Decyzja Ministra Gospodarki z dnia 14 listopada 2000 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia 17 sierpnia 2000 r. w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego w związku z przywozem na polski obszar celny zapalniczek kieszonkowych w celu obejścia cła antydumpingowego ustanowionego decyzją z dnia 26 października 1998 r.

nina, 517. Rosik Stanis∏aw, 518. Rosik W∏adys∏awa,

519. Rzetelny Boles∏aw, 520. Rzetelna Marianna, 521.

Siuba Józef, 522. Siuba Alfreda, 523. Skobejko Zdzis∏aw, 524. Skobejko Stanis∏awa, 525. Skrzypczak Ludwik, 526. Skrzypczak Kazimiera, 527. Skrzypczak W∏adys∏aw, 528. Skrzypczak Irena, 529. Sobkowski Józef,

530. Sobkowska Sabina, 531. Sochacki Tadeusz, 532.

Sochacka Helena, 533. Stefaniak Feliks, 534. Stefaniak

¸ucja, 535. Stuczyƒski Józef, 536. Stuczyƒska Marianna, 537. Szczube∏ek Stanis∏aw, 538. Szczube∏ek Leokadia, 539. Szmyt Józef, 540. Szmyt Kazimiera, 541.

Szymczak Stefan, 542. Szymczak Sabina, 543. Âlugajski W∏adys∏aw, 544. Âlugajska Stanis∏awa, 545. Âwi´tek Jan, 546. Âwi´tek Anna, 547. Targas Zygmunt, 548.

Targas Zofia, 549. Tyczyƒski Wac∏aw, 550. Tyczyƒska

Marianna, 551. Wachowiak Kazimierz, 552. Wachowiak

Poz. 765 i 766

Stanis∏awa, 553. Waleƒski Antoni, 554. Waleƒska

Agnieszka, 555. Wawer Eugeniusz, 556. Wawer Joanna, 557. Wawrzyniak Alojzy, 558. Wawrzyniak Zofia,

559. Wawrzyniak Józef, 560. Wawrzyniak Helena, 561.

Wawrzyniak Kazimierz, 562. Wawrzyniak Zofia, 563.

Wawrzyniak W∏adys∏aw, 564. Wawrzyniak Dominika,

565. W∏odarczak Mieczys∏aw, 566. W∏odarczak Lidia,

567. Wojtaszak Stefan, 568. Wojtaszak Zofia, 569. Wróblewski Marian, 570. Wróblewska Maria, 571. Wrubel

Roman, 572. Wrubel Marianna, 573. Zawal Gabriel,

574. Zawal Kazimiera, 575. Ziemski Edward, 576. Ziemska Zofia, 577. Zywert Jan, 578. Zywert Genowefa, 579.

Zywert Józef, 580. Zywert Jadwiga.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski

766

DECYZJA MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 14 listopada 2000 r.

utrzymujàca w mocy decyzj´ z dnia 17 sierpnia 2000 r. w sprawie na∏o˝enia ostatecznego c∏a antydumpingowego w zwiàzku z przywozem na polski obszar celny zapalniczek kieszonkowych w celu obejÊcia c∏a antydumpingowego ustanowionego decyzjà z dnia 26 paêdziernika 1998 r.

Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. — Kodeks post´powania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), po rozpatrzeniu wniosków z∏o˝onych na podstawie art. 127

§ 3 Kodeksu post´powania administracyjnego przez

przedsi´biorstwa: PPHU „MAX” Marek Haligowski,

P.P.H. ST Stanis∏aw Trzciƒski, PPHU Drewex i CONIN

S.A. — o ponowne rozpatrzenie sprawy zakoƒczonej

wydaniem decyzji Ministra Gospodarki z dnia 17 sierpnia 2000 r. w sprawie na∏o˝enia ostatecznego c∏a antydumpingowego w zwiàzku z przywozem na polski obszar celny zapalniczek kieszonkowych w celu obejÊcia

c∏a antydumpingowego ustanowionego decyzjà

z dnia 26 paêdziernika 1998 r. (Monitor Polski Nr 25,

poz. 525)

