pozosta∏ych wydatków to efekt braku

reform strukturalnych.

Konsekwencjà planowanej polityki fiskalnej

w 2004 r. b´dzie wzrost d∏ugu publicznego, którego

poziom mo˝e przekroczyç 55% PKB, tj. drugi próg

ostrzegawczy okreÊlony w ustawie o finansach publicznych. Nale˝y to traktowaç jako powa˝ny sygna∏

kryzysowej sytuacji finansów publicznych. Zgodnie

z ustawà o finansach publicznych, w kolejnym roku

rzàd musi przedstawiç projekt bud˝etu zapewniajàcy

spadek relacji d∏ugu Skarbu Paƒstwa do PKB pod koniec roku bud˝etowego.

Utrzymujàcy si´ w latach 2001—2004 wysoki i rosnàcy deficyt finansów publicznych oraz b´dàcy jego

konsekwencjà szybko powi´kszajàcy si´ d∏ug publiczny zagra˝ajà rozwojowi gospodarki. Luêna polityka fiskalna zmniejsza mo˝liwoÊci uzyskania kredytu przez

przedsi´biorstwa. Banki preferujà mo˝liwoÊç ulokowania Êrodków w bezpiecznych papierach rzàdowych

zamiast finansowania projektów inwestycyjnych obarczonych ryzykiem. Rosnàcy d∏ug publiczny rodzi te˝

Poz. 736

niepewnoÊç, która nie sprzyja decyzjom inwestycyjnym. W ten sposób sytuacja w finansach publicznych

w coraz wi´kszym stopniu obni˝a wzrost potencja∏u

rozwojowego gospodarki i odsuwa w czasie spe∏nienie fiskalnych kryteriów konwergencji.

III. Instrumenty polityki pieni´˝nej

W maju 2004 r. Polska przystàpi do Unii Europejskiej i jednoczeÊnie NBP stanie si´ cz∏onkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Zasady polityki

pieni´˝nej okreÊlane b´dà jednak autonomicznie przez

Rad´ Polityki Pieni´˝nej (RPP), tak jak ma to miejsce

w chwili obecnej.

Stopa procentowa

Podstawowym instrumentem realizacji za∏o˝onego celu inflacyjnego b´dzie stopa procentowa. Stopami wyznaczajàcymi kierunek prowadzonej polityki pieni´˝nej b´dà: stopa referencyjna, stopa lombardowa i stopa depozytowa. NBP b´dzie utrzymywa∏ poziom stóp spójny z za∏o˝onym celem inflacyjnym, wp∏ywajàc bezpoÊrednio na stopy rynku pieni´˝nego.

Stopa referencyjna okreÊlaç b´dzie minimalnà

rentownoÊç podstawowych operacji NBP, wp∏ywajàc

jednoczeÊnie na poziom oprocentowania depozytów

na rynku mi´dzybankowym o porównywalnym terminie zapadalnoÊci.

Stopa lombardowa wyznaczaç b´dzie maksymalny koszt pozyskania pieniàdza w NBP, okreÊlajàc

górny pu∏ap dla wahaƒ rynkowych stóp O/N.

Stopa depozytowa ograniczaç b´dzie wahania

stóp rynkowych „od do∏u”. Banki b´dà mog∏y z∏o˝yç

jednodniowy depozyt w banku centralnym w przypadku dysponowania wolnymi Êrodkami.

Stopy depozytowa i lombardowa wyznaczaç b´dà

dopuszczalne pasmo wahaƒ stóp O/N rynku mi´dzybankowego. Korytarz przez nie utworzony b´dzie

symetryczny wzgl´dem stopy referencyjnej.

P∏ynnoÊç sektora bankowego

Sytuacj´, w której bank centralny jest na trwa∏e

d∏u˝nikiem netto banków komercyjnych z tytu∏u operacji krótko- i d∏ugookresowych ∏àcznie, okreÊlamy jako nadp∏ynnoÊç strukturalnà. Przypadek, w którym bank centralny jest d∏u˝nikiem netto banków z tytu∏u operacji krótkoterminowych, nazywamy nadp∏ynnoÊcià operacyjnà.

Istnieje wiele czynników warunkujàcych p∏ynnoÊç

operacyjnà sektora, których poziomu w 2004 r. nie

mo˝na precyzyjnie przewidzieç. Nale˝à do nich przede

wszystkim: pieniàdz gotówkowy w obiegu, poziom depozytów sektora bud˝etowego w NBP, skup walut

przez NBP z tytu∏u transferów z Unii Europejskiej

i sprzeda˝ walut przez NBP na obs∏ug´ zad∏u˝enia zagranicznego. Z du˝ym prawdopodobieƒstwem mo˝na

powiedzieç, ˝e w 2004 r. nadal utrzymywaç si´ b´dzie

operacyjna nadp∏ynnoÊç sektora bankowego. Gdyby

jednak przejÊciowo pojawi∏ si´ brak operacyjnej p∏yn-

noÊci sektora bankowego, NBP odpowiednio dostosuje instrumenty polityki pieni´˝nej.

W 2004 r. kontynuowane b´dà dzia∏ania zmierzajàce w kierunku ograniczenia nadp∏ynnoÊci strukturalnej, jednak˝e cel ten osiàgany b´dzie stopniowo, zgodnie z warunkami panujàcymi na rynku pieni´˝nym.