W odwo∏aniu podniesiona zosta∏a kwestia, czy

— zapalniczki plastikowe kieszonkowe gazowe do

wielokrotnego nape∏niania, oznaczone w Polskiej

Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego kodem PCN 9613 20 90 0, pochodzàce

z Chiƒskiej Republiki Ludowej lub Tajwanu, oraz

— plastikowe zapalniczki kieszonkowe gazowe jednorazowe, oznaczone w Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego kodem

PCN 9613 10 00 0, pochodzàce z Tajwanu,

sà towarami podobnymi do zapalniczek jednorazowych pochodzàcych z Chiƒskiej Republiki Ludowej, na

które zosta∏o na∏o˝one c∏o antydumpingowe decyzjà

Ministra Gospodarki z dnia 26 paêdziernika 1998 r.

postanawia si´

Podczas ustalania, czy wymienione zapalniczki nale˝à do kategorii towarów podobnych, wzi´to pod

uwag´ kryteria: techniczne, technologiczne, jakoÊciowe, u˝ytkowe oraz rynkowe.

utrzymaç w mocy wymienionà decyzj´ Ministra Gospodarki z dnia 17 sierpnia 2000 r.

Uzasadnienie

W dniu 17 sierpnia 2000 r. zosta∏a wydana decyzja

Ministra Gospodarki w sprawie na∏o˝enia ostatecznego c∏a antydumpingowego w zwiàzku z przywozem na

polski obszar celny zapalniczek kieszonkowych w celu

obejÊcia c∏a antydumpingowego ustanowionego decyzjà z dnia 26 paêdziernika 1998 r. (Monitor Polski

z 2000 r. Nr 25, poz. 525). Od decyzji Ministra Gospodarki z dnia 17 sierpnia 2000 r. zosta∏y z∏o˝one wnioski

o ponowne rozpatrzenie sprawy przez nast´pujàce

przedsi´biorstwa

— PPHU „MAX” Marek Haligowski;

— P.P.H. ST Stanis∏aw Trzciƒski;

— PPHU Drewex;

— CONIN S.A.

Bioràc pod uwag´ powy˝sze kryteria, przeprowadzone post´powanie jednoznacznie wykaza∏o, i˝ wymienione zapalniczki (jednorazowe i do wielokrotnego

nape∏niania) sà towarami podobnymi. Podczas prowadzonego post´powania dowiedziono, i˝ za powy˝szà

tezà przemawiajà nast´pujàce argumenty

Z punktu widzenia technologii, jak i u˝ytych materia∏ów do wytwarzania poszczególnych elementów

w obu typach zapalniczek — zapalniczki jednorazowe,

jak i do wielokrotnego nape∏niania sà identyczne. Oba

typy zapalniczek majà to samo zastosowanie, cechy fizyczne i u˝ytkowe. Ponadto klienci postrzegajà oba typy zapalniczek jako zapalniczki jednorazowe.

Z punktu widzenia ustawowej definicji towaru podobnego [art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r.

o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych (Dz. U. Nr 157, poz.

1028), zwanej dalej „ustawà”] posiadanie przez importerów certyfikatów uprawniajàcych do oznaczenia wyrobu znakiem bezpieczeƒstwa, Êwiadectw badaƒ odbiorczych partii towarów, ekspertyz Stowarzyszenia In˝ynierów i Techników Mechaników Polskich, jak równie˝ uznawanie przez organy celne zapalniczek klasyfikowanych wed∏ug kodu PCN 9613 20 90 0 jako zapalniczek do wielokrotnego nape∏niania — nie stanowi

przes∏anek do rozpatrywania przedmiotowych zapalniczek w kategoriach towaru podobnego.

Z uwagi na fakt, i˝ w pkt 3 decyzji Ministra Gospodarki z dnia 26 paêdziernika 1998 r. podano definicj´ zapalniczek jednorazowych jako towarów, w których nie

uzupe∏nia si´ gazu i nie wymienia kamienia, co mia∏o

stanowiç warunek ∏àczny, w celu uznania zapalniczek

do wielokrotnego nape∏niania za towar podobny nale˝a∏o wykazaç, i˝ zapalniczki te majà charakter zapalniczek jednorazowych. Dowodem w tej sprawie mia∏ byç

wynik badania próbek zapalniczek deklarowanych

przez importerów jako do wielokrotnego nape∏niania,

obj´tych ewidencjonowaniem przez organy celne.

W przypadku bowiem niemo˝liwoÊci ich ponownego

nape∏niania przez u˝ytkowników uzyskano by dowód

na ich jednorazowy charakter. W dniu 12 maja 2000 r.

w Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa

(IGNiG) w Krakowie zosta∏o przeprowadzone badanie

zapalniczek ewidencjonowanych. W protokole badaƒ

zaworów zapalniczek gazowych zapisano, ˝e w przedstawionej instrukcji nape∏niania gazem zapalniczek

poddanych badaniom nie by∏o pe∏nej informacji dla

klienta, z jakiej butli nale˝y je nape∏niaç, jak równie˝

jakiego aplikatora nale˝y u˝ywaç. W konsekwencji

w protokole zapisano równie˝, i˝ przy êle dobranym

aplikatorze lub przy jego braku wszystkie zapalniczki sà

nieszczelne podczas procesu nape∏niania. Powy˝sza

uwaga, zgodnie z protoko∏em, dotyczy wszystkich zapalniczek na polskim rynku. Oznacza to, ˝e nape∏nianie

gazem zapalniczek deklarowanych jako do wielokrotnego nape∏niania by∏o wysoce utrudnione.

Majàc na uwadze, ˝e badaniem IGNiG w Krakowie

obj´to jedynie 18 zapalniczek, uznano, i˝ istotnym, dodatkowym dowodem w sprawie powinien byç wynik

badania rynkowego. Przedmiotem badania zleconego

Centrum Badania Opinii Spo∏ecznej by∏o ustalenie

sposobu traktowania zapalniczek przez importerów,

hurtowników i detalistów. Wynik przeprowadzonego

badania wskaza∏ na to, ˝e zapalniczki do wielokrotnego

nape∏niania nie sà odró˝niane od zapalniczek jednorazowych z uwagi na ich cechy u˝ytkowe, brak instrukcji

nape∏niania oraz w∏aÊciwych aplikatorów. W zwiàzku

z powy˝szym otrzymany wynik w pe∏ni potwierdzi∏

ustalenia dokonane w IGNiG w Krakowie. Za powy˝szym ustaleniem przemawia równie˝ utrzymywanie

si´ sprzeda˝y butli z gazem na rynku krajowym na tym

samym poziomie w latach 1998 i 1999. Wniosek ten

oparto na nast´pujàcym rozumowaniu: W roku 1998

przywóz zapalniczek jednorazowych wynosi∏ oko∏o 70

mln sztuk. Po wprowadzeniu c∏a antydumpingowego

przywóz ten niemal ca∏kowicie usta∏, natomiast jego

miejsce zajà∏ import zapalniczek do wielokrotnego nape∏niania w tej samej skali (oko∏o 70 mln sztuk). Tak

zwi´kszonemu przywozowi tych zapalniczek powinien

by∏ towarzyszyç znaczny wzrost sprzeda˝y butli z gazem do zapalniczek, gdyby klienci traktowali je jako na-

Poz. 766

dajàce si´ do powtórnego nape∏niania, jednak˝e dowody zebrane w sprawie nie potwierdzajà ˝adnej zmiany w poziomie sprzeda˝y butli z gazem.

W odwo∏aniu podniesiono równie˝ zarzut nieistnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przemys∏u

zajmujàcego si´ produkcjà zapalniczek jednorazowych. Post´powanie nie potwierdzi∏o jednak tego zarzutu. Na podstawie materia∏u dowodowego zebranego na potrzeby post´powania antydumpingowego zakoƒczonego decyzjà Ministra Gospodarki z dnia 26 paêdziernika 1998 r., jak równie˝ w toku post´powania

w sprawie obejÊcia c∏a antydumpingowego, zakoƒczonego wydaniem decyzji Ministra Gospodarki z dnia

17 sierpnia 2000 r., stwierdzono istnienie przemys∏u

krajowego, reprezentowanego przez nast´pujàce

przedsi´biorstwa

— Budzyƒscy S.C. z Wàbrzeêna-Jarantowic (wnioskodawca post´powania) oraz

— Premet S.A. z Pieszyc.