Operacje otwartego rynku

Operacje otwartego rynku b´dà podstawowym instrumentem umo˝liwiajàcym utrzymywanie stóp rynku mi´dzybankowego na poziomie po˝àdanym z punktu widzenia realizacji za∏o˝onego celu inflacyjnego.

Rezerwa obowiàzkowa

Jednà z podstawowych funkcji rezerwy obowiàzkowej b´dzie ∏agodzenie wp∏ywu zmian p∏ynnoÊci

w sektorze bankowym na wahania stóp procentowych. Wynika to z obowiàzku utrzymania odpowiednich Êrodków na rachunkach bie˝àcych banków komercyjnych w okresie utrzymywania rezerwy obowiàzkowej, co u∏atwia bankowi centralnemu stabilizowanie stóp rynkowych na po˝àdanym poziomie.

Obni˝enie stopy rezerwy uzale˝nione b´dzie od

kszta∏towania si´ p∏ynnoÊci w sektorze bankowym.

Operacje kredytowo-depozytowe

NBP stosowa∏ b´dzie nast´pujàcy zestaw instrumentów w ramach operacji otwartego rynku

1. Operacje podstawowe w postaci emisji

14-dniowych bonów pieni´˝nych NBP.

Przetargi na bony prowadzone b´dà regularnie raz

w tygodniu, a rentownoÊç okreÊlana b´dzie poprzez stop´ referencyjnà ustalanà przez RPP.

2. Operacje dostrajajàce mo˝liwe do zastosowania w sytuacji nieoczekiwanej zmiany p∏ynnoÊci

w sektorze bankowym bàdê w przypadku wyst´powania zaburzeƒ, które skutkowa∏yby niepo˝àdanymi z punktu widzenia polityki pieni´˝nej zmianami stóp rynku mi´dzybankowego.

Obejmowa∏yby one zarówno operacje absorbujàce, jak i zasilajàce, tj. emisj´ bonów pieni´˝nych

NBP, operacje typu repo i przedterminowy wykup

bonów pieni´˝nych NBP.

3. Operacje strukturalne, których celem b´dzie

d∏ugoterminowa zmiana stanu p∏ynnoÊci w systemie bankowym.

W 2004 r., jeÊli wystàpi∏aby taka koniecznoÊç, bank

centralny móg∏by wykupiç w∏asne obligacje znajdujàce si´ w portfelach banków komercyjnych

bàdê wyemitowaç d∏ugoterminowe papiery wartoÊciowe.

Poz. 736 i 737

Operacje te s∏u˝yç b´dà ∏agodzeniu wp∏ywu zmian

p∏ynnoÊci w sektorze na poziom stawek rynkowych,

tworzàc pasmo wahaƒ dla stóp jednodniowych.

W przeciwieƒstwie do operacji otwartego rynku operacje kredytowo-depozytowe b´dà przeprowadzane

z inicjatywy banków komercyjnych.

Kredyt lombardowy pe∏niç b´dzie rol´ êród∏a

krótkoterminowej p∏ynnoÊci (overnight). Umo˝liwi on

bankom zaciàganie kredytu na bazie O/N. B´dzie zabezpieczony papierami wartoÊciowymi, a jego oprocentowanie okreÊli kraƒcowy koszt pozyskania pieniàdza na rynku mi´dzybankowym.

Lokata na koniec dnia umo˝liwi bankom komercyjnym z∏o˝enie jednodniowego depozytu w banku centralnym.

Inne operacje

Wa˝nym elementem systemu rozliczeniowego

pozostanie k r e d y t t e c h n i c z n y, b´dàcy formà po˝yczki z banku centralnego sp∏acanà w ciàgu tego samego dnia operacyjnego. B´dzie on nieoprocentowany i zabezpieczany skarbowymi papierami wartoÊciowymi.

737

POSTANOWIENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 29 wrzeÊnia 2003 r.

w sprawie ustalenia wyst´powania nadmiernego przywozu na polski obszar celny zapa∏ek

Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia

11 kwietnia 2001 r. o ochronie przed nadmiernym

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

przywozem towarów na polski obszar celny (Dz. U.

Nr 43, poz. 477, z póên. zm2)), ustala si´, ˝e przywóz na polski obszar celny zapa∏ek jest nadmierny

i wyrzàdza powa˝nà szkod´ przemys∏owi krajowemu.

———————

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 123, poz. 1352 oraz z 2002 r. Nr 125, poz. 1063,

Nr 153, poz. 1271 i Nr 188, poz. 1572.

736

UCHWA¸A RADY POLITYKI PIENI¢˚NEJ

z dnia 30 wrzeÊnia 2003 r.

w sprawie ustalenia za∏o˝eƒ polityki pieni´˝nej na rok 2004

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U.

Nr 140, poz. 938, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063, z 2000 r.

Nr 53, poz. 648, Nr 62, poz. 718 i Nr 119, poz. 1252,

z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 110, poz. 1189 i Nr 154,

poz. 1784 i 1800, z 2002 r. Nr 126, poz. 1070 i Nr 141,

poz. 1178 oraz z 2003 r. Nr 65, poz. 594 i Nr 137,

poz. 1303) uchwala si´, co nast´puje