W trakcie post´powania antydumpingowego zakoƒczonego decyzjà Ministra Gospodarki z dnia 26 paêdziernika 1998 r. Urzàd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przedstawi∏ Ministrowi Gospodarki opini´,

w której stwierdzi∏, ˝e krajowy przemys∏ w okresie obj´tym badaniem przygotowany by∏ do rozwini´cia produkcji jednorazowych zapalniczek do poziomu oko∏o

35 mln sztuk w 1997 r. Koszty produkcji tych wyrobów,

ponoszone przez obu polskich producentów, rzutujàce

na poziom cen zbytu, kszta∏towa∏y si´ na poziomie konkurencyjnym w stosunku do cen zapalniczek importowanych z innych krajów ni˝ obj´te post´powaniem. Na

skutek taniego i znaczàcego z punktu widzenia popytu

krajowego importu z Chin produkcja wytwórców krajowych nie znajdowa∏a nabywców po oferowanych

cenach. Spowodowa∏o to

1) powa˝ne niewykorzystanie posiadanych przez

przemys∏ krajowy mocy produkcyjnych (stopieƒ

wykorzystania mocy produkcyjnych nie przekracza∏ w 1995 r. 4%, w nast´pnych zaÊ latach by∏ on

jeszcze ni˝szy, z wyjàtkiem I kwarta∏u 1997 r. w odniesieniu do firmy Premet S.A.),

2) opóênienie powstania i rozwoju tego przemys∏u

(z niskim wykorzystaniem mocy produkcyjnych

wiàza∏ si´ bardzo niski poziom produkcji, który

kszta∏towa∏ si´ na poziomie nie przekraczajàcym

620 tys. sztuk zapalniczek rocznie),

3) niski poziom zatrudnienia w przemyÊle krajowym,

4) nierentownoÊç krajowej produkcji jednorazowych

zapalniczek gazowych w zwiàzku z brakiem mo˝liwoÊci zbytu na poziomie gwarantujàcym pokrycie

kosztów, w tym zwrotu nak∏adów inwestycyjnych.

Reasumujàc, powy˝sze post´powanie, zakoƒczone

wydaniem decyzji z dnia 26 paêdziernika 1998 r., wykaza∏o, i˝ osiàgni´cie zadowalajàcej wysokoÊci produkcji

nie jest i nie b´dzie mo˝liwe w sytuacji niczym nie

ograniczanego przywozu zapalniczek jednorazowych

po cenach dumpingowych. Podobnie, w post´powaniu zakoƒczonym decyzjà z dnia 17 sierpnia 2000 r.

stwierdzono, i˝ osiàgni´cie zadowalajàcej wysokoÊci

produkcji nie jest i nie b´dzie mo˝liwe w sytuacji niczym nie ograniczanego, lawinowego przywozu towaru podobnego po cenach dumpingowych z Chin, który

zastàpi∏ przywóz zapalniczek jednorazowych po wprowadzeniu na nie c∏a antydumpingowego.

Kolejny zarzut podniesiony w odwo∏aniu dotyczy∏

domniemanej sprzecznoÊci na∏o˝enia c∏a antydumpingowego od momentu rozpocz´cia ewidencji przywozu,

tj. od 16 lipca 1999 r., z zasadami paƒstwa prawa i niedzia∏ania prawa wstecz. W odpowiedzi nale˝y stwierdziç, ˝e przepisy ustawy nie pozostawiajà w∏aÊciwemu

organowi w sprawie (w tym wypadku Ministrowi Gospodarki) ˝adnej swobody co do ustalenia poczàtku

okresu obowiàzywania ostatecznego c∏a. Rozpocz´cie

pobierania ce∏ na towary podobne lub ich cz´Êci od

momentu wprowadzenia obowiàzku ewidencjonowania przywozu znajduje swojà podstaw´ w art. 45 ustawy. Nie sposób twierdziç, i˝ na∏o˝enie takiego c∏a w celu obejÊcia ustanowionego c∏a antydumpingowego

pozostaje w sprzecznoÊci z konstytucyjnymi zasadami

ochrony zaufania, paƒstwa prawa lub innymi, uznanymi zasadami prawa. Celem zastosowania ce∏ z mocà

wstecznà jest kompensowanie strat ponoszonych

przez przemys∏ krajowy od chwili sprzecznego z prawem dzia∏ania podmiotów obchodzàcych ustanowione c∏a. Podejmujàc zabiegi zmierzajàce do obejÊcia c∏a

antydumpingowego, podmioty muszà liczyç si´ z ingerencjà administracyjnoprawnà ze skutkiem ex tunc. Za∏o˝enie mo˝liwoÊci odstàpienia od „wstecznego” na∏o˝enia c∏a na towary obj´te ewidencjà podwa˝a∏oby

sens i skutecznoÊç ukszta∏towanej przepisami ustawy

i jednoczeÊnie samo stanowi∏oby przypadek z∏amania

przepisu art. 45 ustawy.

W odwo∏aniu podniesiono równie˝ zarzut, ˝e c∏o

antydumpingowe, ustalone niezale˝nie od ceny zapalniczki, jest sprzeczne z celem, dla którego ustanawia

si´ c∏o antydumpingowe. W odpowiedzi na powy˝szy

zarzut stwierdza si´, co nast´puje

Cena zapalniczek importowanych kszta∏towa∏a si´

Êrednio na poziomie 0,03 ECU za sztuk´ na bazie CIF

granica RP w 1998 r. oraz 0,04 EUR/szt. w 1999 r. Oznacza to, ˝e deklarowana wartoÊç celna zapalniczek w wysokoÊci 0,03—0,04 EURO za sztuk´ nie pokrywa∏a nawet kosztów zakupu u˝ytych do ich produkcji surowców i materia∏ów. Na podstawie materia∏u dowodowego zebranego w sprawie ustalono cen´ minimalnà

w wysokoÊci 0,12 EUR/szt.

Bioràc powy˝sze pod uwag´, jedynà gwarancjà zapobie˝enia zani˝eniu wartoÊci celnej wprowadzonych

na polski obszar celny zapalniczek by∏o skonstruowanie c∏a antydumpingowego w taki sposób, aby uniemo˝liwiç jego obchodzenie poprzez manipulowanie

wartoÊcià celnà przez importerów. Chodzi∏o wi´c o obj´cie c∏em antydumpingowym przypadków przywozu,

gdy zadeklarowana wartoÊç celna zapalniczek równa

by∏aby cenie minimalnej 0,12 EUR/szt., poniewa˝ naliczanie c∏a taryfowego w wysokoÊci nieca∏ych 10% tej

wartoÊci nie dawa∏oby gwarancji utrzymania ceny zapalniczki na poziomie zapewniajàcym wyeliminowanie

szkody dla przemys∏u krajowego.

Decyzjà Ministra Gospodarki z dnia 26 paêdziernika

1998 r. wysokoÊç c∏a zosta∏a ustalona jako ró˝nica mi´dzy cenà minimalnà w wysokoÊci 0,12 EURO a wartoÊcià celnà zapalniczki, powi´kszonà o na∏o˝one c∏o wynikajàce z taryfy celnej, jednak˝e wysokoÊç c∏a antydumpingowego nie mo˝e byç ni˝sza ni˝ 0,09 EUR/szt.

Oznacza to, i˝ bez wzgl´du na deklarowanà wartoÊç

celnà zapalniczek równà lub wi´kszà od 0,12 EUR/szt.

— pobierane c∏o stanowi 0,09 EUR/szt.

Poz. 766

W sprawie zarzutu dotyczàcego uprawnieƒ organu

prowadzàcego post´powanie antydumpingowe do

zbierania materia∏u dowodowego, w tym do przekazywania stronom kwestionariuszy antydumpingowych,

uznano, ˝e kwestie te reguluje art. 23 i 25 ustawy. Art.

25 ustawy reguluje jednoczeÊnie procedur´ post´powania urz´du, stwierdzajàc dobitnie, i˝ podstawà prowadzonego post´powania jest zbierany przez urzàd

materia∏ dowodowy.

W sprawie zarzutu dotyczàcego poddania badaniom zapalniczek bez certyfikacji niedopuszczonych do

sprzeda˝y na polskim rynku wskazuje si´, ˝e przedmiotem post´powania antydumpingowego by∏y zapalniczki okreÊlone w postanowieniu Ministra Gospodarki z dnia 2 czerwca 1999 r. W zwiàzku z tym badaniem

obj´te by∏y jedynie zapalniczki, o których mowa w decyzji z dnia 17 sierpnia 2000 r.

W odwo∏aniu podnoszono zarzut braku opinii WTO

dotyczàcej przedmiotowej decyzji Ministra Gospodarki.

Informujemy, ˝e art. 33 ust. 3 ustawy, jak równie˝

Porozumienie Âwiatowej Organizacji Handlu w sprawie stosowania art. VI Uk∏adu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Porozumienie WTO), nie nak∏ada na Ministra Gospodarki obowiàzku opiniowania

jego aktów wykonawczych przez WTO, lecz jedynie koniecznoÊç ich notyfikacji w Komitecie Ârodków Antydumpingowych Âwiatowej Organizacji Handlu (WTO)

w Genewie. Odpowiednie notyfikacje zosta∏y z∏o˝one

zgodnie z obowiàzujàcym trybem.

W odwo∏aniu podniesiono zarzut, w którym podwa˝ano zasadnoÊç odmowy udost´pnienia kwestionariusza antydumpingowego.

Nieudost´pnienie kwestionariusza antydumpingowego by∏o rezultatem zg∏oszenia si´ przedsi´biorstwa

P.P.H. ST Stanis∏aw Trzciƒski na jeden miesiàc przed

up∏ywem ustawowego terminu zakoƒczenia post´powania. Dokumenty przedstawione przez przedsi´biorstwo P.P.H. ST Stanis∏aw Trzciƒski, importera zapalniczek, nie wnios∏y nic nowego do sprawy, potwierdza∏y

jedynie fakty znane Ministrowi Gospodarki w dniu wydania decyzji, tj. 17 sierpnia 2000 r.

Reasumujàc, nale˝y podkreÊliç, i˝ w toku post´powania odwo∏awczego nie przedstawiono argumentów

podwa˝ajàcych ustalenia poczynione w post´powaniu

obj´tym wnioskami o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W zwiàzku z powy˝szym utrzymano w mocy decyzj´

Ministra Gospodarki z dnia 17 sierpnia 2000 r. w sprawie na∏o˝enia ostatecznego c∏a antydumpingowego

w zwiàzku z przywozem na polski obszar celny zapalniczek kieszonkowych w celu obejÊcia c∏a antydumpingowego ustanowionego decyzjà z dnia 26 paêdziernika

1998 r. (Monitor Polski z 2000 r. Nr 25, poz. 525).

Post´powanie zakoƒczone wydaniem decyzji z dnia

17 sierpnia 2000 r. prowadzone by∏o na podstawie

ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach

dumpingowych (Dz. U. Nr 157, poz. 1028) oraz przepisów Kodeksu post´powania administracyjnego. Nie

dopatrzono si´ ˝adnych uchybieƒ co do sposobu przeprowadzenia post´powania.

Pouczenie

Od niniejszej decyzji nie s∏u˝y stronie odwo∏anie,

jednak˝e na podstawie art. 34 ust. 1 i 2 w zwiàzku

z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sàdzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368

z póên. zm.) stronie zainteresowanej s∏u˝y skarga do

Naczelnego Sàdu Administracyjnego w terminie 30 dni

Poz. 766 i 767

od dnia og∏oszenia niniejszej decyzji. Skarg´ w podanym terminie nale˝y wnieÊç bezpoÊrednio do Sàdu.

Minister Gospodarki: w z. B. B∏aszczyk

767

DECYZJA MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 17 listopada 2000 r.

utrzymujàca w mocy decyzj´ z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie ustanowienia ostatecznego c∏a antydumpingowego w zwiàzku z przywozem na polski obszar celny kabla z w∏ókna syntetycznego z poliestrów, pochodzàcego z Republiki Bia∏oruÊ, po cenach dumpingowych.

Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. — Kodeks post´powania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), po rozpatrzeniu wniosku z∏o˝onego na podstawie art. 127 § 3

Kodeksu post´powania administracyjnego przez firm´

KHIMVOLOKNO Mogilev Production Association z siedzibà w Mogilewie, Republika Bia∏oruÊ, o ponowne

rozpatrzenie sprawy zakoƒczonej wydaniem decyzji

Ministra Gospodarki z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie

ustanowienia ostatecznego c∏a antydumpingowego

w zwiàzku z przywozem na polski obszar celny kabla

z w∏ókna syntetycznego z poliestrów, pochodzàcego

z Republiki Bia∏oruÊ, po cenach dumpingowych (Monitor Polski Nr 25, poz. 523)

postanawia si´

utrzymaç w mocy wymienionà decyzj´ Ministra Gospodarki z dnia 3 sierpnia 2000 r.

Uzasadnienie

Firma KHIMVOLOKNO z∏o˝y∏a w dniu 8 wrzeÊnia

2000 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

wszcz´tej na wniosek spó∏ki ELANA S.A. z Torunia,

w zwiàzku z domniemanym przywozem na polski obszar celny kabla z w∏ókna syntetycznego z poliestrów,

pochodzàcego z Republiki Bia∏oruÊ, po cenach dumpingowych. W tym samym piÊmie wnioskodawca

wnosi∏ o ponowne rozpatrzenie wniosku o wszcz´cie

post´powania antydumpingowego wobec przywozu

na polski obszar celny kabla z w∏ókna syntetycznego

z poliestrów, pochodzàcego z Republiki Bia∏oruÊ. Ustawa z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpinowych (Dz. U. Nr 157, poz. 1028) oraz Kodeks post´powania administracyjnego nie przewidujà trybu post´powania zmierzajàcego do ponownego rozpatrzenia wniosku o wszcz´cie post´powania antydumpingowego. W zwiàzku z powy˝szym Minister Gospodarki traktuje wniesiony wniosek jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Strona post´powania KHIMVOLOKNO poda∏a

w wàtpliwoÊç przestrzeganie przez Ministra Gospodarki trybu post´powania przewidzianego w ustawie

z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem

na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych, przepisów Kodeksu post´powania administracyjnego oraz Porozumienia Âwiatowej Organizacji

Handlu w sprawie stosowania artyku∏u VI Uk∏adu

ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Porozumienia WTO). Prawa wynikajàce z Porozumienia

WTO w sprawie stosowania artyku∏u VI Uk∏adu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 przys∏ugujà wy∏àcznie krajom b´dàcym cz∏onkami Âwiatowej

Organizacji Handlu. Równie˝ art. 1 ust. 2 ustawy z dnia

11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych

ma zastosowanie tylko do krajów cz∏onkowskich WTO,

poniewa˝ wymogi tego porozumienia sà wià˝àce jedynie dla tych krajów. Republika Bia∏oruÊ nie jest cz∏onkiem tej organizacji, w zwiàzku z czym zarzuty

KHIMVOLOKNO dotyczàce niestosowania procedur

antydumpingowych obowiàzujàcych w WTO uznano

za bezzasadne.

Wnioskodawca odrzuci∏ jako bezzasadne traktowanie Republiki Bia∏oruÊ jako kraju o gospodarce nierynkowej. W toku post´powania jednak zebrano materia∏

dowodowy, na podstawie którego uznano Republik´

Bia∏oruÊ za kraj o gospodarce nierynkowej, analizujàc

nast´pujàce czynniki

— swobod´ tworzenia cen, kosztów i nak∏adów,

— reakcj´ kosztów i cen na sygna∏y rynkowe czy te˝

na sugestie rzàdowe,

— zgodnoÊç systemu ksi´gowoÊci z mi´dzynarodowymi standardami dotyczàcymi rachunkowoÊci,

— wp∏yw rynku finansowego na kurs wymiany walut,

— swobod´ w przyjmowaniu i zwalnianiu pracowników oraz ustalaniu pensji,

— swobod´ w ustalaniu cen eksportowych.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniesiono kwesti´ niedotrzymania terminu zakoƒczenia

post´powania. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia

11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych

post´powanie powinno byç zakoƒczone przed up∏ywem 12 miesi´cy, a w „wyjàtkowych sytuacjach” nie

póêniej ni˝ w terminie 18 miesi´cy od dnia wszcz´cia

post´powania. Z uwagi na trudnoÊci w uzyskaniu zgody na wspó∏prac´ kraju trzeciego o gospodarce rynkowej oraz po uzyskaniu takiej zgody, ze wzgl´du na wyd∏u˝ony czas oczekiwania na niezb´dne informacje

z tego kraju, post´powanie zakoƒczono po up∏ywie 14

miesi´cy, co zgodne jest z dyspozycjà art. 32 ust. 1 ww.

ustawy, zwa˝ywszy na wyjàtkowy tryb ustalania wartoÊci normalnej.